განაჩენი

სისხლის სამართლის 10.01.2019
საქმის ნომერი
330100117001939911
თარიღი
10.01.2019

გამოყენებული ნორმები

გადაწყვეტილების ტექსტი

საქმე N---------

(№0-----------)

გ ა ნ ა ჩ ე ნ ი

საქართველოს სახელით

10 იანვარი, 2019 წელი თბილისი

 

თბილისის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა საგამოძიებო, წინასასამართლო სხდომისა და არსებითი განხილვის კოლეგიის

მოსამართლე - ლელა ნოზაძე,სხდომის მდივანი - სოფიო ჩოხელი,ბრალდების მხარე:

პროკურორი - ს--–---- კ-----,დაცვის მხარე:

ადვოკატი -დ----- ა------,ბრალდებული - გ---- გ----ს ძე ა--–---–ი, დაბადებული: 1----–-–---------------ს, პირადი №0----------, საქართველოს მოქალაქე, ნასამართლობის არ მქონე, რეგისტრირებული და ფაქტობრივად მცხოვრები ქ------–---------–----------------,კვალიფიკაცია: საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 19,120 მუხლი (ორი ეპიზოდი) და სსკ-ის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილი (ხუთი ეპიზოდი),ბრალდებული - ნ-----–----ი კ-------ის ძე ვ-------–---–ი, დაბადებული: 19---–-–--------------რს, პირადი №0----------, საქართველოს მოქალაქე, ნასამართლობის არ მქონე, რეგისტრირებული და ფაქტობრივად მცხოვრები ქ------–----------------------------,კვალიფიკაცია: საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 19, 120 მუხლი და სსკ-ის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილი,ბრალდებული - თ-------ე ლ----ის ძე მ-----–---–ი, დაბადებული: 1----–-–----------ს, პირადი №0----------, ნასამართლობის არ მქონე (ქმედების ჩადენის დროს) საქართველოს მოქალაქე, რეგისტრირებული და ფაქტობრივად მცხოვრები ქ. თ---–---------------------–------------------------------,კვალიფიკაცია: საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 19,120 მუხლი (ორი ეპიზოდი) და 126-ე მუხლის პირველი ნაწილი (სამი ეპიზოდი),სხდომის სახე - ღია,აღწერილობით - სამოტივაციო ნაწილი:

 

სასამართლომ დადგენილად ცნო:

2017 წლის 05 აპრილს, ქ------–--–-------------------------- ში მდებარე კ------------- „ჩ--------“ მიმდებარედ, ამავე ბარის დაცვის თანამშრომელმა გ---- ა--–---–მა თ-------ე მ-----–---–თან და ნ-----–---- ვ-------–---–თან ერთად სცადა ზ------ ბ-------–---–ის ჯანმრთელობის მსუბუქი დაზიანება და ამ განზრახვით თითოეულმა რამდენჯერმე დაარტყა ხელი სხეულის სხვადასხვა ადგილას, რამაც დაზარალებულის სხეულის მსუბუქი ხარისხის დაზიანება გამოიწვია, ჯანმრთელობის ხანმოკლე მოშლით.

2017 წლის 05 აპრილს, ქ------–--–-------------------------- ში მდებარე კ------------- „ჩ--------“ მიმდებარედ, ამავე ბარის დაცვის თანამშრომელმა გ---- ა--–---–მა თ-------ე მ-----–---–თან ერთად სცადა დ------------ის ჯანმრთელობის მსუბუქი დაზიანება და ამ განზრახვით თითოეულმა რამდენჯერმე დაარტყა ხელი სხეულის სხვადასხვა ადგილას, რამაც დაზარალებულის სხეულის მსუბუქი ხარისხის დაზიანება გამოიწვია, ჯანმრთელობის ხანმოკლე მოშლით.

2017 წლის 05 აპრილს, ქ. თ---–--–-------------------------- ში მდებარე კ------------- „ჩ--------“ მიმდებარედ, ამავე ბარის დაცვის თანამშრომელმა გ---- ა--–---–მა სცემა გ------- ფ----------ე, კერძოდ რამდენჯერმე დაარტყა ხელი სხეულის სხვადასხვა ადგილას, რამაც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია და სხეულის მსუბუქი დაზიანება, ჯანმრთელობის მოუშლელად.

2017 წლის 05 აპრილს, ქ------–--–-------------------------- ში მდებარე კ------------- „ჩ--------“ მიმდებარედ, ამავე ბარის დაცვის თანამშრომელმა გ---- ა--–---–მა სცემა ვ----– ჩ-------ე, კერძოდ რამდენჯერმე დაარტყა ხელი სხეულის სხვადასხვა ადგილას, რამაც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია და სხეულის მსუბუქი დაზიანება, ჯანმრთელობის მოუშლელად.

