დაცვის მხარე: ბრალდებული – ერ------------------------------r) დაბადებული 1----–-–----------------–ს, პირადი #3----------, თუ-------ს რესპუბლიკის მოქალაქე, რეგისტრირებული: თუ-------, არ---------------ნი - მე---------------–ი - გუ-------------ო და ფაქტობრივად მცხოვრები: ქ. ახ--––--ე, რუ-------–------ჩა, სახლი/კორპუსი N------------. (მონაწილეობის გარეშე);

ადვოკატი - ნი---------------ე, ნუ----------------–--ლი.

კვალიფიკაცია: საქართველოს სისხლის სამ---თლის კოდექსის 126-ე მუხლის 1-ლი ნაწილი.

სხდომის სახე - ღია

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ - ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

1.დადგენილებით პირის ბრალდების შესახებ: ბრალდებულ ერ--------------ის ბრალი ედება მასში, რომ მან ჩაიდინა ცემა, რამაც გამოიწვია დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი, მაგრამ არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი;

1.1.დადგენილებით პირის ბრალდების შესახებ მათ მიერ ჩადენილი დანაშაულებრივი ქმედებები გამოიხატა შემდეგში: 2018 წლის 04 მაისს საღამოს დაახლოებით 20:00 საათზე, ქ. ახ--––--ეში აბ-------ნის გზატკეცილზე მდებარე რესტორან „ვ-----“-ში მისულ ერ--------------ს წარსულში არსებული უსიამოვნების გამო სიტყვიერი შელაპარაკება მოუვიდა რესტორნის მეპატრონე მო----------------ისთან, რომელსაც თავის დარტყმით სახის არეში მიაყენა სხეულის მსუბუქი ხარისხის დაზიანება ჯანმრთელობის მოუშლელად.

1.3.სასამ---თლოს დადგენილად მიაჩნია შემდეგი ფაქტობრივი გარემოებები:

2018 წლის 04 მაისს საღამოს დაახლოებით 20:00 საათზე, ქ. ახ--––--ეში აბ-------ნის გზატკეცილზე მდებარე რესტორან „ვ-----“-ში მისულ ერ--------------მა მეპატრონე მო----------------ის თავის დარტყმით სახის არეში მიაყენა სხეულის მსუბუქი ხარისხის დაზიანება ჯანმრთელობის მოუშლელად.

2. წარდგენილი ბრალდება.

2018 წლის 05 ივნისს ერ--------------ს წარედგინა ბრალდება საქართველოს სისხლის სამ---თლის კოდექსის სსკ-ის 126-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით.

3. გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება.

ახ--––--ის რაიონული სასამ---თლოს 2018 წლის 07 ივნისის განჩინებით ერ--------------ის მიმ---თ აღკვეთის ღონისძიების სახით გამოყენებულ იქნა გირაო 1 000 ლარის ოდენობით.

ახ--––--ის რაიონული სასამ---თლოს 2018 წლის 31 ივლისის განჩინებით ბრალდებულ ერ--------------ის მიმ---თ ახ--––--ის რაიონული სასამ---თლოს 2018 წლის 07 ივნისის განჩინებით შერჩეული აღკვეთის ღონისძიება გირაო შეეცვალა პატიმრობით.

ახ--––--ის რაიონული პროკურატურის პროკურორ კა--------–---–---–ის 2018 წლის 04 აგვისტოს დადგენილებით ბრალდებულ ერ--------------ის მიმ---თ გამოცხადდა ძებნა.

4.მტკიცებულებები, რომლებსაც ემყარება სასამ---თლოს დასკვნა:

სასამ---თლოს მიერ დადგენილად მიჩნეული ფაქტობრივი გარემოებები სრულად დასტურდება სასამ---თლო სხდომაზე გამოკვლეული მტკიცებულებების ერთობლიობით:

სასამ---თლო სხდომაზე მოწმე თა------------ძემ განმ---ტა, რომ 2018 წლის 4 მაისს იგი იმყოფებოდა სამსახურში, კერძოდ ქ. ახ--––--ე, აბ-------ნის გზატკეცილზე მდებარე თუ-----ლ რესტორანში „ვ-----“-ში, სადაც მუშაობს დაცვის სამსახურში. საღამოს საათებში რესტორანში მის მეპატრონეს მო----------------ისთან მივიდა ერ--------------ი. თავიდან ისინი მშვიდად საუბრობდნენ, ხოლო შემდეგ გაისმა რაღაც ხმაური, ხმაურზე შევიდნენ თა------------ძე და ომ------------ძე, რომლებიც შეეცადნენ მათ დამშვიდებას. მო----------------ის კი სისხლი სდიოდა.

