გადაწყვეტილება

საქმე N2/21----18

გადაწყვეტილება

საქართვე-–ოს სახე-–ით

17 აპრილი, 2019 წე-–ი თბ--–--ი

შესავალი ნაწილი

თბ--–--ის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგია

მოსამართლე თინათინ ეცადა–---–ი

სხდომის მდივანი ნატო ხე-–ა–---–ი

მოსარჩე-–ე -სს სა---------–------------ა

წარმომადგენე-–ი - ნა--------–-–---–ი, თა-----–--–--------ე

მოპასუხეები - ან--------------––-----ა, შპს „მო---“

შპს „მო---ს“ წარმომადგენე-–ი -გო------–--ა

დავის საგანი - ზიანის ანაზღაურება

აღწერილობითი ნაწილი

1. სასარჩე-–ო მოთხოვნა

 

1.1. ან--------------––-----ას და შპს „მო---ს“ სს სა---------–-------------ის სასარგებლოდ სოლიდარულად დაეკისროთ ზიანის ანაზღაურება - 3650 ლარი.

 

სარჩე-–ის მიხედვით, 2018 წლის 22 მაისს სს სა---------–-------------ის თანამშრომე-–ი გე-–ა გე-–ა–---–ი თბ--–--ში მართავდა მოსარჩე-–ის კუთვნილ K---ს მარკის ავტომანქანას, სახ. ნომრით H--------. გზაჯვარედინზე გ. გე-–ა–---–მა მანქანა გააჩერა, რათა გაეტარებინა გადამკვეთ ქუჩაზე მოძრავი ავტომანქანები, რა დროსაც მარცხენა მხრიდან დაეჯახა C---------ის მარკის ავტომანქანა, სახ. ნომრით Q------, რომე-–იც ეკუთვნის შპს მო---ს და რომე-–საც მართავდა ან--------------––-----ა. შეჯახებისას მოსარჩე-–ის ავტომანქანას დაუზიანდა წინა მარცხენა ფრთა, წინა მარცხენა კარი, წინა მარცხენა მაშუქი, წინა მარცხენა ფარი, წინა მარცხენა საბურავი სავალ ნაწილებთან ერთად და ასევე წინა მარცხენა მხარის ბამპერი. ავტო საგზაო შემთხვევის ადგილას გამოცხადდა საპატრულო ეკიპაჟი, სადაც მხარეებმა წერილობით დააფიქსირეს ახსნა-განმარტებები. ანტონინა დოლჟნიკოვამ წერილობით აღნიშნა, რომ თანახმა იყო აენაზღაურებინა მოსარჩე-–ისთვის მიყენებული ზიანი. მოპასუხე მიჩნეულ იქნა სამართალდამრღვევ პირად და გამოიწერა საჯარიმო ქვითარი. ავტოსაგზაო შემთხვევის შედეგად მოსარჩე-–ეს მიადგა 3650 ლარის ზიანი, რომლის სოლიდარულად დაკისრებასაც მოითხოვს სს სა---------–-------------ა მოპასუხეებისთვის.

 

2. მოპასუხის პოზიცია

 

2.1. შპს „მო---მ“ წერილობით წარმოდგენილი შესაგებლით სარჩე-–ი არ ცნო იმ გარემოებაზე მითითებით, რომ ავტომანქანა C--------, სახ. ნომრით Q------, 2--- წლის 29 ნოემბრის ლიზინგის ხე-–შეკრულების საფუძვე-–ზე წარმოადგენს ლიზინგის საგანს, ხოლო მიმღები გახლავთ ან--------------––-----ა. მოპასუხის განმარტებით, განსახილვე-– დავაში არის არასათანადო მოპასუხე და მის ნაწილში სასარჩე-–ო მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მოპასუხემ აღნიშნა, რომ ლიზინგის გამცემი ყოვე-–მხრივ მოკლებულია შესაძლებლობას განახორციე-–ოს მფლობე-–ობა ლიზინგის საგანზე, ვინაიდან მიმღები მესაკუთრისამებრ ფლობს ნივთს, აღიჭურვება მესაკუთრის უფლებებში. შესაბამისად, რადგან მიმღები უთანაბრდება მესაკუთრეს მანვე უნდა ზღოს მომეტებული საფრთხის წყაროს მიერ მიყენებული ზიანი.

