ბრალდებული - ბ------------------------------------------------–-------–-–------------------------------------------ საქართველოს მოქალაქე, ნასამართლობის არმქონე, უმაღლესი განათლების მქონე, რეგისტრირებული: კ--–----------------------------- ფაქტობრივად მცხოვრები მისამართზე: ქ------–-----–------------------------------------------

ადვოკატი - ლ----------------

კვალიფიკაცია და დისპოზიცია: საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 187-ე მუხლის პირველი ნაწილი - სხვისი ნივთის დ---------, რამაც მნიშვნელოვანი ზიანი გამოიწვია

სხდომის სახე - ღია.

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ - ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

1. სასამართლომ დაადგინა:

2----–-–--------------- დაახლოვებით 1---- საათზე, ბ------------------- მ---- ქ--–-- სროლის შედეგად განზრახ დააზიანა შ------------------------- კუთვნილი შესასვლელი ც--------–----- კ----------, მდებარე ქ------–--------------------------------------------------------- ქმედებით შ------------------------- მიადგა 6---------------------–----------------–-----------------–----------- ლარის ოდენობის მნიშვნელოვანი მატერიალური ზიანი.

2. მტკიცებულებათა ერთობლიობა:

დაზარალებულ ნ--------------------- ჩვენებით დგინდება, რომ 2--- წლიდან 2--- წლამდე მუშაობდა ს----------–-------–-–--–------–-------------------–------------------------------–-------------- თ------------------------------------------–----–------------------------------------ და სხვა პ---–-–----------–------–------ ერთად იმყოფებოდა-----------------------------–----------------------–---–------ რათა დ--–------------------------ წ--------------------–---–--–--- გ----–------–--------------–-–---------–------–---, ხოლო ა-–--- მ----–--–---- ტ--------------- ახალგაზრდა მამაკაცს (-------–-–-–---------------------------------------- რომელსაც ხ--––---------–--–------–--------–--------------------, უნდოდა ბ-------–-------- შ------–--–--------- მისულიყო. პ---–-–---–---- არ მისცეს საშუალება მისულიყო კ-------. მან დაინახა ბ-------------------- რომელმაც ი------–------------------------- მიმართულებით, რითიც დ---------------. აღნიშნულის შემდეგ ბ------------------- დ---------------–----–-------------------------------

მოწმე გ----------------- ჩვენებით დგინდება, რომ 2----–-–----- მ--–----- ქ------–----------------–-------–-–--–-----------–-------------- თანამდებობაზე. 2----–-–-------------- ა------–-------------------------------–------- რა დროსაც ს-------------------–-------- დ-–------------ მივიდა ა-----------------------------–- მდებარე ბ-------–----------. გ----------–---–--–--- იდგნენ პ---–-–----------–------–---- რათა ა-–--- მონაწილეებს არ შეეფერხებინათ ა-----------–---- მოძრაობა. ა-–---------–--–--------- რომელიც ს--------------- აქტიურობდა, ხ--––------------–-------------- სავსე. ა---–----------------–------------------------ აღნიშნული მ---- ქ--–- ე------–- ბ-------–-------- კ------, რის შემდეგადაც შესასვლელი მ---------- დ---------. ვინაიდან, ბ-------–------- დ------------------------------------------------------------------–--–------ ხშირად უწევდა დ------------–----–- აღნიშნულ ადგილას გავლა. ბ-------–-------- შესასვლელ კ---- დ--------- ქ--–-- ს-----–----- არ აღენიშნებოდა. მისმა კ---–---- - დ----------------------- დააკავა ბ-------------------.

