განაჩენი

სისხლის სამართლის 19.09.2019
საქმის ნომერი
160100119003132958
დავის ტიპი
151 , 126 1
თარიღი
19.09.2019

გამოყენებული ნორმები

გადაწყვეტილების ტექსტი

საქმე # 160100119003132958

საქმე #1/267-19

გ ა ნ ა ჩ ე ნ ი

საქართველოს სახელით

 

13 სექტემბერი, 2019 წელი ქ. ბოლნისი

 

ბოლნისის რაიონული სასა-ართლოს

 

მოსა-ართლე - ჯემალ კოპალი-ნი

სხდომის მდივანი - ცაცა ებრალიძე

 

ბრალდების მხარე:

პროკურორი - და---- მუ---–---–ი

 

დაცვის მხარე:

ბრალდებული - მუ----- კუ--------ი (დაბადებული - 1----–-–----------------ს, საქართველოს მოქალაქე, პირადი №1----------, ნასა-ართლობის არ მქონე, დაოჯახებული, რეგისტრირებული და ფაქტობრივად მცხოვრები: ბოლნისი, სოფელი ფა-----ი)

 

ადვოკატი -გი- დე-------–---–ი

 

კვალიფიკაცი-: 1. საქართველოს სისხლის სა-ართლის კოდექსის 126-ე მუხლის 1-ლი ნაწილი;

 

2. საქართველოს სისხლის სა-ართლის კოდექსის 151-ე მუხლის 1-ლი ნაწილი.

 

დისპოზიცი-: 1. ცემა, რა-აც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გა-ოიწვი- და რასაც არ მოჰყოლი- საქართველოს სსკ-ის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი;

 

2. სიცოცხლის მოსპობის მუქარა, როდესაც იმას ვისაც ემუქრები-ნ, გაუჩნდა მუქარის განხორციელების საფუძვლი-ნი შიში.

 

სხდომის სახე - ღი-

 

აღწერილობით - სა-ოტივაციო ნაწილი:

 

1. სასა-ართლომ დაადგინა:

 

1.1. 2019 წლის 28 ივლისს, დაახლოებით 22:00 საათზე, ბოლნისის რაიონის სოფელ ფა-----ში მდებარე მუ----- კუ--------ის და მისი დის გი-------ნ და–-----------ს საზი-რო სახლის აივანზე, დის შვილის შა------ა ალ---------ას სტუმრობით უკმაყოფილო მუ----- კუ--------მა, ჯერ ხელი კრა მარცხენა მხარის არეში, შემდეგ თმით ძლიერად მოქაჩა შა------ა ალ---------ა, რომელმაც ორივე შემთხვევაში განიცადა ფიზიკური ტკივილი.

 

1.2. 2019 წლის 28 ივლისს, დაახლოებით 22:00 საათზე, ბოლნისის რაიონის სოფელ ფა-----ში მდებარე მუ----- კუ--------ის და მისი დის გი-------ნ და–-----------ს საზი-რო სახლის აივანზე, დის შვილის შა------ა ალ---------ას სტუმრობით უკმაყოფილო მუ----- კუ--------მა, ჯერ ფიზიკური შეურაცხყოფა მი-ყენა, ხოლო შემდეგ დაემუქრა მოკვლით და უთხრა, რომ თოფით გაუხვრიტავდა შუბლს, რის გა-ოც შა------ა ალ---------ას გაუჩნდა მუქარის განხორციელების საფუძვლი-ნი შიში, რადგან იცოდა, რომ მუ----- კუ--------ი სახლში ინახავდა თოფს და შეეძლო მისი გა-ოტანა და სროლა.

 

2. მტკიცებულებათა ერთობლიობა:

 

2.1. მუ----- კუ--------ის მიმართ ბრალად შერაცხული ქმედებების ჩადენა ემყარება სისხლის სა-ართლის საქმეზე არსებულ შემდეგ მტკიცებულებათა ერთობლიობას: დაზარალებულ - შა------ა ალ---------ას გა-ოკითხვის ოქმებს, მოწმეების - გი---–-----ნ და–-----------ს, გუ-–---მ კუ--------ას, აი-----ნ მა--------ს, ლა-ი- კუ--------ას გა-ოკითხვის ოქმებს, საცხოვრებელი სახლის ჩხრეკის ოქმს, ექსპერტიზის დასკვნას.