 

2.2. მოპასუხე ან--------------––-----ას შესაგებე-–ი არ წარმოუდგენია და არც სასამართლო სხდომაზე არ გამოცხადდა. აღსანიშნავია, რომ სარჩე-–ის შესახებ ეცნობა სასამართლო შეტყობინების საჯაროდ გავრცე-–ების შესახებ განჩინებით.

 

3. ფაქტობრივი გარემოებები

 

3.1. უდავო ფაქტობრივი გარემოებები

 

3.1.1. 2018 წლის 22 მაისს გე-–ა გე-–ა–---–ი მართავდა მოსარჩე-–ის კუთვნილ K---ის მარკის ავტომანქანას, სახ. ნომრით H--------, რა დროსაც მარცხენა მხრიდან დაეჯახა C---------ის მარკის ავტომანქანა, სახ. ნომრით Q------,რომე-–საც მართავდა ან--------------––-----ა.

 

სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:

- საქართვე-–ოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს საპატრულო პოლიციის დეპარტამენტის 20---–-–-----------ს წერილი თანდართული დოკუმენტებით, მათ შორის მხარეთა ახსნა-განმარტებები (ს.ფ 20-35)

 

3.1.2. ავტოსაგზაო შემთხვევა გამოწვეულია მოპასუხე ან--------------––-----ას მიერ ავტოტრანსპორტის მართვის წესების უგულებე-–ყოფის შედეგად, ამავდროულად მოპასუხე ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 116-ე მუხლის საფუძვე-–ზე დაჯარიმდა 1000 ლარით.

 

სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:

- საჯარიმო ქვითარი (ს.ფ. 27)

-

3.1.3. 2018 წლის 22 მაისს შედგენილი ხე-–წერილის მიხედვით, ან--------------––-----ა აღიარებს, რომ ავტოსაგზაო შემთხვევა მოხდა მისი ბრალით, ამასთან იგი იღებს ვალდებულებას აანაზღაუროს მოსარჩე-–ისთვის მიყენებული ზიანი.

 

სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:

- მოპასუხის ახსნა-განმარტება (ს.ფ 30-31)

 

3.1.4. K---ის მარკის ავტომანქანას, სახე-–მწიფო ნომრით H------ წარმოადგენს სს სა---------–-------------ის საკუთრებას.

 

სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:

- ტრანსპორტის სარეგისტრაციო მოწმობა (ს.ფ 35)

 

3.1.5. უდავო გარემოებაა, რომ ავტომანქანა C--------, სახ. ნომრით Q------ წარმოადგენს შპს „მო---ს“ საკუთრებას, რომე-–იც 2--- წლის 29 ნოემბრის ლიზინგის ხე-–შეკრულების საფუძვე-–ზე წარმოადგენს ლიზინგის საგანს, ხოლო მიმღებია ან--------------––-----ა.

 

სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებებს:

- ცნობა სატრანსპორტო საშუალების სამართლებრივი მდგომარეობის შესახებ (ს.ფ 42)

- ფინანსური ლიზინგის ხე-–შეკრულება;ფინანსური ლიზინგის ხე-–შეკრულების სტანდარტული პირობები (ს.ფ 81-91)

 

3.1.6. 2018 წლის 3 ივლისის ინტე-–ექტ აუდიტის დასკვნის მიხედვით, K---ის მარკის ავტომანქანაზე (სახე-–მწიფო ნომრით H------) მიყენებული ზიანის საბაზრო ღირებულება შეადგენს 3650 ლარს.

