განაჩენი

საქმე # 150-00-19003272677

# 1/78-19

გ ა ნ ა ჩ ე ნ ი

საქართველოს სახელით

 

02 დეკემბე--ი, 20-9 წელი ქ. ახალქალაქი

 

ახალქალაქის რაიონული სასამართლო

მოსამართლე – მალხაზ ენუქიძე

სხდომის მდივანი – დავით მელიქიძე

ბრალდების მხარე:

პროკურორი - ლაშა მე--აბიშვილი

დაცვის მხარე:

ბრალდებული: აღ---ნ ოგ----ის ძე სი-------ი (დაბადებული 195- წლის 0- მა----ს, საქართველოს მოქალაქე, არასრული საშუალო განათლების მქონე, უმუშევარი, ქვრივი, პირადი ნომე--ი 3----------, ნასამართლობის არ მქონე, ფაქტობრივად მცხოვრების: ნი---–-----ის რაიონი სოფელი ეშ---ა);

კვალიფიკაცია: საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტი და საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 111 3811-ე მუხლის პირველი ნაწილი

ბრალდებულის ადვოკატი - კა----რ ას-----ე

თარჯიმანი - გალაქტიონ გავრელიშვილი

სხდომის სახე - ღია

განსახილველი საკითხი: ბრალდებულის აღ---ნ სი-------ის მიმართ სასამართლოს მიე-- განაჩენის გამოტანა

აღწე--ილობით-სამოტივაციო ნაწილი:

1. სასამართლომ დაადგინა შემდეგი ფაქტობრივი გარემოებები:

1.1. ნი---–-----ის რაიონის სოფელ ეშ---აში თანაცხოვრების პე--იოდში აღ---ნ სი-------მა საყოფაცხოვრებო საკითხებზე მომხდარი კონფლიქტის ნიადაგზე რძალს - ვა-–------ა სი-------ს ამ უკანასკნელის არასრულწლოვანი შვილების: 6 წლის სუ----ა და 13 წლის კა-----ტ სი-------ების თანდასწრებით, არაე--თხელ მიაყენა სიტყვიე--ი შეურაცხყოფა, აგინებდა და მიმართავდა უშვე--ი სიტყვებით. აღ---ნ სი-------ის სისტემატური სიტყვიე--ი შეურაცხყოფის გამო ვა-–------ა სი-------მა განიცადა ფსიქოლოგიური ტანჯვა.

ეი. აღ---ნ სი-------ს ბრალები ედება მასში, რომ მან ჩაიდინა ოჯახის ე--თი წევრის მიე-- ოჯახის სხვა წევრის მიმართ სისტემატური შეურაცხყოფა, რამაც გამოიწვია ტანჯვა და რასაც არ მოჰყოლია საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი, ჩადენილი არასრულწლოვნის თანდასწრებით მისივე ოჯახის წევრის მიმართ.

1.2. 20-9 წლის 28 სექტემბე--ს აღ---ნ სი-------ი მივიდა ნი---–-----ის რაიონის სოფელ ეშ---აში მდებარე ვა-–------ა სი-------ის საცხოვრებელ სახლში, რითაც არ შეასრულა მის მიმართ 20-9 წლის 18 სექტემბე--ს გამოცემული #002230 შემაკავებელი ორდე--ით დაკისრებული მოთხოვნები, რომელთა თანახმად მას 30 დღის ვადით აეკრძალა იმ სახლთან მიახლოება, სადაც მისი რძალი, მსხვე--პლი - ვა-–------ა სი-------ი ცხოვრობდა.

ეი. აღ---ნ სი-------ს ბრალები ედება მასში, რომ მან ჩაიდინა ოჯახის ე--თი წევრის მიე-- ოჯახის სხვა წევრის მიმართ შემაკავებელი ორდე--ით გათვალისწინებული მოთხოვნებისა და ვალდებულებების შეუსრულებლობა.

