სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული შენობა-ნაგებობის სარგებლობის უფლებით გადაცემისას წლიური ქირის ოდენობის გამოთვლის წესის დამტკიცების შესახებ

საქართველოს მთავრობის

დადგენილება №183

2006 წლის 28 სექტემბერი

ქ. თბილისი

სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული შენობა-ნაგებობის სარგებლობის უფლებით გადაცემისას წლიური ქირის ოდენობის გამოთვლის წესის დამტკიცების შესახებ

1. „საქართველოს მთავრობის სტრუქტურის, უფლება­მოსილებისა და საქმიანობის წესის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-5 მუხლის „ი“ ქვეპუნქტის, „სახელმწიფო საკუ­თრებაში არსებული შენობა-ნაგებობების სარგებლობის უფლე­ბით გადაცემის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-5 მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე დამტკიცდეს სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული შენობა-ნაგებობის სარგებლობის უფლებით გადაცემისას წლიური ქირის ოდენობის გამოთვლის თანდართული წესი დანართთან ერთად.

2. დადგენილება ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.

პრემიერ-მინისტრი        ზ. ნოღაიდელი

სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული შენობა-ნაგებობის სარგებლობის უფლებით გადაცემისას წლიური ქირის ოდენობის გამოთვლის წესი

    მუხლი 1. ზოგადი ნაწილი

1. შენობა-ნაგებობების სასყიდლიანი უზუფრუქტის, ქირავნობის, იჯარის ფორმით გადაცემისას წლიური ქირის ოდენობა განისაზღვრება ამ წესის შესაბამისად.

2. შენობა-ნაგებობების წლიური ქირის ოდენობა განისაზ­ღვრე­ბა საქართველოს მთავრობის დადგენილებით.

    მუხლი 2. სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული შენობა-ნაგებობების წლიური ქირის ოდენობის განსაზღვრა

1. სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული შენობა-ნაგებობე­ბის წლიური ქირის ოდენობის გაანგარიშების საფუძველია ყველა სახის უძრავი ქონების ფართობი, მდებარეობა, შენობა-ნაგე­ბობების მახასიათებლები (მდგომარეობა), დაკავებული მიწის ფართობი.

2. სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული შენობა-ნაგებობე­ბის წლიური ქირის ოდენობა გაიანგარიშება ფორმულით:

ქ(წ) = (მნ+ქფ X ITL X Img) X არანაკლებ 0,1,

სადაც:

ქ(წ) არის სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული შენობა-ნაგებობების წლიური ქირის ოდენობა;

მნ არის მიწის ნორმატიული ფასი, რომელსაც ადგენს ადგილობრივი თვითმმართველობა;

ქფ არის სახელმწიფო ქონების საწყისი ფასი, რომელიც განისაზღვრება „სახელმწიფო ქონების პრივატიზების შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად;

ITL არის ლოკალურ-ტერიტორიული ინდექსი, რომელსაც ადგე ნ ს ადგილობრივი თვითმმართველი ერთეული. საქართველოს ქალაქების, რაიონების, ტერიტორიული ზონების გამოყოფა ტერიტორიის შემდეგი პარამეტრების გათვალისწინებით:

ა) საინჟინრო ინფრასტრუქტურა;

ბ) სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურა;

გ) სოციალური ინფრასტრუქტურა;

დ) კეთილმოწყობა;

ე) ბუნებრივ-ეკოლოგიური პირობები;

ვ) პრესტიჟულობა;

Img არის საქართველოს ქალაქების (რაიონების) მაკრომდებარეობის ინდექსი, რომელიც დგინდება ადგილობრივი თვითმმართველი ერთეულის მიერ, სოციალურ-ეკონომიკური და ბუნებრივი მახასიათებლების მიხედვით შემდეგი პარამეტრების საფუძველზე:

ა) მოსახლეობის რაოდენობა;

ბ) ადმინისტრაციული სტატუსი;

გ) სამეურნეო პროფილი;

დ) სიმაღლე ზღვის დონიდან;

ე) სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურით უზრუნველყოფა;

ვ) ადგილი განსახლების სისტემაში.

