განაჩენი

საქმე # 160100119003227770

საქმე #1/341-19

გ ა ნ ა ჩ ე ნ ი

საქართველოს სახელით

27 ნოემბერი 2019 წელი ქ.ბოლნისი

 

ბოლნისის რაიონუ-–ი სასამართლო

მოსამართლე - ჯემალ კოპალიანი

სხდომის მდივანი - ცაცა ებრალიძე

 

ბრალდების მხარე:

პროკურორი - ნი-ო პა--–---–ი

 

დაცვის მხარე:

ბრალდებუ-–ი - შა----ა გა------ა (დაბადებუ-–ი - 1----–-–------------ს, აზერბაიჯანის მოქალაქე, საშუალო განათლების მქონე, ნასამართლობის არმქონე, დაოჯახებუ-–ი, რეგისტრირებუ-–ი რუსეთის ფედერაცია, ქ.ტუ-–ა, ალ-------------ა, სახლი N2-, ფაქტობრივად მცხოვრები: ბოლნისი, სოფელი ცურტავი

 

ადვოკატი - ბა----ი პა-------ა

 

თარჯიმანი: ნა--–- იბ---------ა

 

კვალიფიკაცია: საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 12-1 მუხლის პირველი ნაწილით.

 

დისპოზიცია: ოჯა--ს ერთი წევრის მიერ ოჯა--ს სხვა წევრის მიმართ ძალადობა, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწი-ებუ-–ი შედეგი.

 

სხდომის სახე - ღია

აღწერილობით-სამოტივაციო ნაწილი:

 

1. სასამართლომ დაადგი-ა:

 

1.1. 2019 წლის 24 აგვისტოს, დაახლოებით 11:00 საათიდან 12:00 საათამდე შუალედში, ბოლნისის რაიონის სოფელ ცურტავში, ას-–ი გა------ას საცხოვრებელი სახლის ეზოში, შა----ა გა------ამ, ში-დის კრეფასთან დაკავშირებით წარმოშობილი კონფლიქტის დროს, მეუღლის დედას ას-–ი გა------ას რამდენჯერმე ჩაარტყა ჩუსტები ორივე ხელის მტევანში, რა დროსაც ას-–ი გა------ამ ყველა შემთხვევაში განიცადა ფიზიკური ტკივილი.

 

2. მტკიცებუ-–ებათა ერთობლიობა:

 

2.1. სასამართლო აღნიშნავს, რომ შა----ა გა------ას მიერ 2019 წლის 24 აგვისტოს, დაახლოებით 11:00 დან 12:00 საათის შუალედში, ბოლნისის რაიონის სოფელ ცურტავში ას-–ი გა------ას მიმართ განხორციელებუ-–ი ფიზიკური ძალადობის ფაქტის დასადასტურებლად, ბრალდების მხარემ სასამართლოს წარმოუდგი-ა მტკიცებუ-–ებები: დაზარალებუ-– - ას-–ი გა------ას, მოწმე ალ---------ე სა--------ს, ზა--დ გა------ის გამოკითხვის ოქმები, შემთხვევის ადგილის დათვალიერების ოქმი ფოტოილუსტრაციით, ექსპერტიზის დასკვნა.

 

2.2. საქართველოს სსსკ-ის 73-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის ,,დ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ,,გამოკვლევის გარეშე მტკიცებუ-–ებად მიიღება ნებისმიერი სხვა გარემოება თუ ფაქტი, რომელზეც მხარეები შეთანხმდებიან”. მოცემუ-– შემთხვევაში ბრალდებუ-– შა----ა გა------ას სისხლის სამართლის საქმეზე არსებუ-–ი ბრალდების მხარის მტკიცებუ-–ებები არსებით სხდომაზე მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, რის გამოც ისი-ი მიღებუ-–ი იქნა მტკიცებუ-–ებად გამოკვლევის გარეშე.

