გადაწყვეტილება № 26772/2/2026

№ 26772/2/2026

02 აპრილი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „------“ (ს/ნ -----)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 13.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ----- 1.03.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26772/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. დეკლარირებული ვალდებულებების შემცირების უფლება;

2. შემოწმებით გაანგარიშებული განკარგვადი ფულის ნაშთის ხელფასად განხილვა;

3. ბანკიდან გაცემული თანხების დირექტორზე გაცემულ სესხად განხილვა.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 11.12.2025 წლის №056-94 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 9.02.2026 წლის №2775 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 684 389,39 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 357 691,95

მოგების გადასახადი - 66 917,85

საშემოსავლო გადასახადი - 290 774,10

ჯარიმა - 233 205,50

საურავი - 93 491,94

 

პროცედურული გარემოებები

მომჩივნის საქმიანობაა სხვადასხვა სახის ჭურჭლით ვაჭრობა----- ტერიტორიაზე, სადაც მას გააჩნია მაღაზია და საწყობი. საქონელს იძენს იმპორტის გზით. გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 23.01.2020 წელს, დღგ-ის გადამხდელად - 29.01.2020 წელს.

აუდიტის დეპარტამენტის 5.12.2025 წლის კამერალური საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია მომჩივნის საქმიანობის 1.01.2022 წლიდან 1.04.2025 წლამდე პერიოდი. შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 11.12.2025 წლის №056-94 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 9.02.2026 წლის №2775 ბრძანებით საჩივარი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. დეკლარირებული ვალდებულებების შემცირების უფლება

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

აღნიშნულ ნაწილში საგადასახადო შემოწმების აქტით დარიცხვა არ განხორციელებულა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტზე, 491 მუხლზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 163-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, 101-ე მუხლის პირველ ნაწილზე და მე-2 ნაწილის ,,ბ“ ქვეპუნქტზე, 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე და მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის ,,ბ“ ქვეპუნქტზე, 982 მუხლის მე-3 ნაწილის „ზ“ ქვეპუნქტზე და მე-8 ნაწილზე და 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე.

„საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მიზნებისათვის საპროცენტო განაკვეთების დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2011 წლის 28 იანვრის №34 ბრძანების პირველი პუნქტის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ბ“ ქვეპუნქტის მიზნებისათვის წლიური საპროცენტო განაკვეთი დამტკიცებულია 20 პროცენტის ოდენობით.

აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებით ირკვევა, რომ საგადასახადო შემოწმებით აღნიშნულ საკითხზე დარიცხვა არ განხორციელებულა, ვინაიდან დამატებითი საგადასახადო ვალდებულებები არ გამოვლინდა და შესაბამისად, გადამხდელის მიერ დეკლარირებული მონაცემები დარჩა უცვლელი. ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი იმგვარი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და საქმეში არსებულ მასალებზე დაყრდნობით, პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

ამ ნაწილში საჩივრის არ დაკმაყოფილების მიზეზია, აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტება, რომ საგადასახადო შემოწმებით აღნიშნულ საკითხზე დარიცხვა არ განხორციელებულა, ვინაიდან დამატებითი საგადასახადო ვალდებულებები არ გამოვლინდა და შესაბამისად, გადამხდელის მიერ დეკლარირებული მონაცემები დარჩა უცვლელი. ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი იმგვარი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

მომჩივნის მიერ წარდგენილი საგადასახადო დეკლარაციებში დარღვევის შესწავლით აუდიტის დეპარტამენტმა გამოავლინა ის გარემოება, რომ კომპანია შემოსავლებს არ მალავდა, არ ამცირებდა შემოსავლებს. თუმცა მათი მოთხოვნის მიუხედავად არ მომხდარა დამატებით შესწავლა იმ გარემოებისა, რომ 6 სხვადასხვა დეკლარაციაში მომჩივნის მიერ შეცდომით იქნა წარმოდგენილი გაზრდილი შემოსავლები. შემოსავლების სამსახურის პოზიცია იმაზე, რომ არ წარმოგვიდგენია პოზიციის დამადასტურებელი დოკუმენტაცია მცდარია. საჩივრის წარდგენისას მათ მიერ ყველა დოკუმენტაცია ატვირთული იყო დრაივზე და გაზიარებული იყო ყველა დაინტერესებული მხარისათვის, ასევე აღნიშნული ფაქტი გაჟღერებული იყო დავის განხილვის დროსაც, თუმცა მომჩივნის მიერ წარმოდგენილი დოკუმენტაცია არ იქნა გადახედილი დავის განხილვისას და ისე მოხდა უარყოფითი გადაწყვეტილების მიღება.

