„საექიმო სპეციალობათა პროფესიული კომპეტენციების დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2015 წლის 30 მარტის №01-8/ნ ბრძანებაში ცვლილების შეტანის თაობაზე

საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის

2015 წლის 15 ივლისი

ქ. თბილისი

„გ) დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტს, რომელიც ფლობს სახელმწიფო სერტიფიკატს საექიმო სპეციალობაში „სამედიცინო რადიოლოგია“, მზადების სათანადო კურსის დასრულების შემთხვევაში, უფლება აქვს, მიიღოს სუბსპეციალობის მოწმობა - „კომპიუტერულ-ტომოგრაფიული დიაგნოსტიკა“ და „მაგნიტურ-რეზონანასული ტომოგრაფია.“.

,,6. სპეციალიზაციის პროგრამისა და საექიმო სპეციალობის კომპეტენციით დადგენილი გარდამავალი ეტაპის რეგულირებით განსაზღვრულ სპეციალიზაციის კურსის გავლა შესაძლებელია სამედიცინო დაწესებულებაში, რომელშიც მიმდინარეობს მზადება შესაბამისი დიპლომისშემდგომი განათლების (პროფესიული მზადების)/სარეზიდენტო პროგრამის ფარგლებში.“.

„ლ) „გასტროენტეროლოგია“ (დანართი 11);

მ) „ნევროლოგია (დანართი 12);

ნ) „პათოლოგიური ანატომია - კლინიკური პათოლოგია“ (დანართი 13);

ო) „რევმატოლოგია“ (დანართი 14);

პ) „ორთოპედია-ტრავმატოლოგია“ (დანართი 15);

ჟ) „ფთიზიატრია-პულმონოლოგია“ (დანართი 16).“.

 „გასტროენტეროლოგია“

1. სპეციალობის დასახელება  - „გასტროენტეროლოგია“.

2. სპეციალობის შინაარსი:

„გასტროენტეროლოგია“ არის მედიცინის დარგი, რომელიც ორიენტირებულია მოზრდილებში კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის,  ღვიძლისა და სანაღვლე გზების, პანკრეასის დაავადებების დიაგნოსტიკასა და არაქირურგიულ მკურნალობაზე.

3. ზოგადი ცოდნა:

გასტროენტეროლოგი ვალდებულია კარგად ერკვეოდეს საჭმლის მომნელებელი სისტემის დაავადებების სიმპტომებსა და მათი მიმდინარეობის თავისებურებებში, ფლობდეს მათი დიაგნოსტიკისა და მკურნალობის  მეთოდებს. ამ მიზნით მან უნდა იცოდეს:

ა) საჭმლის მომნელებელი სისტემის ანატომია და ფიზიოლოგია;

ბ) საჭმლის მომნელებელი სისტემის პათოლოგიების სიმპტომები;

გ) ზედა გასტროინტესტინური ტრაქტის დაავადებები;

დ) ნაწლავის დაავადებები;

ე) ღვიძლის დაავადებები;

ვ) პანკრეასის და სანაღვლე ტრაქტის დაავადებები;

ზ) გასტროინტესტინური ტრაქტის პათოლოგიების ფსიქოსოციალური ფაქტორები;

თ) კვების თავისებურებები საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის დაავადებების დროს;

ი) პროფესიული და სხვადასხვა გარე გამღიზიანებლით გამოწვეული ღვიძლის, სანაღვლე გზების,  პანკრეასის და გასტროინტესტინური ტრაქტის დაზიანება;

კ) საჭმლის მომნელებელი სისტემის ინფექციური და პარაზიტული დაავადებები;

ლ) საჭმლის მომნელებელი სისტემის სიმსივნური დაავადებები;

მ) საჭმლის მომნელებელი სისტემის ვასკულური დაავადებები;

ნ) სისტემური დაავადებების გასტროინტესტინური გამოვლინებები;

ო) ქირურგიული გასტროენტეროლოგია, ოპერაციული გასტროინტესტინური ენდოსკოპიის და ლაპაროსკოპიის ჩათვლით (თეორიული ცოდნა);

პ) საჭმლის მომნელებელი სისტემის და ღვიძლის დაავადებების თავისებურებები ხანდაზმულებში;

ჟ) ორსულობასთან ასოცირებული დაავადებები;

რ) კვების რეჟიმი და დიეტა;

ს) გამოფიტული პაციენტების მართვა, ენტერალური და პარენტერალური კვების მეთოდები, დანიშნულება და ჩვენება, Anorexia Nervosa, Bulimia Nervosa და სიმსუქნე;

ტ) მძიმე პროფილური პაციენტების ინტენსიური თერაპია - მართვა.

4. დაავადებები და მდგომარეობები:

5. პრაქტიკული უნარ-ჩვევები:

ა) ექიმ-გასტროენტეროლოგს შეუძლია შემდეგი კვლევის მონაცემების ინტერპრეტაცია:

ა.ა) კუჭის სეკრეტორული აქტივობის და ინტრაგასტრალური ph-მეტრიის ანალიზი;  

ა.ბ) პილორული ჰელიკობაქტერ-ინფექციის დიაგნოსტიკის მეთოდები;

ა.გ) ასციტური სითხის სადიაგნოსტიკო ტესტები;

ა.დ) მალაბსორბციის სინდრომის განმსაზღვრელი ტესტები;

ა.ე) ღვიძლის ბიოქიმიური და იმუნოლოგიური სინჯები, ღვიძლის შუნტირების, მისი რეგენერაციის და სიმსივნური ზრდის სინდრომების ინდიკატორები და ვირუსული ჰეპატიტების მარკერები;  

ა.ვ) განავლის ბაქტერიული უმარტივესების კვლევის მონაცემები;

ა.ზ) ფერმენტების - ამილაზა, ლიპაზა, ტრიფსინი, ალტ, ასტ, გამაგლუტამინტრანსფერაზა, ტუტე და მჟავე ფოსფატაზა, ქსოვილოვანი ტრანსგლუტამინაზა და სხვა, ნეიროენდოკრინული ჰორმონების მონაცემები;

ა.თ) ღვიძლის ფიბროზის და ციროზის ელასტოგრაფიის – ფიბროსკანირების მონაცემები;

ა.ი) ჰეპატობილიარული სისტემის სკანირების მონაცემები;

ა.კ) კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის რენტგენოლოგიური, ულტრაბგერითი გამოკვლევების მონაცემები;

ა.ლ) ღვიძლის და სანაღვლე გზების ბიოფსიური კვლევის მონაცემები;

ა.მ) გასტროინტესტინური ტრაქტის ენდოსკოპიური კვლევის მონაცემები;

ა.ნ) ენდოსკოპიული რეტროგრადული ქოლანგიოპანკრეატოგრაფიის მონაცემები;