სასამ---თლო სხდომაზე მოწმე ომ------------ძემ განმ---ტა, რომ ერ--------------ს ქ. ახ--––--ე, აბ-------ნის გზატკეცილზე მდებარე თუ-----ლ რესტორანში „ვ-----“-ის მეპატრონეს მო----------------ისთან ხშირად ჰქონდა შელაპარაკება. 2018 წლის 4 მაისს რესტორანში შევიდა ისევ ერ--------------ი, რა დროსაც რესტორნის მეპატრონემ მო----------------იმ სთხოვა ომ------------ძეს, რომ ხსენებული პიროვნება არ შეეშვათ. ომ------------ძე კარებთან იდგა და ცდილობდა ნასვამ პიროვნებები არ შეეშვა. დაახლოებით 8 საათი იქნებოდა როდესაც მივიდა ერ--------------ი და სთხოვა ომ---ს შეეშვა რესტორანში, მაგრამ იგი უარზე იყო, ამის შემდეგ მან სთხოვა ნა-------ს რომ მეპატრონისთვის დაეძახა. რესტორნის მო----------------იმ შეუშვა ისინი. დაახლოებით ნახევარი საათის შედეგ დაიწყეს კამათი, რის გამოც დაუძახეს ომ--- ნა-------ს როცა მივიდა დასამშვიდებლად და იმის სათქმელად რომ ხომ გაგაფრთხილეო, ამის შემდეგ მისკენაც გამოიწიეს. რა დროსაც მეპატრონეს თავი თავში ჩაარტყა და წამოუვიდა სისხლი.

სასამ---თლო სხდომაზე მოწმის სახით დაკითხულმა გი----------------ემ და თა----------------მა დაადასტურეს მათ მიერ ჩატარებული საგამოძიებო მოქმედებების სისწორე.

2018 წლის 24 მაისს მაგისტრატი მოსამ---თლის წინაშე დაკითხული იო-------------–-------ს ჩვენების, რომლის თანახმად 2018 წლის 04 მაისს იგი ჩამოვიდა თუ-------დან და საჭმლის საჭმელად შევიდა რესტორან ნ----------–-, იქ მოვიდა მისი ხუთი თვის ნაცნობი ერ--------------ი და უთხრა წასულიყვნენ სხვაგან. იქნებოდა დაახლოებით რვა-ცხრა საათი, ერ--------------ი და აბ-----–----------------ი წავიდნენ რესტორან „ვ-----“-ში, შიგნით რომ შევიდნენ ერ--------------მა მოითხოვა რესტორნის უფროსი, რამდენიმე წუთის შემდეგ უფროსი მო----------------ი მივიდა და ფეხზე მდგომნი რაღაცაზე ესაუბრებოდა ერ--------------ს, მან დაინახა, რომ ერ----მ თავი დაარტყა მო----------------ის ცხვირ-პირის არეში და იმან წონასწორობა ვერ შეინარჩუნა და წაიქცა. ცხვირიდან და ტუჩიდან სისხლი წამოუვიდა.

2018 წლის 15 ივნისს მაგისტრატი მოსამ---თლის წინაშე დაკითხული შა--–------------ას ჩვენების თანახმად, 2018 წლის 4 მაისს დაახლოებით 6 ან 7 საათზე ერ--------------ი ერთ-ერთ დაბალ მამაკაცთან ერთად მივიდა რესტორანში, სადაც შა--–------------ამ უთხრა, რომ იყო მიმტანი. ბართან ახლოს მაგიდასთან იჯდნენ, მო----------------ი მიუახლოვდა მაგიდას და ილაპარაკეს. შა-–--–-------------ს ყურადღება არ მიუქცევია და მერე დაინახა, რომ ერ----მ თავი დაარტყა მო----------------ს, რომლსაც ცხვირ-პირიდან სისხლი წამოუვიდა დაბლა წაიქცა.

2018 წლის 15 ივნისს მაგისტრატი მოსამ---თლის წინაშე დაკითხული ტა--------–-ს ჩვენების თანახმად, 2018 წლის 4 მაისის იგი იმყოფებოდა ბარში, ერ--------------ი და მისთვის უცნობი მამაკაცი, რომლის სახელიც მოგვიანებით შეიტყო დაცვამ შეიყვანა და ბართან ახლოს მაგიდაზე დასხდნენ. ისხდნენ და ლაპარაკობდნენ, მო----------------იც მათთან ერთად იყო, რა დროსაც ერ--------------მა დაარტყა მო----------------ს, რომელიც დაბლა წაიქცა.