აღნიშნული ფაქტი დასტურდება იმით, რომ არავის არ მოუთხოვია მათ დრაივზე წვდომის უფლება, რომლის გარეშეც მათ მიერ წარმოდგენილი მტკიცებულებების ნახვა შეუძლებელი იყო. ფაქტია, რომ ყოველგვარი წარმოდგენილი დოკუმენტაციის გადახედვის გარეშე მიიღეს უარყოფითი გადაწყვეტილება. აუდიტის დეპარტამენტის პასუხი, რომ მათ მიერ წარმოდგენილ დეკლარაციებში დარღვევა არ აღმოაჩინა, საკმარისი ფაქტი იყო იმისთვის, რომ არ შეემოწმებინათ მათ სასარგებლოთ წარდგენილი დეკლარაციები.

კომპანია ეწევა სამზარეულოსთვის განკუთვნილი საქონლის იმპორტს და შემდგომში რეალიზაციას. რეალიზაცია ხდება როგორც საცალოდ ასევე საბითუმოდ: საცალოდ რეალიზაციისას ძირითადი შემოსავალი ხდება სალაროში ნაღდი ფულით, თუმცა მცირე რაოდენობა შემოსავლისა ფიქსირდება საბანკო ტერმინალით. საბითუმო რეალიზაცია ხდება შესაბამისი ზედნადებების დაწერით, ხოლო თანხის გადახდა ხდება სხვადასხვა გზით. კერძოდ, სალაროში ნაღდი ანგარიშსწორებით, ტერმინალზე გადახდით და ასევე საბანკო ანგარიშსწორებით. მათ მიერ წარმოდგენილი მტკიცებულება იმაზე, რომ ზედმეტად გვქონდა დღგ-ის დეკლარაციაში დადეკლარირებული შემოსავალი მტკიცდება სალარო აპარატის ბრუნვებით, ტერმინალის ბრუნვებით, ბანკის ამონაწერებით და rs.ge-ზე ატვირთული ზედნადებებით, რომლის თითოეულის შენიშვნაში მითითებულია თუ რა გზით არის განხორციელებული ანგარიშსწორება. ზემოთ აღნიშნული დოკუმენტაციის მიხედვით გატარებულია კომპანიის შემოსავლები ორისის საბუღალტრო ბაზაში და მარტივად დასტურდება მათ მიერ მოთხოვნილის სისწორე. ცხრილის სახით წარმოადგენს კომპანიის დადეკლარირებულ და რეალურ შემოსავლებს აღნიშნულ პერიოდებში (დანართი 1). ცხრილის სახით წარმოგიდგენთ კომპანიის შემოსავლების ჩაშლას (დანართი 2).

ყველა მტკიცებულება ცხრილში დაფიქსირებულ შემოსავლებზე ატვირთულია დრაივზე, ხოლო საჩივარზე მიმაგრებულია მხოლოდ ექსელში დაექსპორტებული ზედნადებით რეალიზაცია და ჩაშლილი შემოსავლები ბუღალტრული ბაზიდან (დანართი 3-10). დრაივის ლინკი:-----

მომჩივანი ითხოვს, გადაიხედოს აღნიშნული 6 თვის დღგ-ის დეკლარაციები და მოხდეს შესაბამისი კორექტირება. კერძოდ, შემცირდეს მათ მიერ არასწორედ ზედმეტად წარმოდგენილი საგადასახადო დეკლარაციებში ბრუნვები 367 735,67 ლარით.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 69-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ პირი წარდგენილ საგადასახადო დეკლარაციაში აღმოაჩენს შეცდომას, რომელიც იწვევს საგადასახადო ვალდებულების ცვლილებას, იგი ვალდებულია საგადასახადო დეკლარაციაში შეიტანოს შესაბამისი ცვლილება ან/და დამატება.