 

2.2. სასა-ართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსსკ-ის 73-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის ,,დ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ,,გა-ოკვლევის გარეშე მტკიცებულებად მიიღება ნებისმიერი სხვა გარემოება თუ ფაქტი, რომელზეც მხარეები შეთანხმდები-ნ”. მოცემულ შემთხვევაში ბრალდებულ მუ----- კუ--------ის სისხლის სა-ართლის საქმეზე არსებული ბრალდების მხარის მტკიცებულებები მხარეებმა საქმის არსებითად განხილვის დროს სადავოდ არ გახადეს, რის გა-ოც ისინი მიღებულ იქნა მტკიცებულებად გა-ოკვლევის გარეშე.

 

2.3. საქართველოს სსსკ-ის 82-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, ,,მტკიცებულება უნდა შეფასდეს სისხლის სა-ართლის საქმესთან მისი რელევანტურობის, დასაშვებობისა და უტყუარობის თვალსაზრისით“. ა-ავე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბა-ისად, ,,გა-ა-ტყუნებელი განაჩენით პირის და-ნაშავედ ცნობისათვის საჭიროა გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა“. მტკიცებულებითი სტანდარტი - ,,გონივრულ ეჭვს მიღმა“, სსსკ-ის მე-3 მუხლის მე-13 ნაწილის შესაბა-ისად, განიმარტება, როგორც სასა-ართლოს მიერ გა-ა-ტყუნებელი განაჩენის გა-ოტანისათვის საჭირო მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რომელიც ობიექტურ პირს დაარწმუნებდა პირის ბრალეულობაში.

 

2.4. ადა-ი-ნის უფლებათა ევროპული სასა-ართლოს მიერ განმარტებული-, რომ მტკიცებულებათა შეფასება, მათ შორის მათი რელევანტურობის განსაზღვრა არის ეროვნული სასა-ართლოების პრეროგატივა (იხ. ადა-ი-ნის უფლებათა ევროპული სასა-ართლოს 1988 წლის 6 დეკემბრის გადაწყვეტილება საქმეზე Barberà, Messegué, Jabardo v. Spain, პუნქტი 68). ევროპული სასა-ართლო მიიჩნევს, რომ შიდასახელმწიფოებრივი სასა-ართლო უკეთეს პოზიცი-ში-, ევროპულ სასა-ართლოსთან შედარებით, რათა შეაფასოს მტკიცებულება, დაადგინოს ფაქტები და განმარტოს შიდასახელმწიფოებრივი კანონმდებლობა (იხ. ადა-ი-ნის უფლებათა ევროპული სასა-ართლოს 2010 წლის 8 აპრილის გადაწყვეტილება საქმეზე Bulychevy v. Russia, პუნქტი 32).

 

2.5. ზემოაღნიშნულიდან გა-ომდინარე სასა-ართლო საქმეში არსებულ მტკიცებულებებს, რომლებიც მხარეებს სადავოდ არ გაუხდი-თ, აფასებს საქმესთან მათი რელევანტურობის, უტყუარობის, საკმარისობის თვალსაზრისით და ერთმნიშვნელოვნად დადასტურებულად მი-ჩნი- განაჩენის 1.1.-1.2. პუნქტებში მითითებული ფაქტობრივი გარემოებები.

 

3. სა-ართლებრივი შეფასება:

 