2018 წლის 15 ივნისს მაგისტრატი მოსამ---თლის წინაშე დაკითხული გუ-–------------ას ჩვენების თანახმად, 2018 წლის 4 მაისის დაახლოებით რვა-ცხრა საათზე, იგი იმყოფებოდა ბარში, რა დროსაც შევიდა ორი ახალგაზრდა, დასხდნენ და საუბრობდნენ, რა დროსაც ერ--------------მა ბარის მეპატრონე მო----------------ის დაარტყა, რომელსაც ცხვირიდან სისხლი წამოუვიდა.

სასამ---თლო სხდომაზე მხარეები ასევე შეთანხმდნენ ბრალდების მხარის მტკიცებულებების ნაწილზე, როგორც უდავო მტკიცებულებებზე და საქართველოს სსსკ-ის 73-ე მუხლის „დ“ პუნქტის თანახმად, მათ მიენიჭათ პრეიუდიციული მნიშვნელობა.

დაზარალებულ მო----------------ის გამოკითხვის ოქმით დადგენილია, რომ ქ. ახ--––--ეში აბ-------ნის გზატკეცილზე გახსნილი აქვს რესტორანი „ვ-----“-ი, 2018 წლის 04 მაისს საღამოს საათებში ერ--------------ი მივიდა რესტორანი „ვ-----“-ში თანმხლებ პირ აბდ---–----------------ან ერთად, თუმცა დაცვა არ უშვებდა იგი ყვიროდა, რაზეც მან უთხრა დაცვას შეეშვათ. იგი კვლავ აგრძელებდა ყვირილს და იყო აგრესიული. მო----------------მა იგი მიიპატიჟა ლუდზა, რათა ცოტა დამშვიდებულიყო მაგრამ ამაოდ. მან მისულ მიმტანს ხელი ჰკრა, რაზეც მო----------------მა მოუწოდა სიმშვიდისკენ და ამ დროს ერ--------------მა მას თავი ჩაარტყა სახის არეში.

გარდა მოწმეთა ჩვენებებისა, სასამ---თლოს მიერ დადგენილად მიჩნეული ფაქტობრივი გარემოებები დასტურდება შემდეგი მტკიცებულებებით:

2018 წლის 04 მაისის შეტყობინების თანახმად შსს ახ--––--ის რაიონულ სამმ---თველოს მიმ---თა ი------ რესპუბლიკის მოქალაქე მო----------------იმ და განაცხადა, რომ ქ. ახ--––--ეში აბ-------ნის გზატკეცილზე მდებარე რესტორან „ვ-----“-ში ფიზიკური შეურაცხყოფა მიაყენა თუ-------ს მოქალაქემ ერ--------------მა.

2018 წლის 07 მაისის N---------- სასამ---თლო სამედიცინო ექსპერტიზის დასკვნის თანახმად, მო----------------ს აღენიშნება ზემო ტუჩის შესიება და სისხლჩაქცევა ზემო ტუჩის შიგნითა ზედაპირზე. დაზიანება ეკუთვნის მსუბუქ ხარისხს ჯანმრთელობის მოუშლელად.

2018 წლის 05 ივნისის დაზარალებულად ცნობის შესახებ დადგენილების თანახმად, დაზარალებულად იქნა ცნობილი მო----------------ი რომელსაც მიადგა ფიზიკური სახის ზიანი.

5. სამ---თლებრივი შეფასება:

სასამ---თლო საკუთარ მსჯელობაში დეტალურად შეეხება როგორც დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების და ზოგადად ქმედების სამ---თლებრივ განმ---ტებას, ასევე, ყველა იმ სადავო შეფასებას, რაც ბრალდების და დაცვის მხარეების მიერ სასამ---თლო სხდომაზე იქნა გაჟღერებული.

სასამ---თლო განმ---ტავს, რომ საქმის კანონიერი გადაწყვეტა, ემყარება საქმეზე შეკრებილ მტკიცებულებებს, რომელთა გამოკვლევისა და შეფასების საფუძველზე ხდება საქმის ფაქტობრივი გარემოებების დადგენა. ფაქტობრივი გარემოებების სწორ დადგენაზეა დამოკიდებული სასამ---თლოს მიერ ქმედებისათვის სწორი იურიდიული კვალიფიკაციის მიცემა. აღნიშნულიდან გამომდინარე განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება სასამ---თლოს მიერ საქმეზე ფაქტების კვალიფიციურ დადგენას, საქმეში დაცული მტკიცებულებების, მოწმეთა ჩვენებების სწორ შეფასებას.

