გადაწყვეტილება №25865/2/2025

№25865/2/2025

03 დეკემბერი 2025

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „-------“ (ს/ნ „-------“ ) ყოფილი დირექტორი „-------“ (ს/ნ„-------“)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ,13.11.2025 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „----- - ის “ ყოფილი დირექტორი „-------“-ის 15.09.2025 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №25865/2/2025).

 

დავის საგანი:

შპს „----- -ზე “ (ს/ნ „-------“ ) განხორციელებული დარიცხვის მართლზომიერება.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 16.04.2019 წლის №001-71 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. აუდიტის დეპარტამენტის 16.07.2020 წლის №001-155 საგადასახადო მოთხოვნა;

3. აუდიტის დეპარტამენტის 14.08.2020 წლის №001-203 საგადასახადო მოთხოვნა;

4. შემოსავლების სამსახურის 21.07.2023 წლის №17724 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 663 182,16 ლარი (აუდიტის დეპარტამენტის 16.04.2019 წლის №001-71 საგადასახადო

მოთხოვნა).

მათ შორის:

დღგ - 399 152

ჯარიმა - 199 576

საურავი - 64 454,16

 

დარიცხული თანხა: 798 303 ლარი (აუდიტის დეპარტამენტის 16.07.2022 წლის №001-155 საგადასახადო

მოთხოვნა).

მათ შორის:

ჯარიმა - 798 303

დარიცხული თანხა: 736 455,67 ლარი (აუდიტის დეპარტამენტის 14.08.2020 წლის №001-203

საგადასახადო მოთხოვნა).

მათ შორის:

გადასახადი - 391 341

მოგების გადასახადი - 319 693

საშემოსავლო გადასახადი - 71 648

ჯარიმა - 196 982

საურავი - 148 132,67

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

აუდიტის დეპარტამენტის 15.04.2019 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის 1.01.2016 წლიდან 1.03.2019 წლამდე საანგარიშო პერიოდი. შემოწმების აქტიდან დგინდება, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით:

საწარმოს 1.01.2016 წლიდან 1.03.2019 წლამდე საანგარიშო პერიოდზე დღგ-ის დეკლარაციაში ადგილობრივად ჩასათვლელი დღგ-ის ნაწილში შპს „---- - სგან“ (ს/ნ „-------“ ) გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების (ეა- „-------“ , ავ- „-------“ , ეა- „-------“ , ეა- „-------“ , ეა-„-------“ , ეა- „-------“ , ეა- „-------“ , ავ „-------“ , ეა- „-------“ , ეა- „-------“ , ეა- „-------“ , ავ- „-------“ , ეა- „-------“ , ეა- „-------“ ), შპს „------ -სგან“ (ს/ნ „-------“ ) გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებისა და შპს „-------"-სგან“ გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების (ავ- „-------“) საფუძველზე მიღებული ჰქონდა ჩათვლა. შემოწმების მიმდინარეობისას ვერ დადგინდა საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე თანხის/თანხის ნაწილის გადახდის მომენტი, ასევე, ვერ დაიდენტიფიცირდა თუ რა ტიპის მომსახურებაზე/საქონლის მიწოდებაზე (მათ შორის ავანსის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები) იყო გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები. ასევე, ვერ დადგინდა ჩათვლილი თანხების მართლზომიერება, ჩათვლილი დღგ-ის თანხები რამდენად გამოიყენებოდა ან/და გამოყენებული იქნებოდა მხოლოდ დღგ-ით დასაბეგრ ოპერაციებში (გარდა ჩათვლის უფლების გარეშე გათავისუფლებული ოპერაციებისა). ამასთან, გადასახადის გადამხდელს შემმოწმებლისთვის არ წარუდგენია აღნიშნულ კომპანიებთან დადებული ხელშეკრულებები ან/და მიღება-ჩაბარების აქტები.

აღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებებიდან გამომდინარე, შემოწმებით, შესაბამის პერიოდში მოქმედი საგადასახადო კოდექსის 173-ე, 174-ე მუხლების საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს შეუმცირდა ჩასათვლელი დღგ-ის თანხები შესაბამისი პერიოდების მიხედვით. ასევე, დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 16.04.2019 წლის №001-71 საგადასახადო მოთხოვნა.

აუდიტის დეპარტამენტის 29.07.2020 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტიდან დგინდება, რომ გადასახადის გადამხდელს არ წარუდგენია ბუღალტრული აღრიცხვის მონაცემები და ინფორმაცია საწარმოს დებიტორ-კრედიტორული დავალიანების შესახებ. ასევე, საწარმომ შესამოწმებელ პერიოდზე ვერ წარადგინა ნაღდი ფულის ნაშთის შესახებ ინფორმაცია. შემოწმებით, ვინაიდან კომპანიის მიერ არ იქნა წარდგენილი ბუღალტრული აღრიცხვა, საწარმოს შემოსავლები და დაბეგვრის ობიექტი განისაზღვრა შემოწმების ხელთ არსებულ ინფორმაციაზე დაყრდნობით, არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით. ასევე, შემოწმება დაეყრდნო შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებულ მონაცემებსა და მესამე პირებისგან მიღებულ მასალებს, რომელთა შესწავლისა და ანალიზის საფუძველზე გაანგარიშდა საწარმოს ნაღდი ფულის მოძრაობა და შემოწმებით დადგენილი ფულის ნაშთი დაკვალიფიცირდა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ უპროცენტო სესხად, რაც დაიბეგრა მოგების გადასახადით საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის საფუძველზე. ასევე, სესხზე გაანგარიშებული სარგებელი ჩაითვალა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან.

გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა მოგების გადასახადი, საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

შემოწმების აქტის საფუძველზე, გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 14.08.2020 წლის №001-203 საგადასახადო მოთხოვნა.

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 19.06.2020 წლის №16192 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის ხელახალი კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 1.01.2017 წლიდან 1.03.2019 წლამდე საანგარიშო პერიოდები. შემოწმების შედეგები აისახა 30.06.2020 წელს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, საიდანაც დგინდება, რომ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს ერთიანი ელექტრონული მონაცემთა ბაზის შესწავლით და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის საგამოძიებო დეპარტამენტის განსაკუთრებით მნიშვნელოვან საქმეთა სამმართველოს მიერ მოწოდებული ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე ირკვევა, რომ საზოგადოების საქმიანობა არის ფიქტიური და რეალური ოპერაციების არ აქვს განხორციელებული. გადასახადის გადამხდელი შესაბამის ჩათვლილ ანგარიშ-ფაქტურებში დაფიქსირებულ დღგ-ის თანხაზე 200%-ის ოდენობით დაჯარიმდა.

საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე გამოიცა 16.07.2020 წლის №19750 ბრძანება და ამავე თარიღის №001-155 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა სულ ჯარიმა 798 303 ლარის ოდენობით.