3.1. სასა-ართლო აღნიშნავს, რომ სისხლის სა-ართლის კოდექსის 126-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით კრიმინალიზებული- ცემა ან სხვაგვარი ძალადობა, რა-აც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გა-ოიწვი-, მაგრა- არ მოჰყოლი- ა- კოდექსის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი. ცემა ძალადობრივი დანაშაული- და ა- დანაშაულისგან სისხლისსა-ართლებრივი დაცვის ობიექტი- ადა-ი-ნის ჯანმრთელობა, თუმცა ცემა არ უკავშირდება ჯანმრთელობის დაზი-ნების განსაკუთრებულ შედეგს, ვინაიდან მსხვერპლისთვის ფიზიკური ტკივილი არ იწვევს მისი ჯანმრთელობის საშიშ დაზი-ნებას. ცემა გა-ოიხატება დაზარალებულის სხეულზე არაერთ დარტყმაში, რა-აც თავის მხრივ შესაძლებელი- გა-ოიწვიოს სხეულის ანატომიური მთლი-ნობის დარღვევა (ნაკაწრები, სისხლნაჟღენთები, ზედაპირული დაჟეჟილობანი, მცირე ჭრილობები), თუმცა შესაძლებელი- მხოლოდ ფიზიკურ ტკივილშიც გა-ოიხატოს. სწორედ დარტყმების რაოდენობა/ინტენსივობა განასხვავებს ცემას სხვაგვარი ძალადობისგან, რომელიც გა-ოიხატება ერთჯერად ძალადობრივ ქმედებაში (მაგ: ხელის გარტყმა, თმებით თრევა და სხვა). ქმედების ცემად ან სხვაგვარ ძალადობად დაკვალიფიცირებისათვის განმსაზღვრელი-, რომ სუბიექტის ქმედებას - ერთჯერად ან არაერთჯერად ძალადობრივ ქმედებას მოჰყვეს მსხვერპლისათვის ფიზიკური ტკივილი, ა-ასთან, ზემოაღნიშნულმა ქმედება- არ უნდა გა-ოიწვიოს ჯანმრთელობის მსუბუქი დაზი-ნება მისი ხანმოკლე მოშლით ან საერთო შრომისუნარი-ნობის თუნდაც უმნიშვნელო ან არა-ყარი დაკარგვით, ვინაიდან ა- შემთხვევაში ქმედება დაკვალიფიცირდება უფრო მძიმე სსკ-ის 120-ე მუხლით.

 

3.2. საქართველოს სსკ-ის 151-ე მუხლით სისხლისსა-ართლებრივი პასუხისმგებლობა დაწესებული- მუქარისთვის, რაც გულისხმობს სიცოცხლის მოსპობისა და ჯანმრთელობის დაზი-ნების ანდა ქონების განადგურების მუქარას, როდესაც იმას, ვისაც ემუქრები-ნ, გაუჩნდა მუქარის განხორციელების საფუძვლი-ნი შიში. ა- დანაშაულის შემადგენლობისთვის აუცილებელი-, რომ მუქარა მიმართული იყოს სიცოცხლის მოსპობის, ჯანმრთელობის დაზი-ნების ან ქონების განადგურებისაკენ. ქმედების მუქარად დაკვალიფიცირებისათვის გადა-წყვეტი-, რომ მუქარის ადრესატს გაუჩნდეს საფუძვლი-ნი შიში, რომ მუქარა რეალურად განხორციელდება.

 

3.3. სასა-ართლო აღნიშნავს, რომ განაჩენის 2.1. პუნქტში მითითებული მტკიცებულებებით უტყუარად დადგენილი- ის ფაქტობრივი გარემოება, რომ 2019 წლის 28 ივლისს, დაახლოებით 22:00 საათზე, ბოლნისის რაიონის სოფელ ფა-----ში მდებარე მუ----- კუ--------ის და მისი დის გი-------ნ და–-----------ს საზი-რო სახლის აივანზე, დის შვილის შა------ა ალ---------ას სტუმრობით უკმაყოფილო მუ----- კუ--------მა, ჯერ ხელი კრა მარცხენა მხარის არეში, შემდეგ თმით ძლიერად მოქაჩა შა------ა ალ---------ა, რომელმაც ორივე შემთხვევაში განიცადა ფიზიკური ტკივილი. 2019 წლის 28 ივლისს, დაახლოებით 22:00 საათზე, ბოლნისის რაიონის სოფელ ფა-----ში მდებარე მუ----- კუ--------ის და მისი დის გი-------ნ და–-----------ს საზი-რო სახლის აივანზე, დის შვილის შა------ა ალ---------ას სტუმრობით უკმაყოფილო მუ----- კუ--------მა, ჯერ ფიზიკური შეურაცხყოფა მი-ყენა, ხოლო შემდეგ დაემუქრა მოკვლით და უთხრა, რომ თოფით გაუხვრიტავდა შუბლს, რის გა-ოც შა------ა ალ---------ას გაუჩნდა მუქარის განხორციელების საფუძვლი-ნი შიში, რადგან იცოდა, რომ მუ----- კუ--------ი სახლში ინახავდა თოფს და შეეძლო მისი გა-ოტანა და სროლა. ა-დენად, სასა-ართლოს მი-ჩნი-, რომ სახეზეა საქართველოს სისხლის სა-ართლის კოდექსის 126-ე მუხლის 1-ლი ნაწილითა (ცემა, რა-აც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გა-ოიწვი- და რასაც არ მოჰყოლი- საქართველოს სსკ-ის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი) და საქართველოს სსკ-ის 151-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით (სიცოცხლის მოსპობისა მუქარა, როდესაც იმას, ვისაც ემუქრები-ნ, გაუჩნდა მუქარის განხორციელების საფუძვლი-ნი შიში) გათვალისწინებული დანაშაულებისათვის სავალდებულო ყველა ნიშანი. ა-ასთან, სასა-ართლო აღნიშნავს, რომ საქმეში არსებული მტკიცებულებების ანალიზის საფუძველზე, მართლწინააღმდეგობის ან ბრალის გა-ომრიცხველი გარემოებები არ დგინდება.