აღნიშნული ფაქტი დასტურდება საქმეში არსებულ მტკიცებულებათა ე--თობლიობით, კე--ძოდ: ვა-–------ა სი-------ის, ტრ-----ნ გე-–--ის, გო-რ ვა--------ნ-და--------ის, ირ--ა აი-------ის, კა-----ტ სი-------ის, ვე--ა ბე-------ის გამოკითხვის ოქმებით, აღ---ნ სი-------ის მიმართ გამოცემული შემაკავებელი ორდე--ითა და სხვა.

მხარეებს არც ე--თი მტკიცებულება სადავოდ არ გაუხდიათ. საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 73-ე მუხლის ’’დ’’ ქვეპუნქტის შესაბამისად, გამოკვლევის გარეშე მტკიცებულებად მიიჩნევა ნებისმიე--ი ფაქტი თუ გარემოება, რომელზედაც მხარეები შეთანხმდებიან. გამომდინარე აქედან, ვინაიდან მხარეებმა არც ე--თი მტკიცებულება სადავოდ არ მიიჩნიეს, ისინი გამოკვლევის გარეშე მიღებული იქნა მტკიცებულებად, როგორც პრეიუდიცია.

 

2. ქმედების სამართლებრივი აღწე--ა:

2.1. ოჯახის ე--თი წევრის მიე-- ოჯახის სხვა წევრის მიმართ სისტემატური შეურაცხყოფა, რამაც გამოიწვია ტანჯვა და რასაც არ მოჰყოლია საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი, ჩადენილი არასრულწლოვნის თანდასწრებით მისივე ოჯახის წევრის მიმართ.

2.2. ოჯახის ე--თი წევრის მიე-- ოჯახის სხვა წევრის მიმართ შემაკავებელი ორდე--ით გათვალისწინებული მოთხოვნებისა და ვალდებულებების შეუსრულებლობა.

2.3. აღ---ნ სი-------ი წარდგენილ ბრალდებას აღიარებს და ჩადენილ დანაშაულს ინანიებს. სასამართლოს სთხოვს, რომ მის მიმართ დადგენილი იქნას სამართლიანი და ლმობიე--ი სასჯელი.

2.4. მხარეთა დასკვნით სიტყვებში სახელმწიფო ბრალმდებელმა მოითხოვა ბრალდებულის დამნაშავედ ცნობა, გამამტყუნებელი განაჩენის დადგენა ბრალად წარდგენილ ქმედებაში და ბრალდებულ აღ---ნ სი-------ის დასჯა.

2.5. მხარეთა დასკვნით სიტყვებში დაცვის მხარემ მოითხოვა აღ---ნ სი-------ის მიმართ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტითა და საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 111 3811-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული სანქციის ფარგლებში ყველაზე მინიმალური სასჯელის შეფარდება, რასაც დაეთანხმა ბრალდებულიც.

2.6. სასამართლოს მიე-- დამტკიცებულად მიჩნეული ქმედების კვალიფიკაცია:

ზემო-ღნიშნული ფაქტებისა და მტკიცებულებების ე--თობლივი ანალიზით სასამართლოს დადასტურებულად მიაჩნია, რომ ბრალდებულმა ჩაიდინა დანაშაული გათვალისწინებული საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით ე.ი. ოჯახის ე--თი წევრის მიე-- ოჯახის სხვა წევრის მიმართ სისტემატური შეურაცხყოფა, რამაც გამოიწვია ტანჯვა და რასაც არ მოჰყოლია საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი, ჩადენილი არასრულწლოვნის თანდასწრებით მისივე ოჯახის წევრის მიმართ. ასევე ბრალდებულმა ჩაიდინა დანაშაული გათვალისწინებული საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 111 3811-ე მუხლის პირველი ნაწილით, ე.ი. ოჯახის ე--თი წევრის მიე-- ოჯახის სხვა წევრის მიმართ შემაკავებელი ორდე--ით გათვალისწინებული მოთხოვნებისა და ვალდებულებების შეუსრულებლობა.

3. სამართლებრივი შეფასება:

3.1. საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის მე-13 მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, გამამტყუნებელი განაჩენი უნდა ეფუძნებოდეს მხოლოდ ე--თმანეთთან შეთანხმებულ, აშკარა და დამაჯე--ებელ მტკიცებულებათა ე--თობლიობას, რომელიც გონივრულ ეჭვს მიღმა ადასტურებს პირის ბრალეულობას.