მოწმე დ----------------------- ჩვენებით დგინდება, რომ 2--- წლიდან მ--–----- პ--------–--------------- თანამდებობაზე. მ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2----–-–-------------- ა------–-------------------------------–------- რა დროსაც ხ--–---------–--------- დაავალა წასულიყო ა-----------------------------–- მდებარე ბ-------–--------, რადგან მიმდინარეობდა ს-------------- ა-–--. ადგილზე დახვდა ს----------–-------–-–--- რამოდენიმე ე----–-. პ---–-–---–---- მიზანი იყო ს-------------------–------------–------------ იმყოფებოდა დ----–--------------------------- ა-–----- აქტიურობდა ა---–----------------–-- რომელსაც ხ--––-------------------------------- ქ--–-. მან დაინახა ბ------------------- მიერ ქ--–-- ს-----–-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------–-----------------–---------------------------------–--–------ მანამდე (ქ--–---------–------------------------- არ ჰქონია. ქ--–-- ს-----–---–----------------–----------------- აღნიშნული პიროვნება დააკავეს და გადაიყვანეს ს-----------------------–--

მოწმე რ-------------------- ჩვენებით დგინდება, რომ ჩატარებული აქვს რამდენიმე საგამოძიებო მოქმედება, კერძოდ, შემთხვევის ფატთან დაკავშირებით დაიწყო გამოძიება, დადგენილებით დანიშნა ნ-------–-----------------------–------------------- მოწმემ დაადასტურა მის მიერ ჩატარებული საგამოძიებო მოქმედებების კანონიერება ხელმოწერით.

მოწმე ე------------------------- ჩვენებით დგინდება, რომ ბ------------------- სისხლის სამართლის საქმეზე გამოკითხა მოწმეები და ა--------------------–------. ასევე, გ----------–------ ერთად დაათვალიერა სა----–----–--------------------------------------------------------------–---–---------–------------–-------–-------------- მოწმემ დაადასტურა სისხლის სამართლის საქმეში მისი ხელმოწერის ნამდვილობა და საგამოძიებო მოქმედებების კანონიერება.

მოწმე ზ---–----------- ჩვენებით დგინდება, რომ მუშაობდა ბ------------------------------------------------–------------------------------------------------------------------------–------ ა----------------------------–-- ბ-------–---------- მიმდინარე ა-–----- ბ------------------- ე------–- ქ--–- კ----. იმ ადგილას სადაც შემთხვევა მოხდა ს--------–------------------ უყურებს. ჩანაწერებიი თავად ნახა, რასთან დაკავშირებითაც გამოკითხა გ------------–---

მოწმე ვ---------------------- ჩვენებით დგინდება, რომ მ-----–--–-- მ--–----- შ-----------------------------–-. 2----–-–-------------- იყო მ-------, რა დროსაც დაფიქსირდა გ---------ა ა----------------------------–- მდებარე ბ-------–-------- მ----------- დ---------- ფაქტთან დაკავშირებით. შემთხვევის ადგილზე მისვლისას დახვდა ს----------–-------–-–--- რამოდენიმე ე----–- და ბ-------–-------- ო------------ კ----- ე--------–--–- დ-----------–----------------–--------------------- გამოიხატა ბ------- სახით. ბ---------–-–--–- იყო მ---- მთლიან პერიმეტრზე, ამასთან ერთად მ-–---- დაყრილი იყო მ---- ნ------------ და ხ------- ფ---–-. მისი ინფორმაციით აღნიშნულ ტერიტორიაზე ი--------------–---------------–-------- ერთ-ერთმა მონაწილემ ბ-------------------, რომელსაც ხელში ჰქონდა მ---- ქ--–- ( რომელშიც იყო ხ------- ფ---–-) ი------–ა ბ-------–-------- შ------–--–--------- მიმართულებით, რასაც მოყვა მ---- კ-----------------. შემთხვევის ადგილის დათვალიერება, დასურათება, მ------------- და ხ-------------–-- ამოღება მოხდა მის მიერ. შემთხვევის ფაქთან დაკავშირებით დ---------------------------, რის შემდეგაც წარადგინეს ნ-------–-------------------------- ასევე დაინიშნა ს---–---------------------------------- რომლის თანახმადაც მ---- ღირებულებას შეადგენდა 6----–--------------------.