 

3.5. ა-დენად, ბრალდების მხარის მიერ წარმოდგენილ გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთანხმებულ მტკიცებულებებათა ერთობლიობის საფუძველზე სასა-ართლოს დადგენილად მი-ჩნი-, რომ მუ----- კუ--------მა ჩაიდინა ცემა, რა-აც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გა-ოიწვი- და რასაც არ მოჰყოლი- საქართველოს სსკ-ის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი, დანაშაული გათვალისწინებული საქართველოს სსკ-ის 126-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით და სიცოცხლის მოსპობის მუქარა, როდესაც იმას ვისაც ემუქრები-ნ, გაუჩნდა მუქარის განხორციელების საფუძვლი-ნი შიში, დანაშაული გათვალისწინებული საქართველოს სსკ-ის 151-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით, რომელთათვისაც იგი ცნობილ უნდა იქნეს და-ნაშავედ.

 

4. სასჯელისა და სხვა ღონისძიების გა-ოყენების დასაბუთება:

4.1. სასა-ართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსსკ-ის 259-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, სასა-ართლოს განაჩენი უნდა იყოს სა-ართლი-ნი. ა-ავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, ,,სასა-ართლოს განაჩენი სა-ართლი-ნი-, თუ დანიშნული სასჯელი შეესაბა-ება მსჯავრდებულის პიროვნებასა და მის მიერ ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმეს“. სასჯელის სა-ართლი-ნობის პრინციპს განა-ტკიცებს ასევე სსკ-ის 53-ე მუხლის 1-ლი ნაწილიც, რომელიც სასა-ართლოს ავალდებულებს და-ნაშავეს დაუნიშნოს სა-ართლი-ნი სასჯელი და პრიორიტეტს ანიჭებს ნაკლებად მკაცრი სახის სასჯელის გა-ოყენებას, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც იგი ვერ უზრუნველყოფს სასჯელის მიზნებს.

 

4.2. ა-ასთან, სასჯელის დანიშვნის დროს საქართველოს სსკ-ის 53-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გათვალისწინებულ უნდა იქნეს ბრალდებულის პასუხისმგებლობის შემა-სუბუქებელი და და-ა-ძიმებელი გარემოებები, კერძოდ, დანაშაულის ჩადენის მოტივი და მიზანი, ქმედებაში გა-ოვლენილი მართლსაწინააღმდეგო ნება, მოვალეობათა დარღვევის ხასი-თი და ზომა, ქმედების განხორციელების სახე, ხერხი და მართლსაწინააღმდეგო შედეგი, და-ნაშავის წარსული ცხოვრება, პირადი და ეკონომიკური პირობები, ყოფა-ქცევა ქმედების შემდეგ.

 

4.3. განაჩენის 4.1. და 4.2. პუნქტებთან მიმართებით სასა-ართლო განმარტავს, რომ სასჯელის სა-ართლი-ნობა სასა-ართლომ უნდა შეაფასოს ყოველ კონკრეტულ შემთხვევაში სასჯელის ინდივიდუალიზაციის პრინციპის გათვალისწინებით. თითოეული ჩადენილი ქმედება და მისი ჩა-დენი პირი თავისი ინდივიდუალობით გა-ოირჩევა, შესაბა-ისად, სწორედ ა- გარემოების გათვალისწინებით ყოველ კონკრეტულ შემთხვევაში დანიშნული სასჯელი უნდა იყოს მკაცრად პერსონალური, თანაზომიერი და პროპორციული მსჯავრდებულის პიროვნებასა და ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმესთან.

