„საბიუჯეტო ორგანიზაციების მიერ საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) საფუძველზე ფინანსური აღრიცხვა-ანგარიშგების წარმოების შესახებ“ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2020 წლის 5 მაისის №108 ბრძანებაში ცვლილების შეტანის თაობაზე
🕸️ გრაფი — კავშირების ვიზუალიზაცია
📥 უკუმითითებები — 1 დოკუმენტი
საქართველოს მინისტრის ბრძანება (1)
🧬 სემანტიკურად მსგავსი დოკუმენტები — 10
ეს დოკუმენტები ნაპოვნია ვექტორული ემბედინგების (AI) საშუალებით — მათი შინაარსი ყველაზე ახლოსაა ამ აქტის ტექსტთან.
- მოქმედი 93%
- მოქმედი 93%
- მოქმედი 93%
- მოქმედი 92%
- მოქმედი 92%
- მოქმედი 92%
- მოქმედი 92%
- მოქმედი 92%
- მოქმედი 92%
- მოქმედი 92%
დოკუმენტის ტექსტი
|
საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანება №436 |
|
2024 წლის 31 დეკემბერი ქ. თბილისი |
„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს ორგანული კანონის მე-20 მუხლის მე-4 პუნქტის შესაბამისად, ვბრძანებ:
|
| მუხლი 1 |
„საბიუჯეტო ორგანიზაციების მიერ საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) საფუძველზე ფინანსური აღრიცხვა-ანგარიშგების წარმოების შესახებ“ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2020 წლის 5 მაისის №108 ბრძანებაში (www.matsne.gov.ge, 06/05/2020, სარეგისტრაციო კოდი: 190020010.22.033.017318) შეტანილ იქნეს შემდეგი ცვლილება:
1. ბრძანების პირველი მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „მუხლი 1 დამტკიცდეს ინსტრუქცია „საბიუჯეტო ორგანიზაციების მიერ საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) საფუძველზე ფინანსური აღრიცხვა-ანგარიშგების წარმოების შესახებ“ და თანდართული დანართები: ა) სსბასს 1 – ფინანსური ანგარიშგების წარგენა (დანართი №1); ბ) სსბასს 2 – ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება (დანართი №2); გ) სსბასს 3 – სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები (დანართი №3); დ) სსბასს 4 – უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები (დანართი №4); ე) სსბასს 5 – ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები (დანართი №5); ვ) სსბასს 9 – შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან (დანართი №6); ზ) სსბასს 12 – მატერიალური მარაგები (დანართი №7); თ) სსბასს 13 – იჯარა (დანართი №8); ი) სსბასს 14 – ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენები (დანართი №9); კ) სსბასს 16 – საინვესტიციო ქონება (დანართი №10); ლ) სსბასს 17 – ძირითადი აქტივები (დანართი №11); მ) სსბასს 19 – ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები (დანართი №12); ნ) სსბასს 20 – დაკავშირებულ მხარეთა შესახებ განმარტებითი შენიშვნები (დანართი №13); ო) სსბასს 21 – ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება (დანართი №14); პ) სსბასს 23 – შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადები და ტრანსფერები) (დანართი №15); ჟ) სსბასს 24 – ბიუჯეტის შესახებ ინფორმაციის წარდგენა ფინანსურ ანგარიშგებაში (დანართი №16); რ) სსბასს 26 – ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება (დანართი №17); ს) სსბასს 31 – არამატერიალური აქტივები (დანართი №18); ტ) სსბასს 32 – შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები: უფლების გადამცემი (დანართი №19); უ) სსბასს 34 – ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება (დანართი №20); ფ) სსბასს 35 – კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება (დანართი №21); ქ) სსბასს 36 – ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში (დანართი №22); ღ) სსბასს 37 – ერთობლივი შეთანხმებები (დანართი №23); ყ) სსბასს 38 – სხვა ერთეულებში წილების გამჟღავნება (დანართი №24); შ) სსბასს 39 – დაქირავებულთა სარგებელი (დანართი №25); ჩ) სსბასს 40 – საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები (დანართი №26); ც) კონცეპტუალური საფუძვლები საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშებისთვის (დანართი №27); ძ) გლოსარი – ტერმინთა განმარტებანი (დანართი №28); წ) მითითებები სსბასს 40-ის გამოყენებასთან დაკავშირებით (დანართი 29).“; 2. ბრძანების პირველი მუხლის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის 11 მუხლი: „მუხლი 11. დანართი №24-ით, დანართი №26-ით და დანართი №29-ით იხელმძღვანელონ ცენტრალური ხელისუფლების საბიუჯეტო ორგანიზაციებმა; 3. „საბიუჯეტო ორგანიზაციების მიერ საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) საფუძველზე ფინანსური აღრიცხვა-ანგარიშგების წარმოების შესახებ“ ინსტრუქცია (შემდგომში – ინსტრუქცია) ჩამოყალიბდეს თანდართული რედაქციით; 4. ამოღებულ იქნეს ინსტრუქციის დანართები; 5. დაემატოს დანართი №1 – დანართი №29. |
| მუხლი 2 |
ეს ბრძანება ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე და მისი მოქმედება გავრცელდეს 2024 წლის 1 იანვრიდან წარმოშობილ სამართლებრივ ურთიერთობებზე.
|
|
📎 დანართები (30)
ნორმატიული-აქტი-2 ⬇
ინსტრუქცია
საბიუჯეტო ორგანიზაციების მიერ საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) საფუძველზე ფინანსური აღრიცხვა-ანგარიშგების წარმოების შესახებ
თავი I. ზოგადი დებულებები
მუხლი 1. ინსტრუქციის მიზანი და მოქმედების სფერო
1. წინამდებარე ინსტრუქცია, საქართველოს საბიუჯეტო კოდექსის საფუძველზე განსაზღვრავს საბიუჯეტო ორგანიზაცი(ებ)ის (შემდგომში – ერთეულ(ებ)ის) მიერ, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (შემდგომში - სსბასს) საფუძველზე ბუღალტრული აღრიცხვის წარმოების, ფინანსური ანგარიშგების მომზადების და წარდგენის წესებს და პირობებს.
2. ინსტრუქციის მიზანია სახელმწიფო სახსრების სწორი და გამჭვირვალე აღრიცხვა- ანგარიშგების უზრუნველსაყოფად, საბიუჯეტო ორგანიზაციებისთვის ერთიანი მეთოდოლოგიური პრინციპების და წესების განსაზღვრა.
მუხლი 2. სააღრიცხვო სისტემა და სსბასს-ების გამოყენება
ერთეულები ბუღალტრულ აღრიცხვას აწარმოებენ და ფინანსურ ანგარიშგებას ამზადებენ წინამდებარე ინსტრუქციით და ბრძანებით დამტკიცებული, დარიცხვის მეთოდის შესაბამისი, შემდეგი სსბასს-ების 2018 წლის ვერსიის საფუძველზე:
ა) სსბასს 1 – ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა;
ბ) სსბასს 2 – ფულადი სახსრების მოძრაობის შესახებ ანგარიშგება;
გ) სსბასს 3 – სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები;
დ) სსბასს 4 – უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები;
ე) სსბასს 5 – ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები;
ვ) სსბასს 9 – შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან;
ზ) სსბასს 12 – მატერიალური მარაგები;
თ) სსბასს 13 – იჯარა;
ი) სსბასს 14 – ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენები;
კ) სსბასს 16 – საინვესტიციო ქონება;
ლ) სსბასს 17 – ძირითადი აქტივები;
მ) სსბასს 19 – ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები;
ნ) სსბასს 20 – დაკავშირებულ მხარეთა შესახებ განმარტებითი შენიშვნები;
ო) სსბასს 21 – ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება;
პ) სსბასს 23 – შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადები და ტრანსფერები);
ჟ) სსბასს 24 – ბიუჯეტის შესახებ ინფორმაციის წარდგენა ფინანსურ ანგარიშგებაში;
რ) სსბასს 26 – ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება;
ს) სსბასს 31 – არამატერიალური აქტივები;
ტ) სსბასს 32 – შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები: უფლების გადამცემი;
უ) სსბასს 34 – ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება;
ფ) სსბასს 35 – კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება;
ქ) სსბასს 36 – ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში;
ღ) სსბასს 37 – ერთობლივი შეთანხმებები;
ყ) სსბასს 38 – სხვა ერთეულებში წილების გამჟღავნება (მოქმედებს მხოლოდ ცენტრალური ხელისუფლების საბიუჯეტო ორგანიზაციებისათვის);
შ) სსბასს 39 – დაქირავებულთა სარგებელი;
ჩ) სსბასს 40 – საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები (მოქმედებს მხოლოდ ცენტრალური ხელისუფლების საბიუჯეტო ორგანიზაციებისათვის).
2. ერთეულებს შეუძლიათ ფინანსური აღრიცხვა-ანგარიშგების საწარმოებლად დამატებით გამოიყენონ წინამდებარე ინსტრუქციით სამოქმედოდ შემოღებული სსბასს-ების გარდა სხვა მოქმედი სსბასს-ები.
3. წინამდებარე ინსტრუქცია განსაზღვრავს ერთეულების მიერ სსბასს-ების გამოყენების ძირითად სააღრიცხვო პოლიტიკებს. იმ შემთხვევაში, თუ მოცემული ინსტრუქციით არ არის განსაზღვრული კონკრეტული ეკონომიკური მოვლენის ბუღალტრული აღრიცხვის და ფინანსური ანგარიშგების სააღრიცხვო პოლიტიკა, ერთეულებს საქმიანობის სპეციფიკის გათვალისწინებით, სსბასს-ების მოთხოვნების შესასრულებლად, უფლება აქვთ შეიმუშაონ თავიანთი სააღრიცხვო პოლიტიკა.
4. ერთეულებს თავიანთი სააღრიცხვო პოლიტიკის შემუშავებისას, ასევე, ფინანსური ანგარიშების მომზადების და წარდგენის მიზნებისათვის, შეუძლიათ გამოიყენონ წინამდებარე ინსტრუქციით თანდართული „საჯარო სექტორის ერთეულების საერთო დანიშნულების ფინანსური ანგარიშებისთვის კონცეპტუალური საფუძვლების“ 2018 წლის ვერსია.
5. ბრძანებით დამტკიცებულია ასევე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) ტერმინთა განმარტებების გლოსარის 2018 წლის ვერსია.
6. იმ ოპერაციების და სხვა მოვლენების შესახებ სააღრიცხვო პოლიტიკის შემუშავებისას, რომელთა შესაბამისი სსბასს-ები არ არსებობს, ერთეულმა შეიძლება გამოიყენოს საუკეთესო საერთაშორისო ან ეროვნული პრაქტიკა მსგავსი ოპერაციების და სხვა მოვლენების შესახებ.
7. ბრძანებით დამტკიცებული თითოეული სტანდარტის ძირითადი ტექსტი, ფინანსურ ანგარიშგებაში/განმარტებით შენიშვნებში ინფორმაციის ასახვასთან/გამჟღავნებასთან დაკავშირებით. მოიცავს აბზაცებს, რომლებიც მოცემულია გამუქებული და ჩვეულებრივი შრიფტით, რომელთაც თანაბარი იურიდიული ძალა გააჩნია. გამუქებული შრიფტით გამოყოფილი აბზაცები ძირითადი პრინციპების აღსანიშნავად არის გამოყენებული.
8. წინამდებარე ინსტრუქციაში თითოეული სტანდარტის გამოყენებასთან დაკავშირებით მოცემულია დამატებითი მითითებები, აგრეთვე, გარდამავალ დებულებებში მოცემულია სტანდარტების შესაბამისი პუნქტები/ქვეპუნქტები, რომლებიც საკანონმდებლო და სხვა ნორმატიული აქტების მოთხოვნებიდან გამომდინარე, ერთეულების მიერ არ არის სავალდებულო გამოსაყენებლად ინსტრუქციის ამოქმედებიდან სამი წლის განმავლობაში, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც წინამდებარე ინსტრუქციით არ არის ნებადართული ან სხვაგვარად განისაზღვრება აღნიშნული დებულებები.
9. ერთეულებს, თავიანთი საქმიანობის სპეციფიკის შესაბამისად, განმარტებით შენიშვნებში სტანდარტით მოთხოვნილი ინფორმაციის გარდა შეუძლიათ დამატებით გაამჟღავნონ სხვა ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაცია, რომელიც გაზრდის ფინანსური ანგარიშგების აღქმადობის ხარისხს და დაეხმარება ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს ფინანსური ანგარიშგების საფუძველზე ოპტიმალური გადაწყვეტილებების მიღებაში.
10. ბრძანებით დამტკიცებული თითოეული სტანდარტი გააზრებული უნდა იქნეს მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლის გათვალისწინებით, თუ ასეთი არსებობს, ასევე, სტანდარტების წინასიტყვაობის და ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. ასევე, გათვალისწინებული უნდა იყოს საქართველოს საბიუჯეტო კოდექსის, საქართველოს საბიუჯეტო კლასიფიკაციის, სახელმწიფო ბიუჯეტის შესახებ საქართველოს კანონის, და სახელმწიფო სექტორის საქმიანობის მარეგულირებელი და აღრიცხვა-ანგარიშგებასთან დაკავშირებით სხვა საკანონმდებლო და ნორმატიული აქტების მოთხოვნები. ამასთან, სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის 2014 წლის მეთოდოლოგიასთან (GFSM 2014) ან/და მის საფუძველზე მომზადებულ საქართველოს საბიუჯეტო კლასიფიკაციასთან, შეუსაბამობის შემთხვევაში, ფინანსური აღრიცხვა/ანგარიშგების მიზნებისთვის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (IPSAS) განსაზღვრებებს, კლასიფიკაციებს და მითითებებს ენიჭება უპირატესი მნიშვნელობა.
11. ბუღალტრული აღრიცხვის წარმოებისას ან/და ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისას/წარდგენისას ერთეულებს შეუძლიათ იხელმძღვანელონ სსბასს-ების საილუსტრაციო მაგალითებით, მითითებებით დანერგვაზე და მითითებებით გამოყენებაზე. საილუსტრაციო მაგალითების და დანერგვაზე/გამოყენებაზე მითითებების გარდა სსბასს-ების სხვა დანართები მოიცავს დებულებებს, რომლებიც წარმოდგენილია მხოლოდ საინფორმაციო მიზნებისათვის და არ უკავშირდება ბუღალტრული აღრიცხვის წარმოებას ან/და ფინანსური ანგარიშგების მომზადებას/წარდგენას.
12. ერთეულებს უფლება აქვთ გამოიყენონ სსბასს-ების მოქმედი (ინგლისურენოვანი) რედაქცია.
მუხლი 3. სსბასს-ების სავალდებულო მოთხოვნების გამოყენებაზე დაშვებული გამონაკლისები
სსბასს-ების სავალდებულო მოთხოვნების გამოყენებიდან გადახრის საფუძველი შეიძლება იყოს ერთეულის საქმიანობის სპეციფიკა, საქართველოს საბიუჯეტო სისტემის პრინციპები, სახაზინო პროცედურები, საქმიანობის მარეგულირებელი კანონმდებლობა და სხვა, ამასთან, იმ შემთხვევაში, თუ შეუძლებელია წინამდებარე ინსტრუქციით განსაზღვრული სსბასს-ების ამა თუ იმ სავალდებულო მოთხოვნის შესრულება, ერთეულმა აღნიშნული ფაქტი უნდა გაითვალისწინოს სააღრიცხვო პოლიტიკის შემუშავებისას და გაამჟღავნოს ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში, შესაბამისი გადახვევ(ებ)ის მიზეზ(ებ)ის ახსნით.
ნებადართულია საერთაშორისო ხელშეკრულებებით განსაზღვრული პროექტების (მათ შორის, მოსამზადებელი ეტაპის) განმახორციელებელმა ერთეულებმა ბუღალტრული აღრიცხვა აწარმოონ დონორების მოთხოვნების შესაბამისად, თუ აღნიშნული გათვალისწინებულია საერთაშორისო ხელშეკრულებით, ხოლ ფინანსური ანგარიშგება მოამზადონ აღნიშნული ინსტრუქციის მოთხოვნების გათვალისწინებით.
სახელმწიფო ერთეულებმა, კანონმდებლობით განსაზღვრულ შემთხვევებში, შესაძლებელია ბუღალტრული აღრიცხვა აწარმოონ კერძო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების შესაბამისად, რომლებიც თავსებადია საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტებთან (სსბასს-ებთან), ხოლო ფინანსური ანგარიშგება მოამზადონ აღნიშნული ინსტრუქციის მოთხოვნების გათვალისწინებით.
მუხლი 4. ტერმინთა განმარტებები
1. წინამდებარე ინსტრუქციის მიზნებისათვის ქვემოთ ჩამოთვლილ ტერმინებს აქვს შემდეგი მნიშვნელობა:
ა) ანგარიშვალდებული ერთეული – საქართველოს ცენტრალური ხელისუფლების, ავტონომიური რესპუბლიკის და ადგილობრივი ხელისუფლების საბიუჯეტო ორგანიზაციები;
ბ) ბუღალტერი – ერთეულში სააღრიცხვო ინფორმაციის დამუშავებაზე ან/და ფინანსური ანგარიშგების მომზადებაზე პასუხისმგებელი დაქირავებული პირი ან მომსახურების შესყიდვის ხელშეკრულების შესაბამისად განსაზღვრული სხვა კომპეტენტური პირი;
გ) ბუღალტრული აღრიცხვის დოკუმენტები − პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტები და მაგროვებელი დოკუმენტები;
დ) ელექტრონული პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტი – ელექტრონული ფორმით შენახული ტექსტობრივი ინფორმაციის ან/და მონაცემთა ერთობლიობა, რომელიც ადასტურებს ეკონომიკური მოვლენის მოხდენის ფაქტს;
ე) ინდივიდუალური პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტი – ეკონომიკური მოვლენის მოხდენის დამადასტურებელი პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტი;
ვ) კონტროლირებული ერთეული – ერთეული, რომელიც კონტროლირებულია სხვა ერთეულის მიერ;
ზ) მაგროვებელი დოკუმენტები − სააღრიცხვო რეგისტრები, ჟურნალები, მთავარი წიგნი და სხვა მაგროვებელი დოკუმენტები;
თ) მაკონტროლებელი ერთეული – ერთეული, რომელიც აკონტროლებს ერთ ან რამდენიმე ერთეულს;
ი) მატერიალური პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტი – ქაღალდის ან სხვა მატერიალური ფორმით წარდგენილი ინფორმაციის ან/და მონაცემთა ერთობლიობა, რომელიც ადასტურებს ეკონომიკური მოვლენის მოხდენის ფაქტს;
კ) მთავარი წიგნი – მაგროვებელი დოკუმენტი, სადაც ბუღალტრული ანგარიშების მიხედვით აისახება ერთეულის ყველა ოპერაცია და მოვლენა, რომელსაც ადგილი აქვს საანგარიშო წლის განმავლობაში. მთავარ წიგნში თითოეული ანგარიშის მიხედვით მიეთითება საწყისი ნაშთი – გასული საანგარიშო წლის შესაბამის ბუღალტრულ ანგარიშზე არსებული საბოლოო ნაშთის საწყის ნაშთად გადმოტანით, საანგარიშო წლის ბრუნვა და გამოიყვანება საბოლოო ნაშთი;
ლ) ნაერთი (კრებსითი) დოკუმენტი – ერთი კონკრეტული ეკონომიკური მოვლენის მოხდენის დამადასტურებელი რამოდენიმე პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტი;
მ) პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტი – ეკონომიკური მოვლენის მოხდენის დამადასტურებელი ინდივიდუალური და ნაერთი (კრებსითი) დოკუმენტები;
ნ) სამუშაო ანგარიშთა გეგმა – ერთეულის მიერ განსაზღვრული იმ ანგარიშების სტრუქტურიზებული ჩამონათვალი, რომლის შესაბამის ეკონომიკურ მოვლენებსაც აქვს ადგილი ერთეულის საქმიანობის პროცესში და რომელიც, ანალიზის მიზნებისათვის, შეიძლება დამატებით ჩაშლილი იყოს დეტალური ანგარიშების სახით;
ო) სახელმწიფო კომერციული საწარმო – სახელმწიფოს, აფხაზეთის ან აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის წილობრივი მონაწილეობით მოქმედი საწარმო.
2. ინსტრუქციაში გამოყენებული სხვა ტერმინები განიმარტება სსბასს-ებით და ტერმინთა განმარტებების გლოსარით, ასევე, საქართველოს საბიუჯეტო კოდექსით, საბიუჯეტო კლასიფიკაციით და სხვა საკანონმდებლო და ნორმატიული აქტებით. იმ შემთხვევაში, თუ საქართველოს საბიუჯეტო კოდექსით, საბიუჯეტო კლასიფიკაციით და სხვა საკანონმდებლო და ნორმატიული აქტებით განსაზღვრული ტერმინთა განმარტებები არ შეესაბამება სსბასს-ებით და ტერმინთა განმარტებების გლოსარით გამოყენებულ ტერმინთა განმარტებებს, ბუღალტრული აღრიცხვისა და ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის გამოიყენება სსბასს-ებით და ტერმინთა განმარტებების გლოსარით გამოყენებული ტერმინთა განმარტებები.
თავი II .ბუღალტრული აღრიცხვის წარმოება და ფინანსური ანგარიშგების მომზადება/წარდგენა
მუხლი 5. აღრიცხვის და ანგარიშგების ორგანიზება
1. ერთეული ბუღალტრულ აღრიცხვას აწარმოებს და ფინანსურ ანგარიშგებას ამზადებს ნატურალურ საზომ ერთეულებზე დაყრდნობით, განზოგადებულად, ფულად გამოსახულებაში, მათი ქრონოლოგიური, განუწყვეტელი და დოკუმენტური ასახვით.
2. ერთეული ბუღალტრულ აღრიცხვას აწარმოებს/ფინანსურ ანგარიშგებას ამზადებს დაქირავებული ბუღალტრის მეშვეობით ან სხვა კვალიფიციური ფიზიკური პირის/იურიდიული პირის მიერ მომსახურების გაწევით.
3. ერთეულმა უნდა უზრუნველყოს მის მიერ განხორციელებული ყველა ეკონომიკური მოვლენის ბუღალტრულ ანგარიშებზე ასახვის სისრულე და შიდა კონტროლი.
4. ერთეულმა უნდა უზრუნველყოს სინთეზური და ანალიზური აღრიცხვის ჩანაწერების სისწორის კონტროლის მიზნით, ყოველი თვის ბოლოს ანალიზურ ანგარიშებზე ბრუნვების და ნაშთების შედარება „მთავარი წიგნის“ შესაბამისი ანგარიშების ნაშთებთან. ასევე, ერთეულმა უნდა მოამზადოს ანგარიშებზე არსებული ნაშთებისა და ეკონომიკური მოვლენების შესახებ ბუღალტრული ჩანაწერები საცდელი ბალანსის სახით (ორგანიზაციის მიერ შემუშავებული ფორმატით), საანგარიშგებო წლის დასრულებიდან მომდევნო წლის 31 იანვრამდე.
5. ერთეული, წინამდებარე ინსტრუქციით დადგენილი მოთხოვნების შესასრულებლად, მოქმედი კანონმდებლობისა ან/და საქმიანობის სპეციფიკის გათვალისწინებით განსაზღვრული სააღრიცხვო პოლიტიკის ფარგლებში:
ა) შეიმუშავებს აღრიცხვის და ანგარიშგების შიდა მეთოდურ მითითებებს და წესებს შიდა სააღრიცხვო პოლიტიკის სახით;
ბ) შეიმუშავებს სამუშაო ანგარიშთა გეგმას;
გ) შეიმუშავებს ეკონომიკური მოვლენების ამსახველი დოკუმენტების ფორმებს (უნიფიცირებული სახით ასეთის არარსებობის შემთხვევაში), გაფორმების წესებს, შესაბამისი აღრიცხვის წარმოებისა და კონტროლის მექანიზმებსა და პროცედურებს;
დ) განსაზღვრავს სააღრიცხვო ინფორმაციის დამუშავების ვადებსა და ტექნოლოგიებს;
ე) განსაზღვრავს ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისა და წარდგენის შიდა პროცედურებს;
ვ) შეიმუშავებს შიდა კონტროლის სისტემას, რომელიც უზრუნველყოფს ერთეულის საქმიანობის ეფექტიანობას, ფინანსური ანგარიშგების უტყუარობას და საქართველოს კანონმდებლობასთან და სამოქმედოდ შემოღებულ სსბასს-ებთან შესაბამისობას.
6. ერთეული ბუღალტრულ აღრიცხვას აწარმოებს და ფინანსურ ანგარიშგებას ამზადებს მატერიალური ფორმით ან/და ელექტრონული საინფორმაციო სისტემების მეშვეობით.
მუხლი 6. ბუღალტრული აღრიცხვის დოკუმენტები
1. ერთეული ბუღალტრულ აღრიცხვას აწარმოებს ეკონომიკური მოვლენების დამადასტურებელი ბუღალტრული აღრიცხვის დოკუმენტების საფუძველზე, მატერიალური ან/და ელექტრონული ფორმით.
2. საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად, ელექტრონულ ბუღალტრული აღრიცხვის დოკუმენტებს აქვს მატერიალური ბუღალტრული აღრიცხვის დოკუმენტების თანაბარი იურიდიული ძალა, ხოლო უფლებამოსილი პირის მიერ განხორციელებულ კვალიფიციურ ელექტრონულ ხელმოწერას - პირადი ხელმოწერის თანაბარი იურიდიული ძალა.
3. ბუღალტრული აღრიცხვის დოკუმენტებია:
ა) ინდივიდუალური და ნაერთი (კრებსითი) პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტ(ებ)ი;
ბ) მაგროვებელი დოკუმენტები.
4. ინდივიდუალური ან ნაერთი (კრებსითი) პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტ(ებ)ი ადასტურებენ ეკონომიკური მოვლენის მოხდენის ფაქტს, ინდივიდუალური პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტის შედგენა უნდა მოხდეს ეკონომიკური მოვლენის მოხდენის მომენტში, ხოლო თუ ეს შეუძლებელია, უშუალოდ მისი დასრულებისთანავე და აღრიცხვაში ასახვის მიზნით, ბუღალტერიას უნდა გადაეცეს ერთეულის მიერ სააღრიცხვო პოლიტიკით დადგენილ ვადებში. ნაერთი (კრებსითი) პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტები, რომლებიც შეიძლება მოიცავდეს როგორც შიდა, ასევე, გარე დოკუმენტ(ებ)ს, უნდა შედგეს მოვლენის შინაარსიდან და მონაცემების დამუშავების ტექნოლოგიის თავისებურებებიდან გამომდინარე ერთეულის მიერ განსაზღვრული სააღრიცხვო ინფორმაციის დამუშავების ვადების გათვალისწინებით და ბუღალტერიას უნდა გადაეცეს ერთეულის მიერ სააღრიცხვო პოლიტიკით დადგენილ ვადებში.
5. ინდივიდუალური ან ნაერთი (კრებსითი) პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტ(ებ)ი მოიცავს:
ა) შიდა დოკუმენტ(ებ)ს – ერთეულის შიდა ოპერაციის/სხვა მოვლენის დამადასტურებელ დოკუმენტ(ებ)ს, ასევე, ერთეულში დამატებით შექმნილ დოკუმენტებს, უნიფიცირებული სახით არარსებობის შემთხვევაში;
ბ) გარე დოკუმენტ(ებ)ს – მეორე მხარისგან მიღებული ან ერთეულის მიერ მეორე მხარისთვის წარდგენილი დოკუმენტ(ებ)ის ორიგინალებს.
6 ინდივიდუალური ან ნაერთი (კრებსითი) პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტ(ებ)ი და მათი გამოყენება შესაძლებელია განსაზღვრული იყოს მოქმედი კანონმდებლობით უნიფიცირებული სახით, ან შემუშავებული იყოს ერთეულის მიერ სააღრიცხვო პოლიტიკის ფარგლებში და მათი შედგენა მოითხოვებოდეს შიდა აღრიცხვის პროცედურებით.
7. მატერიალური ფორმით პირველადი აღრიცხვის გარე დოკუმენტ(ებ)ი შედგენილ უნდა იქნეს ორ ან მეტ ეგზემპლარად, მატერიალური ფორმით პირველადი აღრიცხვის შიდა დოკუმენტ(ებ)ი, საჭიროებისამებრ, შეიძლება შედგეს როგორც ერთ, ასევე რამდენიმე იდენტურ ეგზემპლარად. ელექტრონული ფორმით პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტების შედგენის წესი განისაზღვრება მოქმედი კანონმდებლობით.
8. ინდივიდუალური ან ნაერთი (კრებსითი) პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტ(ებ)ი, თუ კანონმდებლობით სხვა რამ არ არის დადგენილი, მოიცავს შემდეგ რეკვიზიტებს:
ა) დოკუმენტის დასახელებას და ნომერს;
ბ) დოკუმენტის შედგენის თარიღს;
გ) ეკონომიკური მოვლენის მოხდენის თარიღს;
დ) ეკონომიკური მოვლენის შინაარსს;
ე) ეკონომიკური მოვლენის მონაწილე პირ(ებ)ის საიდენტიფიკაციო მონაცემებს, ტელეფონ(ებ)ის და მისამართ(ებ)ის მითითებით;
ვ) პასუხისმგებელ პირთა ხელმოწერებს ეკონომიკური მოვლენის მოხდენის ფაქტის დასადასტურებლად;
ზ) ეკონომიკური მოვლენის თანხობრივ და რაოდენობრივ მონაცემებს;
თ) სხვა მონაცემებს, რომლებიც გამომდინარეობს ეკონომიკური მოვლენის შინაარსიდან და მონაცემების დამუშავების ტექნოლოგიის თავისებურებებიდან.
9. ერთეული უზრუნველყოფს ეკონომიკური მოვლენის დამადასტურებელი ინდივიდუალური ან ნაერთი (კრებსითი) პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტ(ებ)ის როგორც ფორმის (დოკუმენტის სისრულე, გაფორმების სისწორე, რეკვიზიტების არსებობა და სხვა), ისე შინაარსის (ეკონომიკური მოვლენის კანონიერება, ცალკეული მაჩვენებლების ლოგიკური და არითმეტიკული სიზუსტე და სხვ.) მიხედვით სწორად შედგენის კონტროლს. ფორმის ან შინაარსის მიხედვით არასწორად შედგენილი დოკუმენტ(ებ)ი დოკუმენტის შედგენისათვის პასუხისმგებელ პირ(ებ)ს უნდა დაუბრუნდეს.
10. ინდივიდუალურ ან ნაერთ (კრებსით) პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტ(ებ)ში მოცემული ინფორმაცია ქრონოლოგიურად და სისტემატიზებულად, ბუღალტრული აღრიცხვის წარმოების ზოგადი პრინციპების დაცვით აისახება შესაბამის მაგროვებელ დოკუმენტებში. მაგროვებელი დოკუმენტების („მთავარი წიგნის“ ან მსგავსი ფორმატის/დანიშნულების მაგროვებელი დოკუმენტის გარდა) გამოყენების აუცილებლობა, ოპერაციების მოცულობიდან ან/და ორგანიზაციის სიდიდიდან გამომდინარე, განისაზღვრება სააღრიცხვო პოლიტიკით/შიდა აღრიცხვის პროცედურებით. „მთავარი წიგნის“ ან მსგავსი დანიშნულების/ფორმატის მაგროვებელი დოკუმენტის გამოყენება სავალდებულოა ყველა ერთეულისათვის.
11. ბუღალტრული აღრიცხვის დოკუმენტების შედგენა, მათში შესწორებებისა და დამატებების შეტანა დასაშვებია საქართველოს კანონმდებლობისა და ერთეულის მიერ შემუშავებული შესაბამისი პროცედურებისა და უსაფრთხოების ზომების დაცვით, რის შედეგადაც შეუძლებელი იქნება ამ დოკუმენტების სანდოობაში ეჭვის შეტანა.
12. ეკონომიკური მოვლენების დამადასტურებელ ინდივიდუალურ ან ნაერთ (კრებსით) პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტ(ებ)ს მატერიალური ფორმით ხელს აწერს (აწერენ) ერთეულის ხელმძღვანელი ან ხელმძღვანელობისთვის პასუხისმგებელი პირი, ბუღალტერი ან ერთეულის შიდა პოლიტიკით განსაზღვრული შესაბამისი უფლებამოსილების მქონე სხვა პირები, ხოლო მაგროვებელ დოკუმენტებს - ბუღალტერი ან ერთეულის შიდა პოლიტიკით განსაზღვრული შესაბამისი უფლებამოსილების მქონე სხვა პირები.
13. ელექტრონული სახით შექმნილ ეკონომიკური მოვლენების დამადასტურებელ ინდივიდუალურ ან ნაერთ (კრებსით) პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტ(ებ)ზე სავალდებულოა ერთეულის ხელმძღვანელის ან ხელმძღვანელობისთვის პასუხისმგებელი პირის და ასევე, შიდა პოლიტიკით განსაზღვრული შესაბამისი უფლებამოსილების მქონე პირ(ებ)ის მიერ კვალიფიციური ელექტრონული ხელმოწერ(ებ)ის შესრულება ან/და კვალიფიციური ელექტრონული შტამპის დასმა.
14. მატერიალური ფორმით არსებული ფინანსური ანგარიშგებები და ბუღალტრული აღრიცხვის დოკუმენტები, ხელმძღვანელის ან ხელმძღვანელობისთვის პასუხისმგებელი პირის გადაწყვეტილების საფუძველზე, ინახება დოუკუმენტების შენახვაზე პასუხისმგებელ პირ(ებ)თან, შესაბამისი საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებიდან 6 წლის განმავლობაში, გარდა საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული შემთხვევებისა. დოკუმენტების შენახვაზე პასუხისმგებელი პირ(ებ)ის შეცვლის შემთხვევაში, მატერიალური ფორმით არსებული ფინანსური ანგარიშგებები და ბუღალტრული აღრიცხვის დოკუმენტები უნდა გადაეცეს ხელმძღვანელის ან ხელმძღვანელობისთვის პასუხისმგებელი პირის ბრძანებით განსაზღვრულ სხვა უფლებამოსილ პირ(ებ)ს, შესაბამისი მიღება-ჩაბარების აქტით.
15. ელექტრონული ფორმით არსებული ფინანსური ანგარიშგებები და ბუღალტრული აღრიცხვის დოკუმენტები ინახება მონაცემთა ბაზებისათვის კანონმდებლობით განსაზღვრული ვადების და პირობების შესაბამისად.
16. ბუღალტრული აღრიცხვის დოკუმენტების და ფინანსური ანგარიშგებების დაკარგვის ან განადგურების შემთხვევაში, ხელმძღვანელის ან ხელმძღვანელობისთვის პასუხისმგებელი პირის გადაწყვეტილების საფუძველზე იქმნება დაკარგვის ან განადგურების მიზეზების შემსწავლელი კომისია. საჭიროების შემთხვევაში, კომისიის მუშაობაში მონაწილეობის მისაღებად შესაძლებელია სხვა უწყებების წარმომადგენლების მოწვევა. კომისიის მუშაობის შედეგები ფორმდება აქტით, რომელიც მტკიცდება ხელმძღვანელის ან ხელმძღვანელობისთვის პასუხისმგებელი პირის გადაწყვეტილებით.
მუხლი 7. ეკონომიკური მოვლენების აღრიცხვაში ასახვა
ეკონომიკური მოვლენების ბუღალტრულ აღრიცხვაში ასახვისათვის გამოიყენება ორმაგი ჩაწერის პრინციპი. ეკონომიკური მოვლენები ბუღალტრულ აღრიცხვაში აისახება პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტების საფუძველზე, დარიცხვის მეთოდით, პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტებში მითითებული ეკონომიკური მოვლენის მოხდენის თარიღით და მიეკუთვნება იმ პერიოდის ანგარიშგებას, როდესაც მას ჰქონდა ადგილი, გარდა წინამდებარე ინსტრუქციით და სხვა საკანონმდებლო და ნორმატიული აქტებით განსაზღვრული გამონაკლისი შემთხვევებისა.
შესაბამისი ბიუჯეტის ასიგნებების არარსებობის შემთხევაში, საქართველოს საბიუჯეტო კლასიფიკაციით განსაზღვრული კომუნალური მომსახურების და მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად სხვა უწყვეტი მომსახურების შესყიდვისას, ასევე საბიუჯეტო წლის დეკემბრის თვის შრომის ანაზღაურებისას, თუ ხარჯის მოცულობის გაანგარიშება ხდება ნამუშევარი დროის ან შესრულებული სამუშაოს მიხედვით და ანგარიშსწორება ხდება მომდევნო საბიუჯეტო წელს, ერთეულის მიერ დასაშვებია ოპერაციების აღრიცხვა პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტების მიღების/შექმნის თარიღით და მიკუთვნება იმ პერიოდის ანგარიშგებისთვის, რომელ პერიოდშიც მოხდა მათი მიღება/შექმნა.
მუხლი 8. პასუხისმგებლობები აღრიცხვასა და ანგარიშგებასთან დაკავშირებით
1. ერთეულის აღრიცხვა-ანგარიშგებასთან დაკავშირებით შიდა კონტროლის სისტემის შემუშავებაზე, სააღრიცხვო ინფორმაციის დამუშავების ვადებისა და ტექნოლოგიის განსაზღვრაზე, ეკონომიკური მოვლენების ამსახველი დოკუმენტების გაფორმებაზე, შესაბამისი აღრიცხვის წარმოებისა და კონტროლის მექანიზმების შემუშავებაზე, სააღრიცხვო პოლიტიკისა და პროცედურების განსაზღვრაზე, აღრიცხვის ორგანიზებასა და სამართლიანი და უტყუარი ფინანსური ანგარიშგების წარდგენაზე პასუხისმგებელია ერთეულის ხელმძღვანელი ან ხელმძღვანელობისთვის პასუხისმგებელი პირი.
2. ერთეულის აქტივების მიღებაზე, მოვლა-შენახვასა და გაცემაზე პასუხისმგებლობა ეკისრება კანონმდებლობის შესაბამისად გაფორმებული ხელშეკრულებითა და შიდა ნორმატიული აქტით განსაზღვრულ მატერიალურად პასუხისმგებელ პირ(ებ)ს.
3. ბუღალტრული აღრიცხვის დოკუმენტებში ასახული მონაცემების უტყუარობისათვის, აგრეთვე ბუღალტრული აღრიცხვის დოკუმენტების დროული და ხარისხიანი შედგენისათვის პასუხს აგებენ ამ დოკუმენტების შემდგენი და მათზე ხელის მომწერი პირ(ებ)ი. ბუღალტრული აღრიცხვის დოკუმენტების შენახვაზე პასუხისმგებლობა ეკისრება კანონმდებლობის შესაბამისად გაფორმებული ხელშეკრულებითა და შიდა ნორმატიული აქტით განსაზღვრულ პასუხისმგებელ პირ(ებ)ს.
4. მატერიალური ფორმით არსებული ფინანსური ანგარიშგებების და ბუღალტრული აღრიცხვის დოკუმენტების შენახვაზე პასუხისმგებლობა ეკისრება ხელმძღვანელის ან ხელმძღვანელობისთვის პასუხისმგებელი პირის გადაწყვეტილების საფუძველზე განსაზღვრულ, დოუკუმენტების შენახვაზე პასუხისმგებელ პირ(ებ)ს.
5. ერთეულის სააღრიცხვო ინფორმაციის დამუშავებაზე ან/და ფინანსური ანგარიშგების მომზადებაზე პასუხისმგებელია ბუღალტერი.
თავი III. ფინანსური ანგარიშგების მომზადების და სსბასს-ების გამოყენების ზოგადი დებულებები
მუხლი 9. ფინანსური ანგარიშგების მომზადების და წარდგენის ზოგადი დებულებები
1. სსბასს-ების მოთხოვნები გამოიყენება ყველა ერთეულის მიერ, რომლებიც ამზადებენ ფინანსურ ანგარიშგებებს დარიცხვის მეთოდის შესაბამისი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტების (სსბასს-ების) საფუძველზე.
2. სახელმწიფო ერთეულები აღრიცხვა-ანგარიშგებაში ასახავენ როგორც საკუთარი სახელით ფლობილ აქტივებს და აღებულ ვალდებულებებს, მიღებულ შემოსავლებსა და გაწეულ ხარჯებს, ასევე, სახელმწიფოს სახელით ფლობილ აქტივებს, აღებულ ვალდებულებებს, მიღებულ შემოსავლებსა და გაწეულ ხარჯებს (ადმინისტრირებად კატეგორიებს).
3. კონსოლიდირებული წლიური ფინანსური ანგარიშგება – 1 იანვრიდან 31 დეკემბრის ჩათვლით პერიოდისათვის – მზადდება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით დამტკიცებული ფინანსური ანგარიშგების და განმარტებითი შენიშვნების ფორმების შესაბამისად და წარედგინება საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სახაზინო სამსახურს, საანგარიშგებო წლის მომდევნო წლის 1 აპრილამდე.
4. კონსოლიდირებულ წლიურ ფინანსურ ანგარიშგებასთან ერთად სახაზინო სამსახურში შესაძლებელია წარდგენილ იქნეს სხვა დამატებითი ანგარიშები (ბიუჯეტის შესრულების ანგარიშები, აუდიტის დასკვნები და ა.შ), რომლებიც დაეხმარება ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული ინფორმაციის სწორად აღქმაში.
5. კონტროლირებული ერთეულები წლიურ ანგარიშგებებს წარუდგენენ მაკონტროლებელ ერთეულებს მათ მიერ დადგენილ ვადებში. შესაძლებელია, მაკონტროლებელმა ერთეულებმა კონტროლირებულ ერთეულებს მოთხოვონ ფინანსური ანგარიშგებების წარდგენა დამატებით, შესაბამისი პერიოდულობით.
6. კანონმდებლობით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, დადგენილი ფორმით, განსაზღვრულ ვადებში შესაძლებელია მომზადდეს სალიკვიდაციო ფინანსური ანგარიშგება, რომლის წარდგენა უნდა მოხდეს დანიშნულებისამებრ.
7. სახელმწიფო ბიუჯეტის ერთეულების მიერ წარდგენილი კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგებების მონაცემების საფუძველზე სახაზინო სამსახური ამზადებს მთავრობის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებას სახელმწიფო ბიუჯეტის დონეზე, რომელიც მუნიციპალიტეტების და ავტონომიური რესპუბლიკების კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებებთან ერთად ანგარიშვალდებულებისა და გამჭვირვალობის მიზნებისათვის ქვეყნდება სახაზინო სამსახურის ვებგვერდზე – www.treasury.ge.
მუხლი 10. სსბასს-ების გამოყენების ზოგადი დებულებები
1. ერთეულებს მოეთხოვებათ ფინანსურ ანგარიშგებაში/განმარტებით შენიშვნებში ინფორმაციის ასახვასთან/გამჟღავნებასთან დაკავშირებით წინამდებარე ინსტრუქციით თანდართული თითოეული სტანდარტის ყველა მოთხოვნის შესრულება, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ეს ინსტრუქცია კრძალავს ან სხვაგვარად განსაზღვრავს აღნიშნულ დებულებებს ან განსაზღვრულია წინამდებარე ინსტრუქციის IV თავით, როგორც არასავალდებულო პუნქტები/ქვეპუნტები.
2. მაკონტროლებელმა და კონტროლირებულმა ერთეულებმა ანალოგიური ოპერაციებისა და სხვა მოვლენების მიმართ მიზანშეწონილია გამოიყენონ ერთიანი სააღრიცხვო პოლიტიკა.
3. თუ კონტროლირებული ერთეული ანალოგიური ოპერაციებისა და სხვა მოვლენებისათვის იყენებს კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგებისთვის განსაზღვრული სააღრიცხვო პოლიტიკისაგან განსხვავებულ სააღრიცხვო პოლიტიკას, მაკონტროლებელმა ერთეულმა კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისას უნდა გააკეთოს ფინანსური ანგარიშგების შესაბამისი კორექტირება.
4. სსბასს 2-ის – „ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება“ – მოთხოვნები გამოიყენება იმ ერთეულების მიერ, რომლებიც აკონტროლებენ და მართავენ ფულად სახსრებს, მათ შორის:
ა) სახაზინო სამსახურის მიერ, ხაზინის ერთიან ანგარიშზე სახელმწიფო ბიუჯეტის ორგანიზაციების კუთვნილ ფულად სახსრებთან დაკავშირებით;
ბ) უცხო ქვეყნებში საქართველოს საელჩოების და წარმომადგენლობების და, შესაბამისად, საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს მიერ;
გ) მუნიციპალიტეტების და ავტონომიური რესპუბლიკების მიერ ხაზინის ერთიან ანგარიშზე ადგილობრივი ბიუჯეტების ორგანიზაციების კუთვნილ ფულად სახსრებთან დაკავშირებით;
დ) სხვა ერთეულების მიერ, რომლებიც სსბასს-ების მოთხოვნების შესაბამისად, აკონტროლებენ და მართავენ ფულად სახსრებს.
5. წინამდებარე ინსტრუქციით გათვალისწინებული მოთხოვნების შესაბამისად, ერთეულები ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებას ამზადებენ სსბასს 2-ით განსაზღვრული პირდაპირი მეთოდის შესაბამისად.
6. წინამდებარე ინსტრუქციის მიზნებისათვის, სსბასს 2-ით განსაზღვრული გადახდილი/მიღებული პროცენტები და მიღებული დივიდენდები კლასიფიცირდება როგორც ფულადი სახსრები საოპერაციო საქმიანობიდან.
7. სსბასს 3-ის – „სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები“ შესაბამისად შერჩეული სააღრიცხვო პოლიტიკის ფარგლებში ერთეული შეიმუშავებს აღრიცხვის და ანგარიშგების შიდამეთოდურ მითითებებს და წესებს, სამუშაო ანგარიშთა გეგმას, პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტების და რეგისტრების ფორმებს და ა.შ, რომლებიც მტკიცდება ერთეულის ხელმძღვანელის ან ხელმძღვანელობისთვის პასუხისმგებელი პირის ბრძანებით. ამასთან, კონტროლირებულმა ერთეულმა შესაძლებელია გამოიყენოს მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ სააღრიცხვო პოლიტიკის ფარგლებში შემუშავებული შიდამეთოდური მითითებები და წესები.
8. სააღრიცხვო პოლიტიკის ფარგლებში, კანონმდებლობის შესაბამისად, შიდამეთოდური მითითებების და წესების შემუშავების დროს ხელმძღვანელობას შეუძლია გაითვალისწინოს: (ა) მიღებული პრაქტიკა ბუღალტრული აღრიცხვის და ფინანსური ანგარიშგების კონკრეტულ საკითხებთან დაკავშირებით; (ბ) საუკეთესო საერთაშორისო გამოცდილება – იმ პირობით, რომ აღნიშნული არ ეწინააღმდეგება წინამდებარე ინსტრუქციის მოთხოვნებს.
9. ერთეულის მიერ სააღრიცხვო პოლიტიკისა და შიდამეთოდური მითითებების/წესების შეცვლა, სსბასს 3-ით – „სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები“ – განსაზღვრული შემთხვევების გარდა, დასაშვებია აგრეთვე საბიუჯეტო კლასიფიკაციის ცვლილებების შემთხვევაში, იმ შემთხვევაში, როდესაც სააღრიცხვო პოლიტიკა ამა თუ იმ კონკრეტულ საკითხთან დაკავშირებით შემუშავებულია საბიუჯეტო კლასიფიკაციის შესაბამისად.
10. წინამდებარე ინსტრუქციის შესაბამისად, სსბასს 4-ით – „უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები“ გათვალისწინებული უცხოურ ვალუტაში განხორციელებული ოპერაციები ბუღალტრულ აღრიცხვაში ასახული უნდა იყოს სამუშაო ვალუტაში. საქართველოს ტერიტორიაზე სამუშაო ვალუტას წარმოადგენს ეროვნული ვალუტა – ლარი. ნებადართულია საერთაშორისო ხელშეკრულებებით განსაზღვრული პროექტების (მათ შორის, მოსამზადებელი ეტაპის) განმახორციელებელმა ერთეულებმა, ასევე, უცხო ქვეყნებში საქართველოს საელჩოებმა და წარმომადგენლობებმა ბუღალტრული აღრიცხვის წამოებისთვის სამუშაო ვალუტად გამოიყენონ ეროვნული ვალუტის – ლარისგან განსხვავებული ვალუტა. უცხოურ ვალუტაში განხორციელებული ოპერაციები და უცხოური ერთეულები უნდა გადაანგარიშდეს საანგარიშგებო ვალუტაში (ეროვნულ ვალუტაში – ლარში), ანგარიშგების თარიღისათვის არსებული ოფიციალური გაცვლითი კურსის შესაბამისად.
11. წინამდებარე ინსტრუქციის შესაბამისად, სსბასს 5-ით – „ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები“ გათვალისწინებული სესხებთან დაკავშირებული დანახარჯები, იმის მიუხედავად, უკავშირდება თუ არა კვალიფიცირებად აქტივებს, აღირიცხება სტანდარტული მეთოდის გამოყენებით, რაც გულისხმობს ასეთი დანახარჯების ხარჯებად აღიარებას იმ პერიოდისთვის, რომელშიც ისინი იქნა გაწეული.
12. სსბასს 9-ის – „შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან“- სტანდარტის გამოყენებისას, შემოსავლების შეფასებისას დასაშვებია გამოყენებულ იქნეს ხელშეკრულებით განსაზღვრული მიღებული ან მისაღები ანაზღაურების ღირებულება, ნებისმიერი საცალო და საბითუმო სავაჭრო ფასდათმობის გათვალისწინებით.
13. სსბასს 12-ის - „მატერიალური მარაგები“ – შესაბამისად, არაგაცვლითი ოპერაციებით საჯარო სექტორის ერთეულებიდან მატერიალური მარაგების მიღების შემთხვევაში, მატერიალური მარაგების ღირებულება შეიძლება განისაზღვროს გადმომცემი ერთეულის მიერ აღნიშნული მატერიალური მარაგების შესაფასებლად გამოყენებული თვითღირებულების ოდენობით ან ღირებულების განსაზღვრისათვის გამოყენებული სხვა თანხით.
14. სსბასს 12-ით „მატერიალური მარაგები“ მოთხოვნილი მიმდინარე ჩანაცვლების ღირებულების და ნეტო სარეალიზაციო ღირებულების დადგენისას, ასევე, არაგაცვლითი ოპერაციის შემთხვევაში მიღებული ისეთი მატერიალური მარაგების შეფასებისას, რომელთაც ღირებულება არ გააჩნიათ, ერთეულს მატერიალური მარაგების სამართლიანი (რეალური) ღირებულების დადგენა შეუძლია მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად მიღებული სანდო ინფორმაციის საფუძველზე.
15. სსბასს 13-ის – „იჯარა“ მიზნებისათვის, კონტროლი განისაზღვრება გარიგების შინაარსიდან გამომდინარე. გარიგების იურიდიული ფორმა არ გამოიყენება კონტროლის განსაზღვრისათვის. კონტროლის განსაზღვრისათვის ასევე მნიშვნელოვანია აქტივზე ეკონომიკური უფლება, მიუხედავად აქტივზე იურიდიული საკუთრების უფლებისა.
16. იჯარის ფინანსურ იჯარად კლასიფიცირების მიზნებისათვის, ეკონომიკური მომსახურების ვადის ძირითადი ნაწილი გულისხმობს 75 %-ით და მეტი ვადით აქტივის ფლობას. შეფასების კრიტერიუმად მიზანშეწონილია ერთეულის მიერ აქტივის ღირებულების 75% და მეტი მოცულობით ძირითადი კაპიტალის სახით მოხმარების მაჩვენებლის გამოყენება.
17. იმ შემთხვევაში, თუ უზუფრუქტის ან სხვა სახის სარგებლობის უფლებით მიღებული აქტივების შემთხვევაში დაკმაყოფილებულია ფინანსურ იჯარად აღიარების კრიტერიუმები, წინამდებარე ინსტრუქციის მიზნებისათვის აღნიშნული აქტივები განიხილება ფინანსური იჯარით მიღებული აქტივების მსგავსად და მათზე ვრცელდება სსბასს 13-ის მოთხოვნები ფინანსური იჯარით მიღებული აქტივების აღრიცხვასა და ანგარიშგებაში ასახვასთან დაკავშირებით.
18. წინამდებარე ინსტრუქციის მიზნებისათვის, სსბასს 14-ით – „ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენები“ ანგარიშგების თარიღის შემდგომი პერიოდი მოიცავს საანგარიშგებო წლის შემდგომ 1 იანვრიდან 1 აპრილამდე პერიოდს.
19. სსბასს 16-ის – „საინვესტიციო ქონება“ – მოთხოვნების გათვალისწინებით, საინვესტიციო ქონება თავდაპირველი აღიარების შემდგომ აისახება თვითღირებულების მოდელის გამოყენებით, რაც გულისხმობს ყოველი წლის ბოლოს საინვესტიციო ქონების საბალანსო ღირებულებით ასახვას ფინანსურ ანგარიშგებაში. არაგაცვლითი ოპერაციებით საინვესტიციო ქონების საჯარო სექტორის ერთეულიდან მიღებისას, საინვესტიციო ქონების შეფასება დასაშვებია გადმომცემი ერთეულის მიერ ღირებულების შესაფასებლად გამოყენებული თვითღირებულების ოდენობით ან ღირებულების განსაზღვრისათვის გამოყენებული სხვა თანხით. სამართლიანი (რეალური) ღირებულების დადგენა ერთჯერადად (ერთეულის მიერ საინვესტიციო ქონების უსასყიდლოდ/ნომინალური ღირებულებით მიღებისას საჯარო სექტორის გარდა სხვა იურიდიული/ფიზიკური პირებიდან ან სარეალიზაციოდ/სხვა ერთეულებზე გადაცემის მიზნით ან როდესაც მისი ღირებულება არ შეესაბამება რეალობას ან იმ შემთხვევაში, როდესაც ცვეთადი ღირებულება სრულადაა ამოწურული) შესაძლებელია სანდო ინფორმაციის არსებობის შემთხვევაში, რაც სამართლიანი ღირებულების მოდელის გამოყენებად არ ჩაითვლება.
20. ერთეულმა საინვესტიციო ქონების ცვეთის გაანგარიშებისთვის უნდა გამოიყენოს წრფივი მეთოდი, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც აქტივში განივთებული მოსალოდნელი მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღების ხასიათიდან გამომდინარე კანონმდებლობის, ხელშეკრულების ან/და ტექნიკური დოკუმენტაციის შესაბამისად სხვა რომელიმე მეთოდის (შემცირებადი ნაშთის მეთოდის, წარმოების ერთეულთა ჯამის მეთოდი და სხვ.) გამოყენება მოითხოვება. ამასთან, ერთეულმა ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს საინვესტიციო ქონებაზე ცვეთის დარიცხვის მიზნით წრფივი მეთოდის გარდა სხვა მეთოდის გამოყენების შესახებ ინფორმაცია.
21. საინვესტიციო ქონების ცვეთის გაანგარიშებისათვის ერთეულს მოეთხოვება მსგავსი აქტივებისათვის ცვეთის ერთი და იმავე მეთოდის გამოყენება.
22. საინვესტიციო ქონებაზე ცვეთის დარიცხვისათვის გამოყენებული ცვეთადი თანხა განისაზღვრება როგორც საინვესტიციო ქონების თვითღირებულებას ან ღირებულების შესაფასებლად გამოყენებულ სხვა თანხას გამოკლებული ნარჩენი (სალიკვიდაციო) ღირებულება. ნარჩენი (სალიკვიდაციო) ღირებულების დადგენა შესაძლებელია მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად მიღებული სანდო ინფორმაციის საფუძველზე. ამასთან, ნარჩენი (სალიკვიდაციო) ღირებულება, საჯარო სექტორის სპეციფიკის გათვალისწინებით, შესაძლებელია ნულის ტოლი იყოს.
23. საინვესტიციო ქონების ღირებულების განსაზღვრის მიზნით, სამართლიანი (რეალური) ღირებულებით შეფასების ერთჯერადად გამოყენების შემთხვევაში, აფასება განიხილება კაპიტალის კორექტირებად (რეტროსპექტული გაანგარიშება), ხოლო ჩამოფასება – გაუფასურებად.
24. საინვესტიციო ქონების ღირებულების განსაზღვრის მიზნით, სამართლიანი (რეალური) ღირებულებით შეფასების ერთჯერადად გამოყენების შემთხვევაში, საჭიროა განმარტებით შენიშვნებში შემდეგი ინფორმაციის წარმოდგენა:
ა) სამართლიანი (რეალური) ღირებულებით შეფასების თარიღი:
ბ) საინვესტიციო ქონების სამართლიანი (რეალური) ღირებულებით შეფასების თანხა.
25. სსბასს 17-ის – „ძირითადი აქტივები“ – მოთხოვნების გათვალისწინებით, ძირითადი აქტივები თავდაპირველი აღიარების შემდგომ აისახება თვითღირებულების მოდელის გამოყენებით, რაც გულისხმობს ყოველი წლის ბოლოს ძირითადი აქტივების საბალანსო ღირებულებით ასახვას ფინანსურ ანგარიშგებაში. არაგაცვლითი ოპერაციებით ძირითადი აქტივების საჯარო სექტორის ერთეულიდან მიღებისას, ძირითადი აქტივების შეფასება დასაშვებია გადმომცემი ერთეულის მიერ ღირებულების შესაფასებლად გამოყენებული თვითღირებულების ოდენობით ან ღირებულების განსაზღვრისათვის გამოყენებული სხვა თანხით. სამართლიანი (რეალური) ღირებულების დადგენა ერთჯერადად (ერთეულის მიერ ძირითადი აქტივების უსასყიდლოდ/ნომინალური ღირებულებით მიღებისას საჯარო სექტორის გარდა სხვა იურიდიული/ფიზიკური პირებიდან ან სარეალიზაციოდ/სხვა ერთეულებზე გადაცემის მიზნით ან როდესაც მისი ღირებულება არ შეესაბამება რეალობას ან იმ შემთხვევაში, როდესაც ცვეთადი ღირებულება სრულადაა ამოწურული) შესაძლებელია სანდო ინფორმაციის არსებობის შემთხვევაში, რაც გადაფასების მოდელის გამოყენებად არ ჩაითვლება.
26. ძირითადი აქტივების თვითღირებულება წარმოადგენს აღიარების თარიღისთვის ფულადი სახსრებით გადასახდელი ფასის ეკვივალენტს, ან არაგაცვლითი ოპერაციისას მითითებული ძირითადი აქტივების შემთხვევაში, აღიარების თარიღისთვის დადგენილ მის სამართლიან (რეალურ) ღირებულებას. ამასთან, თუ გადახდა გადავადებულია და გადავადების პირობები სცილდება ჩვეულებრივი საკრედიტო პირობების ფარგლებს, მაშინ სხვაობა ფულადი სახსრების გადასახდელი ფასის ეკვივალენტსა და მთლიანად გადასახდელ თანხას შორის აღიარდება როგორც საპროცენტო ხარჯი კრედიტის ვადის განმავლობაში.
27. სსბასს 17 არ ავალდებულებს ერთეულს, აღიაროს ის კულტურული მემკვიდრეობის აქტივები, რომლებიც სხვა შემთხვევაში დააკმაყოფილებდა ძირითადი აქტივების ცნებას და აღიარების კრიტერიუმებს. ამ შემთხვევაში მიზანშეწონილია ამ აქტივების შესახებ ინფორმაციის წარმოდგენა ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში. ერთეულის მიერ კულტურული მემკვიდრეობის აქტივების ძირითად აქტივებად აღიარების შემთხვევაში რეკომენდებულია შეფასება მოხდეს სანდო ინფორმაციის საფუძველზე, სამართლიანი (რეალური) ღირებულებით.
28. ერთეულმა ძირითადი აქტივების ცვეთის გაანგარიშებისთვის უნდა გამოიყენოს წრფივი მეთოდი, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც აქტივში განივთებული მოსალოდნელი მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღების ხასიათიდან გამომდინარე კანონმდებლობის, ხელშეკრულების ან/და ტექნიკური დოკუმენტაციის შესაბამისად სხვა რომელიმე მეთოდის (შემცირებადი ნაშთის მეთოდის, წარმოების ერთეულთა ჯამის მეთოდი და სხვ.) გამოყენება მოითხოვება. ამასთან, ერთეულმა ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ძირითად აქტივებზე ცვეთის დარიცხვის მიზნით წრფივი მეთოდის გარდა სხვა მეთოდის გამოყენების შესახებ ინფორმაცია.
29. ძირითადი აქტივების ცვეთის გაანგარიშებისათვის ერთეულს მოეთხოვება მსგავსი აქტივებისათვის ცვეთის ერთი და იმავე მეთოდის გამოყენება.
30. ძირითად აქტივებზე ცვეთის დარიცხვისათვის გამოყენებული ცვეთადი თანხა განისაზღვრება როგორც ძირითადი აქტივის თვითღირებულებას ან ღირებულების შესაფასებლად გამოყენებულ სხვა თანხას გამოკლებული ნარჩენი (სალიკვიდაციო) ღირებულება. ნარჩენი (სალიკვიდაციო) ღირებულების დადგენა შესაძლებელია მოქმედი კანონმდებლობის შედეგად მიღებული სანდო ინფორმაციის საფუძველზე. ამასთან, ნარჩენი (სალიკვიდაციო) ღირებულება, საჯარო სექტორის სპეციფიკის გათვალისწინებით, შესაძლებელია ნოლის ტოლი იყოს.
31. ძირითადი აქტივების ღირებულების განსაზღვრის მიზნით, სამართლიანი (რეალური) ღირებულებით შეფასების ერთჯერადად გამოყენების შემთხვევაში, აფასება განიხილება კაპიტალის კორექტირებად (რეტროსპექტული გაანგარიშება), ხოლო ჩამოფასება – გაუფასურებად.
32. ძირითადი აქტივის ღირებულების განსაზღვრის მიზნით, სამართლიანი (რეალური) ღირებულებით შეფასების ერთჯერადად გამოყენების შემთხვევაში, საჭიროა განმარტებით შენიშვნებში შემდეგი ინფორმაციის წარმოდგენა:
ა) სამართლიანი (რეალური) ღირებულებით შეფასების თარიღი:
ბ) ძირითადი აქტივის სამართლიანი (რეალური) ღირებულებით შეფასების თანხა.
33. სსბასს 19-ის – „ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები“ – მოთხოვნების გათვალისწინებით, ერთეულმა უნდა (ა) განსაზღვროს ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები და (ბ) წარმოადგინოს ის გარემოებები, რომლებშიც უნდა მოხდეს ანარიცხების აღიარება, მათი შეფასება და მათ შესახებ ინფორმაციის განმარტებით შენიშვნებში წარდგენა.
34. პირობითი ვალდებულებების და პირობითი აქტივების შესახებ ინფორმაცია, გარდა განმარტებით შენიშვნებში ინფორმაციის გამჟღავნებისა, ასევე, შესაძლებელია აისახოს შესაბამის საცნობარო ანგარიშებზე (ასეთის არსებობის შემთხვევაში).
35. ანარიცხების აღიარების საფუძველი არ არის პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტი. ერთეულმა შეიძლება შეიმუშავოს შესაბამისი პირველადი აღრიცხვის დოკუმენტი, რომელსაც გამოიყენებს ანარიცხების აღიარების მიზნებისათვის. ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ანარიცხების ასახვა ხდება საბალანსო მუხლად ერთეულის მიერ სააღრიცხვო პოლიტიკით განსაზღვრული კრიტერიუმების, პროცედურების და დამადასტურებელი დოკუმენტების საფუძველზე (ასეთის არსებობის შემთხვევაში). ერთეულის მიერ ანარიცხებით ვალდებულების აღიარება ხდება შესაბამისი საბიუჯეტო ასიგნების გარეშე.
36. სსბასს 20-ის – „დაკავშირებულ მხარეთა შესახებ განმარტებითი შენიშვნები“ – მოთხოვნების გათვალისწინებით, ერთეულს მოეთხოვება დაკავშირებულ მხარეთა შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნება ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში. ამასთან, დაკავშირებულ მხარეებთან ურთიერთობის ყველა შესაძლო შემთხვევის განხილვა ხდება ურთიეთობის შინაარსის და არა სამართლებრივი ფორმის მიხედვით.
37. სსბასს 21-ის – „ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება“ – მოთხოვნების გათვალისწინებით, ერთეულებს მოეთხოვებათ დაადგინონ როგორც თვითღირებულებით აღრიცხული, ასევე, ერთჯერადი გადაფასების შედეგად სამართლიანი (რეალური) ღირებულებით შეფასებული ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების შესაძლო გაუფასურება და შესაბამისად, მისი დადასტურების შემთხევაში, პერიოდის ნამეტსა და დეფიციტში აღიარონ გაუფასურების ზარალი. პერიოდის ნამეტსა და დეფიციტში ასევე უნდა აღიარდეს გაუფასურების ზარალის უკუგატარებით წარმოქმნილი შემოსავლები. ამასთან, გაუფასურების აღრიცხვისა და ანგარიშგების მიზნებისათვის, მომსახურების აღდგენითი ღირებულების დასადგენად სამართლიანი (რეალური) ღირებულების განსაზღვრა შესაძლებელია მოქმედი კანონმდებლობის შედეგად მიღებული სანდო ინფორმაციის საფუძველზე.
38. სსბასს 23-ის – „შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადები და ტრანსფერები)“ – მოთხოვნები გამოიყენება გადასახადების და ტრანსფერების აღრიცხვისათვის, ასევე, არაგაცვლითი ოპერაციების შესახებ მნიშვნელოვანი ინფორმაციის განმარტებით შენიშვნებში გასამჟღავნებლად.
39. სსბასს 24-ის – „ბიუჯეტის შესახებ ინფორმაციის წარდგენა ფინანსურ ანგარიშგებაში“ – მოთხოვნები გამოიყენება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით დამტკიცებული ფინანსური ანგარიშგების და განმარტებითი შენიშვნების ფორმებით განსაზღვრული ბიუჯეტის და ფაქტობრივი თანხების შედარების ანგარიშგების მოსამზადებლად, ასევე, აღნიშნულ თანხებს შორის არსებითი განსხვავებების მიზეზების განმარტებით შენიშვნებში გასამჟღავნებლად.
40. დამტკიცებული ბიუჯეტი ერთეულს თანხების განსაზღვრული და შეთანხმებული მიზნებისათვის განკარგვის უფლებამოსილებას ანიჭებს. განკარგვის უფლებამოსილებად განიხილება კანონით დადგენილი ასიგნება – დაზუსტებული (საბოლოო) ბიუჯეტი, რომლის ფარგლებშიც უწევს ერთეულს ფუნქციონირება.
41. საჯარო ანგარიშვალდებულების მიზნით, ერთეულმა ბიუჯეტის გეგმური თანხების ფაქტობრივ თანხებთან შედარება უნდა წარადგინოს როგორც ფინანსური ანგარიშგების ერთ-ერთი კომპონენტი. ბიუჯეტის გეგმური და ფაქტობრივი თანხების შედარების მიზნით უნდა იყოს წარმოდგენილი შემდეგი ინფორმაცია:
ა) დამტკიცებული (თავდაპირველი) და დაზუსტებული (საბოლოო) ბიუჯეტის თანხები;
ბ) ფაქტობრივი თანხები შედარების მეთოდით; და
გ) განმარტებითი შენიშვნების სახით ბიუჯეტის გეგმური თანხებსა, რომლისთვისაც ერთეულს გააჩნია საჯარო ანგარიშვალდებულება, და ფაქტობრივ თანხებს შორის არსებითი განსხვავებების შესახებ განმარტებითი შენიშვნები, თუ ასეთი განმარტებები არ არის მოცემული ფინანსურ ანგარიშგებასთან დაკავშირებით გამოცემულ სხვა საჯარო დოკუმენტებში და განმარტებით შენიშვნებში ამ დოკუმენტებზე გაკეთებული არ არის შესაბამისი მითითება.
42. სსბასს 26-ის – „ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება“- მოთხოვნების გათვალისწინებით, ერთეულებს მოეთხოვებათ დაადგინონ როგორც თვითღირებულებით აღრიცხული, ასევე ერთჯერადი გადაფასების შედეგად სამართლიანი (რეალური) ღირებულებით შეფასებული ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების შესაძლო გაუფასურება და შესაბამისად, მისი დადასტურების შემთხევაში, პერიოდის ნამეტსა და დეფიციტში აღიარონ გაუფასურების ზარალი. პერიოდის ნამეტსა და დეფიციტში ასევე უნდა აღიარდეს გაუფასურების ზარალის უკუგატარებით წარმოქმნილი შემოსავლები. ამასთან, გაუფასურების აღრიცხვისა და ანგარიშგების მიზნებისათვის, აღდგენითი ღირებულების დასადგენად სამართლიანი (რეალური) ღირებულების განსაზღვრა შესაძლებელია მოქმედი კანონმდებლობის შედეგად მიღებული სანდო ინფორმაციის საფუძველზე.
43. წინამდებარე ინსტრუქციის შესაბამისად, სსბასს 31-ით – „არამატერიალური აქტივები“ – გათვალისწინებული არამატერიალური აქტივები თავდაპირველი აღიარების შემდგომ აისახება თვითვითღირებულების მოდელის გამოყენებით, რაც გულისხმობს ყოველი წლის ბოლოს არამატერიალური აქტივების საბალანსო ღირებულებით ასახვას ფინანსურ ანგარიშგებაში. არაგაცვლითი ოპერაციებით არამატერიალური აქტივების საჯარო სექტორის ერთეულიდან მიღებისას, არამატერიალური აქტივების შეფასება დასაშვებია გადმომცემი ერთეულის მიერ ღირებულების შესაფასებლად გამოყენებული თვითღირებულების ოდენობით ან ღირებულების განსაზღვრისათვის გამოყენებული სხვა თანხით. სამართლიანი (რეალური) ღირებულების დადგენა ერთჯერადად (ერთეულის მიერ არამატერიალური აქტივების უსასყიდლოდ/ნომინალური ღირებულებით მიღებისას საჯარო სექტორის გარდა სხვა იურიდიული/ფიზიკური პირებიდან ან სარეალიზაციოდ/სხვა ერთეულებზე გადაცემის მიზნით ან როდესაც მისი ღირებულება არ შეესაბამება რეალობას ან იმ შემთხვევაში, როდესაც ამორტიზირებადი ღირებულება სრულადაა ამოწურული) შესაძლებელია სანდო ინფორმაციის არსებობის შემთხვევაში, რაც გადაფასების მოდელის გამოყენებად არ ჩაითვლება.
44. არამატერიალური აქტივების ღირებულების განსაზღვრის მიზნით, სამართლიანი (რეალური) ღირებულებით შეფასების ერთჯერადად გამოყენების შემთხვევაში, აფასება განიხილება კაპიტალის კორექტირებად (რეტროსპექტული გაანგარიშება), ხოლო ჩამოფასება – გაუფასურებად.
45. არამატერიალური აქტივის ღირებულების განსაზღვრის მიზნით, სამართლიანი (რეალური) ღირებულებით შეფასების ერთჯერადად გამოყენების შემთხვევაში, საჭიროა განმარტებით შენიშვნებში შემდეგი ინფორმაციის წარმოდგენა:
ა) სამართლიანი (რეალური) ღირებულებით შეფასების თარიღი:
ბ) ძირითადი აქტივის სამართლიანი (რეალური) ღირებულებით შეფასების თანხა.
46. განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალურ აქტივებს ამორტიზაცია არ დაერიცხება.
47. განსაზღვრული სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალურ აქტივებს ამორტიზაცია დაერიცხება სასარგებლო მომსახურების ვადის პროპორციულად, თუ სასარგებლო მომსახურების ვადის განსაზღვრა შესაძლებელია, წინააღმდეგ შემთხვევაში, 10 წლის განმავლობაში.
48. ერთეულმა არამატერიალური აქტივების ამორტიზაციის გაანგარიშებისთვის უნდა გამოიყენოს წრფივი მეთოდი, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც აქტივში განივთებული მოსალოდნელი მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღების ხასიათიდან გამომდინარე კანონმდებლობის, ხელშეკრულების ან/და ტექნიკური დოკუმენტაციის შესაბამისად სხვა რომელიმე მეთოდის (შემცირებადი ნაშთის მეთოდის, წარმოების ერთეულთა ჯამის მეთოდი და სხვ.) გამოყენება მოითხოვება. ამასთან, ერთეულმა ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს არამატერიალურ აქტივებზე ამორტიზაციის დარიცხვის მიზნით წრფივი მეთოდის გარდა სხვა მეთოდის გამოყენების შესახებ ინფორმაცია.
49. არამატერიალური აქტივების ამორტიზაციის გაანგარიშებისათვის ერთეულს მოეთხოვება მსგავსი აქტივებისათვის ამორტიზაციის ერთი და იგივე მეთოდის გამოყენება.
50. არამატერიალურ აქტივებზე ამორტიზაციის დარიცხვისათვის გამოყენებული ამორტიზირებადი თანხა განისაზღვრება როგორც არამატერიალური აქტივის თვითღირებულებას ან ღირებულების შესაფასებლად გამოყენებულ სხვა თანხას გამოკლებული ნარჩენი (სალიკვიდაციო) ღირებულება. ნარჩენი (სალიკვიდაციო) ღირებულების დადგენა შესაძლებელია მოქმედი კანონმდებლობის შედეგად მიღებული სანდო ინფორმაციის საფუძველზე. ამასთან, ნარჩენი (სალიკვიდაციო) ღირებულება, საჯარო სექტორის სპეციფიკის გათვალისწინებით, შესაძლებელია ნოლის ტოლი იყოს.
51. სსბასს 32-ის – „შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები: უფლების გადამცემი“ მოთხოვნები გამოიყენება უფლების გადამცემის მიერ შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებების აღიარებისა და შეფასებისთვის, ასევე, ასეთი შეთანხმებების შესახებ ინფორმაციის განმარტებით შენიშვნებში გასამჟღავნებლად.
52. წინამდებარე ინსტრუქციის მიზნებისათვის, სსბასს 34 – „ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება“ განსაზღვრავს მაკონტროლებელი ან/და კონტროლირებული ერთეულების ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგების მომზადების და წარდგენის ძირითად მოთხოვნებს.
53. წინამდებარე ინსტრუქციის მიზნებისათვის, სსბასს 35 – „კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება“ განსაზღვრავს მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ ეკონომიკური ერთეულის კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადების და წარდგენის ძირითადი მოთხოვნებს. ამასთან, საბიუჯეტო ორგანიზაციების მონაცემები სრულად კონსოლიდირდება, ხოლო სხვა ერთეულებში არსებული წილების ასახვისათვის გამოიყენება კაპიტალ-მეთოდი.
54. სსბასს 36-ის – „ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში“ განსაზღვრავს მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში ინვესტიციების კაპიტალ-მეთოდით აღრიცხვის წესებს და მოთხოვნებს. ამასთან, წინამდებარე ინსტრუქციის მიზნებისათვის, სახელმწიფო კომერციულ საწარმო(ებ)ში ჩადებული ინვესტიცი(ებ)ი განიხილება მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობაში განხორციელებული ინვესტიციების მსგავსად და აღრიცხვა-ანგარიშგებაში აისახება კაპიტალ-მეთოდის შესაბამისად.
55. სსბასს 37 – „ერთობლივი შეთანხმებები“ ადგენს ფინანსური ანგარიშგების პრინციპებს იმ ერთეულებისათვის, რომლებსაც გააჩნიათ წილი ერთობლივად კონტროლირებულ შეთანხმებებში (ერთობლივ შეთანხმებებში).
56. სსბასს 38-ის – „სხვა ერთეულებში წილების გამჟღავნება“ მოთხოვნები გამოიყენება ცენტრალური ხელისუფლების საბიუჯეტო ორგანიზაციების მიერ.
57. წინამდებარე ინსტრუქციის მიზნებისათვის, სსბასს 39 „დაქირავებულთა სარგებელი“ განსაზღვრავს დაქირავებულთა ყველა სახის სარგებლის (საბიუჯეტო კლასიფიკაციის ყველა მუხლის მიხედვით) აღრიცხვისა და ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ასახვის წესებსა და მოთხოვნებს.
58. სსბასს 40-ის – „საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები“ მოთხოვნები გამოიყენება ცენტრალური ხელისუფლების საბიუჯეტო ორგანიზაციების მიერ.
თავი IV. გარდამავალი დებულებები
მუხლი 11. სსბასს-ების არასავალდებულო პუნქტები/ქვეპუნქტები
იმისათვის, რომ ფინანსური ანგარიშგება სამართლიანად ასახავდეს ერთეულის ფინანსურ მდგომარეობას, საქმიანობის ფინანსურ შედეგებსა და ფულადი სახსრების ნაკადებს. 2027 წლის 1 იანვრამდე არ არის სავალდებულო გამოსაყენებლად ზემოაღნიშნული სტანდარტების შემდეგი პუნქტები/ქვეპუნქტები:
| სტანდარტი | პუნქტი/ქვეპუნქტი |
|---|---|
| სსბასს 1 | პუნქტი 7ა |
| პუნქტები 19-20 | |
| პუნქტი 44 | |
| პუნქტები 64-65 | |
| პუნქტები 67-68 | |
| პუნქტები 73-74 | |
| პუნქტები 89-90 | |
| პუნქტები 95 -98 | |
| პუნქტი 101 | |
| პუნქტები 104-105 | |
| პუნქტი 117 | |
| პუნქტი 119, „ა“ ქვეპუნქტი | |
| პუნქტი 122 | |
| პუნქტი 139 | |
| პუნქტები 148დ-149 | |
| სსბასს 2 | პუნქტი 10 |
| პუნქტი 22, „კ“ ქვეპუნქტი | |
| პუნქტი 23 | |
| პუნქტი 24 | |
| პუნქტი 27, „ბ“ ქვეპუნქტი | |
| პუნქტი 30 | |
| პუნქტი 38 | |
| პუნქტი 41 | |
| პუნქტები 42-43 | |
| პუნქტი 45 | |
| პუნქტი 52 | |
| სსბასს 3 | პუნქტი 22 |
| სსბასს 4 | პუნქტი 25 |
| პუნქტები 30-31 | |
| პუნქტი 36 | |
| პუნქტი 46 | |
| პუნქტი 59 | |
| პუნქტი 61, „ა“ ქვეპუნქტი | |
| სსბასს 5 | პუნქტი 9 |
| პუნქტი 13 | |
| პუნქტები 17-22 | |
| პუნქტები 23-39 | |
| პუნქტი 40, „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტები | |
| სსბასს 12 | პუნქტები 26 |
| პუნქტი 29 | |
| სსბასს 13 | პუნქტი 45 |
| პუნქტები 54-59 | |
| პუნქტი 68 | |
| პუნქტები 70-78 | |
| სსბასს 14 | პუნქტები 7-8 |
| პუნქტი 13. „ა“ ქვეპუნქტი | |
| პუნქტები 14-16 | |
| სსბასს 16 | პუნქტი 8 |
| პუნქტი 33 | |
| პუნქტი 35 | |
| პუნქტები 39-64 | |
| პუნქტები 71-76 | |
| პუნქტი 81 | |
| პუნქტი 86, „ბ“ ქვეპუნქტი | |
| პუნქტები 87-88 | |
სსბასს 17 |
პუნქტი 37 |
| პუნქტი 42 | |
| პუნქტი 44 | |
| პუნქტები 49-51ა | |
| პუნქტები 53-58 | |
| პუნქტები 76-78ა | |
| პუნქტი 87 | |
| პუნქტი 90 | |
| პუნქტები 92-93 | |
| სსბასს 19 | პუნქტი 13, „ა“ ქვეპუნქტი |
| პუნქტი 89 | |
| სსბასს 20 | პუნქტები 23-24 |
| სსბასს 21 | პუნქტები 54-54ა |
| პუნქტები 69-69ა | |
| პუნქტი 73, „გ“ და „დ“ ქვეპუნქტები | |
| პუნქტი 76 | |
| პუნქტი 77, „დ“ ქვეპუნქტი | |
| სსბასს 24 | პუნქტი 9 |
| პუნქტი 11 | |
| პუნქტი 24 | |
| პუნქტი 27 | |
| პუნქტი 38 | |
| პუნქტი 48, „ბ“ ქვეპუნქტი | |
| სსბასს 26 | პუნქტები 73-73ა |
| პუნქტები 108-108ა | |
| პუნქტები 119-120 | |
სსბასს 31 |
პუნქტი 39 |
| პუნქტი 45 | |
| პუნქტები 71-72 | |
| პუნქტები 74-86 | |
| პუნქტები 97-97გ | |
| პუნქტი 103 | |
| პუნქტი 105 | |
| პუნქტი 114ა | |
| პუნქტი 115 | |
| პუნქტები 123-124 | |
| სსბასს 32 | პუნქტი 20 |
| სსბასს 34 | პუნქტი 10 |
| პუნქტი 12, „ბ“ ქვეპუნქტი | |
| პუნქტები 13-14 | |
| პუნქტები 21-22 | |
| პუნქტები 25-27 | |
| სსბასს 35 | პუნქტები 43-45 |
| პუნქტები 55-58 | |
| პუნქტი 63 | |
| პუნქტები 70-72 | |
| სსბასს 36 | პუნქტი 20 |
| პუნქტები 23-25 | |
| პუნქტი 26, „ა“, „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტები | |
| პუნქტები 43-45 | |
| სსბსს 37 | პუნქტი 24ა |
| პუნქტი 28 | |
| პუნქტი 41ა | |
| სსბსს 39 | პუნქტი 20 |
| პუნქტები 26 -161 | |
ნორმატიული-აქტი-3 ⬇
დანართი №1სსბასს 1—ფინანსური ანგარიშგების წარდგენაგამომცემლისაგანწინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს), ძირითადად, ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ 1-ს (ბასს 1), ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) წინამდებარე გამოცემაში გამოყენებულია ამონარიდები ბასს 1-დან. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში, შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ. ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
სსბასს 1—ფინანსური ანგარიშგების წარდგენასსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 1 - ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა - გამოიცა 2000 წლის მაისში. 2006 წლის დეკემბერში სსბასსს-მ გამოსცა განახლებული სსბასს 1. მოგვიანებით, სსბასს 1-ში ცვლილებები შევიდა შემდეგი სსბასს-ების შესაბამისად:
|
|---|
სსბასს 1-ის შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
ცვლილების საფუძველი |
|---|---|---|
| შესავალი ნაწილი | ამოღებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 4 | შეცვლილია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 5 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 6 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 7 | შეცვლილია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 7ა | დამატებულია | სსბასს 28, 2010 წლის იანვარი |
| 12 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 21 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2015 წლის იანვარი |
| 29 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის იანვარი |
| 44 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის იანვარი |
| 53 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2015 წლის იანვარი |
| 53ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2015 წლის იანვარი |
| 54 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2015 წლის იანვარი |
| 70 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის იანვარი |
| 73 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის იანვარი |
| 74 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის იანვარი |
| 75 | შეცვლილია | სსბასს 30, 2010 წლის იანვარი |
| 79 | შეცვლილია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი სსბასს-ების გაუმჯობესება, |
| 80 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 82 | შეცვლილია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი სსბასს-ების გაუმჯობესება, სსბასს-ების გაუმჯობესება |
| 88 | შეცვლილია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 95 | შეცვლილია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 95ა | დამატებულია | სსბასს 28, 2010 წლის იანვარი |
| 97 | შეცვლილია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 101 | შეცვლილია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| 103 | შეცვლილია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 109 | შეცვლილია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 116 | შეცვლილია | სსბასს 39, 2016 წლის ივლისი სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 118 | შეცვლილია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 129 | შეცვლილია | სსბასს 30, 2010 წლის იანვარი |
| 134 | შეცვლილია | სსბასს 38, 2015 წლის იანვარი |
| 135 | შეცვლილია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 139 | შეცვლილია | სსბასს 38, 2015 წლის იანვარი |
| 148 | შეცვლილია | სსბასს 30, 2010 წლის იანვარი |
| 148ა | დამატებულია | სსბასს 30, 2010 წლის იანვარი |
| 148ბ | დამატებულია | სსბასს 30, 2010 წლის იანვარი |
| 148გ | დამატებულია | სსბასს 30, 2010 წლის იანვარი |
| 148დ | დამატებულია | სსბასს 28, 2010 წლის იანვარი |
| 150 | შეცვლილია | სსბასს 28, 2010 წლის იანვარი |
| 151 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 152 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 153ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება 2010 წლის იანვარი |
| 153ბ | დამატებულია | სსბასს 28, 2010 წლის იანვარი |
| 153გ | დამატებულია | სსბასს 30, 2010 წლის იანვარი |
| 153დ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება 2010 წლის ნოემბერი |
| 153ე | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2015 წლის იანვარი |
| 153ვ | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 153ზ | დამატებულია | სსბასს 38, 2015 წლის იანვარი სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 153თ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 153ი | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 153კ | დამატებულია | სსბასს 39, 2016 წლის ივლისი |
| 153ლ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 154 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
2006 წლის დეკემბერი
სსბასს 1—ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1
მოქმედების სფერო 2–6
განმარტებები 7–14
ეკონომიკური ერთეული 8–10
მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების
პოტენციალი 11
სახელმწიფო კომერციული საწარმო 12
არსებითობა 13
წმინდა აქტივები/კაპიტალი 14
ფინანსური ანგარიშგების მიზანი 15–18
ფინანსურ ანგარიშგებაზე პასუხისმგებლობა 19–20
ფინანსური ანგარიშგების კომპონენტები 21–26
ზოგადი მიმოხილვა 27–58
სამართლიანი წარდგენა და სსბასს-ებთან შესაბამისობა 27–37
ფუნქციონირებადი ერთეული 38–41
წარდგენის თანმიმდევრულობა 42–44
არსებითობა და აგრეგირება 45–47
ურთიერთგადაფარვა 48–52
ინფორმაციის შესადარისობა 53–58
სტრუქტურა და შინაარსი 59–150
შესავალი 59–60
ფინანსური ანგარიშგების იდენტიფიკაცია 61–65
საანგარიშგებო პერიოდი 66–68
დროულობა 69
ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება 70–98
მოკლევადიანი და გრძელვადიანი მუხლები 70–75
მოკლევადიანი აქტივები 76–79
მოკლევადიანი ვალდებულებები 80–87
ინფორმაცია, რომელიც აისახება ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში 88–92
ინფორმაცია, რომელიც აისახება ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ან განმარტებით შენიშვნებში 93–98
ფინანსური შედეგების ანგარიშგება 99–117
საანგარიშგებო პერიოდის ნამეტი ან დეფიციტი 99–101
ინფორმაცია, რომელიც აისახება ფინანსური შედეგების
ანგარიშგებაში 102–105
ინფორმაცია, რომელიც აისახება ფინანსური შედეგების
ანგარიშგებაში ან განმარტებით შენიშვნებში 106–117
წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგება 118–125
ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება 126
განმარტებითი შენიშვნები 127–150
სტრუქტურა 127–131
სააღრიცხვო პოლიტიკის გამჟღავნება 132–139
განუსაზღვრელობის შეფასების ძირითადი წყაროები 140–148
კაპიტალი 148ა–148გ
წმინდა აქტივებად/კაპიტალად კლასიფიცირებული
დაბრუნებადი ინსტრუმენტები 148დ
სხვა განმარტებითი შენიშვნები 149–150
გარდამავალი დებულებები 151–152
ძალაში შესვლის თარიღი 153–154
სსბასს 1-ის (2000) გაუქმება 155
დანართი ა: ფინანსური ანგარიშგების ხარისხობრივი მახასიათებლები
დანართი ბ: ცვლილებები სხვა სსბასს-ებში
დასკვნის საფუძველი
მითითებები დანერგვაზე
ბასს 1-თან შედარება
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 1 (სსბასს 1), ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა, ჩამოყალიბებულია 1-155 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 1 აღქმულ უნდა იქნეს მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. ზუსტი მითითებების არარსებობის შემთხვევაში, სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, წარმოადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს. |
|---|
მიზანი
წინამდებარე სტანდარტი განსაზღვრავს ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის საფუძველს, რაც უზრუნველყოფს როგორც ცალკეული ერთეულის წინა წლების ფინანსური ანგარიშგების, ასევე სხვადასხვა ერთეულების ფინანსური ანგარიშგების შესადარისობას. ამ მიზნით სტანდარტში განსაზღვრულია ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის ზოგადი მოთხოვნები და მეთოდური მითითებები, ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდით მომზადებული ფინანსური ანგარიშგების სტრუქტურისა და შინაარსის მინიმალური მოთხოვნების შესახებ. კონკრეტული ოპერაციების აღიარების, შეფასებისა და განმარტებით შენიშვნებში ინფორმაციის გამჟღავნების წესები განხილულია სხვა სსბასს-ებში.
გამოყენების სფერო
წინამდებარე სტანდარტი გამოყენებულ უნდა იქნეს ყველა ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგებისთვის, რომლის მომზადება და წარდგენა ხდება ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდის გამოყენებით, სსბასს-ების შესაბამისად.
ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგება განკუთვნილია იმ მომხმარებელთა მოთხოვნილებების დასაკმაყოფილებლად, რომლებსაც მდგომარეობა იმის საშუალებას არ აძლევს, რომ მოითხოვონ საკუთარი სპეციფიკური საინფორმაციო მოთხოვნილებების შესაბამისად მომზადებული ანგარიშები. ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებში შედის გადასახადებისა და ტარიფების გადამხდელები, საკანონმდებლო ხელისუფლების წარმომადგენლები, კრედიტორები, მომწოდებლები, მედია და დაქირავებული მომუშავები. ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგება მოიცავს იმ ანგარიშგებებს, რომლებიც ინდივიდუალურად ან რომელიმე სხვა საჯარო დოკუმენტთან ერთად არის წარდგენილი, როგორიცაა, მაგალითად, წლიური ანგარიში. ეს სტანდარტი არ გამოიყენება შემოკლებული შუალედური ფინანსური ინფორმაციისათვის.
წინამდებარე სტანდარტი ეხება ყველა ერთეულს, მიუხედავად იმისა, კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებას ამზადებს, თუ ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებას, როგორც ეს განმარტებულია სსბასს 35-ში, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება და სსბასს 34-ში, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება.
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
განმარტებები
წინამდებარე სტანდარტში ტერმინები გამოიყენება შემდეგი მნიშვნელობით:
დარიცხვის მეთოდი გულისხმობს ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდს, რომლის თანახმადაც ოპერაციებისა და სხვა მოვლენების აღიარება ხდება მათი მოხდენისთანავე (და არა მხოლოდ მაშინ, როდესაც ხდება ფულადი სახსრების ან მისი ეკვივალენტის მიღება ან გადახდა). აქედან გამომდინარე, ოპერაციებისა და სხვა მოვლენების იმ პერიოდის საბუღალტრო ჩანაწერებში ასახვა და ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარება ხდება, რომელსაც განეკუთვნება. ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდის შესაბამისად აღიარდება აქტივები, ვალდებულებები, წმინდა აქტივები/კაპიტალი, შემოსავლები და ხარჯები.
აქტივი არის რესურსი, რომელსაც ერთეული აკონტროლებს წარსულში მომხდარი მოვლენების შედეგად, საიდანაც ერთეული მომავალში მოელის ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღებას.
მესაკუთრეთა შენატანები აღნიშნავს ერთეულის გარე მხარეების მიერ ერთეულში შეტანილ სამომავლო ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს, გარდა იმ შენატანებისა, რომლებიც წარმოქმნის ერთეულის ვალდებულებებს, ერთეულის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში მის ფინანსურ ინტერესს, რაც:
(ა) წარმოშობს ერთეულის უფლებას როგორც (i) მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის განაწილებაზე თავისი არსებობის მანძილზე, როდესაც ამგვარი განაწილება წარმოადგენს მესაკუთრეების ან მათი წარმომადგენლების პრეროგატივას და ასევე (ii) ერთეულის დახურვის შემთხვევაში, ამ ერთეულის ვალდებულებებზე აქტივების ნებისმიერი მეტობის განაწილებაზე; და/ან
(ბ) შეიძლება გაიყიდოს, გაიცვალოს, გადაცემულ ან გამოსყიდულ იქნეს.
მესაკუთრეებზე განაწილება ნიშნავს ერთეულის მიერ მის ყველა ან ზოგიერთ მესაკუთრეზე ინვესტიციის უკუგების ან ინვესტიციის უკან დაბრუნების სახით განაწილებულ მომავალ ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს.
ეკონომიკური ერთეული არის მაკონტროლებელი და მისი კონტროლირებული ერთეულები.
ხარჯები არის ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემცირება საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში, აქტივების გასვლის ან მოხმარების, ან ვალდებულებების აღების სახით, რაც იწვევს წმინდა აქტივების/კაპიტალის შემცირებას, რომელიც დაკავშირებული არაა მესაკუთრეებზე განაწილებასთან.
შეუძლებელი - მოთხოვნის შესრულება შეუძლებლად მიიჩნევა მაშინ, როდესაც ერთეულს არ შეუძლია მისი დაკმაყოფილება, ყველა გონივრული მცდელობის მიუხედავად.
ვალდებულება აღნიშნავს ერთეულის მიმდინარე პერიოდის მოვალეობას, რომელიც წარმოიშვა წარსული მოვლენებიდან და მისი დაფარვით მოსალოდნელია ერთეულიდან რესურსებში განივთებული ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის გასვლა.
არსებითი - აღრიცხვის ელემენტების გამოტოვება ან დაშვებული უზუსტობები არსებითია, თუ ისინი ინდივიდუალურად ან ერთობლიობაში გავლენას ახდენს მომხმარებლის მიერ ფინანსური ანგარიშგების საფუძველზე მიღებულ ეკონომიკურ გადაწყვეტილებაზე ან მომხმარებლის შეფასებებზე. არსებითობა დამოკიდებულია გამოტოვებული აღრიცხვის ელემენტის ან უზუსტობის სიდიდესა და ბუნებაზე, გარემო პირობების ან კონტექსტის გათვალისწინებით. არსებითობის განმსაზღვრელი ფაქტორი შესაძლოა იყოს ელემენტის სიდიდე ან ბუნება, ან ორივე ერთად.
წმინდა აქტივები/კაპიტალი აღნიშნავს ერთეულის აქტივების იმ ნაწილს, რომელიც რჩება ერთეულის ყველა ვალდებულების გამოკლების შემდეგ.
განმარტებითი შენიშვნები მოიცავს ფინანსური მდგომარეობის, ფინანსური შედეგების, წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებებისა და ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებებში მოცემული ინფორმაციის გარდა დამატებით ინფორმაციას. განმარტებით შენიშვნებში მოცემულია ამ ანგარიშგებებში წარდგენილი მუხლების ტექსტური აღწერილობა ან მათ შესახებ დეზაგრეგირებული ინფორმაცია, ასევე ინფორმაცია იმ მუხლების შესახებ, რომლებიც არ აკმაყოფილებს ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარების კრიტერიუმებს.
შემოსავალი აღნიშნავს ერთეულში საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში შემოსული ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მთლიან სიდიდეს, როდესაც ამას შედეგად მოჰყვება წმინდა აქტივების/კაპიტალის ზრდა, მესაკუთრეების შენატანებთან დაკავშირებული ზრდის გარდა.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
7ა. შემდეგი ტერმინები განმარტებულია სსბასს 28-ში, ფინანსური ინსტრუმენტები: წარდგენა და ამ სტანდარტშიც იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, რომელიც მინიჭებული აქვს სსბასს 28-ში:
(ა) დაბრუნებადი ფინანსური ინსტრუმენტი, რომელიც კლასიფიცირებულია წილობრივ ინსტრუმენტად (აღწერილია სსბასს 28-ის მე-15 და მე-16 პუნქტებში);
(ბ) ფინანსური ინსტრუმენტი, რომელიც ერთეულს აკისრებს ვალდებულებას, მხოლოდ ლიკვიდაციის შემთხვევაში სხვა მხარეს გადასცეს წმინდა აქტივების პროპორციული წილი და კლასიფიცირებულია წილობრივ ინსტრუმენტად (აღწერილია სსბასს 28-ის მე-17 და მე-18 პუნქტებში).
ეკონომიკური ერთეული
ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ტერმინი ეკონომიკური ერთეული ამ სტანდარტში გამოიყენება მაკონტროლებელი ერთეულის შემადგენელი ერთეულების ჯგუფის და ნებისმიერი კონტროლირებული ერთეულის აღსანიშნავად.
ზოგიერთ შემთხვევაში, ეკონომიკურ ერთეულზე მითითებისთვის გამოიყენება სხვა ტერმინებიც, როგორიცაა ადმინისტრაციული ერთეული, ფინანსური ერთეული, კონსოლიდირებული ერთეული და ჯგუფი.
ეკონომიკურ ერთეულში შეიძლება შედიოდეს როგორც სოციალური პოლიტიკის, ასევე კომერციული მიზნების მქონე ერთეულები. მაგალითად, სახელმწიფო საცხოვრებლით უზრუნველყოფის დეპარტამენტი შეიძლება იყოს ეკონომიკური ერთეული, რომელშიც, ერთი მხრივ, შედის ერთეულები, რომლებიც საცხოვრებლით უზრუნველყოფს ნომინალური ღირებულებით და ასევე ერთეულები, რომლებიც კომერციულ საფუძველზე სთავაზობს საცხოვრებელს.
მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი
აქტივები ერთეულებისთვის დასახული მიზნების მიღწევის საშუალებებია. აქტივებს, რომლებიც ერთეულის მიზნების შესაბამისად გამოიყენება საქონლისა და მომსახურების მიწოდებისათვის, მაგრამ უშუალოდ არ წარმოქმნის წმინდა ფულადი სახსრების ნაკადების შემოსვლას ერთეულში, ხშირად უწოდებენ მომსახურების პოტენციალის მატარებელს. აქტივებს, რომლებიც გამოიყენება წმინდა ფულადი სახსრების ნაკადების მისაღებად, ხშირად უწოდებენ მომავალი ეკონომიკური სარგებლის წარმომქმნელს (იმისათვის, რომ მოცულ იქნეს ყველა მიზანი, რისთვისაც შესაძლებელია აქტივების გამოყენება, წინამდებარე სტანდარტში გამოყენებულია ტერმინი „მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი”, აქტივების არსებითი მახასიათებლების წარმოსაჩენად.
სახელმწიფო კომერციული საწარმოები (სკს)
[ამოღებულია]
არსებითობა
იმის შეფასებისას, აღრიცხვის ელემენტის გამოტოვება ან დაშვებული უზუსტობა მოახდენს თუ არა ზეგავლენას მომხმარებელთა გადაწყვეტილებებზე, ანუ, არსებითია თუ არა, აუცილებელია თავად ამ მომხმარებლების მახასიათებლების გათვალისწინება. იგულისხმება, რომ მომხმარებლები სათანადოდ იცნობენ საჯარო სექტორს და ერკვევიან ეკონომიკურ საქმიანობასა და ბუღალტრულ აღრიცხვაში და ასევე სურვილი აქვთ, გულმოდგინედ შეისწავლონ ინფორმაცია. აქედან გამომდინარე, შეფასებისას გათვალისწინებულ უნდა იქნეს ამ ცოდნისა და მახასიათებლების მქონე მომხმარებლები, სავარაუდოდ, რა ზეგავლენის ქვეშ მოექცევიან გადაწყვეტილებების მიღებისა და შეფასების დროს.
წმინდა აქტივები/კაპიტალი
ტერმინი წმინდა აქტივები/კაპიტალი წინამდებარე სტანდარტში გამოიყენება ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ასახული ნაშთის აღსანიშნავად (აქტივებს გამოკლებული ვალდებულებები). წმინდა აქტივები/კაპიტალი შეიძლება იყოს დადებითი ან უარყოფითი. წმინდა აქტივების/კაპიტალის ნაცვლად შეიძლება გამოყენებულ იქნეს სხვა ტერმინებიც, იმ პირობით, თუ ამ ტერმინების მნიშვნელობა ნათელია.
ფინანსური ანგარიშგების მიზანი
15. ფინანსური ანგარიშგება არის ერთეულის ფინანსური მდგომარეობისა და მისი საქმიანობის ფინანსური შედეგების სტრუქტურულად ჩამოყალიბებული სურათი. ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების მიზანია ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის, მისი საქმიანობის ფინანსური შედეგებისა და ფულადი სახსრების ნაკადების შესახებ ისეთი ინფორმაციის წარდგენა, რომელიც გამოადგება მომხმარებელთა ფართო წრეებს რესურსების განაწილების შესახებ გადაწყვეტილებების მისაღებად და შესაფასებლად. უფრო კონკრეტულად კი, საჯარო სექტორში ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგება უნდა გვაწვდიდეს გადაწყვეტილებების მისაღებად საჭირო ინფორმაციას და გვიჩვენებდეს ერთეულის ანგარიშვალდებულებასა და პასუხისმგებლობას, მისთვის მინდობილი რესურსების მიმართ შემდეგი სახის ინფორმაციით:
(ა) ინფორმაცია, ფინანსური რესურსების წყაროების, განაწილებისა და გამოყენების შესახებ;
(ბ) ინფორმაცია იმის შესახებ, თუ როგორ დააფინანსა ერთეულმა თავისი საქმიანობები და როგორ შეასრულა ფულად სახსრებთან დაკავშირებული მოთხოვნები;
(გ) ინფორმაცია, რომელიც საჭიროა ერთეულის ქმედუნარიანობის შესაფასებლად, დააფინანსოს თავისი საქმიანობები და შეასრულოს დაკისრებული ვალდებულებები და პასუხისმგებლობები;
(დ) ინფორმაცია, ერთეულის ფინანსური მდგომარეობისა და მისი ცვლილებების შესახებ; და
(ე) აგრეგირებული ინფორმაცია, რომელიც საჭიროა ერთეულის საქმიანობის ეფექტიანობის შესაფასებლად, მომსახურების დანახარჯების, მწარმოებლურობისა და მიღწეული შედეგების კუთხით.
16. ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგება შეიძლება ასევე გამოყენებულ იქნეს, როგორც პროგნოზის საშუალება და იძლეოდეს საჭირო ინფორმაციას იმის განსაჭვრეტად, რა დონის რესურსებია საჭირო განგრძობითი ოპერაციების განსახორციელებლად, რა რესურსების წარმოქმნა არის შესაძლებელი განგრძობითი ოპერაციებიდან და აღნიშნულთან დაკავშირებული რისკებისა და განუსაზღვრელობების გამოსავლენად. ფინანსური ანგარიშგება მომხმარებლებს ასევე შეიძლება უზრუნველყოფდეს შემდეგი სახის ინფორმაციით:
(ა) კანონიერად მოხდა თუ არა რესურსების განაწილება და გამოყენება, დამტკიცებული ბიუჯეტის შესაბამისად; და
(ბ) მოხდა თუ არა რესურსების განაწილება და გამოყენება იურიდიული და სახელშეკრულებო მოთხოვნების, მათ შორის, შესაბამისი საკანონმდებლო ორგანოების მიერ დადგენილი ფინანსური შეზღუდვების შესაბამისად.
17. ზემოაღნიშნული მიზნების მისაღწევად ფინანსურ ანგარიშგებაში მოცემულია ერთეულის შესახებ შემდეგი სახის ინფორმაცია:
(ა) აქტივები;
(ბ) ვალდებულებები;
(გ) წმინდა აქტივები/კაპიტალი;
(დ) შემოსავლები;
(ე) ხარჯები;
(ვ) წმინდა აქტივებში/კაპიტალში განხორციელებული სხვა ცვლილებები; და
(ზ) ფულადი სახსრების ნაკადები.
18. მართალია, ფინანსურ ანგარიშგებაში მოცემული ინფორმაცია შეიძლება რელევანტური იყოს მე-15 პუნქტში განსაზღვრული მიზნების მისაღწევად, მაგრამ ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ყველა ეს მიზანი მიღწეული იქნება. ეს განსაკუთრებით შესამჩნევი იქნება იმ ერთეულებთან მიმართებით, რომელთა უპირველეს მიზანს არ წარმოადგენს მოგების მიღება, რადგან ხელმძღვანელობა, სავარაუდოდ, პასუხისმგებელი იქნება მომსახურების მიწოდებასა და ფინანსური მიზნების მიღწევაზე. ფინანსურ ანგარიშგებასთან ერთად შეიძლება წარდგენილ იქნეს დამატებითი ინფორმაცია, მათ შორის არაფინანსური ანგარიშგება, რათა მოცემული იყოს შესაბამის პერიოდში ერთეულის მიერ განხორციელებული ოპერაციების უფრო სრულყოფილი სურათი.
ფინანსურ ანგარიშგებაზე პასუხისმგებლობა
ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისა და წარდგენის პასუხისმგებლობა სხვადასხვა იურისდიქციაში განსხვავებულია. ამას გარდა, იურისდიქცია შეიძლება ცალ-ცალკე განსაზღვრავდეს ფინანსური ანგარიშგების მომზადებასა და დამტკიცებაზე, ან წარდგენაზე პასუხისმგებელ მხარეებს. მაგალითად, ინდივიდუალური ერთეულების (როგორიცაა სახელმწიფო დეპარტამენტები ან მათი ეკვივალენტური ორგანოები) ფინანსური ანგარიშგების მომზადებაზე პიროვნულად ან თანამდებობრივად პასუხისმგებელი შეიძლება იყოს ამ ერთეულის ხელმძღვანელი პირი (მუდმივი ხელმძღვანელი ან მთავარი აღმასრულებელი პირი) და ცენტრალური ფინანსური სააგენტოს ხელმძღვანელი (ან ფინანსური განყოფილების წამყვანი თანამშრომელი, როგორიცაა კონტროლიორი ან მთავარი ბუღალტერი).
მთლიანად მთავრობის კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადების პასუხისმგებლობა, როგორც წესი, ერთობლივად ეკისრება ცენტრალური ფინანსური უწყების ხელმძღვანელს (ან ფინანსური განყოფილების წამყვან თანამშრომელს, როგორიცაა კონტროლიორი ან მთავარი ბუღალტერი) და ფინანსთა მინისტრს (ან შესაბამისი თანამდებობის პირს).
ფინანსური ანგარიშგების კომპონენტები
ფინანსური ანგარიშგების სრული პაკეტი მოიცავს:
(ა) ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებას;
(ბ) ფინანსური შედეგების ანგარიშგებას;
(გ) წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგებას;
(დ) ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებას;
(ე) ბიუჯეტისა და რეალური თანხების შედარებას, რომელიც მოცემულია ინდივიდუალურ დამატებით ფინანსურ ანგარიშგებაში, ან ფინანსურ ანგარიშგებაში ცალკე დამატებით საბიუჯეტო სვეტში, იმ შემთხვევაში, როდესაც ერთეულის დამტკიცებული ბიუჯეტი საჯაროდ ხელმისაწვდომია; და
(ვ) განმარტებით შენიშვნებს, რომლებიც მოიცავს ყველა მნიშვნელოვანი სააღრიცხვო პოლიტიკის მოკლე მიმოხილვას და სხვა განმარტებით შენიშვნებს;
(ზ) წინა პერიოდის შესადარის ინფორმაციას, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 1-ის 53-ე და 53 (ა) პუნქტებში.
21-ე პუნქტში ჩამოთვლილი კომპონენტებისთვის სხვადასხვა იურისდიქციის ფარგლებში სხვადასხვა ტერმინოლოგია გამოიყენება. ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებას შეიძლება ასევე ეწოდებოდეს `ბალანსი” ან `აქტივებისა და ვალდებულებების ანგარიშგება”. ფინანსური შედეგების ანგარიშგება ასევე შეიძლება მოიხსენიებოდეს როგორც `შემოსავლებისა და ხარჯების ანგარიშგება”, `შემოსავლების ანგარიშგება”, `საოპერაციო ანგარიშგება” და `მოგებისა და ზარალის ანგარიშგება”. ზოგიერთ იურისდიქციაში განმარტებით შენიშვნებში შემავალი მუხლები ასევე შეიძლება მოიხსენიებოდეს, როგორც დანართები.
ფინანსური ანგარიშგება მომხმარებლებს აწვდის ინფორმაციას, ანგარიშგების თარიღისათვის არსებული, ერთეულის რესურსებისა და ვალდებულებების და ასევე, ანგარიშგების თარიღებს შორის რესურსების მოძრაობის შესახებ. ეს ინფორმაცია სასარგებლოა იმ მომხმარებლებისათვის, რომლებიც აფასებენ ერთეულის მიერ საქონლისა და მომსახურების მიწოდების უნარს მოცემულ დონეზე და ასევე რესურსების იმ დონეს, რაც შესაძლოა ერთეულს მომავალში დასჭირდეს, რათა მან ისევ შეძლოს მომსახურების მიწოდების ვალდებულებების შესრულება.
საჯარო სექტორის ერთეულები, როგორც წესი, საბიუჯეტო შეზღუდვებს ექვემდებარებიან, საბიუჯეტო ასიგნებების ან საბიუჯეტო უფლებამოსილების სახით, რაც შეიძლება ძალაში შევიდეს დამტკიცებული კანონმდებლობით. საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ წარდგენილი ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგება ასევე შეიძლება იძლეოდეს ინფორმაციას იმის შესახებ, რესურსები მოძიებული და გამოყენებული იყო თუ არა ოფიციალურად დამტკიცებული ბიუჯეტის შესაბამისად. ერთეულები, რომლებიც დამტკიცებულ ბიუჯეტ(ებ)ს საჯაროდ ხელმისაწვდომს ხდიან, ვალდებული არიან, დაიცვან სსბასს 24-ის მოთხოვნები: `ბიუჯეტის შესახებ ინფორმაციის წარდგენა ფინანსურ ანგარიშგებაში~. სხვა ერთეულების შემთხვევაში, როდესაც ფინანსური ანგარიშგება და ბიუჯეტი ბუღალტრული აღრიცხვის ერთი და იმავე მეთოდით მზადდება, წინამდებარე სტანდარტი ერთეულს რეკომენდაციას აძლევს, ფინანსურ ანგარიშგებაში გაითვალისწინოს საანგარიშგებო პერიოდის საბიუჯეტო თანხებთან შედარება. ამ ტიპის ერთეულებს ბიუჯეტ(ებ)თან მიმართებით ინფორმაციის წარდგენა შეუძლიათ სხვადასხვა გზით, მათ შორის:
ფინანსური ანგარიშგებისთვის სვეტების ფორმატის გამოყენება, სადაც საბიუჯეტო და ფაქტობრივი თანხები სხვადასხვა სვეტებში იქნება მითითებული. ინფორმაციის სისრულისათვის ასევე შესაძლებელია ერთი სვეტის დამატება, სადაც მითითებული იქნება ნებისმიერი გადახრა ბიუჯეტიდან ან საბიუჯეტო ასიგნებიდან; და
განმარტებითი შენიშვნა იმის შესახებ, რომ საბიუჯეტო თანხების გადახარჯვა არ მომხდარა. იმ შემთხვევაში, თუ ადგილი ჰქონდა ნებისმიერ საბიუჯეტო თანხაზე ან ასიგნებაზე გადაცდომას, ან ხარჯები გაწეული იყო ასიგნების ან სხვა სახის უფლებამოსილების გარეშე, აღნიშნულის შესახებ დეტალები შეიძლება მიეთითოს ფინანსური ანგარიშგების შესაბამისი მუხლისათვის მომზადებულ სქოლიოში.
ერთეულებს რეკომენდაცია ეძლევათ, წარადგინონ დამატებითი ინფორმაცია, რომელიც მომხმარებლებს დაეხმარება ერთეულის საქმიანობისა და აქტივების მართვისუნარიანობის შეფასებაში და რესურსების განაწილების თაობაზე გადაწყვეტილებების მიღებასა და შეფასებაში. ამ სახის დამატებითი ინფორმაცია შეიძლება მოიცავდეს დეტალებს, ერთეულის შედეგებისა და მიღწევების შესახებ შემდეგი სახით: (ა) ეფექტიანობის მაჩვენებლები, (ბ) მომსახურების შედეგების ანგარიშგება, (გ) პროგრამების მიმოხილვა და (დ) ხელმძღვანელობის მიერ საანგარიშგებო პერიოდში ერთეულის მიღწევების შესახებ მომზადებული სხვა ანგარიშები.
ერთეულებს ასევე რეკომენდაცია ეძლევათ, გაამჟღავნონ ინფორმაცია საკანონმდებლო, მარეგულირებელი და სხვა გარე სავალდებულო ნორმებთან შესაბამისობის თაობაზე. როდესაც ფინანსური ანგარიშგება არ მოიცავს შესაბამისობის შესახებ ინფორმაციას, მაშინ სასარგებლო იქნება, განმარტებით შენიშვნებში მითითებული იყოს აღნიშნული ინფორმაციის შემცველი ნებისმიერი სხვა დოკუმენტი. შეუსაბამობის შესახებ ინფორმაციის ცოდნა მნიშვნელოვანია ანგარიშვალდებულებისა და პასუხისმგებლობის კუთხით და შეიძლება ზეგავლენა იქონიოს მომხმარებლების მიერ ერთეულის საქმიანობის შედეგებისა და მომავალი საქმიანობის მიმართულებების განსაზღვრასა და შეფასებაზე. ამან შესაძლოა ზეგავლენა იქონიოს ასევე მომავალში ერთეულზე გასანაწილებელი რესურსების შესახებ გადაწყვეტილებების მიღებაზეც.
ზოგადი მიმოხილვა
სამართლიანი წარდგენა და სსბასს-ებთან შესაბამისობა
ფინანსურმა ანგარიშგებამ სამართლიანად უნდა წარადგინოს ერთეულის ფინანსური მდგომარეობა, მისი საქმიანობის ფინანსური შედეგები და ფულადი სახსრების ნაკადები. სამართლიანი წარდგენა მოითხოვს ოპერაციების, სხვა მოვლენებისა და პირობების კეთილსინდისიერად ასახვას აქტივების, ვალდებულებების, შემოსავლებისა და ხარჯების განმარტებებისა და აღიარების კრიტერიუმების შესაბამისად, რომლებიც განსაზღვრულია სსბასს-ებში. იგულისხმება, რომ სსბასს-ების გამოყენებით მომზადებული ფინანსური ანგარიშგება, საჭიროების შემთხვევაში, დამატებით განმარტებებთან ერთად, აკმაყოფილებს სამართლიანი წარდგენის კრიტერიუმებს.
ერთეულმა, რომლის ფინანსური ანგარიშგება მომზადებულია სსბასს-ების შესაბამისად, ნათლად და უპირობოდ უნდა განაცხადოს ამის შესახებ ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში. ერთეულმა ფინანსურ ანგარიშგებას არ უნდა უწოდოს სსბასს-ების შესაბამისი, თუ იგი არ შეესაბამება სსბასს-ების ყველა მოთხოვნას.
29. სათანადო სსბასს-ებთან შესაბამისობით, ფაქტობრივად, ნებისმიერ შემთხვევაში, მიიღწევა ფინანსური ანგარიშგების სამართლიანი წარდგენა. სამართლიანი წარდგენა ასევე მოითხოვს, რომ ერთეულმა:
(ა) შეარჩიოს და გამოიყენოს სააღრიცხვო პოლიტიკა სსბასს 3-ის, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, შესაბამისად; სსბასს 3-ში იერარქიულად არის მოცემული ყველა ოფიციალური მითითება, რომელსაც ხელმძღვანელობა ითვალისწინებს, რომელიმე მუხლთან დაკავშირებული სტანდარტის არარსებობის შემთხვევაში;
(ბ) წარადგინოს ინფორმაცია (მათ შორის, სააღრიცხვო პოლიტიკის შესახებ) იმდგვარად, რაც უზრუნველყოფს ინფორმაციის შესაბამისობას, სამართლიანად წარდგენას, აღქმადობას, დროულობას, შესადარისობას და ნამდვილობას; და
(გ) უზრუნველყოს დამატებითი განმარტებითი ინფორმაციის მიწოდება, როდესაც სსბასს-ების კონკრეტული მოთხოვნები საკმარისი არ არის იმისათვის, რომ მომხმარებელმა აღიქვას ცალკეული ოპერაციისა თუ მოვლენის გავლენა ერთეულის ფინანსურ მდგომარეობასა და ფინანსურ შედეგებზე.
არასათანადო სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენების გამოსწორება არ შეიძლება გამოყენებული სააღრიცხვო პოლიტიკის განმარტებით, ან ფინანსურ ანგარიშგებაზე დართული განმარტებითი შენიშვნების ან სხვა განმარტებითი ინფორმაციის საშუალებით.
უკიდურესად იშვიათ შემთხვევაში, როდესაც ერთეულის ხელმძღვანელობა დაასკვნის, რომ ამა თუ იმ სსბასს-ის რომელიმე მოთხოვნის შესრულება ეწინააღმდეგება წინამდებარე სტანდარტში განსაზღვრულ ფინანსური ანგარიშგების მიზანს, ერთეულმა ამ კონკრეტული მოთხოვნიდან უნდა გადაუხვიოს, 32-ე პუნქტში დადგენილი წესის შესაბამისად, თუ შესაბამისი მარეგულირებელი ბაზა მოითხოვს ან არ კრძალავს ასეთ გადახვევას.
32. როდესაც ერთეული, 31-ე პუნქტის შესაბამისად, გადაუხვევს სსბასს-ის რომელიმე მოთხოვნას, მან შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) ხელმძღვანელობამ დაასკვნა, რომ ფინანსური ანგარიშგება სამართლიანად ასახავს ერთეულის ფინანსურ მდგომარეობას, მისი საქმიანობის ფინანსურ შედეგებსა და ფულადი სახსრების მოძრაობას;
(ბ) ფინანსური ანგარიშგება შეესაბამება ყველა სათანადო სსბასს-ს, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც სამართლიანი წარდგენის უზრუნველსაყოფად მან გადაუხვია ამა თუ იმ კონკრეტული მოთხოვნიდან;
(გ) იმ სტანდარტის სახელწოდება, რომელსაც ერთეულმა გადაუხვია, ამ გადახვევის არსი, რაც, თავის მხრივ, უნდა მოიცავდეს ამ სტანდარტის მიერ მოთხოვნილი მიდგომის აღწერას, მიზეზის ახსნას, თუ რატომ არ აკმაყოფილებს და ეწინააღმდეგება ეს მიდგომა მოცემულ კონკრეტულ სიტუაციაში წინამდებარე სტანდარტით განსაზღვრულ ფინანსური ანგარიშგების მიზანს და ასევე მიდგომა, რომელიც გამოყენებულია ფინანსურ ანგარიშგებაში; და
(დ) ყოველი წარდგენილი საანგარიშგებო პერიოდისათვის ამგვარი გადახრის ფინანსური გავლენა ფინანსური ანგარიშგების თითოეულ მუხლზე, რომელიც წარდგენილი იქნებოდა სტანდარტის მოთხოვნების დაცვის შემთხვევაში.
თუ ერთეულმა გასულ პერიოდში გადაუხვია ამა თუ იმ სტანდარტის რომელიმე მოთხოვნას და ეს გადახვევა გავლენას ახდენს მიმდინარე პერიოდის ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებულ თანხებზე, განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაკეთდეს განმარტებები, 32 (გ) და (დ) პუნქტების შესაბამისად.
მაგალითად, 33-ე პუნქტი გამოიყენება იმ შემთხვევაში, როცა ერთეულმა რომელიმე წინა პერიოდში გადაუხვია ამა თუ იმ სტანდარტის მოთხოვნას აქტივების ან ვალდებულებების შეფასების დროს და ეს გადახვევა გავლენას ახდენს მიმდინარე პერიოდის ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებულ აქტივებსა და ვალდებულებებში მომხდარი ცვლილების შეფასებაზე.
უკიდურესად იშვიათ შემთხვევაში, როდესაც ერთეულის ხელმძღვანელობა დაასკვნის, რომ ამა თუ იმ სტანდარტის რომელიმე მოთხოვნასთან შესაბამისობა ეწინააღმდეგება წინამდებარე სტანდარტში განსაზღვრულ ფინანსური ანგარიშგების მიზანს, მაგრამ შესაფერისი მარეგულირებელი ბაზა კრძალავს მისგან გადახვევას, ერთეული ვალდებულია, ყველა ღონე იხმაროს, რათა შეამციროს ამგვარი შეუსაბამობის მცდარად აღქმის შესაძლებლობა და განმარტებით შენიშვნებში მიუთითოს:
(ა) შესაბამისი სტანდარტის სახელწოდება, მისი მოთხოვნის არსი და მიზეზი, რის გამოც ხელმძღვანელობამ გადაწყვიტა, რომ ამ მოთხოვნის შესრულება, მოცემულ კონკრეტულ შემთხვევაში, შეცდომაში შეიყვანდა მომხმარებელს და ეწინააღმდეგება წინამდებარე სტანდარტში განსაზღვრულ ფინანსური ანგარიშგების მიზანს;
(ბ) ყოველი წარდგენილი საანგარიშგებო პერიოდისათვის ფინანსური ანგარიშგების თითოეული მუხლის შესწორება, რომელსაც ხელმძღვანელობა აუცილებლად მიიჩნევს ფინანსური ანგარიშგების სამართლიანი წარდგენის მისაღწევად.
36. 31ე-35-ე პუნქტების მიზნებისათვის, ინფორმაციის რომელიმე მუხლი ეწინააღმდეგება ფინანსური ანგარიშგების მიზანს, თუ ის სამართლიანად არ ასახავს ოპერაციებს, სხვა მოვლენებსა და პირობებს, რომლის წარდგენასაც მიზნად ისახავს, ან, რომელსაც უნდა წარადგენდეს გონივრულობის ფარგლებში და ამიტომ, სავარაუდოდ, გავლენას მოახდენს ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლების მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებებზე. იმის დასადგენად, ამა თუ იმ სტანდარტის რომელიმე მოთხოვნის შესრულება ეწინააღმდეგება თუ არა წინამდებარე სტანდარტში განსაზღვრულ ფინანსური ანგარიშგების მიზანს, ხელმძღვანელობამ უნდა განიხილოს:
(ა) რატომ ვერ მიიღწევა ფინანსური ანგარიშგების მიზანი ამ კონკრეტულ სიტუაციაში; და
(ბ) რითი განსხვავდება კონკრეტული ერთეულის სიტუაცია სხვა ერთეულების პირობებისაგან, რომლებიც იცავენ ამ მოთხოვნას. თუ ანალოგიურ პირობებში მყოფი სხვა ერთეულები ასრულებენ ამ მოთხოვნას, არსებობს უარყოფადი პრეზუმფცია იმისა, რომ მოცემული ერთეულის მიერ აღნიშნული მოთხოვნის შესრულება შეცდომაში არ შეიყვანს მომხმარებელს და წინააღმდეგობაში არ მოვა წინამდებარე სტანდარტში განსაზღვრულ ფინანსური ანგარიშგების მიზანთან.
რომელიმე კონკრეტულ იურისდიქციაში ფინანსური ანგარიშგებისთვის კანონით დადგენილ მოთხოვნებთან შესაბამისობის მისაღწევად ამა თუ იმ სსბასს-ის მოთხოვნებიდან გადახვევა არ გულისხმობს ისეთი სახის გადახვევებს, რომლებიც ეწინააღმდეგება წინამდებარე სტანდარტში განსაზღვრული ფინანსური ანგარიშგების მიზანს, როგორც ეს განსაზღვრულია 31-ე პუნქტში. თუ ამგვარი გადახვევა არსებითია, ერთეულს უფლება არა აქვს განაცხადოს, რომ ფინანსური ანგარიშგება შეესაბამება სსბასს-ებს.
ფუნქციონირებადი ერთეული
ფინანსური ანგარიშგების მომზადების პროცესში უნდა შეფასდეს, აქვს თუ არა ერთეულს საქმიანობის გაგრძელების უნარი, როგორც ფუნქციონირებად ერთეულს. ამგვარი შეფასება უნდა განახორციელონ იმ პირებმა, რომლებიც პასუხისმგებელნი არიან ფინანსური ანგარიშგების მომზადებაზე. ფინანსური ანგარიშგება უნდა მომზადდეს, ერთეულის ფუნქციონირებადობის პრინციპის საფუძველზე, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც განზრახულია ერთეულის ლიკვიდაცია ან საქმიანობის შეწყვეტა, ან ერთეულს არა აქვს რეალური ალტერნატივა, ასე რომ არ მოიქცეს. თუ ფინანსური ანგარიშგების მომზადებაზე პასუხისმგებელი პირებისთვის შეფასებისას ცნობილია მოვლენებთან ან პირობებთან დაკავშირებული არსებითი განუსაზღვრელობები, რაც საფუძვლიან ეჭვს ბადებს ერთეულის შესაძლებლობაზე, საქმიანობა განაგრძოს როგორც ფუნქციონირებადმა ერთეულმა, განმარტებით შენიშვნებში ახსნილი უნდა იყოს ეს არსებითი განუსაზღვრელობები. თუ ფინანსური ანგარიშგება მომზადებული არ არის ფუნქციონირებადობის პრინციპის საფუძველზე, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ახსნას ეს ფაქტი და საფუძველი, რის მიხედვითაც მომზადდა ფინანსური ანგარიშგება. ასევე მითითებული უნდა იყოს მიზეზი, რის გამოც ერთეული არ შეიძლება ჩაითვალოს ფუნქციონირებად ერთეულად.
როგორც წესი, ფინანსური ანგარიშგება მზადდება იმ დაშვების საფუძველზე, რომ ერთეული ფუნქციონირებადი ერთეულია და გარკვეული დროის განმავლობაში მომავალშიც განაგრძობს ფუნქციონირებასა და კანონმდებლობით დაკისრებული ვალდებულებების შესრულებას. ფუნქციონირებადი ერთეულის დაშვების მართებულობის შეფასებისას, ფინანსური ანგარიშგების მომზადებაზე პასუხისმგებელი პირები ითვალისწინებენ ნებისმიერ ხელმისაწვდომ ინფორმაციას, ერთეულის მომავალი საქმიანობის შესახებ, რომელიც გულისხმობს ფინანსური ანგარიშგების დამტკიცებიდან სულ მცირე თორმეტ თვეს მაინც, მაგრამ შეზღუდული არ არის ამ ვადით.
განხილვის ხარისხი დამოკიდებულია ყოველი კონკრეტული სიტუაციის ფაქტებზე და ფუნქციონირებადი ერთეულის დაშვების მართებულობის შეფასება არ ეფუძნება კომერციული საწარმოების გადახდისუნარიანობის ტესტების შედეგებს. შეიძლება შეიქმნას ისეთი გარემოებები, როდესაც უსარგებლოდ მიიჩნევა ფუნქციონირებადი ერთეულის ლიკვიდობისა და გადახდისუნარიანობის ტესტების ჩატარება, მაგრამ სხვა ფაქტორები მიანიშნებს, რომ მიუხედავად ამისა, ერთეული მაინც არის ფუნქციონირებადი ერთეული. მაგალითად:
(ა) იმის შეფასებისას, წარმოადგენს თუ არა მთავრობა ფუნქციონირებად ერთეულს, ტარიფების, ან გადასახადების დაკისრების უფლებამოსილება ზოგ ერთეულს შეიძლება აძლევდეს იმის საშუალებას, რომ ისინი ფუნქციონირებად ერთეულებად განიხილებოდნენ იმ შემთხვევაშიც კი, თუ ისინი ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში უარყოფითი წმინდა აქტივებით/კაპიტალით ფუნქციონირებენ; და
(ბ) ცალკეული ერთეულის შემთხვევაში, ანგარიშგების თარიღისათვის მისი ფინანსური მდგომარეობის შეფასება შეიძლება მიანიშნებდეს, რომ ამ ერთეულის მიჩნევა ფუნქციონირებად ერთეულად მართებული არ არის, თუმცა შეიძლება ამ ერთეულს გაფორმებული ჰქონდეს დაფინანსების მრავალწლიანი ხელშეკრულებები ან სხვა შეთანხმებები, რაც უზრუნველყოფს ამ ერთეულის უწყვეტ ფუნქციონირებას.
დასკვნა, ერთეულის ფუნქციონირებად ერთეულად მიჩნევის მართებულობის შესახებ, პირველ რიგში, ინდივიდუალური ერთეულების მიმართ არის გამართლებული და არა ზოგადად მთავრობის მიმართ. ინდივიდუალური ერთეულების შემთხვევაში, ერთეულის ფუნქციონირებად ერთეულად მიჩნევის მართებულობის შესახებ გადაწყვეტილების მიღებისას, ფინანსური ანგარიშგების მომზადებაზე პასუხისმგებელ პირებს ერთეულის ფუნქციონირებად ერთეულად მიჩნევის მართებულობის შესახებ დასკვნის გაკეთებამდე, სავარაუდოდ, დასჭირდებათ მთელი რიგი ფაქტორების გათვალისწინება, რომლებიც დაკავშირებული იქნება (ა) ერთეულის მიმდინარე და მოსალოდნელ საქმიანობასთან, (ბ) ორგანიზაციული ერთეულების პოტენციურ და გამოცხადებულ რესტრუქტურიზაციასთან, (გ) შემოსავლების პროგნოზებთან ან სახელმწიფო დაფინანსების გაგრძელების ალბათობასთან და (დ) სანაცვლო დაფინანსების პოტენციურ წყაროებთან.
წარდგენის თანმიმდევრულობა
42. ფინანსურ ანგარიშგებაში მუხლების კლასიფიკაცია და წარდგენის ფორმა უნდა შენარჩუნდეს ყოველ მომდევნო საანგარიშგებო პერიოდში, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა:
(ა) ერთეულის საქმიანობის შინაარსი მნიშვნელოვნად იცვლება ან, როდესაც ფინანსური ანგარიშგების მიმოხილვიდან ჩანს, რომ სხვაგვარი წარდგენა ან კლასიფიკაცია უფრო მეტად შეესაბამება სსბასს 3-ში მოცემულ სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების კრიტერიუმებს; ან
(ბ) რომელიმე სსბასს მოითხოვს წარდგენის ფორმის შეცვლას.
43. ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა შესაძლოა მოხდეს სხვა სახითაც, თუ ამის აუცილებლობას გვკარნახობს რომელიმე მნიშვნელოვანი შეძენა ან გაყიდვა, ან ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის ფორმის მიმოხილვა. მაგალითად, ერთეულმა შეიძლება გაასხვისოს შემნახველი ბანკი, რომელიც მის ყველაზე მნიშვნელოვან კონტროლირებულ ერთეულს წარმოადგენს, ხოლო დანარჩენი ეკონომიკური ერთეული, ძირითადად, ადმინისტრაციულ და პოლიტიკის შესახებ საკონსულტაციო მომსახურებას ახორციელებს. ამ შემთხვევაში, ახალი ეკონომიკური ერთეულისათვის, სავარაუდოდ, მართებული არ იქნება საფინანსო დაწესებულების ძირითადი ოპერაციების საფუძველზე მომზადებული ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა.
44. ერთეული ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის ფორმას მხოლოდ იმ შემთხვევაში ცვლის, თუ შეცვლილი სტრუქტურა ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს სამართლიანად წარდგენილ და უფრო შესაბამის ინფორმაციას მიაწვდის და ერთეული შემდგომშიც ახალ სტრუქტურას გამოიყენებს ისე, რომ უარყოფითი გავლენა არ იქონიოს შესადარისობაზე. ანგარიშგების წარდგენის ფორმის ასეთი ცვლილებების დროს, ერთეული ახდენს შესადარისი ინფორმაციის რეკლასიფიკაციას, 55-ე და 56-ე პუნქტების შესაბამისად.
არსებითობა და აგრეგირება
მსგავსი მუხლების ყველა არსებითი კლასი ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენილი უნდა იყოს ცალ-ცალკე. არაერთგვაროვანი შინაარსის ან ფუნქციების მქონე მუხლები წარდგენილ უნდა იქნეს ცალ-ცალკე, გარდა იმ შემთხვევისა, თუ ისინი არაარსებითია.
ფინანსურ ანგარიშგებაში აისახება დიდი რაოდენობის ოპერაციებისა და სხვა მოვლენების დამუშავების რაოდენობრივი შედეგები, რომლებიც დაჯგუფებულია გარკვეულ კატეგორიებად (კლასებად), შინაარსის ან ფუნქციების მიხედვით. მონაცემთა აგრეგირებისა და კლასიფიცირების საბოლოო სტადიას წარმოადგენს დაჯგუფებული და კლასიფიცირებული მონაცემების წარდგენა, რომლებიც წარმოქმნიან ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგების, ფინანსური შედეგების, წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებებისა და ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგების, ან განმარტებითი შენიშვნების ცალკეულ მუხლებს. თუ ცალკე აღებული რომელიმე მუხლი არსებითი არაა, იგი აგრეგირდება სხვა მუხლებთან და აისახება ფინანსურ ანგარიშგებაში ან მის განმარტებით შენიშვნებში. ნაკლებად არსებითი მუხლი, რომლის ცალკე მუხლად ასახვა არ მოითხოვება ფინანსურ ანგარიშგებაში, შესაძლოა იმდენად არსებითი შინაარსის მქონე იყოს, რომ განმარტებით შენიშვნებში იმსახურებდეს ცალკე წარდგენას.
ერთეულს არ ევალება ინფორმაციის განმარტების შესახებ სსბასს-ის ამა თუ იმ კონკრეტული მოთხოვნის შესრულება, თუ ეს ინფორმაცია არსებითი არ არის.
ურთიერთგადაფარვა
არ შეიძლება აქტივებისა და ვალდებულებების ან ხარჯებისა და შემოსავლების ურთიერთგადაფარვა, თუ ეს არ მოითხოვება ან დაშვებული არ არის რომელიმე სსბასს-ით.
მნიშვნელოვანია, რომ ანგარიშგებაში ცალ-ცალკე იყოს წარდგენილი აქტივები და ვალდებულებები, შემოსავლები და ხარჯები. მუხლების ურთიერგადაფარვა ფინანსური შედეგების ან ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებებში, თუ ურთიერთგადაფარვა არ ასახავს ოპერაციის ან სხვა მოვლენის შინაარსს, ინფორმაციის მომხმარებელს მცირე შესაძლებლობას აძლევს იმისათვის, რომ (ა) გაერკვეს განხორციელებულ ოპერაციებში, სხვა მოვლენებსა და პირობებში და (ბ) შეაფასოს ერთეულის მომავალი ფულადი სახსრების ნაკადები. აქტივების შეფასება, შეფასებითი ხასიათის შესწორებების გარეშე, მაგალითად, მატერიალური მარაგებისთვის დაძველებით გამოწვეული ფასშესწორება, ხოლო მისაღები მოთხოვნებისთვის საეჭვო ვალების ანარიცხები, არ ნიშნავს ურთიერთგადაფარვას.
სსბასს 9-ში, შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან, განმარტებულია ცნება „შემოსავალი“და მოითხოვება, რომ შემოსავალი შეფასდეს მიღებული ან მისაღები ანაზღაურების სამართლიანი ღირებულებით, რომელიც მოიცავს მოცემული ერთეულის მიერ გაცემულ ყოველგვარ საცალო და საბითუმო სავაჭრო ფასდათმობის (შენაძენის მოცულობაზე დამოკიდებულ ფასდათმობის) თანხებსაც. ჩვეულებრივი საქმიანობის დროს ერთეული ისეთ ოპერაციებსაც ახორციელებს, რომლებსაც არ მოაქვს შემოსავალი, მაგრამ დაკავშირებულია შემოსავლის მომტან ძირითად საქმიანობასთან. ასეთი ოპერაციების შედეგების წარდგენა შემოსავლებიდან ხარჯების გამოქვითვით მაშინ ხდება, როდესაც ამგვარი წარდგენა ოპერაციის ან მოვლენის შინაარსს ასახავს. მაგალითად:
(ა) გრძელვადიანი აქტივების, მათ შორის ინვესტიციებისა და საოპერაციო აქტივების გაყიდვიდან მიღებული მოგების ან ზარალის წარდგენა ხდება აქტივის გაყიდვის შედეგად მიღებული შემოსავლიდან მისი საბალანსო ღირებულებისა და გაყიდვასთან დაკავშირებული ხარჯების გამოქვითვით; და
(ბ) იმ ანარიცხებთან დაკავშირებული ხარჯები, რომლებიც აღიარებულია სსბასს 19-ის, ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები, შესაბამისად და იფარება მესამე მხარესთან დადებული სახელშეკრულებო პირობების მიხედვით (მაგალითად, მომწოდებლის საგარანტიო ხელშეკრულება), შეიძლება გამოიქვითოს შესაბამისი ანაზღაურებიდან.
გარდა ამისა, ფინანსურ ანგარიშგებაში გამოქვითვის პრინციპის საფუძველზე აისახება მსგავსი ოპერაციების ჯგუფის შედეგად წარმოქმნილი მოგება და ზარალი, მაგალითად, უცხოური ვალუტის საკურსო სხვაობით გამოწვეული მოგება და ზარალი, ან სავაჭროდ გამიზნულ ფინანსურ ინსტრუმენტებთან დაკავშირებული მოგება ან ზარალი. ამასთან, ასეთი ტიპის მოგება და ზარალი, თუ ისინი არსებითია, ანგარიშგებაში ცალ-ცალკე აისახება.
ფულადი სახსრების ნაკადების ურთიერთგადაფარვასთან დაკავშირებული საკითხები განხილულია სსბასს 2-ში, ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება.
ინფორმაციის შესადარისობა
თუ რომელიმე სსბასს-ით სხვა რამ არ არის ნებადართული ან არ მოითხოვება, ერთეულმა ფინანსურ ანგარიშგებაში უნდა ასახოს გასული პერიოდის შესადარისი ინფორმაცია, მიმდინარე პერიოდის ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენილი ყველა რიცხობრივი მონაცემის შესაბამისად. შესადარისი ინფორმაცია უნდა მოიცავდეს ტექსტური და აღწერილობითი ხასიათის ინფორმაციასაც, თუ ამის გაკეთება აუცილებელია მიმდინარე პერიოდის ფინანსური ანგარიშგების გასაგებად.
53ა. ერთეულმა, როგორც მინიმუმ, უნდა წარადგინოს ერთი ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება წინა პერიოდის შესადარისი ინფორმაციით, ერთი ფინანსური შედეგების ანგარიშგება წინა პერიოდის შესადარისი ინფორმაციით, ერთი ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება წინა პერიოდის შესადარისი ინფორმაციით და ერთი წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგება წინა პერიოდის შესადარისი ინფორმაციით და შესაბამისი განმარტებითი შენიშვნები.
