1.1. ბათილად იქნეს ცნობი-–- საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა სამინისტროს 2--- წლის 19--------- №0------------ წერილობითი მიმართვა მოსარჩელეების - სი---- მე-–---–-ი-–-ს და ლი-–- კა----–---–-ს ოჯახის საცხოვრებელი ფართით ან ფულადი კომპენსაციით უზრუნველყოფაზე უარის თქმის შესახებ;

1.2. დაევალოს სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს სი---- მე-–---–-ი-–-ს და ლი-–- კა----–---–-ს ოჯახის საცხოვრებელი ფართით უზრუნველყოფა

2. მოპასუხის და მესამე პირის პოზიცია

2.1. მოპასუხე - სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტო, წარმოდგენილ წერილობით შესაგებელში მიიჩნევს, რომ სარჩელი უსაფუძვლოა და არ უნდა დაკმაყოფილდეს. მოპასუხე ადმინისტრაციული ორგანოს წარმომადგენლმა განმარტა, რომ მოსარჩელეთა ოჯახი უკვე უზრუნველყოფი-–-ა საცხოვრებელი ფართის სანაცვლოდ გაცემული ფულადი კომპენსაციით, რის გამოც მათი საცხოვრებლით უზრუნველყოფა მოკლებულია სამართლებრივ საფუძველს.

2.2. მესამე პირმა - ქ-------- მუნიციპალიტეტის გამგეო--მ მხარი დაუჭირა მოსარჩელეთა პოზციაის.

3. დადგენი-–- ფაქტობრივი გარემოებები

ქ-------- მუნიციპალიტეტის გამგეო--მ, 2--- წლის 2------------–- წერილობით მიმართა საქართველოს ლტოლვილთა და განსახლების მინისტრს და წარუდგინა 2008 წლის აგვისტოში რუსეთის ფედერაციის აგრესიის შედეგად დაზარალებული ოჯახების სახელობით სია, რომელთა შორის, ერთ ოჯახად იყო მითითებული ნი----–---- მე-–---–-ი-–-ს, სი----ი მე-–---–-ი-–-ს და ლი-–- კა----–---–-ს ოჯახი.

აღნიშნული მიმართვით, ქ-------- მუნიციპალიტეტის გამგეო--მ ითხოვა წარდგენი-–- ოჯახებისათვის ფულადი კომპენსაციის გაცემა, რადგან მათ უარი განაცხადეს საცხოვრებელი ფართით უზრუნველყოფაზე.

ქ-------- მუნიციპალიტეტის გამგეობის მიერ, 2--- წლის 2-----------–-- წერილობით მიმართვამდე, იმავე გამგეობის მოთხოვნით, ოჯახის შემადგენლობისა და ოჯახის უფლებამოსი-–- წარმომადგენლის განსაზღვრის მიზნით, მოსარჩელეებმა - სი---- მე-–---–-ილმა და ლი-–- კა----–---–მა წარადგინეს ნოტარიულად დამოწმებული მათი თანხმო--, სადაც აღინიშნა, რომ ისინი თანახმა იყვნენ მათ შვილს - ნი----–---- მე-–---–-ილს მიეღო მისი კუთვნი-–- საკომპენსაციო თანხა.

სსიპ სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოს იძულებით გადაადგილებულ პირთა მონაცემთა ბაზაში ნი----–---- მე-–---–-ი-–-, მოსარჩელეები - სი----ი მე-–---–-ი-–- და ლი-–- კა----–---–- საკომპენსაციო თანხის მიმღებ ერთ ოჯახად არიან რეგისტრირებულნი.

მოსარჩელეების - სი---- მე-–---–-ი-–-ს და ლი-–- კა----–---–-ს შვილმა - ნი----–---- მე-–---–-ი-–--- როგორც ოჯახის უფლებამოსილმა წარმომადგენელმა 2--- წლის 1--------- სახელმწიფო ბიუჯეტიდან მიიღო საცხოვრებელი ბინით უზრუნველყოფის საკომპენსაციო ფულადი თანხა.