საქართველოს სსსკ-ის მე-5 მუხლის შინაარსიდან გამომდინარე, არავინ არის ვალდებული ამტკიცოს თავისი უდანაშაულობა, ბრალდების მტკიცების ტვირთი ეკისრება ბრალმდებელს. იმავე კოდექსის 82-ე მუხლის თანახმად, გამამტყუნებელი განაჩენით პირის დამნაშავედ ცნობისათვის საჭიროა გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა. ამავე კოდექსის 269-ე მუხლის თანახმად, არ შეიძლება გამამტყუნებელ განაჩენს საფუძვლად დაედოს ვარაუდი.

საქართველოს კონსტიტუციის მე-40 მუხლის თანახმად, გამამტყუნებელი განაჩენი უნდა ემყარებოდეს მხოლოდ უტყუარ მტკიცებულებებს. ყოველგვარი ეჭვი, რომელიც ვერ დასტურდება კანონით დადგენილი წესით, უნდა გადაწყდეს ბრალდებულის სასარგებლოდ.

მტკიცებულება უნდა შეფასდეს სისხლის სამ---თლის საქმესთან მისი რელევანტურობის დასაშვებობისა და უტყუარობის თავალსაზრისით.

რელევანტური მტკიცებულება ადასტურებს ან უარყოფს ინფორმაციას მტკიცების საგანთან დაკავშირებით. ამასთან, მტკიცებულებების შეფასებისას გადამწყვეტი მნიშვნელობა ენიჭება, მათი უტყუარობის საკითხის გადაწყვეტას, ვინაიდან საბოლოო ჯამში, სასამ---თლო მტკიცებულებებს აფასებს სისხლის სამ---თლის კოდექსისა და სისხლის სამ---თლის საპროცესო კოდექსის მოთხოვნათა დაცვით, შინაგანი რწმენის საფუძველზე, რადგან სასამ---თლომ უნდა შეაფასოს, თუ სისხლის სამ---თლის საქმეზე შეკრებილი ყველა მტკიცებულება ცალ-ცალკე და საბოლოოდ - ერთობლივად, რამდენად უტყუარი და საკმ---ისია პირის გონივრულ ეჭვს მიღმა სტანდარტით დამნაშავედ ცნობის შესახებ გადაწყვეტილების მისაღებად.

გონივრულ ეჭვს მიღმა მტკიცების სტანდარტი ზოგჯერ აღიწერება როგორც უტყუარობის ის დონე, რომელიც ადამიანმა თავის ცხოვრებაში ყველაზე მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილების მისაღებად უნდა გამოიყენოს.

გონივრულ ეჭვს მიღმა სტანდარტი არ გულისხმობს ყველა შესაძლო ეჭვს მიღმა მტკიცებას, ან მტკიცების მათემატიკურ უტყუარობას. შესაძლო ეჭვი, ან ეჭვი, რომელიც ეფუძნება ვარაუდს, ან წინათგრძნობას, არ არის გონივრული ეჭვი. გონივრული ეჭვი არის საკმაო ეჭვი, რომელიც ეფუძნება მიზეზს, ლოგიკას, საღ აზრს, ან გამოცდილებას. ეს არის ეჭვი, რომელიც, ჩვეულებრივ საღად მოაზროვნე ადამიანს გაუჩნდება, მას შემდეგ, რაც ყურადღებით აწონის მტკიცებულებას და არ შეყოყმანდება გადაწყვეტილების მიღებაში.