 

სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:

- აუდიტორული დასკვნა (ს.ფ 46-48)

 

3.2. დადგენილი სადავო ფაქტობრივი გარემოებები

 

3.2.1. სასამართლოს მიაჩნია, რომ ავტოსაგზაო შემთხვევის შედეგად მიყენებული ზიანის ანაზღაურებაზე პასუხისმგებლობა უნდა დაეკისროს მხოლოდ ან--------------––-----ას, ვინაიდან საქმეში წარმოდგენილი ლიზინგის ხე-–შეკრულების მიხედვით შპს „მო---ს“ სატრანსპორტო საშუალების გადაცემის უფლებამოსილება გადაცემული აქვს ან--------------––-----ასთვის ლიზინგის ხე-–შეკრულების საფუძვე-–ზე, ის აღარ უნდა იქნეს განხილული მფლობე-–ად პასუხისმგებლობის განსაზღვრის მიზნებისთვის. სწორედ ლიზინგის საგნის მიმღები უნდა იქნეს მიჩნეული მის მფლობე-–ად, რომე-–იც აგებს პასუხს მის მფლობე-–ობაში არსებული ავტომანქანის ექსპლუატაციის შედეგად დამდგარ ზიანზე.

 

სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:

- ფინანსური ლიზინგის ხე-–შეკრულება (ს.ფ 81-82)

 

სამოტივაციო ნაწილი

 

4. შემაჯამებე-–ი სასამართლო დასკვნა

 

საქმის განხილვის შედეგად სასამართლო მივიდა დასკვნამდე, რომ სს სა---------–-------------ის სარჩე-–ის მოპასუხეების ან--------------––-----ას და შპს მო---ს მიმართ ზიანის ანაზღაურების თაობაზე უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

 

5. კანონები, რომლებითაც სასამართლომ იხე-–მძღვანე-–ა

 

საქართვე-–ოს სამოქალაქო კოდექსის 408-ე, 463-ე, 464-ე, 992-ე, 999-ე მუხლები;

 

6. სამართლებრივი შეფასება

 

6.1. სამოქალაქო კოდექსის 408-ე მუხლის პირვე-–ი ნაწილის მიხედვით, იმ პირმა, რომე-–იც ვალდებულია აანაზღაუროს ზიანი, უნდა აღადგინოს ის მდგომარეობა, რომე-–იც იარსებებდა, რომ არ დამდგარიყო ანაზღაურების მავალდებულებე-–ი გარემოება.

მოცემულ შემთხვევაში სასამართლოს კვლევის საგანია ავტოსაგზაო შემთხვევის შედეგად მიყენებული ზიანის ანაზღაურებაზე პასუხისმგებე-– პირთა წრის განსაზღვრა და იმ გარემოების გამორკვევა არის თუ არა შპს „მო---, ან--------------––-----ასთან ერთად ზიანზე პასუხისმგებე-–ი სუბიექტი.

 

აღსანიშნავია, რომ სახეზეა ზიანზე პასუხისმგებე-–ი რამოდენიმე პირი, ასევე, დე-–იქტური ვალდებულების ზოგადი შემთხვევისაგან განსხვავებული სამართალდარღვევის საგანიც ავტოსატრანსპორტო საშუალება, რომე-–იც წარმოადგენს მომეტებული საფრთხის წყაროს. სასამართლოს მიაჩნია, რომ პასუხისმგებლობის სუბიექტთა დიფერენცირება სწორედ სამართალურთიერთობის იურიდიული ე-–ემენტების გათვალისწინებით უნდა მოხდეს.