ქ-------- მუნიციპალიტეტის გამგეობის 2016 წლის 18 თებერვლის ცნობის და გი------ რუ--–-ი-–-ს, კო-- მე-–---–-ი-–-ს და მა------ ბლ----ს ნოტარიულად დამოწმებული თანხმობების მიხედვით, მოსარჩელეები სი---- მე-–---–-ი-–- და ლი-–- კა----–---–- ცხოვრობდნენ ცალკე ოჯახად.

მოსარჩელე სი---- მე-–---–-ი-–--- 2--- წლის 1--------- განცხადებით მიმართა საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა სამინისტროს და ითხოვა მისი ოჯახის საცხოვრებელის ფართით დაკმაყოფილება, რაზეც საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა სამინისტრომ, 2--- წლის 19--------- წერილობითი მიმართვით მას უარი უთხრა იმ საფუძვლით, რომ მის ოჯახს უკვე მიღებული ჰქონდა შესაბამისი ფულადი კომპენსაცია.

მტკიცებულებები, რომლებსაც ეყრდნო-- სასამართლო:

- ქ-------- მუნიციპალიტეტის გამგეობის 2--- წლის 2-----------–-- წერილობით მიმართვა და თანდართული სახელობითი სია (ს.ფ. 135-137);

- სანოტარო აქტები (ს.ფ. 15-16);

- საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა სამინისტროს 2--- წლის 1-------------- სამსახურებრივი ბარათი (ს.ფ. 103);

- სსიპ სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოს 2--- წლის 2--------------ს ცნო-- (ს.ფ. 132);

- ნოტარიულად დამოწმებული თანხმობები (ს.ფ. 20-23);

- ქ-------- მუნიციპალიტეტის გამგეობის 2016 წლის 18 თებერვლის ცნო-- (ს.ფ. 59);

- განცხადება (ს.ფ. 13);

- საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა სამინისტროს 2--- წლის 19--------- №0------------ წერილობითი მიმართვა (ს.ფ. 12);

- მხარეთა ახსნა-განმარტება;

- საქმეში არსებული სხვა მტკიცებულებები.

სამოტივაციო ნაწი-–-

4. შემაჯამებელი სასამართლო დასკვნა

საქმეში არსებული მასალების გაცნობის, მხარეთა ახსნა-განმარტებების მოსმენის, სარჩელის ფაქტობრივი და სამართლებრივი საფუძვლიანობის შემოწმებისა და საქმეში არსებულ მტკიცებულებათა სამართლებრივი შეფასების შედეგად, სასამართლო მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ სი---- მე-–---–-ი-–-ს და ლი-–- კა----–---–-ს სარჩელი არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

5. კანონები, რომლებითაც სასამართლომ იხელმძღვანელა

საქართველოს კონსტიტუცია, ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენცია, „საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა – დევნილთა შესახებ“ საქართველოს კანონი, საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსი, საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი.

6. სამართლებრივი შეფასება

6.1. საქართველოს კონსტიტუციის 42-ე მუხლის, პირველი პუნქტის შესაბამისად, ყველასათვის გარანტირებულია თავისი უფლებებისა და თავისუფლებების სასამართლოს მეშვეობით დაცვის უფლება.

ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციის მე-6 მუხლის პირველი პუნქტის შესაბამისად, სამოქალაქო უფლებათა და მოვალეო--თა განსაზღვრისას ან წარდგენი-–- ნებისმიერი სისხლისსამართლებრივი ბრალდების საფუძვლიანობის გამორკვევისას ყველას აქვს გონივრულ ვადაში მისი საქმის სამართლიანი და საქვეყნო განხილვის უფლება კანონის საფუძველზე შექმნი-–- დამოუკიდებელი და მიუკერძოებელი სასამართლოს მიერ.

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-2 მუხლის პირველი ნაწი-–-ს ,,დ’’ ქვეპუნქტის თანახმად, ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ - სამართლებრივ აქტად ჩაითვლება ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ ადმინისტრაციული კანონმდებლობის საფუძველზე გამოცემული სამართლებრივი აქტი, რომელიც აწესებს, ცვლის, წყვეტს ან ადასტურებს პირის ან პირთა შეზღუდული წრის უფლებებსა და მოვალეობებს. ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ - სამართლებრივ აქტად ჩაითვლება აგრეთვე ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება მის უფლებამოსილებას მიკუთვნებული საკითხის დაკმაყოფილებაზე განმცხადებლისათვის უარის თქმის შესახებ, ასევე ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ გამოცემული ან დადასტურებული დოკუმენტი, რომელსაც შეიძლება მოჰყვეს სამართლებრივი შედეგი.