ა.ო) პერკუტანული ტრანსჰეპატური ქოლანგიოგრაფიის მონაცემები;

ა.პ) მუცლის ღრუს რენტგენოგრაფიის, ქოლეცისტოგრამის, ულტრაბგერის, კომპიუტერული ტომოგრაფიის, მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფიისა და სცინტიგრაფიის, მაგნიტურ-რეზონანსული ანგიოგრაფიის, მაგნიტურ-რეზონანსული ქოლანგიოგრაფიის, ენდოსკოპიური ულტრაბგერის მეთოდიკის მონაცემები;

ა.ჟ) ენტეროსკოპიის მონაცემები;

ა.რ) რექტორომანოსკოპიის მონაცემები;

ა.ს) სისხლის საერთო ანალიზი;

ა.ტ) შარდის საერთო ანალიზი;

ა.უ) ბიოქიმიური კვლევის მეთოდები;

ა.ფ) სისხლის იმუნოლოგიური და ბაქტერიული გამოკლვევები;

ა.ქ) სისხლის სეროლოგიური გამოკვლევები;

ა.ღ) არტერიული სისხლის გაზების და მჟავა-ტუტოვანი წონასწორობის და ელექტროლიტური ბალანსის მაჩვენებლები;

ა.ყ) მორფოლოგიური კვლევის მეთოდები და მათი შედეგები;

ა.შ) A, B, C, D, E ვირუსული ჰეპატიტების, ღვიძლის აუტოიმუნური დაავადებების, ღვიძლის გენეტიკური და ნივთიერებათა ცვლის მოშლით განპირობებული დაავადებების იმუნოფერმენტული და იმუნოფლუორესცენტული ანალიზის, იმუნობლოტინგის მონაცემები;

ა.ჩ) ღვიძლის ანთებითი აქტივობის, ალკოჰოლური და არაალკოჰოლური სტეატოჰეპატიტის/ჰეპატოზის ფიბროტესტისა და ფიბრომაქსის მონაცემები;

ა.ც) სისხლში B, C  ჰეპატიტების ვირუსების დნმ/რნმ-ის რაოდენობრივი და თვისობრივი განსაზღვრის მყისიერი პოლიმერაზული ჯაჭვური რეაქციის მეთოდის მონაცემები;  

ა.ძ) B, C ჰეპატიტების გენოტიპისა და სუბტიპების მონაცემები;

ა.წ) ღვიძლის ფუნქციური ტესტების და სხვა ბიოქიმიური მაჩვენებლების მონაცემები;

ა.ჭ) კუჭის წვენის ლაბორატორიული კვლევის მონაცემები;

ა.ხ) დუოდენური ზონდაჟის მაჩვენებლები;

ა.ჯ) განავლის მიკრობიოლოგიური და ციტოლოგიური გამოკვლევები;

ა.ჰ) ნიტრიტებისა და ნიტრატების შემცველობა სისხლში;

ა.ჰ.1) ღვიძლის დაზიანების სიმძიმის შესაფასებლად რუტინული ლაბორატორიული გამოკვლევები (სისხლში ბილირუბინისა და მისი ფრაქციების შემცველობა, სისხლში საერთო ცილისა და მისი ფრაქციები, სისხლში ფიბრინოგენის შემცველობა, პროთრომბინის ინდექსი), დისპროტეინემიული სინჯები (თიმოლის სინჯი, ველტმანის კოაგულაციური ლენტის განსაზღვრა, იოდის სინჯი, სულემის ტიტრის), ამიაკის შემცველობა სისხლში;

ა.ჰ.2) კოაგულაციის შეფასება, ჰემოსტაზიოგრამა ;

ა.ჰ.3) პანკრეასის წვენის ენდოსკოპიური ასპირატის ციტოლოგიური ანალიზის მონაცემები;

ა.ჰ.4) პანკრეასის დაავადებების დროს დიაგნოსტიკური შედეგები – შრატში ამილაზასა და ლიპაზას შემცვლობა, შრატის სიმსივნის მარკერები, პანკრეასის სეკრეციული ფუნქციის არაპირდაპირი და პირდაპირი ტესტების  მონაცემები.

ბ) ექიმ - გასტროენტეროლოგს შეუძლია შემდეგი ჩარევების-კვლევების შესრულება:

ბ.ა) საყლაპავის მანომეტრია;

ბ.ბ) საყლაპავის და კუჭის PH-მეტრია – მონიტორინგი;

ბ.გ) Helicobacter pylori–ს განსაზღვრა სუნთქვითი ტესტით;

ბ.დ) სითხეების და პრეპარატების ი/ვ ტრანსფუზია;

ბ.ე) მუცლის ღრუს ფუნქცია-დრენირება (ასციტური სითხის ევაკუაციის მიზნით).

6. სპეციალიზაცია

მუცლის ღრუს ულტრაბგერითი გამოკვლევა.

     დანართი №12

„ნევროლოგია“

1. სპეციალობის დასახელება  -  „ნევროლოგია“

2. სპეციალობის შინაარსი:

ნევროლოგია - არის სამედიცინო სპეციალობა, რომელიც მოიცავს ნერვული სისტემის პათოლოგიის დიაგნოსტიკის, არაქირურგიული მკურნალობის და ჯანმრთელობის დაცვის მენეჯმენტის საკითხებს, საგანმანათლებლო საქმიანობასა და სამეცნიერო კვლევას.

3. ზოგადი ცოდნა:

ექიმმა ნევროლოგმა უნდა იცოდეს:

ა) ნევროლოგიური დაავადებების ეფექტური და ეთიკური მართვა საბაზისო და კლინიკური ნეირომედიცინის სრულყოფილი ცოდნის, პრაქტიკული უნარ-ჩვევების ფლობისა და ასევე კომუნიკაციური, ორგანიზატორული შესაძლებლობების დემონსტრირების საფუძველზე, კერძოდ:

ა.ა) ნევროლოგიურ დარღვევათა მეცნიერულად დასაბუთებული, სრულფასოვანი და ეფექტური დიაგნოსტიკა და მართვა;

ა.ბ) სრულყოფილი ნევროლოგიური ანამნეზის შეკრება და საჭიროების შემთხვევაში კოლატერალური ანამნეზური მონაცემების მოპოვება. ანამნეზის ფორმულირება ვერბალურად და წერილობით;

ა.გ) ნევროლოგიური და მენტალური სტატუსის გამოკვლევა;

ა.დ) სინდრომული და ლოკალიზაციური დიაგნოსტიკის წარმოება;

ა.ე) წინასწარი და დიფერენციალური დიაგნოზის ფორმულირება;

ა.ვ) შესაბამისი დამატებითი გამოკვლევების დაგეგმვა და შედეგების სწორი ინტერპრეტაცია;

ა.ზ) ნერვულ დაავადებათა ოპტიმალური მკურნალობის გეგმის შემუშავება კლინიკური ფარმაკოლოგიის პრინციპების გათვალისწინებით;

ა.თ) პაციენტის მეურვეობის პროცესში მულტიდისციპლინური პროფესიული გუნდის ჩართვა, ინტერდისციპლინური აქტივობების ეფექტური დაგეგმვა და განხორციელება;

ა.ი) კომუნიკაციური შესაძლებლობების გამოვლენა. ურთიერთობა პაციენტთან,  მისი ოჯახის წევრებთან (ან სხვა მეურვეებთან), სამედიცინო პერსონალთან ეფექტურად და ეთიკის ნორმების დაცვით;

ა.კ) გადაუდებელი ნევროლოგიური მდგომარეობების მართვა.