 

კანონისმიერი ვალდებულებითი ურთიერთობიდან გამომდინარე პასუხისმგებლობის დაკისრების ერთ-ერთ საფუძვე-–ს დე-–იქტური ვალდებულება წარმოადგენს, რომლისაგან ნაწარმოები პასუხისმგებლობის გენერალური დათქმაც მოცემულია სამოქალაქო კოდექსის 992-ე მუხლში. ნორმის თანახმად, პასუხისმგებლობის დაკისრების საფუძვე-–ია შემდეგი ე-–ემენტების კუმულატიური ერთობა: პირის ბრალეული (განზრახი ან გაუფრთხილებე-–ი) ქმედება; ზიანი; მიზეზობრივი კავშირი მართლსაწინააღმდეგო ქმედებასა და დამდგარ ზიანს შორის. შეიძლება ითქვას, რომ ავტოსატრანსპორტო საშუალების ექსპლუატაციის შედეგად გამოწვეული ზიანის ანაზღაურება დე-–იქტური ვალდებულების კერძო შემთხვევაა და მიუხედავად ბრალისა, მომეტებული საფრთხის წყაროს იურიდიულ მფლობე-–ს (რომე-–იც შეიძლება მესაკუთრედაც განვიხილოთ) აკისრებს ზიანის ანაზღაურების ვალდებულებას, კერძოდ: სამოქალაქო კოდექსის 999-ე მუხლის პირვე-–ი ნაწილის თანახმად, მგზავრების გადაყვანისა და ტვირთების გადაზიდვისთვის გათვალისწინებული სატრანსპორტო საშუალების მფლობე-–ი, თუ მისი სატრანსპორტო საშუალების ექსპლუატაციას მოჰყვა ადამიანის სიკვდილი, დასახიჩრება ან ჯანმრთე-–ობის მოშლა, ანდა ნივთის დაზიანება ვალდებულია დაზარალებულს აუნაზღაუროს აქედან წარმოშობილი ზიანი. მოხმობილი ნორმა ადგენს სატრანსპორტო საშუალების იურიდიული მფლობე-–ის ვალდებულებას, ნორმაში ჩამოთვლილ სიკეთეთა ხე-–ყოფის შემთხვევაში, აგოს პასუხი. თავის მხრივ, ნორმის სუბიექტები არიან ვალდებული და დაზარალებული პირები. ვალდებულ პირად კანონი განიხილავს ნივთის მფლობე-–ს, ანუ პირს, რომე-–საც ამ ქონებაზე საკუთრება მართლზომიერად აქვს მოპოვებული, თუმცა, მფლობე-–ი, რო---რც ზიანის ანაზღაურებაზე პასუხისმგებე-–ი პირი, შეიძლება იყოს, რო---რც პირდაპირი, ისე - არაპირდაპირი.

 

უზენაესი სასამართლოს მიერ დამკვიდრებული ერთგვაროვანი პრაქტიკის თანახმად, სამოქალაქო კოდექსის 999-ე მუხლით გათვალისწინებულ გამონაკლისს საფუძვლად უდევს ის გარემოება, რომ სატრანსპორტო საშუალება პოტენციური საფრთხის წყაროა და მისი მოხმარება განაპირობებს შედარებით მაღალი ხარისხით საზიანო შედეგების მიღების შესაძლებლობას, ვიდრე სხვა ჩვეულებრივი საქმიანობისას. ავტოსატრანსპორტო საშუალების ამგვარი თვისების გამო იგი მომეტებული საფრთხის წყაროდაა მიჩნეული და, მიუხედავად იმისა, რომ მისი მოხმარება სამართლებრივად ნებადართულია, პასუხისმგებლობა მომეტებული საფრთხის წყაროდან მომდინარე ზიანისათვის, ჩვეულებრივ, სამოქალაქოსამართლებრივ პასუხისმგებლობასთან შედარებით უფრო მკაცრია - ზიანის ანაზღაურების ვალდებულება მომეტებული საფრთხის წყაროს მფლობე-–ს ბრალის მიუხედავად ეკისრება. აღნიშნული გამოწვეულია იმ მატერიალური ობიექტების ფლობითა და სარგებლობით (ექსპლუატაციით ან ნებისმიერი ფორმით მისი გამოყენებით), რომე-–საც განსაკუთრებული ხარისხობრივი თვისება აქვთ და ადამიანის მხრიდან მასზე სრული კონტროლის დამყარება შეუძლებე-–ია (იხ. სუსგ №ას-4------------------------------- წე-–ი).