ზოგ შემთხვევაში, წინა პერიოდ(ებ)ის ფინანსურ ანგარიშგებაში წარმოდგენილი აღწერილობითი ხასიათის ინფორმაცია მიმდინარე პერიოდისთვისაც ისევ შესაფერისია. მაგალითად, ერთეული მიმდინარე პერიოდში განმარტავს დაუმთავრებელი სასამართლო საქმის დეტალებს, რომლის შედეგი წინა პერიოდის ბოლოს გაურკვეველი იყო და ჯერ ისევ არ არის გადაწყვეტილი. მომხმარებლებისთვის სასარგებლოა ინფორმაცია თუ რა განუსაზღვრელობა არსებობდა წინა პერიოდის ბოლოს და ასევე იმის შესახებ, მიმდინარე პერიოდში თუ რა ზომები გატარდა მის გადასაჭრელად
როდესაც იცვლება ფინანსურ ანგარიშგებაში მუხლების წარდგენის ფორმა ან კლასიფიკაცია, უნდა მოხდეს შესადარისი თანხების რეკლასიფიკაცია, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც რეკლასიფიკაცია შეუძლებელია. შესადარისი თანხების რეკლასიფიკაციის შემთხვევაში, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) რეკლასიფიცირების ხასიათი;
(ბ) თითოეული მუხლის ან მუხლების ჯგუფის საერთო თანხა, რომელთა რეკლასიფიკაციაც მოხდა; და
(გ) რეკლასიფიცირების მიზეზი.
56. როდესაც შესადარისი თანხების რეკლასიფიკაციის განხორციელება შეუძლებელია, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) თანხების რეკლასიფიკაციის განუხორციელებლობის უშუალო მიზეზი; და
(ბ) იმ შესწორებების ხასიათი, რომლებიც საჭირო იქნებოდა იმ შემთხვევაში, თუ მოხდებოდა თანხების რეკლასიფიკაცია.
სხვადასხვა პერიოდის ინფორმაციის შესადარისობა მომხმარებელს ეხმარება გადაწყვეტილებების მიღებასა და შეფასებაში, კერძოდ იმ მხრივ, რომ ეძლევა პროგნოზირებისათვის აუცილებელი ფინანსური ინფორმაციის ტენდენციების შეფასების საშუალება. ზოგიერთ შემთხვევაში, შეუძლებელია რომელიმე კონკრეტული წინა პერიოდის შესადარისი ინფორმაციის რეკლასიფიკაცია მიმდინარე პერიოდთან შესადარისობის მისაღწევად. მაგალითად, შესაძლოა წინა პერიოდში (პერიოდებში) ვერ მოხერხდა მონაცემების იმგვარად შეგროვება, რაც მოგვცემდა რეკლასიფიკაციის საშუალებას და შეიძლება ინფორმაციის ხელახლა შექმნაც შეიძლება შეუძლებელი იყოს.
სსბასს 3 ეხება შესადარისი ინფორმაციის ისეთ კორექტირებებს, რომლებიც მოითხოვება იმ შემთხვევაში, როდესაც ერთეული ცვლის სააღრიცხვო პოლიტიკას ან ასწორებს შეცდომას.
სტრუქტურა და შინაარსი
შესავალი
წინამდებარე სტანდარტი გარკვეული ინფორმაციის განმარტებას მოითხოვს ფინანსური მდგომარეობის ან ფინანსური შედეგის ანგარიშგებაში და წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგებაში, ხოლო დანარჩენი მუხლების განმარტებას მოითხოვს ან ამავე ანგარიშგებებში, ან მათ განმარტებით შენიშვნებში. ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგების წარდგენის მოთხოვნები აღწერილია სსბასს 2-ში.
წინამდებარე სტანდარტში ტერმინი „განმარტება“ ზოგჯერ გამოყენებულია ამ სიტყვის ფართო მნიშვნელობით და მოიცავს (ა) ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში, (ბ) ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში, (გ) წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგებაში და (დ) ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში, ისევე როგორც განმარტებით შენიშვნებში წარდგენილ მუხლებს. განმარტებების გაკეთება სხვა სსბასს-ებითაც მოითხოვება. თუ წინამდებარე სტანდარტის ან სხვა სსბასს-ის მოთხოვნებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ასეთი განმარტებები კეთდება ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში, ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში, წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგებაში, აგრეთვე ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში (შესაბამისობის მიხედვით) ან განმარტებით შენიშვნებში.
ფინანსური ანგარიშგების იდენტიფიკაცია
ფინანსური ანგარიშგება გასაგებად უნდა იყოს იდენტიფიცირებული და გამოკვეთილი იმავე ოფიციალურ დოკუმენტში გამოქვეყნებული სხვა ინფორმაციისაგან.
სსბასს-ები ვრცელდება მხოლოდ ფინანსურ ანგარიშგებაზე და არა ერთეულის საქმიანობის წლიურ ანგარიშში წარდგენილ სხვა ინფორმაციაზე, ან რომელიმე სხვა ოფიციალურ დოკუმენტზე, ამიტომ მომხმარებელმა უნდა შეძლოს სსბასს-ის საფუძველზე მომზადებული ინფორმაციის გარჩევა სხვა ინფორმაციისაგან, რომელიც ასევე შესაძლოა საჭირო იყოს მათთვის, მაგრამ არ ექვემდებარება სტანდარტების მოთხოვნით მომზადებას.
თითოეული ფინანსური ანგარიშგება და განმარტებითი შენიშვნა გარკვევით უნდა იყოს იდენტიფიცირებული. გარდა ამისა, ანგარიშგებაში თვალსაჩინოდ უნდა იყოს ფორმულირებული შემდეგი ინფორმაცია და, საჭიროების შემთხვევაში, გამეორებულიც კი, ინფორმაციის სათანადოდ გაგების მიზნით:
(ა) ანგარიშვალდებული ერთეულის დასახელება ან სხვა საიდენტიფიკაციო საშუალებები და წინა საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრების შემდეგ ამ ინფორმაციაში მომხდარი ნებისმიერი ცვლილება;
(ბ) ფინანსური ანგარიშგება ინდივიდუალურ ერთეულს ეხება თუ ეკონომიკურ ერთეულს;
(გ) ანგარიშგების თარიღი, ან ფინანსური ანგარიშგებით მოცული პერიოდი, რომელიც ფინანსური ანგარიშგების კონკრეტული კომპონენტისთვის შესაფერისია;
(დ) საანგარიშგებო ვალუტა, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 4-ში, უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები; და
(ე) ფინანსურ ანგარიშგებაში თანხების წარდგენისთვის გამოყენებული დამრგვალების ხარისხი.
63-ე პუნქტის მოთხოვნების დაკმაყოფილების მიზნით, ფინანსური ანგარიშგების გვერდები, თვითონ ანგარიშგებები, ცხრილის სვეტები და ა.შ. დასათაურებული უნდა იყოს. ამგვარი ინფორმაციის წარდგენის საუკეთესო გზის დასადგენად, საჭიროა განსჯა და გადაწყვეტილების მიღება. მაგალითად, როდესაც ერთეული ფინანსური ანგარიშგების ელექტრონულ ვერსიას წარადგენს, ყოველთვის არ გამოიყენება ცალკეული გვერდები. ასეთ შემთხვევაში, ფინანსური ანგარიშგების ინფორმაციის სათანადოდ გასაგებად საკმარისი იქნება ზემოთ ნახსენები პუნქტების უბრალოდ ჩამოთვლა.
ხშირად ფინანსური ანგარიშგება უფრო გასაგები ხდება, როდესაც ინფორმაცია დამრგვალებულია და წარსადგენი ვალუტა ათასებში ან მილიონებშია გამოსახული. ეს მისაღებია, რადგან სიზუსტის ხარისხი ახსნილია ანგარიშგებაში და არც არსებითი ინფორმაცია იკარგება.
საანგარიშგებო პერიოდი
66. ერთეულმა ფინანსური ანგარიშგება უნდა წარადგინოს სულ მცირე წელიწადში ერთხელ მაინც. როდესაც ერთეული ცვლის საანგარიშგებო პერიოდის თარიღს და ფინანსურ ანგარიშგებას წარადგენს ერთ წელიწადზე ნაკლებ ან მეტ დროში, მან ფინანსური ანგარიშგების შენიშვნებში უნდა მიუთითოს ფინანსური ანგარიშგებით მოცული პერიოდი და გააკეთოს შემდეგი დამატებითი განმარტებები:
(ა) მიზეზი, რატომ გამოიყენა დადგენილზე მეტი ან ნაკლები პერიოდი; და
(ბ) ფაქტი, რომ კონკრეტულ ფინანსურ ანგარიშგებაში, როგორიცაა ფინანსური შედეგის ანგარიშგება, წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგება, ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება და განმარტებით შენიშვნებში ასახული თანხები მთლიანად შესადარისი არ არის.
გამონაკლის შემთხვევებში, ერთეულს შესაძლოა მოეთხოვებოდეს, ან საკუთარი გადაწყვეტილებით შეიძლება შეცვალოს ანგარიშგების თარიღი. მაგალითად, ანგარიშგების თარიღის ბიუჯეტის ციკლთან დასაახლოებლად. ასეთ შემთხვევაში, მნიშვნელოვანია: (ა) მომხმარებელი ინფორმირებული იყოს, რომ მიმდინარე პერიოდისთვის ასახული თანხები გასული პერიოდების შესაბამისი თანხების შესადარისი არ არის; და (ბ) ანგარიშგების თარიღის შეცვლის მიზეზი განმარტებულია. ქვემოთ მოცემულ მაგალითში, როდესაც ერთეული გადადის საკასო მეთოდიდან ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდზე, ერთეული ცვლის ანგარიშგების თარიღს ეკონომიკურ ერთეულში შემავალი ერთეულებისათვის, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგებების მოსამზადებლად.
როგორც წესი, ფინანსური ანგარიშგება სისტემატურად, ყოველ წელს მზადდება. თუმცა, ზოგიერთი ერთეული, პრაქტიკული მიზნებიდან გამომდინარე, ამჯობინებს, რომ ანგარიშგება აწარმოოს 52-კვირიანი პერიოდით. წინამდებარე სტანდარტი არ ეწინააღმდეგება ასეთ პრაქტიკას, რადგან ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ამგვარად წარმოებული ფინანსური ანგარიშგება არსებითად განსხვავდებოდეს იმ ანგარიშგებისგან, რომლების წარდგენაც ხორციელდება ერთ წელიწადში.
დროულობა
69. ფინანსურ ანგარიშგებას ფასი ეკარგება, თუ მომხმარებლებისთვის არ გახდება ხელმოსაწვდომი ანგარიშგების თარიღის შემდეგ გონივრული პერიოდის განმავლობაში. ერთეულმა უნდა შეძლოს ფინანსური ანგარიშგების მომზადება ანგარიშგების თარიღიდან 6 თვის ვადაში. მიმდინარე ფაქტორები, როგორიცაა ერთეულის ოპერაციების კომპლექსურობა, არ წარმოადგენს საკმარის მიზეზს ანგარიშგების დროული წარდგენის წესის დასარღვევად. მრავალ იურისდიქციაში კანონმდებლობისა და რეგულაციების საფუძველზე დაწესებულია უფრო კონკრეტული საბოლოო ვადები.
ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება
მოკლევადიანი და გრძელვადიანი მუხლები
ერთეულმა ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში განცალკევებულად უნდა ასახოს მიმდინარე და გრძელვადიანი აქტივები და მოკლევადიანი და გრძელვადიანი ვალდებულებები, წინამდებარე სტანდარტის 76-ე-87-ე მუხლების შესაბამისად, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც ლიკვიდობის მიხედვით წარდგენილი ინფორმაცია სამართლიანია და უფრო შესაბამისია. როცა ერთეული ამგვარ გამონაკლისს მიმართავს, მაშინ ყველა აქტივისა და ვალდებულების წარდგენა ლიკვიდობის მიხედვით უნდა მოხდეს.
ნებისმიერი მეთოდის შერჩევისას, ერთეული ვალდებულია, აქტივებისა და ვალდებულებების თითოეული მუხლისათვის გაამჟღავნოს თანხები, რომელთა მიღება ან დაფარვა მოსალოდნელია თორმეტი თვის შემდეგ, რომელშიც გაერთიანებული იქნება თანხები, რომელთა მიღება ან დაფარვა მოსალოდნელია: (ა) საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ არა უმეტეს თორმეტ თვეში; და (ბ) საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ თორმეტ თვეზე მეტი პერიოდის განმავლობაში.
როდესაც ერთეული საქონლისა და მომსახურების მიწოდებას ზუსტად განსაზღვრული საწარმოო ციკლის ფარგლებში ახორციელებს, მიმდინარე და გრძელვადიანი აქტივებისა და ვალდებულებების ცალ-ცალკე კლასიფიცირება და ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ასახვა სასარგებლოა იმით, რომ წმინდა აქტივები, რომლებიც მუდმივად იმყოფება მიმოქცევის პროცესში საბრუნავი კაპიტალის სახით, ცალკე გამოიყოფა იმ წმინდა აქტივებისაგან, რომლებსაც ერთეული გრძელვადიანი საქმიანობისათვის იყენებს. ამასთან, ნათლად გამოიკვეთება ის აქტივები, რომელთა გამოყენებაც ივარაუდება მიმდინარე საწარმოო ციკლში და ის ვალდებულებები, რომლებიც უნდა დაიფაროს იმავე პერიოდში.
ზოგიერთი ერთეულისთვის, როგორიცაა, მაგალითად, საფინანსო დაწესებულებები, აქტივებისა და ვალდებულებების ასახვა ზრდადი ან კლებადი ლიკვიდობის მიხედვით სამართლიან და უფრო შესაბამის ინფორმაციას წარმოადგენს, ვიდრე მიმდინარე და გრძელვადიანი ნიშნის მიხედვით ასახვა. ეს იმითაა განპირობებული, რომ საფინანსო დაწესებულება მკაფიოდ განსაზღვრულ საოპერაციო ციკლში არ აწარმოებს საქონლისა და მომსახურების მიწოდებას.
70-ე პუნქტის შესაბამისად, ერთეულს უფლება აქვს, ზოგიერთი აქტივი და ვალდებულება წარადგინოს მიმდინარე და გრძელვადიანი კლასიფიკაციით და ზოგიერთი - ლიკვიდობის მიხედვით, თუ ამგვარი წარდგენა სამართლიან და უფრო შესაბამის ინფორმაციას იძლევა. ასეთი კომბინირებული ანგარიშგების საჭიროება წარმოიქმნება იმ შემთხვევაში, როცა ერთეული სხვადასხვა სახის ოპერაციას ახორციელებს.
ინფორმაცია, აქტივებისა და ვალდებულებების რეალიზაციის სავარაუდო ვადების შესახებ, სასარგებლოა ერთეულის ლიკვიდობისა და გადახდისუნარიანობის შესაფასებლად. სსბასს 30, ფინანსური ინსტრუმენტები: განმარტებითი შენიშვნები, მოითხოვს ფინანსური აქტივებისა და ვალდებულებების განაღდების ვადების ასახვას. ფინანსური აქტივები მოიცავს ვაჭრობიდან და სხვა საქმიანობიდან მისაღებ დებიტორულ დავალიანებას, ხოლო ფინანსური ვალდებულებები - ვაჭრობიდან და სხვა საქმიანობიდან წარმოშობილ გადასახდელ ვალდებულებებს. ასევე სასარგებლოა ინფორმაცია ისეთი არაფულადი აქტივებისა და ვალდებულებების ამოღებისა და დაფარვის სავარაუდო ვადების შესახებ, როგორიცაა მატერიალური მარაგები და ანარიცხები, იმის მიუხედავად, კლასიფიცირებულია თუ არა აქტივები და ვალდებულებები მოკლევადიან და გრძელვადიან აქტივებად და ვალდებულებებად.
მიმდინარე აქტივები
76. ერთეულმა აქტივი მიმდინარე აქტივად უნდა მიიჩნიოს, თუ:
(ა) ნავარაუდევია აქტივის რეალიზაცია, ან გამიზნულია გასაყიდად ან მოხმარებისათვის ჩვეულებრივი საწარმოო ციკლის განმავლობაში;
(ბ) ძირითადად გამოიყენება სავაჭრო დანიშნულებით;
(გ) ნავარაუდევია მისი რეალიზება საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ თორმეტი თვის განმავლობაში;
(დ) აქტივი არის ფულადი სახსრები ან მისი ეკვივალენტი (განსაზღვრული სსბასს 2-ით, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მისი გაცვლა ან ვალდებულების დასაფარად გამოყენება შეზღუდულია საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ სულ მცირე თორმეტი თვით მაინც.
ყველა სხვა აქტივი უნდა მიეკუთვნოს გრძელვადიან აქტივებს.
წინამდებარე სტანდარტში ცნება „გრძელვადიანი აქტივები“ მოიცავს ყველა გრძელვადიან მატერიალურ, არამატერიალურ და ფინანსურ აქტივს, რომლებიც გამოიყენება გრძელვადიანი დანიშნულებით. აკრძალული არ არის ალტერნატიული კლასიფიკაციის გამოყენება, თუკი მისი მნიშვნელობა ნათელია.
ერთეულის საოპერაციო ციკლი მოიცავს დროის იმ მონაკვეთს, რომელიც საჭიროა ერთეულის დანახარჯების (წარმოების საშუალებები, მუშახელი, ნედლეული) ან სხვა რესურსების მზა პროდუქციად გარდასაქმნელად, მაგალითად, მთავრობა საჯარო სექტორის ერთეულებს აწვდის რესურსებს, რათა მათ ეს უკანასკნელი საქონლად და სერვისად (მომსახურებად) ან პროდუქციად გადააქციონ და, შესაბამისად, მიიღონ მთავრობისთვის სასურველი სოციალური, პოლიტიკური და ეკონომიკური შედეგები. როდესაც ერთეულის ჩვეულებრივი საოპერაციო ციკლი ზუსტ განსაზღვრას არ ექვემდებარება, იგულისხმება, რომ იგი თორმეტ თვეს შეადგენს.
მიმდინარე აქტივები მოიცავს აქტივებს (როგორიცაა დებიტორული საგადასახადო დავალიანება, მომხმარებლების დებიტორული დავალიანება, მისაღები ჯარიმები, რეგულირების გადასახადები, მატერიალური მარაგები და ინვესტიციაზე დარიცხული შემოსავალი), რომლებიც გაყიდული, მოხმარებული ან რეალიზებულია, როგორც ჩვეულებრივი საოპერაციო ციკლის შემადგენელი ნაწილი, მაშინაც კი, როდესაც მათი რეალიზება მოსალოდნელი არ არის საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ 12 თვის განმავლობაში. მიმდინარე აქტივები ასევე მოიცავს აქტივებს, რომლებიც უშუალოდ განკუთვნილია სავაჭრო მიზნებისთვის (ამ კატეგორიის ფარგლებში, ფინანსური აქტივები სსბასს 29-ის, ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასება, მიხედვით კლასიფიცირდება როგორც სავაჭროდ გამიზნული) და გრძელვადიანი ფინანსური აქტივების მიმდინარე ნაწილი.
მოკლევადიანი ვალდებულებები
80. ერთეულმა ვალდებულება მოკლევადიან ვალდებულებად უნდა მიიჩნიოს, თუ ეს უკანასკნელი ქვემოთ მითითებულ რომელიმე კრიტერიუმს მაინც აკმაყოფილებს:
(ა) მისი დაფარვა მოსალოდნელია ჩვეულებრივი საოპერაციო ციკლის განმავლობაში;
(ბ) ძირითადად, გამოიყენება სავაჭრო დანიშნულებით;
(გ) უნდა დაიფაროს საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ 12 თვის განმავლობაში; ან
(დ) ერთეულს არ გააჩნია ვალდებულების დაფარვის გადავადების უპირობო უფლება, საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ სულ მცირე 12 თვის განმავლობაში (იხ. 84-ე პუნქტი). ვალდებულებების ის პირობები, რომლის მიხედვითაც ვალდებულებების დაფარვა შესაძლებელია წილობრივი ინსტრუმენტების გამოშვების გზით, კონტრაგენტის სურვილის შესაბამისად, გავლენას არ ახდენს მის (ვალდებულებების) კლასიფიკაციაზე.
ყველა სხვა ვალდებულება უნდა კლასიფიცირდეს გრძელვადიან ვალდებულებად.
ზოგიერთი მოკლევადიანი ვალდებულება, მაგალითად, სამთავრობო ტრანსფერების ვალდებულებები, ზოგიერთი ტიპის დარიცხვა თანამშრომლებისათვის და სხვა საოპერაციო დანახარჯები, საბრუნავი კაპიტალის ნაწილია, რომელიც გამოიყენება ერთეულის ნორმალური საოპერაციო ციკლის განმავლობაში. ასეთი მუხლები მოკლევადიან ვალდებულებად კლასიფიცირდება იმ შემთხვევაშიც კი, როდესაც ისინი უნდა დაიფაროს საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ 12 თვეზე მეტი პერიოდის განმავლობაში. ერთეულის ნორმალური საოპერაციო ციკლი გამოიყენება ერთეულის აქტივებისა და ვალდებულებების კლასიფიკაციასთან მიმართებაშიც. როცა ერთეულის საოპერაციო ციკლი ზუსტად არ არის განსაზღვრული, იგულისხმება, რომ იგი შეადგენს თორმეტ თვეს.
დანარჩენი მოკლევადიანი ვალდებულებები არ წარმოადგენს მიმდინარე საოპერაციო ციკლის ნაწილს და გადასახდელია საანგარიშგებო პერიოდის დასრულების შემდეგ 12 თვის განმავლობაში ან, ძირითადად, სავაჭრო დანიშნულებით გამოიყენება, მაგალითად, სსბასს 29-ის შესაბამისად, სავაჭროდ გამიზნულად კლასიფიცირებული ფინანსური ვალდებულებები, საბანკო ოვერდრაფტები, გრძელვადიანი ვალდებულებების მიმდინარე ნაწილი, გადასახდელი დივიდენდები, მოგებიდან გადასახადები და სხვა არასავაჭრო ვალდებულებები. ფინანსური ვალდებულებები, რომლებიც გრძელვადიან დაფინანსებას უზრუნველყოფს (ე.ი. არ წარმოადგენს საბრუნავი კაპიტალის ნაწილს, რომელიც გამოიყენება ერთეულის ჩვეულებრივი საოპერაციო ციკლის განმავლობაში) და დასაფარი არ არის საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ 12 თვის განმავლობაში, მიიჩნევა გრძელვადიან ვალდებულებებად, 85-ე და 86-ე პუნქტების შესაბამისად.
ერთეულმა ფინანსური ვალდებულებების კლასიფიკაცია უნდა მოახდინოს, როგორც მოკლევადიანი, თუ ისინი გადახდას ექვემდებარება საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ 12 თვის განმავლობაში, იმ შემთხვევაშიც კი, როცა:
(ა) მათი გადახდის პირვანდელი ვადა 12 თვეზე მეტი იყო;
(ბ) შეთანხმება ვალდებულებების რეფინანსირების შესახებ გრძელვადიანი პირობებით მთავრდება საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ, მაგრამ ფინანსური ანგარიშგების გამოსაქვეყნებლად დამტკიცების თარიღამდე.
თუ არსებული სესხის გადახდის პირობებიდან გამომდინარე, ერთეული ვარაუდობს და მის სურვილზეა დამოკიდებული ვალის რეფინანსირება ან გადავადება საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ სულ ცოტა 12 თვით, მან ვალდებულების კლასიფიკაცია უნდა მოახდინოს, როგორც გრძელვადიანის მაშინაც კი, თუ ამის გარეშე ისინი დასაფარი იქნებოდა მოკლევადიან პერიოდში. თუმცა, როდესაც ვალის რეფინანსირება ან გადავადება დამოკიდებული არ არის ერთეულის სურვილზე (მაგალითად, როცა არ არსებობს რეფინანსირების ხელშეკრულება), რეფინანსირების პოტენციური შესაძლებლობა მხედველობაში არ მიიღება და ვალდებულება განიხილება, როგორც მოკლევადიანი.
თუ ერთეული არღვევს გრძელვადიანი სესხის ხელშეკრულების პირობას საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრებისას ან მანამდე, რის შემდეგაც ვალდებულება მოთხოვნისთანავე გადასახდელი ხდება, ვალდებულების კლასიფიცირება უნდა მოხდეს როგორც მოკლევადიანი იმ შემთხვევაშიც კი, როცა კრედიტორი საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ და ფინანსური ანგარიშგების გამოსაქვეყნებლად დამტკიცების თარიღამდე თანხმდება, რომ ხელშეკრულების პირობების დარღვევის გამო, არ მოითხოვს ვალდებულების დაფარვას. ამგვარი ვალდებულება მოკლევადიან ვალდებულებად კლასიფიცირდება იმის გამო, რომ საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს ერთეულს არ გააჩნია უპირობო უფლება, ვალდებულების დაფარვა გადაავადოს ამ თარიღიდან სულ ცოტა 12 თვით მაინც.
თუმცა, ვალდებულება კლასიფიცირდება, როგორც გრძელვადიანი, თუ კრედიტორი საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრებისას თანხმდება ვალის გადავადებაზე (საშეღავათო პერიოდის მიცემაზე), საანგარიშგებო პერიოდის შემდეგ სულ ცოტა 12 თვით, რომლის განმავლობაშიც ერთეულს საშუალება ეძლევა, გამოასწოროს ხელშეკრულების პირობის დარღვევა და, ამავდროულად, კრედიტორს არ შეეძლება ვალის ანაზღაურების დაუყოვნებლივ მოთხოვნა.
87. რაც შეეხება მოკლევადიან ვალდებულებად კლასიფიცირებულ სესხებს, თუ ქვემოთ ჩამოთვლილ მოვლენებს ადგილი აქვს საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრების თარიღსა და ფინანსური ანგარიშგების გამოსაქვეყნებლად დამტკიცების თარიღს შორის, ეს მოვლენები მიიჩნევა არამაკორექტირებელ მოვლენებად და განიმარტება ფინანსური ანგარიშგების შენიშვნებში, სსბასს 14-ის, ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენები, მიხედვით:
(ა) რეფინანსირება ხანგრძლივი ვადით;
(ბ) გრძელვადიანი სესხის ხელშეკრულების პირობის დარღვევის გასწორება; და
(გ) კრედიტორის მიერ საშეღავათო პერიოდის მიცემა გრძელვადიანი სასესხო ხელშეკრულების პირობის დარღვევის გამოსასწორებლად ანგარიშგების თარიღიდან სულ ცოტა 12 თვით მაინც.
ინფორმაცია, რომელიც აისახება ფინანსურ ანგარიშგებაში
88. ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში აუცილებელია აისახოს მინიმუმ ქვემოთ ჩამოთვლილი მუხლების შესაბამისი თანხები:
(ა) ძირითადი აქტივები;
(ბ) საინვესტიციო ქონება;
(გ) არამატერიალური აქტივები;
(დ) ფინანსური აქტივები, (ე), (ზ), (თ) და (ი) პუნქტებში მოცემული თანხების გარდა;
(ე) ინვესტიციები, რომელთა ბუღალტრული აღრიცხვა ხდება კაპიტალ-მეთოდით;
(ვ) მატერიალური მარაგები;
(ზ) ანაზღაურებადი თანხები არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადები და ტრანსფერები);
(თ) მოთხოვნები გაცვლითი ოპერაციებიდან;
(ი) ფულადი სახსრები და მათი ეკვივალენტები;
(კ) საგადასახადო და ქონების გადაცემის/ტრანსფერის შედეგად წაროშობილი ვალდებულებები;
(ლ) გაცვლითი ოპერაციების საფუძველზე წარმოშობილი ვალდებულებები;
(მ) ანარიცხები;
(ნ) ფინანსური ვალდებულებები (გარდა (კ) (თ) და (მ) პუნქტებში მოცემული თანხებისა);
(ო) არაკონტროლირებული წილი, წარდგენილი წმინდა აქტივების/კაპიტალის შემადგენლობაში; და
(პ) მაკონტროლებელი ერთეულის მესაკუთრეებზე მისაკუთვნებელი წმინდა აქტივები/ კაპიტალი.
ერთეულმა ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში, ზემოთ ჩამოთვლილი აუცილებელი მუხლების გარდა, უნდა წარადგინოს დამატებითი მუხლები, სახელწოდებები და ქვეჯგუფების ჯამური თანხები იმ შემთხვევაში, როდესაც ამგვარი წარდგენა აუცილებელია ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის გასაგებად.
90. წინამდებარე სტანდარტი არ განსაზღვრავს ამ ელემენტების წარდგენის ფორმატს ან თანამიმდევრობას. 88-ე პუნქტში მოცემულია მხოლოდ იმ მუხლების ჩამონათვალი, რომლებიც იმდენად განსხვავდებიან შინაარსით ან ფუნქციებით, რომ აუცილებელია ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში მათი ცალ-ცალკე წარდგენა. საილუსტრაციო ფორმატი მოცემულია წინამდებარე სტანდარტის “მითითებები დანერგვაზე” თავში. გარდა ამისა:
(ა) ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში მუხლების დამატება ხდება მაშინ, როდესაც დასამატებელი დამოუკიდებლად წარსადგენი მუხლის ან აგრეგირებული მსგავსი მუხლების შინაარსი, სიდიდე ან ფუნქცია იმგვარია, რომ მათი ცალკე წარდგენა საჭიროა ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის გასაგებად; და
(ბ) ერთეულისა და მისი ოპერაციების თავისებურებიდან გამომდინარე, შესაძლებელია შეიცვალოს ანგარიშგების მუხლების, ან აგრეგირებული მსგავსი მუხლების ჩამონათვალი და თანამიმდევრობა, თუ ეს აუცილებელია ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის გასაგებად.
91. იმის განსასჯელად, საჭიროა თუ არა დამატებითი მუხლების ცალკე წარდგენა, ერთეულმა უნდა შეაფასოს:
(ა) აქტივების შინაარსი და ლიკვიდობა;
(ბ) აქტივების ფუნქციები კონკრეტულ ერთეულში; და
(გ) ვალდებულებების შინაარსი, მათი სიდიდე და დაფარვის ვადები.
92. როდესაც შეფასების განსხვავებული საფუძველი გამოიყენება სხვადასხვა კლასის აქტივებისთვის, ეს იმას ნიშნავს, რომ ისინი ერთმანეთისაგან განსხვავდება შინაარსით ან ფუნქციებით და, შესაბამისად, ცალ-ცალკე მუხლების სახით უნდა იყოს წარდგენილი. მაგალითად, სსბასს 17-ის, ძირითადი აქტივები, შესაბამისად, ძირითადი აქტივების სხვადასხვა ჯგუფი შეიძლება აისახოს თვითღირებულებით, ზოგიერთი გადაფასებული ღირებულებით.
ინფორმაცია, რომელიც აისახება ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ან განმარტებით შენიშვნებში
ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ან განმარტებით შენიშვნებში ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ანგარიშგებაში წარდგენილი მუხლების ქვეჯგუფები და ისინი დააჯგუფოს ერთეულის საქმიანობისათვის შესაფერისი ფორმით.
94. ქვეჯგუფებში კლასიფიცირებული დეტალური ინფორმაცია დამოკიდებულია სსბასს-ის მოთხოვნებსა და თანხის სიდიდეზე, შინაარსსა და ფუნქციაზე. 91-ე პუნქტში განხილული ფაქტორები გამოიყენება აგრეთვე ქვეჯგუფებად კლასიფიკაციის საფუძვლად. განმარტებები თითოეული მუხლისათვის განსხვავებულია, მაგალითად:
(ა) ძირითადი აქტივების ელემენტები უნდა დაიყოს სსბასს 17-ში, ძირითადი აქტივები, მოცემული კლასიფიკაციის მიხედვით;
(ბ) მოთხოვნები შეიძლება დაიყოს: მომხმარებლებისაგან, გადასახადებიდან და სხვა არაგაცვლითი ოპერაციების შემოსავალთან დაკავშირებულ მისაღებ მოთხოვნებად, აგრეთვე დაკავშირებული მხარეებისაგან მისაღებ მოთხოვნებად, გადახდილ ავანსებად და სხვა თანხებად;
(გ) მატერიალური მარაგების ქვეჯგუფებად დაყოფა ხდება სსბასს 12-ის, მატერიალური მარაგები, მიხედვით: საქონლად, პროდუქციის მარაგად, ნედლეულად, დაუმთავრებელ წარმოებად და მზა პროდუქციად;
(დ) გადასახადებისა და ტრანსფერების ვალდებულებები იყოფა: გადასახადების დაბრუნების ვალდებულებებად, სატრანსფერო ვალდებულებებად და ეკონომიკური ერთეულის სხვა წევრების მიმართ არსებულ კრედიტორულ დავალიანებებად;
(ე) ანარიცხები იყოფა დაქირავებულთა სარგებლის ანარიცხებად და სხვა მუხლებად; და
(ვ) წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტები იყოფა სხვადასხვა კლასებად, როგორიცაა, სააქციო კაპიტალის (შენატანი) ანაზღაურებული ნაწილი, დაგროვილი ნამეტი და დეფიციტი და სხვა რეზერვები.
95. როდესაც ერთეულს არ გააჩნია სააქციო კაპიტალი, მან წმინდა აქტივები/კაპიტალი უნდა ასახოს ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში, ან განმარტებით შენიშვნებში და ცალ-ცალკე უნდა აჩვენოს:
(ა) მესაკუთრეების შენატანები კაპიტალში, ანუ ანგარიშგების თარიღისთვის არსებული სააქციო კაპიტალის შენატანების კუმულაციურ, სრულ ოდენობას გამოკლებული მესაკუთრეებზე გაცემული განაწილებები;
(ბ) დაგროვილი ნამეტი და დეფიციტი;
(გ) კაპიტალში/წმინდა აქტივებში ასახული თითოეული რეზერვის შინაარსისა და დანიშნულების აღწერა; და
(დ) არამაკონტროლირებელი წილი.
95ა. თუ ერთეულმა მოახდინა რეკლასიფიკაცია:
(ა) წილობრივ ინსტრუმენტად კლასიფიცირებული დაბრუნებადი ფინანსური ინსტრუმენტის; ან
(ბ) წილობრივ ინსტრუმენტად კლასიფიცირებული ინსტრუმენტის, რომელიც ერთეულს აკისრებს ვალდებულებას, მხოლოდ ლიკვიდაციის შემთხვევაში გადასცეს სხვა მხარეს ერთეულის წმინდა აქტივების პროპორციული წილი.
ფინანსურ ვალდებულებებსა და წმინდა აქტივებს/კაპიტალს შორის ერთეულმა უნდა განმარტოს თანხა, რომელიც წარმოიშობა ფინანსური ინსტრუმენტის თითოეულ კატეგორიაში (ფინანსური ვალდებულებები ან წმინდა აქტივები/კაპიტალი) ჩართვისა და თითოეული კატეგორიიდან ამოღების შედეგად, რეკლასიფიკაციის თარიღისა და მიზეზის მითითებით.
96. საჯარო სექტორის მრავალ ერთეულს არ გააჩნია სააქციო კაპიტალი, თუმცა ერთეულის გაკონტროლება მოხდება ექსკლუზიურად სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ. სახელმწიფოს წილი ერთეულის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში, სავარაუდოდ, იქნება შეტანილი კაპიტალისა და ერთეულის დაგროვილი ნამეტის ან დეფიციტის და რეზერვების აგრეგირებული სიდიდის გარკვეული კომბინაცია, რომელიც ასახავს ერთეულის საქმიანობაზე მისაკუთვნებელ წმინდა აქტივებს/კაპიტალს.
ზოგიერთ შემთხვევებში, ერთეულის წმინდა აქტივები/კაპიტალი შესაძლოა შეიცავდეს ერთეულის არამაკონტროლებელ წილს. მაგალითად, მთლიანი მთავრობის დონეზე, ეკონომიკური ერთეულის შემადგენლობაში შეიძლება შევიდეს სანახევროდ პრივატიზებული სახელმწიფო კომერციული საწარმო. შესაბამისად, შესაძლებელია ისეთი კერძო აქციონერების არსებობა, რომლებსაც ფინანსური ინტერესი გააჩნიათ ერთეულის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში.
ერთეულმა, რომელსაც არ გააჩნია სააქციო კაპიტალი, გარდა 95-ე პუნქტში მითითებული ინფორმაციისა, ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში, ან განმარტებით შენიშვნებში უნდა წარადგინოს შემდეგი მონაცემები:
ა) ყოველი ტიპის სააქციო კაპიტალისათვის:
ნებადართული აქციების რაოდენობა;
გამოშვებული და მთლიანად ანაზღაურებული აქციების რაოდენობა და გამოშვებული, მაგრამ ნაწილობრივ ანაზღაურებული აქციების რაოდენობა;
ერთი აქციის ნომინალური ღირებულება, ან ის ფაქტი, რომ აქციებს არ გააჩნია ნომინალური ღირებულება;
მიმოქცევაში გაშვებული აქციების რაოდენობის შეჯერება პერიოდის დასაწყისსა და ბოლოსათვის;
უფლებები, პრივილეგიები და შეზღუდვები, რომლებიც ეხება მოცემული ტიპის სააქციო კაპიტალს, მათ შორის, დივიდენდების განაწილებასა და კაპიტალის დაფარვასთან დაკავშირებული შეზღუდვები;
ერთეულის აქციები, რომლებიც თვით ერთეულის, მისი მაკონტროლებელი ერთეულების ან მეკავშირეების საკუთრებაშია;
აქციები, რომლებიც რეზერვირებულია ოფციონებისა და აქციების გაყიდვის ხელშეკრულებებისათვის, პირობებისა და თანხების ჩვენებით; და
(ბ) წმინდა აქტივებში /კაპიტალში ასახული თითოეული რეზერვის შინაარსისა და დანიშნულების აღწერა.
ფინანსური შედეგების ანგარიშგება
საანგარიშგებო პერიოდის ნამეტი ან დეფიციტი
ერთეულმა საანგარიშგებო პერიოდში შემოსავლებისა და ხარჯების ყველა მუხლი უნდა აღიაროს როგორც ნამეტი ან დეფიციტი, თუ სსბასს-ით სხვა რამ არ მოითხოვება;
ჩვეულებრივ, ერთეულმა პერიოდის განმავლობაში აღიარებული შემოსავლებისა და ხარჯების ყველა მუხლი უნდა აჩვენოს ნამეტში ან დეფიციტში. აღნიშნული მოიცავს სააღრიცხვო შეფასებებში მომხდარი ცვლილებების შედეგებს. თუმცა, გარკვეულ გარემოებებში კონკრეტული მუხლები შესაძლოა გამოიქვითოს მიმდინარე პერიოდში დაფიქსირებული ნამეტიდან ან დეფიციტიდან. სსბასს 3 ორ ასეთ გარემოებას განიხილავს: შეცდომების გასწორებასა და სააღრიცხვო პოლიტიკაში მომხდარი ცვლილების შედეგს.
სსბასს აგრეთვე განიხილავს ზოგიერთ მუხლს, რომლებიც მიუხედავად იმისა, რომ აკმაყოფილებენ წინამდებარე სტანდარტით დადგენილ შემოსავლების ან ხარჯების განმარტებას, არ შედიან მიმდინარე პერიოდის ნამეტში ან დეფიციტში. ასეთ მუხლებს მიეკუთვნება გადაფასების რეზერვი (იხ. სსბასს 17), (ა) განსაკუთრებული მოგება და ზარალი, რომელიც წარმოიშობა უცხოური ერთეულის ფინანსური ანგარიშგებების გადაანგარიშებით (იხ. სსბასს 4) და (ბ) მოგება და ზარალი, წარმოქმნილი გასაყიდად არსებული ფინანსური აქტივების ხელახალი შეფასების შედეგად (იხ. მითითებები ფინანსური აქტივების შეფასებასთან დაკავშირებით სსბასს 29-ში).
ინფორმაცია, რომელიც აისახება ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში
102. ფინანსური შედეგების ანგარიშგება, როგორც მინიმუმ, უნდა მოიცავდეს მუხლებს, რომლებიც ასახავს მოცემული პერიოდის შესაბამის თანხებს:
(ა) შემოსავლებს;
(ბ) ფინანსურ დანახარჯებს;
(გ) კაპიტალ-მეთოდით აღრიცხულ მეკავშირე ერთეულებისა და ერთობლივი საქმიანობის ნამეტისა და დეფიციტის წილს;
(დ) დაბეგვრამდელ მოგებაა ან ზარალს, რომელიც აღიარდა აქტივების გაყიდვისას ან შეწყვეტილი ოპერაციებიდან გამომდინარე ვალდებულებების ანგარიშსწორებისას; და
(ე) ნამეტს ან დეფიციტს.
103. ერთეულმა ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში პერიოდის ნამეტი ან დეფიციტი უნდა წარადგინოს შემდეგი სახით:
(ა) არამაკონტროლებელი წილებისთვის მისაკუთვნებელი ნამეტი ან დეფიციტი; და
(ბ) მაკონტროლებელი ერთეულის მესაკუთრეებისთვის მისაკუთვნებელი ნამეტი ან დეფიციტი.
ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში შეიძლება დამატებითი მუხლების, სახელწოდებებისა და ქვეჯგუფური ჯამური თანხების წარდგენა, როდესაც ამგვარი წარდგენით უკეთ აღიქმება ერთეულის საქმიანობის ფინანსური შედეგები.
ვინაიდან ერთეულის სხვადასხვა სახის საქმიანობის, ოპერაციებისა და სხვა მოვლენების შედეგები განსხვავდება სტაბილურობით, მომსახურების მიწოდების მოვალეობების რეალიზების პოტენციალითა და პროგნოზირების შესაძლებლობით, ერთეულის ფინანსური საქმიანობის შედეგების ელემენტების განმარტება მომხმარებლებს ეხმარება მიღწეული ფინანსური შედეგების აღქმასა და მომავალი ფინანსური საქმიანობის შედეგების პროგნოზირებაში. ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში (თუ წარდგენილია), ზემოთ ჩამოთვლილი აუცილებელი მუხლების გარდა, შეიძლება დამატებითი მუხლებისა და სახელწოდებების გათვალისწინება და მუხლების წარდგენის თანამიმდევრულობის შეცვლა, როდესაც ეს აუცილებელია ერთეულის ფინანსური შედეგების ელემენტების ასახსნელად. ამ დროს ერთეული ითვალისწინებს არსებითობის ფაქტორს, შემოსავლებისა და ხარჯების მუხლების შინაარსსა და ფუნქციებს. შემოსავლებისა და ხარჯების მუხლების ურთიერთგადაფარვა ხდება მხოლოდ მაშინ, როდესაც დაკმაყოფილებულია 48-ე პუნქტში აღწერილი კრიტერიუმები.
ინფორმაცია, რომელიც აისახება ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში ან განმარტებით შენიშვნებში
როდესაც შემოსავლის ან ხარჯის მუხლი არსებითია, ერთეულმა მათი შინაარსი და თანხა განცალკევებულად უნდა განმარტოს.
გარემოებები, რომლებმაც შესაძლოა გამოიწვიოს შემოსავლებისა და ხარჯების მუხლების განცალკევებული ასახვა:
(ა) მატერიალური მარაგის ჩამოწერა ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებამდე, ან ძირითადი აქტივის ჩამოფასება აღდგენით ღირებულებამდე, ასევე ძირითადი აქტივების ადრე ჩამოფასებული თანხების ანულირება;
(ბ) ერთეულის საქმიანობის რესტრუქტურიზაცია და რესტრუქტურიზაციის დანახარჯებისათვის შექმნილი ანარიცხების ანულირების შედეგები;
(გ) ძირითადი აქტივების ობიექტების გასვლა;
(დ) პრივატიზაცია ან ინვესტიციების სხვა გასვლა;
(ე) შეწყვეტილი ოპერაციები;
(ვ) სასამართლო დავების შედეგები;
(ზ) სხვა ანარიცხების ანულირების შედეგები.
ერთეულმა ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში ან განმარტებით შენიშვნებში უნდა წარადგინოს მთლიანი შემოსავლის ქვეჯგუფი, რომლის დაჯგუფება/კლასიფიკაცია უნდა მოხდეს ერთეულის ოპერაციების შინაარსის მიხედვით.
ერთეულმა ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში ან განმარტებით შენიშვნებში აღიარებული ხარჯების კლასიფიკაცია უნდა მოახდინოს მათი ეკონომიკური შინაარსის, ან ერთეულში მათი ფუნქციების მიხედვით. არჩევანი უნდა გაკეთდეს იმ მეთოდზე, რომელიც სამართლიან და უფრო შესაბამის ინფორმაციას იძლევა.
სასურველია, რომ ერთეულებმა 109-ე პუნქტში მითითებული ანალიზი წარადგინონ ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში.
ხარჯები უნდა დაიყოს ქვეჯგუფებად, რათა ნათლად გამოიკვეთოს ანგარიშვალდებული ერთეულის კონკრეტულ პროგრამებზე, სხვა საქმიანობებზე, ან რომელიმე სეგმენტზე გაწეული დანახარჯები და მათი ამოღებადობა. არსებობს ამ ინფორმაციის მიწოდების ორი გზა.
პირველი ტიპის სტრუქტურა მოიხსენიება, როგორც ეკონომიკური შინაარსის მიხედვით ხარჯების დაჯგუფების მეთოდი. ხარჯები ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში აგრეგირდება მათი ეკონომიკური შინაარსის მიხედვით (მაგალითად, ცვეთა, მასალების შეძენა, ტრანსპორტირების დანახარჯები, მომუშავეთა გასამრჯელოები, სარეკლამო დანახარჯები) და არ ხდება მათი გადანაწილება ფუნქციების მიხედვით. ამ მეთოდის გამოყენება მოსახერხებელია იმდენად, რამდენადაც საჭირო არ არის მიმდინარე ხარჯების განაწილება ფუნქციონალური საკლასიფიკაციო ჯგუფების მიხედვით. ქვემოთ მოცემული კლასიფიკაცია ეყრდნობა ხარჯების დაჯგუფებას მათი ეკონომიკური შინაარსის მიხედვით:
| შემოსავლები | X | |
| დაქირავებულ მომუშავეთა გასამრჯელო | X | |
| ცვეთისა და ამორტიზაციის ხარჯები | X | |
| სხვა ხარჯები | X | |
| სულ ხარჯები | (X) | |
| ნამეტი | X |
მეორე ტიპის სტრუქტურა ეხება „ხარჯების ფუნქციებს“. ამ მეთოდის თანახმად, ხარჯების კლასიფიკაცია ხდება იმ პროგრამის ან დანიშნულების მიხედვით, რა მიზნითაც იქნა გაწეული ეს ხარჯები. ამ მეთოდით მომხმარებლებს უფრო შესაფერისი ინფორმაცია მიეწოდება, ვიდრე ეკონომიკური შინაარსის მიხედვით ხარჯების კლასიფიკაციის მეთოდით, მაგრამ ფუნქციების მიხედვით ხარჯების განაწილება შეიძლება სუბიექტურად ხდებოდეს და დასაბუთებულ გადაწყვეტილებას მოითხოვდეს. ქვემოთ მოცემულია ხარჯების კლასიფიკაციის მაგალითი ფუნქციების მიხედვით:
| შემოსავლები | X | |
| ხარჯები: | ||
| სამედიცინო მომსახურების ხარჯები | (X) | |
| განათლების ხარჯები | (X) | |
| სხვა ხარჯები | (X) | |
| ნამეტი | X |
ერთეულის მიერ გაწეული ერთეულის ძირითად ოპერაციებთან დაკავშირებული ხარჯები განცალკევებულად უნდა იყოს ნაჩვენები. მაგალითად, თუ ერთეულის ფუნქციებში შედის სამედიცინო და განათლების მომსახურებების მიწოდება, მან თითოეული ასეთი ფუნქციისთვის განცალკევებით უნდა წარადგინოს ხარჯების მუხლები.
ერთეულმა, რომელიც იყენებს ხარჯების კლასიფიკაციას ფუნქციების მიხედვით, უნდა გაამჟღავნოს დამატებითი ინფორმაცია ხარჯების ეკონომიკური შინაარსის შესახებ, მათ შორის აქტივების ცვეთისა და ამორტიზაციის ხარჯი და დაქირავებულთა სარგებლების ხარჯი.
ხარჯების აღრიცხვის მეთოდებს შორის არჩევანი დამოკიდებულია ისტორიულ და მარეგულირებელ ფაქტორებსა და ერთეულის თავისებურებებზე. ორივე მეთოდი უზრუნველყოფს იმ ხარჯების დახასიათებას, რომელთა პირდაპირი ან არაპირდაპირი ცვალებადობაც მოსალოდნელია ერთეულის შედეგების შესაბამისად. ვინაიდან წარდგენის თითოეულ მეთოდს თავისებური ღირსება ახასიათებს სხვადასხვა ტიპის ერთეულთა პოზიციიდან, წინამდებარე სტანდარტი მოითხოვს, რომ დანახარჯების კლასიფიკაციის მეთოდის შერჩევა მოხდეს ინფორმაციის შესაბამისობის და სამართლიანად წარდგენის კრიტერიუმების გათვალისწინებით. ამასთან, რადგან ინფორმაცია ხარჯების ეკონომიკური შინაარსის შესახებ სასარგებლოა ფულადი სახსრების ნაკადების პროგნოზირებისათვის, ერთეულს, რომელიც ხარჯების კლასიფიკაციას ფუნქციების მიხედვით ახდენს, მოეთხოვება დამატებითი განმარტებები. 115-ე პუნქტში დაქირავებულთა სარგებელს იგივე მნიშვნელობა აქვს, რაც სსბასს 39-ში.
როდესაც ერთეული ახორციელებს დივიდენდების ან მსგავს განაწილებებს მის მესაკუთრეებზე და გააჩნია სააქციო კაპიტალი, მან ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში ან წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგებაში, ან განმარტებით შენიშვნებში უნდა აჩვენოს დივიდენდების თანხები ან ანალოგიური განაწილებები, რომლებიც აღიარებულია როგორც საანგარიშო პერიოდის განმავლობაში მესაკუთრეებზე გაცემული განაწილებები და მიუთითოს შესაბამისი თანხა თითო აქციაზე.
წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგება
118. ერთეულმა უნდა წარადგინოს წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგება, რომელშიც აისახება:
(ა) საანგარიშგებო პერიოდის ნამეტი ან დეფიციტი;
(ბ) საანგარიშგებო პერიოდის შემოსავლებისა და ხარჯების თითოეული კომპონენტი, რომელიც მოთხოვნილია სტანდარტით, აღიარებულია უშუალოდ წმინდა აქტივებში/კაპიტალში და მათი ჯამური სიდიდე;
(გ) საანგარიშგებო პერიოდის მთლიანი შემოსავლები და ხარჯები (რომელიც გამოითვლება (ა) და (ბ) მუხლების შეჯამებით), მაკონტროლებელ მესაკუთრეებსა და არამაკონტროლებელ წილებზე მისაკუთვნებელი მთლიანი თანხების გამოყოფით; და
(დ) სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილების შედეგები და სსბასს 3-ის თანახმად აღიარებული შეცდომების კორექტირებები, რომლებიც განცალკევებით არის წარდგენილი წმინდა აქტივების/კაპიტალის თითოეული კომპონენტისთვის.
119. ერთეულმა წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგებაში ან განმარტებით შენიშვნებში უნდა წარადგინოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) მესაკუთრეებთან, როგორც აქციების მფლობელებთან განხორციელებული ოპერაციები, სადაც ცალ-ცალკე იქნება ნაჩვენები მესაკუთრეებზე განხორციელებული განაწილებები;
(ბ) დაგროვილი ნამეტისა და დეფიციტის ნაშთი საანგარიშგებო წლის დასაწყისისთვის და წლის ბოლოს და ამ პერიოდში მომხდარი ცვლილებები;
(გ) იქიდან გამომდინარე, რომ წმინდა აქტივების/კაპიტალის თითოეული კომპონენტი განცალკევებით არის წარდგენილი, წლის დასაწყისსა და წლის ბოლოს წმინდა აქტივების/კაპიტალის თითოეული კომპონენტის საბალანსო ღირებულებების შეჯერება, სადაც ცალ-ცალკე იქნება ნაჩვენები ცვლილებები.
ანგარიშგების ორ თარიღს (საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისი და დასასრული) შორის ერთეულის წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებები გვიჩვენებს წმინდა აქტივების ზრდას ან შემცირებას საანგარიშგებო პერიოდში.
საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში ერთეულის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში მომხდარი ცვლილებები, ერთად აღებული, წარმოადგენს ნამეტის ან დეფიციტის ერთიან ჯამურ თანხას, სხვა შემოსავლები და ხარჯები, მესაკუთრეების შენატანებისა და მესაკუთრეებზე, როგორც აქციების მფლობელებზე განხორციელებული განაწილებების ჩათვლით, პირდაპირ არის აღიარებული როგორც ერთეულის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში მომხდარი ცვლილებები.
მესაკუთრეების შენატანები და მესაკუთრეებზე განხორციელებული განაწილებები მოიცავს ეკონომიკური ერთეულის ფარგლებში ორ ერთეულს შორის განხორციელებულ ტრანსფერს (მაგალითად, მთავრობის, როგორც მესაკუთრის მიერ სხვა სამთავრობო დეპარტამენტის სასარგებლოდ განხორციელებული ტრანსფერი). მესაკუთრეების, როგორც აქციების მფლობელების მიერ მაკონტროლებელ ერთეულში განხორციელებული შენატანები წმინდა აქტივების/ კაპიტალის პირდაპირ კორექტირებად აღიარებული იქნება მხოლოდ მაშინ, როდესაც ამის შედეგად ცალსახად წარმოიშობა ნარჩენი წილი ერთეულში, წმინდა აქტივებზე/კაპიტალზე უფლებების სახით.
წინამდებარე სტანდარტი მოითხოვს, რომ საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში აღიარებული შემოსავლებისა და ხარჯების ყველა მუხლი შევიდეს ნამეტში ან დეფიციტში, თუ სხვა სსბასს-ით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. სხვა სსბასს-ების მიხედვით, ზოგიერთი მუხლი (როგორიცაა გადაფასებით განპირობებული ზრდა ან შემცირება, კონკრეტული უცხოური ვალუტის გაცვლის შედეგად მიღებული საკურსო სხვაობები) აღიარებული უნდა იყოს პირდაპირ წმინდა აქტივებში/კაპიტალში მომხდარ ცვლილებად. იმდენად, რამდენადაც საანგარიშგებო პერიოდის დაწყებისა და დამთავრების თარიღებს შორის ერთეულის ფინანსურ მდგომარეობაში მომხდარი ცვლილებების შეფასებისას მნიშვნელოვანია შემოსავლებისა და ხარჯების ყველა მუხლის გათვალისწინება, წინამდებარე სტანდარტი მოითხოვს წმინდა აქტივებში/კაპიტალში მომხდარი ცვლილებების ანგარიშგების წარდგენას, სადაც ხაზგასმული იქნება ერთეულის შემოსავლებისა და ხარჯების ჯამური თანხა, იმ მუხლების ჩათვლით, რომელთა აღიარება ხდება უშუალოდ წმინდა აქტივებში/კაპიტალში.
სსბასს 3 მოითხოვს სააღრიცხვო პოლიტიკაში მომხდარი ცვლილების შედეგის რეტროსპექტულ კორექტირებას, შესაძლებლობის ფარგლებში, თუ სხვა სსბასს-ით სხვა რამ არ მოითხოვება. სსბასს 3 ასევე მოითხოვს, რომ შეცდომების გასასწორებლად თანხების გადაანგარიშებაც რეტროსპექტულად განხორციელდეს, შესაძლებლობის ფარგლებში. რეტროსპექტული კორექტირება და რეტროსპექტული გადაანგარიშება გაუნაწილებელი მოგების ნაშთის კორექტირებაა, თუ რომელიმე სხვა სსბასს-ით არ მოითხოვება წმინდა აქტივების/კაპიტალის სხვა კომპონენტის რეტროსპექტული კორექტირება. 118 (დ) პუნქტი მოითხოვს, რომ წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგებაში კაპიტალის თითოეული ელემენტისთვის ცალკე იყოს ნაჩვენები სააღრიცხვო პოლიტიკის შეცვლით გამოწვეული მთლიანი კორექტირების თანხა და ცალკე შეცდომების გასწორებით გამოწვეული. კორექტირებები ნაჩვენები უნდა იყოს თითოეული წინა პერიოდისა და საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისისთვის.
118-ე და 119-ე პუნქტების მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად გამოიყენება სვეტებად დაყოფილი ფორმატი, რომელიც საშუალებას იძლევა, შეჯერდეს წმინდა აქტივების/კაპიტალის შემადგენლობაში არსებული თითოეული კომპონენტის საწყისი და საბოლოო ნაშთი. მითითებული წარდგენის ალტერნატიული მეთოდი არის წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგებაში მხოლოდ 118-ე პუნქტის მუხლებით გათვალისწინებული ინფორმაციის წარდგენა. ამ მიდგომის თანახმად, 119-ე პუნქტით გათვალისწინებული მუხლები აისახება განმარტებით შენიშვნებში.
ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება
ფულადი სახსრების ნაკადების შესახებ ინფორმაცია ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს საშუალებას აძლევს, შეაფასონ: (ა) ერთეულის მიერ ფულადი სახსრებისა და მათი ეკვივალენტების გამომუშავების უნარი და (ბ) ერთეულის მოთხოვნილებები. ფულადი სახსრების გამოყენების შესახებ. ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგების წარდგენისა და სათანადო განმარტებების მოთხოვნებს განსაზღვრავს სსბასს 2.
განმარტებითი შენიშვნები
სტრუქტურა
127. ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში უნდა აისახოს:
(ა) ინფორმაცია ფინანსური ანგარიშგების მომზადების საფუძვლისა და ერთეულის მიერ გამოყენებული სააღრიცხვო პოლიტიკის შესახებ, 132-ე-139-ე პუნქტების შესაბამისად;
(ბ) სსბასს-ის მოთხოვნებით გათვალისწინებული განმარტებითი ინფორმაცია, რომელიც ასახული არ არის ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში, ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში, წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგებაში, ან ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში; და
(გ) დამატებითი ინფორმაცია, რომელიც ასახული არ არის ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში, ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში, წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგებაში, ან ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში, მაგრამ აუცილებელია ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების რომელიმე ელემენტის გასაგებად.
ფინანსური ანგარიშგების განმარტებითი შენიშვნები უნდა მომზადდეს შეძლებისდაგვარად სისტემატურად. ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებისა და ფინანსური შედეგების ანგარიშგების, კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგებისა და ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგების თითოეული მუხლი უნდა დამოწმდეს ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ასახული შესაბამისი ინფორმაციის მითითებით.
განმარტებითი შენიშვნები, როგორც წესი, წარდგენილი უნდა იყოს შემდეგი თანმიმდევრობით, რაც მომხმარებელს დაეხმარება მოცემული ფინანსური ანგარიშგების გაგებასა და სხვა ერთეულთა ფინანსურ ანგარიშგებებთან შედარებაში:
(ა) იმის აღნიშვნა, რომ ანგარიშგება მომზადებულია სსბასს-ის შესაბამისად (იხ. პუნქტი 28);
(ბ) ყველა გამოყენებული მნიშვნელოვანი სააღრიცხვო პოლიტიკის მოკლე მიმოხილვა (პუნქტი 132);
(გ) დამატებითი ინფორმაცია ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებასა და ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში, წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგებასა და ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში წარდგენილი მუხლების განმარტებისათვის ისეთივე თანამიმდევრობით, როგორცაა წარდგენილი თითოეული ანგარიშგება და მისი თითოეული მუხლი;
(d) სხვა განმარტებები, მათ შორის:
(i) პირობითი ვალდებულებები (იხ. სსბასს 19) და აუღიარებელი სახელშეკრულებო ვალდებულებები; და
(ii) არაფინანსური შინაარსის განმარტებები. მაგალითად, ერთეულის ფინანსური რისკის მართვის მიზნები და პოლიტიკა (იხ. სსბასს 30).
ზოგჯერ შესაძლოა მიზანშეწონილი ან აუცილებელი იყოს განმარტებით შენიშვნებში გარკვეული მუხლების თანამიმდევრობის შეცვლა. მაგალითად, ინფორმაცია ნამეტში ან დეფიციტში აღიარებული სამართლიანი ღირებულების ცვლილების შესახებ შესაძლოა გაერთიანდეს ფინანსური ინსტრუმენტების ვალდებულებების დაფარვის ვადის შესახებ ინფორმაციასთან, მიუხედავად იმისა, რომ პირველი ფინანსური შედეგების ანგარიშგებას ეხება, მეორე კი ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებას. თუმცა, ფინანსური ანგარიშგების განმარტებითი შენიშვნების სისტემური სტრუქტურა, შეძლებისდაგვარად, შენარჩუნებული უნდა იყოს.
ინფორმაცია, ფინანსური ანგარიშგების მომზადების საფუძვლისა და გამოყენებული ყველა მნიშვნელოვანი სააღრიცხვო პოლიტიკის შესახებ, შესაძლოა წარდგენილი იყოს ფინანსური ანგარიშგების ცალკე განყოფილების სახით.
სააღრიცხვო პოლიტიკის გამჟღავნება
132. ყველა მნიშვნელოვანი სააღრიცხვო პოლიტიკის მოკლე მიმოხილვაში მოცემული უნდა იყოს:
(ა) ფინანსური ანგარიშგების მომზადების პროცესში გამოყენებული შეფასების საფუძველი (ან საფუძვლები); და
(ბ) რამდენად გამოიყენა ერთეულმა ამა თუ იმ სსბასს-ის გარდამავალი დებულებები;
(გ) თითოეული გამოყენებული სპეციფიკური სააღრიცხვო პოლიტიკა, რომელიც აუცილებელია ფინანსური ანგარიშგების სწორად გასაგებად.
მნიშვნელოვანია, რომ ერთეულმა მომხმარებლებს ინფორმაცია მიაწოდოს, ფინანსური ანგარიშგების მოსამზადებლად გამოყენებული შეფასების საფუძვლის ან საფუძვლების შესახებ (მაგალითად, პირვანდელი, მიმდინარე, ნეტო სარეალიზაციო, სამართლიანი და აღდგენითი ღირებულება), რადგან ის საფუძველი, რომლის მიხედვითაც მზადდება ფინანსური ანგარიშგება, მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს მომხმარებლების მიერ ჩატარებულ ანალიზზე. თუUფინანსური ანგარიშგების მომზადებისას გამოიყენება ერთზე მეტი შეფასების მეთოდი, მაგალითად, როდესაც გადაფასებულია აქტივების კონკრეტული ჯგუფები, საკმარისია აქტივებისა და ვალდებულებების იმ კატეგორიების ჩვენება, რომელთა შეფასებისთვისაც გამოყენებული იყო კონკრეტული შეფასების საფუძველი.
როდესაც წყდება ამა თუ იმ სააღრიცხვო პოლიტიკის გამჟღავნების საჭიროების საკითხი, ერთეულის ხელმძღვანელობა ითვალისწინებს, დაეხმარება თუ არა ეს ინფორმაცია მომხმარებლებს იმის გაგებაში, როგორ აისახა ერთეულის მიერ განხორციელებული ოპერაციები, სხვა მოვლენები და პირობები ერთეულის ფინანსურ შედეგებსა და ფინანსურ მდგომარეობაში, რომელიც ანგარიშგებაში არის წარდგენილი. კონკრეტული სააღრიცხვო პოლიტიკის განმარტებები განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მომხმარებლებისათვის, როცა ამ პოლიტიკის არჩევა ხდება სსბასს-ების მიერ დაშვებული ალტერნატივებიდან. ამის მაგალითად გამოდგება განმარტება იმის შესახებ, რომ ერთეული საინვესტიციო ქონების აღრიცხვისათვის იყენებს სამართლიან ღირებულებას თუ თვითღირებულებას (იხ. სსბასს 16, საინვესტიციო ქონება).. ზოგიერთი სსბასს სპეციალურად მოითხოვს კონკრეტული სააღრიცხვო პოლიტიკის ახსნას, ხელმძღვანელობის მიერ სხვადასხვა შესაძლო სააღრიცხვო პოლიტიკებს შორის გაკეთებული არჩევანის მითითებით. მაგალითად, სსბასს 17 მოითხოვს ძირითადი აქტივების სხვადასხვა კატეგორიისთვის გამოყენებული შეფასების საფუძვლის განმარტებას. სსბასს 5, ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები, მოითხოვს გამჟღავნებას ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული ხარჯების შესახებ, მაშინვე აღიარდება, თუ არა ხარჯებად თუ მოხდება მათი კაპიტალიზაცია, როგორც კვალიფიცირებადი აქტივების ღირებულების.
თითოეული ერთეული ითვალისწინებს თავისი საქმიანობისა და სააღრიცხვო პოლიტიკის იმ სპეციფიკას, რომელსაც მომხმარებელი მოელის, მოცემული ტიპის ერთეულის შემთხვევაში. მაგალითად, საჯარო სექტორის ერთეულმა უნდა განმარტოს გადასახადების აღიარების, შემოწირულობებისა და სხვა არაგაცვლითი ოპერაციებიდან შემოსული შემოსავლებისთვის გამოყენებული სააღრიცხვო პოლიტიკა. როდესაც ერთეული საზღვარგარეთ მნიშვნელოვან ოპერაციებს ან გარიგებებს ახორციელებს უცხოურ ვალუტაში, მომხმარებელს დასჭირდება ამგვარი ოპერაციებიდან მოსალოდნელი საკურსო სხვაობებით გამოწვეული მოგების ან ზარალის აღიარების სააღრიცხვო პოლიტიკის განმარტება, ასევე სხვადასხვა ერთეულების გაერთიანების შემთხვევაში, გუდვილისა და არამაკონტროლებელი წილისთვის გამოყენებული სააღრიცხვო პოლიტიკის განმარტება.
ერთეულის საქმიანობის სპეციფიკიდან გამომდინარე, სააღრიცხვო პოლიტიკა შეიძლება მნიშვნელოვანი იყოს მაშინაც, როდესაც მიმდინარე და განვლილი პერიოდის თანხები არსებითი არ არის. ასევე მიზანშეწონილია ყველა ისეთი მნიშვნელოვანი სააღრიცხვო პოლიტიკის ახსნა, რომელიც სსბასს-ებით არ მოითხოვება, მაგრამ შერჩეული და გამოყენებულია სსბასს 3-ის შესაბამისად.
ერთეულმა ყველა მნიშვნელოვანი სააღრიცხვო პოლიტიკის მოკლე მიმოხილვაში ან სხვა განმარტებით შენიშვნებში, სააღრიცხვო შეფასებებთან დაკავშირებული ინფორმაციის გარდა (იხ. 140-ე პუნქტი), უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია იმ გადაწყვეტილებების შესახებ, რომლებიც ხელმძღვანელობამ მიიღო სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენების პროცესში და ყველაზე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებულ თანხებზე.
სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენებისას, ხელმძღვანელობას უხდება სხვადასხვა საკითხის განსჯა, იმის გარდა, რაც დაკავშირებულია სააღრიცხვო შეფასებებთან. ამან შესაძლოა მნიშვნელოვანი გავლენა იქონიოს ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახულ თანხებზე. მაგალითად, ხელმძღვანელობა მიმართავს მსჯელობას, რათა დაადგინოს:
არის თუ არა აქტივი საინვესტიციო ქონება;
საქონლის/მომსახურების მიწოდების ხელშეკრულებები, რომლებიც გულისხმობს გადაცემული აქტივების გამოყენებას, წარმოადგენს თუ არა იჯარას;
წარმოადგენს თუ არა საქონლის გაყიდვის რომელიმე ოპერაცია თავისი შინაარსით დაფინანსებას და, რის გამოც არ ხდება შემოსავლის მიღება;
ანგარიშვალდებული ერთეულისა და სპეციალური დანიშნულების სხვა ერთეულის შორის ურთიერთობის შინაარსი მიუთითებს თუ არა იმაზე, რომ სპეციალური დანიშნულების ერთეული კონტროლდება მოცემული ანგარიშვალდებული ერთეულის მიერ.
137-ე პუნქტით გათვალისწინებული ზოგიერთი ინფორმაციის გამჟღავნებას სხვა სტანდარტები მოითხოვს. მაგალითად, სსბასს 38, სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ`განმარტებითი შენიშვნები, მოითხოვს ხელმძღვანელობის მიერ ჩატარებული განხილვის აღწერას, რის საფუძველზეც ერთეულმა დაადგინა, აკონტროლებს თუ არა სხვა ერთეულს. როდესაც ქონების კლასიფიცირება რთული გასაკეთებელია, სსბასს 16, საინვესტიციო ქონება, მოითხოვს ერთეულის მიერ დამუშავებული კრიტერიუმების განმარტებას, რომელთა საშუალებითაც მან განასხვავა საინვესტიციო ქონება მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონებისაგან და ერთეულის ჩვეულებრივი საქმიანობის პროცესში გასაყიდად გამიზნული ქონებისაგან.
განუსაზღვრელობის შეფასების ძირითადი წყაროები
140. ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა წარადგინოს ინფორმაცია (ა) მომავალთან დაკავშირებით გამოყენებული ძირითადი დაშვებებისა და (ბ) აგრეთვე განუსაზღვრელობის შეფასებისთვის გამოყენებული სხვა ძირითადი წყაროების შესახებ საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრების თარიღისათვის, რომელთა გამოც მომავალ საფინანსო წელს არსებობს აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებების არსებითი კორექტირების რისკი. ამ აქტივებთან და ვალდებულებებთან მიმართებით, განმარტებითი შენიშვნები უნდა მოიცავდეს დეტალურ ინფორმაციას:
(ა) მათი ბუნების შესახებ;
(ბ) მათი საბალანსო ღირებულების შესახებ საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოსთვის.
ზოგიერთი აქტივისა და ვალდებულების საბალანსო ღირებულების განსაზღვრა მოითხოვს საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრების თარიღისათვის ამ აქტივებთან და ვალდებულებებთან დაკავშირებული მომავალი განუსაზღვრელი მოვლენების შედეგების შეფასებას. მაგალითად, როდესაც არ არსებობს აქტივებისა და ვალდებულებების ბოლო დროს გამოკვლეული საბაზრო ფასი, საჭიროა მომავლის შეფასება, რათა დადგინდეს (ა) ძირითადი აქტივების ჯგუფების აღდგენითი ღირებულება, (ბ) ტექნოლოგიური მოძველების გავლენა მატერიალურ მარაგზე, (გ) სასამართლო დავების შედეგად მოსალოდნელი ხარჯების ანარიცხები. ამგვარი შეფასებები ეყრდნობა ისეთ დაშვებებს, როგორიცაა ფულადი სახსრების ნაკადებთან და დისკონტირების განაკვეთებთან დაკავშირებული რისკის კორექტირება, ხელფასებისა და ფასების ცვლილება მომავალში, რაც გავლენას ახდენს სხვა დანახარჯებზე.
ინფორმაციის მომზადება 140-ე პუნქტის შესაბამისად, ძირითადი დაშვებებისა და განუსაზღვრელობის შეფასების სხვა ძირითადი წყაროების შესახებ, ხელმძღვანელობის მხრიდან მოითხოვს ძალიან რთულ, სუბიექტურ ან კომპლექსურ განსჯას. იმ ცვლადებისა და დაშვებების რაოდენობის ზრდასთან ერთად, რომლებიც გავლენას ახდენს მომავლის განუსაზღვრელობებზე, აღნიშნული განსჯაც უფრო სუბიექტური და რთული ხდება და, შესაბამისად, იზრდება აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულების არსებითი კორექტირების საჭიროების პოტენციური შესაძლებლობა.
140-ე პუნქტის განმარტებები არ მოითხოვება იმ აქტივებისა და ვალდებულებებისთვის, რომლებიც ექვემდებარება მნიშვნელოვან რისკს იმისა, რომ მათი საბალანსო ღირებულება შესაძლოა არსებითად შეიცვალოს მომავალი ფინანსური წლის განმავლობაში, თუ ისინი საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს შეფასებულია სამართლიანი ღირებულებით იმ პერიოდისათვის გამოკვლეული საბაზრო ფასებით (მათი სამართლიანი ღირებულება შესაძლოა არსებითად შეიცვალოს მომავალ ფინანსურ წელს, მაგრამ ეს ცვლილება არ წარმოიშობა საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს გაკეთებული დაშვებებიდან, ან განუსაზღვრელობის შეფასების სხვა წყაროებიდან).
ერთეული 140-ე პუნქტით გათვალისწინებულ განმარტებებს იმგვარი სახით წარადგენს, რომ ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელს დაეხმაროს, ხელმძღვანელობის მიერ მომავლის შესახებ გაკეთებული დაშვებებისა და განუსაზღვრელობის შეფასებისთვის გამოყენებული სხვა წყაროების გაგებაში. განმარტებით შენიშვნებში გადმოცემული ინფორმაციის მოცულობა და ხასიათი განსხვავებული იქნება, დაშვების ხასიათისა და სხვა გარემოებების მიხედვით. ხელმძღვანელობის მიერ მომზადებული განმარტებების ტიპური მაგალითებია:
(ა) დაშვების ხასიათი ან განუსაზღვრელობის შეფასების ხასიათი;
(ბ) საბალანსო ღირებულებების მგრძნობელობა მათი გამოთვლის მეთოდებთან, დაშვებებთან და შეფასებებთან, მათ შორის ამ მგრძნობელობის გამომწვევი მიზეზები;
(გ) განუსაზღვრელობის მოსალოდნელი გადაწყვეტა და მომდევნო ფინანსურ წელს მისი სავარაუდო შედეგები, იმ აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებებთან მიმართებით, რომელზედაც ამ განუსაზღვრელობებმა იქონიეს გავლენა;
(დ) აქტივებსა და ვალდებულებებთან მიმართებით ადრე გაკეთებულ დაშვებებში შეტანილი ცვლილებების განმარტება იმ შემთხვევაში, თუ განუსაზღვრელობა ისევ არსებობს.
წინამდებარე სტანდარტი ერთეულს არ ავალდებულებს საბიუჯეტო ან საპროგნოზო ინფორმაციის განმარტებას, 140-ე პუნქტით გათვალისწინებული განმარტებების ფარგლებში.
ზოგჯერ საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრებისას შეუძლებელია რომელიმე დაშვების ან განუსაზღვრელობის შეფასების სხვა წყაროს შესაძლო შედეგების განმარტება. ამ შემთხვევაში, ერთეული მიუთითებს, რომ არსებულ ინფორმაციაზე დაყრდნობით, სავსებით შესაძლოა, მომავალ ფინანსურ წელს მიღებული შედეგები განსხვავებული იყოს გაკეთებული დაშვებებისაგან, რის გამოც შეიძლება საჭირო გახდეს შესაბამისი აქტივის ან ვალდებულების საბალანსო ღირებულების არსებითი კორექტირება. ყველა შემთხვევაში, ერთეული განმარტავს იმ კონკრეტული აქტივის ან ვალდებულების (ან აქტივებისა და ვალდებულებების ჯგუფის) ხასიათსა და საბალანსო ღირებულებას, რომლებზეც გავლენა მოახდინა გაკეთებულმა დაშვებებმა.
137-ე პუნქტით გათვალისწინებული განმარტებები, რომლებიც ეხება ხელმძღვანელობის მიერ ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენების პროცესში მიღებულ გადაწყვეტილებებს, დაკავშირებული არ არის 140-ე პუნქტით გათვალისწინებულ განმარტებებთან, განუსაზღვრელობის შეფასების წყაროების შესახებ.
ზოგიერთი მნიშვნელოვანი დაშვების განმარტება, რომელიც სხვა შემთხვევაში საჭირო იქნებოდა 140-ე პუნქტის შესაბამისად, სხვა სსბასს-ებით მოითხოვება. მაგალითად, ზოგიერთ გარემოებაში სსბასს 19 მოითხოვს იმ ძირითადი დაშვებების შესახებ განმარტებებს, რომლებიც შეეხება მომავალი მოვლენების ზემოქმედებას ანარიცხების კატეგორიებზე. სსბასს 30 მოითხოვს განმარტებებს, სამართლიანი ღირებულებით წარდგენილი ფინანსური აქტივებისა და ფინანსური ვალდებულებების ღირებულების განსაზღვრისას გამოყენებული ძირითადი დაშვებების შესახებ. სსბასს 17 მოითხოვს გადაფასებული ძირითადი აქტივების სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრისას გამოყენებული ძირითადი დაშვებების განმარტებას.
კაპიტალი
148ა. ერთეულმა ფინანსურ ანგარიშგებაში ისეთი ინფორმაცია უნდა გაამჟღავნოს, რომ ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელმა შეძლოს კაპიტალის მართვასთან დაკავშირებული ერთეულის მიზნების, პოლიტიკისა და პროცედურების შეფასება.
148ბ. 148 (ა) პუნქტის მოთხოვნების შესასრულებლად, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს:
(a) ხარისხობრივი ინფორმაცია კაპიტალის მართვასთან დაკავშირებული თავისი მიზნების, პოლიტიკისა და პროცედურების შესახებ, მათ შორის:
(i) დახასიათება იმისა, რას მართავს ერთეული, როგორც კაპიტალს;
(ii) როდესაც ერთეული კაპიტალის შესახებ გარე სავალდებულო მოთხოვნებს ექვემდებარება, ამ მოთხოვნების შინაარსი და როგორ უკავშირდება ისინი კაპიტალის მართვას; და
(iii) როგორ არის შესრულებული ერთეულის მიზნები კაპიტალის მართვის შესახებ.
(ბ) მოკლედ რაოდენობრივი მონაცემები იმის შესახებ, რასაც ის მართავს როგორც კაპიტალს. ზოგიერთი ერთეული კაპიტალის ნაწილად განიხილავს ზოგიერთი სახის ფინანსურ ვალდებულებას (მაგ., გარკვეული ფორმის სუბორდინირებულ ვალს). სხვები კაპიტალად მიიჩნევენ კაპიტალს ზოგიერთი კომპონენტის (მაგ., კომპონენტები, რომლებიც წარმოიშობა ფულადი სახსრების ნაკადების ჰეჯირებიდან) გარეშე;
(გ) წინა პერიოდის შემდეგ (ა) და (ბ) პუნქტებში მომხდარი ნებისმიერი ცვლილება;
(დ) შეასრულა თუ არა მან საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში კაპიტალის შესახებ გარე სავალდებულო მოთხოვნა;
(ე) თუ ერთეულმა არ შეასრულა კაპიტალის შესახებ ამგვარი გარე სავალდებულო მოთხოვნები, მაშინ ამ დარღვევების შედეგები.
ამგვარი განმარტებები უნდა ეყრდნობოდეს ინფორმაციას, რომელიც მომზადდა ერთეულში, ერთეულის მაღალი თანამდებობის ხელმძღვანელი პერსონალისთვის.
148გ. ერთეულს კაპიტალის მართვა სხვადასხვა გზით შეუძლია. ასევე შესაძლებელია, რომ ერთეული კაპიტალის შესახებ სხვადასხვანაირ მოთხოვნებს ექვემდებარებოდეს. მაგალითად, გაერთიანება შეიძლება მოიცავდეს ისეთ ერთეულებს, რომლებიც სადაზღვევო და საბანკო საქმიანობას ეწევიან და, ამავე დროს, ისინი შეიძლება სხვადასხვა იურისდიქციაში ფუნქციონირებდნენ. როდესაც აგრეგირებული განმარტებები კაპიტალთან დაკავშირებული მოთხოვნებისა და კაპიტალის მართვის მეთოდების შესახებ სასარგებლო ინფორმაციას არ იძლევა, ან ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს ხელს უშლის ერთეულის კაპიტალის რესურსების შესახებ ნათელი წარმოდგენის შექმნაში, ერთეულმა ცალ-ცალკე უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია, კაპიტალთან დაკავშირებული თითოეული სავალდებულო მოთხოვნის შესახებ.
წმინდა აქტივებად/კაპიტალად კლასიფიცირებული დაბრუნებადი ფინანსური ინსტრუმენტები
148დ. წმინდა აქტივებად/კაპიტალად კლასიფიცირებული დაბრუნებადი ფინანსური ინსტრუმენტებისათვის, ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს (თუ იგი სხვაგან არაა ასახული) შემდეგი სახის ინფორმაცია:
(ა) მოკლე რაოდენობრივი მონაცემები იმ თანხის შესახებ, რომელიც კლასიფიცირებულია წმინდა აქტივებად/კაპიტალად;
(ბ) მიზნები, პოლიტიკა და პროცედურები, რომლებიც ეხება ამ ინსტრუმენტების გამოხმობას ან გამოსყიდვას, როდესაც ამას მოითხოვს ინსტრუმენტის მფლობელები, წინა პერიოდში განხორციელებული ნებისმიერი ცვლილებების ჩათვლით;
(გ) მოცემული კლასის ფინანსური ინსტრუმენტების განაღდების ან გამოსყიდვისათვის საჭირო მოსალოდნელი ფულადი სახსრების გადინება; და
(დ) ინფორმაცია იმის შესახებ, თუ როგორ განისაზღვრა ამ ინსტრუმენტების გამოსასყიდად ან უკუშესყიდვისთვის საჭირო სავარაუდო ფულადი სახსრების ოდენობა.
სხვა განმარტებითი შენიშვნები
149. შენიშვნებში ერთეულმა უნდა განმარტოს შემდეგი:
(ა) დივიდენდების ან მსგავსი განაწილებების ოდენობა, რომლებიც დაიგეგმა ან გამოცხადდა მანამ, სანამ ფინანსური ანგარიშგება გამოსაცემად დამტკიცდებოდა, მაგრამ პერიოდის განმავლობაში არ იყო აღიარებული, როგორც მფლობელებზე განაწილება, ასევე შესაბამისი რაოდენობა ერთ აქციაზე; და
(ბ) კუმულაციური პრივილეგიური დივიდენდების რაოდენობა, ან მსგავსი განაწილებები, რომლებიც არ იყო აღიარებული.
150. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია, თუ იგი არ არის ასახული სადმე სხვაგან ფინანსურ ანგარიშგებასთან ერთად გამოცემულ ინფორმაციაში:
(ა) ერთეულის მუდმივი ადგილსამყოფელი და სამართლებრივი ფორმა და ის იურისდიქცია, რომლის პირობებშიც იგი მოქმედებს;
(ბ) ერთეულის ოპერაციების ხასიათისა და ძირითადი საქმიანობების აღწერა;
(გ) მითითება შესაბამის კანონმდებლობაზე, რომელიც არეგულირებს ერთეულის ოპერაციებს;
(დ) მაკონტროლებელი ერთეულისა და მისი საბოლოო მაკონტროლებელი ერთეულის სახელწოდება (სადაც ეს შესაძლებელია); და
(ე) თუ საკითხი ეხება განსაზღვრული ვადის მქონე ერთეულს, ინფორმაცია მისი ვადის ხანგრძლივობის შესახებ.
გარდამავალი დებულებები
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
ძალაში შესვლის თარიღი
153. ერთეულმა წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს 2008 წლის 1 იანვრიდან ან მის შემდეგ დაწყებულ პერიოდს. რეკომენდებულია ადრეული გამოყენებაც. თუ ერთეული წინამდებარე სტანდარტს იყენებს 2008 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნულუ ფაქტი.
153ა. 79-ე და 82-ე მუხლები შეიცვალა 2010 წლის იანვარში სსბასს-ების გაუმჯობესების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა ზემოაღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიურ ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომელიც მოიცავს 2011 წლის 1 იანვრიდან ან მის შემდეგ დაწყებულ პერიოდს. რეკომენდებულია ადრეული გამოყენებაც. თუ ერთეული წინამდებარე ცვლილებებს იყენებს 2011 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
153ბ. 150-ე პუნქტი შეიცვალა და დაემატა 7 (ა), 95 (ა) და 148 (დ) პუნქტები სსბასს 28-ის, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს 2013 წლის 1 იანვრიდან ან მის შემდეგ დაწყებულ პერიოდს. თუ ერთეული სსბასს 28-ის ცვლილებებს იყენებს 2013 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის, მან ზემოაღნიშნული ცვლილებებიც ამ ადრეული პერიოდისათვის უნდა გამოიყენოს.
153გ. 75-ე, 129-ე და 148-ე პუნქტები შეიცვალა და დაემატა 148 (ა), 148 (გ) პუნქტები სსბასს 30-ის გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომლებიც მოიცავს პერიოდს დაწყებულს 2013 წლის 1 იანვრიდან ან მის შემდეგ. თუ ერთეული სსბასს 30-ის ცვლილებებს იყენებს 2013 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის, მან ზემოაღნიშნული ცვლილებებიც ამ ადრეული პერიოდისათვის უნდა გამოიყენოს.
153დ მე-80 მუხლი შეცვალა 2010 წლის ნოემბერში სსბასს-ების გაუმჯობესების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდს დაწყებულს 2012 წლის 1 იანვრიდან ან მის შემდგომ. რეკომენდებულია ადრეული გამოყენებაც. თუ ერთეული წინამდებარე ცვლილებებს იყენებს 2012 წლის 1 იანვრამდე პერიოდისათვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
153ე. 21-ე, 53-ე და 54-ე პუნქტები შეიცვალა და 53 (ა) პუნქტი დაემატა 2015 წლის იანვარში სსბასს-ების 2014 წლის გაუმჯობესების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა ეს ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს 2015 წლის 1 იანვარს ან მი ს შემდეგ დაწყებულ პერიოდს. თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2015 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
153ვ. 151-ე, 152-ე და 154-ე პუნქტები შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
153ზ. მე-4, მე-7, მე-12, 88 (ო), 95 (დ), 97-ე, 103-ე, 118 (გ), 134-ე , 135-ე და 139-ე პუნქტები შეიცვალა 2015 წლის იანვარში სსბასს 35-ის, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება და სსბასს 38-ის, სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ განმარტებითი შენიშვნები, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს მაშინ, როდესაც იგი გამოიყენებს სსბასს 35-ს და სსბასს 38-ს.
153თ. 44-ე, 70-ე, 73-ე, 74-ე, 109-ე და 116-ე პუნქტები შეიცვალა, ხოლო დანართი „ა“, ფინანსური ანგარიშგების ხარისხობრივი მახასიათებლები, ამოღებულია 2016 წლის აპრილში სსბასს-ების 2015 წლის გაუმჯობესების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
153ი. ამოღებულია მე-5, მე-6 და მე-12 პუნქტები, ხოლო მე-7 და 97-ე პუნქტები შეიცვალა 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
153კ. 116-ე პუნქტი შეიცვალა 2016 წლის ივლისში სსბასს 39-ის, დაქირავებულთა სარგებელი, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდისათვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავე დროს გამოიყენოს სსბასს 39.
153ლ.135-ე პუნქტი შეიცვალა 2017 წლის იანვარში სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2019 წლის 1 იანვარს ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდისათვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული გამოიყენებს ზემოაღნიშნულ ცვლილებებს უფრო ადრე, მან უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად გამოიყენოს სსბასს 40.
154. როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
სსბასს 1 (2000) -ის გაუქმება
155. წინამდებარე სტანდარტი ცვლის 2000 წელს გამოცემულ სსბასს 1-ს - ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა.
დანართი „ა“
ფინანსური ანგარიშგების ხარისხობრივი მახასიათებლები
წინამდებარე დანართი წარმოადგენს სსბასს 1-ის შემადგენელ ნაწილს
[ამოღებულია]
დანართი „ბ“
ცვლილებები სხვა სსბასს–ებში
[ამოღებულია]
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 4-ის შემადგენელი ნაწილი.
სსბასს 1-ის შესწორება ბასსს–ის მიერ განხორციელებული „2003 წლის საერთო გაუმჯობესების“ პროექტის შედეგად
წინაპირობა
დს1. სსბასსს-ს სამუშაო პროგრამის მნიშვნელოვანი ელემენტია ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების კონვერგენციის პროგრამა. სსბასსს-ს პოლიტიკა მდგომარეობს იმაში, რომ უნდა მოხდეს სსბასს–ების დარიცხვის მეთოდის დაახლოება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ ფასს-ებთან საჯარო სექტორის შესაბამისი ერთეულებისათვის.
დს2. დარიცხვის მეთოდის შესახებ არსებულ სსბასს–ებში, რომლებიც ემთხვევა ფასს-ებს, შენარჩუნებულია ფასს-ების მოთხოვნები, სტრუქტურა და ტექსტი, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა არსებობს საჯარო სექტორისათვის დამახასიათებელი მისგან გადახვევის სპეციფიკური მიზეზი. ანალოგიური ფასს-იდან გადახვევას მაშინ აქვს ადგილი, როდესაც მოცემული ფასს-ის მოთხოვნები ან ტერმინოლოგია არ შეესაბამება საჯარო სექტორს, ან, როდესაც დამატებითი კომენტარების ან მაგალითების დართვაა საჭირო, რათა ნათელი გახდეს გარკვეული მოთხოვნები, საჯარო სექტორთან მიმართებაში. სსბასს-ებსა და მათ შესაბამის ფასს -ებს შორის განსხვავებები განხილულია დოკუმენტში „ფასს–ებთან შედარება“, რომელიც დაერთვის თითოეულ სსბასს–ს.
დს3. 2002 წლის მაისში ბასსს-მა „საერთო გაუმჯობესების პროექტის“ ფარგლებში გამოსცა განსახილველი პროექტი, რომელიც ითვალისწინებდა 13 სხვადასხვა ბასს-ის1 შესწორებას. ბასსს-ების საერთო გაუმჯობესების პროექტი მიზნად ისახავდა `სტანდარტებში არსებული ალტერნატიული მიდგომების, გამეორებებისა და წინააღმდეგობების შემცირებას ან აღმოფხვრას, გარკვეულ საკითხებზე თანხვედრის მიღწევასა და სხვა გაუმჯობესებას. ბასს-ების საბოლოო ვერსიები გამოიცა 2003 წლის დეკემბერში.
დს4. 2000 წლის იანვარში გამოცემული სსბასს 1 ეფუძნებოდა ბასს 1-ს (რომელშიც შესწორებები შევიდა 1997 წელს). 2003 წლის დეკემბერში სსბასს 1 ხელახლა გამოიცა. 2003 წლის მეორე ნახევარში სსბასსს-ს წინამორბედმა ორგანომ, საჯარო სექტორის კომიტეტმა (სსკ) 2განახორციელა სსბასს-ების გაუმჯობესების პროექტი, რათა სსბასს-ები შესაბამისობაში მოეყვანა 2003 წლის დეკემბერში გამოცემულ გაუმჯობესებულ ბასს-ებთან.
დს5. სსბასსს-მ გადახედა გაუმჯობესებულ ბასს 1-ს და ზოგადად დაეთანხმა ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) არგუმენტებს, ბასს 1-ს გადახედვასთან ცვლილებების შეტანასთან დაკავშირებით (ბასსს-ის დასკვნის საფუძველი აქ წარმოდგენილი არ არის. ბასსს-ის ყოველმხრივი სააბონენტო მომსახურების ხელმომწერებს შეუძლიათ დასკვნების საფუძვლებს გაეცნონ ბასსს-ის შემდეგ ვებგვერდზე: www.iasb.org). იმ შემთხვევებში, როდესაც სსბასს განსხვავდება შესაბამისი ბასს-იდან, სტანდარტის “დასკვნის საფუძველში”, საჯარო სექტორისათვის დამახასიათებელი სპეციფიკური მიზნებიდან გამომდინარე, ახსნილია, რამ განაპირობა ეს.
დს6. ბასს 1 კიდევ შეიცვალა, 2003 წლის დეკემბრის შემდეგ გამოცემული ფასს–ების შესაბამისად. სსბასს 1 არ შეიცავს 2003 წლის დეკემბრის შემდეგ გამოცემული ფასს–ების გავლენით ბასს 1-ში შეტანილ ცვლილებებს, ვინაიდან სსბასსს-ს ჯერ არ გადაუხედია და ჩამოუყალიბებია ამ მოთხოვნათა გამოყენების საკითხი, საჯარო სექტორის ერთეულებთან მიმართებით.
შემოსავალი
დს7. ბასს 1-ში გამოიყენება ტერმინი „შემოსულობა“, ხოლო სსბასს 1-ში არა. სსბასს 1-ში გამოყენებულია ტერმინი `შემოსავლები, რომელიც შეესაბამება ბასს-ებში/ფასს-ებში გამოყენებულ ტერმინ „შემოსულობას“. ტერმინი „შემოსულობა“ უფრო ვრცელია, ვიდრე „შემოსავალი“, რადგან მოიცავს შემოსავლის გარდა სხვა შემოსულობასაც. სსბასს-ებში მოცემული არ არის შემოსავლის განმარტება და ასეთი განმარტების შემოღებას არ ითვალისწინებდა არც გაუმჯობესების პროექტი; შესაბამისად, ეს საკითხი შეტანილი არ იყო სტანდარტის განსახილველ პროექტში 26-ში.
განსაკუთრებული მუხლები
დს8. ბასს 1 ერთეულს უკრძალავს, რომ შემოსავლის ან ხარჯების რომელიმე მუხლი წარადგინოს, როგორც განსაკუთრებული, მოგებისა და ზარალის ანგარიშგებაში, ან შენიშვნებში. ბასსს-მა დაადგინა, რომ ასეთი ტიპის მუხლები წარმოიქმნება ჩვეულებრივი ბიზნესრისკებიდან, რომლებსაც ერთეული აწყდება საქმიანობისას და არ საჭიროებს ცალკე კომპონენტის სახით წარდგენას მოგებისა და ზარალის ანგარიშგებაში. ოპერაციის ან სხვა მოვლენის ბუნება ან ფუნქცია (დანიშნულება) უნდა განაპირობებდეს მის წარდგენას მოგებისა და ზარალის ანგარიშგებაში და არა მისი სიხშირე.
დს9. სსბასს 1-ში (2000) მოცემული განსაკუთრებული მუხლების განმარტება განსხვავდებოდა ბასს 8-ის ადრინდელი ვერსიის (1993) - საანგარიშგებო პერიოდის წმინდა მოგება ან ზარალი, არსებითი შეცდომები და ცვლილებები სააღრიცხვო პოლიტიკაში3 - განმარტებისაგან. ეს განსხვავება გამოხატავდა საჯარო სექტორის თვალთახედვას იმის შესახებ, რა მიიჩნევა განსაკუთრებულ მუხლებად საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის.
დს10. წინამდებარე სტანდარტი პირდაპირ არ კრძალავს შემოსავლების ან ხარჯების მუხლების წარდგენას განსაკუთრებული მუხლების სახით, არც ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში და არც შენიშვნებში. ბასს 1 კრძალავს შემოსავლებისა და ხარჯების ნებისმიერი მუხლის წარდგენას განსაკუთრებული მუხლების სახით როგორც მოგებისა და ზარალის ანგარიშგებაში, ასევე მის შენიშვნებში. სსბასსს-ს კი მიაჩნია, რომ სსბასს-ები ერთეულებს არ უნდა უკრძალავდეს განსაკუთრებული მუხლების გამჟღავნებას ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში, ან შენიშვნებში. ამის მიზეზი ისაა, რომ, სსბასსს-ს აზრით, ინფორმაციის გამჟღავნება განსაკუთრებული მუხლების შესახებ, შეიძლება შეესაბამებოდეს ფინანსური ანგარიშგების მიზნებსა და ხარისხობრივ მახასიათებლებს. თუმცა, სხვა წევრებს მიაჩნიათ, რომ არ არსებობს საჯარო სექტორისთვის დამახასიათებელი სპეციფიკური მიზეზი იმისა, რომ ამ საკითხთან მიმართებაში არ შეესაბამებოდეს ბასს 1-ს. მათ აღნიშნეს, რომ სსბასს 1 არ კრძალავს ფინანსურ ანგარიშგებაში, ან შენიშვნებში ისეთი მუხლების ცალკე წარდგენას, რომლებიც განსხვავდება მთავრობის ჩვეულებრივი საქმიანობისაგან, ვინაიდან ეს მუხლები არსებითია. ისინი დარწმუნებულნი არ არიან იმაში, რომ არსებობს საჯარო სექტორისთვის დამახასიათებელი სპეციფიკური მიზეზი იმისა, რომ სსბასს 1 არ ითვალისწინებდეს ბასსს-ის მიერ შემოღებულ აკრძალვას, ფინანსურ ანგარიშგებაში „განსაკუთრებული მუხლების“ წარდგენის თაობაზე.
სსბასს 1-ის გადახედვა ბასსს-ის მიერ 2008 წელს გამოცემული ფასს-ების გაუმჯობესების შესაბამისად
დს11. სსბასსს-მ განიხილა ბასს 1-ის შესწორებები, რომლებსაც ითვალისწინებდა ბასსს-ის მიერ 2008 წლის მაისში გამოცემული დოკუმენტი _ `ფასს-ების გაუმჯობესება~ და ზოგადად დაეთანხმა ბასსს-ის არგუმენტებს, რისთვისაც მან გადახედა ბასს 1-ს და შესაბამისი ცვლილებები შეიტანა. სსბასსს-მ დაადგინა, რომ არ არსებობდა საჯარო სექტორისთვის დამახასიათებელი რაიმე სპეციფიკური მიზეზი იმისათვის, რომ მას არ მიეღო ბასს 1-ში შეტანილი ცვლილებები.
სსბასს 1-ის გადახედვა ბასსს-ის მიერ 2009 წელს გამოცემული ფასს-ების გაუმჯობესების შესაბამისად
დს12. სსბასსს-მ განიხილა ბასს 1-ის შესწორებები, რომლებსაც ითვალისწინებდა ბასსს-ის მიერ 2009 წლის აპრილში გამოცემული დოკუმენტი _ `ფასს-ების გაუმჯობესება~ და ზოგადად დაეთანხმა ბასსს-ის არგუმენტებს, რისთვისაც მან გადახედა ბასს 1-ს და შეიტანა შესაბამისი ცვლილებები. სსბასსს-მ დაადგინა, რომ არ არსებობდა საჯარო სექტორისთვის დამახასიათებელი რაიმე სპეციფიკური მიზეზი იმისათვის, რომ მას ბასს 1-ში შეტანილი ცვლილებები არ მიეღო.
სსბასს 1-ის გადახედვა ბასსს-ის მიერ 2012 წლის მაისში გამოცემული ფასს-ების გაუმჯობესების შესაბამისად
დს13. სსბასსს- მ მიმოიხილა ბასსს-ის მიერ 2012 წლის მაისში გამოცემული ფასს-ების გაუმჯობესებაში შესული ბასს 1-ის შესწორებები და ზოგადად დაეთანხმა, რომ არ არსებობს საჯარო სექტორისათვის რაიმე მიზეზი, რის გამოც აღნიშნული ცვლილებები მიღებული. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ზოგიერთი ცვლილება გავლენას ახდენს ფასს 1-სა ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების პირველად გამოყენება და ბასს 34-ზე, შუალედური ფინანსური ანგარიშგება რომლისთვისაც არ არსებობს ექვივალენტი სტანდარტები სსბასსს-ებში და, შესაბამისად, ასეთი ცვლილებები გამოირიცხა. გარდა ამისა, შესწორებების ნაწილი გვთავაზობს ცვლილებებს, რომელიც უკავშირდება ფინანსური მდგომარეობის შესახებ ანგარიშგების წარდგენას წინა პერიოდის დასაწყისში, რეტროსპექტული ცვლილებებისთვის, რომელიც გამოწვეულია სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილებით, გადაანგარიშებით და რეკლასიფიცირებით. საწყისი ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგების წარდგენა ამჟამად არ წარმოადგენს სსბასს 1-ის მოთხოვნას და ბასსს-ის აღნიშნულ შესწორებებთან დაკავშირებული ცვლილებების შემოღება არ მიჩნეულა უმნიშვნელოდ და, შესაბამისად, გამოირიცხა. დანარჩენი ნაწილი შესწორებების, რომელიც უკავშირდება დამატებითი შედარებითი ინფორმაციის წარდგენას, არ მიჩნეულა უმნიშვნელოდ და ასევე გამოირიცხა.
სსბასს 1-ის გადახედვა სსბასსს-ს საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების პირველი ოთხი თავის გამოცემის შედეგად (სსბასს-ების 2015 წლის გაუმჯობესება)
დს14.საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების (კონცეპტუალური საფუძვლების) დასრულების შემდეგ, სსბასსს-მ წამოიწყო შეზღუდული მასშტაბის პროექტი, რათა სსბასს-ებში განხორციელებულიყო ცვლილებები კონცეპტუალური საფუძვლების პირველი ოთხი თავის ასახვისათვის. აღნიშნულუ თავები ეხება როლს და უფლებამოსილებას, მიზნებსა და მომხმარებლებს, ხარისხობრივ მახასიათებლებს (ხმ-ებს), ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში მოცემული ინფორმაციის შეზღუდვას და ანგარიშველდებულ ერთეულს. კონცეპტუალურმა საფუძვლებმა გამოიყენა ხმ „სამართლიანი წარდგენა“ და არა „საიმედობა“.
დს15. ორივე ვერსია, 2000 წლის მაისში გამოცემული სსბასს 1-ის და 2006 წლის დეკემბერში გამოცემული სსბასს 1-ის, მოიცავს დანართს, რომელშიც შეჯამებულია ხმ-ები და ის შეზღუდვები, რომლებიც სსბასსს-მ არაპირდაპირ შემოიღო ეს ხმ-ები და შეზღუდვები შედგენილია ყოფილი ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების კომიტეტის 1989 წლის კონცეპტუალური საფუძვლებიდან, სსბასსს-მ განიხილა ამოეღო თუ შეესწორებია აღნიშნული დანართი, იმისათვის, რომ აესახა ის ხმ-ები და შეზღუდვები, რომლებიც სსბასსს-ს კონცეპტუალურ საფუძვლებშია ასახული. სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ კონცეფციები მნიშვნელოვანია განხილული იყოს კონცეპტუალურ საფუძვლებში პირდაპირ და არა დამხმარე წყაროებში. შესაბამისად, სსბასსს-მ მიიღო გადაწყვეტილება დანართი „ა’ მთლიანად წაეშალა. ამ გადაწყვეტილების შესაბამისად, სსბასსს-მ აგრეთვე გადაწყვიტა დანართი „ა’-ს გამეორების წაშლა სსბასს 18-ში, სეგმენტის შესახებ ანგარიშგება.
დს16. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ აღიარების კრიტერიუმები სსბასს-ებში მოიცავს სიტყვებს "საიმედოდ" ან "საიმედოობა". სხვა მრავალი სსბასს არ შეიცავს აღიარების აშკარა კრიტერიუმებს, მაგრამ მოიცავს მითითებას "საიმედოდ" და "საიმედოობა"-ზე ზოგად წესებში აღიარების, შეფასების, განაწილებისა და შეფასებასთან დაკავშირებულ საკითხებთან მიმართებით. სსბასსს-მ მიზანშეწონილად არ მიიჩნია აღიარების კრიტერიუმებში ნაწილობრივი ცვლილებების შეტანა, სანამ მთლიანად არ გადახედავდა აღიარებს კრიტერიუმებსა და მათთან დაკავშირებულ მითითებებს. შესაბამისად, სსბასსს-მ მიიღო გადაწყვეტილება, ჩაეწერა სქოლიო, რომელიც განმარტავს თითოეულ სსბასს-ში „საიმედოობის“ მნიშვნელობას, აღიარების კრიტერიუმებით ან შეფასების ასპექტებთან დაკავშირებით მითითებებით. ამ სქოლიოში ნათქვამია, რომ „ინფორმაცია, რომელიც საიმედოა, თავისუფალია არსებითი შეცდომებისგან და მიკერძოებისგან, და შეიძლება მომხმარებლებზე იყოს დამოკიდებული, რომ ერთგულად წარმოადგენდეს იმას, რასაც უნდა წარმოადგენდეს ან გონივრულად მოსალოდნელია, რომ წარმოადგენდეს“.
სსბასს 1– ის გადახედვა სსბასსს-ს მიერ 2016 წლის აპრილში სსბასს-ების გამოყენების გამოცემის შედეგად
წინაპირობა
დს17. სსბასს 1 მოიცავდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოს (სკს) შემდეგ განმარტებას:
სახელმწიფო კომერციული საწარმო აღნიშნავს ერთეულს, რომელსაც ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი მახასიათებელი გააჩნია:
(ა) წარმოადგენს საკუთარი სახელით ხელშეკრულების დადების უფლებით აღჭურვილ ერთეულს;
(ბ) საქმიანობის განხორციელებისათვის მინიჭებული აქვს ფინანსური და საოპერაციო უფლებამოსილება;
(გ) ჩვეული საქმიანობის ფარგლებში ყიდის საქონელსა და მომსახურებას სხვა ერთეულებზე მოგებით, ან დანახარჯების სრულად ანაზღაურებით;
(დ) მისი საქმიანობა დამოკიდებული არ არის სახელმწიფოს უწყვეტ დაფინანსებაზე (გარდა `გაშლილი ხელის მანძილის პრინციპით განხორციელებული შესყიდვებისა); და
(ე) კონტროლდება საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ.
დს18. აღნიშნული განმარტება მიზნად ისახავდა სსბასს-ების მომცველობის სფეროდან საჯარო სექტორის იმ კომერციული ერთეულების გამორიცხვას, რომლებიც აკმაყოფილებენ სკს-ს ზემოთ მოცემულ განმარტებას. ამასთან, სსბასსს-ს მიერ მიღებული გამოხმაურება მიუთითებს იმაზე, რომ არსებობს ფართო სპექტრი ერთეულების, რომლებიც აღწერილია სკს-დ, რომელთა ნაწილი აშკარად არ აკმაყოფილებს სსბასსს-ს განმარტებას სკს-ს შესახებ. ასევე, აღმოჩნდა, რომ განმარტების კომპონენტები შეიძლება სხვადასხვად იქნეს ინტერპრეტირებული.
დს19.აღნიშნული პრობლემის გადასაჭრელად, 2014 წლის აგვისტოში სსბასსს-მ გამოსცა საკონსულტაციო დოკუმენტი (სდ), სახელმწიფო კომერციული საწარმოების და საჯარო სექორის ერთეულების მიერ სსბასს-ების გამოყენება. აღნიშნული სდ-ით შემოთავაზებული იქნა ორი ძირითადი მიდგომა კომუნიკაციის პოლიტიკის განსაზღვრისათვის - საჯარო სექტორის იმ ერთეულებისთვის რომლისთვისაც იგი შეიმუშავებს ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტებს და სკს-ებისათვის.
დს20. 1-ლი მიდგომით შეთავაზებულია (i) სკს-ს განმარტებების წაშლა; და (ii) მაღალი დონის აღწერილობა საჯარო სექტორის იმ ერთეულების მახასიათებლების შესახებ, რომლებისთვისაც სსბასს-ებია განკუთვნილი. ამ მიდგომას ორი ვარიანტი ჰქონდა: სსბასსს-ს მოქმედი და შემუშავების პროცესში მყოფი გამოცემების (ვარიანტი „ა“) გამოყენება ან სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის (სფს) ანგარიშგების სახელმძღვანელო პრინციპების და განმარტებითი სახელმძღვანელო მითითებების გამოყენება (ვარიანტი 1 „ბ“).
დს21. 1 „ა’ ვარიანტის თანახმად, სსბასსს აღწერს საჯარო სექტორის ერთეულების მახასიათებლებს შემდეგი გზით:
სსბასს-ები განკუთვნილია იმ ერთეულებისთვის გამოსაყენებლად, რომლებიც:
(ა) პასუხისმგებელნი არიან საზოგადოებისთვის მომსახურების მიწოდებისთვის4 იმ აქტივების საშუალებით, რომლებსაც ფლობენ ძირითადად მომსახურების პოტენციალისთვის და/ან ტრანსფერული გადახდებისათვის, შემოსავლებისა და სიმდიდრის გადასანაწილებლად;
(ბ) დააფინანსოს მათი საქმიანობა, პირდაპირი ან არაპირდაპირი გზით, გადასახადების გზით ან/და მთავრობის სხვა დონიდან ტრანსფერებით, სოციალური შენატანებით, ვალით ან მოსაკრებლებით, რომლებსაც არ ჰყავს კაპიტალის მიმწოდებლები, რომლებიც ცდილობენ მიიღონ მათი ინვესტიციებიდან უკუგება ან დაიბრუნონ აღნიშნული ინვესტიციები.
დს22. მე-2 მიდგომით გათვალისწინებულია, რომ შენარჩუნებული და შეცვლილი ყოფილიყო სკს-ს განსაზღვრება სსბასს 1-ში, იმისათვის, რომ გადაჭრილიყო მის გამოყენებაში არსებული პრობლემები და შემოთავაზებულია ორი ვარიანტი განმარტებების შეცვლასთან დაკავშირებით. 2 „ა“ ვარიანტის მიხედვით, უნდა დაზუსტებულიყო სკს-ს განმარტება, ხოლო 2 „ბ“ ვარიანტის მიხედვით, არსებული სკს-ს განმარტება უნდა შემცირებულიყო.
დს23. სსბასსს-მ გამოთქვა ერთსულოვანი წინასწარი შეხედულება სდ-ში, რომ 1-ლი მიდგომა ყველაზე მიზანშეწონილი იყო, რადგან იგი ყურადღებას ამახვილებს საჯარო სექტორის იმ ერთეულთა მახასიათებლებზე, რომელთათვისაც არის გათვალისწინებული სსბასს-ები. სსბასსს-ს წევრთა უმრავლესობამ მხარი დაუჭირა 1 „ა“ ვარიანტს, რადგან ეს არის მაღალი დონის, პრინციპებზე დაფუძნებული მიდგომა, რომელიც ემყარება საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალურ საფუძვლებს (კონცეპტუალურ საფუძვლებს) და აღიარებს მარეგულირებლების და სხვა შესაბამისი ორგანოების როლს. იმის განსაზღვრაში, თუ რომელმა ერთეულებმა უნდა გამოიყენონ სსბასს-ები.
დს.24. რესპონდენტთა მხრიდან დიდი მხარდაჭერა მოიპოვა 1 „ა“ ვარიანტმა. ზოგადად, რესპონდენტებმა მხარი დაუჭირეს 1 „ა“ ვარიანტს წინა პუნქტში მითითებული მიზეზების გამო. ზოგიერთმა რესპონდენტმა ასევე დაასაბუთა დამატებითი მიზეზები, რისთვისაც მხარს უჭერდნენ 1 „ა“ ვარიანტს. ეს მიზეზები მოიცავდა მესამე მხარის გამოცემების გამოყენებას, რომელზეც სსბასსს-ს კონტროლი არ გააჩნია და ასევე, სსბასსს-ს საკუთარი გამოცემების შეუსაბამობის შესაძლებლობას, რომელიც განისაზღვრა როგორც 1 „ბ“ ვარიანტთან დაკავშირებული რისკები.
დს25. მოპასუხეების მიზეზები, თუ რატომ არ დაუჭირეს მხარი 1 „ა“ ვარიანტს, მოიცავს შემდეგს:
(ა) მარეგულირებლების რესურსების შესაძლებლობების ნაკლებობა ნაკლებად განვითარებულ ქვეყნებში, რაც ართულებს ანგარიშგების მოთხოვნების დეტალური კრიტერიუმების შემუშავებას;
(ბ) სხვადასხვა ეროვნული მარეგულირებლების მიერ სხვადასხვა კრიტერიუმების გამოყენება, რაც ამცირებს იურისდიქციებს შორის შესაბამისობას; და
გ) საჯარო სექტორის ერთეულების სირთულეები კერძო სექტორის სუბიექტებთან შედარებით, რომლებიც განსხვავებულ მიდგომას მოითხოვენ მოთხოვნების განსაზღვრის მიმართ.
დს26. გადაწყვეტილების მიღებისას სსბასსს განიხილავდა შემდეგ საკითხებს:
(ა) იურისდიქციებში მარეგულირებლების როლი საჯარო სექტორის ერთეულის აღრიცხვის ჩარჩოს განსაზღვრის მიხედვით შეიძლება განსხვავდებოდეს;
(ბ) კავშირს სსბასს-ებსა და სფს-ს ანგარიშგების სახელმძღვანელო მითითებებს შორის;
(გ) ტერმინის „საჯარო სექტორი“ მნიშვნელობას კონცეფციური საფუძვლების წინასიტყვაობის გათვალისწინებით;
(დ) აქტივების ფლობა მომსახურების პოტენციალის მისაღებად ფულადი სახსრების წარმოქმნის ნაცვლად თუ როგორაა განმასხვავებელი მახასიათებელი საჯარო სექტორის ერთეულების, რომლებისთვისაც განკუთვნილია სსბასს-ები; და
(ე) ტერმინის „სახელმწიფო კომერციული საწარმო“ შეცვლას ტერმინებით „კომერციული ერთეულები“ და „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეულები“, საჭიროების შემთხვევაში.
მარეგულირებლებისა და სხვა უფლებამოსილი ორგანოების როლი
დს27. სსბასსს-მ აღიარა, რომ თითოეულ იურისდიქციაში მარეგულირებლებმა და სხვა შესაბამისმა ორგანოებმა შეიძლება ჩამოაყალიბონ სსბასსს-ისგან განსხვავებული შეხედულებები სსბასს-ების გამოყენებასთან დაკავშირებით. ბევრი იურისდიქცია ავითარებს საკუთარ კრიტერიუმებს, რომ გადაწყვიტონ თუ რომელმა ერთეულებმა უნდა გამოიყენონ სსბასს-ები. აღნიშნული კრიტერიუმები შეიძლება განსხვავდებოდეს იურიდიული, ეკონომიკური ან ფისკალური მიზეზების გამო. ამრიგად, სსბასსს-ს მიაჩნია, რომ პრინციპებზე დაფუძნებული მიდგომა არის მიზანშეწონილი, რადგან ეს მიდგომა მოქნილბის საშუალებას იძლევა თითოეულ იურისდიქციაში.
კავშირი სსბასს-ებსა და სფს-ს ანგარიშგების სახელმძღვანელო მითითებებს შორის
დს28. სსბასსს-ს აქვს პოლიტიკა, სადაც ეს მიზანშეწონილი იქნება სსბასს-ებსა და სფს-ს ანგარიშგების სახელმძღვანელო მითითებებს შორის ზედმეტი განსხვავებები შეამციროს. სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ სსბასს-ების გამოყენებასთან დაკავშირებით, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებს უკეთესად მოემსახურება, თუ შეიმუშავებს ისეთ მახასიათებლებს, რომლებიც დაფუძნებულია სსბასსს-ს მოქმედ და შემუშავების პროცესში მყოფ გამოცემებზე, რომელზეც მას აქვს კონტროლი და არა მესამე მხარის სახელმძღვანელო მითითებებზე.
ტერმინის "საჯარო სექტორი" მნიშვნელობა
დს29. კონცეპტუალური საფუძვლების 1.8 პუნქტის თანახმად, ტერმინი „საჯარო სექტორი“ მოიცავს ეროვნულ, რეგიონალურ, სახელმწიფო/პროვინციულ და ადგილობრივ მთავრობებს. იგი ასევე მოიცავს საერთაშორისო სამთავრობო ორგანიზაციებს. სსბასსს აღიარებს, რომ საჯარო სექტორი ასევე მოიცავს სხვა ერთეულებს, რომლებიც ინვესტორებისთვის კაპიტალის უკუგებას გამოიმუშავებენ. სსბასს-ები არ არის გამიზნული ამ ტიპის ერთეულების მიერ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგებისთვის გამოსაყენებლად. თუმცა, როდესაც ისინი შედიან იმ მაკონტროლებელი ერთეულის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომელიც იყენებს სსბასს-ებს, შესაბამისი კორექტირებები კეთდება, რათა უზრუნველყოფილი იქნეს ეკონომიკური ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობა. აქედან გამომდინარე, სსბასსს-ს მიაჩნია, რომ ტერმინი „საჯარო სექტორი“ უკავშირდება ინდივიდუალურ ერთეულებს და ჯგუფებს, როგორც ეს აღწერილია კონცეპტუალურ საფუძვლებში.
აქტივები, ფლობილი მომსახურების პოტენციალის მისაღებად
დს30. სსბასსს მიიჩნევს, რომ აღწერილობა ”პასუხისმგებელია საზოგადოებისთვის მომსახურების მიწოდებაზე”, რომელიც მოცემულია საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობაში, მიუთითებს, რომ სსბასს-ები განკუთვნილია საჯარო სექტორის იმ ერთეულებისათვის, რომლებიც ფლობენ აქტივებს, ძირითადად, მომსახურების პოტენციალისთვის, ვიდრე ფულადი სახსრების ნაკადების წარმოსაქმნელად.
კომერციული ერთეულები და საჯარო სექტორის კომერციული ერთეულები
დს31. სსბასსს-ს მიაჩნდა, რომ მხოლოდ ტერმინის „სკს“ ამოღება შექმნიდა ვაკუუმს სსბასსს-ს გამოცემებში, ვინაიდან საჯარო სექტორი მოიცავს არა მხოლოდ ისეთ ერთეულებს, რომელთათვისაც შექმნილია სსბასს-ები, არამედ კომერციული ერთეულებსაც. ამიტომაც, სსბასსს-მ შესთავაზა, მიზანშეწონილობის შემთხვევაში, ტერმინი „სკს“ ჩაენაცვლებიათ ტერმინებით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეულები“ და „კომერციული ერთეულები”.
საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის შეცვლა
დს32. 2015 წლის აგვისტოში სსბასსს-მ გამოსცა განსახილველი პროექტი (გპ) 56, სსბასს-ების გამოყენება. აღნიშნული გპ ასახავდა სსბასსს-ს გადაწყვეტილებას, რომ წაეშალა სკს-ს განსაზღვრება სსბასს 1-დან, სხვა სსბასს-ებიდან და რპმ-ებიდან. სსბასსს თვლიდა, რომ ეს მიდგომა საუკეთესოდ ემსახურება საზოგადოების ინტერესს, რადგან იგი აშორებს განსაზღვრებას, რომელიც ორაზროვანი და რთული იყო განსახორციელებლად და აღწერს საჯარო სექტორის იმ ერთეულების მახასიათებლებს, რომლებისთვისაც შემუშავებულია სსბასს-ები. სსბასსს-მ შესთავაზა აღნიშნული აღწერილობის ასახვა საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობაში და შემოთავაზებული აღწერილობის გამოცემებში საფუძვლად გათვალისწინება. მიუხედავად იმისა, რომ არ ექვემდებარება სსბასსს-ს განხილვის სათანადო პროცესს, სსბასსს-მ შესწორებული მახასიათებლები ხელმისაწვდომი გახადა გპ 56-ის საბოლოო რეზიუმეში.
პასუხები გპ-ზე
დს33. მთლიანობაში, რესპონდენტებმა მხარი დაუჭირეს შემოთავაზებულ მიდგომას და კომენტარების უმეტესი ნაწილი უკავშირდებოდა:
(ა) საჯარო სექტორის ერთეულების მახასიათებლებს, სსბასს-ების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში;
(ბ) ტერმინების „კომერციული ერთეულები“ და „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეულები“ გამოყენებას; და
(გ) სსბასსს-ს გამოცემების სხვა ცვლილებებს.
სსბასს-ების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში საჯარო სექტორის ერთეულების მახასიათებლები
დს34. სსბასს-ების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში საჯარო სექტორის ერთეულების მახასიათებლები შეიცვალა, რაც ასახავს სსბასსს-ს შეთანხმებას რესპონდენტთა წინადადებებთან, რომ გაზარდოს კონცეპტუალურ ჩარჩოებთან შესაბამისობა, ხოლო ამავე დროს, პრინციპებზე დაფუძნებული მიდგომა შეინარჩუნოს ამ მახასიათებლების აღწერასთან დაკავშირებით.
დს35. ზოგიერთმა რესპოდენტმა დასვა შეკითხვა, უნდა შეიცვალოს თუ არა 10 (ბ) პუნქტში „კაპიტალის მიმწოდებლები“ მითითებით „წილის მიმწოდებლები“ იმისათვის, რომ შეესაბამებოდეს კონცეპტუალური საფუძვლების ტერმინოლოგიას. სხვა რესპონდენტებმა აღნიშნეს, რომ მითითება „კაპიტალის მომწოდებლები” აუცილებელი არ არის, ვინაიდან ნათელია, რომ ერთეულების მიზანი არ უნდა იყოს მოგების მიღება. სსბასსს დათანხმდა ამ წინადადებას და გადაწყვიტა ამოეღო მითითება „კაპიტალის მიმწოდებლების“ შესახებ.
საჯარო სექტორის კომერციული ერთეულები
დს36. გპ-ში, სსბასსს-მ შესთავაზა ტერმინი „სკს“ შეცვლილიყო ტერმინებით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეულები“ და „კომერციული ერთეულები“. ტერმინი „კომერციული ერთეულები“ გამოხატვის ეკონომიისთვის გამოიყენებოდა იმ კონტექსტებში, სადაც სსბასსს-მ მიიჩნია ნათლად, რომ მსჯელობა ეხება საჯარო სექტორს. თუმცა, ზოგიერთ რესპონდენტს ჰქონდა მოსაზრება, რომ ერთი და იგივე ტიპის ერთეულისათვის განსხვავებული ტერმინების არსებობას შეიძლება გამოეწვია გაუგებრობა. სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ შეეცვალა ტერმინი „სკს“ ერთი ტერმინით - „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეულები“ - და დაედასტურებია, რომ მარეგულირებლებს შეუძლიათ ტერმინის ინტერპრეტაცია მოახდინონ იურისდიქციული ფაქტორების გათვალისწინებით.
სსბასსს-ს გამოცემების სხვა ცვლილებები
დს37. ზოგიერთმა რესპონდენტმა შესთავაზა სსბასს-ების ფოკუსირება საჯარო სექტორის იმ ერთეულებზე, რომლებისთვისაც ისინი შექმნილია, სსბასსს-ების გამოცემებიდან "გარდა სკს-სა" ამოღებით. გპ-ით შეთავაზებული იყო ფორმულირება „გარდა კომერციული ერთეულებისა“. სსბასსს დათანხმდა რესპონდენტთა წინადადებას და ამოიღო ფორმულირება, რადგან აღნიშნული შეესაბამება გპ-ს მიდგომას საჯარო სექტორის იმ ერთეულებზე პოზიტიური გზით კომუნიკაციის შესახებ, რომლებისთვისაცაა სსბასს-ები შექმნილი, ვიდრე ყურადღების გამახვილება იმ ერთეულებზე, რომლებისთვისაც სსბასს-ები არ არის განკუთვნილი. რაც მოიცავს საჯარო სექტორის კომერციულ ერთეულებს.
დს38. სხვა რესპონდენტებმა შესთავაზეს ცვლილებები სსბასსს--ს გამოცემებში, რომელიც ადრე იყო განხილული, მათ შორის:
წარმოედგინა განმარტებები „გამყოფი ხაზების“ შემთხვევებისთვის - ზოგიერთმა შემდგენელმა შესთავაზა მეტი განმარტება იმის შესახებ, თუ რა განსხვავებაა ”წმინდა” საჯარო სექტორის ერთეულებსა და ”წმინდა” მოგების გამომმუშავებელ ერთეულებს შორის. მაგალითად, საჯარო სექტორის ერთეული შეიძლება არ იყოს მოგების გამომმუშავებელი, მაგრამ შეიძლება ჰქონდეს მოგება. სსბასსს-ს მოსაზრებაა, რომ მარეგულირებლებმა შეიძლება გადაწყვიტონ, რომელი ერთეულები იყენებენ სსბასს-ებს.
მიზნების შეცვლამ შეიძლება გამოიწვიოს სსბასს-ების გამოყენების შეცვლა - სსბასსს-ს აზრით, მარეგულირებლებს აქვთ როლი შეიმუშაონ გარდამავალი მოთხოვნები საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ აღრიცხვის საფუძვლების ცვლილებისათვის.
მითითებები დანერგვაზე
წინამდებარე წინამდებარე მითითებები თან ერთვის, მაგრამ ამ წარმოადგენს სსბასს 1-ის ნაწილს.
ფინანსური ანგარიშგების საილუსტრაციო სტრუქტურა
მდ1. წინამდებარე სტანდარტში განსაზღვრულია ფინანსური ანგარიშგების კომპონენტები და მინიმალური მოთხოვნები ინფორმაციის გამჟღავნებისთვის ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებასა და ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში, ასევე წმინდა აქტივებში/კაპიტალში მომხდარი ცვლილებების წარდგენისთვის. მასში ასევე აღწერილია სხვა მუხლებიც, რომელთა წარდგენაც შესაძლებელია ან ფინანსურ ანგარიშგებაში, ან შენიშვნებში. წინამდებარე მითითებებში განხილულია იმ მეთოდების მარტივი მაგალითები, რომელთა მეშვეობითაც შესაძლებელია, ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგების, ფინანსური შედეგების ანგარიშგებისა და წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგების წარდგენის შესახებ, წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნების დაკმაყოფილება. საჭიროებისამებრ, უნდა შეიცვალოს მუხლების წარდგენის თანმიმდევრობა და მათი სახელწოდებები, რათა მიღწეულ იქნეს სამართლიანი წარდგენა თითოეული ერთეულის კონკრეტულ პირობებში. მაგალითად, საჯარო სექტორის ისეთი ერთეულისთვის, როგორიცაა, თავდაცვის დეპარტამენტი, ფინანსური ანგარიშგების მუხლები, სავარაუდოდ, მნიშვნელოვნად იქნება განსხვავებული ცენტრალური ბანკის მუხლებისგან.
მდ2. საილუსტრაციო ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება გვიჩვენებს ერთ გზას, რომლითაც ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში შეიძლება წარდგენილი იყოს მიმდინარე (მოკლევადიანი) და არამიმდინარე (გრძელვადიანი) მუხლები. შეიძლება სხვა ფორმატიც იყოს მისაღები, თუ ზემოაღნიშნული მუხლების გამიჯვნა ნათელი იქნება.
მდ3. საილუსტრაციო ფინანსური ანგარიშგება მომზადებულია ქვეყნის მთავრობისათვის და ფინანსური შედეგების ანგარიშგება (ფუნქციების მიხედვით მომზადებული) ფუნქციებს გვიჩვენებს, სახელმწიფოს მიერ დადგენილი საკლასიფიკაციო ჯგუფების მიხედვით, რომლებიც გამოიყენება სახელმწიფო ფინანსურ სტატისტიკაში. სავარაუდოდ, ზემოაღნიშნული ფუნქციური კლასიფიკაციები გამოსადეგი არ იქნება საჯარო სექტორის ყველა ერთეულისთვის. მიმართეთ წინამდებარე სტანდარტს უფრო საერთო ხასიათის ფუნქციური კლასიფიკაციის დასადგენად, რომელიც მისაღები იქნება საჯარო სექტორის სხვა ერთეულებისთვის.
მდ4. მაგალითები მიზნად არ ისახავს სსბასს-ების ყველა ასპექტის ილუსტრირებას და არც ფინანსური ანგარიშგების სრულ კომპლექტს არ ეხება, რომელიც ასევე მოიცავს ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებას, ყველა მნიშვნელოვანი სააღრიცხვო პოლიტიკის მიმოხილვასა და სხვა განმარტებით შენიშვნებს.
საჯარო სექტორის ერთეული – სააღრიცხვო პოლიტიკის ანგარიშგება (ამონარიდი)
ანგარიშვალდებული ერთეული
წინამდებარე ფინანსური ანგარიშგება განკუთვნილია საჯარო სექტორის ერთეულისათვის (A ქვეყნის ეროვნული მთავრობისათვის). ფინანსური ანგარიშგება ეხება ანგარიშვალდებულ ეკონომიკურ ერთეულს, როგორც ეს განსაზღვრულია შესაბამის კანონმდებლობაში (სახელმწიფო ფინანსების კანონი 20XX). ეს მოიცავს:
ცენტრალურ სამთავრობო სამინისტროებს; და
სახელმწიფო კომერციულ საწარმოებს.
მომზადების საფუძველი
ფინანსური ანგარიშგება აკმაყოფილებს ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდის შესახებ არსებულ საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტებს. შეფასების საფუძვლად გამოყენებულია პირვანდელი ღირებულება, რომელიც კორექტირებულია აქტივების გადაფასებით.
ფინანსური ანგარიშგება მომზადდა ფუნქციონირებადი ერთეულის დაშვების საფუძველზე და ერთი და იგივე სააღრიცხვო პოლიტიკა უცვლელად გამოიყენება მთელი პერიოდის განმავლობაში.
საჯარო სექტორის ერთეული — ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება 20X2 წლის
31 დეკემბრის მდგომარეობით
20X2 წლის 31 დეკემბრისათვის
(ათას სავალუტო ერთეულში)
| 20X2 | 20X1 | ||
|---|---|---|---|
| აქტივები | |||
| მოკლევადიანი აქტივები | |||
| ფულადი სახსრები და მათი ეკვივალენტები | X | X | |
| დებიტორული დავალიანებები | X | X | |
| მატერიალური მარაგები | X | X | |
| გადახდილი ავანსი | X | X | |
| სხვა მოკლევადიანი აქტივები | X | X | |
| X | X | ||
გრძელვადიანი აქტივები |
|||
| დებიტორული დავალიანებები | X | X | |
| ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებში | X | X | |
| სხვა ფინანსური აქტივები | X | X | |
| ინფრასტრუქტურა, მანქანა-დანადგარები და მოწყობილობა | X | X | |
| მიწა და შენობები | X | X | |
| არამატერიალური აქტივები | X | X | |
| სხვა გრძელვადიანი აქტივები | X | X | |
| X | X | ||
სულ აქტივები |
X | X | |
ვალდებულებები |
|||
მოკლევადიანი ვალდებულებები |
|||
| კრედიტორული დავალიანებები | X | X | |
| მოკლევადიანი სესხები | X | X | |
| გრძელვადიანი სესხების მიმდინარე ნაწილი | X | X | |
| მოკლევადიანი ანარიცხები | X | X | |
| დაქირავებულთა სარგებელი | X | X | |
| ასაკობრივი პენსია | X | X | |
| X | X | ||
| გრძელვადიანი ვალდებულებები | |||
| კრედიტორული დავალიანებები | X | X | |
| გრძელვადიანი სესხები | X | X | |
| გრძელვადიანი ანარიცხები | X | X | |
| დაქირავებულთა სარგებელი | X | X | |
| ასაკობრივი პენსია | X | X | |
| X | X | ||
| სულ ვალდებულებები | X | X | |
| წმინდა აქტივები | X | X | |
| წმინდა აქტივები/კაპიტალი | |||
| კაპიტალში შენატანები სხვა სახელმწიფო ერთეულების მიერ | X | X | |
| რეზერვები | X | X | |
| დაგროვილი ნამეტი/ (დეფიციტი) | X | X | |
| უმცირესობის წილი | X | X | |
| სულ წმინდა აქტივები/კაპიტალი | X |
X |
საჯარო სექტორის ერთეული — ფინანსური შედეგების ანგარიშგება 20X2 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით
(ფუნქციების მიხედვით ხარჯების კლასიფიკაციის ილუსტრირება)
(ათას სავალუტო ერთეულში)
| 20X2 | 20X1 | ||
|---|---|---|---|
შემოსავლები |
|||
გადასახადები |
X | X | |
| მოსაკრებელი, საურავი, ჯარიმები და ლიცენზიები | X | X | |
| შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან | X | X | |
| ტრანსფერები სხვა სახელმწიფო ერთეულებიდან | X | X | |
| სხვა შემოსავლები | X | X | |
| სულ შემოსავლები | X | X | |
ხარჯები |
|||
| საზოგადოებრივი მომსახურება | (X) | (X) | |
| თავდაცვა | (X) | (X) | |
| საზოგადოებრივი წესრიგი და უსაფრთხოება | (X) | (X) | |
| განათლება | (X) | (X) | |
| ჯანდაცვა | (X) | (X) | |
| სოციალური დაცვა | (X) | (X) | |
| საბინაო და კომუნალური მომსახურება | (X) | (X) | |
| გართობა, კულტურა და რელიგია | (X) | (X) | |
| ეკონომიკური საქმიანობა | (X) | (X) | |
| გარემოს დაცვა | (X) | (X) | |
| სხვა ხარჯები | (X) | (X) | |
| ფინანსური დანახარჯები | (X) | (X) | |
| სულ ხარჯები | (X) | (X) | |
| წილი მეკავშირე ერთეულების ნამეტში5 | X | X | |
პერიოდის ნამეტი/(დეფიციტი) |
X | X | |
| მისაკუთვნებელი: | |||
| მაკონტროლებელი ერთეულის მფლობელებზე | X | X | |
| უმცირესობის წილზე | X | X | |
| X | X |
საჯარო სექტორის ერთეული — ფინანსური შედეგების ანგარიშგება 20X2 წლის 31
დეკემბრის მდგომარეობით
(ეკონომიკური შინაარსის მიხედვით ხარჯების კლასიფიკაციის ილუსტრირება )
(ათას სავალუტო ერთეულში)
| 20X2 | 20X1 | ||
|---|---|---|---|
| შემოსავლები | |||
გადასახადები |
X | X | |
| მოსაკრებელი, საურავი, ჯარიმები და ლიცენზიები | X | X | |
| შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან | X | X | |
| ტრანსფერები სხვა სახელმწიფო ერთეულებიდან | X | X | |
| სხვა შემოსავლები | X | X | |
| სულ შემოსავლები | X | X | |
| ხარჯები | |||
| ხელფასები, სარგოები და დაქირავებულთა სარგებელი | (X) | (X) | |
| გრანტები და სხვა სატრანსფერო გადასახდელები | (X) | (X) | |
| მარაგი და სახარჯი მასალა | (X) | (X) | |
| ცვეთისა და ამორტიზაციის ხარჯი | (X) | (X) | |
| ძირითადი აქტივების გაუფასურება6 | (X) | (X) | |
| სხვა ხარჯები | (X) | (X) | |
| ფინანსური დანახარჯები | (X) | (X) | |
| სულ ხარჯები | (X) | (X) | |
| წილი მეკავშირე ერთეულების ნამეტში | X | X | |
| პერიოდის ნამეტი/(დეფიციტი) | X | X | |
| მისაკუთვნებელი: | |||
მაკონტროლებელი ერთეულის მფლობელებზე |
X | X | |
უმცირესობის წილზე |
X | X | |
| X | X |
საჯარო სექტორის ერთეული —წმინდა აქტივების/კაპიტალის
ცვლილებების ანგარიშგება 20X1 წლის 31
დეკემბერს დამთავრებული წლისათვის
| (ათას სავალუტო ერთეულში) | მისაკუთვნებელი მაკონტროლებელი ერთეულის მფლობელებზე | უმცირესობის წილი | სულ წმინდა აქტივები/კაპიტალი | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| კაპიტალში შენატანი | სხვა რეზერვები7 | გადაანგარიშების რეზერვი | დაგროვილი ნამეტი/ (დეფიციტი) | სულ | |||
| ნაშთი 20X0 წლის 31 დეკემბრისთვის | X | X | (X) | X | X | X | X |
| ცვლილებები სააღრიცხვო პოლიტიკაში | (X) | (X) | (X) | (X) | |||
| გადაანგარიშებული ნაშთი | X | X | (X) | X | X | X | X |
| 20X1 წლის ცვლილებები წმინდა აქტივებში/კაპიტალში | |||||||
| მოგება ქონების გადაფასებიდან | X | X | X | X | |||
| ზარალი ინვესტიციების გადაფასებიდან | (X) | (X) | (X) | (X) | |||
საკურსო სხვაობა უცხოური ოპერაციების გადაანგარიშებიდან |
(X) | (X) | (X) | (X) | |||
| წმინდა შემოსავლები, რომელიც პირდაპირ აღიარებულია წმინდა აქტივებში/ კაპიტალში | X | (X) | X | X | X | ||
| მოცემული პერიოდის ნამეტი | X | X | X | X | |||
| სულ მოცემულ პერიოდში აღიარებული შემოსავლები და ხარჯები | X | (X) | X | X | X | X | |
| ნაშთი 20X0 წლის 31 დეკემბრისთვის, გადმოტანილი | X | X | (X) | X | X | X | X |
| ნაშთი 20X0 წლის 31 დეკემბრისთვის, გადასატანი | X | X | X) | X | X | X | X |
| 20X1 წლის ცვლილებები წმინდა აქტივებში/კაპიტალში | |||||||
| ზარალი ქონების გადაფასებიდან | (X) | (X) | (X) | (X) | |||
| მოგება ქონების გადაფასებიდან | X | X | X | X | |||
საკურსო სხვაობა უცხოური ოპერაციების გადაანგარიშებიდან |
(X) | (X) | (X) | (X) | |||
| წმინდა შემოსავლები, რომელიც პირდაპირ აღიარებულია წმინდა აქტივებში/ კაპიტალში | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | ||
| მოცემული პერიოდის დეფიციტი | (X) | (X) | (X) | (X) | |||
| სულ მოცემულ პერიოდში აღიარებული შემოსავლები და ხარჯები | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | |
| ნაშთი 20X2 31 დეკემბრისთვის | X | X | (X) | X | X | X | X |
ბასს 1-თან შედარება ბასს 1, ძირითადად, გამომდინარეობს ბასს 1-დან (2003) და შეიცავს ყველა ცვლილებას, რომელიც ბასს 1-ში შევიდა 2008 წლის მაისსა და 2009 წლის აპრილში გამოცემული დოკუმენტების - ფასს-ების გაუმჯობესება - შედეგად. წინამდებარე სტანდარტის გამოცემის დროს სსბასსს-ს განხილული არ ჰქონდა ფასს 5-ის - გასაყიდად გამიზნული გრძელვადიანი აქტივები და შეწყვეტილი ოპერაციები - გამოყენების საკითხი, საჯარო სექტორის ერთეულებთან მიმართებაში. შესაბამისად, სსბასს 1 არ ასახავს ფასს 5-ის გამოქვეყნებისას ბასს 1-ში შეტანილ ცვლილებებს. სსბასს 1-სა და ბასს 1-ს შორის ძირითადი განსხვავებები მდგომარეობს შემდეგში:
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-4 ⬇
დანართი №2სსბასს 2—ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაგამომცემლისაგანწინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს) ძირითადად ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ (ბასს) 7–ს, ფულადი ნაკადების ანგარიშგება. ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) ამ გამოცემაში, ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით, გამოყენებულია ამონარიდები ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ (ბასს) 7-დან. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
სსბასს 2—ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებასსბასს-ს ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 2, ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება, გამოქვეყნდა 2000 წლის მაისში. მას შემდეგ სსბასს 2–მა განიცადა შემდეგი ცვლილებები:
|
|---|
სსბასს 2-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
|
|---|---|---|
| 3 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 4 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 8 | შეცვლილია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 16 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 22 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 25 | შეცვლილია |
|
| 27 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 30 | შეცვლილია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 36 | შეცვლილია | სსბასს 4, 2006 წლის დეკემბერი |
| 37 | შეცვლილია | სსბასს 4, 2006 წლის დეკემბერი |
| 401 | ამოღებულია | სსბასს 3, 2006 წლის დეკემბერი სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 41 | ამოღებულია |
|
| 42 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 43 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 47 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი სსბასს--ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 48 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 50ა | დამატებულია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 52ა | დამატებულია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 52ბ | დამატებულია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 61 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 63ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 63ბ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 63გ | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 63დ | დამატებულია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 63ე | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 64 | შეცვლილია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| სმ | შეცვლილია | სსბასს 3, 2006 წლის დეკემბერი |
2000 წლის მაისი
სსბასს 2—ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი
მოქმედების სფერო 1–4
ფულადი სახსრების ნაკადების შესახებ ინფორმაციის სარგებლიანობა 5–7
განმარტებები 8–17
ფულადი სახსრები და მათი ეკვივალენტები 9–11
ეკონომიკური ერთეული 12–14
მომავალი ეკონომიკური სარგებელი და მომსახურების
პოტენციალი 15
სახელმწიფო კომერციული საწარმოები 16
წმინდა აქტივები/კაპიტალი 17
ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგების წარდგენა 18–26
საოპერაციო საქმიანობა 21–24
საინვესტიციო საქმიანობა 25
საფინანსო საქმიანობა 26
საოპერაციო საქმიანობასთან დაკავშირებული
ფულადი სახსრების ნაკადების წარდგენა 27–30
საინვესტიციო და საფინანსო საქმიანობასთან დაკავშირებული ფულადი
სახსრების ნაკადების წარდგენა 31
ფულადი სახსრების ნაკადების წარდგენა ნეტო მეთოდით 32–35
ფულადი სახსრების ნაკადები უცხოურ ვალუტაში 36–39
პროცენტები და დივიდენდები 40–43
წმინდა ნამეტზე გადასახადები 44–46
ინვესტიციები კონტროლირებულ ერთეულებში მეკავშირე ერთეულებში და ერთობლივ საქმიანობაში 47–48
შეძენები და გასვლები კონტროლირებული და სხვა საოპერაციო ერთეულების 49–53
არაფულადი ოპერაციები 54–55
ფულადი სახსრებისა და მათი ეკვივალენტების ელემენტები 56–58
სხვა განმარტებითი შენიშვნები 59–62
ძალაში შესვლის თარიღი 63–64
საილუსტრაციო მაგალითები
შედარება ბასს 7-თან
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 2, ფულადი ნაკადების ანგარიშგება, ჩამოყალიბებულია მიზანსა და 1–64 პუნქტებში. ყველა პუნქტს გააჩნია თანაბარი ძალა. სსბასს 2 უნდა აღქმულ იქნეს მისი მიზნის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. დეტალური მითითებების არარსებობის შემთხვევაში სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევის და გამოყენების საფუძველია. |
|---|
მიზანი
ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება განსაზღვრავს (ა) ფულადი სახსრების შემოდინების წყაროებს, (ბ) მუხლებს, რომლებზეც მოხდა ფულადი სახსრების ხარჯვა საანგარიშო პერიოდში (გ) ფულადი სახსრების სალდოს საანგარიშო დღისათვის. ერთეულის ფულადი სახსრების ნაკადების შესახებ ინფორმაცია სასარგებლოა ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელთათვის, როგორც ანგარიშგების, აგრეთვე გადაწყვეტილების მიღების მიზნებისათვის. ინფორმაცია ფულადი სახსრების ნაკადების შესახებ საშუალებას აძლევს მის მომხმარებლებს დაადგინონ თუ როგორ გამოიმუშავა საჯარო სექტორის ერთეულმა მისი საქმიანობის დაფინანსებისათვის საჭირო ფულადი სახსრები და როგორ მოხდა ამ სახსრების გამოყენება. რესურსების განაწილების შესახებ გადაწყვეტილებების მიღებისა და შეფასებისათვის ერთეულის საქმიანობის საიმედოობის თვალსაზრისით, მომხმარებლებს სჭირდებათ ფულადი სახსრების ნაკადების გამოყენების დროულობის და მათი საიმედოობის შეფასება. ამ სტანდარტის მიზანია ერთეულის ფულადი სახსრების და მისი ეკვივალენტების წარსულში განხორციელებული ცვლილებების შესახებ ინფორმაციის მიწოდება ფულადი სახსრების ანგარიშგების მეშვეობით, რომელიც კლასიფიცირებულია საანგარიშო პერიოდში საოპერაციო, საინვესტიციო და საფინანსო საქმიანობის შედეგად წარმოქმნილი ფულადი სახსრების ნაკადების სახით.