ბ) ნერვული სისტემის დაზიანებით მიმდინარე პათოლოგიური მდგომარეობებისა და ნერვული სისტემის დაავადებების მართვა, მათ შორის,:

ბ.ა) მოტორული ფუნქციის დარღვევები;

ბ.ბ) მგრძნობელობის დარღვევები;

ბ.გ) მხედველობის დარღვევები;

ბ.დ) თავბრუ; სმენის დარღვევები (სენსო-ნევრიტული);

ბ.ე) თავის ტკივილი;

ბ.ვ) ცერებრო-ვასკულური დაავადებები;

ბ.ზ) თავის და ზურგის ტვინის ტრავმა;

ბ.თ) ნეიროინფექციები;

ბ.ი) თავისა და ზურგის ტვინის სიმსივნეები;

ბ.კ) მადემიელინიზირებელი დაავადებები;

ბ.ლ) პერიფერიული ნერვული სისტემის დაავადებები;

ბ.მ) ნერვ-კუნთოვანი დაავადებები;

ბ.ნ) მემკვიდრეობითი დაავადებები;

ბ.ო) ტკივილის მართვის ზოგადი პრინციპები;  

ბ.პ) დემენციები;

ბ.ჟ) ნეირო-ფსიქიატრიული მდგომარეობები;

ბ.რ) კრიტიკულ მდგომარეობაში მყოფი პაციენტის კარდიო-პულმონური უკმარისობის   მონიტორინგი/კორექცია;

ბ.ს) მწვავე ინსულტის მართვა;

ბ.ტ) კომატოზურ მდგომარეობაში მყოფ  პაციენტთა კლინიკური შეფასება და სადიაგნოზო ალგორითმის განსაზღვრა;

ბ.უ) ეპილეფსიური სტატუსის მართვა;

ბ.ფ)თავის და ხერხემლის მძიმე მწვავე ტრავმის მართვა;

ბ.ქ) კრიტიკულ მდგომარეობაში მყოფ და მძიმე დაზიანებების მქონე პაციენტთა სასიცოცხლო ფუნქციების მონიტორინგი;

ბ.ღ) მიასთენური კრიზის და მწვავე პოლინეიროპათიის მართვა; 

ბ.ყ)  მძიმე ხარისხის ფიზიკური უნარშეზღუდულობით პაციენტის მართვა;

ბ.შ) დემენციის მქონე პაციენტის მართვა;

ბ.ჩ) პაციენტის მართვა ტვინის სიკვდილით;

ბ.ც) მყარ ვეგეტატურ მდგომარეობაში მყოფი პაციენტის მართვა.

4. დაავადებები და მდგომარეობები:

5. პრაქტიკული უნარ-ჩვევები:

ა) ექიმ-ნევროლოგს შეუძლია შემდეგი კვლევის მონაცემების შედეგების ინტერპრეტაცია:

ა.ა) თავის ტვინის, ხერხემლის, შუასაყარის CT;

ა.ბ) თავის ტვინის CTA;

ა.გ) თავისა და ზურგის ტვინის MRI;

ა.დ) თავისა და ზურგის ტვინის MRA;

ა.ე) თავის ქალას, ხერხემლის,  გულმკერდის რენტგენოგრაფია;
ა.ვ) თზტს ანალიზი (ციტოზი, ცილა, გლუკოზა, კულტურა, ღია წნევა, PCR, ოლიგოკლონალური IgG ჯგუფები, ლაქტატი, სეროლოგია ვირუსებზე);

ა.ზ) ეეგ, რუტინული და პროლონგირებული ვიდეომონიტორინგით;

ა.თ) ვიდეო პოლისომნოგრაფიული მონიტორინგი;

ა.ი) ელექტრონეირომიოგრაფია;

ა.კ) ულტრასონოგრაფია ექსტრა/ტრანსკრანიული, მუცლის ღრუს;

ა.ლ) ცერებრული ანგიოგრაფია;

ა.მ) გამოწვეული პოტენციალები (მხედველობითი, ღეროს სმენითი, კოგნიტური, სომატო-სენსორული);

ა.ნ) ჰემატოლოგია (სისხლის საერთო ანალიზის ყველა კომპონენტი ედს-ის ჩათვლით, კულტურა);

ა.ო) შარდის საერთო ანალიზი;

ა.პ) სისხლის ბიოქიმიური ანალიზი (ALT, AST, GGT, ბილირუბინი, კრეატინინი, ალბუმინი,   შარდოვანა, ელექტროლიტები, ლიპიდური სპექტრი, გლუკოზა, ლაქტატი, პირუვატი, კფკ);

ა.ჟ) სეროლოგია შრატის და თზტს (RPR, HIV, HTLV1, HBV ზედაპირული ანტიგენი, HAV, HCV  ანტისხეულები, ანტისხეულები ბორელიოზზე, ლეპტოსპიროზზე, ტოქსოპლაზმოზზე);

ა.რ) ელექტროკარდიოგრაფია, ექოკარდიოსკოპია;

ა.ს) Anti-AChRAb, MUSK,  TITIN ანტისხეულები;

ა.ტ) PCA;

ა.უ) რევმატოიდული ფაქტორი, CRP, ანტინუკლეარული და ანტინეიტროფილური ციტოპლაზმური             ანტისხეულები, ანტიფოსფოლიპიდური ანტისხეულები, კრიოგლობულინი, ლიპოპროტეინი;

ა.ფ) ოფთალმოსკოპია, პერიმეტრია, მხედველობის სიმახვილე, ოპტიკო-კოჰერენტული ტომოგრაფია;

ა.ქ) აუდიომეტრია;

ა.ღ) ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციური შეფასება (T4, T3, TSH, ანტი-თიროიდული ანტისხეულები (anti-TPO, TRAbs,thyroglobulin);

ა.ყ) სისხლის გაზები, ჟანგბადის სატურაცია სისხლში, პლაზმის, შარდის ოსმოლარობა;

ა.შ) ვეგეტატიური ფუნქციური სინჯები;

ა.ჩ) სკალები MMSE, HADS, NIH Stroke Scale, EDSS;

ა.ც) მამოგრაფია;

ა.ძ) სპირომეტრია;

ა.ჭ) აპომორფინის ტესტი;

ა.ხ) პროზერინის ტესტი;

ა.ჯ) შრატში პროლაქტინი, კორტიზოლი, აკტჰ,  ვიტამინები B12, B1, სპილენძი, ცერულოპლაზმინი;

ა.ჰ) ტოქსიკოლოგიური სკრინინგის ტესტი;

ა.ჰ.1) ტუბერკულინის ტესტი;

ა.ჰ.2) ტესტი ფარულ სისხლდენაზე;

ა.ჰ.3) მიტოქონდრიული დრმ მუტაციები;

ა.ჰ.4) ნერვის, კუნთის, საფეთქლის არტერიის, სიმსივნის ბიოფსია.