რაც შეეხება მტკიცებულებათა საკმ---ისობას, ერთობლიობას, მტკიცებულებათა ერთობლიობა ერთმანეთთან უნდა იყოს შეთანხმებული, ანუ მტკიცებულებებს შორის უნდა არსებობდეს შინაარსობრივი კავშირი, ისინი უნდა იყვნენ ურთიერთთავსებადი, რაც იმას ნიშნავს, რომ ისინი ერთსა და იმავე გარემოებებზე უნდა უთითებდნენ და ერთსა და იმავე ფაქტებს უნდა ადასტურებდნენ. მტკიცებულებათა ერთობლიობა უნდა იყოს აშკარა, ანუ ერთმანეთთან შეთანხმებული მტკიცებულებები აშკარად უნდა ადასტურებდნენ რაიმე ფაქტს ან გარემოებას და მათში ეჭვის შეტანის გონივრული საფუძველი არ უნდა არსებობდეს. იგი უნდა ადგენდეს პირის მიერ ქმედების ჩადენას და ეჭვის გაჩენის საფუძველი არ უნდა აჭარბებდეს დასაშვებ, გონივრულობის ზღვარს. ამასთან, მტკიცებულებათა ერთობლიობა უნდა იყოს დამაჯერებელი, ანუ ურთიერთშეთანხმებული, აშკარა და უტყუარი მტკიცებულებები უნდა იყოს დამაჯერებელი, ობიექტური, ნეიტრალური და გონივრულად მოაზროვნე პირისათვის, რათა იგი დარწმუნდეს ბრალდებული პირის მიერ დანაშაულის ჩადენაში და არ გაუჩნდეს ისეთი კითხვები, რომლებიც დანაშაულის ჩადენის არსებით გარემოებებს ეჭვქვეშ დააყენებს.

ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამ---თლომ საქმეში Barbera v. Spain (1988 no: 10590/83 77) განმ---ტა, რომ მტკიცების ტვირთი მხოლოდ ბრალდების მხარის ვალდებულებაა და ნებისმიერი სახის ეჭვი უნდა გადაწყდეს ბრალდებულის სასარგებლოდ. სტრასბურგის სასამ---თლომ საქმეში Higgins v. France (1998 წლის 19 თებერვალი) განმ---ტა დასაბუთების ნაკლებობის შესახებ და მიუთითა, რომ საქმეში არსებულ მტკიცებულებების მიმ---თ წარმოშობილი ეჭვების დასაბუთების ნაკლებობა ჩაითვლება ევროპული კონვენციის მე-6 მუხლის დარღვევად. სტრასბურგის სასამ---თლო ხაზს უსვამს იმ გარემოებას, რომ გადაწყვეტილებებში დასაბუთებული უნდა იყოს კონკრეტული არგუმენტებით და საფუძვლებით, რა თქმა უნდა ისეთი საფუძვლებით, რომელიც არ იწვევს ეჭვებს და რომელიც არ წარმოადგენს ვარაუდებს (Ruiz Torija v. Spain 09.02.1994 no.18390/91 &28-29; Hiro Balani v. Spain 09.02.1994 18064/91 &26-28; Higgins And Other v. France 19.02.1998 no:134/1996/753/952 &40-42). სტრასბურგის სასამ---თლოს განმ---ტებით მნიშვნელოვანია, რომ სასამ---თლოს სწორად და სამ---თლიანად შეამოწმოს მტკიცებულებების სანდოობა, საიმედოობა და სიზუსტე (Khan v. the United Kingdom, no 35394/97, 34; Bykov v. Russia, no.4378/02, 95).

სასამ---თლო მიუთითებს - იმისათვის, რომ წარდგენილი ბრალდებით პირის მსჯავრდება მოხდეს, უნდა არსებობდეს შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რომლითაც დადგინდება პირველ რიგში ფაქტის არსებობა, შემდეგ უნდა არსებობდეს უტყუარ და დამაჯერებელ მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რომლითაც დადასტურდება ბრალდებულის დანაშაულებრივი კავშირი ფაქტთან და მხოლოდ ამის შემდეგ მოხდება უკვე ქმედების სამ---თლებრივი შეფასება.

სასამ---თლოს მიაჩნია, რომ ბრალდების მხარის მიერ წარმოდგენილია ერთმანეთთან შეთანხმებული, აშკარა და დამაჯერებელ მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რომელიც ობიექტურ პირს გონივრულ ეჭვს მიღმა სტანდარტით დაარწმუნებდა, რომ ერ--------------მა ჩაიდინა ცემა, რამაც გამოიწვია დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი, მაგრამ არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი. ანუ ქმედება გათვალისწინებული საქართველოს სსკ-ის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით.

მნიშვნელოვანია ის გარემოებაც, რომ აღნიშნული ფაქტობრივი გარემოება დასტურდება მოწმეების იო-------------–-------ის, შა--–------------ას, ტა--------–-ს და გუ-–------------ას ჩვენებებით, რომელთა მიხედვითაც 2018 წლის 04 მაისს ქ. ახ--––--ე, აბ-------ნის გზატკეცილზე მდებარე რესტორან „ვ-----“-ში, მო----------------ის ფიზიკური შეურაცხყოფა მიაყენა ერ--------------მა, კერძოდ თავი დაარტყა ცხვირ-პირის არეში.

