გადაწყვეტილება №27020/2/2026

№27020/2/2026

12 ივნისი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „-------“ (ს/ნ „-------“)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ,29.05.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „-------“-ის 28.03.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №27020/2/2026).

 

დავის საგანი:

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 19.09.2025 წლის №25559/2/2025 გადაწყვეტილების აღსრულების შედეგები.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

აუდიტის დეპარტამენტის 17.02.2026 წლის №001-22 საგადასახადო მოთხოვნა;

 

დარიცხული თანხა: 298 163,03 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 166 064,85

დღგ - 70 524,65

საშემოსავლო გადასახადი - 95 540,20

ჯარიმა - 90 385,89

საურავი - 41 712,29

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

აუდიტის დეპარტამენტის 15.05.2025 წლის კამერალური საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია მომჩივნის საქმიანობის 1.01.2022 წლიდან 1.01.2025 წლამდე პერიოდი. შემოწმების აქტიდან ირკვევა, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით:

საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2025 წლის 3 თებერვლის №1257 ბრძანებით ჩატარებული სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის პროცედურის შედეგად, სალაროში ნაღდი ფულის ნაშთი არ გამოვლენილა. გადასახადის გადამხდელს არ წარუდგენია სალაროში არსებული ნაღდი ფულის მოძრაობის ამსახველი ინფორმაცია. მისი განმარტებით, შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს დებიტორულ-კრედიტორული დავალიანება არ გააჩნია.

შემოწმების პროცესში განხორციელდა სალაროში არსებული ნაღდი ფულის მოძრაობის ანალიზი. შედეგად შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს მიღებული სალაროს ნაშთი 597 947 ლარი (აგროსილი 747 434 ლარი) ჩაითვალა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით. საწარმოს ასევე დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მიხედვით. შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 20.05.2025 წლის №001-77 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 11.07.2025 წლის №15790 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში. საბჭოს 19.09.2025 წლის №25559/2/2025 გადაწყვეტილებით საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ. აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა, შეისწავლოს მომჩივნის მიერ წარმოდგენილი სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს დასკვნა და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, მოახდინოს მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება). დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

საბჭოს 19.09.2025 წლის №25559/2/2025 გადაწყვეტილების აღსრულების შედეგად, აუდიტის დეპარტამენტის დასკვნის საფუძველზე, გადასახადის გადამხდელს საგადასახადო ვალდებულებები შეუმცირდა 80 920 ლარით (გადასახადი - 53 946 ლარი, ჯარიმა - 26 974 ლარი), რაზეც წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 17.02.2026 წლის №001-22 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მომჩივანი, შპს „-------“ (ს/ნ „-------“), წინამდებარე საჩივარს წარმოადგენს 2026 წლის 17 თებერვლის №001-22 საგადასახადო მოთხოვნის, №3446 ბრძანებისა და მასთან დაკავშირებული დასკვნის ნაწილობრივ გაუქმების მოთხოვნით, ვინაიდან მიაჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 2025 წლის 1 ოქტომბრის №25559/2/2025 გადაწყვეტილების აღსრულების პროცესში განხორციელებული გადაანგარიშება არ არის სრულყოფილი, არ ითვალისწინებს კომპანიის ყველა დოკუმენტურად დასაბუთებულ ხარჯს, ეფუძნება მაინც არასწორ მეთოდოლოგიას და შესაბამისად, მიღებულია საგადასახადო კანონმდებლობის მნიშვნელოვანი დარღვევით. მიუხედავად იმისა, რომ საბჭოს გადაწყვეტილებით მომჩივნის სასარგებლოდ მოხდა საგადასახადო ვალდებულების ნაწილობრივი შემცირება, ახალი საგადასახადო მოთხოვნით დადგენილი ვალდებულება მაინც არ შეესაბამება რეალურ ეკონომიკურ ვითარებას და არსებულ მტკიცებულებებს. აუდიტის დეპარტამენტმა ვერ უზრუნველყო საბჭოს მითითებების სრულყოფილი შესრულება, ხოლო მათ მიერ წარმოდგენილი ახალი საექსპერტო დასკვნები და ხარჯების დამადასტურებელი დოკუმენტაცია კვლავ იგნორირებული იქნა. ქვემოთ მოყვანილია დეტალური არგუმენტაცია იმისა, თუ რატომ არის გასაჩივრებული დოკუმენტები უკანონო, დაუსაბუთებელი და ექვემდებარება ბათილად ცნობას.