ბ) ექიმ-ნევროლოგს შეუძლია შემდეგი ჩარევების-კვლევების შესრულება:

ბ.ა) ლუმბალური პუნქცია;

ბ.ბ) ოფთალმოსკოპია, მხედველობის ველისა და მხედველობის სიმახვილის განსაზღვრა;

ბ.გ) პროზერინის ტესტი;

ბ.დ)  პაციენტის შეფასება სკალებით:

ბ.დ.ა)  Glasgow Coma Scale;

ბ.დ.ბ) NIH Stroke Scale;

ბ.დ.გ) Karnofsky Rating Scale;

ბ.დ.დ) MMSE (მენტალური სტატუსის მოკლე სკალა);

ბ.დ.ე) HADS (კლინიკის პირობებში შფოთვის და დეპრესიის შეფასების სკალა);

ბ.დ.ვ)   ჰამილტონის დეპრესიის სკალა, ბეკის დეპრესიისა და შფოთვის სკალა;

ბ.ე)  ვეგეტატიური ფუნქციური სინჯები:

ბ.ე.ა) Dix-Hallpike-ს მანევრი;

ბ.ე.ბ) ტვინის სიკვდილის დიაგნოსტიკა.

6. სპეციალიზაცია:

ა) კლინიკური ნეიროფიზიოლოგია - კლინიკური ელექტროენცეფალოგრაფია (სტანდარტული ეეგ, ვიდეო ეეგ მონიტორინგი, გამოწვეული პოტენციალები, პოლისომნოგრაფია);

ბ) კლინიკური ნეიროფიზიოლოგია - ელექტრონეირომიოგრაფია (მოტორული და სენსორული ნერვის გამტარებლობის კვლევა, ელექტრომიოგრაფია).

დანართი  №13

„პათოლოგიური ანატომია - კლინიკური პათოლოგია“

1. სპეციალობის დასახელება  - „პათოლოგიური ანატომია - კლინიკური პათოლოგია“.

2. სპეციალობის შინაარსი:

„პათოლოგიური ანატომია - კლინიკური პათოლოგი“ არის მედიცინის დარგი, რომელიც შეისწავლის დაავადებათა მაკრომორფოლოგიურ  და მიკრომორფოლოგიურ  დიაგნოსტიკას (ციტოლოგიური, ჰისტოლოგიური, იმუნოჰისტოქიმიური და მოლეკულურ-ბიოლოგიური ტექნოლოგიების გამოყენებით) ცოცხალი ორგანიზმიდან აღებული ნაცხის, ბიოფსიური და ოპერაციული მასალების, ასევე, გვამიდან (აუტოფსიის გზით) მიღებული მასალის  შესწავლის საშუალებით.  

3. ზოგადი ცოდნა:

ა) ზოგადი პათოლოგიური პროცესები: დაზიანება, ნეკროზი, ჰემოდინამიკის დარღვევა,  ანთება, იმუნოპათოლოგიური პროცესები, სიმსივნეები, გარემოს ზემოქმედებით გამოწვეული დაზიანება,  ინფექციური და გენეტიკური  დაავადებების მაკროსკოპული და მიკროსკოპული დიაგნოსტიკა;

ბ) სისხლის სისტემის დაავადებების ეტიოლოგია, პათოგენეზი, მაკროსკოპული შეფასება  და მიკროსკოპული (ციტოლოგია, ჰისტოლოგია, მოლეკულური პათოლოგია) დიაგნოსტიკა;

გ) გულ-სისხლძარღვთა სისტემის დაავადებების მაკროსკოპული შეფასება და მიკროსკოპული (ციტოლოგია, ჰისტოლოგია, მოლეკულური პათოლოგია) დიაგნოსტიკა;

დ) გასტრო-ინტესტინური ტრაქტის დაავადებების მაკროსკოპული შეფასება  და მიკროსკოპული (ციტოლოგია, ჰისტოლოგია, მოლეკულური პათოლოგია) დიაგნოსტიკა;

ე) ღვიძლის, ბილიარული სისტემისა და პანკრეასის დაავადებების მაკროსკოპული შეფასება  და მიკროსკოპული (ციტოლოგია, ჰისტოლოგია, მოლეკულური პათოლოგია) დიაგნოსტიკა;

ვ) სასუნთქი სისტემის დაავადებების მაკროსკოპული შეფასება  და მიკროსკოპული (ციტოლოგია, ჰისტოლოგია, მოლეკულური პათოლოგია) დიაგნოსტიკა;

ზ) საშარდე სისტემის დაავადებების მაკროსკოპული და მიკროსკოპული (ციტოლოგია, ჰისტოლოგია, მოლეკულური პათოლოგია) დიაგნოსტიკა;

თ) სასქესო სისტემის დაავადებების მაკროსკოპული შეფასება  და მიკროსკოპული (ციტოლოგია, ჰისტოლოგია, მოლეკულური პათოლოგია) დიაგნოსტიკა;

ი) ძუძუს პათოლოგიების მაკროსკოპული შეფასება და მიკროსკოპული (ციტოლოგია, ჰისტოლოგია, მოლეკულური პათოლოგია) დიაგნოსტიკა;

კ) კანის დაავადებების მაკროსკოპული შეფასება  და მიკროსკოპული (ციტოლოგია, ჰისტოლოგია, მოლეკულური პათოლოგია) დიაგნოსტიკა;

ლ) რბილი ქსოვილების დაავადებების მაკროსკოპული  შეფასება და მიკროსკოპული (ციტოლოგია, ჰისტოლოგია, მოლეკულური პათოლოგია) დიაგნოსტიკა;

მ) ძვალ-სახსროვანი სისტემის დაავადებების მაკროსკოპული შეფასება  და მიკროსკოპული (ციტოლოგია, ჰისტოლოგია, მოლეკულური პათოლოგია) დიაგნოსტიკა;