 

სამოქალაქო კოდექსის 999-ე მუხლი ითვალისწინებს გამონაკლისსაც - ნივთის იურიდიულ მფლობე-–ს პასუხისმგებლობა არ ეკისრება კანონით პირდაპირ გათვალისწინებულ შემთხვევაში (ნორმის მე-2 და მე-3 ნაწილები), მათ შორის მაშინაც, როდესაც სატრანსპორტო საშუალებას მართავდა სხვა პირი, თუმცა, ამ შემთხვევაში ვალდებული პირის დადგენა ხდება იმის მიხედვით, თუ რა გზით (იურიდიულად ნამდვილი უფლების საფუძვე-–ზე) აღმოჩნდა ნივთი მოსარგებლის ფაქტობრივი ბატონობის არეალში (ნორმის მე-4 ნაწილი). თუ პირი, რომე-–იც იყენებს სატრანსპორტო საშუალებას მისი მფლობე-–ის ნებართვის გარეშე (არამართლზომიერი მფლობე-–ი) ამ სატრანსპორტო საშუალების ექსპლუატაციით მიაყენებს ზიანს სხვას, სამოქალაქო პასუხისმგებლობა დაეკისრება ამ უკანასკნე-–ს და არა სატრანსპორტო საშუალების მფლობე-–ს. ამ შემთხვევაში მნიშვნე-–ოვანია ის გარემოება, რომ პირს, რომე-–იც მართავდა სატრანსპორტო საშუალებას, არ გააჩნდა მისი ფლობის უფლება (მაგალითად, სატრანსპორტო საშუალების მფლობე-–ს არ გადაუცია მოსარგებლისათვის იგი, ანდა გადაცემული ტრანსპორტი მოსარგებლემ გამოიყენა მფლობე-–ის ნების საწინააღმდეგოდ). ამასთან, მფლობე-–ი ვალდებულია, აანაზღაუროს მიყენებული ზიანი, თუ სატრანსპორტო საშუალების გამოყენება შესაძლებე-–ი გახდა მისი ბრალის გამო (მაგალითად, სატრანსპორტო საშუალების კარები დატოვა ღიად, გასაღები დატოვა მასში). აღნიშნული მიუთითებს იმაზე, რომ მან ვერ უზრუნვე-–ყო მის მფლობე-–ობაში არსებული სატრანსპორტო საშუალების სათანადოდ დაცვა, რაც გახდა სხვა პირთა მიერ სატრანსპორტო საშუალების საფუძვე-–ი. სხვა შემთხვევაა, როდესაც მფლობე-–ის ნების საფუძველზეა მოსარგებლისათვის გადაცემული სატრანსპორტო საშუალება (იხ.სუსგ №ას-39-38-2010, 15 ივლისი, 2010 წე-–ი).

 