მოწმე კ-------------------- ჩვენებით დგინდება, რომ მ--–----- შ------------------------–- მ---- მწმენდავად. მის მოვალეობაში ყოველდღიურად მ-------–----–---- და საჭიროების შემთხვევაში მათი გაწმენდა. ც--------–------------ ამოწმებს დღეში ერთხელ მაინც, დილას ან საღამოს. მ------- არსებული დ--------- აღმოჩენის შესახებ ატყობინებს შესაბამის სამსახურს, რომელთაც ევალებათ დაზიანებული მ---- გამოცვლა. 2--- წელს 2---------- იმყოფებოდა ბ-------–------–-------–----------–- შეამოწმა კ----- მდგომარეობა, მ----- იყო დაუზიანებელ მდგომარეობაში და გაწმენდას არ საჭიროებდა. მოწმის განმარტებით ბ-------–---------- ხშირად ტარდება ა-–--------------–----------------------–------------------------------------ 2--- წლის 2----------- ა-–-- დაამახსოვრდა იმით, რომ დილით შემოწმებული მ----- (რომელიც კარგ მდგომარეობაში იყო) საღამოს იყო დაზიანებული. კ---------- იყო მთლიანად დ---–----–-, თუმცა ნ-------- არ იყო გაფანტული, რადგან მ---- აქვს ც--–------- ს------- რომელიც აკავებს მ---- გაფანტვისგან.

ს---–------------------------------------------ დ------- (----------------------- თანახმად, ქ------–--–-------------------------------- შესავლელი კ----- ერთი ცალი მ---- დაზიანებით მიყენებული მატერიალური ზარალის ოდენობამ, აღდგენითი სამუშაოების გათვალისწინებით (პირდაპირი დანახარჯებით) შეადგინა 9-------–--------------------–----------------------- ლარი.

აღნიშნული დ------- სისწორე სასამართლო სხდომაზე დაადასტურა მოწმის სახით დაკითხულმა ე------------------------------- დამატებით განმარტა, რომ ს----------------–-----–-----------------–---------–----–--------------------------–---–----------------–-----------------------–------------------–-------------–------------------------------–----–---------- 6---------------------–----------------–-----------------–----------- ლარს.

მოწმე მ--------------------- ჩვენებით დგინდება, რომ მ--–----- ქ------–----------------------------–--------------------------–------------- თანამდებობაზე. დ-------------–- შესული შეტყობინების საფუძველზე მ-–----–-------------------------------- ერთად გავიდა შ-----------------–---- შემთხვევის ადგილი წარმოადგენდა ბ-------–-------, შესასვლელი კ------–--–-, რომელიც იყო დ-----------–----------------–----------- ძირს ეყარა ხ------- ფ---–-, მ---- ნ------------, ასევე ქ--–- იყო გატეხილი. ე------------ მიერ დ--------- აღბეჭდილ იქნა ფ-------------------. მ---- ნ------------ და ხ------- ფ---–- შეფუთეს ცალ-ცალკე, დალუქეს ს--–------–--

ანალოგიური შინაარსის ჩვენება მისცა სასამართლო სხდომაზე დაკითხულმა ექსპერტმა ხ---------------------

შ-----------------–-----------–-------------------------------------------------–-----------------–--------------------------------------------------------------–------------------ გააჩნია ო------------ რ------------------–----- არსებული მ---- კ------. კ------ აღჭურვილია გ---------------------–-------- მექანიზნით. კ-------- ქ--------------- სპეციალური სამაგრებით დამაგრებულია მ---- ო---- ფ---------, ხოლო ე----- მხრიდან კ------ გააჩნი-----------------------------–--------------–---------------------------–-----–--–-----------------------------------------------------–--––-----------–-------------–---------------------------------------------------------–-----------------------------------------------------–------------–-----------------–------–----------------------–----–--–---------------------------–-------------–----------------