ნ) კისრისა და თავის მიდამოს დაავადებების მაკროსკოპული შეფასება  და მიკროსკოპული (ციტოლოგია, ჰისტოლოგია, მოლეკულური პათოლოგია) დიაგნოსტიკა;

ო) ენდოკრინული სისტემის დაავადებების მაკროსკოპული შეფასება  და მიკროსკოპული (ციტოლოგია, ჰისტოლოგია, მოლეკულური პათოლოგია) დიაგნოსტიკა;

პ) ცენტრალური და პერიფერული  ნერვული სისტემის დაავადებების მაკროსკოპული შეფასება  და მიკროსკოპული (ციტოლოგია, ჰისტოლოგია, მოლეკულური პათოლოგია) დიაგნოსტიკა;

ჟ) თვალისა და ყურის დაავადებების მაკროსკოპული შეფასება და მიკროსკოპული (ციტოლოგია, ჰისტოლოგია, მოლეკულური პათოლოგია) დიაგნოსტიკა;

რ) ორსულთა, ახალშობილთა და ბავშვთა დაავადებების მაკროსკოპული შეფასება და მიკროსკოპული (ციტოლოგია, ჰისტოლოგია, მოლეკულური პათოლოგია) დიაგნოსტიკა;

ს) ზრდასრულთა აუტოფსიური მასალის დიაგნოსტიკა;

ტ) მკვდრადშობილთა, ახალშობილთა, ბავშვთა და მოზარდთა აუტოფსიური მასალის დიაგნოსტიკა;

უ) კლინიკო-ლაბორატორიული მონაცემების ანალიზი.

4. პრაქტიკული უნარ-ჩვევები:

ა) ექიმ-პათოლოგანატომ-კლინიკურ პათოლოგს  შეუძლია კლინიკო-ლაბორატორიული და რადიოლოგიური გამოკვლევების ინტერპრეტაცია;

ბ) ექიმ-პათოლოგანატომ-კლინიკურ პათოლოგს  შეუძლია შემდეგი ჩარევების-კვლევების შესრულება:

ბ. ა) აუტოფსია;

ბ.ბ) სხვადასხვა ორგანოდან და ქსოვილიდან მიღებული მასალის მაკროანატომიური დიაგნოსტიკა;

ბ.გ) სხვადასხვა ორგანოდან და ქსოვილიდან მიღებული მასალის მიკროანატომიური დიაგნოსტიკა;

ბ.დ) სხვადასხვა ორგანოდან და ქსოვილებიდან მიღებული მასალის ციტოლოპათოლოგიური დიაგნოსტიკა;

 ბ.ე) სხვადასხვა ორგანოდან და ქსოვილიდან მიღებული მასალის იმუნოჰისტოქიმიური და მოლეკულურ-პათოლოგიური დიაგნოსტიკა.

დანართი №14

„რევმატოლოგია“

1. სპეციალობის დასახელება  - „რევმატოლოგია“.

2. სპეციალობის შინაარსი:

რევმატოლოგია აერთიანებს და სწავლობს დაავადებებს და სინდრომებს, რომელთაც საფუძვლად უდევს შემაერთებელი ქსოვილის სისტემური და/ან  ლოკალური დაზიანება და  რომელთა ერთ-ერთი ძირითადი კლინიკური გამოვლინებაა სახსროვანი სინდრომი. ექიმი რევმატოლოგი უზრუნველყოფს ხსენებული დაავადებების/სინდრომების არაქირურგიულ მკურნალობას.

3. ზოგადი ცოდნა:

ა) სახსრების და ხერხემლის ანთებითი დაავადებები;

ბ) შემაერთებელი ქსოვილის სისტემური დაავადებები;

გ) სისტემური ვასკულიტები;

დ) რევმატული მანიფესტაციები  სხვა სისტემური დაავადებების  დროს;

ე) ოსტეოართროზი (ოსტეოართრიტი);

ვ) პერიარტიკულური რბილი  ქსოვილების  დაავადებები;

ზ) მიკროკრისტალური  ართრიტები.

4. დაავადებები და მდგომარეობები:

5. პრაქტიკული უნარ-ჩვევები:

ა) ექიმს, რომელიც ფლობს სახელმწიფო სერტიფიკატს სპეციალობაში „რევმატოლოგია“, შეუძლია შემდეგი კვლევის მონაცემების ინტერპრეტაცია:

ა.ა) სახსროვანი სინდრომის შეფასება:  სიმეტრიული, მონო–, ოლიგო–, პოლიართრიტი,

ტკივილის ინტენსივობა და ხასიათი, პერიმეტრია, გონიომეტრია, ვერტებრომეტრია, საყრდენ–მამოძრავებელი აპარატის სპეციფიკური სიმპტომებისა და ინდექსების (ლეკენის, რიჩის, ლის, ტომაერის, შობერის და სხვა);

ა.ბ) სისხლის საერთო ანალიზი;

ა.გ) შარდის საერთო ანალიზი;

ა.დ) С რეაქტიული ცილა;

ა.ე) სერომუკოიდი;

ა.ვ) ანტისტრეპტოლიზინი 0;

ა.ზ) რევმატოიდული ფაქტორი;

ა.თ) ანტინუკლეარული ანტისხეულები;

ა.ი) ციკლური ანტიციტრულინური ანტისხეულები;

ა.კ) ანტისხეულები მუტილირებული ციტრულინური ვიმეტინის მიმართ;

ა.ლ) ანტისხეულები ორსპირალიანი დნმ-ის მიმართ;

ა.მ) კრიოგლობულინები;

ა.ნ) ანტისხეულები რიბონუკლეოპროტეინის მიმართ;

ა.ო) ანტი SCL-70;

ა.პ) ანტისინთეტაზური ანტისხეულები;

ა.ჟ) ანტინეიტროფილური ციტოპლაზმური ანტისხეულები;

ა.რ) ანტიფოსფოლიპიდური ანტისხეულები;

ა.ს) ღვიძლის ფუნქციური სინჯები;

ა.ტ) კოაგულოგრამა;

ა.უ) კრეატინინი;

ა.ფ) შარდოვანა;

ა.ქ) შარდმჟავა სისხლში, შარდში;

ა.ღ) კომპლემენტის C3, C4 კომპონენტი;

ა.ყ) მიღებული სინოვიური სითხის კვლევის შედეგები;

ა.შ) HLA B 27 ანტიგენი;

ა.ჩ) HLA DR 4 ანტიგენი;

ა.ც) კრეატინფოსფოკინაზა;

ა.ძ) B და C ჰეპატიტის მარკერები;

ა.წ) განავლის გამოკვლევა ფარულ სისხლდენაზე;

ა.ჭ) სახსრების  და ხერხემლის სვეტის R–გრაფია;

ა.ხ) გულმკერდის R–გრაფია და კომპიუტერული ტომოგრაფია;

ა.ჯ) სახსრების ულტრასონოგრაფია;

ა.ჰ) სახსრების და ხერხემლის სვეტის მაგნიტურ–რეზონანსული ტომოგრაფია;

ა.ჰ1) სცინტიგრაფია -99m ტექნეციუმის გამოყენებით;

ა.ჰ2) სინოვიური გარსის ბიოფტატი;

ა.ჰ3) ეკგ და გულის ულტრასონოგრაფია;

ა.ჰ4) დენსიტომეტრია.

ბ) ექიმს, რომელიც ფლობს სახელმწიფო სერტიფიკატს სპეციალობაში „რევმატოლოგია“, შეუძლია შემდეგი ჩარევების-კვლევების შესრულება:

ბ.ა) სადიაგნოსტიკო და სამკურნალო ართროცენტეზი;

ბ.ბ) პერიმეტრია, გონიომეტრია, ვერტებრომეტრია, საყრდენ–მამოძრავებელი აპარატის სპეციფიკური სიმპტომებისა და ინდექსების (ლეკენის, რიჩის, ლის, ტომაერის, შობერის და სხვა)  განსაზღვრა;

ბ.გ) დენსიტომეტრია.

6. სპეციალიზაცია

სახსრებისა  და რბილი ქსოვილების ულტრაბგერითი კვლევა.

დანართი №15

„ორთოპედია-ტრავმატოლოგია“

1. სპეციალობის დასახელება  - „ორთოპედია-ტრავმატოლოგია“.

2. სპეციალობის შინაარსი:

„ორთოპედია-ტრავმატოლოგია“ განეკუთვნება მედიცინის დარგს, რომელიც მოიცავს საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემის დაავადებებსა და მექანიკურ დაზიანებებს, მათ დიაგნოსტიკასა და როგორც ქირურგიულ, ასევე კონსერვატიულ მკურნალობას. ამასთან, აღნიშნული სპეციალობა გულისხმობს როგორც პროფილაქტიკურ, ისე მკურნალობის შემდგომ სარეაბილიტაციო ღონისძიებებს.

3. ზოგადი ცოდნა: 

ა) ართროპათიები;

ბ) შემაერთებელი ქსოვილის სისტემური დაზიანებები;

გ) დორსოპათიები;

დ) რბილი ქსოვილის ავადმყოფობები;

ე) ოსტეოპათიები და ქონდროპათიები;

ვ) ძვალ-კუნთოვანი სისტემისა და შემაერთებელი   ქსოვილის სხვა დაზიანებები;

ზ) მხრის სარტყლისა და მხრის ტრავმები;

თ) იდაყვისა და წინამხრის ტრავმები;

ი) მაჯისა და მტევნის ტრავმები;

კ) მენჯ-ბარძაყის სახსრისა და ბარძაყის ტრავმები;

ლ) მუხლისა და წვივის ტრავმები;

მ) კოჭ-წვივის სახსრისა და ტერფის ტრავმები;

ნ) ტრავმები, რომლებიც მოიცავს სხეულის რამდენიმე მიდამოს;

ო) ტორსის, კიდურებისა ან სხეულის რომელიმე მიდამოს ტრავმები;

პ) დაუზუსტებელი ნაწილის ტრავმები;

ჟ) მენჯის და ხერხემლის ტრავმები;

რ) ქირურგიული ჩარევების გართულებები;

ს) ძვალ-სახსროვანი სისტემის ტრავმათა შედეგები;

ტ) მრავლობითი და დაუზუსტებელი ლოკალიზაციის ტრავმების შედეგები;

უ) ძვლისა და სასახსრე ხრტილის სიმსივნეები;

ფ) რბილ-ქსოვილოვანი სიმსივნეები.

4. დაავადებები და მდგომარეობები:

5. სავალდებულო პრაქტიკული უნარ-ჩვევები:

ა) ექიმ-ორთოპედ-ტრავმატოლოგს შეუძლია შემდეგი კვლევის მონაცემების ინტერპრეტაცია:

ა.ა) რენტგენოგრაფია;

ა.ბ) მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფია;

ა.გ) კომპიუტერული ტომოგრაფია;

ა.დ) კლინიკური ანალიზები;

ა.ე) ბიოქიმიური ანალიზები;

ა.ვ) კოაგულოგრამა;

ა.ზ) ბაქტერიოლოგიური გამოკვლევა;

ა.თ) იმუნოლოგიური გამოკვლევა;

ა.ი) მორფოლოგიური გამოკვლევა (ციტომორფოლოგია, ჰისტომორფოლოგია);

ა.კ) დენსიტომეტრია.

ბ) ექიმ-ორთოპედ-ტრავმატოლოგს შეუძლია შემდეგი ჩარევების-კვლევების შესრულება:

ბ.ა) ჭრილობის პირველადი და მეორადი ქირურგიული დამუშავება;

ბ.ბ) მოტეხილობის რეპოზიცია (დახურული წესით);

ბ.გ) ჩონჩხოვანი დაჭიმვა (ყველა სეგმენტი);

ბ.დ) მოტეხილობების გარეგანი ფიქსაცია;

ბ.ე) თაბაშირის დადება;

ბ.ვ) ორთეზების დადება;

ბ.ზ) ფასციოტომია;

ბ.თ) ოსტეოსინთეზი ყველა სეგმენტის (ფირფიტებით DCP, LCP, Polyaxial, Anatomical, DHS,   ინტრამედულარი – მაბლოკირებელი სისტემებით, ელასტიური ღეროებით, ოსტეოსინთეზი ვებერის ტიპის, სახსრების ჩაკეტვა, საკორექციო ოსტოეტომია: ფიქსაციით, ძვლის გადანერგვით ან მის გარეშე, კომპრესიული-დისტრაქციული აპარატის დადება, ხერხემლის მალების ტრანპედიკულური ფიქსაცია, სახსარშიდა მოტეხილობების ოსტეოსინთეზი ართროსკოპიული კონტროლით);

ბ.ი) ხერხემლის მალების ტრანსპედიკულური ფიქსაცია;

ბ.კ) ხერხემლის მალების ბალონირება;

ბ.ლ) ხერხემლის მალების პროთეზირება;

ბ.მ) მსხვილი და მცირე სახსრების ართროსკოპია;

ბ.ნ) სახსრების იოგოვანი აპარატის რეკონსტრუქცია ღია;

ბ.ო) მყესების რეკონსტრუქცია ღია ( მაგ. აქილევსის მყესი და სხვ);

ბ.პ) სახსარშიდა ინიექციები;

ბ.ჟ) სახსრების ლავაჟი;

ბ.რ) დაზიანებული კუნთების რეკონსტრუქცია;