2.3. სასამართლომ განიხილა რა წარდგენილი სისხლის სამართლის საქმის მასალები, მოისმი-ა ბრალდებუ-–ის აღიარებითი ჩვენება, გაანალიზა ისი-ი საქმეზე შეკრებილ მტკიცებუ-–ებებთან ერთობლიობაში. თითოეუ-–ი მტკიცებუ-–ება შეაფასა სისხლის სამართლის საქმესთან მათი რელევანტურობის, დასაშვებობისა და უტყუარობის თვალსაზრისით. საქმეზე გამოკვლეუ-–ი ყველა მტკიცებუ-–ება ერთობლიობით - შა----ა გა------ას დამნაშავედ ცნობის შესახებ დასკვნისათვის საკმარისობის თვალსაზრისით, მიაჩნია, რომ სასამართლო სხდომაზე გამოკვლეუ-–ი და მხარეთა მიერ უდავოდ ცნობილი მტკიცებუ-–ებების ერთობლიობით, გონივრუ-– ეჭვს მიღმა არსებუ-– შეთანხმებუ-– მტკიცებუ-–ებათა ერთობლიობა, რაც გამომდი-არეობს საქმის ფაქტობრივი გარემოებების გაანალიზებისა და ურთიერთშეჯერების შედეგად, საკმარისია შა----ა გა------ას დამნაშავედ ცნობისა და მის მიმართ გამამტყუნებელი განაჩენის გამოტანისათვის, შესაბამისად, იგი დამნაშავედ უნდა იქნეს ცნობილი საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 12-1-ე მუხლის პირველი ნაწილით წარდგენილ ბრალდებაში, შემდეგ გარემოებათა გამო:

 

2.4. ბრალდებუ-–მა არსებით სხდომაზე დაკითხვისას და საბოლოო სიტყვაში განმარტა, რომ იგი სრუ-–ად ცნობს თავს დამნაშავედ და სასამართლოს სთხოვა მის მიმართ მსუბუქი სასჯელის გამოყენება.

 

2.5. საქართველოს სსსკ-ის 82-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, ,,მტკიცებუ-–ება უნდა შეფასდეს სისხლის სამართლის საქმესთან მისი რელევანტურობის, დასაშვებობისა და უტყუარობის თვალსაზრისით“. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ,,გამამტყუნებელი განაჩენით პირის დამნაშავედ ცნობისათვის საჭიროა გონივრუ-– ეჭვს მიღმა არსებუ-– შეთანხმებუ-– მტკიცებუ-–ებათა ერთობლიობა“. მტკიცებუ-–ებითი სტანდარტი - ,,გონივრუ-– ეჭვს მიღმა“, სსსკ-ის მე-3 მუხლის მე-13 ნაწილის შესაბამისად, განიმარტება, როგორც სასამართლოს მიერ გამამტყუნებელი განაჩენის გამოტანისათვის საჭირო მტკიცებუ-–ებათა ერთობლიობა, რომელიც ობიექტურ პირს დაარწმუნებდა პირის ბრალეუ-–ობაში.

2.6. სასამართლო აღნიშნავს, რომ გონივრუ-– ეჭვს მიღმა მტკიცების სტანდარტი დადგენილია, ასევე ადამიანის უფლებათა ევროპუ-–ი სასამართლოს მიერ. აღნიშნუ-–თან დაკავშირებით, ადამიანის უფლებათა ევროპუ-–მა სასამართლომ საქმეში Taniş and Others v. Turkey (no. 65899/01,ECHR 30/11/2005) განმარტა შემდეგი: „წერილობითი და ზეპირი მტკიცებუ-–ებების შეფასებისას სასამართლო ითვალისწი-ებს უკვე დადგენილ სტანდარტს - გონივრუ-– ეჭვს მიღმა. მსგავსი მტკიცება შეიძლება გამომდი-არეობდეს მხოლოდ საკმარისად ძლიერი, ნათელი და შეთანხმებუ-–ი დასკვნებიდან, ან მსგავსი უდავო ფაქტების ვარაუდიდან. დამატებით უნდა აღი-იშნოს, რომ მხარეთა ქცევა მტკიცებუ-–ებათა მოპოვებისას შესაძლებელია იყოს მხედველობაში მიღებუ-–ი“.

27. სასამართლომ ასევე საქმეში: Shlychkov v. Russia, (no.40852/05 , § 56, ECHR 09/02/2016) განმარტა: მტკიცებუ-–ებათა შეფასებისას სასამართლო იყენებს ,,გონივრუ-– ეჭვს მიღმა“ მტკიცებუ-–ებით სტანდარტს, მაგრამ ამატებს, რომ ასეთი მტკიცება შეიძლება გამომდი-არეობდეს საკმარისად ძლიერი, აშკარა და ურთიერთშეთანხმებუ-–ი დასკვნებიდან ან ანალოგიური ფაქტის შესახებ უტყუარი პრეზუმფციების ერთობლიობიდან.

2.8. რაც შეეხება საქმეში არსებუ-–ი მტკიცებუ-–ებების შეფასებას, ადამიანის უფლებათა ევროპუ-–ი სასამართლოს მიერ განმარტებუ-–ია, რომ მტკიცებუ-–ებათა შეფასება, მათ შორის მათი რელევანტურობის განსაზღვრა არის ეროვნუ-–ი სასამართლოების პრეროგატივა (იხ. ადამიანის უფლებათა ევროპუ-–ი სასამართლოს 1988 წლის 6 დეკემბრის გადაწყვეტილება საქმეზე Barberà, Messegué, Jabardo v. Spain, no. 10590/93, 06/12/1988, პუნქტი 68). ევროპუ-–ი სასამართლო მიიჩნევს, რომ შიდასახელმწიფოებრივი სასამართლო უკეთეს პოზიციაშია, ევროპუ-– სასამართლოსთან შედარებით, რათა შეაფასოს მტკიცებუ-–ება, დაადგი-ოს ფაქტები და განმარტოს შიდასახელმწიფოებრივი კანონმდებლობა (იხ. ადამიანის უფლებათა ევროპუ-–ი სასამართლოს 2010 წლის 8 აპრილის გადაწყვეტილება საქმეზე Bulychevy v. Russia, no. 24086/04 , 04/10/2010, პუნქტი 32).

 

2.9. სასამართლო სხდომაზე გამოკვლეუ-– და საქმეში არსებუ-– იმ მტკიცებუ-–ებებს რომლებიც მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, აფასებს საქმესთან მათი რელევანტურობის, უტყუარობის, საკმარისობის თვალსაზრისით და ერთმნიშვნელოვნად დადასტურებუ-–ად მიაჩნია განაჩენის 1.1. პუნქტში მითითებუ-–ი ფაქტობრივი გარემოებები.

3. სამართლებრივი შეფასება:

 

3.1. სასამართლო განმარტავს, რომ განსა--ლველი დანაშაუ-–ისგან სისხლისსამართლებრივი დაცვის ობიექტია ადამიანის (ოჯა--ს წევრის) ფიზიკური და ფსიქიკური ჯანმრთელობა, ხოლო ჯანმრთელობა, ისევე როგორც სიცოცხლის უფლება, ადამიანის ფუნდამენტური უფლებაა. იგი შეუფასებელი სიკეთეა და მასზე მნიშვნელოვანწილადაა დამოკიდებუ-–ი ადამიანის სიცოცხლის ხანგრძლივობა, მისი გუნებაგანწყობილება, შრომისუნარიანობა, აქტიურობა და ა.შ. საქართველოში ადამიანის ჯანმრთელობა დაცუ-–ია კონსტიტუციითა და სხვა საკანონმდებლო აქტებით, მათ შორის ეს უფლება განმტკიცებუ-–ია საერთაშორისო მასშტაბით 1948 წელს მიღებუ-–ი ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო დეკლარაციის 25-ე მუხლით. აღნიშნუ-–ი მუხლის მიხედვით, ,,ყველას უფლება აქვს მისი და მისი ოჯა--ს ჯანმრთელობისა და კეთილდღეობის ადეკვატური სტანდარტით ცხოვრებისა”.