დაცვის მხარემ ბრალდების მხარის მიე-- წარმოდგენილი მტკიცებულებები სადავოდ არ გახადა. ბრალდებულმა აღიარა ჩადენილი დანაშაული და მოინანია.

შესაბამისად დადგენილი გარემოებიდან გამომდინარე, სასამართლოს მიაჩნია, რომ აღ---ნ სი-------ის ბრალეულობაში ეჭვის შეტანის საფუძველი არ არსებობს.

სასამართლო მიუთითებს, რომ ბრალდების მხარის მიე-- წარმოდგენილი მტკიცებულებები მთლიანობაში წარმო-დგენენ ე--თმანეთთან შეთანხმებულ, აშკარა და დამაჯე--ებელ მტკიცებულებათა ე--თობლიობას, რომლებიც გონივრულ ეჭვს მიღმა ადასტურებენ აღ---ნ სი-------ის ბრალეულობას.

3.2. ნი---–-----ის რაიონის სოფელ ეშ---აში თანაცხოვრების პე--იოდში აღ---ნ სი-------მა საყოფაცხოვრებო საკითხებზე მომხდარი კონფლიქტის ნიადაგზე რძალს - ვა-–------ა სი-------ს ამ უკანასკნელის არასრულწლოვანი შვილების: 6 წლის სუ----ა და 13 წლის კა-----ტ სი-------ების თანდასწრებით, არაე--თხელ მიაყენა სიტყვიე--ი შეურაცხყოფა, აგინებდა და მიმართავდა უშვე--ი სიტყვებით. აღ---ნ სი-------ის სისტემატური სიტყვიე--ი შეურაცხყოფის გამო ვა-–------ა სი-------მა განიცადა ფსიქოლოგიური ტანჯვა.

ეი. აღ---ნ სი-------ს ბრალები ედება მასში, რომ მან ჩაიდინა ოჯახის ე--თი წევრის მიე-- ოჯახის სხვა წევრის მიმართ სისტემატური შეურაცხყოფა, რამაც გამოიწვია ტანჯვა და რასაც არ მოჰყოლია საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი, ჩადენილი არასრულწლოვნის თანდასწრებით მისივე ოჯახის წევრის მიმართ.

3.3.20-9 წლის 28 სექტემბე--ს აღ---ნ სი-------ი მივიდა ნი---–-----ის რაიონის სოფელ ეშ---აში მდებარე ვა-–------ა სი-------ის საცხოვრებელ სახლში, რითაც არ შეასრულა მის მიმართ 20-9 წლის 18 სექტემბე--ს გამოცემული #002230 შემაკავებელი ორდე--ით დაკისრებული მოთხოვნები, რომელთა თანახმად მას 30 დღის ვადით აეკრძალა იმ სახლთან მიახლოება, სადაც მისი რძალი, მსხვე--პლი - ვა-–------ა სი-------ი ცხოვრობდა.

ეი. აღ---ნ სი-------ს ბრალები ედება მასში, რომ მან ჩაიდინა ოჯახის ე--თი წევრის მიე-- ოჯახის სხვა წევრის მიმართ შემაკავებელი ორდე--ით გათვალისწინებული მოთხოვნებისა და ვალდებულებების შეუსრულებლობა.

შესაბამისად სახეზეა მიზეზობრივი კავშირი ჩადენილ ქმედებასა და შედეგს შორის, ხოლო აღ---ნ სი-------ის მიე-- ჩადენილი ქმედება მართლსაწინააღმდეგო და დანაშაულებრივია.

 

4. პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი და დამამძიმებელი გარემოებები:

4.1. ბრალდებული გულწრფელად აღიარებს და ინანიებს ჩადენილ დანაშაულს, რაც პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი გარემოებაა, იგი შე--იგებულია დაზარალებულთან, გასათვალისწინებელია ისიც რომ ბრალდებული საპენსიო ასაკს მიღწეული პირია და არ არის წარსულში ნასამართლევი.

4.2. პასუხისმგებლობის დამამძიმებელი გარემოება არ არსებობს.

