მზღვეველისა და სადაზღვევო ბროკერის მიერ ინტერნეტით სადაზღვევო პროდუქტის გაყიდვის ან/და მომსახურების გაწევის პროცესის მიმართ მოთხოვნების დადგენის თაობაზე

ამ მოთხოვნების დადგენის მიზანია ინტერნეტის მეშვეობით სადაზღვევო პროდუქტის გაყიდვის ან/და მომსახურების გაწევის პროცესში მომხმარებლის უფლებების უკეთესად დაცვა, სადაზღვევო თაღლითობის პრევენცია, ახალი ინფორმაციული ტექნოლოგიების ეპოქაში დაზღვევის სფეროს ჯანსაღი განვითარებისა და კონკურენტუნარიანი გარემოს ხელშეწყობა.

ამ კანონქვემდებარე ნორმატიულ აქტში გამოყენებულ ტერმინებს აქვთ შემდეგი მნიშვნელობა:

ა) ციფრული სივრცე – ვირტუალური გარემო ან სივრცე, სადაც მიმდინარეობს გარკვეული სახის პროცესები და მუშავდება ინფორმაცია ციფრულად. იგი მოიცავს ყველა ციფრულ პლატფორმას, სისტემას და ქსელს, რომლებიც გამოიყენება სხვადასხვა მიზნისთვის, როგორიცაა მონაცემთა შენახვა, კომუნიკაცია, ანალიზი და ინფორმაციის გაცვლა. ეს ტერმინი მოიცავს ციფრული სამყაროს როგორც აპარატურულ (კომპიუტერები, სერვერები), ასევე პროგრამული უზრუნველყოფის (აპლიკაციები, ოპერაციული სისტემები) კომპონენტებს;

ბ) მესამე პირის კუთვნილი ციფრული სივრცე – ციფრული სივრცე, რომელსაც არ ფლობს ან არ აკონტროლებს მზღვეველი/სადაზღვევო ბროკერი და რომელსაც მართავს მესამე პირი ან მომსახურების მიმწოდებელი;

გ) ინფორმაციული უსაფრთხოება – საქმიანობა, რომელიც უზრუნველყოფს ინფორმაციაზე და ინფორმაციულ სისტემებზე წვდომას, ასევე ერთიანობის, ავთენტიფიკაციის, კონფიდენციალურობისა და განგრძობადი მუშაობის დაცვას;

დ) უწყვეტობა – ორგანიზაციის უნარი, შეინარჩუნოს კრიტიკული ბიზნესპროცესები და ფუნქციები მნიშვნელოვანი შეფერხების გარეშე არასასურველი მოვლენების დროს და მის შემდეგაც, როგორიცაა ბუნებრივი კატასტროფები, პანდემიები, კიბერშეტევები ან სხვა მოვლენები.

1. მზღვეველი/სადაზღვევო ბროკერი, ფიზიკურ და იურიდიულ პირებთან ურთიერთობისას, უფლებამოსილია ინტერნეტით სადაზღვევო პროდუქტის გაყიდვა ან/და მომსახურების გაწევა განახორციელოს საკუთარ ციფრულ სივრცეში ან მესამე პირის კუთვნილი ციფრული სივრცის იმ ნაწილში, რომლითაც მზღვეველი/სადაზღვევო ბროკერი სარგებლობს შესაბამისი ხელშეკრულების საფუძველზე.

2. მზღვეველმა/სადაზღვევო ბროკერმა უნდა უზრუნველყოს ინტერნეტგაყიდვის და მომსახურების პროცესის უსაფრთხოდ და დაცულად წარმართვა, საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისი მოთხოვნების დაცვით.

3. თუ სადაზღვევო პროდუქტის ინტერნეტით გაყიდვა ხორციელდება მზღვეველის დავალებითა და სახელით მოქმედი დაზღვევის აგენტის მიერ, მის ან მესამე პირის კუთვნილ ციფრულ სივრცეში სრული პასუხისმგებლობა ამ ბრძანებით გათვალისწინებული ნებისმიერი ვალდებულების შესრულებაზე ეკისრება მზღვეველს.

