განიხილა მსჯავრდებულ ბ. წ-სა და დაზარალებულ მ. დ-ს საკასაციო საჩივრები აჭარის ა/რ უმაღლესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა სააპელაციო პალატის 2002წ. 18 სექტემბრის განაჩენზე, რომლითაც ხელვაჩაურის რაიონული სასამართლოს 2002წ. 18 ივლისის განაჩენი ბ. წ-ს მიმართ დარჩა უცვლელად.

აღწერილობითი ნაწილი:

ხელვაჩაურის რაიონული სასამართლოს 2002წ. 18 ივლისის განაჩენით ბ. წ. ცნობილ იქნა დამნაშავედ საქართველოს სსკ-ის 118-ე მუხლის პირველი ნაწილით და მიესაჯა 6 თვით თავისუფლების აღკვეთა საერთო რეჟიმის სასჯელაღსრულების დაწესებულებაში მოხდით.

საქართველოს სსკ-ის 63-ე და 64-ე მუხლების საფუძველზე დანიშნული სასჯელი ჩაეთვალა პირობით და გამოსაცდელ ვადად დაენიშნა 1 წელი.

ზემოთ მითითებული განაჩენი აჭარის ა/რ უმაღლესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა სააპელაციო პალატის 2002წ. 18 სექტემბრის განჩინებით დატოვებულ იქნა უცვლელად.

ბ. წ-ს მსჯავრი დაედო იმისათვის, რომ მან ჯანმრთელობის განზრახ ნაკლებად მძიმე დაზიანება მიაყენა მ. დ-ს, რაც გამოიხატა შემდეგში:

2000წ. 23 ნოემბერს, დაახლოებით 14 საათზე, ხელვაჩაურის რაიონის სოფ. მახვილაურში, რ. წ-ს საცხოვრებელ სახლში გადაუდებელი აუცილებლობის გამო ჩხრეკის ჩასატარებლად მისულ აჭარის ა/რ შს სამინისტროს თანამშრომლებთან მომხდარი კამათისა და ჩხუბის დროს, მსჯავრდებულმა ბ. წ-მ სახის არეში ხელის გარტყმით პოლიციელ მ. დ-ს მიაყენა ქვედა ყბის მოტეხილობა და თავის ტვინის შერყევა, რაც სასამართლო-სამედიცინო ექსპერტიზის დასკვნით წარმოადგენს სხეულის ნაკლებად მძიმე დაზიანებას, დაკავშირებულს ჯანმრთელობის ხანგრძლივ მოშლასთან.

საკასაციო საჩივარში მსჯავრდებული ბ. წ. აღნიშნავს, რომ მისი ძმის _ რ. წ-ს საცხოვრებელი სახლის ეზოში პოლიციელებსა და იქ მყოფ ხალხს შორის მომხდარი ინციდენტი, ძირითადად, გამოიწვია პოლიციის მუშაკების მართლსაწინააღმდეგო ქმედებამ – ისინი ჩხრეკის ჩასატარებლად სათანადო დოკუმენტის გარეშე, ძალის გამოყენებით ცდილობდნენ სახლში შეღწევას.

კასატორის განცხადებით, თვითონ შემთხვევის ადგილზე მივიდა მოგვიანებით, ჩხუბი უკვე დამთავრებული იყო და, ამდენად, მ. დ-სათვის არანაირი დაზიანება არ მიუყენებია.

ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, მსჯავრდებული ბ. წ. ითხოვს მის მიმართ სააპელაციო პალატის განაჩენის გაუქმებას და საქმის წარმოებით შეწყვეტას, საქართველოს სსსკ-ის 28-ე მუხლის პირველი ნაწილის “ბ” პუნქტის საფუძველზე.

საკასაციო პალატის სხდომაზე მსჯავრდებული ბ. წ. და ადვოკატი ი. ა. მხარს უჭერენ საკასაციო საჩივარს.

საკასაციო საჩივარში დაზარალებული მ. დ. მიიჩნევს, რომ ბ. წ-ს ქმედება არასწორადაა დაკვალიფიცირებული საქართველოს სსკ-ს 118-ე მუხლის პირველი ნაწილით, რადგან მის მიერ ჩადენილია ამავე მუხლის მეორე ნაწილით გათვალისწინებული დანაშაული, რისთვისაც ითხოვს განაჩენის გაუქმებას.