 

3.2. კანონმდებლის მიერ საქართველოს სსკ-ის 12-1 მუხლით კრიმი-ალიზებუ-–ია ოჯახური ძალადობა - ოჯა--ს ერთი წევრის მიერ მეორის მიმართ ძალადობა, სისტემატური შეურაცხყოფა, შანტაჟი, დამცირება, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი ან ტანჯვა და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწი-ებუ-–ი შედეგი. ამ დანაშაუ-–ისგან სისხლისსამართლებრივი დაცვის ობიექტია ადამიანის ჯანმრთელობა.

 

3.3. სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს კონსტიტუციის მე-40 მუხლის მე-3 პუნქტის თანახმად, გამამტყუნებელი განაჩენი უნდა ემყარებოდეს მხოლოდ უტყუარ მტკიცებუ-–ებებს. ყოველგვარი ეჭვი, რომელიც ვერ დადასტურდება კანონით დადგენილი წესით, უნდა გადაწყდეს ბრალდებუ-–ის სასარგებლოდ. ეს კონსტიტუციური დებუ-–ება განამტკიცებს უდანაშაუ-–ო პირის მსჯავრდების თავიდან აცილების საყოველთაოდ აღიარებუ-– პრი-ციპს „in dubio pro reo“, რომლითაც დაუშვებელია პირის მსჯავრდება საეჭვო ხასიათის ბრალდებების საფუძველზე და სისხლისსამართლებრივი დევნის პროცესში ადამიანის უფლებების დაცვის მნიშვნელოვან გარანტიას წარმოადგენს.

 

3.4. საქართველოს სსსკ მე-13 მუხლის თანახმად, გამამტყუნებელი განაჩენი უნდა ეფუძნებოდეს მხოლოდ ერთმანეთთან შეთანხმებუ-–, აშკარა და დამაჯერებელ მტკიცებუ-–ებათა ერთობლიობას, რომელიც გონივრუ-– ეჭვს მიღმა ადასტურებს პირის ბრალეუ-–ობას.

 

3.5. სასამართლო განმარტავს, რომ კანონმდებლის მიერ საქართველოს სსკ-ის 12-1 მუხლით კრიმი-ალიზებუ-–ია ოჯახური ძალადობა - ოჯა--ს ერთი წევრის მიერ მეორის მიმართ ძალადობა, სისტემატური შეურაცხყოფა, შანტაჟი, დამცირება, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი ან ტანჯვა და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწი-ებუ-–ი შედეგი, ხოლო საქართველოს სსკ-ის მე-111 მუხლის შენიშვნის თანახმად, ამ კოდექსის (იგუ-–ისხმება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსი) მიზნებისათვის ოჯა--ს წევრად ითვლება: დედა, მამა, პაპა, ბებია, მეუღლე, შვილი (გერი), ნაშვილები, მი-დობით აღსაზრდელი, მშვილებელი, მშვილებლის მეუღლე, მი-დობით აღმზრდელი (დედობილი, მამობილი), შვილიშვილი, და, ძმა, მეუღლის მშობელი, სიძე, რძალი, ყოფილი მეუღლე, არარეგისტრირებუ-– ქორწი-ებაში მყოფი პირი და მისი ოჯა--ს წევრი, მეურვე, მზრუნველი, მხარდამჭერი, აგრეთვე ნებისმიერი სხვა პირები, რომლებიც მუდმივად ეწევიან ან ეწეოდნენ ერთიან საოჯახო მეურნეობას.

 

3.6. სასამართლო აღნიშნავს, რომ განსა--ლველი დანაშაუ-–ი გამოიხატება: ა) ძალადობაში; ოჯახში ძალადობა (სსკ-ს 12-1 მუხლი) შედეგიანი დელიქტია და მისი შემადგენლობისთვის აუცილებელია, რომ სუბიექტის ქმედებით დაზარალებუ-–მა განიცადოს ფიზიკური ტკივილი ან ტანჯვა. ამასთან, ამ დროს მნიშვნელოვანია დადგენილი იქნეს მიზეზობრივი კავშირი პირის ქმედებებასა და დამდგარ შედეგს შორის, ასევე ის გარემოებაც, რომ პირის მიერ განხორცილებუ-–მა ქმედებამ არ უნდა გამოიწვიოს საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწი-ებუ-–ი მძიმე შედეგი.