შენიშვნა:

1. ITL თუ არ არის დადგენილი, გამოიყენება 1.

2. ITL არ გამოიყენება, თუ დადგენილია შენობა-ნაგე­ბო­ბის საბაზრო ღირებულება.

3. იმ შემთხვევაში, თუ სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული შენობა-ნაგებობების წლიური ქირის ოდენობის გაანგარიშება ვერ ხორციელდება პირველი მუხლის მე-2 პუნქტით დადგენილი ფორმულით, მისი გაანგარიშება უნდა მოხდეს შემდეგი ფორმულით:

ქ(წ) = ფ(0) X ტ X ზ X (კ X ს + მ) X არანაკლებ 0,1,

სადაც:

ქ(წ) არის სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული შენობა-ნაგებობების საწყისი წლიური ქირის ოდენობა;

ფ(0) არის ქალაქში (რაიონში) უძრავი ქონების 1 კვ. მეტრის საბაზისო საბაზრო ფასი და მას გაიანგარიშებს და ამტკიცებს ადგილობრივი მმართველობის ორგანო პერიფერიულ ზონაში მდებარე უძრავი ქონების დასაბეგრი თანხიდან გამო­მდინარე იმ პირობებში, როდესაც კ=1 და მ=0;

ტ არის უძრავი ქონების საერთო ფართობი;

ზ არის უძრავი ქონების ზონალური კოეფიციენტი;

კ არის უძრავი ქონების მდგომარეობის მახასიათებელი;

ს არის სართულის შემასწორებელი კოეფიციენტი;

მ არის უძრავი ქონების მიერ დაკავებული მიწის ნაკვეთის მონაწილეობის კოეფიციენტი.

4. უძრავი ქონების ზონალური კოეფიციენტი (ზ) გაიანგარიშება თითოეული ქალაქისათვის (რაიონისათვის) ცალ-ცალკე დასახლებათა სოციალურ-ეკონომიკური და ბუნებრივი მახასი­ათებლების მიხედვით:

ა) მოსახლეობის რაოდენობა;

ბ) ადმინისტრაციული სტატუსი;

გ) სამეურნეო პროფილი;

დ) სიმაღლე ზღვის დონიდან;

ე) სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურით უზრუნველყოფა;

ვ) ადგილი განსახლების სისტემაში.

5. ქალაქებში, რომელთა მოსახლეობა არ აღემატება 10 ათასს, ზონირება არ არის რეკომენდებული და მთელ ტერიტო­რიაზე ზ=1,0.

6. ქალაქებში 10 ათასიდან 50 ათასამდე მოსახლეობით, ზონირება ერთსაფეხურიანია. გამოიყოფა სამი ძირითადი ზონა – ცენტრალური, შუალედური და პერიფერიული. ყველა ქალაქის პერიფერიულ ზონაში ზ=1,0 და ყველა მომდევნო ზონისათვის იზრდება ერთი ერთეულით.

7. ქალაქებში 50 ათასიდან 0,5 მლნ მოსახლეობით, ზონი­რება ოთხსაფეხურიანია და (ზ) კოეფიციენტის მნიშვნელობების დიფერენცირება ხდება ზონების მიხედვით 1-დან (პერიფერიული არეალები) 5-ის (ცენტრალური არეალები) ფარგლებში.

8. ქალაქებში 0,5 მლნ-ზე მეტი მოსახლეობით, ზონირება მაქსიმუმ ათსაფეხურიანია და (ზ) კოეფიციენტის მნიშვნელობების დიფერენცირება ხდება ზონების მიხედვით 1-დან (პერიფერიული ზონისათვის) 10-ის (ცენტრალური ზონა) ფარგლებში.

9. საქართველოს ქალაქების, რაიონების ტერიტორიული ზონები გამოიყოფა ტერიტორიის შემდეგი პარამეტრების მიხედვით. ქალაქის (რაიონის) ზონირებას ახდენს და ამტკიცებს ადგილობრივი მმართველობის ორგანო შემდეგი კრიტერი­უმებიდან გამომდინარე:

ა) საინჟინრო ინფრასტრუქტურა;

ბ) სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურა;

გ) სოციალური ინფრასტრუქტურა;

დ) კეთილმოწყობა;

ე) ბუნებრივ-ეკოლოგიური პირობები;

ვ) პრესტიჟულობა.

10. უძრავი ქონების მდგომარეობის მახასიათებლის (კ) მნიშვნელობა განისაზღვრება ადგილზე ვიზუალური დათვალი­ერებით, შემდეგი პარამეტრების გათვალისწინებით (დანართი):

ა) კაპიტალურობა;

ბ) გეგმარება;

გ) ჭერი;

დ) ადგილმდებარეობა;

ე) პრესტიჟულობა;

ვ) კეთილმოწყობა;

ზ) ავარიულობა;

თ) ცვეთა.

