ბრძანება N 5909

N 5909

18 მარტი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს „---ის“ (ს/ნ ---)

(მის.: ---) 2026 წლის 23 იანვრის და 19 თებერვლის

საჩივრების დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 20 თებერვალს გამართულ სხდომაზე (ოქმი №17) განიხილა შპს „---ს“ (ს/ნ ---) 2026 წლის 23 იანვრის №100279/1/2026 და 19 თებერვლის №100908/1/2026 საჩივრები, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 26 დეკემბრის №041-99 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხები:

1. მომჩივანი არ ეთანხმება არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენების შედეგად დღგ-ში განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს. აცხადებს, რომ კომპანია ახორციელებს ცოცხალი ღორების იმპორტს რუსეთის ფედერაციიდან, რა დროსაც ტრანსპორტირების ხანგრძლივობა მინიმუმ 48 საათია, თუმცა ხშირ შემთხვევაში ეს ვადა 240 საათსაც აღწევს, რა დროსაც პირუტყვი განიცდის ფიზიოლოგიურ სტრესს, დეჰიდრატაციასა და შიმშილს, რაც იწვევს ცოცხალი მასის 8%-დან 15%-მდე კლებას. მიუთითებს, რომ საზღვრის კვეთის თარიღებზე დაყრდნობით, შესაძლებელია თითოეული იმპორტისთვის ტრანსპორტირების დაწყებისა და დასრულების ზუსტი დროის დადგენა და შესაბამისად, საშუალო დანაკარგის გამოანგარიშება. აგრეთვე, აცხადებს, რომ კომპანიამ ჩაატარა სრულყოფილი მონიტორინგი ტრანსპორტირებისას წარმოქმნილი დანაკარგების შესახებ, რის შედეგადაც დადგინდა, რომ ცოცხალი ღორის ტრანსპორტირების დაწყებიდან ფერმაში განთავსებამდე საშუალო დანაკარგი 11%-ს შეადგენს და ეს გაანგარიშება ცხრილის სახით საჩივარს თან ერთვის. მომჩივანი ითხოვს, რომ იმ შემთხვევაში, თუ ნორმატიული მეთოდოლოგიის შემუშავება დაყოვნდება ან კომპანიის კვლევის მიმართ ეჭვი გაჩნდება, დაწესდეს სავალდებულო ერთობლივი მონიტორინგი, ვინაიდან, ტრანსპორტირებისას გარდაუვლად წარმოქმნილი ბუნებრივი კლება გადამხდელის ბუღალტერიაში აისახა „ზედმეტ სასაქონლო ნაშთად", რაც არ შეესაბამება რეალობას. გადასახადის გადამხდელი ითხოვს საჩივარში მითითებული არგუმენტაციისა და მტკიცებულებების შესაბამისად მოხდეს შემოწმების შედეგად დარიცხული თანხების შემცირება.

2. გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება სალაროში არსებული ფულის ნაშთის დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვას. მიუთითებს, რომ საგადასახადო შემოწმების მიმდინარეობისას კომპანიის ბუღალტრულ პროგრამაში სრულყოფილად არ იყო ასახული ინფორმაცია კრედიტორული დავალიანებების შესახებ, რამაც განაპირობა სალაროში ე.წ. „გონივრული ნაშთის" ხელოვნური გაზრდა. აგრეთვე, აცხადებს, რომ შემოწმებით არ არის გათვალისწინებული დამფუძნებლის მიერ კომპანიისათვის გაწეული ფინანსური დახმარება, რაც გამოყენებულ იქნა საოპერაციო საქმიანობისათვის და აღნიშნული ვალდებულება პირდაპირ გავლენას ახდენს სალაროს ნაშთის ფორმირებაზე.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმეში არსებული მასალებიდან დგინდება, რომ აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 17 მარტის №4489 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა შპს „---ის“ (ს/ნ ---) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2024 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ თებერვლამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 25 დეკემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 26 დეკემბრის №28469 ბრძანება გადასახადების/გადასახდელების და საგადასახადო სანქციების თანხების დარიცხვის/შემცირების შესახებ და ამავე თარიღის №041-99 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლითაც გადასახადის გადამხდელს გადასახდელად განესაზღვრა სულ 1 920 672 ლარი, მათ შორის გადასახადი 1 133 262 ლარი, ჯარიმა 563 959 ლარი და საურავი 223 450 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, საჩივრებში დასმულ სადავო საკითხებთან დაკავშირებით დარიცხვა განპირობებულია შემდეგი გარემოებებით:

1. შესამოწმებელ პერიოდში კომპანიის ძირითად საქმიანობას წარმოადგენდა ცოცხალი ღორების იმპორტი, ადგილობრივი შეძენა და შემდგომ ხორცის წარმოება და რეალიზაცია. გადამხდელი აღრიცხვას აწარმოებდა პროგრამა „ორისში“. საცალო რეალიზაციის აღრიცხვა ხორციელდებოდა ჯამურად, რამაც გამოიწვია დაბეგვრის ობიექტის დაუდგენლობა, რაც გულისხმობს კონკრეტული სამეურნეო ოპერაციის დაწყებას, მიმდინარეობასა და დასრულებას შორის კავშირის დაუდგენლობას. აღნიშნული რეალიზაციის დროს არ ხორციელდებოდა სასაქონლო ზედნადების გამოწერა და საკონტროლო-სალარო აპარატის ჩეკის ამორტყმა. გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილია ახსნა-განმარტება დაკვლის შემდგომი გამოსავლიანობის შესახებ: ხორცი-65%, თავ-ფეხი-14%, შინაგანი ორგანოები-4%, ნარჩენი-17%.

ზემოაღნიშნული გამოსავლიანობის კოეფიციენტების საფუძველზე, გაანგარიშებული იქნა წარმოებული პროდუქციის ოდენობა. ამასთან, დამუშავებული იქნა გადასახადის გადამხდელის შესყიდვისა და რეალიზაციის ელექტრონული დოკუმენტაცია. აღნიშნული დოკუმენტაციის შესწავლით დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელს ბუღალტრული აღრიცხვის პროგრამაში დოკუმენტებით რეალიზაციის დროს „72 10“ ანგარიშზე" გატარებული ჰქონდა დოკუმენტით რეალიზებულ რაოდენობაზე მეტი ოდენობის საქონელი, ხოლო აღნიშნული შემოსავალში არ იყო გათვალისწინებული.

შემოწმებამ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, კერძოდ შესამოწმებელი პერიოდის საწყის ნაშთს კონკრეტული საქონლის სახეობების მიხედვით (დამუშავებული ღორის ხორცი, ღორის თავ-ფეხი, ღორის გულ-ღვიძლი) დაემატა დოკუმენტური შეძენა, ასევე წარმოებული პროდუქციის რაოდენობა და გამოაკლდა გადასახადის გადამხდელის მიერ ბუღალტრულ პროგრამა „ორისში“ დაფიქსირებული საქონლის ნაშთი, ასევე, გამოიყო საცალო და დოკუმენტური რეალიზაცია და საცალოდ რეალიზებული საქონლის რაოდენობაზე გავრცელდა სასაქონლო ზედნადებში თვეების ჭრილში დაფიქსირებული საშუალო შეწონილი ფასები.

დადგენილი დასაბეგრი შემოსავალი კი შესამოწმებელ პერიოდში გადანაწილდა დეკლარირებული ბრუნვების პროპორციულად. ამასთან, კომპანიას უფიქსირდებოდა დოკუმენტური რეალიზაცია შპს „---ზე“, რომელიც ასახული არ ყოფილა ბუღალტრულ პროგრამაში და არ იყო დეკლარირებული. გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე, 160-ე, 162-ე,163-ე, 164-ე მუხლების შესაბამისად და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

2. კომპანიის პროგრამით დაფიქსირებულ სალაროში არსებულ ნაღდი ფულის ნაშთსა და საქვეანგარიშოდ გაცემული თნხის ნაშთს დაემატა არაპირდაპირ გაანგარიშებული შემოსავალი. ასევე, გაანგარიშებული იქნა საკასო ხარჯისა და შემოსავლის 10%, რომელიც გამოაკლდა სალაროში არსებულ ნაღდი ფულის ნაშთს და დადგენილ იქნა სალაროს გონივრული და უძრავი ნაშთის ოდენობა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე, 101-ე და 154-ე მუხლების შესაბამისად, აღნიშნული თანხა ჩაითვალა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად. გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და განესაზღვრა ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივრები და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით, დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს განიხილავს მხოლოდ მომჩივნის მოთხოვნის ფარგლებში.

 

პირველ და მე-2 სადავო საკითხებთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით – სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

ამავე კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე, სხვა მსგავს ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ − დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა. ამავე კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ხოლო ამ მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, კერძოდ, პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავებისას: ა) გადასახადის დაკავებისა და ბიუჯეტში მისი გადარიცხვისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება შემოსავლის გადამხდელს;