4. თუ ინტერნეტის მეშვეობით სადაზღვევო პროდუქტის გაყიდვისათვის გამოყენებული ციფრული სივრცის სახელწოდება განსხვავებულია მზღვეველის/სადაზღვევო ბროკერის საფირმო სახელწოდებისაგან, მზღვეველი/სადაზღვევო ბროკერი ვალდებულია, წერილობითი ფორმით, დაუყოვნებლივ, არაუგვიანეს 5 (ხუთი) სამუშაო დღისა აცნობოს აღნიშნულის/ცვლილებების (მათ შორის გაუქმების) თაობაზე სსიპ – საქართველოს დაზღვევის სახელმწიფო ზედამხედველობის სამსახურს (შემდგომ – სამსახური).

5. მზღვეველის/სადაზღვევო ბროკერის მიერ სადაზღვევო პროდუქტის შესახებ ციფრულ სივრცეში განთავსებული ინფორმაცია მომხმარებელს უნდა აძლევდეს ინფორმირებული არჩევანის გაკეთების შესაძლებლობას და შეესაბამებოდეს „დაზღვევის შესახებ“ საქართველოს კანონითა და საქართველოს დაზღვევის სახელმწიფო ზედამხედველობის სამსახურის უფროსის 2017 წლის 3 აპრილის №18 ბრძანებით დამტკიცებული „მზღვეველის მიერ სადაზღვევო მომსახურების გაწევისას მომხმარებელთა უფლებების დაცვის შესახებ ინსტრუქციით“ დადგენილ მოთხოვნებს.

6. ინტერნეტით სადაზღვევო პროდუქტის გაყიდვის ან/და მომსახურების გაწევის პროცესში მზღვეველი/სადაზღვევო ბროკერი ვალდებულია უზრუნველყოს:

ა) ციფრული სივრცის გამართული ფუნქციონირება და სანდოობა, რისთვისაც შემუშავებული და დანერგილი უნდა ჰქონდეს ციფრული სივრცის უსაფრთხოდ და უწყვეტად ფუნქციონირების შიდამარეგულირებელი დოკუმენტები. დოკუმენტები უნდა ითვალისწინებდეს ინფორმაციული უსაფრთხოების მინიმალურ მოთხოვნებს, რომლებიც განსაზღვრულია ინფორმაციული უსაფრთხოების შესახებ საქართველოს კანონმდებლობით ან/და სტანდარტიზაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის (ISO), აშშ-ის სტანდარტებისა და ტექნოლოგიების ეროვნული ინსტიტუტის (NIST) ინფორმაციული სისტემების აუდიტისა და კონტროლის ასოციაციის (ISACA) მიერ;

ბ) მონაცემთა კონფიდენციალურობის, ხელმისაწვდომობის და მთლიანობის დაცვა;

გ) პერსონალური მონაცემების დაცვა საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად;

დ) საკუთარი პასუხისმგებლობის ფარგლებში, სადაზღვევო პროდუქტის გაყიდვისას გამოყენებული ელექტრონული გადახდის სისტემის უსაფრთხოება;

ე) დაზღვევის ხელშეკრულების დადება, შეცვლა ან/და შეწყვეტასთან დაკავშირებული ყველა შესრულებელი ელექტრონული/ციფრული მოქმედების დროითი და შინაარსობრივი კომპონენტების ავთენტური/უცვლელი შენახვა და დაცულობა.

7. ინტერნეტით სადაზღვევო პროდუქტის გაყიდვის ან/და მომსახურების გაწევის პროცესში მესამე პირის კუთვნილი ციფრული სივრცით სარგებლობის დროს, მზღვეველი/სადაზღვევო ბროკერი ვალდებულია შეაფასოს და შესაბამისი ხელშეკრულების საფუძველზე უზრუნველყოს ამ მუხლის მე-6 პუნქტით განსაზღვრული მოთხოვნების დაცვა.

8. სადაზღვევო ბროკერზე არ ვრცელდება ამ მუხლის მე-6 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული მოთხოვნები შიდა მარეგულირებელი დოკუმენტების შემუშავებასა და დანერგვასთან დაკავშირებით. ინფორმაციული უსაფრთხოების მიზნებისთვის, სადაზღვევო ბროკერი ითვალისწინებს ინფორმაციული უსაფრთხოების საერთაშორისოდ აღიარებულ სტანდარტებს და მინიმალურ მოთხოვნებს და საქმიანობას წარმართავს აღნიშნულის შესაბამისად.

9. მზღვეველი/სადაზღვევო ბროკერი, ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებული ვალდებულებების შესრულების დადასტურების მიზნებისთვის, უფლებამოსილია საკუთარ ვებ-გვერდზე განათავსოს ე.წ. „უსაფრთხოების განაცხადი“, რომლითაც გაცხადებული იქნება მზღვეველში/სადაზღვევო ბროკერში ინფორმაციული უსაფრთხოების ადეკვატური ღონისძიების/პროცედურის არსებობა.

10. მზღვეველი/სადაზღვევო ბროკერი ვალდებულია დამზღვევს მიაწოდოს საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის შესაბამისად გაცემული სადაზღვევო პოლისი, რომელიც დამოწმებული იქნება „ელექტრონული დოკუმენტისა და ელექტრონული სანდო მომსახურების შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული კვალიფიციური ელექტრონული ხელმოწერით ან/და კვალიფიციური ელექტრონული შტამპით.

11. მზღვეველმა/სადაზღვევო ბროკერმა დამზღვევს უნდა მიაწოდოს დაზღვევის ხელშეკრულება და მასთან დაკავშირებული ყველა დოკუმენტი წაკითხვადი და შენახვადი ფორმით. პროგრამული უზრუნველყოფა იმგვარად უნდა იყოს შემუშავებული, რომ დამზღვევს ხელი შეუწყოს მიწოდებული დოკუმენტების ნახვასა და უცვლელი სახით რეპროდუცირებაში.

12. იმ შემთხვევაში, თუ სადაზღვევო პროდუქტის მარკეტინგის მიზნებისათვის მზღვეველი/სადაზღვევო ბროკერი იყენებს მესამე პირის კუთვნილ ციფრულ სივრცეს და მარკეტინგული შეთავაზება ხორციელდება მესამე პირის მიერ თავისი სახელით, შეთავაზება უნდა შეიცავდეს მკაფიო და არაორაზროვან მითითებას იმის თაობაზე, რომ შეთავაზებულია სადაზღვევო პროდუქტი. ასევე, შესაძლებელია იყოს მითითება მზღვეველის/სადაზღვევო ბროკერის ინტერნეტბმულზე, რომელიც მისცემს მას მზღვეველის/სადაზღვევო ბროკერის ციფრულ სივრცეში გადასვლის შესაძლებლობას.

13. მზღვეველმა/სადაზღვევო ბროკერმა გაყიდულ სადაზღვევო პროდუქტთან ან/და მომსახურების გაწევის პროცესთან დაკავშირებული დოკუმენტები უნდა შეინახოს ელექტრონულად, მხარეთა შორის სადაზღვევო ურთიერთობების დასრულებიდან 3 (სამი) წლის ვადით, თუ საქართველოს კანონმდებლობით შენახვის უფრო მეტი ვადა არ არის განსაზღვრული.

14. მტკიცების ტვირთი იმის თაობაზე, რომ მზღვეველმა/სადაზღვევო ბროკერმა ინტერნეტით გაყიდა სადაზღვევო პროდუქტი მომხმარებელთან შეთანხმებული პირობებით, ეკისრება მზღვეველს/სადაზღვევო ბროკერს.

ამ კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტით დადგენილი მოთხოვნების მზღვეველის/სადაზღვევო ბროკერის მიერ შეუსრულებლობის შემთხვევაში, სამსახური უფლებამოსილია მის მიმართ გამოიყენოს „დაზღვევის შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული სანქციები.