1. მოსამსახურის სამუშაო დროის ხანგრძლივობა და პერიოდი, აგრეთვე მის დადგენაზე უფლებამოსილი თანამდებობის პირი განისაზღვრება ინდივიდუალური სამართლებრივი აქტით.

2. მოსამსახურისათვის დგინდება არანორმირებული სამუშაო დრო შემდეგ შემთხვევებში:

ა) საგანგებო ან საომარი მდგომარეობის დროს;

ბ) წვრთნების პერიოდში;

გ) სადღეღამისო, მათ შორის, საყარაულო, განწესის დროს;

დ) საბრძოლო მზადყოფნის შენარჩუნებისათვის;

ე) მორიგეობის დაწესების შემთხვევაში;

ვ) მობილიზაციისათვის მზადყოფნის უზრუნველსაყოფად მშვიდობიანობის დროს ჩატარებული სწავლებისა და სხვა სახის ღონისძიებების განხორციელებისა