აუდიტის დეპარტამენტის 16.04.2019 წლის №001-71, 16.07.2020 წლის №001-155 და 14.08.2020 წლის №001-203 საგადასახადო მოთხოვნები შპს „-------- ის “ (ს/ნ „-------“) ყოფილი დირექტორის „-------“-ის (ს/ნ „-------“) მიერ გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 21.07.2023 წლის №17724 ბრძანებით საჩივარი 16.04.2019 წლის №001-71 და 14.08.2020 წლის №001-203 საგადასახადო მოთხოვნების ნაწილში არ დაკმაყოფილდა, ხოლო 16.07.2020 წლის №001-155 საგადასახადო მოთხოვნის ნაწილში დარჩა განუხილველი.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილზე, 173- ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 174-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 982 მუხლის მე-3 ნაწილის „ზ“ ქვეპუნქტზე, 101-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტზე, 37-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 301-ე მუხლის „გ“ პუნქტზე, „გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 31.12.2010 წლის №996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 481 მუხლზე, ,,საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მიზნებისათვის საპროცენტო განაკვეთების დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 28.01.2011 წლის №34 ბრძანების პირველ პუნქტზე, ფაქტობრივ გარემოებებზე და მიიჩნევს, რომ აუდიტის დეპარტამენტის 16.07.2020 წლის №001-155 საგადასახადო მოთხოვნის ნაწილში საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის ,,გ” პუნქტის საფუძველზე უნდა დარჩეს განუხილველი, ხოლო აუდიტის დეპარტამენტის 16.04.2019 წლის №001-71 და 14.08.2020 წლის №001-203 საგადასახადო მოთხოვნების ნაწილში არ დაკმაყოფილეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მომჩივანი განმარტავს, რომ მისთვის საგადასახადო შემოწმების აქტების შესახებ ცნობილი გახდა 7.07.2021 წელს, როცა ჩაბარდა სასამართლოს გზავნილი, საიდანაც გაირკვა რომ შემოსავლების სამსახურმა შუამდგომლობით მიმართა სასამართლოს „-------“-ის ცრუმაგიერ პირად აღიარების მოთხოვნით. აცხადებს, რომ შემოწმება მოიცავს იმ პერიოდსაც, როცა „-------“ იყო შპს „------ -ის“ დირექტორი. კერძოდ, „-------“-თან დავის საგანია 2017 წლის აგვისტოდან 2018 წლის ივლისის პერიოდები. აღნიშნავს, რომ მას 2018 წლის ივლისის შემდგომ კომპანიასთან არანაირი შეხება აღარ ჰქონია და შემოწმებისას არ ჰქონდა ინფორმაცია და შესაძლებლობა წარედგინა იმ პერიოდის დოკუმენტაცია.

შპს „------- -სგან“ ნაყიდი სარეკლამო და საშუამავლო მომსახურება შპს „------ -ის“ მიერ გამოყენებული იყო ორი ბრენდის, „-------“- შპს „-------“და „-------“-შპს „-------“-ისთვის გაწეული მომსახურების ერთ-ერთ შემადგენელ ნაწილად, ანუ გამოწერილი ფაქტურების საფუძველზე, ზუსტად იგივე თვის ჭრილში დამკვეთებისთვის იყო გამოწერილი სარეალიზაციო ანგარიშ-ფაქტურა, საჭიროების შემთხვევაში საავანსოც და შესაბამისად ჩათვლილი დღგ- ს საფუძველზე ხდებოდა რეალიზაციის დღგ-ს ჩვენება შესაბამის დეკლარაციაში, ფასთა შორის არსებული დღგ-ს კი ვიხდიდით ბიუჯეტში.

შპს „-------“-ის მიერ გამოწერილი ფაქტურები, რომელთა ჩათვლა სადავო გახადა შემოსავლების სამსახურმა.

 

შპს „------ -ის“ მიერ გაწეული მომსახურების, მათ შორის ჩამოთვლილი ფაქტურების საფუძველზე გამოწერილი რეალიზაციის ფაქტურები მოცემული ინფორმაცია მარტივად გადამოწმდება შემოსავლების სამსახურის შესაბამის პორტალზე.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

შემოსავლების სამსახურის 19.09.2025 წლის №„-------“ წერილიდან დგინდება, რომ შპს „------- -ის “ (ს/ნ „-------“) ყოფილ დირექტორს „-------“-ს (ს/ნ „-------“) 21.07.2023 წლის №17724 ბრძანება გაეგზავნა წერილობითი ფორმით 21.07.2023 წელს. თუმცა, მისი ჩაბარება ვერ მოხერხდა. ამასთან, შპს „---------“ (ს/ნ „-------“) ავტორიზებული მომხმარებლის გვერდზე ბრძანების განთავსებიდან 30 დღის განმავლობაში ადრესატი დოკუმენტს არ გასცნობია. შესაბამისად, საგადასახადო კოდექსის 44-ე მუხლის საფუძველზე შემოსავლების სამსახურმა განახორციელა 21.07.2023 წლის №17724 ბრძანების საჯაროდ გავრცელება 31.08.2023 წელს. საჩივარი წარმოდგენილია გასაჩივრების ვადის დარღვევით 15.09.2025 წელს.

აღნიშნული ბრძანების გასაჩივრების ვადასთან დაკავშირებით, საბჭო მიუთითებს ანალოგიურ საკითხზე სასამართლოში დამკვიდრებულ პრაქტიკაზე, რომლითაც მიჩნეულია, რომ საჯარო შეტყობინებით დოკუმენტის ჩაბარების მექანიზმის გამოყენებამდე, დოკუმენტის როგორც ფოსტით (მინიმუმ ორჯერ) ისე ელექტრონული ფორმით გაგზავნის ვალდებულების ადმინისტრაციული ორგანოსთვის დაკისრება განპირობებულია იმ საფუძვლით, რომ ადრესატისთვის დოკუმენტის საჯარო შეტყობინების გზით ჩაბარება ადმინისტრაციული ორგანოს მხრიდან გამოყენებული იქნეს როგორც უკიდურესი ღონისძიება. შესაბამისად, დოკუმენტის საჯაროდ გავრცელებამდე, საგადასახადო ორგანომ სრულად უნდა გამოიყენოს ადრესატისთვის ინფორმაციის მიწოდების შესაძლებლობა მის ხელთ არსებული ყველა საშუალება (ტელეფონი, დაზღვეული ან ელექტრონული ფოსტა, მოკლე ტექსტური შეტყობინება და სხვა) და მხოლოდ მას შემდეგ გამოიყენოს დოკუმენტის საჯარო შეტყობინების გზით ჩაბარების მექანიზმი, რაც ამოწურავს ამ შესაძლებლობებს.

ამდენად, შემოსავლების სამსახურის მიერ დარღვეულია საგადასახადო კოდექსის 44-ე მუხლის მე-10 ნაწილით დადგენილი წინაპირობები, კერძოდ, პირს წერილობითი ფორმით 2-ჯერ არ გაგზავნია შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭოს მიაჩნია რომ გასაჩივრების ვადა უნდა ჩაითვალოს დაცულად. საგადასახადო კოდექსის 173-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ის ჩათვლა არის დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული პირის უფლება, შეიმციროს გადასახდელი დღგ-ის თანხა მიღებული ჩათვლის დოკუმენტების საფუძველზე, გარდა ამ კარით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 173-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, ჩათვლის დოკუმენტია საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა.

საგადასახადო კოდექსის 174-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, დღგ-ის ჩასათვლელი თანხა არის დღგ-ის თანხა, რომელიც გადახდილია ან გადასახდელია ჩათვლის დოკუმენტების მიხედვით, მათ შორის, დღგ-ის რეგისტრაციის ძალაში შესვლის მომენტისათვის არსებულ სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ნაშთზე.

საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

საგადასახადო კოდექსის 37-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელს უფლება აქვს, საგადასახადო ურთიერთობებში მონაწილეობა მიიღოს თავისი კანონიერი ან უფლებამოსილი წარმომადგენლის მეშვეობით.

საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „გ“ პუნქტის თანახმად, დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს არ განიხილავს, თუ საჩივარი წარდგენილია არაუფლებამოსილი პირის მიერ.

აუდიტის დეპარტამენტის 29.10.2025 წლის №„-------“ წერილიდან დგინდება, რომ აღნიშნული დარიცხვები განხორციელებულია 1.02.2017 წლიდან 1.03.2019 წლამდე საანგარიშო პერიოდზე. აღნიშნულ პერიოდში, კერძოდ 2.12.2016-დან 27.07.2018-მდე საზოგადოების დირექტორი იყო „-------“ (პ/ნ „-------“) და აგრეთვე საზოგადოების დამფუძნებელი 25.10.2018 წლამდე იყო „-------“ (პ/ნ „-------“), ხოლო 27.07.2018-დან დღემდე საზოგადოების დირექტორად რეგისტრირებულია „-------“ (პ/ნ „-------“), ხოლო საზოგადოების დამფუძნებლად 25.10.2018 წლიდან რეგისტრირებულია „-------“ (პ/ნ „-------“).