სასამ---თლო განმ---ტავს, რომ მოწმეთა ჩვენებების სანდოობისა და მათი შეფასების კუთხით, იმ პირისაგან განსხვავებით, რომლის მიმ---თაც მიმდინარეობს სისხლისსამ---თლებრივი დევნა და რომელიც არ აგებს პასუხს ცრუ ჩვენების მიცემისათვის, ნეიტრალური და საქმის შედეგით არადაინტერესებული მოწმის ჩვენება როგორც წესი, მაღალი ინფორმატიულობით გამოირჩევა და ამ ტიპის მოწმე ჩვენებას იძლევა არა უფლების, არამედ თავისი მორალური და იურიდიული ვალდებულებების გამო, რომლის დარღვევამ შესაძლოა გამოიწვიოს მის მიმ---თ სახელმწიფო იძულების ზომების გამოყენება, მათ შორის სისხლისსამ---თლებრივი პასუხისმგებლობაც.

ამ კუთხით მნიშვნელოვანია ასევე, ადამიანის უფლებათა დაცვის ევროპული სასამ---თლოს რიგ პრეცედენტულ გადაწყვეტილებებში და საქართველოს უზენაესი სასამ---თლოს გადაწყვეტილებებში მოყვანილი შეფასებები პირის დამნაშავედ ცნობისათვის ,,ერთადერთი’’ და ,,გადამწყვეტი’’ მტკიცებულების საკმ---ისობის შეფასების კუთხით. ევროპული სასამ---თლო აღნიშნავს - რომ ,,ერთადერთი” მტკიცებულება გაგებულ უნდა იქნას, როგორც ბრალდებულის წინააღმდეგ არსებული მხოლოდ ერთი მტკიცებულება (იხილეთ ალ-ხავაია და ტაჰერი (Al-Khawaja and Tahery), ციტირება მაღლა, § 131). ,,გადამწყვეტი” მტკიცებულება ვიწროდ უნდა განიმ---ტოს, რადგანაც ამგვარი მასშტაბისა და მნიშვნელოვნების მტკიცებულება მაღალი ალბათობით საქმის შედეგის განმაპირობებელია. როდესაც მოწმის გადაუმოწმებელი მტკიცებულება გამყარებულია ბრალდების სხვა მტკიცებულებით, იმის შეფასება გადამწყვეტი იყო თუ არა ის, დამოკიდებული იქნება მხარდამჭერი მტკიცებულების ძალაზე.

საქართველოს სსსკ-ის მე-5 მუხლის თანახმად კი არავინ არის ვალდებული ამტკიცოს თავისი უდანაშაულობა, ბრალდების მტკიცების ტვირთი ეკისრება ბრალმდებელს. იმავე კოდექსის 82-ე მუხლის თანახმად, გამამტყუნებელი განაჩენით პირის დამნაშავედ ცნობისათვის საჭიროა გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა, სსსკ-ის 269-ე მუხლის თანახმად კი, არ შეიძლება გამამტყუნებელ განაჩენს საფუძვლად დაედოს ვარაუდი.

სასამ---თლო განმ---ტავს, რომ კანონმდებლის მიერ საქართველოს სსკ-ის 126-ე მუხლით კრიმინალიზებულია ძალადობა, რომელიც გამოიხატება ცემაში ან სხვაგვარ ძალადობაში, რამაც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია, მაგრამ არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი. ძალადობისგან სისხლისსამ---თლებრივი დაცვის ობიექტია ადამიანის ჯანმრთელობა, თუმცა ძალადობა არ უკავშირდება ჯანმრთელობის დაზიანების განსაკუთრებულ შედეგს, ვინაიდან მისთვის დამახასიათებელია, რომ მსხვერპლისთვის ფიზიკური ტკივილი არ იწვევს მისი ჯანმრთელობის საშიშ დაზიანებას. ძალადობა გამოიხატება დაზარალებულის სხეულზე არაერთ დარტყმაში ან სხვაგვარ ძალმომრეობით მოქმედებაში, რამაც თავის მხრივ შესაძლებელია გამოიწვიოს სხეულის ანატომიური მთლიანობის დარღვევა (ნაკაწრები, სისხლნაჟღენთები, ზედაპირული დაჟეჟილობები, მცირე ჭრილობები), თუმცა შესაძლებელია მხოლოდ ფიზიკურ ტკივილშიც გამოიხატოს. სწორედ დარტყმების რაოდენობა/ინტენსივობა განასხვავებს ცემას სხვაგვარი ძალადობისგან, რომელიც გამოიხატება ერთჯერად ძალადობრივ ქმედებაში (მაგ: ხელის გარტყმა, თმებით თრევა და სხვა). ქმედების ცემად ან სხვაგვარ ძალადობად დაკვალიფიცირებისათვის განმსაზღვრელია, რომ სუბიექტის ქმედებას - ერთჯერად ან არაერთჯერად ძალადობრივ ქმედებას მოჰყვეს მსხვერპლისათვის ფიზიკური ტკივილი, ამასთან, ზემოაღნიშნულმა ქმედებამ არ უნდა გამოიწვიოს სსკ-ის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი ანუ ჯანმრთელობის მსუბუქი დაზიანება მისი ხანმოკლე მოშლით ან საერთო შრომისუნარიანობის თუნდაც უმნიშვნელო ან არამყარი დაკარგვით.