11. კაპიტალურობა: –

ა) ფუნდამენტი;

ბ) კონსტრუქციული ნაწილი; 

გ) სართულშორისი გადახურვა;       

დ) სახურავი;

ე) სახლშიდა ტიხრები.

12. გეგმარება: –

ა) ბუნებრივი განათების შეუზღუდაობა;

ბ) დამხმარე ფართობისა და საერთო ფართობის თანაფარდობა.

13. ჭერი – ჭერის სიმაღლე.

14. ადგილმდებარეობა – გეოგრაფიული მდებარეობა.

15. პრესტიჟულობა – პრესტიჟულობა

16. კეთილმოწყობა – სახლშიდა კომუნიკაციების და კეთილმოწყობის მდგომარეობა.

17. ავარიულობა: –

ა) ფუნდამენტი;     

ბ) კონსტრუქციული ნაწილი;

გ) ბუნებრივი და სტიქიური ზემოქმედების შედეგი.

18. ცვეთა:

ა) ფიზიკური;

ბ) მორალური.

19. ზემოაღნიშნული პარამეტრების გათვალისწინებით, ამ პარამეტრების მნიშვნელობას შეესაბამება კოეფიციენტები 0,3-დან 3-მდე.

20. მშენებარე უძრავი ქონების მდგომარეობის მახასია­თებლის – (კ) მნიშვნელობა შეესაბამება სამშენებლო მზადყოფნის კოეფიციენტს. მრავალსართულიანი შენობა-ნაგებო­ბებისათვის გამოიყენება სართულის შემასწორებელი კოეფიციენტი:

ა) მიწის პირიდან პირველი სართულის იატაკის სიმაღლემდე არა უმეტეს 52 სმ სიმაღლისას შემასწორებელი კოეფიციენტია 0,6; 50 სმ-დან 1,5 მ-მდე სიმაღლისას – 0,7; 2 მ-დან 3 მ-დე სიმაღლისას – 0,8. 2 – 5-სართულიან სახლებში პირველი სართულის კოეფიციენტია – 0,9, მე-2-დან მე-5 სართულის ჩათვლით – 1;

ბ) 6 – 7-სართულიან შენობებში პირველი და ბოლო სართულების შემასწორებელი კოეფიციენტია – 0,8, მე-2-დან მე-5-ს ჩათვლით – 1, მე-5-დან მე-7-ს ჩათლით – 0,9. 8–10-სართულიან შენობებში პირველი და ბოლო სართულების შემასწორებელი კოეფიციენტია – 0,8. მე-2-დან მე-7-მდე – 1. მე-7-დან მე-10-ს ჩათვლით – 0,9, 10 – 16-სართულიან შენობებში პირველი და ბოლო სართულების შემასწორებელი კოეფიციენტია – 0,7, მე-2-დან მე-7-ს ჩათვლით – 1, მე-7-დან მე-9-ს ჩათვლით – 0,9, მე-9-დან მე-15-ს ჩათვლით – 0,8;

გ) სხვენში განთავსებული (ყოფილი არასაცხოვრებელი) ფართობის შემასწორებელი კოეფიციენტია 0,7;

დ) ფართობის ნულოვან სართულზე განთავსებისას წლი­ური ქირის ოდენობა მცირდება 30 პროცენტით, ნახევარ­სარდაფში განთავსებისას – 40 პროცენტით, სარდაფში განთავსებისას – 60 პროცენტით. თუ ჭერის სიმაღლე 2,70 მეტრზე ნაკლებია, მიღებული წლიური ქირის ოდენობა დამატებით მცირდება ყოველ სანტიმეტრზე 1 პროცენტით, მაგრამ არა უმეტეს 40 პროცენტისა.

21. სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული შენობა-ნაგებობების წლიური ქირის ოდენობის განსაზღვრისას დაკავებული მიწის ნაკვეთის მონაწილეობის კოეფიციენტი გაიანგარიშება ფორმულით:

ტ – ტ

მ ს

მ = —————X 0,3

ტ

ს

 

ტ

მ არის შენობა-ნაგებობებზე დამაგრებული მიწის საერთო ფართობი;

ტ

ს არის მიწის ფართობი, რომელიც უკავია შენობა-ნაგებობას.