2017 წლის 05 აპრილს, ქ. თ---–--–-------------------------- ში მდებარე კ------------- „ჩ--------“ მიმდებარედ, ამავე ბარის დაცვის თანამშრომელმა გ---- ა--–---–მა სცემა გ------- მ-------------–---–ი, კერძოდ რამდენჯერმე დაარტყა ხელი სხეულის სხვადასხვა ადგილას, რამაც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია და სხეულის მსუბუქი დაზიანება, ჯანმრთელობის მოუშლელად.

2017 წლის 05 აპრილს, ქ. თ---–--–-------------------------- ში მდებარე კ------------- „ჩ--------“ მიმდებარედ, ამავე ბარის დაცვის თანამშრომელმა გ---- ა--–---–მა სცემა გ------- ტ-------ე, კერძოდ რამდენჯერმე დაარტყა ხელი სხეულის სხვადასხვა ადგილას, რამაც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია და სხეულის მსუბუქი დაზიანება, ჯანმრთელობის მოუშლელად.

2017 წლის 05 აპრილს, ქ. თ---–--–-------------------------- ში მდებარე კ------------- „ჩ--------“ მიმდებარედ, ამავე ბარის დაცვის თანამშრომელმა გ---- ა--–---–მა სცემა მ------------, კერძოდ რამდენჯერმე დაარტყა ხელი სხეულის სხვადასხვა ადგილას, რამაც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია და სხეულის მსუბუქი დაზიანება, ჯანმრთელობის მოუშლელად.

2017 წლის 05 აპრილს, ქ. თ---–--–-------------------------- ში მდებარე კ------------- „ჩ--------“ მიმდებარედ, ამავე ბარის დაცვის თანამშრომელმა, ნ-----–---- ვ-------–---–მა სცემა ვ----– ჩ-------ე, კერძოდ რამდენჯერმე დაარტყა ხელი სხეულის სხვადასხვა ადგილას, რამაც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია და სხეულის მსუბუქი დაზიანება, ჯანმრთელობის მოუშლელად.

2017 წლის 05 აპრილს, ქ. თ---–--–-------------------------- ში მდებარე კ------------- „ჩ--------“ მიმდებარედ, ამავე ბარის დაცვის თანამშრომელმა თ-------ე მ-----–---–მა სცემა გ------- ფ----------ე, კერძოდ რამდენჯერმე დაარტყა ხელი სხეულის სხვადასხვა ადგილას, რამაც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია და სხეულის მსუბუქი დაზიანება, ჯანმრთელობის მოუშლელად.

2017 წლის 05 აპრილს, ქ. თ---–--–-------------------------- ში მდებარე კ------------- „ჩ--------“ მიმდებარედ, ამავე ბარის დაცვის თანამშრომელმა თ-------ე მ-----–---–მა სცემა ვ----– ჩ-------ე, კერძოდ რამდენჯერმე დაარტყა ხელი სხეულის სხვადასხვა ადგილას, რამაც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია და სხეულის მსუბუქი დაზიანება, ჯანმრთელობის მოუშლელად.

2017 წლის 05 აპრილს, ქ. თ---–--–-------------------------- ში მდებარე კ------------- „ჩ--------“ მიმდებარედ, ამავე ბარის დაცვის თანამშრომელმა თ-------ე მ-----–---–მა სცემა მ------------, კერძოდ რამდენჯერმე დაარტყა ხელი სხეულის სხვადასხვა ადგილას, რამაც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია და სხეულის მსუბუქი დაზიანება, ჯანმრთელობის მოუშლელად.

 

მხარეებმა საქმის არსებითი განხილვის ეტაპზე წარდგენილი მტკიცებულებები გახადეს უდავოდ, რაც სასამართლოს მიერ მიღებული იქნა გამოკვლევის გარეშე.

 

საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 73-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, გამოკვლევის გარეშე მტკიცებულებად მიიღება ნებისმიერი სხვა გარემოება და ფაქტი, რომელზეც მხარეები შეთანხმდებიან.

 

სტრასბურგის სასამართლო მიიჩნევს, რომ ზოგიერთ საპროცესო უფლებაზე უარის თქმა არ შეიძლება ჩაითვალოს კონვენციის მე-6 მუხლის დარღვევად. სასამართლო შენიშნავს, რომ უფლებაზე უარის თქმა, კონვენციის მიზნებიდან გამომდინარე ეფექტიანი რომ იყოს, აუცილებელია განხორციელდეს აშკარა ფორმით და ასევე, უზრუნველყოფილი იყოს მინიმალური დაცვის გარანტიები. ამასთან დამატებით უფლებებზე უარის თქმა არ უნდა ეწინააღმდეგებოდეს საჯარო ინტერესს.