 

3.7. ზემოაღნიშნუ-–ი ნორმის ში-აარსიდან გამომდი-არე ნათელია, რომ კანონმდებლის მიერ დაკონკრეტებუ-–ია ის აუცილებელი პირობები, რომელთა უტყუარად დადგენის შემდეგ არის შესაძლებელი რომ მოხდეს პირის მიერ ჩადენილი ქმედების მოცემუ-–ი მუხლით დანაშაუ-–ად კვალიფიკაცია. კერძოდ, აუცილებელია დადგენილი იქნეს: 1) სუბიექტთა წრე (დამნაშავე უნდა იყოს დაზარალებუ-–ის ოჯა--ს წევრი ან ნებისმიერი სხვა პირები, რომლებიც მუდმივად ეწევიან ან ეწეოდნენ ერთიან საოჯახო მეურნეობას, 2) დამნაშავის მიერ დაზარალებუ-–ის მიმართა განხორცილებუ-–ი უნდა იქნეს აღნიშნუ-–ი მუხლით გათვალისწი-ებუ-–ი რომელიმე ქმედება (ძალადობა, სისტემატური შეურაცხყოფა, შანტაჟი ან დამცირება) და 3) აღნიშნუ-–ი ქმედებას უნდა მოჰყვეს კონკრეტუ-–ი შედეგი (ფიზიკური ტკივილი ან ტანჯვა). ზემოაღნიშნუ-–ი გარემოებები ასევე ცხადყოფს, რომ საქართველოს სსკ-ის 12-1-ე მუხლით ქმედების კვალიფიკაციისათვის მიყენებუ-–ი დაზიანებების ხარისხთან ერთად გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს პირის მიერ გახორციელებუ-–ი ქმედებით დაზარალებუ-–მა განიცადოს ფიზიკური ტკივილი ან ტანჯვა.

 

3.8. მოცემუ-– შემთხვევაში, საქმეში არსებუ-–ი მასალებით, დადგენილია, რომ ბრალდებუ-–ი შა----ა გა------ა არის დაზარალებუ-– ას-–ი გა------ას რძალი.

3.9. ამდენად, ბრალდებუ-–ი შა----ა გა------ა და დაზარალებუ-–ი ას-–ი გა------ა საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად ითვლებიან ერთმანეთის ოჯა--ს წევრებად.

3.10. სასამართლო ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ სისხლის სამართლის საქმეზე არსებუ-–ი ბრალდების მხარის მტკიცებუ-–ებები მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, რის გამოც ისი-ი მიღებუ-– იქნა მტკიცებუ-–ებად გამოკვლევის გარეშე, თუმცა, სასამართლო აღნიშნავს, რომ მიუხედავად ბრალდების მხარის მტკიცებუ-–ებების გამოკვლევის გარეშე მიღებისა, ქმედების სამართლებრივი შეფასება - ბრალდებუ-–ის ქმედებისათვის სწორი კვალიფიკაციის მი-იჭება სწორედ ამ (უდავო) მტკიცებუ-–ებებით დადგენილი ფაქტების შესაბამისად სასამართლოს ვალდებუ-–ებაა.