ამრიგად, სასამართლო აღნიშნავს, რომ მითითებული ნორმების დეფინიციიდან გამომდინარე, გასაჩივრებული საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა სამინისტროს 2--- წლის 19--------- №0------------ წერილობითი მიმართვა მოსარჩელეების - სი---- მე-–---–-ი-–-ს და ლი-–- კა----–---–-ს ოჯახის საცხოვრებელი ფართით ან ფულადი კომპენსაციით უზრუნველყოფაზე უარის თქმის შესახებ, საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-2 მუხლის პირველი ნაწი-–-ს ,,დ’’ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტია. აღნიშნულიდან გამომდინარე, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-2 მუხლის პირველი ნაწი-–-ს „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, დავის განხილვისას უნდა შემოწმდეს მისი შესაბამისო-- საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენი-–- აქტის გამოცემის მომწესრიგებელ შესაბამის ნორმებთან და სხვა საკანონმდებლო თუ კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტების დებულებებთან.

ამასთან, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 24-ე მუხლის პირველი ნაწი-–-ს მიხედვით, სარჩელი შეიძლება ქმედების განხორციელების დავალების მოთხოვნით. შესაბამისად, სასამართლომ ასევე უნდა იმსჯელოს გამომდინარეობს თუ არა საქართველოს კანონმდებლობიდან მოსარჩელეთა მოთხოვნა მათი ოჯახისათვის საცხოვრებელი ფართის გადაცემასთან დაკავშირებით.

6.2. სასამართლო უპირველეს ყოვლისა მიუთითებს საქართველოს კონსტიტუციის პრეამბულაზე, რომელიც ნორმატიულ-სამართლებრივად გამოხატავს საქართველოს მოქალაქეთა ურყევ ნებას დაამკვიდრონ სოციალური და სამართლებრივი სახელმწიფო.

საქართველოს კონსტიტუციის მე-13 მუხლის პირველი პუნქტის შესაბამისად, საქართველო მფარველობს თავის მოქალაქეს განურჩევლად მისი ადგილსამყოფელისა, ხოლო მე-7 მუხლის თანახმად, სახელმწიფო ცნობს და იცავს ადამიანის საყოველთაოდ აღიარებულ უფლებებსა და თავისუფლებებს, როგორც წარუვალ და უზენაეს ღირებულებებს. ხელისუფლების განხორციელებისას ხალხი და სახელმწიფო შეზღუდულნი არიან ამ უფლებებითა და თავისუფლებებით, როგორც უშუალოდ მოქმედი სამართლით.

სასამართლო განმარტავს, რომ საქართველოს მოქალაქეთა სახელმწიფოს მიერ მფარველო--, ასევე გულისხმობს სახელმწიფოს პოზიტიურ ვალდებულებას, ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებული პირები გრძელვადიანი საცხოვრებლით უზრუნველყოს. კონსტიტუციის პრინციპებიდან გამომდინარეობს სახელმწიფოს მხრიდან ისეთი სოციალური დაცვის გარანტიების უზრუნველყოფა, რომ აღნიშნული პირები არ დარჩნენ საცხოვრებლით უზრუნველყოფის გარეშე.

სასამართლო აღნიშნავს, რომ „საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა – დევნილთა შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-2 მუხლის მიხედვით, ეს კანონი განსაზღვრავს დევნი-–-ს სამართლებრივ სტატუსს, პირისათვის დევნი-–-ს სტატუსის მინიჭების, შეწყვეტის, ჩამორთმევისა და აღდგენის საფუძვლებსა და წესს, დევნი-–-ს სამართლებრივ, ეკონომიკურ და სოციალურ გარანტიებს, მის უფლებებსა და მოვალეობებს.