I. ფაქტობრივი გარემოებები და საქმის მოკლე ისტორია.

1. საწყისი შემოწმება და დავა: შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის მიერ 2025 წლის 6 თებერვლის №1944 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა კომპანიის კამერალური საგადასახადო შემოწმება 2022-2025 წლების პერიოდზე. შემოწმების შედეგად, 2025 წლის 20 მაისის №001-77 საგადასახადო მოთხოვნით კომპანიას დამატებით გადასახდელად დაერიცხა 360,579.81 ლარი. დარიცხვა ძირითადად ეფუძნებოდა აუდიტის მიერ განხორციელებულ ირიბ ანალიზს, რომლის მიხედვითაც სალაროს ნაშთი 597,947 ლარი (აგროსილი 747,434 ლარი) ჩათვლილ იქნა დირექტორისთვის გაცემულ ხელფასად და დაებეგრა საშემოსავლო გადასახადით. ამასთან, მოხდა დღგ-ის ბრუნვის ხელოვნურად გაზრდა და ჩათვლის შემცირება.

2. წინა გასაჩივრების შედეგი: მომჩივანმა ეს საგადასახადო მოთხოვნა გაასაჩივრა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში. საბჭომ 2025 წლის 1 ოქტომბრის №25559/2/2025 გადაწყვეტილებით ნაწილობრივ დააკმაყოფილა საჩივარი. კერძოდ, საბჭომ დაავალა აუდიტის დეპარტამენტს, შეესწავლა მომჩივნის მიერ წარმოდგენილი სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს დასკვნა (რომელიც ადგენდა ბოძკინტების წარმოების რეალურ ხარჯებს) და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, მოეხდინა კომპანიის საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება). საბჭომ ნათლად მიუთითა, რომ სალაროს ნაშთის ხელფასად ჩათვლის საკითხი საჭიროებდა დამატებით შესწავლას, განსაკუთრებით ექსპერტიზის დასკვნის გათვალისწინებით.

3. გადაანგარიშება და ახალი მოთხოვნა: აღნიშნული გადაწყვეტილების საფუძველზე, აუდიტის დეპარტამენტმა განახორციელა საგადასახადო ვალდებულების გადაანგარიშება, რის შედეგადაც 2026 წლის 17 თებერვალს გამოიცა №3446 ბრძანება და №001-22 საგადასახადო მოთხოვნა. ამ ახალი დოკუმენტებით, კომპანიის ვალდებულება შემცირდა 298,163.03 ლარამდე.

სამართლებრივი და ფაქტობრივი არგუმენტაცია მიუხედავად საბჭოს გადაწყვეტილებისა და საგადასახადო ვალდებულების ნაწილობრივი შემცირებისა, გასაჩივრებული დოკუმენტები კვლავ უკანონო და დაუსაბუთებელია შემდეგი მიზეზების გამო:

1. არასრულყოფილი გადაანგარიშება და საბჭოს გადაწყვეტილების შეუსრულებლობა. დავების განხილვის საბჭოს №25559/2/2025 გადაწყვეტილება იყო მკაფიო: აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა, შეესწავლა სამხარაულის ბიუროს დასკვნა და მოეხდინა საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება). ეს ნიშნავდა არა მხოლოდ მექანიკურ გადაანგარიშებას, არამედ ხარჯების რეალური ოდენობის დადგენას ექსპერტიზის დასკვნის საფუძველზე. საბჭოს გადაწყვეტილება (გვ. 8): „აუდიტის დეპარტამენტს დაევალოს, შეისწავლოს მომჩივნის მიერ წარმოდგენილი სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს დასკვნა და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, მოახდინოს მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება)“. გადაანგარიშების დასკვნაში (2026 წლის 6 თებერვლის დასკვნა) აღნიშნულია, რომ შემოწმებამ შეისწავლა ექსპერტიზის დასკვნა და მხოლოდ ერთი ტენდერის ფარგლებში მოახდინა ხარჯების კორექტირება. თუმცა, ეს არის მხოლოდ ნაწილობრივი შესრულება. მომჩივანს აქვს მრავალი სხვა ტენდერი და შესყიდვა (სულ 12 ტენდერი შესრულებული აქვს შესამოწმებელ პერიოდში), სადაც ანალოგიური ხარჯები გაწეული იყო და რომელთა დადასტურებაც შესაძლებელია როგორც არსებული, ისე ახალი საექსპერტო დასკვნებით. აუდიტის დეპარტამენტმა საბჭოს დავალება შეასრულა მხოლოდ ფორმალურად, შემოიფარგლა ერთი ეპიზოდით და არ გაავრცელა სწორი მეთოდოლოგია მთელ შესამოწმებელ პერიოდზე.

2. ხარჯების არასრულად გათვალისწინება და საექსპერტო დასკვნების იგნორირება. საქმის არსი: კომპანიის საქმიანობის სპეციფიკაა დეკორაციების, ბოძკინტების, ქანდაკებების დამზადება, რაც გულისხმობს მატერიალური ხარჯების გაწევას (პოლისტერი, მინაბოჭკოვანი, საღებავები, შრომითი ხარჯები და ა.შ.). მიუხედავად იმისა, რომ ყველა ასეთი ხარჯი არ იყო გაფორმებული იდეალური პირველადი დოკუმენტაციით (რაც თავისთავად წარმოადგენს ხარვეზს), მათი რეალური არსებობა და ოდენობა დასტურდება სახელმწიფო საექსპერტო დაწესებულების მიერ გაცემული დასკვნებით. სამხარაულის ბიუროს დასკვნა: საბჭომ უკვე აღიარა ამ დასკვნის მნიშვნელობა. დასკვნაში განსაზღვრულია პოლისტერის მდგრადი ბოძკინტის შემადგენელი მასალების საორიენტაციო საბაზრო ღირებულებები. მის საფუძველზე, აუდიტმა ერთი ტენდერისთვის ხარჯი 75%-ით განსაზღვრა. თუმცა, იგივე პრინციპი და მეთოდოლოგია არ გამოიყენეს სხვა მსგავსი ტენდერებისთვის, სადაც ანალოგიური ნაკეთობები მზადდებოდა. ეს არის არათანმიმდევრული და დისკრიმინაციული მიდგომა. ახალი საექსპერტო დასკვნები: მომჩივანმა, გადაანგარიშების პროცესში, წარმოადგინა დამატებითი საექსპერტო კვლევების მოთხოვნის დამადასტურებელი დოკუმენტაცია (საქმის მასალებში არსებული „ქსსერიტის დანიშნის დოკუმენტი“). ეს ახალი ექსპერტიზები მიზნად ისახავდა სხვა ტენდერებზე გაწეული ხარჯების რეალური ოდენობის დადგენას. აუდიტის დეპარტამენტმა უგულებელყო ეს გარემოება, არ შეაჩერა წარმოება ახალი მტკიცებულებების მოსაპოვებლად და განაგრძო გადაანგარიშება არასრული მონაცემების საფუძველზე, რაც არის უხეში პროცედურული დარღვევა.