პროკურორმა ა. ს-მა მხარი არ დაუჭირა საკასაციო საჩივრების მოთხოვნას იმ საფუძვლით, რომ სააპელაციო პალატის განაჩენი ემყარება სასამართლო გამოძიებისას გამოკვლეულ უტყუარ მტკიცებულებათა ერთობლიობას და კანონიერია.

სამოტივაციო ნაწილი:

საკასაციო პალატამ განიხილა რა საქმის მასალები, შეამოწმა საკასაციო საჩივრების მოტივთა საფუძვლიანობა, მოუსმინა მხარეებს, მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ სასამართლოს განაჩენი მოცემულ საქმეზე კანონიერია და იგი უნდა დარჩეს უცვლელად შემდეგ გარემოებათა გამო:

მართალია, მსჯავრდებულმა ბ. წ-მ თავი არ ცნო დამნაშავედ წარდგენილ ბრალდებაში – უარყო მ. დ-სათვის სხეულის ნაკლებად მძიმე დაზიანების მიყენების ფაქტი, მაგრამ ბრალდება მის მიმართ დადასტურებულია საქმეში არსებული შემდეგი მტკიცებულებებით:

დაზარალებული მ. დ. თანმიმდევრულ ჩვენებებში დეტალურად აღწერს მომხდარ ფაქტს და ადასტურებს, რომ პოლიციელებთან ერთად რომან წულუკიძის სახლში ჩხრეკის ჩასატარებლად მისულს, იქ შეკრებილმა ხალხმა დაუწყო კამათი და ჩხუბი, რა დროსაც ბ. წ-მ სახეში ხელის გარტყმით მიაყენა სხეულის დაზიანება. დაზარალებულ მ. დ-ს განმარტებით, შემთხვევამდე იგი ბ. წ-ს არ იცნობდა და მის მიმართ არანაირი ინტერესი არა აქვს.

ის, რომ დაზარალებულმა მ. დ-მ სხეულის დაზიანება მიიღო სწორედ ბ. წ-ს ხელის გარტყმის შედეგად, უტყუარადაა დადასტურებული შემთხვევის ადგილზე მყოფი პოლიციის მუშაკების, მოწმედ დაკითხულების _ გ. ქ-სა და ჯ. ბ-ს ჩვენებებით, ასევე საქმის ერთობლივი მასალების ანალიზით.

სასამართლო-სამედიცინო ექსპერტიზის დასკვნით დაზიანებები, რომლებიც მიიღო მ. დ-მ 2000წ. 23 ნოემბერს – ქვედა ყბის ორმხრივი ღია მოტეხილობა, ქვედა ტუჩის მარცხენა ნახევრის პარსეუზის და თავის ტვინის შერყევის სახით – მიყენებულია რაიმე მკვრივი ბლაგვი საგნის მოქმედებით და მიეკუთვნება დაზიანებათა ნაკლებად მძიმე ხარისხს, რასაც შედეგად მოჰყვა ჯანმრთელობის ხანგრძლივი მოშლა.

ზემოთ მითითებულის გამო, პალატა ვერ დაეთანხმება მსჯავრდებულ ბ. წ-ის საკასაციო საჩივრის მოსაზრებას იმის თაობაზე, რომ მას მ. დ-ის არანაირი დაზიანება არ მიუყენებია და არ არსებობს მისი დანაშაულის დამადასტურებელი უტყუარი მტკიცებულებები.

აღნიშნულის გათვალისწინებით, პალატა ასევე თვლის, რომ სასამართლოს განაჩენი ბ. წ-ს ქმედების კვალიფიკაციის ნაწილში სწორია და არ იზიარებს დაზარალებულ მ. დ-ს საკასაციო საჩივარს, ბ. წ-ს ქმედების სსკ-ის 118-ე მუხლის მეორე ნაწილით დაკვალიფიცირების მოტივით განაჩენის გაუქმების თაობაზე.

რაც შეეხება სასჯელს, პალატა მიიჩნევს, რომ ბ. წ-ს სასჯელი შეეფარდა ქმედების სიმძიმისა და მისი პიროვნების გათვალისწინებით.

სარეზოლუციო ნაწილი:

პალატამ იხელმძღვანელა საქართველოს სსსკ-ის 561-ე, 568-ე მუხლებით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა :

საკასაციო საჩივრები არ დაკმაყოფილდეს.

აჭარის ა/რ უმაღლესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა სააპელაციო პალატის 2002წ. 18 სექტემბრის განაჩენი ბ. წ-ს მიმართ დარჩეს უცვლელად.

პალატის განჩინება საბოლოოა და არ საჩივრდება.