ბ) გადასახადის თანხის დაუკავებლობის შემთხვევაში შემოსავლის გადამხდელი ვალდებულია ბიუჯეტში შეიტანოს დაუკავებელი გადასახადის თანხა ფაქტობრივად გადახდილი ანაზღაურების შესაბამისად და მასთან დაკავშირებული სანქციები.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების თანახმად, შესამოწმებელ პერიოდში კომპანიის ძირითად საქმიანობას წარმოადგენდა ცოცხალი ღორების იმპორტი, ადგილობრივი შეძენა და შემდგომ ხორცის წარმოება და რეალიზაცია. გადამხდელი აღრიცხვას აწარმოებდა პროგრამა „ორისში“, თუმცა საცალო რეალიზაციის აღრიცხვა ხორციელდებოდა ჯამურად, რამაც გამოიწვია დაბეგვრის ობიექტის დაუდგენლობა. ასევე, რეალიზაციის დროს არ ხორციელდებოდა სასაქონლო ზედნადების გამოწერა და საკონტროლო-სალარო აპარატის ჩეკის ამორტყმა. გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი იყო ახსნა-განმარტება დაკვლის შემდგომი გამოსავლიანობის შესახებ, რომელთა კოეფიციენტების საფუძველზეც გაანგარიშდა წარმოებული პროდუქციის ოდენობა. ამასთან, გადასახადის გადამხდელს ბუღალტრული აღრიცხვის პროგრამაში დოკუმენტებით რეალიზაციის დროს გატარებული ჰქონდა დოკუმენტით რეალიზებულ რაოდენობაზე მეტი ოდენობის საქონელი, ხოლო აღნიშნული შემოსავალში არ იყო გათვალისწინებული.

აგრეთვე, კომპანიას უფიქსირდებოდა დოკუმენტური რეალიზაცია შპს „----ზე“, რომელიც ასახული არ ყოფილა ბუღალტრულ პროგრამაში და არ იყო დეკლარირებული. ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, შემოწმებამ იხელმძღვანელა არაპირდაპირი მეთოდის შესაბამისად, კერძოდ, შესამოწმებელი პერიოდის საწყის ნაშთს კონკრეტული საქონლის სახეობების მიხედვით დაემატა დოკუმენტური შეძენა, ასევე წარმოებული პროდუქციის რაოდენობა და გამოაკლდა გადასახადის გადამხდელის მიერ ბუღალტრულ პროგრამა „ორისში“ დაფიქსირებული საქონლის ნაშთი, ასევე, გამოიყო საცალო და დოკუმენტური რეალიზაცია და საცალოდ რეალიზებული საქონლის რაოდენობაზე გავრცელდა სასაქონლო ზედნადებში თვეების ჭრილში დაფიქსირებული საშუალო შეწონილი ფასები. დადგენილი დასაბეგრი შემოსავალი კი შესამოწმებელ პერიოდში გადანაწილდა დეკლარირებული დღგ-ის ბრუნვების პროპორციულად. ამასთან, კომპანიის პროგრამით დაფიქსირებულ სალაროში არსებულ ნაღდი ფულის ნაშთსა და საქვეანგარიშოდ გაცემული თნხის ნაშთს დაემატა არაპირდაპირ გაანგარიშებული შემოსავალი. ასევე, გაანგარიშებული იქნა საკასო ხარჯისა და შემოსავლის 10%, რომელიც გამოაკლდა სალაროში არსებულ ნაღდი ფულის ნაშთს და დადგენილ იქნა სალაროს გონივრული და უძრავი ნაშთის ოდენობა, რაც ჩაითვალა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად. ამასთან, გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში წარმოდგენილ არგუმენტებთან მიმართებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის თანახმადაც, შემოწმება დაეყრდნო გადასახადის გადამხდელის მიერ ბუღალტრულ აღრიცხვაში დაფიქსირებულ საქონლის საწყის და საბოლოო ნაშთებს. ამასთან, შედარდა რამდენად სწორად ჰქონდა გადამხდელს აღრიცხული შეძენილი საქონლის რაოდენობა, სადაც გამოვლინდა რიგი ტექნიკური ხარვეზები. წარმოებული საქონლის რაოდენობა გაანგარიშებული იქნა გადამხდელის მიერ წარმოდგენილ ახსნა-განმარტებაში დაფიქსირებული გამოსავლიანობების მიხედვით. შესაბამისად, ტექნიკურად გამოვლენილი ხარვეზის გარდა რეალიზებული საქონლის რაოდენობა შემოწმების პროცესში არ შეცვლილა. ხოლო ძირითადი სხვაობა გამოიწვია იმ გარემოებამ, რომ გადამხდელის მიერ ბუღალტრული აღრიცხვის პროგრამაში დოკუმენტებით რეალიზაციის დროს გატარებულია დოკუმენტით რეალიზებულ რაოდენობაზე მეტი ოდენობის საქონელი, ხოლო აღნიშნული შემოსავალში არ იქნა გათვალისწინებული. აგრეთვე, არ არსებობს ოფიციალური მონაცემები წონის კლების განსაზღვრასთან დაკავშირებით, ხოლო გადამხდელის მიერ არ ყოფილა წარმოდგენილი კომპანიის საბუღალტრო აღრიცხვის შესაბამისი დოკუმენტაცია ან/და ექსპერტიზის დასკვნა. აგრეთვე, შემოწმების პროცესში გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი იქნა დირექტორის ხელმოწერილი ბრუნვითი უწყისი, რომლითაც დასტურდებოდა შესამოწმებელი პერიოდის დასაწყისისა და ბოლოსთვის კრედიტორული დავალიანების და სხვა არსებული ანგარიშების შესახებ ინფორმაციას. ამასთან, შემოწმების პროცესში გადამხდელს მოეთხოვა წარმოდეგინა კაპიტალის არსებობის შემთხვევაში წარმოშობის დამადასტურებელი დოკუმენტაცია, სესხის ხელშეკრულებები, რომელიც მათი მხრიდან არ იქნა წარმოდგენილი. ასევე, გადამხდელს შემოწმების პროცესშივე გაეგზავნა სალაროს გაანგარიშება და მოეთხოვა წარმოედგინა პოზიცია, თუმცა როგორც შემოწმების პროცესში, ასევე, წარმოდგენილ საჩივრებზეც რაიმე დამადასტურებელი დოკუმენტაცია არ იქნა წარმოდგენილი. შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ ვინაიდან გადასახადის გადამხდელს კანონმდებლობით დადგენილი წესით არ ჰქონდა ნაწარმოები ბუღალტრული აღრიცხვა და მისი სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელი იყო დაბეგვრის ობიექტის დადგენა, აუდიტის დეპარტამენტს შეეძლო არაპირდაპირი მეთოდით განესაზღვრა გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები, შესაბამისად, მართლზომიერია შემოწმების მიერ, საცალოდ რეალიზებული საქონლის რაოდენობაზე სასაქონლო ზედნადებებში თვეების ჭრილში დაფიქსირებული საშუალო შეწონილი ფასების გავრცელება. ასევე, მართლზომიერია შემოწმების მიერ არაპირდაპირი მეთოდით მიღებულსა და გადასახადის გადამხდელის მიერ აღიარებულ შემოსავლებს შორის სხვაობის საწარმოს დაქირავებულ პირზე ხელფასის სახით განაცემად განხილვა. აგრეთვე, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მისი არგუმენტაციის შესაბამისი ისეთი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოხსენებული სამართლებრივი ნორმების, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებებისა და აუდიტის დეპარტამენის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელის საჩივრები დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ :

 

1. შპს „---ის“ (ს/ნ ---) საჩივრები არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხები:

1. მომჩივანი არ ეთანხმება არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენების შედეგად დღგ-ში განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს.

2. გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება სალაროში არსებული ფულის ნაშთის დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების თანახმად, შესამოწმებელ პერიოდში კომპანიის ძირითად საქმიანობას წარმოადგენდა ცოცხალი ღორების იმპორტი, ადგილობრივი შეძენა და შემდგომ ხორცის წარმოება და რეალიზაცია.

შემოწმებამ იხელმძღვანელა არაპირდაპირი მეთოდის შესაბამისად, კერძოდ, შესამოწმებელი პერიოდის საწყის ნაშთს კონკრეტული საქონლის სახეობების მიხედვით დაემატა დოკუმენტური შეძენა, ასევე წარმოებული პროდუქციის რაოდენობა და გამოაკლდა გადასახადის გადამხდელის მიერ ბუღალტრულ პროგრამა „ორისში“ დაფიქსირებული საქონლის ნაშთი, ასევე, გამოიყო საცალო და დოკუმენტური რეალიზაცია და საცალოდ რეალიზებული საქონლის რაოდენობაზე გავრცელდა სასაქონლო ზედნადებში თვეების ჭრილში დაფიქსირებული საშუალო შეწონილი ფასები. დადგენილი დასაბეგრი შემოსავალი კი შესამოწმებელ პერიოდში გადანაწილდა დეკლარირებული დღგ-ის ბრუნვების პროპორციულად.

ამასთან, კომპანიის პროგრამით დაფიქსირებულ სალაროში არსებულ ნაღდი ფულის ნაშთსა და საქვეანგარიშოდ გაცემული თნხის ნაშთს დაემატა არაპირდაპირ გაანგარიშებული შემოსავალი. ასევე, გაანგარიშებული იქნა საკასო ხარჯისა და შემოსავლის 10%, რომელიც გამოაკლდა სალაროში არსებულ ნაღდი ფულის ნაშთს და დადგენილ იქნა სალაროს გონივრული და უძრავი ნაშთის ოდენობა, რაც ჩაითვალა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად.

 

გადაწყვეტილება

შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელის საჩივრები დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

დასაბუთება

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73 (4,5,9); 101 (1); 154 (1,2).