3. ირიბი მეთოდის (Indirect Method) გამოყენების მეთოდოლოგიური ხარვეზები მიუხედავად იმისა, რომ გადაანგარიშების შედეგად შემცირდა ხელფასად ჩათვლილი თანხა, აუდიტი კვლავ ეყრდნობა იმავე მანკიერ მეთოდოლოგიას, რაც საბჭომ პირველადი საჩივრის განხილვისას უკვე გააკრიტიკა. „Cash = Payroll“-ის პრინციპის უკანონობა: 5568 სახელმძღვანელოს თავი 14 — „არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენება“ ადგენს მკაცრ წინაპირობებს ამ მეთოდის გამოყენებისთვის: (a) ბუღალტრული მონაცემები უნდა იყოს არასანდო, (b) საჭიროა წინასწარი წერილობითი დასაბუთება (Memo), (c) მენეჯერული ავტორიზაცია, (d) დეტალური დოკუმენტური ტრასი (ცხრილები) და (e) მესამე მხარის (e-GP, Treasury) მონაცემების გადამოწმება. •დარღვევა: გადაანგარიშების ეტაპზეც კი, აუდიტმა ვერ წარმოადგინა ამ მოთხოვნების შესრულების დამადასტურებელი მტკიცებულებები. არ არსებობს Memo, რომელიც ასაბუთებს, თუ რატომ არის ბუღალტრული მონაცემები არასანდო. არ არსებობს დეტალური ცხრილი, საიდანაც ჩანს, თუ როგორ გამოითვალა საბოლოო ნაშთი და რატომ ჩაითვალა იგი მხოლოდ ხელფასად, სხვა შესაძლო დან ახარჯების (მასალა, ქვეკონტრაქტორები, გადასახადები) გათვალისწინების გარეშე. საერთაშორისო პრაქტიკის დარღვევა: OECD Tax Audit Guidelines-ისა და UK HMRC Enquiry Manual-ის მიხედვით, ერთჯერადი ინდიკატორის (Single-Indicator) საფუძველზე ხელფასის იმპუტაცია დაუშვებელია. აუდიტმა კვლავ გამოიყენა სწორედ ეს დაუშვებელი მიდგომა.

4. დღგ-ის დარიცხვის დაუსაბუთებლობა გასაჩივრებულ მოთხოვნაში (№001-22) ასევე შენარჩუნებულია დღგ-ის ნაწილი 70,524.65 ლარის ოდენობით. ამ დარიცხვის საფუძველი, როგორც პირველადი შემოწმების აქტში იყო მითითებული, არის „სხვა არაკვალიფიცირებული ხარჯი“. 5568 სახელმძღვანელოს თავი 12-ის მიხედვით, დღგ-ის კორექტირებისთვის საჭიროა კონკრეტული ინვოისების იდენტიფიცირება. გადაანგარიშების დასკვნაში მითითებული არ არის არც ერთი კონკრეტული ინვოისი ან საქონელი, რომელზეც დარიცხვა განხორციელდა. ეს წარმოადგენს დასაბუთების ვალდებულების უხეშ დარღვევას (საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე მუხლი).