მითითებული კანონის მე-4 მუხლის პირველი პუნქტის „ო“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, დევნი-–-ს გრძელვადიანი საცხოვრებლით უზრუნველყოფა (შემდგომ – გრძელვადიანი საცხოვრებლით უზრუნველყოფა) არის დევნი-–-ს სტატუსიდან გამომდინარე, დევნი-–- ოჯახის განსახლების მიზნით მისთვის სახელმწიფო ან ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების, საერთაშორისო, დონორი ან ადგილობრივი ორგანიზაციების, ფიზიკური ან კერძო სამართლის იურიდიული პირების მიერ საცხოვრებელი ფართობის საკუთრებაში გადაცემა ან სანაცვლოდ მისი სათანადო ფულადი ან სხვა სახის დახმარებით უზრუნველყოფა, ხოლო იმავე კანონის მე-13 მუხლის მე-2 და მე-3 პუნქტების თანახმად, იძულებითი გადაადგილებისას უსახლკაროდ დარჩენილ დევნილს სამინისტრო სხვა შესაბამის სახელმწიფო უწყებებთან ერთად უზრუნველყოფს სათანადო საცხოვრებლით. სათანადო საცხოვრებლით უზრუნველყოფისას სამინისტრო არეგისტრირებს დევნილს განსახლების ადგილზე. სამინისტრო საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად უზრუნველყოფს დევნი-–-სათვის ამ კანონით განსაზღვრული უფლებების განხორციელებას, იღებს ზომებს მისი უსაფრთხო და ღირსეული ცხოვრებისათვის აუცილებელი სოციალურ-ეკონომიკური პირობების შესაქმნელად.

სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა მინისტრის 2013 წლის 9 აგვისტოს №320 ბრძანებით დამტკიცებული დევნილთა საცხოვრებლით უზრუნველყოფის წესის (დანართი №1) პირველი მუხლის პირველი პუნქტის მიხედვით, დევნილთა საცხოვრებლით უზრუნველყოფის წესი (შემდგომში − წესი) ეფუძნება საქართველოს კანონმდებლო--ს, გაეროს სახელმძღვანელო პრინციპებს ქვეყნის შიგნით გადაადგილების შესახებ და ადგენს „საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა - დევნილთა შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-3 მუხლის, მე-4 მუხლის „ლ“, „ნ“, „ო“ და „პ“ ქვეპუნქტების, მე-13 მუხლის მე-2 პუნქტისა და საქართველოს მთავრობის 2017 წლის 13 თებერვლის №240 განკარგულებით დამტკიცებული „იძულებით გადაადგილებულ პირთა – დევნილთა მიმართ 2017-2--- წლებში სახელმწიფო სტრატეგიის განხორციელების სამოქმედო გეგმის“ (შემდგომში − სამოქმედო გეგმა) შესაბამისად, დევნილთა საცხოვრებლით უზრუნველყოფის ღონისძიებების განხორციელების წესს.

მითითებული წესის პირველი მუხლის მე-3 პუნქტის თანახმად, ამ წესის შესაბამისად არ განიხილება იმ დევნი-–- ოჯახების განაცხადებები, რომლებსაც, დევნი-–-ს სტატუსიდან გამომდინარე, ერთხელ უკვე აქვთ მიღებული საცხოვრებელი ფართი ან/და ერთჯერადი ფულადი დახმარება გრძელვადიანი საცხოვრებელი ფართით უზრუნველყოფის ღონისძიების ფარგლებში. სამოქმედო გეგმით გათვალისწინებულ ბოლო ეტაპზე განიხილება იმ დევნი-–- ოჯახების დახმარების შესაძლებლობები, რომლებიც არ საჭიროებენ გრძელვადიან განსახლებას, მათ შორის იმ დევნი-–- ოჯახების, რომელთა ოჯახის წევრ(ებ)მა საკუთარი სახსრებით შეიძინეს საცხოვრებელი ფართი.