მოქმედების სფერო
ერთეულმა, რომელიც ამზადებს და წარმოადგენს ფინანსურ ანგარიშგებას ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდის გამოყენებით, უნდა მოამზადოს ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება ამ სტანდარტის შესაბამისად და წარმოადგინოს იგი ფინანსური ანგარიშგების ნაწილად ყველა იმ პერიოდისათვის, რომლისთვისაც მზადდება ფინანსური ანგარიშგება.
ფულადი სახსრების ნაკადების შესახებ ინფორმაცია შეიძლება სასარგებლო იყოს ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელთათვის (ა) ერთეულის ფულადი სახსრების ნაკადების შეფასებისას, (ბ) ერთეულის კანონმდებლობასთან და საკანონმდებლო აქტებთან (საჭიროების შემთხვევაში, დამტკიცებულ ბიუჯეტებთან) შესაბამისობის შეფასებისას და (გ) გადაწყვეტილებების მისაღებად რესურსების გამოყოფაზე ან შეთანხმების დადებაზე ამ ერთეულთან. ისინი ძირითადად ინტერესდებიან იმით, თუ ერთეული როგორ გამოიმუშავებს და იყენებს ფულად რესურსებს და ფულადის სახსრების ეკვივალენტს. აღნიშნული მოქმედებს ერთეულის საქმიანობის სახეობის მიუხედავად და მაშინ, როდესაც მისი ფულადი სახსრები შეიძლება წარმოადგენდნენ ამ საქმიანობის შედეგს, როგორც ეს ხდება საჯარო ფინანსური დაწესებულების შემთხვევაში. ერთეულებს ფულადი სახსრები ესაჭიროებათ ერთი და იგივე მიზეზით, რაც არ უნდა განსხვავებული იყოს მათი ძირითადი შემოსავლების წარმომქმნელი საქმიანობები. მათ ესაჭიროებათ ფულადი სახსრები, რომ დაფარონ მათ მიერ მოხმარებული საქონლისა და მომსახურების ხარჯები, ვალის მომსახურების ხარჯები და ზოგიერთ შემთხვევაში, შეამცირონ ძირითადი ვალის მოცულობა. შესაბამისად, მოცემული სტანდარტი მოითხოვს ყველა ერთეულისგან ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგების წარდგენას.
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
ფულადი სახსრების ნაკადების შესახებ ინფორმაციის სარგებლიანობა
ერთეულის ფულადი სახსრების ნაკადების შესახებ ინფორმაცია სასარგებლოა იმისათვის, რომ ინფორმაციის მომხმარებლებმა მოახდინონ შემდეგი პროგნოზირება (ა) ერთეულისათვის მომავალში საჭირო ფულადი სახსრების, (ბ) ერთეულის შესაძლებლობის მომავალში გამოიმუშაოს ფულადი სახსრები, (გ) ერთეულის შესაძლებლობის დააფინანსოს მისი საქმიანობის სფეროში და სახეობაში მომხდარი ცვლილებები. ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება აგრეთვე იძლევა საშუალებას ერთეულმა მოახდინოს ანგარიშგება ფულადი სახსრების შემოდინებაზე და გადინებაზე საანგარიშო პერიოდის განმავლობაში.
ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება, რომელიც გამოყენებულია სხვა ფინანსურ ანგარიშგებასთან ერთად, მომხმარებლებს აძლევს საშუალებას შეაფასონ ერთეულის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში განხორციელებული ცვლილებები, მისი ფინანსური სტრუქტურა (ლიკვიდობისა და გადახდისუნარიანობის ჩათვლით), ასევე, შეაფასონ ფულადი სახსრების ნაკადების მოცულობაზე და დროში გადანაწილებაზე ერთეულის გავლენის უნარი, რათა შესაბამისი ადაპტაცია მოახდინონ ცვალებადი გარემოებებისა და შესაძლებლობების წარმოქმნისას.. ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება აგრეთვე აუმჯობესებს სხვადასხვა ერთეულების ოპერაციული საქმიანობის შესადარისობას, ვინაიდან გამორიცხავს განსხვავებული მეთოდების გამოყენების შესაძლებლობას ერთი და იგივე ოპერაციების და სხვა მოვლენების აღრიცხვისას.
წარსული მონაცემები ფულადი სახსრების ნაკადების შესახებ ხშირად გამოყენებულია თანხის, დროის და მომავალი ფულადი სახსრების ნაკადების განსაზღვრულობის ინდიკატორად. იგი აგრეთვე სასარგებლოა წარსული შეფასებების აკურატულობის და მომავალი ფულადი სახსრების ნაკადების პროგნოზირებისას.
ტერმინთა განმარტებები
წინამდებარე სტანდარტში ტერმინები გამოიყენება შემდეგი მნიშვნელობით:
ფულადი სახსრები მოიცავენ ფულს და მოთხოვნამდე დეპოზიტებს.
ფულადი სახსრების ეკვივალენტები არის მოკლევადიანი, მაღალლიკვიდური ინვესტიციები, რომლებიც დაუბრკოლებლად გადაიცვლება ფულადი სახსრების წინასწარ ცნობილ ოდენობაზე და მათი ღირებულების შეცვლის რისკი უმნიშვნელოა.
ფულადი სახსრების ნაკადები წარმოადგენენ ფულადი სახსრების და მათი ეკვივალენტების შემოდინებას და გადინებას.
კონტროლი წარმოადგენს სხვა ერთეულის საქმიანობის ფინანსური და საოპერაციო პოლიტიკის მართვის შესაძლებლობას, მისგან სარგებლის მიღების მიზნით.
საფინანსო საქმიანობა არის ისეთი საქმიანობა, რომლის შედეგად რაოდენობრივად და სტრუქტურულად იცვლება ერთეულის კაპიტალში შენატანი და ნასესხები საშუალებები.
საინვესტიციო საქმიანობა არის გრძელვადიანი აქტივებისა და სხვა ინვესტიციების შეძენა და რეალიზაცია, რომლებსაც არ მოიცავს ფულადი სახსრების ეკვივალენტები.
საოპერაციო საქმიანობა წარმოადგენს საქმიანობას, რომელიც არ წარმოადგენს საინვესტიციო ან საფინანსო საქმიანობას.
ანგარიშგების თარიღი გულისხმობს საანგარიშო პერიოდის ბოლო დღის თარიღს, რომელსაც უკავშირდება ფინანსური ანგარიშგება.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
ფულადი სახსრები და მისი ეკვივალენტები
ფულადი სახსრების ეკვივალენტები უფრო მეტად გამიზნულია მოკლევადიან ფულად ვალდებულებათა შესასრულებლად, ვიდრე ინვესტიციებისათვის ან სხვა მიზნით. იმისათვის, რომ ინვესტიცია კლასიფიცირდეს როგორც ფულადი სახსრების ეკვივალენტი, იგი ადვილად გაცვლადი უნდა იყოს წინასწარ ცნობილი ფულადი სახსრების მოცულობაზე და მისი ღირებულების შეცვლის რისკი იყოს უმნიშვნელო. ამიტომ, როგორც წესი, ინვესტიცია კვალიფიცირდება როგორც ფულადი სახსრების ეკვივალენტი, თუ მას დაფარვის მოკლე ვადა გააჩნია, მაგალითად, შეძენის დღიდან სამი თვე ან უფრო ნაკლები. ინვესტიციები საკუთარ კაპიტალში არ მიეკუთვნება ფულადი სახსრების ეკვივალენტებს თუ ისინი თავისი არსით არ არიან ფულადი სახსრების ეკვივალენტები
როგორც წესი, საბანკო სესხები მიიჩნევა საფინანსო საქმიანობად. თუმცა, ზოგიერთ ქვეყანაში საბანკო ოვერდრაფტები მოთხოვნამდე გადახდის პირობით წარმოადგენს ერთეულის ფულადი სახსრების მართვის ინტეგრალურ ნაწილს. ამ სიტუაციაში, საბანკო ოვერდრაფტები განხილულია ფულადი სახსრებისა და მათი ეკვივალენტების კომპონენტად. ამგვარი საბანკო შეთანხმებებისთვის დამახასიათებელია ბანკის ნაშთის ხშირი ცვლილება დადებითი სალდოდან ოვერდრაფტისკენ.
ფულადი სახსრების ნაკადებს არ მიეკუთვნება ფულადი სახსრების და მათი ეკვივალენტების მოძრაობა სხვადასხვა მუხლებს შორის, ვინაიდან ისინი არსებითად წარმოადგენენ ერთეულის ფულადი სახსრების მართვის ინსტრუმენტებს და არა მისი საოპერაციო, საინვესტიციო და საფინანსო საქმიანობის ნაწილს. ფულადი სახსრების მართვა მოიცავს ჭარბი ფულადი სახსრების ინვესტირებას ფულადი სახსრების ეკვივალენტებში.
ეკონომიკური ერთეული
ტერმინი ეკონომიკური ერთეული გამოყენებულია მოცემულ სტანდარტში იმისათვის, რათა ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის განიმარტოს ერთეულების ჯგუფად, რომელშიც შედის მაკონტროლებელი ერთეული და კონტროლირებული ერთეულები.
ზოგჯერ ეკონომიკური ერთეულის აღსანიშნავად გამოიყენება სხვა ტერმინები, როგორიცაა ადმინისტრაციული ერთეული, ფინანსური ერთეული, კონსოლიდირებული ერთეული და ჯგუფი.
ეკონომიკური ერთეული შეიძლება მოიცავდეს ერთეულებს როგორც კომერციული, აგრეთვე სოციალური მიზნებით. მაგალითად განსახლების საკითხებით დაკავებული სახელმწიფო უწყება შეიძლება იყოს ეკონომიკური ერთეული, მასში შემავალი ერთეულებით, რომლებიც საბინაო მომსახურებას უწევენ მომხმარებლებს ნომინალურ ფასებში და კომერციული ერთეულებით, რომლებიც იგივე სახის მომსახურებას ეწევიან კომერციულ ფასებში.
მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი
აქტივების მეშვეობით ერთეულები აღწევენ მათ მიერ დასახულ მიზნებს. აქტივები, რომელთა მეშვეობით ერთეულები ქმნიან საქონელს და მომსახურებას მათი მიზნების შესაბამისად, მაგრამ უშუალოდ არ გამოიმუშავებენ წმინდა ფულად შემოსავლებს, ხშირად იწოდება მომსახურების პოტენციალის მატარებლებად. აქტივები, რომელთა მეშვეობით ხდება წმინდა ფულადი სახსრების შემოდინების უზრუნველყოფა ხშირად იწოდება მომავალი ეკონომიკური სარგებლის მატარებლებად. ყველა მოსალოდნელი მიზნის მოცვის მიზნით, რომლის მისაღწევად შეიძლება აქტივების გამოყენება, მოცემული სტანდარტი განიხილავს ტერმინს „მომსახურების პოტენციალი ან ეკონომიკური სარგებელი“, რომელიც აქტივების ძირითად მახასიათებელს წარმოადგენს.
სახელმწიფო კომერციული საწარმოები
[ამოღებულია]
წმინდა აქტივები/კაპიტალი
წმინდა აქტივები/კაპიტალი წარმოადგენს ამ სტანდარტში გამოყენებულ ტერმინს, რომელიც გამოიყენება ფინანსური მდგომარეობის შესახებ ანგარიშგებაში (აქტივებს მინუს ვალდებულებები) ნარჩენი ღირებულების საზომის აღსანიშნავად. წმინდა აქტივები/კაპიტალი შეიძლება იყოს დადებითი ან უარყოფითი. წმინდა აქტივები/კაპიტალის ნაცვლად შეიძლება გამოყენებულ იქნას სხვა ტერმინები იმის გათვალისწინებით, რომ მათი მნიშვნელობა სრულიად ნათელია.
ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგების წარდგენა
ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება უნდა ასახავდეს ფულადი სახსრების ნაკადების მოძრაობას მოცემული დროის მონაკვეთში საოპერაციო, საინვესტიციო და საფინანსო საქმიანობების ჭრილში.
ნებისმიერი ერთეული წარმოადგენს ფულადი სახსრების ნაკადების საკუთარ ანგარიშს საოპერაციო, საინვესტიციო და საფინანსო კუთხით, მისი საქმიანობის ხასიათიდან გამომდინარე. ინფორმაციის წარმოდგენა საქმიანობების მიხედვით მომხმარებლებს საშუალებას აძლევს შეაფასონ ამ საქმიანობების ზეგავლენა ერთეულის ფინანსურ მდგომარეობაზე და ფულადი სახსრების და მათი ეკვივალენტების რაოდენობა. ეს ინფორმაცია აგრეთვე შეიძლება გამოყენებულ იქნას საქმიანობის ამ სახეებს შორის არსებული კავშირების შეფასებისათვის.
ცალკე აღებული ოპერაცია შეიძლება მოიცავდეს სხვადასხვა სახის ფულად სახსრების ნაკადებს. მაგალითად, სესხის დაფარვის დროს ფულადი სახსრების მეშვეობით, რომელიც მოიცავს პროცენტსაც და სესხის ძირითად ნაწილსაც, მასში პროცენტის ელემენტი შეიძლება ჩაითვალოს საოპერაციო საქმიანობად, ხოლო ძირითადი ნაწილის დაფარვა - საფინანსო საქმიანობად.
საოპერაციო საქმიანობა
ერთეულის წმინდა ფულადი სახსრების ნაკადები საოპერაციო საქმიანობიდან წარმოადგენს საკვანძო მაჩვენებელს ფულადი სახსრებით უზრუნველყოფის მასშტაბის დასადგენად, რომლებიც მიღებულია:
(ა) გადასახადებიდან (პირდაპირ ან არაპირდაპირ); ან
(ბ) ერთეულის მიერ მიწოდებული საქონლისა და მომსახურების მომხმარებლებისგან.
წმინდა ფულადი სახსრების მოცულობა აგრეთვე გვიჩვენებს ერთეულის უნარს შეინარჩუნოს ფუნქციონირების შესაძლებლობა, მოახდინოს ვალდებულებების გასტუმრება, დივიდენდების ან ანალოგიური გადახდების განაწილება და განახორციელოს ინვესტიციები დაფინანსების გარე წყაროების გამოყენების გარეშე. სახელმწიფოს მთლიანი კონსოლიდირებული საოპერაციო ფულადი ნაკადები აჩვენებს სახელმწიფოს მიერ მისი მიმდინარე საქმიანობის დაფინანსების მოცულობას გადასახადების და შემოსულობების მეშვეობით. ინფორმაცია წარსული საოპერაციო საქმიანობის შედეგად წარმოქმნილი ფულადი ნაკადების შესახებ სასარგებლოა სხვა ინფორმაციასთან ერთად, მომავალი საოპერაციო საქმიანობის შედეგად წარმოქმნილი ფულადი ნაკადების პროგნოზირებისათვის.
საოპერაციო საქმიანობის შედეგად წარმოქმნილი ფულადი სახსრების ნაკადები დაკავშირებულია ერთეულის ძირითადი საქმიანობიდან მიღებულ ფულად სახსრებთან. საოპერაციო საქმიანობის შედეგად წარმოქმნილი ფულადი სახსრების ნაკადების მაგალითებს წარმოადგენს:
(ა) ფულადი შემოსულობები გადასახადებიდან, მოსაკრებლებიდან და ჯარიმებიდან;
(ბ) ფულადი შემოსულობები ერთეულის მიერ საქონლის რეალიზაციიდან და მომსახურების გაწევიდან;
(გ) ფულადი შემოსულობები გრანტებიდან ან ტრანსფერებიდან და სხვა ასიგნებებიდან ან საბიუჯეტო უფლებამოსილებებიდან, რომლებიც ხორციელდება ცენტრალური ხელისუფლების ან საჯარო სექტორის სხვა ერთეულების მიერ;
(დ) ფულადი შემოსულობები როიალტიდან, ჰონორარებიდან, საკომისიო და სხვა სახის შემოსავლებიდან;
(ე) ფულადი გადახდები საჯარო სექტორის სხვა ერთეულების მიმართ მათი ოპერაციების დაფინანსებისთვის (სესხების გარდა);
(ვ) ფულადი გადახდები საქონლისა და მომსახურების მომწოდებელთათვის;
(ზ) თანამშრომლებისათვის და მათი სახელით ფულადი გადახდები;
(თ) ფულადი შემოსულობები და გადახდები სადაზღვევო ერთეულის მიერ სადაზღვევო პრემიების და მოთხოვნების სახით, ანუიტეტები და სხვა სადაზღვევო სარგებელი;
(ი) ადგილობრივი ქონების გადასახადის ან მოგების გადასახადის (თუ ასეთი არსებობს) შედეგად წარმოქმნილი ფულადი გადახდები, რომლებიც დაკავშირებულია საოპერაციო საქმიანობასთან;
(კ) ფულადი შემოსულობები და გადახდები წარმოქმნილი ხელშეკრულებებიდან, რომლებიც დადებულია სადილერო ან სავაჭრო მიზნებით;
(ლ) ფულადი შემოსულობები ან გადახდები, დაკავშირებული საქმიანობის შეწყვეტასთან; და
(მ) ფულადი შემოსულობები ან გადახდები, დაკავშირებული სადავო საკითხების გადაწყვეტასთან.
ზოგიერთმა ოპერაციამ, რომელიც მაგალითად დაკავშირებულია ძირითადი აქტივების ერთეულის გაყიდვასთან, შეიძლება გამოიწვიოს მოგება ან ზარალი, რომელიც ასახულია მოგების ან ზარალის გაანგარიშებაში. ფულადი სახსრების ნაკადები, დაკავშირებული ამ ოპერაციებთან, წარმოადგენს საინვესტიციო საქმიანობის შედეგად წარმოქმნილი ფულადი სახსრების ნაკადებს. თუმცა, ფულადი ხარჯები გაწეული მშენებლობისთვის ან აქტივების შეძენა სხვა პირებისთვის მათი იჯარით გაცემის მიზნით და შემდეგ მათი გაყიდვის მიზნით, როგორც ეს გადმოცემულია სსბსსს 17–ს - ძირითადი აქტივები 83ა პუნქტში, განიხილება როგორც ფულადი სახსრების ნაკადები საოპერაციო საქმიანობიდან.
ერთეული შეიძლება იყოს ფასიანი ქაღალდების და კრედიტების მფლობელი სადილერო ან სავაჭრო მიზნებით, რაც ამ შემთხვევაში შეიძლება განხილულ იქნას, როგორც მარაგები შეძენილი შემდგომი გაყიდვის მიზნით. ამიტომ, ამგვარი ფასიანი ქაღალდების შეძენის ან გაყიდვის შედეგად წარმოქმნილი ფულადი სახსრების ნაკადები მიეკუთვნება საოპერაციო საქმიანობას. ანალოგიურად, ფულადი ავანსები და სესხები გაცემული საჯარო ფინანსური ინსტიტუტების მიერ, ჩვეულებრივ განიხილება საოპერაციო საქმიანობად, ვინაიდან მიეკუთვნება ამ ერთეულის ფულადი სახსრების წარმოქმნის ძირითად წყაროს.
ზოგიერთ იურისდიქციაში მთავრობები ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულები გამოყოფენ სახსრებს რომელიმე ერთეულის საქმიანობის დაფინანსებისათვის, მაგრამ არ ხდება ამ სახსრების ნათლად გამიჯვნა მიმდინარე, კაპიტალურ და კაპიტალში შენატანის მიხედვით. როდესაც ერთეული ვერ ახდენს საბიუჯეტო ასიგნებების ცალკე გამიჯვნას მიმდინარე, კაპიტალურ და კაპიტალში შენატანს შორის, მან მოცემული ასიგნება უნდა განიხილოს, როგორც საოპერაციო საქმიანობის ფულადი სახსრების ნაკადების ნაწილი და ეს ფაქტი უნდა გაამჟღავნოს ფინანსური ანგარიშგების განმარტებითი შენიშვნების ნაწილში.
საინვესტიციო საქმიანობა
საინვესტიციო საქმიანობიდან ფულადი სახსრების ნაკადების ცალკე წარმოდგენა მნიშვნელოვანია, ვინაიდან გვიჩვენებს თუ ფულადი სახსრების რა მოცულობა იყო მიმართული იმ რესურსებში, რომლებიც მომავალში ხელს შეუწყობს ერთეულის მიერ მომსახურების გაწევას. საინვესტიციო საქმიანობად ჩაითვლება მხოლოდ ის ფულადი გადინება, რომელიც აღიარებულ იქნა აქტივად ფინანსური მდგომარეობის შესახებ ანგარიშგებაში. საინვესტიციო საქმიანობასთან დაკავშირებული ფულადი ნაკადების მაგალითებია:
(ა) ძირითადი აქტივების, არამატერიალური და სხვა გრძელვადიანი აქტივების შესაძენად ფულადი გადახდები. ამაში აგრეთვე შედის სამეცნიერო–კვლევით სამუშაოებზე გაწეული კაპიტალიზებული დანახარჯები და საკუთარი წარმოების ძირითადი აქტივები;
(ბ) ძირითადი აქტივების, არამატერიალური და სხვა გრძელვადიანი აქტივების რეალიზაციიდან მიღებული ფულადი შემოსულობები;
(გ) სხვა ერთეულების წილობრივი ან სავალო ინსტრუმენტების შეძენის მიზნით და ერთობლივ საქმიანობაში წილობრივი მონაწილეობის მიზნით (გარდა გადახდებისა ფულად ეკვივალენტებთან გათანაბრებული ინსტრუმენტებისათვის ან სადილერო/სავაჭრო ინსტრუმენტებისათვის) ფულადი გადახდები;
(დ) ფულადი შემოსულობები სხვა ერთეულების წილობრივი ან სავალო ინსტრუმენტების და ერთობლივი საქმიანობის წილების რეალიზაციიდან (გარდა იმ ინსტრუმენტებისა, რომლებიც განიხილება ფულად ეკვივალენტებად და სადილერო ან სავაჭრო ინსტრუმენტებად);
(ე) ფულადი ავანსები და სესხები გაცემული სხვა პირებზე (გარდა საჯარო საფინანსო ინსტიტუტების მიერ გაცემული ავანსებისა და სესხებისა);
(ვ) სხვა პირებზე გაცემული ავანსების და სესხების დაფარვის შედეგად მიღებული ფულადი შემოსულობები (გარდა საჯარო საფინანსო ინსტიტუტებზე გაცემული ავანსებისა და სესხებისა);
(ზ) ფულადი გადახდები ფიუჩერსულ კონტრაქტებზე, ფორვარდულ კონტრაქტებზე, ოფციურ კონტრაქტებზე და სვოპ კონტრაქტებზე, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც კონტრაქტები იდება სადილერო და სავაჭრო მიზნებით ან გადახდები განიხილება, როგორც საფინანსო საქმიანობა; და
(თ) ფულადი შემოსულობები ფიუჩერსული კონტრაქტებიდან, ფორვარდული კონტრაქტებიდან, ოფციური კონტრაქტებიდან და სვოპ კონტრაქტებიდან, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც კონტრაქტები იდება სადილერო და სავაჭრო მიზნებით დადებული კონტრაქტებისა ან შემოსულობები განიხილება, როგორც საფინანსო საქმიანობა.
როდესაც კონტრაქტი განიხილება გარკვეული მუხლის ჰეჯირების ინსტრუმენტად, თვით კონტრაქტის ფულადი სახსრების ნაკადები განიხილება ჰეჯირებულ ანგარიშზე არსებული ფულადი სახსრების ნაკადების ანალოგიურად.
საფინანსო საქმიანობა
საფინანსო საქმიანობიდან წარმოქმნილი ფულადი სახსრების ნაკადების ცალკე წარმოდგენა მნიშვნელოვანია, ვინაიდან იგი საჭიროა ერთეულის კაპიტალის ფორმირებაში მონაწილეთა მომავალი ფულადი ნაკადების მიმართ მოთხოვნებზე სათანადო პროგნოზის გასაკეთებლად. საფინანსო საქმიანობასთან დაკავშირებული ფულადი სახსრების ნაკადების მაგალითებს წარმოადგენენ:
(ა) ფულადი შემოსავლები მიღებული სავალო ფასიანი ქაღალდების გამოშვებიდან, სესხებიდან, თამასუქებიდან, ობლიგაციებიდან, გირაოებიდან და სხვა მოკლევადიანი და გრძელვადიანი სესხებიდან;
(ბ) სესხების დასაფარად გამოყოფილი ფულადი სახსრები; და
(გ) მოიჯარის მიერ ფინანსური იჯარის ვალდებულებების შესამცირებლად გადახდილი ფულადი სახსრები.
საოპერაციო საქმიანობასთან დაკავშირებული ფულადი სახსრების ნაკადების წარდგენა
საოპერაციო საქმიანობასთან დაკავშირებული ფულადი სახსრების ნაკადები ერთეულმა უნდა წარმოადგინოს:
(ა) პირდაპირი მეთოდით, რომელშიც მოცემულია ფულადი შემოსულობების და გადახდების მთლიანი ნაკადები; ან
(ბ) არაპირდაპირი მეთოდით, რომლის მიხედვითაც ნამეტი ან დეფიციტი კორექტირდება არაფულადი ოპერაციების შედეგებით, წარსული და მომავალი პერიოდის საოპერაციო შემოსულობების და გადახდების გადავადების ან დარიცხვის გათვალისწინებით, რომლებიც დაკავშირებულია საინვესტიციო ან საფინანსო საქმიანობის ფულადი სახსრების ნაკადებთან.
ერთეულებს ეძლევათ რეკომენდაცია წარმოადგინონ ფულადი ნაკადები საოპერაციო საქმიანობიდან პირდაპირი მეთოდის გამოყენებით. პირდაპირი მეთოდი იძლევა ისეთ ინფორმაციას, რომელიც (ა) სასარგებლოა მომავალი ფულადი ნაკადების შესაფასებლად, და (ბ) არაპირდაპირი მეთოდის მეშვეობით მიუწვდომელია. პირდაპირი მეთოდის მიხედვით, ინფორმაცია მთლიანად მიღებული ან მთლიანად გაცემული ფულადი სახსრების ძირითადი მუხლების შესახებ შეიძლება მიღებულ იქნეს
(ა) ერთეულის ბუღალტრული წიგნებიდან; ან
(ბ) საოპერაციო შემოსავლების კორექტირებით, საოპერაციო ხარჯების კორექტირებით (საპროცენტო და მსგავსი შემოსავალი და საპროცენტო და მსგავსი ხარჯი სახელმწიფო ფინანსური ინსტიტუტებისთვის), და ფინანსური შედეგების შესახებ ანგარიშგების სხვა მუხლების კორექტირების საფუძველზე, შემდეგის გათვალისწინებით:
(1) საანგარიშგებო პერიოდში მატერიალურ მარაგებსა და საოპერაციო საქმიანობის შედეგად წარმოქმნილ მოთხოვნებსა და ვალდებულებებში მომხდარი ცვლილებები;
(2) სხვა არაფულადი მუხლები; და
(3) სხვა მუხლები, რომლებიც გვიჩვენებს საინვესტიციო და საფინანსო საქმიანობასთან დაკავშირებულ ფულადი სახსრების ნაკადებს.
29. ერთეულებს, რომლებიც იყენებენ პირდაპირ მეთოდს საოპერაციო საქმიანობიდან ფულადი ნაკადების ანგარიშგების დროს, საოპერაციო საქმიანობის წმინდა ფულადი სახსრების ნაკადების ანგარიშთან ერთად, რეკომენდაცია ეძლევათ აგრეთვე წარმოადგინონ საოპერაციო საქმიანობის ნამეტის/დეფიციტის შეჯერებული ანგარიში. ეს შეჯერება შეიძლება აისახოს, როგორც ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში, აგრეთვე ფინანსური ანგარიშგების განმარტებითი შენიშვნების ნაწილში.
30. არაპირდაპირი მეთოდით საოპერაციო საქმიანობასთან დაკავშირებული წმინდა ფულადი სახსრების ნაკადები განისაზღვრება ჩვეულებრივ საქმიანობასთან დაკავშირებით ნამეტის და დეფიციტის კორექტირებით შემდეგ მუხლებზე დაყრდნობით:
(ა) საანგარიშო პერიოდში მატერიალურ მარაგებსა და საოპერაციო მოთხოვნებსა და ვალდებულებებში მომხდარი ცვლილებები;
(ბ) არაფულადი მუხლები, როგორიცაა ცვეთა, ანარიცხები, გადავადებული გადასახადები, უცხოურ ვალუტასთან დაკავშირებით მიღებული არარეალიზებული მოგება და ზარალი, მეკავშირე ერთეულების გაუნაწილებელი მოგება და უმცირესობის ინტერესი; და
(გ) ყველა სხვა მუხლები, რომლებიც გვიჩვენებს საინვესტიციო ან საფინანსო საქმიანობასთან დაკავშირებულ ფულად ნაკადებს.
(დ) [ამოღებულია]
საინვესტიციო და საფინანსო საქმიანობასთან დაკავშირებული ფულადი სახსრების ნაკადების წარდგენა
31. ერთეულმა ცალ–ცალკე უნდა წარმოადგინოს საინვესტიციო და საფინანსო საქმიანობასთან დაკავშირებული ფულადი შემოსულობების და გადახდების მთლიანი ნაკადები, ძირითადი კატეგორიების მიხედვით, გარდა ნეტო საფუძველზე წარდგენილი ფულადი სახსრების ნაკადებისა, რომელიც აღწერილია 32-ე და 35-ე პუნქტებში.
ფულადი სახსრების ნაკადების წარდგენა ნეტო მეთოდით
32. საოპერაციო, საინვესტიციო ან საფინანსო საქმიანობით წარმოქმნილი შემდეგი ფულადი სახსრების ნაკადები შეიძლება წარდგენილ იქნეს ნეტო საფუძველზე:
(ა) კლიენტების, გადასახადის გადამხდელების ან ბენეფიციარების სახელით ფულადი შემოსულობები და გადახდები, როდესაც ფულადი სახსრების ნაკადები ასახავს უფრო მეტად სხვა პირების, ვიდრე ერთეულების საქმიანობას; და
(ბ) ფულადი შემოსულობები და გადახდები იმ მუხლების მიხედვით, რომელთათვის დამახასიათებელია სწრაფი ბრუნვა, თანხების დიდი ოდენობა და განაღდების მოკლე ვადები.
პუნქტი 32(ა) ასახავს მხოლოდ იმ ოპერაციებს, რომელთა შედეგად მიღებული ფულადი სახსრების ნაშთები კონტროლდება ანგარიშვალდებული ერთეულების მიერ. ამგვარი ფულადი შემოსულობების და გადახდების მაგალითები მოიცავს:
(ა) გადასახადების შეგროვებას სახელმწიფო ხელისუფლების ორგანოს ერთი დონის მიერ სხვა სახელმწიფო ხელისუფლების ორგანოს დონისათვის, რომელშიც არ შედის ის გადასახადები, რომლებიც გამოიყენება სახელმწიფოს მიერ საკუთარი სარგებლობისათვის გადასახადების გადანაწილების წესებიდან გამომდინარე;
(ბ) საჯარო ფინანსური ინსტიტუტის მოთხოვნამდე დეპოზიტების მიღება და განაღდება;
(გ) ფონდები კლიენტებისათვის სატრასტო და საინვესტიციო ერთეულების მიერ; და
(დ) ქონების მესაკუთრის სახელზე მიღებული და გადახდილი საიჯარო ქირა.
32(ბ) პუნქტში მოყვანილი ფულადი შემოსულობების და გადახდების მაგალითებია ავანსად გადახდა და ვალდებულებების დაფარვა:
(ა) ინვესტიციის შეძენის ან გაყიდვის; და
(ბ) სხვა მოკლევადიანი სესხების, მაგალითად, რომელთა დაფარვის ვადა არის სამი თვე ან უფრო ნაკლები.
ფულადი სახსრების ნაკადები წარმოქმნილი საჯარო ფინანსური ინსტიტუტის ყველა ქვემოთჩამოთვლილი საქმიანობიდან შეიძლება წარმოდგენილ იქნას ნეტო საფუძველზე:
(ა) ფულადი შემოსულობები და გადახდები გადახდის ფიქსირებული ვადის მქონე დეპოზიტების აღიარებისა და გადახდისათვის;
(ბ) დეპოზიტების განთავსება ან მათი გამოტანა სხვა ფინანსური ინსტიტუტებიდან; და
(გ) საავანსო გადახდები და სესხები, გაცემული მომხმარებლებისადმი და მათი დაფარვა ფულადი ფორმით.
ფულადი სახსრების ნაკადები უცხოურ ვალუტაში
უცხოურ ვალუტაში განხორციელებული ოპერაციები უნდა აისახოს ერთეულის სამუშაო ვალუტაში, ფულადი სახსრების ნაკადების წარმოქმნის დღეს, სამუშაო ვალუტასა და უცხოურ ვალუტას შორის არსებული გაცვლითი კურსის მიხედვით.
უცხოური კონტროლს დაქვემდებარებული ერთეულის ფულადი სახსრების ნაკადები უნდა დაკონვერტირდეს სამუშაო ვალუტაში, სამუშაო ვალუტასა და უცხოურ ვალუტას შორის გასაცვლელი სავალუტო კურსით, ფულადი ნაკადების თარიღებისთვის.
უცხოურ ვალუტაში დენომინირებული ფულადი სახსრების ნაკადების წარდგენა ხორციელდება სსბასს 4 უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები–ს შესაბამისად. მოცემული იძლევა შესაძლებლობას გამოყენებულ იქნას რეალურთან მიახლოებული გაცვლითი კურსი. მაგალითად, დროის გარკვეულ მონაკვეთში საშუალო შეწონილი გაცვლითი კურსი შეიძლება გამოყენებულ იქნას უცხოურ ვალუტაში ოპერაციების ასახვისათვის ან უცხოურ კონტროლს დაქვემდებარებული ერთეულის ფულადი სახსრების ნაკადების გადაანგარიშებისათვის ეროვნულ ვალუტაში. სსბასს 4 კრძალავს უცხოურ კონტროლს დაქვემდებარებული ერთეულის ფულადი სახსრების ნაკადების გადაანგარიშებას ანგარიშგების თარიღისათვის არსებული გაცვლითი კურსის გამოყენებით.
უცხოური ვალუტის გაცვლითი კურსის ცვლილებით გამოწვეული არარეალიზებული მოგება და ზარალი არ წარმოადგენს ფულადი სახსრების ნაკადებს. თუმცა, გაცვლითი კურსის ცვლილების ზეგავლენა ხელმისაწვდომ ან მოსალოდნელ ფულად სახსრებზე და მის ეკვივალენტებზე უცხოურ ვალუტაში აისახება ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში იმისათვის, რომ მოხდეს ფულადი სახსრების და მისი ეკვივალენტების შეჯერება საანგარიშო პერიოდის დასაწყისსა და ბოლოსათვის. მოცემული თანხები აისახება საოპერაციო, საინვესტიციო და საფინანსო საქმიანობასთან დაკავშირებული ფულადი ნაკადებისაგან განცალკევებულად და შეიცავს საკურსო სხვაობას, თუ ასეთს ჰქონდა ადგილი, იმ შემთხვევებში, როდესაც ფულადი სახსრების ნაკადები ანგარიშგებაში ნაჩვენებია გასაცვლელი სავალუტო კურსით, საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოსათვის.
პროცენტები და დივიდენდები ან მსგავსი განაწილების ფორმები
პროცენტების და დივიდენდების სახით მიღებული და გაცემული ფულადი სახსრების ნაკადები უნდა აისახოს განცალკევებით. მათი კლასიფიცირება უნდა მოხდეს უცვლელად, პერიოდიდან პერიოდამდე, როგორც საოპერაციო, საინვესტიციო და საფინანსო საქმიანობა.
საანგარიშგებო პერიოდში გადახდილი პროცენტების მთლიანი თანხა ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში აისახება იმისდა მიუხედავად, აღიარებულია ისინი როგორც ხარჯები მოგებისა და ზარალის ანგარიშგებაში, თუ კაპიტალიზებულია ალტერნატიული მეთოდის შესაბამისად სსბასს 5–ში სესხით სარგებლობასთან დაკავშირებული დანახარჯები.
გადახდილი და მიღებული პროცენტები და დივიდენდები საფინანსო დაწესებულებებისათვის, ჩვეულებრივ, კლასიფიცირდება, როგორც საჯარო ფინანსური ინსტიტუტის საოპერაციო საქმიანობის ფულადი სახსრების ნაკადები. თუმცა, სხვა ერთეულებისათვის არ არსებობს ერთიანი მოსაზრება ამგვარი ფულადი სახსრების ნაკადების კლასიფიცირების შესახებ. გადახდილი და მიღებული პროცენტები და დივიდენდები შეიძლება კლასიფიცირდეს როგორც საოპერაციო ფულადი სახსრების ნაკადები, რადგან ისინი მონაწილეობენ ნამეტის და დეფიციტის განსაზღვრაში. ამის საპირისპიროდ, გადახდილი და მიღებული პროცენტები და დივიდენდები ასევე შეიძლება კლასიფიცირდეს, შესაბამისად, როგორც ფინანსური და საინვესტიციო ფულადი სახსრების ნაკადები, რადგან ისინი წარმოადგენენ ფინანსური რესურსების მოზიდვის დანახარჯებს ან ინვესტიციების უკუგებას.
გადახდილი დივიდენდები ან მსგავსი განაწილების ფორმები შეიძლება კლასიფიცირდეს ფულადი სახსრების ნაკადებად საფინანსო საქმიანობიდან, რადგან ისინი წარმოადგენს ფინანსური რესურსების მოზიდვის დანახარჯებს. როგორც ალტერნატივა, გადახდილი დივიდენდები და მსგავსი განაწილების ფორმები შეიძლება კლასიფიცრდეს როგორც საოპერაციო საქმიანობიდან მიღებული ფულადი ნაკადების შემადგენელი ნაწილი, რათა დაეხმაროს ინფორმაციის მომხმარებლებს განსაზღვრონ ერთეულის შესაძლებლობა ეს გადახდები განახორციელოს საოპერაციო ფულადი სახსრების ნაკადებიდან.
წმინდა ნამეტზე გადასახადები
წმინდა ნამეტზე. გადასახადთან დაკავშირებული ფულადი სახსრების ნაკადები ცალკე აისახება და კლასიფიცირდება როგორც საოპერაციო საქმიანობიდან მიღებული ფულადი სახსრები ნაკადები, იმ შემთხვევების გარდა, როდესაც ისინი კონკრეტულად განისაზღვრება საფინანსო და საინვესტიციო საქმიანობად.
საჯარო სექტორის ერთეულები. როგორც წესი, გათავისუფლებული არიან წმინდა ნამეტზე გადასახადებისაგან. მიუხედავად ამისა, საჯარო სექტორის ზოგიერთი ერთეული შეიძლება ფუნქციონირებდეს საგადასახადო რეჟიმთან გათანაბრებულ პირობებში, სადაც გადასახადები დაკისრებულია იმავე სახით, როგორც ეს კერძო სექტორის საწარმოებში ხორციელდება.
წმინდა ნამეტზე გადასახადები წარმოიშობა იმ ოპერაციების შედეგად, რომლებიც წარმოშობს ფულადი სახსრების ნაკადებს და კლასიფიცირდება საოპერაციო, საინვესტიციო და საფინანსო საქმიანობად ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში. საგადასახადო ხარჯი ადვილად მიეკუთვნება საინვესტიციო ან საფინანსო საქმიანობას, მაგრამ შესაბამისი საგადასახადო ფულადი სახსრების ნაკადების მიკუთვნება, ხშირად, მიზანშეწონილი არ არის და შეიძლება წარმოიშვას განსხვავებულ პერიოდში, ვიდრე მოცემულ ოპერაციასთან დაკავშირებული ფულადი სახსრების ნაკადები. ამიტომ გადახდილ გადასახადებს, როგორც წესი, მიაკუთვნებენ საოპერაციო საქმიანობის ფულადი სახსრების ნაკადებს. თუ მიზანშეწონილია საგადასახადო ფულადი სახსრების ნაკადების მიკუთვნება ცალკეული ოპერაციისათვის, რომელიც წარმოშობს ფულადი სახსრების ნაკადებს და თავის მხრივ მიეკუთვნება საინვესტიციო ან საფინანსო საქმიანობას, ასეთ შემთხვევაში საგადასახადო ფულადი სახსრების ნაკადები შესაბამისად მიეკუთვნება საინვესტიციო ან საფინანსო საქმიანობას. როდესაც საგადასახადო ფულადი სახსრების ნაკადები განაწილებულია ერთზე მეტი სახეობის საქმიანობაზე, განმარტებით შენიშვნებში ნაჩვენები უნდა იყოს გადახდილი გადასახადების მთლიანი თანხა.
ინვესტიციები კონტროლირებულ ერთეულებში, მეკავშირე ერთეულებში და ერთობლივ საქმიანობაში
როდესაც მეკავშირე ან კონტროლირებულ ერთეულებში ინვესტიციების ბუღალტრული აღრიცხვისათვის გამოიყენება კაპიტალ–მეთოდი ან დანახარჯ–მეთოდი, ინვესტორი ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში შემოიფარგლება ფულადი სახსრების ნაკადებით მასსა (ინვესტორსა) და ინვესტირებულ ერთეულს შორის, მაგალითად დივიდენდების ან მსგავსი განაწილებებისა და ავანსების მიმართ.
ერთეული, რომელიც კაპიტალ-მეთოდით წარადგენს თავის წილს მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში, ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში ჩართავს მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში განხორციელებულ ინვესტიციებთან დაკავშირებულ ფულადი სახსრების ნაკადებს, აგრეთვე, თანხების განაწილებასა და სხვა გადახდებს, ან შემოსულობებს მასსა და მეკავშირე ერთეულს, ან ერთობლივ საქმიანობას შორის.
შეძენები და გასვლები კონტროლირებული და სხვა საოპერაციო ერთეულების
ფულადი სახსრების მთლიანი ნაკადები, რომლებიც წარმოიშობა კონტროლირებულ ერთეულებსა და სხვა საოპერაციო ერთეულებზე კონტროლის აღებასთან ან დაკარგვასთან დაკავშირებით, ცალკე უნდა იქნეს წარდგენილი და კლასიფიცირებული უნდა იყოს როგორც საინვესტიციო საქმიანობა.
ერთეულმა საანგარიშგებო პერიოდში კონტროლირებულ ერთეულებსა და სხვა საოპერაციო ერთეულებზე კონტროლის აღებასთან და დაკარგვასთან დაკავშირებით, ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში აგრეგირებულად უნდა ასახოს შემდეგი:
(ა) გადახდილი ან მიღებული მთლიანი ანაზღაურება;
(ბ) ფულადი სახსრებით და მათი ეკვივალენტებით ანაზღაურებული ნაწილი;
(გ) ფულადი სახსრების და მათი ეკვივალენტების ოდენობა კონტროლირებულ ერთეულში ან სხვა საოპერაციო ერთეულში, რომელზეც აიღო კონტროლი ან დაკარგა; და
(დ) იმ კონტროლირებული ერთეულის ან სხვა საოპერაციო ერთეულის ფულადი სახსრებისა და მათი ეკვივალენტებისაგან განსხვავებული აქტივები და ვალდებულებები, დაჯამებული ძირითადი კატეგორიების მიხედვით, რომელზეც აიღო კონტროლი ან დაკარგა.
50ა. საინვესტიციო ერთეულს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 35-ში, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, არ ევალება 50 (გ) ან 50 (დ) პუნქტების გამოყენება კონტროლირებულ ერთეულში ფლობილი ინვესტიციის მიმართ, რომლის შეფასება მოითხოვება სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით. მაკონტროლებელმა ერთეულმა, რომელიც არ წარმოადგენს საინვესტიციო ერთეულს, არ უნდა გამოიყენოს 50 (გ) ან 50 (დ) პუნქტები კონტროლირებულ საინვესტიციო ერთეულში ფლობილი ინვესტიციის მიმართ, იმ მოცულობით, რომ ინვესტიცია შეფასდეს სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით.
კონტროლირებულ ერთეულებზე ან სხვა საოპერაციო ერთეულებზე კონტროლის აღებასთან ან დაკარგვასთან დაკავშირებული ფულადი სახსრების ნაკადების შედეგების განცალკევებით წარდგენა, ასევე განცალკევებით განმარტებული, შეძენილი და გაყიდული აქტივებისა და ვალდებულებების თანხები, მომხმარებელს ეხმარება, ამგვარი ფულადი სახსრების ნაკადები განასხვაოს საოპერაციო, საინვესტიციო და საფინანსო საქმიანობასთან დაკავშირებული ფულადი სახსრების ნაკადებისაგან. არ შეიძლება კონტროლის დაკარგვით წარმოშობილი ფულადი სახსრების ნაკადების გამოქვითვა კონტროლის აღებით წარმოქმნილი ფულადი სახსრების ნაკადებისაგან.
აგრეგირებული ფულადი თანხა, გადახდილი ან მიღებული შეძენის ან გაყიდვის ანაზღაურების სახით, ასახულია ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში როგორც მიღებული და გასხვისებული ნეტო ფულადი სახსრები და მათი ეკვივალენტები.
52ა. კონტროლირებულ ერთეულში მფლობელობის წილის ისეთი ცვლილების შედეგად წარმოშობილი ფულადი სახსრების ნაკადები, რომელიც არ იწვევს კონტროლის დაკარგვას, კლასიფიცირებული უნდა იყოს საფინანსო საქმიანობასთან დაკავშირებულ ფულადი სახსრების ნაკადებად, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც კონტროლირებული ერთეული საინვესტიციო ერთეულს, როგორც ეს სსბასს 35-შია განმარტებული, საკუთრებაში იმყოფება და მისი შეფასება მოითხოვება სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით.
52ბ.კონტროლირებული ერთეულის მფლობელობის წილის ისეთი ცვლილება, რომელიც არ იწვევს კონტროლის დაკარგვას, როგორიცაა შემდგომში მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ კონტროლირებული ერთეულის წილობრივი ინსტრუმენტების ყიდვა ან გაყიდვა, აისახება როგორც საკუთარ კაპიტალზე შესრულებული ოპერაცია (იხ. სსბასს 35), იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც კონტროლირებული ერთეული საინვესტიციო ერთეულის საკუთრებაში იმყოფება და მისი შეფასება მოითხოვება სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით. შესაბამისად, ამის შედეგად წარმოქმნილი ფულადი სახსრების ნაკადები ისეთივე წესით კლასიფიცირდება, როგორც კონტროლირებული ერთეულის მესაკუთრეებთან შესრულებული სხვა ოპერაციები, რომლებიც აღწერილია 26-ე პუნქტში.
კონტროლირებული ერთეულის ან მოქმედი შეძენილი ან გასხვისებული ერთეულის აქტივები და ვალდებულებები გარდა ფულადი სახსრებისა და მათი ეკვივალენტებისა საჭიროებენ გამოქვეყნებას მხოლოდ იმ შემთხვევაში თუ კონტროლირებულმა ერთეულმა მანამდე აღიარა ეს აქტივები და ვალდებულებები. მაგალითად თუ საჯარო სექტორის ერთეული, რომელიც ამზადებს ანგარიშგებას საკასო მეთოდის მეშვეობით, შეძენილია სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ, შემძენი ერთეული არ იქნება ვალდებული გამოაქვეყნოს შეძენილი ერთეულის აქტივები და ვალდებულებები (გარდა ფულადი სახსრებისა და მათი ეკვივალენტებისა), ვინაიდან იმ ერთეულს არ ექნება აღიარებული არაფულადი აქტივები და ვალდებულებები.
არაფულადი ოპერაციები
ისეთი საინვესტიციო და საფინანსო ოპერაციები, რომლებიც არ საჭიროებს ფულად სახსრებს ან მათ ეკვივალენტებს, არ აისახება ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში. ეს ოპერაციები ფინანსური ანგარიშგების რომელიმე ნაწილში ისეთი ფორმით უნდა აისახოს, რომ იძლეოდეს ყველა შესაბამის ინფორმაციას ამ საინვესტიციო და საფინანსო საქმიანობების შესახებ.
ხშირად, საინვესტიციო და საფინანსო საქმიანობა პირდაპირ გავლენას არ ახდენს მიმდინარე ფულადი სახსრების ნაკადებზე, თუმცა მოქმედებს ერთეულის კაპიტალზე და აქტივების სტრუქტურაზე. არაფულადი ოპერაციების ამოღება ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებიდან შეესაბამება ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგების მიზანს, რადგან ამგვარი მუხლები არ გულისხმობს მიმდინარე პერიოდის ფულადი სახსრების ნაკადებს. არაფულადი ოპერაციების მაგალითებია:
(ა) აქტივების შეძენა შესაბამის ვალდებულებათა უშუალო აღებით ან ფინანსური იჯარით; და
(ბ) სასესხო ვალდებულებათა საკუთარ კაპიტალად კონვერტირება.
ფულადი სახსრებისა და მათი ეკვივალენტების ელემენტები
ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ფულადი სახსრებისა და მათი ეკვივალენტების ელემენტები და წარმოადგინოს ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში მოცემული თანხების შეჯერება ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ასახულ ეკვივალენტურ მუხლებთან.
იმის გამო, რომ მთელ მსოფლიოში გავრცელებულია ფულადი სახსრების მართვისა და საბანკო საქმის წარმოების სხვადასხვა სისტემა, სსბასს 1–თან შესაბამისობის მისაღწევად ერთეული აქვეყნებს პოლიტიკას, რომელიც განსაზღვრავს ფულადი სახსრებისა და მათი ეკვივალენტების შემადგენლობას.
ნებისმიერი ცვლილების გავლენა ფულადი სახსრებისა და მათი ეკვივალენტების კომპონენტების დადგენის პოლიტიკაში, მაგალითად როგორიცაა ცვლილება ისეთი ფინანსური ინსტრუმენტების კლასიფიკაციაში, რომლებიც ადრე განიხილებოდა ერთეულის საინვესტიციო პორტფელის ნაწილად, ამჯერად აისახება სსბასს 3–ის მიხედვით, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები.
სხვა განმარტებითი შენიშვნები
ერთეულმა ხელმძღვანელობის კომენტართან ერთად ფინანსური ანგარიშგების შენიშვნებში უნდა ასახოს მნიშვნელოვანი ფულადი სახსრებისა და მათი ეკვივალენტების ნაშთები, რომლებიც ეკუთვნის ერთეულს, მაგრამ მათი გამოყენება არ შეუძლია ეკონომიკურ ერთეულს.
მრავალი გარემოება არსებობს, რის გამოც ერთეულის კუთვნილი ფულადი სახსრები და მათი ეკვივალენტები ხელმიუწვდომელია გამოყენებისათვის ეკონომიკური ერთეულის მიერ. მაგალითად, როდესაც ფულადი სახსრები და მათი ეკვივალენტების ნაშთები ეკუთვნის კონტროლირებულ ერთეულს, რომელიც საქმიანობას ეწევა ისეთ ქვეყანაში, სადაც სავალუტო გაცვლა კონტროლდება ან სხვა სახის საკანონმდებლო შეზღუდვები კრძალავს ფულადი სახსრებისა და მათი ეკვივალენტების ნაშთების საერთო მიზნებისათვის გამოყენებას მაკონტროლებელი ერთეულის ან სხვა შვილობილი ერთეულების მიერ.
მომხმარებლებისათვის შეიძლება სასარგებლო იყოს დამატებითი ინფორმაცია ერთეულის ფინანსური მდგომარეობისა და ლიკვიდობის გასაცნობად. ამგვარი ინფორმაციის ასახვა ფინანსური ანგარიშგების შენიშვნებთან ერთად მისასალმებელია და შეიძლება მოიცავდეს:
(ა) გამოუყენებელ ნასესხებ თანხებს, რომლებიც შეიძლება გამოყენებულ იქნეს მომავალი საოპერაციო საქმიანობისათვის და კაპიტალთან დაკავშირებული ვალდებულებების დასაფარავად ამ საშუალებათა გამოყენების ნებისმიერი შეზღუდვის მითითებით.
(ბ) ამოღებულია
(გ) შეზღუდული ფულადი ნაშთების მოცულობას და შინაარსს.
როდესაც საბიუჯეტო ასიგნებები მომზადებულია საკასო მეთოდის საფუძველზე, ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება შეიძლება დაეხმაროს მომხმარებლებს ერთეულის აქტივობებს ან პროგრამებს და სახელმწიფოს საბიუჯეტო ინფორმაციას შორის არსებული კავშირების გასაგებად. სსბასს 1 შეიძლება გამოყენებულ იქნას მოკლე მიმოხილვისათვის, დაგეგმილი და ფაქტიური საბიუჯეტო თანხების შესადარებლად.
ძალაში შესვლის თარიღი
ერთეულმა უნდა მოახდინოს მოცემული სტანდარტის გამოყენება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც იწყება 2001 წლის 1 ივლისიდან ან ამ თარიღის შემდეგ. უფრო ადრეული გამოყენება მისასალმებელია. თუ რომელიმე ერთეული იყენებს მოცემულ სტანდარტს პერიოდისათვის, რომელიც იწყება 2001 წლის 1 ივლისამდე, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
63ა. 22–ე პუნქტი შეიცვალა სსბასს-ების გაუმჯობესების (2010 წლის იანვარი) გამოცემის შემდეგ. ერთეულმა უნდა მოახდინოს მოცემული ცვლილების ასახვა წლიურ ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომელიც იწყება 2011 წლის 1 იანვრიდან ან ამ თარიღის შემდეგ. უფრო ადრეული გამოყენება მისასალმებელია. თუ რომელიმე ერთეული იყენებს მოცემულ ცვლილებებს, რომელიც იწყება 2011 წლის 1 იანვრამდე, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და გამოიყენოს სსბასს 17–ის 83ა პუნქტი.
63ბ. 25-ე პუნქტი შეიცვალა სსბასს–ების გაუმჯობესების (2010 წლის ნოემბერი) გამოცემის შემდეგ. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს მოცემული ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც იწყება 2012 წლის 1 იანვრიდან ან ამ თარიღის შემდეგ. უფრო ადრეული გამოყენება მისასალმებელია. თუ რომელიმე ერთეული იყენებს ცვლილებას 2012 წლის 1 იანვრამდე პერიოდისათვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
63გ. 64-ე პუნქტი შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის შესაბამისი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) თავდაპირველი დანერგვა (2015 წლის იანვარი) გამოცემის შემდგომ. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს მოცემული ცვლილება წლიურ ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომელიც იწყება 2017 წლის 1 იანვრიდან ან ამ თარიღის შემდეგ. უფრო ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ რომელიმე ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს პერიოდისთვის, რომელიც იწყება 2017 წლის 1 იანვრამდე, მან ადრეული პერიოდისთვის ასევე უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებებიც.
63დ. სსბასს 35-სა, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება და სსბასს 37-ში, ერთობლივი შეთანხმებები, გამოცემული 2015 წლის იანვარში, შესწორებული იქნა მე-8, 30(ბ), 47-ე, 48-ე და 61(ბ) პუნქტები და დაემატა პუნქტები 50ა, 52ა და 52ბ. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილებები, როდესაც იგი გამოიყენებს სსბასს 35-ს და სსბასს 37-ს.
63ე. მე–3, მე–4 და მე–16 პუნქტები ამოღებულია სსბასს-ების გამოყენების (2016 წლის აპრილი) გამოცემის გამო. ერთეული ვალდებულია გამოიყენოს ეს ცვლილებები ყოველწლიურ ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, რომლებიც იწყება 2018 წლის 1 იანვარს ან მას შემდეგ. უფრო ადრეული გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
64. როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის შესაბამის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის შესაბამისი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) თავდაპირველი დანერგვა ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღის შესაბამისად, სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის, რომელიც მოიცავს პერიოდს დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვიდან ან ამ თარიღის შემდგომ.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 2-ის შემადგენელი ნაწილი.
ცვლილება სსბასს 2–ში, ბასსს-ს მიერ 2009 წელს გამოცემული ფასს-ების გადამუშავებიდან გამომდინარე
დს1. სსბასსს-მ განიხილა ცვლილებები ბასს 7–ში, რომლებიც ასახულია ფასს–ებში და გამოცემულია ბასსს–ის მიერ 2009 წლის აპრილში და ძირითადად დაეთანხმა ბასსს–ის შეხედულებებს ცვლილებების განხორციელებასთან დაკავშირებით. სსბასსს–მ დაასკვნა, რომ არ არსებობდა რაიმე მიზეზი საჯარო სექტორის კუთხით ამ ცვლილების არმიღებისათვის.
სსბასს 2–ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს.2 სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
საილუსტრაციო მაგალითები
მოცემული მაგალითები მოცემულია თანდართული სახით, მაგრამ არ წარმოადგენს სსბასს 2–ს ნაწილს.
ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება (ყველა ერთეულისთვის, გარდა ფინანსური ინსტიტუტებისა)
ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება პირდაპირი მეთოდით (პუნქტი 27(ა))
საჯარო სექტორის ერთეული—კონსოლიდირებული ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება 20X2 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით (ფულადი ერთეული ათასებში)
| (ფულადი ერთეული ათასებში) | 20X2 | 20X1 | |
ფულადი სახსრების ნაკადები საოპერაციო საქმიანობიდან |
|||
| შემოსულობები | |||
| გადასახადები | X | X | |
| საქონლისა და მომსახურების გაყიდვა | X | X | |
| გრანტები | X | X | |
| მიღებული საპროცენტო სარგებელი | X | X | |
| სხვა შემოსულობა | X | X | |
| გადასახდელები | |||
| დანახარჯები თანამშრომლებზე | (X) | (X) | |
| შენატანი საპენსიო ფონდში | (X) | (X) | |
| მომწოდებლები | (X) | (X) | |
| გადახდილი პროცენტი | (X) | (X) | |
| სხვა გადასახდელები | (X) | (X) | |
წმინდა ფულადი სახსრების ნაკადები საოპერაციო საქმიანობიდან |
X | X | |
ფულადი სახსრების ნაკადები საინვესტიციო საქმიანობიდან |
|||
| ძირითადი აქტივების შეძენა | (X) | (X) | |
| შემოსავლები ძირითადი აქტივების რეალიზაციიდან | X | X | |
| ინვესტიციების გაყიდვიდან მიღებული შემოსავლები | X | X | |
| ფასიანი ქაღალდების შეძენა უცხოურ ვალუტაში | (X) | (X) | |
წმინდა ფულადი სახსრების ნაკადები საინვესტიციო საქმიანობიდან |
(X) | (X) | |
|
|||
| შემოსავლები სესხებიდან | X | X | |
| სესხების დაფარვა | (X) | (X) | |
| დივიდენდების განაწილება ბიუჯეტისთვის | (X) | (X) | |
წმინდა ფულადი სახსრების ნაკადები საფინანსო საქმიანობიდან |
X | X | |
წმინდა ზრდა/შემცირება ფულად სახსრებში და მათ ეკვივალენტებში |
X | X | |
ფულადი სახსრების და მათი ეკვივალენტები პერიოდის დასაწყისში |
X | X | |
| ფულადი სახსრები და მათი ეკვივალენტები პერიოდის ბოლოს | X |
X |
შენიშვნები ფულადი ნაკადების ანგარიშგების მიმართ
(ა) ფულადი სახსრები და მათი ეკვივალენტები
ფულადი სახსრები და მათი ეკვივალენტები მოიცავს ნაღდ ფულს, საბანკო ნაშთებს და ინვესტიციებს ფულადი ბაზრის ინსტრუმენტებში. ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში ასახული ფულადი სახსრები და მათი ეკვივალენტები მოიცავს ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგების ამსახველ შემდეგ თანხებს:
| 20X2 | 20X1 | ||
| ნაღდი ფული და საბანკო ანგარიშების ნაშთები | X | X | |
| მოკლევადიანი ინვესტიციები | X | X | |
| X | X |
ერთეულს გააჩნია გამოუყენებელი საკრედიტო ხაზი X თანხის მოცულობით, საიდანაც X თანხა უნდა გამოყენებულ იქნას ინფრასტრუქტურულ პროექტებზე.
(ბ) ძირითადი აქტივები
გარკვეული დროის მანძილზე ეკონომიკურმა ერთეულმა შეიძინა ძირითადი აქტივები X თანხად, საიდანაც X მიღებულ იქნა მთავრობის მიერ გაცემული კაპიტალური გრანტით. X მოცულობის ფულადი სახსრების გადახდა მოხდა ძირითადი აქტივების შეძენის მიზნით.
(გ) საოპერაციო საქმიანობიდან წმინდა ფულადი სახსრების ნაკადების შეჯერება ნამეტთან/(დეფიციტთან)
(ფულადი ერთეული ათასებში) |
20X2 |
20X1 |
|
ნამეტი/(დეფიციტი) |
X |
X |
|
| არაფულადი მოძრაობა | |||
ცვეთა |
X |
X |
|
ამორტიზაცია |
X |
X |
|
საეჭვო ვალების რეზერვების ზრდა |
X |
X |
|
კრედიტორული დავალიანების ზრდა |
X |
X |
|
აღებული სესხების ზრდა |
X |
X |
|
რეზერვების ზრდა თანამშრომლებთან დაკავშირებული ხარჯებისათვის |
X |
X |
|
ძირითადი აქტივების რეალიზაციიდან მიღებული (მოგება)/ზარალი |
(X) |
(X) |
|
ინვესტიციების რეალიზაციიდან მიღებული (მოგება)/ზარალი |
(X) |
(X) |
|
სხვა მიმდინარე აქტივების ზრდა |
(X) |
(X) |
|
ინვესტიციების ზრდა გადაფასების შედეგად |
(X) |
(X) |
|
დებიტორული დავალიანების ზრდა |
(X) |
(X) |
|
წმინდა ფულადი სახსრების ნაკადები საოპერაციო საქმიანობიდან |
X |
X |
ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგების არაპირდაპირი მეთოდი (პუნქტი
27(ბ))
საჯარო სექტორის ერთეული—კონსოლიდირებული ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება 20X2 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით (ფულადი ერთეული ათასებში)
| (ფულადი ერთეული ათასებში) | 20X2 | 20X1 | |
ფულადი სახსრების ნაკადები საოპერაციო საქმიანობიდან შემოსულობები |
|||
| ნამეტი/(დეფიციტი) | X | X | |
| არაფულადი მოძრაობა | |||
| ცვეთა | X | X | |
| ამორტიზაცია | X | X | |
| საეჭვო ვალების რეზერვების ზრდა | X | X | |
| კრედიტორული დავალიანების ზრდა | X | X | |
| აღებული სესხების ზრდა | X | X | |
| რეზერვების ზრდა თანამშრომლებთან დაკავშირებული ხარჯებისათვის | X | X | |
| ძირითადი აქტივების რეალიზაციიდან მიღებული (მოგება)/ზარალი | (X) | (X) | |
| ინვესტიციების რეალიზაციიდან მიღებული (მოგება)/ზარალი | (X) | (X) | |
| სხვა მიმდინარე აქტივების ზრდა | (X) | (X) | |
| ინვესტიციების ზრდა გადაფასების შედეგად | (X) | (X) | |
| დებიტორული დავალიანების ზრდა | (X) | (X) | |
| წმინდა ფულადი სახსრების ნაკადები საოპერაციო საქმიანობიდან | X | X |
ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგების განმარტებითი შენიშვნები
(ა) ფულადი სახსრები და მათი ეკვივალენტები
ფულადი სახსრები და მათი ეკვივალენტები მოიცავს ნაღდ ფულს, საბანკო ნაშთებს და ინვესტიციებს ფულადი ბაზრის ინსტრუმენტებში. ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში ასახული ფულადი სახსრები და მათი ეკვივალენტები მოიცავს ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგების ამსახველ შემდეგ თანხებს:
| 20X2 | 20X1 | ||
| ნაღდი ფული და საბანკო ანგარიშების ნაშთები | X | X | |
| მოკლევადიანი ინვესტიციები | X | X | |
| X | X |
ერთეულს გააჩნია გამოუყენებელი საკრედიტო ხაზი X თანხის მოცულობით, საიდანაც X თანხა უნდა გამოყენებულ იქნას ინფრასტრუქტურულ პროექტებზე.
(ბ) ძირითადი აქტივები
გარკვეული დროის მანძილზე ეკონომიკურმა ერთეულმა შეიძინა ძირითადი აქტივები X თანხად, საიდანაც X მიღებულ იქნა მთავრობის მიერ გაცემული კაპიტალური გრანტით. X მოცულობის ფულადი სახსრების გადახდა მოხდა ძირითადი აქტივების შეძენის მიზნით.
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-5 ⬇
დანართი №3სსბასს 3—სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომებიგამომცემლისაგანწინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს), ძირითადად ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემული ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ 8-ს (ბასს 8) - სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები (შესწორებულ იქნა 2003 წელს). ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით, ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) წინამდებარე გამოცემაში გამოყენებულია ამონარიდები ბასს 8-დან. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
სსბასს 3—სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომებისსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 3 - სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები - გამოიცა 2000 წლის მაისში. 2006 წლის დეკემბერში სსბასსს-მ გამოსცა შესწორებული სსბასს 3. მოგვიანებით, სსბასს 3-ში ცვლილებები შევიდა შემდეგი სსბასს-ების შესაბამისად:
|
|---|
სსბასს 3-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
|
|---|---|---|
| შესავალი ნაწილი | ამოღებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება 2011 წლის ოქტომბერი |
| შნ11-ის ზემოთ სათაური | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება 2010 წლის ნოემბერი |
| 5 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 6 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 7 | ამოღებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 9 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 10 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 11 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 12 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 13 | ამოღებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 14 | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
|
| 15 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 17 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 22 | შეცვლილია | სსბასს 31, 2010 წლის იანვარი |
| 34 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 59ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 59ბ | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 59გ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება 2016 წლის აპრილი |
| 59დ | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 60 | შეცვლილია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
2006 წლის დეკემბერი
სსბასს 3—სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1–2
მოქმედების სფერო 3–6
განმარტებები 7–8
არსებითობა 8
სააღრიცხვო პოლიტიკა 9–36
სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევა და გამოყენება 9–15
სააღრიცხვო პოლიტიკის უცვლელობა 16
ცვლილებები სააღრიცხვო პოლიტიკაში 17–36
ცვლილებების შეტანა სააღრიცხვო პოლიტიკაში 24–32
რეტროსპექტული გამოყენება 27
რეტროსპექტულ გამოყენებასთან დაკავშირებული შეზღუდვები 28–32
განმარტებითი შენიშვნები 33–36
ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში 37–45
განმარტებითი შენიშვნები 44–45
შეცდომები 46–54
რეტროსპექტულ გადაანგარიშებასთან დაკავშირებული
შეზღუდვები 48–53
წინა საანგარიშგებო პერიოდის შეცდომების განმარტებით
შენიშვნებში ასახვა 54
რეტროსპექტული გამოყენებისა და რეტროსპექტული
გადაანგარიშების შეუძლებლობა 55–58
ძალაში შესვლის თარიღი 59–60
სსბასს 3-ის (2000) გაუქმება 61
დანართი: სხვა სსბასს-ების შესწორებები
დასკვნის საფუძველი
მითითებები დანერგვაზე
ბასს 8-სთან შედარება
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 3 - სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები - ჩამოყალიბებულია 1-61 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 3 აღქმულ უნდა იქნეს მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. სსბასს 3 იძლევა სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს, დეტალური მითითებების არარსებობის შემთხვევაში. |
|---|
მიზანი
წინამდებარე სტანდარტი განსაზღვრავს სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევისა და მისი შეცვლის კრიტერიუმებს იმ კრიტერიუმებთან ერთად, რომლებიც გამოყენებულ უნდა იქნეს: (ა) სააღრიცხვო პოლიტიკის ფარგლებში სააღრიცხვო მიდგომებისა და ცვლილებების შესახებ განმარტებითი შენიშვნების, (ბ) სააღრიცხვო შეფასებების ცვლილებებისა და გ) შეცდომების გასწორების დროს. სტანდარტი მიზნად ისახავს ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების შესაბამისობისა და საიმედოობის და გარკვეული დროის განმავლობაში, ამ ფინანსური ანგარიშგებების სხვა ერთეულების ფინანსურ ანგარიშგებებთან შესადარისობის გაუმჯობესებას.
სააღრიცხვო პოლიტიკის განმარტებითი შენიშვნების მოთხოვნები, გარდა სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილებებთან დაკავშირებული მოთხოვნებისა, განსაზღვრულია ბასს 1-ში - ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა.
მოქმედების სფერო
წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების, სააღრიცხვო პოლიტიკასა და სააღრიცხვო შეფასებების ცვლილებების ასახვისა და წინა პერიოდის შეცდომების გასწორებისათვის.
წინამდებარე სტანდარტი არ მოიცავს წინა პერიოდის შეცდომების გასწორებისა და სააღრიცხვო პოლიტიკის შეცვლით გამოწვეული რეტროსპექტული კორექტირებების დაბეგვრის შედეგებს, რადგან აღნიშნული არარელევანტურია საჯარო სექტორის მრავალი ერთეულისათვის. დაბეგვრის შედეგებთან დაკავშირებული დებულებები გაწერილია მოგების გადასახადთან დაკავშირებული ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო თუ ეროვნულ სტანდარტებში.
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
განმარტებები
წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
სააღრიცხვო პოლიტიკა წარმოადგენს ერთეულის მიერ ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისა და წარდგენის დროს გამოყენებული გარკვეული პრინციპების, საფუძვლების, დაშვებების, წესებისა და პრაქტიკული მეთოდების ერთობლიობას.
სააღრიცხვო შეფასების ცვლილება არის აქტივის ან ვალდებულების საბალანსო ღირებულებაში შესწორება, ან აქტივის პერიოდული გამოყენების თანხა, რომელიც გამომდინარეობს აქტივების ან ვალდებულებების მიმდინარე სტატუსიდან, ან მათთან დაკავშირებული მომავალი ეკონომიკური სარგებლისა და ვალდებულებების შეფასებიდან. სააღრიცხვო შეფასების ცვლილებები, რომლებიც გამოწვეულია ახალი ინფორმაციით ან ახალი მოვლენებით, შესაბამისად, არ წარმოადგენს შეცდომების გასწორებას.
შეუძლებელი მოთხოვნის შესრულება შეუძლებლად მიიჩნევა მაშინ, როდესაც ერთეულს არ შეუძლია მისი დაკმაყოფილება ყველა გონივრული მცდელობის მიუხედავად. კერძოდ, წინა პერიოდისათვის შეუძლებელია სააღრიცხვო პოლიტიკაში მომხდარი ცვლილების რეტროსპექტული გამოყენება ან შეცდომის გასასწორებლად რეტროსპექტული გადაანგარიშება, თუ:
(ა) რეტროსპექტული გამოყენების ან რეტროსპექტული გადაანგარიშების შედეგები ვერ განისაზღვრება;
(ბ) რეტროსპექტული გამოყენება ან რეტროსპექტული გადაანგარიშება საჭიროებს იმის დაშვებას, თუ რა განზრახვა ამოძრავებდა ამ პერიოდში ხელმძღვანელობას; ან
(გ) რეტროსპექტული გამოყენება ან რეტროსპექტული გადაანგარიშება საჭიროებს თანხების ძირეულ შეფასებებს და შეუძლებელია აღნიშნული შეფასებების შესახებ არსებული სხვა ინფორმაციიდან ობიექტურად განვსაზღვროთ ის ინფორმაცია, რომელიც:
(i) იძლევა იმ გარემოებათა შესახებ მტკიცებულებას, რომლებიც არსებობდა იმ თარიღ(ებ)ისათვის, როცა უნდა მომხდარიყო ამ თანხების აღიარება, შეფასება ან განმარტებით შენიშვნებში ასახვა; და
(ii) ხელმისაწვდომი იქნებოდა მაშინ, როდესაც შესაძლებელი იქნებოდა მოცემული წინა პერიოდის ფინანსური ანგარიშგების საჯაროდ გამოქვეყნება.
სხვა ინფორმაციიდან.
წინა პერიოდის შეცდომები არის ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებებში დაშვებული გამოტოვებები ან უზუსტობები, წარმოქმნილი ერთი ან რამდენიმე პერიოდის წინ, იმის გამო, რომ ვერ იქნა ან არასწორად იქნა გამოყენებული საიმედო ინფორმაცია, რომელიც:
(ა) ხელმისაწვდომი იყო შესაბამისი პერიოდების ფინანსური ანგარიშგებების საჯარო გამოქვეყნების დაშვების მომენტში; და
(ბ) მართლზომიერად მოსალოდნელი იყო, რომ მოძიებული და გათვალისწინებული იქნებოდა ფინანსური ანგარიშგებების მომზადებისა და წარდგენის დროს.
ამგვარი შეცდომები მოიცავს მათემატიკური შეცდომების შედეგებს, სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენებაში დაშვებულ შეცდომებს, ფაქტების გამორჩენის ან არასწორი ინტერპრეტაციისა და თაღლითობის შემთხვევებს.
სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილების პერსპექტიული გამოყენება და სააღრიცხვო შეფასებაში შეტანილი ცვლილების შედეგის აღიარება, შესაბამისად, ნიშნავს:
(ა) ახალი სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენებას, სააღრიცხვო პოლიტიკის შეცვლის თარიღის შემდეგ განხორციელებული ოპერაციების, მომხდარი სხვა მოვლენებისა და პირობების მიმართ; და
(ბ) სააღრიცხვო შეფასების ცვლილების შედეგის აღიარებას მიმდინარე და მომავალ პერიოდებში, რომლებსაც ამ ცვლილების შედეგები შეეხება;
რეტროსპექტული გამოყენება არის ოპერაციების, სხვა მოვლენებისა და პირობების მიმართ ახალი სააღრიცხვო პოლიტიკის იმგვარი გამოყენება, თითქოს ეს პოლიტიკა ყოველთვის გამოიყენებოდა.
რეტროსპექტული გადაანგარიშება არის ფინანსური ანგარიშგების ელემენტების თანხების აღიარების, შეფასებისა და განმარტებითი შენიშვნების იმგვარად შესწორება, თითქოს წინა პერიოდის შეცდომები არც დაშვებულა.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
არსებითობა
იმის შეფასება, შეიძლება თუ არა, რომ გამოტოვებამ ან უზუსტობამ გავლენა მოახდინოს ინფორმაციის მომხმარებელთა ეკონომიკურ გადაწყვეტილებებზე, ანუ, არსებითია თუ არა იგი, მოითხოვს ინფორმაციის ამ მომხმარებლების მახასიათებლების გათვალისწინებას. იგულისხმება, რომ მომხმარებლები სათანადოდ იცნობენ საჯარო სექტორს და ერკვევიან ეკონომიკურ საქმიანობასა და ბუღალტრულ აღრიცხვაში და ასევე სურვილი აქვთ, გულმოდგინედ შეისწავლონ ინფორმაცია. აქედან გამომდინარე, შეფასებისას გათვალისწინებულ უნდა იქნეს ამ ცოდნისა და მახასიათებლების მქონე მომხმარებლები, სავარაუდოდ, რა ზეგავლენის ქვეშ მოექცევიან გადაწყვეტილებების მიღებისა და შეფასების დროს.
სააღრიცხვო პოლიტიკა
სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევა და გამოყენება
როდესაც სსბასს კონკრეტულად ეხება რომელიმე ოპერაციას, სხვა მოვლენას ან გარემოებას, ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკ(ები)ა უნდა განისაზღვროს ამ სტანდარტის გამოყენებით.
სსბასს-ში განსაზღვრული სააღრიცხვო პოლიტიკა, რომელიც სსბასსს-მა მიიღო, ასახვას პოულობს ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომელიც შეიცავს შესაბამისსა და საიმედო ინფორმაციას იმ ოპერაციების, სხვა მოვლენების ან პირობების შესახებ, რომლებისთვისაც იგი გამოიყენება. ეს პოლიტიკა არ უნდა იქნეს გამოყენებული მაშინ, როდესაც მისი გამოყენების შედეგები არაარსებითია. ამავდროულად, მიზანშეწონილი არ არის განხორციელდეს, ან შეუცვლელად დარჩეს სსბასს-ების არაარსებითი გადახვევები ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის, საქმიანობის ფინანსური შედეგების ან ფულადი ნაკადების წარდგენისას.
ერთეულების მიერ სსბასს-ების მოთხოვნების გამოყენებაში მხარდაჭერისათვის სსბასს-ებს თან ერთვის დანერგვის სახელმძღვანელო მითითებები. ყველა ამგვარ მითითებაში განსაზღვრულია, წარმოადგენს თუ არა იგი სსბასს-ების განუყოფელ ნაწილს. ის მითითებები, რომლებიც სსბასს-ების განუყოფელი ნაწილია, სავალდებულოა. მითითებები დანერგვაზე, რომლებიც არ წარმოადგენს სსბასს-ების განუყოფელ ნაწილს, არ შეიცავს ფინანსურ ანგარიშგებასთან დაკავშირებულ მოთხოვნებს.
კონკრეტული ოპერაციის, სხვა მოვლენის ან მდგომარეობისათვის, გამოსაყენებელი სსბასს-ის არარსებობის შემთხვევაში, ხელმძღვანელობამ უნდა იმსჯელოს, რათა შეიმუშაოს და გამოიყენოს ისეთი სააღრიცხვო პოლიტიკა, რომლის საფუძველზე მიიღება ინფორმაცია, რომელიც შეესაბამება მომხმარებლების ანგარიშვალდებულებასა და გადაწყვეტილების მიღების საჭიროებებს, სამართლიანად ასახავს ერთეულის ფინანსურ მდგომარეობას, ფინანსურ შედეგებსა და ფულადი სახსრების ნაკადებს, აკმაყოფილებს აღქმადობის, დროულობის, შესადარისობის და საიმედოობის ხარისხობრივ მახასიათებლებს და ითვალისწინებს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებებში მოცემულ ინფორმაციაზე შეზღუდვებს და ხარისხობრივ მახასიათებლებს შორის ბალანსს.
[ამოღებულია]
მე-12 პუნქტში განსაზღვრული მსჯელობის დროს, ხელმძღვანელობამ იერარქიულად უნდა მიმართოს და გაითვალისწინოს შემდეგი წყაროების გამოყენების შესაძლებლობა:
(ა) სსბასს-ების მოთხოვნები, მსგავს და მონათესავე საკითხებთან დაკავშირებით; და
(ბ) საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშებისთვის კონცეპტუალურ საფუძვლებში აღწერილი აქტივების, ვალდებულებების, შემოსავლებისა და ხარჯების განმარტებები, აღიარების და შეფასების კრიტერიუმები.
მე-12 პუნქტში განსაზღვრული მსჯელობის დროს, ხელმძღვანელობას ასევე შეუძლია გაითვალისწინოს: (ა) სტანდარტების დამდგენი სხვა უწყების უკანასკნელი ოფიციალური გამოცემები და (ბ) საჯარო და კერძო სექტორის მიღებული პრაქტიკა იმ პირობით, რომ ზემოაღნიშნული არ ეწინააღმდეგება მე-14 პუნქტში განსაზღვრულ წყაროებს. ამგვარი ოფიციალური დოკუმენტების მაგალითებს წარმოადგენს ბასსს-ის ოფიციალური დებულებები, ფინანსური ანგარიშგებების მომზადებისა და წარდგენის ჩარჩოს ჩათვლით, ფასს-ები და ბასსს-ის ფინანსური ანგარიშგების ინტერპრეტაციების საერთაშორისო კომიტეტის (ფაისკ) ან ყოფილი ინტერპრეტაციების მუდმივმოქმედი კომიტეტის (იმკ) ოფიციალური დებულებები.
სააღრიცხვო პოლიტიკის უცვლელობა
ერთეულმა უნდა აირჩიოს სააღრიცხვო პოლიტიკა და უცვლელად გამოიყენოს მსგავსი ოპერაციების, სხვა მოვლენების ან პირობებისათვის, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც სსბასს-ები სპეციალურად მოითხოვს ან ნებას რთავს ელემენტების კატეგორიზაციას, რომელთა მიმართაც შეიძლება მისაღები იყოს სხვადასხვა პოლიტიკა. თუ სსბასს სპეციალურად მოითხოვს ან ნებას რთავს ელემენტების ამგვარ კატეგორიზაციას, ყოველი კატეგორიისათვის უნდა შეირჩეს და უცვლელად იქნეს გამოყენებული შესაბამისი სააღრიცხვო პოლიტიკა.
ცვლილებები სააღრიცხვო პოლიტიკაში
ერთეულს სააღრიცხვო პოლიტიკის შეცვლა მხოლოდ იმ შემთხვევაში შეუძლია, თუ ცვლილებას:
(ა) მოითხოვს სსბასს-ი; ან
(ბ) შედეგად მოჰყვება ისეთი ფინანსური ანგარიშგება, რომელშიც უფრო საიმედო და შესაბამისი ინფორმაცია იქნება წარდგენილი ერთეულის ფინანსურ მდგომარეობაზე, ფინანსურ შედეგებსა და ფულად ნაკადებზე ზეგავლენის მქონე ოპერაციების, სხვა მოვლენების ან პირობების შესახებ.
ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს სჭირდებათ ერთეულის სხვადასხვა პერიოდის ფინანსური ანგარიშგებების შედარება, რათა განსაზღვრონ ფინანსური მდგომარეობის, ფინანსური შედეგებისა და ფულადი სახსრების ნაკადების ცვლილებების ტენდენციები. აქედან გამომდინარე, ყველა პერიოდში ერთი და იგივე სააღრიცხვო პოლიტიკა უნდა გამოიყენებოდეს, გარდა ამ შემთხვევებისა, როდესაც სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილება შეესაბამება მე-17 პუნქტში განსაზღვრულ რომელიმე კრიტერიუმს..
ბუღალტრული აღრიცხვის ერთი საფუძვლიდან მეორე საფუძველზე გადასვლა არის ბუღალტრული აღრიცხვის საფუძვლის ცვლილება.
ბუღალტრული აღრიცხვის საფუძვლის ფარგლებში სააღრიცხვო მეთოდის, აღიარების, ან ოპერაციის, მოვლენის ან პირობის შეფასების ცვლილება ბუღალტრული აღრიცხვის საფუძვლის ცვლილებად მიიჩნევა.
სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილებას არ წარმოადგენს:
(ა) ახალი ფინანსური პოლიტიკის გამოყენება ოპერაციების, სხვა მოვლენების ან პირობებისათვის, რომელთა ეკონომიკური შინაარსი განსხვავებულია მანამდე მომხდარი ანალოგიური მოქმედებისაგან;
(ბ) ახალი ფინანსური პოლიტიკის გამოყენება ოპერაციების, სხვა მოვლენების ან პირობებისათვის, რომლებიც აქამდე არ მომხდარა ან არაარსებითი იყო.
აქტივების გადაფასების პოლიტიკის თავდაპირველი გამოყენება სსბასს 17-ის, ძირითადი აქტივები, ან სსბასს 31-ის, არამატერიალური აქტივები, შესაბამისად განიხილება, როგორც სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილება, რაც უნდა აღირიცხოს სსბასს 17--სა და სსბასს 31-ის და არა წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად.
24-36-ე პუნქტები არ შეეხება 22- მუხლში განსაზღვრულ სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილებას.
ცვლილებების შეტანა სააღრიცხვო პოლიტიკაში
28-ე პუნქტის შესაბამისად:
(ა) სსბასს-ის თავდაპირველი დანერგვით გამოწვეული სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილება ერთეულმა უნდა აღრიცხოს შესაბამისი სტანდარტის გარდამავალი დებულებების შესაბამისად, ასეთის არსებობის შემთხვევაში; და
(ბ) როდესაც ერთეული ცვლის სააღრიცხვო პოლიტიკას სსბასს-ის თავდაპირველი დანერგვით, რომელიც არ შეიცავს ამ ცვლილებასთან დაკავშირებულ შესაბამის გარდამავალ დებულებებს ან ნებაყოფლობით ცვლის სააღრიცხვო პოლიტიკას, ერთეულმა რეტროსპექტულად უნდა გამოიყენოს სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილება.
ამ სტანდარტის მიზნებისათვის, სტანდარტის ვადაზე ადრე გამოყენების დაწყება არ წარმოადგენს სააღრიცხვო პოლიტიკის ნებაყოფლობით ცვლილებას.
იმ შემთხვევაში, როდესაც ოპერაციაზე, სხვა მოვლენაზე ან პირობაზე არ ვრცელდება რომელიმე კონკრეტული სსბასს, მე-14 პუნქტის შესაბამისად ხელმძღვანელობას შეუძლია გამოიყენოს სააღრიცხვო პოლიტიკა: (ა) სტანდარტების დამდგენი სხვა უწყების უკანასკნელი ოფიციალური გამოცემები და (ბ) საჯარო და კერძო სექტორის მიღებული პრაქტიკა იმ პირობით, რამდენადაც ეს შეესაბამება მე-14 პუნქტის მოთხოვნებს. ამგვარი ოფიციალური დოკუმენტების მაგალითებია ბასსს-ის ოფიციალური დებულება, ფინანსური ანგარიშგებების მომზადებისა და წარდგენის ჩარჩოს ჩათვლით, ფასს-ები და ბასსს-ის ფინანსური ანგარიშგების ინტერპრეტაციების საერთაშორისო კომიტეტის (ფაისკ) ან ყოფილი ინტერპრეტაციების მუდმივმოქმედი კომიტეტის (იმკ) ოფიციალური გამოცემები იმ შემთხვევაში, თუ ამ ოფიციალური გამოცემების ცვლილების შედეგად ერთეული გადაწყვეტს, შეცვალოს სააღრიცხვო პოლიტიკა, ეს ცვლილება განიხილება სააღრიცხვო პოლიტიკის ნებაყოფლობით ცვლილებად.
რეტროსპექტული გამოყენება
28-ე პუნქტის შესაბამისად, როდესაც სააღრიცხვო პოლიტიკაში მომხდარი ცვლილებები რეტროსპექტულად გამოიყენება, 24-ე პუნქტის (ა) ან (ბ) ქვეპუნქტების შესაბამისად, ერთეულმა უნდა მოახდინოს წარდგენილ საანგარიშგებო პერიოდთაგან ყველაზე ადრინდელის წმინდა აქტივების/კაპიტალის ამ ცვლილებების გავლენას დაქვემდებარებული ყველა კომპონენტის საწყისი ნაშთებისა და ასევე, თითოეული წინა პერიოდის შესაბამისი სხვა შესადარისი თანხების კორექტირება იმგვარად, თითქოს მოცემული სააღრიცხვო პოლიტიკა ყოველთვის გამოიყენებოდა.
რეტროსპექტულ გამოყენებასთან დაკავშირებული შეზღუდვები
როდესაც 24-ე პუნქტის (ა) და (ბ) ქვეპუნქტები განსაზღვრავს რეტროსპექტულ გამოყენებას, მაშინ სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილება უნდა გამოიყენებოდეს რეტროსპექტულად, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა შეუძლებელია კონკრეტულ პერიოდზე მისაკუთვნებელი გავლენის ან ცვლილების კუმულაციური შედეგის განსაზღვრა.
როდესაც შეუძლებელია იმის განსაზღვრა, თუ რა გავლენას ახდენს წარდგენილი წინა ერთი ან რამდენიმე პერიოდის შესადარის ინფორმაციაზე, კონკრეტულ პერიოდზე მისაკუთვნებელი სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილების შედეგი, ერთეულმა ახალი სააღრიცხვო პოლიტიკა უნდა გამოიყენოს აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებისათვის, წარდგენილ საანგარიშგებო პერიოდებიდან ყველაზე ადრინდელის დასაწყისისათვის, როცა ცვლილების გაკეთება რეტროსპექტულად შესაძლებელია, რაც შეიძლება მიმდინარე პერიოდიც იყოს. ამასთან, შესაბამისი შესწორებები უნდა განხორციელდეს მოცემული პერიოდის წმინდა აქტივების/კაპიტალის გავლენას დაქვემდებარებული ყველა კომპონენტის საწყის ნაშთში.
როდესაც მიმდინარე პერიოდის დასაწყისში შეუძლებელია განისაზღვროს ახალი სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენების აგრეგირებული ეფექტი ყველა წინა პერიოდზე, ერთეულმა უნდა შეცვალოს შესადარისი ინფორმაცია წარდგენილ საანგარიშგებო პერიოდთაგან შესაძლო ყველაზე ადრინდელიდან მოყოლებული.
როდესაც ერთეული ახალ სააღრიცხვო პოლიტიკას რეტროსპექტულად იყენებს, იგი გამოიყენებს ახალ სააღრიცხვო პოლიტიკას შესადარისი ინფორმაციის მიმართ, წარსულში წარდგენილ საანგარიშგებო პერიოდთაგან შესაძლო ყველაზე ადრინდელიდან მოყოლებული. ახალი სააღრიცხვო პოლიტიკის რეტროსპექტული გამოყენება გასული პერიოდისათვის მაშინ არის შეუძლებელი, თუ შეუძლებელია ამ პერიოდის ფინანსური მდგომარეობის შესახებ ანგარიშგების საწყის და საბოლოო ნაშთებზე სააღრიცხვო პოლიტიკის კუმულაციური ეფექტის განსაზღვრა. ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენილ პერიოდებამდე არსებულ პერიოდებთან დაკავშირებული შესწორების თანხით კორექტირდება წმინდა აქტივების/კაპიტალის გავლენას დაქვემდებარებული ყველა კომპონენტის წარდგენილ საანგარიშგებო პერიოდთაგან ყველაზე ადრინდელის საწყისი ნაშთი. როგორც წესი, კორექტირება შეეხება დაგროვილ ნამეტსა და დეფიციტს. ამავე დროს, კორექტირება შეიძლება შეეხოს წმინდა აქტივების/კაპიტალის სხვა კომპონენტსაც (მაგალითად, სსბასს-თან შესაბამისობაში მოყვანის მიზნით). ნებისმიერი სხვა ინფორმაცია წინა პერიოდების შესახებ, როგორიცაა, მაგალითად, წარსული ფინანსური მონაცემების რეზიუმე, ასევე უნდა შეიცვალოს, შეძლებისდაგვარად, ადრინდელი პერიოდიდან.
როდესაც ერთეულისათვის შეუძლებელია ახალი სააღრიცხვო პოლიტიკის რეტროსპექტული გამოყენება, რადგან იგი ვერ დაადგენს პოლიტიკის გამოყენების აგრეგირებულ ეფექტს ყველა წინა პერიოდისათვის, მაშინ ერთეული, 30-ე პუნქტის შესაბამისად, ახალ სააღრიცხვო პოლიტიკას გამოიყენებს წარდგენილ საანგარიშგებო პერიოდთაგან შესაძლო ყველაზე ადრინდელიდან მოყოლებული. აქედან გამომდინარე, ერთეული ახდენს აქტივების, ვალდებულებებისა და წმინდა აქტივების/კაპიტალის გარკვეული ნაწილის ცვლილების აგრეგირებული ეფექტის იგნორირებას მოცემულ თარიღამდე. სააღრიცხვო პოლიტიკის შეცვლა ნებადართულია მაშინაც კი, თუ შეუძლებელია პოლიტიკის პერსპექტიულად გამოყენება ნებისმიერი წინა პერიოდისათვის. 55-58-e პუნქტებში განსაზღვრულია, თუ როდისაა შეუძლებელი ახალი სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენება ერთი ან მეტი წინა პერიოდისათვის.
განმარტებითი შენიშვნები
როდესაც სსბასს-ის თავდაპირველი შემოღება: (ა) გავლენას ახდენს მიმდინარე ან რომელიმე წინა საანგარიშგებო პერიოდზე, (ბ) ამგვარ გავლენას მოახდენდა მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდზე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც შეუძლებელია კორექტირების თანხის განსაზღვრა, ან (გ) გავლენა შეიძლება გავრცელდეს მომავალ საანგარიშგებო პერიოდზე, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს:
(ა) სტანდარტის სათაური;
(ბ) ის ფაქტი, რომ ცვლილებები სააღრიცხვო პოლიტიკაში ხორციელდება, მისი გარდამავალი დებულებების შესაბამისად, ასეთის არსებობის შემთხვევაში;
(გ) სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილებების ხასიათი;
(დ) გარდამავალი დებულებების აღწერა, მათი გამოყენების შემთხვევაში;
(ე) გარდამავალი დებულებები, რომლებმაც გამოყენების შემთხვევაში შესაძლოა გავლენა მოახდინოს მომავალ საანგარიშგებო პერიოდებზე;
(ვ) შესაძლებლობის ფარგლებში, მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდისათვის და თითოეული წარდგენილი წინა საანგარიშგებო პერიოდისათვის კორექტირების თანხა, ფინანსური ანგარიშგების გავლენას დაქვემდებარებული ყოველი მუხლისათვის;
(ზ) შესაძლებლობის ფარგლებში, კორექტირების თანხა წარდგენილ საანგარიშგებო პერიოდებამდე არსებული პერიოდებისათვის; და
(თ) გარემოებები, რომლებმაც გამოიწვია ისეთი ვითარება, რომ შეუძლებელია 24-ე პუნქტის (ა) ან (ბ) ქვეპუნქტებით განსაზღვრული რეტროსპექტული გამოყენება კონკრეტული წინა საანგარიშგებო პერიოდისათვის, ან წარდგენილ საანგარიშგებო პერიოდებამდე არსებული პერიოდებისათვის და აღწერა იმისა, თუ როგორ და როდიდან გამოიყენება სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილება.
ამ განმარტებითი შენიშვნების გამეორება შემდგომი საანგარიშგებო პერიოდების ფინანსურ ანგარიშგებებში საჭირო არ არის.
როდესაც სააღრიცხვო პოლიტიკის ნებაყოფლობით ცვლილება: (ა) გავლენას ახდენს მიმდინარე ან რომელიმე წინა საანგარიშგებო პერიოდზე, (ბ) ამგვარ ზეგავლენას მოახდენდა მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდზე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც შეუძლებელია კორექტირების თანხის განსაზღვრა, ან (გ) გავლენა შეიძლება გავრცელდეს მომავალ საანგარიშგებო პერიოდზე, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს:
(ა) სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილების ხასიათი;
(ბ) მიზეზები, რის გამო იძლევა ახალი სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენება უფრო საიმედო და შესაბამის ინფორმაციას;
(გ) შესაძლებლობის ფარგლებში, მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდისა და თითოეული წარდგენილი წინა საანგარიშგებო პერიოდისათვის კორექტირების თანხა ფინანსური ანგარიშგების გავლენას დაქვემდებარებული ყოველი მუხლისათვის;
(დ) შესაძლებლობის ფარგლებში, კორექტირების თანხა წარდგენილ საანგარიშგებო პერიოდებამდე არსებული პერიოდებისათვის; და
(ე) თუ შეუძლებელია რეტროსპექტული გამოყენება კონკრეტული წინა საანგარიშგებო პერიოდისათვის, ან წარდგენილ საანგარიშგებო პერიოდებამდე არსებული პერიოდებისათვის, გარემოებები, რომლებმაც გამოიწვია ასეთი ვითარება და აღწერა იმისა, როგორ და როდიდან გამოიყენება სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილება.
ამ განმარტებითი შენიშვნების გამეორება შემდგომი საანგარიშგებო პერიოდების ფინანსურ ანგარიშგებებში საჭირო არ არის.
როდესაც ერთეული არ იყენებს ახალ სსბასს-ს, რომელიც გამოცემულია, მაგრამ ძალაში არ არის შესული, ერთეულმა ფინანსური ანგარიშგების შენიშვნებში უნდა განმარტოს:
(ა) ეს ფაქტი; და
(ბ) ცნობილი ან რაციონალურ შეფასებას დაქვემდებარებული ინფორმაცია, რომელიც საჭიროა ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაზე ახალი სტანდარტის გამოყენების შესაძლო გავლენის შესაფასებლად იმ პერიოდში, როცა მოხდება მისი თავდაპირველი გამოყენება.
35-ე პუნქტის შესაბამისად, ერთეული განმარტებით შენიშვნებში მიუთითებს:
(ა) ახალი სსბასს-ის სათაურს;
(ბ) სააღრიცხვო პოლიტიკაში მოსალოდნელი ცვლილების ან ცვლილებების ხასიათს;
(გ) თარიღს, რომლისთვისაც მოითხოვება სტანდარტის გამოყენება;
(დ) თარიღს, რომლისთვისაც იგი გეგმავს სტანდარტის თავდაპირველ გამოყენებას;
(ე) ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან ერთ-ერთს:
(i) სტანდარტის თავდაპირველი გამოყენების შედეგად ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაზე მოსალოდნელი ზეგავლენის განხილვას; ან
(ii) შედეგების შესახებ განცხადების დაფიქსირებას, თუ ეს ზეგავლენა არ არის ცნობილი ან არ ექვემდებარება გონივრულ შეფასებას.
ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში
მომსახურების მიწოდების, სამეწარმეო და სხვა საქმიანობისათვის დამახასიათებელი გარკვეული განუსაზღვრელობისა და ცვალებადობის გამო, შეუძლებელია ფინანსური ანგარიშგების ბევრი მუხლის ზუსტი გაანგარიშება და შესაძლებელი ხდება მათი მხოლოდ მიახლოებითი შეფასება. შეფასების პროცესი გულისხმობს უახლოეს ხელმისაწვდომ და საიმედო ინფორმაციაზე დაფუძნებულ მსჯელობას. მაგალითად, შეფასებები შესაძლოა საჭირო იყოს:
(ა) სახელმწიფოსათვის გადასახდელი გადასახდელების;
(ბ) ამოუღებელი გადასახადებიდან გამომდინარე უიმედო ვალების;
(გ) მოძველებული მატერიალური მარაგების;
(დ) ფინანსური აქტივებისა და ვალდებულებების სამართლიანი ღირებულების;
(ე) ცვეთადი აქტივების სასარგებლო მომსახურების ვადის, ან შესაძლო ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღების სქემის, ან საგზაო მშენებლობის შესრულებული ნაწილის პროცენტული მაჩვენებლის; და
(ვ) საგარანტიო ვალდებულებების.
რაციონალური სააღრიცხვო შეფასების გამოყენება ფინანსური ანგარიშგების მომზადების მნიშვნელოვანი ნაწილია და მის სანდოობას არ ამცირებს.
იმ შემთხვევაში, თუ, გარკვეულწილად, შეიცვლება გარემოებები, რომელთა საფუძველზეც მოხდა შეფასება, ან თავს იჩენს ახალი ინფორმაცია, ან გაიზრდება გამოცდილება, შესაძლოა საჭირო გახდეს შეფასების გადასინჯვა. თავისი არსით, შეფასების გადასინჯვა არ უკავშირდება წინა საანგარიშგებო პერიოდებს და არ წარმოადგენს შეცდომის გასწორებას.
გამოყენებული შეფასების საფუძვლის შეცვლა წარმოადგენს სააღრიცხვო პოლიტიკის და არა სააღრიცხვო შეფასების ცვლილებას. როდესაც ძნელია სააღრიცხვო პოლიტიკასა და სააღრიცხვო შეფასებაში მომხდარი ცვლილების ერთმანეთისაგან გამიჯვნა, ცვლილება განიხილება, როგორც სააღრიცხვო შეფასების ცვლილება.
სააღრიცხვო შეფასებაში მომხდარი ცვლილების შედეგი, გარდა 42-ე პუნქტით განსაზღვრული ცვლილებისა, პერსპექტიულად აისახება ნამეტში ან დეფიციტში:
(ა) იმ საანგარიშგებო პერიოდში, როდესაც მოხდა ცვლილება, თუ ეს ცვლილება ზემოქმედებს მხოლოდ აღნიშნულ საანგარიშგებო პერიოდზე; ან
(ბ) იმ საანგარიშგებო პერიოდში, რომელშიც მოხდა ცვლილება და შემდგომ პერიოდებში, თუ ეს ცვლილება მომავალ პერიოდებზეც ახდენს გავლენას.
სააღრიცხვო შეფასების ცვლილება აღიარდება შესაბამისი აქტივის, ვალდებულების ან წმინდა აქტივების/კაპიტალის მუხლის საბალანსო ღირებულების იმ ოდენობით კორექტირებით, რა ოდენობითაც იგი ცვლილებას იწვევს აქტივებსა და ვალდებულებებში, ან გავლენას ახდენს აქტივების/კაპიტალის მუხლზე იმ პერიოდში, როდესაც ცვლილება მოხდა.
სააღრიცხვო პოლიტიკაში მომხდარი ცვლილების პერსპექტიული აღიარება ნიშნავს, რომ ცვლილება ეხება შეფასების ცვლილების შემდგომი პერიოდის ოპერაციებს, სხვა მოვლენებსა და პირობებს. სააღრიცხვო შეფასების ცვლილებამ შესაძლოა გავლენა იქონიოს მხოლოდ მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდის ნამეტზე ან დეფიციტზე, ან როგორც მიმდინარე, ისე მომავალი საანგარიშგებო პერიოდების ნამეტსა და დეფიციტზე. მაგალითად, უიმედო ვალების შეფასებაში მომხდარი ცვლილება გავლენას ახდენს მხოლოდ მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდის ნამეტსა და დეფიციტზე და, ამდენად, მოცემულ პერიოდში აღიარდება. მაგრამ ცვეთადი აქტივების ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შესაძლო ხასიათის, ან აქტივების სასარგებლო მომსახურების ვადის შეფასებაში მომხდარი ცვლილებები გავლენას ახდენს მიმდინარე პერიოდის ცვეთის ხარჯზე და აქტივების სასარგებლო მომსახურების დარჩენილი ვადის განმავლობაში მიმდინარე ყოველ საანგარიშგებო პერიოდზე. ორივე შემთხვევაში, მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდთან დაკავშირებული ცვლილებების შედეგები აღიარდება, როგორც მიმდინარე პერიოდის შემოსავლები ან ხარჯები. მომავალ საანგარიშგებო პერიოდებზე გავლენა, ასეთის არსებობის შემთხვევაში, შესაბამისად აღიარდება მომავალ საანგარიშგებო პერიოდებში.
განმარტებითი შენიშვნები
განმარტებით შენიშვნებში ერთეულმა უნდა ასახოს სააღრიცხვო შეფასებაში მომხდარი ისეთი ცვლილების შინაარსი და მოცულობა, რომელიც გავლენას ახდენს მიმდინარე პერიოდზე ან მოსალოდნელია, რომ გავლენას მოახდენს მომავალ საანგარიშგებო პერიოდებზე, გარდა იმ შემთხვევისა, თუ შეუძლებელია მომავალ საანგარიშგებო პერიოდებზე ამ ცვლილების გავლენის განსაზღვრა.
თუ განმარტებით შენიშვნებში არ ხდება მომავალ საანგარიშგებო პერიოდებზე გავლენის მოცულობის ასახვა, რადგან მისი შეფასება შეუძლებელია, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს თავად ეს ფაქტი.
შეცდომები
შეცდომები შეიძლება დაშვებულ იქნეს ფინანსური ანგარიშგების წარდგენისას, მისი ცალკეული ელემენტის აღიარების, შეფასების ან განმარტებით შენიშვნებში ინფორმაციის თანდართვის დროს. ფინანსური ანგარიშგება არ შეესაბამება სსბასს-ებს, თუ შეიცავს არსებით შეცდომებს ან განზრახ დაშვებულ არაარსებით შეცდომებს, რათა მოხდეს ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის, ფინანსური შედეგების ან ფულადი სახსრების ნაკადების გარკვეული სახით წარმოჩენა. მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდის შესაძლო შეცდომები მანამ უნდა გასწორდეს, სანამ მოხდება ფინანსური ანგარიშგების გამოსაცემად დამტკიცება. თუმცა, ზოგჯერ არსებითი შეცდომები მხოლოდ მომდევნო საანგარიშგებო პერიოდში გამოვლინდება. წინა პერიოდის ამგვარი შეცდომის გასწორება უნდა განხორციელდეს მომდევნო საანგარიშგებო პერიოდის ფინანსური ანგარიშგების შესადარის ინფორმაციაში (იხილეთ 47-51-ე პუნქტები).
48-ე პუნქტის შესაბამისად, ერთეულმა რეტროსპექტულად უნდა გაასწოროს წინა საანგარიშგებო პერიოდის არსებითი შეცდომები, გამოსაცემად ნებადართულ პირველივე ფინანსურ ანგარიშგებებში შეცდომების გამოვლინებისთანავე, შემდეგი გზით:
(ა) იმ წარდგენილი საანგარიშგებო პერიოდ(ებ)ის შესადარისი ინფორმაციის გადაანგარიშებით, რომელშიც დაშვებულ იქნა შეცდომა; ან
(ბ) წარდგენილი ყველაზე ადრეული საანგარიშგებო პერიოდის აქტივების, ვალდებულებებისა და წმინდა აქტივების/კაპიტალის საწყისი ნაშთების გადაანგარიშებით, თუ შეცდომა დაშვებულ იქნა ყველაზე ადრეულ წარდგენილ საანგარიშგებო პერიოდამდე.
რეტროსპექტულ გადაანგარიშებასთან დაკავშირებული შეზღუდვები
წინა საანგარიშგებო პერიოდის შეცდომა უნდა გასწორდეს რეტროსპექტულად გადაანგარიშების გზით, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც შეუძლებელია კონკრეტულ პერიოდზე მისაკუთვნებელი გავლენის განსაზღვრა ან შეცდომის კუმულაციური გავლენის დადგენა.
როდესაც შეუძლებელია შეცდომის კონკრეტულ პერიოდზე მისაკუთვნებელი გავლენის განსაზღვრა ერთი ან მეტი წარდგენილი წინა საანგარიშგებო პერიოდის შესადარის ინფორმაციაზე, ერთეულმა უნდა გადაიანგარიშოს აქტივების, ვალდებულებებისა და წმინდა აქტივების/კაპიტალის საწყისი ნაშთები, პირველივე საანგარიშგებო პერიოდისათვის, რომლის მიმართაც შესაძლებელია რეტროსპექტული გადაანგარიშება (ეს შეიძლება იყოს მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდიც).
როდესაც მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისში შეუძლებელია შეცდომის კუმულაციური გავლენის განსაზღვრა ყველა წინა საანგარიშგებო პერიოდზე, ერთეულმა უნდა გადაიანგარიშოს შესადარისი ინფორმაცია, რათა პერსპექტიულად გაასწოროს შეცდომა, პრაქტიკულად შესაძლებელი პირველივე თარიღიდან.
წინა საანგარიშგებო პერიოდის შეცდომის შესწორების თანხა არ ჩაითვლება იმ პერიოდის ნამეტში ან დეფიციტში, როდესაც აღმოჩენილ იქნა შეცდომა. წინა საანგარიშგებო პერიოდებთან დაკავშირებული ნებისმიერი ინფორმაცია, მათ შორის წარსული ფინანსური მონაცემების შეჯამება, უნდა შეიცვალოს წარდგენილი, ყველაზე ადრეული შესაძლებელი პერიოდისათვის.
როდესაც შეუძლებელია შეცდომის მოცულობის განსაზღვრა (მაგალითად, სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენებაში დაშვებული შეცდომა) ყველა წინა საანგარიშგებო პერიოდისათვის, 50-ე პუნქტის შესაბამისად, ერთეული შესადარის ინფორმაციას გადაიანგარიშებს პერსპექტიულად, პრაქტიკულად შესაძლებელი პირველივე თარიღიდან. შესაბამისად, იგი არ ითვალისწინებს ამ თარიღამდე აქტივების, ვალდებულებებისა და წმინდა აქტივების/კაპიტალის აგრეგირებული გადაანგარიშების წილს. 55-58-ე პუნქტებში განსაზღვრულია, თუ როდის არის შეუძლებელი ერთი ან მეტი წინა საანგარიშგებო პერიოდის შეცდომის გასწორება.
შეცდომის გასწორება განსხვავდება სააღრიცხვო შეფასებების ცვლილებებისაგან. სააღრიცხვო შეფასებები, თავისი არსით, მიახლოებითი მნიშვნელობებია, რომელთა გადახედვაც შეიძლება მოხდეს, თუ ცნობილი გახდება დამატებითი ინფორმაცია. მაგალითად, შეცდომის გასწორებას არ წარმოადგენს შემოსულობის ან ზარალის აღიარება, გაუთვალისწინებელი გარემოებების შედეგად.
წინა საანგარიშგებო პერიოდის შეცდომების განმარტებით შენიშვნებში ასახვა
47-ე პუნქტის გამოყენების დროს, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს:
(ა) წინა საანგარიშგებო პერიოდის შეცდომის ხასიათი;
(ბ) შესაძლებლობის ფარგლებში, თითოეული წინა საანგარიშგებო პერიოდისათვის შესწორების თანხის მოცულობა ფინანსური ანგარიშგების თითოეული შესაბამისი მუხლისათვის; და
(გ) კორექტირების თანხა წინა წარმოდგენილი საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისისთვის;
(დ) გარემოებები, რომლებმაც გამოიწვია ამ პირობის არსებობა, თუ კონკრეტული წინა საანგარიშგებო პერიოდისათვის შეუძლებელია რეტროსპექტული გადაანგარიშება. ამასთანავე, აღწერა იმისა, თუ როგორ და როდიდან მოხდა შეცდომის გასწორება.
საჭირო არ არის ამ განმარტებითი შენიშვნების გამეორება შემდგომი საანგარიშგებო პერიოდების ფინანსურ ანგარიშგებებში.
რეტროსპექტული გამოყენებისა და რეტროსპექტული გადაანგარიშების შეუძლებლობა
პერიოდის შესადარისი ინფორმაციის კორექტირება იმისათვის, რომ მიღწეულ იქნეს მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდთან შესადარისობა. მაგალითად, შესაძლოა წინა საანგარიშგებო პერიოდ(ებ)ის მონაცემები არ იყოს იმგვარად შეგროვებული, რომ იძლეოდეს ან, ახალი სააღრიცხვო პოლიტიკის რეტროსპექტული გამოყენების (56-58-ე პუნქტების მიზნებისათვის ამ პოლიტიკის წინა საანგარიშგებო პერიოდებისათვის პერსპექტიულად გამოყენების ჩათვლით), ან წინა საანგარიშგებო პერიოდის შეცდომის გასწორების მიზნით რეტროსპექტული გადაანგარიშების საშუალებას, ასევე, მოსალოდნელია, შეუძლებელი იყოს ინფორმაციის აღდგენა.
სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენებისას ხშირად აუცილებელი ხდება შეფასების გაკეთება ფინანსური ანგარიშგების ისეთი ელემენტების მიმართ, რომელთა აღიარება ან განმარტებით შენიშვნებში ასახვა მოხდა, ოპერაციებთან, სხვა მოვლენებთან თუ პირობებთან დაკავშირებით. თავისი არსით, შეფასება სუბიექტურია და შეიძლება განხორციელდეს საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრების შემდეგაც. შეფასების განხორციელება პოტენციურად უფრო რთულია მაშინ, როდესაც ხდება სააღრიცხვო პოლიტიკის რეტროსპექტული გამოყენება, ან წინა საანგარიშგებო პერიოდის შეცდომის რეტროსპექტული გადაანგარიშება, რადგან შეიძლება დიდი დრო იყოს გასული განსახილველი ოპერაციის, სხვა მოვლენის ან პირობის მოხდენიდან. აღნიშნულის მიუხედავად, გასულ საანგარიშგებო პერიოდებთან დაკავშირებული შეფასებების მიზანი იგივე რჩება, რაც მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდისათვის, სახელდობრ, შეფასებამ უნდა ასახოს გარემოებები, რომლებიც არსებობდა სამეურნეო ოპერაციის, სხვა მოვლენის ან პირობის მოხდენისას.
ამიტომ სააღრიცხვო პოლიტიკის რეტროსპექტული გამოყენებისას, ან წინა საანგარიშგებო პერიოდის შეცდომის რეტროსპექტული შესწორებისას საჭიროა სხვა ინფორმაციისაგან განვასხვაოთ ინფორმაცია, რომელიც:
(ა) უზრუნველყოფს მტკიცებულებებს იმ გარემოებებზე, რომლებიც არსებობდა ოპერაციის, სხვა მოვლენის ან პირობის მოხდენის დროს; და
(ბ) ხელმისაწვდომი უნდა ყოფილიყო შესაბამისი წინა საანგარიშგებო პერიოდის ფინანსური ანგარიშგების გამოსაცემად დამტკიცების დროს
სხვა ინფორმაციიდან. გარკვეული ტიპის შეფასებებისათვის (მაგალითად, სამართლიანი ღირებულების შეფასება, რომელიც არ ეყრდნობა ემპირიულ ფასებს ან ინფორმაციას) შეუძლებელია ამ ტიპის ინფორმაციის ერთმანეთისაგან განსხვავება. როდესაც რეტროსპექტული გამოყენება ან გადაანგარიშება მოითხოვს მნიშვნელოვანი შეფასების გაკეთებას, რომლისთვისაც შეუძლებელია ორივე ტიპის ინფორმაციის ერთმანეთისაგან გამიჯვნა, შეუძლებელია ახალი სააღრიცხვო პოლიტიკის რეტროსპექტული გამოყენება, ან წინა საანგარიშგებო პერიოდის შეცდომის რეტროსპექტული გასწორება.
წინა საანგარიშგებო პერიოდისათვის ახალი სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენებისას ან თანხების შესწორებისას არ უნდა იქნეს გამოყენებული რეტროსპექტული ხედვა, იმასთან დაკავშირებით, დასკვნების გამოტანისას, როგორი იქნებოდა ხელმძღვანელობის განზრახვა გასულ საანგარიშგებო პერიოდში, ან გასულ საანგარიშგებო პერიოდში აღიარებული, შეფასებული თუ განმარტებით შენიშვნებში ასახული თანხების შეფასებისას. მაგალითად, როდესაც ერთეული წინა საანგარიშგებო პერიოდის ფინანსურ ანგარიშგებაში ასწორებს შეცდომას, რომელიც დაკავშირებული იყო სახელმწიფო შენობა-ნაგებობის საინვესტიციო ქონებად კლასიფიცირებასთან (მანამდე შენობა კლასიფიცირდებოდა ძირითად აქტივად), აღნიშნული არ ცვლის შეფასების საფუძველს ამ საანგარიშგებო პერიოდისათვის, თუ ერთეულის ხელმძღვანელობამ გადაწყვიტა, მომავალში ამ შენობა-ნაგებობის გამოყენება ისე, როგორც მესაკუთრის მიერ დაკავებული საოფისე შენობა. ამას გარდა, როდესაც ერთეული სსბასს 19-ის - ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი - აქტივები შესაბამისად ასწორებს წინა საანგარიშგებო პერიოდის შეცდომას, სახელმწიფო ოპერაციების შედეგად დაბინძურებული ადგილის დასუფთავების ხარჯების ვალდებულების დაანგარიშებასთან დაკავშირებით, ის მომდევნო საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში არ ითვალისწინებს ინფორმაციას, საზღვაო ტანკერიდან დიდი ოდენობის ნავთობის დაღვრის შესახებ, ვინაიდან ეს ინფორმაცია ხელმისაწვდომი გახდა მხოლოდ მას შემდეგ, რაც მოხდა მოცემული წინა საანგარიშგებო პერიოდის ფინანსური ანგარიშგების გამოსაცემად დამტკიცება. ის ფაქტი, რომ ხშირად საჭირო ხდება მნიშვნელობანი შეფასებების არსებობა წინა საანგარიშგებო პერიოდებში წარდგენილ შესადარის ინფორმაციაში შესწორების შეტანისას, ხელს არ უშლის შესადარისი ინფორმაციის კორექტირების ან შესწორების საიმედოობას.
ძალაში შესვლის თარიღი
ერთეულმა წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის წინამდებარე სტანდარტის გამოყენება უნდა დაიწყოს 2008 წლის 1 იანვარს ან ამ თარიღის შემდეგ დაწყებული საანგარიშგებო პერიოდებისათვის. სტანდარტის ვადაზე ადრე გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული წინამდებარე სტანდარტს 2008 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის გამოიყენებს, მან ამის შესახებ უნდა აღნიშნოს ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში.
59ა. 2010 წლის იანვარში გამოცემული სსბასს-ის გაუმჯობესების შედეგად მოხდა მე-9, მე-11 და მე-14 პუნქტების შესწორება. ერთეულმა წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის ამ ცვლილებების გამოყენება უნდა დაიწყოს 2011 წლის 1 იანვარს, ან ამ თარიღის შემდეგ დაწყებული საანგარიშგებო პერიოდებისათვის. სტანდარტის ვადაზე ადრე გამოყენება რეკომენდებულია.
59ბ. 60-ე პუნქტი შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
59გ. შეიცვალა მე-7, მე-10, მე-12, მე-14, მე-15, მე-17 და 34-ე პუნქტები, ხოლო მე-13 პუნქტი ამოღებულია 2015 წლის სსბასს-ების გაუმჯობესების 2016 წლის აპრილში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
59დ. მე-5 და მე-6 პუნქტები ამოღებულია 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
სსბასს 3-ის (2000) გაუქმება
წინამდებარე სტანდარტი ჩაანაცვლებს 2000 წელს გამოცემულ სსბასს 3-ს - საანგარიშგებო პერიოდის წმინდა ნამეტი ან დეფიციტი, არსებითი შეცდომები და ცვლილებები სააღრიცხვო პოლიტიკაში.
დანართი
სხვა სსბასს-ების შესწორებები
[ამოღებულია]
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 3-ის შემადგენელი ნაწილი.
სსბასს 3-ის შესწორება ბასსს-ის გენერალური გაუმჯობესების პროექტის შედეგად
შესავალი
დს1. სსბასსს-ის ფასს-თან დაახლოების პროგრამა სსბასსს-ის სამუშაო პროგრამის მნიშვნელოვანი ნაწილია. სსბასსს-ის პოლიტიკას წარმოადგენს სსბასს-ებისა და ბასსს-ის მიერ გამოცემული ფასს-ების ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდის შესაბამისობაში მოყვანა საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის.
დს2. ფასს-ებთან თანხვედრაში მოყვანილი სსბასს-ების დარიცხვის მეთოდში შენარჩუნებულია ფასს-ების მოთხოვნები, სტრუქტურა და ტექსტი, გარდა იმ გამონაკლისებისა, როდესაც, საჯარო სექტორისათვის დამახასიათებელი სპეციფიკიდან გამომდინარე, აუცილებელია გადახვევა. შესაბამისი ფასს-იდან გადახვევა მაშინ ხდება, როდესაც ფასს-ის ტერმინოლოგია ან მოთხოვნები შეუსაბამოა საჯარო სექტორისათვის, ან საჯარო სექტორის კონტექსტში გარკვეული მოთხოვნების საილუსტრაციოდ აუცილებელია დამატებითი შენიშვნების ან მაგალითების დართვა. სსბასს-ებსა და მათ შესაბამის ფასს-ებს შორის განსხვავებები მოცემულია ყოველი სსბასს-ის ბოლოს დართულ ფასს-თან შედარებაში. ბასს 8-თან შედარება ეფუძნება ბასს 8-ის 2003 წლის დეკემბრის ვერსიას და არა რომელიმე სხვას.
დს3. 2002 წლის მაისში ბასსს-მა გენერალური გაუმჯობესების პროექტის ფარგლებში გამოაქვეყნა ცვლილებების პროექტი 13 ბასს-ისათვის1. ბასსს-ის გენერალური გაუმჯობესების პროექტი მიზნად ისახავდა ”სტანდარტებში არსებული ალტერნატიული ინტერპრეტაციების, გამეორებებისა და წინააღმდეგობების შემცირებას ან სრულად აღმოფხვრას, ასევე თანხვედრის საკითხების განხილვასა და სხვა ასპექტების გაუმჯობესებას”. ბასს-ების საბოლოო ვერსიები 2003 წლის დეკემბერში გამოიცა.
დს4. 2000 წლის იანვარში გამოცემული სსბასს 3 ეფუძნებოდა ბასს 8-ს - საანგარიშგებო პერიოდის წმინდა ნამეტი ან დეფიციტი, არსებითი შეცდომები და ცვლილებები სააღრიცხვო პოლიტიკაში - (შესწორებულ იქნა 1993 წელს), რომელიც 2003 წლის დეკემბერში თავიდან იქნა გამოცემული ბასს 8-ის სახით - სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები. მოგვიანებით, 2003 წელს, სსბასსს-ის წინამორბედმა, საჯარო სექტორის კომიტეტმა (სსკ)2 მოახდინა სსბასს-ის გაუმჯობესების პროექტის ინიციირება, რომლის მიზანი იყო, აუცილებლობის ფარგლებში, 2003 წლის დეკემბერში გამოცემულ, შესწორებულ ბასს-ებთან სსბასს-ების თანხვედრაში მოყვანა.
დს5. სსბასსს-მა განიხილა გაუმჯობესებული ბასს 8 და, ძირითადად, დაეთანხმა ბასსს-ის მიერ ბასს-ის შესწორების საფუძვლებსა და ცვლილებებს (აქ გადმოცემული არ არის ბასსს-ის დასკვნების საფუძველი. ბასსს-ის ყოველმხრივი სააბონენტო მომსახურების ხელმომწერებს შეუძლიათ დასკვნების საფუძვლებს გაეცნონ ბასსს-ის შემდეგ ვებგვერდზე http://www.iasb.org). საჯარო სექტორისათვის დამახასიათებელი სპეციფიკის გამო, დასკვნების საფუძველში განხილული და ახსნილია სსბასს-ის მიერ შესაბამის ბასს-იდან გადახვევის მიზეზები.
დს6. სსბასს 3-ში მოცემული არ არის 2003 წლის დეკემბრის შემდეგ გამოცემული ფასს-ების შედეგად გამოწვეული შესწორებები, რადგან სსბასსს-ს ჯერჯერობით არ განუხილავს და ჩამოუყალიბებია საკუთარი მოსაზრება, ამ ფასს-ების მოთხოვნების საჯარო სექტორის ერთეულებზე გავრცელებასთან დაკავშირებით.
სსბასს 3-ის შესწორება 2008 წელს ბასსს-ის მიერ გამოცემული ფასს-ების გაუმჯობესების შედეგად
დს7. სსბასსს-მა განიხილა 2008 წლის მაისში ბასსს-ის მიერ გამოცემული ფასს-ების გაუმჯობესებები და, ძირითადად, დაეთანხმა სტანდარტის შესწორების ბასსს-ისეულ მიზეზებს. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ არ არსებობდა საჯარო სექტორისათვის დამახასიათებელი სპეციფიკური მიზეზები ამ ცვლილებების გაუთვალისწინებლობისათვის.
სსბასს 3-ის გადახედვა, საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების გამოქვეყნების შედეგად (2015 წელს სსბასს–ების გაუმჯობესება)
დს8. საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების გამოქვეყნების შემდეგ, სსბასსს-მ წამოიწყო შეზღუდული მასშტაბის პროექტი, რათა სსბასს-ებში განხორციელებულიყო ცვლილებები პირველი ოთხი თავის ასახვის მიზნით. ეს თავები ეხება როლს და უფლებამოსილებას, მიზნებს და მომხმარებლებს, ხარისხობრივ მახასიათებლებს (ხმ), ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების შესახებ ინფორმაციის შეზღუდვებს და ანგარიშვალდებულ ერთეულს. სსბასსს-მ წარმოადგინა ეს ცვლილებები გპ 58– ში, სსბასს-ების გაუმჯობესება 2015.
დს9. სსბასს 3-ის მე-12 პუნქტი ითვალისწინებს პირველი დონის მოთხოვნას სააღრიცხვო პოლიტიკის შემუშავებისთვის, როდესაც არ არსებობს სსბასს, რომელიც სპეციალურად ეხება ოპერაციას, სხვა მოვლენას თუ პირობას. სსბასს 1-ის 2006 წლის ვერსიაში მითითებულია, რომ ხელმძღვანელობამ უნდა იმსჯელოს, რათა შეიმუშაოს და გამოიყენოს ისეთი სააღრიცხვო პოლიტიკა, რომლის საფუძველზე მიიღება ინფორმაცია, რომელიც სათანადო და საიმედოა. სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ საიმედოობის მითითება შეეცვალა სამართლიანი წარდგენით, კონცეპტუალურ საფუძვლებთან შესაბამისობის უზრუნველყოფის მიზნით. სსბასსს-მ თავისი გადაწყვეტილების შესაბამისად არ განესხვავებინა ძირითადი ხარისხობრივი მახასიათებლები იმ ხარისხობრივი მახასიათებლებისაგან, რომლებიც ამაღლებს ინფორმაციის სარგებლიანობას (ხმ), გადაწყვიტა ეღიარებინა სხვა ხმ-ები და ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში მოცემულ ინფორმაციაზე შეზღუდვები, რომლებიც ასახულია მე-12 პუნქტში. გპ 58-ის რესპონდენტმა მიიჩნია, რომ სსბასს–ები უნდა შეიცვალოს ისე, რომ მიეთითოს ხმ-ების და შეზღუდვების სრული კომპლექტი. კონცეპტუალურ საფუძვლებში ნათქვამია, რომ თითოეული ხმ-ი სხვა ხმ-ების შემადგენელი ნაწილია და მუშაობს სხვა ხმ-ებთან იმისათვის, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებებში მიაწოდონ ინფორმაცია, რაც სასარგებლოა ფინანსური ანგარიშგების მიზნების მისაღწევად. ამასთან, ეს ურთიერთქმედება არ გამორიცხავს ცალკეულ ხმ-ებს, რომელთაც აქვთ მეტი ან ნაკლები მნიშვნელობა, რომლებიც დამოკიდებულნი არიან კონკრეტულ გარემოებებზე და ამიტომ სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ არ უნდა იყოს მითითებული ყველა ხმ-სა და შეზღუდვაზე, ყოველ ჯერზე, როდესაც ერთი ან მეტი ხმ-ი მითითებულია.
დს10. სსბასს 3– ში ასევე ჩამოთვლილია საიმედოობის მრავალი მახასიათებელი, მათ შორის ეკონომიკური შინაარსის, ნეიტრალურობის, წინდახედულების და სისრულის. სსბასსს-მ განიხილა ეს მახასიათებლები ნათლად უნდა ყოფილიყო ნათქვამი თუ არა შესწორებულ სსბასს 3-ში. სსბასსს აღიარებს ამ მახასიათებლების მნიშვნელობას, მაგრამ შენიშნა, რომ მაშინ როდესაც ისინი კონკრეტულად მოხსენიებული და განმარტებულია სსბასს 1-ის დანართ „ა“ში, ისინი კონკრეტულად არ არის განსაზღვრული როგორც ხმ-ები კონცეპტუალურ საფუძვლებში.
დს11. კონცეპტუალური საფუძვლები განმარტავს, რომ „სამართლიანი წარდგენა მიიღწევა, როდესაც მოვლენის აღწერა არის სრული, ნეიტრალური და არ შეიცავს არსებით შეცდომას“ და დამატებით, რომ „ინფორმაცია, რომელიც სამართლიანად წარადგენს ეკონომიკურ ან სხვა მოვლენას, აღწერს საბაზისო ოპერაციის, სხვა მოვლენის, საქმიანობის ან ვითარების არსს - რაც ყოველთვის არ არის იგივე, რაც მისი სამართლებრივი ფორმა“. ამგვარად, შინაარსის ფორმაზე აღმატებულობა კვლავ რჩება ძირითად მახასიათებლად, რომელსაც უნდა ფლობდეს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული ინფორმაცია. ის მიჩნეული არ არის ცალკე ან დამატებით ხარისხობრივ მაჩვენებლად, რადგან ის უკვე ჩართულია სამართლიანი წარდგენის კონცეფციაში.
დს12. სსბასსს-ს აზრით, წინდახედულების კონცეფციაც არის ასახული ნეიტრალურობის ახსნაში, როგორც სამართლიანი წარდგენის კომპონენტი და აღიარებულია განუსაზღვრელობასთან დაკავშირებით სიფრთხილის გამოყენება. შესაბამისად, სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ არ არის საჭირო მე-12 პუნქტში ცალკე მითითება ეკონომიკური შინაარსის, ნეიტრალურობის, წინდახედულების და სისრულის შესახებ.
დს13. მე –14 პუნქტში მოცემულია წყაროები, რომელსაც ხელმძღვანელობამ უნდა მიმართოს და განიხილოს მისი გამოყენების შესაძლებლობა სააღრიცხვო პოლიტიკის შემუშავებისთვის, როდესაც არ არსებობს სსბასს, რომელიც სპეციალურად ეხება ოპერაციას, სხვა მოვლენას თუ პირობას. სსბასსს-მ განიხილა, ხელმძღვანელობას უნდა მიემართა თუ არა სხვა სსბასს-ებში ან კონცეპტუალურ საფუძვლებში აღწერილ აქტივების, ვალდებულებების, შემოსავლებისა და ხარჯების განმარტებისთვის, აღიარების და შეფასების კრიტერიუმებისათვის. სსბასსს-მ დაადასტურა, რომ სსბასს-ები ჯერ არ განახლებულა, რათა ასახავდეს კონცეპტუალური საფუძვლების განმარტებებს, აღიარების და შეფასების კრიტერიუმებს. ამასთან, კონცეპტუალური საფუძვლები ასახავს სსბასსს-ს ყველაზე თანამედროვე ნააზრევს და სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ ხელმძღვანელობა ორიენტირებული უნდა იყოს ამ წყაროზე.
დს14. მე –15 პუნქტი საშუალებას იძლევა მხედველობაში იქნეს მიღებული სხვა სტანდარტების შემმუშავებელი ორგანოების უახლესი გამოცემები, რამდენადაც ისინი არ ეწინააღმდეგება სსბასს-ების მიერ მოყვანილ წყაროებს, სააღრიცხვო პოლიტიკის შემუშავებისა და გამოყენების შესახებ მსჯელობაში. სსბასსს-მ განიხილა, უნდა შეენარჩუნებინა თუ არა ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) გამოცემების მაგალითები. იმის აღნიშვნით, რომ იმ დროისთვის დასრულებული არ იყო ბასსს-ის კონცეპტუალური საფუძვლების გადახედვა, სსბასსს-მ გამოთქვა მოსაზრება, რომ არსებობს განსხვავებები სსბასსს-ის კონცეპტუალურ საფუძვლებსა და ბასსს-ს კონცეპტუალური საფუძვლების გადახედვის პროექტს შორის. შესაბამისად, ბასსს-ს კონცეპტუალურ საფუძვლებზე დაფუძნებული სააღრიცხვო პოლიტიკის შემუშავება და გამოყენება შეიძლება ყოველთვის არ იყოს მიზანშეწონილი საჯარო სექტორში. საპასუხოდ გპ 58-ის რესპონდენტის კომენტარებზე, სსბასსს-მ კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ სსბასსს-ს კონცეპტუალური საფუძვლები არ არის დამოკიდებული ბასსს-ს კონცეპტუალურ საფუძვლებზე. სსბასსს თვლიდა, რომ ბასსს გამოცემების სხვა მაგალითები, რომლებიც მოცემულია მე-15 პუნქტში ― ფასს-ები და ბასსს-ს ფინანსური ანგარიშგების ინტერპრეტაციების საერთაშორისო კომიტეტის (ფაისკ) ან ყოფილი ინტერპრეტაციების მუდმივმოქმედი კომიტეტის (იმკ) ინტერპრეტაციები, სასარგებლოა და უნდა იყოს შენარჩუნებული.
სსბასს 3–ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს.15 სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
მითითებები დანერგვაზე
სახელმძღვანელო მითითებები დაერთვის სსბასს 3-ს, მაგრამ არ არის მისი შემადგენელი ნაწილი.
შეცდომების ხელახალი რეტროსპექტული ფორმულირება
მდ1. 20X2 წლის განმავლობაში ერთეულმა აღმოაჩინა, რომ მოგების გადასახადის სახით მიღებული ამონაგები არასწორი იყო. 6,500 ფე-ს3 ოდენობის მოგების გადასახადი, რომელიც 20X1 წელს უნდა ყოფილიყო აღიარებული, შეცდომით გამოტოვებული იყო 20X1 წელს და შემოსავლად იყო აღიარებული 20X1 წელს.
მდ2. ერთეულის 20X1 წლის ბუღალტრულ ჩანაწერებში მითითებული იყო 60,000 ფე-ს შემოსავალი (იმ 6,500 ფე-ს დაბეგვრის ჩათვლით, რომელიც აღიარებული უნდა ყოფილიყო საწყის ნაშთებში) და 86,500 ფე-ს ხარჯები.
მდ3. 20X1 წელს ერთეულის ანგარიშგებაში მითითებული იყო:
| ფე | |
| საგადასახადო შემოსავლები | 34,000 |
| მომხმარებლის მოსაკრებლები | 3,000 |
| სხვა საოპერაციო შემოსავლები | 30,000 |
| სულ შემოსავლები | 67,000 |
| ხარჯები | (60,000) |
| ნამეტი | 7,000 |
მდ4. 20X1 წელს საწყისი დაგროვილი ნამეტი იყო 20,000 ფე, ხოლო საბოლოო დაგროვილი ნამეტი - 27,000 ფე.
მდ5. ერთეულს არ ჰქონია სხვა შემოსავლები ან ხარჯები.
მდ6. ერთეულის სააქციო კაპიტალი ამ პერიოდში 5,000 ფე-ს შეადგენდა და მას არ გააჩნდა წმინდა აქტივების/კაპიტალის სხვა კომპონენტები, გარდა დაგროვილი ნამეტისა.
საჯარო სექტორის ერთეულის ფინანსური შედეგების ანგარიშგება
| 20X2 | (გადაანგარიშებული) 20X1 |
||
|---|---|---|---|
| ფე | ფე | ||
|
53,500 | 40,500 | |
|
4,000 | 3,000 | |
|
40,000 | 30,000 | |
|
97,500 | 73,500 | |
|
(86,500) | (60,000) | |
|
11,000 | 13,500 |
საჯარო სექტორის ერთეულის საკუთარი კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგება
|
|
|
|
|---|---|---|---|
|
|
|
|
| ნაშთი 20X0 წლის 31 დეკემბერს |
|
|
|
| 20X1 წლის 31 დეკემბერს დასრულებული წლის ნამეტი, გადაანგარიშებული |
|
|
|
| ნაშთი 20X1 წლის 31 დეკემბერს |
|
|
|
| 20X2 წლის 31 დეკემბერს დასრულებული წლის ნამეტი |
|
|
|
| ნაშთი 20X2 წლის 31 დეკემბერს |
|
|
|
ამონარიდები ფინანსური ანგარიშგებების შენიშვნებიდან
6,500 ფე-ს შემოსავლები დაბეგვრიდან შეცდომით იყო გამოტოვებული 20X1 წლის ფინანსურ ანგარიშგებებში. აღნიშნული შეცდომის გასასწორებლად გადაანგარიშებულ იქნა 20X1 წლის ფინანსური ანგარიშგებები. ამ ფინანსური ანგარიშგებების გადაანგარიშების შედეგები/გავლენა შეჯამებულია ქვემოთ. აღნიშნულმა გავლენა არ მოახდინა 20X2 წელზე.
| გავლენა 20X1წელზე | |
|---|---|
| ფე | |
| გაზრდილი შემოსავალი | 6,500 |
| გაზრდილი ნამეტი | 6,500 |
| გაზრდილი დებიტორები | 6,500 |
| გაზრდილი წმინდა აქტივები/კაპიტალი | 6,500 |
სააღრიცხვო პოლიტიკის შეცვლა რეტროსპექტული გამოყენებით
მდ7. 20X2 წლის განმავლობაში ერთეულმა შეცვალა სესხით სარგებლობასთან დაკავშირებული ხარჯების სააღრიცხვო პოლიტიკა, რაც პირდაპირ უკავშირდებოდა მშენებარე ჰიდროელექტროსადგურის შეძენას. წინა საანგარიშგებო პერიოდებში ერთეულმა მოახდინა ამგვარი ხარჯების კაპიტალიზაცია. ერთეულმა ახლა გადაწყვიტა, მოახდინოს მათი ხარჯებად აღიარება და არა კაპიტალიზაცია. ხელმძღვანელობის აზრით, ახალი პოლიტიკა უფრო შესაბამისია, ვინაიდან მის გამოყენებას შედეგად მოჰყვება ფინანსური ხარჯების უფრო გამჭვირვალე ასახვა და შეესაბამება ადგილობრივ სამრეწველო პრაქტიკას, ერთეულის ფინანსური ანგარიშგებები უფრო შესადარისი გახადოს.
მდ8. ერთეულმა მოახდინა 20X1 წელს სესხით სარგებლობასთან დაკავშირებული 2,600 ფე-ს ოდენობის, ხოლო 20X1 წლამდე პერიოდებში 5,200 ფე-ს ოდენობის ხარჯების კაპიტალიზაცია. წინა წლების განმავლობაში ელექტროსადგურის შეძენის გამო, მოხდა სესხით სარგებლობასთან დაკავშირებული ნებისმიერი ხარჯის კაპიტალიზაცია.
მდ9. 20X2 წლის ბუღალტრულ ჩანაწერებში ნაჩვენებია 30,000 ფე-ს ოდენობის ნამეტი და 3,000 ფე-ს საპროცენტო ხარჯი (რომელიც მხოლოდ 20X2 წელს უკავშირდება).
მდ10. ერთეულს არ უჩვენებია ელექტროსადგურის არანაირი ცვეთა, რადგან ის ექსპლუატაციაში ჯერ არ არის შესული.
მდ11. 20X1 წელს ერთეულის ანგარიშგებაში მითითებული იყო:
| ფე | |
| პროცენტამდე ნამეტი | 18,000 |
| საპროცენტო ხარჯი | – |
| ნამეტი | 18,000 |
მდ12. 20X1 წელს საწყისი დაგროვილი ნამეტი იყო 20,000 ფე, ხოლო საბოლოო დაგროვილი ნამეტი - 38,000 ფე.
მდ13. ერთეულის სააქციო კაპიტალი ამ პერიოდში 10,000 ფე-ს შეადგენდა და მას არ გააჩნდა წმინდა აქტივების/კაპიტალის სხვა კომპონენტები, გარდა დაგროვილი ნამეტისა.
საჯარო სექტორის ერთეულის ფინანსური შედეგების ანგარიშგება
|
|
||
| ფე | ფე | ||
| პროცენტამდე ნამეტი | 30,000 | 18,000 | |
| საპროცენტო ხარჯი | (3,000) | (2,600) | |
| ნამეტი | 27,000 | 15,400 |
საჯარო სექტორის ერთეულის საკუთარი კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგება
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| ფე | ფე | ფე | |
| ნაშთი 20X0 წლის 31 დეკემბერს წინა ანგარიშგების შესაბამისად |
|
|
|
| სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილება პროცენტის კაპიტალიზაციასთან დაკავშირებით (შენიშვნა 1) |
|
|
|
| 20X0 წლის 31 დეკემბერს დასრულებული ნაშთი (გადაანგარიშებული) |
|
|
|
| 20X0 წლის 31 დეკემბერს დასრულებული წლის ნამეტი (გადაანგარიშებული) |
|
|
|
| ნაშთი 20X1 წლის 31 დეკემბერს |
|
|
|
| 20X2 წლის 31 დეკემბერს დასრულებული წლის ნამეტი |
|
|
|
| 20X2 წლის 31 დეკემბრის საბოლოო ნაშთი |
|
|
|
ამონარიდები ფინანსური ანგარიშგებების შენიშვნებიდან
1. 20X2 წლის განმავლობაში ერთეულმა შეცვალა სესხით სარგებლობასთან დაკავშირებული ხარჯების სააღრიცხვო პოლიტიკა, რაც უკავშირდებოდა მშენებარე ჰიდროელექტროსადგურის შეძენას. წინა საანგარიშგებო პერიოდებში ერთეული ახდენდა ამგვარი ხარჯების კაპიტალიზაციას. ახლა ისინი ხარჯებად აღიარდება გაწევისთანავე. ხელმძღვანელობის აზრით, აღნიშნული პოლიტიკა იძლევა უფრო სანდო და შესაბამის ინფორმაციას, ვინაიდან მის გამოყენებას შედეგად მოჰყვება ფინანსური ხარჯების უფრო გამჭვირვალე ასახვა და შეესაბამება ადგილობრივ სამრეწველო პრაქტიკას, ერთეულის ფინანსური ანგარიშგებები უფრო შესადარისი გახადოს. სააღრიცხვო პოლიტიკის აღნიშნული ცვლილება გამოყენებულ იქნა რეტროსპექტულად და მოხდა 20X1 წლის შესადარისი ანგარიშგებების გადაანგარიშება. აღნიშნული ცვლილების გავლენა 20X1 წელზე მოცემულია ქვემოთ. 20X1 წლის საწყისი დაგროვილი ნამეტი შემცირდა 5,200 ფე-ით, რაც წარმოადგენს 20X1 წლამდე საანგარიშგებო პერიოდებში განხორციელებული კორექტირებების თანხას.
| გავლენა 20-1 წელზე | ფე |
| (გაზრდილი) საპროცენტო ხარჯი | (2,600) |
| (შემცირებული) ნამეტი | (2,600) |
| გავლენა 20-1 წელზე ადრინდელ საანგარიშგებო პერიოდებზე | |
| (შემცირებული) ნამეტი | (5,200) |
| (შემცირებული) აქტივები მშენებლობის პროცესში და დაგროვილი ნამეტი | (7,800) |
სააღრიცხვო პოლიტიკის შეცვლა პერსპექტიული გამოყენებით, როდესაც რეტროსპექტული გამოყენება შეუძლებელია
მდ14. 20X2 წლის განმავლობაში ერთეულმა შეცვალა ძირითადი საშუალებების ცვეთასთან დაკავშირებული სააღრიცხვო პოლიტიკა, რათა უფრო სრულად გამოეყენებინა კომპონენტების კატეგორიებად დაყოფის მიდგომა და, ამავდროულად, შემოეღო გადაფასების მოდელი.
მდ15. 20X2 წლამდე ერთეულის აქტივების აღრიცხვა საკმარისად დეტალური არ იყო კლასებად დაყოფის მიდგომის სრულად გამოყენებისათვის. 20X1 წლის ბოლოს, ერთეულის ხელმძღვანელობის გადაწყვეტილებით, ჩატარდა საინჟინრო გამოკვლევა, რათა მოწოდებული ყოფილიყო ინფორმაცია, არსებული კომპონენტებისა და მათი სამართლიანი ღირებულების, სასარგებლო მომსახურების ვადის, ნარჩენი ღირებულებების სააღრიცხვო შეფასებებისა და ცვეთის თანხების შესახებ, 20X2 წლის დასაწყისში. თუმცა, გამოკვლევამ ვერ უზრუნველყო საკმარისი საფუძვლის შექმნა იმ კომპონენტების ღირებულების საიმედოდ შეფასებისათვის, რომელთა აღრიცხვაც ამ დრომდე განცალკევებულად არ ხდებოდა, ხოლო გამოკვლევამდე არსებული ჩანაწერები არ იძლევა ამგვარი ინფორმაციის აღდგენის საშუალებას.
მდ16. ხელმძღვანელობამ განიხილა აღნიშნული სააღრიცხვო ცვლილების ორივე ასპექტი და გადაწყვიტა, რომ შესაძლებელი არ იყო ამ ცვლილების რეტროსპექტულად სრულად ასახვა კომპონენტების მიმართ, ან ცვლილების ასახვა პერსპექტიულად 20X2 წლის დაწყებამდე. ამასთან, თვითღირებულების მოდელიდან აქტივების გადაფასების მოდელზე გადასვლა მოითხოვს პერსპექტიულ ასახვას. ამიტომ ერთეულის ხელმძღვანელობამ გადაწყვიტა, რომ ახალი სააღრიცხვო პოლიტიკა 20X2 წლის დასაწყისიდან პერსპექტიულად ყოფილიყო გამოყენებული.
მდ17. დამატებითი ინფორმაცია:
| ფე | |
|---|---|
| ძირითადი აქტივები | |
| თვითღირებულება | 25,000 |
| ცვეთა | (14,000) |
| ნეტო საბალანსო ღირებულება | 11,000 |
| ცვეთის ხარჯი პერსპექტიული დარიცხვის შედეგად 20X2 წლისათვის (ძვ. საფუძველი) | 1,500 |
| საინჟინრო კვლევის ზოგიერთი შედეგი: | |
| შეფასება | 17,000 |
| წინასწარშეფასებული ნარჩენი ღირებულება | 3,000 |
| აქტივის სასარგებლო მომსახურების დარჩენილი საშუალო ვადა (წლები) | 7 |
| არსებული ძირითადი აქტივების ცვეთის ხარჯი 20X2 წლისათვის (ახალი საფუძველი) | 2,000 |
ამონარიდები ფინანსური ანგარიშგებების შენიშვნებიდან
1. 20X2 წლის დასაწყისიდან ერთეულმა შეცვალა ძირითადი აქტივების სააღრიცხვო პოლიტიკა, რათა უფრო სრულად გამოეყენებინა კომპონენტების კატეგორიებად დაყოფის მიდგომა და, ამავდროულად, შემოეღო გადაფასების მოდელი. ხელმძღვანელობის მოსაზრებით, ამგვარი პოლიტიკა უზრუნველყოფს საიმედო და უფრო შესაბამისი ინფორმაციის მიწოდებას, რადგან მისი საშუალებით უფრო ზუსტად აღირიცხება ძირითადი აქტივების კომპონენტები და ეყრდნობა განახლებულ ღირებულებებს. პოლიტიკა პერსპექტიულად იქნა გამოყენებული 20X2 წლის დასაწყისიდან, რადგან შეუძლებელი იყო პოლიტიკის გამოყენების გავლენის შეფასება რეტროსპექტულად ან პერსპექტიულად უფრო ადრეული თარიღიდან. შესაბამისად, ახალი პოლიტიკის შემოღებას წინა წლებზე გავლენა არ მოუხდენია. მიმდინარე წელზე გავლენა გამოიხატებოდა: ა) ძირითადი აქტივების საბალანსო ღირებულების 6,000 ფე-ით გაზრდაში, წლის დასაწყისში, ბ) აქტივის გადაფასების რეზერვის შექმნაში წლის დასაწყისში 6,000 ფე-ს ოდენობით და გ) ცვეთის ხარჯის 5,000 ფე-ს ოდენობით გაზრდაში.
ბასს 8-სთან შედარება სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, ძირითადად, ეფუძნება ბასს 8-ს - სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები - (2003) და მოიცავს 2008 წლის მაისში გამოცემული ფასს-ების გაუმჯობესებების ფარგლებში ბასს 8-ის შესწორებებს. სსბასს 3-სა და ბასს 8-ს შორის შემდეგი ძირითადი განსხვავებებია:
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-6 ⬇
დანართი № 4 სსბასს 4―უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები გამომცემლისაგან წინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს) 2 ძირითადად ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ (ბასს) 21-ს - უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები (2003 წელს გადაიხედა, 2005 წელს შევიდა ცვლილებები). ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) ამ გამოცემაში ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით გამოყენებულია ამონარიდები ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ (ბასს) 21-დან. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ. ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
სსბასს 4―უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგებისსბასს-ს ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 4, ¯უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები გამოიცა 2000 წლის მაისში. 2006 წლის დეკემბერში საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭომ (სსბასსს) გამოსცა განახლებული სსბასს 4. 2008 წლის აპრილში საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭომ (ბასსს) გამოსცა განახლებული სსბასს 4. მას შემდგომ სსბასს 4 განახლებული იქნა შემდეგი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტებით:
|
|---|
სსბასს 4-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
ცვლილების საფუძველი |
|---|---|---|
| შესავალი ნაწილი | ამოღებულია | სსბასს-ის შესწორება 2011 წლის ოქტომბერი |
| 3 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| 4 | შეცვლილია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| 5 | შეცვლილია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| 6 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 7 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 10 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 13 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 21 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 22 | შეცვლილია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 31 | შეცვლილია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| 38 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 47 | შეცვლილია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 50 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 51 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 53 | შეცვლილია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 55 | შეცვლილია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 57 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 57ა | დამატებულია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 57ბ | დამატებულია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 57გ | დამატებულია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 57დ | დამატებულია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 58 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 61 | შეცვლილია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| 67 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 68 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 69 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 70 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 71ა | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 71ბ | დამატებულია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 71გ | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 72 | შეცვლილია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
2008 წლის აპრილი
სსბასს 4―უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1–2
მოქმედების სფერო 3–9
განმარტებები 10–19
სამუშაო ვალუტა 11–16
ფულადი მუხლები 17
წმინდა ინვესტიციები უცხოურ ერთეულში 18-19
წინამდებარე სტანდარტით მოთხოვნილი მიდგომის რეზიუმე, 20–22
უცხოურ ვალუტაში განხორციელებული ოპერაციების სამუშაო ვალუტაში ანგარიშგება.. 23–42
თავდაპირველი აღიარება 23–26
ანგარიშგება შემდგომი საანგარიშგებო თარიღებისათვის.......... 27–30
საკურსო სხვაობების აღიარება 31–39
სამუშაო ვალუტის შეცვლა 40–42
საანგარიშგებო ვალუტად საანგარიშგებო ვალუტის გარდა სხვა ვალუტის გამოყენება 43–58
საანგარიშგებო ვალუტაში გადაანგარიშება 43–49
უცხოური ერთეულის მონაცემების გადაანგარიშება 50–56
უცხოური ერთეულის გასვლა 57–58
საკურსო სხვაობების საგადასახადო შედეგები 59
განმარტებითი შენიშვნები 60–66
გარდამავალი დებულებები 67–70
დარიცხვის მეთოდის პირველადი დანერგვა 67‑68
გარდამავალი დებულებები ყველა ერთეულისათვის 69‑70
ძალაში შესვლის თარიღი 71–72
სსბასს 4-ის გაუქმება (2006) 73
დასკვნის საფუძველი
შეთანხმების ცხრილი
ბასს 21-თან შედარება
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 4, უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები, 1-73 პუნქტებშია წარმოდგენილი. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 4 გააზრებული უნდა იქნას ამ სტანდარტისთვის განსაზღვრული მიზნების, დასკვნის საფუძვლის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. ზუსტი მითითებების არარსებობის შემთხვევაში, სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, წარმოადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს. |
|---|
მიზანი
ერთეული სავალუტო ოპერაციებს შესაძლოა ორი გზით ახორციელებდეს. მან შეიძლება ოპერაციები განახორციელოს უცხოურ ვალუტაში ან შეიძლება ჰქონდეს უცხოური ერთეული. ამასთან ერთეული ფინანსურ ანგარიშგებას შესაძლოა უცხოურ ვალუტაში წარადგენდეს. წინამდებარე სტანდარტის მიზანია განსაზღვროს თუ როგორ შეიტანოს უცხოურ ვალუტაში განხორციელებული ოპერაციები და უცხოური ერთეულები ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში და როგორ გადაიანგარიშოს ფინანსური ანგარიშგება საანგარიშგებო ვალუტაში.
ასეთ შემთხვევაში ძირითადი საკითხებია: (ა) რომელი გაცვლითი კურს(ებ)ი იქნეს გამოყენებული და (ბ) როგორ აისახოს გაცვლითი კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები ფინანსურ ანგარიშგებაში.
მოქმედების სფერო
ერთეული, რომელიც ამზადებს და წარადგენს ფინანსურ ანგარიშგებას დარიცხვის მეთოდით, ვალდებულია გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი:
(ა) უცხოურ ვალუტაში განხორციელებული ოპერაციებისა და არსებული ნაშთების ბუღალტრული აღრიცხვისათვის, გარდა იმ ოპერაციებისა და ნაშთებისა, რომელიც დაკავშირებულია წარმოებულ ინსტრუმენტებთან და შედის სსბასს 29, ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასების, მოქმედების სფეროში;
(ბ) უცხოური ერთეულის ფინანსური შედეგებისა და ფინანსური მდგომარეობის გადასაანგარიშებლად, რომელიც კონსოლიდირების, პროპორციული კონსოლიდირების ან კაპიტალ-მეთოდის გამოყენების შედეგად შედის ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში; და
(გ) ერთეულის ფინანსური შედეგებისა და მისი ფინანსური მდგომარეობის საანგარიშგებო ვალუტაში გადაანგარიშებისას.
სსბასს 29 გამოიყენება უცხოურ ვალუტაში გამოსახულ მრავალ წარმოებულ ინსტრუმენტთან და, რომლებიც შესაბამისად, არ შედის წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროში. თუმცა, წარმოებული ინსტრუმენტები უცხოურ ვალუტაში, რომლებზეც არ ვრცელდება სსბასს 29 მოქმედება (მაგ., ზოგიერთი წარმოებული ინსტრუმენტი უცხოურ ვალუტაში, რომლებიც შეტანილია სხვა კონტრაქტებში) წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროში შედიან. გარდა ამისა, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება იმ შემთხვევებში, როდესაც ერთეულს წარმოებულ ინსტრუმენტებთან დაკავშირებული თანხა გადაჰყავს თავისი სამუშაო ვალუტიდან საანგარიშგებო ვალუტაში.
მოცემული სტანდარტი არ გამოიყენება ანგარიშგების ჰეჯირებისათვის უცხოური ვალუტის მუხლებთან მიმართებაში, მათ შორის, წმინდა ინვესტიციის ჰეჯირებისათვის უცხოურ ერთეულში. სსბასს 29 გამოიყენება ფინანსური ანგარიშგების ჰეჯირებისათვის.
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის მიერ ფინანსური ანგარიშგების უცხოურ ვალუტაში წარსადგენად და ადგენს მოთხოვნებს, რომელთა შესრულების შემთხვევაში ჩაითვლება, რომ მიღებული ფინანსური ანგარიშგება შეესაბამება სსბასს-ების მოთხოვნებს. უცხოურ ვალუტაში გადაანგარიშებული ფინანსური ინფორმაციიდან, რომელიც არ აკმაყოფილებს ამ სტანდარტით განსაზღვრულ მოთხოვნებს, მოცემული სტანდარტი განსაზღვრავს იმ ინფორმაციას, რომელიც წარმოდგენილ უნდა იქნეს განმარტებით შენიშვნებში.
წინამდებარე სტანდარტი არ გამოიყენება უცხოურ ვალუტაში განხორციელებული ოპერაციების შედეგად წარმოქმნილი ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში წარდგენისას, ასევე, უცხოურ ერთეულში ფულადი სახსრების ნაკადების გადაანგარიშებისას (იხ., ბასს 2, ფულადი ნაკადების ანგარიშგება).
განმარტებები
წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
საბოლოო სავალუტო კურსი არის ანგარიშგების თარიღისათვის არსებული გაცვლითი კურსი.
საკურსო სხვაობა არის სხვაობა, რომელიც მიიღება ერთი ვალუტის მოცემული რაოდენობის ერთეულების გადაანგარიშებისას სხვა ვალუტაში, სხვადასხვა გაცვლითი კურსის გამოყენებით.
სავალუტო კურსი არის ორი ვალუტის ერთიმეორეზე გაცვლის კოეფიციენტი.
უცხოური ვალუტა არის ნებისმიერი ვალუტა, რომელიც განსხვავდება ერთეულის სამუშაო ვალუტისგან.
უცხოური ერთეული არის ერთეული, რომელიც შეიძლება იყოს კონტროლირებული ერთეული, მეკავშირე ერთეული, ერთობლივი შეთანხმება, ან ანგარიშვალდებული ერთეულის ფილიალი, რომლის საქმიანობაც დაფუძნებულია ან ხორციელდება ანგარიშვალდებული ერთეულის ქვეყნიდან ან ვალუტიდან განსხვავებულ ქვეყანაში ან ვალუტაში.
სამუშაო ვალუტა არის ძირითადი ეკონომიკური გარემოს ვალუტა, რომელშიც ერთეული ეწევა საქმიანობას.
ფულადი მუხლები წარმოადგენს არსებული ვალუტის ერთეულებს, ასევე მისაღებ ან გადასახდელ აქტივებს და ვალდებულებებს, რომლებიც გამოხატულია ვალუტის ერთეულის ფიქსირებული ან განსაზღვრადი რაოდენობით.
წმინდა ინვესტიციები უცხოურ ერთეულში არის ანგარიშვალდებული ერთეულის წილობრივი მონაწილეობა ამ უცხოური ერთეულის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში.
საანგარიშგებო ვალუტა წარმოადგენს ვალუტას, რომელშიც ხდება ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა.
მიმდინარე გაცვლითი კურსი არის ვალუტის გაცვლითი კურსი დაუყოვნებელი მიწოდებისას.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
სამუშაო ვალუტა
ძირითადი ეკონომიკური გარემო, რომელშიც ერთეული ფუნქციონირებს, ჩვეულებრივ, არის ის გარემო, რომელშიც ერთეული ძირითადად წარმოქმნის და ხარჯავს ფულად სახსრებს. ერთეული თავისი სამუშაო ვალუტის განსაზღვრისას ითვალისწინებს შემდეგ ფაქტორებს:
(ა) ვალუტა:
(i) რომლიდანაც მიიღება შემოსავალი გადასახადების, გრანტებისა და ჯარიმებისგან;
(ii) რომელიც ძირითადად ზემოქმედებას ახდენს საქონლისა და მომსახურების სარეალიზაციო ფასზე (ეს ხშირად არის ის ვალუტა, რომელშიც დგინდება და იხდება საქონლისა და მომსახურების სარეალიზაციო ფასი); და
(iii) იმ ქვეყნისა, რომლის კონკურენტუნარიანობა და რეგულაციები ძირითადად განსაზღვრავენ მისი საქონლისა და მომსახურების სარეალიზაციო ფასებს.
(ბ) ვალუტა, რომელიც ძირითადად გავლენას ახდენს მუშა ხელზე, მასალებზე და საქონლისა და მომსახურების უზრუნველყოფისათვის საჭირო სხვა დანახარჯებზე (ეს ხშირად არის ის ვალუტა, რომელშიც გამოიხატება და გადაიხდება ასეთი დანახარჯები).
12. შემდეგი ფაქტორები ასევე შეიძლება გახდეს ერთეულის სამუშაო ვალუტის განსაზღვრის საფუძველი:
(ა) ფინანსური საქმიანობიდან წარმოქმნილი სახსრების ვალუტა (მაგ., სასესხო და წილობრივი ინსტრუმენტების გამოშვება).
(ბ) საოპერაციო საქმიანობიდან მიღებული შემოსულობების ასახვის ვალუტა.
13. უცხოური ერთეულის სამუშაო ვალუტის დადგენისათვის, ასევე იმის დასადგენად, არის თუ არა ანგარიშვალდებული ერთეულის და უცხოური ერთეულის სამუშაო ვალუტა ერთი და იგივე, მხედველობაში მიიღება შემდეგი დამატებითი ფაქტორები (ანგარიშვალდებული ერთეული, ამ კონტექსტში, არის ის ერთეული, რომელსაც აქვს უცხოური ერთეული, როგორც მის მიერ კონტროლირებული ერთეული, ფილიალი, მეკავშირე ერთეული თუ ერთობლივი შეთანხმება):
(ა) წარმოადგენს თუ არა უცხოური ერთეულის საქმიანობა ანგარიშვალდებული ერთეულის გაფართოებულ ოპერაციებს, თუ ის ხორციელდება დამოუკიდებლობის მნიშვნელოვანი ხარისხით. მაგალითად როდესაც თავდაცვის სამინისტროს აქვს გარკვეული რაოდენობის სამხედრო ბაზები საზღვარგარეთ, რომლებიც ფუნქციონირებენ ქვეყნის მთავრობის სახელით. ეს სამხედრო ბაზები შესაძლოა საქმიანობას უმთავრესად აწარმოებდნენ ანგარიშვალდებული ერთეულის სამუშაო ვალუტაში. მაგალითად, სამხედროებს შესაძლოა უხდიდნენ სამუშაო ვალუტაში, ხოლო ადგილობრივ ვალუტაში შესაძლებელია აძლევდნენ თანხის მცირე ნაწილს, დანამატების სახით. მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფა შეიძლება ძირითადად ხორციელდებოდეს ანგარიშვალდებული ერთეულის მეშვეობით, რომლის დროსაც შესყიდვები ადგილობრივ ვალუტაში მინიმუმამდეა დაყვანილი. მეორე მაგალითად შეიძლება გამოდგეს სახელმწიფო უნივერსიტეტის უცხოური კამპუსი, რომელიც ფუნქციონირებს ეროვნული კამპუსის ხელმძღვანელობის ქვეშ. ამის საპირისპიროდ, უცხოურ ერთეულს, რომელსაც აქვს დამოუკიდებლობის მნიშვნელოვანი ხარისხი, შეუძლია მოახდინოს ფულადი სახსრებისა და სხვა ფულადი აქტივების აკუმულირება, გაიღოს ხარჯები, მიიღოს შემოსავალი და მოიზიდოს სესხებიც კი, ძირითადად ადგილობრივ ვალუტაში. მთავრობის საკუთრებაში არსებული უცხოური ერთეულების ასეთ მაგალითებად, რომლებსაც შეუძლიათ იფუნქციონირონ სხვა სახელმწიფო უწყებებისგან დამოუკიდებლად, მოყვანილი შეიძლება იყოს ტურისტული ოფისები, ნავთობის საძიებო კომპანიები, სავაჭრო კომიტეტები და ტელე-რადიო მაუწყებლობასთან დაკავშირებული საქმიანობა. ასეთი ერთეული შეიძლება დაარსდეს, როგორც კომერციული საჯარო სექტორის ერთეულები.
(ბ) როგორი პროპორციის (მაღალი თუ დაბალი) არის უცხოური ერთეულის საქმიანობა ანგარიშვალდებულ ერთეულთან
(გ) პირდაპირ ზემოქმედებს თუ არა უცხოური ერთეულის საქმიანობის ფულადი ნაკადი ანგარიშვალდებული ერთეულის ფულადი სახსრების ნაკადებზე და ადვილია თუ არა ფულის გადაგზავნა ანგარიშვალდებული ერთეულისათვის.
(დ) არის თუ არა უცხოური ერთეულის საქმიანობიდან მიღებული ფულადი სახსრები საკმარისი არსებული და ჩვეულებრივ მოსალოდნელი სავალო ვალდებულებების მომსახურებისათვის, ანგარიშვალდებული ერთეულის მიერ უზრუნველყოფილი ფულადი სახსრების გარეშე.
როდესაც ზემოხსენებული ინდიკატორები შერეულია და სამუშაო ვალუტა არ არის ნათლად გამოხატული, ხელმძღვანელობა იყენებს მის შეფასებას იმ სამუშაო ვალუტის განსაზღვრისათვის, რომელიც ყველაზე ზუსტად წარმოაჩენს საბაზისო ოპერაციების, მოვლენებისა და პირობების ეკონომიკურ შედეგებს. როგორც ამ მიდგომის ნაწილი, ხელმძღვანელობა უპირატესობას ანიჭებს 11-ე პუნქტში მოცემულ პირველად ინდიკატორებს მანამ, სანამ განიხილავს 12-ე და 13-ე პუნქტებში მოცემულ ინდიკატორებს, რომელთა მიზანია უზრუნველყოს დამატებითი დამხმარე მტკიცებულება ერთეულის სამუშაო ვალუტის დადგენისათვის.
ერთეულის სამუშაო ვალუტა ასახავს საბაზისო ოპერაციებს, მოვლენებს და პირობებს, რომლებიც მას შეესაბამებიან. შესაბამისად, დგინდება რა სამუშაო ვალუტა, ის აღარ იცვლება, თუ არ მოხდა ცვლილება ზემოხსენებულ საბაზისო ოპერაციებში, მოვლენებსა და პირობებში.
იმ შემთხვევაში თუ სამუშაო ვალუტა წარმოადგენს ჰიპერინფლაციური ეკონომიკის ვალუტას, ერთეულის ფინანსური ანგარიშგებები გადაანგარიშდება ბასს 10-ის - ფინანსური ანგარიშგება ჰიპერინფლაციური ეკონომიკის პირობებში - მიხედვით. ერთეული თავს ვერ აარიდებს ბასს 10-ის მიხედვით გადაანგარიშებას, მაგალითად, სამუშაო ვალუტად იმ ვალუტის აღიარებით, რომელიც განსხვავდება სამუშაო ვალუტისგან, განსაზღვრულს სტანდარტის მონაცემების შესაბამისად (მაგ., როგორიცაა მისი მაკონტროლებელი ერთეულის სამუშაო ვალუტა).
ფულადი მუხლები
ფულადი მუხლის არსებითი მახასიათებელი არის უფლება მიიღო (ან ვალდებულება, რომ შეასრულო) ვალუტის ერთეულის ფიქსირებული ან განსაზღვრული ოდენობა. მაგალითები მოიცავს: ნაღდი ფულით გადასახდელ სოციალური უზრუნველყოფის ვალდებულებებს და მომსახურე პერსონალის სხვა ტიპის გასამრჯელოს, ანარიცხებს, რომელიც უნდა დაიფაროს ნაღდი ფულით; და ნაღდი ფულით გადასახდელ დივიდენდებს ან მსგავს გადახდებს, რომლებიც აღიარებულია, როგორც ვალდებულება. და პირიქით, არაფულადი მუხლის მნიშვნელოვან მახასიათებელს წარმოადგენს უფლების არქონა მიიღო (ან ვალდებულება შეასრულო) ვალუტის ერთეულის ფიქსირებული ან განსაზღვრული ოდენობა. მაგალითები მოიცავს: საქონლისა და მომსახურებისათვის წინასწარ გადახდილ თანხას (მაგ., წინასწარ გადახდილი იჯარა); გუდვილი; არამატერიალური აქტივები; მატერიალური მარაგები; ძირითადი აქტივები და ანარიცხები, რომლებიც უნდა გადახდილ იქნეს არაფულადი აქტივით.
წმინდა ინვესტიციები უცხოურ ერთეულში
ერთეულს უცხოურ ერთეულთან მიმართებაში ფულადი მუხლის სახით შეიძლება ჰქონდეს როგორც დებიტორული, ასევე კრედიტორული დავალიანება. ფულადი მუხლი, რომლის დაფარვაც არ არის დაგეგმილი და სავარაუდოდ არც ექნება ადგილი ახლო მომავალში, არსებითად, წარმოადგენს ერთეულის წმინდა ინვესტიციის ნაწილს უცხოურ ერთეულში და აღირიცხება 37–ე და 38–ე პუნქტებში შესაბამისად. ასეთი ფულადი მუხლები შეიძლება მოიცავდეს გრძელვადიან დებიტორულ დავალიანებებს ან სესხებს. ისინი არ მოიცავენ სავაჭრო დებიტორულ ან კრედიტორულ დავალიანებებს.
18-ე პუნქტში აღწერილი ერთეული, რომელსაც უცხოურ ერთეულთან მიმართებაში ფულადი მუხლის სახით აქვს დებიტორული ან კრედიტორული დავალიანება, შეიძლება იყოს ეკონომიკურ ერთეულში შემავალი ნებისმიერი კონტროლირებული ერთეული. მაგალითად, ეკონომიკურ ერთეულში შემავალი A და B კონტროლირებული ერთეულებიდან, თუ B არის უცხოური ერთეული, რომელზეც A გასცემს სესხს, მაშინ კონტროლირებული ერთეული A-ს სასესხო მოთხოვნა კონტროლირებული ერთეული B -ს მიმართ აისახება როგორც კონტროლირებული ერთეული A-ს წმინდა ინვესტიციის ნაწილი კონტროლირებულ ერთეულ B -ში, თუ სესხის დაფარვა არ არის დაგეგმილი და სავარაუდოდ არც ექნება ადგილი ახლო მომავალში. ეს ასევე სწორი იქნებოდა იმ შემთხვევისათვის, კონტროლირებული ერთეული A თვითონ რომ წარმოადგენდეს უცხოურ ერთეულს.
წინამდებარე სტანდარტით მოთხოვნილი მიდგომის რეზიუმე
ნებისმიერი ერთეული - იქნება ეს ავტონომიური (დამოუკიდებელი) ერთეული, ერთეული უცხოური ერთეულით (მაგალითად, მაკონტროლებელი ერთეული), ან უცხოური ერთეული (მაგალითად, კონტროლირებული ერთეული ან ფილიალი) - ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისას თავის სამუშაო ვალუტას განსაზღვრავს 11-16 პუნქტების თანახმად. ერთეული უცხოური ვალუტის მუხლებს გადაიანგარიშებს სამუშაო ვალუტაში და ასეთი გადაანგარიშების შედეგებს ასახავს 23-42-ე და 59-ე პუნქტების შესაბამისად.
ბევრი ანგარიშვალდებული ერთეული თავის თავში აერთიანებს რიგ ცალკეულ ერთეულებს (მაგ. ეკონომიკური ერთეული შედგება მაკონტროლებელი ერთეულისა და ერთი ან რამდენიმე კონტროლირებული ერთეულისგან). სხვადასხვა სახის ერთეულებს, მიუხედავად იმისა შედიან თუ არა ისინი ეკონომიკური ერთეულის შემადგენლობაში, შეიძლება ჰქონდეთ ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებში ან ერთობლივ შეთანხმებებში. გარდა ამისა მათ შეიძლება ჰქონდეთ ფილიალები. ანგარიშვალდებულ ერთეულში შემავალი თითოეული ერთეულის ფინანსური შედეგები და ფინანსური მდგომარეობა აუცილებლად გადაყვანილ უნდა იქნას იმ ვალუტაში, რომელშიც ანგარიშვალდებული ერთეული წარადგენს თავის ფინანსურ ანგარიშგებას. წინამდებარე სტანდარტი საშუალებას იძლევა ანგარიშვალდებული ერთეულის საანგარიშგებო ვალუტად აღებულ იქნას ნებისმიერი ვალუტა (ვალუტები). ანგარიშვალდებულ ერთეულში შემავალი ნებისმიერი ცალკეული ერთეულის ფინანსური შედეგები და ფინანსური მდგომარეობა, რომლის სამუშაო ვალუტა განსხვავდება საანგარიშგებო ვალუტისგან, გადაანგარიშებული უნდა იქნას 43-59-ე პუნქტების შესაბამისად.
წინამდებარე სტანდარტი ასევე საშუალებას აძლევს დამოუკიდებელ ერთეულებს, რომლებიც ადგენენ ფინანსურ ანგარიშგებას, ან ერთეულებს, რომლებიც ადგენენ ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებას სსბასს 34-ის - ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება - თანახმად, წარადგინონ თავისი ფინანსური ანგარიშგება ნებისმიერ ვალუტაში (ან ვალუტებში). იმ შემთხვევაში, თუ ერთეულის საანგარიშგებო ვალუტა განსხვავდება სამუშაო ვალუტისგან, მისი ფინანსური შედეგები და ფინანსური მდგომარეობა ასევე გადაყვანილი უნდა იქნას საანგარიშგებო ვალუტაში 43-59 პუნქტების შესაბამისად.
უცხოურ ვალუტაში განხორციელებული ოპერაციების ანგარიშგება სამუშაო ვალუტაში
თავდაპირველი აღიარება
ოპერაცია უცხოურ ვალუტაში წარმოადგენს ოპერაციას, რომელიც აისახება უცხოურ ვალუტაში ან მოითხოვს დაფარვას უცხოურ ვალუტაში, მათ შორის ისეთი ოპერაციები, რომლებსაც ადგილი აქვთ როდესაც ერთეული:
(ა) ყიდულობს ან ყიდის საქონელს ან მომსახურებას, რომლის ფასიც გამოსახულია უცხოურ ვალუტაში;
(ბ) სესხულობს ან გაასესხებს სახსრებს, როდესაც დებიტორული და კრედიტორული დავალიანებების თანხები გამოსახულია უცხოურ ვალუტაში;
(გ) სხვაგვარად იძენს ან ყიდის აქტივებს, იღებს ან ფარავს ვალდებულებას, რომელიც დენომინირებულია უცხოურ ვალუტაში.
თავდაპირველი აღიარებისას უცხოურ ვალუტაში განხორციელებული ოპერაცია უნდა ჩაიწეროს სამუშაო ვალუტაში, სამუშაო ვალუტასა და უცხოურ ვალუტას შორის ოპერაციის განხორციელების თარიღისათვის არსებული ოფიციალური გაცვლითი კურსის გამოყენებით.
ოპერაციის თარიღი წარმოადგენს თარიღს, როდესაც პირველად არის შესრულებული ოპერაციის აღიარების კრიტერიუმები სსბასს-ების თანახმად. პრაქტიკული თვალსაზრისით ხშირად გამოიყენება ოპერაციის თარიღისათვის არსებულ ფაქტიურ კურსთან მიახლოებული კურსი, მაგალითად, კვირის ან თვის საშუალო კურსი შეიძლება გამოყენებულ იქნას თითოეულ უცხოურ ვალუტაში განხორციელებულ ყველა ოპერაციისათვის, რომელთაც ადგილი ჰქონდა მოცემული პერიოდის განმავლობაში. თუმცა, თუ გაცვლითი კურსი მნიშვნელოვნად მერყეობს, ასეთი პერიოდისათვის საშუალო კურსის გამოყენება მიზანშეწონილი არ არის.
გაცვლითი კურსის ცვლილებამ შესაძლოა ზემოქმედება მოახდინოს უცხოურ ვალუტაში არსებულ ან გადასახდელ ფულად სახსრებზე, ან მათ ეკვივალენტებზე. საკურსო სხვაობების წარდგენის წესი განსაზღვრულია სსბასს 2-ით. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ცვლილებები არ წარმოადგენს ფულადი სახსრების ნაკადებს, გაცვლითი კურსის ცვლილების ზემოქმედება უცხოურ ვალუტაში არსებულ ან გადასახდელ ფულად სახსრებზე ან მათ ეკვივალენტებზე მაინც აისახება ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში, რათა მიღწეულ იქნას შესაბამისობა საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისსა და ბოლოსათვის არსებულ ფულად სახსრებსა და მათ ეკვივალენტებს შორის. ეს სახსრები წარმოდგენილია ცალკე, ფულადი სახსრების ნაკადებთან დაკავშირებული საოპერაციო, საინვესტიციო და ფინანსური საქმიანობისგან დამოუკიდებლად და შეიცავენ საკურსო სხვაობებს, თუკი ასეთს აქვს ადგილი, და თუ ეს ფულადი სახსრების ნაკადები ანგარიშგებაში წარმოდგენილია ანგარიშგების პერიოდის დასასრულისათვის არსებული კურსის მიხედვით.
ანგარიშგება შემდგომი საანგარიშგებო თარიღებისათვის
თითოეული საანგარიშგებო თარიღისათვის:
(ა) ფულადი მუხლები უცხოური ვალუტაში გადაანგარიშდება საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს არსებული სავალუტო კურსის გამოყენებით;
(ბ) არაფულადი მუხლები, რომლებიც შეფასებულია ისტორიული ღირებულების მიხედვით უცხოურ ვალუტაში, გადაანგარიშდება ოპერაციის განხორციელების დღისათვის არსებული გაცვლითი კურსის გამოყენებით;
(გ) არაფულადი მუხლები, რომლებიც შეფასებულია სამართლიანი ღირებულებით უცხოურ ვალუტაში, გადაანგარიშდება სამართლიანი ღირებულების დადგენის თარიღისათვის არსებული გაცვლითი კურსით,
მუხლის საბალანსო ღირებულება განისაზღვრება სხვა შესაბამისი სსბასს-ებთან მიმართებაში. მაგალითად, სსბასს 17-ის, ძირითადი აქტივები, თანახმად ძირითადი აქტივები შეძლება შეფასდეს სამართლიანი ან ისტორიული ღირებულებით. იმისდა მიუხედავად, თუ რის საფუძველზე დგინდება საბალანსო ღირებულება - ისტორიული თუ სამართლიანი ღირებულების საფუძველზე, - თუ თანხა განსაზღვრულია უცხოურ ვალუტაში, შემდგომში ის გადაანგარიშებული უნდა იყოს სამუშაო ვალუტაში წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად.
ზოგიერთი მუხლის საბალანსო ღირებულება განისაზღვრება ორი ან მეტი თანხის შედარების შედეგად. მაგალითად, სსბასს 12 - ის, მატერიალური მარაგები, შესაბამისად გასაყიდი მატერიალური მარაგების საბალანსო ღირებულება არის უმცირესი ორი სიდიდიდან: თვითღირებულება ან წმინდა სარეალიზაციო ღირებულება. ასევე, სსბასს 21-ის, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, თანახმად, აქტივის საბალანსო ღირებულება, რომლისთვისაც სახეზეა გაუფასურების ნიშნები უნდა უტოლდებოდეს ყველაზე მცირეს თანხებიდან: გაუფასურების შედეგად მის საბალანსო ღირებულებას შესაძლო ზარალის აღრიცხვამდე ან მის მომსახურების აღდგენით ღირებულებას. თუ ასეთი აქტივი არაფულადია და შეფასებულია უცხოურ ვალუტაში, მისი საბალანსო ღირებულება განისაზღვრება:
(ა) თვითღირებულების ან საბალანსო ღირებულების (როგორც ამას კონკრეტული შემთხვევა მოითხოვს) შედარების გზით, რომელიც გადაანგარიშებულია გაცვლითი კურსის შესაბამისად მოცემული ღირებულების განსაზღვრის თარიღისათვის (ანუ, მუხლისათვის, რომელიც ფასდება ისტორიული ღირებულების შესაბამისად, ეს იქნება კურსი ოპერაციის თარიღისათვის);
(ბ) წმინდა სარეალიზაციო ღირებულების ან მომსახურების აღდგენითი ღირებულების შედარების გზით (როგორც ამას კონკრეტული შემთხვევა მოითხოვს), რომელიც გადაანგარიშებულია გაცვლითი კურსის შესაბამისად ამ ღირებულების განსაზღვრის თარიღისათვის (ე.ი., საბოლოო სავალუტო კურსით საანგარიშგებო დღეს).
ასეთი შედარების შედეგად შეიძლება წარმოიქმნას სიტუაცია, როდესაც გაუფასურების შედეგად მიღებული ზარალი აღიარდება სამუშაო ვალუტაში, მაგრამ არ აღიარდება უცხოურ ვალუტაში, ან პირიქით.
რამდენიმე გაცვლითი კურსის არსებობის შემთხვევაში, მათგან ის გამოიყენება, რომლითაც შესაძლებელი იქნებოდა მოცემული ოპერაციით ან ნაშთით წარმოდგენილი მომავალი ფულადი სახსრების ნაკადების დაფარვა, თუ ამ ფულადი სახსრების ნაკადებს ადგილი ექნებოდათ შეფასების თარიღისათვის. იმ შემთხვევაში, თუ ორ ვალუტას შორის დროებით არ არსებობს გაცვლის შესაძლებლობა, გაცვლით კურსად გამოიყენება პირველი შემდგომი კურსი, რომლითაც შესაძლებელია განხორციელდეს გაცვლა.
საკურსო სხვაობების აღიარება
როგორც პუნქტ 5-ში იყო აღნიშნული, ეს სტანდარტი არ ეხება უცხოურ ვალუტაში გამოსახული მუხლების ჰეჯირების მეთოდით აღრიცხვას. ჰეჯირების აღრიცხვასთან დაკავშირებული მითითებები, იმ კრიტერიუმების ჩათვლით, თუ როდის უნდა იქნას გამოყენებული ჰეჯირების აღრიცხვა, მოცემულია სსბასს 29-ში.
საკურსო სხვაობები, რომლებიც წარმოიქმნება (ა) ფულადი მუხლების დაფარვისას, ან (ბ) საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში ან ფინანსურ ანგარიშგებაში ფულადი მუხლების თავდაპირველი აღიარებისას გამოყენებული კურსისაგან განსხვავებული კურსით გადაანგარიშებისას, აღიარებულ უნდა იქნეს როგორც ნამეტი ან დეფიციტი იმ პერიოდში, რომელშიც ისინი წარმოიქმნებიან, გარდა პუნქტ 37-ში აღწერილი შემთხვევებისა.
როდესაც უცხოური ვალუტის ოპერაციის შედეგად წარმოიქმნება ფულადი მუხლები და ოპერაციის თარიღსა და ანგარიშსწორების თარიღს შორის სავალუტო კურსი იცვლება, შედეგად ვიღებთ საკურსო სხვაობას. როდესაც ოპერაციის ანგარიშსწორება ხდება იმავე სააღრიცხვო პერიოდში, რომელშიაც განხორციელდა ოპერაცია, მთელი საკურსო სხვაობა აღიარდება ამ პერიოდში. თუმცა, როდესაც ოპერაციის ანგარიშსწორება ხდება მომდევნო სააღრიცხვო პერიოდში, თითოეულ პერიოდში აღიარებული საკურსო სხვაობა ანგარიშსწორების თარიღამდე განისაზღვრება თითოეული პერიოდის განმავლობაში გაცვლითი კურსის ცვლილების შესაბამისად.
უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებების აღრიცხვის წესი ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში აღწერილია პუნქტ 26-ში.
როდესაც არაფულადი მუხლიდან მიღებული მოგება ან ზარალი პირდაპირ აღიარდება წმინდა აქტივებში/კაპიტალში, მაშინ ასეთი მოგების ან ზარალის საკურსო სხვაობის ნებისმიერი კომპონენტი პირდაპირ უნდა აღიარდეს წმინდა აქტივებში/კაპიტალში. პირიქით, თუ არაფულადი მუხლიდან მიღებული მოგება ან ზარალი აღიარდება ნამეტის ან დეფიციტის შემადგენლობაში, მაშინ ასეთი მოგების ან ზარალის საკურსო სხვაობის ნებისმიერი კომპონენტი აგრეთვე აღიარდება ნამეტის ან დეფიციტის შემადგენლობაში.
სხვა სსბასს-ები მოითხოვენ, რომ მოგებისა და ზარალის ზოგიერთი სახეები აღიარდებოდეს პირდაპირ წმინდა აქტივების ღირებულებაში/კაპიტალში. მაგალითად, სსბასს 17 მოითხოვს, რომ ზოგიერთი ძირითადი აქტივის გადაფასების შედეგად მიღებული მოგება და ზარალი პირდაპირ აღიარდეს წმინდა აქტივებში/კაპიტალში. როდესაც ასეთი აქტივი შეფასებულია უცხოურ ვალუტაში, მოცემული სტანდარტის პუნქტი 27 (გ) მოითხოვს, რომ გადაფასებული თანხა გადაანგარიშებული იქნას ღირებულების დადგენის დღისათვის არსებული გაცვლითი კურსის გამოყენებით, რასაც მივყავართ საკურსო სხვაობამდე, რომელიც აგრეთვე აღიარდება წმინდა აქტივებში/კაპიტალში.
საკურსო სხვაობები, რომლებიც წარმოიქმნება ფულად მუხლთან დაკავშირებით, რომელიც წარმოადგენს უცხოურ ერთეულში ანგარიშვალდებული ერთეულის წმინდა ინვესტიციების ნაწილს (იხ. პუნქტი 18), ექვემდებარება აღიარებას ნამეტის ან დეფიციტის შემადგენლობაში ანგარიშვალდებული ერთეულის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში ან უცხოური ერთეულის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში (როგორც ამას კონკრეტული შემთხვევა მოითხოვს). ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომელიც მოიცავს უცხოურ ერთეულს და ანგარიშვალდებულ ერთეულს (მაგალითად, კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში, თუკი უცხოური ერთეული არის კონტროლირებული ერთეული), ასეთი საკურსო სხვაობები თავდაპირველად აღიარდება, როგორც წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცალკე კომპონენტი, ხოლო ნამეტისა თუ დეფიციტის შემადგენლობაში ისინი აღიარდება წმინდა ინვესტიციის გასვლის შემდეგ, პუნქტ 57-თან შესაბამისობაში.
თუ ფულადი მუხლი წარმოადგენს ანგარიშვალდებული ერთეულის წმინდა ინვესტიციების კომპონენტს უცხოურ ერთეულში და დენომინირებულია ანგარიშვალდებული ერთეულის სამუშაო ვალუტაში, უცხოური ერთეულის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში წარმოიქმნება საკურსო სხვაობა პუნქტ 32-ის შესაბამისად. თუ ასეთი მუხლი დენომინირებულია უცხოური ერთეულის სამუშაო ვალუტაში, საკურსო სხვაობა წარმოიქმნება ანგარიშვალდებული ერთეულის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში პუნქტ 32-ის შესაბამისად. თუკი ასეთი მუხლი დენომინირებულია ვალუტაში, რომელიც განსხვავდება როგორც ანგარიშვალდებული ერთეულის, ისე უცხოური ერთეულის სამუშაო ვალუტისაგან, საკურსო სხვაობა პუნქტ 32-ის შესაბამისად წარმოიქმნება როგორც ანგარიშვალდებული ერთეულის, ასევე უცხოური ერთეულის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაშიც. ასეთი საკურსო სხვაობები ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომელიც მოიცავს უცხოურ ერთეულს და ანგარიშვალდებულ ერთეულს (მაგალითად, ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომელშიც უცხოური ერთეული არის კონსოლიდირებული ან ასახული კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით) ხელახლა კლასიფიცირდება წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცალკე კომპონენტში.
როდესაც ერთეული ბუღალტრულ ჩანაწერებს აწარმოებს სამუშაო ვალუტისაგან განსხვავებულ ვალუტაში, ფინანსური ანგარიშგების მომზადების მომენტისათვის ყველა თანხები გადაიანგარიშება სამუშაო ვალუტაში 23-30-ე პუნქტების შესაბამისად. ეს საშუალებას იძლევა იგივე თანხები მიღებულ იქნას სამუშაო ვალუტაში, რომელშიც იქნებოდა ასახული მოცემული მუხლები თავდაპირველად სამუშაო ვალუტაში რომ ყოფილიყო ასახული. მაგალითად, ფულადი მუხლები გადაიყვანება სამუშაო ვალუტაში დახურვის კურსის გამოყენებით, ხოლო არაფულადი მუხლები, რომლებიც ისტორიული ღირებულების საფუძველზეა შეფასებული, გადაიანგარიშება მათი აღიარების ოპერაციის თარიღისათვის არსებული გაცვლითი კურსის გამოყენებით.
სამუშაო ვალუტის ცვლილება
როდესაც ერთეულის სამუშაო ვალუტა იცვლება, ცვლილების თარიღიდან მოყოლებული პერსპექტიულად ერთეულს მართებს გადაანგარიშების პროცედურების გამოყენება ახალ სამუშაო ვალუტასთან მიმართებაში.
როგორც აღნიშნულია პუნქტ 15-ში, ერთეულის სამუშაო ვალუტა ასახავს ერთეულისათვის მნიშვნელოვანი ხასიათის მქონე საბაზო ოპერაციებს, მოვლენებსა და პირობებს. შესაბამისად, როდესაც სამუშაო ვალუტა დადგენილია, იგი შეიძლება შეიცვალოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში თუკი ადგილი აქვს საბაზო ოპერაციების, მოვლენებისა და პირობების ცვლილებებს. მაგალითად, ვალუტის ცვლილებამ, რომელიც ძირითადად ზეგავლენას ახდენს გაყიდვის ფასებზე ან საქონლისა და მომსახურების უზრუნველყოფაზე, შეიძლება მიგვიყვანოს ერთეულის სამუშაო ვალუტის ცვლილებამდე.
სამუშაო ვალუტის ცვლილების შედეგი მხედველობაში მიიღება პერსპექტიულად. სხვა სიტყვებით, ერთეული ყველა მუხლის გადაანგარიშებას ახდენს ახალ სამუშაო ვალუტაში ცვლილების თარიღისათვის არსებული გაცვლითი კურსის გამოყენებით. არაფულადი მუხლებისთვის გადაანგარიშების შედეგად მიღებული თანხის ოდენობა ითვლება მათ ისტორიულ ღირებულებად. უცხოური ერთეულის გადაანგარიშების შედეგად წარმოქმნილი საკურსო სხვაობები, რომლებიც ადრე კლასიფიცირებული იყო წმინდა აქტივებში/კაპიტალში 37-ე და 44 (გ) პუნქტების შესაბამისად, არ აღიარდება ნამეტში ან დეფიციტში უცხოური ერთეულის გასვლამდე.
საანგარიშგებო ვალუტად სამუშაო ვალუტის გარდა სხვა ვალუტის გამოყენება
საანგარიშგებო ვალუტაში გადაანგარიშება
ერთეულს შეუძლია წარადგინოს თავისი ფინანსური ანგარიშგება ნებისმიერ ვალუტაში (ან ვალუტებში). თუ საანგარიშგებო ვალუტა განსხვავდება ერთეულის სამუშაო ვალუტისაგან, მას გადაჰყავს თავისი ფინანსური შედეგები და ფინანსური მდგომარეობა საანგარიშგებო ვალუტაში. მაგალითად, თუკი ეკონომიკური ერთეულის შემადგენლობაში შედიან სხვადასხვა სამუშაო ვალუტის მქონე ერთეულები, თითოეული მათგანის ფინანსური შედეგები და ფინანსური მდგომარეობა გამოისახება ერთიან ვალუტაში, რათა შესაძლებელი იყოს კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა. ცენტრალური ან საშტატო/ადგილობრივი მთავრობის საანგარიშგებო ვალუტა, როგორც წესი, განისაზღვრება ფინანსთა სამინისტროს (ან ანალოგიური ორგანოს) მიერ, ან დგინდება კანონმდებლობით.
იმ ერთეულის ფინანსური შედეგები და ფინანსური მდგომარეობა, რომლის სამუშაო ვალუტა არ წარმოადგენს ჰიპერინფლაციური ეკონომიკის ვალუტას, გადაყვანილ უნდა იქნას განსხვავებულ საანგარიშგებო ვალუტაში შემდეგი პროცედურების გამოყენებით:
(ა) ფინანსური მდგომარეობის შესახებ თითოეულ ანგარიშგებაში წარმოდგენილი აქტივები და ვალდებულებები (შესადარისი მონაცემების ჩათვლით) გადაიყვანება ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგების თარიღისათვის არსებული საბოლოო გაცვლითი კურსით;
(ბ) შემოსავალი და ხარჯები (შესადარისი მონაცემების ჩათვლით) თითოეული ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში გადაიყვანება ოპერაციის მოხდენის თარიღისათვის არსებული გაცვლითი კურსით;
(გ) ფინანსური ანგარიშგების საანგარიშგებო ვალუტაში გადაყვანის შედეგად წარმოქმნილი ყველა საკურსო სხვაობა აღიარდება, როგორც წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცალკე კომპონენტი.
ანგარიშვალდებულმა ერთეულმა ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში ჩართვის მიზნით უცხოური ერთეულის ფულადი სახსრების ნაკადების გადაანგარიშებისას, რომელიც წარმოადგენს ფულადი სახსრების მიღებებსა და გადახდებს, უნდა დაიცვას სსბასს 2-ით განსაზღვრული პროცედურები. სსბასს 2 მოითხოვს, რომ კონტროლირებული ერთეულის ფულადი სახსრების ნაკადები, რომელიც აკმაყოფილებს უცხოური ერთეულის განსაზღვრებას, გადაყვანილი უნდა იქნას ფულადი სახსრების ნაკადების მოხდენის თარიღისათვის უცხოურ ვალუტასა და საანგარიშგებო ვალუტას შორის არსებული გაცვლითი კურსით. სსბასს 2 აგრეთვე განსაზღვრავს არარეალიზებული მოგების და ზარალის წარდგენის წესს, რომელიც წარმოიქმნება უცხოური ვალუტის გაცვლითი კურსის ცვლილებების შედეგად უცხოურ ვალუტაში არსებულ ან გადასახდელ ფულად სახსრებთან და მათ ეკვივალენტებთან მიმართებაში,
პრაქტიკული თვალსაზრისით შემოსავლის და ხარჯის მუხლების საანგარიშგებო ვალუტაში გადასაყვანად ხშირად იყენებენ კურსს, მაგალითად პერიოდის საშუალო კურსს, რომელიც უახლოვდება ოპერაციის მოხდენის თარიღისათვის არსებულ გაცვლით კურსს. მაგრამ, თუ გაცვლითი კურსი მნიშვნელოვნად მერყეობს, მიზანშეწონილი არა არის ამ პერიოდის საშუალო კურსის გამოყენება.
44 (გ) პუნქტში აღნიშნული საკურსო სხვაობები წარმოიქმნება:
(ა) შემოსავლებისა და ხარჯების ოპერაციის მოხდენის თარიღისათვის არსებული გაცვლითი კურსით, ხოლო აქტივებისა და ვალდებულებების ანგარიშგების თარიღისათვის არსებული საბოლოო კურსით გადაყვანის შედეგად. ასეთი საკურსო სხვაობები წარმოიქმნება შემოსავლებისა და ხარჯების მუხლების როგორც ნამეტში ან დეფიციტში აღიარებისას, ასევე პირდაპირ წმინდა აქტივებში/კაპიტალში აღიარების შემთხვევაშიც.
(ბ) წმინდა აქტივების/კაპიტალის საწყისი ნაშთის გადაანგარიშება ადრე გამოყენებული საბოლოო კურსისაგან განსხვავებული საბოლოო კურსით.
ეს საკურსო სხვაობები არ აისახება ნამეტში ან დეფიციტში, ვინაიდან სავალუტო კურსის ცვლილება ახდენს მხოლოდ უმნიშვნელო, ან საერთოდ არ ახდენს პირდაპირ ზეგავლენას მიმდინარე და მომავალ ფულადი სახსრების ნაკადებზე საოპერაციო საქმიანობიდან. როდესაც საკურსო სხვაობები ეხება უცხოურ ერთეულს, რომელიც ჩაირთვება კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში, მაგრამ არ იმყოფება სრულ საკუთრებაში, გადაანგარიშების დროს წარმოქმნილი და დაგროვილი საკურსო სხვაობები, რომლებიც მიეკუთვნება უმცირესობის წილს ფინანსური მდგომარეობის ამსახველ კონსოლიდირებულ ანგარიშგებაში აღიარდება როგორც არამაკონტროლებელი წილის ნაწილი.
ერთეულის ფინანსური შედეგები და ფინანსური მდგომარეობა, რომლის სამუშაო ვალუტა არის ჰიპერინფლაციური ეკონომიკის ვალუტა, გადაანგარიშდება განსხვავებულ საანგარიშგებო ვალუტაში შემდეგი პროცედურების გამოყენებით:
(ა) ყველა თანხა (ე.ი. აქტივები, ვალდებულებები, წმინდა აქტივების/კაპიტალის მუხლები, შემოსავალი და ხარჯები, შესადარისი მონაცემების ჩათვლით) გადაიყვანება ბოლოს წარდგენილი ფინანსური მდგომარეობის ამსახველი ანგარიშგების თარიღისათვის არსებული საბოლოო კურსით, შემდეგი შემთხვევის გარდა:
(ბ) როდესაც თანხები გადაიყვანება არაჰიპერინფლაციური ეკონომიკის ვალუტაში, შესადარისი ინფორმაციის სახით წარმოდგენილი უნდა იყოს მონაცემები, რომლებიც წინა წლის შესაბამის ფინანსურ ანგარიშგებაში წარმოდგენილი იყო, როგორც მიმდინარე წლის მონაცემები (ე. ი. მონაცემები რომლებიც არ დაკორექტირებულა შემდგომი ფასების დონის ან გაცვლითი კურსის ცვლილებების შესაბამისად).
როდესაც ერთეულის სამუშაო ვალუტა არის ჰიპერინფლაციური ეკონომიკის ვალუტა, მაშინ გადაანგარიშების მეთოდის გამოყენებამდე, რომელიც აღწერილია პუნქტ 48-ში, გარდა შესადარისი მონაცემებისა, რომელიც გადაყვანილია არაჰიპერინფლაციური ეკონომიკის ვალუტაში (იხ. პუნქტი 48 (ბ), ერთეულმა ხელახლა უნდა გადაიანგარიშოს თავისი ფინანსური ანგარიშგება სსბასს 10-ის შესაბამისად; თუ ეკონომიკა აღარ არის ჰიპერინფლაციური და ერთეული ხელახლა აღარ გადაიანგარიშებს თავის ფინანსურ ანგარიშგებას სსბასს 10-ის შესაბამისად, მან თავისი ფინანსური ანგარიშგების გადაანგარიშების შეწყვეტის თარიღისათვის არსებული ფასების დონის მიხედვით გადაანგარიშებული თანხები, როგორც ისტორიული ღირებულება, უნდა გამოიყენოს საანგარიშგებო ვალუტაში გადასაანგარიშებლად.
უცხოური ერთეულის მონაცემების გადაანგარიშება
როდესაც ერთეულს საანგარიშგებო ვალუტაში გადაჰყავს უცხოური ერთეულის ფინანსური შედეგები და ფინანსური მდგომარეობა, 43ე-49-ე პუნქტებთან ერთად, დამატებით გამოიყენება 51-ე-56-ე პუნქტები, ისე, რომ შესაძლებელი იყოს უცხოური ერთეულის ჩართვა ანგარიშვალდებული ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში კონსოლიდაციის ან კაპიტალ-მეთოდის გამოყენების გზით.
უცხოური ერთეულის ფინანსური შედეგებისა და ფინანსური მდგომარეობის გაერთიანება ანგარიშვალდებული ერთეულის ფინანსურ შედეგებთან და ფინანსურ მდგომარეობასთან ხდება კონსოლიდაციის ჩვეულებრივი პროცედურებით, როგორიცაა ეკონომიკური ერთეულის ფარგლებში ნაშთებისა და ოპერაციების ელიმინირება (იხ. სსბასს 35 - კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება).
თუმცა, ეკონომიკური ერთეულის შიგნით არსებული მოკლევადიანი თუ გრძელვადიანი ფულადი აქტივი (ან ვალდებულება) არ შეიძლება ამოთიშულ იქნას ეკონომიკური ერთეულის შიგნით არსებული შესაბამისი ვალდებულების (ან აქტივის) ხარჯზე სავალუტო რხევების შედეგების კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში ჩვენების გარეშე. ეს დაკავშირებულია იმასთან, რომ ფულადი მუხლი (ა) ითვალისწინებს ვალდებულებას მოახდინოს ერთი ვალუტის მეორეში კონვერტაცია და (ბ) სავალუტო რხევების შედეგად ანგარიშვალდებულ ერთეულს შეიძლება წილად ხვდეს მოგება ან ზარალი. ამრიგად, ამგვარი საკურსო სხვაობა აისახება მოგებაში ან ზარალში, ან კიდევ, თუკი საკურსო სხვაობა წარმოიქმნა ისეთ გარემოებებში, როგორიც აღწერილია პუნქტ 37-ში, იგი უცხოური ერთეულის გასვლამდე კლასიფიცირდება წმინდა აქტივებში/კაპიტალში.
როდესაც უცხოური ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის თარიღი არ ემთხვევა ანგარიშვალდებული ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის თარიღს, ხშირად უცხოური ერთეული დამატებით ფინანსურ ანგარიშგებასაც ამზადებს იმავე თარიღისათვის, როგორც ანგარიშვალდებული ერთეული. სსბასს 35 განსაზღვრავს მოთხოვნებს იმ შემთხვევაში, როდესაც მაკონტროლებელი ერთეულის საანგარიშო პერიოდი განსხვავდება კონტროლირებული ერთეულის საანგარიშგებო პერიოდისაგან.
როდესაც ანგარიშვალდებული ერთეულისა და უცხოური ერთეულის საანგარიშგებო თარიღები განსხვავდება, უცხოური ერთეულის აქტივები და ვალდებულებები გადაანგარიშდება უცხოური ერთეულის საანგარიშგებო თარიღისათვის არსებული გაცვლითი კურსით.
ანგარიშვალდებული ერთეულის საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრებამდე სავალუტო კურსებში მომხდარი მნიშვნელოვანი ცვლილებების კორექტირება მოხდება სსბასს 35-ის შესაბამისად. იგივე მიდგომა გამოიყენება მეკავშირე ერთეულებისა და ერთობლივი შეთანხმებების მიმართ, კაპიტალ-მეთოდის გამოყენების დროს, სსბასს 36-ის, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებში და ერთობლივ საქმიანობებში, შესაბამისად.
ნებისმიერი სახის გუდვილი, რომელიც წარმოიქმნება უცხოური ერთეულის შეძენისას, აგრეთვე აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულების სამართლიანი ღირებულებით დაკორექტირება, რომელიც წარმოიქმნება ასეთი უცხოური ერთეულის შეძენისას, განიხილება, როგორც უცხოური ერთეულის აქტივები და ვალდებულებები. შესაბამისად, ისინი უნდა აისახოს უცხოური ერთეულის სამუშაო ვალუტაში და გადაანგარიშდეს საბოლოო სავალუტო კურსის მიხედვით, 44-ე და 48-ე პუნქტების შესაბამისად.
უცხოური ერთეულის გასვლა
უცხოური ერთეულის გასვლის დროს საკურსო სხვაობების ჯამური ღირებულება, რომელიც ასახულია, როგორც უცხოურ ერთეულთან დაკავშირებული წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცალკე კომპონენტი, უნდა აისახოს ნამეტში ან დეფიციტში, როდესაც მოხდება უცხოური ერთეულის გასვლის შედეგად მიღებული მოგების ან ზარალის აღიარება.
57ა. ისევე, როგორც ერთეულის მიერ უცხოურ ერთეულში ფლობილი მთელი წილის დათმობის შემთხვევაში, შემდეგ სიტუაციებშიც უცხოურ ერთეულში ფლობილი წილის ნაწილის დათმობაც აისახება, როგორც გასვლა:
(ა) როდესაც წილის ნაწილის დათმობა იწვევს კონტროლის დაკარგვას კონტროლირებულ ერთეულზე, რომლის შემადგენლობაში შედის უცხოური ერთეული, იმის მიუხედავად, ერთეული ინარჩუნებს თუ არა წილის ნაწილის დათმობის შემდეგ არამაკონტროლებელ წილს ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში; და
(ბ) როდესაც წილის ნაწილის დათმობის შემდეგ დარჩენილი წილი ერთობლივ შეთანხმებაში ან მეკავშირე ერთეულში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის უცხოური ერთეული, წარმოადგენს ფინანსურ აქტივს, რომლის შემადგენლობაშიც შედის უცხოური ერთეული.
57ბ. კონტროლირებული ერთეულის დათმობისას, რომელიც მოიცავს უცხოურ ერთეულს, უნდა შეწყდეს ამ უცხოურ ერთეულთან დაკავშირებული, არამაკონტროლებელ წილებზე მიკუთვნებული საკურსო სხვაობების მთლიანი თანხა უნდა მიიმართოს პირდაპირ დაგროვილ ნამეტზე/დეფიციტზე.
57გ. კონტროლირებული ერთეულის ნაწილობრივი დათმობისას, რომელიც მოიცავს უცხოურ ერთეულს, ერთეულმა ხელახლა უნდა მიაკუთვნოს ამ უცხოურ ერთეულში ფლობილ არამაკონტროლებელ წილებს იმ საკურსო სხვაობების დაგროვილი თანხის პროპორციული წილი, რომელიც აკუმულირებული იყო წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცალკე კატეგორიაში. უცხოური ერთეულის ნებისმიერი სხვა ნაწილობრივი დათმობის შემთხვევაში, ერთეულმა დაგროვილ ნამეტში/დეფიციტში უნდა გადაიტანოს წმინდა აქტივებში/კაპიტალში აღიარებული საკურსო სხვაობების დაგროვილი თანხის მხოლოდ პროპორციული წილი.
57დ. ერთეულის მიერ უცხოურ ერთეულში თავისი წილის ნაწილობრივი დათმობა ნიშნავს ერთეულის მიერ უცხოურ ერთეულში ფლობილი საკუთრების წილის ნებისმიერ შემცირებას, გარდა 57 (ა) პუნქტში აღწერილი წილების შემცირებების, რაც აისახება, როგორც გასვლა.
ერთეულს შეუძლია გაასხვისოს თავისი წილი უცხოურ ერთეულში ჩადებული კაპიტალის გაყიდვის, ლიკვიდაციის, დაბრუნების გზით, ან ასეთ ერთეულზე სრული ან ნაწილობრივი უარის თქმით. დივიდენდების გადახდა ან ანალოგიური განაწილება შეადგენს გასვლის ნაწილს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ იგი წარმოადგენს ინვესტიციების დაბრუნებას, მაგალითად, როდესაც შეძენამდე მიღებული ნამეტიდან გადაიხდება დივიდენდები ან მსგავსი გადახდები. უცხოური ერთეულის მიმდინარე საბალანსო ღირებულების ჩამოწერა მის მიერ აღიარებული ზარალის, ან ინვესტორის მიერ აღიარებული გაუფასურების ზარალის გამო, არ ნიშნავს ერთეულის წილის ნაწილობრივ დათმობას. შესაბამისად, კაპიტალში ასახული გადავადებული საკურსო მოგების ან ზარალის არავითარი ნაწილი არ ექვემდებარება აღიარებას ნამეტში ან დეფიციტში, ჩამოწერის მომენტისათვის.
საკურსო ცვლილებების საგადასახადო შედეგები
ანგარიშვალდებული ერთეულებისთვის, რომლებიც იბეგრება მოგების გადასახადით, უცხოურ ვალუტაში განხორციელებული ოპერაციებიდან მიღებულ მოგებასთან ან ზარალთან, ასევე იმ ერთეულისათვის, რომელიც უცხოურ ერთეულს მოიცავს, ფინანსური შედეგებისა და ფინანსური მდგომარეობის უცხოურ ვალუტაში გადაანგარიშების შედეგად წარმოქმნილ საკურსო სხვაობებთან დაკავშირებულ საგადასახადო შედეგებზე მითითებები შესაძლებელია მოძიებულ იქნას შესაბამის საერთაშორისო თუ ეროვნულ ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტებში, რომლებიც შემოსავლებზე დაკისრებულ გადასახადებს ეხება.
განმარტებითი შენიშვნები
62-ე და 64-66-ე პუნქტებში სამუშაო ვალუტა ეკონომიკური ერთეულის შემთხვევაში, ეხება მაკონტროლებელი ერთეულის სამუშაო ვალუტას.
ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა წარმოადგინოს:
(ა) მოგებაში ან ზარალში აღიარებული საკურსო სხვაობები, გარდა სსბასს 29-ის შესაბამისად მოგებაში ან ზარალში აღიარებული საკურსო სხვაობებისა, რომლებიც წარმოიქმნება ფინანსური ინსტრუმენტების სამართლიანი ღირებულებით შეფასებისას; და
(ბ) წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცალკე კომპონენტად კლასიფიცირებული წმინდა საკურსო სხვაობები და საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისისა და ბოლოსათვის ამ საკურსო სხვაობების თანხებს შორის მიღწეული შესაბამისობა.
როდესაც საანგარიშგებო ვალუტა განსხვავდება სამუშაო ვალუტისაგან, ეს ფაქტი სამუშაო ვალუტასთან და განსხვავებული საანგარიშგებო ვალუტის გამოყენების მიზეზებთან ერთად წარმოდგენილი უნდა იყოს განმარტებით შენიშვნებში.
როდესაც ანგარიშვალდებული ერთეულის, ან მნიშვნელოვანი უცხოური ერთეულის სამუშაო ვალუტა იცვლება, ეს ფაქტი სამუშაო ვალუტის შეცვლის მიზეზთან ერთად წარმოდგენილი უნდა იყოს განმარტებით შენიშვნებში
როდესაც ერთეული ფინანსურ ანგარიშგებას წარადგენს სამუშაო ვალუტისაგან განსხვავებულ ვალუტაში, მას შეუძლია აღნიშნოს, რომ ფინანსური ანგარიშგება მომზადებულია სსბასს-ების შესაბამისად, მხოლოდ მაშინ როდესაც დაცულია თითოეული მოქმედი სტანდარტის მოთხოვნები, 44-ე და 48-ე პუნქტებით დადგენილი გადაანგარიშების მეთოდის ჩათვლით.
ზოგჯერ ერთეული წარადგენს თავის ფინანსურ ანგარიშგებას, ან სხვა ფინანსურ ინფორმაციას სამუშაო ვალუტისგან განსხვავებულ ვალუტაში 64-ე პუნქტის მოთხოვნების დაცვის გარეშე. მაგალითად, ერთეულმა ფინანსური ანგარიშგებიდან სხვა ვალუტაში შეიძლება გადაიყვანოს მხოლოდ შერჩეული მუხლები, ან ერთეულმა, რომლის სამუშაო ვალუტა არ არის ჰიპერინფლაციური ეკონომიკის ვალუტა, შეუძლია მოახდინოს ფინანსური ანგარიშგების სხვა ვალუტაში კონვერტაცია ყველა მუხლის საბოლოო სავალუტო კურსით გადაანგარიშების გზით. ასეთი კონვერსია არ შეესაბამება სსბასს-ების მოთხოვნებს და ასეთ შემთხვევებში საჭიროა 66-ე პუნქტში მოცემული განმარტებითი შენიშვნების წარმოდგენა.
როდესაც ერთეული 64-ე პუნქტის მოთხოვნების შეუსრულებლად წარადგენს თავის ფინანსურ ანგარიშგებას, ან სხვა ფინანსურ ინფორმაციას სამუშაო ან საანგარიშგებო ვალუტებისაგან განსხვავებულ ვალუტაში, მან უნდა:
(ა) ნათლად მოახდინოს ამ ინფორმაციის იდენტიფიცირება როგორც დამატებითი ინფორმაციის, რათა განაცალკეოს იგი სსბასს-ებთან შესაბამისობაში მოყვანილი ინფორმაციისაგან;
(ბ) გაამჟღავნოს ვალუტა, რომელშიც წარმოდგენილია დამატებითი ინფორმაცია;
(გ) გაამჟღავნოს ერთეულის სამუშაო ვალუტა და გადაანგარიშების მეთოდი, რომელიც გამოიყენება დამატებითი ინფორმაციის განსაზღვრისათვის.
გარდამავალი დებულებები
დარიცხვის მეთოდის პირველადი დანერგვა
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
ძალაში შესვლის თარიღი
ერთეულებმა მოცემული სტანდარტი უნდა გამოიყენონ წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის, რომელიც იწყება 2010 წლის 1 იანვრიდან, ან ამ თარიღის შემდეგ. მისასალმებელია უფრო ადრეული გამოყენება. თუ ერთეული მოცემულ სტანდარტს იყენებს 2010 წლის 1 იანვრამდე არსებული პერიოდისათვის, ეს ფაქტი უნდა წარმოდგენილი იყოს განმარტებით შენიშვნებში.
71ა. 67-ე, 68-ე, 69-ე, 70-ე და 72-ე პუნქტები შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
71ბ. 3 (ბ), მე-10, მე-13, 21-ე, 22-ე, 38-ე, 47-ე, 50-ე, 51-ე, 53-ე, 55-ე, 57-ე და 58-ე პუნქტები შეცვლილია, ხოლო 57 (ა), 57 (ბ), 57 (გ) და 57 (დ) პუნქტები დამატებულია სსბასს 35-ის, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება და სსბასს 37-ის, ერთობლივი შეთანხმებები 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად, ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები, როდესაც იგი გამოიყენებს სსბასს 35-ს და სსბასს 37-ს.
71გ. მე-6 და მე-7 პუნქტები ამოღებულია და მე-13 პუნქტი შეიცვალა 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
სსბასს-4-ის გაუქმება (2006 წლიდან)
მოცემული სტანდარტი ცვლის 2006 წელს გამოქვეყნებულ სსბასს 4-ს - უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 4-ის შემადგენელი ნაწილი.
მიზეზი
დს1. სსბასსს-ს ფასს-თან დაახლოების პროგრამა სსბასსს-ს სამუშაო პროგრამის მნიშვნელოვანი ელემენტია. სსბასსს-ს პოლიტიკა მდგომარეობს სსბასს-ის დარიცხვის მეთოდის მიხედვით ფასს-თან დაახლოებაში, რომლებიც გამოქვეყნებულია სბასსს-ს მიერ, იქ, სადაც ეს მიზანშეწონილია საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის.
დს2. ფასს-ებთან დაახლოებული დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ები ინარჩუნებენ ფასს-ების მოთხოვნებს, სტრუქტურასა და ტექსტს, თუკი გადახვევისათვის არ არსებობს საჯარო სექტორისთვის დამახასიათებელი მიზეზები. ეკვივალენტური ფასს-გან გადახვევას ადგილი აქვს მაშინ, როდესაც ფასს-ის მოთხოვნები ან ტერმინოლოგია არ ერგება საჯარო სექტორს, ან როდესაც დამატებითი კომენტარის ან მაგალითების ჩართვა არის აუცილებელი გარკვეული მოთხოვნების ილუსტრაციისათვის საჯარო სექტორის კონტექსტში. სსბასს-ებსა და მათ შესატყვის ფასს-ებს შორის განსხვავება მოცემულია „ფასს-თან შედარებაში“, რომელსაც შეიცავს ყოველი სსბასს. ბასს-21-თან შედარება მიეკუთვნება მხოლოდ ბასს-21-ის იმ ვერსიას, რომელიც განახლებულ იქნა 2003 წელს 2005 წლის შესწორებებით1.
დს3 2000 წლის მაისში სსბასსს-ს წინამორბედმა, საჯარო სექტორის კომიტეტმა (სსკ)2 გამოაქვეყნა სსბასს-4-ის პირველი ვერსია, „უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები“, რომელიც დაეფუძნა 1993 წლის ბასს-21-ს, „„უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები“. 2006 წლის დეკემბერში სსბასსს-მ განაახლა სსბასს-4 უკვე 2003 წლის ვერსიის ბასს-21-ის საფუძველზე (განახლებული 2003 წ) თავისი სტანდარტების ზოგადი გაუმჯობესების პროექტის ფარგლებში. 2005 წლის დეკემბერში ბასსს-მ შეიტანა ცვლილებები ბასს-21-ში, რომელიც გამოქვეყნდა სახელწოდებით „წმინდა ინვესტიციები უცხოურ საწარმოში“
დს4. 2007 წლის დასაწყისში სსბასს-ების განახლებისა და ფასს-ების უკანასკნელ ვერსიებთან დაახლოების მიზნით, სადაც ეს მიზანშეწონილი იყო საჯარო სექტორისათვის, სსბასსს-მ წამოიწყო სსბასს-ების გაუმჯობესების პროექტი არსებული პროექტის ფარგლებში სსბასსს გაეცნო 2005 წლის დეკემბერში ბასს 21-ში შეტანილ ცვლილებებს და, ზოგადად, დაეთანხმა ბასსს-ს არგუმენტებს, რომ განახლებულიყო ბასს-ები და შეტანილიყო ცვლილებები. (ბასსს-ს არგუმენტები დასკვნებთან დაკავშირებით აქ მოყვანილი არაა. ბასსს-ის ყოველმხრივი სააბონენტო მომსახურების ხელმომწერებს შეუძლიათ გაეცნონ დასკვნით დებულებებს ბასსს-ს ვებ-გვერდზე www.iasb.org.
დს5. ბასს-21-ში ფასს-ებსა და განახლებული ბასს-ების შედეგად შევიდა შემდგომი ცვლილებები და გამოცემული იქნა 2005 წლის დეკემბრის შემდეგ. სსბასს 4 არ მოიცავს 2005 წლის დეკემბრის შემდეგ განახლებულ ბასს-სა და ფასს-ის შესაბამის ცვლილებებს ვინაიდან სსბასსს ჯერ არ განუხილავს აღნიშნული ცვლილებები და არ ჩამოუყალიბებია თავისი მოსაზრება ფასს-ებში შეტანილი ცვლილებებისა და განახლებული ბასს-ების მოთხოვნების საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის გამოყენების შესახებ.
სსბასს 4-ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს6. სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
ბასს 21-თან შედარება სსბასს4, უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები ძირითადად შემუშავებულია ბასს 21-ის საფუძველზე, უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები (განახლებული 2003 წელს და 2005 წლის ცვლილებებით). ძირითადი განსხვავება სსბასს 4-სა და ბასს 21-ს შორის არის შემდეგი:
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-7 ⬇
დანართი №5 სსბასს 5— ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები
წინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს) ძირითადად ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების კომიტეტის (ბასსს) მიერ გამოცემულ ბასს 23-ს - ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები (1993 წლის განახლებული გამოცემა). ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების ფონდის (ფასს) ნებართვით, ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების კომიტეტის (სსბასსს) წინამდებარე გამოცემაში შესულია ამონარიდები ბასს 23-დან. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში შემდეგ მისამართზე: Publications Department, First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ-ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს, ბასს, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ს სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” and “International Financial Reporting Standards” წარმოადგენს ფასს-ის ფონდის სავაჭრო ნიშნებს და დაუშვებელია მათი გამოყენება ფასს-ის ფონდის ნებართვის გარეშე. |
|---|
სსბასს 5— ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები სსბასს-ის ისტორია წინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 5 - ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები გამოიცა 2000 წლის მაისში. მას შემდეგ, სსბასს 5-ში ცვლილებები განხორციელდა შემდეგი სსბასს-ების მიხედვით:
|
|---|
სსბასს 5-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
| შეცვლილი პუნქტი | ცვლილების შედეგი | ცვლილების საფუძველი |
|---|---|---|
| 2 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 3 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 6 | შეცვლილია | სსბასს 32, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 11 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 19 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 41 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 42ა | დამატებულია | სსბასს 32, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 42ბ | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 42გ | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 43 | შეცვლილია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
2000 წლის მაისი
სსბასს 5— ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1–4
განმარტებები 5–13
ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები.................... 6
ეკონომიკური ერთეული 7–9
მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი 10
სახელმწიფო კომერციული საწარმოები 11
წმინდა აქტივები/კაპიტალი 12
კვალიფიცირებადი აქტივები 13
ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები - სტანდარტული მეთოდი 14–16
აღიარება 14–15
გამჟღავნება 16
ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები - ნებადართული ალტერნატიული მეთოდი 17–39
აღიარება 17–20
დანახარჯები, რომლებიც ექვემდებარება კაპიტალიზაციას 21–29
კვალიფიცირებადი აქტივების მიმდინარე საბალანსო ღირებულების გადამეტება აღდგენით ღირებულებაზე 30
კაპიტალიზაციის დაწყება 31–33
კაპიტალიზაციის პროცესის დროებით შეჩერება 34–35
კაპიტალიზაციის შეწყვეტა 36–39
განმარტებითი შენიშვნები 40
გარდამავალი დებულებები 41
ძალაში შესვლის თარიღი 42–43
ბასს 23-თან შედარება
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 5 - ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები წარმოდგენილია მიზანსა და 1-43 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 5 გააზრებული უნდა იყოს მისი მიზნის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. სსბასს 3 - სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები - დეტალური მითითებების არარსებობის შემთხვევაში სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველია. |
|---|
მიზანი
წინამდებარე სტანდარტი განსაზღვრავს ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდს. როგორც წესი, წინამდებარე სტანდარტი მოითხოვს ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების მყისიერად ხარჯებში აღიარებას, თუმცა, მოცემული სტანდარტით ნებადართულია ალტერნატიული მეთოდიც, რომელიც გულისხმობს ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული იმ დანახარჯების კაპიტალიზაციას, რომლებიც უშუალოდ უკავშირდება კვალიფიცირებადი აქტივის შეძენას, წარმოებას ან მშენებლობას.
მოქმედების სფერო
წინამდებარე სტანდარტი გამოყენებული უნდა იქნას ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების ბუღალტრული აღრიცხვისათვის.
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
წინამდებარე სტანდარტი არ ეხება წმინდა აქტივების/კაპიტალის ფაქტობრივ თუ პირობითად დარიცხულ დანახარჯებს. როდესაც შესაბამისი იურისდიქციის ქვეყნების მიერ კაპიტალური დანახარჯის გამოყენება ხდება ინდივიდუალურ ერთეულებთან მიმართებაში, საჭიროა იმის ანალიზი, აკმაყოფილებს თუ არა აღნიშნული დანახარჯი ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების განსაზღვრებას და მიჩნეულ უნდა იქნას თუ არა ის, როგორც წმინდა აქტივების/კაპიტალის ფაქტობრივი თუ პირობითად დარიცხული დანახარჯი.
განმარტებები
წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები არის საპროცენტო და სხვა დანახარჯები, რომლებსაც ერთეული ეწევა ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებით.
კვალიფიცირებადი აქტივი არის ისეთი აქტივი, რომლის დანიშნულებისამებრ გამოსაყენებლად ან გასაყიდად მომზადებისთვის აუცილებლად საჭიროა დროის მნიშვნელოვანი პერიოდი.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები
ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები შეიძლება მოიცავდეს:
(ა) საბანკო ოვერდრაფტებზე, მოკლევადიან და გრძელვადიან სესხებზე დარიცხულ პროცენტს;
(ბ) ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული ფასდათმობების ან პრემიალური თანხების ამორტიზაციას;
(გ) სესხების მიღებასთან დაკავშირებით გაღებული დამატებითი ხარჯების ამორტიზაციას;
(დ) ფინანსურ იჯარასთან და შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებთან დაკავშირებულ ფინანსურ დანახარჯებს; და
(ე) უცხოურ ვალუტაში აღებულ სესხებთან დაკავშირებით წარმოშობილ საკურსო სხვაობის თანხას, თუ იგი განიხილება როგორც საპროცენტო დანახარჯების კორექტირება.
ეკონომიკური ერთეული
წინამდებარე სტანდარტში ტერმინი „ეკონომიკური ერთეული“ გამოყენებულია ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის ერთეულთა ჯგუფის განსამარტად, რომელიც მოიცავს მაკონტროლებელ და ნებისმიერ კონტროლირებულ ერთეულებს.
ეკონომიკურ ერთეულთან მიმართებაში ხანდახან გამოიყენება სხვა ტერმინებიც, როგორიცაა: ადმინისტრაციული ერთეული, ფინანსური ერთეული, კონსოლიდირებული ერთეული და ჯგუფი.
ეკონომიკურ ერთეულში შეიძლება შედიოდეს როგორც სოციალური პოლიტიკის, ასევე კომერციული მიზნების მქონე ერთეულები. მაგალითად, განსახლების სახელმწიფო დეპარტამენტი შეიძლება წარმოადგენდეს ეკონომიკურ ერთეულს, რომელიც, თავის მხრივ, აერთიანებს იმ ერთეულებს, რომლებიც საცხოვრებელ ფართს უზრუნველყოფს ნომინალური ღირებულებით, და აგრეთვე ისეთ ერთეულებს, რომლებიც საცხოვრებელი ფართის შეთავაზებას ახორციელებს კომერციულ საფუძველზე.
მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი
ერთეულებისათვის აქტივები მათ მიერ დასახული მიზნების მიღწევის საშუალებაა. აქტივები, რომლებიც ერთეულების მიერ დასახული მიზნების შესაბამისად გამოიყენება საქონლისა და მომსახურების მისაწოდებლად, მაგრამ რომლებიც უშუალოდ არ ემსახურება ერთეულში ფულადი სახსრების წმინდა შემოსულობების წარმოქმნას , ხშირად მომსახურების პოტენციალის მატარებელ აქტივებად განიმარტება. აქტივები, რომლებიც ემსახურება ერთეულში ფულადი სახსრების წმინდა შემოსულობების წარმოქმნას, ხშირად მომავალი ეკონომიკური სარგებლის მატარებელ აქტივებად განიმარტება. ყველა იმ მიზნის გასათვალისწინებლად, რომლისთვისაც შეიძლება გამოყენებულ იქნას აქტივები, წინამდებარე სტანდარტში გამოყენებულია ტერმინი „მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი“, რათა მოხდეს აქტივების არსებითი მახასიათებლების აღწერა.
სახელმწიფო კომერციული საწარმოები
[ამოღებულია]
წმინდა აქტივები/კაპიტალი
წინამდებარე სტანდარტში ტერმინი „წმინდა აქტივები/კაპიტალი“ გამოყენებულია ფინანსური მდგომარეობის შესახებ ანგარიშგებაში ნარჩენი (აქტივებს მინუს ვალდებულებები) სიდიდის აღსანიშნავად. წმინდა აქტივები/კაპიტალი შეიძლება იყოს დადებითი ან უარყოფითი. ტერმინის „წმინდა აქტივები/კაპიტალი“ ნაცვლად შეიძლება გამოყენებულ იქნას სხვა ტერმინები, იმ პირობით, რომ გასაგები იქნება მათი მნიშვნელობა.
კვალიფიცირებადი აქტივები
კვალიფიცირებადი აქტივებია, მაგალითად, საოფისე დანიშნულების შენობა-ნაგებობები, საავადმყოფოები, ინფრასტრუქტურული აქტივები, როგორიცაა გზები, ხიდები და ენერგომეურნეობა, ასევე მატერიალური მარაგები, რომლებიც გამოსაყენებლად, ან გასაყიდად მზა მდგომარეობაში მოყვანის მიზნით მოითხოვს დროის მნიშვნელოვან პერიოდს. სხვა ინვესტიციები და აქტივები, რომელთა წარმოება რეგულარულად ხდება მოკლე ვადებში, კვალიფიცირებად აქტივებად არ განიხილება. კვალიფიცირებად აქტივებს ასევე არ მიეკუთვნება ის აქტივები, რომლებიც შეძენის მომენტისათვის მზადაა დანიშნულებისამებრ გამოსაყენებლად ან გასაყიდად.
ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები - სტანდარტული მეთოდი
აღიარება
ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების აღიარება ხდება დანახარჯების სახით იმ პერიოდისთვის, რომელშიც ისინი იქნა გაღებული.
სტანდარტული მეთოდით, ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების ხარჯად აღიარება ხდება იმ პერიოდში, რომელშიც ისინი იქნა გაღებული, მიუხედავად იმისა, თუ როგორ ხდება სესხით სარგებლობა.
გამჟღავნება
ფინანსური ანგარიშგების უნდა იქნეს გამჟღავნებული ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯებისთვის მიღებული სააღრიცხვო პოლიტიკა.
ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები - ნებადართული ალტერნატიული მეთოდი
აღიარება
ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების ხარჯად აღიარება ხდება იმ პერიოდში, რომელშიც ისინი იქნა გაღებული, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა ისინი კაპიტალიზირდება მე-18 პუნქტის შესაბამისად.
კვალიფიცირებადი აქტივის შეძენასთან, წარმოებასთან ან მშენებლობასთან უშუალოდ დაკავშირებული ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების კაპიტალიზაცია უნდა მოხდეს როგორც აღნიშნული აქტივის თვითღირებულების ნაწილი. ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების თანხა, რომელიც ექვემდებარება კაპიტალიზაციას, უნდა განისაზღვროს წინამდებარე სტანდარტით.
ნებადართული ალტერნატიული მეთოდით, აქტივის შეძენასთან, წარმოებასთან ან მშენებლობასთან უშუალოდ დაკავშირებული სესხით სარგებლობის დანახარჯები ჩაირთვება აღნიშნული აქტივის თვითღირებულებაში. ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული ამგვარი დანახარჯები კაპიტალიზდება როგორც აქტივის ღირებულების ნაწილი, როდესაც: (ა) მოსალოდნელია, რომ ეს დანახარჯები ერთეულს მომავალში მოუტანს ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს და (ბ) შესაძლებელია მათი საიმედოდ შეფასება 1. ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული სხვა დანახარჯების აღიარება ხდება ხარჯებში იმ პერიოდში, რომელშიც ისინი იქნა გაწეული.
იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული იყენებს ნებადართულ ალტერნატიულ მეთოდს, აღნიშნული მეთოდი თანაბრად უნდა გამოიყენებოდეს ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებულ ყველა დანახარჯთან მიმართებით, რომლებიც უშუალოდ დაკავშირებულია კვალიფიცირებადი აქტივის შეძენასთან, წარმოებასთან ან მშენებლობასთან.
სესხის სარგებლობასთან დაკავშირებული დანახარჯები, რომლებიც ექვემდებარება კაპიტალიზაციას
კვალიფიცირებადი აქტივის შეძენასთან, წარმოებასთან ან მშენებლობასთან უშუალოდ დაკავშირებულ დანახარჯებს მიეკუთვნება ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული ის დანახარჯები, რომელთა თავიდან აცილება შესაძლებელი იქნებოდა, აუცილებელი რომ არ ყოფილიყო კვალიფიცირებად აქტივთან დაკავშირებული დანახარჯების გაწევა. თუ ერთეული სესხს იღებს მხოლოდ კონკრეტული კვალიფიცირებადი აქტივის შეძენის მიზნით, აღნიშნულ აქტივთან უშუალოდ დაკავშირებული ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები შეიძლება ადვილად იქნას იდენტიფიცირებული.
ზოგჯერ რთულია ნასესხებ სახსრებსა და კვალიფიცირებად აქტივს შორის პირდაპირი კავშირის დადგენა და სესხის იმ თანხის განსაზღვრა, რომლის თავიდან აცილებაც შეიძლებოდა. ასეთი სირთულე წარმოიშობა, მაგალითად, მაშინ, როდესაც ერთეულის ფინანსური საქმიანობის მართვა ცენტრალიზებულად ხდება. სირთულე შეიძლება წარმოიშვას მაშინაც, როდესაც ეკონომიკური ერთეული იყენებს სესხის რამდენიმე ინსტრუმენტს სახსრების განსხვავებული საპროცენტო განაკვეთებით სესხების მიზნით და შემდეგ ამ სახსრებს განსხვავებული პირობებით გადარიცხავს ეკონომიკურ ერთეულში შემავალ სხვა ერთეულებზე. ცენტრალიზებულად ნასესხები სახსრები შეიძლება გადაერიცხოს ეკონომიკურ ერთეულში შემავალ სხვა ერთეულებს სესხის, გრანტის ან კაპიტალის შევსების სახით. ასეთი გადარიცხვები შესაძლოა იყოს უპროცენტო, ან მოითხოვდეს ფაქტობრივად არსებული საპროცენტო დანახარჯის მხოლოდ ერთი ნაწილის ანაზღაურებას. სხვა სახის გართულებებს ადგილი აქვს (ა) უცხოურ ვალუტაში გამოსახული ან ვალუტის კურსზე მიბმული სესხის გამოყენების დროს, (ბ) როდესაც ეკონომიკური ერთეული მოქმედებს მაღალი ინფლაციის ეკონომიკურ გარემოში და (გ) ცვალებადი სავალუტო კურსების არსებობისას. იმის გამო, რომ ასეთ შემთხვევაში ძნელია კვალიფიცირებადი აქტივის შეძენასთან უშუალოდ დაკავშირებული სესხით სარგებლობის დანახარჯების თანხის განსაზღვრა, საჭიროა მსჯელობის შედეგად შესაბამისი გადაწყვეტილების მიღება.
თუ სესხის აღება ხდება რომელიმე კონკრეტული კვალიფიცირებადი აქტივის მისაღებად, ამ აქტივთან მიმართებაში ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების კაპიტალიზებადი ნაწილი განისაზღვრება მოცემულ პერიოდში ამ სესხთან დაკავშირებით გაწეული ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული ფაქტობრივი დანახარჯებიდან იმ საინვესტიციო შემოსავლების თანხის გამოქვითვით, რომელიც მიიღება მოცემული სესხის მოკლევადიანი ფინანსური დაბანდებიდან.
კვალიფიცირებადი აქტივების დაფინანსების შეთანხმებებმა შესაძლოა ერთეული ნასესხები სახსრების მიღებამდე და მათთან დაკავშირებული ხარჯების წარმოქმნამდე მიიყვანოს, ვიდრე მოხდებოდეს ამ სახსრების, ნაწილის, ან მთლიანად კვალიფიცირებადი აქტივების ხარჯების სახით გამოყენება. ასეთ პირობებში არცთუ ისე იშვიათად ხდება სახსრების დროებითი ინვესტირება, ვიდრე მოხდებოდეს მათი დახარჯვა კვალიფიცირებად აქტივებზე. მოცემული პერიოდის დანახარჯების კაპიტალიზებადი თანხის განსაზღვრისას ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებულ დანახარჯებს აკლდება ამ სახსრების მოკლევადიანი ფინანსური დაბანდებიდან მიღებული ნებისმიერი საინვესტიციო შემოსავალი.
თუ სესხი აღებულია ზოგადი დანიშნულებით, მაგრამ გამოიყენება კვალიფიცირებადი აქტივის შესაძენად, ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების კაპიტალიზებადი თანხის დასადგენად გამოიყენება ამ აქტივზე გაწეული დანახარჯების კაპიტალიზაციის ნორმა. კაპიტალიზაციის ნორმად უნდა განისაზღვროს ერთეულის მიერ აღებულ იმ სესხებთან მიმართებაში გაწეული ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების საშუალო შეწონილი სიდიდე, რომლებიც მოცემულ პერიოდში დაფარული არ არის, გარდა სპეციალურად კვალიფიცირებადი აქტივის შესაძენად აღებული სესხებისა. მოცემული პერიოდის განმავლობაში კაპიტალიზირებული სესხის სარგებლობასთან დაკავშირებული დანახარჯების თანხა არ უნდა აღემატებოდეს ამავე პერიოდში გაწეულ ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების თანხას.
კაპიტალიზდება მხოლოდ ერთეულის მიერ აღებულ სესხებთან მიმართებაში არსებული სესხით სარგებლობის დანახარჯები. თუ მაკონტროლებელი ერთეული სესხად იღებს თანხებს, რომლებიც კონტროლირებულ ერთეულზე გადადის ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების გამოყოფის გარეშე, ან მათი მხოლოდ ნაწილობრივი გამოყოფით, კონტროლირებულმა ერთეულმა შეიძლება მოახდინოს მხოლოდ მის მიერ გაღებული ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების კაპიტალიზება. თუ კონტროლირებული ერთეული ღებულობს კაპიტალურ გრანტს ან მის კაპიტალში ხორციელდება უპროცენტო შენატანი, იგი არ გაიღებს ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებულ დანახარჯებს და, შესაბამისად, არ მოახდენს მათ კაპიტალიზაციას.
როდესაც მაკონტროლებელი ერთეული თანხებს გადასცემს კონტროლირებულ ერთეულს სესხთან დაკავშირებული დანახარჯების გარკვეული ნაწილის ფასად, კონტროლირებულმა ერთეულმა ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების კაპიტალიზება შეიძლება მოახდინოს მხოლოდ მის მიერ გაღებული დანახარჯების ნაწილში. ეკონომიკური ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში შესაძლებელია ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების სრული თანხის კაპიტალიზაცია კვალიფიცირებად აქტივებში იმ პირობით, თუ კონტროლირებული ერთეულის მიერ კაპიტალიზებული დანახარჯების გამოსარიცხად გაკეთებულია კონსოლიდაციის შესაბამისი კორექტირებები.
როდესაც მაკონტროლებელი ერთეული თანხებს უსასყიდლოდ გადასცემს კონტროლირებულ ერთეულს, არც მაკონტროლებელი და არც კონტროლირებული ერთეული არ აკმაყოფილებს ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების კაპიტალიზაციის კრიტერიუმებს. თუმცა, იმ შემთხვევაში, თუ ეკონომიკური ერთეული დააკმაყოფილებდა ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების კაპიტალიზაციის კრიტერიუმებს, იგი შეძლებდა თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების კვალიფიცირებად აქტივებში კაპიტალიზაციას.
ზოგჯერ ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების საშუალო შეწონილი სიდიდის განსაზღვრისას მართებულია მაკონტროლებელი და მის მიერ კონტროლირებული ერთეულების მიერ აღებული ყველა სესხის გათვალისწინება. ზოგჯერ კი უფრო მართებულია თითოეულმა კონტროლირებულმა ერთეულმა გაითვალისწინოს მხოლოდ საკუთარ სესხებთან მიმართებაში გაღებული ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების საშუალო შეწონილი სიდიდე.
კვალიფიცირებადი აქტივების მიმდინარე საბალანსო ღირებულების გადამეტება აღდგენით ღირებულებაზე
როდესაც კვალიფიცირებადი აქტივების მიმდინარე საბალანსო ღირებულება ან მოსალოდნელი საბოლოო ღირებულების თანხა გადააჭარბებს მის აღდგენით ღირებულებას ან წმინდა სარეალიზაციო ღირებულებას, აქტივის მიმდინარე საბალანსო ღირებულება ნაწილობრივ ან მთლიანად უნდა ჩამოიწეროს საჭიროების მიხედვით სსბასს 21-ის - ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, ან სსბასს 26-ის - ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება - მოთხოვნათა შესაბამისად. ნაწილობრივ ან მთლიანად ჩამოწერილი თანხები ზოგჯერ შეიძლება უკან დაბრუნდეს (აღდგეს) ამავე სტანდარტების მიხედვით.
კაპიტალიზაციის დაწყება
ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების კაპიტალიზაცია, კვალიფიცირებადი აქტივის ღირებულების ნაწილის სახით, უნდა დაიწყოს, როდესაც:
(ა) ხდება კვალიფიცირებად აქტივზე დანახარჯების გაწევა;
(ბ) ხდება ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების გაწევა;
(გ) დაწყებულია აუცილებელი სამუშაოები მოცემული აქტივის დანიშნულებისამებრ გამოსაყენებლად ან გასაყიდ მდგომარეობაში მოსაყვანად.
კვალიფიცირებად აქტივზე გაწეული დანახარჯები მოიცავს მხოლოდ ისეთ დანახარჯებს, რომლებსაც მოჰყვება ფულადი სახსრების გადახდები, სხვა აქტივების ტრანსფერები, ან პროცენტიანი ვალდებულებების წარმოქმნა. მიმდინარე პერიოდში მოცემული აქტივის საშუალო მიმდინარე საბალანსო ღირებულება, ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების უკვე კაპიტალიზებული თანხის ჩათვლით, როგორც წესი, არის დანახარჯების დასაბუთებული მიახლოებითი შეფასების თანხა, რომლის მიმართაც გამოიყენება კაპიტალიზაციის ნორმა მოცემულ პერიოდში.
სამუშაოები, რომლებიც აუცილებელია აქტივის დანიშნულებისამებრ გამოსაყენებლად ან გასაყიდად მოსამზადებლად უფრო ფართო ცნებაა, ვიდრე აქტივის ფიზიკური მშენებლობა და მოიცავს აქტივის ფიზიკური მშენებლობის დაწყებამდე ჩატარებულ ადმინისტრაციულ და ტექნიკურ სამუშაოებსაც, როგორიცაა, მაგალითად, აქტივის მშენებლობის ნებართვის აღება. ამასთან, ამ საქმიანობას არ მიეკუთვნება აქტივის ისეთი განკარგვა, რომელიც არ გულისხმობს არც აქტივის წარმოებას და არც მისი მდგომარეობის შეცვლას. მაგალითად, მიწის ნაკვეთის მშენებლობისათვის მომზადების დროს გაწეული ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების კაპიტალიზაცია ხდება შესაბამისი სამუშაოების განხორციელების პერიოდში. თუმცა ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები, რომელიც გაწეულია იმ დროს, როდესაც არ მიმდინარეობს მშენებლობისთვის შეძენილი მიწის სამშენებლოდ მომზადება, არ ექვემდებარება კაპიტალიზაციას.
კაპიტალიზაციის პროცესის დროებით შეჩერება
ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების კაპიტალიზაცია დროებით უნდა შეჩერდეს და დანახარჯები მიეკუთვნოს მიმდინარე პერიოდის ხარჯებს იმ მომენტში, როდესაც ხანგრძლივი დროით შეფერხდება აქტივზე აქტიური სამუშაოების წარმართვის პროცესი.
ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები შეიძლება წარმოიშვას დროის ხანგრძლივ მონაკვეთში, როდესაც სამუშაოები, რომლებიც აუცილებელია აქტივის დანიშნულებისამებრ გამოსაყენებლად ან გასაყიდად მოსამზადებლად, დროებით შეჩერებულია. ასეთი დანახარჯები წარმოადგენს დაუმთავრებელი აქტივების შენახვის ხარჯებს და მათი კაპიტალიზაცია არ ხდება. ამასთან, ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების კაპიტალიზაციის პროცესის დროებით შეჩერება, როგორც წესი, არ ხდება იმ პერიოდში, როდესაც მიმდინარეობს მნიშვნელოვანი ტექნიკური და ადმინისტრაციული სამუშაოები. კაპიტალიზაციის პროცესის დროებით შეჩერება ასევე არ ხდება მაშინ, როდესაც სამუშაოთა დროებითი შეჩერება წარმოადგენს აქტივის დანიშნულებისამებრ გამოსაყენებლად ან გასაყიდად მოსამზადებლად აუცილებელი სამუშაოების განუყოფელ ნაწილს. მაგალითად, კაპიტალიზაციის პროცესი გაგრძელდება მთელი პერიოდის მანძილზე, რომელიც საჭიროა მატერიალური მარაგების ხანდაზმულობისათვის ან იმ პერიოდის განმავლობაში, როდესაც წყლის მაღალი დონის გამო შეჩერებულია ხიდის მშენებლობა, თუ წყლის მაღალი დონე საერთოდ დამახასიათებელია მშენებლობის პერიოდში მოცემული გეოგრაფიული რეგიონისთვის.
კაპიტალიზაციის პროცესის შეწყვეტა
ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების კაპიტალიზაციის პროცესი უნდა შეწყდეს მაშინ, როდესაც, ძირითადად დამთავრდება კვალიფიცირებადი აქტივის დანიშნულებისამებრ გამოსაყენებლად ან გასაყიდად მომზადებისათვის აუცილებელი ყველა აქტიური სამუშაო.
აქტივი, როგორც წესი, მზად არის დანიშნულებისამებრ გამოსაყენებლად ან გასაყიდად მაშინ, როდესაც აქტივის ფიზიკური მშენებლობა დამთავრებულია, თუნდაც მიმდინარე ადმინისტრაციული სამუშაოები კვლავ გრძელდებოდეს. თუ დასამთავრებელია და გრძელდება მხოლოდ უმნიშვნელო ზედაპირული სამუშაოები, მაგალითად, დამკვეთის ან მომხმარებლის მოთხოვნით შენობის დეკორაციული სამუშაოები, ეს ნიშნავს იმას, რომ ყველა ძირითადი აქტიური სამუშაო უკვე დამთავრებულია.
თუ დასრულებულია კვალიფიცირებადი აქტივის ცალკეული ნაწილების მშენებლობა და შესაძლებელია თითოეული მათგანის დამოუკიდებლად გამოყენება აქტივის სხვა ნაწილების მშენებლობის დამთავრებამდე, ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების კაპიტალიზაციის პროცესი უნდა შეწყდეს მაშინ, როდესაც აქტივის მოცემულ ნაწილზე, ძირითადად დასრულდება მისი დანიშნულებისამებრ გამოსაყენებლად ან გასაყიდად მომზადებისათვის საჭირო აქტიური სამუშაოები.
რამდენიმე შენობა-ნაგებობისაგან შემდგარი საოფისე კომპლექსი, რომელთაგან თითოეულის გამოყენება შესაძლებელია დამოუკიდებლად, არის ისეთი კვალიფიცირებადი აქტივის მაგალითი, რომლის ცალკეული ნაწილის გამოყენება შესაძლებელია სხვა ნაწილების მშენებლობის დამთავრებამდე. ისეთ კვალიფიცირებად აქტივად, რომლის მშენებლობაც მთლიანად უნდა დამთავრდეს, რათა შესაძლებელი იყოს მისი რომელიმე ნაწილის გამოყენება, შეიძლება დავასახელოთ: (ა) საავადმყოფოს საოპერაციო ოთახი, რომლის გამოყენებამდე აუცილებელია მთლიანი მშენებლობის დასრულება; (ბ) გამდინარე წყლების გადამამუშავებელი საწარმო, რომელიც მოიცავს სხვადასხვა ნაწილებში თანამიმდევრულად მიმდინარე რამდენიმე ტექნოლოგიურ პროცესს და (გ) ხიდი, რომელიც გზატკეცილის ნაწილს შეადგენს.
განმარტებითი შენიშვნები
ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში უნდა აისახოს:
(ა) ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯებისთვის მიღებული სააღრიცხვო პოლიტიკა;
(ბ) მოცემულ პერიოდში კაპიტალიზებული ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების თანხა; და
(გ) ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯების კაპიტალიზებადი თანხის განსაზღვრისას გამოყენებული კაპიტალიზაციის ნორმა (როდესაც აუცილებელი იყო ზოგადი დანიშნულების სესხის თანხებისადმი კაპიტალიზაციის ნორმის გამოყენება).
გარდამავალი დებულებები
[ამოღებულია]
ძალაში შესვლის თარიღი
ერთეულმა უნდა გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი 2001 წლის 1 ივლისს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის მომზადებული წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის. სასურველია სტანდარტების ვადაზე ადრე გამოყენებაც. თუ ერთეული წინამდებარე სტანდარტს გამოიყენებს 2001 წლის 1 ივლისამდე დაწყებული პერიოდისათვის, მან ეს ფაქტი ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში უნდა დააფიქსიროს.
42ა. მე-6 პუნქტში ცვლილებები შეტანილია 2011 წლის ოქტომბერში გამოცემული სსბასს 32-ის საფუძველზე შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები: უფლების გადამცემი. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2014 წლის 1 იანვარს ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდებისთვის მომზადებული წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის. სასურველია სტანდარტების ვადაზე ადრე გამოყენებაც. თუ ერთეული წინამდებარე სტანდარტს გამოიყენებს 2014 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის, მან ეს ფაქტი ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში უნდა დააფიქსიროს და იმავდროულად გამოიყენოს სსბასს 32, სსბასს 13-ის 25--27-ე და 85-ე ბ , სსბასს 17-ის მე-5, მე-7 და 107-ე გ , სსბასს 29-ის მე-2 და 125-ე ა და სსბასს 31-ის მე-6 და 132-ე ა პუნქტებში შეტანილი ცვლილებები.
42ბ. 41-ე და 43-ე პუნქტები შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
42გ. მე-2, მე-3 და მე-11 პუნქტები ამოღებულია 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 5-ის შემადგენელი ნაწილი.
სსბასს 5-ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს1. სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-8 ⬇
დანართი №6სსბასს 9—შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდანგამომცემლისაგან წინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს 9), ძირითადად, ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტს (ბასს) 18 - ამონაგები (1993 წ. განახლებული ვერსია). ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების ფონდის (ფასსფ) ნებართვით ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) წინამდებარე გამოცემაში გამოყენებულია ამონარიდები ბასს 18-დან. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
სსბასს 9—შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდანსსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 9 - შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან - გამოიცა 2001 წლის ივლისში. მოგვიანებით სსბასს 9-ში ცვლილებები შევიდა შემდეგი სსბასს-ების შესაბამისად:
|
|---|
სსბასს 9-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
ცვლილების შედეგი |
|
|---|---|---|
| 1 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 2 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 3 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 9 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი სსბასს-ების გაუმჯობესება, |
| 10 | შეცვლილია | სსბასს 27, 2009 წლის დეკემბერი სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი სსბასს-ების გაუმჯობესება, |
| 12 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 19 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 33 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 34 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 36 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 39 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 41ა | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 41ბ | დამატებულია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 41გ | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 42 | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| მდ1 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| მდ12 | შეცვლილია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| სათაური მდ29-ის ზემოთ | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| მდ32 | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| მდ33 | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| მდ34 | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
2001 წლის ივლისი
სსბასს 9—შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი
მოქმედების სფერო 1–10
განმარტებები 11–13
შემოსავალი 12–13
შემოსავლის შე¬ფა¬სე¬ბა 14–17
ოპერაციის იდენტიფიკაცია 18
მომსახურების გაწევა 19–27
საქონლის გაყიდვა 28–32
პროცენტი, როიალტები და დივიდენდები 33–38
განმარტებითი შენიშვნები 39–40
ძალაში შესვლის თარიღი 41–42
მითითებები დანერგვაზე
ბასს 18-თან შედარება
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 9, შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან (სსბასს 9), _ ჩამოყალიბებულია მიზანსა და 1-42 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 9 აღქმულ უნდა იქნეს მისი მიზნის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, იძლევა სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს, დეტალური მითითებების არარსებობის შემთხვევაში. |
|---|
მიზანი
ბასსს-ის მიერ გამოცემულ ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისა და წარდგენის სტრუქტურულ საფუძვლებში შემოსავალი განმარტებულია როგორც „საწარმოს ეკონომიკური სარგებლის ზრდა, საანგარიშგებო პერიოდში აქტივების შემოსვლის ან ზრდის, ან ვალდებულებების შემცირების სახით, რასაც მოჰყვება კაპიტალის ზრდა, მესაკუთრეთა მხრიდან დამატებითი ინვესტირების გარეშე“. ბასსს-ის მიერ მიღებული ცნება „შემოსავალი“ გულისხმობს როგორც შემოსავალს, ასევე შემოსულობებს. წინამდებარე სტანდარტში ტერმინი „შემოსავალი” ჩანაცვლებულია ტერმინით „ამონაგები”, რომელიც მოიცავს როგორც ამონაგებს, ასევე შემოსულობებს. ფინანსური ანგარიშგების ზოგიერთი სპეციფიკური მუხლი, რომელიც უნდა აღიარდეს როგორც შემოსავალი, განხილულია სხვა სტანდარტებში და წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფერო მათ არ მოიცავს. მაგალითად, ძირითადი აქტივების გაყიდვიდან მიღებული შემოსულობა ცალკე კონკრეტულად არის განხილული ძირითადი აქტივების შესახებ სტანდარტებში და წინამდებარე სტანდარტში აღარ განიხილება.
მოცემული სტანდარტის მიზანია, განსაზღვროს გაცვლითი ოპერაციებისა და მოვლენების შედეგად წარმოშობილი შემოსავლის აღრიცხვის წესი.
შემოსავლის აღრიცხვის პრინციპული საკითხია იმის დადგენა, როდის უნდა აღიარდეს შემოსავალი. შემოსავლის აღიარება ხდება მაშინ, როდესაც მოსალოდნელია: (ა) ერთეულში ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლა და (ბ) შესაძლებელია ამ სარგებლის ოდენობის საიმედოდ შეფასება. წინამდებარე სტანდარტი განსაზღვრავს იმ პირობებს, როდესაც აღნიშნული კრიტერიუმები დაკმაყოფილებულად მიიჩნევა და, შესაბამისად, შეიძლება შემოსავლის აღიარება. სტანდარტი აგრეთვე შეიცავს ამ კრიტერიუმების პრაქტიკაში გამოყენების მითითებებს.
მოქმედების სფერო
ერთეულმა, რომელიც ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდით ამზადებს და წარადგენს ფინანსურ ანგარიშგებას, წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს შემდეგი ტიპის გაცვლითი ოპერაციებისა და მოვლენების შედეგად წარმოშობილი შემოსავლის ბუღალტრული აღრიცხვისათვის:
(ა) მომსახურების გაწევა;
(ბ) საქონლის გაყიდვა; და
(გ) სხვა პირთა მიერ ერთეულის კუთვნილი აქტივების გამოყენება, რასაც მოჰყვება ერთეულში ეკონომიკური სარგებლის შემოსვლა პროცენტის, როიალტებისა და დივიდენდების ან მსგავსი განაწილებების სახით.
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
წინამდებარე სტანდარტი არ ვრცელდება არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებულ შემოსავალზე.
საჯარო სექტორის ერთეულებს შემოსავლის მიღება შეუძლიათ როგორც გაცვლითი, ასევე არაგაცვლითი ოპერაციებიდან. გაცვლითი ოპერაცია ისეთი ოპერაციაა, რომლის დროსაც ერთეული იღებს აქტივებს ან მომსახურებას, ან იფარება მისი ვალდებულებები და გაცვლაში მონაწილე მეორე მხარეს პირდაპირ უხდის დაახლოებით იმავე ღირებულების საფასურს (ძირითადად, საქონლის, მომსახურების ან აქტივების გამოყენების ფორმით). გაცვლითი ოპერაციების მაგალითებია:
(ა) საქონლის ან მომსახურების შეძენა ან გაყიდვა;
(ბ) ძირითადი აქტივების იჯარით გაცემა საბაზრო განაკვეთებით.
გაცვლითი და არაგაცვლითი ოპერაციების შედეგად მიღებული შემოსავლის გასამიჯნად ყურადღება უნდა მიექცეს ოპერაციის შინაარსს და არა მის ფორმას. არაგაცვლითი ოპერაციების მაგალითია შემოსავალი, რომელიც მიღება ხელისუფლების მიერ დაწესებული გადასახდელების (მაგალითად, პირდაპირი და არაპირდაპირი გადასახადები, მოსაკრებლები და ჯარიმები), გრანტებისა და შემოწირულობების შედეგად.
მომსახურების გაწევა, როგორც წესი, გულისხმობს ერთეულის მიერ მომსახურების შესრულებას ხელშეკრულებით გათვალისწინებულ ვადაში. მომსახურების გაწევა შეიძლება დასრულდეს ერთ საანგარიშგებო პერიოდში, ან გაგრძელდეს შემდგომ პერიოდებშიც. საჯარო სექტორის ერთეულთა მიერ გაწეული ზოგიერთი მომსახურება, რომლის დროსაც, როგორც წესი, შემოსავალი გაცვლის გზით მიიღება, შეიძლება მოიცავდეს საცხოვრებლით უზრუნველყოფას, წყალმომარაგების სისტემებისა და…ფასიანი საავტომობილო გზების, აგრეთვე ტრანსფერული გადახდების მართვას. ზოგიერთი სახის მომსახურების გაწევის შესახებ გაფორმებული ხელშეკრულება უშუალოდ არის დაკავშირებული სამშენებლო ხელშეკრულებებთან, მაგალითად, პროექტის მენეჯერებისა და არქიტექტორების მომსახურების შესახებ დადებული ხელშეკრულებები. ასეთი ტიპის შეთანხმებებიდან მიღებული შემოსავლის აღრიცხვის წესი წინამდებარე სტანდარტში არ განიხილება. მისი აღრიცხვა ხდება ბასს 11-ით, სამშენებლო ხელშეკრულებები, სამშენებლო ხელშეკრულებებისთვის დადგენილი მოთხოვნების შესაბამისად.
საქონელი მოიცავს: (ა) ერთეულის მიერ წარმოებულ პროდუქციას, რომელიც განკუთვნილია გასაყიდად, როგორიცაა, მაგალითად, პუბლიკაციები და (ბ) იმ საქონელსა თუ პროდუქციას, რომელიც შეძენილია ხელმეორედ გაყიდვის მიზნით, მაგალითად, საცალო ვაჭრობის პროდუქცია, მიწა ან სხვა ქონება, რომლებიც გათვალისწინებულია ხელმეორედ გაყიდვისათვის.
სხვა პირთა მიერ ერთეულის კუთვნილი აქტივების გამოყენების შედეგად წარმოიშობა შემდეგი სახის შემოსავალი:
(ა) პროცენტი _ ფულადი სახსრებისა და მათი ეკვივალენტების, ან ერთეულის კუთვნილი თანხების გამოყენებისთვის დარიცხული თანხები;
(ბ) როიალტები _ ერთეულის კუთვნილი გრძელვადიანი აქტივების, მაგალითად, პატენტების, სავაჭრო ნიშნების, საავტორო უფლებებისა და კომპიუტერული უზრუნველყოფის გამოყენების უფლების გადაცემის შედეგად მიღებული შემოსავლები;
(გ) დივიდენდები ან მსგავსი განაწილებები - კაპიტალის ინვესტიციების მესაკუთრეებზე მოგების განაწილება, კაპიტალში ინვესტირებული წილის პროპორციულად, კაპიტალის კლასის მიხედვით.
წინამდებარე სტანდარტი არ ვრცელდება შემოსავალზე, რომელიც წარმოიქმნება:
(ა) საიჯარო ხელშეკრულებებიდან (იხ. სსბასს 13, იჯარა);
(ბ) კაპიტალ-მეთოდით აღრიცხული ინვესტიციებიდან მიღებული დივიდენდებიდან ან მსგავსი განაწილებებიდან (იხ. სსბასს 7, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებში);
(გ) ძირითადი აქტივების გაყიდვიდან მიღებული შემოსულობებიდან (განხილულია სსბასს 17-ში, ძირითადი აქტივები);
(დ) სადაზღვევო ხელშეკრულებებთან დაკავშირებული შესაბამისი საერთაშორისო თუ ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტების მოქმედების სფეროში შემავალი სადაზღვევო ხელშეკრულებებიდან;
(ე) ფინანსური აქტივებისა და ფინანსური ვალდებულებების სამართლიანი ღირებულების ცვლილებით, ან მათი გაყიდვის შედეგად (მითითებები, ფინანსური ინსტრუმენტების აღიარებისა და შეფასების შესახებ შეგიძლიათ იხილოთ სსბასს 29-ში, ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასება)
(ვ) სხვა მიმდინარე აქტივების ღირებულების ცვლილებით;
(ზ) სასოფლო-სამეურნეო საქმიანობასთან დაკავშირებული ბიოლოგიური აქტივების თავდაპირველი აღიარებისა და მათი სამართლიანი ღირებულების ცვლილებით (იხ. სსბასს 27, სოფლის მეურნეობა);
(ზ.ა) სოფლის მეურნეობის პროდუქციის თავდაპირველი აღიარების შედეგად (იხ. სსბასს 27); და
(თ) სასარგებლო წიაღისეულის მოპოვებიდან.
განმარტებები
წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
გაცვლითი ოპერაცია არის ოპერაცია, რომლის დროსაც ერთი ერთეული იღებს აქტივებს ან მომსახურებას, ან იფარება მისი ვალდებულებები და გაცვლაში მონაწილე მეორე მხარეს პირდაპირ უხდის დაახლოებით იმავე ღირებულების საფასურს (ძირითადად, ფულადი სახსრების, საქონლის, მომსახურების ან აქტივების გამოყენების ფორმით).
სამართლიანი ღირებულება არის თანხა, რომლითაც აქტივი შეიძლება გაიცვალოს ან ვალდებულება დაიფაროს საქმის მცოდნე და გარიგების მსურველ მხარეებს შორის, ,,გაშლილი ხელის მანძილის“ პრინციპით შესრულებულ ოპერაციაში.
არაგაცვლითი ოპერაცია აღნიშნავს ოპერაციას, რომელიც არ წარმოადგენს გაცვლით ოპერაციას. არაგაცვლითი ოპერაციის დროს, ესა თუ ის ერთეული მეორე ერთეულისაგან იღებს გარკვეულ ღირებულებას და ამის სანაცვლოდ მას დაახლოებით იმავე ღირებულების საფასურს პირდაპირ არ უხდის, ან მეორე ერთეულს აძლევს გარკვეულ ღირებულებას და მისგან სანაცვლოდ დაახლოებით იმავე ღირებულების საფასურს პირდაპირ არ იღებს.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
შემოსავალი
შემოსავალი მოიცავს მხოლოდ ერთეულის მიერ თავის საკუთარ ანგარიშზე მიღებული ან მისაღები ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის საერთო თანხას. სახელმწიფოს აგენტის ან სხვა სახელმწიფო ორგანიზაციის მიერ, ან მესამე პირთა სახელით მიღებული თანხები, როგორიცაა ტელეფონითა და ელექტროენერგიით სარგებლობისთვის დაწესებული გადასახადების მოკრება საფოსტო განყოფილების მიერ აღნიშნული მომსახურების მომწოდებელი კომპანიების სახელით, არ წარმოადგენს ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს, რომელსაც იღებს ერთეული და არ იწვევს ამ ერთეულის აქტივების ზრდას, ან მისი ვალდებულებების შემცირებას, ამიტომ ისინი შემოსავლად არ განიხილება. ანალოგიურად, სააგენტო ურთიერთობებში მიღებული ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის საერთო თანხა მოიცავს პრინციპალის სახელით მოზიდულ თანხასაც, რომელიც არ იწვევს ერთეულის წმინდა აქტივების/კაპიტალის ზრდას. პრინციპალის სახელით მიღებული თანხები არ არის შემოსავალი, სამაგიეროდ, შემოსავლად განიხილება პრინციპალის მთლიანი თანხების მოკრების ან განკარგვისათვის მიღებული ან მისაღები ნებისმიერი საკომისიო თანხა.
დაფინანსებიდან შემოსული თანხები, კერძოდ, ნასესხები სახსრები, არ აკმაყოფილებს შემოსავლის განმარტებას, რადგან: (ა) ამ დროს ერთნაირად იცვლება როგორც აქტივები, ასევე ვალდებულებები და (ბ) ეს არავითარ გავლენას არ ახდენს წმინდა აქტივებზე/კაპიტალზე. დაფინანსებიდან შემოსული თანხები პირდაპირ აისახება ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში და ემატება აქტივებისა და ვალდებულებების ნაშთს.
შემოსავლის შეფასება
შემოსავლის შეფასება უნდა მოხდეს, მიღებული ან მისაღები ანაზღაურების სამართლიანი ღირებულების მიხედვით.
ამა თუ იმ ოპერაციასთან დაკავშირებული შემოსავლის სიდიდე, როგორც წესი, განისაზღვრება, ერთეულსა და აქტივის ან მომსახურების მყიდველს ან მომხმარებელს შორის შეთანხმების საფუძველზე. მისი შეფასება ხდება ერთეულის მიერ მიღებული ან მისაღები ანაზღაურების სამართლიანი ღირებულებით, ნებისმიერი საცალო და საბითუმო სავაჭრო ფასდათმობის გათვალისწინებით.
უმეტეს შემთხვევებში, ანაზღაურება ხდება ფულადი სახსრების ან ფულადი სახსრების ეკვივალენტებით და, შესაბამისად, შემოსავლის თანხაც მიღებული ან მისაღები ფულადი სახსრებისა და ფულადი სახსრების ეკვივალენტების ტოლია. თუმცა, როდესაც ფულის ან ფულადი სახსრების ეკვივალენტის შემოსვლა ერთეულში ყოვნდება, ანაზღაურების სამართლიანი ღირებულება შეიძლება მიღებული ან მისაღები ფულადი სახსრების ნომინალურ ოდენობაზე ნაკლები აღმოჩნდეს. მაგალითად, საქონლის ყიდვის საფასურად ერთეულმა შეიძლება მყიდველს მისცეს უპროცენტო კრედიტი, ან დაეთანხმოს საბაზრო საპროცენტო განაკვეთზე დაბალპროცენტიანი თამასუქის მიღებას. თუ ხელშეკრულება, თავისი არსით, ფაქტობრივად, ფინანსურ ოპერაციას წარმოადგენს, ანაზღაურების სამართლიანი ღირებულება განისაზღვრება მომავალში მისაღები ყველა თანხის დისკონტირებით, პირობითი საპროცენტო განაკვეთის გამოყენებით. პირობით საპროცენტო განაკვეთს უფრო ნათლად განსაზღვრავს:
(ა) ანალოგიური კრედიტუნარიანი ემიტენტის ანალოგიურ ინსტრუმენტზე უმეტესად გავრცელებული განაკვეთი; ან
(ბ) საპროცენტო განაკვეთი, რომლითაც ხდება მოცემული ინსტრუმენტის ნომინალური ღირებულების დისკონტირება მოცემული საქონლის ან მომსახურების მიმდინარე ფასამდე, რომელიც მას ექნებოდა, გაყიდვის მომენტში სრული ანგარიშსწორების შემთხვევაში.
სამართლიან ღირებულებასა და ანაზღაურების ნომინალურ ოდენობას შორის სხვაობა უნდა აღიარდეს როგორც საპროცენტო შემოსავალი, 33-ე და 34-ე პუნქტების შესაბამისად.
საქონლისა და მომსახურების გაცვლა ანალოგიური ბუნებისა და ღირებულების მქონე საქონელსა და მომსახურებაზე არ მიიჩნევა შემოსავლის წარმომქმნელ ოპერაციად. ეს, ძირითადად, ეხება ისეთი პროდუქტების გაცვლას, როგორიცაა ზეთი და რძე, როდესაც მომწოდებლები აწარმოებენ სხვადასხვა გეოგრაფიულ სივრცეში არსებული პროდუქტების გაცვლას, ამა თუ იმ კონკრეტულ ადგილას წარმოშობილი მოთხოვნების დროულად დაკმაყოფილების მიზნით. თუ საქონლის გაყიდვა ან მომსახურების გაწევა ხდება განსხვავებული სახის საქონლის ან მომსახურების სანაცვლოდ, ასეთი გაცვლა მიჩნეულია შემოსავლის წარმომქნელ ოპერაციად. შემოსავლის სიდიდე განისაზღვრება, მიღებული საქონლისა და მომსახურების სამართლიანი ღირებულების მიხედვით დაMმისი კორექტირება ხდება გადაცემული ფულადი სახსრების ან ფულადი სახსრების ეკვივალენტების თანხით. იმ შემთხვევაში, თუ შეუძლებელია მიღებული საქონლისა და მომსახურების სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ განსაზღვრა, შემოსავლის შეფასება ხდება გაცემული საქონლის ან მომსახურების სამართლიანი ღირებულებით, რომელიც შემდგომ კორექტირდება, გადაცემული ფულადი სახსრების ან ფულადი სახსრების ეკვივალენტების თანხის მიხედვით.
ოპერაციის განსაზღვრა
როგორც წესი, წინამდებარე სტანდარტის აღიარების კრიტერიუმები გამოიყენება თითოეული ოპერაციის მიმართ. თუმცა, ზოგჯერ აუცილებელია მათი ცალ-ცალკე გამოყენება, ერთი და იმავე ოპერაციის დამოუკიდებელი კომპონენტების მიმართ, რათა დადგინდეს ოპერაციის რეალური შინაარსი. მაგალითად, თუ საქონლის სარეალიზაციო ფასში შედის შემდგომი მომსახურებისთვის განკუთვნილი იდენტიფიცირებადი თანხა, ეს უკანასკნელი ცალკე გამოიყოფა და აღიარდება როგორც შემოსავალი, აღნიშნული მომსახურების შესრულების მთელი პერიოდის განმავლობაში. ამის საპირისპიროდ, აღიარების კრიტერიუმების გამოყენება შეიძლება საჭირო იყოს ერთდროულად, ორი ან მეტი ერთმანეთთან მჭიდროდ დაკავშირებული ოპერაციის მიმართ, თუ შეუძლებელია ამ ოპერაციებიდან მიღებული კომერციული შედეგების გამოცალკევება, შესრულებული ოპერაციების მთელი ერთობლიობის განხილვის გარეშე. მაგალითად, ერთეულმა შეიძლება გაყიდოს საქონელი და, იმავდროულად, დადოს სხვა ხელშეკრულება, რომელიც ითვალისწინებს ამავე საქონლის უკან შესყიდვას გარკვეული პერიოდის შემდეგ. ცხადია, ასეთი გარიგებით ანულირდება ოპერაციის რეალური შედეგი და ამიტომ ორივე ოპერაცია ერთად უნდა იქნეს განხილული.
მომსახურების გაწევა
იმ შემთხვევაში, თუ შესაძლებელია მომსახურების გაწევის ოპერაციის შედეგის საიმედოდ განსაზღვრა, მასთან დაკავშირებული შემოსავალი აღიარდება, საანგარიშგებო თარიღისთვის მომსახურების ხელშეკრულების შესრულების სტადიის მიხედვით. ოპერაციის შედეგის საიმედოდ შეფასება შესაძლებელია მაშინ, თუ დაკმაყოფილებულია ყველა შემდეგი პირობა:
(ა) შემოსავლის ოდენობის განსაზღვრა შესაძლებელია საიმედოდ;
(ბ) მოსალოდნელია მოცემულ ოპერაციასთან დაკავშირებული ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლა ერთეულში;
(გ) შესაძლებელია მომსახურების გაწევის ხელშეკრულების შესრულების სტადიის საიმედოდ შეფასება საანგარიშგებო თარიღისთვის; და
(დ) შესაძლებელია მომსახურებაზე უკვე გაწეული და ხელშეკრულების მთლიანად შესრულებისთვის საჭირო დანახარჯების საიმედოდ შეფასება.
შემოსავლის აღიარებას, ოპერაციის (მომსახურების ხელშეკრულების) შესრულების სტადიის მიხედვით, ხშირად უწოდებენ პროცენტული შესრულების მეთოდს. აღნიშნული მეთოდის თანახმად, შემოსავალი აღიარდება იმ საანგარიშგებო პერიოდებში, რომლებშიც ხდება მომსახურების გაწევა. მაგალითად, ერთეული, რომელიც ეწევა ქონების შეფასების მომსახურებას, შემოსავალს აღიარებს ინდივიდუალური შეფასებების დასრულებისას. ამ მეთოდით შემოსავლის აღიარება უზრუნველყოფს სასარგებლო ინფორმაციას, მთლიანად შესრულებული მომსახურების მოცულობისა და მოცემული პერიოდის შედეგების შესახებ. შემოსავლის აღიარების ამავე პრინციპს ეყრდნობა ბასს 11-იც - სამშენებლო ხელშეკრულებები. საზოგადოდ, ამ სტანდარტის მოთხოვნების გამოყენება შესაძლებელია ნებისმიერი სახის მომსახურების გაწევასთან დაკავშირებული შემოსავლისა და შესაბამისი ხარჯების აღიარებისათვის.
შემოსავალი მხოლოდ მაშინ აღიარდება, როდესაც მოსალოდნელია მოცემული ოპერაციიდან ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლა ერთეულში. თუმცა, თუ თანხა უკვე ასახულია შემოსავალში და ამის შემდეგ გახდება საეჭვო მისი ამოღება, ამოუღებელი თანხა, ანუ თანხა, რომლის ამოღების ალბათობა ნულის ტოლია, აღიარდება როგორც ხარჯი და არა როგორც თავდაპირველად აღიარებული შემოსავლის თანხის კორექტირება.
როგორც წესი, ერთეულს შეუძლია შემოსავლის საიმედოდ შეფასება, თუ ოპერაციაში მონაწილე სხვა მხარეებთან შეთანხმებული აქვს შემდეგი საკითხები:
(ა) თითოეული მხარის უფლებები, მომსახურების მიწოდებასა და მიღებასთან დაკავშირებით;
(ბ) გასაცვლელი ანაზღაურების პირობები; და
(გ) ანგარიშსწორების წესი და ვადები.
როგორც წესი, ასევე აუცილებელია, ერთეულს გააჩნდეს შიდა საფინანსო დაგეგმვისა და ანგარიშგების ქმედითი სისტემა. ერთეული მომსახურების მიწოდების დასრულებისას ამოწმებს შემოსავლის შეფასებას და, საჭიროების შემთხვევაში, შეასწორებს. ამგვარი შემოწმების საჭიროება სრულებითაც არ ნიშნავს, რომ შეუძლებელია ოპერაციიდან მიღებული შემოსავლის ოდენობის საიმედოდ განსაზღვრა.
მომსახურების მიწოდების ხელშეკრულების შესრულების სტადიის დადგენა შესაძლებელია სხვადასხვა მეთოდით. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ისეთი მეთოდი, რომლის მეშვეობითაც შესაძლებელია უკვე შესრულებული მომსახურების საიმედოდ შეფასება. ოპერაციის ბუნებიდან გამომდინარე, ეს მეთოდები შეიძლება გულისხმობდეს:
(ა) შესრულებული სამუშაოს გამოკვლევას;
(ბ) მოცემული თარიღისათვის შესრულებული მომსახურების პროცენტული თანაფარდობის გაანგარიშებას, ხელშეკრულებით გათვალისწინებული მთელი მომსახურების მიმართ; ან
(გ) მოცემული თარიღისათვის გაწეული დანახარჯების ხვედრითი წილის გაანგარიშებას, ამ ოპერაციასთან დაკავშირებული მთლიანი დანახარჯების შეფასებასთან მიმართებით. მოცემული თარიღისათვის გაწეულ დანახარჯებში აისახება მხოლოდ ის დანახარჯები, რომლებიც ასახავს მოცემული თარიღისათვის შესრულებულ მომსახურებას, ხოლო ოპერაციის მთლიანი დანახარჯების შეფასებაში ჩართული იქნება მხოლოდ ის დანახარჯები, რომლებიც ასახავს უკვე გაწეული მომსახურებას, ან მომსახურებას, რომელიც გაწეულ იქნება მომავალში ოპერაციის (მომსახურების ხელშეკრულების) დასამთავრებლად.
მომხმარებლებისაგან ნაწილ-ნაწილ გადახდილი თანხები და ავანსები ხშირად არ ასახავს შესრულებული მომსახურების სიდიდეს.
თუ მომსახურების გაწევა ხდებოდა მრავალჯერადი აქტის მეშვეობით, გარკვეული პერიოდის განმავლობაში, წმინდა პრაქტიკული მოსაზრებით, შემოსავალი აღიარდება თანაბარზომიერად, დროის კონკრეტული პერიოდის განმავლობაში, თუ არ არსებობს იმის საფუძველი, რომ რომელიმე სხვა მეთოდის გამოყენებით უფრო ზუსტად შეიძლება მომსახურების შესრულების სტადიის ასახვა. როდესაც რომელიმე ერთი აქტი უფრო მეტად მნიშვნელოვანია, ვიდრე ნებისმიერი სხვა აქტი, შემოსავლის აღიარება გადავადდება მნიშვნელოვანი აქტის შესრულებამდე.
იმ შემთხვევაში, თუ შეუძლებელია მომსახურების გაწევის ოპერაციის შედეგის საიმედოდ შეფასება, მაშინ შემოსავლის აღიარება ხდება მხოლოდ უკვე აღიარებული ამოღებადი ხარჯების ფარგლებში.
ოპერაციის საწყის სტადიებზე ხშირად შეუძლებელია მომსახურების ოპერაციის შედეგების საიმედოდ შეფასება. მიუხედავად ამისა, ყოველთვის არსებობს იმის ალბათობა, რომ ერთეული დაფარავს მოცემულ ოპერაციაზე გაწეულ დანახარჯებს. შესაბამისად, შემოსავლის აღიარებაც ხდება მხოლოდ მოცემულ ოპერაციაზე გაწეული იმ დანახარჯების ფარგლებში, რომლის ამოღებაც მოსალოდნელია. თუ შეუძლებელია ოპერაციიდან მიღებული შედეგების საიმედოდ შეფასება, ნამეტის აღიარება არ ხდება.
იმ შემთხვევაში, თუ: (ა) შეუძლებელია ოპერაციის შედეგების საიმედოდ შეფასება და (ბ) ამასთან, საეჭვოა, რომ გაწეული დანახარჯები დაიფარება, შემოსავალი არ უნდა აღიარდეს, ხოლო გაწეული დანახარჯები აისახება ხარჯის სახით. თუ უკვე აღარ არსებობს ხელშეკრულების შედეგების საიმედოდ შეფასების ხელშემშლელი გაურკვევლობა, შემოსავლის აღიარება უნდა მოხდეს, წინამდებარე სტანდარტის მე-19 პუნქტის და არა 25-ე პუნქტის შესაბამისად.
საქონლის გაყიდვა
საქონლის გაყიდვის შედეგად მიღებული შემოსავლის აღიარება ხდება მაშინ, როდესაც დაკმაყოფილებული იქნება ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი პირობა:
(ა) ერთეული მყიდველს გადასცემს საქონლის საკუთრებასთან დაკავშირებულ ყველა მნიშვნელოვან რისკსა და სარგებელს;
(ბ) ერთეული არ ინარჩუნებს უწყვეტ მენეჯერულ მონაწილეობას იმ დონით, რომელიც, ჩვეულებრივ, საკუთრების უფლებასთან ასოცირდება და არც გაყიდულ საქონელზე ეფექტურ კონტროლს არ ახორციელებს;
(გ) შესაძლებელია შემოსავლის ოდენობის საიმედოდ განსაზღვრა;
(დ) მოსალოდნელია, რომ მოცემული ოპერაციიდან ერთეული მიიღებს ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს; და
(ე) შესაძლებელია მოცემულ ოპერაციასთან დაკავშირებული უკვე გაწეული ან მომავალ პერიოდში გასაწევი დანახარჯების საიმედოდ შეფასება.
იმის დასადგენად, ერთეულმა მყიდველს როდის გადასცა საქონლის საკუთრებასთან დაკავშირებული მნიშვნელოვანი რისკები და სარგებელი, საჭიროა გარიგების პირობების შემოწმება. უმეტეს შემთხვევებში, საკუთრებასთან დაკავშირებული რისკებისა და სარგებლის გადაცემა ემთხვევა მყიდველისათვის იურიდიული ან ქონებრივი უფლებების გადაცემას. ძირითადად, ასე ხდება საცალო ვაჭრობაში. სხვა შემთხვევებში, საკუთრებასთან დაკავშირებული რისკებისა და სარგებლის გადაცემა არ ემთხვევა იურიდიული ან ქონებრივი უფლების გადაცემას.
იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული ინარჩუნებს საკუთრებასთან დაკავშირებულ მნიშვნელოვან რისკებს, ოპერაცია არ მიიჩნევა გაყიდვად და, შესაბამისად, შემოსავალი არ აღიარდება. ერთეულს საქონლის საკუთრებასთან დაკავშირებული მნიშვნელოვანი რისკის შენარჩუნება შეუძლია მრავალნაირი გზით. ქვემოთ განხილული მაგალითები გვიჩვენებს, ერთეულს როდის შეუძლია შეინარჩუნოს და მყიდველს არ გადასცეს საქონლის საკუთრებასთან დაკავშირებული მნიშვნელოვანი რისკები და სარგებელი:
(ა) როდესაც ერთეული იტოვებს არადამაკმაყოფილებელ მიწოდებასთან დაკავშირებულ ვალდებულებას, რომელიც უზრუნველყოფილი არ არის გარანტიის ჩვეულებრივი პირობებით;
(ბ) როდესაც ერთეულში რომელიმე საქონლის გაყიდვიდან შემოსავლის მიღება დამოკიდებულია მყიდველის შემოსავლის წყაროზე, რომელიც მან უნდა მიიღოს თავისი საქონლის გაყიდვის შედეგად (მაგალითად, როდესაც სახელმწიფო საგამომცემლო ხასიათის ოპერაციის შედეგად საგანმანათლებლო მასალა უნაწილდება სკოლებს, გაყიდვის ან დაბრუნების პირობით);
(გ) როდესაც ხელშეკრულებით გათვალისწინებულია გაგზავნილი საქონლის დამონტაჟება და ეს პირობა წარმოადგენს მნიშვნელოვან სახელშეკრულებო ვალდებულებას, რომელიც ერთეულს ჯერ არ შეუსრულებია;
(დ) როდესაც მყიდველს უფლება აქვს, გაყიდვის ხელშეკრულებით გათვალისწინებული რომელიმე პირობის თანახმად, უარი თქვას საქონლის შეძენაზე და, ამდენად, ერთეულისთვის გაურკვეველია საქონლის დაბრუნების შესაძლებლობა.
თუ ერთეული იტოვებს მხოლოდ საკუთრებასთან დაკავშირებულ უმნიშვნელო რისკს, ოპერაცია მიიჩნევა გაყიდვად და, შესაბამისად, შემოსავალი აღიარდება. მაგალითად, გამყიდველმა შესაძლოა საქონელზე დაიტოვოს იურიდიული უფლება მხოლოდ იმ მიზნით, რომ უზრუნველყოს კუთვნილი თანხის ამოღება. ასეთ შემთხვევაში, თუ ერთეულმა მყიდველს გადასცა საკუთრებასთან დაკავშირებული მნიშვნელოვანი რისკები და სარგებელი, ასეთი ოპერაცია მიიჩნევა გაყიდვად და შემოსავალი აღიარდება. საკუთრებასთან დაკავშირებული უმნიშვნელო რისკის შენარჩუნების მეორე მაგალითად გამოდგება შემთხვევა, როდესაც საცალო ვაჭრობაში დაშვებულია მომხმარებლისათვის საქონლის ღირებულების უკან დაბრუნება, მისი უხარისხობის გამო მყიდველის უკმაყოფილების შემთხვევაში. ამგვარ სიტუაციაში შეიძლება შემოსავლის აღიარება რეალიზაციის მომენტისათვის იმ პირობით, რომ გამყიდველს შეუძლია საიმედოდ განსაზღვროს უკან დასაბრუნებელი საქონლის შესაძლო რაოდენობა და აღიაროს მასთან დაკავშირებული მოსალოდნელი ვალდებულების თანხა, გასული პერიოდების გამოცდილებასა თუ სხვა შესაბამის ფაქტორებზე დაყრდნობით.
შემოსავლის აღიარება ხდება მხოლოდ მაშინ, თუ მოსალოდნელია მოცემული ოპერაციიდან ერთეულში ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლა. ზოგ შემთხვევაში, ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლა შეიძლება მოსალოდნელი არ იყოს მანამ, სანამ ერთეული არ მიიღებს ანაზღაურებას, ან არ გაირკვევა ოპერაციის შესრულებასთან დაკავშირებული საეჭვო პირობები. მაგალითად, შემოსავალი შეიძლება დამოკიდებული იყოს სხვა ერთეულის საქონლის მიწოდების უნარზე, როგორც ხელშეკრულების ნაწილზე და თუ არსებობს რაიმე ეჭვი საქონლის მიწოდების თაობაზე, აღიარება შეიძლება დაყოვნდეს მანამდე, სანამ ეს მოხდება. როდესაც საქონლის მიწოდება განხორციელდება, გაურკვევლობა მოიხსნება და შეიძლება შესაბამისი შემოსავლის აღიარება. თუ შემოსავალი უკვე აღიარებულია და შემდეგ გახდება საეჭვო გადასახდელი თანხის ამოღება, ამოუღებელი თანხა, ანუ თანხა, რომლის ამოღების ალბათობა ნულის ტოლია, აღიარდება ხარჯის სახით და არა როგორც თავდაპირველად აღიარებული შემოსავლის თანხის კორექტირება.
პროცენტები, როლიალტები, დივიდენდები და მსგავსი განაწილებები
ერთეულის აქტივების სხვა პირთა მიერ გამოყენებიდან მიღებული შემოსავლის აღიარება პროცენტების, როიალტებისა და დივიდენდების სახით უნდა მოხდეს 34-ე პუნქტის შესაბამისად, თუ:
(ა) მოსალოდნელია, რომ მოცემული ოპერაციიდან მომავალში ერთეულში შემოვა ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი; და
(ბ) შესაძლებელია შემოსავლის სიდიდის საიმედოდ შეფასება.
ასეთი შემოსავლის აღიარება უნდა მოხდეს ბუღალტრული აღრიცხვის შემდეგი მეთოდებით:
(ა) პროცენტები აღიარდება დროის პროპორციულობის მეთოდით, რომელიც ითვალისწინებს აქტივების ეფექტურ შემოსავლიანობის დონეს;
(ბ) როიალტები აღიარდება მათი მიღების შემდეგ, შესაბამისი შეთანხმების შინაარსის მიხედვით; და
(გ) დივიდენდები ან მსგავსი განაწილებები აღიარდება მაშინ, როგორც კი ძალაში შევა აქციონერის ან ერთეულის უფლება, დივიდენდების მიღების შესახებ.
აქტივების ეფექტური შემოსავლიანობის დონე არის საპროცენტო განაკვეთი, რომელიც საჭიროა იმ მომავალი ფულადი სახსრების ნაკადების დისკონტირებისათვის აქტივის საწყის საბალანსო ღირებულებასთან გასათანაბრებლად, რომლის მიღებაც მოსალოდნელია მოცემული აქტივის მომსახურების მთელი ვადის განმავლობაში. საპროცენტო განაკვეთიდან მიღებული შემოსავალი მოიცავს ნებისმიერი ფასდათმობის ან დანამატის თანხის, ან სხვა სახის სხვაობის თანხის ამორტიზაციას, რომელიც წარმოიქმნება სავალო ფასიანი ქაღალდების საწყის საბალანსო ღირებულებასა და დაფარვის ვადის გასვლისას არსებულ მის ღირებულებას შორის.
იმ შემთხვევაში, თუ გადაუხდელი პროცენტის დარიცხვა პროცენტიანი ინვესტიციების შეძენამდე მოხდა, მომავალ პერიოდში მიღებული საპროცენტო შემოსავალი გადანაწილდება პროცენტიანი ინვესტიციების შეძენის წინა და შეძენის შემდგომ პერიოდებზე; ამ შემთხვევაში, შემოსავლის სახით აღიარდება მხოლოდ შეძენის შემდგომი პერიოდის საპროცენტო შემოსავალი. თუ ერთეულის წილობრივი ფასიანი ქაღალდების დივიდენდების ან მსგავსი განაწილებების გამოცხადება შეძენის წინა პერიოდში მიღებული წმინდა ნამეტიდან მოხდა, ასეთი დივიდენდები ან მსგავსი განაწილებები გამოიქვითება ფასიანი ქაღალდების თვითღირებულებიდან. იმ შემთხვევაში, თუ ასეთი განაწილება სხვადასხვა პერიოდზე თვითნებური, სუბიექტური საფუძვლის გარდა რაიმე სხვა მეთოდით რთულად გასაკეთებელია, დივიდენდები ან მსგავსი განაწილებები აღიარდება შემოსავლის სახით, თუ ისინი აშკარად გამოხატულად არ წარმოადგენს წილობრივი ფასიანი ქაღალდების ღირებულების ნაწილის ამოღებას.
როიალტების, მაგალითად, საწვავთან დაკავშირებული როიალტების დარიცხვა და მათი შემოსავლის სახით აღიარება ხდება შესაბამისი შეთანხმების პირობების მიხედვით, თუ, შეთანხმების შინაარსის გათვალისწინებით, უფრო მართებული არ არის შემოსავლის აღიარება, სხვა უფრო მისაღებ სისტემატურ და რაციონალურ საფუძველზე.
შემოსავალი აღიარდება მხოლოდ მაშინ, როდესაც მოსალოდნელია, რომ ოპერაციიდან ერთეული მიიღებს ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს. თუმცა, თუ თანხა უკვე ასახულია შემოსავალში და ამის შემდეგ გახდება საეჭვო თანხის მიღება, ამოუღებელი თანხა, ანუ ის თანხა, რომლის ამოღების ალბათობაც ნულის ტოლია, აისახება როგორც ხარჯი და არა როგორც თავდაპირველად აღიარებული შემოსავლის თანხის კორექტირება.
განმარტებითი შენიშვნები
ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) შემოსავლის აღიარებასთან დაკავშირებული სააღრიცხვო პოლიტიკა, მომსახურების გაწევის ოპერაციების შესრულების სტადიის განსაზღვრისათვის გამოყენებულ მეთოდთან ერთად;
(ბ) საანგარიშგებო პერიოდში აღიარებული შემოსავლის თანხები, თითოეული მნიშვნელოვანი კატეგორიის მიხედვით, მათ შორის, შემოსავალი, რომელიც მიღებულია:
მომსახურების გაწევიდან;;
საქონლის გაყიდვიდან;
პროცენტებიდან;
როიალტებიდან; და
დივიდენდებიდან და მსგავსი განაწილებებიდან; და
(გ) საქონლის ან მომსახურების გაცვლით მიღებული შემოსავალი, რომელიც ჩართულია შემოსავლის თითოეულ მნიშვნელოვან კატეგორიაში.
სახელმძღვანელო მითითებები, განმარტებით შენიშვნებში პირობითი აქტივებისა და პირობითი ვალდებულებების შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნების თაობაზე, შეგიძლიათ იხილოთ სსბასს 19-ში, ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები. პირობითი აქტივები და პირობითი ვალდებულებები შესაძლოა წარმოიშვას ისეთი მუხლებისაგან, როგორიცაა საგარანტიო დანახარჯები, პრეტენზიები, ჯარიმები ან შესაძლო დანაკარგები.
ძალაში შესვლის თარიღი
ერთეულმა მოცემული სტანდარტი უნდა გამოიყენოს იმ წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის, რომელიც მოიცავს 2002 წლის 1 ივლისს ან მის შემდეგ დაწყებულ საანგარიშგებო პერიოდებს. სასურველია სტანდარტის ვადაზე ადრე გამოყენება. იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული მოცემულ სტანდარტს გამოიყენებს 2002 წლის 1 ივლისამდე დაწყებული საანგარიშგებო პერიოდისათვის, მან ამის შესახებ უნდა განაცხადოს განმარტებით შენიშვნებში.
41ა. 42 პუნქტი შეცვლილია სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილება უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული სსბასს 33-ს გამოიყენებს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის, მან ასევე უნდა გამოიყენოს აღნიშნილი ცვლილება ადრინდელი პერიოდისათვის.
41ბ. მე -10 პუნქტის (ბ) პუნქტი შესწორებულია სსბასს 37-ის, ერთობლივი შეთანხმებები, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად, ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილება, როდესაც ის გამოიყენებს სსბასს 37-ს.
41გ. მე -2 და მე -3 პუნქტები ამოღებულია 2016 წლის აპრილში სსბასს– ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრინდელი გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული აღნიშნულ ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი.
როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის საფუძველზე სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 9-ის შემადგენელი ნაწილი.
სსბასს 9– ის გადახედვა სსბასსს-ს მიერ 2016 წლის აპრილში. სსბასს– ების გამოყენების გამოცემის შედეგად,
დს.1. სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
მითითებები დანერგვაზე
წინამდებარე მითითებები დანერგვაზე დაერთვის სსბასს 9-ს, მაგრამ არ წარმოადგენს მის ნაწილს.
მდ1. საჯარო სექტორის ერთეულები შემოსავალს იღებენ გაცვლითი ან არაგაცვლითი ოპერაციებიდან. წინამდებარე სტანდარტი ეხება მხოლოდ გაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებულ შემოსავალს. გაცვლითი ოპერაციებიდან შემოსავლის მიღება ხდება:
(ა) მესამე მხარეებისათვის საქონლის მიყიდვის ან მომსახურების გაწევის შედეგად;
(ბ) სხვა სახელმწიფო უწყებებისთვის საქონლის მიყიდვის ან მომსახურების გაწევის შედეგად;
(გ) ერთეულის აქტივების სხვების მიერ გამოყენებით, რის შედეგადაც წარმოიშობა პროცენტები, როიალტები და დივიდენდები ან მსგავსი განაწილებები.
მდ2. ამა თუ იმ კონკრეტული ოპერაციის მიმართ, აღიარების კრიტერიუმების გამოყენებაზე შესაძლოა გავლენა იქონიოს:
(ა) ზოგიერთი ქვეყნის კანონმა, რომელიც შეიძლება ზუსტად განსაზღვრავდეს დროის იმ მომენტს, როცა ერთეული საკუთრებასთან დაკავშირებულ მნიშვნელოვან რისკებსა და სარგებელს გადასცემს სხვას. შესაბამისად, წინამდებარე განყოფილებაში განხილული მაგალითები აღქმულ უნდა იქნეს იმ ქვეყნის კანონების კონტექსტში, რომელშიც ხორციელდება ოპერაცია;
(ბ) იმ ერთეულთა შორის ურთიერთობათა (ხელშეკრულებიდან წარმოშობილი თუ სხვა სახის ურთიერთობები) ხასიათმა, რომელთაგან ერთი იხდის, ხოლო მეორე შემოსავალს იღებს (ანუ ერთეულები შეიძლება შეთანხმდნენ რომელიმე კონკრეტულ დროზე, როდესაც შემოსავლის მიმღებ ერთეულს შეუძლია შემოსავლის აღიარება).
მომსახურების გაწევა
საცხოვრებლით უზრუნველყოფა
მდ3. საცხოვრებლით უზრუნველყოფისას საიჯარო ქირის სახით შემოსული შემოსავალი აღიარდება როგორც შემოსავალი, ვინაიდან ამ გზით შემოსავლის მიღება ხდება იჯარის შესახებ გაფორმებული ხელშეკრულების პირობების თანახმად.
სასკოლო ტრანსპორტით უზრუნველყოფა
მდ 4. სასკოლო ტრანსპორტით უზრუნველყოფისათვის დაწესებული გადასახადებიდან მიღებული შემოსავლის აღიარება ხდება ტრანსპორტის მიწოდების შემდეგ.
ფასიანი საავტომობილო გზების მართვა
მდ 5. ფასიანი საავტომობილო გზების მართვიდან მიღებული შემოსავლის აღიარება ხდება მისი მიღების შემდეგ, გზების გამოყენების მიხედვით.
სასამართლო საქმეთა წარმოება
მდ 6. სასამართლო საქმეთა წარმოებიდან მიღებული შემოსავალი შეიძლება აღიარდეს, საქმის წარმოების მიმდინარეობის სტადიის მიხედვით ან დროის იმ პერიოდის მიხედვით, რომლის განმავლობაშიც იმართება სასამართლო სხდომები.
მოწყობილობების, აქტივებისა და მომსახურების მართვა
მდ 7. მოწყობილობების, აქტივებისა და მომსახურების მართვიდან მიღებული შემოსავლის აღიარება ხდება ხელშეკრულების ვადის განმავლობაში, მართვის მომსახურების გაწევისთანავე.
სამეცნიერო და ტექნოლოგიური კვლევები
მდ 8. სამეცნიერო და ტექნოლოგიური კვლევების ჩატარების შესახებ გაფორმებული ხელშეკრულებებიდან კლიენტებისაგან მიღებული შემოსავლის აღიარება ხდება, ინდივიდუალური პროექტების შესრულების სტადიის მიხედვით.
დამონტაჟების საფასური
მდ 9. დამონტაჟების საფასურის აღიარება შემოსავლის სახით ხდება დამონტაჟების სამუშაოთა შესრულების სტადიის მიხედვით, თუ იგი დაკავშირებული არ არის ისეთი პროდუქციის გაყიდვასთან, რა შემთხვევაშიც შემოსავალი აღიარდება საქონლის გაყიდვის შემდეგ.
ისეთი მომსახურების ანაზღაურება, რომელიც ჩაირთვება პროდუქციის ფასში
მდ 10. თუ პროდუქციის სარეალიზაციო ფასში შედის შემდგომი მომსახურების იდენტიფიცირებადი თანხა (მაგალითად, პროგრამული უზრუნველყოფის გაყიდვისას გაყიდვის შემდგომი ტექნიკური უზრუნველყოფა და პროდუქციის ხარისხის ამაღლება), ამ თანხის აღიარება დაყოვნდება (გადავადდება) და შემოსავლის სახით აღიარდება იმ საანგარიშგებო პერიოდში, რომელშიც შესრულდება მომსახურება. გადავადებული თანხა არის ის თანხა, რომელიც დაფარავს მომსახურების მოსალოდნელ დანახარჯებს, შეთანხმების პირობების თანახმად, ამ მომსახურებიდან გარკვეული რეალური მოგების მიღებასთან ერთად.
სადაზღვევო კომპანიების საკომისიო გადასახდელები
მდ 11. სადაზღვევო კომპანიების მიერ მიღებულ ან მისაღებ ისეთ საკომისიო გადასახდელებს, რომლებიც არ მოითხოვს სადაზღვევო კომპანიისაგან შემდგომი/დამატებითი მომსახურების გაწევას, სადაზღვევო კომპანია აღიარებს შემოსავლის სახით, შესაბამისი სადაზღვევო პოლისების ძალაში შესვლის თარიღით ან მათი განახლების თარიღით. თუმცა, როდესაც მოსალოდნელია, რომ სადაზღვევო კომპანიისაგან მოთხოვნილი იქნება შემდგომი/დამატებითი მომსახურების გაწევა, სადაზღვევო პოლისის ვადის განმავლობაში, საკომისიო გადასახდელის ან მისი ნაწილის აღიარება გადავადდება და აღიარდება იმ პერიოდის შემოსავლის სახით, რომლის განმავლობაშიც მოქმედებს პოლისი.
ფინანსური მომსახურების საკომისიო გადასახდელი
მდ 12. ფინანსური მომსახურების საკომისიო გადასახდელის შემოსავლის სახით აღიარება დამოკიდებულია: (ა) გადასახდელის დანიშნულებაზე და (ბ) მასთან დაკავშირებული ფინანსური ინსტრუმენტის აღრიცხვის მეთოდზე. ფინანსური მომსახურების საკომისიო გადასახდელის აღწერა შესაძლოა ვერ ასახავდეს გაწეული მომსახურების ხასიათსა და შინაარსს. ამიტომ აუცილებელია ერთმანეთისაგან გაიმიჯნოს ის გადასახდელი, რომელიც ფინანსური ინსტრუმენტის ეფექტური საპროცენტო განაკვეთის განუყოფელი ნაწილია - გადასახდელი, რომელიც მიიღება გაწეული მომსახურების შედეგად და გადასახდელი, რომელიც მიიღება რაიმე მნიშვნელოვანი ქმედების შესრულების შედეგად.
(ა) საკომისიო გადასახდელი, რომელიც ფინანსური ინსტრუმენტის ეფექტური საპროცენტო განაკვეთის განუყოფელი ნაწილია.
ასეთი საკომისიო გადასახდელი, ჩვეულებრივ, განიხილება როგორც ეფექტური საპროცენტო განაკვეთის კორექტირება. თუმცა, თუ ფინანსური ინსტრუმენტის შეფასება სამართლიანი ღირებულებით ხდება, ხოლო სამართლიან ღირებულებაში მომხდარი ცვლილება აღიარდება ნამეტში ან დეფიციტში, საკომისიო გადასახდელი შემოსავლის სახით აღიარდება ფინანსური ინსტრუმენტის თავდაპირველად აღიარებისას.
ერთეულის მიერ მიღებული საკომისიო გადასახდელი, რომელიც დაკავშირებულია ფინანსური აქტივების შექმნასთან ან შეძენასთან, გარდა იმ აქტივებისა, რომლებიც სსბასს 29-ის შესაბამისად კლასიფიცირებულია, როგორც „სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხული ფინანსური აქტივი, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით”
ამგვარი საკომისიო გადასახდელი შეიძლება მოიცავდეს ისეთი საქმიანობის ანაზღაურებას, როგორიცაა: მსესხებლის ფინანსური მდგომარეობის შეფასება, გარანტიებისა და უზრუნველყოფის შეფასება და აღრიცხვა და ფასიანი ქაღალდების სხვა სახის შეთანხმებები, ინსტრუმენტის პირობების განხილვა, დოკუმენტების მომზადება და გაფორმება და ოპერაციის დასრულება. ასეთი ტიპის საკომისიო გადასახდელები წარმოადგენს იმ თანამონაწილეობის განუყოფელ ნაწილს, რომლის შედეგადაც წარმოიშობა ფინანსური ინსტრუმენტი და მასთან დაკავშირებული გარიგების დანახარჯები (როგორც განსაზღვრულია სსბასს 29-ში). ეს გადასახდელები გადავადდება და აღიარდება, როგორც ეფექტური საპროცენტო განაკვეთის კორექტირება.
ვალდებულებების საკომისიო, რომელსაც ერთეული იღებს ისეთი სესხის ორგანიზებისათვის, როცა სასესხო ვალდებულება სსბასს 29-ით არ რეგულირდება
თუ მოსალოდნელია, რომ ერთეული დადებს სპეციფიკურ სასესხო ხელშეკრულებას და ეს სასესხო ვალდებულება არ რეგულირდება სსბასს 29-ით, მიღებული საკომისიო განიხილება ფინანსური ინსტრუმენტის შეძენის უწყვეტი მონაწილეობის კომპენსაციად და შესაბამის გარიგების დანახარჯებთან (როგორც განსაზღვრულია სსბასს 29-ში) ერთად უნდა გადავადდეს და აღიარდეს როგორც ეფექტური საპროცენტო განაკვეთის კორექტირება. თუ ვალდებულების ვადა ამოიწურება და ერთეული სესხს არ გასცემს, საკომისიო გადასახდელი შემოსავლის სახით აღიარდება ხელშეკრულების ვადის გასვლის თარიღით. სასესხო ვალდებულებები, რომლებიც განეკუთვნება სსბასს 29-ის მოქმედების სფეროს, აღირიცხება, როგორც წარმოებული ფინანსური ინსტრუმენტი და შეფასდება სამართლიანი ღირებულებით.
(iii) ამორტიზებული ღირებულებით შეფასებული ფინანსური ვალდებულების გაცემიდან მიღებული საკომისიო გადასახდელები
ეს საკომისიო ფინანსურ ვალდებულებაში მონაწილეობის წარმოქმნის პროცესის განუყოფელი ნაწილია. როცა ფინანსური ვალდებულება არ კლასიფიცირდება, როგორც `სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხული, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით~, მაშინ ამ ვალდებულების ორგანიზებისთვის მიღებული საკომისიო გადასახდელები, შესაბამის გაწეულ გარიგების დანახარჯებთან ერთად (როგორც ეს სსბასს 29-ით არის განსაზღვრული), ჩაირთვება ფინანსური ვალდებულების საწყის საბალანსო ღირებულებაში და აღიარდება, როგორც ეფექტური საპროცენტო განაკვეთის კორექტირება. ერთეული იმ საკომისიო გადასახდელსა და დანახარჯებს, რომლებიც ფინანსური ვალდებულების ეფექტური საპროცენტო განაკვეთის განუყოფელი ნაწილია, გამიჯნავს ვალდებულების წარმოქმნის საკომისიოსა და გარიგების დანახარჯებისგან, რომლებიც დაკავშირებულია მომსახურების გაწევის უფლებებთან, როგორიცაა, მაგალითად, ინვესტიციების მართვის მომსახურება.
(ბ) საკომისიო გადასახდელი, რომელიც წარმოიქმნება მომსახურების გაწევის შედეგად
(i) სესხის მომსახურებისათვის დაწესებული საკომისიო
ერთეულის მიერ მისაღები საკომისიო გადასახდელი, რომელიც დაირიცხება სესხის მომსახურებისათვის, შემოსავლის სახით უნდა აღიარდეს მომსახურების გაწევის მომენტისათვის.
(ii) სესხის ორგანიზების საკომისიო გადასახდელი, როცა სასესხო ვალდებულება არ რეგულირდება სსბასს 29-ით
თუ მცირეა იმის ალბათობა, რომ ესა თუ ის კონკრეტული სასესხო შეთანხმება მიღწეული იქნება და სასესხო ვალდებულება არ რეგულირდება სსბასს 29-ით, საკომისიო გადასახდელის შემოსავლის სახით აღიარება ხდება სახელშეკრულებო ვალდებულების ვადის განმავლობაში, დროის პროპორციულობის მეთოდით. სასესხო ვალდებულებები, რომლებიც განეკუთვნება სსბასს 29-ის მოქმედების სფეროს, აღირიცხება, როგორც წარმოებული ფინანსური ინსტრუმენტი და შეფასდება სამართლიანი ღირებულებით.
ინვესტიციების მართვის საზღაური
ინვესტიციების მართვისათვის გადასახდელი საზღაური შემოსავლად აღიარდება მომსახურების გაწევისთანავე.
დამატებითი დანახარჯები, რომლებიც პირდაპირ უკავშირდება ინვესტიციების მართვის ხელშეკრულების უზრუნველყოფას, აქტივის სახით აღიარდება იმ შემთხვევაში, თუ შესაძლებელია მათი ცალკე იდენტიფიცირება და საიმედოდ შეფასება და მოსალოდნელია მათი ანაზღაურება. სსბასს 29-ის შესაბამისად, დამატებითი დანახარჯები ისეთი დანახარჯებია, რომლებიც არ წარმოიშობოდა, თუ ერთეული არ განახორციელებდა ინვესტიციების მართვის ხელშეკრულების უზრუნველყოფას. ეს აქტივი წარმოადგენს ერთეულის ხელშეკრულებით უზრუნველყოფილ უფლებას _ სარგებელი მიიღოს ინვესტიციების მართვის მომსახურების გაწევიდან და ამორტიზდება ერთეულის მიერ შესაბამისი შემოსავლის აღიარებასთან ერთად. თუ ერთეულს გააჩნია ინვესტიციების მართვის ხელშეკრულებების პორტფელი, ერთეულმა ასეთი დანახარჯების ანაზღაურებადობა უნდა შეაფასოს მთელი პორტფელის საფუძველზე.
ფინანსურ მომსახურებაზე დადებული ზოგიერთი ხელშეკრულება გულისხმობს როგორც ერთი ან მეტი ფინანსური ინსტრუმენტის შეძენას, ასევე ინვესტიციების მართვის მომსახურების გაწევას. მაგალითისთვის შეგვიძლია განვიხილოთ გრძელვადიანი ხელშეკრულება, რომელიც ექვემდებარება ყოველთვიურ გადახედვას და დაკავშირებულია წილობრივი ფასიანი ქაღალდების გარკვეული ჯგუფის მართვასთან. ხელშეკრულების შემსრულებელი ფინანსური ინსტრუმენტის წარმოქმნისას გარიგების დანახარჯებს გამიჯნავს იმ დანახარჯებისაგან, რომლებიც დაკავშირებულია ინვესტიციების მართვის მომსახურების გაწევის უფლებასთან.
(გ) მნიშვნელოვანი ქმედების განხორციელებისათვის მიღებული საკომისიო
საკომისიო გადასახდელის აღიარება შემოსავლის სახით ხდება აღნიშნული მნიშვნელოვანი ქმედების განხორციელების შემდეგ ისე, როგორც ეს ნაჩვენებია შემდეგ მაგალითებში:
კლიენტზე აქციების განაწილების საკომისიო
საკომისიო გადასახდელი აღიარდება მაშინ, როდესაც აქციები განაწილდება;
(ii) მსესხებელსა და ინვესტორს შორის სესხის განთავსების შეთანხმების საკომისიო
საკომისიო გადასახდელი შემოსავლის სახით მაშინ აღიარდება, როდესაც შეთანხმდება სესხის გაცემა;
(iii) სესხის სინდიცირების საკომისიო
სინდიცირებულ სესხზე საკომისიო გადასახდელი, რომელსაც იღებს ერთეული და აგვარებს სესხის საკითხებს და თავისთვის არ იტოვებს სესხის პაკეტის არც ერთ ნაწილს (ან იტოვებს ნაწილს შესადარისი რისკის ისეთივე ეფექტური საპროცენტო განაკვეთით, როგორც სინდიკატის სხვა მონაწილეები), წარმოადგენს ანაზღაურებას სინდიცირების მომსახურებისათვის. ამგვარი საკომისიო გადასახდელი შემოსავლის სახით აღიარდება სესხის სინდიცირების პროცესის დასრულებისას.
სააბონემენტო გადასახდელი
მდ13. შემოსავალი მხატვრული, თეატრალური წარმოდგენიდან, წვეულებიდან და სხვა განსაკუთრებული ღონისძიებებიდან აღიარდება ამ ღონისძიებების ჩატარებისას. როდესაც აბონემენტი იყიდება რამდენიმე ღონისძიებისათვის, სააბონემენტო გადასახდელი ნაწილდება თითოეულ ღონისძიებაზე ისეთი მეთოდით, რომელიც ასახავს თითოეული ღონისძიების დროს გაწეული მომსახურების მოცულობას.
სწავლის საფასური
მდ14. საფასურის აღიარება შემოსავლად ხდება სწავლების პერიოდში.
პირველადი შენატანი, გაწევრიანების საფასური და საწევრო გადასახდელები
მდ15. შემოსავლის აღიარება დამოკიდებულია გაწეული მომსახურების ხასიათზე. თუ შენატანი მხოლოდ წევრობის უფლებას იძლევა და ყველა სხვა სახის მომსახურების თუ პროდუქციისთვის გადახდა ცალკე ხდება, ან თუ ეს არის ცალკე წლიური ხელმოწერა, გადასახდელი შემოსავლის სახით აღიარდება მაშინ, როდესაც არ არსებობს რაიმე მნიშვნელოვანი განუსაზღვრელობა, მათ მიღებასთან დაკავშირებით. თუ გადასახდელი წევრებს უფლებას აძლევს, უზრუნველყოფილ იქნენ სხვადასხვა სახის მომსახურებით ან პუბლიკაციებით წევრობის პერიოდში, ან ისარგებლონ არაწევრებთან შედარებით უფრო დაბალი ფასებით საქონლის ყიდვის ან მომსახურების მიღებისას, მაშინ გადასახდელი შემოსავლის სახით აღიარდება ისეთი მეთოდით, რომელიც ასახავს აღნიშნული შეღავათების გაცემის გრაფიკს, ხასიათსა და ღირებულებას.
ფრანშიზის ან კონცესიური შეთანხმების საფასური
მდ16. ფრანშიზის ან კონცესიური შეთანხმების საფასური შეიძლება მოიცავდეს მომსახურების, მოწყობილობის, სხვა მატერიალური აქტივებისა და ნოუ-ჰაუს თავდაპირველ და შემდგომ მიწოდებას. შესაბამისად, ფრანშიზის ან კონცესიური შეთანხმების საფასურის აღიარება შემოსავლის სახით ხდება ისეთი მეთოდით, რომელიც ასახავს საფასურის დარიცხვის მიზანს. ქვემოთ განხილულია ფრანშიზის ან კონცესიური შეთანხმების საზღაურის აღიარების მიზანშეწონილი მეთოდები:
(ა) მოწყობილობისა და სხვა მატერიალური აქტივების მიწოდება
გაყიდული აქტივების სამართლიან ღირებულებაზე დაფუძნებული თანხა შემოსავლის სახით აღიარდება საქონლის მიწოდების ან საკუთრების უფლების გადაცემის შემდეგ;
(ბ) თავდაპირველი და შემდგომი მომსახურების გაწევა
შემდგომი მომსახურების საფასური, იმის მიუხედავად, თავდაპირველი გადასახდელის ნაწილი იქნება თუ ცალკე გადახდილი თანხა, შემოსავლის სახით აღიარდება მომსახურების გაწევის შემდეგ. თუ ცალკე გამოყოფილი გადასახდელი ვერ ფარავს შემდგომი მომსახურების ღირებულებას და შესაბამის მოგებას, მაშინ თავდაპირველი გადასახდელის ნაწილი, რომელიც საკმარისია შემდგომი მომსახურების დანახარჯების დასაფარად და ამ მომსახურებიდან შესაბამისი მოგების მისაღებად, გადავადდება და შემოსავლად აღიარდება მომსახურების გაწევისას;
(გ) საზღაური ფრანშიზის ან კონცესიური შეთანხმების გაგრძელებაზე
საზღაური, რომელიც დაირიცხება ხელშეკრულებით უზრუნველყოფილი უფლების გამოყენების გაგრძელებისათვის, ან ხელშეკრულების მოქმედების პერიოდში სხვა მომსახურების გაწევისთვის, შემოსავლის სახით აღიარდება ამ მომსახურების შესრულებისას, ან უფლებების გამოყენებისას;
(დ) საშუამავლო ოპერაციები
ფრანშიზის გამცემსა და ფრანშიზის მიმღებს შორის შეიძლება შესრულდეს ისეთი ოპერაციები, როდესაც ფრანშიზის გამცემი არსებითად მოქმედებს, როგორც ფრანშიზის მიმღების აგენტი. მაგალითად, ფრანშიზის გამცემმა შეიძლება ფრანშიზის მიმღებისათვის შეუკვეთოს საჭირო მასალები და ორგანიზაცია გაუკეთოს მისთვის ამ მასალების მიწოდებას, ყოველგვარი სარგებლის გარეშე. ასეთი ოპერაციები არ წარმოშობს შემოსავალს.
სამომხმარებლო პროგრამული უზრუნველყოფის დამუშავების საზღაური
მდ17. სამომხმარებლო პროგრამული უზრუნველყოფის დამუშავების საზღაური უნდა აღიარდეს შემოსავლად, ამ სამუშაოთა შესრულების სტადიის მიხედვით, მიწოდების შემდგომი მომსახურების შესრულების ჩათვლით.
საქონლის გაყიდვა
გარიგება საქონლის შემდგომი მიწოდების შესახებ, როდესაც საქონლის მიწოდების გადავადება ხდება მყიდველის მოთხოვნით, მაგრამ მყიდველი იღებს საკუთრების უფლებას და ანგარიშის განაღდების ვალდებულებას
მდ18. შემოსავლის აღიარება ხდება მაშინ, როდესაც მყიდველი მიიღებს საკუთრების უფლებას, იმ პირობით, რომ:
(ა) არსებობს საქონლის მიწოდების განხორციელების შესაძლებლობა;
(ბ) არსებობს ის საქონელი, რომელიც იდენტიფიცირებულია და მზად არის მყიდველისათვის მისაწოდებლად იმ მომენტისათვის, როდესაც ხდება რეალიზაციის აღიარება;
(გ) მყიდველი განსაკუთრებული წესით ადასტურებს საქონლის მიწოდების გადავადებას შესაბამისი ინსტრუქციის პირობებით; და
(დ) გამოიყენება გადახდის ჩვეულებრივი პირობები.
შემოსავალი არ აღიარდება, თუ არსებობს მხოლოდ საქონლის შეძენის ან წარმოების სურვილი, მისი დროულად მიწოდების მიზნით.
მდ19. გაგზავნილი საქონელი, რომელიც გარკვეულ პირობებს ექვემდებარება
(ა) დამონტაჟება და ტექნიკური შემოწმება
როგორც წესი, შემოსავლის აღიარება ხდება მყიდველის მიერ მიწოდებული საქონლის მიიღებისა და მისი დამონტაჟებისა და ტექნიკური შემოწმების დამთავრების შემდეგ. თუმცა, შემოსავალი მყიდველის მიერ მიწოდებული საქონლის მიღებისთანავე აღიარდება იმ შემთხვევაში, როდესაც:
დამონტაჟების პროცესი მარტივია;
ტექნიკური შემოწმება ტარდება მხოლოდ საბოლოო სახელშეკრულებო ფასების დადგენის მიზნით.
(ბ) შეთანხმება, როდესაც მყიდველს აქვს საქონლის დაბრუნების შეზღუდული უფლებები
თუ საქონლის დაბრუნების შესაძლებლობებთან დაკავშირებით არსებობს განუსაზღვრელობა, შემოსავალი აღიარდება მაშინ, როდესაც მყიდველი ოფიციალურად დაადასტურებს გაგზავნილი საქონლის მიღებას, ან, როდესაც საქონელი ადგილზე მიტანილია და მასზე უარის თქმის ვადა ამოიწურება;
(გ) საქონლის გამგზავნი შემოსავალს აღიარებს მაშინ, როდესაც საქონლის მიმღები მას მესამე მხარეზე გაყიდის;
საქონლის გამგზავნი შემოსავალს აღიარებს მაშინ, როდესაც საქონლის მიმღები მას მესამე მხარეზე გაყიდის;
(დ) გადახდა საქონლის მიწოდებისთანავე
შემოსავალი აღიარდება, როდესაც საქონლის მიწოდება განხორციელდება და გამყიდველი ან მისი აგენტი მიიღებს ფულად სახსრებს.
გადავადებული გაყიდვა, რომლის დროსაც საქონლის მიწოდება განხორციელდება მხოლოდ მყიდველის მიერ საბოლოო ანგარიშსწორების განხორციელების შემდეგ, ნაწილ-ნაწილ გადახდის პირობებში
მდ20. ამგვარი რეალიზაციიდან შემოსავლის აღიარება ხდება საქონლის ადგილზე მიტანის შემდეგ. თუმცა, თუ წარსულის გამოცდილება იმაზე მიუთითებს, რომ ამ ტიპის რეალიზაციის ოპერაციების უდიდესი ნაწილი ბოლომდე სრულდება (საბოლოო ანგარიშსწორებით მთავრდება), შემოსავლის აღიარება შესაძლებელია მნიშვნელოვანი თანხების მიღების შემდეგ, იმ პირობით, თუ საქონელი რეალურად არსებობს, იდენტიფიცირებულია და მზად არის მყიდველისათვის გასაგზავნად.
შეკვეთა, როდესაც გადახდა (ან ნაწილობრივი გადახდა) ავანსად ხორციელდება იმ საქონლის მოწოდებისათვის, რომელიც მოცემულ მომენტში არ არსებობს მატერიალური მარაგების სახით. მაგალითად, როდესაც საქონლის წარმოება ისევ გრძელდება ან მისი მიწოდება უშუალოდ მომხმარებლისათვის მესამე პირის მიერ უნდა განხორციელდეს
მდ21. შემოსავლის აღიარება მოხდება საქონლის მყიდველისათვის მიწოდების შემდეგ.
ისეთი შეთანხმება საქონლის გაყიდვასა და უკუშესყიდვაზე (სვოპის ოპერაციების გარდა), როდესაც გამყიდველი იმავდროულად თანახმაა, მოგვიანებით უკან შეისყიდოს საქონელი, ან როდესაც გამყიდველს აქვს ქოლ-ოფციონი საქონლის უკან შესყიდვაზე, ან, მყიდველს აქვს ფუთ-ოფციონი, გამყიდველს მოსთხოვოს საქონლის უკუშესყიდვა
მდ22. აუცილებელია შეთანხმების პირობების გაანალიზება იმის დასადგენად, არსებითად, გადასცა თუ არა გამყიდველმა საკუთრებასთან დაკავშირებული რისკები და სარგებელი მყიდველს და, აქედან გამომდინარე, ხდება შემოსავლის აღიარებაც. როდესაც გამყიდველი იტოვებს საკუთრებასთან დაკავშირებულ რისკებსა და სარგებელს, მიუხედავად იმისა, რომ საკუთრების იურიდიული უფლება გადაცემულია, ოპერაცია წარმოადგენს ფინანსურ შეთანხმებას და არ წარმოშობს შემოსავალს.
საქონლის გაყიდვა შუამავალ მხარეზე, მაგალითად, დისტრიბუტორებზე, დილერებზე ან სხვა პირებზე, რომლებიც ახორციელებენ საქონლის გადაყიდვას
მდ23. ჩვეულებრივ, ამგვარი რეალიზაციიდან შემოსავლის აღიარება ხდება საქონლის საკუთრებასთან დაკავშირებული რისკებისა და სარგებლის გადაცემის შემდეგ. მიუხედავად ამისა, თუ მყიდველი არსებითად მოქმედებს როგორც აგენტი, გაყიდვა მიიჩნევა კონსიგნაციურ გაყიდვად.
ხელმოწერა პერიოდულ გამოცემებსა და სხვა მსგავს პროდუქციაზე
მდ24. როდესაც არსებულ საქონელს დროის ყოველ მონაკვეთში ერთნაირი ღირებულება აქვს, შემოსავლის აღიარება ხდება წრფივი მეთოდის საფუძველზე იმ პერიოდის განმავლობაში, რომელშიც ხორციელდება საქონლის გაგზავნა. თუ საქონლის ღირებულება სხვადასხვანაირია სხვადასხვა საანგარიშგებო პერიოდში, შემოსავლის აღიარება უნდა მოხდეს გაგზავნილი საქონლის სარეალიზაციო ღირებულების ხვედრითი წილის საფუძველზე, ყველა ხელმოწერილი საქონლის მთლიან შეფასებულ სარეალიზაციო ღირებულებასთან მიმართებით.
ნაწილ-ნაწილ გაყიდვა, როდესაც ანაზღაურების მიღება ნაწილ-ნაწილ ხდება
მდ25. სარეალიზაციო ფასთან დაკავშირებული შემოსავალი, გარდა პროცენტისა, აღიარდება გაყიდვის თარიღით. სარეალიზაციო ფასი წარმოადგენს ანაზღაურების მიმდინარე ღირებულებას, რომელიც განისაზღვრება ნაწილ-ნაწილ მისაღები თანხების დისკონტირების გზით, პირობითი საპროცენტო განაკვეთის საფუძველზე. თვითონ პროცენტი შემოსავლის სახით აღიარდება მისი მიღების შემდეგ, დროის პროპორციულობის მეთოდით, რომელიც პირობით საპროცენტო განაკვეთს ითვალისწინებს.
უძრავი ქონების გაყიდვა
მდ26. ჩვეულებრივ, შემოსავლის აღიარება ხდება მყიდველისათვის იურიდიული უფლებების გადაცემის დროს. თუმცა, ზოგიერთი იურისდიქციის ფარგლებში უფლება უძრავ ქონებაზე მყიდველს შეიძლება გადაეცეს იურიდიული უფლებების გადაცემამდე და, შესაბამისად, საკუთრებასთან დაკავშირებული რისკები და სარგებელი ამ ეტაპზე უკვე გადაცემული იქნება. ასეთ შემთხვევაში, თუ გამყიდველს შეუსრულებელი არ რჩება რაიმე მნიშვნელოვანი ოპერაცია (ქმედება), რომელიც ხელშეკრულებით არის გათვალისწინებული, შემოსავლის აღიარება შეიძლება მართებული იყოს. ნებისმიერ შემთხვევაში, თუ გამყიდველი ვალდებულია, შეასრულოს რაიმე მნიშვნელოვანი ქმედება უძრავ ქონებაზე უფლების და/ან იურიდიული უფლებების გადაცემის შემდეგ, შემოსავლის აღიარება ხდება ამ ქმედებათა დასრულების შემდეგ. ამის მაგალითია შენობა ან რაიმე სხვა ნაგებობა, რომლის მშენებლობა ჯერ არ დასრულებულა.
მდ27. ზოგ შემთხვევაში, უძრავი ქონება შეიძლება ისე გაიყიდოს, რომ გამყიდველს, გარკვეულწილად, ისევ შეუნარჩუნდეს უწყვეტი კავშირი გაყიდულ ქონებასთან, საკუთრებასთან დაკავშირებული რისკებისა და მოგების გადაცემის გარეშე. ასეთი გაყიდვის მაგალითებად შეიძლება გამოდგეს: (ა) გაყიდვისა და უკუშესყიდვის შეთანხმებები, რომლებიც ფუთ-ოფციონებსა და ქოლ-ოფციონებს მოიცავს და (ბ) შეთანხმებები, რომლის თანახმად გამყიდველი უზრუნველყოფს ქონების იჯარით აღების გარანტიას, წინასწარგანსაზღვრული დროის მანძილზე, ან უზრუნველყოფს უკუგების მიღების გარანტიას მყიდველის მიერ განხორციელებულ ინვესტიციაზე, წინასწარგანსაზღვრულ დროის მანძილზე. ასეთ შემთხვევებში, გამყიდველის გაყიდვის შემდგომი მონაწილეობის ხასიათი და ხარისხი განსაზღვრავს, თუ როგორ აისახება ბუღალტრულად ოპერაცია. იგი შესაძლოა აისახოს, როგორც გაყიდვა, დაფინანსება, იჯარა ან რაიმე სხვა სახის მოგების მომტანი გარიგება. თუ ოპერაცია აისახება, როგორც გაყიდვა, გაყიდულ ქონებასთან გამყიდველის კავშირის გაგრძელებამ შეიძლება შეაყოვნოს შემოსავლის აღიარება.
მდ28. გამყიდველმა ასევე უნდა გაითვალისწინოს გადახდის საშუალებები და მტკიცებულება მყიდველის მიერ გადახდის სრულად განხორციელების ვალდებულების შესრულებაზე. მაგალითად, როდესაც მიღებული გადასახდელების ერთობლიობა, მათ შორის მყიდველის თავდაპირველი პირველადი შესატანი, ან მყიდველის მიერ განხორციელებული შემდგომი გადახდები არასაკმარის მტკიცებულებას ქმნის, მყიდველის მიერ გადახდის სრულად განხორციელების ვალდებულების შესრულებაზე, შემოსავლის აღიარება ხდება მხოლოდ მიღებული ფულადი სახსრების ოდენობით.
პროცენტები, როიალტები, დივიდენდები ან მსგავსი განაწილებები
სალიცენზიო გადასახდელი და როიალტი
მდ29. სალიცენზიო გადასახდელები და როიალტები, რომელთა გადახდა ხდება ერთეულის აქტივების გამოყენებისათვის (როგორიცაა: სავაჭრო ნიშნები, პატენტები, პროგრამული უზრუნველყოფა, მუსიკოსების საავტორო უფლებები, მუსიკალური ჩანაწერები და მხატვრული ფილმები), ჩვეულებრივ, უნდა აღიარდეს შესაბამისი შეთანხმების შინაარსის მიხედვით. პრაქტიკულად, ამის განხორციელება შესაძლებელია წრფივი მეთოდის გამოყენებით, შეთანხმების ვადის განმავლობაში, მაგალითად, როდესაც ლიცენზია გულისხმობს რომელიმე კონკრეტული ტექნოლოგიის გამოყენების უფლებას, დროის გარკვეულ პერიოდში.
მდ30. ფიქსირებულ გადასახდელზე ან არაკომპენსირებად გარანტიებზე უფლებების გადაცემა, შეუქცევადი ხელშეკრულების არსებობის პირობებში, რომელიც (ა) ლიცენზიის მიმღებს უფლებას აძლევს, თავისუფლად გამოიყენოს ეს უფლებები და (ბ) ლიცენზიის გამცემს არ რჩება არავითარი შესასრულებელი ვალდებულება, არსებითად გაყიდვას ნიშნავს. მაგალითად, სალიცენზიო შეთანხმება, პროგრამული უზრუნველყოფის გამოყენების შესახებ, როდესაც ლიცენზიის გამცემს მიწოდების შემდეგ არ რჩება არავითარი ვალდებულება. მეორე მაგალითად შეიძლება მოვიყვანოთ ბაზარზე მხატვრული ფილმის ჩვენების უფლებების გადაცემა, როდესაც ლიცენზიის გამცემს არა აქვს დისტრიბუტორის გაკონტროლების უფლება და შემდგომში არ მოელის შემოსავლის მიღებას ბილეთების გაყიდვიდან. ასეთ შემთხვევებში, შემოსავლის აღიარება ხდება გაყიდვისთანავე.
მდ31. ზოგჯერ, სალიცენზიო გადასახდელის ან როიალტის მიღება ან არმიღება დამოკიდებულია მომავალში ამა თუ იმ მოვლენის მოხდენაზე. ასეთ შემთხვევაში, შემოსავალი აღიარდება მხოლოდ მაშინ, როდესაც შესაძლებელია სალიცენზიო გადასახდელის ან როიალტის მიღება, რაც, ჩვეულებრივ, მას შემდეგ განხორციელდება, როდესაც ზემოაღნიშნული მოვლენა მოხდება.
აღიარება და შეფასება
იმის განსაზღვრა, ერთეული პრინციპალის სახით მოქმედებს თუ აგენტის სახით (2010 წლის შესწორება)
მდ32. მე-12 პუნქტში აღნიშნულია, რომ `სააგენტო ურთიერთობებში მიღებული ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის საერთო თანხა მოიცავს მრწმუნებლის (პრინციპალის) სახელით მოზიდულ თანხასაც, რომელიც არ იწვევს ერთეულის წმინდა აქტივების/კაპიტალის ზრდას. მრწმუნებლის სახელით მიღებული თანხები არ არის შემოსავალი, სამაგიეროდ, შემოსავლად განიხილება მრწმუნებლის მთლიანი თანხების მოკრების ან განკარგვისათვის მიღებული ან მისაღები ნებისმიერი საკომისიო თანხა~. იმის განსაზღვრა, ერთეული მრწმუნებლის (პრინციპალის) სახით მოქმედებს თუ აგენტის სახით, მსჯელობას და ყველა შესაბამისი ფაქტისა და გარემოების გათვალისწინებას მოითხოვს..
მდ33. ერთეული პრინციპალის სახით მოქმედებს იმ შემთხვევაში, როცა იგი ექვემდებარება საქონლის გაყიდვასთან ან მომსახურების გაწევასთან დაკავშირებულ მნიშვნელოვან რისკებსა და სარგებელს. შემდეგი ნიშნების არსებობა იმაზე მიუთითებს, რომ ერთეული მოქმედებს მრწმუნებლის (პრინციპალის) სახით:
(ა) ერთეულს აკისრია მთავარი პასუხისმგებლობა, მომხმარებლისთვის საქონლის ან მომსახურების მიწოდებაზე, ან შეკვეთის შესრულებაზე, მაგალითად, მომხმარებლის მიერ შეკვეთილი თუ შეძენილი პროდუქციის ან მომსახურების მისაღებლობაზე პასუხისმგებლობის აღებით;
(ბ) ერთეულს გააჩნია მატერიალურ მარაგებთან დაკავშირებული რისკი, მომხმარებლისგან შეკვეთის მიღებამდე ან მის შემდეგ საქონლის გაგზავნის, ან დაბრუნების დროს;
(გ) ერთეულს, პირდაპირ ან არაპირდაპირ, მინიჭებული აქვს თავისუფლება ფასების დადგენაში, მაგალითად, დამატებითი საქონლის ან მომსახურების მიწოდებით; და
(დ) ერთეული ექვემდებარება მომხმარებლებისგან მისაღებ თანხებთან დაკავშირებულ მომხმარებლის საკრედიტო რისკს.
მდ34. ერთეული აგენტის სახით მოქმედებს იმ შემთხვევაში, როცა იგი არ ექვემდებარება საქონლის გაყიდვასთან ან მომსახურების გაწევასთან დაკავშირებულ მნიშვნელოვან რისკებსა და სარგებელს. ერთ-ერთი ნიშანი იმისა, რომ ერთეული მოქმედებს აგენტის სახით, ის არის, რომ ერთეული იღებს წინასწარდადგენილ თანხას, რომელიც ან ერთი ოპერაციისთვის დადგენილი ფიქსირებული თანხაა, ან მომხმარებლისთვის წარდგენილი საანგარიშსწორებო თანხის მიმართ გამოსახულია პროცენტის სახით.
ბასს 18-თან შედარებასსბასს 9 - შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან - ძირითადად, ეყრდნობა ბასს 18-ს - ამონაგები. სსბასს 9-ისა და ბასს 18-ის ძირითადი განსხვავებები მდგომარეობს შემდეგში:
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-9 ⬇
დანართი №7სსბასს 12—მატერიალური მარაგებიგამომცემლისაგანწინამდებარე ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდატი (სსბასს) ძირითადად ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტს (ბასს 2) (განახლებული 2003 წელს), მატერიალური მარაგები, რომელიც გამოქვეყნებულია ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) წინამდებარე გამოცემაში გამოყენებულია ამონარიდები ბასს 2-იდან. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის მასალები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტიდან შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom ელ.ფოსტაl: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
სსბასს 12—მატერიალური მარაგებისსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 12, მატერიალური მარაგები გამოცემულია 2001 წლის ივლისში. მას შემდეგ სსბასს 12 განახლდა ქვემოთჩამოთვლილი სსბასს-ების საფუძველზე
|
|---|
სსბასს 12-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
|
|---|---|---|
| შესავალი ნაწილი | ამოღებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011წლის ოქტომბერი |
| 2 | შეცვლილია | სსბასს 27, 2009 წლის დეკემბერი სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| 4 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 5 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 12 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 14ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 15 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 29 | შეცვლილია | სსბასს 27, 2009 წლის დეკემბერი |
| 33 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 51ა | დამატებულია | სსბასს 27, 2009 წლის დეკემბერი |
| 51ბ | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 51გ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 51დ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 52 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
2006 წლის დეკემბერი
სსბასს 12—მატერიალური მარაგები
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1
მოქმედების სფერო 2–8
განმარტებები 9–14
ნეტო სარეალიზაციო ღირებულება 10
მატერიალური მარაგები 11–14
მატერიალური მარაგების გაანგარიშება 15–43
მატერიალური მარაგების თვითღირებულება 18–31
შესყიდვის ფასი 19
კონვერსიის ფასი 20–23
სხვა დანახარჯები 24–27
მომსახურების პროვაიდერის მატერიალური მარაგების დანახარჯი 28
ბიოლოგიური აქტივებიდან მიღებული სოფლის
მეურნეობის პროდუქციის თვითღირებულება 29
თვითღირებულების გაანგარიშების მეთოდები 30–31
თვითღირებულების ფორმულები 32–37
ნეტო სარეალიზაციო ღირებულება 38–42
საქონლის განაწილება უსასყიდლოდ ან ნომინალური
ღირებულებით 43
ხარჯად აღიარება 44–46
განმარტებითი შენიშვნები 47–50
ძალაში შესვლის თარიღი 51–52
სსბასს 12 (2011) ხმარებიდან ამოღება 53
დასკვნის საფუძველი
ბასს 2-თან შედარება
| ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდატი 12, მატერიალური მარაგები წარმოდგენილია 1-53 პუნქტებში. ყველა პუნქტს აქვს თანაბარი ძალა. სსბასს 12 გააზრებული უნდა იქნას მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. ზუსტი მითითებების არარსებობის დროს სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველია . |
|---|
მიზანი
წინამდებარე სტანდარტი მიზნად ისახავს მატერიალური მარაგების ბუღალტრული აღრიცხვის წესების განსაზღვრას. მატერიალური მარაგების აღრიცხვისას პირველ რიგში უნდა განისაზღვროს მათი თვითღირებულება, რითაც უნდა მოხდეს მათი აქტივებში აღიარება და შემდგომ პერიოდებში გადატანა, სანამ არ განხორციელდება მათთან დაკავშირებული შემოსავლების აღიარება. წინამდებარე სტანდარტი იძლევა მითითებებს თვითღირებულების განსაზღვრისა და შემდგომში მისი ხარჯად აღიარების კუთხით, ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებამდე ჩამოწერილი ნებისმიერი თანხის ჩათვლით. იგი აგრეთვე იძლევა მითითებებს თვითღირებულების ფორმულებთან დაკავშირებით, რომლებიც მატერიალური მარაგების თვითღირებულების დასადგენად გამოიყენება.
მოქმედების სფერო
ერთეული, რომელიც ფინანსურ ანგარიშგებას ამზადებს და წარადგენს დარიცხვის მეთოდით, მატერიალური მარაგების ბუღალტრული აღრიცხვისათვის უნდა იყენებდეს მოცემულ სტანდარტს, გარდა შემდეგი შემთხვევებისა:
(ა) დაუმთავრებელი მშენებლობა, რომელიც წარმოიშობა სამშენებლო ხელშეკრულებების საფუძველზე, პირდაპირ დაკავშირებული მომსახურების კონტრაქტების ჩათვლით (იხილეთ სსბასს 11, სამშენებლო ხელშეკრულებები);
(ბ) ფინანსური ინსტრუმენტები (იხ. სსბასს 28, ფინანსური ინსტრუმენტები: წარდგენა და სსბასს 29, ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასება);
(გ) ბიოლოგიური აქტივები, რომლებიც უკავშირდება სასოფლო-სამეურნეო საქმიანობას და სოფლის მეურნეობის პროდუქციას მოსავლის აღების დროს (იხ. სსბასს 27, სოფლის მეურნეობა);
(დ) მომსახურების დაუმთავრებელი წარმოება, რომელიც გაწეული უნდა იქნას უშუალოდ მიმღებისაგან უსასყიდლოდ ან ნომინალური ანაზღაურების სანაცვლოდ.
წინამდებარე სტანდარტი არ ვრცელდება იმ მატერიალური მარაგების შეფასებაზე, რომელსაც ფლობს:
(ა) სოფლის მეურნეობისა და სატყეო მეურნეობის პროდუქტების მწარმოებლები, სოფლის მეურნეობის პროდუქციისთვის, რომელიც მოსავლის აღების შემდგომ მიიღება და სასარგებლო წიაღისეულისა და სასარგებლო წიაღისეულის პროდუქტებისთვის, რამდენადაც ეს პროდუქტები ამ დარგებში კარგად დამკვიდრებული მეთოდების შესაბამისად ფასდება ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებით. როდესაც ამგვარი მატერიალური მარაგები აღირიცხება ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებით, ცვლილებები ნეტო სარიალიზაციო ღირებულებაში აისახება იმ პერიოდის ნამეტში ან დეფიციტში , რომელშიც ცვლილებას ჰქონდა ადგილი; და
(ბ) საქონლით მოვაჭრე ბროკერები, რომლებიც თავისი მატერიალური მარაგების შეფასებას ახორციელებენ რეალიზაციის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულებით. როდესაც ამგვარი მატერიალური მარაგების შეფასება ხდება რეალიზაციის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულებით, ცვლილებები რეალიზაციის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებაში აისახება საანგარიშგებო პერიოდის ნამეტში ან დეფიციტში.
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
2 (დ) პუნქტში მითითებულ მატერიალურ მარაგებს არ მოიცავს ბასს 2, მატერიალური მარაგები და გამოირიცხება ამ სტანდარტიდან,, ვინაიდან შეიცავს საჯარო სექტორისათვის დამახასიათებელ სპეციფიკურ საკითხებს, რომელებიც მოითხოვენ შემდგომ განხილვას.
მე- 3(ა) პუნქტში ჩამოთვლილი მატერიალური მარაგები წარმოების განსაზღვრულ სტადიებზე აღირიცხება ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებით, მაგალითად: ა) როდესაც მარცვლეული კულტურების მოსავალი უკვე აღებულია ან წიაღისეული მადანი უკვე მოპოვებულია, ხოლო მათი რეალიზაცია გარანტირებულია ფორვარდული კონტრაქტებით ან სახელმწიფო გარანტიებით, ან, ბ) როდესაც აქტიური ბაზარი არსებობს და საქონლის გაყიდვის რისკი უმნიშვნელოა. აღნიშნული მატერიალური მარაგები გამოირიცხება მხოლოდ მოცემული სტანდარტის შეფასების მოთხოვნებიდან.
საქონლით მოვაჭრე ბროკერები არიან ისინი, ვინც მოხმარების საგნებს ყიდულობენ ან ყიდიან სხვებისათვის, ან საკუთარი მიზნებისათვის. მე-3(ბ) პუნქტში ხსენებული მატერიალური მარაგები ძირითადად შესყიდულია ახლო მომავალში გაყიდვისა და ფასების ან მოვაჭრე-ბროკერის მარჟის ცვალებადობის შედეგად მოგების მიღების მიზნით. როდესაც მოცემული. მატერიალური მარაგების შეფასება ხორციელდება რეალიზაციის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულებით, მაშინ მათზე არ ვრცელდება მოცემული სტანდარტით მხოლოდ შეფასებისათვის განსაზღვრული მოთხოვნები.
განმარტებები
წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
მიმდინარე ჩანაცვლების ღირებულება - არის ის ღირებულება, რომელსაც ერთეული გაიღებდა აქტივების მოსაპოვებლად ანგარიშგების თარიღისათვის.
მატერიალური მარაგები არის აქტივები:
(ა) წარმოების პროცესში გამოსაყენებელი ნედლეულისა და მასალების ფორმით;
(ბ) მომსახურების პროცესში გამოსაყენებელი ან გასანაწილებელი ნედლეულისა და მასალების ფორმით;
(გ) რომლებიც ინახება გაყიდვის ან განაწილებისათვის ოპერირების ჩვეულებრივ რეჟიმში; ან
(დ) წარმოების პროცესში გაყიდვის ან განაწილებისათვის
ნეტო სარეალიზაციო ღირებულება არის ჩვეულებრივი ოპერირების რეჟიმში შეფასებით დადგენილი გასაყიდი ფასი, პროდუქციის დასრულებისათვის, გაყიდვის, გაცვლის და განაწილებისათვის შეფასებით დადგენილი საჭირო დანახარჯების გამოკლებით.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
ნეტო სარეალიზაციო ღირებულება
ნეტო სარეალიზაციო ღირებულება არის ნეტო (წმინდა) თანხა, რომლის მიღებასაც მოელის ერთეული ოპერირების ჩვეულებრივ რეჟიმში მატერიალური მარაგების გაყიდვიდან. სამართლიანი ღირებულება არის თანხა, რომლისთვისაც იგივე მატერიალური მარაგები შესაძლოა გაიცვალოს ბაზარზე მცოდნე და ყიდვის სურვილის მქონე მყიდველებსა და გამყიდველებს შორის. პირველი არის ერთეულისათვის დამახასიათებელი სპეციფიური ღირებულება, უკანასკნელი კი არა. მატერიალური მარაგების ნეტო სარეალიზაციო ღირებულება შესაძლოა არ უდრიდეს რეალიზაციის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებას.
მატერიალური მარაგები
მატერიალური მარაგები მოიცავს გაყიდვის მიზნით შესყიდულ ან მფლობელობაში მყოფ საქონელს, მაგალითად, ერთეულის მიერ გასაყიდად შეძენილ საქონელს ან მიწას და სხვა საკუთრებას, რომელსაც ერთეული ფლობს გაყიდვის მიზნით. მატერიალური მარაგები ასევე მოიცავს ერთეულის მიერ წარმოებულ მზა პროდუქციას, ან დაუმთავრებელ წარმოებას. მატერიალური მარაგები ასევე მოიცავს ა) წარმოების პროცესში გამოსაყენებელ ნედლეულსა და მასალებს, და ბ) ერთეულის მიერ სხვა მხარეებისთვის უსასყიდლოდ ან ნომინალური ღირებულებით განაწილების მიზნით წარმოებულ ან შესყიდულ საქონელს. მაგალითად, ჯანდაცვის ორგანოების მიერ წარმოებულ და სკოლებისთვის უსასყიდლოდ გადასაცემ საგანმანათლებლო წიგნებს .საჯარო სექტორის მრავალ ერთეულში. მატერიალური მარაგები უფრო მეტად უკავშირდება მომსახურების უზრუნველყოფას, ვიდრე შემდგომი გაყიდვის მიზნით შესყიდულ ან წარმოებულ და მფლობელობაში არსებულ საქონელს. მომსახურებით უზრუნველყოფის შემთხვევაში, მატერიალური მარაგები, როგორც ეს აღწერილია 28-ე პუნქტში, მოიცავს მომსახურების დანახარჯებს რომლებთან დაკავშირებითაც ერთეულს ჯერ არ აქვს აღიარებული შესაბამისი შემოსავალი (შემოსავლის აღიარების შესახებ მითითებები შესაძლებელია მოძიებული იქნას სსბასს 9-ში, შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან)
.მატერიალური მარაგები საჯარო სექტორში შესაძლოა მოიცავდეს:
(ა) საბრძოლო მასალას;
(ბ) მოხმარებად ნედლეულსა და მასალებს;
(გ) შესაკეთებელ მასალებს;
(დ) მანქანა-დანადგარების სათადარიგო ნაწილებს, გარდა ძირითადი აქტივების სტანდარტში მოცემული სათადარიგო ნაწილებისა; დ) სტრატეგიულ მარაგებს (მაგალითად: ენერგო რეზერვებს);
(ე) გამოუცემელი ვალუტის მარაგებს;
(ვ) გაყიდვის მიზნით მფლობელობაში მყოფ საფოსტო მომსახურების მარაგებს (მაგალითად: მარკებს);
(ზ) დაუმთავრებელ წარმოებას, მათ შორის:
საგანმანათლებლო/ტრეინინგ კურსის მასალებს, და
კლიენტის მომსახურებას (მაგალითად, აუდიტორულ მომსახურებას), სადაც ამგვარი მომსახურება იყიდება “გაშლილი ხელის მანძილის პრინციპი”-ს ფასად;
(თ) მიწა/საკუთრება, რომელიც მფლობელობაშია გაყიდვის მიზნით.
იქ, სადაც მთავრობა აკონტროლებს სხვადასხვა აქტივების შექმნისა და გამოცემის უფლებებს, საფოსტო მარკებისა და ვალუტის ჩათვლით, მარაგების ეს ერთეულები მოცემული სტანდარტის მიზნებისათვის აღიარებულია როგორც მატერიალური მარაგები. მათი ანგარიშგება არ ხდება ნომინალური ღირებულებით, მაგრამ შეფასებულია მე-15 პუნქტის შესაბამისად, რაც წარმოადგენს მათი ბეჭდვის ან მოჭრის თვითღირებულებას.
როდესაც მთავრობა ინახავს სხვადასხვა რეზერვების სტრატეგიულ მარაგებს, მაგალითად ისეთს, როგორიცაა ენერგო რეზერვები (მაგ: ნავთობი), რომელიც საგანგებო ან სხვა სიტუაციებში გამოიყენება (მაგ: ბუნებრივი კატასტროფები ან სხვა სამოქალაქო თავდაცვის საგანგებო სიტუაციები), ეს მარაგები ამ სტანდარტის მიზნებისათვის აღიარებულია, როგორც მატერიალური მარაგები და შესაბამისადაც განიხილება.
14ა. სამხედრო ინვენტარი შედგება საბრძოლო საშუალებების ან იარაღის სისტემების სახით ურუნველყოფილი ერთჯერადი გამოყენების საგნებისგან, როგორიცაა საბრძოლო მასალები, შუშხუნები, რაკეტები და ბომბები. ამასთან, შუშხუნების ზოგიერთი კატეგორია შეიძლება აღირიცხოს სსბასს 17-ის, ძირითადი აქტივები - შესაბამისად, თუ ისინი კლასიფიცირებისთვის აკმაყოფილებენ ამ სტანდარტით განსაზღვრულ კრიტერიუმებს.
მატერიალური მარაგების შეფასება
მატერიალური მარაგების შეფასება უნდა მოხდეს მათ თვითღირებულებასა და ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებას შორის უმცირესი თანხით, გარდა იმ შემთხვევებისა რომლებზეც მე-16 ან მე-17 პუნქტები ვრცელდება.
სადაც მატერიალური მარაგები შეძენილია არაგაცვლითი ოპერაციის გზით, მათი შეფასება ხდება შეძენის თარიღისათვის არსებული სამართლიანი ღირებულებით.
მატერიალური მარაგების შეფასება უნდა მოხდეს მათ თვითღირებულებასა და მიმდინარე ჩანაცვლების ღირებულებას შორის უმცირესი თანხით, სადაც ისინი განკუთვნილია:
(ა) უსასყიდლოდ ან ნომინალური ღირებულებით გასანაწილებლად; ან
(ბ) უსასყიდლოდ ან ნომინალური ღირებულებით გასანაწილებელი საქონლის წარმოების პროცესში გამოსაყენებლად.
მატერიალური მარაგების თვითღირებულება
მატერიალური მარაგები უნდა მოიცავდეს შესყიდვის ყველა დანახარჯს, კონვერსიის დანახარჯებს და სხვა დანახარჯებს, რომლებიც გაწეულია მატერიალური მარაგების მოცემულ ადგილამდე ტრანსპორტირებისა და სათანადო მდგომარეობაში მოყვანისთვის.
შესყიდვის ფასი
მატერიალური მარაგების შესყიდვის დანახარჯები მოიცავს ა) შეძენის ფასს ბ) საიმპორტო საბაჟო გადასახადს და სხვა გადასახადებს (შემდგომში საგადასახადო ორგანოების მხრიდან ერთეულისათვის დასაბრუნებელი გადასახადების გარდა), გ) სატრანსპორტო, დატვირთვა-გადმოტვირთვის დანახარჯებს და საერთოდ, იმ დანახარჯებს, რომლებიც უშუალოდ არის დაკავშირებული მზა პროდუქციის, ნედლეულის, მასალების და მომსახურების შეძენასთან. სავაჭრო დათმობა, სხვადასხვა სახის ფასდათმობები არ ჩაირთვება შესყიდვის დანახარჯების გაანგარიშებაში.
კონვერსიის დანახარჯები
დაუმთავრებელი წარმოების მზა პროდუქციად გარდაქმნის დანახარჯების გაწევას ადგილი აქვს საწარმოო პირობებში. მატერიალური მარაგების კონვერსიის დანახარჯები მოიცავს ისეთ დანახარჯებს, რომლებიც უშუალოდაა დაკავშირებული პროდუქციის ერთეულის წარმოებასთან, მაგალითად, პირდაპირი შრომითი დანახარჯები. ისინი მოიცავს აგრეთვე სისტემატურად გასანაწილებელ მუდმივ და ცვლად ზედნადებ ხარჯებს, რომლებიც გაწეულია ნედლეულისა და მასალების მზა პროდუქციად გარდაქმნის, გადამუშავების პროცესში. მუდმივი საწარმოო ზედნადები ხარჯები ისეთი არაპირდაპირი საწარმოო დანახარჯებია, რომლებიც წარმოების მოცულობის ცვლილებასთან მიმართებაში უცვლელი რჩება. ესენია: ცვეთის ანარიცხები, საწარმოო შენობებისა და მოწყობილობების ექსპლუატაციის ხარჯები, აგრეთვე წარმოების მართვისა და ადმინისტრირების ხარჯები. ცვლადი საწარმოო ზედნადები ხარჯები ისეთი არაპირდაპირი საწარმოო დანახარჯებია, რომლებიც იცვლება წარმოების მოცულობის ცვლილებების პირდაპირპროპორციულად. ესენია, დანახარჯები დამხმარე მასალებსა და დამხმარე ცოცხალ შრომაზე.
მუდმივი საწარმოო ზედნადები ხარჯების განაწილება მატერიალური მარაგების კონვერსიის დანახარჯებზე ხდება საშუალო საწარმოო სიმძლავრის მიხედვით. საშუალო საწარმოო სიმძლავრეს უწოდებენ წარმოების ისეთ დონეს, რომლის მიღწევაც საშუალოდ მოსალოდნელია რამდენიმე საწარმოო პერიოდის ან სეზონის განმავლობაში წარმოების ნორმალურ პირობებში, საწარმოო სიმძლავრეების გეგმური შენახვის ზარალის გათვალისწინებით. შესაძლოა წარმოების ფაქტობრივი დონის გამოყენებაც, თუ იგი უახლოვდება წარმოების საშუალო სიმძლავრეს. წარმოებული პროდუქციის ერთეულზე მისაკუთვნებელი მუდმივი საწარმოო ზედნადები ხარჯების თანხა არ იზრდება დაბალი მწარმოებლურობის ან მოწყობილობების მოცდენის გამო. გაუნაწილებელი ზედნადები ხარჯები ჩაითვლება იმ პერიოდის ხარჯებად, რომელშიც იყო გაწეული. საანგარიშგებო პერიოდში, რომლისთვისაც დამახასიათებელია წარმოების არაჩვეულებრივად მაღალი დონე, პროდუქციის ერთეულზე მიკუთვნებული მუდმივი საწარმოო ზედნადები ხარჯების თანხა იმ ოდენობით უნდა შემცირდეს, რომ არ მოხდეს მატერიალური მარაგების შეფასება თვითღირებულებაზე მაღალი თანხით. ცვლადი საწარმოო ზედნადები ხარჯების განაწილება პროდუქციის ერთეულზე ხდება საწარმოო სიმძლავრეების ფაქტობრივი გამოყენების მიხედვით.
მაგალითად, საცხოვრებელი ან კომერციული დანიშნულების დაუმუშავებელი მიწის ნაკვეთის დამუშავების დროს გაწეული დანახარჯები, ორივე, როგორც მუდმივი ისე ცვალებადი, შესაძლოა მოიცავდეს გამწვანებასთან, სადრენაჟე და კომუნალური სისტემების მოწყობასთან დაკავშირებულ დანახარჯებს და ა.შ.
საწარმოო პროცესი შესაძლოა გულისხმობდეს არა ერთი, არამედ რამდენიმე სახეობის პროდუქციის წარმოებას. ეს ხდება მაშინ, როცა იწარმოება კომბინირებული პროდუქცია, ან, როცა არსებობს ძირითადი და არაძირითადი პროდუქცია. როდესაც კონვერსიის დანახარჯები თითოეული სახეობის პროდუქციისთვის ცალ-ცალკე არ არის იდენტიფიცირებადი, მაშინ მისი განაწილება სხვადასხვა პროდუქციაზე ხდება რაციონალურ და მყარ საფუძველზე. მაგალითად, კონვერსიის დანახარჯების განაწილების საფუძვლად შეიძლება აღებულ იქნას თითოეული პროდუქციის შესაბამისი გაყიდვების ღირებულება წარმოების იმ ეტაპზე, როცა უკვე შესაძლებელია პროდუქციის ცალ-ცალკე იდენტიფიცირება, ან წარმოების საბოლოო ეტაპზე. პროდუქციის უმრავლესობა, თავიანთი ბუნებით, არაარსებითი ხასიათისაა. ასეთ შემთხვევაში, მათი შეფასება ხშირად ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებით ხდება. ეს თანხა შემდგომ აკლდება ძირითადი პროდუქციის თვითღირებულებას. შედეგად, ძირითადი პროდუქციის საბალანსო ღირებულება არსებითად არ განსხვავდება მისი თვითღირებულებისაგან.
სხვა დანახარჯები
სხვა დანახარჯები მატერიალური მარაგების თვითღირებულებაში ჩაირთვება მხოლოდ იმ ოდენობით, რამდენადაც იგი დაკავშირებულია მატერიალური მარაგების მოცემულ ადგილამდე მიტანასა და მოცემულ მდგომარეობაში მოყვანასთან. მაგალითად, შეიძლება მიზანშეწონილი იყოს არასაწარმოო ზედნადები ხარჯების, ან ზოგიერთი დამკვეთის პროდუქციის დაპროექტების დანახარჯების ჩართვა მატერიალური მარაგების თვითღირებულებაში.
ქვემოთ მოცემულია ის დანახარჯები, რომლებიც არ ჩაირთვება მატერიალური მარაგების თვითღირებულებაში მაგრამ მათი აღიარება ხდება იმ პერიოის ხარჯებში, რომელშიც იყო გაწეული. ეს დანახარჯებია:
(ა) ნედლეულისა და მასალების დანაკარგების, ცოცხალი შრომისა და სხვა საწარმოო დანახარჯების ზენორმატიული თანხები;
(ბ) მატერიალური მარაგების შენახვის დანახარჯები, იმ შენახვის დანახარჯების გარდა, რომლის გაწევა აუცილებელია საწარმოო პროცესის ერთი სტადიიდან მომდევნო სტადიაზე გადასასვლელად;
(გ) ზედნადები ადმინისტრაციული ხარჯები, რომელიც დაკავშირებული არ არის მატერიალური მარაგების მოცემულ ადგილამდე ტრანსპორტირებასა და მათ სათანადო მდგომარეობაში მოყვანასთან და
(დ) რეალიზაციის დანახარჯები
სსბასს 5, სესხით სარგებლობასთან დაკავშირებული დანახარჯები, განსაზღვრავს გამონაკლის შემთხვევებს, როდესაც მატერიალური მარაგების თვითღირებულებაში ჩაირთვება სესხით სარგებლობასთან დაკავშირებული დანახარჯები.
ერთეულმა შესაძლებელია მატერიალური მარაგები შეისყიდოს განვადების პირობით. როდესაც გარიგება რეალურად შეიცავს ფინანსურ ელემენტს, ეს ელემენტი, მაგალითად განსხვავება ნორმალური საკრედიტო პირობების შესაფერის შეძენის ფასსა და გადახდილ თანხას შორის, აღიარებულ იქნება როგორც საპროცენტო ხარჯი დაფინანსების პერიოდში.
მომსახურების პროვაიდერის მატერიალური მარაგების დანახარჯი
რამდენადაც მომსახურების პროვაიდერებს გააჩნიათ მატერიალური მარაგები, ისინი მათ შეფასებას წარმოების თვითღირებულებით ახდენენ. მომსახურების პროვაიდერების მატერიალური მარაგების თვითღირებულება, ძირითადად შედგება იმ პერსონალის შრომითი დანახარჯებისაგან, რომლებიც დაკავებულნი არიან უშუალოდ მომსახურების გაწევით, აგრეთვე, საშუალო მმართველობითი პერსონალის შრომითი დანახარჯებისა და მასთან დაკავშირებული ზედნადები ხარჯებისაგან. საერთო ადმინისტრაციული პერსონალისა და რეალიზაციაში დასაქმებული პერსონალის შრომის ანაზღაურება და რეალიზაციასთან დაკავშირებული სხვა სახის დანახარჯები არ ჩაირთვება მატერიალური მარაგების თვითღირებულებაში. მათი აღიარება ხდება იმ პერიოდის ხარჯებად, რომელშიც იყო გაწეული. მომსახურების პროვაიდერების მატერიალური მარაგების თვითღირებულება არ შეიცავს მოგების მარჟას, ან გაუნაწილებელ ზედნადებ ხარჯებს, რომლებიც ხშირად შედის მომსახურების პროვაიდერების გასაყიდ ფასში.
ბიოლოგიური აქტივებიდან მიღებული სოფლის მეურნეობის პროდუქციის თვითღირებულება
სსბას 27-ის მიხედვით, მატერიალური მარაგები, რომლებიც შედგება ბიოლოგიური აქტივებიდან მიღებული სოფლის მეურნეობის პროდუქციისაგან, თავდაპირველი აღიარებისას უნდა შეფასდეს მოსავლის აღების მომენტში გაყიდვისათვის საჭირო დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულებით, რომელიც მატერიალური მარაგების თვითღირებულებაა მოცემული სტანდარტის გამოყენების თარიღისათვის.
თვითღირებულების გაანგარიშების მეთოდები
მატერიალური მარაგების თვითღირებულების გაანგარიშებისთვის შესაძლოა გამოყენებულ იქნეს თვითღირებულების განსაზღვრის ისეთი მეთოდები, როგორიცაა მაგალითად, ნორმატიული და საცალო ფასების მეთოდი, რომლებიც გამოიყენება თუ შედეგები მიახლოებით გაუტოლდება თვითღირებულებას. ნორმატიული მეთოდის დროს მხედველობაში მიიღება ნედლეულისა და მასალების, სამუშაო ძალის, მწარმოებლურობისა და საწარმოო სიმძლავრეთა გამოყენება. ეს ნორმები რეგულარულად უნდა გადაისინჯოს და, საჭიროების შემთხვევაში, განახლდეს თანამედროვე პირობების გათვალისწინებით.
მატერიალური მარაგები შესაძლოა ტრანსფერის სახით გადაეცეს ერთეულს არაგაცვლითი ოპერაციის გამოყენებით. მაგალითად, საერთაშორისო სამედიცინო სააგენტომ შესაძლოა აჩუქოს სამედიცინო მასალები საჯარო საავადმყოფოს ბუნებრივი კატასტროფის შემდგომ პერიოდში. ასეთ შემთხვევებში, მატერიალური მარაგების თვითღირებულება მათი მიღების თარიღისათვის არსებული სამართლიანი ღირებულებით განისაზღვრება.
თვითღირებულების ფორმულები
იმ ცალკეული სახის მატერიალური მარაგების თვითღირებულება, რომლებიც არ არიან ურთიერთშემცვლელნი, აგრეთვე სპეციფიური პროექტისათვის წარმოებული და გამოყოფილი საქონლისა და მომსახურების თვითღირებულება, უნდა განისაზღვროს მათი ინდივიდუალური დანახარჯების სპეციფიური იდენტიფიკაციით.
დანახარჯების სპეციფიური იდენტიფიკაცია გულისხმობს, რომ სპეციფიური დანახარჯები მიეკუთვნება მატერიალური მარაგების იდენტიფიცირებულ ერთეულს. ეს არის შესაფერისი მიდგომა მატერიალური მარაგების ისეთი ელემენტებისათვის, რომლებიც სპეციალური პროექტისთვისაა გამოყოფილი, მიუხედავად იმისა შეძენილია, თუ წარმოებული. თვითღირებულების განსაზღვრის სპეციალური მეთოდი არ გამოიყენება მაშინ, როცა მატერიალური მარაგები შედგება დიდი რაოდენობის ურთიერთშემცვლელი ელემენტებისაგან. ასეთ შემთხვევაში, პერიოდის წმინდა ნამეტი ან დეფიციტი წინასწარ განსაზღვრული შედეგის მიღების მიზნით, შესაძლოა გამოყენებულ იქნას იმ ნივთების შერჩევის მეთოდი, რომელიც რჩება მატერიალური მარაგების შემადგენლობაში.
როდესაც 33-ე პუნქტს ვიყენებთ, ერთეულმა თვითღირებულების ერთნაირი ფორმულა უნდა გამოიყენოს ყველა მატერიალური მარაგისათვის, რომლებსაც ერთეულისათვის მსგავსი ბუნება და დანიშნულება აქვს. განსხვავებული ბუნების ან დანიშნულების მატერიალური მარაგებისთვის (მაგალითად, ფართო მოხმარების საგნები, გამოყენებული ერთ სეგმენტში და იგივე სახის ფართო მოხმარების საგნები, გამოყენებული სხვა სეგმენტში) შეიძლება თვითღირებულების განსხვავებული ფორმულის გამოყენება. განსხვავება მატერიალური მარაგების (და შესაბამისს საგადასახადო წესებში) გეოგრაფიულ ადგილმდებარეობასთან მიმართებაში, თავის მხრივ, არ არის საკმარისი, რათა დასაბუთებულ იქნას თვითღირებულების სხვადასხვა ფორმულების გამოყენება.
იმ მატერიალური მარაგების თვითღირებულების განსაზღვრისათვის, რომლებიც აღწერილი არ არის მოცემული სტანდარტის 32-ე პუნქტში, გამოყენებული უნდა იყოს `ფიფო~ (პირველი შემოსავალში _ პირველი გასავალში), ან საშუალო შეწონილი ღირებულების ფორმულა. ერთეულმა თვითღირებულების ერთნაირი ფორმულა უნდა გამოიყენოს ყველა მატერიალური მარაგისათვის, რომლებსაც ერთეულისათვის მსგავსი ბუნება და გამოყენება აქვს. განსხვავებული ბუნების ან გამოყენების მატერიალური მარაგებისათვის, შეიძლება თვითღირებულების განსხვავებული ფორმულის გამოყენება.
მაგალითად, ერთეული შეიძლება ერთი და იგივე მატერიალურ მარაგებს სხვადასხვა სეგმენტში სხვადასხვა დანიშნულებით იყენებდეს. ამავე დროს, მატერიალური მარაგების განსხვავებული გეოგრაფიული განლაგება თავისთავად არ განაპირობებს თვითღირებულების განსხვავებული ფორმულის გამოყენებას.
„ფიფო“ ფორმულის გამოყენება გულისხმობს, რომ მატერიალური მარაგების ის ელემენტები, რომლებიც პირველად იყო შეძენილი, იყიდება პირველად. ამიტომ, საანგარიშგებო წლის ბოლოს შეიძლება დარჩეს ის მატერიალური მარაგები, რომლებიც შეიძინეს ან აწარმოეს ბოლოს. საშუალო შეწონილი ღირებულების ფორმულის თანახმად, მატერიალური მარაგების თითოეული ელემენტის ღირებულება განისაზღვრება საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისში არსებული მატერიალური მარაგების ერთგვაროვანი ელემენტების ღირებულების საშუალო შეწონილი სიდიდისა და იმ ერთგვაროვანი ელემენტების ღირებულების საფუძველზე, რომლებიც აწარმოეს ან შეიძინეს საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში. ღირებულების საშუალო სიდიდის გაანგარიშება შესაძლებელია პერიოდულად, ან ყოველი ახალმიღებული პარტიისათვის, მოცემული ერთეულისათვის დამახასიათებელი ვითარების შესაბამისად.
ნეტო სარეალიზაციო ღირებულება
თუ მატერიალური მარაგები დაზიანდა, ნაწილობრივ ან მთლიანად მოძველდა, ან მათი გასაყიდი ფასი დაეცა, შეუძლებელია მათი ღირებულების კომპენსაცია. ასევე შეუძლებელია იმ მატერიალური მარაგების ღირებულების კომპენსაცია, რომელთა დასრულებისთვის საჭირო დანახარჯები ან რეალიზაციის, გაცვლის ან განაწილების მოსალოდნელი დანახარჯები გაიზარდა. მატერიალური მარაგების თვითღირებულების ჩამოწერა ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებამდე გამომდინარეობს იმ მოსაზრებიდან, რომ არ შეიძლება აქტივების აღრიცხვა მომავალი ეკონომიკური სარგებლის და მომსახურების პოტენციალის თანხაზე მეტი თანხით, რომლის მიღებასაც ერთეული მოელის მათი გაყიდვის, გაცვლის, განაწილების ან გამოყენების შედეგად.
ჩვეულებრივ, მატერიალური მარაგების ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებამდე ჩამოწერა ხდება მუხლების მიხედვით. თუმცა, ზოგიერთ შემთხვევაში, უფრო მიზანშეწონილია მსგავსი ან ერთმანეთთან დაკავშირებული მუხლების დაჯგუფება. ეს ის შემთხვევაა, როცა მატერიალურ მარაგებს აქვს მსგავსი მიზნები და საბოლოო დანიშნულება და რომელთა შეფასება შეუძლებელია მოცემული ჯგუფის სხვა პროდუქციისაგან დამოუკიდებლად. მიზანშეწონილი არ არის მზა პროდუქციის ჯგუფურად ჩამოწერა ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებამდე, აგრეთვე მატერიალური მარაგების ერთად ჩამოწერა მრეწველობის რომელიმე დარგში, ან გეოგრაფიულ სივრცეში. მომსახურების პროვაიდერები, ჩვეულებრივ, დანახარჯებს ცალკე ასახავენ მომსახურების ისეთი სახეების მიხედვით, რომლებისთვისაც ერთნაირი გასაყიდი ფასია დადგენილი. ამიტომ, მომსახურების თითოეული სახე განიხილება, როგორც ცალკე აღებული, დამოუკიდებელი ელემენტი.
ნეტო სარეალიზაციო ღირებულების გაანგარიშებისას გაითვალისწინება აგრეთვე ის მიზანი, რისთვისაც განკუთვნილია მოცემული მატერიალური მარაგები. მაგალითად, თუ მატერიალური მარაგები განკუთვნილია პროდუქციის რეალიზაციის ან მომსახურების გაწევასთან დაკავშირებულ სახელშეკრულებო ვალდებულებების შესასრულებლად, მაშინ ნეტო სარეალიზაციო ღირებულება გაიანგარიშება სახელშეკრულებო ფასის მიხედვით. თუ ხელშეკრულებით გათვალისწინებულია უფრო მცირე მოცულობის რეალიზაცია, ვიდრე ერთეულში არსებული მატერიალური მარაგები, ჭარბი მატერიალური მარაგების ნეტო სარეალიზაციო ღირებულება განისაზღვრება საერთო გასაყიდი ფასების მიხედვით. რეალიზაციასთან დაკავშირებული ანარიცხები ან პირობითი ვალდებულებები შესაძლოა წარმოიშვას ფიქსირებულფასიანი გაყიდვის ხელშეკრულებიდან, რომელიც აჭარბებს არსებული მატერიალური მარაგების რაოდენობას, ან შესყიდვების ხელშეკრულებიდან. ამგვარი ანარიცხები ან პირობითი ვალდებულებები განხილულია სსბასს 19-ში - ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები.
ნედლეული და სხვა დამხმარე მასალები, რომლებიც განკუთვნილია მატერიალური მარაგების საწარმოებლად, არ შეიძლება ჩამოფასდეს თვითღირებულებაზე დაბლა, თუ მოსალოდნელია, რომ მათი მონაწილეობით წარმოებული მზა პროდუქცია გაიყიდება, გადაიცვლება ან გადანაწილდება თვითღირებულების შესაბამის ან თვითღირებულებაზე მაღალ ფასში. თუ მასალების ფასი ისე დაეცემა, რომ მზა პროდუქციის თვითღირებულება გადააჭარბებს მის ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებას, მასალები უნდა ჩამოფასდეს ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებამდე. ასეთ შემთხვევაში, მასალების ჩანაცვლების ღირებულება შესაძლოა საუკეთესო იყოს ნეტო სარეალიზაციო ღირებულების შესაფასებლად.
ყოველ მომდევნო საანგარიშგებო პერიოდში, ნეტო სარეალიზაციო ღირებულება ხელახლა გაიანგარიშება. თუ აღარ არსებობს გარემოებები, რომლებმაც გამოიწვიეს მატერიალური მარაგების თავდაპირველი ჩამოფასება თვითღირებულებაზე დაბლა, ან არსებობს აშკარა მტკიცებულება იმისა, რომ შეცვლილი ეკონომიკური გარემოებების გამო გაიზარდა ნეტო სარეალიზაციო ღირებულება, უნდა მოხდეს ჩამოწერილი თანხის კომპენსირება (ე.ი. კომპენსირება შეზღუდულია თავდაპირველად ჩამოწერილი თანხით). სახელდობრ, მატერიალური მარაგების ახალ საბალანსო ღირებულებად აიღება თვითღირებულებასა და შეცვლილ ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებას შორის უმცირესი. ეს ხდება მაშინ, როდესაც წინა პერიოდში ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებით აღრიცხული მატერიალური მარაგები, მათი გასაყიდი ფასის დაცემის გამო, ერთეულში ინახება მომდევნო საანგარიშგებო პერიოდშიც, როცა მათი გასაყიდი ფასი უკვე გაზრდილია.
საქონლის განაწილება უსასყიდლოდ, ან ნომინალური ღირებულებით
საჯარო სექტორის ერთეული შესაძლოა ფლობდეს მატერიალურ მარაგებს, რომელთა მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი არ არის უშუალოდ დაკავშირებული მის უნართან, წარმოქმნას ფულადი სახსრების წმინდა შემოსავალი. ამგვარი მატერიალური მარაგების ტიპები შესაძლოა წარმოიშვას მაშინ, როდესაც მთავრობას განსაზღვრული აქვს საქონლის გარკვეული ოდენობის განაწილება უსასყიდლოდ ან ნომინალური ღირებულებით. ამგვარ შემთხვევებში, მომავალი ეკონომიკური სარგებელი, ან მატერიალური მარაგების მომსახურების პოტენციალი ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისთვის აისახება იმ ღირებულებით, რომელიც ერთეულს დასჭირდება მომვალი ეკონომიკური სარგებლისა და მომსახურების პოტენციალის შესაძენად, თუკი ეს აუცილებელი იქნებოდა ერთეულის მიზნების მისაღწევად. თუ ბაზარზე შეუძლებელია ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შეძენა, საჭირო გახდება ჩანაცვლების ღირებულების გაანგარიშება. თუ მატერიალური მარაგების დანიშნულება შეიცვლება, ასეთ შემთხვევაში, მატერიალური მარაგების შეფასება ხდება მე-15 პუნქტში არსებული დებულებების გამოყენებით.
ხარჯად აღიარება
როცა მატერიალური მარაგები გაიყიდება, გაიცვლება ან განაწილდება, მათი საბალანსო ღირებულება აღიარებული უნდა იქნას იმ პერიოდის ხარჯებად, როდესაც შესაბამისი შემოსავლების აღიარება მოხდება. თუ არ არსებობს მასთან დაკავშირებული შემოსავალი, ხარჯის აღიარება ხდება საქონლის განაწილებისას, ან მასთან დაკავშირებული მომსახურების გაწევისას. ნებისმიერი მატერიალური მარაგის ჩამოწერის ღირებულება და ყველა დანაკარგი აღიარებული უნდა იქნას როგორც ხარჯები იმ პერიოდში, როდესაც ჩამოწერას ან დანაკარგს აქვს ადგილი. მატერიალური მარაგის ნებისმიერი ჩამოწერის ნებისმიერი ანულირება აღიარებულ უნდა იქნას როგორც ხარჯად აღიარებული მატერიალური მარაგების თანხის შემცირება იმ პერიოდში, როდესაც ანულირებას აქვს ადგილი.
მომსახურების პროვაიდერებისათვის მატერიალური მარაგების ხარჯებად აღიარების მომენტი, როგორც წესი, დგება მაშინ, როდესაც გაწეულია მომსახურება, ან მაშინ, როდესაც ხდება ანაზღაურებადი მომსახურებისათვის საზღაურის მოთხოვნა.
ზოგიერთი მატერიალური მარაგი შეიძლება განთავსდეს სხვა აქტივების ანგარიშებზე, მაგალითად, საკუთარი წარმოების ძირითადი აქტივების კომპონენტის სახით გამოყენებული მატერიალური მარაგები. ასეთი მატერიალური მარაგების ღირებულება ხარჯებად იქნება აღიარებული მოცემული აქტივების სასარგებლო მომსახურების მთელი ვადის განმავლობაში.
განმარტებითი შენიშვნები
ფინანსური ანგარიშგების შენიშვნებში განმარტებული უნდა იყოს:
(ა) მატერიალური მარაგების მიმართ გამოყენებული ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკა, მათ შორის გამოყენებული თვითღირებულების ფორმულა;
(ბ) მატერიალური მარაგების მთლიანი საბალანსო ღირებულება და საბალანსო ღირებულებები მოცემული ერთეულის შესაბამისი კლასიფიკაციის ჯგუფების მიხედვით;
(გ) იმ მატერიალური მარაგების საბალანსო ღირებულება, რომელიც ასახულია რეალიზაციის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულებით;
(დ) იმ მატერიალური მარაგების თვითღირებულება, რომელიც აღიარებულია მოცემული საანგარიშგებო პერიოდის ხარჯებად;
(ე) მატერიალური მარაგების ნებისმიერი ჩამოფასების თანხა, რომელიც ხარჯებში იყო აღიარებული პერიოდის განმავლობაში, 42-ე პუნქტის შესაბამისად;
(ვ) ნებისმიერი მატერიალური მარაგის ჩამოწერის ანულირება, რომელიც აღიარებულია საანგარიშგებო პერიოდის ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში 42-ე პუნქტის შესაბამისად.
(ზ) ის გარემოებები ან მოვლენები, რომლებმაც გამოიწვიეს მატერიალური მარაგების ჩამოწერის ანულირება, 42-ე პუნქტის შესაბამისად; და
(თ) იმ მატერიალური მარაგების საბალანსო ღირებულება, რომელიც გაცემულია გირაოს სახით ვალდებულებების დაფარვის უზრუნველსაყოფად.
ინფორმაცია მატერიალური მარაგების სხვადასხვა ჯგუფის საბალანსო ღირებულებებისა და ამ აქტივების ცვლილებების შესახებ, სასარგებლოა ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელთათვის. მატერიალური მარაგების კლასიფიკაცია, ჩვეულებრივ, ხდება შემდეგ ჯგუფებად: საქონელი, საწარმოო მარაგი, ნედლეული და მასალები, დაუმთავრებელი წარმოება და მზა პროდუქცია. მომსახურების პროვაიდერების მატერიალური მარაგები შეიძლება განხილულ იქნას, როგორც დაუმთავრებელი წარმოება.
მოცემულ პერიოდში ხარჯად აღიარებული მატერიალური მარაგების ღირებულება, შედგება ა) იმ დანახარჯებისაგან, რომლებიც თავდაპირველადვე იყო ჩართული ამჟამად გაყიდვაში არსებულ, გადასაცვლელ ან განაწილებულ მატერიალური მარაგების შეფასებაში, და ბ) გაუნაწილებელი ზედნადები საწარმოო ხარჯებისაგან და მატერიალური მარაგების ზენორმატიული საწარმოო დანახარჯებისაგან. ერთეულის კონკრეტულ პირობებში შეიძლება გამართლებული იყოს თვითღირებულებაში სხვა დანახარჯების ჩართვაც, მაგალითად, მიმოქცევის დანახარჯების.
ზოგიერთი ერთეული ფინანსური შედეგების ანგარიშგების განსხვავებულ ფორმას იყენებს, რომელიც გამომდინარეობს არა მატერიალური მარაგების თვითღირებულებიდან, რომლებიც ამ პერიოდის განმავლობაში აღიარებულია საანგარიშგებო პერიოდის ხარჯებად, არამედ სხვა თანხებიდან. მოგებისა და ზარალის ანგარიშგების ამგვარი ფორმის დროს ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ერთეულმა უნდა ასახოს ხარჯების ანალიზი, რომელიც კლასიფიცირებული იქნება ეკონომიკური შინაარსის მიხედვით, აგრეთვე დანახარჯები, რომლებიც აღიარებულია მოცემული პერიოდის ხარჯებად ნედლეულისა და სამომხმარებლო საქონლისათვის, ცოცხალი შრომის დანახარჯებისათვის და სხვა მიმდინარე დანახარჯები, მოცემულ საანგარიშგებო პერიოდში მატერიალური მარაგების ცვლილების წმინდა თანხასთან ერთად.
ძალაში შესვლის თარიღი
ერთეული წინამდებარე სტანდარტს გამოიყენებს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2008 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ამ სტანდარტს 2008 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის გამოიყენებს, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
51ა. სსბასს 27-ის გამოცემის შედეგად შეიცვალა 29-ე პუნქტი. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2011 წლის 1 აპრილს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისათვის. თუ ერთეული სსბასს 27-ს გამოიყენებს 2011 წლის 1 აპრილამდე დაწყებული პერიოდისათვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
51ბ. 52-ე პუნქტი შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
51გ. შეიცვალა მე-12 პუნქტი, ხოლო 14 (ა) პუნქტი დაემატა 2015 წლის სსბასს-ების გაუმჯობესების 2016 წლის აპრილში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
51დ. მე-4 და მე-5 პუნქტები ამოღებულია 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
სსბასს 12 (2001)-ის გაუქმება
ეს სტანდარტი აუქმებს სსბასს 12-ს - მატერიალური მარაგები (2001 წლის გამოცემა).
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 12-ის შემადგენელი ნაწილი.
შესავალი
დს1. სსბასსს-ს ფასს-თან მიახლოვების პროგრამა სსბასსს-ს სამუშაო პროგრამის მნიშვნელოვანი ელემენტია. სსბასსს-ს პოლიტიკის მიზანია დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ის მიახლოვება, ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს მიერ გამოცემულ ფასს–თან, სადაც ეს შესატყვისია საჯარო სექტორის ერთულებისათვის.
დს2. ფასს–ებთან მიახლოვებული დარიცხვის მეთოდის სსბასს ინარჩუნებს ფასს-ების მოთხოვნებს, ტექსტსა და სტრუქტურას, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც გადახვევისათვის არსებობს საჯარო სექტორისთვის დამახასიათებელი მიზეზი. ფასს–იდან გადახვევას მაშინ აქვს ადგილი, როდესაც ფასს-ის მოთხოვნები ან ტერმინოლოგია არ არის შესატყვისი საჯარო სექტორისათვის, ან როცა დამატებითი კომენტარი ან მაგალითებია საჭირო, რომ მოხდეს გარკვეული მოთხოვნების ილუსტრირება საჯარო სექტორის კონტექსტში. სსბასს-ებსა და მის ეკვივალენტურ ფასს-ებს შორის არსებული განსხვავებები იდენტიფიცირებულია ფასს-თან შედარებაში, რომელიც თითოეულ სსბასს-შია ჩართული.
დს3. 2002 წლის მაისში ბასსს-მ გამოსცა პროექტი, რომელიც ეხებოდა ბასს 13-ის ცვლილებებს, როგორც მისი ზოგადი გაუმჯობესების პროექტის ნაწილს. ზოგადი გაუმჯობესების პროექტის მიზნები ითვალისწინებდა “სტანდარტებში არსებული ალტერნატიული ინტერპრეტაციების, გამეორებებისა და წინააღმდეგობების შემცირებას ან სრულიად აღმოფხვრას, ასევე თანხვედრის საკითხების განხილვასა და სხვა ასპექტების გაუმჯობესებას”. 2003 წლის დეკემბერში გამოქვეყნდა საბოლოო ბასს.
დს4. 2001 წლის ივლისში გამოცემული სსბასს 12, დაფუძნებული იყო ბასს 2-ზე (1993 წლის გამოცემა), მატერიალური მარაგები, რომელიც ხელახლა გამოიცა 2003 წლის დეკემბერში. 2003 წლის ბოლოს, სსბასსს-ის წინამორბედმა - საჯარო სექტორის კომიტეტმა (სსკ) - წამოიწყო სსბასს-ის გაუმჯობესების პროექტი, რათა მომხდარიყო სსბასს-ის 2003 წლის დეკემბერში გამოცემულ და გაუმჯობესებულ ბასს-თან მიახლოვება, სადაც ეს შესატყვისი იყო საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის.
დს5. სსბასსს-მ გადახედა გაუმჯობესებულ ბასს 2-ს და ზოგადად დაეთანხმა ბასს-ის განახლებასთან და მასში შეტანილ ცვლილებებთან დაკავშირებით ბასსს–ს მიერ წარმოდგენილ მიზეზებს. (ბასსს-ს დასკვნის საფუძვლები აქ არ არის წარმოდგენილი. ბასსს-ის სრული სააბონენტო მომსახურების ხელმომწერებს დასკვნის საფუძვლები შეუძლიათ იხილონ ბასსს-ს ვებ-გვერდზე: http://www.iasb.org). იმ შემთხვევებში, როდესაც სსბასს-ი გადაუხვევს დაკავშირებული ბასს-იდან, დასკვნის საფუძვლები განმარტავს საჯარო სექტორისათვის დამახასიათებელ გადახვევის მიზეზებს.
დს6. 2003 წლის დეკემბრის შემდეგ გამოცემული ფასს-ის შედეგად ბასს 2–ში შეტანილ იქნა მორიგი ცვლილებები. სსბასს 12 არ მოიცავს 2003 წლის დეკემბრის შემდეგ გამოცემული ფასს-ის შედეგად შეტანილ ცვლილებებს. ამის მიზეზია ის, რომ სსბასსს-ს ჯერ კიდევ არ აქვს ჩამოყალიბებული ხედვა ფასს-ის მოთხოვნების გამოყენებაზე საჯარო სექტორის ერთეულების შემთხვევაში.
სსბასს 12-ის გადახედვა 2015 წლის სსბასს-ების გაუმჯობესების III ნაწილის გამოცემის შედეგად: დაინტერესებული მხარეების მიერ წამოჭრილი საკითხები
დს7. სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკა (სფს) ანგარიშგების სახელმძღვანელო მითითები იყენებს ტერმინს "სამხედრო მარაგები" ყველა ერთჯერადი გამოყენების საგნებისათვის, მათ შორის, საბრძოლო მასალების მოსაცავად. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ სსბასს-ის ტერმინის „საბრძოლო მასალის“ შეცვლა სფს ტერმინით „სამხედრო მარაგები“ და აღწერილობის ჩართვა განმარტავდა სამხედრო აქტივების სახეებს, რომლებიც კლასიფიცირებული უნდა იყოს მატერიალურ მარაგებად და ამავდროულად გაზრდიდა სფს-ის ანგარიშგების სახელმძღვანელო მითითებებთან შესაბამისობას.
სსბასს 12–ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს.8 სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-10 ⬇
დანართი №8სსბასს 13—იჯარაგამომცემლისაგანწინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს), ძირითადად, ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ 17-ს (ბასს 17) - იჯარა - (2003 წლის განახლებული ვერსია). ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) წინამდებარე გამოცემაში გამოყენებულია ამონარიდები ბასს 17-დან. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს-ების) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში, შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
|
|---|
სსბასს 13-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
|
|---|---|---|
| შესავალი ნაწილი | ამოღებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 2 | შეცვლილია | სსბასს 27, 2009 წლის დეკემბერი |
| 3 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 4 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 19 | ამოღებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 20 | ამოღებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება,, 2010 წლის ნოემბერი |
| 20ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება 2010 წლის ნოემბერი |
| 21 | შესწორებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 25 | შეცვლილია | სსბასს 32, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 26 | შეცვლილია | სსბასს 32, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 27 | შეცვლილია | სსბასს 32, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 36 | შეცვლილია | სსბასს 31, 2010 წლის იანვარი |
| 40 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 41 | შეცვლილია | სსბასს 31, 2010 წლის იანვარი |
| 44 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 66 | შეცვლილია | სსბასს 31, 2010 წლის იანვარი |
| 79 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 80 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 84ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 85ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 85ბ | დამატებულია | სსბასს 32, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 85გ | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 85დ | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 86 | შესწორებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
2006 წლის დეკემბერი
სსბასს 13—იჯარა
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1
მოქმედების სფერო 2–7
განმარტებები 8–11
იჯარის დასაწყისსა და იჯარის ვადის დასაწყისს შორის პერიოდში
საიჯარო გადასახდელებში მომხდარი ცვლილებები 9
გამოსყიდვის უფლებით ხელშეკრულებები 10
ზღვრული სასესხო საპროცენტო განაკვეთი 11
საიჯარო ურთიერთობების კლასიფიკაცია 12–24
იჯარა და სხვა ხელშეკრულებები 25–27
იჯარის ასახვა მოიჯარის ფინანსურ ანგარიშგებაში 28–44
ფინანსური იჯარა 28–41
საოპერაციო იჯარა 42–44
იჯარის ასახვა მეიჯარის ფინანსურ ანგარიშგებაში 45–69
ფინანსური იჯარა 45–61
თავდაპირველი აღიარება 50‑61
საოპერაციო იჯარა 62–69
უკუიჯარის პირობით გაყიდვის ოპერაციები 70–78
გარდამავალი დებულებები 79–84
ძალაში შესვლის თარიღი 85–86
სსბასს 13-ის (2001) გაუქმება 87
დასკვნის საფუძველი
მითითებები დანერგვაზე
ბასს 17-თან შედარება
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 13, იჯარა, ჩამოყალიბებულია 1-87-ე პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 13 აღქმულ უნდა იქნეს მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, იძლევა სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს, დეტალური მითითებების არარსებობის შემთხვევაში. |
|---|
მიზანი
წინამდებარე სტანდარტის მიზანია, მოიჯარეებისა და მეიჯარეებისათვის განსაზღვროს შესაბამისი ბუღალტრული აღრიცხვის პოლიტიკა და ფინანსურ და საოპერაციო იჯარასთან დაკავშირებული განმარტებითი შენიშვნები.
მოქმედების სფერო
ერთეულმა, რომელიც ფინანსური ანგარიშგებების მომზადებას და წარდგენას ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდით აწარმოებს, წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს ყველა სახის იჯარის აღრიცხვისათვის, გარდა:
(ა) მინერალების, ნავთობის, ბუნებრივი გაზისა და სხვა არაკვლავწარმოებადი რესურსების ძიებისა და გამოყენების საიჯარო ხელშეკრულებებისა; და
(ბ) ისეთი ობიექტების სალიცენზიო შეთანხმებებისა, როგორიცაა მხატვრული კინოფილმები, ვიდეოჩანაწერები, წარმოდგენები, ხელნაწერები, პატენტები და საავტორო უფლება.
ამასთან, ეს სტანდარტი არ უნდა იქნეს გამოყენებული, როგორც შეფასების საფუძველი:
(ა) მოიჯარის მიერ ფლობილი ქონების, რომელიც აღირიცხება საინვესტიციო ქონების სახით (იხ. სსბასს 16, საინვესტიციო ქონება);
(ბ) მეიჯარის მიერ საოპერაციო იჯარით გადაცემული საინვესტიციო ქონების (იხ. სსბასს 16);
(გ) მოიჯარის მიერ ფინანსური იჯარით ფლობილი ბიოლოგიური აქტივების (იხ. სსბასს 27, სოფლის მეურნეობა); ან
(დ) მეიჯარის მიერ საოპერაციო იჯარით გადაცემული ბიოლოგიური აქტივების (იხ. სსბასს 27).
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
წინამდებარე სტანდარტი ვრცელდება იმ ხელშეკრულებებზე, რომლებიც ითვალისწინებს აქტივების გამოყენების უფლების გადაცემას, მიუხედავად იმისა, რომ ამგვარი აქტივების ექსპლუატაციისა და შენახვისას შესაძლოა საჭირო გახდეს მეიჯარის მიერ მნიშვნელოვანი მომსახურების გაწევა. მეორე მხრივ, წინამდებარე სტანდარტი არ ეხება იმ ხელშეკრულებებს, რომლებიც წარმოადგენს მომსახურების ისეთ ხელშეკრულებებს, რომლებიც არ ითვალისწინებს აქტივების გამოყენების უფლების გადაცემას ხელშეკრულების მონაწილე ერთი მხარიდან მეორისათვის. საჯარო სექტორის ერთეულებს შეუძლიათ გააფორმონ სხვადასხვა ტიპის ხელშეკრულებები მომსახურებების მიწოდების შესახებ, რომლებიც ითვალისწინებს ან არ ითვალისწინებს აქტივების იჯარით გადაცემას. ასეთი ტიპის ხელშეკრულებები განხილულია 25-27-ე პუნქტებში.
წინამდებარე სტანდარტი არ ვრცელდება: (ა) ბუნებრივი რესურსების, როგორიცაა: ნავთობი, გაზი, ხის მასალა, მეტალები და სხვა მინერალური რესურსების გამოყენების საიჯარო ხელშეკრულებებზე; და (ბ) ისეთი საქონლისა და საქმის სალიცენზიო შეთანხმებებზე როგორიცაა, მხატვრული კინოჩანაწერები, ვიდეოჩანაწერები, წარმოდგენები, ხელნაწერები, პატენტები და საავტორო უფლება. ეს გამოწვეულია იმით, რომ ასეთი ტიპის ხელშეკრულებებით შესაძლებელია, წარმოიშვას რთული საკითხები, ბუღალტრული აღრიცხვის თვალსაზრისით, რომლებიც საჭიროებს სხვა მიდგომას.
წინამდებარე სტანდარტი არ ვრცელდება საინვესტიციო ქონებაზე. მეიჯარეები და მოიჯარეები საინვესტიციო ქონების შეფასებას ახორციელებენ, სსბასს 16-ის დებულებების შესაბამისად.
განმარტებები
წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
იჯარის ვადის დასაწყისი არის თარიღი, რომლიდანაც მოიჯარეს შეუძლია განახორციელოს საიჯარო აქტივის გამოყენების უფლება. ეს არის იჯარის თავდაპირველი აღიარების თარიღი (ე.ი. იჯარიდან გამომდინარე, აქტივების, ვალდებულებების, შემოსავლებისა და ხარჯების აღიარება).
პირობითი საიჯარო ქირა საიჯარო გადასახდელების ის ნაწილია, რომლის სიდიდე მუდმივი არ არის, მაგრამ ეფუძნება სხვა ცვლად ფაქტორებს, ვიდრე დროის მსვლელობას (მაგალითად, მომავალი გაყიდვების ხვედრითი წილი, მომავალი გამოყენების მოცულობა, მომავალი ფასების ინდექსი, მომავალი საბაზრო საპროცენტო განაკვეთი).
ეკონომიკური მომსახურების ვადა არის:
(ა) ის პერიოდი, რომლის განმავლობაშიც მოსალოდნელია, რომ აქტივი ეკონომიკურ სარგებელს, ან მომსახურების პოტენციალს მოუტანს ერთ ან მეტ მომხმარებელს; ან
(ბ) პროდუქციის ან ანალოგიური ერთეულების რაოდენობა, რომელთა მიღება მოსალოდნელია აქტივიდან ერთი ან მეტი მომხმარებლის მიერ.
ფინანსური იჯარა გულისხმობს აქტივთან დაკავშირებული ყველა მნიშვნელოვანი რისკისა და ეკონომიკური სარგებლის გადაცემას მოიჯარეზე. საკუთრების უფლება შეიძლება გადაეცეს ან არა.
მთლიანი საიჯარო ინვესტიცია არის:
(ა) ფინანსური იჯარისათვის მეიჯარის მიერ მისაღები მინიმალური საიჯარო გადასახდელების თანხისა; და
(ბ) მეიჯარის სასარგებლოდ დაგროვებადი ყველა არაგარანტირებული ნარჩენი ღირებულების ერთობლიობა.
გარანტირებული ნარჩენი ღირებულება არის:
(ა) მოიჯარისათვის - ნარჩენი ღირებულების ის ნაწილი, რომელიც გარანტირებულია მოიჯარის ან მოიჯარესთან დაკავშირებული მხარის მიერ (გარანტიის თანხა წარმოადგენს მაქსიმალურ თანხას, რომელიც, ნებისმიერ შემთხვევაში, გადახდილ უნდა იქნეს); და
(ბ) მეიჯარისათვის - ნარჩენი ღირებულების ის ნაწილი, რომელიც გარანტირებულია მოიჯარის ან მეიჯარისგან დამოუკიდებელი მხარის მიერ, რომელსაც გააჩნია ფინანსური შესაძლებლობა, შეასრულოს გარანტიით გათვალისწინებული ვალდებულებები.
იჯარის დასაწყისი არის საიჯარო ხელშეკრულების დადების თარიღსა და მხარეების მიერ იჯარის ძირითად პირობებთან დაკავშირებული ვალდებულების აღების თარიღს შორის უფრო ადრინდელი. ამავე თარიღით:
(ა) საიჯარო ხელშეკრულება კლასიფიცირდება როგორც ფინანსური ან საოპერაციო იჯარა; და
(ბ) თუ ეს ფინანსური იჯარაა, მაშინ განისაზღვრება თანხა, რომელიც უნდა აღიარდეს იჯარის ვადის დასაწყისში.
თავდაპირველი პირდაპირი დანახარჯები არის უშუალოდ იჯარის ხელშეკრულების პირობების განხილვასა და შეთანხმებასთან დაკავშირებით გაწეული დაგროვებადი დანახარჯები, გარდა მწარმოებელი ან დილერი მეიჯარეების დანახარჯებისა.
საიჯარო ხელშეკრულებაში ნაგულისხმევი საპროცენტო განაკვეთი ის დისკონტირებული საპროცენტო განაკვეთია, რომელიც იჯარის დასაწყისში უზრუნველყოფს დისკონტირებულ ღირებულებათა ჯამის ტოლობას:
(ა) მინიმალური საიჯარო გადასახდელებისა და
(ბ) არაგარანტირებული ნარჩენი ღირებულების
(i) იჯარით გაცემული აქტივის სამართლიანი ღირებულებისა და (ii) მეიჯარის ნებისმიერი თავდაპირველი პირდაპირი დანახარჯების ჯამთან.
იჯარა არის მხარეთა ურთიერთშეთანხმება, რომლის თანახმად, მეიჯარე, საიჯარო გადასახდელის ან გადასახდელების სერიის მიღების მიზნით, მოიჯარეს გადასცემს აქტივის გამოყენების უფლებას, ხელშეკრულებით გათვალისწინებული ვადის განმავლობაში.
იჯარის ვადა არის მოიჯარის მიერ იჯარით აღებული აქტივით სარგებლობის ხელშეკრულებით გათვალისწინებული დროის მონაკვეთი, რომელიც არ ექვემდებარება შეცვლას ან გაუქმებას, იმ დამატებით დროის მონაკვეთთან ერთად, რომლის განმავლობაში მოიჯარეს, ხელშეკრულების თანახმად, უფლება აქვს, გააგრძელოს აქტივის გამოყენება გარკვეული დამატებითი თანხის გადახდის ან გადაუხდელობის პირობით, როდესაც იჯარის დასაწყისში არსებობს გონივრული რწმენა, რომ მოიჯარე ისარგებლებს ამ უფლებით.
მოიჯარის ზღვრული სასესხო საპროცენტო განაკვეთია ის საპროცენტო განაკვეთი, რომლის გადახდაც მოიჯარეს მოუწევდა ანალოგიური იჯარისათვის ან, თუ ამის დადგენა შეუძლებელია, საპროცენტო განაკვეთი, რომელსაც იჯარის დასაწყისში მოიჯარე გადაიხდიდა ამ აქტივის შესაძენად საჭირო ოდენობის სესხისათვის, იმავე პერიოდზე, ასეთივე უზრუნველყოფით.
მინიმალური საიჯარო გადასახდელები ის გადასახდელებია, რომლის გადახდა მოეთხოვება ან შეიძლება მოეთხოვოს მოიჯარეს იჯარის ვადის გასვლამდე, მეიჯარისათვის ასანაზღაურებელი პირობითი საიჯარო ქირის, გაწეული მომსახურების დანახარჯებისა და გადახდილი გადასახადების გარდა, შემდეგ გადასახდელებთან ერთად:
(ა) მოიჯარისათვის - მოიჯარის ან მასთან დაკავშირებული რომელიმე პირის მიერ გარანტირებული თანხები;
(ბ) მეიჯარისათვის - ნებისმიერი ნარჩენი ღირებულება, რომელიც მეიჯარისათვის გარანტირებულია:
მოიჯარის მიერ;
მოიჯარესთან დაკავშირებული პირის მიერ; ან
მეიჯარისგან დამოუკიდებელი ნებისმიერი მესამე პირის მიერ, რომელსაც შეუძლია ამ გარანტიის ფინანსურად შესრულება.
ამასთან, თუ მოიჯარეს აქტივის გამოსყიდვის უფლება აქვს ისეთი ფასით, რომელიც მოსალოდნელია, რომ აქტივის სამართლიან ღირებულებაზე გაცილებით დაბალი იქნება უფლების გამოყენების თარიღისათვის და იჯარის დასაწყისისათვის არსებობს გონივრული მოლოდინი ამ უფლების გამოყენებისა, მაშინ მინიმალური საიჯარო გადასახდელები მოიცავს იჯარის ვადის განმავლობაში გამოსყიდვის უფლების გამოყენების სავარაუდო თარიღამდე გადასახდელ მინიმალურ თანხებს და აქტივის გამოსასყიდ თანხას.
წმინდა საიჯარო ინვესტიცია არის მთლიანი საიჯარო ინვესტიცია, დისკონტირებული საიჯარო ხელშეკრულებაში ნაგულისხმევი საპროცენტო განაკვეთით.
შეუქცევადი იჯარა ისეთი ტიპის იჯარაა, რომლის შეწყვეტა შესაძლებელია მხოლოდ:
(ა) გაუთვალისწინებელი მოვლენის შედეგად, რომელსაც პირდაპირი კავშირი არა აქვს იჯარასთან;
(ბ) მეიჯარის ნებართვით;
(გ) თუ მოიჯარე აპირებს იმავე აქტივის იჯარის განახლებას ან სხვა ანალოგიური აქტივის იჯარით აღებას იმავე მეიჯარისაგან;
(დ) მოიჯარის მიერ დამატებითი თანხის გადაუხდელობის შემთხვევაში, თუ ხელშეკრულება თავიდანვე ითვალისწინებდა აღნიშნული თანხის გადახდას, იჯარის გაგრძელების შემთხვევაში.
საოპერაციო იჯარა ისეთი ტიპის იჯარაა, რომელიც არ შეიძლება ჩაითვალოს ფინანსურ იჯარად.
გამოუმუშავებელი ფინანსური შემოსავალი არის სხვაობა:
(ა) მთლიან საიჯარო ინვესტიციასა; და
(ბ) წმინდა საიჯარო ინვესტიციას შორის.
არაგარანტირებული ნარჩენი ღირებულება არის იჯარით გაცემული აქტივის ნარჩენი ღირებულების ის ნაწილი, რომლის რეალიზაციას მეიჯარე არ უზრუნველყოფს, ან გარანტირებულია მხოლოდ მეიჯარესთან დაკავშირებული მხარის მიერ.
სასარგებლო მომსახურების ვადა არის საიჯარო ვადის დაწყებიდან დარჩენილი შეფასებული პერიოდი, რომელიც დამოკიდებული არ არის საიჯარო ვადაზე და რომლის განმავლობაშიც მოსალოდნელია აქტივში განივთებული ეკონომიკური სარგებლის, ან მომსახურების პოტენციალის მიღება ერთეულის მიერ.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
იჯარის დასაწყისსა და იჯარის ვადის დასაწყისს შორის პერიოდში საიჯარო გადასახდელებში მომხდარი ცვლილებები
საიჯარო ხელშეკრულება ან ვალდებულება შეიძლება ითვალისწინებდეს საიჯარო გადასახდელების კორექტირების პირობებს: (ა) საიჯარო აქტივის მშენებლობის ან შეძენის ღირებულების, ან (ბ) სხვა ისეთი ხარჯებისა და ღირებულებების შეცვლასთან დაკავშირებით, როგორიცაა ფასების საერთო დონე, ან იჯარის დაფინანსებასთან დაკავშირებული მეიჯარის დანახარჯები იჯარის დასაწყისსა და იჯარის ვადის დასაწყისს შორის პერიოდში. ასეთ შემთხვევაში, ამ სტანდარტის მიზნებისათვის ჩაითვლება, რომ ნებისმიერ ასეთ ცვლილებას ადგილი ჰქონდა იჯარის დასაწყისში.
გამოსყიდვის უფლებით ხელშეკრულება
იჯარის განმარტება მოიცავს ისეთ საიჯარო ხელშეკრულებებსაც, რომლებიც ითვალისწინებს მოიჯარისათვის საკუთრების უფლების გადაცემას, ხელშეკრულებით განსაზღვრული სათანადო პირობების შესრულების შემთხვევაში. ზოგჯერ ასეთ ხელშეკრულებას უწოდებენ გამოსყიდვის უფლებით ხელშეკრულებას.
მზარდი სასესხო საპროცენტო განაკვეთი
იმ შემთხვევაში, თუ ერთეულს სახელმწიფოს გარანტიის საფუძველზე აქვს სესხი აღებული, მოიჯარესთვის დადგენილი მზარდი სასესხო საპროცენტო განაკვეთში გათვალისწინებული უნდა იყოს მთავრობის გარანტიისა და სხვა დაკავშირებული გადასახდელები. ეს, ჩვეულებრივ, გამოიწვევს მზარდ სასესხო საპროცენტო განაკვეთზე უფრო მცირე განაკვეთის გამოყენებას.
იჯარის კლასიფიკაცია
სტანდარტში გამოყენებული საიჯარო ურთიერთობების კლასიფიკაცია ეყრდნობა იმას, თუ როგორ არის განაწილებული იჯარით გაცემულ აქტივთან დაკავშირებული რისკები და ეკონომიკური სარგებელი მეიჯარესა და მოიჯარეს შორის. რისკის ქვეშ აქ ნაგულისხმევია: (ა) აქტივის გამოუყენებლობის, მორალური ცვეთის გამო ზარალის მიღების შესაძლებლობა, ან (ბ) ეკონომიკური პირობების ცვლილებით გამოწვეული აქტივის გამოყენებით მიღებული შემოსავლის სიდიდის ცვლილება. სარგებელი შეიძლება წარმოვიდგინოთ აქტივის სავარაუდო მომავალი მომსახურების პოტენციალის, ან ერთეულის მოგებიანი საქმიანობის სახით, აქტივის ეკონომიკური მომსახურების ვადის განმავლობაში, აგრეთვე, შემოსავლების მიღება აქტივის გაძვირების შედეგად ან მისი ნარჩენი ღირებულების რეალიზაციიდან.
იჯარა კლასიფიცირდება ფინანსურ იჯარად, თუ იგი ითვალისწინებს ფაქტობრივად აქტივის ფლობასთან დაკავშირებული ყველა რისკისა და ეკონომიკური სარგებლის გადაცემას. იჯარა კლასიფიცირდება საოპერაციო იჯარად, თუ იგი არ ითვალისწინებს ფაქტობრივად აქტივის ფლობასთან დაკავშირებული ყველა რისკისა და ეკონომიკური სარგებლის გადაცემას.
ვინაიდან მოიჯარესა და მეიჯარეს შორის ოპერაცია დაფუძნებულია მათ შორის საიჯარო ხელშეკრულებაზე, აუცილებელია თავსებადი განმარტებების გამოყენება. ამ განმარტებების სხვადასხვა ვითარებაში გამოყენებამ შესაძლოა გამოიწვიოს ის, რომ მოიჯარემ და მეიჯარემ ერთი და იმავე იჯარის კლასიფიკაცია სხვადასხვანაირად მოახდინოს. ეს შეიძლება მოხდეს მაშინ, როდესაც მეიჯარე სარგებელს იღებს ნარჩენი ღირებულებიდან, რომელიც გარანტირებულია მოიჯარესთან არაურთიერთდაკავშირებული მხარის მიერ.
იჯარა ფინანსურია თუ საოპერაციო, დამოკიდებულია გარიგების შინაარსზე და არა ხელშეკრულების იურიდიულ ფორმაზე. ქვემოთ მოცემულია ისეთი სიტუაციის მაგალითები, რომლებიც, ჩვეულებრივ, ცალკე ან ერთობლივად განაპირობებს იმას, რომ იჯარა კლასიფიცირებული იქნება როგორც ფინანსური. თუმცა, სავალდებულო არ არის, რომ იჯარა ყველა მოცემულ კრიტერიუმს აკმაყოფილებდეს, რათა მას ფინანსური იჯარის კლასიფიკაცია მიენიჭოს:
(ა) იჯარის ხელშეკრულების თანახმად, მოიჯარეს გადაეცემა აქტივის საკუთრების უფლება იჯარის ვადის დამთავრების შემდეგ;
(ბ) მოიჯარეს უფლება აქვს, აქტივი შეიძინოს ისეთი ფასით, რომელიც მოსალოდნელია, რომ მნიშვნელოვნად დაბალი იქნება აქტივის სამართლიან ღირებულებაზე, რომელიც მას ექნება უფლების გამოყენების მომენტში, ხოლო იჯარის დასაწყისისათვის არსებობს გონივრული რწმენა, რომ ეს უფლება გამოყენებული იქნება;
(გ) იჯარის ვადა მოიცავს აქტივის ეკონომიკური მომსახურების ვადის ძირითად ნაწილს, მაშინაც კი, როდესაც საკუთრების უფლების გადაცემა არ ხდება;
(დ) იჯარის დასაწყისისათვის მინიმალური საიჯარო გადასახდელების დისკონტირებული ღირებულება შეადგენს მინიმუმ იჯარით გაცემული აქტივის პრაქტიკულად მთლიან სამართლიან ღირებულებას;
(ე) იჯარით გაცემულ აქტივებს აქვს სპეციფიკური შინაარსი და მხოლოდ მოიჯარეს შეუძლია მათი გამოყენება, არსებითი მოდიფიკაციის გარეშე;
(ვ) იჯარით გაცემული აქტივების ჩანაცვლება სხვა აქტივით ადვილი არ არის.
გარემოებები, რომლებიც დამოუკიდებლად ან სხვა გარემოებებთან ერთად განაპირობებს იჯარის კლასიფიკაციას ფინანსურ იჯარად, შემდეგია:
(ა) თუ მოიჯარეს შეუძლია იჯარის შეწყვეტა, მას დაეკისრება ზარალი, რომელსაც მეიჯარე მიიღებს იჯარის გაუქმების შედეგად;
(ბ) ნარჩენი სამართლიანი ღირებულების მერყეობის შედეგად მიღებული მოგეება ან ზარალი წილად ხვდება მოიჯარეს (მაგალითად, საიჯარო გადასახდელის ფასდაკლების სახით, რომელიც იჯარის ვადის ბოლოს გაყიდვიდან მიღებული ამონაგების უმეტესობის ტოლია); და
(გ) მოიჯარეს შეუძლია იჯარა მეორადი პერიოდით გააგრძელოს, საბაზრო საიჯარო გადასახდელზე მნიშვნელოვნად ნაკლები საიჯარო გადასახდელით.
მე-15 და მე-16 პუნქტებში მოტანილი მაგალითები და ინდიკატორები ყოველთვის არ არის საბოლოო. თუ სხვა ნიშნები მიუთითებს, რომ საიჯარო ხელშეკრულების მიხედვით საკუთრებიდან გამომდინარე რისკისა და სარგებლის არსებითი ნაწილი არ გადაეცემა, მაშინ ასეთი იჯარა კლასიფიცირდება როგორც საოპერაციო. მაგალითად, ეს შეიძლება მოხდეს მაშინ, როდესაც: (ა) აქტივზე საკუთრების უფლება გადაეცემა იჯარის ვადის ბოლოს ცვალებადი გადახდით, რომელიც ამ მომენტში სამართლიანი ღირებულების ტოლია, ან (ბ) იმ შემთხვევაში, როდესაც საიჯარო გადასახდელები პირობითია და ამის შედეგად მოიჯარე არ ფლობს არსებითად ყველა რისკსა და სარგებელს.
იჯარის კლასიფიკაცია ხდება იჯარის დასაწყისში. თუ შემდეგ მოიჯარე და მეიჯარე გადაწყვეტენ საიჯარო პირობების შეცვლას, იჯარის განახლების გარეშე ისე, რომ ეს გამოიწვევს იჯარის სხვაგვარად კლასიფიკაციას, მე-12-17 პუნქტებით განსაზღვრული კრიტერიუმების მიხედვით და შეცვლილი პირობები ძალაში იქნებოდა შესული იჯარის დასაწყისში, გადასინჯული შეთანხმება განიხილება ახალ ხელშეკრულებად, მისი ვადის განმავლობაში. თუმცა, შეფასებებში მომხდარი ცვლილებები (მაგალითად, ეკონომიკური მომსახურების ვადაში ან იჯარით გაცემული ქონების ნარჩენ ღირებულებაში), ან სხვა გარემოებების შეცვლა (მაგალითად, მოიჯარის გადახდისუუნარობის შემთხვევაში) არ იწვევს იჯარის ხელახალ კლასიფიკაციას ბუღალტრული აღრიცხვის მიზნებისათვის.
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
20ა. როდესაც იჯარის ხელშეკრულება მოიცავს მიწისა და შენობა-ნაგებობის ელემენტებს, ერთეულმა, ამ თითოეული ელემენტის ფინანსურ თუ საოპერაციო იჯარად კლასიფიცირება უნდა მოახდინოს ცალ-ცალკე, მე-12-18 პუნქტების მიხედვით. როდესაც ერთეულს სურს მოახდინოს მიწის ელემენტის კლასიფიცირება საოპერაციო ან ფინანსურ იჯარად, მან უნდა გაითვალისწინოს ის მნიშვნელოვანი ფაქტორი, რომ მიწას გააჩნია განუსაზღვრელი ეკონომიკური მომსახურების ვადა.
ყოველთვის, როდესაც აუცილებელია მიწასა და შენობა-ნაგებობებთან დაკავშირებული იჯარის კლასიფიკაცია და აღრიცხვა, მინიმალური საიჯარო გადასახდელი (ნებისმიერი ერთჯერადი წინასწარი საზღაურის ჩათვლით) უნდა განაწილდეს მიწასა და შენობა-ნაგებობებს შორის იჯარის დასაწყისში, საიჯარო ქონების სამართლიან ღირებულებაში მიწის ელემენტისა და შენობა-ნაგებობის ელემენტის პროპორციულად. თუ შეუძლებელია საიჯარო გადასახდელების საიმედოდ1 განაწილება ამ ორ ელემენტს შორის, მთლიანი იჯარა კლასიფიცირდება როგორც ფინანსური იჯარა, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ნათელია, რომ ორივე ელემენტი წარმოადგენს საოპერაციო იჯარას, რომლის დროსაც მთლიანი იჯარა კლასიფიცირდება საოპერაციო იჯარის სახით.
მიწისა და შენობა-ნაგებობის იჯარის დროს, რომელშიც მიწის ელემენტის თანხა, რომელიც თავდაპირველად აღიარებული იქნებოდა როგორც მიწის ელემენტი, 28-ე პუნქტის მიხედვით, არაარსებითია, მიწა და შენობა-ნაგებობის ელემენტი, კლასიფიკაციის მიზნით, შეიძლება განხილულ იქნეს ერთ ელემენტად და კლასიფიცირდეს ფინანსურ ან საოპერაციო იჯარად, მე-12-18 პუნქტების მიხედვით. ასეთ შემთხვევაში, შენობა-ნაგებობის ეკონომიკური მომსახურების ვადა განიხილება მთლიანი საიჯარო აქტივის ეკონომიკური მომსახურების ვადად.
მიწისა და შენობა-ნაგებობის ელემენტებისათვის ცალკე შეფასება აუცილებელი არ არის, როდესაც ორივეს, მიწისა და შენობა-ნაგებობის წილი კლასიფიცირებულია საინვესტიციო ქონების სახით, სსბასს 16-ის შესაბამისად და შერჩეულია სამართლიანი ღირებულების მოდელი. შეფასების დეტალური გაანგარიშება საჭიროა მხოლოდ მაშინ, როდესაც ერთი ან ორივე ელემენტის კლასიფიკაცია სხვაგვარად არასაიმედოა.
სსბასს 16-ის შესაბამისად, შესაძლებელია მოიჯარემ საოპერაციო იჯარის ქონებრივი ინტერესის კლასიფიკაცია მოახდინოს საინვესტიციო ქონების სახით. ასეთი ქმედებისას ქონებრივი ინტერესი განიხილება ისე, თითქოს ეს იყო ფინანსური იჯარა და აღიარებული აქტივისათვის გამოყენებული იყო სამართლიანი ღირებულების მოდელი. მოიჯარემ უნდა გააგრძელოს იჯარის აღრიცხვა ფინანსური იჯარის სახით მაშინაც, თუ შემდგომი მოვლენები იჯარის ქონებრივი ინტერესის ხასიათს ისეთნაირად შეცვლის, რომ იგი არ იყოს საინვესტიციო ქონების სახით კლასიფიცირებული. ამას ადგილი ექნება, თუ მოიჯარე:
(ა) იყენებს ქონებას, რომლის საკუთრებაში გადაცემის დროინდელი გაანგარიშებითი ღირებულება ტოლია, ცვლილების თარიღისათვის გამოყენებაში არსებული სამართლიანი ღირებულების; ან
(ბ) აფორმებს ქვეიჯარას, რომლითაც საკუთრებისათვის დამახასიათებელ არსებითად ყველა რისკსა და სარგებელს გადასცემს არადაკავშირებულ მესამე მონაწილე პირს. ასეთი ქვეიჯარა მოიჯარისათვის მიჩნეულია ფინანსურ იჯარად, მესამე პირთან მიმართებით, მიუხედავად იმისა, რომ იგი მესამე პირის მიერ შეიძლება განხილულ იქნეს საოპერაციო იჯარად.
იჯარა და სხვა ხელშეკრულებები
ხელშეკრულება შეიძლება შეიცავდეს შეთანხმებას, აქტივის იჯარით გაცემასთან დაკავშირებით. თუმცა, იჯარა შესაძლოა წარმოადგენდეს მხოლოდ ერთ ელემენტს კერძო სექტორის ერთეულთან გაფორმებულ მრავალასპექტიან შეთანხმებებს შორის, რაც შეიძლება გულისხმობდეს მშენებლობას, საკუთრების უფლებას, მართვას და/ან აქტივების გადაცემას. საჯარო სექტორის ერთეულები ხშირად აფორმებენ მსგავსი ტიპის ხელშეკრულებებს, განსაკუთრებით გრძელვადიან ფიზიკურ აქტივებთან და ინფრასტრუქტურულ აქტივებთან დაკავშირებით. სხვა ხელშეკრულებები შესაძლოა ითვალისწინებდეს საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ ინფრასტრუქტურის იჯარით აღებას კერძო სექტორის ერთეულებისგან. ერთეული თავად განსაზღვრავს, ხელშეკრულება არის თუ არა შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმება, ისე როგორც ეს განმარტებულია სსბასს 32-ში - შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები: უფლების გადამცემი
როდესაც შეთანხმება არ აკმაყოფილებს სსბასს 32-ით განსაზღვრულ პირობებს, იმისათვის, რომ აღიარდეს როგორც შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების აქტივი და შეთანხმება შეიცავს ისეთ კომპონენტს, რომლის იდენტიფიცირება შესაძლებელია საოპერაციო ან ფინანსურ იჯარად, ისე როგორც ეს განსაზღვრულია წინამდებარე სტანდარტით, ამ შეთანხმების იჯარის კომპონენტის ასახვა მოხდება მოცემული სტანდარტის დებულებების მიხედვით.
საჯარო სექტორის ერთეულებს შეუძლიათ აგრეთვე გააფორმონ სხვადასხვა ტიპის შეთანხმებები საქონლის და/ან მომსახურების მიწოდებაზე, რომელიც აუცილებლად გულისხმობს სპეციალური დანიშნულების მქონე აქტივებს. ზოგი მსგავსი ტიპის შეთანხმება არ იძლევა საშუალებას კონკრეტულად განვსაზღვროთ, ეს უკანასკნელი მომსახურებაზე კონცესიური ხელშეკრულებაა, ისე როგორც ეს განმარტებულია სსბასს-32-ში, თუ იჯარის ხელშეკრულება, წინამდებარე სტანდარტის განმარტების შესაბამისად. ასეთ შემთხვევაში, ერთეულმა უნდა ისარგებლოს პროფესიული განსჯის მეთოდით და გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი იმ შემთხვევაში, თუ დადგინდა, რომ საქმე გვაქვს იჯარასთან; წინააღმდეგ შემთხვევაში, ერთეულმა უნდა ისარგებლოს სხვა შესაბამისი სსბასს-ებით, ან, ასეთის არ არსებობის შემთხვევაში, სხვა შესაბამისი საერთაშორისო და/ან ადგილობრივი ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტებით.
იჯარის ასახვა მოიჯარის ფინანსურ ანგარიშგებაში
ფინანსური იჯარა
იჯარის ვადის დასაწყისისათვის მოიჯარემ ფინანსური იჯარა ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში უნდა აღიაროს როგორც აქტივები და ვალდებულებები საიჯარო აქტივის სამართლიანი ღირებულების ტოლი თანხით ან, თუ მასზე ნაკლებია, მინიმალური საიჯარო გადასახდელების დისკონტირებული ღირებულებით, რომლებიც გაანგარიშებულია იჯარის დასაწყისში. მინიმალური საიჯარო გადასახდელების დისკონტირებული ღირებულების გამოსაანგარიშებელი დისკონტირების განაკვეთი იქნება საიჯარო ხელშეკრულებაში ნაგულისხმევი საპროცენტო განაკვეთი, თუ მისი დადგენა შესაძლებელია; თუ არა, გამოყენებულ უნდა იქნეს მოიჯარის ზღვრული სასესხო საპროცენტო განაკვეთი. მოიჯარის ნებისმიერი თავდაპირველი პირდაპირი დანახარჯი დაემატება აქტივის სახით აღიარებულ თანხას.
ოპერაციებისა და სხვა მოვლენების ასახვა და წარდგენა ფინანსურ ანგარიშგებაში უნდა ეყრდნობოდეს ოპერაციის ბუნებისა და ფინანსური არსის და არა მხოლოდ მისი სამართლებრივი ფორმის გარკვევას. ასე, მაგალითად, საიჯარო ურთიერთობის სამართლებრივი ფორმა საიჯარო ხელშეკრულებაა, რომელიც შეიძლება ითვალისწინებდეს ან არ ითვალისწინებდეს მოიჯარისათვის აქტივზე საკუთრების უფლების გადაცემას. ფინანსური იჯარის არსებობის დამადასტურებელი არსებითი ნიშანი კი ის არის, რომ მოიჯარეს გადაეცემა საიჯარო აქტივის გამოყენებით მიღებული ეკონომიკური სარგებელი, ან მომსახურების პოტენციალი მისი ეკონომიკური მომსახურების ვადის ძირითადი ნაწილის განმავლობაში, რათა აქტივის მიახლოებითი სამართლიანი ღირებულების შესაბამისად, მან დაფაროს საიჯარო ვალდებულებები და სხვა დაკავშირებული ფინანსური ხარჯები.
თუ ასეთი ტიპის იჯარა ასახული არ არის მოიჯარის ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში, ეს იმას ნიშნავს, რომ ერთეულის ეკონომიკური რესურსები და ვალდებულებების სიდიდე შემცირებულია და არ შეესაბამება სინამდვილეს. ამიტომ ფინანსური იჯარისათვის დამახასიათებელია მოიჯარის ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში აღიარდეს აქტივი და მომავალში დასაფარავი საიჯარო გადასახდელის ვალდებულება. იჯარის ვადის დასაწყისისათვის, მოიჯარის ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში იჯარასთან დაკავშირებული აქტივი და ვალდებულება უნდა აისახოს ერთი და იმავე თანხით, თუ მოიჯარის თავდაპირველი პირდაპირი დანახარჯები დამატებული არ არის აღიარებული აქტივის თანხაზე.
არ არის მართებული ფინანსურ ანგარიშგებაში საიჯარო აქტივებთან დაკავშირებული ვალდებულებების ასახვა, იჯარით გაცემული აქტივებიდან მათი გამორიცხვით.
თუ ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ვალდებულებები აისახება მოკლევადიან და გრძელვადიან ვალდებულებებად, ასევე უნდა გაიმიჯნოს საიჯარო ვალდებულებებიც.
თავდაპირველი პირდაპირი ხარჯები ხშირად გაიწევა სპეციფიკურ საიჯარო საქმიანობაზე, როგორიცაა, პირობების განხილვა და საიჯარო ხელშეკრულების დადება. ის დანახარჯები, რომლებიც უშუალოდ მიეკუთვნება მოიჯარის მიერ ფინანსურ იჯარასთან დაკავშირებით განხორციელებულ საქმიანობას, ემატება აღიარებული აქტივის თანხას.
მინიმალური საიჯარო გადასახდელები უნდა განაწილდეს, დარიცხული ფინანსური ხარჯებისა და გადაუხდელი ვალდებულებების შემცირების პროპორციულად. ფინანსური ხარჯები იჯარის მთლიანი ვადის განმავლობაში, თითოეულ საანგარიშგებო პერიოდზე ისე უნდა განაწილდეს, რომ წარმოიქმნას მუდმივი პერიოდული საპროცენტო განაკვეთი, თითოეული საანგარიშგებო პერიოდის ვალდებულებების ნაშთის მიმართ. პირობითი საიჯარო გადასახდელები ხარჯად აღირიცხება იმ პერიოდში, როდესაც იქნა გაწეული.
პრაქტიკაში ფინანსური ხარჯების იჯარის მთელ ვადაზე განაწილებისას, გაანგარიშებების გამარტივების მიზნით, მოიჯარეს შეუძლია გამოიყენოს რომელიმე მიახლოებითი მოდელი.
ფინანსური იჯარა წარმოშობს ამორტიზებადი აქტივის ცვეთის ხარჯს, ასევე ფინანსურ ხარჯს ყოველ საანგარიშგებო პერიოდში. ამორტიზებადი საიჯარო აქტივების მიმართ მოიჯარის მიერ გატარებული ცვეთის პოლიტიკა უნდა შეესაბამებოდეს საკუთარი ცვეთადი აქტივების მიმართ გამოყენებულ ცვეთის დარიცხვის პოლიტიკას, ხოლო აღიარებული ცვეთის თანხების გაანგარიშება უნდა ხდებოდეს სსბასს 17-ის ძირითადი აქტივები და სსბასს 31-ის, არამატერიალური აქტივები, შესაბამისად. თუ არ არსებობს იმის გონივრული მოლოდინი, რომ იჯარის ვადის გასვლის შემდეგ მოიჯარე მიიღებს საკუთრების უფლებას, აქტივი მთლიანად უნდა ჩამოიწეროს, იჯარის ვადასა და მის სასარგებლო მომსახურების ვადას შორის უმცირესი პერიოდის განმავლობაში.
ყოველ საანგარიშგებო პერიოდში საიჯარო აქტივის ცვეთის თანხა სისტემატურად უნდა განაწილდეს იმ პერიოდზე, რომლის განმავლობაშიც ნავარაუდევია აქტივის გამოყენება, მოიჯარის მიერ საკუთარი ცვეთადი აქტივების მიმართ გატარებული, ცვეთის დარიცხვის პოლიტიკის შესაბამისად. თუ არსებობს გონივრული რწმენა იმისა, რომ მოიჯარე მიიღებს საკუთრების უფლებას იჯარის ვადის გასვლის შემდეგ, აქტივის სავარაუდო გამოყენების ვადად უნდა ჩაითვალოს აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადა. წინააღმდეგ შემთხვევაში, აქტივს ცვეთა დაერიცხება იჯარის ვადასა და მის სასარგებლო მომსახურების ვადას შორის, უმცირესი დროის მონაკვეთის განმავლობაში.
საიჯარო აქტივის ცვეთის ანარიცხებისა და ფინანსური ხარჯების შესაბამისი თანხების ჯამი, როგორც წესი, არ ემთხვევა მოცემული საანგარიშგებო პერიოდის საიჯარო გადასახდელების ვალდებულებას. ამიტომ მიზანშეწონილი არ არის გადახდას დაქვემდებარებული საიჯარო გადასახდელების აღიარება ხარჯის სახით. შესაბამისად, ნაკლებად მოსალოდნელია, რომ აქტივებისა და მათი შესაბამისი ვალდებულებების თანხები იჯარის ვადის დასაწყისის შემდგომ პერიოდში ერთმანეთის ტოლი აღმოჩნდეს.
იმის დასადგენად, გაუფასურდა თუ არა საიჯარო აქტივი, ერთეულმა უნდა გამოიყენოს შესაბამისი გაუფასურების ტესტები, რომლებიც გათვალისწინებულია ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო და ადგილობრივი სტანდარტებით.
მოიჯარეებმა ფინანსური იჯარის შესახებ უნდა გაამჟღავნონ შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) აქტივების თითოეული კლასისათვის საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს არსებული ნეტო საბალანსო ღირებულება;
(ბ) საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს არსებული მომავალი მინიმალური საიჯარო გადასახდელების მთლიანი თანხის შეჯერება მათ დისკონტირებულ ღირებულებასთან;
(გ) გარდა ამისა, ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია, საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს არსებული მომავალი მინიმალური საიჯარო გადასახდელების მთლიანი თანხისა და მათი დისკონტირებული ღირებულების შესახებ, თითოეული პერიოდისათვის:
არა უგვიანეს ერთი წლისა;
ერთი წლის შემდეგ და არა უგვიანეს ხუთი წლისა;
ხუთი წლის შემდეგ;
(დ) მიმდინარე პერიოდის ხარჯად აღიარებული პირობითი საიჯარო ქირა;
(ე) მომავალი მინიმალური საიჯარო გადასახდელების მთლიანი თანხა ქვეიჯარის მიხედვით, რომელთა მიღება მოსალოდნელია შეუქცევადი ქვეიჯარებიდან საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს; და
(ვ) მოიჯარის არსებითი საიჯარო ხელშეკრულებების ზოგადი აღწერა, რომელიც მოიცავს, მაგრამ არ შემოიფარგლება შემდეგი ჩამონათვალით:
გადასახდელი პირობითი საიჯარო ქირის განსაზღვრის საფუძველი;
განახლების ან შესყიდვის უფლებების არსებობა და პირობები და მასშტაბების გაზრდის პირობები; და
საიჯარო ხელშეკრულებებით გათვალისწინებული შეზღუდვები, რომლებიც ეხება ნამეტისა და სააქციო კაპიტალის შენატანების უკუგებას, დივიდენდებს, ანალოგიურ განაწილებებს, დამატებით ვალს და შემდგომ იჯარას.
გარდა ამისა, ერთეულს, რომელიც ოფიციალურად იყენებს სსბასს 16-ს, სსბასს 17-ს, სსბასს 21-ს, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, სსბასს 26-ს, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება და სსბასს 31-ს, მოეთხოვება გაამჟღავნოს ინფორმაცია, ამ სტანდარტების მოთხოვნების შესაბამისად ფინანსური იჯარით მიღებული ისეთი აქტივების შესახებ, რომლებსაც მოიჯარე აღრიცხავს, როგორც აქტივების შეძენას.
საოპერაციო იჯარა
საოპერაციო იჯარის დროს, საიჯარო გადასახდელები საიჯარო ვადის განმავლობაში ხარჯად უნდა აღიარდეს, წრფივი მეთოდის მიხედვით, თუ სხვა სისტემატური მეთოდი უფრო ტიპური არ იქნება სარგებლის გამომყენებლისათვის დროის ამ მონაკვეთში.
საოპერაციო იჯარის დროს, საიჯარო გადასახდელების ხარჯად აღიარება (ისეთი მომსახურების დანახარჯების გარდა, როგორიცაა დაზღვევა და ტექნიკური მომსახურება) ხდება წრფივი მეთოდით, თუ სხვა სისტემატური მეთოდი უფრო ტიპური არ იქნება სარგებლის გამომყენებლისათვის მოცემული დროის მონაკვეთში, თუნდაც საიჯარო გადასახდელები არ ეფუძნებოდეს ამ ბაზას.
საოპერაციო იჯარის შესახებ მოიჯარეებმა უნდა გაამჟღავნონ შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) მომავალი მინიმალური საიჯარო გადასახდელების მთლიანი თანხა, რომელთა მიღება მოსალოდნელია შეუქცევადი საოპერაციო იჯარის მიხედვით შემდეგი პერიოდებისათვის:
არა უგვიანეს ერთი წლისა;
ერთი წლის შემდეგ და არა უგვიანეს ხუთი წლისა;
ხუთი წლის შემდეგ;
(ბ) მომავალი მინიმალური საქვეიჯარო გადასახდელების მთლიანი თანხა, რომელთა მიღება მოსალოდნელია შეუქცევადი იჯარის მიხედვით საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს; და
(გ) მოცემული პერიოდის ხარჯებში აღიარებული საიჯარო და საქვეიჯარო გადასახდელები, მინიმალური საიჯარო გადასახდელების, პირობითი საიჯარო ქირისა და საქვეიჯარო გადასახდელების თანხების ცალკე გამოყოფით;
(დ) მოიჯარის არსებითი საიჯარო ხელშეკრულებების ზოგადი აღწერა, რომელიც მოიცავს, მაგრამ არ შემოიფარგლება შემდეგი ჩამონათვალით:
გადასახდელი პირობითი საიჯარო ქირის განსაზღვრის საფუძველი;
განახლების ან შესყიდვის უფლებების არსებობა და პირობები და მასშტაბების გაზრდის პირობები; და
საიჯარო ხელშეკრულებებით გათვალისწინებული შეზღუდვები, რომლებიც ეხება ნამეტისა და სააქციო კაპიტალის შენატანების უკუგებას დივიდენდებს ან ანალოგიურ განაწილებებს, დამატებით ვალს და შემდგომ იჯარას.
იჯარის ასახვა მეიჯარის ფინანსურ ანგარიშგებაში
ფინანსური იჯარა
წინამდებარე სტანდარტში აღწერილია ფინანსური იჯარის შედეგად მიღებული ფინანსური შემოსავლის აღრიცხვის მეთოდი. ტერმინი “მწარმოებელი ან დილერი მეიჯარე“ წინამდებარე სტანდარტში ვრცელდება საჯარო სექტორის ყველა იმ ერთეულზე, რომელიც აწარმოებს აქტივებს ან ვაჭრობს აქტივებით და აგრეთვე ახორციელებს ასეთი აქტივების იჯარით გაცემას, მიუხედავად იჯარის, ვაჭრობის ან წარმოების მასშტაბებისა. წინამდებარე სტანდარტი აგრეთვე ადგენს იმ მოგებისა თუ ზარალის აღრიცხვის მეთოდებს, ისეთი მწარმოებელი ან დილერი მეიჯარისთვის, რომელიც წარმოიშობა აქტივების გადაცემისას.
46. საჯარო სექტორის ერთეულები შეიძლება მოგვევლინონ როგორც ფინანსური იჯარის გამცემი მეიჯარეები სხვადასხვა გარემოებებში. ზოგიერთ საჯარო სექტორის ერთეულს რეგულარულად უწევს აქტივებით ვაჭრობა. მაგალითად, მთავრობამ შესაძლოა შექმნას სპეციალური დანიშნულების მქონე ერთეული, რომელიც პასუხისმგებელია აქტივების შესყიდვებსა და ყველა დანარჩენი ერთეულის მომარაგებაზე. შესყიდვების ფუნქციის ცენტრალიზაცია მეტ შესაძლებლობებს იძლევა, სავაჭრო ფასდათმობებისა და სხვა ხელსაყრელი პირობების მოპოვების თვალსაზრისით. ზოგ იურისდიქციაში, მთავარი შემსყიდველი ერთეული ახორციელებს შესყიდვებს სხვა ერთეულების სახელით, ასე, რომ ყველა ოპერაცია სრულდება სხვა ერთეულების სახელზე. ზოგან კი მთავარი შემსყიდველი ერთეული შესყიდვებს ახორციელებს საკუთარ სახელზე და მისი ფუნქციები შესაძლოა მოიცავდეს შემდეგს:
(ა) აქტივებისა და მარაგის შესყიდვა;
(ბ) აქტივების გადაცემა გაყიდვის ან/და იჯარით გაცემის გზით; და/ან
(გ) აქტივების პორტფელის მართვა, როგორიცაა ავტომანქანების პარკი, სხვა ერთეულების მიერ მათი სარგებლობის უზრუნველყოფის თვალსაზრისით, ანუ მათი გაცემა მოკლევადიანი ან გრძელვადიანი იჯარით, ან/და მათი შესყიდვა.
47. საჯარო სექტორის სხვა ერთეულებს შეუძლიათ განახორციელონ საიჯარო ოპერაციები უფრო შეზღუდული მასშტაბით და ნაკლებად ხშირი ინტერვალებით. განსაკუთრებით, ზოგ იურისდიქციაში საჯარო სექტორის ერთეულებს, რომლებიც ტრადიციულად ფლობდნენ და ოპერირებას უწევდნენ ისეთ ინფრასტრუქტურულ აქტივებს, როგორიცაა გზები, კაშხალები, წყალგამწმენდი მოწყობილობები, უკვე აღარ გააჩნიათ ასეთი აქტივების სრული ფლობისა და ოპერირების ავტომატური პასუხისმგებლობები. გარდა ამისა, საჯარო სექტორის ერთეულებს შეუძლიათ კერძო სექტორის ერთეულებთან პარტნიორობის საფუძველზე, ააშენონ ახალი გრძელვადიანი და ინფრასტრუქტურული აქტივები, იმ თვალსაზრისით, რომ კერძო სექტორის ერთეული აქტივებზე პასუხისმგებლობას აიღებს მათი საბოლოო გამოსყიდვის ან ფინანსური იჯარით აღების გზით, როგორც კი მათი მშენებლობა დასრულდება. ზოგიერთ შემთხვევაში ხელშეკრულება ითვალისწინებს აქტივის გარკვეული პერიოდის განმავლობაში კერძო სექტორის მფლობელობაში დატოვებას, მანამდე, სანამ მოხდება აქტივზე საკუთრებისა და გაკონტროლების უფლების უკან საჯარო სექტორისთვის დაბრუნება. მაგალითად, ვთქვათ ადგილობრივმა ხელისუფლებამ ააშენა საავადმყოფო და დაწესებულება და იჯარით გადასცა კერძო სექტორის კომპანიას, 20 წლით სარგებლობის ვადით, ამ დროის გასვლის შემდეგ დაწესებულება დაქვემდებარებაში დაუბრუნდება საჯარო სექტორს.
48. ფინანსური იჯარის დროს მეიჯარეებმა აქტივი უნდა აღიარონ ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში და წარმოადგინონ იგი დებიტორული დავალიანების სახით, წმინდა საიჯარო ინვესტიციების ტოლი თანხით.
49. ფინანსური იჯარის დამახასიათებელი არსებითი ნიშანია, საიჯარო აქტივის იურიდიულ საკუთრებასთან დაკავშირებული ყველა რისკისა და სარგებლის მოიჯარეზე გადაცემა. ამგვარად, მისაღები საიჯარო გადასახდელი მეიჯარის პოზიციიდან განიხილება როგორც ძირითადი თანხის დაფარვა და გარკვეული ფინანსური შემოსავლის მიღება, როდესაც მას აუნაზღაურდება და ეკონომიკური სარგებლის სახით დაუბრუნდება ჩადებული ინვესტიცია და მომსახურება.
თავდაპირველი აღიარება
ხშირად მეიჯარე ეწევა თავდაპირველ პირდაპირ დანახარჯებს, რომლებიც მოიცავს საკომისიოს, იურიდიულ მოსაკრებელს და შიდა დანახარჯებს, რომლებიც უშუალოდ დაკავშირებულია იჯარის პირობების განხილვასა და შეთანხმებასთან. იგი არ მოიცავს საერთო ზედნადებ ხარჯებს, როგორიცაა მარკეტინგსა და გაყიდვებზე გაწეული ხარჯები. ფინანსური იჯარის დროს, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც მეიჯარეა მწარმოებელი ან დილერი, თავდაპირველი პირდაპირი დანახარჯები ჩაირთვება ფინანსური იჯარის მოთხოვნების თავდაპირველ შეფასებაში და ამცირებს იჯარის ვადაში აღიარებულ შემოსავალს. საიჯარო ხელშეკრულებაში ნაგულისხმევი საპროცენტო განაკვეთი განსაზღვრულია ისე, რომ თავდაპირველი პირდაპირი დანახარჯები ავტომატურად ჩართულია ფინანსური იჯარიდან მოთხოვნებში და არ არსებობს მისი ცალკე ჩართვის აუცილებლობა. იჯარის პირობების განხილვასა და შეთანხმებასთან დაკავშირებით, მეიჯარე მწარმოებლის ან დილერის მიერ გაწეული დანახარჯები გამორიცხულია თავდაპირველი პირდაპირი დანახარჯების განმარტებიდან. ამის შედეგად ისინი გამორიცხულია წმინდა საიჯარო ინვესტიციიდან და ხარჯად აღიარდება გაყიდვიდან მოგების აღიარებისთანავე, რომელიც ფინანსური იჯარის დროს, ჩვეულებრივ, ხდება იჯარის ვადის დასაწყისში.
ფინანსური შემოსავლის აღიარება უნდა ეფუძნებოდეს ფინანსურ იჯარაში მეიჯარის წმინდა საიჯარო ინვესტიციების უკუგების მუდმივი პერიოდული განაკვეთის ამსახველ მოდელს.
მეიჯარის მიზანია ფინანსური შემოსავლის განაწილება სისტემატურ და რაციონალურ საფუძველზე, იჯარის მთელი ვადის განმავლობაში. როგორც წესი, აღნიშნული შემოსავლის განაწილება ეფუძნება მეიჯარის წმინდა საიჯარო ინვესტიციების უკუგების, მუდმივი პერიოდული განაკვეთის ამსახველ მოდელს. საანგარიშგებო პერიოდის საიჯარო გადასახდელი, მომსახურების დანახარჯების გამოქვითვით, მიმართულია მთლიანი საიჯარო ინვესტიციის საპირისპიროდ, როგორც ძირითადი თანხის, ისე გამოუმუშავებელი ფინანსური შემოსავლის შემცირებისაკენ.
მეიჯარის მთლიანი ინვესტიციის თანხის განსაზღვრისათვის გამოყენებული შეფასებითი არაგარანტირებული ნარჩენი ღირებულება პერიოდულად უნდა გადაისინჯოს. თუ არაგარანტირებული ნარჩენი ღირებულება შემცირებულია, უნდა გადაისინჯოს აგრეთვე იჯარის ვადაში შემოსავლის განაწილება და ნებისმიერი შემცირების დაგროვილი თანხები დაუყოვნებლივ აღიარდეს.
მწარმოებლებმა ან დილერმა მეიჯარეებმა გაყიდვიდან მიღებული მოგება ან ზარალი უნდა აღიარონ იმ პერიოდში, იმავე სააღრიცხვო პოლიტიკის შესაბამისად, რომელსაც ერთეული იყენებს გაყიდვის ოპერაციების განხორციელებისას.
თუ გამოყენებულია ხელოვნურად შემცირებული საპროცენტო განაკვეთი, გაყიდვიდან მოგების ან ზარალის ოდენობა უნდა შეიზღუდოს იმ ზომამდე, რომელიც მისაღები იქნებოდა საბაზრო საპროცენტო განაკვეთის გამოყენების დროს. მეიჯარე მწარმოებლის ან დილერის მიერ იჯარის პირობების განხილვისა და ხელშეკრულების მომზადებასთან დაკავშირებით გაწეული დანახარჯები, ხარჯის სახით, უნდა აღიარდეს გაყიდვიდან მოგების აღიარებისთანავე.
საჯარო სექტორის ერთეულები, რომლებიც აწარმოებენ ან ვაჭრობენ აქტივებით, ხშირად მომხმარებელს სთავაზობენ აქტივის შეძენის ან იჯარის ალტერნატივას. მწარმოებელი ან დილერი მეიჯარეების მიერ აქტივის ფინანსური იჯარით გადაცემის შედეგად წარმოიშობა ორი ტიპის შემოსავალი:
(ა) მოგება ან ზარალი, რომელიც ეკვივალენტურია იმ მოგება-ზარალის თანხებისა, რომელიც მიღებული იქნება იჯარით გაცემული აქტივის ჩვეულებრივი გასაყიდი ფასებით გაყიდვის შედეგად და დამოკიდებულია მოცულობაზე ან სავაჭრო დათმობებზე; და
(ბ) ფინანსური შემოსავალი იჯარის მთელი ვადის განმავლობაში.
მეიჯარე მწარმოებლების ან დილერების მიერ განხორციელებული ფინანსური იჯარის დროს, იჯარის ვადის დასაწყისში აღიარებული გაყიდვიდან შემოსავალი არის აქტივის სამართლიანი ღირებულება ან, თუ უფრო მცირეა, მეიჯარის სასარგებლოდ დაგროვილი მინიმალური საიჯარო გადასახდელების დისკონტირებული ღირებულება, გაანგარიშებული საბაზრო საპროცენტო განაკვეთის საფუძველზე. იჯარის ვადის დასაწყისში აღიარებადი გაყიდვის თვითღირებულება არის იჯარით გაცემული აქტივის თვითღირებულება ან მისი საბალანსო ღირებულება, თუ ისინი განსხვავებულია, არაგარანტირებული დისკონტირებული ნარჩენი ღირებულების გამოკლებით. სხვაობა გაყიდვიდან მიღებულ შემოსავალსა და გაყიდვის თვითღირებულებას შორის წარმოადგენს გაყიდვიდან მიღებულ მოგებას, ან ზარალს, რომელიც აღიარდება ერთეულის მიერ, ღია გაყიდვის პროცესების მიმართ გამოყენებული პოლიტიკის შესაბამისად.
ზოგჯერ მწარმოებელი ან დილერი მეიჯარეები, მომხმარებელთა მიზიდვის მიზნით, ხელოვნურად დაბალ საპროცენტო განაკვეთებს აცხადებენ. ასეთი საპროცენტო განაკვეთის გამოყენება, როგორც წესი, იწვევს გაყიდვის დროს საერთო შემოსავლების გაცილებით დიდი ნაწილის აღიარებას. როდესაც გამოიყენება ხელოვნურად დაბალი საპროცენტო განაკვეთი, გაყიდვიდან მოგება ან ზარალი უნდა შეიზღუდოს იმ ოდენობით, რომელიც საბაზრო საპროცენტო განაკვეთის გამოყენების შემთხვევაში იქნებოდა.
თავდაპირველი პირდაპირი დანახარჯები ხარჯის სახით აღიარდება იჯარის ვადის დასაწყისში, რადგან ეს ხარჯები, ძირითადად, დაკავშირებულია მწარმოებლის ან დილერის მიერ აქტივის გაყიდვიდან მოგების ან ზარალის მიღებასთან.
ფინანსური იჯარის შესახებ მეიჯარეებმა უნდა გაამჟღავნონ შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს არსებული მთლიანი საიჯარო ინვესტიციის შეჯერება, საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს არსებულ მისაღებ მინიმალურ საიჯარო გადასახდელების დისკონტირებულ ღირებულებასთან. ამასთან, ერთეულმა დამატებით უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია, მთლიანი საიჯარო ინვესტიციისა და მისაღები მინიმალური საიჯარო გადასახდელების დისკონტირებული ღირებულების შესახებ საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს, თითოეული შემდეგი პერიოდისათვის:
არა უგვიანეს ერთი წლისა;
ერთი წლის შემდეგ და არა უგვიანეს ხუთი წლისა;
ხუთი წლის შემდეგ;
(ბ) გამოუმუშავებელი ფინანსური შემოსავალი;
(გ) არაგარანტირებული ნარჩენი ღირებულება, რომელიც ზრდის მეიჯარის სარგებელს;
(დ) მინიმალური საიჯარო გადასახდელების ამოუღებელი მოთხოვნების აკუმულირებული შესწორება;
(ე) ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში აღიარებული პირობითი საიჯარო ქირა; და
(ვ) მეიჯარის არსებითი საიჯარო ხელშეკრულებების ზოგადი აღწერა.
ზრდის ინდიკატორის სახით, ხშირად სასარგებლოა, ინფორმაცია გაიხსნას მთლიანი ინვესტიციის შესახებ, საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში დამატებული ახალი საქმიანობიდან გამოუმუშავებელი შემოსავლის გამოკლებით, მას შემდეგ, რაც გამოიქვითება გაუქმებული იჯარის შესაბამისი თანხები.
საოპერაციო იჯარა
საოპერაციო იჯარის დროს მეიჯარეებმა საიჯარო აქტივები უნდა წარადგინონ ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში, აქტივის ბუნების შესაბამისად.
იჯარიდან მიღებული შემოსავალი უნდა აღიარდეს თანაბარზომიერად, წრფივი მეთოდით, იჯარის მთელი ვადის განმავლობაში, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც სხვა სისტემატური საფუძველი უფრო დამახასიათებელია იმ დროის მონაკვეთისათვის, რომლის დროსაც იჯარით გაცემული აქტივის გამოყენებიდან მიღებული სარგებელი მცირდება.
იჯარიდან მიღებულ შემოსავალთან დაკავშირებული დანახარჯები, ცვეთის ჩათვლით, უნდა აღიარდეს ხარჯის სახით. იჯარიდან შემოსავალი (ისეთი მომსახურების ხარჯების გარდა, როგორიცაა სადაზღვევო და სარემონტო მომსახურება) უნდა აღიარდეს თანაბარზომიერად (წრფივი მეთოდით) იჯარის მთელი ვადის განმავლობაში, თუნდაც ფულადი შემოსულობები დაფუძნებული არ იყოს ამ მეთოდზე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც სხვა სისტემატური საფუძველი უფრო დამახასიათებელია იმ დროის მონაკვეთისათვის, რომლის დროსაც იჯარით გაცემული აქტივის გამოყენებიდან მიღებული სარგებელიმცირდება.
საოპერაციო იჯარის პირობების განხილვისა და ხელშეკრულების მომზადების პროცესში, მეიჯარის მიერ გაწეული თავდაპირველი პირდაპირი დანახარჯები უნდა დაემატოს საიჯარო აქტივის საბალანსო ღირებულებას და ხარჯად აღიარდეს იჯარის მთელი ვადის განმავლობაში იმავე მეთოდით, როგორც იჯარიდან შემოსავალი.
ცვეთადი საიჯარო აქტივების ცვეთის პოლიტიკა უნდა შეესაბამებოდეს მეიჯარის მიერ ანალოგიური აქტივების მიმართ გამოყენებულ ჩვეულებრივ ცვეთის პოლიტიკას, ხოლო ცვეთის გაანგარიშება უნდა ხდებოდეს, სსბასს 17-ის და სსბასს 31-ის შესაბამისად.
იმის დასადგენად, გაუფასურდა თუ არა საიჯარო აქტივი, ერთეულმა უნდა გამოიყენოს შესაბამისი გაუფასურების ტესტი, რომელიც მოცემულია საერთაშორისო და/ან ეროვნულ ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტებში.
მეიჯარე მწარმოებელი ან დილერი საოპერაციო იჯარის გაფორმებისას არ აღიარებს გაყიდვიდან მოგებას, რადგან იგი არ არის გაყიდვის ეკვივალენტური.
საოპერაციო იჯარის შესახებ მეიჯარეებმა უნდა გახსნან შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) მომავალი მინიმალური საიჯარო გადასახდელები, რომელთა მიღება მოსალოდნელია შეუქცევადი საოპერაციო იჯარის მიხედვით, მთლიანად და თითოეული შემდეგი პერიოდისათვის:
არა უგვიანეს ერთი წლისა;
ერთი წლის შემდეგ და არა უგვიანეს ხუთი წლისა;
ხუთი წლის შემდეგ;
(ბ) საანგარიშგებო პერიოდში ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში აღიარებული მთლიანი პირობითი საიჯარო ქირა; და
(გ) მეიჯარის მნიშვნელოვანი საიჯარო ხელშეკრულებების ზოგადი აღწერა.
უკუიჯარის პირობით გაყიდვის ოპერაციები
უკუიჯარის პირობით გაყიდვის ოპერაცია გულისხმობს აქტივის გაყიდვას და იმავე აქტივის იჯარის გზით უკან დაბრუნებას. როგორც წესი, ასეთ შემთხვევაში, საიჯარო ქირა და აქტივის გასაყიდი ფასი ურთიერთდამოკიდებულია, რადგან ისინი განიხილება როგორც ერთიანი პაკეტი. აქტივის გაყიდვისა და მისი იჯარით უკან დაბრუნების ოპერაციის აღრიცხვის წესი დამოკიდებულია იჯარის ტიპზე.
თუ აქტივის უკუიჯარის პირობით გაყიდვის ოპერაცია წარმოადგენს ფინანსურ იჯარას, გაყიდვიდან ამონაგები თანხის არანაირი ნამეტი მის საბალანსო ღირებულებაზე არ შეიძლება გამყიდველ-მოიჯარის მიერ მაშინვე აღიარდეს შემოსავლის სახით. სანაცვლოდ, იგი აისახება გადავადებული შემოსავლების სახით და თანდათანობით ამორტიზდება იჯარის მთელი ვადის განმავლობაში.
თუ აქტივის უკუიჯარის პირობით გაყიდვა არის ფინანსური იჯარა, ოპერაცია წარმოადგენს მეიჯარის მიერ მოიჯარის ფინანსური სახსრებით მომარაგებას, ხოლო აქტივი მის უზრუნველყოფას. ამიტომ არ შეიძლება აქტივის გაყიდვიდან მიღებული ამონაგები თანხის მეტობა მის საბალანსო ღირებულებაზე აღიარდეს შემოსავლის სახით. ეს ნამეტი გადავადდება და ამორტიზდება იჯარის ვადის განმავლობაში.
თუ აქტივის უკუიჯარის პირობით გაყიდვა წარმოადგენს საოპერაციო იჯარას და აშკარაა, რომ ოპერაცია ეყრდნობა სამართლიან ღირებულებას, მაშინ მოგებისა და ზარალის ნებისმიერი თანხა უნდა აღიარდეს დაუყოვნებლივ. თუ აქტივის გასაყიდი ფასი დაბალია მის სამართლიან ღირებულებაზე, მაშინ ნებისმიერი მოგებისა და ზარალის თანხა მაშინვე უნდა აღიარდეს, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც ზარალის კომპენსაცია ხდება საბაზრო ფასზე დაბალი ღირებულების მქონე მომავალი საიჯარო გადასახდელებით. ამ დროს სხვაობა უნდა გადავადდეს და ამორტიზდებოდეს საიჯარო გადასახდელების პროპორციულად იმ ვადაში, რომელშიც მოსალოდნელია აქტივის გამოყენება. თუ აქტივის გასაყიდი ფასი აღემატება მის სამართლიან ღირებულებას, მათ შორის სხვაობის თანხა ასევე უნდა გადავადდეს და ამორტიზაცია განხორციელდეს იმ ვადაში, რომელშიც მოსალოდნელია აქტივის გამოყენება.
თუ აქტივის უკუიჯარის პირობით გაყიდვა წარმოადგენს საოპერაციო იჯარას და საიჯარო გადასახდელები და სარეალიზაციო ფასი შეესაბამება სამართლიან ღირებულებას, ასეთი ოპერაცია რეალიზაციის ჩვეულებრივ ოპერაციად ჩაითვლება და შესაბამისი მოგებისა და ზარალის აღიარება მაშინვე მოხდება.
საოპერაციო იჯარის დროს, თუ აქტივის სამართლიანი ღირებულება უკუიჯარის პირობით გაყიდვის ოპერაციის მომენტისათვის ნაკლებია მის საბალანსო ღირებულებაზე, ზარალის თანხა, რომელიც აქტივის საბალანსო ღირებულებასა და სამართლიან ღირებულებას შორის სხვაობის ტოლია, დაუყოვნებლივ უნდა აღიარდეს.
ფინანსური იჯარის დროს, აუცილებელი არ არის ამგვარი კორექტირება, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც: (ა) აქტივის ღირებულება გაუფასურებულია და (ბ) აუცილებელია ანალოგიური გაუფასურების აღიარება უზრუნველყოფილი იყოს ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო ან ეროვნული სტანდარტებით გაუფასურების შესახებ, რომელსაც იყენებს ერთეული.
მოიჯარისა და მეიჯარისათვის განსაზღვრული განმარტებითი მოთხოვნები თანაბრად ეხება აქტივის უკუიჯარის პირობით გაყიდვის ოპერაციებსაც. მნიშვნელოვანი საიჯარო ხელშეკრულებების ზოგადი აღწერის მოთხოვნა განაპირობებს ინფორმაციის გახსნას, ხელშეკრულებით გათვალისწინებული უნიკალური ან განსაკუთრებული დებულებების, ან აქტივის უკუიჯარის პირობით გაყიდვის ოპერაციებით გათვალისწინებული პირობების შესახებ.
უკუიჯარის პირობით გაყიდვის ოპერაციების მიმართ შესაძლოა გამოყენებულ იქნეს ინფორმაციის გახსნის ცალკეული კრიტერიუმი, რომელიც მოცემულია სსბასს 1-ში.
გარდამავალი დებულებები
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
83-ე პუნქტის თანახმად, წინამდებარე სტანდარტის რეტროსპექტული გამოყენება რეკომენდებულია და არა სავალდებულო იმ ერთეულების მიერ, რომლებმაც უკვე მიიღეს ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდი და განზრახული აქვთ, იმუშაონ ახლად გამოცემული სსბასს-ების თანახმად. იმ შემთხვევაში, თუ სტანდარტი არ არის რეტროსპექტულად გამოყენებული, მანამდე არსებული ნებისმიერი ფინანსური იჯარის ნაშთი მეიჯარის მიერ მიიჩნევა როგორც სათანადოდ ასახული და შემდეგ მოხდება მისი აღრიცხვა წინამდებარე სტანდარტის დებულების შესაბამისად.
82. ერთეულები, რომლებიც უკვე გადავიდნენ ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდის გამოყენებაზე და განზრახული აქვთ, იმუშაონ გამოქვეყნებული სსბასს-ების შესაბამისად, შეიძლება ფლობდნენ მანამდე არსებულ ფინანსურ იჯარას, რაც შესაძლოა, აქტივებად და ვალდებულებებად იყო აღიარებული ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში. ასეთ შემთხვევაში, რეკომენდებულია წინამდებარე სტანდარტის რეტროსპექტული გამოყენება არსებულ ფინანსურ იჯარებთან მიმართებაში. რეტროსპექტულმა გამოყენებამ შესაძლოა გამოიწვიოს ამგვარი აქტივებისა და ვალდებულებების ხელახალი ფორმულირება. ამგვარი აქტივებისა და ვალდებულებების ხელახალი ფორმულირება სავალდებულოა, მხოლოდ სტანდარტის რეტროსპექტული გამოყენების შემთხვევაში.
83. ერთეული, რომელიც ადრე იყენებდა სსბასს 13-ს (2001), ვალდებულია, რესტროსპექტულად გამოიყენოს ამ სტანდარტით შეტანილი ცვლილებები, ყველა საიჯარო ხელშეკრულების მიმართ, რომელთა აღიარებაც მან მოახდინა მითითებული სტანდარტის შესაბამისად, ხოლო იმ შემთხვევაში, თუ სსბასს 13 (2001) არ გამოიყენებოდა რეტროსპექტულად - მაშინ ყველა საიჯარო ხელშეკრულების მიმართ, რომელიც ძალაში შევიდა სსბასს 13-ის (2001) პირველად გამოყენების შემდეგ და აღიარებული იყო ამ სტანდარტის შესაბამისად.
84. სსბასს 13-ის (2001) გარდამავალი დებულებები უზრუნველყოფს ერთეულებს ხუთ წლამდე პერიოდით, რაც გამიზნულია ნებისმიერი იჯარის აღიარებისთვის მისი პირველადი გამოყენების დღიდან. ერთეულებს, რომლებსაც მანამდე გამოყენებული ჰქონდათ სსბასს 13 (2001), შეუძლიათ ისარგებლონ აღნიშნული ხუთწლიანი გარდამავალი პერიოდით, დაწყებული სსბასს 13-ის (2001) პირველადი გამოყენების თარიღიდან.
84ა. ერთეული, რომელიც ადრე იყენებდა სსბასს 13-ს (2006), ვალდებულია მოახდინოს მიმდინარე მიწის იჯარის ელემენტების კლასიფიკაციის ხელახალი შეფასება იმ რიცხვში, რა რიცხვშიც მოხდება ცვლილებების მიღება, 85ა პუნქტის მიხედვით, აღნიშნული იჯარის დასაწყისისთვის არსებული ინფორმაციის საფუძველზე. ერთეული ვალდებულია ახლადკვალიფიცირებული ფინანსური იჯარა აღიაროს რეტროსპექტულად სსბასს 3-ის -სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები - შესაბამისად. მიუხედავად ამისა, თუ ერთეული არ ფლობს ცვლილებების რეტროსპექტულად გამოყენებისათვის საჭირო ინფორმაციას, იგი ვალდებულია:
(ა) გაითვალისწინოს ცვლილებები აღნიშნულ იჯარებთან მიმართებაში, ცვლილებების მიღების თარიღისთვის არსებული ფაქტებისა და გარემოებების საფუძველზე; და
(ბ) აღიაროს აქტივი და ვალდებულება, რომელიც მიწის იჯარასთან არის დაკავშირებული და რომლის ახლებური კლასიფიკაციაც ხდება, როგორც მოცემული რიცხვისათვის ფინანსური იჯარის სამართლიანი ღირებულება. სამართლიან ღირებულებებს შორის ნებისმიერი სხვაობის აღიარება ხდება ნამეტში ან დეფიციტში.
ძალაში შესვლის თარიღი
ერთეული ვალდებულია, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის 2008 წლის 1 იანვრის ჩათვლით, ან მის შემდგომ პერიოდში. ასევე, მისაღებია მისი ადრეული გამოყენება. თუ ერთეული წინამდებარე სტანდარტს იყენებდა 2008 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდებისთვის, იგი ვალდებულია განმარტოს აღნიშნული ფაქტი.
85ა. მე–19 და მე–20 პუნქტები გაუქმდა, ხოლო 20 (ა) და 84 (ა) პუნქტები შეივსო 2010 წლის ნოემბერში გამოცემული სსბასს-ების გაუმჯობესებით. ერთეული ვალდებულია, ეს ცვლილებები გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის, 2012 წლის 1 იანვრიდან და მის შემდგომ პერიოდში. ასევე, რეკომენდებულია უფრო ადრეული გამოყენება. იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2012 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდებისთვის, იგი ვალდებულია, გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
85ბ. პუნქტები 25-ე, 26-ე და 27-ე შეიცვალა სსბასს 32-ით - შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები: უფლების გადამცემი - რომელიც გამოიცა 2011 წლის ოქტომბერში. ერთეული ვალდებულია, აღნიშნული ცვლილებები გამოიყენოს ყოველწლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის, 2014 წლის 1 იანვრიდან, მის შემდგომ პერიოდში. ასევე, რეკომენდებულია უფრო ადრეული გამოყენებაც. იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2014 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდებისთვის, იგი ვალდებულია განმარტოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად, გამოიყენოს სსბასს 32 და სსბასს 5-ის მე– 6 და 42ა პუნქტებში, სსბასს 17-ის მე–5, მე–7 და 107 გ პუნქტებში, სსბასს 29-ის 125ა და მე–2 პუნქტებში, სსბასს 31-ის 132 ა და მე–6 პუნქტებში შეტანილი ცვლილებები.
85გ. 79-ე, მე-80 და 86-ე პუნქტები შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
85დ. მე-3 და მე-4 პუნქტები ამოღებულია 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
სსბასს 13 (2001) -ის გაუქმება
წინამდებარე სტანდარტი ცვლის 2001 წელს გამოცემულ სსბასს 13-ს, იჯარა.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 13-ის შემადგენელი ნაწილი.
სსბასს 13-ის განახლება, ბასსს-ის გაუმჯობესებული 2003 წლის გენერალური პროექტის შედეგად.
შესავალი
დს1. სსბასსს-ის ფასს-ებთან დაახლოების პროგრამა სსბასსს-ის სამუშაო პროგრამის მნიშვნელოვან ელემენტს წარმოადგენს. სსბასსს-ის პოლიტიკა გულისხმობს სსბასს-ების დარიცხვის მეთოდის თანხვედრას ბასსს-ის მიერ გამოცემულ ფასს-ებთან, სადაც ეს მართებულია საჯარო სექტორის ერთეულებთან მიმართებით.
დს2. დარიცხვის მეთოდზე აგებულ სსბასსს-ებში, რომლებიც ემთხვევა ფასს-ებს, შენარჩუნებულია მოთხოვნები, სტრუქტურა და ფასს-ების ტექსტი, იმ შემთხვევაში, თუ არ არსებობს რაიმე სპეციფიკური მიზეზი საჯარო სექტორისთვის დადგენილი პირობებიდან გადახვევისთვის. ანალოგიური ფასს-იდან გადახვევის შემთხვევას ადგილი აქვს, როდესაც ფასს-ში მოთხოვნები და ტერმინოლოგია საჯარო სექტორისათვის შესაფერისი არ არის ან, როდესაც საჭიროა დამატებითი კომენტარი, ან მაგალითების თანდართვა საჯარო სექტორის კონტექსტში კონკრეტული მოთხოვნების ილუსტრირების მიზნით. სსბასს-ებსა და ფასს-ების ვერსიას შორის სხვაობა დგინდება სსბასს-სა და ფასს-ის შედარების გზით, რომელიც ყოველ ცალკეულ სსბასს-შია შეტანილი.
დს3. 2002 წლის მაისში ბასსს-მა, გენერალური გაუმჯობესების პროექტის ფარგლებში, გამოსცა ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ 13-ში (ბასს)2 შესატანი სავარაუდო ცვლილებების განსახილველი პროექტი. ბასსს-ის გენერალური გაუმჯობესების პროექტი მიზნად ისახავდა „სტანდარტებში არსებული ალტერნატიული მიდგომების, გამეორებებისა და წინააღმდეგობების შემცირებას ან აღმოფხვრას, გარკვეულ საკითხებზე თანხვედრის მიღწევასა და სხვა გაუმჯობესებას.“ ბასს-ების საბოლოო ვერსიები გამოიცა 2003 წლის დეკემბერში.
დს4. 2001 წლის დეკემბერში გამოცემული სსბასს 13 ეფუძნებოდა ბასს 17-ს - იჯარა (განახლდა 1997 წელს), რომელიც ხელახლა გამოიცა 2003 წლის დეკემბერში. 2003 წლის მეორე ნახევარში სსბასს-ის საბჭოს წინამორბედმა ორგანომ, საჯარო სექტორის კომიტეტმა (სსკ),3 განახორციელა სსბასს-ების გაუმჯობესების პროექტი, რათა სსბასს-ები შესაბამისობაში მოეყვანა 2003 წლის დეკემბერში გამოცემულ გაუმჯობესებულ ბასს-ებთან.
დს5. სსბასსს-მა გადაამოწმა გაუმჯობესებული ბასს 17 და ზოგადად დაეთანხმა ბასსს-ს, ბასს-ის გადახედვის მიზეზებსა და მასთან დაკავშირებულ ცვლილებებთან დაკავშირებით. (ბასსს-ის დასკვნის საფუძველი აქ არ არის წარმოდგენილი. ბასსს-ის ყოველმხრივი სააბონენტო მომსახურების ხელმომწერებს შეუძლიათ გაეცნონ დასკვნით დებულებებს ბასსს-ს ვებ-გვერდზე www.iasb.org. იმ შემთხვევებში, როდესაც სსბასს განსხვავდება შესაბამისი ბასს-იდან, სტანდარტის დასკვნის საფუძველში, საჯარო სექტორისათვის დამახასიათებელი სპეციფიკური მიზნებიდან გამომდინარე, ახსნილია თუ რამ განაპირობა ეს.
დს6. .ბასს 17 შემდგომში შეიცვალა ფასს-ის შესაბამისად, რომელიც გამოიცა 2003 წლის დეკემბერში. სსბასს 13 არ შეიცავს თანმიმდევრობით ცვლილებებს, რომლებიც წარმოიშობა 2003 წლის დეკემბერში გამოქვეყნებული ფასს-ების შესაბამისად. ამგვარ შემთხვევას ადგილი აქვს იმის გამო, რომ სსბასს-ს ჯერ არ გადაუხედავს და არ ჩამოუყალიბებია აზრი საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ფასს-ების მოთხოვნების შესაბამისობასთან დაკავშირებით.
სსბასს 13-ის შესწორება ბასსს–ის მიერ 2009 წელს გამოცემული ფასს-ების გაუმჯობესების დოკუმენტის შედეგად
დს7. ბასს 17-ის განახლებული ვერსია გადახედილ იქნა სსბასსს-ის მიერ, რომელიც შესულია ფასს-ების გაუმჯობესებულ ვერსიაში და გამოცემულია ბასსს-ის მიერ 2009 წლის აპრილში. იგი, ზოგადად, ეთანხმება ბასსს-ის საფუძველს, სტანდარტის განახლების თაობაზე. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ არ არსებობდა რაიმე კონკრეტული მიზეზი საჯარო სექტორისთვის არ მიეღო ეს ცვლილებები.
სსბასს 13–ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს8. სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
მითითებები დანერგვაზე
წინამდებარე მითითებები თან ერთვის სსბასს 13-ს, მაგრამ არ წარმოადგენს მის ნაწილს.
იჯარის კლასიფიკაცია
მდ1. ქვემოთ მოცემული დიაგრამა დაგეხმარებათ დაადგინოთ, თუ რომელ კლასიფიკაციას მიაკუთვნოთ იჯარა, ფინანსურს თუ საოპერაციოს. ფინანსური იჯარა გულისხმობს აქტივთან დაკავშირებული ყველა მნიშვნელოვანი რისკისა და სარგებლის გადაცემას მოიჯარეზე, რაც დამახასიათებელია აქტივის საკუთრებაში ფლობასთან. საოპერაციო იჯარაში კი იგულისხმება ყველა სხვა იჯარა, გარდა ფინანსური იჯარისა.
მდ2. ქვემოთ სქემაში მოცემული მაგალითები არ ასახავს ყველა იმ შესაძლო სიტუაციას, როდესაც იჯარა კლასიფიცირდება როგორც ფინანსური იჯარა. ამასთან, სავალდებულო არ არის, რომ ფინანსურ იჯარად კლასიფიკაცია მხოლოდ მოცემული გზით მოხდეს.
მდ3. .ქვემოთ მოცემულ სქემაზე ფრჩხილებში ჩასმული რიცხვები წინამდებარე სტანდარტის პუნქტების ნომრებია.
ფინანსური იჯარის ბუღალტრული აღრიცხვა მეიჯარის მიერ
მდ4. წინამდებარე სქემაზე ფრჩხილებში ჩასმული რიცხვები წინამდებარე სტანდარტის პუნქტების ნომრებია.
ფინანსური იჯარის ბუღალტრული აღრიცხვა მოიჯარის მიერ
მდ5. მოცემულ სქემაზე ფრჩხილებში ჩასმული რიცხვები წინამდებარე სტანდარტის პუნქტების ნომრებია.
უკუიჯარის პირობით გაყიდვის ოპერაციებიდან წარმოქმნილი საოპერაციო იჯარა
მდ6. უკუიჯარის პირობით გაყიდვის ოპერაციების შედეგად წარმოქმნილი საოპერაციო იჯარიდან შესაძლოა მიღებულ იქნეს მოგება ან ზარალი, რომლის განსაზღვრა და აღრიცხვა დამოკიდებულია იჯარით გაცემული აქტივის საბალანსო ღირებულებაზე, სამართლიან ღირებულებასა და გასაყიდ ფასზე. ქვემოთ მოცემული ცხრილი შეიცავს წინამდებარე სტანდარტით განსაზღვრულ მოთხოვნებს სხვადასხვა შემთხვევისათვის.
| სამართლიანი ღირებულების ტოლი გასაყიდი ფასი (პუნქტი 65) |
საბალანსო ღირებულება, რომელიც უტოლდება სამართლიან ღირებულებას | სამართლიან ღირებულებაზე ნაკლები საბალანსო ღირებულება |
სამართლიან ღირებულებაზე მეტი საბალანსო ღირებულება |
| მოგება | არ არის მოგება | მოგება აღიარდება დაუყოვნებლივ | არ არის მოგება |
| ზარალი | არ არის ზარალი | არ არის ზარალი | ზარალი აღიარდება დაუყოვნებლივ |
| სამართლიან ღირებულებაზე ნაკლები გასაყიდი ფასი (პუნქტი 65) |
საბალანსო ღირებულება, რომელიც უტოლდება სამართლიან ღირებულებას | სამართლიან ღირებულებაზე ნაკლები საბალანსო ღირებულება |
სამართლიან ღირებულებაზე მეტი საბალანსო ღირებულება |
| მოგება | არ არის მოგება | მოგება აღიარდება დაუყოვნებლივ | არ არის მოგება (შენიშვნა 1) |
| ზარალის კომპენსაცია არ ხდება დაბალი საბაზრო ფასის მქონე მომავალი საიჯარო გადასახდელებით |
ზარალი აღიარდება დაუყოვნებლივ | ზარალი აღიარდება დაუყოვნებლივ | (შენიშვნა 1) |
| ზარალის კომპენსაცია ხდება დაბალი საბაზრო ფასის მქონე
მომავალი საიჯარო გადასახდელებით |
ხდება ზარალის გადავადება და ამორტიზება |
ხდება ზარალის გადავადება და ამორტიზება |
(შენიშვნა 1) |
| სამართლიან ღირებულებაზე ნაკლები გასაყიდი ფასი (პუნქტი 65) |
საბალანსო ღირებულება, რომელიც უტოლდება სამართლიან ღირებულებას | სამართლიან ღირებულებაზე ნაკლები საბალანსო ღირებულება |
სამართლიან ღირებულებაზე მეტი საბალანსო ღირებულება |
| მოგება | ხდება მოგების გადავადება და ამორტიზება |
ხდება მოგების გადავადება და ამორტიზება (შენიშვნა 2) |
ხდება მოგების გადავადება და ამორტიზება (შენიშვნა 3) |
| ზარალი | არ არის ზარალი | არ არის ზარალი | (შენიშვნა 1) |
შენიშვნა 1 ცხრილის ამ ნაწილში განხილულია ის გარემოებები, რომელთა მიმართ გამოიყენებოდა წინამდებარე სტანდარტის 75-ე პუნქტი. 75-ე პუნქტით მოითხოვება აქტივის საბალანსო ღირებულების ჩამოწერა მის სამართლიან ღირებულებამდე, როდესაც ადგილი აქვს აქტივის უკუიჯარის პირობით გაყიდვას.
შენიშვნა 2 ნამეტი მოგების (გასაყიდი ფასის მეტობა სამართლიან ღირებულებაზე) გადავადება და ამორტიზება ხდება აქტივის მომსახურების მოსალოდნელ პერიოდზე. საბალანსო ღირებულებაზე სამართლიანი ღირებულების ნამეტის ნებისმიერი თანხა დაუყოვნებლივ აღიარდება (73-ე პუნქტი).
შენიშვნა 3 მოგება წარმოადგენს სამართლიან ღირებულებასა და გასაყიდ ფასს შორის სხვაობას, რადგან საბალანსო ღირებულების ჩამოწერა სამართლიან ღირებულებამდე მოხდებოდა 75-ე პუნქტის შესაბამისად.
ფინანსურ საიჯარო ხელშეკრულებაში ნაგულისხმევი საპროცენტო განაკვეთის გაანგარიშება
მდ7. წინამდებარე სტანდარტი (პუნქტი 28) მოიჯარეებს ავალდებულებს, ფინანსური იჯარით აღებული აქტივებისთვის აწარმოონ საიჯარო ხელშეკრულებაში ნაგულისხმევი საპროცენტო განაკვეთის გაანგარიშება, როდესაც ეს შესაძლებელია. 34-ე პუნქტი მოიჯარეებს ავალდებულებს, საიჯარო გადასახდელები გაანაწილონ, დარიცხული ფინანსური ხარჯებისა და გადაუხდელი ვალდებულებების შემცირების პროპორციულად, იჯარაში ნაგულისხმევი საპროცენტო განაკვეთის გამოყენების საშუალებით. ბევრ საიჯარო შეთანხმებაში პირდაპირ არის მითითებული იჯარაში ნაგულისხმევი საპროცენტო განაკვეთი, მაგრამ ზოგ ხელშეკრულებაში ეს გათვალისწინებული არ არის. იმ შემთხვევაში, თუ საიჯარო შეთანხმებაში განსაზღვრული არ არის ნაგულისხმევი საპროცენტო განაკვეთი, მოიჯარე ვალდებულია თავად გამოთვალოს საპროცენტო განაკვეთი, დისკონტირებული ღირებულების ფორმულის საშუალებით. ფინანსური გამომთვლელები და ელექტრონული ცხრილები ავტომატურად გაიანგარიშებენ იჯარაში ნაგულისხმევ საპროცენტო განაკვეთს. როდესაც ეს ხელმისაწვდომი არ არის, ერთეულს შეუძლია ისარგებლოს დისკონტირებული ღირებულების ფორმულით და მექანიკურად გამოთვალოს განაკვეთი. წინამდებარე მითითებაში ილუსტრირებულია საპროცენტო განაკვეთის გამოთვლის ორი ნაცადი მეთოდი: პრაქტიკული ცდისა და ინტერპოლაციის. საპროცენტო განაკვეთის მისაღებად ორივე მეთოდში გამოყენებულია დისკონტირებული ღირებულების ფორმულა.
მდ8. დისკონტირებული ღირებულების ფორმულის სხვადასხვა ვარიანტები ფართოდ ხელმისაწვდომია ბუღალტრული აღრიცხვისა და ფინანსურ სახელმძღვანელოებში. მინიმალური საიჯარო გადასახდელების (MLP) დისკონტირებული ღირებულების (PV) გაანგარიშება ხდება შემდეგი ფორმულის საშუალებით:
სადაც:
“S” არის გარანტირებული ნარჩენი ღირებულება
“A” არის რეგულარული პერიოდული გადასახდელი
“r” არის იჯარაში ნაგულისხმევი ციკლური საპროცენტო განაკვეთია, გამოსახული ათწილადის სახით
“n” იჯარის ვადაში პერიოდების რაოდენობას ასახავს.
მაგალითი
მდ8. განყოფილება X ავტომანქანის შესაძენად შეთანხმებას აფორმებს, ფინანსური იჯარის საფუძველზე. ავტომანქანის სამართლიანი ღირებულება იჯარის დასაწყისში 25,000 სავალუტო ერთეულია; წლიური საიჯარო გადასახდელი 5,429 სავალუტო ერთეული, რომელიც გადახდას პერიოდის ბოლოს ექვემდებარება; იჯარის ვადა 4 წელია; გარანტირებული ნარჩენი ღირებულება 10 სავალუტო ერთეულია. იჯარის ხელშეკრულება არ ითვალისწინებს რაიმე დამატებით მომსახურებას, ავტომანქანის მიმართ. განყოფილება X პასუხისმგებელია, ავტომანქანის ყველა მიმდინარე ხარჯი გასწიოს, დაზღვევის, საწვავისა და ტექნიკური მომსახურების ჩათვლით. საიჯარო ხელშეკრულებაში განსაზღვრული არ არის იჯარაში ნაგულისხმევი საპროცენტო განაკვეთი. განყოფილების ზღვრული სასესხო საპროცენტო განაკვეთი წლიური 7%-ია. რამდენიმე საფინანსო ორგანიზაცია რეკლამას უწევს სესხებს, რომლებიც უზრუნველყოფილია ავტომანქანებით, რომელთა საპროცენტო განაკვეთი მერყეობს 7,5%-დან 10%-მდე.
ცდის და შეცდომის მეთოდი
მდ9. გაანგარიშება არის იტერაციული პროცესი - რაც ნიშნავს, რომ მოიჯარემ უნდა გააკეთოს ყველაზე რეალური ვარაუდი, საპროცენტო განაკვეთთან დაკავშირებით და გამოთვალოს მინიმალური საიჯარო გადასახდელი და შემდეგ შედეგი შეადაროს იჯარის დასაწყისში იჯარით გაცემული აქტივის სამართლიან ღირებულებას. თუ შედეგი უფრო ნაკლებია, ვიდრე სამართლიანი ღირებულება, ეს იმას ნიშნავს რომ არჩეული საპროცენტო განაკვეთი ზედმეტად მაღალია; თუ შედეგი აღემატება სამართლიან ღირებულებას, ესე იგი არჩეული საპროცენტო განაკვეთი ზედმეტად დაბალია. იჯარაში ნაგულისხმევი საპროცენტო განაკვეთი ის განაკვეთია, რომელიც გამოიყენება, როდესაც მინიმალური საიჯარო გადასახდელის დისკონტირებული ღირებულება ტოლია იჯარით გაცემული აქტივის იჯარის დასაწყისში არსებული სამართლიანი ღირებულებისა.
მდ10. განყოფილება X-ს, ასეთ შემთხვევაში, შეუძლია გაანგარიშებები დაიწყოს საუკეთესო შეფასების გამოყენებით, მაგალითად მისი ზღვრული საპროცენტო განაკვეთით, ანუ წლიური 7%-ით, რომელიც ზედმეტად დაბალია. შემდეგ ის გამოიყენებს მაქსიმუმ შესაძლებელ განაკვეთს, მაგალითად წლიურ 10%-იან განაკვეთს იმ სესხებისთვის, რომელთა უზრუნველყოფა ხდება ავტომანქანით, რომელიც ზედმეტად მაღალი გამოდგება. რამდენიმე გაანგარიშების შემდეგ, მიიღებს სწორ საპროცენტო განაკვეთს, რომელიც წელიწადში 8,5%-ია.
მდ11. საპროცენტო განაკვეთის გასაანგარიშებლად, დეპარტამენტი იყენებს ზემოთ მოცემულ PV(MLP) ფორმულას, სადაც:
S = 10,000 n = 4 r = ათწილადებში გამოხატული წლიური საპროცენტო განაკვეთი
A = 5,429 სამიზნე PV(MLP) = 25,000
მდ12. განყოფილება X-ის 7%-იანი (0.07) წლიური ზღვრული სასესხო საპროცენტო განაკვეთი (რიცხვები დამრგვალებულია):
= 7,629 + 18,390
= 26,019
მდ13. ზღვრული სასესხო საპროცენტო განაკვეთის გამოყენებისას PV(MLP) უფრო მაღალია, ვიდრე იჯარით გაცემული აქტივის სამართლიანი ღირებულება, ამიტომ იჯარის ხელშეკრულებაში ნაგულისხმევია უფრო მაღალი განაკვეთი. განყოფილებამ უნდა გააკეთოს გაანგარიშებები სხვა განაკვეთების გამოყენებით, რათა დაადგინოს ფაქტობრივი განაკვეთი (რიცხვები დამრგვალებულია):
PV(MLP) 7.5%-ზე = 25,673 საპროცენტო განაკვეთი ზედმეტად დაბალია
PV(MLP) 10%-ზე = 24,040 საპროცენტო განაკვეთი ზედმეტად მაღალია
PV(MLP) 9%-ზე = 24,674 საპროცენტო განაკვეთი ზედმეტად მაღალია
PV(MLP) 8%-ზე = 25,333 საპროცენტო განაკვეთი ზედმეტად დაბალია
PV(MLP) 8.5%-ზე = 25,000 საპროცენტო განაკვეთი სწორია
მდ14. განყოფილება ამჯერად გამოიყენებს 8.5%-იან საპროცენტო განაკვეთს საიჯარო გადახდების გასანაწილებლად ფინანსურ დანახარჯსა და საიჯარო ვალდებულების შემცირებას შორის, როგორც ქვემოთ ცხრილშია ნაჩვენები.
ინტერპოლაციის მეთოდი
მდ15. იჯარის ხელშეკრულებაში ნაგულისხმევი საპროცენტო განაკვეთის გასაანგარიშებლად მოიჯარემ თავდაპირველად უნდა გამოთვალოს დისკონტირებული ღირებულება ისეთი საპროცენტო განაკვეთისა, რომელიც ზედმეტად მაღალია და შემდეგ კი ისეთი, რომელიც ძალიან დაბალია. სხვაობა (აბსოლუტურ მაჩვენებლებში) მიღებულ შედეგებსა და ფაქტობრივ წმინდა დისკონტირებულ ღირებულებას შორის ის მონაცემია, რომლის გამოყენებაც შემდეგში ხდება სწორი საპროცენტო განაკვეთის ინტერპოლაციისთვის. ზემოთ მითითებული მონაცემებისა და 7% და 10% იანი განაკვეთების შედეგების გამოყენებით, მოხდება ფაქტობრივი განაკვეთის ინტერპოლაცია, რომელიც მოცემულია ქვემოთ (რიცხვები დამრგვალებულია):
PV 7% -ზე= 26,019, სხვაობა = 1,019 (i.e., 26,019 – 25,000)
PV 10%-ზე = 24,040, სხვაობა = 960 (i.e., 24,040 – 25,000)
= 7% + (3% × 0.5)
= 7% + 1.5%
= 8.5%
მდ16. განყოფილება X ამჯერად ისარგებლებს 8,5%-იანი საპროცენტო განაკვეთით, რათა ასახოს იჯარა თავის საბუღალტრო წიგნებში და საიჯარო გადასახადები გაანაწილოს ვალდებულების შესამცირებლად, ისე, როგორც ეს ქვემოთ არის მოცემული.
საიჯარო გადასახდელების განაწილება (რიცხვები დამრგვალებულია)
| წელი 0 | წელი 1 | წელი 2 | წელი 3 | წელი 4 | |
| PV საიჯარო ვალდებულების საწყისი ნაშთი | 25,000 | 25,000 | 21,696 | 18,110 | 14,221 |
| საპროცენტო ხარჯი | – | 2,125 | 1,844 | 1,539 | 1,209 |
| ვალდებულების შემცირება | – | 3,304 | 3,585 | 3,890 | 14,221* |
| საიჯარო ვალდებულების საბოლოო ნაშთი | 25,000 | 21,696 | 18,110 | 14,221 | – |
* მოიცავს გარანტირებული ნარჩენი ღირებულების გადასახდელს.
ბასს 17-თან შედარებასსბასს 13 - იჯარა - ძირითადად, შედგენილია ბასს 17-ის საფუძველზე და მოიცავს ბასს-17-ში ფასს-ების გაუმჯობესების პროექტის ფარგლებში შესულ ცვლილებებს, რომელიც გამოიცა 2009 წლის აპრილში. მთავარი განსხვავება სსბასს 13-სა და ბასს 17-ს შორის მდგომარეობს შემდეგში:
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-11 ⬇
დანართი №9სსბასს 14--ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენებიგამომცემლისაგანწინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს), ძირითადად, ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ 10-ს (ბასს 10) - ბალანსის შედგენის თარიღის შემდეგი მოვლენები (2003 წლის განახლებული ვერსია). ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების ფონდის (ფასსფ) ნებართვით, ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) წინამდებარე გამოცემაში გამოყენებულია ამონარიდები ბასს 10-დან. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში, შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
სსბასს 14--ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენებისსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 14 - ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენები - გამოიცა 2001 წლის დეკემბერში. 2006 წლის დეკემბერში სსბასსს-მ გამოსცა სსბასს 14–ის განახლებული ვერსია. მოგვიანებით სსბასს 14 –ში ცვლილებები შევიდა შემდეგი სსბასს-ების შესაბამისად:
|
|---|
სსბასს 14-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
|
|---|---|---|
| შესავალი ნაწილი | ამოღებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 3 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 4 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 15 | შეცვლილია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 16 | შეცვლილია | სსბასს–ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 21 | შეცვლილია | სსბასს–ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 31 | შეცვლილია | სსბასს–ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 32ა | დამატებულია | სსბასს–ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 32ბ | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 32გ | დამატებულია | სსბასს–ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 32დ | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 32ე | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 33 | შეცვლილია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
2006 წლის დეკემბერი
სსბასს 14--ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენები
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1
მოქმედების სფერო 2–4
განმარტებები 5
ფინანსური ანგარიშგების გამოცემის ნებართვა 6–8
აღიარება და შეფასება 9–16
ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მაკორექტირებელი
მოვლენები 10–11
ანგარიშგების თარიღის შემდგომი არამაკორექტირებელი
მოვლენები... 12–13
დივიდენდები ან მსგავსი განაწილებები 14–16
ფუნქციონირებადი ერთეული 17–25
რესტრუქტურიზაცია 25
განმარტებითი შენიშვნები 26–31
განმარტებები, ფინანსური ანგარიშგების გამოცემის ნებართვის
გაცემის თარიღის შესახებ 26–27
განმარტებით შენიშვნებში ინფორმაციის განახლება, ანგარიშგების თარიღისათვის არსებული მდგომარეობის შესახებ 28–29
განმარტებები ანგარიშგების თარიღის შემდგომი არამაკორექტირებელი მოვლენების შესახებ... 30–31
ძალაში შესვლის თარიღი 32–33
სსბასს 14-ის (2001) გაუქმება 34
დანართი: სხვა სსბასს-ებში შესწორებები
დასკვნის საფუძველი
ბასს 10-თან შედარება
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 14 - ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენები - ჩამოყალიბებულია 1-34 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 14 აღქმულ უნდა იქნეს მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. სსბასს 3 - სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები - იძლევა სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს, დეტალური მითითებების არარსებობის შემთხვევაში. |
|---|
მიზანი
წინამდებარე სტანდარტის მიზანია, განსაზღვროს:
(ა) როდის უნდა მოახდინოს ერთეულმა თავისი ფინანსური ანგარიშგების კორექტირება, ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენების გამო; და
(ბ) განმარტებები, რომლებიც ერთეულმა უნდა გააკეთოს იმ თარიღის შესახებ, როდესაც მიღებულ იქნა ნებართვა, ფინანსური ანგარიშგების გამოცემისთვის და ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენების შესახებ.
სტანდარტი ასევე მოითხოვს, რომ ერთეულმა არ მოამზადოს თავისი ფინანსური ანგარიშგება „ფუნქციონირებადი ერთეულის“ დაშვების საფუძველზე, თუ ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენები მიუთითებს, რომ ფუნქციონირებადობის დაშვება არ არის შესაფერისი.
მოქმედების სფერო
ერთეულმა, რომელიც ფინანსურ ანგარიშგებას ამზადებს და წარადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდის საფუძველზე, ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენების ბუღალტრულ აღრიცხვასა და განმარტებით შენიშვნებში უნდა გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი.
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
განმარტებები
წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენები არის როგორც ხელსაყრელი, ისე არახელსაყრელი მოვლენები, რომლებიც ხდება ანგარიშგების თარიღის შემდეგ და იმ თარიღამდე, როდესაც ხდება ფინანსური ანგარიშგების გამოსაცემად ნებართვის მიღება. შეიძლება გამოიყოს ორი ტიპის მოვლენა:
(ა) მოვლენები, რომლებიც იძლევა მტკიცებულებებს ანგარიშგების თარიღისათვის არსებულ პირობებზე (ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მაკორექტირებელი მოვლენები); და
(ბ) მოვლენები, რომლებიც მიგვანიშნებს იმ პირობებზე, რომლებიც წარმოიშვა ანგარიშგების თარიღის შემდგომ პერიოდში (ანგარიშგების თარიღის შემდგომი არამაკორექტირებელი მოვლენები).
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
ფინანსური ანგარიშგების გამოცემის ნებართვა
იმისათვის, რომ განისაზღვროს, რომელი მოვლენები აკმაყოფილებს ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენების განმარტებას, აუცილებელია განვსაზღვროთ როგორც ანგარიშგების თარიღი, ასევე თარიღი, როდესაც გაიცა ფინანსური ანგარიშგების გამოცემის ნებართვა. ანგარიშგების თარიღი წარმოადგენს საანგარიშგებო პერიოდის ბოლო დღეს, რომელსაც უკავშირდება ფინანსური ანგარიშგება. ფინანსური ანგარიშგების გამოცემის ნებართვის გაცემის თარიღი ის თარიღია, როდესაც მოხდა ფინანსური ანგარიშგების დამტკიცება, ინდივიდუალური პირის ან ხელმძღვანელობასთან არსებული ორგანოს მიერ საბოლოო ფინანსური ანგარიშგების გამოსაცემად. აღნიშნულ ფინანსურ ანგარიშგებაზე წარმოდგენილია აუდიტის მოსაზრება. ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენები წარმოადგენს როგორც ხელსაყრელ, ასევე არახელსაყრელ მოვლენებს, რომლებიც ხდება ანგარიშგების თარიღსა და იმ თარიღს შორის, როდესაც ფინანსური ანგარიშგების გამოცემის ნებართვა გაიცა, მაშინაც კი, თუ ეს მოვლენები მოხდა: (ა) ნამეტის ან დეფიციტის შესახებ გამოცხადების გამოქვეყნების შემდეგ, (ბ) კონტროლირებადი ორგანოს მიერ ფინანსური ანგარიშგების გამოცემის ნებართვის გაცემის შემდეგ, ან (გ) ფინანსურ ანგარიშგებასთან დაკავშირებული სხვა რაიმე კონკრეტული ინფორმაციის გამოქვეყნების შემდეგ.
ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისა და გამოცემისთვის ნებართვის გაცემის პროცესი, ერთი და იმავე ან სხვადასხვა იურისდიქციის ფარგლებში მყოფი სხვადასხვა ტიპის ერთეულების შემთხვევაში, შესაძლოა განსხვავდებოდეს და ეს შესაძლოა დამოკიდებული იყოს ერთეულის ხასიათზე, მმართველი ორგანოს სტრუქტურაზე, აღნიშნული ერთეულისადმი არსებულ კანონით დადგენილ მოთხოვნებზე და ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისა და საბოლოო სახით ჩამოყალიბების შემდგომ პროცედურებზე. ცალკეული სამთავრობო დაწესებულებების ფინანსური ანგარიშგების გამოცემისთვის ნებართვის გაცემაზე პასუხისმგებლობა შეიძლება ეკისრებოდეს ცენტრალური საფინანსო დაწესებულების ხელმძღვანელს (მთავარ ხელმძღვანელ პირს ფინანსურ საკითხებში/სახელმწიფო ორგანოს ბუღალტერს, როგორიცაა, მაგალითად, კონტროლიორი ან მთავარი ბუღალტერი). მთავრობის ერთიანი კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების გამოცემისთვის ნებართვის გაცემაზე პასუხისმგებლობა შეიძლება ეკისრებოდეს ერთდროულად ცენტრალური საფინანსო დაწესებულების ხელმძღვანელს (ან მთავარ ხელმძღვანელ პირს ფინანსურ საკითხებში, როგორიცაა, მაგალითად, კონტროლიორი ან მთავარი ბუღალტერი) და ფინანსთა მინისტრს (ან მასთან გათანაბრებულ პირს).
ზოგიერთ შემთხვევაში, გამოცემისთვის ნებართვის გაცემის პროცესში, ბოლო ეტაპზე, ერთეულს მოეთხოვება თავისი ფინანსური ანგარიშგება წარუდგინოს სხვა ორგანოს (მაგ., საკანონმდებლო ორგანოს, როგორიცაა პარლამენტი ან ადგილობრივი საბჭო). აღნიშნული ორგანო შეიძლება უფლებამოსილი იყოს, მოითხოვოს მის მიერ შემოწმებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში ცვლილებების შეტანა. სხვა შემთხვევებში, ფინანსური ანგარიშგების სხვა ორგანოსთვის წარდგენა შეიძლება უბრალოდ პროტოკოლით იყოს გათვალისწინებული ან შესაბამისი პროცესის რგოლს წარმოადგენდეს და აღნიშნული ორგანო არ იყოს უფლებამოსილი, მოითხოვოს რაიმე ცვლილების შეტანა მისთვის წარდგენილ ფინანსურ ანგარიშგებაში. ფინანსური ანგარიშგების გამოცემისთვის ნებართვის გაცემის თარიღი განისაზღვრება კონკრეტული იურისდიქციის კონტექსტში.
აღიარება და შეფასება
ანგარიშგების თარიღსა და იმ თარიღს შორის მონაკვეთში, როცა გამოცემის ნებართვა გაიცა, არჩეულმა სახელისუფლებო წარმომადგენლებმა შესაძლოა განაცხადონ, მთავრობის განზრახვის შესახებ, ზოგიერთ საკითხთან დაკავშირებით. მოითხოვება თუ არა მთავრობის მიერ გამოცხადებული განზრახვის აღიარება მაკორექტირებელი მოვლენის სახით, დამოკიდებული იქნება შემდეგ ფაქტორებზე: (ა) იძლევა თუ არა ისინი უფრო მეტ ინფორმაციას, ანგარიშგების თარიღისათვის არსებული მდგომარეობის შესახებ და (ბ) არსებობს თუ არა საკმარისი მტკიცებულება იმისა, რომ ისინი შესრულებადია და შესრულებული იქნება. უმეტეს შემთხვევაში, მთავრობის განზრახვების გამოცხადებას არ მოჰყვება მაკორექტირებელი მოვლენების აღიარება, არამედ, როგორც წესი, ეს მოვლენები ასახვას ჰპოვებს განმარტებებში, არამაკორექტირებელი მოვლენების სახით.
ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მაკორექტირებელი მოვლენები
ერთეულმა უნდა მოახდინოს ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებული თანხების კორექტირება, ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენების ასახვის მიზნით.
ქვემოთ მოყვანილია ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მაკორექტირებელი მოვლენების მაგალითები, რომლებიც ერთეულისაგან საჭიროებს ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებული თანხების კორექტირებას, ან ისეთი მუხლების აღიარებას, რომლებიც მანამდე არ იყო აღიარებული:
(ა) ანგარიშგების თარიღის შემდეგ სასამართლო დავის გადაწყვეტა, რაც ადასტურებს, რომ ერთეულს ანგარიშგების თარიღისათვის უკვე ჰქონდა მიმდინარე ვალდებულება. ერთეული ასწორებს სასამართლო პროცესთან დაკავშირებულ უკვე აღიარებულ ანარიცხებს, სსბასს 19-ის - ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები - შესაბამისად, ან აღიარებს ახალ ანარიცხებს. ერთეული პირობით ვალდებულებას განმარტებებში უბრალოდ არ ასახავს, რადგან სასამართლო დავის გადაწყვეტა ააშკარავებს დამატებით მტკიცებულებას, რომელიც გათვალისწინებულ უნდა იქნეს, სსბასს 19-ის 24-ე პუნქტის შესაბამისად.
(ბ) ანგარიშგების თარიღის შემდეგ ისეთი ინფორმაციის მიღება, რომელიც მიუთითებს, რომ ანგარიშგების თარიღისათვის აქტივი გაუფასურებული იყო, ან მანამდე, ამ აქტივის გაუფასურების გამო, საჭიროებს აღიარებული ზარალის თანხის კორექტირებას, მაგალითად:
კლიენტის გაკოტრება ანგარიშგების თარიღის შემდეგ, ჩვეულებრივ, ადასტურებს, რომ ანგარიშგების თარიღისათვის უკვე არსებობდა ზარალი მოთხოვნების ანგარიშზე და ერთეულს ესაჭიროება მოთხოვნების ანგარიშის საბალანსო ღირებულების კორექტირება;
ანგარიშგების თარიღის შემდეგ მატერიალური მარაგების გაყიდვამ შესაძლოა მოგვცეს მტკიცებულება მათ ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებაზე, ანგარიშგების თარიღისათვის;
(გ) ანგარიშგების თარიღამდე შეძენილი აქტივების თვითღირებულების ან გაყიდული აქტივებიდან მიღებული შემოსავლის ოდენობის დადგენა ანგარიშგების თარიღის შემდეგ;
(დ) ანგარიშგების თარიღის შემდეგ საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში მიღებული შემოსავლის ოდენობის განსაზღვრა, რომელიც, შემოსავლის განაწილების შესახებ შეთანხმების თანახმად, საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში სხვა ხელისუფლებას უნდა გაუნაწილდეს;
(ე) პერსონალისთვის გადასახდელი საპრემიო გადახდების ოდენობის განსაზღვრა, ანგარიშგების თარიღის შემდეგ შესრულებული სამუშაოსათვის თუ ერთეულს ანგარიშგების თარიღისათვის გააჩნდა ასეთი გადახდების შესრულების აღებული და ამ თარიღამდე მოქმედი იურიდიული ან ირიბი ვალდებულება, რომელიც გამომდინარეობს ანგარიშგების თარიღამდე მომხდარი მოვლენებიდან;
(ვ) თაღლითობის ან შეცდომების აღმოჩენა, რომელიც ადასტურებს, რომ ფინანსური ანგარიშგება არასწორი იყო.
ანგარიშგების თარიღის შემდგომი არამაკორექტირებელი მოვლენები
ერთეულმა ფინანსურ ანგარიშგებაში არ უნდა მოახდინოს აღიარებული თანხების კორექტირება, ანგარიშგების თარიღის შემდგომი არამაკორექტირებელი მოვლენების ასახვის მიზნით.
ანგარიშგების თარიღის შემდგომი არამაკორექტირებელი მოვლენების მაგალითებია:
(ა) ქონების სამართლიანი ღირებულების დაცემა ანგარიშგების თარიღის შემდეგ ფინანსური ანგარიშგების გამოსაცემად ნებართვის გაცემის თარიღამდე, როდესაც ერთეულს მიღებული აქვს ქონების რეგულარული გადაფასების პოლიტიკა სამართლიანი ღირებულებით. სამართლიანი ღირებულების შემცირება, როგორც წესი, არ უკავშირდება ანგარიშგების თარიღისათვის არსებულ ქონების მდგომარეობას, არამედ ასახავს გარემოებებს, რომლებიც მომდევნო პერიოდში წარმოიშვა. აქედან გამომდინარე, მიუხედავად ერთეულში არსებული რეგულარული გადაფასების პოლიტიკისა, ერთეული არ ახდენს თავისი ქონების ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული აღიარებული თანხების კორექტირებას. ანალოგიურად, ერთეული არ განაახლებს ანგარიშგების თარიღისათვის თავისი ქონების განმარტებებში მითითებულ თანხებს, თუმცა შესაძლოა დასჭირდეს დამატებითი განმარტებების გაკეთება, 29-ე პუნქტის შესაბამისად;
(ბ) როდესაც ერთეული ჩართულია საზოგადოებისათვის კონკრეტულ სასარგებლო მომსახურების პროგრამაში და ანგარიშგების თარიღის შემდეგ, მაგრამ ფინანსური ანგარიშგების გამოსაცემად ნებართვის გაცემის თარიღამდე მიიღებს გადაწყვეტილებას, ამ პროგრამის მონაწილეებზე პირდაპირი თუ არაპირდაპირი გზებით გასცეს/გაავრცელოს დამატებითი სარგებელი. ასეთი ერთეული არ მოახდენს მის ფინანსურ ანგარიშგებაში მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდში აღიარებული დანახარჯების კორექტირებას, თუმცა დამატებითი სარგებელი შეიძლება აკმაყოფილებდეს იმ პირობებს, რომელთა შემთხვევაშიც საჭიროა არამაკორექტირებელი მოვლენების შესახებ განმარტებების გაკეთება, 29-ე პუნქტის შესაბამისად.
დივიდენდები ან მსგავსი განაწილებები
თუ დივიდენდების გამოცხადება ერთეულის მიერ ხდება ანგარიშგების თარიღის შემდეგ, ერთეული ანგარიშგების თარიღისათვის ამ დივიდენდებს არ აღიარებს ვალდებულების სახით.
საჯარო სექტორში დივიდენდები შესაძლოა წარმოიქმნას, როდესაც, მაგალითად, საჯარო სექტორის ერთეული ახდენს ისეთი სახელმწიფო კომერციული საწარმოების ფინანსური ანგარიშგების კონტროლსა და კონსოლიდირებას, რომელსაც გააჩნია მფლობელობის ინტერესის სხვა წყარო, სადაც იგი იხდის დივიდენდებს. გარდა ამისა, საჯარო სექტორის ზოგიერთი ერთეული ახორციელებს ისეთ ფინანსურ მენეჯმენტს, როგორიცაა, მაგალითად, მოდელები „შემსყიდველი მომწოდებელი“, რომლებიც მოითხოვს, რომ შემოსავლის განაწილება მოხდეს მათი მაკონტროლებელი ერთეულისათვის, მაგალითად, ცენტრალური ხელისუფლებისათვის.
~თუ დივიდენდების ან მესაკუთრეებისთვის მსგავსი განაწილებების გამოცხადება მოხდა ანგარიშგების თარიღის შემდეგ (ე.ი. მოხდა დივიდენდების და მსგავსი განაწილებების გაცემის სანქცირება სათანადოდ და ერთეულს აღარ შეუძლია ამ გადაწყვეტილებაზე გავლენის მოხდენა), მაგრამ ფინანსური ანგარიშგების გამოცემის ნებართვის გაცემის თარიღამდე, ანგარიშგების თარიღისათვის მათი ვალდებულების სახით ასახვა არ ხდება, რადგან ამ დროისათვის არანაირი ვალდებულება არ არსებობს. ასეთი დივიდენდების ასახვა უნდა მოხდეს განმარტებით შენიშვნებში სსბასს 1-ის შესაბამისად. დივიდენდებში და მსგავს განაწილებებში არ შედის კაპიტალის დაბრუნება.
ფუნქციონირებადი ერთეული
იმის განსაზღვრაში, მართებულია თუ არა ფუნქციონირებადი ერთეულის დაშვება, საჭიროა თითოეული ერთეულის ჩართვა. თუმცა, ფუნქციონირებადობის შეფასებას, სავარაუდოდ, უფრო მეტი მნიშვნელობა ენიჭება ცალკეული ერთეულებისათვის, ვიდრე მთლიანად მთავრობისათვის. მაგალითად, ცალკეული სამთავრობო უწყება შეიძლება არ იყოს ფუნქციონირებადი, რადგან მთავრობას, რომლის ნაწილსაც იგი წარმოადგენს, განზრახული აქვს თავისი საქმიანობის მეორე სამთავრობო უწყებისათვის გადაცემა. ამასთან, ასეთი რესტრუქტურიზაცია თვით მთავრობისათვის ფუნქციონირებადობის შეფასებაზე არანაირ გავლენას არ ახდენს.
ერთეულმა ფინანსური ანგარიშგება არ უნდა მოამზადოს ფუნქციონირებადობის საფუძველზე, თუ ფინანსური ანგარიშგების მომზადებაზე პასუხისმგებელი პირები ან მმართველი ორგანო განსაზღვრავენ, რომ ანგარიშგების თარიღის შემდეგ: (ა) განზრახულია ერთეულის ლიკვიდაცია ან მისი საქმიანობის შეწყვეტა, ან (ბ) ასეთი ქმედების რეალური ალტერნატივა არ არსებობს.
იმის შეფასებისას, თუ რამდენად მართებულია ფუნქციონირებადობის დაშვება ამა თუ იმ ცალკეული ერთეულის მიმართ, ფინანსური ანგარიშგების მომზადებაზე პასუხისმგებელმა პირებმა და/ან მმართველმა ორგანომ უნდა განიხილონ სხვადასხვა ფაქტორები. ასეთ ფაქტორთა ფართო სპექტრი მოიცავს ერთეულის მიმდინარე და მოსალოდნელ შედეგებს, ორგანიზაციული ერთეულების ნებისმიერ გამოცხადებულ თუ პოტენციურად შესაძლებელ რესტრუქტურიზაციას, მთავრობის მხრიდან დაფინანსების გაგრძელების ალბათობას და, საჭიროების შემთხვევაში, დაფინანსების პოტენციურ წყაროებს არსებულის ჩასანაცვლებლად.
იმ ერთეულების შემთხვევაში, რომელთა საქმიანობა, ძირითადად, ბიუჯეტიდან ფინანსდება, ფუნქციონირებადობის საკითხები, როგორც წესი, წარმოიშობა მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მთავრობა გამოაცხადებს, ამ ერთეულის დაფინანსების შეწყვეტის განზრახვის შესახებ.
საჯარო სექტორის ზოგიერთ ერთეულს შეიძლება მოეთხოვოს სრულად ან არსებითად თვითდაფინანსება და საქონლისა და მომსახურების ხარჯების მომხმარებლებისგან მიღებული თანხებით დაფარვა. ნებისმიერი ასეთი ერთეულისთვის, ანგარიშგების თარიღის შემდეგ საოპერაციო შედეგების და ფინანსური მდგომარეობის გაუარესება შეიძლება მიუთითებდეს იმის განხილვის საჭიროებას, მართებულია თუ არა ფუნქციონირებადი ერთეულის დაშვება კვლავ.
იმ შემთხვევაში, თუ ფუნქციონირებადობის დაშვება აღარ არის მართებული წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნებით, ერთეულმა ეს მდგომარეობა უნდა ასახოს თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში. ასეთი ცვლილების შედეგები დამოკიდებული იქნება ერთეულის კონკრეტულ გარემოებებზე, მაგალითად, იმაზე, მისი საქმიანობა სხვა სამთავრობო უწყებას გადაეცემა, იგი გაიყიდება თუ მისი ლიკვიდაცია მოხდება. საჭირო იქნება იმაზე მსჯელობა, დადგება თუ არა აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებაში ცვლილების შეტანის საჭიროება.
იმ შემთხვევაში, თუ ფუნქციონირებადობის დაშვება აღარ არის მართებული, ასევე საჭიროა იმის გათვალისწინება, არსებულ გარემოებებში შესული ცვლილებები ხომ არ გამოიწვევს დამატებითი ვალდებულებების წარმოქმნას ან სასესხო ხელშეკრულებებში ისეთი პუნქტების შეტანას, რომლებიც გამოიწვევს ზოგიერთი სესხის რეკლასიფიცირებას მიმდინარე ვალდებულებებად.
სსბასს 1 მოითხოვს გარკვეულ განმარტებებს, თუ:
(ა) ფინანსური ანგარიშგება მომზადებული არ არის ფუნქციონირებადი ერთეულის დაშვების საფუძველზე, სსბასს 1 მოითხოვს, როდესაც ფინანსური ანგარიშგების მომზადება არ ხდება ფუნქციონირებადობის საფუძველზე, ამ გარემოების შესახებ აუცილებლად უნდა გაკეთდეს განმარტებები იმ საფუძველთან ერთად, რომელზე დაყრდნობითაც ხდება ფინანსური ანგარიშგების მომზადება და იმ მიზეზის მითითებით, თუ რატომ არ არის მიჩნეული ერთეული ფუნქციონირებად ერთეულად;
(ბ) ფინანსური ანგარიშგების მომზადებაზე პასუხისმგებელი პირებისათვის ცნობილია ის არსებითი განუსაზღვრელობები, რომლებმაც შეიძლება მნიშვნელოვანი ეჭვი გამოიწვიოს ერთეულის უნარზე, გააგრძელოს საქმიანობა, როგორც ფუნქციონირებადმა ერთეულმა. ანგარიშგების თარიღის შემდეგ შესაძლოა თავი იჩინოს ისეთმა მოვლენებმა ან პირობებმა, რომლებიც საჭიროებს განმარტებას. სსბასს 1-ის მოთხოვნებით, საჭიროა ასეთი განუსაზღვრელობების განმარტება.
რესტრუქტურიზაცია
როდესაც ანგარიშგების თარიღის შემდეგ გამოცხადებული რესტრუქტურიზაცია შეესაბამება არამაკორექტირებელი მოვლენის განმარტებას, შესაბამისი განმარტებები კეთდება წინამდებარე სტანდარტის მიხედვით. რესტრუქტურიზაციასთან დაკავშირებული ანარიცხების აღიარებისთვის მითითებები მოცემულია სსბასს 19-ში. ის გარემოება, რომ რესტრუქტურიზაცია ერთეულის რომელიმე შემადგენელი ნაწილის გაყიდვას გულისხმობს, კითხვის ნიშნის ქვეშ არ აყენებს ერთეულის უნარს, გააგრძელოს მოქმედება, როგორც ფუნქციონირებადმა ერთეულმა. მეორეს მხრივ, როდესაც ანგარიშგების თარიღის შემდეგ გამოცხადებული რესტრუქტურიზაცია გულისხმობს, რომ ერთეული აღარ არის ფუნქციონირებადი, აღიარებული აქტივებისა და ვალდებულებების ხასიათი და ოდენობა შეიძლება შეიცვალოს.
განმარტებითი შენიშვნები
გამოცემის ნებართვის გაცემის თარიღი
ერთეულმა განმარტებებში უნდა მიუთითოს თარიღი, როდესაც მიღებულ იქნა ნებართვა ფინანსური ანგარიშგების გამოსაცემად და ნებართვის გამცემის ვინაობა. თუ სხვა რომელიმე ორგანო უფლებამოსილია, ფინანსურ ანგარიშგებაში შეიტანოს შესწორებები მისი გამოცემის შემდეგ, ერთეული ვალდებულია, ამ გარემოების შესახებ გააკეთოს განმარტება.
მომხმარებლისთვის მნიშვნელოვანია იმის ცოდნა, თუ როდის მოხდა ნებართვის მიღება ფინანსური ანგარიშგების გამოსაცემად, რადგან ფინანსური ანგარიშგება არ ასახავს აღნიშნული თარიღის შემდგომ მოვლენებს. მომხმარებლებისთვის ასევე მნიშვნელოვანია, იცოდნენ იმ ძალზე იშვიათი გარემოებების შესახებ, რომელთა დადგომის დროსაც ნებისმიერი პირი თუ ორგანო უფლებამოსილია, ცვლილება ან შესწორება შეიტანოს ფინანსურ ანგარიშგებაში მისი გამოცემის შემდეგ. ფინანსურ ანგარიშგებაში მისი გამოცემის შემდეგ შესწორებებისა თუ ცვლილებების შეტანა შეუძლია, მაგალითად, მინისტრებს, იმ ხელისუფლებას, რომლის ნაწილსაც წარმოადგენს მოცემული ერთეული, პარლამენტს ან წარმომადგენელთა არჩეულ ორგანოს. ფინანსურ ანგარიშგებაში ცვლილებების შეტანის შემთხვევაში, შესწორებული ფინანსური ანგარიშგება ფინანსური ანგარიშგების ახალ კომპლექტს წარმოადგენს.
განმარტებების განახლება, ანგარიშგების თარიღისათვის არსებულ მდგომარეობასთან დაკავშირებით
თუ ერთეული ანგარიშგების თარიღის შემდეგ, მაგრამ ფინანსური ანგარიშგების გამოცემის ნებართვის თარიღამდე, იღებს ინფორმაციას ანგარიშგების თარიღისათვის არსებული მდგომარეობის შესახებ, მან ახალი ინფორმაციის საფუძველზე უნდა განაახლოს განმარტებები, რომლებიც ამ პირობებს ეხება.
ზოგიერთ შემთხვევაში, ერთეულს ესაჭიროება ფინანსურ ანგარიშგებაში განმარტების განახლება ანგარიშგების თარიღის შემდეგ, მაგრამ ფინანსური ანგარიშგების გამოსაცემად ნებართვის თარიღამდე მიღებული ინფორმაციის ასასახად, იმ შემთხვევაშიც კი, როდესაც ინფორმაცია არ მოქმედებს თანხებზე, რომლებსაც ერთეული აღიარებს ფინანსურ ანგარიშგებაში. განმარტებების განახლების ერთ-ერთი მაგალითია, როდესაც ანგარიშგების თარიღის შემდეგ ხელმისაწვდომი ხდება მტკიცებულება, პირობითი ვალდებულების შესახებ, რომელიც არსებობდა ანგარიშგების თარიღისათვის. ამასთან, ანარიცხის დაუყოვნებლივ აღიარების საკითხის განხილვისას, ერთეული განაახლებს განმარტებებს პირობითი ვალდებულების შესახებ, ამ მტკიცებულების გათვალისწინებით.
ანგარიშგების თარიღის შემდგომი არამაკორექტირებელი მოვლენები
თუ ანგარიშგების თარიღის შემდგომი არამაკორექტირებელი მოვლენები იმდენად არსებითია, რომ განმარტებების არქონამ შეიძლება გავლენა მოახდინოს ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლების მიერ სათანადო შეფასებების გაკეთებისა და გადაწყვეტილებების მიღების შესაძლებლობაზე, ერთეულმა ანგარიშგების თარიღის შემდგომი არამაკორექტირებელი მოვლენების თითოეული მნიშვნელოვანი კატეგორიისათვის აუცილებლად უნდა განმარტოს შემდეგი:
(ა) მოვლენის ხასიათი; და
(ბ) მისი ფინანსური შედეგის წინასწარი შეფასება ან განცხადება, რომ ასეთი წინასწარი შეფასების გაკეთება შეუძლებელია.
ქვემოთ მოყვანილია ანგარიშგების თარიღის შემდგომი არამაკორექტირებელი მოვლენების მაგალითები, რომლებიც, როგორც წესი, განმარტებებში აისახება:
(ა) ქონების ღირებულების უჩვეულოდ მკვეთრი შემცირება, რომელიც მის სამართლიან ღირებულებას შეეხო, როდესაც ეს შემცირება არ არის დაკავშირებული ქონების მდგომარეობასთან ანგარიშგების თარიღისათვის, მაგრამ გამოწვეულია იმ გარემოებებით, რომლებიც ამ თარიღის შემდეგ წარმოიქმნა;
(ბ) ანგარიშგების თარიღის შემდეგ ერთეული იღებს გადაწყვეტილებას, მომავალში, პირდაპირი თუ არაპირდაპირი გზით, საზოგადოების მომსახურების პროგრამის მონაწილეებზე (რომელსაც იგი მართავს), გასცეს/გაავრცელოს მნიშვნელოვანი დამატებითი სარგებელი და ეს დამატებითი სარგებელი მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს ერთეულზე;
(გ) საჯარო სექტორის ერთეულთა მნიშვნელოვანი გაერთიანებები (სსბასს 40, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, ასეთ შემთხვევებში მოითხოვს სპეციფიკურ გამჟღავნებას), ძირითადი კონტროლირებული ერთეულის გასვლაზე ან ყველა ან არსებითად ყველა იმ საქმიანობის აუთსორსინგზე რომელიც ამჟამად ხორციელდება ამა თუ იმ ერთეულის მიერ, ანგარიშგების თარიღის შემდეგ;
(დ) ოპერაციის ან ძირითადი პროგრამის შეწყვეტის გამოცხადების, აქტივების გასვლის ან შეწყვეტილი ოპერაციის ან ძირითადი პროგრამის გამო გადასახდელი ვალდებულებების დაფარვის ან ამგვარი აქტივების გაყიდვის ან ამგვარი ვალდებულებების შესასრულებლად სავალდებულო ხელშეკრულებების გაფორმების შესახებ;
(ე) აქტივების მნიშვნელოვანი შესყიდვის ან გაყიდვის ფაქტები;
(ვ) ანგარიშგების თარიღის შემდეგ ძირითადი საწარმოო მოწყობილობების ხანძრის მიერ განადგურება;
(ზ) უმთავრესი რესტრუქტურიზაციის გამოცხადება ან დაწყება (იხ. სსბასს 19);
(თ) ისეთი კანონმდებლობის შემოღება, რომელიც ერთეულებისა თუ ინდივიდუალური პირებისათვის, პროგრამის ნაწილის სახით, მოახდენს გაცემული სესხებისაგან მათ განთავისუფლებას;
(ი) უჩვეულოდ დიდი ცვლილებები აქტივის ფასებში ან ვალუტის გაცვლის კურსებში ანგარიშგების თარიღის შემდეგ;
(კ) ისეთი ერთეულების შემთხვევაში, რომლებიც ექვემდებარება საშემოსავლო გადასახადის ან მისი ეკვივალენტის გადახდას, საგადასახადო განაკვეთებში ან საგადასახადო კანონმდებლობაში შეტანილი ანგარიშგების თარიღის შემდეგ ძალაში შესული ან გამოცხადებული ცვლილებები, რომლებსაც მნიშვნელოვანი გავლენა აქვს მიმდინარე და გადავადებულ საგადასახადო აქტივებსა და ვალდებულებებზე (მითითებები საშემოსავლო გადასახადების ბუღალტრული აღრიცხვის შესახებ შეგიძლიათ იხილოთ შესაბამის საერთაშორისო თუ ეროვნულ საბუღალტრო სტანდარტებში, რომლებიც საშემოსავლო გადასახადს ეხება);
(ლ) მნიშვნელოვანი ვალდებულებების ან პირობითი ვალდებულებების აღება, მაგალითად, მნიშვნელოვანი გარანტიების შექმნის გზით ანგარიშგების თარიღის შემდეგ;
(მ) მნიშვნელოვანი სასამართლო დავის დაწყება, რომელიც მხოლოდ ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენებიდან წარმოიშვა.
ძალაში შესვლის თარიღი
წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება იმ პერიოდებისთვის მომზადებული წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომლებიც იწყება 2008 წლის 1 იანვარს ან მის შემდეგ. რეკომენდებულია სტანდარტების ვადაზე ადრე გამოყენებაც. თუ ერთეული წინამდებარე სტანდარტს გამოიყენებს 2008 წლის 1 იანვრამდე პერიოდისათვის, მან ამის შესახებ განმარტება უნდა გააკეთოს.
32ა. მე-16 პუნქტი შესწორდა 2010 წლის იანვარში გამოცემული დოკუმენტის - სსბასს-ების გაუმჯობესება - შესაბამისად. ერთეულმა აღნიშნული შესწორება უნდა გამოიყენოს იმ პერიოდებისთვის მომზადებული წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომლებიც იწყება 2011 წლის 1 იანვარს ან მის შემდეგ. რეკომენდირებულია სტანდარტების ვადაზე ადრე გამოყენებაც.
32ბ. 33-ე პუნქტი შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
32გ. 31-ე პუნქტი შეიცვალა, 2015 წლის სსბასს-ების გაუმჯობესების 2016 წლის აპრილში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
32დ. მე-3 და მე-4 პუნქტები ამოღებულია, ხოლო მე-15 და 21-ე პუნქტები შეიცვალა 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
32ე. 31-ე პუნქტი შეიცვალა 2017 წლის იანვარში სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის 2019 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2019 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 40.
როდესაც ერთეული დანერგავს დარიცხვის მეთოდის საფუძველზე სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
სსბასს 14-ის (2001) გაუქმება
წინამდებარე სტანდარტი ცვლის 2001 წელს გამოქვეყნებულ სსბასს 14-ს - ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენები.
დანართი
სხვა სსბასს-ებში შესწორებები
[ამოღებულია]
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 14-ის შემადგენელი ნაწილი.
სსბასს 14-ის გადახედვა ბასსს-ს 2003 წლის „ზოგადი გაუმჯობესების პროექტის“ შედეგად
შესავალი
დს1. სსბასსს-ს ფასს-ების კონვერგენციის პროგრამა სსბასსს-ს სამუშაო პროგრამის მნიშვნელოვანი ელემენტია. სსბასსს-ს პოლიტიკა მდგომარეობს იმაში, რომ მოახდინოს სსბასს-ებში გამოყენებული დარიცხვის მეთოდის თანხვედრა ბასსს-ს მიერ გამოცემულ ფასს-თან, სადაც ეს საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის მართებული იქნება.
დს2. დარიცხვის მეთოდზე დაფუძნებულ სსბასს-ებს, რომლებიც თანხვედრაშია ფასს-ებთან, უნარჩუნდება ფასს-ში მოცემული მოთხოვნები, სტრუქტურა და ტექსტი, თუ არ არსებობს საჯარო სექტორისათვის დამახასიათებელი რაიმე სპეციფიკური მიზეზი, რომელიც ამის საშუალებას არ იძლევა. გადახვევა შესატყვისი ფასს-დან ხდება ისეთ შემთხვევაში, როცა ფასს-ის მოთხოვნები ან ტერმინოლოგია არ გამოდგება საჯარო სექტორისათვის ან, როდესაც საჯარო სექტორის კონტექსტში გარკვეული მოთხოვნების საილუსტრაციოდ აუცილებელია დამატებითი კომენტარის ან მაგალითის დართვა. განსხვავება სსბასს-სა და მათ შესატყვის ფასს-ს შორის განსაზღვრულია ფასს-თან შედარებაში, რომელიც ყოველ სსბასს-ს დაერთვის.
დს3. 2002 წლის მაისში ბასსს-მა თავისი „ზოგადი გაუმჯობესების პროექტის“ ფარგლებში გამოსცა ბასს 13-ის1 შესწორებათა შეთავაზებული განსახილველი პროექტი. ბასსს-ის „ზოგადი გაუმჯობესების პროექტი“ მიზნად ისახავდა „ალტერნატიული ფორმების, ზედმეტობებისა და სტანდარტების ერთმანეთთან კონფლიქტში მოსვლის შემცირებას ან აღმოფხვრას, კონვერგენციის ზოგიერთი საკითხის განხილვას და სხვა სახის დახვეწა-გაუმჯობესებას“. ბასს-ის საბოლოო ვერსია 2003 წლის დეკემბერში გამოიცა.
დს4. 2001 წელს გამოცემული სსბასს 14, ბასს 10-ს - ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენები - ეფუძნებოდა (განახლებული 1999 წ.), რომელიც ხელმეორედ გამოიცა 2003 წლის დეკემბერში. 2003 წლის მეორე ნახევარში, სსბასსს-ის წინამორბედმა, საჯარო სექტორის კომიტეტმა (სსკ),2მოახდინა სსბასს გაუმჯობესების პროექტის კონვერგენცია, სადაც ეს შესაძლებელი თუ საჭირო იყო, სსბასს 2003 წლის დეკემბერში გამოცემული გაუმჯობესებული და დახვეწილი ბასსს-ით.
დს5. სსბასსს-მ გადახედა გაუმჯობესებულ ბასს 10-ს და, ძირითადად, დაეთანხმა ბასსს-ის მიზეზებს ბასს-ის გადასასინჯად, ისევე როგორც შეტანილ შესწორებებს (ბასსს-ის „დასკვნის საფუძველი“ აქ არ არის მოყვანილი. ბასსს-ის სრული სააბონენტო მომსახურების ხელმომწერებს დასკვნის საფუძველი შეუძლიათ იხილონ ბასსს-ს ვებ-გვერდზე: http://www.iasb.org). იმ შემთხვევებში, როცა სსბასს არ ემთხვევა შესაბამის ბასს-ს, „დასკვნის საფუძველი“ იძლევა ამის განმაპირობებელი საჯარო სექტორისათვის დამახასიათებელი სპეციფიკური მიზეზების განმარტებას.
დს6. 2003 წლის დეკემბრის შემდეგ გამოცემული ფასს-ის გამო, ბასს 10-მა კიდევ განიცადა შემდგომი ცვლილებები. სსბასს 14 არ მოიცავს აღნიშნულ შემდგომ შესწორებებს, რომლებიც ფასს-ში 2003 წლის დეკემბრის შემდგომ პერიოდში შევიდა, რადგან სსბასსს-ს ჯერ არ განუხილავს და ჩამოუყალიბებია შეხედულება, აღნიშნული ფასს-ის მოთხოვნათა გამოყენებადობაზე საჯარო სექტორის ერთეულთა მიერ.
სსბასს 14-ის გადახედვა ბასსს-ის 2008 წლის გამოცემული დოკუმენტის - ფასს-ების გაუმჯობესება - შესაბამისად
დს7. სსბასსს-მ გადახედა ბასს 10-ის გადასინჯულ რედაქციებს, რომლებიც 2008 წლის მაისში ფასს-ის მიერ გამოცემულ დოკუმენტში - „ფასს-ების გაუმჯობესება“ - შესულია და, უმთავრესად, დაემთხვა ბასსს-ის მიზეზებს, რომლებიც მათ ამოძრავებდათ სტანდარტის გადახედვისას. სსბასსს-ს გადაწყვეტილებით, საჯარო სექტორში არ არსებობდა კონკრეტული მიზეზი, რომ ეს ცვლილება არ მიეღო.
სსბასს 14-ის გადახედვა 2015 წლის სსბასს-ების გაუმჯობესების II ნაწილის შედეგად: დაინტერესებული მხარეების მიერ წამოჭრილი საკითხები
დს8. დაინტერესებულმა მხარეებმა აღნიშნეს, რომ სსბასს-ები, რომლებიც ეხებოდა გასაყიდად ფლობილ გრძელვადიან აქტივებს და გამსვლელ ჯგუფებს, არათანმიმდევრულია. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ ფასს 5, გასაყიდად გამიზნული გრძელვადიანი აქტივები და შეწყვეტილი ოპერაციები, შეიძლება შესაბამისი იყოს საჯარო სექტორისთვის კონკრეტულ გარემოებებში, შემდეგი მიზეზების გამო:
ა) საჯარო სექტორში აქტივების გაყიდვა არ შეიძლება დასრულდეს ერთი წლის განმავლობაში, საჭირო დამტკიცების საფეხურების გამო. ეს ბადებს კითხვებს ფასს 5-ის შესაბამისად მოწოდებული ინფორმაციის შესაბამისობისა და თანმიმდევრულობის შესახებ. კერძოდ, სსბასსს აღნიშნავს, რომ, ფასს 5-ის თანახმად, გასაყიდად ფლობილი აქტივები არ ამორტიზირდება. სსბასსს წუხს, რომ არაამორტიზირებადი აქტივები დროის ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში შეიძლება იყოს შეუსაბამო.
(ბ) საჯარო სექტორში მრავალი აქტივი გაიცემა ტრანსფერის ან განაწილების გზით ან ნომინალური ანაზღაურების სანაცვლოდ. ვინაიდან, ფასს 5 ითვალისწინებს გაყიდვას სამართლიანი ღირებულებით, შეფასების და გამჟღავნების მოთხოვნებით შეიძლება არ იყოს მიწოდებული შესაბამისი ინფორმაცია ამ ტრანსფერებზე. ამასთან, სსბასსს აცნობიერებს, რომ ფასს 5-ში შეფასებისა და გამჟღავნების მოთხოვნები შეიძლება მიზანშეწონილი იყოს მაშინ, როდესაც გაყიდვები გამიზნულია სამართლიანი ღირებულებით.
(გ) საჯარო სექტორში მრავალი შეწყვეტილი ოპერაცია წარმოადგენს ოპერაციებს, რომლებიც ადრე მომსახურებას ეწეოდა უფასოდ ან ნომინალური ღირებულებით. ვინაიდან, ფასს 5 ითვალისწინებს შეწყვეტილ ოპერაციებს, რომლებიც გასვლამდე ან გასაყიდად ფლობილად კლასიფიცირებამდე წარმოადგენდნენ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებს, ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების ჯგუფს, გამჟღავნების მოთხოვნებმა შეიძლება არ უზრუნველყოს შესაბამისი ინფორმაცია საჯარო სექტორის შეწყვეტილი ოპერაციებისთვის. ამასთან, სსბასსს აცნობიერებს, რომ ფასს 5-ში გამჟღავნების მოთხოვნები შეიძლება იყოს მიზანშეწონილი, როდესაც შეწყვეტილი ოპერაციები ადრე იყო ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების ერთი ან რამდენიმე ჯგუფი.
.
იმის გამო, რომ სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ ფასს 5 შესაბამისი იქნებოდა საჯარო სექტორში მხოლოდ შეზღუდულ გარემოებებში, სსბასსს შეთანხმდა, რომ სსბასს-ში მოხსენიებულ მითითებას გასაყიდად ფლობილ გრძელვადიან აქტივებზე ან შეწყვეტილ ოპერაციებთან დაკავშირებულ აღრიცხვის საერთაშორისო ან ეროვნულ სტანდარტებზე ამოიღებდა. სსბასსს წუხდა იმის გამო, რომ ამ მითითების შენარჩუნებას შეიძლება გამოეწვია ის, რომ ერთეულებს შეეძლოთ დაეცვათ ფასს 5-ის მოთხოვნები იმ გარემოებებში, როდესაც ეს შეიძლება არ იყოს მიზანშეწონილი. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, იძლევა მითითებებს სააღრიცხვო პოლიტიკის არჩევის შესახებ იმ ოპერაციების შესახებ, რომლებიც არ არის კონკრეტულად მითითებული სსბასს-ებში. ეს მითითებები ერთეულებს საშუალებას მისცემს მიიღონ სააღრიცხვო პოლიტიკა, რომელიც შეესაბამება ფასს 5-ს - სადაც ერთეული მიიჩნევს, რომ მიზანშეწონილია.
სსბასს 14–ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს.9 სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-12 ⬇
დანართი №10სბასს 16 —საინვესტიციო ქონებაგამომცემლისაგანწინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს) ძირითადად ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ (ბასს) 40–ს (შეცვლილია 2003 წელს), საინვესტიციო ქონება, რომელიც გამოცემულია ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების კომიტეტის მიერ (ბასსს). ამონარიდები ბასს 40–დან გამოყენებულია ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების კომიტეტის (სსბასსს) წინამდებარე გამოცემაში ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში, შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე |
|---|
სბასს 16 —საინვესტიციო ქონებასსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 16, საინვესტიციო ქონება, გამოქვეყნდა 2001 წლის დეკემბერში. 2006 წლის დეკემბერში სსბასსს–მ გამოაქვეყნა კორექტირებული სსბასს 16. მას შემდეგ სსბასს 16–მა განიცადა შემდეგი ცვლილებები:
|
|---|
სსბასს 16-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
ცვლილების საფუძველი |
|---|---|---|
| შესავალი ნაწილი | ამოღებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 3 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 4 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 6 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 9 | შეცვლილია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 12 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 13 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 18ა | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 20 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება 2016 წლის აპრილი |
| 29 | ამოღებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 40 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 57 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 59 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 62 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 62ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 62ბ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 63 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 66 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 87 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 90 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 92 | ამოღებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 93 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 94 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 95 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 96 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 98 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 99 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 101ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 101ბ | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 101გ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 101დ | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 101ე | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 102 | შეცვლილია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| გადაწყვეტილების საილუსტრაციო ხე | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
2006 წლის დეკემბერი
სბასს 16 —საინვესტიციო ქონება
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1
მოქმედების სფერო 2–6
განმარტებები 7–19
მოიჯარის ქონებრივი ინტერესი ჩვეულებრივი იჯარის დროს....... 8
საინვესტიციო ქონება 9–19
აღიარება 20–25
შეფასება აღიარებისას 26–38
შეფასება აღიარების შემდეგ 39–65
სააღრიცხვო პოლიტიკა 39-41
სამართლიანი ღირებულების მოდელი 42–64
სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასების
შეუძლებლობა 62–64
თვითღირებულების მოდელი 65
გადატანები სხვა კატეგორიაში 66–76
გასვლა 77–84
განმარტებითი შენიშვნები 85–90
სამართლიანი ღირებულების და თვითღირებულების მოდელები 85–90
სამართლიანი ღირებულების მოდელი 87–89
თვითღირებულების მოდელი 90
გარდამავალი დებულებები 91–100
ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდის
პირველად გამოყენება 91–93
სამართლიანი ღირებულების მოდელი 94–97
თვითღირებულების მოდელი 98–100
ძალაში შესვლის თარიღი 101–102
სსბასს 16–ის (2001 წლის) გაუქმება 103
დასკვნის საფუძველი
გადაწყვეტილების საილუსტრაციო ხე
ბასს 40-თან შედარება
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 16, საინვესტიციო ქონება, მოცემულია პუნქტებში 1–103. ყველა პუნქტს გააჩნია თანაბარი ძალა. სსბასს 16 აღქმულ უნდა იყოს მისი მიზნის, დასკვნის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. დეტალური მითითებების არარსებობის შემთხვევაში სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, წარმოადგენს სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევის და გამოყენების საფუძველს. |
|---|
მიზანი
1. წინამდებარე სტანდარტის მიზანია საინვესტიციო ქონების მიმართ ბუღალტრული აღრიცხვის და მასთან დაკავშირებული ინფორმაციის წარდგენის წესების დადგენა.
მოქმედების სფერო
2. ერთეულმა, რომელიც ამზადებს და წარადგენს ფინანსურ ანგარიშგებებს ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდით, უნდა გამოიყენოს მოცემული სტანდარტი საინვესტიციო ქონების აღრიცხვისას.
3. [ამოღებულია]
4. [ამოღებულია]
5. მოცემული სტანდარტი გამოიყენება საინვესტიციო ქონების აღრიცხვისთვის, მათ შორის (ა) მოიჯარის ფინანსურ ანგარიშგებებში იჯარით გასაცემად გათვალისწინებული იმ საინვესტიციო ქონების წილის შეფასებისთვის, რომელიც აღირიცხება ანგარიშგებაში, როგორც ფინანსური იჯარით გადაცემული და (ბ) საოპერაციო იჯარის ფარგლებში მოიჯარისათის გადაცემული საინვესტიციო ქონების მეიჯარის ფინანსურ ანგარიშგებებში შეფასებისთვის. მოცემული სტანდარტი არ მოიცავს სსბასს 13-ში, იჯარა, განხილულ საკითხებს, მათ შორის:
(ა) იჯარის კლასიფიცირებას ფინანსურ ან საოპერაციო იჯარად;
(ბ) საინვესტიციო ქონების იჯარიდან მიღებული შემოსავლების აღიარებას (იხ. ასევე, სსბასს 9, შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან);
(გ) მოიჯარის ფინანსურ ანგარიშგებაში იჯარით გასაცემი იმ ქონების წილის შეფასებას, რომელიც ანგარიშგებაში აღირიცხება როგორც საოპერაციო იჯარით გაცემული.
(დ) მეიჯარის ფინანსურ ანგარიშგებაში ფინანსურ იჯარაში განხორციელებული წმინდა ინვესტიციების შეფასებას.
(ე) უკუიჯარით გაყიდვის ოპერაციების აღრიცხვას; და
(ვ) ფინანსური იჯარისა და საოპერაციო იჯარის შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნებას.
6. მოცემული სტანდარტი არ ეხება:
(ა) სოფლის მეურნეობასთან დაკავშირებულ ბიოლოგიურ აქტივებს (იხ. სსბასს 27, სოფლის მეურნეობა); და
(ბ) ნავთობის, ბუნებრივი გაზისა და სხვა მსგავსი არაგანახლებადი სასარგებლო წიაღისეულის მარაგსა და მოპოვების უფლებებს.
განმარტებები
7. წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
საბალანსო ღირებულება (წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის) არის ღირებულება, რომლითაც აქტივი აისახება ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში.
თვითღირებულება არის ფულადი სახსრების ან მათი ეკვივალენტების გადახდილი თანხა, ან სხვა სახის ანაზღაურების სამართლიანი ღირებულება, რომელიც გადახდილია აქტივის შეძენისათვის და მისი შეძენის ან შექმნის მომენტში.
საინვესტიციო ქონება არის ქონება (მიწა ან შენობები, ან შენობის ნაწილი, ან ორივე ერთად), რომელიც გამიზნულია შემოსავლების მისაღებად იჯარით გაცემის გზით ან კაპიტალის ღირებულების ნაზრდის მისაღებად, ან ორივე მიზნით, და არა:
(ა) საქონლის წარმოებაში ან მიწოდებაში, მომსახურების გაწევიდან ადმინისტრაციული მიზნებისათვის გამოსაყენებლად; ან
(ბ) ჩვეულებრივი საქმიანობის ფარგლებში გასაყიდად.
მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონება არის ქონება, რომელიც ფლობილია (მესაკუთრის ან მოიჯარის მიერ, ფინანსური იჯარის ხელშეკრულებით) საქონლის წარმოების ან მიწოდების, მომსახურების გაწევის ან ადმინისტრაციული მიზნებისათვის.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
საოპერაციო იჯარით მოიჯარესთან არსებული უძრავი ქონება
8. საოპერაციო იჯარით მოიჯარესთან არსებული ქონება, შეიძლება კლასიფიცირებული და აღრიცხული იქნას საინვესტიციო ქონებად, მხოლოდ მაშინ, როდესაც (ა) უძრავი ქონება სხვა მხრივ დააკმაყოფილებს საინვესტიციო ქონების განმარტებას და (ბ) მოიჯარე აქტივის აღიარებისთვის იყენებს სამართლიანი ღირებულების მოდელს, როგორც ეს აღწერილია 42–64 პუნქტებში. კლასიფიკაციის ასეთი ვარიანტი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ქონების ცალკეული ობიექტისათვის. თუმცა, როდესაც კლასიფიკაციის ასეთი ვარიანტი შერჩეულია ჩვეულებრივი იჯარით გაცემული ქონების რომელიმე ობიექტისათვის, ყველა ქონება, რომელიც კლასიფიცირებულია საინვესტიციო ქონებად, აღირიცხება სამართლიანი ღირებულების მოდელით. თუ შერჩეულია ზემოაღნიშნული კლასიფიკაციის ვარიანტი, ამგვარად კლასიფიცირებული ყველა ქონების შესახებ ინფორმაცია ექვემდებარება წარდგენას 85-ე–89-ე პუნქტების შესაბამისად.
საინვესტიციო ქონება
9. არსებობს სხვადასხვა გარემოებები, როდესაც საჯარო სექტორის ერთეულები ქონებას ფლობენ მათი იჯარით გაცემიდან შემოსავლების მიღების ან კაპიტალის ღირებულების გაზრდის მიზნით. მაგალითად, შესაძლებელია შეიქმნას საჯარო სექტორის ერთეული, რომელიც განახორციელებს სახელმწიფო ქონების პორტფელის მართვას კომერციულ საფუძველზე. ასეთ შემთხვევაში, ერთეულის საკუთრებაში არსებული ქონება, გარდა ჩვეულებრივი საქმიანობის ფარგლებში გადასაყიდი ქონებისა, შეესაბამება საინვესტიციო ქონების განმარტებას. საჯარო სექტორის სხვა ერთეულები შესაძლოა ფლობდნენ ქონებას მათი იჯარით გაცემიდან შემოსავლების მიღებისა და კაპიტალის ღირებულების გაზრდის მიზნით და იყენებდნენ წარმოქმნილ ფულად სახსრებს მათი სხვა საქმიანობების (მომსახურების გაწევის) დასაფინანსებლად. მაგალითად, უნივერსიტეტი ან ადგილობრივი სახელმწიფო ორგანო შეიძლება ფლობდეს შენობას, რომელიც კომერციულ საფუძველზე გაიცემა იჯარით გარე პირებზე შემოსავლების მიღების მიზნით და არა საქონლის მიწოდების, ან მოსახურების გასაწევად. ეს ქონება აგრეთვე ჩაითვლება საინვესტიციო ქონებად.
10. საინვესტიციო ქონებას ფლობენ მათი იჯარით გაცემიდან შემოსავლების მიღების ან კაპიტალის ღირებულების გაზრდის, ან ორივე მიზნით. ამრიგად, საინვესტიციო ქონების საშუალებით ხდება ფულადი სახსრების ნაკადების წარმოქმნა ერთეულის მფლობელობაში არსებული სხვა აქტივებისგან დამოუკიდებლად. ეს განასხვავებს საინვესტიციო ქონებას საჯარო სექტორის ერთეულის კონტროლირებულ მიწისგან ან შენობებისგან, ასევე მესაკუთრის მიერ დაკავებული უძრავი ქონებისაგან. საქონლის წარმოებას ან მიწოდებას, მომსახურების გაწევას (ან ქონების გამოყენება ადმინისტრაციული მიზნებისათვის) აგრეთვე შეუძლია ფულადი სახსრების ნაკადების წარმოქმნა. მაგალითად, საჯარო სექტორის ერთეულებს შეუძლიათ გამოიყენონ შენობა საქონლის მიწოდების და მომსახურების გასაწევად ღირებულების სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურების სანაცვლოდ. თუმცა, შენობები გამოიყენება საქონლის წარმოების და მომსახურების გაწევის ხელშეწყობის მიზნით, ხოლო ფულადი სახსრების ნაკადები უკავშირდება არა მხოლოდ შენობებს, არამედ წარმოების და მომსახურების მიწოდების პროცესში გამოყენებულ სხვა აქტივებს. სსბასს 17, ძირითადი აქტივები, გამოიყენება მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონების მიმართ.
11. ზოგიერთ ქვეყანაში, საჯარო სექტორში არსებობს ადმინისტრაციული პირობები, რომლის მიხედვითაც ერთეულებს შეუძლიათ აკონტროლონ აქტივი, რომლის იურიდიული მესაკუთრე შეიძლება სხვა ერთეული იყოს. მაგალითად, სამინისტრო შეიძლება აკონტროლებდეს და ანგარიშგებაში აღრიცხავდეს გარკვეულ შენობებს, რომლის იურიდიული მესაკუთრეც არის სახელმწიფო.. ასეთ შემთხვევებში, მესაკუთრის მიერ დაკავებული უძრავი ქონება ნიშნავს ქონებას, რომელიც დაკავებულია ისეთი ერთეულის მიერ, რომელიც ამ ქონებას აღიარებს საკუთარ ფინანსურ ანგარიშგებებში.
12. საინვესტიციო ქონების მაგალითებია:
(ა) მიწა, რომელიც გამიზნულია კაპიტალის ღირებულების გრძელვადიანი ზრდისათვის, და არა მოკლე ვადაში გასაყიდად მიმდინარე საქმიანობის ფარგლებში. მაგალითად კაპიტალის ღირებულების გაზრდის მიზნით საავადმყოფოს მფლობელობაში არსებული მიწა, რომელიც შეიძლება მომავალში გაიყიდოს ხელსაყრელ დროს.
(ბ) მიწა, რომლის სამომავლო დანიშნულება მიმდინარე პერიოდში განუსაზღვრელია. (იმ შემთხვევაში, როდესაც ერთეულს არ განუსაზღვრავს გამოიყენოს თუ არა მიწა, როგორც „მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონება“, მათ შორის მომსახურების გაწევისათვის, მაგალითად, ნაკრძალების მომსახურება ეხლანდელი და მომავალი თაობებისათვის, ან გაყიდოს ის მოკლე ვადაში მიმდინარე საქმიანობის ფარგლებში, მაშინ მიწა მიიჩნევა კაპიტალის ღირებულების გასაზრდელად განკუთვნილ ქონებად.
(გ) შენობა, რომელიც ერთეულის საკუთრებაშია (ან მასთანაა ფინანსური იჯარის ხელშეკრულებით) და გაცემულია ერთი ან რამდენიმე საოპერაციო იჯარის ხელშეკრულებით კომერციულ საფუძველზე. მაგალითად უნივერსიტეტი შეიძლება ფლობდეს შენობას, რომელსაც ის გასცემს იჯარით სხვა პირებზე, კომერციულ საფუძველზე.
(დ) შენობა, რომელიც არ არის დაკავებული მაგრამ განკუთვნილია საოპერაციო იჯარით ერთი ან რამდენიმე ხელშეკრულებით გადასაცემად, კომერციულ საფუძველზე.
(ე) ქონება, რომელიც შენდება ან რეკონსტრუქციის პროცესშია, მომავალში მისი საინვესტიციო ქონების სახით გამოყენების მიზნით.
13. იმ ობიექტების მაგალითები, რომლებიც არ წარმოადგენს საინვესტიციო უძრავ ქონებას და შესაბამისად არ შედის მოცემული სტანდარტის მოქმედების სფეროში, არიან:
(ა) უძრავი ქონება, რომელიც გამიზნულია გასაყიდად ჩვეულებრივი საქმიანობის ფარგლებში, ან შენდება, ან რეკონსტრუქცია უტარდება გაყიდვის მიზნით (იხ. სსბასს 12, მატერიალური მარაგები). მაგალითად, მუნიციპალურ მთავრობას შეუძლია რეგულარულად მიიღოს დამატებითი შემოსავლები ქონების ყიდვა-გაყიდვით. ამ შემთხვევაში, ქონება, რომელიც გამიზნულია უახლოეს მომავალში გასაყიდად ან რეკონსტრუქციისათვის შემდგომი გადაყიდვისათვის, კლასიფიცირდება, როგორც მატერიალური მარაგები. ბინათმშენებლობის დეპარტამენტს ჩვეულებრივი საქმიანობის ფარგლებში შეუძლია მის მფლობელობაში არსებული საბინაო ფონდის რეგულარულად გაყიდვა ცვალებადი დემოგრაფიული მდგომარეობის მიხედვით. ამ შემთხვევაში, გასაყიდად გამიზნული ნებისმიერი საბინაო ფონდი კლასიფიცირდება როგორც მატერიალური მარაგები.
(ბ) ქონება, რომელიც შენდება ან რეკონსტრუქციის პროცესშია მესამე მხარის დაკვეთით. მაგალითად, ქონების მართვის სამინისტრომ შეიძლება დადოს სამშენებლო ხელშეკრულებები ისეთ ერთეულებთან, რომლებიც წარმოადგენს გარე მხარებს მის ადმინისტრაციასთან მიმართებაში. (იხ. სსბასს 11, სამშენებლო ხელშეკრულებები).
(გ) მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონება (იხ. სსბასს 17), (სხვასთან ერთად) ასევე ქონება, რომელიც მომავალში გამოყენებული იქნება, როგორც მესაკუთრის მიერ დაკავებული უძრავი ქონება. ასევე, შემდგომში რეკონსტრუქციის მიზნით განკუთვნილი ქონება, რომელიც მომავალში გამოყენებული იქნება მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონების სახით; ერთეულის თანამშრომლების მიერ დაკავებული ქონება, მაგალითად: საცხოვრებელი ბინები სამხედრო პირებისათვის (იმის მიუხედავად იხდიან თუ არა თანამშრომლები საიჯარო ქირას საბაზრო განაკვეთებით); და ჩამოწერისათვის განკუთვნილი მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონება.
(დ) [ამოღებულია]
(ე) ქონება, რომელიც გადაცემულია სხვა ერთეულზე ფინანსური იჯარის ხელშეკრულებით.
(ვ) ქონება, რომელიც გამოიყენება სოციალური მომსახურების გასაწევად, რომელიც აგრეთვე წარმოქმნის ფულად სახსრებს. მაგალითად, ბინათმშენებლობის დეპარტამენტი შეიძლება ფლობდეს დიდ საბინაო ფონდს, რომელიც გამიზნულია დაბალი შემოსავლების მქონე ოჯახების ბინით უზრუნველყოფისთვის საბაზროზე დაბალი საიჯარო გადასახდელით. ამ პირობებში, ქონება მომსახურების გასაწევად არის ფლობილი და არა იჯარით გაცემიდან შემოსავლის მისაღებად, ან კაპიტალის ღირებულების გასაზრდელად, ხოლო იჯარით გაცემიდან შემოსავლის მიღება მეორეხარისხოვანია ქონების ფლობის მიზნების გათვალისწინებით. ასეთი ქონება არ განიხილება „საინვესტიციო ქონებად“, მისი აღრიცხვა მოხდება სსბასს 17-ის შესაბამისად.
(ზ) ქონება, რომელიც გამოყენებულია სტრატეგიული მიზნებისათვის და რომელთა აღრიცხვა წარმოებს სსბასს 17-ის შესაბამისად.
14. ზოგიერთ ქვეყანაში საჯარო სექტორის ერთეულები ფლობენ ქონებას მომსახურების გაწევის მიზნით და არა მათი იჯარით გაცემიდან შემოსავლების მისაღებად ან კაპიტალის ღირებულების გასაზრდელად. ასეთ შემთხვევებში, ქონება ვერ პასუხობს საინვესტიციო ქონების განსაზღვრებას. მიუხედავად ამისა, თუ საჯარო სექტორის ერთეული ფლობს ქონებას მათი იჯარით გაცემიდან შემოსავლების მისაღებად, ან კაპიტალის ღირებულების გასაზრდელად, შეიძლება გამოყენებულ იქნას მოცემული სტანდარტი. ზოგიერთ შემთხვევებში, საჯარო სექტორის ერთეულები ფლობენ ქონებას, (ა) რომლის ერთი ნაწილის მეშვეობით უპირატესად ხდება მათი იჯარით გაცემიდან შემოსავლების მიღება და კაპიტალის ღირებულების ზრდა და არა მომსახურების გაწევა და (ბ) მეორე ნაწილი კი გამოიყენება საქონლის მიწოდების და მომსახურების გასაწევად, ან ადმინისტრაციული მიზნებისთვის. მაგალითად, საავადმყოფო ან უნივერსიტეტი შეიძლება ფლობდეს შენობას, რომლის ნაწილი გამოყენებულია ადმინისტრაციული მიზნით, ხოლო სხვა ნაწილი გაცემულია იჯარით, როგორც საცხოვრებელი ბინები კომერციულ საფუძველზე. თუ ქონების ეს ნაწილები შეიძლება გაიყიდოს ცალ–ცალკე (ან გაიცეს ცალ–ცალკე ფინანსური იჯარის ფორმით), ერთეული აღრიცხავს მათ ცალ–ცალკე. თუ ეს ნაწილები არ შეიძლება გაიყიდოს ცალ–ცალკე, ქონება წარმოადგენს საინვესტიციო ქონებას თუ მისი უმნიშვნელო ნაწილი გამოიყენება საქონლის წარმოების ან მომსახურების გაწევისთვის, ან ადმინისტრაციული მიზნებით.
15. ზოგიერთ შემთხვევაში, ერთეული დამატებით მომსახურებას უწევს მისი კუთვნილი ქონების მოიჯარეებს, ერთეული განიხილავს ასეთ ქონებას საინვესტიციო ქონებად თუ ამ მომსახურების ღირებულება მთლიანი ხელშეკრულების უმნიშვნელო ნაწილია. მაგალითად, თუ სახელმწიფო სააგენტო (ა) ფლობს საოფისე შენობას, რომელიც გამოიყენება მხოლოდ საიჯარო მიზნებისათვის და იჯარით გაიცემა მხოლოდ კომერციულ საფუძველზე და (ბ) მოიჯარეებს უწევს უსაფრთხოების უზრუნველყოფისა და მიმდინარე ექსპლუატაციის მომსახურებას.
16. სხვა შემთხვევებში, დამატებით გაწეული მომსახურება უფრო მნიშვნელოვანია. მაგალითად, მთავრობა შეიძლება ფლობდეს სასტუმროს ან საერთო საცხოვრებელს, რომლის მართვა ხორციელდება მისი მთავარი ქონების მართვის დეპარტამენტის მიერ. სტუმრებისათვის გაწეული მომსახურების ღირებულება, მთლიანი ხელშეკრულების მნიშვნელოვან ნაწილს შეადგენს. ამიტომ, მესაკუთრის მიერ მართული სასტუმრო ან საერთო საცხოვრებელი წარმოადგენს მესაკუთრის მიერ დაკავებულ ქონებას და არა საინვესტიციო ქონებას.
17. ზოგჯერ, შესაძლებელია გაძნელდეს იმის დადგენა, არის თუ არა დამატებითი მომსახურება იმდენად მნიშვნელოვანი, რომ ქონება ვერ ხვდებოდეს საინვესტიციო ქონების კატეგორიაში. მაგალითად, მთავრობას ან სახელმწიფო სააგენტოს, რომელიც სასტუმროს მფლობელია, შეუძლია გარკვეული ფუნქციების გადაცემა მესამე მხარისათვის მართვის ხელშეკრულების ფარგლებში. ამგვარი ხელშეკრულების პირობები შეიძლება იყოს ძალზე განსხვავებული. ერთის მხრივ, მთავრობის ან სახელმწიფო სააგენტოს პოზიცია შესაძლოა თავისი არსით შემოიფარგლოს პასიური ინვესტორის პოზიციით. მეორეს მხრივ, მთავრობამ ან სახელმწიფო სააგენტომ შეიძლება მესამე მხარეს გადასცეს გარკვეული ოპერაციული ფუნქციები და იმავდროულად შეინარჩუნოს სასტუმროს საქმიანობიდან მიღებული ფულადი სახსრების ნაკადების ცვლილებზე მნიშვნელოვანი დამოკიდებულება.