მოცემულ შემთხვევაში სასამ---თლო სხდომაზე გამოკვლეული მტკიცებულებებით უტყუარად დადგენილია, რომ 2018 წლის 04 მაისს ერ--------------მა ფიზიკური შეურაცხყოფა მიაყენა მო----------------ის (თავი დაარტყა სახის არეში), რის შედეგადაც ამ უკანასკნელმა განიცადა ფიზიკური ტკივილი.

საქართველოს სსსკ-ის 259-ე მუხლის თანახმად, სასამ---თლოს განაჩენი უნდა იყოს კანონიერი, დასაბუთებული და სამ---თლიანი. სასამ---თლოს განაჩენი კანონიერია, თუ იგი გამოტანილია საქართველოს კონსტიტუციის, ამ კოდექსისა და საქართველოს სხვა კანონების მოთხოვნათა დაცვით, რომელთა ნორმებიც გამოყენებული იყო სისხლის სამ---თლის პროცესში. სასამ---თლოს განაჩენი დასაბუთებულია, თუ ის ემყარება სასამ---თლო განხილვის დროს გამოკვლეულ, გონივრული ეჭვის გამომრიცხავ მტკიცებულებათა ერთობლიობას. განაჩენში ჩამოყალიბებული ყველა დასკვნა და გადაწყვეტილება დასაბუთებული უნდა იყოს.

ყოველივე ზ/აღნიშნულის გათვალისწინებით, მხარეთა უშუალო მონაწილეობით საქმის განხილვის შემდეგ, ბრალდების მხარის მიერ წარმოდგენილ, გონივრული ეჭვის გამომრიცხავ მტკიცებულებათა ერთობლიობის საფუძველზე, სასამ---თლოს დადგენილად მიაჩნია, რომ ერ--------------მა მის მიერ განხორციელებული ქმედებით ჩაიდინა საქართველოს სსკ-ის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დანაშაული - ცემა ან სხვაგვარი ძალადობა, რამაც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია, მაგრამ არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი.

6. პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი და დამამძიმებელი გარემოებები:

ერ--------------ის პასუხისმგებლობის დამამძიმებელი გარემოებები არ გააჩნია.

ერ--------------ს პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი გარემოებები არ გააჩნია.

7. სასჯელის გამოყენების დასაბუთება:

საქართველოს სსსკ-ის 259-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, განაჩენი უნდა იყოს კანონიერი, დასაბუთებული და სამ---თლიანი. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად, სასამ---თლოს განაჩენი სამ---თლიანია, თუ დანიშნული სასჯელი შეესაბამება მსჯავრდებულის პიროვნებას და მის მიერ ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმეს. საქართველოს სსკ-ის 53-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, სასამ---თლო დამნაშავეს სამ---თლიან სასჯელს დაუნიშნავს ამ კოდექსის კერძო ნაწილის შესაბამისი მუხლით დადგენილ ფარგლებში და ამავე კოდექსის ზოგადი ნაწილის დებულებათა გათვალისწინებით. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, სასჯელის დანიშვნის დროს სასამ---თლო ითვალისწინებს დამნაშავის პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელ და დამამძიმებელ გარემოებებს, კერძოდ, დანაშაულის მოტივსა და მიზანს, ქმედებაში გამოვლენილ მ---თლსაწინააღმდეგო ნებას, მოვალეობათა დარღვევის ხასიათსა და ზომას, ქმედების განხორციელების სახეს, ხერხსა და მ---თლსაწინააღმდეგო შედეგს, დამნაშავის წარსულ ცხოვრებას, პირად და ეკონომიკურ პირობებს, ყოფაქცევას ქმედების შემდეგ.