სასამართლო მიიჩნევს, რომ პასუხისმგებე-– სუბიექტთა წრის განსაზღვრა უნდა მოხდეს კონკრეტული სამართალურთიერთობის იურიდიული ე-–ემენტების გათვალისწინებით. ლიზინგის ხე-–შეკრულებიდან გამომდინარე ავტოსატრანსპორტო საშუალებით მიყენებული ზიანის შემთხვევაში, პასუხისმგებლობა უნდა დაეკისროს ლიზინგის მიმღებს (ან--------------––-----ას), იმდენად რამდენადაც ლიზინგის ხე-–შეკრულებით ლიზინგის მიმღები მესაკუთრისამებრ ფლობს ნივთს, აღიჭურვება ნივთის მესაკუთრის უფლებებში და რაც ძალზე მნიშვნე-–ოვანია, ამგვარი ურთიერთობის ფარგლებში მისთვის გარანტირებულია ნივთით სარგებლობის შედეგად მატერიალური სიკეთის მიღების შესაძლებლობა.აღნიშნული მახასიათებლებით ლიზინგის მიმღების უფლებები უთანაბრდება მოიჯარის უფლებებს და ხშირად ადგილი აქვს ლიზინგისა და საიჯარო ურთიერთობების გაიგივებას. სალიზინგო ურთიერთობაში აღიარებული პრინციპების მიხედვით ლიზინგის მიმღები ეკონომიკური/იურიდიული მესაკუთრის სტატუსით არის ცნობილი. ლიზინგის ხე-–შეკრულება ორმხრივი ხე-–შეკრულებაა, ლიზინგის გამცემსა და ლიზინგის მიმღებს შორის თანმხვედრი უფლებებითა და მოვალეობებით. შესაბამისად, რადგან ლიზინგის მიმღები უფლების თვალსაზრისით უთანაბრდება მესაკუთრეს, მანვე უნდა ზღოს მომეტებული საფრთხის წყაროს მიერ მიყენებული ზიანის ანაზღაურების ტვირთი.

 

ყოვე-–ივე აღნიშნულიდან გამომდინარე, სასამართლო მიიჩნევს, რომ რამდენადაც ნივთის მესაკუთრეს, ამ შემთხვევაში შპს „მო---ს“ სატრანსპორტო საშუალების ფლობა-მართვის უფლებამოსილება გადაცემული აქვს ან--------------––-----ასთვის ლიზინგის ხე-–შეკრულების საფუძვე-–ზე, ის აღარ უნდა იქნეს განხილული მფლობე-–ად პასუხისმგებლობის განსაზღვრის მიზნებისთვის. სასამართლომ გადაწყვეტილების 3.1.1.-3.1.6 ფაქტობრივი გარემოებები მიიჩნია უდაოდ და შესაბამისად, სწორედ ლიზინგის საგნის მიმღები უნდა იქნეს მიჩნეული მის მფლობე-–ად და მანვე უნდა აგებს პასუხი მის მფლობე-–ობაში არსებული ავტომანქანის ექსპლუატაციის შედეგად დამდგარ ზიანზე.

 

საქართვე-–ოს სამოქალაქო კოდექსის 463-ე მუხლის მიხედვით, თუ რამდენიმე პირს ევალება ვალდებულების შესრულება ისე, რომ თითოეულმა უნდა მიიღოს მონაწილეობა მთლიანი ვალდებულების შესრულებაში (სოლიდარული ვალდებულება), ხოლო კრედიტორს აქვს შესრულების მხოლოდ ერთჯერადი მოთხოვნის უფლება, მაშინ ისინი წარმოადგენენ სოლიდარულ მოვალეებს. ამავე კოდექსის 464-ე მუხლის თანახმად, სოლიდარული ვალდებულება წარმოიშობა ხე-–შეკრულებით, კანონით ან ვალდებულების საგნის განუყოფლობით.

 

სასამართლოს მიერ დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების სამართლებრივი ანალიზის შედეგად უნდა დავასკვნათ, რომ სასარჩე-–ო განცხადებაში მოპასუხედ დასახე-–ებული შპს „მო---ს“ მიმართ თანხის სოლიდარულად დაკისრების სამართლებრივი საფუძვე-–ი არ იკვეთება და სასარჩე-–ო მოთხოვნა ამავე მოპასუხის მიმართ არ ექვემდებარება დაკმაყოფილებას.