 

5. სასჯელის გამოყენების დასაბუთება:

5.1. სასამართლო სასჯელის დანიშვნისას ითვალისწინებს დანაშაულის ჩადენის მოტივსა და მიზანს, ქმედებაში გამოვლენილ მართლსაწინააღმდეგო ნებას, მოვალეობათა დარღვევის ხასიათსა და ზომას, ქმედების განხორციელების სახეს, ხე--ხსა და მართლსაწინააღმდეგო შედეგს, ბრალდებულის პიროვნებას, ქონებრივ, მატე--იალურ და მის ჯანმრთელობის მდგომარეობას.

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 39-ე მუხლის თანახმად სასჯელის მიზანია სამართლიანობის აღდგენა, ახალი დანაშაულის თავიდან აცილება და დამნაშავის რესოციალიზაცია.

სასჯელის მიზანი ხორციელდება მსჯავრდებულსა და სხვა პირზე ზემოქმედებით, რათა ისინი განიმსჭვალონ მართლწესრიგის დაცვისა და კანონის წინაშე პასუხისმგებლობის გრძნობით.

კონკრეტულ შემთხვევაში გასათვალისწინებელია არა მა----ო ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმე, არამედ დამნაშავის პიროვნებაც, წარსული ცხოვრება, გამოძიებასთან თანამშრომლობა, ოჯახური და სოციალური მდგომარეობა.

გარდა სამართლიანობის აღდგენისა, სასჯელი რესოციალიზაციის ე--თგვარი ფორმაა და მას პრევენციული მნიშვნელობაც გააჩნია. სასჯელის გამოყენება დამნაშავის გამოსწორებასა და ახალი დანაშაულის თავიდან აცილებისკენაა მიმართული.

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის სანქცია ითვალისწინებს საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომას ვადით ორასიდან ოთხას საათამდე ან თავისუფლების აღკვეთას ვადით ე--თიდან სამ წლამდე, იარაღთან დაკავშირებული უფლებების შეზღუდვით ან უამისოდ.

 

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 111 3811-ე მუხლის პირველი ნაწილის სანქცია ითვალისწინებს ჯარიმას ან საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომას ვადით ას ოთხმოციდან ორას ორმოც საათამდე ან თავისუფლების აღკვეთას ვადით ე--თ წლამდე, იარაღთან დაკავშირებული უფლებების შეზღუდვით ან უამისოდ.

 

აღ---ნ სი-------ს უნდა შეეფარდოს სასჯელის ისეთი სახე და ზომა რაც ხელს შეუწყობს სამართლიანობის აღდგენასა და დამნაშავის რესოციალიზაციას. მოცემულ შემთხვევაში სასამართლოს მიაჩნია, რომ აღ---ნ სი-------ის საზოგადოებისაგან მკაცრი იზოლირება და მისთვის საპატიმრო სასჯელის დანიშვნა არ შეიძლება იყოს სასჯელის მიზანი.

ყოველივე ზემო-ღნიშნულიდან გამომდინარე, აღ---ნ სი-------ის პიროვნებისა და ოჯახური მდგომარეობის გათვალისწინებით ძირითადი სასჯელის სახით უნდა შეეფარდოს პირობითი მსჯავრი, რაც სავსებით აკმაყოფილებს სამართლიანობის აღდგენისა და რესოციალიზაციის პრ--ციპს. მოცემულ შემთხვევაში სასჯელის დანიშვნისას სასამართლო თვლის რომ შესაძლებელია პირობითი მსჯავრის გამოყენება, ვინაიდან მიაჩნია, რომ სასჯელის სახით ჯარიმის შეფარდება ხელს შეუწყობს სამართლიანობის აღდგენასა და დამნაშავის რესოციალიზაციას და რაც პროპორციულად და თანაზომიე--ად იქნება მიჩნეული სასამართლოს მიე--, ამასთან იქნება კანონიე--ი და ლეგიტიმური მიზნის მიღწევის ე--თადე--თ ვარგისი საშუალება. აღ---ნ სი-------ის პიროვნების, გამოძიებასთან თანამშრომლობის, ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმის, ოჯახური და სოციალური მდგომარეობის გათვალისწინებით, ბრალდებულის პიროვნების შემამსუბუქებელი გარემოებების მხედველობაში მიღებით სასამართლოს მიაჩნია, რომ აღ---ნ სი-------ის საზოგადოებისაგან მკაცრი იზოლირება და მისთვის სხვა სახის სასჯელის დანიშვნა ამ შემთხვევაში არ შეიძლება იყოს სასჯელის მიზანი. ამასთან, ბრალდებული აღ---ნ სი-------ი საპენსიო ასაკს მიღწეული პირია, ამიტომ მის მიმართ სასჯელის სახედ საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომა ვე-- იქნება გამოყენებული.