საბჭოს სხდომაზე, სადავო საკითხის ზეპირი განხილვისას, მოპასუხე ორგანოს წარმომადგენელმა განაცხადა, რომ საზოგადოების მიერ არ იქნა წარმოდგენილი საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრასთან დაკავშირებული სრული სააღრიცხვო დოკუმენტაცია (მათ შორის, ბუღალტრული აღრიცხვის პროგრამის ასლი), შესაბამისად საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის დარღვევისათვის, საგადასახადო კოდექსის 279-ე მუხლის პირველი ნაწილის საფუძველზე, 2025 წლის 23 ივნისს შედგა საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი №188925. საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის "ა" და "ბ.გ" ქვეპუნქტების მიხედვით, დასაბეგრი ობიექტი განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით. კერძოდ, შესამოწმებელ პერიოდში განხორციელდა ფულადი სახსრების მოძრაობის ანალიზი. შემოსავალი განისაზღვრა დეკლარირებული ბრუნვის, გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემიდან და საბანკო ამონაწერებიდან მიღებული ინფორმაციების მიხედვით, ხოლო ხარჯებში გათვალისწინებულია დოკუმენტური მტკიცებულებები. აღსანიშნავია, რომ 3.06.2025 წელს ჩატარდა სალაროს ინვენტარიზაცია, შედეგად დადგინდა ნაშთი - 920 ლარი. ამ ყველაფრის გათვალისწინებით, განკარგვადმა თანხამ შეადგინა 917 034 ლარი. ასევე აღსანიშნავია, რომ არაპირდაპირი მეთოდით შესწავლილი იქნა გადასახადის გადამხდელის დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა და შემოწმებით დადგენილ და დეკლარირებულ შემოსავალს შორის არსებითი სხვაობა არ გამოვლინდა, რადგან დეკლარირებული ფასნამატი და მსგავსი საქმიანობის განმახორციელებელი კომპანიების აუდირებული ფასნამატები იდენტურია. შესაბამისად, აღნიშნულ ნაწილში დარიცხვა არ განხორციელებულა და დარჩა გადასახადის გადამხდელის მიერ დეკლარირებული დღგ-ის ბრუნვები.

საბჭო მიუთითებს საქმის გარემოებებზე, მხარეთა არგუმენტაციაზე და მიიჩნევს, რომ საგადასახადო ორგანოს მიერ საკითხი შესწავლილია სრულყოფილად, გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა უსაფუძვლოა და არ არსებობს ამ ნაწილში საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

2. შემოწმებით გაანგარიშებული განკარგვადი ფულის ნაშთის ხელფასად განხილვა

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

მომჩივანს საგადასახადო ორგანოსთვის არ წარუდგენია საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრასთან დაკავშირებული სრული სააღრიცხვო დოკუმენტაცია (მათ შორის ბუღალტრული აღრიცხვის პროგრამის ასლი). შედეგად, მომჩივანს 2025 წლის 23 ივნისის №188925 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმით შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 279-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული სანქცია. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, დასაბეგრი ობიექტი განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით. კერძოდ, ფულადი სახსრების მოძრაობის ანალიზისას, საწარმოს შემოსავალი განისაზღვრა დეკლარირებული ბრუნვის, გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემიდან და საბანკო ამონაწერებიდან მიღებული ინფორმაციების მიხედვით, ხოლო ხარჯებში გათვალისწინებულია დოკუმენტური მტკიცებულებები. 3.06.2025 წელს ჩატარებული სალაროს ინვენტარიზაციის შედეგად დადგენილი ფულის ნაშთის (920 ლარი) გათვალისწინებით, განკარგვადმა თანხამ შეადგინა 917 034 ლარი. შესაბამისად, პერიოდის ბოლოსთვის გამოვლენილი განკარგვადი თანხა, შემოსავლების სამსახურის 2019 წლის 8 ივლისის №22708 ბრძანებით დამტკიცებული ,,ცალკეულ შემთხვევებში პირის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრის მიზნით მეთოდური მითითებების“ საფუძველზე, ჩაითვალა საზოგადოების დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით. მომჩივანს ასევე დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275- ე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე, გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში მითითებულ არგუმენტაციაზე, ასევე, საქმის ზეპირი განხილვისას დაფიქსირებულ პოზიციაზე, რომ შემოწმების დროს არ მოხდა მთელი რიგი გარემოებების გათვალისწინება, კერძოდ:

2022 წლის დასაწყისში კომპანიას გააჩნდა გაუცემელი სასტარტო კაპიტალი 300 000 ლარი, რომლის გაცემაც ხდებოდა შემოწმების პერიოდში.

კომპანიას გააჩნია დებიტორული დავალიანება, რომელიც შემოწმებისას სრულად იქნა განხილული სალაროში მიღებულად, თუმცა მომხმარებლებისგან თანხები სრულად არ არის მიღებული. კერძოდ, 2025 წლის პირველი აპრილისთვის მისაღები თანხები შეადგენს 286 613,95 ლარს.