 

7. საპროცესო ხარჯები

 

7.1. სამოქალაქო კოდექსის 53-ე მუხლის პირვე-–ი ნაწილის თანახმად, იმ მხარის მიერ გაღებული ხარჯების გადახდა, რომლის სასარგებლოდაც იქნა გამოტანილი გადაწყვეტილება, ეკისრება მეორე მხარეს, თუნდაც ეს მხარე გათავისუფლებული იყოს სახე-–მწიფო ბიუჯეტში სასამართლო ხარჯების გადახდისაგან. თუ სარჩე-–ი დაკმაყოფილებულია ნაწილობრივ, მაშინ მოსარჩე-–ეს ამ მუხლში აღნიშნული თანხა მიეკუთვნება სარჩე-–ის იმ მოთხოვნის პროპორციულად, რაც სასამართლოს გადაწყვეტილებით იქნა დაკმაყოფილებული, ხოლო მოპასუხეს - სარჩე-–ის მოთხოვნათა იმ ნაწილის პროპორციულად, რომე-–ზედაც მოსარჩე-–ეს უარი ეთქვა. კონკრეტულ შემთხვევაში მოპასუხემ სარჩე-–ი ცნო ნაწილობრივ, შესაბამისად, ამ ნაწილის პროპორციულად გადახდილი ბაჟი უნდა დაუბრუნდეს მოსარჩე-–ეს. ხოლო, მოპასუხეს უნდა დაეკისროს სახე-–მწიფო ბაჟის ის ნაწილი, რაც გადაწყვეტილებით იქნა დაკმაყოფილებული. მოცემულ შემთხვევაში სარჩე-–ი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ. შესაბამისად, ან--------------––-----ას მოსარჩე-–ის სასარგებლოდ უნდა დაეკისროს 159.90 ლარის გადახდა.

 

საქართვე-–ოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 53-ე მუხლის თანახმად, იმ მხარის წარმომადგენლის დახმარებისათვის გაწეულ ხარჯებს, რომლის სასარგებლოდაც იქნა გამოტანილი გადაწყვეტილება, სასამართლო დააკისრებს მეორე მხარეს გონივრულ ფარგლებში, მაგრამ არაუმეტეს დავის საგნის ღირებულების 4 პროცენტისა, ხოლო არაქონებრივი დავის შემთხვევაში – განსახილვე-–ი საქმის მნიშვნე-–ობისა და სირთულის გათვალისწინებით - 2000 ლარამდე ოდენობით. განსახილვე-– შემთხვევაში მოპასუხე შპს მო---ს წარმომადგენე-–მა საქმის განხილვისას იშუამდგომლა, რომ სარჩე-–ის მის ნაწილში უარის თქმის შემთხვევაში მოსარჩე-–ეს დაეკისროს დავის საგნის ღირებულების 3650 ლარის 4% - 146 ლარი. ვინაიდან სს სა---------–-------------ის სარჩე-–ი შპს მო---ს მიმართ არ დაკმაყოფილდა, მოსარჩე-–ეს მოპასუხის სასარგებლოდ უნდა დაეკისროს საადვოკატო მომსახურებისთვის გაწეული ხარჯის 146 ლარის გადახდა.

 

8. უზრუნვე-–ყოფის ღონისძიებასთან დაკავშირებული საკითხები

 

8.1. საქართვე-–ოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 1991-ე მუხლის თანახმად, სარჩე-–ის მიღებაზე უარის თქმის, სარჩე-–ის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის, სარჩე-–ის განუხილვე-–ად დატოვების ან საქმის წარმოების შეწყვეტის შემთხვევაში სასამართლო თავისი გადაწყვეტილებით (განჩინებით) აუქმებს ამ სარჩე-–თან დაკავშირებით გამოყენებულ უზრუნვე-–ყოფის ღონისძიებას, რაც საჩივრდება ამ გადაწყვეტილების (განჩინების) გასაჩივრებისათვის კანონით დადგენილი წესით.