მოცემულ შემთხვევაში, საქმეში წარმოდგენი-–- მტკიცებულებებით და მხარეთა ახსნა-განმარტებით დადგენი-–-ა, რომ ქ-------- მუნიციპალიტეტის გამგეო--მ, 2--- წლის 2------------–- წერილობით მიმართა საქართველოს ლტოლვილთა და განსახლების მინისტრს და წარუდგინა 2008 წლის აგვისტოში რუსეთის ფედერაციის აგრესიის შედეგად დაზარალებული ოჯახების სახელობით სია, რომელთა შორის, ერთ ოჯახად იყო მითითებული ნი----–---- მე-–---–-ი-–-ს, სი----ი მე-–---–-ი-–-ს და ლი-–- კა----–---–-ს ოჯახი და აღნიშნული მიმართვით, ქ-------- მუნიციპალიტეტის გამგეო--მ ითხოვა წარდგენი-–- ოჯახებისათვის ფულადი კომპენსაციის გაცემა, რადგან მათ უარი განაცხადეს საცხოვრებელი ფართით უზრუნველყოფაზე. ამასთან, ქ-------- მუნიციპალიტეტის გამგეობის მიერ, 2--- წლის 2-----------–-- წერილობით მიმართვამდე, იმავე გამგეობის მოთხოვნით, ოჯახის შემადგენლობისა და ოჯახის უფლებამოსი-–- წარმომადგენლის განსაზღვრის მიზნით, მოსარჩელეებმა - სი---- მე-–---–-ილმა და ლი-–- კა----–---–მა წარადგინეს ნოტარიულად დამოწმებული მათი თანხმო--, სადაც აღინიშნა, რომ ისინი თანახმა იყვნენ მათ შვილს - ნი----–---- მე-–---–-ილს მიეღო მისი კუთვნი-–- საკომპენსაციო თანხა.

საქმეში წარმოდგენი-–- მტკიცებულებებით, ასევე დადგენი-–-ა, რომ სსიპ სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოს იძულებით გადაადგილებულ პირთა მონაცემთა ბაზაში ნი----–---- მე-–---–-ი-–-, მოსარჩელეები - სი----ი მე-–---–-ი-–- და ლი-–- კა----–---–- საკომპენსაციო თანხის მიმღებ ერთ ოჯახად არიან რეგისტრირებულნი.

ამრიგად, სასამართლო განმარტავს, რომ საქმეში არსებული მტკიცებულებების გარდა, რომლებიც მოსარჩელეების და ნი----–---- მე-–---–-ი-–-ს ერთ ოჯახად ყოფნას ადასტურებენ, თვით მოსარჩელეებმა დაადასტურეს აღნიშნული გარემოება მითითებული ნოტარიულად დამოწმებული თანხმობების წარდგენით, რადგან სანოტარო წესით დამოწმებული თანხმობები, ქ-------- მუნიციპალიტეტის გამგეობის მიერ, მათთვის სწორედ იმ მიზნით იყო მოთხოვნი-–-, რომ მოსარჩელეები - სი---- მე-–---–-ი-–-, ლი-–- კა----–---–- და ნი----–---- მე-–---–-ი-–- ერთ ოჯახად იქნენ მიჩნეულნი და უფლებამოსი-–- წარმომადგენლის განსაზღვრა უნდა განხორციელებულიყო. შესაბამისად, მოსარჩელეებმა თვითონ გამოხატეს ნება და დაადასტურეს მათი ერთ ოჯახად ცხოვრების ფაქტი.

სასამართლო მიუთითებს საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის 52-ე მუხლზე, რომლის შესაბამისად, ნების გამოვლენის განმარტებისას ნება უნდა დადგინდეს გონივრული განსჯის შედეგად, და არა მარტოოდენ გამოთქმის სიტყვასიტყვითი აზრიდან.

ამრიგად, მიუხედავად იმისა, რომ საქმეში წარმოდგენილ ნოტარიულად დამოწმებულ თანხმობებში, მოსარჩელეები სიტყვასიტყვით მიუთითებენ მხოლოდ მათი შვი-–-ს კუთვნილ საკომპენსაციო წილზე, სასამართლო, მოცემულ შემთხვევაში, განმსაზღვრელ მნიშვნელო--ს მის დანიშნულებას ანიჭებს და გამოხატულ ნებასაც სწორედ ამ მნიშვნელობით განმარტავს, რამდენადაც მოსარჩელეთა შვი-–-ს - ნი----–---- მე-–---–-ი-–-ს მიერ ფულადი კომპენსაციის მიღება, მოცემულ შემთხვევაში ადმინისტრაციულმა ორგანომ მოსარჩელეთა, როგორც ოჯახის სხვა წევრთა თანხმო--ს დაუკავშირა და მის საფუძველზე გასცა საკომპენსაციო თანხა.