შესაბამისად, 29.07.2020 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტით განხორციელებული დარიცხვების (გადასახადები) ნაწილი, კერძოდ 135 147 ლარი დარიცხულია „-------“-ის (პ/ნ „-------“) დირექტორობის საანგარიშო პერიოდზე, 1.02.2017 წლიდან 30.06.2018 წლამდე, ხოლო დანარჩენი ნაწილი, კერძოდ 256 194 ლარი დარიცხულია „-------“-ის (პ/ნ „-------“) დირექტორობის საანგარიშო პერიოდზე, 1.07.2018 წლიდან 28.02.2020 წლამდე.

30.06.2020 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტის თანახმად, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს ერთიანი ელექტრონული მონაცემთა ბაზის შესწავლით და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის საგამოძიებო დეპარტამენტის განსაკუთრებით მნიშვნელოვან საქმეთა სამმართველოს მიერ მოწოდებული ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე ირკვევა, რომ საზოგადოების საქმიანობა არის ფიქტიური და რეალური ოპერაციები არ აქვს განხორციელებული. შესაბამისად საზოგადოებას არ გააჩნია კომპანიის საქმიანობის ამსახველი არანაირი ინფორმაცია ან/და დოკუმენტაცია. ასევე, საზოგადოებას არ გააჩნია ოფისი.

საქმეზე არსებული მასალების, ფაქტობრივი გარემოებების და სამართლებრივი ნორმების გათვალისწინებით, ვინაიდან გადასახადის გადამხდელის მიერ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს, საბჭოს მიაჩნია, რომ შემოსავლების სამსახურის 21.07.2023 წლის №17724 ბრძანება კანონშესაბამისია და არ არსებობს მისი გაუქმების სამართლებრივი საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

გადამხდელი არ ეთანმხება მიღებულ გადაწყვეტილებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

საწარმოს 1.01.2016 წლიდან 1.03.2019 წლამდე საანგარიშო პერიოდზე დღგ-ის დეკლარაციაში ადგილობრივად ჩასათვლელი დღგ-ის ნაწილში შპს-სგან გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების,მეორე შპს-სგან გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებისა და მესამე შპს-სგან გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების საფუძველზე მიღებული ჰქონდა ჩათვლა. შემოწმების მიმდინარეობისას ვერ დადგინდა საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე თანხის/თანხის ნაწილის გადახდის მომენტი, ასევე, ვერ დაიდენტიფიცირდა თუ რა ტიპის მომსახურებაზე/საქონლის მიწოდებაზე იყო გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები. ასევე, ვერ დადგინდა ჩათვლილი თანხების მართლზომიერება, ჩათვლილი დღგ-ის თანხები რამდენად გამოიყენებოდა ან/და გამოყენებული იქნებოდა მხოლოდ დღგ-ით დასაბეგრ ოპერაციებში.შემოწმებით, შესაბამის პერიოდში მოქმედი სსკ-ის 173-ე, 174-ე მუხლების საფუძველზე გადამხდელს შეუმცირდა ჩასათვლელი დღგ-ის თანხები შესაბამისი პერიოდების მიხედვით. ასევე, დაეკისრა სსკ-ის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.ასევე,გაანგარიშდა საწარმოს ნაღდი ფულის მოძრაობა და შემოწმებით დადგენილი ფულის ნაშთი დაკვალიფიცირდა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ უპროცენტო სესხად, რაც დაიბეგრა მოგების გადასახადით საქართველოს სსკ-ის 982 მუხლის საფუძველზე. ასევე, სესხზე გაანგარიშებული სარგებელი ჩაითვალა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან. გადამხდელს დაერიცხა მოგების გადასახადი, საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

საბჭოს მიაჩნია, რომ შემოსავლების სამსახურის 21.07.2023 წლის №17724 ბრძანება კანონშესაბამისია და არ არსებობს მისი გაუქმების სამართლებრივი საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს :

73(5),101,173,174,301(გ).