18. იმის დასადგენად, კლასიფიცირდეს თუ არა ქონება საინვესტიციო ქონებად, საჭიროა სათანადო მსჯელობა. ერთეული შეიმუშავებს შესაბამის კრიტერიუმებს იმგვარად, რომ მოხდება ამ სათანადო მსჯელობის თანმიმდევრულად გამოყენება მე-9-მე-17 პუნქტებში მოცემული საინვესტიციო ქონების განმარტებისა და რეკომენდაციების შესაბამისად. პუნქტი 86 (გ) მოითხოვს კრიტერიუმების შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნებას, თუ ასეთი კლასიფიცირება გართულებულია.
18ა. განსჯა საჭიროა ასევე იმის დასადგენად, საინვესტიციო ქონების შეძენა აქტივის შეძენაა, თუ აქტივების ჯგუფის, თუ საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება, რომელიც განეკუთვნება სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, მოქმედების სფეროს. ერთეულმა უნდა მიმართოს სსბასს 40-ს, რათა დაადგინოს, შეძენა არის თუ არა საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება. წინამდებარე სტანდარტის მე-9-მე-18 პუნქტებში მოცემული განხილვა ეხება იმის დადგენას, ქონება მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონებაა, თუ საინვესტიციო ქონება და არა იმას, ქონების შეძენა არის თუ არა საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება, სსბასს 40-ის განმარტების შესაბამისად. იმისათვის, რომ ერთეულმა განსაზღვროს, ესა თუ ის კონკრეტული ოპერაცია აკმაყოფილებს თუ არა საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანების განმარტებას, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 40-ში და მოიცავს თუ არა საინვესტიციო ქონებას წინამდებარე სტანდარტის განმარტების მიხედვით, აუცილებელია ორივე სტანდარტის ცალ-ცალკე გამოყენება.
19. ზოგიერთ შემთხვევაში, ერთეულს გააჩნია ქონება, რომელიც გაცემულია იჯარით და დაკავებულია მისი მაკონტროლებელი ერთეულის ან სხვა კონტროლირებული ერთეულის მიერ. ასეთი ქონება კონსოლიდირებულ ანგარიშგებაში არ კლასიფიცირდება საინვესტიციო ქონებად, ვინაიდან ეს ქონება ერთეულის პერსპექტივიდან ითვლება მესაკუთრის მიერ დაკავებულ ქონებად. თუმცა ქონების მესაკუთრე ერთეულის გადმოსახედიდან ქონება წარმოადგენს საინვესტიციო უძრავ ქონებას, თუ ის შეესაბამება მე–7 პუნქტში მოცემულ განმარტებას. შესაბამისად, მეიჯარე საკუთარ ფინანსურ ანგარიშგებებში ამ ქონებას განიხილავს საინვესტიციო ქონებად. ამგვარი ვითარება შეიძლება შეიქმნას, როდესაც მთავრობა ქმნის ქონების მართვის ერთეულს სამთავრობო საოფისე შენობების კონტროლის მიზნით. შემდგომ შენობები, კომერციულ საფუძველზე, იჯარით გადაეცემა სხვა სახელმწიფო ერთეულებს. ქონების მართვის ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებებში, ქონება აღირიცხება საინვესტიციო ქონებად. თუმცა მთავრობის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებებში ქონება აღრიცხული იქნება როგორც ძირითადი აქტივები, სსბასს 17–ის შესაბამისად.
აღიარება
20. საინვესტიციო ქონება აღიარებულ უნდა იქნას აქტივად მხოლოდ მაშინ, როდესაც:
(ა) მოსალოდნელია, რომ ერთეული მიიღებს მომავალ ეკონომიკურ სარგებელს ან საინვესტიციო ქონებასთან დაკავშირებულ სასარგებლო მომსახურების პოტენციალს; და
(ბ) შესაძლებელია საინვესტიციო ქონების თვითღირებულების ან სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ1 შეფასება.
21. იმის დასადგენად, აკმაყოფილებს თუ არა ობიექტი აღიარების პირველ კრიტერიუმს, ერთეულმა უნდა შეაფასოს პირველადი აღიარების მომენტისთვის არსებული მონაცემების საფუძველზე მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან სასარგებლო მომსახურების პოტენციალის განსაზღვრებადობის ხარისხი. ისეთი საკმარისი განსაზღვრებადობის ხარისხის არსებობა, რომ ერთეულში მოხდება მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან სასარგებლო მომსახურების პოტენციალის შემოსვლა, გულისხმობს იმის გარანტიას, რომ ერთეული მიიღებს აქტივთან დაკავშირებულ სარგებელს და იგი თავის თავზე აიღებს შესაბამის რისკებსაც. ასეთი გარანტია არსებობს მხოლოდ მაშინ, როდესაც რისკები და სარგებელი გადასულია ერთეულზე. ვიდრე ეს მოხდება, აქტივის შეძენის ოპერაცია შეიძლება გაუქმდეს მნიშვნელოვანი საჯარიმო სანქციის გარეშე და ამიტომ, აქტივის აღიარება არ ხდება.
22. აღიარების მეორე კრიტერიუმი, როგორც წესი, ადვილად სრულდება, ვინაიდან გაცვლითი ოპერაცია, რომელიც ადასტურებს აქტივის შეძენას, განსაზღვრავს მის თვითღირებულებას. ამ სტანდარტის 27–ე პუნქტის თანახმად, გარკვეულ გარემოებებში, საინვესტიციო ქონება შეიძლება შეძენილ იქნას უსასყიდლოდ ან სიმბოლური ღირებულებით. ასეთ შემთხვევაში, თვითღირებულება წარმოადგენს საინვესტიციო ქონების სამართლიან ღირებულებას მისი შეძენის დღისათვის.
23. აღიარების ამ პრინციპების შესაბამისად, ერთეული აფასებს საინვესტიციო ქონებასთან დაკავშირებულ ყველა დანახარჯს მათი გაწევის მომენტისათვის. ეს დანახარჯები მოიცავს საინვესტიციო ქონების შეძენის თავდაპირველ დანახარჯებს და მის გაზრდასთან, ქონების ნაწილის შეცვლასთან და მომსახურებასთან დაკავშირებულ დანახარჯებს.
24. მე–20 პუნქტში მოცემული აღიარების პრინციპის შესაბამისად, ერთეული საინვესტიციო ქონების საბალანსო ღირებულებაში არ რთავს ასეთი ქონების ყოველდღიური ტექნიკური მომსახურების დანახარჯებს. ეს დანახარჯები გაწევისთანავე აღიარდება ნამეტის ან დეფიციტის შემდგენლობაში. ყოველდღიური ტექნიკური მომსახურების დანახარჯები უპირველეს ყოვლისა მოიცავს შრომის ანაზღაურებას, სახარჯი მასალების ღირებულებას და შეიძლება მოიცავდეს სხვა უმნიშვნელო დეტალების ღირებულებასაც. ამ დანახარჯების გაწევის მიზანს ხშირად წარმოადგენს ქონების რემონტი და ექსპლუატაცია.
25. საინვესტიციო ქონება შეიძლება შეძენილ იქნას ჩანაცვლების მიზნით. მაგალითად, შიდა ძველი კედლის შეცვლა ახალი კედლით. აღიარების პრინციპის მიხედვით, ერთეული არსებული საინვესტიციო ქონების საბალანსო ღირებულებაში რთავს ახალი ნაწილების ღირებულებას მისი გაწევის მომენტისათვის იმ პირობით, რომ სრულდება აღიარების კრიტერიუმები. შეცვლილი ნაწილის საბალანსო ღირებულება ექვემდებარება ჩამოწერას წინამდებარე სტანდარტის აღიარების შეწყვეტის მოთხოვნების შესაბამისად.
შეფასება აღიარებისას
26. საინვესტიციო ქონება თავდაპირველად უნდა შეფასდეს თვითღირებულებით (საოპერაციო ხარჯები ჩართული უნდა იქნას თავდაპირველ შეფასებაში).
27. როდესაც საინვესტიციო ქონება შეძენილია არაგაცვლითი ოპერაციით, მისი თვითღირებულება უნდა შეფასდეს შეძენის თარიღისათვის არსებული მისი სამართლიანი ღირებულებით.
28. შეძენილი საინვესტიციო ქონების თვითღირებულება მოიცავს შესყიდვის ფასსა და ნებისმიერ პირდაპირ დანახარჯს. პირდაპირი დანახარჯები მოიცავს, მაგალითად, პროფესიული იურიდიული მოსახურების ღირებულებას, გადასახადს ქონების გადაცემაზე და სხვა საოპერაციო ხარჯებს.
29. [ამოღებულია]
30. საინვესტიციო ქონების ღირებულება არ იზრდება:
(ა) საწყისი ორგანიზაციული ხარჯებით (თუ ისინი აუცილებელი არაა ქონების იმ მდგომარეობამდე მისაყვანად, რომ შესაძლებელი იყოს ხელმძღვანელობის მიერ მათთვის განსაზღვრული ფუნქციების შესრულება).
(ბ) საოპერაციო ზარალით, რომლებსაც ადგილი ჰქონდა იმ მომენტამდე, სანამ საინვესტიციო ქონება მიაღწევდა მოიჯარის მიერ დაგეგმილ დატვირთვის დონეს; ან
(გ) ქონების მშენებლობის ან რეკონსტრუქციის პროცესში გაწეული მასალების, შრომის ანაზღაურების ან სხვა რესურსების ზენორმატიული ხარჯებით.
31. თუ მოხდა საინვესტიციო ქონების საფასურის გადახდის გადავადება, მის თვითღირებულებას წარმოადგენს მისი ფულადი სახსრებში გამოსახული ფასის ეკვივალენტი. სხვაობა ამ თანხასა და მთლიანად გადახდილ თანხებს შორის განვადების პერიოდის განმავლობაში უნდა აღიარდეს როგორც საპროცენტო ხარჯები.
32. საინვესტიციო ქონება შეიძლება მიღებულ იქნას არაგაცვლითი ოპერაციით. მაგალითად, ცენტრალურმა მთავრობამ შეიძლება სახელმწიფო ხელისუფლების ადგილობრივ ორგანოს უანგაროდ გადასცეს ზედმეტი საოფისე ფართი, რომელიც შემდგომ იჯარით იქნა გაცემული საბაზრო ფასებით. საინვესტიციო ქონება შეიძლება აგრეთვე მიღებულ იქნას არაგაცვლითი ოპერაციით ქონების კონფისკაციის გზით. ასეთ შემთხვევაში, ქონების ღირებულება განისაზღვრება მისი შეძენის თარიღისათვის არსებული სამართლიანი ღირებულებით.
33. როდესაც ერთეული 27–ე პუნქტის შესაბამისად, საკუთარ საინვესტიციო ქონებას თავდაპირველად აღიარებს სამართლიანი ღირებულებით, რელური ღირებულება წარმოადგენს ქონების თვითღირებულებას. პირველადი აღიარების შემდეგ ერთეულმა უნდა გადაწყვიტოს გამოიყენებს ის სამართლიანი ღირებულების მოდელს (42–64 პუნქტები) თუ თვითღირებულების მოდელს (65 პუნქტი).
34. იჯარით გასაცემი და საინვესტიციო ქონებად კლასიფიცირებული ქონების თავდაპირველი ღირებულება უნდა განისაზღვროს სსბასს 13-ის 28–ე პუნქტით დადგენილი ფინანსური იჯარის აღრიცხვის წესებით, ანუ აქტივი აღიარებულ უნდა იქნას ქონების სამართლიან ღირებულებასა და მინიმალური საიჯარო გადასახდელების დისკონტირებულ ღირებულებას შორის უმცირესი სიდიდის მიხედვით. ანალოგიური თანხა უნდა აღიარდეს ვალდებულების სახით იმავე პუნქტის შესაბამისად.
35. იჯარის ხელშეკრულების მიხედვით, გადახდილი ნებისმიერი ანაზღაურებული თანხა, ამ კონტექსტში ითვლება მინიმალური საიჯარო გადასახდელების ნაწილად და ამიტომ ჩაითვლება აქტივის ღირებულებაში, მაგრამ გამოირიცხება ვალდებულებიდან. თუ იჯარით გასაცემი ქონება კლასიფიცირებულია საინვესტიციო ქონებად, მაშინ სამართლიანი ღირებულებით აისახება სწორედ ეს ქონება და არა მთლიანი ქონება. ქონების სამართლიანი ღირებულების დადგენასთან დაკავშირებული რეკომენდაციები მოცემულია 42–61 პუნქტებში აღწერილ სამართლიანი ღირებულების მოდელში. ეს რეკომენდაციები აგრეთვე გამოიყენება სამართლიანი ღირებულების დასადგენად ისეთ შემთხვევებში, როდესაც მისი გამოყენება ხდება, როგორც თვითღირებულება, თავდაპირველი აღიარებისას.
36. საინვესტიციო ქონების ერთი ან რამდენიმე ობიექტი შეიძლება შეძენილ იქნას არაფულად აქტივზე ან აქტივებზე ან კომბინირებულ ფულად და არაფულად აქტივებზე გაცვლით. შემდგომში მოყვანილი მსჯელობა ეხება ერთი არაფულადი აქტივის მეორეზე გაცვლას, თუმცა იგი აგრეთვე გამოიყენება წინა მსჯელობაში აღწერილი გაცვლებისთვისაც. ასეთი საინვესტიციო ქონების თვითღირებულება ფასდება სამართლიანი ღირებულებით, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც (ა) გაცვლის ოპერაციას არ გააჩნია კომერციული შინაარსი ან (ბ) არც მიღებული და არც გადაცემული აქტივის სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასება შეუძლებელია. მიღებული აქტივი ამ გზით იმ შემთხვევაშიც ფასდება, თუ ერთეულს არ შეუძლია გადაცემული აქტივის აღიარების დაუყოვნებლივ შეწყვეტა. თუ მიღებული აქტივი არ ფასდება სამართლიანი ღირებულებით, მისი თვითღირებულების შეფასება ხდება გადაცემული აქტივის საბალანსო ღირებულების საფუძველზე.
37. ერთეული განსაზღვრავს, გააჩნია თუ არა გაცვლით ოპერაციას კომერციული შინაარსი ამ ოპერაციის შედეგად მოსალოდნელ ფულად ნაკადებში ცვლილების სიდიდის ან სასარგებლო მომსახურების პოტენციალის მხედველობაში მიღებით. გაცვლით ოპერაციას გააჩნია კომერციული შინაარსი, თუ:
(ა) მიღებული აქტივის ფულადი სახსრების ნაკადების ან სასარგებლო მომსახურების პოტენციალის პარამეტრები (რისკი, ვადები და სიდიდე) განსხვავდება გადაცემული აქტივის ფულადი სახსრების ნაკადების ან სასარგებლო მომსახურების პოტენციალის მახასიათებლებისგან; ან
(ბ) გაცვლის შედეგად შეიცვალა ერთეულისათვის დამახასიათებელი ოპერაციების იმ ნაწილის ღირებულებითი შეფასება, რომელზეც ზეგავლენა მოახდინა ოპერაციამ. და
(გ) (ა) ან (ბ) პუნქტში მითითებული სხვაობა მნიშვნელოვანია გაცვლილი აქტივების სამართლიან ღირებულებასთან მიმართებაში.
გაცვლითი ოპერაციის კომერციული შინაარსის განსაზღვრის მიზნით, ერთეულისათვის დამახასიათებელი ოპერაციების იმ ნაწილის ღირებულებითი შეფასება, რომელზეც გავლენა მოახდინა გარიგებამ, უნდა ასახოს დაბეგვრის შედეგები, თუ არსებობს დაბეგვრის ბაზა. ამ ანალიზის შედეგები შეიძლება გასაგები იყოს ერთეულის მიერ დეტალური გაანგარიშების ჩატარების გარეშეც.
38. იმ აქტივის სამართლიანი ღირებულება, რომლისთვისაც არ არსებობს შესადარისი საბაზრო გარიგებები, შესაძლებელია საიმედოდ შეფასდეს, თუ (ა) მოცემული აქტივის სამართლიანი ღირებულების გონივრული შეფასების რხევის დიაპაზონი მნიშვნელოვანი არ არის ან (ბ) ამ დიაპაზონის ფარგლებში სხვადასხვა სიდიდეების ალბათობა შეიძლება გონივრულად შეფასდეს და გამოყენებულ იქნას სამართლიანი ღირებულების გასაანგარიშებლად. თუ ერთეულს შეუძლია საიმედოდ განსაზღვროს მიღებული ან გადაცემული აქტივის სამართლიანი ღირებულება, მაშინ ღირებულების შესაფასებლად გამოიყენება გადაცემული აქტივის სამართლიანი ღირებულება, თუ მიღებული აქტივის სამართლიანი ღირებულება უფრო მეტად თვალსაჩინო არაა.
შეფასება აღიარების შემდეგ
სააღრიცხვო პოლიტიკა
39. 43–ე პუნქტში აღწერილი გამონაკლისის გარდა, ერთეულმა უნდა აირჩიოს თავის სააღრიცხვო პოლიტიკად 42-ე–64-ე პუნქტებში მოცემული სამართლიანი ღირებულების მოდელი ან 65–ე პუნქტში აღწერილი თვითღირებულების მოდელი და ეს მეთოდი გამოიყენოს საინვესტიციო ქონების ყველა ობიექტისათვის.
40. სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, ადგენს, რომ სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილებები დაშვებულია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც სააღრიცხვო პოლიტიკის შეცვლის შედეგად ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში წარმოდგენილი ინფორმაცია შეიცავს უფრო მეტად საიმედო და მისაღებ ინფორმაციას ერთეულის ოპერაციების შედეგებზე, სხვა მოვლენებსა და ფინანსურ მდგომარეობაზე, ფინანსურ შედეგებზე და ფულადი სახსრების ნაკადებზე. ძალზედ ნაკლებსავარაუდოა, რომ სამართლიანი ღირებულების მოდელიდან თვითღირებულების მოდელზე გადასვლა უზრუნველყოფს უფრო ზუსტი ინფორმაციის წარდგენას.
41. მოცემული სტანდარტი მოითხოვს, რომ ყველა ერთეულმა განსაზღვროს საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულება მათი შეფასების (თუ სუბიექტი იყენებს სამართლიანი ღირებულების მოდელს), ან ინფორმაციის გასამჟღავნებლად (თუ ერთეული იყენებს თვითღირებულების მოდელს). რეკომენდებულია, თუმცა სავალდებულო არაა, რომ ერთეულმა მოახდინოს საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულების დადგენა ისეთი დამოუკიდებელი შემფასებლის მიერ, რომელსაც გააჩნია აღიარებული და შესაფერისი პროფესიული კვალიფიკაცია და შესაფასებელი საინვესტიციო ქონების ანალოგიური კატეგორიისა და ადგილმდებარეობის უახლოეს წარსულში შეფასების გამოცდილება.
სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხვის მოდელი
42. თუ თავდაპირველი აღიარების შემდეგ, ერთეული აირჩევს სამართლიანი ღირებულების მოდელს, მან მთელი საინვესტიციო ქონების ობიექტები უნდა შეაფასოს სამართლიანი ღირებულებით, გარდა 62–ე პუნქტში აღნიშნული შემთხვევებისა.
43. თუ მოიჯარესთან საოპერაციო იჯარით არსებული ქონება კლასიფიცირდება საინვესტიციო ქონებად მე–8 პუნქტის შესაბამისად, მაშინ 39–ე პუნქტი არ გამოიყენება. გამოყენებულ უნდა იქნას სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხვის მოდელი.
44. საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულების ცვლილებით გამოწვეული ნამეტი ან დეფიციტი იმ პერიოდს უნდა მიეკუთვნოს, როდესაც წარმოქმნას ჰქონდა ადგილი.
45. საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულება არის ფასი, რომლითაც ქონება შეიძლება გაიცვალოს კარგად გათვითცნობიერებული გარიგების მსურველ დამოუკიდებელ მხარეებს შორის (იხ. პუნქტი 7). როგორც წესი, სამართლიანი ღირებულება გამორიცხავს შეფასებით ღირებულებას გაზრდილს ან შემცირებულს ისეთი გარემოებების ან პირობების ზეგავლენით, როგორებიცაა განსაკუთრებული სახის დაფინანსება, უკუიჯარით გაყიდვის ოპერაცია, გარიგებაში მონაწილე ნებისმიერი მხარისათვის მიცემული საგანგებო კომპენსაციები ან ფასდაკლებები.
46. სამართლიანი ღირებულების დადგენისას, ერთეული არ ითვალისწინებს საოპერაციო ხარჯებს, რომლებიც შეიძლება წარმოიშვას აქტივის გაყიდვით ან სხვა სახით გასვლისას.
47. საინვესტიციო ქონების სამართლიანმა ღირებულებამ უნდა ასახოს ბაზრის ის მდგომარეობა, რომელიც არსებობდა საანგარიშგებო თარიღისათვის.
48. სამართლიანი ღირებულება განისაზღვრება დროის კონკრეტული მომენტისათვის. ვინაიდან ბაზრის პირობები შეიძლება შეიცვალოს, შეფასებული სამართლიანი ღირებულება შეიძლება იყოს არაზუსტი ან არასათანადო დროის კონკრეტული მომენტისათვის. სამართლიანი ღირებულების განმარტება ასევე გულისხმობს გაცვლის ან გაყიდვის ხელშეკრულების ერთდროულად აღსრულებას ფასში რაიმე ცვლილების გარეშე, რომელსაც შეიძლება ადგილი ჰქონდეს კარგად გათვითცნობიერებულ და გარიგების მსურველ დამოუკიდებელ მხარეებს შორის იმ შემთხვევაში, როდესაც გაცვლა და გარიგების აღსრულება დროის სხვადასხვა მომენტში ხდება.
49. საინვესტიციო ქონების ღირებულება სხვასთან ერთად ასახავს საიჯარო შემოსავლებს მიმდინარე იჯარის ხელშეკრულებიდან და კარგად გათვითცნობიერებულ და გარიგების დადების მსურველი მხარეების მიერ მომავალი იჯარის ხელშეკრულებებიდან საიჯარო შემოსავლებზე გაკეთებულ გონივრულ და დასაბუთებულ დაშვებებს. არსებული მდგომარეობის გათვალისწინებით, სამართლიანი ღირებულება, ანალოგიურ საფუძველზე, ასევე ასახავს ფულადი სახსრების ნებისმიერ გადინებას (საიჯარო გადასახდელებისა და ფულადი სახსრების სხვა გადინებას), რომელიც შეიძლება მოსალოდნელი იყოს ქონებასთან დაკავშირებით. ზოგიერთი, ამ ფულადი სახსრების გადინებიდან ასახულია ვალდებულებაში, მაშინ, როდესაც სხვა ფულადი სახსრების გადინებები არ აისახება ფინანსურ ანგარიშგებებში უფრო გვიანდელ თარიღამდე (მაგალითად, ისეთი პერიოდული გადასახდელები, როგორიცაა პირობითი საიჯარო გადასახდელი).
50. 34–ე პუნქტი განსაზღვრავს იჯარით გადაცემული უძრავი ქონების თვითღირებულების თავდაპირველი აღიარების საფუძველს. 42–ე პუნქტი მოითხოვს, აუცილებლობის შემთხვევაში, იჯარით გადაცემული ქონების გადაფასებას სამართლიანი ღირებულებით, საბაზრო განაკვეთით დადებულ იჯარის ხელშეკრულებაში, იჯარით გადაცემული ქონების სამართლიანი ღირებულება შეძენის თარიღისათვის ყველა მოსალოდნელი საიჯარო გადასახდელის (მათ შორის, ის გადასახდელები, რომელიც დაკავშირებულია აღიარებულ ვალდებულებასთან) გამოკლებით ნულის ტოლი უნდა იყოს. სამართლიანი ღირებულება არ იცვლება, მიუხედავად იმისა, იჯარით გადაცემული აქტივი და ვალდებულება აღირიცხება სამართლიანი ღირებულებით თუ მინიმალური საიჯარო გადასახდელების დისკონტირებული ღირებულებით სსბასს 13–ის 28–ე პუნქტის შესაბამისად. ამგვარად, იჯარით გადაცემული აქტივის 34–ე პუნქტის მიხედვით დადგენილი ღირებულების გადაფასებამ 42–ე პუნქტის შესაბამისად განსაზღვრულ სამართლიან ღირებულებამდე, არ უნდა მიგვიყვანოს არანაირი თავდაპირველი მოგების ან ზარალის წარმოქმნამდე, თუ სამართლიანი ღირებულების დადგენა დროის სხვადასხვა მომენტში არ ხდება. ეს შეიძლება მოხდეს მაშინ, როდესაც გადაწყვეტილება სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხვის არჩევის თაობაზე მიიღება თავდაპირველი აღიარების შემდეგ.
51. სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრაში ნახსენებია „კარგად გათვითცნობიერებული, გარიგების მსურველი მხარეები“. „კარგად გათვითცნობიერებული“ ამ კონტექსტში გულისხმობს, რომ ორივე, გარიგების მსურველი მყიდველი და გამყიდველი საკმარისად არიან ინფორმირებულნი საინვესტიციო ქონების ობიექტის ძირითად თვისებებისა და მახასიათებლების შესახებ, იცნობენ მისი გამოყენების ფაქტობრივ და პოტენციურ შესაძლებლობებს და საანგარიშგებო თარიღისათვის ბაზარზე არსებულ მდგომარეობას. გარიგების დადების მსურველი მყიდველი მოტივირებულია, მაგრამ იძულებული არაა დადოს გარიგება. ასეთი მყიდველი არ მიისწრაფის და არც მიზნად ისახავს ნებისმიერ ფასად შეიძინოს ქონება. სავარაუდო მყიდველი არ გადაიხდიდა იმაზე უფრო მაღალ ფასს, ვიდრე კარგად გათვითცნობიერებული და გარიგების მსურველი მყიდველები და გამყიდველები მოითხოვდნენ.
52. გარიგების დადების მსურველი გამყიდველი არ მიისწრაფვის, არც იძულებულია და არც მზადაა ნებისმიერ ფასად გაყიდოს ქონება ან დააწესოს ისეთი ფასი, რომელიც არ ჩაითვლება გონივრულად არსებულ საბაზრო პირობებში. გარიგების დადების მსურველი გამყიდველი დაინტერესებულია გაყიდოს საინვესტიციო უძრავი ქონება მოცემულ საბაზრო პირობებში ყველაზე საუკეთესო ფასად. საინვესტიციო უძრავი ქონების სამართლიანი მფლობელის ფაქტიური მდგომარეობა არ მიიღება მხედველობაში, ვინაიდან გაყიდვის დადების მსურველი გამყიდველი წარმოადგენს ჰიპოტეტურ მფლობელს (მაგალითად გარიგების დადების მსურველი გამყიდველი არ მიიღებს მხედველობაში საინვესტიციო უძრავი ქონების სამართლიანი მფლობელის დაბეგვრასთან დაკავშირებულ ინდივიდუალურ პირობებს).
53. სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრაში გამოიყენება ცნება „დამოუკიდებელ მხარეებს შორის დადებული გარიგება“. დამოუკიდებელ მხარეებს შორის დადებული გარიგება“ წარმოადგენს ოპერაციას ორ ისეთ მხარეს შორის, რომლებსაც არ გააჩნიათ რაიმე განსაკუთრებული და გამორჩეული ურთიერთობა, რომლის შედეგადაც დადგინდებოდა ბაზრისათვის არატიპური ფასი. იგულისხმება, რომ ასეთი გარიგება დაიდება ერთმანეთთან დამოუკიდებელ მხარეებს შორის, რომლებიც მოქმედებენ დამოუკიდებლად.
54. სამართლიანი ღირებულების საუკეთესო დასაბუთებას წარმოადგენს ისეთივე ადგილმდებარეობისა და მდგომარეობის, აგრეთვე მსგავსი საიჯარო ან სხვა ხელშეკრულების საგნის ქონების ობიექტის მიმდინარე ფასები აქტიურ ბაზარზე. ერთეულმა უნდა გამოავლინოს ქონების თვისებასთან, ადგილმდებარეობასთან, მდგომარეობასთან ან ქონებასთან დაკავშირებულ საიჯარო ან სხვა ხელშეკრულებათა პირობებში არსებული ყველანაირი განსხვავებები.
55. 54–ე პუნქტში აღწერილ აქტიურ ბაზარზე მიმდინარე ფასების არარსებობის შემთხვევაში, ერთეული ითვალისწინებს სხვადასხვა წყაროდან მიღებულ ისეთ ინფორმაციას, როგორიცაა:
(ა) განსხვავებული თვისების, მდგომარეობის ან მდებარეობის (ან განსხვავებული იჯარის ან ხელშეკრულების საგნის) ქონების მიმდინარე ფასები აქტიურ ბაზრებზე, არსებული განსხვავებების კორექტირების გათვალისწინებით;
(ბ) ანალოგიური ქონების ნაკლებად აქტიური ბაზრების ბოლო ფასებს, რომელიც დაკორექტირებულია ამ ფასებით დადებული გარიგების შემდეგ ეკონომიკური პირობების ცვლილებების გათვალისწინებით; და
(გ) ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების საიმედოდ შეფასებაზე დამყარებულ დისკონტირებული ფულადი სახსრების ნაკადების პროგნოზებს, რომლებიც ეფუძნება მოქმედი იჯარის ან სხვა ხელშეკრულებების პირობებს, და ასევე (როდესაც შესაძლებელია) გარე წყაროების ისეთ მონაცემებს, როგორიცაა, ანალოგიური მდებარეობისა და მდგომარეობის ქონების საიჯარო გადასახდელების საბაზრო განაკვეთები, ისეთი დისკონტირების განაკვეთების გამოყენება, რომლებიც ასახავენ ფულადი სახსრების ნაკადების სიდიდის და წარმოქმნის ვადების გაურკვევლობის ხარისხის მიმდინარე საბაზრო შეფასებებს.
56. ზოგიერთ შემთხვევაში, წინა პუნქტში დასახელებული ინფორმაციის სხვადასხვა წყაროებზე დაყრდნობით შეიძლება გაკეთდეს განსხვავებული დასკვნები, საინვესტიციო ქონების სამართლიან ღირებულებაზე. ერთეული შეისწავლის ასეთი განსხვავებების გამომწვევ მიზეზებს, რათა განსაზღვროს სამართლიანი ღირებულების ყველაზე საიმედო შეფასება, სამართლიანი ღირებულების გონივრული შეფასებების დიაპაზონში.
57. გამონაკლის შემთხვევაში, როდესაც ერთეული პირველად იძენს საინვესტიციო ქონებას (ან, როდესაც არსებული ქონება პირველად გადაიქცევა საინვესტიციო ქონებად მისი დანიშნულების ცვლილების შემდეგ), არსებობს იმის უტყუარი მტკიცებულება, რომ სამართლიან ღირებულებათა გონივრული შეფასების დიაპაზონში იმდენად დიდი ცვლილებაა, და ამათუ იმ შედეგის მიღების ალბათობების შეფასება იმდენად რთულია, რომ სამართლიანი ღირებულების განცალკევებით შეფასება მიუღებელია. ეს შეიძლება იმაზე მიუთითებდეს, რომ შეუძლებელია საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ დადგენა უწყვეტად (იხ. პუნქტი 62).
58. სამართლიანი ღირებულება განსხვავდება აქტივის გამოყენების ღირებულებისაგან, რომელიც განმარტებულია სსბასს 21–ში, ფულადი სახსრების არაწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება და სსბასს 26-ში, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება. სამართლიან ღირებულებაში აისახება გათვითცნობიერება და კარგად გათვითცნობიერებული და ასეთი გარიგების დადების მსურველი მყიდველისა და გამყიდველის შეფასება. ამისგან განსხვავებით, აქტივის გამოყენების ღირებულება ასახავს ერთეულის შეფასებებს, მათ შორის, ისეთი ფაქტორების ზეგავლენას, რომლებიც დამახასიათებელია მოცემული ერთეულისათვის და ზოგადად არ ეხება სხვა ერთეულებს. მაგალითად, სამართლიანი ღირებულება არ ასახავს არც ერთ ქვემოთ ჩამოთვლილ ფაქტორს, თუ ისინი ხელმიუწვდომელია კარგად გათვითცნობიერებული გარიგების დადების მსურველი მყიდველისა და გამყიდველისათვის:
(ა) სხვადასხვა ადგილზე განთავსებული ქონების პორტფელის ფორმირების შედეგად წარმოქმნილი დამატებითი ღირებულება;
(ბ) საინვესტიციო ქონებისა და სხვა აქტივების გაერთიანებით მიღებული სინერგიის ეფექტი;
(გ) მხოლოდ ამჟამინდელ მფლობელთან დაკავშირებული სპეციფიკური იურიდიული უფლებები ან შეზღუდვა; და
(დ) მხოლოდ ამჟამინდელი მფლობელისათვის დამახასიათებელი სპეციფიკური საგადასახადო ტვირთი ან შეღავათები.
59. სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხვის მოდელის შესაბამისად, საინვესტიციო ქონების საბალანსო ღირებულების დადგენისას, ერთეულმა თავიდან უნდა აიცილოს იმ აქტივებისა და ვალდებულებების ორმაგი აღრიცხვა, რომლებიც აღიარებულია ცალკე აქტივებისა და ვალდებულებების სახით. მაგალითად:
(ა) ისეთი მანქანა-დანადგარები, როგორებიცაა ლიფტები და ჰაერის კონდიცირების სისტემები ხშირად წარმოადგენს შენობის შემადგენელ ნაწილს და შეტანილია საინვესტიციო ქონების სამართლიან ღირებულებაში და არ აღიარდება როგორც ძირითადი აქტივები.
(ბ) თუ ოფისი გაქირავებულია ავეჯთან ერთად, ოფისის სამართლიანი ღირებულება, როგორც წესი, მოიცავს ავეჯის სამართლიან ღირებულებასაც, რადგან საიჯარო გადასახდელი განკუთვნილია ავეჯით გაწყობილი ოფისისათვის. იმ შემთხვევაში, როდესაც ავეჯის ღირებულება შესულია საინვესტიციო ქონების სამართლიან ღირებულებაში, ერთეული ამ ავეჯს არ აღიარებს, როგორც ცალკე აქტივს.
(გ) საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულება არ მოიცავს დარიცხულ ან წინასწარ გადახდილ საიჯარო შემოსავლებს, რადგან ერთეული მათ აღიარებს ცალკე აქტივის ან ვალდებულების სახით.
(დ) იჯარით გასაცემი საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულება ასახავს ფულადი სახსრების მოსალოდნელ ნაკადებს (პირობითი საიჯარო გადასახდელის ჩათვლით, რომელიც ექვემდებარება გადარიცხვას. შესაბამისად, თუ უძრავი ქონების დადგენილი შეფასება არ მოიცავს ყველა გადასახდელ თანხას, მაშინ საჭიროა გათვალისწინებულ იქნას ყველა აღიარებული საიჯარო ვალდებულება, რათა სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხვის მოდელის გამოყენებით განისაზღვროს საინვესტიციო ქონების საბალანსო ღირებულება.
60. საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულება არ ასახავს ქონების გაუმჯობესების ან სრულყოფის მიზნით მომავალში გასაწევ კაპიტალურ დანახარჯებს, და ასევე არც გასაწევი ხარჯების გაწევის შედეგად მოსალოდნელ მომავალ სარგებელს.
61. ზოგიერთ შემთხვევაში, ერთეული მოელის, რომ საინვესტიციო ქონებასთან დაკავშირებული გადახდილი თანხების (აღიარებული ვალდებულების დასაფარი გადასახდელების გარდა) დისკონტირებული ღირებულება გადააჭარბებს მომავალში მისაღები შესაბამისი ფულადი შემოსავლების დისკონტირებულ ღირებულებას. ასეთ შემთხვევაში, ერთეული გამოიყენებს სსბასს 19-ს ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები, რათა განსაზღვროს, საჭიროა თუ არა შესაბამისი ვალდებულების აღიარება და თუ აუცილებელია, როგორ უნდა შეფასდეს იგი.
სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასების შეუძლებლობა
62. არსებობს საკამათო დაშვება, რომ ერთეული მუდმივად შეძლებს საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ განსაზღვრას. თუმცა, გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც ერთეული პირველად იძენს საინვესტიციო ქონებას, შეძენის მომენტში (ან როდესაც ხსენებული ქონება გადაიქცევა საინვესტიციო ქონებად, მის დანიშნულებაში მომხდარი ცვლილების შედეგად) შეიძლება აღმოჩნდეს, რომ შეუძლებელია უწყვეტად ქონების სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასება. ეს ხდება მხოლოდ მაშინ, როდესაც შესადარისი საბაზრო ოპერაციები იშვიათად ხორციელდება და სამართლიანი ღირებულების დადგენის ალტერნატიული გზები არ არსებობს (მაგალითად, მოსალოდნელი დისკონტირებული ფულადი ნაკადების პროგნოზების საფუძველზე) თუ ერთეული მივა იმ დასკვნამდე, რომ მშენებარე საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ განსაზღვრა შეუძლებელია, მაგრამ ვარაუდობს, რომ ეს შესაძლებელი იქნება მშენებლობის დამთავრების შემდეგ, მან მოცემული მშენებარე საინვესტიციო ქონება უნდა შეაფასოს თვითღირებულებით, ვიდრე შესაძლებელი იქნება ან მისი სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ განსაზღვრა, ან მშენებლობის დამთავრებამდე (იმისდა მიხედვით ამ ორიდან, რომელიც უფრო ადრე მოხდება). თუ ერთეული მივა იმ დასკვნამდე, რომ საინვესტიციო ქონების (მშენებარე საინვესტიციო უძრავი ქონების გარდა) სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ განსაზღვრა უწყვეტად შეუძლებელია, მან ეს საინვესტიციო ქონება უნდა შეაფასოს სსბასს 17-ის შესაბამისად თვითღირებულებით აღრიცხვის მოდელის გამოყენებით. ამ დროს, საინვესტიციო ქონების ნარჩენი ღირებულება ჩაითვლება ნულის ტოლად. სუბიექტმა სსბასს 17-ის გამოყენება უნდა გააგრძელოს საინვესტიციო ქონების გასვლამდე.
62ა. როგორც კი ერთეული შეძლებს მშენებარე საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ განსაზღვრას, რომელიც ადრე თვითღირებულებით ჰქონდა შეფასებული, მან ეს საინვესტიციო ქონება სამართლიანი ღირებულებით უნდა შეაფასოს. მიიჩნევა, რომ საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ განსაზღვრა შესაძლებელია მშენებლობის დასრულების შემდეგ. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ქონება უნდა აისახოს თვითღირებულებით აღრიცხვის მოდელით სსბასს 17-ის 62-ე პუნქტის შესაბამისად.
62ბ. დაშვება იმის თაობაზე, რომ მშენებარე საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასება შესაძლებელია, შესაძლოა უარყოფილი იქნას მხოლოდ თავდაპირველი აღიარებისას. ერთეულის, რომელმაც მშენებარე საინვესტიციო ქონების ობიექტი სამართლიანი ღირებულებით შეაფასა, არა აქვს უფლება დაასკვნას, რომ დასრულებული საინვესტიციო ქონების ობიექტის სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ განსაზღვრა შეუძლებელია.
63. გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც 62-ე პუნქტში მითითებული მიზეზების გამო, ერთეული იძულებულია ამა თუ იმ საინვესტიციო ქონების ღირებულება სსბასს 17-ის შესაბამისად თვითღირებულებით აღრიცხვის მოდელით განსაზღვროს, ერთეული ყველა სხვა საინვესტიციო ქონებას, მათ შორის მშენებარე საინვესტიციო ქონებას აფასებს სამართლიანი ღირებულებით. ასეთ შემთხვევაში, მიუხედავად იმისა, რომ ერთეულის ერთი საინვესტიციო ქონების ობიექტისათვის შეუძლია გამოიყენოს თვითღირებულებით აღრიცხვის მოდელი, მან უნდა გააგრძელოს დანარჩენი ყოველი საინვესტიციო ქონების ობიექტების აღრიცხვა სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხვის მოდელით.
64. იმ შემთხვევაში, თუ ადრე ერთეული საინვესტიციო ქონების შეფასებისას იყენებდა სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხვის მოდელს, მაშინ მან სამართლიანი ღირებულებით შეფასება უნდა განაგრძოს ქონების გასვლამდე (ან იმ მომენტამდე, როდესაც ქონება იქცევა მესაკუთრის მიერ დაკავებულ ქონებად, ან როდესაც ერთეული დაიწყებს ქონების რეკონსტრუქციას შემდგომში მისი გაყიდვის მიზნით ჩვეულებრივი საქმიანობის ფარგლებში), მაშინაც კი, თუ შემცირდება ბაზარზე წარმოებული შესადარისი ოპერაციების სიხშირე, ან გაძნელდება საბაზრო ფასების შესახებ ინფორმაციის მოპოვება.
თვითღირებულებით აღრიცხვის მოდელი
65. ერთეული, რომელიც თავდაპირველი აღიარების შემდეგ აირჩევს თვითღირებულებით აღრიცხვის მოდელს, საკუთარი საინვესტიციო ქონების შეფასება უნდა განახორციელოს ამ მოდელთან მიმართებაში სსბასს 17-ით განსაზღვრული მოთხოვნების შესაბამისად, ანუ თვითღირებულებას მინუს ნებისმიერი აკუმულირებული ცვეთა და გაუფასურების შედეგად მიღებული აკუმულირებული ზარალი.
გადატანები სხვა კატეგორიაში
66. საინვესტიციო ქონების კატეგორიაში გადატანა, ან ამ კატეგორიიდან ამოღება შეიძლება მოხდეს მხოლოდ მაშინ, როდესაც იცვლება მისი დანიშნულება, რაც მტკიცდება:
(ა) მესაკუთრის მიერ ქონების საკუთარი საჭიროებისათვის გამოყენების დაწყებით, საინვესტიციო ქონების კატეგორიიდან მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონების კატეგორიაში გადატანისას;
(ბ) გაყიდვის მიზნით მისი რეკონსტრუქციის დაწყებით, საინვესტიციო ქონების კატეგორიიდან მატერიალური მარაგების კატეგორიაში გადასატანად;
(გ) მესაკუთრის მიერ ქონების საკუთარი საჭიროებისათვის გამოყენების დასრულებით, მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონების კატეგორიიდან საინვესტიციო ქონების კატეგორიაში გადატანად; ან
(დ) საოპერაციო იჯარის (კომერციულ საფუძველზე) დაწყებით, რომლის ფარგლებშიც ქონება სხვა მხარეს გადაეცემა იჯარით, მატერიალური მარაგების კატეგორიიდან საინვესტიციო ქონების კატეგორიაში გადასატანად.
(ე) [ამოღებულია]
67. სახელმწიფო ერთეულების მიერ ქონების გამოყენების ფორმა შეიძლება შეიცვალოს დროთა განმავლობაში. მაგალითად, სახელმწიფო ერთეულმა შეიძლება გადაწყვიტოს შენობის დაკავება, რომელიც გამოყენებულია, როგორც საინვესტიციო ქონება ან გადაწყვიტოს იმ შენობის გადაიარაღება, რომელიც მიმდინარე მომენტში გამოყენებულია საზღვაო ფლოტის საცხოვრებლად ან ადმინისტრაციულ ოფისად და ის გადააქციოს სასტუმროდ კომერციული სექტორის ერთეულისათვის გადასაცემად, ექსპლუატაციის მიზნით. პირველ შემთხვევაში, შენობა აღირიცხებოდა როგორც საინვესტიციო ქონება, ვიდრე მას დაიკავებდა სახელმწიფო ერთეული. მეორე შემთხვევაში, შენობა აღირიცხება როგორც ძირითადი აქტივი, ვიდრე შეწყდება მისი თავდაპირველი გამოყენება და მოხდება მისი რეკლასიფიკაცია საინვესტიციო ქონების კატეგორიად.
68. 66(ბ) პუნქტი მოითხოვს, რომ ერთეულმა ქონების ობიექტი საინვესტიციო უძრავი ქონების კატეგორიიდან მატერიალური მარაგების კატეგორიაში მხოლოდ მაშინ გადაიტანოს, როდესაც იცვლება ქონების დანიშნულება, რაც დასტურდება გაყიდვის მიზნით ქონების ობიექტის რეკონსტრუქციის დაწყებით. თუ ერთეული გადაწყვეტს საინვესტიციო ქონების გასვლას რეკონსტრუქციის გარეშე, მას კვლავ ასახავს, როგორც საინვესტიციო ქონებას მისი აღიარების შეწყვეტამდე (ფინანსური მდგომარეობის შესახებ ანგარიშგებიდან ამოღება) და არ განიხილავს მას, როგორც მატერიალურ მარაგს. ანალოგიურად, თუ ერთეული იწყებს არსებული საინვესტიციო ქონების ობიექტის რეკონსტრუქციას შემდგომში კვლავ საინვესტიციო ქონების სახით გამოყენების მიზნით, ქონება რჩება საინვესტიციო ქონებად, მაშინ ეს ობიექტი ინარჩუნებს საინვესტიციო ქონების სტატუსს და არ ხდება მისი რეკლასიფიცირება მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონების კატეგორიად რეკონსტრუქციის განმავლობაში
69. ქონების მართვის სახელმწიფო დეპარტამენტს შეუძლია სისტემატიურად შეამოწმოს თავისი შენობები მის მიერ დადგენილ მოთხოვნებთან შესაბამისობის შეფასების მიზნით და შემოწმების პროცესში შეიძლება მოხდეს გარკვეული შენობების გამოვლენა და გასაყიდად გამოყოფა. ამ სიტუაციაში, შენობები შეიძლება ჩაითვალოს მატერიალურ მარაგად. თუმცა, თუ სახელმწიფო ერთეული გადაწყვეტს შეინარჩუნოს შენობა მისი იჯარით გადაცემით შემოსავლის მიღების ან კაპიტალის ღირებულების ზრდის შესაძლებლობის გამო, მაშინ ეს შენობა რეკლასიფიცირებულ უნდა იქნას საინვესტიციო ქონებად მისი საოპერაციო იჯარით გაცემის მომენტიდან.
70. 71–76-ე პუნქტები ეხება აღიარებისა და შეფასების საკითხებს და გამოიყენება იმ შემთხვევაში, როდესაც ერთეული საინვესტიციო ქონების აღრიცხვისათვის იყენებს სამართლიანი ღირებულების მოდელს. თუ ერთეული იყენებს თვითღირებულებით აღრიცხვის მოდელს, მაშინ საინვესტიციო ქონების, მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონებისა და მატერიალური მარაგების კატეგორიებს შორის ობიექტების გადატანა არ იწვევს არც გადატანილი ქონების საბალანსო ღირებულების და არც ობიექტის ღირებულების ცვლილებას, შეფასების ან ინფორმაციის გახსნის მიზნებით.
71. სამართლიანი ღირებულებით ასახული საინვესტიციო უძრავი ქონების კატეგორიიდან ობიექტის მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონების კატეგორიაში ან მატერიალურ მარაგებში გადატანისას, ამ ობიექტის ღირებულება შემდგომი აღრიცხვისათვის, სსბასს 17-ის ან სსბასს 12-ის შესაბამისად არის მისი სამართლიანი ღირებულება ქონების დანიშნულების ცვლილების თარიღისათვის.
72. თუ მესაკუთრის მიერ დაკავებული უძრავი ქონება გადადის საინვესტიციო ქონების კატეგორიაში, რომელიც უნდა აღირიცხოს სამართლიანი ღირებულებით, ერთეულმა სსბასს 17 უნდა გამოიყენოს ქონების დანიშნულების ცვლილების თარიღამდე. ერთეულმა ამ თარიღისათვის წარმოქმნილი ნებისმიერი სხვაობა სსბასს 17–ის შესაბამისად განსაზღვრულ ქონების საბალანსო ღირებულებასა და მის სამართლიან ღირებულებას შორის, ერთეულმა უნდა ასახოს სსბასს 17-ის შესაბამისად, ხოლო მისი სამართლიანი ღირებულება - იგივენაირად, როგორც ასახავს, გადაფასებას სსბასს 17–ის შესაბამისად.
73. ერთეული აგრძელებს ცვეთის დარიცხვას და ყველა გაუფასურების ზარალის აღიარებას იმ თარიღამდე, როდესაც მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონება იქცევა სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხულ საინვესტიციო ქონებად, ერთეულმა ამ თარიღისათვის არსებული ნებისმიერი სხვაობა, სსბასს 17–ის შესაბამისად განსაზღვრული ქონების საბალანსო ღირებულებასა და სამართლიან ღირებულებას შორის, უნდა ასახოს, როგორც გადაფასება სსბასს 17–ის შესაბამისად. სხვა სიტყვებით:
(ა) ობიექტის საბალანსო ღირებულების ნებისმიერი შემცირება აღიარებული უნდა იყოს პერიოდის ნამეტში ან დეფიციტში, ამასთან, ობიექტის ღირებულება მცირდება ამავე ობიექტის გადაფასების შედეგად უკვე აღიარებული კაპიტალის ღირებულების ნამეტით შექმნილი რეზერვიდან ამავე ნამეტის გამოქვითვით.
(ბ) საბალანსო ღირებულების ნებისმიერი ზრდა აღრიცხვაში აისახება შემდეგნაირად:
(i) ღირებულების ზრდა ამ ქონების ადრე აღიარებული გაუფასურების ზარალის სიდიდემდე აღიარდება იმავე პერიოდის ნამეტში ან დეფიციტში. პერიოდის განმავლობაში ნამეტში ან დეფიციტში აღიარებული ღირებულების ზრდის სიდიდე არ აჭარბებს იმ თანხას, რომელიც საჭიროა საბალანსო ღირებულების იმ სიდიდემდე აღსადგენად, რომელიც განისაზღვრებოდა (ცვეთის გამოკლებით), თუ წინა პერიოდებში არ მოხდებოდა ამ ობიექტის გაუფასურებით გამოწვეული ზარალის აღიარება.
(ii) ღირებულების ზრდის ნებისმიერი დარჩენილი ნაწილით კრედიტდება წმინდა აქტივების/კაპიტალის ანგარიში, როგორც გადაფასების შედეგად მიღებული ღირებულების ნამეტი. საინვესტიციო ქონების შემდგომი გასვლის შემთხვევაში, წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ასახული მოცემული ობიექტის გადაფასების შედეგად მიღებული ღირებულების ნამეტი შეიძლება გადატანილ იქნას დაგროვილ ნამეტში ან დეფიციტში. გადაფასებით მიღებული ღირებულების ნამეტის ანგარიშიდან დაგროვილი ნამეტის ან დეფიციტის ანგარიშზე თანხის გადატანა არ აისახება ნამეტში ან დეფიციტში
74. მატერიალური მარაგების კატეგორიიდან ობიექტის სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხული საინვესტიციო ქონების კატეგორიაში გადატანისას, ნებისმიერი განსხვავება გადატანის თარიღისათვის არსებული ქონების სამართლიან ღირებულებასა და მის წინანდელი საბალანსო ღირებულებას შორის უნდა აღიარდეს იმავე პერიოდის ნამეტში და დეფიციტში.
75. მატერიალური მარაგების კატეგორიიდან ობიექტის სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხული საინვესტიციო ქონების კატეგორიაში გადატანის აღრიცხვის წესი შეესაბამება მარაგის გაყიდვის აღრიცხვის წესს.
76. ერთეულის მიერ სამართლიანი ღირებულებით აღსარიცხავი საინვესტიციო ქონების საკუთარი ძალებით მშენებლობის ან რეკონსტრუქციის დასრულებისას, ამ თარიღისათვის ქონების სამართლიან ღირებულებასა და მის წინანდელ საბალანსო ღირებულებას შორის ნებისმიერი განსხვავება აღიარდება იმავე პერიოდის ნამეტში ან დეფიციტში.
გასვლა
77. საინვესტიციო ქონების აღიარება წყდება (ამოიღება ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებიდან) იმ შემთხვევაში, როდესაც მოხდება ქონების გასვლა ან სამუდამოდ შეწყდება ექსპლუატაცია და მისი გასვლიდან მოსალოდნელი არ იქნება არანაირი მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან სასარგებლო მომსახურების პოტენციალი.
78. საინვესტიციო ქონების გასვლა შეიძლება მოხდეს მისი გაყიდვის ან ფინანსურ იჯარით გადაცემის გზით. საინვესტიციო ქონების გასვლის თარიღის დადგენისათვის, ერთეული ხელმძღვანელობს სსბასს 9-ში ასახული საქონლის გაყიდვიდან მიღებული ამონაგების აღიარების კრიტერიუმებით და ითვალისწინებს სსბასს 9-ის გამოყენების სახელმძღვანელო მითითებებში ასახულ რეკომენდაციებს. სსბასს 13 გამოიყენება იმ შემთხვევაში, როდესაც გასვლა ხდება ფინანსური იჯარით გაცემის გზით ან უკუიჯარის პირობით გაყიდვისას.
79. თუ მე-20 პუნქტში აღიარების პრინციპის შესაბამისად, ერთეული აქტივის საბალანსო ღირებულებაში აღიარებს საინვესტიციო ქონების ნაწილის შეცვლის ღირებულებას, მაშინ შეცვლილი ნაწილის საბალანსო ღირებულება ჩამოიწერება. თვითღირებულებით აღრიცხვის მოდელით აღრიცხული საინვესტიციო ქონებისათვის, შეცვლილი ნაწილი შეიძლება იყოს ის ნაწილი, რომელიც ცალკე არ ამორტიზირდებოდა. თუ შეუძლებელია შეცვლილი ნაწილის საბალანსო ღირებულების განსაზღვრა, მაშინ ერთეულს შეუძლია გამოიყენოს ჩანაცვლების ღირებულება, როგორც შეცვლილი ნაწილის ღირებულების მაჩვენებელი, მისი შეძენის ან მშენებლობის მომენტისათვის. სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხვის მოდელის გამოყენებისას, საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულება შეიძლება უკვე ასახავდეს იმ ფაქტს, რომ უძრავი ქონების ნაწილმა, რომელიც ექვემდებარება შეცვლას, უკვე დაკარგა თავისი ღირებულება. სხვა შემთხვევაში, შეიძლება ძნელი იყოს იმის დადგენა, თუ რამდენით უნდა შემცირდეს სამართლიანი ღირებულება შესაცვლელი ნაწილის ჩამოწერისას. როდესაც ამის გაკეთება პრაქტიკულად შეუძლებელია, შეცვლილი ნაწილის ჩამოწერისას სამართლიანი ღირებულების შემცირების ალტერნატივას წარმოადგენს, შეცვლის ღირებულების ჩართვა აქტივის საბალანსო ღირებულებაში და მისი შემდგომი გადაფასება სამართლიან ღირებულებამდე ისე, როგორც ეს აუცილებელი იქნებოდა გაუმჯობესების შემთხვევაში, რომელიც არ იქნებოდა დაკავშირებული შეცვლასთან.
80. საინვესტიციო ქონების ჩამოწერის ან გასვლის შედეგად წარმოშობილი მოგება ან ზარალი უნდა განისაზღვროს, როგორც სხვაობა გასვლის შედეგად მიღებულ წმინდა ამონაგებსა და ქონების საბალანსო ღირებულებას შორის და უნდა აღიარდეს ჩამოწერის ან გასვლის პერიოდის ნამეტში ან დეფიციტში (იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც სსბასს 13 სხვაგვარად მოითხოვს უკუიჯარის პირობით გაყიდვის აღრიცხვას).
81. გასული საინვესტიციო ქონების სანაცვლოდ მისაღები კომპენსაცია თავდაპირველად აღიარდება მისი სამართლიანი ღირებულებით. კერძოდ, იმ შემთხვევაში, როდესაც საინვესტიციო ქონების ობიექტის სანაცვლოდ მისაღები თანხების გადახდა განვადებულია, კომპენსაცია საწყის სტადიაზე აღიარდება ფულადი სახსრებში გამოსახული ფასის ექვივალენტური თანხით. განსხვავება საკომპენსაციო თანხასა და დაუყოვნებელი გადახდისას არსებული ფასის ექვივალენტს შორის სსბასს 9-ის შესაბამისად, აღიარდება საპროცენტო შემოსავლად, ეფექტური საპროცენტო განაკვეთის მეთოდის გამოყენებით.
82. ერთეული იყენებს სსბასს 19–ს ან საჭიროებისამებრ, სხვა შესაბამის სტანდარტს იმ ყველა სახის ვალდებულებისათვის, რომელიც მას რჩება საინვესტიციო ქონების გასვლის შემდეგ.
83. საინვესტიციო ქონების გაუფასურების, დაკარგვის ან ღირებულების შემცირებით დაბრუნებისათვის მესამე მხარისაგან მისაღები კომპენსაცია აღიარდება ნამეტში ან დეფიციტში მაშინ, როდესაც კომპენსაცია გახდება მისაღები.
84. საინვესტიციო ქონების გაუფასურება და დაკარგვა, მასთან დაკავშირებული ანაზღაურების მოთხოვნა ან გადახდები მესამე მხარის მიმართ, ან შემცვლელი აქტივის ნებისმიერი შემდგომი შეძენა ან მშენებლობა წარმოადგენს ცალკე ეკონომიკურ მოვლენებს და ცალკე აღირიცხება შემდეგნაირად:
(ა) საინვესტიციო ქონების გაუფასურება აღირიცხება სსბასს 21-ის ან სსბასს 26-ის შესაბამისად;
(ბ) საინვესტიციო ქონების ჩამოწერა ან გასვლა აღიარდება წინამდებარე სტანდარტის 77-ე-82-ე პუნქტების შესაბამისად;
(გ) საინვესტიციო ქონების გაუფასურების, დაკარგვის ან ღირებულების შემცირებით დაბრუნებისათვის მესამე პირისაგან მისაღები კომპენსაცია ნამეტში ან დეფიციტში აისახება მაშინ, როდესაც კომპენსაცია გახდება მისაღები; და
(დ) შემცვლელი ქონების სახით აღდგენილი, შესყიდული ან აშენებული აქტივის ღირებულება განისაზღვრება, წინამდებარე სტანდარტის 26-ე–38–ე პუნქტების შესაბამისად.
განმარტებითი შენიშვნები
სამართლიანი ღირებულებითა და და თვითღირებულებით აღრიცხვის მოდელები
85. ქვემოთ ჩამოთვლილი განმარტებითი შენიშვნების სახეები წარმოადგენს იმის დამატებას, რაც სსბასს 13-ითაა განსაზღვრული. სსბასს 13–ის შესაბამისად, საინვესტიციო ქონების მფლობელი განმარტავს ინფორმაციას საოპერაციო იჯარის ხელშეკრულებების თაობაზე მეიჯარის პოზიციიდან. ერთეული, რომელიც ფლობს საინვესტიციო ქონებას ფინანსური ან საოპერაციო იჯარის ხელშეკრულების შესაბამისად, ფინანსურ იჯარასთან დაკავშირებულ ცნობებს წარადგენს მეიჯარის პოზიციიდან, ასევე, საოპერაციო იჯარაში არსებული საინვესტიციო ქონების ობიექტების თაობაზე მოიჯარის პოზიციიდან.
86. ერთეულმა უნდა განმარტოს ინფორმაცია:
(ა) სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხვის მოდელს იყენებს, თუ თვითღირებულებით აღრიცხვის მოდელს;
(ბ) თუ გამოიყენება სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხვის მოდელი, მაშინ კლასიფიცირდება თუ არა, ან აღირიცხება თუ არა საოპერაციო იჯარით გაცემული უძრავი ქონება, როგორც საინვესტიციო ქონება და პირობები;
(გ) ქონების კლასიფიკაციის გართულებისას (იხ. მე-18 პუნქტი), ერთეულის მიერ შემუშავებული კრიტერიუმები, რომლითაც დგინდება, წარმოადგენს თუ არა ქონება საინვესტიციო უძრავ ქონებას, მფლობელის მიერ დაკავებულ უძრავ ქონებას ან იმ ქონებას, რომელიც განკუთვნილია გასაყიდად ჩვეულებრივი საქმიანობის ფარგლებში;
(დ) საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულების დადგენისას გამოყენებული მეთოდები და არსებითი დაშვებები, მათ შორის განცხადება იმის შესახებ, რომ მოყვანილი სამართლიანი ღირებულება დასტურდება ბაზრის მონაცემებით, ან ის ძირითადად ეფუძნება სხვა ფაქტორებს (რომლებიც ერთეულის მხრიდან საჭიროებს ინფორმაციის გამჟღავნებას) საინვესტიციო ქონების ბუნების, ან შესადარისი საბაზრო მონაცემების არარსებობის გამო;
(ე) რამდენად ეფუძნება საინვესტიციო ქონების (რომელიც აღიარებულია ან გამჟღავნებულია ფინანსურ ანგარიშგებაში) სამართლიანი ღირებულება ისეთი დამოუკიდებელი შემფასებლის შეფასებას, რომელსაც გააჩნია აღიარებული და სათანადო კვალიფიკაცია, ასევე, ანალოგიური ადგილმდებარეობისა და კატეგორიის საინვესტიციო ქონების უახლოეს წარსულში შეფასების ჩატარების გამოცდილება. თუ ასეთი შეფასება არ ჩატარებულა, ეს ფაქტი საჭიროებს გამჟღავნებას.
(ვ) ნამეტში ან დეფიციტში აღიარებული ისეთი თანხები, როგორიცაა:
საინვესტიციო ქონებიდან მიღებული საიჯარო შემოსავლები;
იმ საინვესტიციო ქონებასთან დაკავშირებული პირდაპირი საოპერაციო ხარჯები (რემონტისა და ექსპლუატაციის ხარჯების ჩათვლით), რომელთა იჯარიდანაც პერიოდის განმავლობაში მიიღება შემოსავლები; და
იმ საინვესტიციო ქონებასთან დაკავშირებული პირდაპირი საოპერაციო ხარჯები (შეკეთების და ექსპლუატაციის ხარჯების ჩათვლით), რომელთა იჯარიდანაც შემოსავლები პერიოდის განმავლობაში არ მიიღება.
(ზ) საინვესტიციო ქონების გაყიდვის ან ამონაგების მიღების და გასვლასთან დაკავშირებული სხვა შემოსავლების შესაძლებლობის არსებობა ან შეზღუდვის სიდიდე; და
(თ) სახელშეკრულებო ვალდებულებები საინვესტიციო ქონების შესყიდვაზე, მშენებლობაზე ან შექმნაზე, ან რემონტზე, შენარჩუნებაზე ან გაუმჯობესებაზე.
სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხვის მოდელი
87. 86-ე პუნქტში აღწერილი განმარტებითი შენიშვნების გარდა, რომლის შესახებ ინფორმაცია უნდა გაამჟღავნოს ერთეულმა, რომელიც იყენებს 42-ე-64-ე პუნქტებში აღწერილ სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხვის მოდელს, დამატებით უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისისა და დასასრულისათვის საინვესტიციო ქონების საბალანსო ღირებულების შედარების შესახებ, შემდეგის მითითებით:
(ა) მიღებები - ცალკე უნდა იქნას გამჟღავნებული ინფორმაცია ობიექტის შეძენით გამოწვეულ მიღებებზე და ცალკე აქტივის საბალანსო ღირებულებაში აღიარებული მომავალი ხარჯების კაპიტალიზაციით წარმოქმნილ მიღებებზე;
(ბ) ზრდა, რომელიც განპირობებულია საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებების შედეგად შეძენით;
(გ) მთლიანი გასვლების ჯამი;
(დ) სამართლიანი ღირებულების კორექტირების შემდეგ წარმოქმნილი წმინდა მოგება ან ზარალი;
(ე) ფინანსური ანგარიშგების განსხვავებულ ვალუტაში გადაანგარიშებით და უცხოური ერთეულის საანგარიშგებო ვალუტაში გადაანგარიშების შედეგად წარმოქმნილი წმინდა საკურსო სხვაობები;
(ვ) ქონების ობიექტის მატერიალური მარაგების კატეგორიიდან მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონების კატეგორიებში გადატანა და პირიქით;
(ზ) სხვა ცვლილებები.
88. იმ შემთხვევებში, როდესაც ფინანსური ანგარიშგებისათვის საინვესტიციო ქონების შეფასება მნიშვნელოვნად კორექტირდება, მაგალითად, იმ აქტივებისა და ვალდებულებების ორმაგი აღრიცხვის თავიდან ასაცილებლად, რომლებიც აღიარებულია ცალკე აქტივებისა და ვალდებულებების სახით 59-ე პუნქტის შესაბამისად, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს ინფორმაცია ფინანსურ ანგარიშგებაში ჩართული მიღებული შეფასებისა და კორექტირებული შეფასების შედარების შესახებ და ცალ-ცალკე აჩვენოს ყოველი აღიარებული და გათვალისწინებული საიჯარო ვალდებულების მთლიანი ჯამი და სხვა მნიშვნელოვანი კორექტირება.
89. 62-ე პუნქტში მოყვანილ გამონაკლის შემთხვევაში, როდესაც ერთეული განსაზღვრავს საინვესტიციო ქონების ღირებულებას თვითღირებულებით აღრიცხვის მოდელის გამოყენებით, სსბასს 17-ის შესაბამისად, 87-ე პუნქტით მოთხოვნილმა შედარებამ ამ საინვესტიციო ქონებასთან დაკავშირებული თანხები უნდა წარადგინოს სხვა დანარჩენი საინვესტიციო ქონების თანხისაგან განცალკევებულად. ამასთან ერთად, ერთეულმა უნდა წარადგინოს:
(ა) საინვესტიციო ქონების აღწერა;
(ბ) იმის ახსნა, თუ რატომაა შეუძლებელი სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ განსაზღვრა;
(გ) თუ შესაძლებელია, იმ დიაპაზონის დადგენა, რომელშიც მაღალი ალბათობით მოქცეულია სამართლიანი ღირებულება; და
(დ) იმ საინვესტიციო ქონების გასვლის შემთხვევაში, რომელიც არ აღირიცხებოდა სამართლიანი ღირებულებით:
(i) იმ საინვესტიციო ქონების გასვლის ფაქტი, რომელიც არ აღირიცხებოდა სამართლიანი ღირებულებით;
(ii) საინვესტიციო ქონების საბალანსო ღირებულება გაყიდვის მომენტისათვის; და
(iii) ქონების გასვლიდან აღიარებული მოგება ან ზარალი.
თვითღირებულებით აღრიცხვის მოდელი
90. 86-ე პუნქტში აღწერილი დამატებითი მონაცემების გარდა, რომლის შესახებაც ინფორმაცია უნდა განმარტოს ერთეულმა, რომელიც იყენებს 65-ე პუნქტში აღწერილ თვითღირებულებით აღრიცხვის მოდელს, დამატებით უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) ცვეთის დარიცხვის გამოყენებული მეთოდი;
(ბ) სასარგებლო გამოყენების ვადა ან გამოყენებული ცვეთის ნორმები;
(გ) საბალანსო ღირებულება და აკუმულირებული ცვეთა (გადაფასებით წარმოქმნილი გაუფასურების აკუმულირებულ ზარალთან ერთად) საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისისა და ბოლოსათვის;
(დ) საინვესტიციო ქონების საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისსა და ბოლოს არსებული საინვესტიციო ქონების საბალანსო ღირებულების შედარება, შემდეგი ინფორმაციის მითითებით:
(i) მიღებები - ცალკე უნდა იყოს განმარტებული ინფორმაცია ობიექტის შეძენით წარმოქმნილ მიღებებზე, და ცალკე აქტივად აღიარებული მომავალი ხარჯების კაპიტალიზაციით გამოწვეულ მიღებებზე;
(ii) ზრდა, რომელიც განპირობებულია საწარმოთა გაერთიანების შედეგად შეძენით;
(iii) მთლიანი გასვლების ჯამი;
(iv) ცვეთა;
(v) საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში, სსბასს 21-ის ან სსბასს 26–ის შესაბამისად აღიარებული გაუფასურებით წარმოქმნილი ზარალის თანხა და გაუფასურებით წარმოქმნილი ზარალის აღდგენილი თანხა, სიტუაციის შესაბამისად
(vi) ფინანსური ანგარიშგების განსხვავებულ ვალუტაში გადაანგარიშებით და საერთაშორისო ოპერაციების ერთეულის საანგარიშგებო ვალუტაში გადაანგარიშების შედეგად წარმოქმნილი წმინდა საკურსო სხვაობები;
ქონების ობიექტის მატერიალური მარაგების კატეგორიიდან მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონების კატეგორიებში გადატანა და პირიქით; და
სხვა ცვლილებები; და
(ე) საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულება. 62-ე პუნქტში აღწერილი გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც ერთეული საიმედოდ ვერ ადგენს საინვესტიციო ქონების ღირებულებას, ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს:
(i) საინვესტიციო ქონების აღწერა;
(ii) იმის დასაბუთება, თუ რატომაა შეუძლებელი სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ განსაზღვრა; და
თუ შესაძლებელია იმ დიაპაზონის დადგენა, რომელშიც მაღალი ალბათობით მოქცეულია სამართლიანი ღირებულება.
გარდამავალი დებულებები
დარიცხვის მეთოდით აღრიცხვის პირველად გამოყენება.
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხვის მოდელი
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
97. ერთეულმა, რომელიც (ა) თავდაპირველად იყენებდა სსბასს 16–ს (2001 წლის რედაქცია) და (ბ) პირველად გადაწყვიტა საოპერაციო იჯარით გადაცემული ცალკეული ან მთლიანი ქონების აღრიცხვა და საინვესტიციო ქონებად კლასიფიცირება, ამ გადაწყვეტილების ეფექტი უნდა აღიაროს როგორც დაგროვილი ნამეტის ან დეფიციტის საწყისი ბალანსის კორექტირება იმ პერიოდისათვის, როდესაც მოხდა გადაწყვეტილების პირველად მიღება. გარდა ამისა, თუ ერთეული ადრეულ პერიოდებში საჯაროდ (ფინანსურ ანგარიშგებებში ან სხვაგვარად) აქვეყნებდა მისი ქონების სამართლიან ღირებულებას, მაშინ გამოიყენება პუნქტი 94 (ა). თუ ერთეული ადრე საჯაროდ არ აქვეყნებდა ამ ქონებასთან დაკავშირებულ და 94 (ა) პუნქტში აღწერილ ინფორმაციას, მაშინ გამოიყენება 94 (ბ) პუნქტი.
თვითღირებულებით აღრიცხვის მოდელი
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
100. იმ ერთეულების მიმართ, რომლებიც ადრე იყენებდნენ სსბასს 16-ს (2001 წლის რედაქცია) 36-ე–38-ე პუნქტების მოთხოვნები აქტივების გაცვლით შეძენილი საინვესტიციო ქონების საწყის შეფასებასთან დაკავშირებით, გამოყენებულ უნდა იქნას პერსპექტიულად მხოლოდ მომავალში განხორციელებული ოპერაციებისათვის.
ძალაში შესვლის თარიღი
101. ერთეულმა ეს სტანდარტი უნდა გამოიყენოს იმ წლიური ფინანსური ანგარიშგებებისთვის, რომლებიც იწყება 2008 წლის 1 იანვრიდან და ამ თარიღის შემდეგ. რეკომენდებულია უფრო ადრეული გამოყენება. ერთეულმა უნდა გახსნას ინფორმაცია ამ სტანდარტის 2008 წლის 1 იანვრამდე არსებულ პერიოდებში გამოყენების ფაქტის თაობაზე.
101ა. პუნქტები მე-2, მე-13, მე-40, 57-ე, 59-ე, 62-ე, 63-ე და 66-ე შეიცვალა, 29-ე პუნქტი ამოღებულ იქნა და დაემატა 62 (ა) და 62 (ბ) პუნქტები, სსბასს-ის გაუმჯობესების პროექტის შედეგად, რომელიც გამოქვეყნდა 2010 წლის იანვარში. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილებები იმ პერიოდების ფინანსური ანგარიშგებებისათვის, რომლებიც იწყება 2011 წლის 1 იანვრიდან ან ამ თარიღის შემდეგ. რეკომენდებულია მითითებული ცვლილებების გამოიყენება მშენებლობის პროცესში მყოფი საინვესტიციო ქონებისთვის, იმ პირობით, რომ მშენებლობის პროცესში მყოფი საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულება განისაზღვრა ამ თარიღებისთვის 2011 წლის პირველ იანვრამდე. თუ ერთეული იყენებს ამ ცვლილებებს პერიოდისათვის, რომელიც იწყება 2011 წლის 1 იანვრამდე, მან უნდა განმარტოს ეს ფაქტი და გამოიყენოს სსბასს 17–ის. მე–8 და 107 (ა) პუნქტების ცვლილებები.
101ბ. 91-ე, 92-ე, 93-ე, 94-ე, 95-ე, 96-ე, 98-ე, 99-ე და 102-ე პუნქტები შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
101გ. შეიცვალა მე-40 პუნქტი 2015 წლის სსბასს-ების გაუმჯობესების 2016 წლის აპრილში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
101დ. მე-3 და მე-4 პუნქტები ამოღებულია და მე-9 პუნქტი შეიცვალა 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
101ე. დაემატა 18 (ა) პუნქტი, ხოლო 87-ე და 90-ე პუნქტები შეიცვალა 2017 წლის იანვარში სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის 2019 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2019 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 40.
102. როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
სსბასს 16 (2001) გაუქმება
103. ეს სტანდარტი ანაცვლებს 2001 წელს გამოცემულ სსბასს 16, საინვესტიციო ქონება.
.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 12-ის შემადგენელი ნაწილი.
ბასსს–ის 2003 წლის საერთო გაუმჯობესების პროექტის რეალიზაციის შედეგად სსბასს 16–ში განხორციელებული ცვლილებები
საბაზისო ინფორმაცია
დს1. სსბასსს–ს ფასს–თან დაახლოების პროგრამა წარმოადგენს სსბასსს–ს სამუშაო გეგმის მნიშვნელოვან ელემენტს. სსბასსს–ს პოლიტიკა მიმართულია დარიცხვის მეთოდზე დაფუძნებული სსბასს–ის ბასსს–ს მიერ გამოქვეყნებულ ფასს–ებთან დაახლოებაზე იმ შემთხვევებისათვის, როდესაც ეს მიზანშეწონილია საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის.
დს2. დარიცხვის მეთოდზე დაფუძნებული სსბასს-ები, რომლებიც შერწყმულია ფასს–ებთან, ინარჩუნებს ფასს-ების მოთხოვნებს, სტრუქტურას და რედაქციას, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც აუცილებელია გადახვევა საჯარო სექტორის თავისებურებების გათვალისწინებით. გადახვევა შესაბამისი ფასს–დან ხდება იმ შემთხვევაში, როდესაც ფასს–ის ტერმინოლოგია არ გამოიყენება საჯარო სექტორისათვის ან როდესაც საჭიროა დამატებითი კომენტარების ან მაგალითების ჩართვა საჯარო სექტორის კონტექსტში არსებული გარკვეული მოთხოვნების საილუსტრაციოდ. სსბასს–ებსა და მათ შესაბამის ფასს–ებს შორის განსხვავებები ასახულია „ფასს–თან შედარების“ განყოფილებაში, რომელიც ჩართულია სსბასს–ში.
დს3. 2002 წლის მაისში, ბასსს–მ გამოაქვეყნა ცვლილებების წინასწარი ვარიანტი ბუღალტრული აღრიცხვის 13-ე სტანდარტში (ბასს)2, რომელიც წარმოადგენს მისი საერთო გაუმჯობესების პროექტის ნაწილს. ბასსს–ის საერთო გაუმჯობესების პროექტის მიზანს წარმოადგენდა „სტანდარტებში ალტერნატივების, დუბლირებისა და წინააღმდეგობების შემცირება ან აღმოფხვრა, ზოგიერთი დაახლოების საკითხის მოგვარება და მათში სხვა გაუმჯობესებების ასახვა“. ბასს–ების საბოლოო ვერსიები გამოქვეყნდა 2003 წლის დეკემბერში.
დს4. 2001 წლის დეკემბერში გამოქვეყნებული სსბასს 16 ეყრდნობოდა ბასს 40 (2000)–ს, საინვესტიციო ქონება, რომელიც ხელახლა გამოიცა 2003 წლის დეკემბერში. 2003 წლის ბოლოს სსბასსს–ს წინამორბედმა საჯარო სექტორის კომიტეტმა (სსკ)3 დაიწყო სსბასს–ს გაუმჯობესების პროექტის განხორციელება, რაც მიზნად ისახავდა სსბასს–ების დაახლოებას 2003 წლის დეკემბერში გამოქვეყნებულ გაუმჯობესებულ ბასს–ებთან, იქ სადაც ეს მიზანშეწონილი იყო.
დ5. სსბასსს–მ შეისწავლა გაუმჯობესებული ბასს 40 და ძირითადად გაიზიარა ბასსს–ის შეხედულებები ბასს–ში ცვლილებების და დამატებების შეტანასთან დაკავშირებით. (სსბასს-ის დასკვნის საფუძველი აქ არ არის მოყვანილი. ბასსს-ს ყოველმხრივი სააბონენტო მომსახურების ხელმომწერებს შეუძლიათ ბასსს–ის დასკვნა იხილონ ბასსს–ის ინტერნეტ გვერდზე: http://www.iasb.org). იმ შემთხვევებში, როდესაც სსბასს განსხვავდება შესაბამისი ბასს–გან, დასკვნის საფუძველი განმარტავს საჯარო სექტორის თავისებურებებთან დაკავშირებული გადახვევის მიზეზებს.
დ6. 2003 წლის დეკემბრის შემდეგ გამოცემული სტანდარტების შესაბამისად, ბასს 40 კიდევ შეიცვალა. სსბასს 16 არ ასახულა 2003 წლის დეკემბერში გამოცემულ ფასს-ში მომხდარი შემდგომი ცვლილებები. ეს გამოწვეულია იმით, რომ სსბასსს–ს ჯერ არ განუხილავს და არ ჩამოუყალიბებია საკუთარ აზრი ამ ფასს–ში არსებული მოთხოვნების საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის გამოყენებადობის თაობაზე.
სსბასს 16–ის ცვლილება, რომელიც გამოწვეულ იქნა ბასსს–ის მიერ 2008 წელს რეალიზებული ფასს–ის გაუმჯობესების პროექტის შედეგად.
დს7. სსბასსს–მ განიხილა ცვლილებები ბასს 40–ში, რომელიც ასახულია ბასსს–ის მიერ 2008 წლის მაისში გამოცემულ გაუმჯობესებულ ფასს–ში და ზოგადად დაეთანხმა ბასსს–ის მითითებულ მიზეზებს სტანდარტის გადამუშავების აუცილებლობასთან დაკავშირებით. სსბასსს–მ დაასკვნა, რომ არ არსებობდა საჯარო სექტორის ერთეულებთან დაკავშირებული წინააღმდეგობის მიზეზები ცვლილებების მიღებასთან დაკავშირებით.
სსბასს 16– ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს.8 სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
გადაწყვეტილების საილუსტრაციო ხე
გადაწყვეტილების ხე თან დაერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 16-ის ნაწილი.
ბასს 40-თან შედარება
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-13 ⬇
დანართი №11სსბასს 17—ძირითადი აქტივებიგამომცემლისაგან წინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს) ძირითადად ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოქვეყნებულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ (ბასს) 16-ის (შესწორებულია 2003 წელს) შესაბამისი ნაწილს - ძირითადი საშუალებები. ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) მიერ მომზადებულ წინამდებარე პუბლიკაციაში მოცემული ამონარიდები ბასს 16-იდან გამოყენებულია ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში, შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
სსბასს 17—ძირითადი აქტივებისსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 17, ძირითადი აქტივები, გამოცემულ იქნა 2001 წლის დეკემბერში. 2006 წლის დეკემბერში სსბასსს-მ გამოსცა შესწორებული სსბასს 17. მას შემდეგ სსბასს 17 შესწორდა შესაბამისი სსბასს-ებით:
|
|---|
სსბასს 17-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
|
|---|---|---|
| შესავალი ნაწილი | ამოღებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 3 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 4 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 5 | შეცვლილია | სსბასს 32, 2011წლის ოქტომბერი სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 6 | შეცვლილია | სსბასს 27, 2009 წლის დეკემბერი სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 7 | შეცვლილია | სსბასს 32, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 8 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 13 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 14 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 17 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2015 წლის იანვარი |
| 20 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 31 | შეცვლილია | სსბასს 39, 2016 წლის ივლისი |
| 36ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 50 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2015 წლის იანვარი |
| 51ა | დამატებულია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 52 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 60 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 65 | შეცვლილია | სსბასს 31, 2010 წლის იანვარი |
| 72 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2015 წლის იანვარი |
| 78ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2015 წლის იანვარი |
| 79 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 81 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 83 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 83ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 84 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 88 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 93 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 95 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 96 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 97 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 98 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 99 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 100 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 101 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 102 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 103 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 104 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 106ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2015 წლის იანვარი |
| 107ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 107ბ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 107გ | დამატებულია | სსბასს 32, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 107დ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 107ე | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2015 წლის იანვარი |
| 107ვ | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 107ზ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2015 წლის იანვარი |
| 107თ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 107ი | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 107კ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 107ლ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 107მ | დამატებულია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 107ნ | დამატებულია | სსბასს 39, 2016 წლის ივლისი |
| 107ო | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 108 | შეცვლილია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
2006 წლის დეკემბერი
სსბასს 17—ძირითადი აქტივები
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1
მოქმედების სფერო 2–12
კულტურული მემკვიდრეობის აქტივები 9–12
განმარტებები 13
აღიარება 14–25
ინფრასტრუქტურული აქტივები 21
თავდაპირველი ღირებულება 22
შემდგომი ხარჯები 23–25
შეფასება აღიარებისას 26–41
თვითღირებულების ელემენტები 30–36
თვითღირებულების განსაზღვრა 37–41
აღიარების შემდგომი შეფასება 42–81
თვითღირებულების მოდელი 43
გადაფასების მოდელი 44–58
ცვეთა 59–78
ცვეთადი ღირებულება და ცვეთის პერიოდი 66–75
ცვეთის მეთოდი 76–78
გაუფასურება 79
გაუფასურების კომპენსირება 80–81
აღიარების შეწყვეტა 82–87
განმარტებითი შენიშვნები 88–94
გარდამავალი დებულებები 95–106
ძალაში შესვლის თარიღი 107–108
სსბასს 17-ის (2001) გაუქმება 109
დანართი: სხვა სსბასს-ებში შესწორებები
დასკვნის საფუძველი
მითითებები დანერგვაზე
საილუსტრაციო მაგალითი
ბასს 16-თან შედარება
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 17, ძირითადი აქტივები, მოცემულია 1-109 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა გააჩნია. სსბასს 17 გააზრებული უნდა იყოს მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. ზუსტი მითითებების არარსებობის შემთხვევაში, სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, წარმოადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს. |
|---|
მიზანი
1. წინამდებარე სტანდარტის მიზანია ძირითადი აქტივების ბუღალტრული აღრიცხვის წესის განსაზღვრა, რათა ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებმა მიიღონ ინფორმაცია ძირითად აქტივებში ინვესტიციისა და შეტანილი ცვლილების შესახებ. ძირითადი აქტივების ბუღალტრულ აღრიცხვაში წამყვანი საკითხებია: ა) აქტივების აღიარება, ბ) მათი საბალანსო ღირებულების განსაზღვრა და გ) მათთან დაკავშირებული ცვეთის თანხებისა და გაუფასურების ზარალის აღიარება.
მოქმედების სფერო
2. პირი, რომელიც ფინანსურ ანგარიშგებას ამზადებს და წარადგენს დარიცხვის მეთოდით, ძირითადი აქტივების ბუღალტრული აღრიცხვისათვის უნდა იყენებდეს აღნიშნულ სტანდარტს, გარდა იმ შემთხვევებისა, როცა:
(ა) ბუღალტრული აღრიცხვის რომელიმე სხვა საერთაშორისო სტანდარტი მოითხოვს ან უშვებს ბუღალტრული აღრიცხვის განსხვავებულ მიდგომას; და
(ბ) კულტურული მემკვიდრეობის აქტივების აღრიცხვისას. თუმცა, 88-ე, 89-ე და 92-ე პუნქტებში დადგენილი განმარტებების მოთხოვნები ვრცელდება იმ კულტურული მემკვიდრეობის აქტივებზე, რომლებიც აღიარებულია.
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
5. წინამდებარე სტანდარტი ვრცელდება ძირითად აქტივებზე, მათ შორის:
(ა) შეიარაღების სისტემებზე;
(ბ) ინფრასტრუქტურულ აქტივებზე; და
(გ) შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებით მიღებულ აქტივებზე სსბასს 32–ის, შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები: უფლების გადამცემი, მიხედვით თავდაპირველი აღიარებისა და მისი შეფასების შემდეგ.
95-ე-104-ე პუნქტებში მოცემული გარდამავალი დებულებები ათავისუფლებს მოთხოვნისაგან, რომელიც ხუთწლიანი გარდამავალი პერიოდის განმავლობაში ყველა ძირითადი აქტივის აღიარებას მოითხოვს.
6. წინამდებარე სტანდარტი არ ვრცელდება:
(ა) სოფლის მეურნეობის წარმოებასთან დაკავშირებული ბიოლოგიური აქტივებისათვის (იხ. სსბასს 27, სოფლის მეურნეობა). წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ნაყოფის მომცემ კულტურებთან მიმართებით, მაგრამ არ გამოიყენება ნაყოფის მომცემი კულტურების ნაყოფის მიმართ; ან
(ბ) სასარგებლო წიაღისეული რესურსების მოპოვების უფლებებზე და სასარგებლო წიაღისეული რესურსების რეზერვებზე, როგორიცაა: ნავთობი, ბუნებრივი გაზი და მსგავსი არაკვლავწარმოებადი რესურსები (იხ. შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული სტანდარტი, რომელიც ეხება სასარგებლო წიაღისეული რესურსების მოპოვების უფლებებს, სასარგებლო წიაღისეული რესურსების რეზერვებს და მსგავს არაკვლავწარმოებად რესურსებს).
თუმცა, აღნიშნული სტანდარტი ვრცელდება იმ ძირითად აქტივებზე, რომლებიც გამოიყენება 6 (ა) და 6 (ბ) პუნქტებში აღწერილი აქტივების განვითარებისათვის ან ექსპლუატაციისათვის.
7. სხვა სსბასს-ები შესაძლებელია მოითხოვდნენ ძირითადი აქტივების აღიარებას იმ მიდგომის საფუძველზე, რომელიც განსხვავდება წინამდებარე სტანდარტში ასახული მიდგომისაგან. მაგალითად სსბასს 13, იჯარა, ავალდებულებს ერთეულს იჯარით აღებული ძირითადი აქტივების აღიარება შეაფასოს რისკებისა და სარგებლის გადაცემის საფუძველზე. სსბასს 32 ავალდებულებს ერთეულს აქტივების კონტროლის საფუძველზე განახორციელოს იმ ძირითადი აქტივების აღიარების შეფასება, რომლებიც გამოყენებულია შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებაში. თუმცა, ასეთ შემთხვევებში, ამ აქტივებთან დაკავშირებული აღრიცხვის ყველა სხვა ასპექტი, ცვეთის ჩათვლით, განისაზღვრება წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნების შესაბამისად.
8. ერთეულმა, რომელიც იყენებს თვითღირებულების მოდელს საინვესტიციო ქონებისათვის სსბასს 16-ის, საინვესტიციო ქონება ,შესაბამისად, უნდა გამოიყენოს თვითღირებულების მოდელი მოცემული სტანდარტის მიზნებისთვისაც.
კულტურული მემკვიდრეობის აქტივები
9. წინამდებარე სტანდარტი არ ავალდებულებს ერთეულს აღიაროს ის კულტურული მემკვიდრეობის აქტივები, რომლებიც სხვა შემთხვევაში დააკმაყოფილებდა ძირითადი აქტივების ცნებას და აღიარების კრიტერიუმებს. თუ ერთეული აღიარებს კულტურული მემკვიდრეობის აქტივებს, მან უნდა გაითვალისწინოს მოცემული სტანდარტის ის მოთხოვნები, რომლებიც უკავშირდება ინფორმაციის გამჟღავნებას და ასევე შეუძლია, მაგრამ არ არის ვალდებული, გამოიყენოს მოცემული სტანდარტის ის მოთხოვნები, რომლებიც უკავშირდება შეფასებას.
10. ზოგიერთი აქტივი აღწერილია როგორც კულტურული მემკვიდრეობის აქტივი მისი კულტურული, ეკოლოგიური ან ისტორიული მნიშვნელობიდან გამომდინარე. კულტურული მემკვიდრეობის აქტივები მოიცავს: ისტორიულ შენობებს და ძეგლებს, არქეოლოგიური გათხრის ადგილებს, დაცულ ტერიტორიებს, ნაკრძალებს და ხელოვნების ნიმუშებს. გარკვეული მახასიათებლები, მათ შორის ქვემოთ ჩამოთვლილი, ხშირად კულტურული მემკვიდრეობის აქტივებს უკავშირდება (თუმცა, აღნიშნული მახასიათებლები მხოლოდ კულტურული მემკვიდრეობის აქტივებისათვის არ არის დამახასიათებელი):
(ა) ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მათი კულტურული, გარემოსთან დაკავშირებული, საგანმანათლებლო და ისტორიული ღირებულება მთლიანად ასახული იქნება ისეთ ფინანსურ ღირებულებაში, რომელიც წმინდა საბაზრო ღირებულებას ეფუძნება.
(ბ) სამართლებრივი ან/და კანონიდან გამომდინარე ვალდებულებები შესაძლოა აწესებდეს აკრძალვებს ან მკაცრ შეზღუდვებს გასვლასთან დაკავშირებით.
(გ) ისინი ხშირად შეუცვლელია და მათი ღირებულება შესაძლოა დროთა განმავლობაში გაიზარდოს, მაშინაც კი, თუ მათი ფიზიკური მდგომარეობა გაუარესდება; და
(დ) რთულია მათი სიცოცხლისუნარიანობის შეფასება, რომელიც ზოგიერთ შემთხვევაში შესაძლოა რამდენიმე ასწლეულს ითვლიდეს.
საჯარო სექტორის ერთეულს შესაძლოა გააჩნდეს კულტურული მემკვიდრეობის აქტივების დიდი რეზერვები, რომლებიც მრავალი წლის მანძილზე იქნა შეძენილი სხვადასხვა გზით, მათ შორის შესყიდვის, ჩუქების, მემკვიდრეობით მიღების და კონფისკაციის მეშვეობით. ეს აქტივები არ გამოიყენება ფულადი სახსრების ნაკადების გენერირებისათვის, და მათი ამგვარი მიზნებით
11. ზოგიერთ კულტურული მემკვიდრეობის აქტივს გააჩნია მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი, რომელიც განსხვავდება მათი, როგორც კულტურული მემკვიდრეობის, ღირებულებისაგან, მაგალითად, როდესაც ისტორიულ შენობას იყენებენ ოფისის განსათავსებლად. ამგვარ შემთხვევებში ისინი შესაძლოა აღიარებულ და შეფასებულ იქნას ისევე, როგორც ძირითადი აქტივების სხვა ერთეულები. სხვა კულტურული მემკვიდრეობის აქტივებისთვის, მათი მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი დაყვანილია მათ კულტურულ მახასიათებლებამდე. მაგალითად, ძეგლები და ნანგრევები. როგორც მომავალი ეკონომიკური სარგებლის, ისე მომსახურების პოტენციალის არსებობამ შესაძლოა ზეგავლენა მოახდინოს შეფასების მეთოდის შერჩევაზე.
12. 88-94-ე პუნქტებში მოცემული მოთხოვნები ავალდებულებს ერთეულებს გაამჟღავნონ ინფორმაცია აღიარებულ აქტივებთან დაკავშირებით. ამდენად, იმ ერთეულებს, რომლებიც აღიარებენ კულტურული მემკვიდრეობის აქტივებს, მოეთხოვებათ გაამჟღავნონ შემდეგი ინფორმაცია ისეთი აქტივების შესახებ, როგორიცაა:
(ა) გამოყენებული შეფასების მეთოდი
(ბ) გამოყენებული ცვეთის მეთოდი, თუ ასეთი არსებობს
(გ) სრული საბალანსო ღირებულება
(დ) პერიოდის ბოლოსთვის დაგროვილი ცვეთა, თუ ასეთი არსებობს და
(ე) საბალანსო ღირებულების შედარება პერიოდის დასაწყისისა და ბოლოსთვის მისი გარკვეული კომპონენტების ჩვენებით.
განმარტებები
13. წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
ნაყოფის მომცემი კულტურა არის ცოცხალი მცენარე:
(ა) რომელიც გამოიყენება სოფლის მეურნეობის პროდუქციის საწარმოებლად, ან მისაწოდებლად;
(ბ) მოსალოდნელია, რომ ერთზე მეტი პერიოდის განმავლობაში მოიწევს ნაყოფს; და
(გ) მცირეა სოფლის მეურნეობის პროდუქციის სახით მისი გაყიდვის ალბათობა, ნარჩენების სახით თანმდევი გაყიდვების გარდა.
(ნაყოფის მომცემი კულტურის განმარტება უფრო დეტალურად განხილულია სსბასს 27-ის 9ა-9გ პუნქტებში).
საბალანსო ღირებულება (წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის) არის თანხა, რომლითაც აქტივი აღიარებულია დაგროვილი ცვეთისა და დაგროვილი გაუფასურების ზარალის თანხების გამოკლების შემდეგ.
ძირითადი აქტივების ჯგუფი ნიშნავს ერთეულის ოპერაციებში აქტივების დაჯგუფებას მსგავსი ტიპის ან ფუნქციის მიხედვით, რომელიც ინფორმაციის გამჟღავნების მიზნით ფინანსურ ანგარიშგებაში ნაჩვენებია როგორც ერთი მუხლი.
ცვეთადი თანხა არის აქტივის თვითღირებულება ან აქტივის ღირებულების შესაფასებლად გამოყენებული სხვა თანხა, ნარჩენი ღირებულების გამოკლებით.
ცვეთა არის აქტივის ცვეთადი თანხის სისტემური განაწილება მისი მომსახურების ვადის განმავლობაში.
ერთეულისათვის სპეციფიკური ღირებულება არის ფულადი ნაკადების დისკონტირებული ღირებულება, რომელსაც ერთეული ელოდება, აქტივის გამოყენებიდან და გასვლიდან სასარგებლო მომსახურების ვადის ბოლოს ან ვალდებულებების გასტუმრების შემთხვევაში.
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივის გაუფასურების ზარალი არის თანხა, რომლითაც აქტივის საბალანსო ღირებულება აღემატება მის აღდგენით ღირებულებას.
ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის გაუფასურების ზარალი არის თანხა, რომლითაც აქტივის საბალანსო ღირებულება აღემატება მის აღდგენით ღირებულებას.
ძირითადი აქტივები წარმოადგენს მატერიალურ აქტივებს, რომლებიც:
(ა) იმყოფება ერთეულის მფლობელობაში და გამოიყენება: საქონლის ან მომსახურების წარმოებაში ან მისაწოდებლად, იჯარით გასაცემად ან ადმინისტრაციული მიზნებისათვის; და
(ბ) გათვალისწინებულია ერთ საანგარიშგებო პერიოდზე მეტი ხნით გამოსაყენებლად.
აღდგენითი ღირებულება - არის უდიდესი, გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ ფულადი სახსრების წარმომშობ აქტივის სამართლიან ღირებულებასა და მის გამოყენების ღირებულებას შორის.
აღდგენითი მომსახურების ღირებულება - არის უდიდესი, გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების სამართლიან ღირებულებასა მის გამოყენების ღირებულებას შორის.
აქტივის ნარჩენი ღირებულება არის შეფასებითი თანხა, რომელსაც ერთეული ამჟამად მიიღებდა აქტივის გაყიდვის შემთხვევაში, გაყიდვისათვის საჭირო შეფასებითი დანახარჯების გამოკლებით, თუ აქტივს უკვე ექნებოდა მისი სასარგებლო მომსახურების ვადის ბოლოს მოსალოდნელი ხანდაზმულობა და მდგომარეობა.
სასარგებლო მომსახურების ვადა განისაზღვრება:
(ა) პერიოდით, რომლის განმავლობაშიც მოსალოდნელია ერთეულის მიერ აქტივის გამოყენება; ან
(ბ) პროდუქციის ან მსგავსი ნაწარმის რაოდენობით, რომლის მიღებაც მოსალოდნელია ერთეულის მიერ მოცემული აქტივის გამოყენებით.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
აღიარება
14. ძირითადი აქტივების ღირებულება აღიარებული უნდა იქნას აქტივად მხოლოდ და მხოლოდ მაშინ, თუ:
(ა) მოსალოდნელია, რომ ერთეული მომავალში ამ აქტივის გამოყენებით მიიღებს ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს; და
(ბ) ერთეულისათვის შესაძლებელია აქტივის ღირებულების საიმედოდ1 შეფასება.
15. [ამოღებულია]
16. [ამოღებულია]
17. სათადარიგო ნაწილები და დამხმარე და მომსახურების მოწყობილობები აღიარდება წინამდებარე სსბასს-ის შესაბამისად, როდესაც ისინი აკმაყოფილებს ძირითადი აქტივების განმარტებას. სხვა შემთხვევაში, კლასიფიცირდება, როგორც მატერიალური მარაგი.
18. მოცემული სტანდარტი არ ადგენს აღიარების საზომ ერთეულს, ე.ი. რას მოიცავს ძირითადი აქტივის ერთეული. ამგვარად, საჭიროა განსჯა, აღიარების კრიტერიუმის გამოსაყენებლად ამა თუ იმ ერთეულის კონკრეტული ვითარების მიმართ. ზოგიერთ შემთხვევაში, მიზანშეწონილია, ინდივიდუალურად უმნიშვნელო ერთეულების გაერთიანება, როგორიცაა, ბიბლიოთეკის წიგნები, კომპიუტერის ნაწილები და აღჭურვილობის მცირე ზომის ნივთები და კრიტერიუმის გამოყენება აგრეგირებული ღირებულებისათვის.
19. ერთეული ყველა ძირითად აქტივს აფასებს აღიარების ზემოაღნიშნული პრინციპის მიხედვით იმ თარიღით, როდესაც ისინი იქნა შეძენილი. ეს ღირებულება მოიცავს ძირითადი აქტივის თავდაპირველი შეძენის ან შექმნის დროს გაწეულ დანახარჯებს და შემდგომში ნაწილების შეცვლის ან მისი მომსახურებისთვის დამატებით გაწეულ დანახარჯებს.
20. შეიარაღების სისტემები ჩვეულებრივ აკმაყოფილებს ძირითადი აქტივების განმარტებას და აღიარებული უნდა იყოს როგორც აქტივი ამ სტანდარტის შესაბამისად. შეიარაღების სისტემებში შედის მანქანები და სხვა მოწყობილობები, როგორიცაა ხომალდები, წყალქვეშა ნავები, სამხედრო თვითმფრინავები, ტანკები, სარაკეტო გადამზიდავები და გამშვები მოწყობილობები, რომლებიც გამოიყენება მუდმივად თავდაცვის სერვისების მიწოდებაში, მაშინაც კი, თუ მათი სამშვიდობოდ გამოყენება მხოლოდ დანაშაულის ჩადენისგან შეკავების მიზნებისათვისაა. ზოგიერთ ერთჯერადი დანიშნულების საგანი, მაგალითად, ბალისტიკური რაკეტების გარკვეული ტიპები, შესაძლოა აგრესორების წინააღმდეგ შეკავების მუდმივ მომსახურებას უზრუნველყოფდნენ და, შესაბამისად, შეიძლება კლასიფიცირდეს როგორც შეიარაღების სისტემები.
ინფრასტრუქტურული აქტივები
21. ზოგიერთი აქტივი, ჩვეულებრივ, აღწერილია, როგორც ინფრასტრუქტურული აქტივი. მიუხედავად იმისა, რომ არ არსებობს ინფრასტრუქტურული აქტივების რაიმე საყოველთაოდ მიღებული განმარტება, მათ ჩვეულებრივ ახასიათებთ ქვემოთ ჩამოთვლილი ზოგიერთი ან ყველა ნიშანი:
(ა) ისინი სისტემის ან ქსელის ნაწილს წარმოადგენენ;
(ბ) მათ სპეციალიზებული დანიშნულება აქვთ და არ ხდება მათი ალტერნატიული გამოყენება;
(გ) ისინი უძრავია; და
(დ) ისინი შესაძლოა დაექვემდებაროს გასვლასთან დაკავშირებულ გარკვეულ შეზღუდვებს.
მიუხედავად იმისა, რომ ინფრასტრუქტურული აქტივების ფლობა არ ხორციელდება მხოლოდ იმ ერთეულების მიერ, რომლებიც საჯარო სექტორშია, მნიშვნელოვანი ინფრასტრუქტურული აქტივები ხშირად გვხვდება სწორედ საჯარო სექტორში. ინფრასტრუქტურული აქტივები აკმაყოფილებს ძირითადი აქტივების განსაზღვრებას და ისინი უნდა აღირიცხოს ამ სტანდარტის შესაბამისად. ინფრასტრუქტურული აქტივების მაგალითები მოიცავს საგზაო ქსელებს, კანალიზაციის სისტემებს, წყლის და ელექტრო ენერგიის მომარაგების სისტემებს და საკომუნიკაციო ქსელებს.
თავდაპირველი დანახარჯები
22. ძირითადი აქტივები შეიძლება შეძენილ იქნეს უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად ან გარემოს დაცვის მიზნით. მიუხედავად იმისა, რომ ასეთი აქტივების შეძენა პირდაპირ არ უკავშირდება ერთეულის მიერ ამ აქტივების გამოყენებით ეკონომიკური სარგებლის მიღებას, ეს აქტივები შეიძლება აუცილებელი იყოს ერთეულის მიერ სხვა აქტივებით ეკონომიკური სარგებლის მისაღებად. ძირითადი აქტივების ამგვარი ობიექტების აღიარება აქტივების სახით იმის გამო ხდება, რომ ეს აქტივები საშუალებას იძლევა, ერთეულმა მომავალი ეკონომიკური სარგებელი მიიღოს სხვა აქტივებიდან, რაც შეიძლება არ მომხდარიყო ამ აქტივების გარეშე. მაგალითად, სახანძრო უსაფრთხოების წესების მოთხოვნა შესაძლოა იყოს ის, რომ ჰოსპიტალმა მოახდინოს ახალი სახანძრო სისტემის მოდიფიკაცია. ეს გაუმჯობესებები უნდა აღიარდეს აქტივად, რადგან მათ გარეშე ერთეულს არ შეუძლია აამუშაოს ჰოსპიტალი წესებისა და ინსტრუქციების შესაბამისად. ამასთან, ასეთი და მსგავსი აქტივისა და დაკავშირებული აქტივების საბალანსო ღირებულება გაუფასურების კუთხით გადასინჯვას საჭიროებს, სსბასს 21-ის, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივები, შესაბამისად.
შემდგომი დანახარჯები
23. მე-14 პუნქტში მოცემული აღიარების პრინციპის თანახმად, ერთეული ძირითადი აქტივების საბალანსო ღირებულებაში არ აღიარებს მისი ყოველდღიური მომსახურების დანახარჯებს. უფრო მეტიც, ეს თანხები აღიარებულია როგორც ნამეტი ან დეფიციტი აღიარების მომენტში. ყოველდღიური მომსახურების დანახარჯები, ძირითადად, არის შრომითი რესურსებისა და სახარჯი მარაგების თანხები და შესაძლოა ასევე მოიცავდეს მცირეფასიანი ნაწილების ღირებულებას. ეს დანახარჯები ხშირად აისახება როგორც ძირითადი აქტივების „რემონტი და მომსახურება“.
24 ძირითადი აქტივების ზოგიერთი ობიექტის შემადგენელი ნაწილი შესაძლოა საჭიროებდეს რეგულარულ შეცვლას .მაგალითად, გზა შესაძლოა საჭიროებდეს ხელახლა მოასფალტებას, ყოველ რამოდენიმე წელიწადში, ქურა შესაძლოა საჭიროებდეს ფითილის ცვლას რამოდენიმე განსაზღვრული საათით გამოყენების შემდეგ, ან თვითმფრინავის ინტერიერი, როგორიცაა სავარძლები და სამზარეულო, შესაძლოა საჭიროებდეს შეცვლას რამდენჯერმე თვითმფრინავის არსებობის განმავლობაში. ძირითადი აქტივების ობიექტები შესაძლოა საჭიროებდეს ასევე პერიოდულ შეცვლას უფრო ნაკლები სიხშირით. მაგალითად, შენობის შიდა კედლების შეცვლა, ან რაიმე ცვლილება, რომელსაც განმეორებითი ხასიათი არ აქვს. აღიარების პრინციპის გათვალისწინებით, მე-14 პუნქტის თანახმად, ერთეული ძირითადი აქტივების ობიექტის შეცვლის ღირებულებას საბალანსო ღირებულებაში აღიარებს მაშინ, როდესაც ხარჯი გაწეულია, თუ სახეზეა აღიარების კრიტერიუმებთან შესაბამისობა. იმ ნაწილების საბალანსო ღირებულებასთან მიმართებით, რომლებიც შეცვლილია, აღიარება წყდება წინამდებარე სტანდარტით გათვალისწინებული აღიარების შეწყვეტის დებულებების შესაბამისად (იხ. 82-ე-87-ე პუნქტები).
25. ძირითადი აქტივების ობიექტის (მაგალითად, თვითმფრინავის) უწყვეტი მუშაობისათვის, შესაძლოა აუცილებელი იყოს პერიოდული სრულმასშტაბიანი ინსპექტირების ჩატარება ხარვეზების გამოსავლენად, მიუხედავად იმისა, ამ ობიექტის ნაწილები შეიცვლება თუ არა. როდესაც ასეთი სრულმასშტაბიანი შემოწმებები ტარდება, მისი ღირებულება აისახება ძირითადი აქტივების ობიექტის საბალანსო ღირებულებაში, როგორც შემცვლელი, თუ აკმაყოფილებს აღიარების კრიტერიუმებს. შესაბამისად, წყდება წინა შემოწმების ღირებულების ნარჩენი საბალანსო ღირებულების (როგორც ფიზიკური ნაწილებისაგან განსხვავებული) აღიარება. ეს ხდება მიუხედავად იმისა, წინა ინსპექტირების თანხა ასახული იყო თუ არა ობიექტის შეძენისა თუ შექმნის ოპერაციის ღირებულებაში. საჭიროების შემთხვევაში, მომავალში განსახორციელებელი მსგავსი ინსპექტირების სავარაუდო ღირებულება შესაძლოა გამოყენებული იქნას, იმის ინდიკატორად, თუ რა იყო მიმდინარე ინსპექტირების კომპონენტის ღირებულება, ობიექტის შეძენის ან შექმნის მომენტში.
შეფასება და აღიარება
26. ძირითადი აქტივი, რომელიც აკმაყოფილებს აქტივად აღიარების კრიტერიუმებს, უნდა შეფასდეს თვითღირებულებით.
27. როდესაც აქტივის შეძენა არ ხდება გაცვლითი ოპერაციის მეშვეობით, მისი თვითღირებულება განისაზღვრება შეძენის თარიღისთვის დადგენილი სამართლიანი ღირებულებით.
28. ძირითადი აქტივის შეძენა შესაძლებელია არ მოხდეს გაცვლითი ოპერაციის მეშვეობით. მაგალითად, საპროექტო ორგანიზაციამ შესაძლებელია მიწის ნაკვეთი გადასცეს ადგილობრივ ხელისუფლებას უსასყიდლოდ ან ნომინალურ ფასად, რათა ამ უკანასკნელმა განახორციელოს პარკების, გზებისა და სავალი ბილიკების მშენებლობა, ინფრასტრუქტურის განვითარების მიზნით. არაგაცვლითი ოპერაციით აქტივის შეძენა აგრეთვე შესაძლებელია ქონების კონფისკაციის უფლების გამოყენების გზით. ასეთ შემთხვევაში, აქტივის თვითღირებულება იქნება შეძენის თარიღისთვის განსაზღვრული სამართლიანი ღირებულება.
30. წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის, უსასყიდლოდ ან ნომინალურ ფასად შეძენილი ძირითადი აქტივის სამართლიანი ღირებულებით შეფასება მისი აღიარებისას, 27-ე პუნქტის მოთხოვნების შესაბამისად, არ მიიჩნევა გადაფასებად. შესაბამისად, გადაფასებასთან დაკავშირებული მოთხოვნები, რომლებიც მოცემულია 44-ე პუნქტში და ასევე 45-ე-50-ე პუნქტებში მოცემული შესაბამისი კომენტარები ეხება მხოლოდ ისეთ შემთხვევას, როდესაც ერთეული ძირითადი აქტივის გადაფასებას გადაწყვეტს მომდევნო საანგარიშგებო პერიოდებში.
თვითღირებულების ელემენტები
30. ძირითადი აქტივის თვითღირებულება მოიცავს:
(ა) მისი შესყიდვის ფასს, საიმპორტო ბაჟისა და შესყიდვის დაუბრუნებადი გადასახადების ჩათვლით, ყოველგვარი სავაჭრო ფასდათმობისა და სხვა შეღავათების გარეშე;
(ბ) ნებისმიერ დანახარჯს, რომელიც პირდაპირ დაკავშირებულია აქტივის დანიშნულების ადგილზე მიტანასთან და სამუშაო მდგომარეობაში მოყვანასთან, რაც აუცილებელია ხელმძღვანელობის მიერ დასახული მიზნებისთვის ამ აქტივის გამოსაყენებლად;
(გ) აქტივის დემონტაჟის, ლიკვიდაციისა და მისი ადგილმდებარეობის აღდგენის დანახარჯების თავდაპირველ შეფასებას, რომელთა გაწევის ვალდებულებას ერთეული თავის თავზე იღებს შეძენის მომენტში, ან მას შემდეგ, რაც გარკვეული პერიოდის განმავლობაში აქტივს, მატერიალური მარაგების წარმოების გარდა, რაიმე სხვა მიზნით გამოიყენებს.
31. აქტივის შეძენასთან პირდაპირ დაკავშირებული დანახარჯების მაგალითებია:
(ა) დანახარჯები დაქირავებულ მომუშავეთა სარგებელზე (როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 39-ში, დაქირავებულთა სარგებელი, რომელიც უშუალოდ წარმოიქმნება ძირითადი აქტივის შექმნის ან შეძენის შედეგად;
(ბ) ადგილმდებარეობის მომზადების დანახარჯები;
(გ) აქტივის ადგილზე მიტანისა და დატვირთვა-გადმოტვირთვის დანახარჯები;
(დ) მონტაჟისა და აწყობის დანახარჯები;
(ე) აქტივის სათანადოდ მუშაობის დასადგენად ჩატარებულ გამოცდასთან დაკავშირებული დანახარჯები, წმინდა შემოსავლების გამოკლებით, რომელიც მიიღება დანიშნულების ადგილზე მიტანილი და სამუშაო მზადყოფნაში მოყვანილი აქტივისგან წარმოებული პროდუქციის (როგორიცაა, მანქანა-დანადგარის გამოცდისას წარმოებული ნიმუშები) გაყიდვიდან; და
(ვ) პროფესიული მომსახურების საფასური.
32. ერთეულმა უნდა იხელმძღვანელოს სსბასს 12-ით, მატერიალური მარაგები აქტივის დემონტაჟის, ლიკვიდაციისა და ადგილმდებარეობის აღდგენის ვალდებულებებთან დაკავშირებული დანახარჯებისთვის, რომლებიც გარკვეულ პერიოდში იქნება გაწეული იმის გამო, რომ აქტივი მოცემული პერიოდის განმავლობაში გამოყენებული იყო მატერიალური მარაგების საწარმოებლად. სსბასს 12-ისა და სსბასს 17-ის შესაბამისად აღრიცხულ ვალდებულებებთან დაკავშირებული დანახარჯების აღიარება და შეფასება ხდება სსბასს 19-ის, ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები, მიხედვით.
33. ძირითადი აქტივის თვითღირებულება არ მოიცავს:
(ა) ახალი სიმძლავრეების ათვისების დანახარჯებს;
(ბ) ახალი პროდუქციის ან მომსახურების ათვისების დანახარჯებს (სარეკლამო საქმიანობის დანახარჯების ჩათვლით);
(გ) ახალ ადგილზე ან მომხმარებლების ახალ ჯგუფთან ბიზნესის წარმოებასთან დაკავშირებულ დანახარჯებს (პერსონალის სწავლების დანახარჯების ჩათვლით); და
(დ) ადმინისტრაციულ და სხვა საერთო ზედნადებ ხარჯებს.
34. ძირითადი აქტივის საბალანსო ღირებულებაში დანახარჯების აღიარება მაშინ შეწყდება, როდესაც იგი უკვე მიტანილია დანიშნულების ადგილზე და ისეთ სამუშაო მდგომარეობაშია მოყვანილი, რაც აუცილებელია ხელმძღვანელობის მიერ დასახული მიზნებისთვის ამ აქტივის გამოსაყენებლად. შესაბამისად, ძირითადი აქტივის გამოყენებასთან ან მის ხელახალ გადაადგილებასთან დაკავშირებული დანახარჯები არ აისახება საბალანსო ღირებულებაში. მაგალითად, ძირითადი აქტივის საბალანსო ღირებულებაში არ შევა შემდეგი დანახარჯები:
(ა) იმ დროს გაწეული დანახარჯები, როდესაც აქტივს უკვე შეუძლია მუშაობა ხელმძღვანელობის მიერ დასახული მიზნების შესაფერისად, მაგრამ ჯერ არ არის ექსპლუატაციაში შესული, ან არ მუშაობს სრული დატვირთვით.
(ბ) საწყისი საექსპლუატაციო დანაკარგები, როგორიცაა, დანახარჯები, რომლებიც გაწეულია მანამ, სანამ აქტივის მიერ წარმოებულ პროდუქციაზე მოთხოვნა იზრდება; და
(გ) ერთეულის ოპერაციების მთლიანი ან ნაწილობრივი რეორგანიზაციის, ან ადგილმდებარეობის შეცვლის დანახარჯები..
35. ძირითადი აქტივის შექმნასთან ან მოდერნიზაციასთან დაკავშირებით ადგილი აქვს ზოგიერთ ოპერაციას, რომელიც საჭირო არ არის აქტივის დანიშნულების ადგილზე მისატანად და ისეთ სამუშაო მდგომარეობაში მოსაყვანად, რაც აუცილებელია ხელმძღვანელობის მიერ დასახული მიზნების შესაბამისად მის გამოსაყენებლად. ასეთი შემთხვევითი ოპერაციები შეიძლება შესრულდეს ძირითადი აქტივის შექმნამდე ან მოდერნიზაციამდე, ან მისი შექმნის ან მოდერნიზაციის პროცესში. მაგალითად, შემოსავლის მიღება შესაძლებელია სამშენებლო მოედნის ავტოსადგომად გამოყენების გზით შენობის მშენებლობის დაწყებამდე. ვინაიდან შემთხვევითი ოპერაციები აუცილებელი არ არის ძირითადი აქტივის დანიშნულების ადგილზე მისატანად და ისეთ სამუშაო მდგომარეობაში მოსაყვანად, რაც აუცილებელია ხელმძღვანელობის მიერ დასახული მიზნების შესაბამისად მის გამოსაყენებლად, ამგვარ შემთხვევით ოპერაციებთან დაკავშირებული ამონაგები და ხარჯები აღიარდება, როგორც ნამეტი ან დეფიციტი და აისახება შემოსავლისა და ხარჯების შესაბამის კლასიფიკაციაში.
36. ერთეულის მიერ შექმნილი აქტივის თვითღირებულება შეძენილი აქტივის თვითღირებულების ანალოგიურად განისაზღვრება. თუ ერთეული მსგავს აქტივებს სარეალიზაციოდაც აწარმოებს ჩვეულებრივი საქმიანობის პროცესში, ასეთ აქტივს ისეთივე თვითღირებულება ექნება, რაც სარეალიზაციოდ შექმნილ აქტივს (იხილეთ სსბასს 12). შესაბამისად, ერთეულის მიერ შექმნილი აქტივის თვითღირებულების გამოთვლისას გამოირიცხება ნებისმიერი შიდა მეტობა. ანალოგიურად, ერთეულის მიერ შექმნილი აქტივის თვითღირებულებაში არ გაითვალისწინება ნედლეულისა და მასალების, შრომითი, ან სხვა რესურსების ზენორმატიული დანახარჯები. სსბასს 5, სესხით სარგებლობასთან დაკავშირებული დანახარჯები, ადგენს კრიტერიუმებს ისეთი შემთხვევებისთვის, როდესაც პროცენტი აღიარდება, როგორც ერთეულის მიერ შექმნილი ძირითადი აქტივის საბალანსო ღირებულების კომპონენტი.
36ა. ნაყოფის მომცემი კულტურები იმავე მეთოდით აღირიცხება, როგორც ერთეულის მიერ აშენებული ძირითადი აქტივები, იმ მომენტამდე, სანამ არ მიიტანენ იმ ადგილას და არ მოიყვანენ ისეთ მდგომარეობაში, რაც აუცილებელია ხელმძღვანელობის მიერ დასახული მიზნების შესაბამისად მათ გამოსაყენებლად. შესაბამისად, წინამდებარე სტანდარტში მითითებები „მშენებლობაზე“ ისე უნდა იქნეს წაკითხული, რომ იგულისხმებოდეს ისეთი საქმიანობებიც, რაც აუცილებელია ნაყოფის მომცემი კულტურების მოსაყვანად, იმ მომენტამდე, სანამ არ მიიტანენ იმ ადგილას და არ მოიყვანენ ისეთ მდგომარეობაში, რაც აუცილებელია ხელმძღვანელობის მიერ დასახული მიზნების შესაბამისად მათ გამოსაყენებლად.
თვითღირებულების განსაზღვრა
37. ძირითადი აქტივის თვითღირებულება წარმოადგენს აღიარების თარიღისთვის ფულადი სახსრებით გადასახდელი ფასის ეკვივალენტს, ან 27-ე პუნქტში მითითებული ძირითადი აქტივის შემთხვევაში, აღიარების თარიღისთვის დადგენილ მის სამართლიან ღირებულებას. თუ გადახდა გადავადებულია და გადავადების პირობები სცილდება ჩვეულებრივი საკრედიტო პირობების ფარგლებს, მაშინ სხვაობა ფულადი სახსრების გადასახდელი ფასის ეკვივალენტსა და მთლიანად გადასახდელ თანხას შორის აღიარდება, როგორც პროცენტი კრედიტის ვადის განმავლობაში, თუ ეს პროცენტი აღიარებული არ არის ძირითადი აქტივის საბალანსო ღირებულებაში, სსბასს 5-ით განსაზღვრული ნებადართული ალტერნატიული მიდგომის შესაბამისად.
38. ერთი ან მეტი ძირითადი აქტივის შეძენა შესაძლებელია არაფულად აქტივზე ან აქტივებზე, ან ერთობლივად ფულად და არაფულად აქტივებზე გაცვლის გზით. შემდეგი მსჯელობა ეხება მხოლოდ ერთი არაფულადი აქტივის მეორეზე გაცვლას, მაგრამ ასევე შესაფერისია ყველა გაცვლითი ოპერაციისთვის, რომლებიც აღწერილი იყო წინა წინადადებაში. ასეთი ძირითადი აქტივების თვითღირებულება განისაზღვრება სამართლიანი ღირებულებით, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც (ა) გაცვლის ოპერაციას არა აქვს კომერციული შინაარსი, ან (ბ) როდესაც არც მიღებული და არც გაცემული აქტივის სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასება შესაძლებელი არ არის. შეძენილი აქტივის შეფასებაც ანალოგიურად ხდება, მაშინაც კი, როდესაც ერთეულს არ შეუძლია გაცემული აქტივის აღიარების დაუყოვნებლივ შეწყვეტა. თუ შეძენილი აქტივის შეფასება არ ხდება სამართლიანი ღირებულებით, მისი თვითღირებულება განისაზღვრება გაცემული აქტივის საბალანსო ღირებულებით.
39. ერთეული, იმის გათვალისწინებით, რამდენად შეიძლება შეიცვალოს გაცვლითი ოპერაციის შედეგად მისი სამომავლო ფულადი სახსრების ნაკადები ან მომსახურების პოტენციალი, განსაზღვრავს, აქვს თუ არა გაცვლის ოპერაციას კომერციული შინაარსი. გაცვლით ოპერაციას კომერციული შინაარსი აქვს, თუ:
(ა) მიღებული აქტივის ფულადი სახსრების ნაკადების ან მომსახურების პოტენციალის შემადგენლობა (რისკი, დრო და თანხა) განსხვავდება გადაცემული აქტივის ფულადი სახსრების ნაკადების ან მომსახურების პოტენციალის შემადგენლობისგან;
(ბ) განხორციელებული გაცვლის ოპერაციის შედეგად იცვლება ერთეულის საქმიანობის იმ ნაწილის სპეციფიკური ღირებულება (რომელიც მოცემული ერთეულისთვის არის დამახასიათებელი), რომელზეც გავლენა იქონია ამ ოპერაციამ; და
(გ) (ა) ან (ბ) პუნქტებში აღწერილი თანხები მნიშვნელოვნად განსხვავდება გაცვლილი აქტივების სამართლიანი ღირებულებისგან.
იმის დასადგენად, აქვს თუ არა გაცვლით ოპერაციას კომერციული შინაარსი, ერთეულის საქმიანობის იმ ნაწილის სპეციფიკურმა ღირებულებამ, რომელზეც გავლენას ახდენს მოცემული ოპერაცია, უნდა ასახოს დაბეგვრის შემდგომი ფულადი სახსრების ნაკადები, თუ იგი დაბეგვრადია. ამგვარი ანალიზის შედეგი შესაძლებელია ნათელი გახდეს, ერთეულის მხრიდან დეტალური გამოთვლების ჩატარების გარეშეც.
40. აქტივის სამართლიანი ღირებულება, რომლისთვისაც შესადარისი საბაზრო გარიგებები არ არსებობს, საიმედოდ შეფასებადია იმ შემთხვევაში, თუ (ა) ასეთი აქტივის სამართლიანი ღირებულების გონივრული შეფასებების დიაპაზონში განსხვავება მნიშვნელოვანი არ არის, ან (ბ) შესაძლებელია ამ დიაპაზონის ფარგლებში სხვადასხვა შეფასებების ალბათობების საიმედოდ შეფასება და მისი გამოყენება აქტივის სამართლიანი ღირებულების დასადგენად. თუ ერთეულს შეუძლია საიმედოდ განსაზღვროს მიღებული და გაცემული აქტივის სამართლიანი ღირებულებები, მაშინ მიღებული აქტივის თვითღირებულების დასადგენად გამოიყენება გაცემული აქტივის სამართლიანი ღირებულება, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც მიღებული აქტივის სამართლიანი ღირებულება უფრო ნათელი და ადვილად დასადგენია.
41. თვითღირებულება ძირითადი აქტივისა, რომელიც მოიჯარის მფლობელობაშია ფინანსური იჯარის საფუძველზე, განისაზღვრება სსბასს 13-ის შესაბამისად.
აღიარების შემდგომი შეფასება
42. ერთეულმა თავის სააღრიცხვო პოლიტიკად უნდა აირჩიოს ან 43-ე პუნქტში მოცემული თვითღირებულების მოდელი, ან 44-ე პუნქტში მითითებული გადაფასების მოდელი და ეს პოლიტიკა გამოიყენოს ძირითადი აქტივების მთლიან ჯგუფთან მიმართებაში.
თვითღირებულების მოდელი
43. აქტივად აღიარების შემდეგ, ძირითადი აქტივი უნდა აღირიცხებოდეს თვითღირებულებით, რომელსაც გამოკლებული აქვს ნებისმიერი დაგროვილი ცვეთა და გაუფასურების ზარალი.
გადაფასების მოდელი
44. აქტივად აღიარების შემდეგ, ძირითადი აქტივი, რომლის სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასება შესაძლებელია, უნდა აღირიცხებოდეს გადაფასებული თანხით, რომელიც გადაფასების თარიღისთვის განსაზღვრული სამართლიანი ღირებულების ტოლია, შემდგომში დაგროვილი ნებისმიერი ცვეთისა და გაუფასურების ზარალის გამოკლებით. გადაფასებები უნდა ტარდებოდეს საკმარისი რეგულარულობით, რათა გადაფასებული აქტივის საბალანსო ღირებულება არსებითად არ განსხვავდებოდეს საანგარიშგებო თარიღისთვის მისი სამართლიანი ღირებულებისგან. ძირითადი აქტივების გადაფასების ბუღალტრული აღრიცხვის მიდგომა განსაზღვრულია 54-ე-56-ე პუნქტებში.
45. ქონების სამართლიანი ღირებულება, ჩვეულებრივ, განისაზღვრება შეფასებით, საბაზრო მტკიცებულებებზე დაყრდნობით. მანქანა-დანადგარებისა და მოწყობილობების სამართლიანი ღირებულება კი, საზოგადოდ, არის შეფასების გზით განსაზღვრული მათი საბაზრო ღირებულება. როგორც წესი, აქტივის ღირებულების შეფასებას ახორციელებს შემფასებლის პროფესიის წარმომადგენელი, რომელსაც გააჩნია აღიარებული და შესაბამისი პროფესიული კვალიფიკაცია. მრავალი აქტივის სამართლიანი ღირებულების დადგენა ადვილია აქტიური და ლიკვიდური ბაზრის კოტირებული ფასების გამოყენებით. მაგალითად, ჩვეულებრივ, პრობლემას არ წარმოადგენს მიწის ნაკვეთის, არასპეციალიზებული შენობების, ავტომანქანებისა და მრავალი ტიპის მანქანა-დანადგარების მიმდინარე საბაზრო ფასების მოპოვება.
46. საჯარო სექტორის ზოგიერთი აქტივის საბაზრო ღირებულების დადგენა შესაძლოა რთული იყოს, იმის გამო, რომ არ არსებობს ამ აქტივებზე საბაზრო გარიგებები. საჯარო სექტორის ზოგიერთი ერთეული შეიძლება ასეთი აქტივების მნიშვნელოვან რაოდენობას ფლობდეს.
47. თუ ქონების რომელიმე ობიექტის საბაზრო ღირებულების დასადგენად არ არსებობს აქტიური და ლიკვიდური ბაზრის მტკიცებულებები, ასეთი ობიექტის სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრა შესაძლებელია მსგავსი მახასიათებლების მქონე, მსგავს გარემოებებში და ადგილმდებარეობაზე მყოფი ობიექტების სამართლიანი ღირებულების გათვალისწინებით. მაგალითად, სახელმწიფოს თავისუფალი მიწის ნაკვეთის სამართლიანი ღირებულება, რომელიც ხანგრძლივი დროის განმავლობაში იყო მის საკუთრებაში და ამ პერიოდში მცირე რაოდენობის გარიგება განხორციელდა, შეიძლება შეფასდეს, მსგავს ადგილზე მდებარე და ანალოგიური თვისებებისა და ტოპოგრაფიული მახასიათებლების მქონე მიწის ნაკვეთის საბაზრო ღირებულების მიხედვით, რომლის შესახებაც არსებობს საბაზრო მტკიცებულებები. სპეციალიზებული შენობებისა და ადამიანის მიერ შექმნილი სხვა სტრუქტურების შემთხვევაში, სამართლიანი ღირებულების დადგენა შესაძლებელია ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების, ან აღდგენითი ღირებულების, ან მომსახურების ერთეულების (შეფასების) მეთოდებით (იხილეთ სსბასს 21). ხშირ შემთხვევაში, აქტივის ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების დადგენა შესაძლებელია ანალოგიური დარჩენილი მომსახურების პოტენციალის მქონე ანალოგიური აქტივის შესყიდვის ფასის მიხედვით აქტიურ და ლიკვიდურ ბაზარზე. ზოგ შემთხვევაში, აქტივის ზუსტი ანალოგის ხელახლა შექმნის ღირებულება მისი ჩანაცვლების ღირებულების საუკეთესო ინდიკატორია. მაგალითად, დანგრევის შემთხვევაში, პარლამენტის შენობა შეიძლება ხელახლა აშენდეს (აღდგეს), საზოგადოებისთვის მისი მნიშვნელობის გამო, ნაცვლად იმისა, რომ მოხდეს მისი ჩანაცვლება ალტერნატიული შენობით.
48. თუ არ არსებობს სამართლიანი ღირებულების საბაზრო მტკიცებულებები, მანქანა-დანადგარის სპეციფიკური ხასიათის გამო, ერთეულს მისი სამართლიანი ღირებულების დასადგენად შესაძლოა დასჭირდეს შეფასების სხვადასხვა მიდგომის, მაგალითად, აქტივის ანალოგის ხელახლა შექმნის ღირებულების, ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების, ან აღდგენითი ღირებულების, ან მომსახურების ერთეულების შეფასების მიდგომის გამოყენება (იხ. სსბასს 21). ამა თუ იმ მანქანა-დანადგარის ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულება შესაძლოა დადგინდეს ამ აქტივის შესაქმნელად გამოყენებული კომპონენტების შესყიდვის საბაზრო ფასით, ან იმავე ან ანალოგიური აქტივის ინდექსირებული ფასით, რომელიც ეყრდნობა წინა პერიოდის ფასს. ინდექსირებული ფასების მეთოდის გამოყენებისას აუცილებელია იმის გათვალისწინება, მნიშვნელოვნად შეიცვალა თუ არა პროდუქციის წარმოების ტექნოლოგია ამ პერიოდის განმავლობაში და არის თუ არა განსახილველი აქტივის სიმძლავრე ისეთივე, როგორიც შესაფასებელი აქტივის.
49. გადაფასების სიხშირე დამოკიდებულია გადასაფასებელი ძირითადი აქტივის სამართლიანი ღირებულების ცვლილებებზე. როდესაც გადაფასებული აქტივის სამართლიანი ღირებულება არსებითად განსხვავდება მისი საბალანსო ღირებულებისგან, აუცილებელია აქტივის შემდგომი გადაფასება. ზოგიერთი ძირითადი აქტივის სამართლიანი ღირებულება მნიშვნელოვან და არასტაბილურ ცვლილებებს განიცდის, რაც იწვევს ყოველწლიური გადაფასების ჩატარების აუცილებლობას. ასეთი ხშირი გადაფასების ჩატარება აუცილებელი არ არის ისეთი ძირითადი აქტივებისთვის, რომელთა სამართლიანი ღირებულება უმნიშვნელოდ იცვლება; შესაბამისად, ასეთი ძირითადი აქტივის გადაფასება შეიძლება აუცილებელი იყოს მხოლოდ ყოველ 3-5 წელიწადში ერთხელ.
50. როდესაც ხდება ძირითადი აქტივების გადაფასება, აქტივის საბალანსო ღირებულება კორექტირდება გადაფასებულ ღირებულებამდე. გადაფასების თარიღისათვის აქტივი აისახება შემდეგი ორი მეთოდიდან ერთ-ერთის გამოყენებით:
(ა) აქტივის პირვანდელი ღირებულება კორექტირდება იმგვარად, რომ შესაბამისობაში იყოს აქტივის საბალანსო ღირებულების გადაფასებასთან. მაგალითად, პირვანდელი ღირებულება შეიძლება გადაანგარიშდეს დაკვირვებადი საბაზრო მონაცემების საფუძველზე, ან საბალანსო ღირებულების ცვლილების პროპორციულად. გადაფასების თარიღისთვის არსებული დაგროვილი ცვეთა კორექტირდება შემდეგ ორ სიდიდეს შორის სხვაობის თანხით: აქტივის პირვანდელი ღირებულება და აქტივის საბალანსო ღირებულება დაგროვილი გაუფასურების ზარალის გამოკლებით; ან
(ბ) დაგროვილი ცვეთის თანხა აკლდება აქტივის პირვანდელ ღირებულებას.
დაგროვილი ცვეთის კორექტირების თანხა შეადგენს აქტივის საბალანსო ღირებულების ზრდის ან შემცირების თანხის ნაწილს, რომელიც აისახება 54-ე და 55-ე პუნქტების შესაბამისად.
51. როდესაც რომელიმე ძირითადი აქტივის გადაფასება ტარდება, აუცილებელია მთლიანად გადაფასდეს ძირითადი აქტივების ის ჯგუფი, რომელსაც ეს აქტივი მიეკუთვნება.
51ა. აქტივის გაუფასურების ზარალი და აქტივის გაუფასურების ზარალის ანულირება სსბასს 21-ის და სსბასს 26-ის, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, შესაბამისად აუცილებლად არ იწვევს აქტივთა იმ კლასის გადაფასების საჭიროებას, რომელსაც ეკუთვნის ეს აქტივი, ან აქტივების ჯგუფი.
52. ძირითადი აქტივების ჯგუფი წარმოადგენს მსგავსი ბუნების, ან ერთეულის საქმიანობაში გამოყენების თვალსაზრისით, მსგავსი ფუნქციის მქონე აქტივების ჯგუფს. აქტივების სხვადასხვა ჯგუფების მაგალითებია:
(ა) მიწა;
(ბ) საექსპლუატაციოდ განკუთვნილი შენობა-ნაგებობები;
(გ) გზები;
(დ) მანქანა-დანადგარები;
(ე) ელექტროგადამცემი ქსელები;
(ვ) გემები;
(ზ) თვითმფრინავი
(თ) შეიარაღების სისტემები;
(ი) ავტომანქანები;
(კ) ავეჯი და მოწყობილობა;
(ლ) საოფისე მოწყობილობა; და
(მ) ნავთობის საბურღი მოწყობილობა.
(ნ) ნაყოფის მომცემი კულტურები.
53. ერთ ჯგუფში გაერთიანებული ძირითადი აქტივების ობიექტთა გადაფასება ხდება ერთდროულად, რათა თავიდან იქნას აცილებული აქტივების შერჩევითი გადაფასება და ფინანსურ ანგარიშგებაში იმ თანხების ასახვა, რომლებიც სხვადასხვა თარიღებით შეფასებული დანახარჯებისა და ღირებულებების ნაერთს წარმოადგენს. ამასთან, ამა თუ იმ ჯგუფის აქტივების გადაფასება შესაძლოა რეგულარულად განხორციელდეს იმ პირობით, მოცემული ჯგუფის აქტივების გადაფასება მოკლე დროში თუ დასრულდება და მუდმივად განახლდება.
54. თუ გადაფასების შედეგად ერთ ჯგუფში გაერთიანებული აქტივების საბალანსო ღირებულება იზრდება, ნამეტი პირდაპირ უნდა აღიარდეს გადაფასების რეზერვში. ამასთან, გადაფასების რეზერვის აღიარება ნამეტში ან დეფიციტში უნდა მოხდეს იმ ოდენობით, რამდენიც საჭიროა იმავე ჯგუფის აქტივების ღირებულების გადაფასების შედეგად შემცირებული თანხის აღსადგენად, რომელიც ადრე აღიარებული იყო ნამეტში ან დეფიციტში.
55. თუ გადაფასების შედეგად ერთ ჯგუფში გაერთიანებული აქტივების საბალანსო ღირებულება მცირდება, აქტივების ღირებულების შემცირების აღიარება უნდა მოხდეს ნამეტში ან დეფიციტში. ამასთან, გადაფასების შედეგად წარმოშობილი ღირებულების შემცირებით პირდაპირ უნდა დადებეტდეს გადაფასების რეზერვი იმ ოდენობით, რა სიდიდის საკრედიტო ნაშთიც არსებობს გადაფასების რეზერვის ანგარიშზე, ამავე აქტივების გადაფასების ნამეტის აღიარების შედეგად.
56. ერთ ჯგუფში გაერთიანებული ძირითადი აქტივების ცალკეულ აქტივებთან დაკავშირებული გადაფასების ზრდა და შემცირება ურთიერთჩათვლილი უნდა იქნეს ერთმანეთის მიმართ ერთსა და იმავე ჯგუფში,. ამასთან, ურთიერთჩათვლა არ უნდა მოხდეს სხვადასხვა ჯგუფში გაერთიანებულ აქტივებთან მიმართებაში.
57. ძირითადი აქტივების გადაფასების ნამეტი, რომელიც ნაწილობრივ ან მთლიანად ჩართულია წმინდა აქტივებში/კაპიტალში,, აქტივების აღიარების შეწყვეტისას შესაძლოა პირდაპირ გადატანილ იქნას დაგროვილ ნამეტში ან დეფიციტში. ეს შეიძლება მოიცავდეს გადაფასების რეზერვის ნაწილობრივ ან მთლიანად გადატანას, როდესაც ხდება ძირითადი აქტივების ერთ ჯგუფში გაერთიანებული აქტივების, რომელთაც ეხება გადაფასების რეზერვი, მოხმარებიდან ამოღება ან გაყიდვა. ამასთან, გადაფასების რეზერვის ნაწილი შესაძლოა გადატანილი იყოს იმ შემთხვევაშიც, როდესაც ერთეული განაგრძობს აქტივების გამოყენებას. ასეთ შემთხვევაში, გადატანილი რეზერვის თანხა აქტივების გადაფასებული საბალანსო ღირებულებისა და თავდაპირველი თვითღირებულების საფუძველზე გაანგარიშებული ცვეთის თანხებს შორის სხვაობის ტოლია. გადაფასების რეზერვის გადატანა დაგროვილ ნამეტში ან ზარალში არ ხდება თვით ნამეტის ან დეფიციტის მეშვეობით.
58. ძირითადი აქტივების გადაფასების შედეგად მიღებულ ნამეტზე, თუკი ასეთს აქვს ადგილი, დაწესებული გადასახადების ზეგავლენაზე მითითებების მოძიება შეიძლება შესაბამის საერთაშორისო თუ ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტებში, რომლებიც მოგების გადასახადს ეხება.
ცვეთა
59. ძირითადი აქტივების ობიექტის თითოეულ ნაწილს, რომელსაც გააჩნია მნიშვნელოვანი ღირებულება ობიექტის მთლიან ღირებულებასთან მიმართებაში, ცვეთა ცალ-ცალკე ერიცხება.