5. პროცედურული უკანონობები, რომლებიც არ აღმოფხვრილა. აუდიტის დანიშვნის უსაფუძვლობა: გადაანგარიშება არ გამოუსწორებია საწყისი კამერალური შემოწმების დანიშვნის პროცედურულ ხარვეზს. დანიშვნის ბრძანება №1944 არ შეიცავს რისკ-კრიტერიუმს, რაც თბილისის სააპელაციო სასამართლოს საქმის №3b/560-18 (2019) მიხედვით, იწვევს აქტის გაუქმებას. კამერალური ფორმატის გადაცილება: კამერალურმა შემოწმებამ (რომელიც მხოლოდ კონკრეტულ საკითხზე ტარდება) გადააჭარბა თავის ფარგლებს და განახორციელა გასვლითი აუდიტისთვის დამახასიათებელი მოქმედებები (საბუღალტრო ჟურნალების სრულად გამოწერა, მესამე მხარეების დაკითხვა). ეს არის საგადასახადო კოდექსის 263-ე მუხლის დარღვევა. დასაბუთების ვალდებულების დარღვევა (ზაკ 96): №3446 ბრძანება, ისევე როგორც წინა №10197, ფორმალურია. იგი მხოლოდ ჯამურ თანხას ასახელებს, მაშინ როცა ვალდებულია შეიცავდეს ფაქტებისა და სამართლის ამომწურავ აღწერას. ასეთი დასაბუთება, უზენაესი სასამართლოს პრაქტიკის (№as-281-17) მიხედვით, აქტს ბათილად ხდის. III. დასკვნა ზემოაღნიშნული არგუმენტებით დასტურდება, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ 2026 წლის 17 თებერვალს გამოცემული №001-22 საგადასახადო მოთხოვნა, №3446 ბრძანება და მათი გამოცემის საფუძვლად მყოფი დასკვნა მიღებულია საგადასახადო კანონმდებლობის მატერიალური და პროცედურული ნორმების უხეში დარღვევით. აუდიტმა ვერ უზრუნველყო დავების განხილვის საბჭოს გადაწყვეტილების სრულყოფილი აღსრულება, უარი თქვა კომპანიის მიერ წარმოდგენილი ახალი მტკიცებულებების (ახალი საექსპერტო კვლევების) გათვალისწინებაზე, გააგრძელა ირიბი მეთოდის არასწორი გამოყენება და არ უზრუნველყო ხარჯების სრულყოფილი გამოკვლევა. შედეგად დადგენილი საგადასახადო ვალდებულება არის არამართლზომიერი, არაპროპორციული და ეწინააღმდეგება საგადასახადო სამართლის ფუნდამენტურ პრინციპებს.

სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიურო წარმოადგენს საქართველოს უმაღლეს დამოუკიდებელ სახელმწიფო ექსპერტიზის ინსტიტუტს, რომელიც აკრედიტებულია ISO/IEC 17024 საერთაშორისო სტანდარტის შესაბამისად. ბიუროს მიერ გაცემული დასკვნა №----- , 2026 წლის 18 მაისით, აკმაყოფილებს მტკიცებულების ყველა ფორმალურ და შინაარსობრივ მოთხოვნას:

• მომზადებულია უფლებამოსილი, სერტიფიცირებული ექსპერტის („-------“ — №P-1091, №A-1637) მიერ;

• შესრულებულია სტანდარტული მეთოდოლოგიით — საბაზრო მიდგომის (Market Approach) გამოყენებით;

• შეიცავს დეტალურ კალკულაციას პოზიციების მიხედვით — მიწა, ინერტული მასალა, ხის ფიცარი (40 მმ სისქით), ცივი ბეტონი, ბაზალტის ბორდიური (0,2მ × 0,1მ), თეთრი მარმარილოს ქვა, შავი გრანიტის კენჭი, ნალექების ზემოქმედებისგან დამცავი ხსნარი;

• მთლიანი დადგენილი საბაზრო ღირებულება — 3 026,44 ლარი.

აღნიშნული დასკვნა აშკარად აჩვენებს, რომ მასალის რეალური საბაზრო ღირებულება მნიშვნელოვნად აღემატება იმ მინიმალურ კორექტირებას (62 416,78 ლარი), რომელიც აუდიტმა გადაანგარიშების შედეგად განახორციელა. სამხარაულის დასკვნა უნდა გავრცელდეს ანალოგიური ხასიათის ყველა 12 ტენდერზე — და არა მხოლოდ ერთზე — რათა საბჭოს გადაწყვეტილება №25559/2/2025 სრულად, თანმიმდევრულად და არადისკრიმინაციულად შესრულდეს.

1. ბათილად იქნეს ცნობილი შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2026 წლის 17 თებერვლის №001-22 საგადასახადო მოთხოვნა სრულად;

2. ბათილად იქნეს ცნობილი შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2026 წლის 17 თებერვლის №3446 ბრძანება (გადაანგარიშების ბრძანება) სრულად;

3. ბათილად იქნეს ცნობილი შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2026 წლის 6 თებერვლის დასკვნა საგადასახადო შემოწმების შედეგების გადაანგარიშების შესახებ;

