თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს მიერ დაქირავებულისათვის გადახდილი ხელფასის დაბეგვრის წესის დამტკიცების შესახებ

1. ეს წესი, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 153-ე მუხლის მე-9 ნაწილის შესაბამისად, განსაზღვრავს თავისუ­ფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს მიერ დაქირავებული­ საქართველოს რეზიდენტი ფიზიკური პირისათვის ხელფასის სახით განაცემის საშემოსავლო გადასა­ხადით დაბეგვრის წესს.

2. თავისუ­ფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს მიერ დაქირავებული­ საქართველოს არარეზიდენტი ფიზიკური პირისათვის ხელფასის სახით განაცემის საშემოსავლო გადასა­ხადით დაბეგვრის წესი განისაზღვრება საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად.

ამ წესის მიზნებისათვის გამოყენებული ტერ­მინების მნიშვნელობებია:

ა) თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმო – ნე­ბის­მიერი სამართლებრივი ფორმის საწარმო, რომელიც რეგის­ტრირებულია თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში, საქარ­თვე­ლოს კანონმდებლობის შესაბამისად;

ბ) დაქირავებული – საქართველოს რეზიდენტი ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირა­ვებულია თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს მიერ. ამასთან, დაქირავებულად არ ითვლება ფიზიკური პირი, რომე­ლიც ამ საწარმოსათვის ახორციელებს ხელშეკრულების ფარ­გლებში მომსახურების მიწოდებას, მათ შორის, ქონების იჯა­რით (ქირით) გადაცემას;

გ) ხელფასი – საქართველოს რეზიდენტი ფიზიკური პირის მიერ თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის საწარმოში დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური (სარგებელი), რო­მელიც საკასო მეთოდით განისაზღვრება საქართველოს საგა­დასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის შესაბამისად და საგა­დასახადო მიზნებისათვის მიიჩნევა ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლად.

1. ამ წესით განსაზღვრული ხელფასის მიმართ თავისუ­ფა­ლი ინდუსტრიული ზონის საწარმოს (შემდგომში – საწარ­მო) არ ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილი საგადასახადო აგენტის ფუნქციის შესრულება.

2. დაქირავებულის მიერ საწარმოში მიღებულ შემოსა­ვალ­ზე საშემოსავლო გადასახადი გადახდას ექვემდებარება ყოველთვიურად, არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა.

1. დაქირავებული ვალდებულია, ყოველწლიურად, საანგა­რი­შო წლის მომდევნო წლის 1 აპრილამდე, საგადასახადო ორგანოს წარუდგინოს საშემოსავლო გადასახადის წლიური დეკლარაცია, საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესის შესაბამისად.

2. საწარმო ვალდებულია, საგადასახადო წლის დამთავ­რებიდან 30 კალენდარული დღის ვადაში, ხოლო ლიკვიდაციის შემთხვევაში – ლიკვიდაციის თაობაზე გადა­წყვე­ტილების მიღებიდან 15 კალენდარული დღის ვადაში საგა­დასახადო ორგანოს წარუდგინოს ინფორმაცია დაქირავებულ­ზე გაცემული ანაზღაურების თანხების, დაქირა­ვებულების გვარის, სახელისა და საიდენტიფიკაციო ნომრის თაობაზე (და­ნართი №1).

3. ამ წესით განსაზღვრული ხელფასის მიმართ საგადა­სა­ხადო ვალდებულების ცენტრალიზებულად შესრულების მიზ­ნით, საწარმოს შეუძლია, დაქირავებულის თანხმობით, ნება­ყოფ­ლობით შეასრულოს გადასახადის გამოანგარიშების, და­კა­ვებისა და ბიუჯეტში გადახდის ვალდებულებები, საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესის შესაბამისად. საწარმომ საგადასახადო აგენტის ფუნქციების დაკისრების  შე­სახებ წინასწარ უნდა აცნობოს საგადასახადო ორგანოს. ამასთან, ამ ფუნქციის შესრულებასთან დაკავშირებული საგა­დასახადო სამართალდარღვევისათვის მის მიმართ არ გამო­იყენება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XL თავით განსაზღვრული პასუხისმგებლობის ზომები, მათ შორის, საგა­დასახადო სანქციები. ასეთ შემთხვევაში, საგადასა­ხადო პასუ­ხისმგებლობის სუბიექტად ითვლება დაქირავე­ბუ­ლი, რომლის მაგივრადაც საწარმომ შეასრულა საშემოსავლო გადასახადის გადახდის ვალდებულება.

ამ წესით გათვალისწინებულ ვალდებულებათა შეუსრულებლობისათვის დაქირავებულს პასუხისმგებლობა ეკისრება მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად.