მუხლი 6. სახელმწიფო ლიცენზია ანუ დამოუკიდებელი პროფესიული (სამედიცინო ან ფარმაცევტული) საქმიანობის უფლება სპეციალისტს ენიჭება: სახელმწიფო სერტიფიკატის ფლობის, პროფესიული საქმიანობისა და მისი ფიზიკური და ფსიქიკ

მსგავსი ნორმები სხვა აქტებში

• მუხლი 263. ფარმაცევტული საწარმო — საქართველოს საგადასახადო კოდექსი
• მუხლი 196. საერთაშორისო სპორტულ ღონისძიებაზე გამოსაყენებელი ფარმაცევტული პროდუქტის შემოტანა — საქართველოს საბაჟო კოდექსი
• მუხლი 25. სპეციალურ კონტროლს დაქვემდებარებული ფარმაცევტული პროდუქტის შეძენა — ნარკოტიკული საშუალებების, ფსიქოტროპული ნივთიერებების, პრეკურსორებისა და ნარკოლოგიური დახმარების შესახებ
• მუხლი 26. პირის ან სატრანსპორტო საშუალების გადაადგილების ან ნივთის ფაქტობრივი ფლობის შეზღუდვა — პოლიციის შესახებ
• მუხლი 9. მოთხოვნები ფლობის კატეგორიის ელემენტების მიმართ — მომხმარებლის ძლიერი ავთენტიფიკაციის წესის დამტკიცების შესახებ
• მუხლი 115. ფარმაცევტული — წამლისა და ფარმაცევტული საქმიანობის შესახებ

მეზობელი მუხლები

• მუხლი 1. დებულება შემუშავებულია „საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს დებულებისა“ (დამტკიცებულია საქართველოს პრეზიდენტის 1996 წლის 11 ივნისის №377 ბრძანებულებით) და საქართველოს პრეზიდენტის 1996 წლის 11
• მუხლი 2. უმაღლესი და საშუალო სამედიცინო და ფარმაცევტული პერსონალისათვის სპეციალისტის სახელმწიფო სერტიფიკატისა და მის საფუძველზე სახელმწიფო ლიცენზიის (შემდგომში სახელმწიფო სერტიფიკატი და ლიცენზია) მინიჭების მიზ
• მუხლი 5. სერტიფიკაცია არის სამედიცინო და ფარმაცევტული პერსონალის პროფესიული ცოდნისა და პრაქტიკული უნარ-ჩვევების დონის შეფასება (მედიცინისა და ფარმაციის გარკვეულ სპეციალობაში), რომელიც ტარდება სასერტიფიკაციო გა
• მუხლი 8. საქართველოში სამედიცინო და ფარმაცევტული პერსონალის სერტიფიკაციას, რესერტიფიკაციასა და ლიცენზირებას წარმართავს სპეციალური უფლებამოსილებით აღჭურვილი ორგანო - „უმაღლესი და საშუალო სამედიცინო და ფარმაცევტ
• მუხლი 9. შინაარსს დოკუმენტებისა, რომელთაც ეწოდება “სახელმწიფო სერტიფიკატი” და “სახელმწიფო ლიცენზია” (ქართულ და ინგლისურ ენაზე), მათი აღრიცხვის, შენახვისა და შეძენის წესებს შეიმუშავებს საბჭო და ამტკიცებს ჯანმრთ
• მუხლი 10. 2000 წლიდან საქართველოს ტერიტორიაზე დამოუკიდებელი პროფესიული სამედიცინო ან ფარმაცევტული საქმიანობის უფლება მიენიჭებათ მხოლოდ სპეციალისტის სახელმწიფო სერტიფიკატისა და შესაბამისად სახელმწიფო  ლიცენზიის
• მუხლი 13. სახელმწიფო ლიცენზია მიენიჭება საქართველოს იმ მოქალაქეს, რომელსაც განათლება მიღებული აქვს სახელმწიფო აკრედიტაციისა* და ლიცენზიის მქონე უმაღლეს სამედიცინო სასწავლებელში, ფაკულტეტზსა ან სექტორზე და გააჩნ
• მუხლი 14. საექიმო საქმიანობის სპეციფიკიდან გამომდინარე, განარჩევენ საექიმო საქმიანობის სახელმწიფო სერტიფიკატის შემდეგ სახეებს:
• მუხლი 17. ექიმის სახელმწიფო სერტიფიკატი სახელმწიფო სასერტიფიკაციო გამოცდის ჩაბარების გარეშე, გამონაკლისის სახით, მიეცემათ საქართველოს იმ მოქალაქეებს, რომლებსაც 1997 წლის 1 ნოემბრამდე მინიჭებული აქვთ მედიცინის მ
• მუხლი 20. „ექიმი-სპეციალისტის“ სახელმწიფო სერტიფიკატის მისაღებად კონკრეტულ სპეციალობაში სასერტიფიკაციო გამოცდაზე დაიშვებიან:
• მუხლი 22. 1998 წლიდან „ზოგადი პროფილის ექიმის“ სახელმწიფო სერტიფიკატის მიღება სავალდებულოა სახელმწიფო აკრედიტაციის მქონე უმაღლესი სამედიცინო სასწავლებლების იმ კურსდამთავრებულებისათვის (სრული სამედიცინო განათლებ

დოკუმენტის სრული ტექსტი (33 მუხლი) →