სასამ---თლო განმ---ტავს, რომ ერ--------------ის მიმ---თ ბრალად შერაცხული ქმედება მიეკუთვნება ნაკლებად მძიმე დანაშაულთა კატეგორიას და ისჯება ჯარიმით ან საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომით ვადით ას ოციდან ას ოთხმოც საათამდე ან შინაპატიმრობით ვადით ექვსი თვიდან ერთ წლამდე ანდა თავისუფლების აღკვეთით ვადით ერთ წლამდე, იარაღთან დაკავშირებული უფლებების შეზღუდვით ან უამისოდ. ასეთ შემთხვევაში სასამ---თლოს დისკრეციაა, თუ სასჯელის რომელ სახესა და ზომას შეარჩევს.

სასჯელის დანიშვნის დროს სასამ---თლო მხედველობაში იღებს ბრალდებულის პიროვნულ მახასიათებლებს, ასევე მის მიმ---თ ბრალად შერაცხული ქმედების სპეციფიკას, ქმედების ჩადენის ხერხს და განმ---ტავს, რომ ამგვარ დანაშაულებს ყოველთვის ახასიათებს ქმედების განმეორებითობა, რასაც განაპირობებს მოძალადისა და მსხვერპლის ნაცნობობა და ურთიერთობა,სასამ---თლო თვლის, რომ ბრალდებულისთვის დანიშნული სასჯელი აუცილებელი და პროპორციული უნდა იყოს კანონის საგანმანათლებლო მიზნების მისაღწევად, რათა გაცნობიერებულ იქნეს დანაშაულის საფრთხე. სასამ---თლო მხედველობაში იღებს იმ გარემოებას, რომ ბრალდებული მიემალა სასამ---თლოს, მის დამოკიდებულებას, შესაბამისად იგი გულგრილად ეკიდება მის მიერ განხორციელებულ ქმედებას და პასუხისმგებლობას და მიაჩნია, რომ ბრალდებულის რესოციალიზაციისათვის, სამ---თლიანობის პრინციპიდან გამომდინარე, ასევე ზოგადი და კერძო პრევენციის მიზნების მისაღწევად, ერ--------------ს სასჯელად უნდა განესაზღვროს თავისუფლების აღკვეთა სწორედ დანიშნული სასჯელი იქნება ერ--------------ის შემაკავებელი ხასიათის და მომავალში სათანადო ქცევის ერთგვარი გარანტი.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

სასამ---თლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სსსკ-ის 20-21-ე, 255-ე, 258-ე, 268-269-ე, 277-ე მუხლებით

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1.ერ------------------------------r) პირადი #3---------- ცნობილი იქნას დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამ---თლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენაში და ძირითადი სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვროს თავისუფლების აღკვეთა 01 (ერთი) წლის ვადით.

2.ერ--------------------------------- სასჯელის მოხდის ვადის ათვლა დაეწყოს მისი ფაქტობრივი დაკავების მომენტიდან.

3. ერ--------------------------------r) მიმ---თ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება - პატიმრობა გაუქმდეს;

4. მსჯავრდებული დაკავების შემთხვევაში მოთავსებული იქნეს საქართველოს სასჯელაღსრულების და პრობაციის სამინისტროს პენიტენციური დეპარტამენტის შესაბამის დაწესებულებაში.

5. განაჩენი კანონიერ ძალაში შედის გამოცხადებისთანავე.

6. განაჩენი შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის სააპელაციო სასამ---თლოს სისხლის სამ---თლის საქმეთა სააპელაციო პალატაში განაჩენის გამოცხადებიდან ერთი თვის ვადაში ახ--––--ის რაიონული სასამ---თლოს მეშვეობით.

7. მსჯავრდებულს, რომლის მიმ---თაც სასამ---თლოს გამამტყუნებელი განაჩენი გამოტანილ იქნა მის დაუსწრებლად, უფლება აქვს, განაჩენი გაასაჩივროს 1 თვის ვადაში: დაპატიმრებიდან; ან სათანადო ორგანოებში გამოცხადების მომენტიდან; ან პირველი ინსტანციის სასამ---თლოს განაჩენის გამოცხადებიდან, თუ მსჯავრდებული ითხოვს სააპელაციო საჩივრის განხილვას მისი მონაწილეობის გარეშე.

მოსამ---თლე გიორგი ლონდარიძე