 

მტკიცებულების შეფასების თავისუფლების პრინციპიდან გამომდინარე, რომლის თანახმად, არცერთ მტკიცებულებას არ გააჩნია წინასწარ დადგენილი ძალა, ბრალდებულის აღიარება შეიძლება შემაჯამებელ გადაწყვეტილებას დაედოს საფუძვლად მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც ის დასტურდება საქმეზე შეკრებილი მტკიცებულებების ერთობლიობით, რაც საკმარისია გონივრულ ეჭვს მიღმა სტანდარტის დაკმაყოფილებისათვის. საკმარისად მიიჩნევა მხოლოდ ისეთი მტკიცებულებების ერთობლიობა, რომელთა პირველწყაროს წარმოადგენს არა მხოლოდ ბრალდებულის აღიარება, არამედ ბრალდებულის ჩვენებისაგან დამოუკიდებელი სხვა მტკიცებულებითი ინფორმაციის წყაროები.

 

სასამართლო სხდომაზე ბრალდებულებმა გ---- ა--–---–მა, ნ-----–---- ვ-------–---–მა და თ-------ე მ-----–---–მა სრულად ცნეს თავი დამნაშავედ წარდგენილ ბრალდებებში და დაეთანხმნენ მხარეთა მიერ უდავოდ გამხდარი მტკიცებულებებით დადგენილ ფაქტებს.

 

სასამართლო თვლის, რომ ბრალდებულების აღიარება დანაშაულის ჩადენის შესახებ სრულად თავსებადია, დაზარალებულების: გ------- ფ----------ის, გ------- მ-------------–---–ის, გ------- ტ-------ის, მ-----------ის, ვ----– ჩ-------ის, ზ------ ბ-------–---–ის, დ------------ის გამოკითხვის ოქმებით, მოწმეთა, ტ------ა გ-------ს, ხ---ა კ------–--ის, თ----- ს---–-----–---ს, ა---------ის, ე---------ე ყ------ის, ე-–--ე შ-----–--ს გამოკითხვის ოქმებით, პირის ამოცნობის ოქმებით, სამედიცინო ექსპერტიზის დასკვნებით, ზ----- ბ-------–---–ისა და დ------------ის ჯანმრთელობის მდგომარეობის შესახებ ცნობებით, რომელთა შეფასებით, სასამართლო თვლის, რომ გ---- ა--–---–მა ჩაიდინა ჯანმრთელობის განზრახ მსუბუქი დაზიანების მცდელობა, რამაც მისი ხანმოკლე მოშლა გამოიწვია, დანაშაული გათვალისწინებული საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 19,120 მუხლით (ორი ეპიზოდი) და ცემა, რამაც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია, მაგრამ არ მოჰყოლია საქართველოს სსკ-ის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი, დანაშაული გათვალისწინებული საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით (ხუთი ეპიზოდი); ნ-----–---- ვ-------–---–მა ჩაიდინა ჯანმრთელობის განზრახ მსუბუქი დაზიანების მცდელობა, რამაც მისი ხანმოკლე მოშლა გამოიწვია, დანაშაული გათვალისწინებული საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 19,120 მუხლით და ცემა, რამაც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია და რასაც არ მოჰყოლია საქართველოს სსკ-ის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი, დანაშაული გათვალისწინებული საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით; თ-------ე მ-----–---–მა ჩაიდინა ჯანმრთელობის განზრახ მსუბუქი დაზიანების მცდელობა, რამაც მისი ხანმოკლე მოშლა გამოიწვია, დანაშაული გათვალისწინებული საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 19,120 მუხლით (ორი ეპიზოდი) და ცემა, რამაც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია, მაგრამ არ მოჰყოლია საქართველოს სსკ-ის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი, დანაშაული გათვალისწინებული საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით (სამი ეპიზოდი);

 

სასჯელის გამოყენების დასაბუთება:

 

სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსსკ-ის 259-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, სასამართლოს განაჩენი უნდა იყოს სამართლიანი. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, ,,სასამართლოს განაჩენი სამართლიანია, თუ დანიშნული სასჯელი შეესაბამება მსჯავრდებულის პიროვნებასა და მის მიერ ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმეს“. სასჯელის სამართლიანობის პრინციპს განამტკიცებს ასევე სსკ-ის 53-ე მუხლის 1-ლი ნაწილიც, რომელიც სასამართლოს ავალდებულებს დამნაშავეს დაუნიშნოს სამართლიანი სასჯელი და პრიორიტეტს ანიჭებს ნაკლებად მკაცრი სახის სასჯელის გამოყენებას, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც იგი ვერ უზრუნველყოფს სასჯელის მიზნებს.