 

4.4. სასა-ართლო აღნიშნავს, რომ სსკ-ის 126-ე მუხლის 1-ლი ნაწილი, რომლითაც მუ----- კუ--------ს მსჯავრი უნდა დაედოს სასჯელის სახედ და ზომად ითვალისწინებს ჯარიმას ან საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომას ვადით ას ოციდან ას ოთხმოც საათა-დე ან შინაპატიმრობას ვადით ექვსი თვიდან ერთ წლა-დე ანდა თავისუფლების აღკვეთას ვადით ერთ წლა-დე, ი-რაღთან დაკავშირებული უფლებების შეზღუდვით ან უა-ისოდ. ხოლო სსკ-ის 151-ე მუხლის 1-ლი ნაწილი ჯარიმას ან საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომას ვადით ას ოციდან ას ოთხმოც საათა-დე ან გა-ასწორებელი სა-უშაოს ვადით ერთ წლა-დე ან შინაპატიმრობით ვადით ექვსი თვიდან ორ წლა-დე ანდა თავისუფლების აღკვეთას ვადით ერთ წლა-დე, ი-რაღთან დაკავშირებული უფლებების შეზღუდვით ან უა-ისოდ. ა-დენად, სასა-ართლო იმსჯელებს და შეაფასებს მუ----- კუ--------ის პიროვნებისა და ჩადენილი ქმედების გათვალისწინებით, რომელი სასჯელი იქნება პროპორციული/თანაზომიერი და უზრუნველყოფს სასჯელის მიზნებს.

 

4.5. მოცემულ შემთხვევაში სასა-ართლო სასჯელის დანიშვნისას მუ----- კუ--------ის პასუხისმგებლობის შემა-სუბუქებელ გარემოებად ითვალისწინებს იმ გარემოებას, რომ ბრალდებულმა ხელი შეუწყო სწრაფი მართლმსაჯულების განხორციელებას (მტკიცებულებები გახადა უდავოდ) და აღი-რა ჩადენილი ქმედება, ხოლო მისი პასუხისმგებლობის და-ა-ძიმებელო გარემოებები საქმეში არ მოიპოვება.

 

4.6. სასა-ართლო ყურადღებას ა-ახვილებს ევროპის საბჭოს მინისტრთა კომიტეტის 2002 წლის 30 აპრილის ქალთა ძალადობისაგან დაცვის რეკომენდაცი-ზე (რეკ(2002)5), სადაც აღნიშნული-, რომ წევრმა სახელმწიფოებმა უნდა შემოიღონ, განა----არონ ან/და გააუმჯობესონ, საჭიროების მიხედვით, ეროვნული პოლიტიკა ძალადობის წინააღმდეგ მსხვერპლთა მაქსიმალური უსაფრთხოებისა და დაცვის, მხარდაჭერისა და დახმარების, სისხლის და სა-ოქალაქო სა-ართალში ცვლილებების, საზოგადოების ცნობიერების ა-აღლებისა და ქალთა წინააღმდეგ ძალადობის სფეროში მომუშავე პროფესიონალების წვრთნისა და პრევენციის საშუალებით. რეკომენდაციის თანახმად, წევრმა სახელმწიფოებმა უნდა უზრუნველყონ, რომ ძალადობის ყველა მსხვერპლს შეეძლოს სა-ართალწარმოების დაწყება, უნდა არსებობდეს დებულებანი, რომლებიც უზრუნველყოფენ სისხლის სა-ართალწარმოების დაწყებას პროკურორის მიერ, რეკომენდაცი- მოუწოდებს პროკურორებს ქალთა წინააღმდეგ ძალადობა მიიჩნიონ გადა-წყვეტ გარემოებად იმის განსაზღვრისას, თუ რა-დენად საჭიროა საქმის აღძვრა, უზრუნველყონ, რომ მსხვერპლთა დასაცავად მიღებულ იქნას ეფექტი-ნი ზომები, მუქარისა და შურისძიების შესაძლო შემთხვევების წინააღმდეგ.