მოწმე თ--------------------- ჩვენებით დგინდება, რომ 2----–-–--------------- ქ------–--–------------------------------------ დ-------–---------------------------------------------------------------------------------------------------–-----–---------------–--–------–----------------------------–---- და ჩ-----------–------------–-–----------------------------------------------------------–----–---–--------–--------------------–------–------------------–--–--------------------------------–--–------–----–------------------––---------------–---–--–------–-–---------–--–---–-----------------------------------–----------------------------–------------------------------–--------------------–------------------------------------------------------------------------------------–-----------------------------

მოწმე ჯ----------------- ჩვენებით დგინდება, რომ 2----–-–-------------- ლ-----------------------–-------- ა-–--- მ----–--–---------------------------------------------------------------–-----------------------------------------------------–------–------------–-----–----–----------–-------------------------------------------------––---------–---–--–------–-------------------------------------------–-------–------–---------------------------–-------------–-----------------------------------------------------------------------------------------------–----–---–------------------------------------------------------------------

ანალოგიური შინაარსის ჩვენება მისცა სასამართლო სხდომაზე დაკითხულმა მოწმემ კ-----------------

ვ--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------–-----------------------------------------------------------------------------------------------–------------------ონაწილე ბ-------------------- რომელსაც მხარზე გადაკიდებული აქვს ხ--–-----------–------–--------- ხოლო მ-------------––------------------------------------------------–--–-----------------------------------------------------------------–----–------------–--------------------------–------–--–-----------------–----–-----–--------------------------------------------------------------------------------------------–-----------------------------–--–-------------------------------------------------------------------------------------------–-----–--–----------------------–------------–------–----–------------------------------------------------–-------–-------------------------–----------–------–-----–------------ნაშავედ არ სცნო.

დაცვის მხარის პოზიციის თანახმად, 2----–-–-------------- გამართულ პ---–-------------------------------–----------------------- ქმედებაში (-------------–------ იკვეთებოდა განზრახვის ნიშნები (პირდაპირი ან არაპირდაპირი განზრახვა). აღნიშნულთან დაკავშირებით სასამართლოს მიზანშეწონილად მიაჩნია საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მე-9 მუხლის განმარტება (მე-9 მუხლის მე-2 ნაწილი), - ქმედება პირდაპირი განზრახვითაა ჩადენილი, თუ პირს გაცნობიერებული ჰქონდა თავისი ქმედების მართლწინააღმდეგობა, ითვალისწინებდა მართლსაწინააღმდეგო შედეგის დადგომის შესაძლებლობას და სურდა ეს შედეგი, ანდა ითვალისწინებდა ასეთი შედეგის განხორციელების გარდაუვალობას.

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მე-9 მუხლის მიხედვით, განზრახვა სამი კომპონენტისაგან შედგება, რომელიც ზოგადად შეიძლება შემდეგი ფორმულით გამოიხატოს: 1. პირის მიერ ცოდნა იმისა, რასაც აკეთებს; 2. ნებელობა იმისა, რასაც აკეთებს და 3. მართლწინააღმდეგობის შეგნება. სსკ-ის მე-9 მუხლის მე-3 ნაწილის საკანონმდებლო დეფინიციაში, მართალია, პირდაპირ არის მითითებული, რომ პირს არ სურდა დამდგარი შედეგი, მაგრამ სურვილის არარსებობა არ ნიშნავს, რომ ნებელობის ხარისხი ამ შემთხვევაში ნულის ტოლია, არამედ იგულისხმება მხოლოდ ის, რომ პირი არ მოქმედებდა მიზნით დეტერმინირებული ნებელობით. ის, ვინც ახორციელებს განზრახი ქმედების შემადგენლობას (თუნდაც არაპირდაპირი) განზრახვით, თავისი შეგნებული ქცევით ყოველთვის მოქმედებს შედეგისადმი ნებელობითი დამოკიდებულებით, რითაც მისი მოქმედება განსხვავდება თვითიმედოვნებისგან, რომელიც, თავის მხრივ, ასევე წარმოადგენს შეგნებულ მოქმედებას.