საქმეში წარმოდგენი-–- მტკიცებულებებით და მხარეთა ახსნა-განმარტებით, მოცემულ შემთხვევაში დადგენი-–-ა, რომ მოსარჩელეების - სი---- მე-–---–-ი-–-ს და ლი-–- კა----–---–-ს შვილმა - ნი----–---- მე-–---–-ი-–--- როგორც ოჯახის უფლებამოსილმა წარმომადგენელმა 2--- წლის 1--------- სახელმწიფო ბიუჯეტიდან მიიღო საცხოვრებელი ბინით უზრუნველყოფის საკომპენსაციო ფულადი თანხა.

საქმეში წარმოდგენი-–- მტკიცებულებებით, ასევე დადგენი-–-ა, რომ მოსარჩელე სი---- მე-–---–-ი-–--- 2--- წლის 1--------- განცხადებით მიმართა საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა სამინისტროს და ითხოვა მისი ოჯახის საცხოვრებელის ფართით დაკმაყოფილება, რაზეც საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა სამინისტრომ, 2--- წლის 19--------- წერილობითი მიმართვით მას უარი უთხრა იმ საფუძვლით, რომ მის ოჯახს უკვე მიღებული ჰქონდა შესაბამისი ფულადი კომპენსაცია.

ამრიგად, სასამართლო აღნიშნავს, იმ პირობებში, როდესაც მესამე პირის - ქ-------- მუნიციპალიტეტის წერილობითი მიმართვით, სსიპ სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოს ცნობით, თვით მოსარჩელეთა მიერ გამოხატული ნებით და საქმეში წარმოდგენი-–- სხვა მტკიცებულებებით დასტურდება, რომ მოსარჩელეებმა - სი---- მე-–---–-ი-–--- ლი-–- კა----–---–მა და ნი----–---- მე-–---–-ი-–--- როგორც ერთმა ოჯახმა უკვე მიიღო საცხოვრებლით უზრუნველყოფის საკომპენსაციო თანხა, სასამართლო მხედველო--ში ვერ მიიღებს იმავე ქ-------- მუნიციპალიტეტის გამგეობის ცნო--ს და საქმეში წარმოდგენილ ნოტარიულად დამოწმებულ თანხმობებს იმის თაო--ზე, რომ მოსარჩელეები - სი---- მე-–---–-ი-–- და ლი-–- კა----–---–- ცალკე ოჯახად ცხოვრობდნენ.

6.3. სასამართლო განმარტავს, რომ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის საფუძვლები რეგლამენტირებულია საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-601 მუხლით, რომლის პირველი ნაწი-–- ადგენს, რომ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი ბათი-–-ა, თუ იგი ეწინააღმდეგება კანონს, ან არსებითად დარღვეულია მისი მომზადების ან გამოცემის კანონმდებლობით დადგენი-–- სხვა მოთხოვნები. ამასთან, კანონმდებელი მითითებული მუხლის მე-2 ნაწილში აზუსტებს, რომ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის მომზადების ან გამოცემის წესის არსებით დარღვევად ჩაითვლება ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემა ამ კოდექსის 32-ე ან 34-ე მუხლით გათვალისწინებული ადმინისტრაციული წარმოების სახის დარღვევით, ანდა კანონის ისეთი დარღვევა, რომლის არარსებობის შემთხვევაში მოცემულ საკითხზე მიღებული იქნებოდა სხვაგვარი გადაწყვეტილება.

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 32-ე მუხლის პირველი ნაწი-–-ს შესაბამისად, ამ კოდექსის 22-ე მუხლში აღნიშნულ სარჩელთან დაკავშირებით სასამართლო უფლებამოსი-–-ა გამოიტანოს გადაწყვეტილება ადმინისტრაციული აქტის ბათილად ცნობის შესახებ, თუ ადმინისტრაციული აქტი ეწინააღმდეგება კანონს და ის პირდაპირ და უშუალო (ინდივიდუალურ) ზიანს აყენებს მოსარჩელის კანონიერ უფლებას, ან ინტერსს ან უკანონოდ ზღუდავს მას.

ზემოაღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, სასამართლო მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ სი---- მე-–---–-ი-–-ს და ლი-–- კა----–---–-ს სარჩელი უსაფუძვლოა, სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემისას ადგი-–- არ აქვს „საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა – დევნილთა შესახებ“ საქართველოს კანონის, საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის და ზემოთ აღნიშნული კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტის არსებით დარღვევას, გასაჩივრებულ ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტში ასახული კონკრეტული ურთიერთობის მოწესრიგება შეესაბამება მისი გამოცემის სამართლებრივ საფუძვლებს და წინააღმდეგო--ში არ მოდის მოცემული ურთიერთობის მარეგულირებელ სამართლებრივ ნორმებთან, რის გამოც არ არსებობს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-601 მუხლით გათვალისწინებული მისი ბათილად ცნობის საფუძველი. ამასთან, იმ პირობებში, როდესაც სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტების კანონიერად არის მიჩნეული, სასამართლო მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ ასევე უსაფუძვლოა მოსარჩელეთა მოთხოვნა, მათთვის საცხოვრებლი ფართის გადაცემასთან დაკავშირებით, რის გამოც სარჩელი არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

7. საპროცესო ხარჯები

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-9 მუხლის, აგრეთვე ,,სახელმწიფო ბაჟის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-5 მუხლის პირველი პუნქტის ,,უ“ ქვეპუნქტის თანახმად, მოსარჩელე და მოპასუხე გათავისუფლებულნი არიან სახელმწიფო ბაჟის გადახდისაგან. საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 55-ე მუხლის მე-3 ნაწი-–-ს თანახმად, როდესაც ორივე მხარე გათავისუფლებულია სახელმწიფო ბაჟისგან, საქმეზე გაწეულ ხარჯს აანაზღაურებს სახელმწიფო.

დადგენი-–-ა, რომ მოსარჩელეების - სი---- მე-–---–-ი-–-ს და ლი-–- კა----–---–-ს წარმომადგენლის მიერ სარჩელის აღძვრისას სახელმწიფო ბიუჯეტის სასარგებლოდ გადახდი-–- იქნა სახელმწიფო ბაჟი - 120 ლარი და გამომდინარე იქედან, რომ მათ კანონით არ ევალებოდათ სახელმწიფო ბაჟის გადახდა უნდა დაუბრუნდეთ უსაფუძვლოდ გადახდი-–- ბაჟი 120 ლარის ოდენობით.

სარეზოლუციო ნაწი-–-

სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი, მე-2, მე-9, მე-12, 22-ე-24-ე 32-ე-331-ე მუხლებით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის მე-8 მუხლით, 53-ე, 243-244-ე, 248-ე, 249-ე, 257-ე, 364-ე და 369-ე მუხლებით და

გ ა დ ა წ ყ ვ ი ტ ა:

1. სი---- მე-–---–-ი-–-ს და ლი-–- კა----–---–-ს სარჩელი არ დაკმაყოფილდეს;

2. მხარეები გათავისუფლებულები არიან სახელმწიფო ბაჟის გადახდის ვალდებულებისაგან;

3. მოსარჩელეებს - სი---- მე-–---–-ილს და ლი-–- კა----–---–ს დაუბრუნდეთ მათი წარმომადგენლის მიერ, 2--- წლის 4------- №0 საგადასახადო დავალების საფუძველზე გადახდი-–- სახელმწიფო ბაჟი 1--------–-- ლარის ოდენობით (ხაზინის ერთიანი ანგარიშის რეკვიზიტები: ბანკის დასახელება - ქ. თბი-–-სი ,,სახელმწიფო ხაზინა”; ბანკის კოდი - TRESGE22; სახაზინო კოდი: 300773150).

4. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს მისი მხარისათვის გადაცემიდან 14 დღის ვადაში თბი-–-სის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატაში (მდებარე ქ.თბი-–-სში, გრ. რო--ქიძის გამზირი N7ა) თბი-–-სის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიაში (მდებარე ქ.თბი-–-სში, დ----- აღმაშენებლის ხეივანი, მე-12 კმ, N6) სააპელაციო საჩივრის წარდგენის გზით.

მოსამართლე დ----- წ--------–-