 

4.7 სასა-ართლო ითვალისწინებს მუ----- კუ--------ის მიერ ჩადენილი ქმედებების საზოგადოებრივ საშიშროებასა და ხასი-თს (მან დის შვილის მიმართ ჩაიდინა ძალადობრივი ხასი-თის დანაშაული - სიცოცხლის მოსპობის მუქარა და ფიზიკური ძალადობა, რაც გავრცელების მასშტაბებისა და ხასი-თის გათვალისწინებით მომეტებული საშიშროების მატარებელი-), ქმედებების განხორციელების სახესა და ხერხს მუ----- კუ--------ის ქმედებაში გა-ოვლენილ მართლსაწინააღმდეგო ნებას, მის პირად და ეკონომიკურ პირობებს, დაზარალებულის პოზიცი-ს, დანაშაულის ჩადენის მოტივს/მიზანს, მუ----- კუ--------ის კანონის შესაბა-ის და ეთიკურ ქცევას სასა-ართლო განხილვის დროს და მი-ჩნი-, რომ სასჯელის ინდივიდუალიზაციის პრინციპიდან გა-ომდინარე, მუ----- კუ--------ს სასჯელის სახედ და ზომად უნდა განესაზღვროს ჯარიმა.

 

4.8. დემოკრატიულ სახელმწიფოში სასჯელის მიზანს ადა-ი-ნის ფიზიკური ტანჯვა და პირადი დასჯა არ წარმოადგენს. სასჯელი სა-ართლი-ნობის აღდგენის, ახალი დანაშაულის თავიდან აცილებისა და და-ნაშავის რესოცი-ლიზაციის მიზნებს ემსახურება. სასჯელის სახით თავისუფლების აღკვეთა საზოგადოებისთვის განსაკუთრებული საფრთხის შემცველი ქმედებებისთვის არის დადგენილი და ვინაიდან იგი წარმოადგენს ადა-ი-ნის თავისუფლების შეზღუდვის უმკაცრეს ფორმას, ა-ა თუ იმ ქმედებისათვის სასჯელის სახით თავისუფლების აღკვეთა გა-ოყენებულ უნდა იქნეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც ეს აუცილებელი- ქმედების სიმძიმის, მოსალოდნელი საფრთხეების, დანაშაულის ჩადენის კონკრეტული გარემოებების, და-ნაშავის პიროვნებისა და სხვა ფაქტორების გათვალისწინებით. სასჯელის სახით გა-ოყენებული თავისუფლების აღკვეთის ხანგრძლივობა უნდა წარმოადგენდეს ქმედების შესაბა-ის, რეალურ და პროპორციულ საშუალებას სასჯელის მიზნების მისაღწევად.

 

4.9. საქართველოს სსკ-ის 42-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბა-ისად, ჯარიმის ოდენობას სასა-ართლო ადგენს ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმისა და მსჯავრდებულის მატერი-ლური მდგომარეობის გათვალისწინებით, რომელიც განისაზღვრება მისი ქონებით, შემოსავლით და სხვა გარემოებით.

 

4.10. განაჩენის 4.5. და 4.9. პუნქტებში არსებული გარემოებების გათვალისწინებით მუ----- კუ--------ს საქართველოს სსკ-ის 126-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, სასჯელის ზომად უნდა განესაზღვროს ჯარიმა 3 000 ლარისოდენობით, ხოლო საქართველოს სსკ-ის 151-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით ჯარიმს 4000 ლარის ოდენობით, რაც ჩადენილი დანაშაულების სიმძიმის, მათი საზოგადოებრივი საშიშროებისა და ბრალდებულის პიროვნების გათვალისწინებით, ასევე სსკ-ის 53-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის მოთხოვნებიდან გა-ომდინარე, სრულად შეესაბა-ება სა-ართლი-ნობის აღდგენის, ახალი დანაშაულის თავიდან აცილებისა და და-ნაშავის რესოცი-ლიზაციის მიზნებს (სასჯელის მიზნებს).

 

4.11. საქართველოს სსკ-ის 59-ე მუხლის მე-2 ნაწილების თანახმად, დანაშაულთა ერთობლიობის დროს საბოლოო სასჯელის დანიშვნისას უფრო მკაცრი სასჯელი შთანთქავს ნაკლებად მკაცრს, ხოლო თანაბარი სასჯელების დანიშვნისას ერთი სასჯელი შთანთქავს მეორეს. მოცემულ შემთხვევაში, საქართველოს სისხლის სა-ართლის კოდექსის 126-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით დანიშნულ სასჯელს - ჯარიმა 3 000 ლარი უნდა შთანთქოს საქართველოს სსკ-ის 151-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით დანიშნულმა სასჯელმა ჯარიმა- 4000 ლარის ოდენობით და დანაშაულთა ერთობლიობით მუ----- კუ--------ს სასჯელის სახედ და ზომად უნდა განესაზღვროს ჯარიმა 4000 ლარის ოდენობით.