მოცემულ შემთხვევაში, ბ---------------------------------------------------------------–------------------------------------------–----------------------------------------–-------------–-----------------------------------------------–-----------------------------------------------------------–--------------------–----–----------------–--–------------------–--------------–------------------------------------------------------------------------------------–--------------–-------------------------–--------------------–---–-----–----------------–---------–--------------------------–---------–-------------–----------–------–---------------------------–------–--------–-----–------------------------------–------–----------------–-----------------------------------------–-----–-----------------–------------------------------------------------------------------------------

სასამართლო მოიხმობს ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს გადაწყვეტილებას, რომლის თანახმად, მტკიცებულებათა შეფასება, მათ შორის მათი რელევანტურობის განსაზღვრა არის ეროვნული სასამართლოების პრეროგატივა (იხ. ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს გადაწყვეტილება საქმეზე Barberà, Messegué, Jabardo v. Spain, №10590/83; 06/12/1988; §68). ეროვნული სახელმწიფო ორგანოების, კერძოდ კი სასამართლოების გადასაწყვეტია ეროვნული კანონმდებლობის ინტერპრეტაციის პრობლემების გადაჭრა (იხ. ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს გადაწყვეტილება საქმეზე Rohlena v. The Czech Republic, №59552/08, §51). აღნიშნული გადაწყვეტილებით, ევროპული სასამართლოს პოზიცია მტკიცებულებების შეფასებისა და ფაქტების დადგენისას შიდასახელმწიფოებრივი სასამართლოსთვის უპირატესობის მინიჭებაში გამოიხატება.

სასამართლო ვერ გაიზიარებს დაცვის მხარის მოსაზრებას ბ--------------- ქმედებაში განზრახვის არარსებობის ფაქტთან დაკავშირებით, რადგან სისხლის სამართლის საქმეზე გამოკვლეული მტკიცებულებებით გონივრულ ეჭვს მიღმა დასტურდება ბრალდებულის მიერ სსკ-ის 187-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენის ფაქტი. დაცვის მხარის ზემოაღნიშნული პოზიცია წინააღმდეგობაში მოდის თავად დაცვის მხარის მიერ წარმოდგენილი მოწმეების თ--------------------------------------------------------------------------------------–---–-------------------------–-–--------------------------–---–------------------------------------------------––------------------–----------–-–--------–----------–--------------------–-------------–-----------------------------------------------------–---–----–----–----------–---------–------------–--------------------------------------------------------------–------------------–--------------------------------------–-–-------------–-------------–--------------–-----------------------–----–------------–--------------–------–--------------------–--------------------------–--–---------------------------–---------–--------------------–-------

შიდასახელმწიფოებრივ დონეზე სასამართლო მიუთითებს საქართველოს უზენაეს საკანონმდებლო აქტზე - საქართველოს კონსტიტუციის, რომლის მე-40 მუხლის მე-3 პუნქტის თანახმად: „გამამტყუნებელი განაჩენი უნდა ემყარებოდეს მხოლოდ უტყუარ მტკიცებულებებს. ყოველგვარი ეჭვი, რომელიც ვერ დადასტურდება კანონით დადგენილი წესით, უნდა გადაწყდეს ბრალდებულის სასარგებლოდ“. საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის (შემდეგში - სსსკ) მე-13 მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, „გამამტყუნებელი განაჩენი უნდა ეფუძნებოდეს მხოლოდ ერთმანეთთან შეთანხმებულ, აშკარა და დამაჯერებელ მტკიცებულებათა ერთობლიობას, რომელიც გონივრულ ეჭვს მიღმა ადასტურებს პირის ბრალეულობას“. მტკიცებულებითი სტანდარტი - „გონივრულ ეჭვს მიღმა“, საქართველოს სსსკ-ის მე-3 მუხლის მე-13 ნაწილის შესაბამისად, განიმარტება, როგორც სასამართლოს მიერ გამამტყუნებელი განაჩენის გამოტანისათვის საჭირო მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რომელიც ობიექტურ პირს დაარწმუნებდა პირის ბრალეულობაში. აღნიშნული სტანდარტი გამორიცხავს ეჭვებისა და ვარაუდების საფუძველზე პირისათვის სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობის დაკისრებას.

