1. თითოეულმა სახელმწიფომ თავისი დროშით მცურავი გემის კაპიტანისგან უნდა მოითხოვოს, რამდენადაც მას შეუძლია ამის გაკეთება გემის, ეკიპაჟის ან მგზავრებისთვის სერიოზული საფრთხის გარეშე:

(a) დახმარება გაუწიოს ზღვაზე აღმოჩენილ ნებისმიერ პირს, რომელიც დაკარგვის საფრთხის წინაშე დგას;

(b) მაქსიმალური სისწრაფით გაემართოს გასაჭირში მყოფი პირების გადასარჩენად, თუ მას ეცნობება მათი დახმარების საჭიროების შესახებ, რამდენადაც ასეთი ქმედება მისგან გონივრულად მოსალოდნელია;

(c) შეჯახების შემდეგ დახმარება გაუწიოს სხვა გემს, მის ეკიპაჟს და მის მგზავრებს და, როდესაც შესაძლებელია, მეორე გემს აცნობოს თავისი გემის სახელწოდება, მისი მიწერის ნავსადგური და უახლოესი ნავსადგური, რომელშიც ის შევა.

2. თითოეულმა სანაპირო სახელმწიფომ, ზღვაზე და ზღვის ზემოთ უსაფრთხოებასთან დაკავშირებით, ხელი უნდა შეუწყოს ადეკვატური და ეფექტური სამაშველო სამსახურის შექმნას, ფუნქციონირებას და შენარჩუნებას და, როდესაც გარემოებები ამას მოითხოვს, ამ მიზნით მეზობელ სახელმწიფოებთან ითანამშრომლოს რეგიონული ორმხრივი ღონისძიებების მეშვეობით.