 

ამასთან, სასჯელის დანიშვნის დროს საქართველოს სსკ-ის 53-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გათვალისწინებულ უნდა იქნეს ბრალდებულის პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი და დამამძიმებელი გარემოებები, კერძოდ, დანაშაულის ჩადენის მოტივი და მიზანი, ქმედებაში გამოვლენილი მართლსაწინააღმდეგო ნება, მოვალეობათა დარღვევის ხასიათი და ზომა, ქმედების განხორციელების სახე, ხერხი და მართლსაწინააღმდეგო შედეგი, დამნაშავის წარსული ცხოვრება, პირადი და ეკონომიკური პირობები, ყოფაქცევა ქმედების შემდეგ.

 

სასამართლო განმარტავს, რომ სასჯელის სამართლიანობა სასამართლომ უნდა შეაფასოს ყოველ კონკრეტულ შემთხვევაში სასჯელის ინდივიდუალიზაციის პრინციპის გათვალისწინებით. თითოეული ჩადენილი ქმედება და მისი ჩამდენი პირი თავისი ინდივიდუალობით გამოირჩევა, შესაბამისად, სწორედ ამ გარემოების გათვალისწინებით ყოველ კონკრეტულ შემთხვევაში დანიშნული სასჯელი უნდა იყოს მკაცრად პერსონალური, თანაზომიერი და პროპორციული მსჯავრდებულის პიროვნებასა და ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმესთან .ბრალდებულების გ---- ა--–---–ის, ნ-----–---- ვ-------–---–ისა და თ-------ე მ-----–---–ის პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი გარემოებაა ის, რომ აღიარეს და მოინანიეს ჩადენილი დანაშაული. გ---- ა--–---–ისა და ნ-----–---- ვ-------–---–ს დამამძიმებელი გარემოებები არ გააჩნიათ, რაც შეეხება თ-------ე მ-----–---–ს სასამართლო განმარტავს, რომ ქმედების ჩადენისას ის არ იყო ნასამართლევი პირი.

 

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

 

სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 258-260-ე, 268-269-ე, 271-274-ე, 277-279-ე, 292-293-ე მუხლებით,დ ა ა დ გ ი ნ ა:

 

გ---- ა--–---–ი ცნობილ იქნეს დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 19,120 მუხლითა (ორი ეპიზოდი) და სსკ-ის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით (ხუთი ეპიზოდი) გათვალისწინებული დანაშაულების ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ დაენიშნოს:

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 19,120 მუხლით (1-ელი ეპიზოდი) - თავისუფლების აღკვეთა 1 (ერთი) წლისა და 6 (ექვსი) თვის ვადით;

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 19,120 მუხლით (მე-2 ეპიზოდი) - თავისუფლების აღკვეთა 1 (ერთი) წლისა და 6 (ექვსი) თვის ვადით;

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით (მე-3 ეპიზოდი) - თავისუფლების აღკვეთა 1 (ერთი) წლის ვადით;

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით (მე-4 ეპიზოდი) - თავისუფლების აღკვეთა 1 (ერთი) წლის ვადით;

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით (მე-5 ეპიზოდი) - თავისუფლების აღკვეთა 1 (ერთი) წლის ვადით;

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით (მე-6 ეპიზოდი) - თავისუფლების აღკვეთა 1 (ერთი) წლის ვადით;

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით (მე-7 ეპიზოდი) - თავისუფლების აღკვეთა 1(ერთი) წლის ვადით;

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 59-ე მუხლის მე-2 ნაწილის საფუძველზე, გ---- ა--–---–ს დანაშაულთა ერთობლიობით სასჯელის სახედ დაენიშნოს თავისუფლების აღკვეთა 1(ერთი) წლისა და 6 (ექვსი) თვის ვადით, რაც საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 63-64-ე მუხლების საფუძველზე ჩაეთვალოს პირობით მსჯავრად და გამოსაცდელ ვადად დაუდგინდეს 1(ერთი) წელი და 6 (ექვსი) თვე;

 

ნ-----–---- ვ-------–---–ი ცნობილ იქნეს დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 19,120 მუხლითა და სსკ-ის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დანაშაულების ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ დაენიშნოს:

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 19,120 მუხლით (1-ელი ეპიზოდი) - თავისუფლების აღკვეთა 1 (ერთი) წლისა და 6 (ექვსი) თვის ვადით;

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით (მე-2 ეპიზოდი) - თავისუფლების აღკვეთა 1 (ერთი) წლის ვადით;

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 59-ე მუხლის მე-2 ნაწილის საფუძველზე ნ-----–---- ვ-------–---–ს დანაშაულთა ერთობლიობით სასჯელის სახედ დაენიშნოს თავისუფლების აღკვეთა 1(ერთი) წლისა და 6 (ექვსი) თვის ვადით, რაც საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 63-64-ე მუხლების საფუძველზე ჩაეთვალოს პირობით მსჯავრად და გამოსაცდელ ვადად დაუდგინდეს 1(ერთი) წელი და 6 (ექვსი) თვე;

 

თ-------ე მ-----–---–ი ცნობილ იქნეს დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 19,120 მუხლითა (ორი ეპიზოდი) და სსკ-ის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით (სამი ეპიზოდი) გათვალისწინებული დანაშაულების ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ დაენიშნოს:

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 19,120 მუხლით (1-ელი ეპიზოდი) - თავისუფლების აღკვეთა 1 (ერთი) წლისა და 6 (ექვსი) თვის ვადით;

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 19,120 მუხლით (მე-2 ეპიზოდი) - თავისუფლების აღკვეთა 1 (ერთი) წლისა და 6 (ექვსი) თვის ვადით;

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით (მე-3 ეპიზოდი) - თავისუფლების აღკვეთა 1 (ერთი) წლის ვადით;

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით (მე-4 ეპიზოდი) - თავისუფლების აღკვეთა 1 (ერთი) წლის ვადით;

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით (მე-5 ეპიზოდი) - თავისუფლების აღკვეთა 1 (ერთი) წლის ვადით;

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 59-ე მუხლის მე-2 ნაწილის საფუძველზე, თ-------ე მ-----–---–ის სასჯელის სახედ დაენიშნოს თავისუფლების აღკვეთა 1(ერთი) წლისა და 6(ექვსი) თვის ვადით, რაც საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 63-64-ე მუხლების საფუძველზე ჩაეთვალოს პირობით მსჯავრად;

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 59-ე მუხლის მე-4 და მე-2 ნაწილების თანახმად, ამ განაჩენით დანიშნული ნაკლებად მკაცრი სასჯელი შთანთქოს, თბილისის საქალაქო სასამართლოს 2----–-–------------------------- დანიშნულმა უფრო მკაცრმა სასჯელმა და საბოლოოდ მოსახდელად დარჩეს თბილისის საქალაქო სასამართლოს 2----–-–------------------------- დანიშნული სასჯელი, რომლის თანახმად, თ-------ე მ-----–---–ს სასჯელის სახედ დანიშნული აქვს თავისუფლების აღკვეთა 2(ორი) წლისა და 6(ექვსი) თვის ვადით, საიდანაც, სასჯელის ნაწილი 6(ექვსი) თვე მოხდილი აქვს პენიტენციურ დაწესებულებაში, ხოლო 2 (ორი) წელი ჩათვლილი აქვს პირობით მსჯავრად, 2 (ორი) წლის გამოსაცდელი ვადით;

 

თ-------ე მ-----–---–ს სასჯელის მოხდის ვადის ათვლა განსაზღვრულია თბილისის საქალაქო სასამართლოს 2----–-–-------------------------;

 

გაუქმდეს მსჯავრდებულთა მიმართ შერჩეული აღკვეთის ღონისძიება - გირაო და მათ შემტანს სრულად დაუბრუნდეს გირაოს სახით გადახდილი თანხა.

 

საქართველოს სსკ-ის 66-ე მუხლის შესაბამისად, მსჯავრდებულების გ---- ა--–---–ის, ნ-----–---- ვ-------–---–ისა და თ-------ე მ-----–---–ის ყოფაქცევაზე კონტროლი დაევალოს საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სსიპ - არასაპატიმრო სასჯელთა აღსრულებისა და პრობაციის ეროვნულმა სააგენტომ მსჯავრდებულის საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით – კანონმდებლობით დადგენილი წესით. მსჯავრდებულებს დაევალოთ პრობაციის ეროვნული სააგენტოს გარეშე არ შეიცვალონ საცხოვრებელი ადგილი.

 

განაჩენი კანონიერ ძალაში შედის გამოცხადებისთანავე და მისი გასაჩივრება შეიძლება 1(ერთი) თვის ვადაში თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში, თბილისის საქალაქო სასამართლოს მეშვეობით.

 

მოსამართლე :

/ლელა ნოზაძე/