სასამართლომ იხელმძღვანელა აღნიშნული სტანდარტის შესაბამისად, შეაფასა მხარეთა მიერ წარმოდგენილი მტკიცებულებები და დადგენილად მიიჩნია, რომ ბ-------------------- ჩაიდინა საქართველოს სსკ-ის 187-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით გათვალისწინებული დანაშაული.

3. საპროცესო ნორმათა დაცულობა:

სასამართლო განმარტავს, რომ სასამართლო სხდომაზე საქმის განხილვა მიმდინარეობდა სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის ნორმათა სრულყოფილი დაცვით, თანასწორობისა და შეჯიბრებითობის პრინციპებზე დაყრდნობით. კერძოდ, სასამართლოში როგორც ბრალდების, ისე დაცვის მხარეს საკუთარი პოზიციების გასამყარებლად და დასასაბუთებლად აბსოლუტურად თანაბრად, კანონით გათვალისწინებულ ფარგლებში, შესაძლებლობა მიეცათ მონაწილეობა მიეღოთ მტკიცებულებათა გამოკვლევაში.

4. სამართლებრივი შეფასება:

სასამართლო განმარტავს, რომ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 187-ე მუხლით გათვალისწინებული ქმედება გულისხმობს სხვისი ქონების დ---------ს ან განადგურებას, თუ ამ ქმედებამ მნიშვნელოვანი ზიანი გამოიწვია. ნივთის დ---------ში იგულისხმება ქონების თვისობრიობის ისეთი შეცვლა, რომლის დროსაც არსებითად უარესდება მისი მდგომარეობა, ხდება ქონების სამეურნეო ღირებულების შემცირება, იკარგება სასარგებლო თვისებათა მნიშვნელოვანი ნაწილი და მთლიანად ან ნაწილობრივ გამოუსადეგარია სამეურნეო ან სხვა მიზნებისათვის. ნივთის დ--------- ან განადგურება შესაძლებელია მასზე მექანიკური ან სხვა სახის ზემოქმედებით. დანაშაულის შემადგენლობისათვის აუცილებელ ნიშანს წარმოადგენს ნივთის მესაკუთრის ან სხვა კანონიერი მფლობელისათვის მნიშვნელოვანი ზიანის მიყენება.

დანაშაულებრივ ქმედებაში, დ---------- შედეგად მიყენებული ზიანის ოდენობა წარმოადგენს იმ თანხას, რისი დ---------ც მოახერხა დამნაშავემ დანაშაულებრივი ქმედების განხორციელებისას. საქართველოს სსკ-ის 177-ე მუხლის შენიშვნის შესაბამისად, მნიშვნელოვან ზიანად ითვლება ნივთის (ნივთების) ღირებულება 150 ლარის ზევით.

საქართველოს კონსტიტუციის მე-40 მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, არავინ არ არის ვალდებული ამტკიცოს თავისი უდანაშაულობა. ბრალდების მტკიცების მოვალეობა ეკისრება ბრალმდებელს. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გამამტყუნებელი განაჩენი უნდა ემყარებოდეს მხოლოდ უტყუარ მტკიცებულებებს. ყოველგვარი ეჭვი, რომელიც ვერ დადასტურდება კანონით დადგენილი წესით, უნდა გადაწყდეს ბრალდებულის სასარგებლოდ. ეს კონსტიტუციური სტანდარტი a priori ავალდებულებს დანაშაულებრივი ფაქტების დამდგენ სასამართლოს, რომ სამართლიანად გადაჭრას მტკიცებულებებს შორის არსებული წინააღმდეგობები, სათანადოდ აწონოს ისინი და ამ პროცესში წარმოშობილი ყოველგვარი გონივრული ეჭვი გადაწყვიტოს ბრალდებულის უდანაშაულობისა და მისი თ---------–---- სასარგებლოდ.

საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს მიერ განმარტებულია, რომ გონივრულ ეჭვს მიღმა მტკიცებულებითი სტანდარტი თამაშობს სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვან როლს სისხლის სამართლის პროცესში. იგი უზრუნველყოფს უდანაშაულობის პრეზუმფციის პრინციპის დაცვას, არსებითად ამცირებს უსამართლო და დაუსაბუთებელი გამამტყუნებელი განაჩენის საფრთხეს, მართლმსაჯულების განხორციელების პროცესში ხელს უწყობს შეცდომის დაშვების საფრთხის თავიდან აცილებას. ბრალდებულს არ უნდა შეერაცხოს დანაშაული მანამ, სანამ მტკიცებულებების საკმარისი და დამაჯერებელი ერთობლიობით არ დადასტურდება დანაშაულის თითოეული ელემენტის არსებობა მის ქმედებაში (იხ. საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს გადაწყვეტილება საქმეზე საქართველოს მოქალაქე ზურაბ მიქაძე საქართველოს პარლამენტის წინააღმდეგ, №1/1/548; 22/01/2---; §41).

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე ბრალდების მხარის მიერ წარმოდგენილ გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთანხმებულ მტკიცებულებებათა ურთიერთშეჯერების და სამართლებრივი შეფასების საფუძველზე, იმის გათვალისწინებით, რომ მართლწინააღმდეგობის ან ბრალის გამომრიცხველი გარემოებები არ დადგენილა, სასამართლოს უტყუარად დადგენილად მიაჩნი---------------------------------------–-----------------------------------------------------------------–---–------------------------------–-----------------------------------–--–------–--–--–-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------–---------------------------------------------------------------------------------------------------------–---------------------–----–-----------------–-------------

5. პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი და დამამძიმებელი გარემოებები:

ბ-------------------- პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი გარემოებაა ის გარემოება, რომ მან დაზარალებულად ცნობილ შ------------------------- აუნაზღაურა მიყენებული ზიანი, ხოლო დამამძიმებელი გარემოება არ გააჩნია.

6. სასჯელის გამოყენების დასაბუთება:

საქართველოს სსსკ-ის 259-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, განაჩენი უნდა იყოს კანონიერი, დასაბუთებული და სამართლიანი. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად, სასამართლოს განაჩენი სამართლიანია, თუ დანიშნული სასჯელი შეესაბამება მსჯავრდებულის პიროვნებას და მის მიერ ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმეს. საქართველოს სსკ-ის 53-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, სასამართლო დამნაშავეს სამართლიან სასჯელს დაუნიშნავს ამ კოდექსის კერძო ნაწილის შესაბამისი მუხლით დადგენილ ფარგლებში და ამავე კოდექსის ზოგადი ნაწილის დებულებათა გათვალისწინებით. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, სასჯელის დანიშვნის დროს სასამართლო ითვალისწინებს დამნაშავის პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელ და დამამძიმებელ გარემოებებს, კერძოდ, დანაშაულის მოტივსა და მიზანს, ქმედებაში გამოვლენილ მართლსაწინააღმდეგო ნებას, მოვალეობათა დარღვევის ხასიათსა და ზომას, ქმედების განხორციელების სახეს, ხერხსა და მართლსაწინააღმდეგო შედეგს, დამნაშავის წარსულ ცხოვრებას, პირად და ეკონომიკურ პირობებს, ყოფაქცევას ქმედების შემდეგ.

საქართველოს სსკ-ის 39-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, სასჯელის მიზანია სამართლიანობის აღდგენა, ახალი დანაშაულის თავიდან აცილება და დამნაშავის რესოციალიზაცია. სასამართლო განმარტავს, რომ სასჯელის კონკრეტული ზომა, ერთობლიობაში სამივე ზემოაღნიშნული მიზნის შესაბამისი უნდა იყოს, ვინაიდან, მიზნები ერთმანეთისაგან „და“ კავშირით გამოიყოფა. ამდენად, შესაძლოა ითქვას, რომ საბოლოო ჯამში, სასჯელის გამართლება მისი მიზნების შესაბამისობით დგინდება.

სასამართლო განმარტავს, რომ ბ-------------------- მიმართ ბრალად შერაცხული ქმედება - საქართველოს სსკ-ის 187-ე მუხლის 1-ლი ნაწილი, მიეკუთვნება ნაკლებად მძიმე დანაშაულთა კატეგორიას და ისჯება ისჯება ჯარიმით ან საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომით ვადით ასიდან ას ოთხმოც საათამდე ან გამასწორებელი სამუშაოთი ვადით ერთ წლამდე ან შინაპატიმრობით ვადით ექვსი თვიდან ორ წლამდე ან თ---------–---- აღკვეთით ვადით ერთიდან სამ წლამდე.

სასამართლო მიუთითებს, რომ სასჯელის ინდივიდუალიზაციის პრინციპიდან გამომდინარე, რომლის გაუთვალისწინებლადაც შეუძლებელია საუბარი სასჯელის სამართლიანობაზე, ინდივიდუალურად უნდა შეფასდეს მოცემული საქმის გარემოებები და მსჯავრდებულის პიროვნება; ასევე, ის გარემოება, კონკრეტულად რომელი სახისა და ზომის სასჯელის შერჩევა უზრუნველყოფს სასჯელის მიზნების განხორციელებას. სასჯელის დანიშვნისას სასამართლო ხაზს უსვამს სასჯელის სამართლიანობის სწორად განსაზღვრის აუცილებლობასაც და აღნიშნავს, რომ სასჯელი აუცილებელი და პროპორციული უნდა იყოს კანონის საგანმანათლებლო მიზნის მისაღწევად, რათა გაცნობიერებულ იქნეს დანაშაულის საფრთხე.

7. ნივთიერი მტკიცებულების საკითხის გადაწყვეტა:

საქართველოს სსსკ-ის 81-ე მუხლის თანახმად:

· დისკები - დაერთოს საქმეს მისი შენახვის ვადით;

· ბ--------------- პირადი ჩხრეკისას ამოღებული ნივთები და მონეტები - დაუბრუნდეს კანონიერ მფლობელს.

· პლასტმასის სახურავი და მისი ნ-------- - განადგურდეს.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სსსკ-ის 258-260-ე, 268-269-ე, 271-274-ე, 277-279-ე, 292-293-ე მუხლებით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. ბ------------------- ცნობილ იქნეს დამნაშავედ საქართველოს სსკ-ის 187-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენაში და სასჯელის სახედ განესაზღვროს ჯარიმა 2 500 (ორიათას ხუთასი) ლარის ოდენობით.

2. საქართველოს სსკ 62-ე მუხლის მე-5 ნაწილის შესაბამისად, 2--- წლის 2-------------- 2--- წლის 3--------–-- ჩათვლით პატიმრობაში ყოფნის ვადის გათვალისწინებით, ბ------------------- დანიშნული სასჯელი შეუმცირდეს 2 000 (ორი ათასი) ლარამდე.

3. ბ-------------------- მიმართ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება - პირადი თავდებობა - გაუქმდეს.

4. განაჩენის აღსრულებაზე ბ-------------------- მიერ ჯარიმის სახელმწიფო ბიუჯეტის სასარგებლოდ გადახდაზე კონტროლი დაევალოს აღსრულების ეროვნულ ბიუროს მსჯავრდებულების საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით.

5. ნივთიერი მტკიცებულებები:

· დისკები - დაერთოს საქმეს მისი შენახვის ვადით;

· პლასტმასის სახურავი და მისი ნ-------- - განადგურდეს.

6. განაჩენი კანონიერ ძალაში შედის გამოცხადებისთანავე.

7. განაჩენი შეიძლება გასაჩივრდეს გამოცხადებიდან ერთი თვის ვადაში, თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში თბილისის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა საგამოძიებო, წინასასამართლო სხდომისა და არსებითი განხილვის კოლეგიის მეშვეობით.

მოსამართლე გიორგი ებანოიძე