 

განსახილვე-– შემთხვევაში სასამართლო გადაწყვეტილებით სს სა---------–-------------ის სასარჩე-–ო მოთხოვნა არ დაკმაყოფილდა შპს მო---ს მიმართ. შესაბამისად, უნდა გაუქმდეს თბ--–--ის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის 2018 წლის 20 ივლისის განჩინებით გამოყენებული სარჩე-–ის უზრუნვე-–ყოფის ღონისძიება, რომლითაც მოპასუხე შპს „მო---“-ს (ს/კ 4--------) აეკრძალა მის საკუთრებაში რიცხული ავტოსატრანსპორტო საშუალების გასხვისება და გირავნობით დატვირთვა, რომლის რეკვიზიტებია: სანომრე ნიშანი - Q------, მარკა-მოდე-–ი - C---------------, ფერი - თეთრი, გამოშვების წე-–ი - 2008, საიდენტიფიკაციო ნომერი - 1---------------1, სარეგისტრაციო მოწმობა A-------- გაცემული 2--------7 წე-–ი.

სარეზოლუციო ნაწილი:

 

სასამართლომ იხე-–მძღვანე-–ა საქართვე-–ოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 8-ე, 53-ე, 243-244-ე, 248-249-ე, 369-ე მუხლებით და

 

გადაწყვიტა:

 

1. სს „სა---------–-------------ას“ სარჩე-–ი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

 

2. ან--------------––-----ას სს “სა---------–-------------ას“ სასარგებლოდ დაეკისროს ზიანის ანაზღაურება - 3650 ლარი;

 

3. სს „სა---------–-------------ას“ სარჩე-–ი შპს „მო---ს“ მიმართ ზიანის ანაზღაურების თაობაზე არ დაკმაყოფილდეს;

 

4. ან--------------––-----ას სს „სა---------–-------------ას“ სასარგებლოდ დაეკისროს სარჩე-–ზე გადახდილი სახე-–მწიფო ბაჟის სანაცვლოდ - 159.50 ლარის გადახდა;

 

5. სს „სა---------–-------------ას“ შპს „მო---ს“ სასარგებლოდ დაეკისროს საადვოკატო მომსახურების ხარჯის - 146 ლარის ანაზღაურება;

 

6. გაუქმდეს თბ--–--ის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის 2018 წლის 20 ივლისის განჩინებით გამოყენებული სარჩე-–ის უზრუნვე-–ყოფის ღონისძიება, რომლითაც მოპასუხე შპს „მო---“-ს (ს/კ 4--------) აეკრძალა მის საკუთრებაში რიცხული ავტოსატრანსპორტო საშუალების გასხვისება და გირავნობით დატვირთვა, რომლის რეკვიზიტებია: სანომრე ნიშანი - Q------, მარკა-მოდე-–ი - C---------------, ფერი - თეთრი, გამოშვების წე-–ი - 2008, საიდენტიფიკაციო ნომერი - 1---------------1, სარეგისტრაციო მოწმობა A-------- გაცემული 2--------7 წე-–ი.

 

7. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბ--–--ის სააპე-–აციო სასამართლოში დასაბუთებული გადაწყვეტილების ჩაბარებიდან 14 დღის ვადაში, გადაწყვეტილების სარეზოლუციო ნაწილის მე-8 პუნქტით გათვალისწინებული წესების დაცვით თბ--–--ის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის მეშვეობით.

 

8. გადაწყვეტილების გასაჩივრების მსურვე-–ი მხარე, თუ ის ესწრება გადაწყვეტილების გამოცხადებას ან მისთვის ცნობილია გადაწყვეტილების გამოცხადების თარიღი, ვალდებულია გადაწყვეტილების სარეზოლუციო ნაწილის გამოცხადებიდან არა უადრეს 20 და არა უგვიანეს 30 დღისა, გამოცხადდეს თბ--–--ის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიაში და ჩაიბაროს გადაწყვეტილების ასლი. წინააღმდეგ შემთხვევაში გასაჩივრების ვადის ათვლა დაიწყება გადაწყვეტილების გამოცხადებიდან 30-ე დღეს. ამ ვადის გაგრძე-–ება და აღდგენა დაუშვებე-–ია.

 

მოსამართლე თინათინ ეცადა–---–ი