ვინაიდან მუ----- კუ--------ი 2019 წლის 30 ივლისიდან 2019 წლის 04 სექტემბრა-დე იმყოფებოდა პატიმრობაში, საქართველოს სსკ-ს 62-ე მუხლის მ-ე 5 ნაწილის თანახმად უნდა შეუმსუბუქდეს სასჯელი და საბოლოოდ განესაზღვროს სასჯელი, ჯარიმა 3000 ლარის ოდენობით.

5. ნივთიერი მტკიცებულების საკითხის გადაწყვეტა:

 

მუ----- კუ--------ის მიმართ შეფარდებული აღკვეთის ღონისძიება გირაო გაუქმდეს და გირაოს თანხა განაჩენის აღსრულებიდან ერთი თვის ვადაში დაუბრუნდეს მის შემტან პირს

 

საქართველოს სსსკ-ის 81-ე მუხლის შესაბა-ისად, უნდა გადაწყდეს საქმეზე არსებული ნივთიერი მტკიცებულებების საკითხი, კერძოდ: სა-ადირო თოფი MC -21-12. N7994, სისხლის სა-ართლის საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ დაუბრუნდეს მის კანონიერ მფლობელს.

 

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

 

სასა-ართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სისხლის სა-ართლის საპროცესო კოდექსის 258-260-ე, 268-269-ე, 271-274-ე, 277-279-ე, 292-293-ე მუხლებით,დ ა ა დ გ ი ნ ა:

 

1. მუ----- კუ--------ი ცნობილ იქნეს და-ნაშავედ საქართველოს სისხლის სა-ართლის კოდექსის 126-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით და საქართველოს სსკ-ის 151-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით გათვალისწინებული დანაშაულების ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვროს:

 

საქართველოს სსკ-ის 126-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით ჯარიმა 3000 (სა-ი ათასი) ლარის ოდენობით.

 

საქართველოს სსკ-ის 151-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით ჯარიმა 4000 (ოთხი ათასი) ლარის ოდენობით.

 

2. საქართველოს სსკ-ის 59-ე მუხლის მე-2 ნაწილების თანახმად, დანაშაულთა ერთობლიობით უფრო მკაცრმა სასჯელმა ჯარიმა- 4000 (ოთხი ათასი) ლარის ოდენობით შთანთქოს ნაკლებად მკაცრი სასჯელი ჯარიმა 3000 (სა-ი ათასი) ლარის ოდენობით და დანაშაულთა ერთობლიობით მუ----- კუ--------ს სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვროს ჯარიმა 4000 (ოთხი ათასი) ლარის ოდენობით.

 

3. მუ----- კუ--------ს სასჯელის მოხდის საერთო ვადაში ჩაეთვალოს პატიმრობაში ყოფნის დრო 2019 წლის 30 ივლისიდან 2019 წლის 4 სექტემბრის ჩათვლით.

 

4. მუ----- კუ--------ს საქართველოს სსკ-ის 62-ე მუხლის მე-5 ნაწილის თანახმად, პატიმრობაში გატარებული დროის გათვალისწინებით შეუმსუბუქდეს სასჯელი და საბოლოოდ სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვროს ჯარიმა 3000 (სა-ი ათასი) ლარის ოდენობით.

 

5. მსჯავრდებულ მუ----- კუ--------ის მიმართ შეფარდებული აღკვეთის ღონისძიება გირაო გაუქმდეს და გირაოს თანხა განაჩენის აღსრულებიდან ერთი თვის ვადაში დაუბრუნდეს მის შემტან პირს.

 

6. საქართველოს სსსკ-ის 81-ე მუხლის შესაბა-ისად, უნდა გადაწყდეს საქმეზე არსებული ნივთიერი მტკიცებულებების საკითხი, კერძოდ: სა-ადირო თოფი MC-21-12. N7994, სისხლის სა-ართლის საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ დაუბრუნდეს მის კანონიერ მფლობელს.

 

7. განაჩენი კანონიერ ძალაში შედის გა-ოცხადებისთანავე.

 

8. განაჩენი შეიძლება გასაჩივრდეს გა-ოცხადებიდან ერთი თვის ვადაში, თბილისის სააპელაციო სასა-ართლოს სისხლის სა-ართლის საქმეთა პალატაში, ბოლნისის რაიონული სასა-ართლოს მეშვეობით.

 

მოსა-ართლე ჯემალ კოპალი-ნი