 

3.11. სასამართლო აღნიშნავს, რომ პირის ბრალდების დადგენილებაში შა----ა გა------ას მიერ განხორციელებუ-–ი ქმედების დაკვალიფიცირება ძალადობად სამართლებრივად მართებუ-–ია, ვი-აიდან მოცემუ-– შემთხვევაში, სასამართლოს საქმეში არსებუ-–ი მტკიცებუ-–ებებით: დაზარალებუ-– - ას-–ი გა------ას, მოწმე ალ---------ე სა--------ს, ზა--დ გა------ის გამოკითხვის ოქმები, შემთხვევის ადგილის დათვალიერების ოქმი ფოტოილუსტრაციით, ექსპერტიზის დასკვნა. (ლევან სამხარაუ-–ის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნუ-–ი ბიუროს 2019 წლის 27 აგვისტოს N006647919 დასკვნის თანახმად შპს ბოლნისის ცენტრალური კლი-იკის ფორმა N100, რეგისტრაციის N133807-ის მონაცემებით ას-–ი გა------ას 24.08.2019 წ. აღენიშნებოდა სისხლნაჟღენთებ ორივე მტევნის მიდამოში, აღნიშნუ-–ი დაზიანებები განვითარებუ-–ი უნდა იყოს რაიმე მკვრივი-ბლაგვი საგნის მოქმედებით და მიეკუთვნება მსუბუქ ხარისხს ჯამრთელობის მოუშლელად ხანდაზმუ-–ობით არ ეწი-აარმდეგება წი-ასწარ ცნობებში მითითებუ-– თარიღს) ასევე ბრალდებუ-– შა----ა გა------ას ჩვენებით (აღიარებს ჩადენილ ქმედებას), უტყუარად დადასტურებუ-–ად მიაჩნია ის ფაქტობრივი გარემოება, რომ 2019 წლის 24 აგვისტოს, დაახლოებით 11:00 საათიდან 12:00 საათამდე შუალედში, ბოლნისის რაიონის სოფელ ცურტავში, ას-–ი გა------ას საცხოვრებელი სახლის ეზოში, შა----ა გა------ამ, ში-დის კრეფასთან დაკავშირებით წარმოშობილი კონფლიქტის დროს, მეუღლის დედას ას-–ი გა------ას რამდენჯერმე ჩაარტყა ჩუსტები ორივე ხელის მტევანში, რა დროსაც ას-–ი გა------ამ ყველა შემთხვევაში განიცადა ფიზიკური ტკივილი.

 

3.12. ყოველივე ზემოაღნიშნუ-–იდან გამომდი-არე, სასამართლოში წარმოდგენილი ერთმანეთთან შეთანხმებუ-–ი, ეჭვის გამომრიცხავი მტკიცებუ-–ებების ერთობლიობით, სასამართლოს დადასტურებუ-–ად მიაჩნია, რომ შა----ა გა------ამ ჩაიდი-ა ოჯა--ს ერთი წევრის მიერ ოჯა--ს სხვა წევრის მიმართ ძალადობა, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწი-ებუ-–ი შედეგი. დანაშაუ-–ი გათვალისწი-ებუ-–ი საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 12-1-ე მუხლის პირველი ნაწილ;ით. ამასთან, სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქმეში არსებუ-–ი მტკიცებუ-–ებების ანალიზის საფუძველზე, მართლწი-ააღმდეგობის ან ბრალის გამომრიცხველი გარემოებები არ დგი-დება.

 

4. პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი და დამამძიმებელი გარემოებები:

 

4.1 შა----ა გა------ას პასუხისმგებლობის დამამძიმებელი გარემოება სს საქმეში არ მოიპოვება, ხოლო პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი გარემოებაა ის, რომ აღიარებს და ი-ანიებს მის მიმართ ბრალად წარდგენილი დანაშაუ-–ებრივი ქმედებების ჩადენის ფაქტს.

 

5. სასჯელისა და სხვა ღონისძიების გამოყენების დასაბუთება:

 

5.1. სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსსკ-ის 259-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, სასამართლოს განაჩენი უნდა იყოს სამართლიანი. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, ,,სასამართლოს განაჩენი სამართლიანია, თუ დანიშნუ-–ი სასჯელი შეესაბამება მსჯავრდებუ-–ის პიროვნებასა და მის მიერ ჩადენილი დანაშაუ-–ის სიმძიმეს“. სასჯელის სამართლიანობის პრი-ციპს განამტკიცებს ასევე, სსკ-ის 53-ე მუხლის 1-ლი ნაწილიც, რომელიც სასამართლოს ავალდებუ-–ებს დამნაშავეს დაუნიშნოს სამართლიანი სასჯელი და პრიორიტეტს ანიჭებს ნაკლებად მკაცრი სა--ს სასჯელის გამოყენებას, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც იგი ვერ უზრუნველყოფს სასჯელის მიზნებს.