ბ.ს) კანის პლასტიკა ( დერმატომით);

ბ.ტ) მსხვილი და მცირე სახსრების ართროპლასტიკა (უცემენტო, ცემენტის გამოყენებით, ჰიბრიდული);

ბ.უ) სკოლიოზის კორექცია (უკანა/ წინა  მიდგომით);

ბ.ფ) სასახსრე ხრტილის რეკონსტრუქცია (მოზაიკოპლასტიკა);

ბ.ქ) აუტოძვლის აღება;

ბ.ღ) ძვლების დეფექტების რეკონსტრუქცია ძვლის ჩანაცვლებით (ჰომო, აუტო ძვალი);

ბ.ყ) ნავიგაციის გამოყენება ორთოპედიაში;

ბ.შ)  ყველა სეგმენტის სარევიზიო ენდოპროთეზირება;

ბ.ჩ) შეუხორცებელი მოტეხილობების მკურნალობა;

ბ.ც) ოსტეომიელიტის მკურნალობა;

ბ.ძ) ჩარევები (მაგალითად, ჭრილობის მეორადი ქირურგიული დამუშავება, ძვლის სეკვესტრის რეზექცია, ანტიბიოტიკიანი ცემენტის იმპლანტირება და სხვ.), რომელიც უკავშირდება პოსტოპერაციული ინფექციების მართვას;

ბ.წ) ძვლისა და რბილის ქსოვილების პათოლოგიური კერის ბიოფსია;

ბ.ჭ) ძვლისა და რბილის ქსოვილების პათოლოგიური კერის ინტერკალარული რეზექცია, ჩანაცვლება პროთეზით;

ბ.ხ) ძვლისა და რბილის ქსოვილების პათოლოგიური კერის რეზექცია;

ბ.ჯ) ონკოპროთეზირება;

ბ.ჰ) ძვლისა და რბილის ქსოვილების ავთვისებიანი სიმსივნეების რეზექცია ჯანსაღი ქსოვილების ფარგლებში;

ბ.ჰ.1) კიდურების ამპუტაციები ყველა დონეზე (ტრავმის და კიდურების, ძვლის, სასახსრე ხრტილის და რბილი ქსოვილების სიმსივნეების დროს);

ბ.ჰ.2) ამპუტირებული ტაკვის მომზადება პროთეზიებისთვის;

ბ.ჰ.3) ჩარევები (მაგალითად, ამპუტირებული კიდურის ტაკვის მომზადება, მოვლა და სხვ.), რომელიც უკავშირდება გარეგანი პროთეზების შერჩევა/ მართვას;

ბ.ჰ.4) დენსიტომეტრია.

 დანართი №16

„ფთიზიატრია-პულმონოლოგია“

1. სპეციალობის დასახელება  - „ფთიზიატრია-პულმონოლოგია“.

2. სპეციალობის შინაარსი:

ექიმი-ფთიზიატრი-პულმონოლოგი ახორციელებს სასუნთქი სისტემის დაავადებებისა და ტუბერკულოზური პათოლოგიის მქონე პაციენტის კვლევას, დიაგნოსტიკას, არაქირურგიულ მკურნალობას, რეაბილიტაციას და ატარებს ამ დაავადებების საპროფილაქტიკო ღონისძიებებს.

3.ზოგადი ცოდნა:

ა)  ფილტვების ობსტრუქციული დაავადებები ასთმის, ბრონქიტის, ემფიზემის, ბრონქოექტაზების და მუკოვისციდოზის ჩათვლით; 

ბ) ფილტვის პლევრის და შუასაყარის პირველადი და მეტასტაზური ონკოპათოლოგიები;

გ) ფილტვის და ფილტვგარეშე ტუბერკულოზი მართვის, ეპიდემიოლოგიის და პრევენციის ყველა ასპექტის გათვალისწინებით; 

დ) ფილტვის ინფექციური დაავადებები სოკოვანი და იმუნოკომპრომიტირებულ პირებთან, მათ შორის, HIV/AIDS  პაციენტებთან განვითარებული სასუნთქი სისტემის ინფექციური დაავადებების ჩათვლით;

ე) ფილტვის დიფუზური ინტერსტიციული დაავადებები; 

ვ) ფილტვის სისხლძარღვების დაავადება ფილტვის არტერიის პირველადი და მეორადი ჰიპერტენზიის, ვასკულიტების და ფილტვებიდან სისხლდენის სინდრომის ჩათვლით;

ზ) პროფესიული და სხვადასხვა გარე გამღიზიანებლით გამოწვეული ფილტვის დაავადებები მტვრის ინჰალაციით, აზბესტოზით გამოწვეული დაავადებების და პროფესიული ასთმის ჩათვლით; 

თ) ფილტვის იატროგენული დაავადება მედიკამენტებით გამოწვეული დაავადების ჩათვლით; 

ი) ფილტვის მწვავე დაზიანებები მათ შორის, რადიაციით, ინჰალაციით და ტრავმით გამოწვეული;

კ) სისტემური დაავადებების პლევრო-პულმონალური გამოვლინებები სისხლძარღვთა კოლაგენური დაზიანებების და სხვა ორგანოებში პირველადი კერის არსებობით მიმდინარე დაავადებების ჩათვლით; 

ლ) სუნთქვის უკმარისობა, მათ შორის, მოზრდილთა რესპირაციული დისტრეის სინდრომი, სუნთქვის მწვავე და ქრონიკული უკმარისობა ფილტვის ობსტრუქციული დაავადებების დროს, ნეირო-კუნთოვანი პათოლოგიით გამოწვეული სუნთქვითი პროცესის დარღვევა და გულმკერდის კედლის დაზიანებით გამოწვეული სუნთქვის უკმარისობა;

მ) პლევრის და შუასაყარის პათოლოგიები პნევმოთორაქსის და ემპიემის ჩათვლით;

ნ) გენეტიკური და განვითარების პათოლოგიით გამოწვეული სასუნთქი სისტემის დაავადებები;

ო) სასუნთქი სისტემის ალერგიული დაავადებები, მათ შორის, ასთმა, ჰიპერმგრძნობელობით, ჰიპერაქტივობით და სხვადასხვა გარე ალერგიული ფაქტორით გამოწვეული დაავადებები; 

პ) სუნთქვის დარღვევა ძილის დროს და მასთან დაკავშირებული მდგომარეობები ძილის აპნოეს სინდრომის ჩათვლით.