4. დაევალოს შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტს, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 2025 წლის 1 ოქტომბრის №25559/2/2025 გადაწყვეტილების აღსრულების ფარგლებში, განახორციელოს ახალი სრულყოფილი გადაანგარიშება, რომლის დროსაც: მოხდეს ყველა ტენდერის და შესყიდვის ფარგლებში გაწეული დოკუმენტურად დადასტურებული და/ან საექსპერტო დასკვნებით დადგენილი ხარჯების სრულყოფილი გათვალისწინება; გათვალისწინებული იქნეს მომჩივნის მიერ წარმოდგენილი ახალი საექსპერტო კვლევების შედეგები; ჩაერთოს მომჩივნის წარმომადგენელი გადაანგარიშების პროცესში და მას წინასწარ მიეწოდოს გადაანგარიშების ყველა სამუშაო მასალა (Excel-ცხრილები, Memo-ები);

5. შეჩერდეს ამ საჩივრის განხილვის პერიოდში საგადასახადო უზრუნველყოფის ღონისძიებების (გირავნობის) მოქმედება.

ბათილად იქნას ცნობილი სრულად:

2026 წლის 17 თებერვლის №001-22 საგადასახადო მოთხოვნა; 2026 წლის 17 თებერვლის №3446 ბრძანება; 2026 წლის 6 თებერვლის გადაანგარიშების დასკვნა.

დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს ახალი სრულყოფილი გადაანგარიშება, რომლის დროსაც: გათვალისწინებული იქნება ყველა 12 ტენდერის ხარჯები;

სავალდებულოდ გათვალისწინებული იქნება ახალი საექსპერტო დასკვნები;

კომპანიის წარმომადგენელს წინასწარ მიეწოდება ყველა სამუშაო მასალა (Excel, Memo, ცხრილები) და მიეცემა საშუალება სრული მონაწილეობის.

შეჩერდეს ყველა აღსრულებითი ღონისძიება (გირავნობა) საჩივრის განხილვის პერიოდში.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის 21 ნაწილის თანახმად, თუ გასაჩივრებული გადაწყვეტილება/საგადასახადო მოთხოვნა გამოცემულია დავის განმხილველი ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილების შესაბამისად, დავის განმხილველი ორგანო იღებს გადაწყვეტილებას საჩივრის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ. აღნიშნულ საკითხს იხილავს ის ორგანო, რომლის მიერ მიღებული გადაწყვეტილების მიხედვითაც იქნა გამოცემული გასაჩივრებული გადაწყვეტილება/საგადასახადო მოთხოვნა.

საბჭოს 19.09.2025 წლის №25559/2/2025 გადაწყვეტილებით საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ. აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა, შეისწავლოს მომჩივნის მიერ წარმოდგენილი სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს დასკვნა და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, მოახდინოს მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება). დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