 

5.2. ამასთან, სასჯელის დანიშვნის დროს საქართველოს სსკ-ის 53-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გათვალისწი-ებუ-– უნდა იქნეს ბრალდებუ-–ის პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი და დამამძიმებელი გარემოებები, კერძოდ, დანაშაუ-–ის ჩადენის მოტივი და მიზანი, ქმედებაში გამოვლენილი მართლსაწი-ააღმდეგო ნება, მოვალეობათა დარღვევის ხასიათი და ზომა, ქმედების განხორციელების სახე, ხერხი და მართლსაწი-ააღმდეგო შედეგი, დამნაშავის წარსუ-–ი ცხოვრება, პირადი და ეკონომიკური პირობები, ყოფა-ქცევა ქმედების შემდეგ.

 

5.3. განაჩენის 5.1. და 5.2. პუნქტებთან მიმართებით სასამართლო განმარტავს, რომ სასჯელის სამართლიანობა სასამართლომ უნდა შეაფასოს ყოველ კონკრეტუ-– შემთხვევაში სასჯელის ი-დივიდუალიზაციის პრი-ციპის გათვალისწი-ებით. თითოეუ-–ი ჩადენილი ქმედება და მისი ჩამდენი პირი თავისი ი-დივიდუალობით გამოირჩევა, შესაბამისად, სწორედ ამ გარემოების გათვალისწი-ებით ყოველ კონკრეტუ-– შემთხვევაში დანიშნუ-–ი სასჯელი უნდა იყოს მკაცრად პერსონალური, თანაზომიერი და პროპორციუ-–ი მსჯავრდებუ-–ის პიროვნებასა და ჩადენილი დანაშაუ-–ის სიმძიმესთან.

 

5.4. სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსკ-ის 12-1-ე მუხლის პირველი ნაწილი სასჯელის სა--თ ითვალისწი-ებს, საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომით ვადით ოთხმოციდან ას ორმოცდაათ საათამდე ან თავისუფლების აღკვეთით ვადით ორ წლამდე, იარაღთან დაკავშირებუ-–ი უფლებების შეზღუდვით ან უამისოდ.

 

5.5. დემოკრატიუ-– სახელმწიფოში სასჯელის მიზანს ადამიანის ფიზიკური ტანჯვა და პირადი დასჯა არ წარმოადგენს. სასჯელი სამართლიანობის აღდგენის, ახალი დანაშაუ-–ის თავიდან აცილებისა და დამნაშავის რესოციალიზაციის მიზნებს ემსახურება. სასჯელის სა--თ თავისუფლების აღკვეთა საზოგადოებისთვის განსაკუთრებუ-–ი საფრთხის შემცველი ქმედებებისთვის არის დადგენილი და ვი-აიდან იგი წარმოადგენს ადამიანის თავისუფლების შეზღუდვის უმკაცრეს ფორმას, ამა თუ იმ ქმედებისათვის სასჯელის სა--თ თავისუფლების აღკვეთა გამოყენებუ-– უნდა იქნეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც ეს აუცილებელია ქმედების სიმძიმის, მოსალოდნელი საფრთხეების, დანაშაუ-–ის ჩადენის კონკრეტუ-–ი გარემოებების, დამნაშავის პიროვნებისა და სხვა ფაქტორების გათვალისწი-ებით. სასჯელის სა--თ გამოყენებუ-–ი თავისუფლების აღკვეთის ხანგრძლივობა უნდა წარმოადგენდეს ქმედების შესაბამის, რეალურ და პროპორციუ-– საშუალებას სასჯელის მიზნების მისაღწევად.