4. დაავადებები და მდგომარეობები:

5. პრაქტიკული უნარ-ჩვევები:

ა) ექიმ-ფტიზიატრ-პულმონოლოგს შეუძლია შემდეგი კვლევის მონაცემების ინტერპრეტაცია:

ა.ა) მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფია;

ა.ბ) გულმკერდის რენტგენოგრაფია, ტომოგრაფია, რენტგენოსკოპია;

ა.გ) საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემის რენტგენოგრაფია;

ა.დ) მუცლის ღრუს რენტგენოგრაფია, რენტგენოსკოპია;                                     

ა.ე) საშარდე სისტემის მიმოხილვითი რენტგენოგრფაია, უროგრაფია, ურეტეროპიელოსკოპია;

ა.ვ)  თავის ქალის და ცხვრის დანამატი წიაღების რენტგენოგრაფია;

ა.ზ)  რადიონუკლიდური სკანირება, პეტ  (პოზიტრონემისიული ტომოგრაფია);                

ა.თ) ულტრასონოგრაფია (ექოსკოპია დოპლეროგრაფიით);

ა.ი) პლევრი ღრუს, პერიფერიული ლიმფური კვანძების, მუცლის ღრუს ლიმფური კვანძების, მუცლის ღრუს, შარდ-სასქესო სისტემის, მცირე მენჯის ორგანოების, ართროსკოპია, ფარისებრი ჯირკვლის ექოსკოპია, სარძევე ჯირკვლის ექოსკოპია;  

ა.კ) ენდოსკოპიური:  ფიბრობრონქოსკოპია, რიგიდული ბრონქოსკოპია;

ა.ლ) ფილტვის ფუნქციური სინჯები: კომპიუტერული სპირომეტრია - სპიროგრაფია, პულსოქსიმეტრია, პიკფლოუმეტრია, პლეტიზმოგრაფია;

ა.მ)  სისხლის საერთო ანალიზი;

ა.ნ)  სისხლის ბიოქიმკური გამოკვლევები;

ა.ო)  სისხლის იმუნოლოგიური და ბაქტერიული კვლევა;

ა.პ)  სისხლის სეროლოგიური კვლევა;

ა.ჟ) არტერიული სისხლის გაზების, მჟავა-ტუტოვანი წონასწორობის და ელექტროლიტური ბალანსის მაჩვენებლები;

ა.რ) კოაგულაცია;

ა.ს) ჰემოსტაზოგრამა;

ა.ტ) ჰორმონალური კვლევები;

ა.უ) შარდის საერთო ანალიზი;

ა.ფ)  შარდის ბაქტერიოლოგიური გამოკვლევა;

ა.ქ) ნახველის მიკროსკოპიული (ციტოლოგიური) და ბაქტერიოლოგიური მაჩვენებლები;

ა.ღ) პლევრული გამონაჟონის ციტოლოგიური, ბიოქიმიური მაჩვენებლები;

ა.ყ) თავ-ზურგ ტვინის სითხის ციტოლოგიური, ბიოქიმიური მაჩვენებლები;

ა.შ) ღვიძლის ფუქნციური მდგომარეობის ლაბორატორიული მაჩვენებლები;

ა.ჩ)  სინოვიალური სითხის ლაბორატორიული კვლევა;

ა.ც)  განავლის მიკრობიოლოგიური და ციტოლოგიური კვლევა;

ა.ძ) პათოლოგიური მასალის ბაქტერიოსკოპული კვლევა;

ა.წ)  პათოლოგიური მასალის კულტურალური კვლევა;

ა.ჭ)    პათოლოგიური მასალის ციტოლოგიური და ჰისტომორფოლოგიური კვლევა;

ა.ხ)  ანტიტუბერკულოზური პრეპარატების მიმართ რეზისტენტობის განსაზღვრა;

ა.ჯ)  რეზისტენტული ტუბერკულოზის სწრაფი დიაგნოსტიკა;

ა.ჰ) მანტუს სინჯი;

ა.ჰ.1) კვანტიფერონის ტესტი;

ა.ჰ.2) ანტიგენრეაქტიული ლიმფოციტების ტესტი.

ბ) ექიმ-ფტიზიატრ-პულმონოლოგს, საჭიროების შემთხვევაში, შეუძლია შემდეგი ჩარევების-კვლევების შესრულება:

ბ.ა) ცენტრალური ვენის კათეტერიზაცია;

ბ.ბ) შარდის ბუშტის კათეტერიზაცია (რბილი კათეტერით);

ბ.გ) პლევრის ღრუს პუნქცია, სპინალური პუნქცია.

6. სპეციალიზაცია:

კომპიუტერული სპირომეტრია – სპიროგრაფია და პლეტიზმოგრაფია,  პიკფლოუმეტრია.

7. გარდამავალი ეტაპის რეგულირება:

ა) დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტს უფლება აქვს განახორციელოს საექიმო საქმიანობა სახელმწიფო სერტიფიკატით ნებადართული სპეციალობის ფარგლებში;

ბ) დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტებს, რომელთაც დასრულებული აქვთ სარეზიდენტო პროგრამა სპეციალობით - „ფთიზიატრია“ (მ.შ., რომლებიც ფლობენ სახელმწიფო სერტიფიკატს სპეციალობაში - „ფთიზიატრია“, „ფთიზიატრია-პულმოლოგია“), უფლება აქვთ განახორციელონ „ფთიზიატრია-პულმონოლოგიის“ კომპეტენციებით განსაზღვრული საქმიანობა „პულმონოლოგიაში“ სპეციალიზაციის შესაბამისი კურსის დასრულების შემთხვევაში. ხსენებული სპეციალიზაციის კურსის დასრულების შემდგომ „ფთიზიატრიაში“ სახელმწიფო სერტიფიკატის მქონე პირს შეუძლია მოიპოვოს სახელმწიფო სერტიფიკატი საექიმო სპეციალობაში - „ფთიზიატრია-პულმონოლოგია“ (სახელმწიფო სასერტიფიკაციო გამოცდის ჩაბარების გარეშე);

გ) დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტებს, რომელთაც დასრულებული აქვთ სარეზიდენტო პროგრამა სპეციალობით - „პულმონოლოგია“ (მ.შ., რომლებიც ფლობენ სახელმწიფო სერტიფიკატს სპეციალობაში - „პულმონოლოგია“, „ფთიზიატრია-პულმოლოგია“), უფლება აქვთ, განახორციელონ „ფთიზიატრია-პულმონოლოგიის“ კომპეტენციებით განსაზღვრული საქმიანობა „ფთიზიატრიაში“ სპეციალიზაციის შესაბამისი კურსის დასრულების შემთხვევაში. ხსენებული სპეციალიზაციის კურსის დასრულების შემდგომ „პულმონოლოგიაში“ სახელმწიფო სერტიფიკატის მქონე პირს შეუძლია, მოიპოვოს სახელმწიფო სერტიფიკატი საექიმო სპეციალობაში - „ფთიზიატრია-პულმონოლოგია“ (სახელმწიფო სასერტიფიკაციო გამოცდის ჩაბარების გარეშე).