შესამოწმებელი პერიოდის შემდგომ, შემოწმების დანიშვნის ბრძანების ჩაბარებამდე პერიოდში გაცემულია დივიდენდი, რომლის შესაბამისი გადასახადები გადახდილია ბანკით. - შესამოწმებელი პერიოდის შემდგომ, ინვენტარიზაციის ჩატარებამდე პერიოდში ავანსად გადარიცხულია თანხები საქონლის შესაძენად.

კომპანიას გარკვეული მომწოდებლებისთვის თანხის გადახდა უწევს ხელზე, გამომდინარე იქიდან, რომ ირანიდან მიღებული საქონლის ღირებულების ბანკით გადახდა შეუძლებელია, კერძოდ, ეკვივალენტში ჯამურად გადახდილი თანხა შეადგენს 297 537,66 ლარს.

კომპანიაში გაწეულია გარკვეული ოდენობის ხარჯები, რომელიც ხორციელდებოდა ხელზე თანხის გადახდით.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს, საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96– ედა 97–ე მუხლებზე ფაქტობრივი გარემოებებისა და გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში სადავო საკითხი საჭიროებს დამატებით შესწავლას, კერძოდ, უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის შესაბამისად, შეისწავლოს სადავო საკითხი და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების შესაბამისი კორექტირება (შემცირება).

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მომჩივნის არგუმენტაცია მოცემულია პირველი დავის საგნის ნაწილში.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის და მე-2 ნაწილის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, კერძოდ, პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს. გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავებისას, გადასახადის დაკავებისა და ბიუჯეტში მისი გადარიცხვისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება შემოსავლის გადამხდელს. გადასახადის თანხის დაუკავებლობის შემთხვევაში შემოსავლის გადამხდელი ვალდებულია ბიუჯეტში შეიტანოს დაუკავებელი გადასახადის თანხა ფაქტობრივად გადახდილი ანაზღაურების შესაბამისად და მასთან დაკავშირებული სანქციები.

საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

შემოსავლების სამსახურის 9.02.2026 წლის №2775 ბრძანებით, აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის შესაბამისად, შეისწავლოს სადავო საკითხი და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების შესაბამისი კორექტირება (შემცირება).

აღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოსავლების სამსახურის 9.02.2026 წლის №2775 ბრძანების შინაარსის გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ ამ ნაწილში შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილება მართლზომიერია და არ არსებობს აღნიშნული გადაწყვეტილებისგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების საფუძველი.

 

3. ბანკიდან გაცემული თანხების დირექტორზე გაცემულ სესხად განხილვა

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

გადასახადის გადამხდელის საბანკო ამონაწერებიდან ირკვევა, რომ კომპანიას შესამოწმებელ პერიოდში გაცემული აქვს 1 209 687 ლარის სესხი დირექტორზე. ამავე პერიოდში ბრუნდება 830 486 ლარი. საგადასახადო კოდექსის 136-ე, 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის, 97-ე, 982 მუხლების საფუძველზე, შემოწმების შედეგად, დირექტორზე გაცემული სესხი დაექვემდებარა მოგების გადასახადით დაბეგვრას, ხოლო დაბრუნებული თანხით გაიზარდა მოგების გადასახადის ჩათვლა. ამასთან, სესხის გაცემიდან შესამოწმებელი პერიოდის ბოლომდე 2025 წლის პირველ აპრილამდე, სესხის პროცენტის პატიებით, მიღებული სარგებელი დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით.

ყოველივე ზემოაღნიშულის გათვალიწინებით, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხება მოგების და საშემოსავლო გადასახადები და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში მითითებულ პოზიციაზე, რომ არ ეთანხმება ბანკიდან გაცემული თანხების დირექტორზე გაცემულ სესხად განხილვას და აღნიშნავს, რომ ბანკიდან თითოეული თანხა გაცემულია კონკრეტული მიზეზებისთვის, კერძოდ, კონვერტაციისთვის, სხვა ბანკში ვალდებულების დასაფარად, ირანიდან მიღებული საქონლის ანაზღაურებისთვის ან სხვა ხარჯების დასაფარად, კომპანიის დაარსების დღიდან დღემდე არ ყოფილა თანხის დირექტორზე სესხად გაცემის ფაქტი.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს, საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე და 97-ე მუხლებზე და ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, ფაქტობრივი გარემოებებისა და გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის გათვალისწინებით, მიიჩნევს, რომ მე-3 სადავო საკითხი საჭიროებს დამატებით შესწავლას. კერძოდ, უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის შესაბამისად, შეისწავლოს სადავო საკითხი და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების შესაბამისი კორექტირება (შემცირება).