5.6. სასამართლო ყურადღებას ამახვილებს ბრალდებუ-–ის კანონის შესაბამის ქცევას სასამართლოში საქმის განხილვისას და ასევე იმას, რომ ჩადენილია განზრახ ნაკლებად მძიმე დანაშაუ-–ი, წარსუ-–ში არ არის ნასამართლევი, რისი გათვალისწი-ებითაც, სასჯელის ი-დივიდუალიზაციის პრი-ციპიდან გამომდი-არე, შემდგომი პრევენციის მიზნით, სასამართლო მიზანშეწონილად მიიჩნევს ბრალდებუ-–ის მიმართ იმგვარი სასჯელის გამოყენებას, რითაც ერთი მხრივ, თავიდან იქნება აცილებუ-–ი ძალადობის შემდგომი ფაქტები და უზრუნველყოფილი იქნება ბრალდებუ-–ის შემდგომი ნორმალური ქცევა, ხოლო მეორე მხრივ, დამნაშავის რესოციალიზაცია.

 

5.7. სასამართლო ითვალისწი-ებს შა----ა გა------ას კანონის შესაბამის და ეთიკურ ქცევას სასამართლო განხილვის დროს და მიაჩნია, რომ სასჯელის ი-დივიდუალიზაციის პრი-ციპიდან გამომდი-არე, შა----ა გა------ას სასჯელის სახედ და ზომად უნდა განესაზღვროს საქართველოს სსკ-ის 12-1-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწი-ებუ-–ი სასჯელი საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომა 100 (ასი) საათის ოდენობით როგორც პროპორციუ-–ი ზემოქმედების ღონისძიება, რომელიც სრუ-–ად უზრუნველყოფს სასჯელის მიზნებს - სამართლიანობის აღდგენას, ახალი დანაშაუ-–ის თავიდან აცილებას და ბრალდებუ-–ის რესოციალიზაციას.

 

6. ნივთმტკიცების, აღკვეთის ღონისძიების საკითხის გადაწყვეტა:

 

6.1. შა----ა გა------ას მიმართ გამოყენებუ-–ი აღკვეთის ღონისძიება - გირაო გაუქმდეს. გირაოს თანხა განაჩენის აღსრუ-–ებიდა ერთი თვის ვადაში დაუბრუნდეს მის შემტან პირს.

6.2. საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 81-ე მუხლის თანახმად, საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ, მოხდეს შემთხვევის ადგილიდან ამოღებუ-–ი ჩუსტების კონფისკაცია სახელმწიფოს სასარგებლოდ.

 

სარეზოლუციო ნაწილი:

 

სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 258-ე-2-0-ე, 2-8-ე-2-9-ე, 271-274-ე, 277-ე-279-ე, 292-293-ე მუხლებითა და საქართველოს სსკ-ის 63-66-ე მუხლებთ

 

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

შა----ა გა------ა ცნობილ იქნეს დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 12-1-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწი-ებუ-–ი დანაშაუ-–ის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვროს საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომა 100 (ასი) საათის ვადით.

 

საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომის სახე განსაზღვროს პრობაციის ბიურომ მსჯავრდებუ-–ის საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით.

 

შა----ა გა------ას მიმართ გამოყენებუ-–ი აღკვეთის ღონისძიება - გირაო გაუქმდეს. გირაოს თანხა განაჩენის აღსრუ-–ებიდა ერთი თვის ვადაში დაუბრუნდეს მის შემტან პირს.

 

საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 81-ე მუხლის თანახმად, საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ, მოხდეს შემთხვევის ადგილიდან ამოღებუ-–ი ჩუსტების კონფისკაცია სახელმწიფოს სასარგებლოდ.

 

განაჩენი კანონიერ ძალაში შედის გამოცხადებისთანავე.

 

განაჩენი შეიძლება გასაჩივრდეს გამოცხადებიდან ერთი თვის ვადაში, თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში ბოლნისის რაიონუ-–ი სასამართლოს მეშვეობით.

 

მოსამართლე ჯემალ კოპალიანი