 

6. აღკვეთის ღონისძიების საკითხის გადაწყვეტა:

აღ---ნ სი-------ის მიმართ, ახალქალაქის რაიონული სასამართლოს მიე--, 20-9 წლის 30 სექტემბრის განჩინებით შე--ჩეული აღკვეთის ღონისძიება - პატიმრობა, უნდა გაუქმდეს.

სარეზოლუციო ნაწილი:

ვიხელმძღვანელე საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 210-217-ე, 268-ე, 269-ე, 271-ე, 272-ე, 273-ე, 274-ე, 277-ე, 279-ე მუხლებით და

დ ა ვ ა დ გ ი ნ ე:

1. აღ---ნ სი-------ი ცნობილ იქნას დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტითა და საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 111 3811-ე მუხლის პირველი ნაწილით;

2. აღ---ნ სი-------ი ცნობილ იქნას დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით და ძირითადი სასჯელის სახედ და ზომად გ----აზღვროს 1 (ე--თი) წლისა და 6 (ექვსი) თვის ვადით თავისუფლების აღკვეთა;

3. აღ---ნ სი-------ი ცნობილ იქნას დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 111 3811-ე მუხლის პირველი ნაწილით და ძირითადი სასჯელის სახედ და ზომად გ----აზღვროს თავისუფლების აღკვეთა 6 (ექვსი) თვის ვადით;

4. საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 59-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, უფრო მკაცრმა სასჯელმა შთანთქოს ნაკლებად მკაცრი სასჯელი და საბოლოოდ აღ---ნ სი-------ს გ----აზღვროს თავისუფლების აღკვეთა 1 (ე--თი) წლისა და 6 (ექვსი) თვის ვადით, რაც სისხლის სამართლის კოდექსის 63-ე მუხლის თანახმად ჩაეთვალოს პირობით, ხოლო სისხლის სამართლის კოდექსის 64-ე მუხლის საფუძველზე გამოსაცდელ ვადად დაუდგინდეს 2 (ორი) წელი;

5. აღ---ნ სი-------ს სასჯელის მოხდის ვადაში ჩაეთვალოს პატიმრობაში ყოფნის დრო 20-9 წლის 28 სექტემბრიდან 20-9 წლის 02 დეკემბრის ჩათვლით;

6. აღ---ნ სი-------ის მიმართ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება - პატიმრობა გაუქმდეს და აღ---ნ სი-------ი დაუყოვნებლივ გათავისუფლდეს სასამართლო სხდიომის დარბაზიდან;

7. კონტროლი მსჯავრდებულის ყოფაქცევაზე საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით დაევალოს არასაპატიმრო სასჯელთა აღსრულებისა და პრობაციის ე--ოვნული სააგენტოს სამცხე-ჯავახეთის პრობაციის ბიუროს მსჯავრდებულის საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით;

8. განაჩენის ასლები გადაეცეთ საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 278-ე მუხლით დადგენილ პირებსა და ორგანოებს;

9. განაჩენი კანონიე-- ძალში შედის გამოცხადებისთანავე;

10. განაჩენი შეიძლება გასაჩივრდეს გამოცხადებიდან ე--თი თვის ვადაში თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში (ქ. თბილისი, გრ. რობაქიძის 7ა) ახალქალაქის რაიონული სასამართლოს (ქ. ახალქალაქი, მაშტოცის ქ. #110) მეშვეობით.

 

მოსამართლე მალხაზ ენუქიძე