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მომჩივნის არგუმენტაცია მოცემულია პირველი დავის საგნის ნაწილში.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის მიხედვით, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის ,,ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, რეზიდენტი საწარმოს მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია გაწეული ხარჯი ან სხვა გადახდა, რომელიც ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული არ არის.

საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის მე-3 ნაწილის „ზ“ ქვეპუნქტის თანახმად, მოგების გადასახადით იბეგრება ფიზიკურ პირზე ან არარეზიდენტზე სესხის გაცემა (გარდა უცხო ქვეყნის აღიარებულ საფონდო ბირჟაზე განთავსებული სასესხო ფასიანი ქაღალდის შეძენისა). ეს ქვეპუნქტი არ ვრცელდება კომერციული ბანკის, საკრედიტო კავშირის, მიკროსაფინანსო ორგანიზაციისა და სესხის გამცემი სუბიექტის მიერ განხორციელებულ ოპერაციებზე.

საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის მე-8 ნაწილის თანახმად, თუ მოხდა გაცემული სესხის/გადახდილი ავანსის თანხის დაბრუნება ან გადახდილი ავანსის სანაცვლოდ საქონლის/მომსახურების მიღება, პირი უფლებამოსილია სესხის/ავანსის თანხის დაბრუნების ან საქონლის/მომსახურების ფაქტობრივად მიღების საანგარიშო პერიოდში დაბრუნებული თანხის ან მიღებული საქონლის/მომსახურების საკომპენსაციო თანხის შესაბამისად გამოანგარიშებული მოგების გადასახადის ოდენობით ჩაითვალოს და ამ კოდექსით დადგენილი წესით დაიბრუნოს ადრე გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა.

შემოსავლების სამსახურის 9.02.2026 წლის №2775 ბრძანებით, დაევალა აუდიტის დეპარტამენტს გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის შესაბამისად, შეისწავლოს სადავო საკითხი და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების შესაბამისი კორექტირება (შემცირება).

აღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოსავლების სამსახურის 9.02.2026 წლის №2775 ბრძანების შინაარსის გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ ამ ნაწილში შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილება მართლზომიერია და არ არსებობს აღნიშნული გადაწყვეტილებისგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2.გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

1. დეკლარირებული ვალდებულებების შემცირების უფლება;

2. შემოწმებით გაანგარიშებული განკარგვადი ფულის ნაშთის ხელფასად განხილვა;

3. ბანკიდან გაცემული თანხების დირექტორზე გაცემულ სესხად განხილვა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

კომპანია ეწევა სამზარეულოსთვის განკუთვნილი საქონლის იმპორტს და შემდგომში რეალიზაციას. რეალიზაცია ხდება როგორც საცალოდ ასევე საბითუმოდ. მომჩივანს საგადასახადო ორგანოსთვის არ წარუდგენია საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრასთან დაკავშირებული სრული სააღრიცხვო დოკუმენტაცია. შედეგად, მომჩივანს შეეფარდა სანქცია. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, დასაბეგრი ობიექტი განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით. საწარმოს შემოსავალი განისაზღვრა დეკლარირებული ბრუნვის, გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემიდან და საბანკო ამონაწერებიდან მიღებული ინფორმაციების მიხედვით, ხოლო ხარჯებში გათვალისწინებულია დოკუმენტური მტკიცებულებები. პერიოდის ბოლოსთვის გამოვლენილი განკარგვადი თანხა, ჩაითვალა საზოგადოების დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით. მომჩივანს ასევე დაეკისრა ჯარიმა.

გადასახადის გადამხდელის საბანკო ამონაწერებიდან ირკვევა, რომ კომპანიას შესამოწმებელ პერიოდში გაცემული აქვს სესხი დირექტორზე. დირექტორზე გაცემული სესხი დაექვემდებარა მოგების გადასახადით დაბეგვრას, ხოლო დაბრუნებული თანხით გაიზარდა მოგების გადასახადის ჩათვლა. ამასთან, სესხის გაცემიდან შესამოწმებელი პერიოდის ბოლომდე 2025 წლის პირველ აპრილამდე, სესხის პროცენტის პატიებით, მიღებული სარგებელი დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით. ყოველივე ზემოაღნიშულის გათვალიწინებით, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხება მოგების და საშემოსავლო გადასახადები და დაეკისრა ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

საბჭოს მიაჩნია, რომ შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილება მართლზომიერია და არ არსებობს აღნიშნული გადაწყვეტილებისგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს; 73(5);101(1);154(1);97;982,275(2);