საბჭოს 19.09.2025 წლის №25559/2/2025 გადაწყვეტილების აღსრულების შედეგებზე შედგენილი აუდიტის დეპარტამენტის დასკვნაში მითითებულია, რომ შესწავლილ იქნა გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს დასკვნა. შესამოწმებელ პერიოდში, მომჩივანის მიერ ტენდერის ფარგლებში შესრულებულია სსიპ „------"- სთვის 2 ტენდერი ქალაქ „------"-ის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციულ საზღვრებში დასამონტაჟებელი პოლიესტერის წახნაგოვანი მდგრადი ბოძკინტის შეძენის, მონტაჟისა და დემონტაჟის სამუშაოებთან დაკავშირებით. შემოწმებით, აღნიშნული ტენდერების ფარგლებში გაწეული ხარჯები იდენტიფიცირებულ იქნა სასაქონლო ზედნადების საფუძველზე, ვინაიდან ხარჯების დადგენა ვერც ფორმა №2 საფუძველზე და ვერც გადასახადის გადამხდელის მეირ მოწოდებული სხვა დოკუმენტაცია/ინფორმაციით ვერ ხდებოდა. გადაანგარიშების ეტაპზე, გადამხდელმა წარმოადგინა სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს დასკვნა, სადაც მოცემულია ინფორმაცია პოლიესტერის მდგრადი ბოძკინტის შემადგენელი მასალების საორიენტაციო საბაზრო ღირებულებების შესახებ. შემოწმების მიერ, განხორციელდა გადამხდელის წარმოდგენილი ექსპერტიზის დასკვნის შესწავლა, რამაც გავლენა მოახდინა საგადასახადო შემოწმების აქტით დარიცხულ საგადასახადო ვალდებულებებზე. კერძოდ, ტენდერების ფარგლებში მისაწოდებელი ბოძკინტების ჯამური ღირებულება გაანგარიშდა ექპერტიზის დასკვნაში დადგენილი ერთეულის საბაზრო ფასის შესაბამისად, ხოლო დასამონტაჟებული ბოძკინტების რაოდენობის შესახებ ინფორმაცია ასახული იყო ფორმა №2-ში. რაც შეეხება ტენდერის ფარგლებში შესასრულებელ სამუშაოებს, მისი შესრულების ნამდვილობა დასტურდება მიღება-ჩაბარების აქტებით. შემოწმების მიერ, გადაანგარიშების ეტაპზე, ხარჯები დაკორექტირდა (გაიზარდა) მეთოდური მითითება №6-ის საფუძველზე. კერძოდ, ბოძკინტების ხარჯი გაანგარიშდა წარმოდგენილ ექსპერტიზის დასკვნაში ასახული შედეგების შესაბამისად - ხარჯის 75%. დამატებით განვმარტავთ, რომ ბოძკინტის წარმოების ხარჯის იმ ნაწილზე (მცირე ოდენობა), რომელზეც გადასახადის გადამხდელს უფიქსირდებოდა დოკუმენტი და ისედაც იღებდა მონაწილეობას გამოსაქვითი ხარჯის კომპონენტში, არ იქნა გათვალისწინებული დოკუმენტურად დაუდასტურებელ ხარჯის გაანგარიშებაში. ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები დაექვემდებარა კორექტირებას, შედეგად პირს შეუმცირდა 80 920 ლარი (გადასახადი - 53 946 ლარი და ჯარიმა - 26 974 ლარი).

საბჭო ყურადღებას ამახვილებს საქმის გარემოებებზე, მხარეთა არგუმენტაციაზე და მიუთითებს, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საგადასახადო შემოწმების შედეგების გადაანგარიშება განხორციელდა მომჩივნის მიერ წარდგენილი ინფორმაციის/დოკუმენტაციის გათვალისწინებით. მომჩივნის მიერ დავის ამ ეტაპზე წარმოდგენილია ახალი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, რომლის თაობაზე საბჭოს აუდიტის დეპარტამენტისთვის დავალება არ მიუცია. შესაბამისად, აღნიშნული დოკუმენტაციის შეფასება არ წარმოადგენს საბჭოს გადაწყვეტილების აღსრულების საგანს.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭოს მიაჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 19.09.2025 წლის №25559/2/2025 გადაწყვეტილების აღსრულება განხორციელებულია მიღებული გადაწყვეტილების შესაბამისად, არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

მომჩივანი, წინამდებარე საჩივარს წარმოადგენს 2026 წლის 17 თებერვლის №001-22 საგადასახადო მოთხოვნის, №3446 ბრძანებისა და მასთან დაკავშირებული დასკვნის ნაწილობრივ გაუქმების მოთხოვნით.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის პროცედურის შედეგად, სალაროში ნაღდი ფულის ნაშთი არ გამოვლენილა.გადამხდელს არ წარუდგენია სალაროში არსებული ნაღდი ფულის მოძრაობის ამსახველი ინფორმაცია. მისი განმარტებით, შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს დებიტორულ-კრედიტორული დავალიანება არ გააჩნია.შემოწმების პროცესში განხორციელდა სალაროში არსებული ნაღდი ფულის მოძრაობის ანალიზი. შედეგად შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს მიღებული სალაროს ნაშთი ჩაითვალა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით. საწარმოს ასევე დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მიხედვით.

 

გადაწყვეტილება

საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს :

304(21).