0,3 არის შენობა-ნაგებობებზე დამაგრებული მიწის ფართობის 30-პროცენტიანი მონაწილეობა შენობა-ნაგებობების წლიური ქირის ოდენობაში.

დანართი

უძრავი ქონების მდგომარეობის მახასიათებლების გაანგარიშების

 ცხრილი

ძირითადი პარამეტრები	ძირითადი პარამეტრის შემადგენელი პარამეტრი	პარამეტრის მდგომარეობა	პარამეტრის მნიშვნელობა
1	2	3	4
1) კაპიტალურობა	ა) ფუნდამენტი	-კაპიტალური	0,20
		-არაკაპიტალური	0,10
	ბ) კონსტრუქციული ნაწილი	-შერეული	0,20
		-კარკასული	0,19
		-ბლოკური	0,18
		-კარკასულ-პანელოვანი	0,17
		-პანელოვანი	0,16
		-სხვა დანარჩენი	0,15
	გ) სართულშორისი გადახურვა	-რკინა-ბეტონი	0,20
		-მეტალის	0,15
		-ხის	0,10
	დ) დასახურავი	-მეტალის	0,10
		-ჰიდროსაიზ ოლა ციო მასალით	0,08
		-სხვა მასალით	0,06
	ე) სახლშიდა ტიხარები	-კაპიტალური	0,10
		-არაკაპიტალური	0,06
2) გეგმარება	ა) ბუნებრივი განათების შეზღუდულობა	პირველადი განათების მქონე ფართის ხვედრითი წილი საერთო ფართში: -70%-ზე მეტი -50%-დან 70%-მდე -50%-ზე ნაკლები	0,16 0,13 0,10
	ბ) დამხმარე ფართისა და საერთო ფართის თანაფარდობა	დამხმარე ფართის წილი საერთო ფართში: -40%-მდე -40%-ზე მეტი	0,32 0,25
3) ჭერი	ჭერის სიმაღლე	-4,0 მეტრზე მეტი -3,0-დან 4,0 მეტრამდე -3,0 მეტრზე ნაკლები	0,32 0,25 0,20
4) ადგილმდებარეობა	გეოგრაფიული	-ვაკეზე	0,40
		-აღმართზე	0,25
		-დაღმართზე	0,25
5) პრესტიჟულობა	პრესტიჟულობა	-პრესტიჟული	0,60
		-ნაკლებად პრესტიჟული	0,30
		-არაპრესტიჟული	0,08
6) კეთილმოწყობა	სახლშიდა კომუნიკაციებისა და კეთილმოწყობის მდგომარეობა	-საუკეთესო	0,40
		-კარგი	0,35
		-საშუალო	0,30
		-ცუდი	0,20
7) ავარიულობა	ა) ფუნდამენტი	-საჭიროებს კაპიტალურ გამაგრებას	-0,30
		-საჭიროებს მიმდინარე შეკეთებას	0,15
		-ნორმალურ მდგომარეობაში	0
	ბ) კონსტრუქციული ნაწილის	-საჭიროებს კაპიტალურ შეკეთებას	-0,30
		-საჭიროებს მიმდინარე შეკეთებას	-0,15
		-ნორმალურ მდგომარეობაში	0
	გ) ბუნებრივი და სტიქიური ზემოქმედების შედეგი	დაზიანებულია შენობის -70% და მეტი -30%-დან 70%-მდე -10%-დან 30%-მდე -10%-ზე ნაკლები	-0,30 -0,20 -0,15 0
8) ცვეთა	ა) ფიზიკური	ცვეთა შეადგენს -80%-ზე მეტს -50%-დან 80%-მდე -20%-დან 50%-მდე -20%-ზე ნაკლები	-0,25 -0,20 -0,15 0
	ბ) მორალური	-მთლიანად	-0,10
		-ნაწილობრივ	-0,05
		-ცვეთის გარეშე	0

 

უძრავი ქონების მდგომარეობის მახასიათებლის (კ) მნიშვნელობა გაიანგარიშება ცხრილის შესაბამისად. შესაფასებელი ქონების ფაქტობრივი მდგომარეობიდან გამომდინარე, ძირითადი პარამეტრების შემადგენელი ყველა პარამეტრისათვის (2 გრაფ) კონკრეტული მნიშვნელობის მინიჭებისა და მათი შეკრების გზით.