60. ერთეული ძირითადი აქტივების ცალკეული ობიექტის თავდაპირველად აღიარებული თანხიდან გამოყოფს მნიშვნელოვანი ღირებულების მქონე ნაწილებს, და თითოეულ ასეთ ნაწილს ცვეთას ცალკე აღრიცხავს. მაგალითად, უმეტეს შემთხვევაში, საგზაო სისტემის ნაწილებზე, როგორიცაა ხელოვნური საფარები, ტროტუარი, ხიდები, სადრენაჟო ან წყალსაწრეტი სისტემები და გზების განათებები, ერთეულებს ცვეთის დარიცხვა ცალ-ცალკე მოეთხოვებათ. ანალოგიურად, შესაძლოა მიზანშეწონილი იყოს, რომ თვითმფრინავის კორპუსი და მისი ძრავები ჩაითვალოს განსხვავებულ ცვეთად აქტივებად, მიუხედავად იმისა, იგი ერთეულის საკუთრებაა, თუ ფინანსური იჯარის ობიექტი. ანალოგიურად, თუ ერთეული იძენს ძირითად აქტივს, რომელიც საოპერაციო იჯარის ობიექტია და იგი არის მეიჯარე, შესაძლოა მიზანშეწონილი იყოს ცვეთის ცალკე დარიცხვა მის თვითღირებულებაში ასახულ ისეთ თანხებზე, რომლებიც მისაკუთვნებელია საბაზრო პირობებთან შედარებით ხელსაყრელ ან არახელსაყრელ საიჯარო პირობებზე.
61. ძირითადი აქტივის ობიექტის სხვადასხვა მნიშვნელოვანი ღირებულების მქონე შემადგენელ ნაწილს შეიძლება გააჩნდეს ერთი და იგივე სასარგებლო მომსახურების ვადა და ცვეთის მეთოდი. ასეთი ნაწილები ცვეთის ხარჯის განსაზღვრისას შესაძლოა ერთად დაჯგუფდეს.
62. რამდენადაც ყოველი ერთეული ძირითადი აქტივების ცალკეული ერთეულის მნიშვნელოვანი ღირებულების მქონე ნაწილებს ცვეთას ცალკე აღრიცხავს, ასევე ცალკე ხდება ცვეთის დარიცხვა იმავე ობიექტის დანარჩენ ნაწილებზეც. დანარჩენ ნაწილებს შეადგენს ობიექტის ის ნაწილები, რომლებიც ინდივიდუალურად მნიშვნელოვანი არ არის. თუ ერთეულს ამ ნაწილებთან დაკავშირებით განსხვავებული გეგმები გააჩნია, ცვეთის დარიცხვის მიზნით შესაძლოა აუცილებელი გახდეს ცვეთის დარიცხვის მიახლოებითი გაანგარიშების მეთოდის გამოყენება, რომელიც სამართლიანად ასახავს ერთეულის დანარჩენი ნაწილების გამოყენების სპეციფიკას, ან/და სასარგებლო მომსახურების ვადას.
63. ერთეულმა შესაძლოა აირჩიოს ცვეთის ცალკე დარიცხვა აქტივის იმ ნაწილებზე, რომელთა თვითღირებულება მნიშვნელოვანი არ არის აქტივის მთლიან თვითღირებულებასთან მიმართებაში.
64. თითოეული პერიოდის ცვეთის ხარჯი აღიარებული უნდა იყოს ნამეტში ან დეფიციტში, თუ ის ჩართული არ არის სხვა აქტივის საბალანსო ღირებულებაში.
65. ამა თუ იმ პერიოდის ცვეთის ხარჯის აღიარება ხდება ნამეტის ან დეფიციტის ნაწილში. თუმცა, ზოგჯერ აქტივში განივთებული მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან/და მომსახურების პოტენციალი ერთეულის მიერ სხვა აქტივების საწარმოებლად გამოიყენება. ასეთ შემთხვევაში, ცვეთის ხარჯი წარმოებული აქტივის თვითღირებულების ნაწილს შეადგენს და ჩართულია მის საბალანსო ღირებულებაში. მაგალითად, საწარმოო დანიშნულების მანქანა-დანადგარების ცვეთის თანხა ჩაირთვება მარაგების წარმოების თვითღირებულებაში (იხ. სსბასს 12). ანალოგიურად, საცდელ-საკონსტრუქტორო სამუშაოებისათვის გამოყენებული ძირითადი აქტივების ცვეთის თანხა შეიძლება ჩაირთოს არამატერიალური აქტივების თვითღირებულებაში, რომლის აღიარება ხდება სსბასს 31-ის - არამატერიალური აქტივები, შესაბამისად.
ცვეთადი ღირებულება და ცვეთის პერიოდი
66. აქტივის ცვეთადი ღირებულება უნდა განაწილდეს სისტემატიურ საფუძველზე, მისი სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში.
67. აქტივის ნარჩენი ღირებულება და სასარგებლო მომსახურების ვადა ყოველი ფინანსური წლის ბოლოს მაინც უნდა გადაისინჯოს, და თუ მოსალოდნელი შედეგები წინა შეფასებებისაგან განსხვავდება, ცვლილებები უნდა აისახოს როგორც სააღრიცხვო შეფასების ცვლილება, სსბასს 3-ის - სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები - შესაბამისად.
68. ცვეთის დარიცხვა ხდება მაშინაც, როცა აქტივის სამართლიანი ღირებულება აღემატება საბალანსო ღირებულებას, სანამ ნარჩენი ღირებულება არ გადააჭარბებს საბალანსო ღირებულებას. რემონტი და ექსპლუატაციის ხარჯების გაწევა ცვეთის დარიცხვის საჭიროებას არ გამორიცხავს. პირიქით, ზოგიერთ აქტივს გეგმიური შეკეთება შესაძლოა არადამაკმაყოფილებლად ჩაუტარდეს, ან შესაძლოა განუსაზღვრელი ვადით გადაიდოს ბიუჯეტზე დაწესებული შეზღუდვების გამო. როდესაც აქტივის მართვის პოლიტიკა კიდევ უფრო აძლიერებს აქტივის ფიზიკური ცვეთის პროცესს, მისი სასარგებლო მომსახურების ვადა კიდევ ერთხელ უნდა შეფასდეს და შესაბამისად შეიცვალოს.
69. აქტივის ცვეთადი ღირებულება მისი ნარჩენი ღირებულების გამოკლების შემდეგ განისაზღვრება. პრაქტიკაში ხშირად აქტივის ნარჩენი ღირებულება უმნიშვნელოა და შესაბამისად, ცვეთადი თანხის გაანგარიშებაში არსებითი დატვირთვა არ გააჩნია.
70. აქტივის ნარჩენი ღირებულება შეიძლება გაიზარდოს ისეთ თანხამდე, რომელიც უტოლდება ან აღემატება აქტივის საბალანსო ღირებულებას. თუ ასეთ შემთხვევებს აქვთ ადგილი, ცვეთის ხარჯი ნულს გაუტოლდება, სანამ ნარჩენი ღირებულება არ დაიწევს აქტივის საბალანსო ღირებულებაზე დაბლა.
71. ცვეთა აქტივს მას შემდეგ ერიცხება, როცა შესაძლებელი ხდება მისი გამოყენება, ანუ როდესაც აქტივი არის იმ ადგილას და ისეთ მდგომარეობაში, რომელიც აუცილებელია მენეჯმენტის მიერ განსაზღვრული მიზნებისა და დანიშნულების მისაღწევად. აქტივს ცვეთა მას შემდეგ აღარ ერიცხება, როდესაც ხდება აქტივის აღიარების შეწყვეტა. ამგვარად, ცვეთის დარიცხვა არ წყდება, როდესაც აქტივი ხდება გამოუყენებელი, ან აქტიური მოხმარებიდან გამოსულია, სანამ აქტივს სრულიად არ დაერიცხება ცვეთა. ამასთან, ცვეთის მეთოდების გამოყენების გათვალისწინებით, პროდუქციის გამოშვებამდე ცვეთის ხარჯი შეიძლება იყოს ნულის ტოლი.
72. ერთეულის მიერ ძირითად აქტივებში განივთებული მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის გამოყენება, ძირითადად, აქტივის ექსპლუატაციის გზით ხდება. თუმცა სხვა ფაქტორები, როგორიცაა ტექნიკური მოძველება და ფიზიკური ცვეთა, აქტივის გამოუყენებლობის პერიოდში ხშირად იწვევს იმ ეკონომიკური სარგებლისა და მომსახურების პოტენციალის შემცირებას, რომლის მიღებასაც ერთეული გეგმავდა აქტივისაგან. შესაბამისად, აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის დადგენისას, მხედველობაში უნდა იყოს მიღებული ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი ფაქტორი:
(ა) ერთეულის მიერ აქტივის მოსალოდნელი გამოყენება. გამოყენებას განსაზღვრავს აქტივის სავარაუდო სიმძლავრე და ფიზიკურად გამოშვებული პროდუქცია;
(ბ) აქტივის მოსალოდნელი ფიზიკური ცვეთა და მოძველება, რომელიც დამოკიდებულია ისეთ საწარმოო ფაქტორებზე, როგორიცაა: ცვლების რაოდენობა, გეგმიური შეკეთების სამუშაოების გეგმა და კონსერვაციის რეჟიმში მყოფი აქტივების შენახვა და შეკეთება.
(გ) ტექნიკური და კომერციული მოძველება, რომელიც გამოწვეულია საწარმოო პროცესის ცვლილებით და გაუმჯობესებით. ან მოცემული აქტივის მეშვეობით წარმოებულ პროდუქციაზე/მომსახურებაზე ბაზრის მოთხოვნის ცვლილებით. ამა თუ იმ აქტივის მეშვეობით წარმოებული პროდუქციის სამომავლო გასაყიდი ფასის მოსალოდნელი შემცირება შეიძლება აქტივის მოსალოდნელი ტექნოლოგიური ან კომერციული მოძველების მიმანიშნებელი იყოს, რაც, თავის მხრივ, შეიძლება მოწმობდეს აქტივში განივთებული მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემცირებას;
(დ) აქტივის გამოყენების საკანონმდებლო ან მსგავსი შეზღუდვები. მაგალითად, იჯარის ხელშეკრულების ვადის გასვლა .
73. აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადა განისაზღვრება ერთეულისათვის აქტივის მოსალოდნელი სარგებლიანობით. აქტივების მართვის პოლიტიკა შეიძლება გულისხმობდეს აქტივების გასვლას, გარკვეული დროის, ან აქტივში განივთებული მომავალი ეკონომიკური სარგებლის/მომსახურების პოტენციალის გარკვეული ნაწილის მოხმარების შემდეგ. აქედან გამომდინარე, აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადა შეიძლება მისი ეკონომიკური ვარგისიანობის ვადაზე ნაკლები აღმოჩნდეს. ძირითადი აქტივების სასარგებლო მომსახურების ვადის დადგენა დამოკიდებულია ერთეულის ხელმძღვანელობის გადაწყვეტილებაზე, რომელიც ეყრდნობა მსგავსი აქტივების მქონე ერთეულის გამოცდილებას.
74. მიწა და შენობები განიხილება დამოუკიდებელ აქტივებად და აღირიცხება ცალ-ცალკე მათი ერთად შეძენის შემთხვევაშიც კი. მიწას, ჩვეულებრივ, გააჩნია შეუზღუდავი მომსახურების ვადა და, შესაბამისად, ცვეთა არ ერიცხება, გარდა ზოგიერთი გამონაკლისისა, როგორიცაა კარიერები და ნაგავსაყრელები. შენობებს შეზღუდული მომსახურების ვადა გააჩნიათ და, შესაბამისად, ცვეთად აქტივებად განიხილება. მიწის ღირებულების გაზრდა გავლენას არ ახდენს მასზე განთავსებული შენობების ცვეთადი ღირებულების განსაზღვრაზე.
75. თუ მიწის ღირებულება მოიცავს მოედნის დემონტაჟის, ლიკვიდაციისა და აღდგენის დანახარჯებს, მიწის ღირებულების ამ ნაწილს ცვეთა დაერიცხება ამ დანახარჯების გაწევის შედეგად მოსალოდნელი მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღების მთელი პერიოდის განმავლობაში. ზოგ შემთხვევაში, მიწას თვითონ შეიძლება გააჩნდეს შეზღუდული მომსახურების ვადა, და ასეთ დროს დარიცხული ცვეთა უნდა ასახავდეს იმ სარგებელს და მომსახურების პოტენციალს, რომლის მიღებასაც ერთეული გეგმავს მიწიდან.
ცვეთის მეთოდი
76. ცვეთის გაანგარიშებისათვის გამოყენებულმა მეთოდმა უნდა ასახოს ერთეულის მიერ მოცემული აქტივიდან მისაღები ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღების თავისებურება ან სპეციფიკა.
77. აქტივისათვის დადგენილი ცვეთის დარიცხვის მეთოდი პერიოდულად, ფინანსური წლის ბოლოს მაინც უნდა გადაისინჯოს, და თუ აქტივში განივთებული მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღების ხასიათი მნიშვნელოვნად იცვლება, ასეთი ცვლილების ასახვის მიზნით ცვეთის დარიცხვის მეთოდიც უნდა შეიცვალოს. ეს ცვლილება აისახება, როგორც სააღრიცხვო შეფასების ცვლილება, სსბასს 3-ის შესაბამისად.
78. აქტივების სასარგებლო მომსახურების განმავლობაში მათი ცვეთადი ღირებულების სისტემატურ საფუძველზე გასანაწილებლად შეიძლება გამოყენებულ იქნას ცვეთის დარიცხვის სხვადასხვა მეთოდი. ეს მეთოდები მოიცავს წრფივი ცვეთის მეთოდს, შემცირებადი ნაშთის მეთოდს და წარმოების ერთეულთა ჯამის მეთოდს. წრფივი მეთოდი გულისხმობს ცვეთის ერთი და იმავე თანხის დარიცხვას აქტივის მომსახურების ვადის განმავლობაში. წარმოების ერთეულთა ჯამის მეთოდის გამოყენება ნიშნავს ცვეთის დარიცხვას აქტივების მოსალოდნელი გამოყენების, ან წარმოებული პროდუქციის საფუძველზე. ერთეული ირჩევს მეთოდს, რომელიც უფრო მეტად ასახავს აქტივში განივთებული მოსალოდნელი მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღების მოდელს. ეს მეთოდი მუდმივად უნდა გამოიყენებოდეს პერიოდიდან პერიოდამდე, სანამ არ შეიცვლება მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღების მოდელი.
78ა. მიზანშეწონილი არაა ცვეთის ისეთი მეთოდის გამოყენება, რომელიც აქტივის მონაწილეობით განხორციელებული საქმიანობიდან მიღებულ შემოსავალს ეყრდნობა. აქტივის მონაწილეობით განხორციელებული საქმიანობიდან მიღებული შემოსავალი, როგორც წესი, სხვა ფაქტორებს ასახავს და არა აქტივში განივთებული ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მოხმარებას. მაგალითად, შემოსავალზე გავლენას ახდენს სხვა დანახარჯები და პროცესები, გაყიდვის პროცესთან დაკავშირებული საქმიანობები, ასევე გაყიდვების მოცულობისა და გასაყიდი ფასების ცვლილებები. შემოსავლის ფასის კომპონენტზე შეიძლება გავლენა მოახდინოს ინფლაციამ, რაც არანაირად არ არის დაკავშირებული აქტივის გამოყენების წესთან.
გაუფასურება
79. იმის დასადგენად, ძირითადი აქტივების ცალკეული ერთეული გაუფასურდა თუ არა, ერთეული საჭიროებისამებრ იყენებს სსბასს 21-ს ან სსბასს 26-ს, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება“ აღნიშნული სტანდარტები განსაზღვრავენ, თუ როგორ ახდენს ერთეული თავისი აქტივების საბალანსო ღირებულების გადასინჯვას, როგორ განსაზღვრავს აქტივების აღდგენით ღირებულებას, ან მომსახურების აღდგენით ღირებულებას, და როდის აღიარებს ან წყვეტს გაუფასურების ზარალის აღიარებას.
გაუფასურების კომპენსაცია
80. ძირითადი აქტივების გაუფასურების, დაკარგვის ან გაცემის შემთხვევაში მესამე მხარეებიდან მიღებული კომპენსაცია შემოსავლის ან ხარჯის სახით უნდა ჩაირთოს ნამეტში ან დეფიციტში, როდესაც წარმოიშვება კომპენსაციის მოთხოვნა.
ძირითადი აქტივების ობიექტის გაუფასურება ან დაკარგვა, მესამე მხარის მიმართ კომპენსაციასთან დაკავშირებული შესაბამისი მოთხოვნები ან გადახდები, შემცვლელი აქტივების ნებისმიერი შემდგომი შესყიდვები და შექმნა დამოუკიდებელი ეკონომიკური მოვლენებია და დამოუკიდებლად აისახება შემდეგნაირად:
(ა) ძირითადი აქტივების ობიექტთა გაუფასურების აღიარება საჭიროებისამებრ ხდება სსბასს 21-ის ან სსბასს 26-ის მიხედვით;
(ბ) ხმარებიდან ამოღებული ან გასული ძირითადი აქტივების ობიექტთა აღიარების შეწყვეტა წარმოებს წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად
(გ) გაუფასურებული, დაკარგული ან გასული ძირითადი აქტივის ობიექტისათვის მესამე მხარეებისაგან მისაღები კომპენსაცია, როდესაც მასზე მოთხოვნა წარმოიშვება, ჩაირთვება ნამეტში ან დეფიციტში დადებითი თუ უარყოფითი შედეგის განსაზღვრისას;
(დ) ძირითადი აქტივების ობიექტთა ღირებულება, რომელიც აღდგენილი, შეძენილი ან წარმოებულია როგორც შემცვლელები, განისაზღვრება წინამდებარე სტანდარტით.
აღიარების შეწყვეტა
82. ძირითადი აქტივების ობიექტის საბალანსო ღირებულების აღიარება წყდება:
(ა) მისი გასვლის შემთხვევაში;
(ბ) როდესაც მისი გასხვისებიდან ან გამოყენებიდან არანაირი ეკონომიკური სარგებლის/მომსახურების პოტენციალის მიღება აღარ არის მოსალოდნელი.
83. ძირითადი აქტივის ობიექტის აღიარების შეწყვეტის შედეგად მიღებული მოგება ან ზარალი აქტივის აღიარების შეწყვეტისას უნდა ჩაირთოს ნამეტის ან დეფიციტის ნაწილში (გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც სსბასს 13 მოითხოვს განსხვავებულ მიდგომას აქტივის უკუიჯარის პირობით გაყიდვაზე).
83ა. ამასთან, ერთეული, რომელიც ჩვეულებრივი საქმიანობის პროცესში რეგულარულად ყიდის ძირითადი აქტივების ობიექტებს, რომელსაც ფლობს იჯარით გასაცემად, ასეთი აქტივები უნდა გადაიტანოს მატერიალური მარაგების კატეგორიაში საბალანსო ღირებულებით, როდესაც შეწყდება მათი გაცემა იჯარით და ძირითადი აქტივი გადაიქცევა გასაყიდად გამიზნულად. ამგვარი აქტივების გაყიდვიდან მიღებული შემოსავალი უნდა აღიარდეს როგორც შემოსავალი სსბასს 9-ის, შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან, შესაბამისად.
84. ძირითადი აქტივის ობიექტის გასვლა შეიძლება მოხდეს სხვადასხვა გზით (მაგ., გაყიდვით, ფინანსური იჯარით დატვირთვით ან ჩუქებით). ობიექტის გასვლის თარიღის დადგენისას ერთეული ხელმძღვანელობს სსბასს 9-ში საქონლის გაყიდვიდან მიღებული შემოსავლის აღიარებისათვის წარმოდგენილი კრიტერიუმით. საბასს 13 გამოიყენება აქტივის უკუიჯარის პირობით გაყიდვის შემთხვევაში
85. თუ ერთეული მე-14 პუნქტში მოცემული აღიარების პრინციპის შესაბამისად, ძირითადი აქტივების ცალკეული ობიექტის საბალანსო ღირებულებაში აღიარებს აღნიშნული ობიექტის ნაწილის გამოცვლის ღირებულებას, მაშინ ხდება გამოცვლილი ნაწილის საბალანსო ღირებულების აღიარების შეწყვეტაც, იმისდა მიუხედავად, შეცვლილ ნაწილს ცვეთა ცალკე ერიცხებოდა თუ არა. თუ ერთეულისათვის არაპრაქტიკულია გამოცვლილი ნაწილის საბალანსო ღირებულების დადგენა, მან შეიძლება შემცვლელი აქტივის ღირებულება გამოიყენოს იმის მისანიშნებლად, თუ რა იყო შეცვლილი ნაწილის ღირებულება მისი შეძენის ან შექმნის მომენტში.
86. მოგება ან ზარალი, რომელიც წარმოიშობა ძირითადი აქტივების ობიექტის აღიარების შეწყვეტისას, უნდა განისაზღვროს, როგორც სხვაობა წმინდა გასვლის ამონაგებსა (თუ ასეთი არსებობს) და მის საბალანსო ღირებულებას შორის.
87. ძირითადი აქტივების ობიექტის გასვლიდან მისაღები საზღაური თავდაპირველად აღირიცხება მისი სამართლიანი ღირებულებით. თუ ამ ერთეულზე გადახდა გადავადებულია, მიღებული საზღაურის აღიარება თავდაპირველად ხდება თანდართული გადახდისას გადასახდელი ფასის ეკვივალენტით, საზღაურის ნომინალურ ღირებულებასა და თანდართული გადახდისას გადასახდელი ფასის ეკვივალენტს შორის სხვაობა აისახება, როგორც საპროცენტო შემოსავლები სსბასს 9-ის შესაბამისად, რომელიც ასახავს ფაქტობრივ შემოსავალს დებიტორულ დავალიანებებში .
განმარტებითი შენიშვნები
88. ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ძირითადი აქტივების ყოველი ჯგუფისათვის უნდა აისახოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) მთლიანი საბალანსო ღირებულების განსაზღვრისას გამოყენებული შეფასების საფუძველი;
(ბ) გამოყენებული ცვეთის დარიცხვის მეთოდები
(გ) აქტივების სასარგებლო მომსახურების ვადა, ან გამოყენებული ცვეთის ნორმები;
(დ) მთლიანი საბალანსო ღირებულება და დაგროვილი ცვეთა (აგრეგირებული გაუფასურების დაგროვილ ზარალთან) პერიოდის დასაწყისში და ბოლოს; აგრეთვე
(ე) პერიოდის საწყისი და საბოლოო საბალანსო ღირებულებების შეჯერება, სადაც ნაჩვენები იქნება:
მიღება;
გასვლა;
შეძენა ერთეულების გაერთიანების გზით;
44-ე, 54-ე და 55-ე პუნქტების თანახმად განხორციელებული გადაფასებების, აგრეთვე გაუფასურების ზარალის (ასეთის არსებობის შემთხვევაში) შედეგად აქტივების ღირებულების ზრდა ან კლება, რომელიც საჭიროებისამებრ სსბასს 21-ის ან სსბასს 26-ის შესაბამისად პირდაპირ არის აღიარებული ან გაუქმებული წმინდა აქტივების/კაპიტალის ღირებულებაში;
სსბასს 21-ის ან სსბასს 26-ის შესაბამისად ნამეტში ან დეფიციტის ნაწილში აღიარებული გაუფასურების ზარალი ;
სსბასს 21-ის ან სსბასს 26-ის შესაბამისად ნამეტის ან დეფიციტის ნაწილში აღდგენილი გაუფასურების ზარალი;
ცვეთა;
ფინანსური ანგარიშგების სამუშაო ვალუტიდან განსხვავებულ საანგარიშგებო ვალუტაში გადაყვანის შედეგად წარმოქმნილი წმინდა საკურსო სხვაობები, ერთეულის საგარეო ოპერაციების საანგარიშგებო ვალუტაში გადაანგარიშების ჩათვლით;
სხვა ცვლილებები.
89. ფინანსურ ანგარიშგებაში ძირითადი აქტივების აღიარებული თითოეული ჯგუფისთვის ასევე წარმოდგენილი უნდა იყოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) საკუთრების უფლებაზე არსებული შეზღუდვები და ვალდებულებების უზრუნველსაყოფად დაგირავებული ძირითადი აქტივების ღირებულება;
(ბ) ძირითადი აქტივების ობიექტის წარმოებისას მის საბალანსო ღირებულებაში აღიარებული დანახარჯები;
(გ) ძირითადი აქტივების შეძენის სახელშეკრულებო ვალდებულებები;
(დ) მესამე მხარეებიდან მიღებული კომპენსაციის თანხა გაუფასურებულ, დაკარგულ ან გაცემულ ძირითად აქტივთა ობიექტებისათვის, რომელიც ჩართულია ნამეტში ან დეფიციტში და ცალკე არ არის წარმოდგენილი ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში.
90. აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის განსაზღვრა და ცვეთის დარიცხვის მეთოდის შერჩევა განსჯის საგანია. აქედან გამომდინარე, არჩეული მეთოდისა და გამოთვლილი სასარგებლო მომსახურების ვადის ან ცვეთის ნორმების შესახებ დართული ინფორმაცია ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს საშუალებას აძლევს შეაფასონ ერთეულის ხელმძღვანელობის მიერ არჩეული პოლიტიკა და შედარება გააკეთონ სხვა ერთეულთან. ამავე მიზნით აუცილებელია წარმოდგენილი იყოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) ცვეთის თანხის შესახებ, რომელიც აღიარდა პერიოდის მოგებაში ან ზარალში ან სხვა აქტივის თვითღირებულების ნაწილად;
(ბ) აკუმულირებული ცვეთის თანხა პერიოდის ბოლოს
91. სსბასს 3-ის თანახმად, ერთეული ფინანსურ ანგარიშგებაში წარმოადგენს სააღრიცხვო შეფასებაში განხორციელებული ცვლილების ხასიათსა და შედეგს, რომელიც მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს მიმდინარე პერიოდზე, ან მოახდენს მომავალ საანგარიშგებო პერიოდებზე. ძირითად აქტივებთან მიმართებაში ასეთი ინფორმაციის წარმოდგენის აუცილებლობა შეიძლება განაპირობოს შეფასებებში განხორციელებულმა შემდეგი სახის ცვლილებებმა:
(ა) ნარჩენი ღირებულების;
(ბ) დემონტაჟის, ლიკვიდაციის და ადგილმდებარეობის აღდგენის ხარჯების;
(გ) სასარგებლო მომსახურების ვადის;
(დ) ცვეთის დარიცხვის მეთოდის.
92. როდესაც ძირითადი აქტივების ჯგუფი ასახულია გადაფასებული ღირებულებით, საჭიროა შემდეგი ინფორმაციის წარმოდგენა:
(ა) გადაფასების თარიღი:
(ბ) მოწვეული იყო თუ არა დამოუკიდებელი შემფასებელი;
(გ) სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრაში გამოყენებული მეთოდები, და მნიშვნელოვანი დაშვებები;
(დ) მასშტაბი, რომლითაც აქტივების სამართლიანი ღირებულება დადგინდა აქტიურ ბაზარზე ხელმისაწვდომ ფასებზე დაყრდნობით, ან გაშლილი ხელის მანძილის პრინციპით შესრულებული უკანასკნელი საბაზრო ოპერაციებიდან, ან შეფასებული იყო სხვა შეფასების მეთოდების გამოყენებით;
(ე) გადაფასებით მიღებული ნამეტი, როგორც საანგარიშგებო პერიოდში მომხდარი ცვლილების მაჩვენებელი და აქციონერთათვის ან კაპიტალის სხვა მფლობელებისათვის ნაშთის განაწილებაზე დაწესებული ნებისმიერი სახის შეზღუდვები;
(ვ) ერთ ჯგუფში გაერთიანებული ძირითადი აქტივების ცალკეული ობიექტის გადაფასებების ნამეტების ჯამი;
(ზ) ერთ ჯგუფში გაერთიანებული ძირითადი აქტივების ცალკეული ობიექტების გადაფასებების შემცირებების ჯამი.
93. ერთეული, გარდა 88 (ე) პუნქტის (iv)–(vi) მოთხოვნებისა, ფინანსურ ანგარიშგებაში ძირითადი აქტივების გაუფასურების შესახებ წარადგენს დამატებით ინფორმაციას სსბასს 21-ისა და სსბასს 26-ის შესაბამისად.
94. ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს შეიძლება გამოადგეთ ასევე შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) დროებით გამოუყენებელი ძირითადი აქტივების საბალანსო ღირებულება;
(ბ) სრულად გაცვეთილი ძირითადი აქტივის მთლიანი საბალანსო ღირებულება, რომელიც ჯერ კიდევ გამოიყენება;
(გ) ძირითადი აქტივის საბალანსო ღირებულება, რომელიც გამოსულია აქტიური მოხმარებიდან და გამიზნულია გასაყიდად;
(დ) თვითღირებულების მოდელის გამოყენებისას, ძირითადი აქტივის სამართლიანი ღირებულება, თუ იგი არსებითად განსხვავდება მისი საბალანსო ღირებულებისგან.
აქედან გამომდინარე, ერთეულებს ეძლევათ რეკომენდაცია, რათა მათ ფინანსურ ანგარიშგებაში წარმოადგინონ აღნიშნული თანხები.
გარდამავალი დებულებები
95. [ამოღებულია]
96. [ამოღებულია]
97. [ამოღებულია]
98. [ამოღებულია]
99 . [ამოღებულია]
100. [ამოღებულია]
101. [ამოღებულია]
102. [ამოღებულია]
103. [ამოღებულია]
104. [ამოღებულია]
105. იმ ერთეულებისათვის, რომელთაც ადრე გამოყენებული აქვთ სსბასს 17 (2001), 38-ე-მე-40 პუნქტების მოთხოვნები აქტივების გაცვლით ოპერაციაში შეძენილი ძირითადი აქტივის ობიექტის თავდაპირველი შეფასებისათვის, გამოყენებული უნდა იქნას მხოლოდ მომავალში განსახორციელებელი ოპერაციებისათვის.
106. სსბასს 17 (2001)-ის გარდამავალი დებულებების თანახმად, ერთეულებს ეძლევათ 5 წლამდე დრო იმისათვის, რომ აღიარონ ნებისმიერი ძირითადი აქტივი, განახორციელონ შესაბამისი შეფასება და განაცხადონ მათ შესახებ გამოყენების პირველივე დღიდან. ის ერთეულები, რომლებიც ადრევე იყენებდნენ სსბასს 17 (2001)-ს, შეუძლიათ კვლავაც ისარგებლონ ხუთწლიანი გარდამავალი პერიოდით, რომლის ათვლა სსბასს 17 (2001)-ის გამოყენების პირველი დღიდან იწყება. ამ ერთეულებმა ასევე უნდა განაგრძონ 104-ე პუნქტით განსაზღვრული განმარტებითი შენიშვნების გაკეთება.
106ა. 50-ე პუნქტი შეიცვალა 2015 წლის იანვარში სსბასს-ების გაუმჯობესების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები ყველა გადაფასების მიმართ, რომელიც აღიარებულია იმ წლიურ პერიოდებში, რომლებიც იწყება ამ ცვლილების თავდაპირველი გამოყენების თარიღისათვის ან მის შემდგომ და უშუალო მის წინ პერიოდში.
ძალაში შესვლის თარიღი
107. ერთეული ვალდებულია გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი იმ პერიოდებისთვის მომზადებული წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს 2008 წლის 1 იანვრიდან, ან ამ თარიღის შემდგომ დაწყებულ პერიოდებს. რეკომენდებულია ვადაზე ადრე გამოყენება. თუ ერთეული წინამდებარე სტანდარტს გამოიყენებს 2008 წლის 1 იანვრამდე პერიოდისათვის, მან ამის შესახებ უნდა გაამჟღავნოს განმარტებით შენიშვნებში.
107ა. 2010 წლის იანვარში გამოცემულ სსბასს-ების გაუმჯობესებაში ჩაემატა 83ა პუნქტი და შეიცვალა 84-ე პუნქტი. ერთეული ვალდებულია განახორციელოს ეს ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს 2008 წლის 1 იანვრიდან, ან ამ თარიღის შემდგომ დაწყებულ პერიოდებს. რეკომენდებულია ვადაზე ადრე გამოყენება. თუ ერთეული აღნიშნულ ცვლილებებს გამოიყენებს 2008 წლის 1 იანვრამდე პერიოდისთვის, ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 2-ში, ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგება, შეტანილი ცვლილებები.
107ბ. 2010 წლის იანვარში გამოცემულ სსბასს-ების გაუმჯობესების თანახმად, შეიცვალა მე-8 პუნქტი. ერთეული ვალდებულია, განახორციელოს ეს ცვლილებები იმ წლიური ფინანსური ანგარიშგებებისათვის, რომლებიც მოიცავს 2011 წლის 1 იანვრიდან ან ამ თარიღის შემდგომ დაწყებულ პერიოდებს. უფრო ადრე გამოყენება რეკომენდებულია იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული ამავდროულად იყენებს სსბასს 16-ის მე-12, მე-13, 29-ე, მე-40, 57-ე, 59-ე, 62-ე, 62 (ა), 62 (ბ), 63-ე, 66-ე და 101 (ა) პუნქტებში შეტანილ ცვლილებებს. თუ ერთეული აღნიშნულ ცვლილებებს გამოიყენებს 2011 წლის 1 იანვრამდე, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
107გ. სსბასს 32-ის თანახმად, ცვლილებები იქნა შეტანილი 2011 წლის ოქტომბერში გამოცემულ სსბასს 32-ის, შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები: უფლების გადამცემი, მე-5 და მე-7 პუნქტებში. ერთეული ვალდებულია, გამოიყენოს ეს ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს 2014 წლის 1 იანვრიდან ან ამ თარიღის შემდგომ დაწყებულ პერიოდებს. უფრო ადრე გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული აღნიშნულ ცვლილებებს გამოიყენებს 2014 წლის 1 იანვრამდე, მან ამავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 32, სსბასს 5-ის მე-6 და 42 (ა) პუნქტების ცვლილებები, სსბასს 13-ის 25-ე–27-ე და 85 (ბ) პუნქტების ცვლილებები, სსბასს 29-ის მე-2 და 125 (ა) პუნქტების ცვლილებები და სსბასს 31-ის მე-6 და 132 (ა) პუნქტების ცვლილებები.
107დ. 2011 წლის ოქტომბერში გამოცემული სსბასს-ების 2011 წლის გაუმჯობესების შედეგად შეიცვალა 79-ე, 81-ე, 83-ე, 88-ე და 93-ე პუნქტები. ერთეული ვალდებულია, გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს 2013 წლის 1 იანვრიდან ან ამ თარიღის შემდგომ დაწყებულ პერიოდებს. უფრო ადრე გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეულმა ამ ცვლილებების განხორციელება 2013 წლის 1 იანვრამდე დაიწყო, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
107ე. მე-17, 50-ე და 72 პუნქტები შეიცვალა და დაემატა 78 (ა) და 106 (ა) პუნქტები 2015 წლის იანვარში სსბასს–ების 2014 წლის გაუმჯობესების გამოცემის შემდეგ. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს მოცემული ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს დაწყებულს 2015 წლის 1 იანვრიდან ან ამ თარიღის შემდეგ. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ რომელიმე ერთეული იყენებს ცვლილებას 2015 წლის 1 იანვრამდე პერიოდისათვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
107ვ. 95-ე, 96-ე, 97-ე, 98-ე, 99-ე, მე-100, 101-ე, 102-ე, 103-ე, 104-ე და 108-ე პუნქტები შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
107ზ. მე-5, მე-20 და 52-ე პუნქტები შეიცვალა 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების 2015 წლის გაუმჯობესების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
107თ. მე-6, მე-13 და 52-ე პუნქტები შეიცვალა და დაემატა 36 (ა) პუნქტი 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების 2015 წლის გაუმჯობესების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს რეტროსპექტულად, სსბასს 3-ის, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, შესაბამისად, გარდა 107 (ი) პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.
107ი. საანგარიშგებო პერიოდში, როდესაც პირველად გამოიყენეს სსბასს-ების 2015 წლის გაუმჯობესების IV ნაწილიდან სსბასს 17-ის და სსბასს 27-ის ცვლილებები, ერთეულმა არ უნდა გაამჟღავნოს სსბასს 3-ის 33 (ვ) პუნქტით გათვალისწინებული რაოდენობრივი ინფორმაცია მიმდინარე პერიოდისთვის. ამასთან, ერთეულმა უნდა წარადგინოს სსბასს 3-ის 33 (ვ) პუნქტით გათვალისწინებული რაოდენობრივი ინფორმაცია თითოეული წინა წარდგენილი პერიოდისთვის.
107კ. ერთეულს უფლება აქვს ნაყოფის მომცემი კულტურა შეაფასოს სამართლიანი ღირებულებით, რომელიც განსაზღვრული იქნება იმ საანგარიშგებო პერიოდის ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენილი ყველაზე ადრეული პერიოდის დასაწყისისთვის, როდესაც ერთეული პირველად გამოიყენებს სსბასს-ების 2015 წლის გაუმჯობესების IV ნაწილიდან სსბასს 17-ის და სსბასს 27-ის ცვლილებებს და ეს სამართლიანი ღირებულება მიიჩნიოს ამ თარიღისთვის დასაშვებ საწყის ღირებულებად. სხვაობა ადრინდელ საბალანსო ღირებულებასა და სამართლიან ღირებულებას შორის უნდა აღიარდეს ყველაზე ადრეული წარდგენილი პერიოდის დაგროვილი ნამეტის/დეფიციტის საწყის ნაშთში.
107ლ.მე-3 და მე-4 პუნქტები ამოღებულია 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
107მ. დამატებულია 51 (ა) პუნქტი გადაფასებული აქტივების გაუფასურება (ცვლილებები სსბასს 21-სა და სსბასს 26-ში) გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისათვის. თუ ერთეული ამ ცვლილებას გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
107ნ. 31-ე პუნქტი შეიცვალა 2016 წლის ივლისში სსბასს 39-ის, დაქირავებულთა სარგებელი, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 39.
107ო. მე-60 და 88-ე პუნქტები შეიცვალა 2017 წლის იანვარში სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოცემის შედეგად. ერთეული ამ ცვლილებებს გამოიყენებს პერსპექტიულად, წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, რომლებიც იწყება სსბასსს-ს მიერ განსაზღვრული თარიღიდან ან მის შემდეგ. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული გამოიყენებს ზემოაღნიშნულ ცვლილებებს უფრო ადრე, მან უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და, თუ მას უკვე არ გაუკეთებია, იმავდროულად გამოიყენოს სსბასს 40.
108. როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის საფუძველზე სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
სსბასს 17 (2001)-ის გაუქმება
109. წინამდებარე სტანდარტი ცვლის 2001 წელს გამოცემულ სსბასს 17-ს, ძირითადი აქტივები.
დანართი
ცვლილებები სხვა სსბასს-ებში
[ამოღებულია]
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 17-ის შემადგენელი ნაწილი.
სსბასს 17-ის გადახედვა ბასსს-ს გენერალური გაუმჯობესებების პროექტი 2003-ის შედეგად
შესავალი
დს1. სსბასსს-ის ფასს-ების კონვერგენციის პროგრამა სსბასსს-ის სამუშაო პროგრამის მნიშვნელოვანი ელემენტია. სსბასსს-ის პოლიტიკა მდგომარეობს იმაში, რომ მოახდინოს სსბასს-ებში გამოყენებული დარიცხვის მეთოდის თანხვედრა ბასსს-ის მიერ გამოცემულ ფასს-თან, სადაც ეს საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის მართებული იქნება.
დს2. სსბასს-ის დარიცხვის საფუძვლის ფასს-ით კონვერგენციის შემთხვევაში ძალაში რჩება ფასს-ის მოთხოვნები, სტრუქტურა და ტექსტი, გარდა იმ შემთხვევებისა, თუ არსებობს საჯარო სექტორისათვის დამახასიათებელი სპეციფიური მიზეზები. ფასს-ის ეკვივალენტიდან გამოსვლა მაშინ ხორციელდება, როდესაც ფასს-ის მოთხოვნები ან ტერმინოლოგია არ შეესაბამება საჯარო სექტორს, ან როდესაც საჯარო სექტორის კონტექსტში გარკვეული მოთხოვნების სადემონსტრაციოდ საჭირო ხდება დამატებითი კომენტარების ან მაგალითების ჩართვა. განსხვავებები სსბასს-სა და მათ ეკვივალენტ ფასს-ს შორის წარმოდგენილია ყოველ სსბასს-ში მოცემულ ფასს-თან შედარებაში.
დს3. 2002 წლის მაისში ბასსს-მ გენერალური გაუმჯობესებების პროექტის ფარგლებში გამოუშვა მე-13 საერთაშორისო საბუღალტრო სტანდარტი2 ცვლილებათა პროექტების პაკეტი. ბასსს-ს გენერალური გაუმჯობესებების პროექტის მიზანს წარმოადგენდა ”სტანდარტებს შორის ალტერნატივების, ზედმეტობებისა და კონფლიქტების შემცირება ან აღმოფხვრა, კონვერგენციის რიგ საკითხებზე რეაგირება და სხვა გაუმჯობესებების განხორციელება.” საერთაშორისო საბუღალტრო სტანდარტის ბოლო ვერსიები 2003 წლის დეკემბერში გამოიცა.
დს4. 2001 წლის დეკემბერში გამოცემული სსბასს 17 დაფუძნებული იყო ბასს 16-ზე (შესწორდა 1998 წელს), ძირითადი საშუალებები, რომელიც 2003 წლის დეკემბერში ხელახლა გამოიცა. 2003 წლის დასასრულს, სსბასსს-ს წინამორბედმა, საჯარო სექტორის კომიტეტმა3 მოახდინა სსბასს-ის გაუმჯობესების პროექტის ინიცირება, რომლის მიზანს წარმოადგენდა სსბასს-ის 2003 წლის დეკემბერში გამოცემული ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტებთან კონვერგენცია, სადაც ეს შესაძლებელი იყო.
დს5. სსბასსს-მ განიხილა გაუმჯობესებული ბასს 16 და ძირითადად, დაეთანხმა ბასსს-ს მიზეზებს ბასს-ის შესწორების თაობაზე და უკვე შეტანილ შესწორებებს დს6 პუნქტში აღნიშნული გამონაკლისების გათვალისწინებით (ბასსს-ს დასკვნის საფუძველი აქ გამეორებული არ არის. ბასსს-ის სრული სააბონენტო მომსახურების ხელმომწერებს დასკვნის საფუძველი შეუძლიათ იხილონ ბასსს-ს ვებ-გვერდზე: http://www.iasb.org). იმ შემთხვევებში, როცა სსბასს არ ემთხვევა შესაბამის ბასს-ს, „დასკვნის საფუძველი“ იძლევა ამის განმაპირობებელი საჯარო სექტორისათვის დამახასიათებელი სპეციფიკური მიზეზების განმარტებას.
დს6. ბასს 16, ძირითადი საშუალებები, ასანაზღაურებელ თანხას განსაზღვრავს, როგორც “აქტივის წმინდა გასაყიდ ფასსა და მის წმინდა არსებულ ღირებულებაზე უფრო მაღალ” თანხად. სსბასს 17-ში ასანაზღაურებელი თანხა განსაზღვრულია შემდეგნაირად „ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივის საბაზრო ღირებულებაზე მაღალი თანხა რეალიზების ხარჯებისა და მისი გამოყენების ღირებულების გამოკლებით”. სსბასს 17-ში მოყვანილი განსაზღვრება იგივეა, რაც სსბასს 26-ის, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, თუმცა არა ბუღალტრული აღრიცხვის მე-16 საერთაშორისო სტანდარტისა. სსბასსს-ს მიაჩნია, რომ მიზანშეწონილია სსბასს 17-ის განსაზღვრება, რადგანაც:
(ა) სსბასს 17 მოითხოვს ერთეულისაგან სსბასს 21-ის, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, შესაბამისად მოახდინოს მომსახურების აღდგენითი ღირებულების განსაზღვრა.
(ბ) სსბასს 21 მოითხოვს ერთეულისაგან,, სსბასს 26-ის შესაბამისად მოახდინოს აღდგენითი ღირებულების განსაზღვრა.
დს7. 2003 წლის დეკემბრის შემდეგ გამოცემული ფასს-ების შედეგად ბასს 16-ში უფრო მეტი შესწორებები შევიდა. სსბასს 17 არ მოიცავს 2003 წლის დეკემბრის შემდეგ გამოცემული ფასს-ებიდან გამომდინარე შესწორებებს. ეს იმიტომ, რომ სსბასსს-ს ჯერ არ შეუსწავლია საკითხი და არ ჩამოუყალიბებია საკუთარი მოსაზრება საჯარო სექტორის ერთეულებში ამ ფასს-ებში განსაზღვრული მოთხოვნების დანერგვის მიზანშეწონილობის შესახებ.
სსბასს 17-ის გადახედვა 2008 წელს გამოცემულ ფასს-ში ბასსს-ს მიერ განხორციელებული გაუმჯობესებების შედეგად
დს8. სსბასს-მ განიხილა ბასსს-ს მიერ 2008 წლის მაისში გამოცემულ ფასს-ების გაუმჯობესებებში შემავალი ბასს 16-ის შესწორებები და ძირითადად, დაეთანხმა ბასსს-ს მიზეზებს ამ სტანდარტის შესწორების შესახებ. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ არ არსებობდა საჯარო სექტორისათვის დამახასიათებელი სპეციფიური მიზეზი, თუ რატომ არ უნდა ყოფილიყო დანერგილი შესაბამისი ცვლილებები.
სსბასს 17-ის გადახედვა ბასსს-ს მიერ განხორცილებული ფასს-ების გაუმჯობესების და 2012 წლის მაისის, 2013 წლის დეკემბრის და 2014 წლის მაისის ვიწრო მასშტაბის ცვლილებების შედეგად
დს9. სსბასსს-მ მიმოიხილა ბასს 16-ში შეტანილი ცვლილებები, რომლებიც ასახულის ფასს-ების გაუმჯობესებასა და ცვეთისა და ამორტიზაციის მისაღები მეთოდების ახსნის დოკუმენტში, რომლებიც ბასსს-ს მიერ გამოიცა 2012 წლის მაისში, 2013 წლის დეკემბერში და 2014 წლის მაისში. ამ დოკუმენტებით ზოგადად შეთანხმდა, რომ არ არსებობს განსაკუთრებული მიზეზი საჯარო სექტორისთვის იმისა, რომ იყოს მიღებული აღნიშნული ცვლილებები.
სსბასს 17-ის გადახედვა სსბასს-ების 2015 წლის გაუმჯობესების III ნაწილის შედეგად: დაინტერესებული მხარეების მიერ წამოჭრილი საკითხები
დს10. სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკით (GFS) გათვალისწინებული ანგარიშგების შესახებ სახელმძღვანელო მითითებებით იყენებენ ტერმინს „შეიარაღების სისტემები“, რომ მოიცავს საგნებს, რომლებსაც მუდმივად იყენებენ თავდაცვის მომსახურების უზრუნველსაყოფად, მაშინაც კი, თუ მათი სამშვიდობოდ გამოყენება მხოლოდ დანაშაულის ჩადენისგან შეკავების მიზნებისათვისაა. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ სსბასს ტერმინის „სპეციალური სამხედრო აღჭურვილობის“ შეცვლა GFS ტერმინით „შეიარაღების სისტემები“ და აღწერილობის ჩართვა უფრო ნათელს გახდის სსბასს 17-ის, ძირითადი აქტივები, გამოყენებას და ამავდროულად, გაზრდის GFS– ის ანგარიშგების მითითებებთან შესაბამისობას.
დს11. რესპოდენტმა გამოთქვა წუხილი იმის შესახებ, რომ შეიარაღების სისტემების შემოთავაზებული განმარტება შეიძლება ზედმეტად ვიწროა და, შესაბამისად, შესაძლებელია გამორიცხავდეს გარკვეულ აქტივებს, მაგალითად, სპეციალურ სამხედრო მანქანებს, რომლებსაც არ აქვთ შეიარაღება ან პირდაპირ უზრუნველყოფენ თავდაცვისუნარიანობას. სსბასსს-ს შეხედულებით, შეიარაღების სისტემების განმარტება მოიცავს ასეთ მანქანებს, შეიარაღებით ან მის გარეშე, იმ პირობით, რომ ისინი შეასრულებენ სპეციალისტის ფუნქციას.
სსბასს 17-ის გადახედვა, 2014 წლის ივნისში ბასსს-ს მიერ გამოცემული ვიწრო მასშტაბის ცვლილებების შედეგად
დს12. სსბასსს-მ მიმოიხილა ვიწრო მასშტაბის ცვლილებებით გათვალისწინებული ბასს 16-ის შესწორებები, სახელწოდებით სოფლის მეურნეობა: ნაყოფის მომცემი კულტურები (შესწორებები ბასს 16-სა და ბასს 41-ში), რომლებიც ბასსს-მ გამოსცა 2014 წლის ივნისში და ზოგადად დათანხმდა, რომ არ არსებობს საჯარო სექტორითვის განსაკუთრებული მიზეზი იმისა, რომ ყოფილიყო მიღებული აღნიშნული ცვლილებები.
სსბასს 17-ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს13. სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
გადაფასებული აქტივების გაუფასურება (ცვლილებები შეტანილი იქნა სსბასს 21-სა და სსბასს 26-ში)
დს.14. სსბასს 21-სა, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, და სსბასს 26-ში, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, შეტანილი ცვლილებების შედეგად, სსბასსს-მ გადაწყვიტა 51 (ა) პუნქტის დამატება, რათა განემარტა, რომ აქტივების ან აქტივების ჯგუფის გაუფასურების ზარალის აღიარება და გაუფასურების ზარალის ანულირება არ წარმოქმნის აქტივების იმ კლასის გადაფასების საჭიროებას, რომელსაც ეკუთვნის აღნიშნული აქტივი, ან აქტივების ჯგუფი.
მითითებები დანერგვაზე
ეს მითითებები თან ერთვის სსბასს 17-ს, თუმცა მის ნაწილს არ წარმოადგენს.
ძირითადი აქტივების გადაფასების სიხშირე
მდ1. სსბასს 17-ის 44-ე პუნქტის თანახმად, ის ერთეულები, რომლებიც იყენებენ გადაფასების მოდელს, ვალდებულნი არიან, აქტივები შეაფასონ გადაფასების შედეგად დადგენილი თანხით, რომელიც მნიშვნელოვნად არ განსხვავდება იმ თანხისაგან, რომელიც დადგინდებოდა ანგარიშგების თარიღისათვის განსაზღვრული საბაზრო ღირებულების გამოყენების შედეგად. სსბასს 17-ის 49-ე პუნქტში განსაზღვრულია, რომ გადაფასების სიხშირე დამოკიდებულია გადაფასებას დაქვემდებარებული ძირითადი აქტივების საგნების საბაზრო ღირებულებაში მომხდარ ცვლილებებზე. როდესაც გადაფასებას დაქვემდებარებული აქტივის საბაზრო ღირებულება არსებითად განსხვავდება მისი საბალანსო ღირებულებისაგან, აუცილებელია გადაფასების ჩატარება. ამ მითითებების მიზანია, დახმარება გაუწიოს იმ ერთეულებს, რომლებიც აპირებენ გადაფასების მოდელის დანერგვას, განსაზღვრონ, ანგარიშგების მომენტისათვის არსებითად განსხვავდება თუ არა აქტივის საბალანსო ღირებულება მისი საბაზრო ღირებულებისაგან.
მდ2. ანგარიშგების ყოველი თარიღისათვის ერთეული აფასებს, არსებობს თუ არა რაიმე მიმანიშნებელი გარემოება, რომ გადაფასებული აქტივის საბალანსო ღირებულება არსებითად განსხვავდება იმ ღირებულებისაგან, რომელიც დადგინდებოდა ანგარიშგების დღეს აქტივის გადაფასების შემთხვევაში. და თუ არსებობს, ერთეული განსაზღვრავს აქტივის საბაზრო ღირებულებას და მოახდენს აქტივის გადაფასებას ამ თანხამდე.
მდ3. იმის განსაზღვრისას, არსებობს თუ არა რაიმე მიმანიშნებელი გარემოება, რომ გადაფასებული აქტივის საბალანსო ღირებულება არსებითად განსხვავდება იმ ღირებულებისაგან, რომელიც დადგინდებოდა ანგარიშგების დღეს აქტივის გადაფასების შემთხვევაში, ერთეულმა, როგორც მინიმუმ, უნდა გაითვალისწინოს შემდეგი ინდიკატორები:
ინფორმაციის გარე წყაროები
(ა) აღნიშნულ პერიოდში ტექნოლოგიურ, საბაზრო, ეკონომიკურ ან საკანონმდებლო სფეროში განხორციელდა, ან უახლოეს მომავალში განხორციელდება მნიშვნელოვანი ცვლილებები, რამაც ზეგავლენა მოახდინა ან მოახდენს ერთეულზე, რომელიც ამ გარემოში ფუნქციონირებს, ან იმ ბაზარზე, რომელზეც მიმაგრებულია აქტივი;
(b) როდესაც ერთეულის აქტივებისათვის გახსნილია ბაზარი, აქტივების საბაზრო ღირებულება განსხვავებულია მათი საბალანსო ღირებულებისაგან;
(გ) აღნიშნულ პერიოდში აქტივის ფასის ინდექსმა არსებითი ცვლილებები განიცადა;
ინფორმაციის შიდა წყაროები
(დ) არსებობს აქტივის მოძველების ან ფიზიკური დაზიანების მტკიცებულება;
(ე) აღნიშნულ პერიოდში განხორციელდა, ან უახლოეს მომავალში განხორციელდება ერთეულზე ზეგავლენის მქონე მნიშვნელოვანი ცვლილებები იმ კუთხით, თუ როგორ და რა ინტენსივობით გამოიყენებოდა, ან როგორ და რა ინტენსივობით იქნება გამოყენებული აქტივი. უარყოფითი ზეგავლენის მქონე ცვლილებებში შედის შემთხვევები, როდესაც აქტივი ხდება უსარგებლო, ან ამ აქტივის წინასწარ განზრახულ თარიღამდე გამოყენება და აქტივის ვარგისიანობის ვადის ხელახალი განსაზღვრა, როგორც განსაზღვრულის, ნაცვლად განუსაზღვრელი ვადიანისა. ”სასარგებლო” ცვლილებებში შედის განსაზღვრულ პერიოდში აქტივის სტანდარტული ფუნქციების გასაუმჯობესებლად ან გასაძლიერებლად გაწეული კაპიტალური ხარჯები, რომელთა შეფასება ხდება უშუალოდ ამ ხარჯის გაწევამდე; და
(ვ) შიდა ანგარიშგების შედეგად არსებობს მტკიცებულება, რომელიც მიუთითებს, რომ აქტივის ეკონომიკური ფუნქციონირება არის ან გახდება მოსალოდნელზე უარესი, ან უკეთესი..
მდ4. მდ3-ე პუნქტში მოცემული სია არ არის ამომწურავი. ერთეულმა შეიძლება გამოავლინოს სულ სხვა ინდიკატორები იმისა, რომ გადაფასებას დაქვემდებარებული აქტივის საბალანსო ღირებულება არსებითად განსხვავდება იმ ღირებულებისაგან, რომელიც დადგინდებოდა ანგარიშგების დღეს აქტივის გადაფასების შემთხვევაში. ამ დამატებითი ინდიკატორების არსებობა შესაძლოა მიუთითებდეს, რომ ერთეულმა უნდა მოახდინოს აქტივების გადაფასება ანგარიშგების თარიღის დღის საბაზრო ღირებულების შესაბამისად.
საილუსტრაციო მაგალითები
განმარტებითი შენიშვნები
სმ1. შინაგან საქმეთა დეპარტამენტი წარმოადგენს საჯარო სექტორის ერთეულს, რომელიც ახორციელებს მთელი რიგი ძირითადი აქტივების კონტროლს და პასუხისმგებელია ამ ქონების რემონტსა და სხვა სახის საექსპლუატაციო საკითხებზე. ქვემოთ მოცემულია ამონაწერი ამ ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის შესახებ ანგარიშიდან 20X1 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, სადაც ილუსტრირებულია ძირითადი განმარტებითი შენიშვნები ამ სტანდარტის შესაბამისად.
განმარტებები:
1. მიწა
(ა) მიწა შედგება 20 ათასი ჰექტარისაგან და განთავსებულია სხვადასხვა ადგილას. მიწა შეფასებულია 20X1 წლის 31 დეკემბრის საბაზრო ღირებულებით, როგორც ეს განსაზღვრულია დამოუკიდებელი შემფასებლის, ეროვნული შემფასებლის ოფისის მიერ.
(ბ) უფლებებთან დაკავშირებული შეზღუდვები:
ხუთასი ჰექტარი მიწა (საბალანსო ღირებულებაა 62,500 სავალუტო ერთეული) წარმოადგენს ეროვნული ინტერესის მატარებელ მიწას და ვერ გაიყიდება საკანონმდებლო ხელისუფლების წინასწარი თანხმობის გარეშე. ეროვნული ინტერესის მატარებელი მიწიდან ორასი ჰექტარი (საბალანსო ღირებულებაა 25,000 სავალუტო ერთეული) და დამატებით კიდევ ორიათასი ჰექტარი სხვა მიწა (საბალანსო ღირებულებაა 250,000 სავალუტო ერთეული) ექვემდებარება უფლებრივ შეზღუდვებს წინა მესაკუთრეების მიერ ადამიანთა უფლებების საერთაშორისო სასამართლოში წარდგენილი საჩივრის სასამართლო განხილვების გამო და სასამართლომ დაადგინა, რომ მიწის განკარგვა ვერ მოხდება საქმის განხილვის დასრულებამდე. დეპარტამენტი აღიარებს და ემორჩილება სასამართლოს იურისდიქციას ამ საქმეების მოსმენისას.
2. შენობა-ნაგებობები
(ა) შენობებში შედის სხვადასხვა ადგილას მდებარე საოფისე შენობები და სხვადასხვა საწარმოო ნაგებობები.
(ბ) შენობა-ნაგებობები თავდაპირველად აღიარებულია თვითღირებულებით, თუმცა ექვემდებარებიან საბაზრო ფასის შესაბამის რეგულარულ გადაფასებას. ეროვნული შემფასებლის ოფისი მოკლევადიანი დროით განსაზღვრავს საბაზრო ფასს. გადაფასება რეგულარულად ტარდება და ახლდება.
(გ) ცვეთის გაანგარიშება შენობა-ნაგებობის საექსპლუატაციო ვადის შესაბამისად სწორხაზოვნად ხორციელდება. საოფისე შენობების საექსპლუატაციო ვადა 25 წელია, ხოლო სხვადასხვა საწარმოო ნაგებობებისა - 15 წელი.
(დ) დეპარტამენტმა ახალი შენობა-ნაგებობების მშენებლობისათვის ხუთი კონტრაქტი დადო; კონტრაქტებით გათვალისწინებული საერთო ხარჯი 250,000 სავალუტო ერთეულს წარმოადგენს.
3. მანქანა-დანადგარები
(ა) მანქანა-დანადგარების შეფასება ხდება ხარჯს მინუს ცვეთის თანხით.
(ბ) ცვეთის გაანგარიშება ხდება მანქანა-დანადგარების საექსპლუატაციო ვადის შესაბამისად, წრფივი მეთოდით.
(გ) მანქანა-დანადგარებს სხვადასხვა საექსპლუატაციო ვადები აქვთ:
ტრაქტორებს: 10 წელი
სამრეცხაო დანადგარებს: 4 წელი
ამწეებს: 15 წელი
(დ) დეპარტამენტმა დადო კონტრაქტი შენობა-ნაგებობების გაწმენდისა და ექსპლუატაციისათვის გამოყენებული ამწეების შეცვლის შესახებ. კონტრაქტით გათვალისწინებული საერთო ხარჯი 100,000 სავალუტო ერთეულს წარმოადგენს.
4. ავეჯი და მოძრავი ქონება
(ა) ავეჯისა და მოძრავი ქონების შეფასება ხდება ხარჯს მინუს ცვეთის თანხით.
(ბ) ცვეთის გაანგარიშება ავეჯისა და მოძრავი ქონების საექსპლუატაციო ვადის შესაბამისად წრფივი მეთოდით ხორციელდება.
(გ) ამ ჯგუფში კლასიფიცირებული ყველა ობიექტის საექსპლუატაციო ვადა ხუთი წელია.
შეჯერება('000 სავალუტო ერთეულებში) |
||||||||
| მიწა | შენობა-ნაგებობები | მანქანა-დანადგარები | ავეჯი და მოძრავი ქონება | |||||
| ანგარიშგების პერიოდი | 20X1 | 20X0 | 20X1 | 20X0 | 20X1 | 20X0 | 20X1 | 20X0 |
| საწყისი ნაშთი | 2,250 | 2,025 | 2,090 | 2,260 | 1,085 | 1,100 | 200 | 150 |
| დამატებები | − | − | 250 | 100 | 120 | 200 | 20 | 100 |
| განკარგვა | − | − | 150 | 40 | 60 | 80 | 20 | − |
| ცვეთა (ფინანსური მდგომარეობის შესახებ ანგარიშის შესაბამისად) | − | − | 160 | 180 | 145 | 135 | 50 | 50 |
| გადაფასება (წმინდა) | 250 | 225 | - 30 | - 50 | − | − | − | − |
| საბოლოო ნაშთი (ფინანსური მდგომარეობის შესახებ ანგარიშის შესაბამისად) | 2,500 | 2,250 | 2,000 | 2,090 | 1,000 | 1,085 | 150 | 200 |
| გადაფასების ნამეტების ჯამი (მუხლი 92(f)) | 750 | 500 | 250 | 250 | − | − | − | − |
| გადაფასების დეფიციტების ჯამი (მუხლი 92(g)) | 25 | 25 | 380 | 350 | − | − | − | − |
| მთლიანი საბალანსო ღირებულება | 2,500 | 2,250 | 2,500 | 2,430 | 1,500 | 1,440 | 250 | 250 |
| აკუმულირებული ცვეთა | − | − | 500 | 340 | 500 | 355 | 100 | 50 |
| წმინდა საბალანსო ღირებულება | 2,500 | 2,250 | 2,000 | 2,090 | 1,000 | 1,085 | 150 | 200 |
ბასს 16-თან შედარება სსბასს 17 უპირატესად ბასს 16 (2003)-დან, ძირითადი საშუალებები გამომდინარეობს და მოიცავს ბასს 16-ის შესწორებებს, როგორც 2008 წლის მაისში გამოცემულ ფასს-ების გაუმჯობესებების ნაწილს. ამ სტანდარტის გამოცემისას სსბასსს-ს არ გაუთვალისწინებია საჯარო სექტორის ერთეულებზე ფასს 5-ის, გასაყიდად გამიზნული გრძელვადიანი აქტივები და შეწყვეტილი ოპერაციები, გავრცელება ამიტომ, სსბასს 17-ში არ არის ასახული ბასს 16-ში ფასს 5-ის გამოცემის შემდეგ მომხდარი ცვლილებები. სსბასს 17-სა და ბასს 16 (2003)-ს შორის ძირითადი განსხვავებები შემდეგია:
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-14 ⬇
დანართი №12სსბასს 19—ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივებიგამომცემლისაგანწინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს) ძირითადად ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ 37-ს (1998), ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები. ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) წინამდებარე გამოცემაში, ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით, გამოყენებულია ამონარიდები ბასს 37-დან. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში, შემდეგ მისამართზე: 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
სსბასს 19—ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივებისსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს–ების შედეგად შეტანილ ცვლილებებს. საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს) 19 – ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები - გამოიცა 2002 წლის ოქტომბერში. მას შემდეგ, სსბასს 19–ში ცვლილებები შევიდა შემდეგი სსბასს–ის საფუძველზე:
|
|---|
სსბასს 19–ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
|
|---|---|---|
| 1 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება,. 2011 წლის ოქტომბერი |
| 2 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 3 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 4 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება. 2011 წლის ოქტომბერი |
| 4ა | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 5 | ამოღებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 6 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 14 | შეცვლილია | სსბასს 39, 2016 წლის ივლისი |
| 22 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 37 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 87 | შეცვლილია | სსბასს 14. 2006 წლის დეკემბერი |
| 110 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 1111 | ამოღებულია | სსბასს 3, 2006 წლის დეკემბერი |
| 111ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 111ბ | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 111გ | დამატებულია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 111დ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 111ე | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 111ვ | დამატებულია | სსბასს 39, 2001 წლის ივლისი |
| 111ზ | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 112 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| მდ14 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
2002 წლის ოქტომბერი
სსბასს 19—ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი
მოქმედების სფერო 1–17
სოციალური დახმარებები 7–11
სტანდარტის მოქმედების სფეროდან სხვა გამონაკლისები 12–17
განმარტებები 18–21
ანარიცხები და სხვა ვალდებულებები 19
ანარიცხებსა და პირობით ვალდებულებებს შორის
კავშირი 20–21
აღიარება 22–43
ანარიცხები 22–34
მიმდინარე მოვალეობა 23–24
წარსული მოვლენა 25–30
ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის
მატარებელი რესურსების შესაძლო გასვლა 31–32
მოვალეობის საიმედო შეფასება 33–34
პირობითი ვალდებულებები 35–38
პირობითი აქტივები 39–43
შეფასება 44–62
საუკეთესო შეფასება 44–49
რისკი და განუსაზღვრელობა 50–52
მიმდინარე ღირებულება 53–57
მომავალი მოვლენები 58–60
აქტივების მოსალოდნელი გასვლა 61–62
ანაზღაურება 63–68
ცვლილებები ანარიცხებში 69–70
ანარიცხების გამოყენება 71–72
აღიარებისა და შეფასების წესების გამოყენება 73–96
მომავალი წმინდა საოპერაციო დეფიციტი 73–75
წამგებიანი ხელშეკრულებები 76–80
რესტრუქტურიზაცია 81–96
საქმიანობის გაყიდვა ან გადაცემა 90–92
რესტრუქტურიზაციის ანარიცხები 93–96
განმარტებითი შენიშვნები 97–109
გარდამავალი დებულებები 110
ძალაში შესვლის თარიღი 111–112
ცხრილები
გადაწყვეტილებების საილუსტრაციო ხე
მითითებები დანერგვაზე
საილუსტრაციო მაგალითი
ბასს 37-თან შედარება
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 19, ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები ჩამოყალიბებულია მიზანსა და 1–112 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 19 გააზრებული უნდა იყოს მისი მიზნის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტის წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. ზუსტი მითითებების არარსებობის შემთხვევაში, სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, წარმოადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს. |
|---|
მიზანი
წინამდებარე სტანდარტის მიზანია: (ა) განსაზღვროს ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები და (ბ) წარმოადგინოს ის გარემოებები, რომლებშიც უნდა მოხდეს ანარიცხების აღიარება, მათი შეფასება და მათ შესახებ ინფორმაციის განმარტებით შენიშვნებში წარდგენა. სტანდარტი ასევე მოითხოვს პირობითი ვალდებულებებისა და პირობითი აქტივების შესახებ გარკვეული სახის ინფორმაციის ასახვას ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში, რათა ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს მიეცეთ მათი შინაარსის, პერიოდულობისა და თანხის გაგების საშუალება.
მოქმედების სფერო
ერთეულმა, რომელიც ამზადებს და წარადგენს ფინანსურ ანგარიშგებას ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდით, ანარიცხების, პირობითი ვალდებულებებისა და პირობითი აქტივების აღრიცხვისათვის უნდა გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი , გარდა:
(ა) იმ ანარიცხებისა და პირობითი ვალდებულებებისა, რომლებიც წარმოიქმნება ერთეულის მიერ უზრუნველყოფილი სოციალური დახმარებებისაგან, რისთვისაც ეს ერთეული პირდაპირ ამ დახმარებების სანაცვლოდ არ ღებულობს საზღაურს დახმარებების მიმღებთაგან, რომელიც დაახლოებით უტოლდება უზრუნველყოფილი საქონლისა და მომსახურების ღირებულებას;
(ბ) [ამოღებულია]
(გ) იმ ანარიცხებისა და პირობითი ვალდებულებებისა, რომლებიც გამომდინარეობს მომავალში შესასრულებელი ხელშეკრულებებიდან, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც წინამდებარე პუნქტის სხვა დებულებათა გათვალისწინებით ხელშეკრულება არის წამგებიანი;
(დ) სადაზღვევო ხელშეკრულებების შესახებ შესაბამისი საერთაშორისო თუ ეროვნულ ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტების, მოქმედების სფეროში შემავალი სადაზღვევო ხელშეკრულებებისა;
(ე) სხვა სსბასს–ით გათვალისწინებული ანარიცხების, პირობითი ვალდებულებების და პირობითი აქტივებისა;
(ვ) იმ ანარიცხების, პირობითი ვალდებულებების და პირობითი აქტივებისა, რომლებიც წარმოიქმნება მოგების გადასახადთან, ან მის მსგავს გადასახადებთან დაკავშირებით; და
(ზ) იმ ანარიცხების, პირობითი ვალდებულებების და პირობითი აქტივებისა, რომლებიც წარმოიქმნება დაქირავებულთა სარგებლისაგან, გარდა რესტრუქტურიზაციის შედეგად მომუშავეთა სამსახურიდან დათხოვნის დროს ანაზღაურებული სარგებლისა, როგორც ეს წარმოდგენილია წინამდებარე სტანდარტში.
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
წინამდებარე სტანდარტი არ ეხება იმ ფინანსურ ინსტრუმენტებს (გარანტიების ჩათვლით), რომლებზეც ვრცელდება სსბასს 29, ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასება.
4ა. მოცემული სტანდარტი არ ვრცელდება საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებაში შემსყიდველი ერთეულის პირობით კომპენსაციაზე, რომელიც გათვალისწინებულია სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებების, ფარგლებში.
[ამოღებულია]
წინამდებარე სტანდარტი ვრცელდება რესტრუქტურიზაციის ანარიცხებზე (შეწყვეტილი ოპერაციების ჩათვლით). ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია, რომელიც მისი ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს აძლევს საშუალებას შეაფასონ რესტრუქტურიზაციის ფინანსური შედეგები.
სოციალური დახმარებები
წინამდებარე სტანდარტის მიზნებიდან გამომდინარე, „სოციალური დახმარებები“ ეხება საქონელს, მომსახურებას და სხვა დახმარებებს, რომლებიც სახელმწიფოს სოციალური პოლიტიკით განსაზღვრული მიზნების მისაღწევად არის უზრუნველყოფილი. ასეთი დახმარებები შესაძლოა მოიცავდეს:
(ა) საზოგადოების უზრუნველყოფას ჯანდაცვის, განათლების, განსახლების, სატრანსპორტო და სხვა სოციალური მომსახურებით. ხშირ შემთხვევაში, ამ მომსახურებათა მომხმარებლებს არ მოეთხოვებათ აღნიშნული მომსახურების ღირებულების ეკვივალენტური თანხის გადახდა; და
(ბ) დახმარებების გადახდას ოჯახებისათვის, ასაკოვანი ადამიანებისათვის, უმწეო და დაუსაქმებელთათვის, ვეტერანებისა და სხვებისათვის. ეს იმას ნიშნავს, რომ ხელისუფლება ყველა დონეზე შეიძლება ფინანსური დახმარებით უზრუნველყოფდეს საზოგადოების ცალკეულ პირებსა და ჯგუფებს, რათა ხელმისაწვდომი იყოს სხვადასხვა მომსახურება მათი კონკრეტული საჭიროების დასაკმაყოფილებლად ან დამატებითი შემოსავლების მისაღებად.
ხშირ შემთხვევაში, სოციალური დახმარებებით უზრუნველყოფის ვალდებულება სახელმწიფოს მხრიდან აღებული პასუხისმგებლობის - ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში მუდმივად განახორციელოს კონკრეტული საქმიანობები საზოგადოების კონკრეტული საქონლითა და მომსახურებით უზრუნველყოფის მიზნით - შედეგად წარმოიქმნება. სოციალური პოლიტიკით აღებული ვალდებულებების შესასრულებლად საჭირო საქონელი და მომსახურება, მათი ტიპი და მიწოდება ხშირად მრავალ დემოგრაფიულ და სოციალურ პირობებზეა დამოკიდებული და, შესაბამისად, მათი წინასწარ განსაზღვრა ძნელია. ასეთი სახის დახმარებები საერთაშორისო სავალუტო ფონდის სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის სისტემის მიხედვით, ხშირად სოციალური დაცვის, განათლებისა და ჯანდაცვის კატეგორიებად კლასიფიცირდება და მათთან მიმართებაში წარმოქმნილი ნებისმიერი ვალდებულების თანხის განსაზღვრა აქტუალურ შეფასებას მოითხოვს.
იმისათვის, რომ სოციალური დახმარებებიდან წარმოშობილი ანარიცხი ან წინასწარ განუსაზღვრელი მოვლენა წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროდან გამოირიცხოს, საჯარო სექტორის ერთეული, რომელიც ახორციელებს დახმარებით უზრუნველყოფას პირდაპირ ამ დახმარებების სანაცვლოდ არ მიიღებს საზღაურს დახმარებების მიმღებთაგან, რომელიც დაახლოებით უტოლდება უზრუნველყოფილი საქონლისა და მომსახურების ღირებულებას. ეს გამორიცხვა ითვალისწინებს იმ გარემოებებს, როდესაც გადასახადის თანხა დაწესებულია დახმარებებთან მიმართებაში, მაგრამ არ არსებობს რაიმე პირდაპირი კავშირი გადასახადსა და მიღებულ დახმარებას შორის. ამ ანარიცხების და პირობითი ვალდებულებების გამორიცხვა წინამდებარე სტანდარტიდან ასახავს კომიტეტის მოსაზრებას იმის შესახებ, რომ ორივე (ა) დადგენა იმისა თუ რა წარმოადგენს მავალდებულებელ მოვლენას და (ბ) ვალდებულების შეფასება, წინამდებარე სტანდარტების განმარტებამდე მოითხოვს შემდგომ განხილვას. მაგალითად, კომიტეტისათვის კარგად ცნობილია, რომ არსებობს განსხვავებული მოსაზრებები იმის შესახებ, აქვს თუ არა ადგილი მავალდებულებელ მოვლენას, როდესაც ადამიანი აკმაყოფილებს დახმარების მიღების კრიტერიუმს, თუ მავალდებულებელი მოვლენა დგება უფრო ადრეულ ეტაპზე. მსგავსად ამისა, არსებობს სხვადასხვა შეხედულებები იმის შესახებ, ნებისმიერი ვალდებულების თანხა მიმდინარე პერიოდის დახმარებების ღირებულებით შეფასებას ასახავს თუ აქტუალური შეფასების საფუძველზე დადგენილ ყველა მოსალოდნელი მომავალი დახმარების დისკონტირებულ/ამჟამინდელ ღირებულებას.
როდესაც ერთეული გადაწყვეტს ამგვარი ვალდებულებების ანარიცხის აღიარებას, ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ასახავს ასეთი ანარიცხების აღიარებისა და შეფასების საფუძვლებს. ერთეული განმარტებით შენიშვნებში ასევე ასახავს სხვა ინფორმაციას, რომლებსაც მოითხოვს წინამდებარე სტანდარტი ამ ანარიცხებთან მიმართებაში. სსბასს 1–ში მოცემულია მითითებები იმ საკითხებთან დამოკიდებულების შესახებ, რომლებსაც არ ეხება სხვა რომელიმე სსბასს. სსბასს 1 ასევე მოიცავს მოთხოვნებს, რომლებიც ეხება სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევასა და განმარტებით შენიშვნებში ასახვას.
ზოგიერთ შემთხვევაში, სოციალური დახმარების შედეგად შესაძლოა წარმოიქმნას ვალდებულება, რომლისთვისაც:
(ა) თანხასთან მიმართებაში საერთოდ არ არსებობს ან მცირედი გაურკვევლობაა; და
(ბ) ვალდებულების დროის დადგენა არ არის გაურკვეველი.
შესაბამისად, ისინი ნაკლებად შესაძლებელია, რომ აკმაყოფილებდეს ანარიცხის წინამდებარე სტანდარტში მოცემულ განსაზღვრებას. სადაც სოციალური დახმარებების ასეთი ვალდებულებები არსებობს, ისინი აღიარებულია, თუ აკმაყოფილებენ ვალდებულებად აღიარების კრიტერიუმებს (იხ. ასევე, მე-19 პუნქტი). ამის მაგალითია პერიოდის ბოლოს არსებული ბენეფიციარებისათვის ასაკოვანთა ან უმწეოთა პენსიებთან მიმართებაში გადასახდელი თანხების დარიცხვა, რომელთა გადახდა დამტკიცდა ხელშეკრულების ან კანონმდებლობის დებულებათა შესაბამისად.
სხვა გამონაკლისები წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროდან
წინამდებარე სტანდარტი არ ვრცელდება მომავალში შესასრულებელ ხელშეკრულებებზე, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ისინი წამგებიანია. თუ ხელშეკრულებები, რომლებიც სოციალური დახმარებების უზრუნველყოფას ითვალისწინებს, ფორმდება იმ მოლოდინით, რომ ერთეული პირდაპირ ამ შეღავათების სანაცვლოდ ვერ მიიღებს საზღაურს დახმარებების მიმღებთაგან, რომელიც დაახლოებით უტოლდება საქონლისა და მომსახურების ღირებულებას, გამოირიცხება წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროდან.
როდესაც სხვა რომელიმე სსბასს ეხება სპეციფიური ტიპის ანარიცხს, პირობით ვალდებულებას, ან პირობით აქტივს, ერთეული წინამდებარე სტანდარტის ნაცვლად იყენებს იმ სტანდარტს. მაგალითად, გარკვეული ტიპის ანარიცხებს ყურადღება ეთმობა შემდეგ სტანდარტებში:
(ა) სამშენებლო ხელშეკრულებები (იხ. სსბასს 11, სამშენებლო ხელშეკრულებები); და
(ბ) იჯარა (იხ. სსბასს 13, იჯარა). თუმცა, ვინაიდან სსბასს 13–ში არ არის მოცემული კონკრეტული მოთხოვნები საოპერაციო იჯარის შეთანხმებებთან დაკავშირებით, რომლებიც გახდა წამგებიანი, ასეთ შემთხვევებზე ვრცელდება წინამდებარე სტანდარტი.
მოცემული სტანდარტი არ ვრცელდება ანარიცხებზე მოგებიდან გადასახადებისათვის, ან მათ ეკვივალენტზე (მოგებიდან გადასახადების აღრიცხვის შესახებ მითითება იხილეთ ბასს 12-ში, მოგებიდან გადასახადები). იგი ასევე არ ვრცელდება იმ ანარიცხებზე, რომლებიც გამომდინარეობს დასაქმებულთა სარგებლებზე (დაქირავებულთა სარგებლის აღრიცხვის შესახებ მითითება იხილეთ სსბასს 39-ში, დაქირავებულთა სარგებელი).
ზოგიერთი თანხა, რომელიც აღირიცხება, როგორც ანარიცხები, შესაძლოა უკავშირდებოდეს შემოსავლის აღიარებას, მაგალითად, როდესაც ერთეული გასცემს გარანტიას შესაბამისი საფასურის სანაცვლოდ. წინამდებარე სტანდარტი არ ეხება შემოსავლის აღიარებას. სსბასს 9. შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან ახდენს იმ გარემოებების იდენტიფიცირებას, რომელშიც უნდა მოხდეს გაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული შემოსავლის აღიარება. მასში ასევე მოცემულია პრაქტიკული მითითებები შემოსავლის აღიარების კრიტერიუმების გამოყენებასთან დაკავშირებით. წინამდებარე სტანდარტი არ ცვლის სსბასს 9–ში განსაზღვრულ მოთხოვნებს.
წინამდებარე სტანდარტი განსაზღვრავს ანარიცხებს, როგორც ვალდებულებებს, რომელთა დაფარვის ვადა ან თანხა განუსაზღვრელია. ზოგიერთ ქვეყანაში, ტერმინი „ანარიცხი“ ასევე გამოიყენება ცვეთის, აქტივის გაუფასურებისა და საეჭვო ვალების ცნებათა კონტექსტში; ისინი წარმოადგენს აქტივების საბალანსო ღირებულების კორექტირებას და წინამდებარე სტანდარტი მათ არ განიხილავს.
სხვა სსბასს-ებით განსაზღვრულია, თუ როდის უნდა განიხილებოდეს დანახარჯები აქტივებად ან ხარჯებად. წინამდებარე სტანდარტში ეს საკითხი განხილული არ არის. შესაბამისად, ამ სტანდარტით არც იკრძალება და არც მოითხოვება ანარიცხების შექმნის დროს აღიარებული ხარჯების კაპიტალიზაცია.
განმარტებები
წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
კონსტრუქციული მოვალეობა არის ის მოვალეობა, რომელიც გამომდინარეობს ერთეულის ქმედებებისაგან, როდესაც:
(ა) წარსული პრაქტიკის დამკვიდრებული მაგალითით, გამოცემული ნორმების ან საფუძვლიანი განსაკუთრებული მიმდინარე განაცხადით, ერთეულმა მიუთითა სხვა მხარეებს რომ იგი თავის თავზე აიღებდა გარკვეულ პასუხისმგებლობას; და
(ბ) ამის შედეგად, ერთეულმა შექმნა მართებული მოლოდინი სხვა მხარეების მხრიდან, რომ იგი შეასრულებს აღებულ პასუხისმგებლობას.
პირობითი აქტივი არის ის შესაძლო აქტივი, რომელიც წარმოიქმნება წარსული მოვლენებისაგან და რომლის არსებობაც დადასტურდება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მომავალში ადგილი ექნება ან არ ექნება ერთ ან უფრო მეტ მოვლენას, რომლებიც ერთეულის სრული კონტროლის ქვეშ არ იმყოფება.
პირობითი ვალდებულება არის:
(ა) შესაძლო ვალდებულება, რომელიც წარმოიქმნება წარსული მოვლენებისაგან და რომლის არსებობაც დადასტურდება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ადგილი ექნება ან არ ექნება ერთ ან უფრო მეტ განუსაზღვრელ მომავალ მოვლენას, რომლებიც ერთეულის სრული კონტროლის ქვეშ არ იმყოფება; ან
(ბ) ამჟამინდელი ვალდებულება, რომელიც გამომდინარეობს წარსული მოვლენებისაგან, მაგრამ არ არის აღიარებული, ვინაიდან:
ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ვალდებულებების დასაფარად საჭირო გახდება ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გადინება; ან
ვერ ხერხდება ვალდებულებათა თანხის შეფასება საფუძვლიანად და საიმედოდ.
მომავალში შესასრულებელი ხელშეკრულებები ის ხელშეკრულებებია, რომელთა შემთხვევაში არც ერთ მხარეს არ შეუსრულებია მასზე დაკისრებული ვალდებულებები, ან მათ ორივემ შეასრულა იგი ნაწილობრივ თანაბრად.
იურიდიული მოვალეობა ისეთი სახის მოვალეობა, რომელიც წარმოიშვება შემდეგ საფუძველზე:
(ა) ხელშეკრულების (მისი აშკარა ან ნაგულისხმევი პირობებით);
(ბ) კანონმდებლობის;
(გ) კანონის სხვა მოქმედების.
მავალდებულებელი მოვლენა არის ის მოვლენა, რომელიც ქმნის იურიდიულ ან კონსტრუქციულ მოვალეობას, რომელსაც შედეგად მოჰყვება ის, რომ ერთეულს არ გააჩნია ამ მოვალეობის დაფარვის რეალური ალტერნატივა.
წამგებიანი ხელშეკრულება აქტივების ან მომსახურებების გაცვლის ისეთი ხელშეკრულებაა, რომელშიც მოვალეობათა შესასრულებლად საჭირო გარდაუვალი ხარჯები აღემატება ხელშეკრულებით მისაღებ ეკონომიკურ სარგებელს, ან მომსახურების პოტენციალს.
ანარიცხი არის ვადით ან თანხით განუსაზღვრელი ვალდებულება.
რესტრუქტურიზაცია არის პროგრამა, რომელიც დაგეგმილია და კონტროლდება ხელმძღვანელობის მიერ და არსებითად ცვლის ან
(ა) ერთეულის საქმიანობის მოქმედების სფეროს; ან
(ბ) მეთოდს, რომლითაც ხორციელდება აღნიშნული საქმიანობები.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
ანარიცხები და პირობითი ვალდებულებები
ანარიცხები შეგვიძლია განვასხვავოთ სხვა ვალდებულებებისაგან, როგორიცაა, სავაჭრო გადასახდელები და დარიცხვები, ვინაიდან ანარიცხების დასაფარად საჭირო მომავალი დანახარჯების გაწევის დრო და მოცულობა განუსაზღვრელია. შესადარებლად:
(ა) სავაჭრო გადასახდელი არის მიღებული ან მოწოდებული საქონლისა და გაწეული მომსახურებისათვის გადახდის ვალდებულება, რომელზეც მიღებულია ანგარიშ-ფაქტურა, ან ოფიციალურად შეთანხმებულია მომწოდებელთან (და მოიცავს გადახდებს სოციალურ დახმარებებთან დაკავშირებით, როდესაც არსებობს ოფიციალური შეთანხმება გარკვეულ თანხაზე); და
(ბ) დარიცხვები წარმოადგენს ვალდებულებებს მიღებული საქონლის ან გაწეული მომსახურების ანაზღაურებაზე, რომლებიც არ არის დაფარული, ანგარიშ-ფაქტურებით გაფორმებული ან მომწოდებლებთან ოფიციალურად შეთანხმებული, მომუშავეთა წინაშე არსებული ვალდებულებების ჩათვლით (მაგალითად, დარიცხული შვებულების თანხები). მიუხედავად იმისა რომ ზოგჯერ აუცილებელია დარიცხვების ვადების ან ოდენობის შეფასება, როგორც წესი ანარიცხებთან შედარებით აქ განუსაზღვრელობა გაცილებით ნაკლებია.
დარიცხვებს ხშირად ასახავენ სავაჭრო და სხვა ვალდებულებებთან ერთად მაშინ, როდესაც ანარიცხები ცალკე აისახება.
ანარიცხებსა და პირობით ვალდებულებებს შორის კავშირი
20, ზოგადად, ყველა ანარიცხი პირობითია, ვინაიდან განუსაზღვრელია მათი დაფარვის ვადა ან ოდენობა. თუმცა, წინამდებარე სტანდარტში ტერმინი „პირობითი“ გამოიყენება იმ ვალდებულებებსა და აქტივებთან მიმართებაში, რომლებიც არ არის აღიარებული, ვინაიდან მათი არსებობა დადასტურდება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მომავალში ადგილი ექნება ან არ ექნება ერთ ან მეტ განუსაზღვრელ მოვლენას, რომლებიც მთლიანად არ ექვემდებარება ერთეულის კონტროლს. ამასთან, ტერმინი „პირობითი ვალდებულება“ გამოიყენება იმ ვალდებულებებთან მიმართებაში, რომლებიც არ აკმაყოფილებს აღიარების კრიტერიუმებს.
წინამდებარე სტანდარტი განასხვავებს:
(ა) ანარიცხებს, რომლებიც აღიარებულია როგორც ვალდებულებები (იმ პირობით, რომ შესაძლებელია მათი საიმედოდ შეფასება), ვინაიდან ისინი წარმოადგენენ მიმდინარე მოვალეობებს და მოსალოდნელია, რომ მათ დასაფარად საჭირო გახდება ეკონომიკური სარგებლისა და მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გადინება; და
(ბ) პირობით ვალდებულებებს - რომლებიც აღიარებული არ არის ვალდებულებებად, ვინაიდან ისინი წარმოადგენს:
პოტენციურ ვალდებულებებს, რადგან ჯერ კიდევ გასარკვევია - აქვს თუ არა ერთეულს მიმდინარე მოვალეობა, რომელმაც შესაძლო გამოიწვიოს ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა; ან
მიმდინარე ვალდებულებებს, რომლებიც არ აკმაყოფილებს წინამდებარე სტანდარტით განსაზღვრულ აღიარების კრიტერიუმებს (მოსალოდნელი არ არის, რომ მოცემული ვალდებულების დასაფარად საჭირო იქნება ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების ერთეულიდან გასვლა, ან შეუძლებელია ვალდებულების თანხის საკმარისად საიმედოდ შეფასება).
აღიარება
ანარიცხები
22. ანარიცხები უნდა აღიარდეს მაშინ, როდესაც:
(ა) ერთეულს გააჩნია მიმდინარე მოვალეობა (იურიდიული ან კონსტრუქციული) წარსული მოვლენის შედეგად;
(ბ) სავარაუდოა, რომ მოვალეობის დასაფარად საჭირო იქნება ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა; და
(გ) შესაძლებელია მოვალეობის თანხის საიმედოდ შეფასება.
აღნიშნული პირობების დაუკმაყოფილებლობის შემთხვევაში, ანარიცხი არ უნდა აღიარდეს.
მიმდინარე მოვალეობა
ზოგიერთ შემთხვევებში, ნათელი არ არის, არსებობს თუ არა მიმდინარე მოვალეობა. ასეთ შემთხვევებში, ითვლება, რომ წარსული მოვლენის შედეგად წარმოიქმნება მიმდინარე მოვალეობა, თუ ყველა არსებული ფაქტების გათვალისწინებით ანგარიშგების თარიღისათვის მიმდინარე მოვალეობის არსებობა უფრო მეტადაა მოსალოდნელი, ვიდრე არარსებობა.
თითქმის ყველა შემთხვევაში ნათლად ჩანს, წარსული მოვლენის შედეგად წარმოიქმნა თუ არა მიმდინარე მოვალეობა. იშვიათ შემთხვევებში, მაგალითად, სასამართლოს მიერ სარჩელის განხილვისას, შესაძლებელია საკამათო იყოს, ადგილი ჰქონდა თუ არა ცალკეულ მოვლენას, ან წარმოიქმნა თუ არა მიმდინარე მოვალეობა ამ მოვლენის შედეგად. ასეთ შემთხვევებში, ერთეული ითვალისწინებს ყველა ხელმისაწვდომ მტკიცებულებას, მათ შორის, მაგალითად, ექსპერტთა მოსაზრებას და განსაზღვრავს, არსებობს თუ არა მიმდინარე მოვალეობა ანგარიშგების თარიღისათვის. გათვალისწინებული მტკიცებულებები მოიცავს ნებისმიერ დამატებით ინფორმაციას, რომელიც მიიღება ანგარიშგების თარიღის შემდგომ მომხდარი მოვლენებიდან, ამგვარი მტკიცებულებების საფუძველზე:
(ა) ერთეული აღიარებს ანარიცხს, თუ ანგარიშგების თარიღისათვის მიმდინარე მოვალეობის არსებობა უფრო მოსალოდნელია, ვიდრე არარსებობა (და თუ დაკმაყოფილებულია აღიარების კრიტერიუმები); და
(ბ) ერთეული განმარტებით შენიშვნებში ასახავს პირობით ვალდებულებას, როდესაც ანგარიშგების თარიღისათვის მიმდინარე მოვალეობის არარსებობა უფრო მოსალოდნელია, თუ ერთეულიდან ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა შორეულ მომავალში არ არის მოსალოდნელი. (იხ. მე-100 პუნქტი)
წარსული მოვლენა
წარსულ მოვლენას, რომელიც მიმდინარე მოვალეობას იწვევს, ეწოდება მავალდებულებელი მოვლენა. იმისათვის, რომ მოვლენა მიჩნეულ იქნას მავალდებულებელ მოვლენად, ერთეულს არ უნდა ჰქონდეს წარსული მოვლენის შედეგად წარმოქმნილი მოვალეობის შესრულების გარდა სხვა რეალური ალტერნატივა. ეს მოხდება მხოლოდ მაშინ როდესაც:
(ა) მოვალეობის შესრულება მოითხოვება კანონმდებლობით; ან
(ბ) კონსტრუქციული მოვალეობის შემთხვევაში, როდესაც რაიმე მოვლენის (რომელიც შეიძლება იყოს ერთეულის ესა თუ ის ქმედება) შედეგად სხვა მხარეებს წარმოექმნებათ ერთეულის მიერ მოვალეობის შესრულების სამართლიანი მოლოდინი).
ფინანსური ანგარიშგება ეხება ერთეულის ფინანსურ მდგომარეობას საანგარიშო პერიოდის ბოლოს და არა მის შესაძლო მდგომარეობას მომავალში. აქედან გამომდინარე, არ ხდება ანარიცხების აღიარება იმ დანახარჯებისათვის, რომლის გაწევაც საჭიროა ერთეულის მომავალი საქმიანობისათვის. ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ხდება მხოლოდ ანგარიშგების თარიღისათვის არსებული ვალდებულებების აღიარება.
ანარიცხებად აღიარდება მხოლოდ ის მოვალეობები, რომლებიც წარმოიქმნება წარსული მოვლენების შედეგად და არსებობს ერთეულის მომავალი ქმედებებისაგან (ანუ მომავალში ერთეულის საქმიანობის წარმართვის) დამოუკიდებლად. ასეთი მოვალეობების მაგალითებია გარემოს უკანონო დაბინძურებისათვის გადასახდელი ჯარიმები, ან მისი გაწმენდის ხარჯები, რომელსაც კანონმდებლობა აკისრებს საჯარო სექტორის ერთეულს. ვალდებულების დაფარვის მიზნით, ორივე მათგანი, საჯარო სექტორის ერთეულის მომავალი ქმედებების მიუხედავად, იწვევს ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლას. ანალოგიურად, საჯარო სექტორის ერთეული აღიარებს ანარიცხებს თავდაცვის მოწყობილობის, ან სახელმწიფო საკუთრებაში მყოფი ატომური ელექტროსადგურის ექსპლუატაციიდან ამოღების ხარჯებთან მიმართებაში იმ ოდენობით, რა ოდენობითაც საჯარო სექტორის ერთეული ვალდებულია აანაზღაუროს უკვე მიყენებული ზარალი. სსბასს 17, ძირითადი აქტივები, ეხება ისეთ კატეგორიებს, რომლებიც დემონტაჟისა და ადგილმდებარეობის განახლება–სარეაბილიტაციო სამუშაოების ხარჯებს მოიცავს, რომლებიც ჩართულია აქტივის თვითღირებულებაში. აღნიშნული შემთხვევისაგან განსხვავებით, ზოგჯერ, საკანონმდებლო მოთხოვნებიდან გამომდინარე, ამომრჩეველთა მხრიდან ზეწოლის ან მოსახლეობის ლიდერად წარმოჩენის სურვილის გამო, ერთეულმა შესაძლოა განიზრახოს ან დასჭირდეს დანახარჯების გაწევა მომავალი საქმიანობის კონკრეტული გზით წარმართვის მიზნით. მაგალითად, საჯარო სექტორის ერთეული გადაწყვეტს დააწესოს კონტროლი გარკვეული სატრანსპორტო საშუალებების მიერ გამონაბოლქვის გამოყოფაზე, ან სახელმწიფო ლაბორატორიამ საჭიროდ ჩათვალოს დაამონტაჟოს გამწოვი მოწყობილობა, რათა დაიცვას მომუშავეები გარკვეული ქიმიური ნივთიერებების აორთქლებისაგან. რადგან ერთეულს შეუძლია აიცილოს დანახარჯები მომავალი ქმედებების შედეგად, მაგალითად საქმიანობის წარმართვის შეცვლის გზით, მას არ აქვს მომავალი დანახარჯების მიმდინარე მოვალეობა და არ აღიარებს ანარიცხებს.
მოვალეობა ყოველთვის გულისხმობს მეორე მხარეს, რომლის წინაშეც არსებობს მოვალეობა. თუმცა, აუცილებელი არ არის იმ მხარის იდენტიფიცირება, რომლის მიმართაც არსებობს მოვალეობა: იგი შესაძლებელია იყოს მთლიანად საზოგადოება. ვინაიდან მოვალეობა ყოველთვის გულისხმობს მოვალეობას სხვა მხარის მიმართ, ერთეულის ხელმძღვანელობის, მმართველი ორგანოს ან მაკონტროლებელი ერთეულის გადაწყვეტილება არ წარმოქმნის კონსტრუქციულ მოვალეობას ანგარიშგების თარიღისათვის, თუ აღნიშნულ გადაწყვეტილებას ანგარიშგების თარიღამდე არ გააცნობენ მათ, ვისზეც იგი ვრცელდება, ისეთი საკმარისად კონკრეტული გზით, რომ მათ წარმოეშვათ ერთეულის მიერ მოვალეობების შესრულების სამართლიანი მოლოდინი.
მოვლენა, რომელიც მოხდენისთანავე არ წარმოქმნის მოვალეობას, შესაძლოა მოგვიანებით წარმოქმნას იგი კანონმდებლობაში შეტანილი ცვლილებების, ან იმის გამო, რომ ერთეულის ქმედება (მაგალითად საკმარისად კონკრეტული საზოგადოებრივი განაცხადი) წარმოქმნის კონსტრუქციულ მოვალეობას. მაგალითად, გარემოსადმი სახელმწიფო სააგენტოს მხრიდან ზიანის მიყენების შემთხვევაში, შესაძლოა არ არსებობდეს მისი შედეგების გამოსწორების მოვალეობა, თუმცა ზიანის მიყენება შესაძლებელია გახდეს მავალდებულებელი მოვლენა, იმ შემთხვევაში თუ ახალი კანონმდებლობით მოითხოვება შედეგების გამოსწორება, ან თუ მაკონტროლებელი სახელმწიფო ერთეული, ან ინდივიდუალური ერთეული საჯაროდ აიღებს შედეგების გამოსწორების პასუხისმგებლობას, რაც წარმოქმნის კონსტრუქციულ მოვალეობას.
როდესაც შემოთავაზებული ახალი კანონპროექტი დაუსრულებელია, მოვალეობა წარმოიქმნება მხოლოდ მაშინ, როდესაც კანონპროექტის დამტკიცება არსებული სახით, ფაქტობრივად, ეჭვს არ იწვევს. წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის, ამგვარი მოვალეობა განიხილება იურიდიულ მოვალეობად. სხვადასხვა გარემოება, რომელიც კანონის დამტკიცებას თან ახლავს, შეუძლებელს ხდის ერთი რომელიმე მოვლენის გამოცალკევებას, რომლის არსებობა, ფაქტობრივად, განაპირობებს კანონის უეჭველ მიღებას. უმეტეს შემთხვევაში, კანონის დამტკიცებამდე, შეუძლებელია გადაჭრით თქმა, რომ კანონი ძალაში შევა. ნებისმიერი გადაწყვეტილება მოვალეობის არსებობასთან დაკავშირებით, უნდა დაელოდოს კანონის ძალაში მიღებას.
ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების შესაძლო გასვლა
იმისათვის, რომ ვალდებულებამ დააკმაყოფილოს აღიარების კრიტერიუმები, უნდა არსებობდეს არა მარტო მიმდინარე მოვალეობა, არამედ, მოცემული მოვალეობის დაფარვის მიზნით ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების ერთეულიდან გასვლის ალბათობა. წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის, რესურსების გასვლა ან სხვა მოვლენა განიხილება როგორც მოსალოდნელი, თუ უფრო მეტადაა სავარაუდო მისი მოხდენა, ვიდრე არმოხდენა, ანუ თუ მოცემული მოვლენის მოხდენის ალბათობა აღემატება მისი არმოხდენის ალბათობას. როდესაც მოსალოდნელი არ არის რომ მიმდინარე მოვალეობა არსებობს, ერთეული განმარტებით შენიშვნებში ასახავს პირობით ვალდებულებას, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების ერთეულიდან გასვლა შორეულ მომავალშია მოსალოდნელი (იხ. მე-100 პუნქტი)
როდესაც არსებობს მთელი რიგი მსგავსი ვალდებულებები (მაგალითად, სახელმწიფოს მოვალეობა გასცეს კომპენსაციები იმ ფიზიკურ პირებზე, რომლებმაც მიიღეს დასნებოვნებული სისხლი სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული საავადმყოფოდან), მათ დასაფარად ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების ერთეულიდან გასვლის ალბათობა განისაზღვრება მთლიანად მოვალეობათა არსებული ჯგუფისათვის. მიუხედავად იმისა, რომ ცალკეული მოვალეობის დასაფარად ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლის ალბათობა შეიძლება მცირე იყოს, მოვალეობათა მოცემული ჯგუფის სრულად დასაფარად შესაძლოა საჭირო გახდეს გარკვეული ოდენობის რესურსების გასვლა. თუ ასეთ შემთხვევას აქვს ადგილი, ხდება ანარიცხის აღიარება (თუ აღიარების სხვა კრიტერიუმები აღიარებულია)
მოვალეობის საიმედო შეფასება
შეფასებების გამოყენება ფინანსური ანგარიშგების მომზადების არსებითი ნაწილია, რაც არ ამცირებს მის საიმედობას. აღნიშნული განსაკუთრებით მართებულია იმ ანარიცხების შემთხვევაში, რომლებიც თავიანთი ბუნებით უფრო მეტ განუსაზღვრელობასთანაა დაკავშირებული, ვიდრე სხვა აქტივები და ვალდებულებები. ძალიან იშვიათი შემთხვევების გარდა, ერთეულს შეუძლია განსაზღვროს მოსალოდნელი შედეგების დიაპაზონი და ამრიგად, ისე საკმარისად საიმედოდ შეაფასოს მოვალეობა, რომ შესაძლებელი იყოს მისი გამოყენება ანარიცხების აღიარებისათვის.
უიშვიათეს შემთხვევაში, როდესაც შეუძლებელია საიმედოდ შეფასება, არსებობს მოვალეობა, რომლის აღიარება შეუძლებელია. ასეთი ვალდებულება ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში აისახება, როგორც პირობითი ვალდებულება (იხ. მე-100 პუნქტი).
პირობითი ვალდებულებები
ერთეულმა არ უნდა აღიაროს პირობითი ვალდებულება.
მე–100 პუნქტის შესაბამისად, პირობითი ვალდებულება აისახება ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების ერთეულიდან გასვლა მოსალოდნელია შორეულ მომავალში.
როდესაც ერთეულს ერთობლივად ან ერთპიროვნულად გააჩნია მოვალეობა, მოვალეობის ის ნაწილი, რომლის დაფარვაც მოსალოდნელია სხვა მხარეების მიერ, მიიჩნევა პირობით ვალდებულებად. მაგალითად, ერთობლივი შეთანხმების ვალის შემთხვევაში, პირობით ვალდებულებად მიიჩნევა ის დავალიანება, რომელიც უნდა დაფაროს ერთობლივი შეთანხმების სხვა მონაწილეებმა. ერთეული აღიარებს ანარიცხს მოვალეობის იმ ნაწილისათვის, რომლის დასაფარად მოსალოდნელია ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა, გარდა იმ იშვიათი შემთხვევისა, როდესაც შეუძლებელია საიმედოდ შეფასება.
პირობითი ვალდებულებები შესაძლოა არ განვითარდეს ისე, როგორც თავდაპირველად იყო მოსალოდნელი. შესაბამისად, განუწყვეტლივ ხდება მათი შეფასება ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლის ალბათობის განსაზღვრის მიზნით. თუ მოსალოდნელი იქნება, რომ პირობითი ვალდებულების სახით ასახული მოვალეობის შესასრულებლად, საჭირო გახდება ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა, უნდა მოხდეს ანარიცხის აღიარება იმ პერიოდის ფინანსურ ანგარიშგებაში, როდესაც მოხდა ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლის ალბათობის შეცვლა (გარდა იმ იშვიათი შემთხვევისა, როდესაც შეუძლებელია საიმედოდ შეფასება). მაგალითად, ადგილობრივი თვითმმართველობის ერთეული, რომელმაც დაარღვია გარემოს დაცვის კანონი, მაგრამ კვლავ გაურკვეველი რჩება ფაქტი, მართლაც მიადგა თუ არა გარემოს ზიანი. როდესაც დადასტურდება, რომ გარემოს მართლა მიადგა ზიანი და საჭირო იქნება მდგომარეობის გამოსწორება, ერთეული აღიარებს ანარიცხს, ვინაიდან ამჯერად ეკონომიკური სარგებლის გასვლა შესაძლებელია.
პირობითი აქტივები
ერთეულმა არ უნდა აღიაროს პირობითი აქტივი.
ზოგადად, პირობითი აქტივები წარმოიქმნება დაუგეგმავი ან სხვა გაუთვალისწინებელი შემთხვევების შედეგად, რომლებიც (ა) ერთეულის სრულ კონტროლს არ ექვემდებარება და (ბ) წარმოქმნის ერთეულში ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლის შესაძლებლობას. ამის მაგალითს წარმოადგენს სარჩელი, რომელიც ერთეულმა შეიტანა სასამართლოში და მისი შედეგი გაურკვეველია.
პირობითი აქტივების ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარება არ ხდება, ვინაიდან შესაძლოა ამან გამოიწვიოს იმ შემოსავლის აღიარება, რომლის მიღებაც შესაძლებელია არასოდეს არ მოხდეს. მიუხედავად ამისა, როდესაც შემოსავლის მიღება, ფაქტობრივად, ეჭვს არ იწვევს, მოცემული აქტივი არ წარმოადგენს პირობით აქტივს და მართებულია მისი აღიარება.
როდესაც მოსალოდნელია ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლა, პირობითი აქტივი აისახება ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში 105–ე პუნქტის შესაბამისად.
პირობითი აქტივების შეფასება ხდება განუწყვეტლივ იმისათვის, რომ მოხდეს მოვლენების განვითარების სათანადოდ ასახვა ფინანსურ ანგარიშგებაში. თუ ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლა ეჭვს აღარ იწვევს და აქტივის ღირებულებითი შეფასება შესაძლებელია საიმედოდ, მოცემული აქტივის და მასთან დაკავშირებული შემოსავლის აღიარება მოხდება იმ პერიოდის ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომელშიც მოხდა აღნიშნული ცვლილება. თუ ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლა მოსალოდნელია, ერთეული ასახავს მოცემულ პირობით აქტივს (იხ. 105-ე პუნქტი).
შეფასება
საუკეთესო შეფასება
თანხა, რომელიც აღიარდა ანარიცხად, უნდა წარმოადგენდეს იმ დანახარჯების საუკეთესო შეფასებას, რომელიც საჭიროა მიმდინარე მოვალეობის შესასრულებლად, საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს.
მიმდინარე მოვალეობის შესასრულებელი დანახარჯების საუკეთესო შეფასებას წარმოადგენს თანხის ის ოდენობა, რომელსაც ერთეული გადაიხდიდა მოვალეობის შესასრულებლად, ან სხვა მხარისათვის გადასაცემად, საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს. ხშირად შეუძლებელია ან შემზღუდველად ძვირია მოვალეობის შესრულება, ან გადაცემა, საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს. თუმცა, იმ თანხის შეფასება, რომელსაც ერთეული რაციონალურად გადაიხდიდა მოვალეობის დასაფარად ან გადასაცემად, წარმოადგენს იმ დანახარჯების საუკეთესო შეფასებას, რომელიც საჭიროა მოვალეობის დასაფარად, საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს.
შედეგებისა და ფინანსური ეფექტის შეფასება ხორციელდება ერთეულის ხელმძღვანელობის განსჯის საფუძველზე, რომელიც გამაგრებულია მსგავსი ოპერაციებიდან მიღებული გამოცდილებით და ზოგიერთ შემთხვევაში, დამოუკიდებელი ექსპერტების ანგარიშებით. გათვალისწინებული მტკიცებულებები მოიცავს საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრების შემდეგ მომხდარი მოვლენებისაგან მიღებულ დამატებით მტკიცებულებას.
|
|---|
განუსაზღვრელობებისადმი, რომლებიც თან ახლავს ანარიცხად ასაღიარებელ თანხას, სხვადასხვა პირობის გათვალისწინებით, არსებობს განსხვავებული სახის მიდგომა. როდესაც შესაფასებელი ანარიცხი მოიცავს მუხლების დიდ რაოდენობას, მოვალეობა ფასდება ყველა შესაძლო შედეგისა და მათი ალბათობების შეწონვით. შეფასების აღნიშნულ სტატისტიკურ მეთოდს ეწოდება ‘მათემატიკური ლოდინი’. აქედან გამომდინარე, ანარიცხის ოდენობა განსხვავებული იქნება, იმისდამიხედვით მოცემული თანხის დაკარგვის ალბათობა, მაგალითად, 60 % იქნება თუ 90%. როდესაც არსებობს შესაძლო შედეგების უწყვეტი დიაპაზონი და ყოველი შედეგის მიღების ალბათობა თანაბარია, გამოიყენება აღნიშნული დიაპაზონის შუა წერტილი.
ცალკეული ვალდებულების შეფასებისას, ყველაზე მოსალოდნელი შედეგი შესაძლოა წარმოადგენდეს ვალდებულების საუკეთესო შეფასებას. თუმცა, ასეთ შემთხვევაშიც კი, ერთეული განიხილავს სხვა შესაძლო შედეგებს. თუ სხვა შესაძლო შედეგები, უმეტესწილად, მეტია ან მცირეა ყველაზე მოსალოდნელ შედეგზე, საუკეთესო შეფასება იქნება უმეტესი ან უმცირესი თანხა. მაგალითად, თუ სახელმწიფო ვალდებულია გამოასწოროს სხვა სახელმწიფოსთვის აშენებული საბრძოლო გემის წუნი, ამ ვალდებულების შეფასების ყველაზე მოსალოდნელი შედეგი იქნება 100 000 ფულადი ერთეული, რომელიც საჭიროა პირველი მცდელობით წუნის აღმოფხვრისათვის, მაგრამ ანარიცხის აღიარება მოხდება გაცილებით მეტი თანხით იმ შემთხვევაში, თუ არსებობს დამატებითი სამუშაოების ჩატარების საჭიროების მნიშვნელოვანი ალბათობა.
ანარიცხის შეფასება ხდება დაბეგვრამდე. ანარიცხების დაბეგვრის შედეგები და მისი ცვლილებები განხილულია ბასს 12–ში.
რისკები და განუსაზღვრელობები
ანარიცხის თანხის საუკეთესო შეფასების მისაღებად გათვალისწინებულ უნდა იქნას ის რისკები და განუსაზღვრელობა, რომლებიც მუდმივად თან ახლავს ბევრ მოვლენასა და გარემოებას.
რისკი აღწერს შესაძლო შედეგის ვარიაციას. რისკის კორექტირების შედეგად შესაძლოა გაიზარდოს ის თანხა, რომლითაც შეფასებულია ვალდებულება. განუსაზღვრელობის პირობებში გადაწყვეტილების მიღებისას საჭიროა სიფრთხილე, რათა არ მოხდეს აქტივებისა და შემოსავლის გადაჭარბებულად, ან დანახარჯებისა და ვალდებულებების შემცირებულად შეფასება. თუმცა, განუსაზღვრელობის ფაქტორი არ ამართლებს ჭარბი ანარიცხების შექმნას, ან ვალდებულებების განზრახ გაზრდას. მაგალითად, თუ განსაკუთრებით უარყოფითი შედეგისათვის განკუთვნილი დანახარჯები შეფასებულია წინდახედულობის პრინციპის შესაბამისად, მოცემული შედეგი განგებ არ განიხილება უფრო მოსალოდნელად, ვიდრე ეს რეალურად არის მოსალოდნელი საჭიროა სიფრთხილე, რათა თავიდან ავიცილოთ რისკისა და განუსაზღვრელობის გასათვალისწინებლად გაკეთებული კორექტირებების დუბლირება და შედეგად, ანარიცხის გადაჭარბებული შეფასება.
განუსაზღვრელობა, რომელიც თან ახლავს ანარიცხთან დაკავშირებული დანახარჯების თანხას, განმარტებით შენიშვნებში აისახება 98 (ბ) პუნქტის შესაბამისად.
მიმდინარე ღირებულება
როდესაც ფულის დროითი ღირებულების ეფექტი მნიშვნელოვანია, ანარიცხების თანხა უნდა წარმოადგენდეს იმ დანახარჯების მიმდინარე ღირებულებას, რომლებიც მოსალოდნელია, რომ საჭირო იქნება მოვალეობის შესასრულებლად.
ფულის დროითი ღირებულების გამო ის ანარიცხები, რომლებიც უკავშირდება ფულადი სახსრების გასვლას საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრების შემდეგ მოკლე ვადაში, უფრო წამგებიანია, ვიდრე ის ანარიცხები, რომლებიც დაკავშირებულია იმავე ოდენობის ფულადი სახსრების შედარებით მოგვიანებით გასვლასთან. ამიტომ, როდესაც ფულის დროითი ღირებულება არსებითია, ხდება ანარიცხების დისკონტირება.
როდესაც ანარიცხის დისკონტირება ხდება რამდენიმე წლის განმავლობაში, მისი მიმდინარე ღირებულება გაიზრდება ყოველ წელს, რადგან ანარიცხი უახლოვდება დაფარვის დროს (იხ. საილუსტრაციო მაგალითი).
წინამდებარე სტანდარტის 97-ე პუნქტი მოითხოვს პერიოდის განმავლობაში დროის გასვლის შედეგად დისკონტირებული თანხის ზრდის ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ასახვას.
დისკონტის განაკვეთი (ან განაკვეთები) უნდა წარმოადგენდეს დაბეგვრამდე არსებულ განაკვეთს (ან განაკვეთებს), რომელშიც გათვალისწინებულია ფულის დროითი ღირებულების მიმდინარე საბაზრო შეფასებისა და მოცემული ვალდებულებისათვის დამახასიათებელი სპეციფიკური რისკი. დისკონტის განაკვეთი (განაკვეთები) არ უნდა ასახავდეს იმ რისკებს, რომელთათვისაც მომავალი ფულადი სახსრების მოძრაობის შეფასებები იქნა კორექტირებული.
ზოგიერთ იურისდიქციაში, მოგების ან მისი მსგავსი გადასახადები დაწესებულია საჯარო სექტორის ერთეულის ნამეტზე კონკრეტული პერიოდისათვის. თუ ასეთი გადასახადი დაწესებულია საჯარო სექტორის ერთეულებზე, შერჩეული დისკონტირებული განაკვეთი უნდა წარმოადგენდეს გადასახადის გადახდამდე განაკვეთს.
მომავალი მოვლენები
მომავალი მოვლენები, რომლებმაც შესაძლოა გავლენა მოახდინოს იმ თანხის ოდენობაზე, რომელიც საჭიროა ვალდებულების დასაფარად, გათვალისწინებულ უნდა იქნას ანარიცხების თანხაში, თუ არსებობს მათი მოხდენის საკმარისი ობიექტური მტკიცებულება.
მოსალოდნელი მომავალი მოვლენები შესაძლოა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყოს ანარიცხების შეფასებისას. მაგალითად, გარკვეული მოვალეობები შესაძლოა იყოს ინდექსირებული, რათა მოხდეს მიმღებთათვის ინფლაციის, ან სხვა კონკრეტული ფასთა ცვალებადობის შედეგად გამოწვეული დანაკარგების კომპენსირება. თუ არსებობს ინფლაციის სავარაუდოდ მოსალოდნელი განაკვეთების საკმარისი მტკიცებულება, ეს უნდა აისახოს ანარიცხების თანხაზე. კიდევ ერთი მაგალითი იმისა, თუ როგორ ზეგავლენას ახდენს მომავალი მოვლენები ანარიცხის თანხაზე, შემდეგია: როდესაც მთავრობას მიაჩნია, რომ ექსპლუატაციის დასრულების შემდეგ გაზის მწარმოებელი ქარხნის ტერიტორიის კუპრიდან, ფერფლიდან და გარემოს დამაბინძურებელი სხვა ნივთიერებებიდან გაწმენდის ხარჯები მნიშვნელოვნად შემცირდება მომავალი ტექნოლოგიური ცვლილებების გამო. ასეთ შემთხვევაში, აღიარებული თანხა ასახავს ტექნიკურ საკითხებში კვალიფიციური, ობიექტური დამკვირვებლების მართლზომიერ მოლოდინს, რომლებიც ითვალისწინებენ ყველა გარემოებას, დასუფთავების დროს ხელმისაწვდომი ტექნოლოგიის შესახებ. ამგვარად, მართებულია, მაგალითად, არსებული ტექნოლოგიის გამოყენების შედეგად მიღებული გამოცდილების საფუძველზე მოსალოდნელი დანახარჯების შემცირების, ან ადრინდელთან შედარებით უფრო დიდი ან რთული გამწმენდი ოპერაციის განხორციელებისას არსებული ტექნოლოგიის გამოყენების მოსალოდნელი დანახარჯების გათვალისწინება. თუმცა, ერთეული არ მოელის სრულიად ახალი გამწმენდი ტექნოლოგიის განვითარებას, თუ ამისათვის არ არსებობს საკმარისად ობიექტური მტკიცებულება.
არსებული მოვალეობის შეფასებისას, მხედველობაში მიიღება შესაძლო ახალი კანონმდებლობის გავლენა, რომელიც შესაძლოა შეეხოს მთავრობის ან საჯარო სექტორის ინდივიდუალური ერთეულის არსებული მოვალეობის თანხას, თუ არსებობს საკმაოდ ობიექტური მტკიცებულება იმისა, რომ კანონის დამტკიცება, ფაქტობრივად, უეჭველია. პრაქტიკაში არსებული გარემოებების მრავალფეროვნება შეუძლებელს ხდის გამოიყოს ერთი რომელიმე მოვლენა, რომელიც უზრუნველყოფს საკმარისი, ობიექტური მტკიცებულების არსებობას ყველა ცალკეულ შემთხვევაში. საჭიროა არსებობდეს იმის მტკიცებულება (ა) თუ რა მოთხოვნებს შეიცავს ახალი კანონმდებლობა და (ბ) ნამდვილად შევა ძალაში კანონი თუ არა და აღსრულდება თუ არა სათანადოდ. მრავალ შემთხვევაში, არ არსებობს საკმარისი ობიექტური მტკიცებულება მანამ, სანამ არ მოხდება ახალი კანონმდებლობის მიღება.
აქტივების მოსალოდნელი გასვლა
ანარიცხების შეფასებისას, აქტივების მოსალოდნელი გასვლის შედეგად მიღებული მოგება არ უნდა იქნეს გათვალისწინებული.
ანარიცხების შეფასებისას არ იქნება გათვალისწინებული აქტივების მოსალოდნელი გასვლის შედეგად მიღებული მოგება, თუნდაც აქტივების გასვლა მჭიდროდ იყოს დაკავშირებული იმ მოვლენასთან, რომელმაც გამოიწვია ანარიცხების შექმნა. სანაცვლოდ, აქტივების მოსალოდნელი გასვლის შედეგად მისაღებ მოგებას ერთეული აღიარებს შესაბამისი სსბასს-ით განსაზღვრულ დროს.
ანაზღაურება
როდესაც მოსალოდნელია, რომ ანარიცხების დაფარვის დანახარჯებს ნაწილობრივ ან მთლიანად აანაზღაურებს სხვა მხარე, ანაზღაურება მხოლოდ მაშინ უნდა აღიარდეს, როდესაც ფაქტობრივად ეჭვგარეშეა, ანაზღაურების მიღება იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული შეასრულებს მოვალეობას. ანაზღაურება უნდა განიხილებოდეს ცალკე აქტივად. აღიარებული ანაზღაურების თანხა არ უნდა აღემატებოდეს ანარიცხების ოდენობას.
ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში, ანარიცხთან დაკავშირებული დანახარჯი შესაძლოა აღირიცხოს ანაზღაურების აღიარებული თანხის გამოკლებით.
ზოგჯერ, ერთეულს შეუძლია სხვა მხარეზე მიმართოს (მაგალითად, სადაზღვევო ხელშეკრულებების, ზარალის ანაზღაურების საგარანტიო შეთანხმების ან მიმწოდებლის გარანტიების მეშვეობით) ანარიცხების დანახარჯების მთლიანად ან ნაწილობრივად დაფარვა. სხვა მხარემ შესაძლოა ერთეულს აუნაზღაუროს გადახდილი თანხა, ან პირდაპირ გადაიხადოს იგი. მაგალითად, სამთავრობო უწყებას შესაძლოა გააჩნდეს სამართლებრივი ვალდებულება პირის მიმართ მისი მომუშავეების მიერ წარმოდგენილი შეცდომაში შემყვანი რჩევის შედეგად. თუმცა, მას შეუძლია აინაზღაუროს ხარჯების გარკვეული რაოდენობა პროფესიული ვალდებულების დაზღვევის ხარჯზე.
უმეტეს შემთხვევაში, ერთეულს პასუხისმგებლობა ეკისრება მთლიან თანხაზე. ამდენად, ერთეულს მოუწევს მთლიანი თანხის დაფარვა მესამე მხარის მიერ მოვალეობის, ამა თუ იმ მიზეზის გამო, შეუსრულებლობის შემთხვევაში. ასეთ სიტუაციაში მოხდება მოვალეობით გათვალისწინებული მთლიანი თანხის ანარიცხების აღიარება, ხოლო მოსალოდნელი ანაზღაურების აღიარება მოხდება ცალკე აქტივად მაშინ, როდესაც ფაქტობრივად ეჭვგარეშეა ანაზღაურების მიღება იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული შეასრულებს არსებულ ვალდებულებას.
ზოგიერთ შემთხვევაში, ერთეული ვალდებული არ იქნება დაფაროს მოცემული დანახარჯები, მესამე მხარის მიერ მათი გადაუხდელობის დროს. ასეთ შემთხვევაში, ერთეულს არ აქვს აღნიშნული ხარჯების დაფარვის ვალდებულება და ისინი ანარიცხებში არ აისახება.
როგორც 37–ე პუნქტში აღინიშნა, მოვალეობა, რომელზედაც ერთეულს გააჩნია ერთობლივი ან ერთპიროვნული ვალდებულება, წარმოადგენს პირობით ვალდებულებას მხოლოდ იმ ნაწილში, რომელშიც მოსალოდნელია სხვა მხარის მიერ აღნიშნული მოვალეობის დაფარვა.
ანარიცხებში მომხდარი ცვლილებები
ანარიცხები უნდა გადაისინჯოს ყოველი საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს და შესწორდეს მიმდინარე საუკეთესო შეფასების გათვალისწინების მიზნით. თუ მოსალოდნელი აღარ არის, რომ ვალდებულების დასაფარად საჭირო იქნება ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა, უნდა მოხდეს ანარიცხების ანულირება.
დისკონტირების გამოყენებისას, ანარიცხის საბალანსო ღირებულება იზრდება თითოეულ პერიოდში, რათა მოხდეს დროის ფაქტორის გათვალისწინება. ანარიცხების თანხის ეს ზრდა აღიარდება საპროცენტო ხარჯის სახით.
ანარიცხების გამოყენება
ანარიცხი უნდა იქნეს გამოყენებული მხოლოდ იმ დანახარჯებისათვის, რომელთათვისაც თავდაპირველად იქნა აღიარებული ანარიცხი.
ანარიცხს მიეკუთვნება მხოლოდ თავდაპირველად აღიარებულ ანარიცხებთან დაკავშირებული დანახარჯები. თავდაპირველად აღიარებულ ანარიცხზე სხვა მიზნით გაწეული დანახარჯების მიკუთვნება ფარავს ორი სხვადასხვა მოვლენის ზემოქმედების შედეგებს.
აღიარებისა და შეფასების წესების გამოყენება
მომავალი წმინდა საოპერაციო ზარალი
მომავალი საოპერაციო საქმიანობიდან წმინდა ნამეტისთვის ანარიცხები არ უნდა აღიარდეს.
მომავალი წმინდა საოპერაციო ზარალი არ შეესაბამება მე–18 პუნქტში მოცემული ვალდებულების განმარტებას და არ აკმაყოფილებს 22–ე პუნქტით განსაზღვრულ აღიარების ზოგად კრიტერიუმებს.
მომავალი წმინდა საოპერაციო დეფიციტის მიღების მოსალოდნელობა გვიჩვენებს, რომ მომავალში განსახორციელებელ საოპერაციო საქმიანობებში გამოსაყენებული აქტივების გარკვეული ნაწილი შესაძლოა გაუფასურდეს. ერთეული ახდენს მათ ტესტირებას გაუფასურებაზე. აქტივების გაუფასურების შესახებ მითითებები მოცემულია სსბასს 21–ში ფულადი სახსრების არაწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, ან სსბასს 26–ში ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება.
წამგებიანი ხელშეკრულებები
თუ ერთეულს დადებული აქვს ხელშეკრულება, რომელიც წამგებიანია, ხელშეკრულებით გათვალისწინებული მიმდინარე მოვალეობა (ანაზღაურებების გამოკლებით) უნდა აღიარდეს და შეფასდეს როგორც ანარიცხი.
წინამდებარე სტანდარტის 76–ე პუნქტი ვრცელდება მხოლოდ წამგებიან ხელშეკრულებებზე. სოციალური დახმარებების უზრუნველსაყოფად იმ მოლოდინით დადებული ხელშეკრულებები, რომ ერთეული სანაცვლოდ არ მიიღებს საზღაურს პირდაპირ ამ დახმარებების მიმღებთაგან, რომელიც დაახლოებით უტოლდება უზრუნველყოფილი საქონლისა და მომსახურების ღირებულებას, გამოირიცხება წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროდან.
მრავალი ხელშეკრულება, რომელიც გაცვლითი ოპერაციების დასაბუთებაა (მაგალითად, ზოგიერთი რუტინული დაკვეთა მიწოდებაზე) შესაძლოა შეწყდეს მეორე მხარისადმი კომპენსაციის გადახდის გარეშე და, შესაბამისად, არ იარსებებს ვალდებულება. სხვა ხელშეკრულებებით განისაზღვრება ხელშეკრულების თითოეული მხარის უფლებები და მოვალეობები. როდესაც მოვლენების შედეგად ასეთი ხელშეკრულება წამგებიანი ხდება, ამგვარ ხელშეკრულებაზე ვრცელდება წინამდებარე სტანდარტი და იარსებებს ვალდებულება, რომელიც უნდა აღიარდეს. წინამდებარე სტანდარტი არ ვრცელდება ისეთ მომავალში განსახორციელებელ ხელშეკრულებებზე, რომლებიც არ არის წამგებიანი.
წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, წამგებიანი ხელშეკრულება ისეთი ხელშეკრულებაა, რომლის მიხედვით მოვალეობების შესასრულებლად გარდაუვალი დანახარჯები აღემატება ხელშეკრულებით გათვალისწინებულ მოსალოდნელ ეკონომიკურ სარგებელს, ან მომსახურების პოტენციალს. შესაბამისად, სწორედ მიმდინარე მოვალეობაა ანაზღაურებების გამოკლებით აღიარებული ანარიცხად 76–ე პუნქტის შესაბამისად. ხელშეკრულების მიხედვით, გარდაუვალი დანახარჯი არის ხელშეკრულებიდან გასვლის უმცირესი წმინდა დანახარჯი, რომელიც არის უმცირესი თანხა ხელშეკრულების შესრულებისათვის საჭირო დანახარჯებსა და ხელშეკრულების შეუსრულებლობისათვის ნებისმიერ კომპენსაციასა და ჯარიმებს შორის.
წამგებიანი კონტრაქტისათვის ცალკე ანარიცხების შექმნამდე ერთეული აღიარებს ხელშეკრულების შესრულებისათვის გამოყენებული აქტივების გაუფასურების ზარალს.
რესტრუქტურიზაცია
ქვემოთ მოცემულია იმ მოვლენების მაგალითები, რომლებიც შესაძლოა განისაზღვროს როგორც რესტრუქტურიზაცია:
(ა) საქმიანობის ან მომსახურების წილის გაყიდვა ან შეწყვეტა;
(ბ) ფილიალის დახურვა, ან სახელმწიფო სააგენტოს საქმიანობის შეწყვეტა რომელიმე ქვეყანაში ან რეგიონში, ან საქმიანობის გადატანა ერთი რეგიონიდან მეორეში;
(გ) მენეჯმენტის სტრუქტურის ცვლილებები, მაგალითად, ერთი მენეჯერული ფენის გაუქმება; და
(დ) ფუნდამენტური რეორგანიზაცია, რომელიც არსებით ზეგავლენას ახდენს ერთეულის საოპერაციო საქმიანობის ხასიათსა და მიმართულებაზე.
რესტრუქტურიზაციაზე დანახარჯების ანარიცხების სახით აღიარება ხდება მხოლოდ მაშინ, როდესაც 22–ე პუნქტით განსაზღვრული ანარიცხების აღიარების ზოგადი კრიტერიუმები დაკმაყოფილებულია. 83-ე–96–ე პუნქტებში განხილულია, თუ როგორ ვრცელდება ანარიცხების აღიარების ზოგადი კრიტერიუმები რესტრუქტურიზაციაზე.
რესტრუქტურიზაციის კონსტრუქციული მოვალეობა წარმოიქმნება მხოლოდ მაშინ, როდესაც ერთეულს:
(ა) აქვს რესტრუქტურიზაციის დეტალური ოფიციალური გეგმა, რომელშიც განსაზღვრულია:
რესტრუქტურიზაციას დაქვემდებარებული საქმიანობა/საოპერაციო ერთეული და საქმიანობის/საოპერაციო ერთეულის ნაწილი;
ძირითადი ადგილმდებარეობა, რომელზეც გავლენას ახდენს რესტრუქტურიზაცია;
ადგილმდებარეობა, ფუნქციები და იმ მომუშავეთა მიახლოებითი რაოდენობა, რომლებსაც მიეცემათ კომპენსაცია მუშაობის შეწყვეტის შემთხვევაში;
გასაწევი დანახარჯები; და
მოცემული გეგმის განხორციელების დრო.
(ბ) იმ პირებისათვის, რომლებზეც რესტრუქტურიზაცია გავლენას ახდენს, შექმნილი აქვს რესტრუქტურიზაციის გატარების სამართლიანი მოლოდინი გეგმის განხორციელების დაწყებით, ან მისი ძირითადი მახასიათებლების გამოცხადებით.
საჯარო სექტორში, რესტრუქტურიზაცია შესაძლოა მოხდეს მთლიანად სამთავრობო პორტფელის, სამინისტროს, ან უწყების დონეზე.
მთავრობის ან ინდივიდუალური ერთეულის მიერ რესტრუქტურიზაციის გეგმის განხორციელების დაწყების დასაბუთებას წარმოადგენს, მაგალითად, (ა) რესტრუქტურიზაციის გეგმის ძირითადი მახასიათებლების საჯაროდ გამოცხადება, (ბ) აქტივების გაყიდვა ან გადაცემა, (გ) იჯარის ხელშეკრულების შეწყვეტის შესახებ შეტყობინება, ან მომხმარებლებისათვის მომსახურების ალტერნატიული წყაროების დაფუძნება. რესტრუქტურიზაციის დეტალური გეგმის საჯარო გამოცხადება რესტრუქტურიზაციის კონსტრუქციული მოვალეობაა მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ეს გაკეთდება ისეთი გზით და ისე საკმარისად დეტალურად (ანუ განსაზღვრავს გეგმის ძირითად მახასიათებლებს), რომ იგი წარმოქმნის სხვა მხარეთა, მაგალითად, მომხმარებელთა, მომწოდებელთა და მომუშავეთა (ან მათი წარმომადგენლების) მთავრობის ან ერთეულის მიერ რესტრუქტურიზაციის განხორციელებისადმი სამართლიან მოლოდინს.
იმისათვის, რომ გეგმა იყოს საფუძვლიანი, რათა წარმოიშვას კონსტრუქციული მოვალეობა, როდესაც იგი წარედგინება იმ მხარეებს რომლებზეც გავლენას მოახდენს, მისი განხორციელების დაწყება შეძლებისდაგვარად, უმოკლეს პერიოდში უნდა დაიგეგმოს, ხოლო დასრულება – ისეთ ვადაში, რომ საეჭვო იყოს მასში მნიშვნელოვანი ცვლილებების შეტანა. თუ მოსალოდნელია, რომ ადგილი ექნება რესტრუქტურიზაციის დაწყების მნიშვნელოვან შეფერხებას, ან რესტრუქტურიზაციის განხორციელებას დასჭირდება გაუმართლებლად დიდი პერიოდი, მოსალოდნელია, რომ აღნიშნული გეგმით არ წარმოიქმნება სხვა მხარის სამართლიანი მოლოდინი იმის შესახებ, რომ მთავრობას ან ინდივიდუალურ ერთეულს აღებული აქვს რესტრუქტურიზაციის განხორციელების პასუხისმგებლობა, რადგან აღნიშნული პერიოდი იძლევა შემუშავებული გეგმის შეცვლის შესაძლებლობას.
ერთეულის ხელმძღვანელობის ან მმართველი ორგანოს გადაწყვეტილება რესტრუქტურიზაციის შესახებ, რომელიც მიღებულ იქნა საანგარიშგებო თარიღამდე, არ წარმოქმნის კონსტრუქციულ მოვალეობას ანგარიშგების თარიღამდე, თუ ერთეულმა ანგარიშგების თარიღამდე არ:
(ა) დაიწყო რესტრუქტურიზაციის გეგმის განხორციელება; ან
(ბ) განუცხადა რესტრუქტურიზაციის გეგმის მთავარი მახასიათებლები იმ პირებს, რომლებზეც გავლენას ახდენს რესტრუქტურიზაცია, ისეთი კონკრეტული გზით, რომ მათ წარმოეშვათ სამართლიანი მოლოდინი იმისა, რომ ერთეული მომავალში განახორციელებს რესტრუქტურიზაციას.
თუ ერთეული იწყებს რესტრუქტურიზაციის გეგმის განხორციელებას ან მთავარ მახასიათებლებს აცნობს იმ მხარეებს, რომლებზეც იგი გავლენას ახდენს მხოლოდ ანგარიშგების თარიღის შემდეგ, სსბასს 14–ის, ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენები, შესაბამისად, შესაძლოა საჭირო გახდეს ინფორმაციის ასახვა განმარტებით შენიშვნებში, თუ რესტრუქტურიზაცია არსებით ხასიათს ატარებს და მისი გაუმჟღავნებლობა გავლენას იქონიებს ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელთა მიერ ეკონომიკური გადაწყვეტილების მიღებაზე.
თუმცა, კონსტრუქციული მოვალეობა არ წარმოიქმნება მარტოოდენ ერთეულის ხელმძღვანელობის მიერ მიღებული გადაწყვეტილების შედეგად, წარსული მოვლენებისა და ზემოთაღნიშნული გადაწყვეტილების ერთობლიობამ შესაძლოა წარმოშვას ასეთი მოვალეობა. მაგალითად, დაქირავებულთა წარმომადგენლებთან სამუშაოდან დათხოვნის კომპენსაციასთან დაკავშირებით, ან ოპერაციის გაყიდვის, ან უსასყიდლოდ გადაცემის შესახებ შემსყიდველებთან გამართული მოლაპარაკებები შესაძლოა დასრულდეს მხოლოდ მმართველი ორგანოს ან დირექტორთა საბჭოს წევრების მიერ მათი დამტკიცების შემდეგ. მას შემდეგ, როგორც კი საკითხები დამტკიცდება და ამის შესახებ ეცნობება სხვა მხარეებს, ერთეულს წარმოექმნება რესტრუქტურიზაციის კონსტრუქციული მოვალეობა, იმ შემთხვევაში, თუ დაკმაყოფილებულია 83–ე პუნქტით განსაზღვრული პირობები.
ზოგიერთ ქვეყანაში (ა) საჯარო სექტორის ერთეულის შესახებ გადაწყვეტილების მიღების საბოლოო უფლებამოსილება ეკუთვნის მმართველ ორგანოს ან დირექტორთა საბჭოს, რომლის წევრები, ერთეულის ხელმძღვანელების გარდა, არიან სხვა მხარეების (მაგალითად, დაქირავებულთა ინტერესების) წარმომადგენლები ან (ბ) შესაძლოა საჭირო იყოს ამგვარ წარმომადგენლებს გადაეგზავნოთ შეტყობინება მმართველი ორგანოს ან დირექტორთა საბჭოს მიერ გადაწყვეტილების მიღებამდე. რადგან მმართველი ორგანოს ან დირექტორთა საბჭოს მიღებული ამგვარი გადაწყვეტილება მოიცავს ამ მხარეთა წარმომადგენლების ინფორმირებას იმის შესახებ, რომ შესაძლოა წარმოიქმნას რესტრუქტურიზაციის კონსტრუქციული მოვალეობა.
საქმიანობის გაყიდვა ან გადაცემა
საქმიანობის გაყიდვის ან უსასყიდლოდ გადაცემის შედეგად არ წარმოიქმნება მოვალეობა მანამ, სანამ ერთეული ვალდებული არ იქნება გაყიდოს, ან უსასყიდლოდ გადასცეს საქმიანობა, ანუ სანამ არ არსებობს მავალდებულებელი შეთანხმება.
ერთეულმა რომც მიიღოს საქმიანობის გაყიდვის გადაწყვეტილება და საჯაროდ გამოაცხადოს ამის შესახებ, იგი გაყიდვის ვალდებულებას მანამ არ იღებს, სანამ არ იქნება იდენტიფიცირებული საქმიანობის შემსყიდველი და არ დაიდება გაყიდვის მავალდებულებელი შეთანხმება. გაყიდვის მავალდებულებელი შეთანხმების დადებამდე ერთეულს შეუძლია შეცვალოს თავისი გადაწყვეტილება და იძულებული იქნება აირჩიოს ქმედებების სხვა მიმართულება, თუ იგი ვერ მოძებნის მყიდველს ერთეულისათვის მისაღები პირობებით. როდესაც გაყიდვა წარმოადგენს მხოლოდ რესტრუქტურიზაციის ნაწილს, შესაძლოა კონსტრუქციული მოვალეობა წარმოიქმნას რესტრუქტურიზაციის სხვა ნაწილებისთვისაც მანამ, სანამ არსებობს გაყიდვაზე მავალდებულებელი შეთანხმება.
რესტრუქტურიზაცია საჯარო სექტორში ხშირად მოიცავს საქმიანობის გადაცემას ერთი კონტროლირებული ერთეულიდან მეორეზე და შესაძლოა მოიცავდეს საქმიანობის გადაცემას უფასოდ ან ნომინალური ღირებულებით. ასეთი გადაცემები ხშირად მოხდება მთავრობის განკარგულებით და არ მოიცავს 90–ე პუნქტში მოცემულ მავალდებულებელ შეთანხმებებს. მოვალეობა მხოლოდ მაშინ არსებობს, როდესაც სახეზეა გადაცემის მავალდებულებელი შეთანხმება. მაშინაც კი, როდესაც მოცემულ ტრანსფერებს შედეგად არ მოსდევს ანარიცხების აღიარება, დაგეგმილ ოპერაციას შესაძლოა დასჭირდეს განმარტებითი შენიშვნები სხვა სსბასს-ების თანახმად, როგორიცაა სსბასს 14 და სსბასს 20, დაკავშირებულ მხარეთა შესახებ განმარტებითი შენიშვნები.
რესტრუქტურიზაციის ანარიცხები
რესტრუქტურიზაციის ანარიცხი უნდა მოიცავდეს მხოლოდ რესტრუქტურიზაციის შედეგად წარმოქმნილ პირდაპირ დანახარჯებს, რომლებიც:
(ა) აუცილებლად დაკავშირებულია რესტრუქტურიზაციასთან; და
(ბ) დაკავშირებული არ არის ერთეულის მიმდინარე საქმიანობასთან.
რესტრუქტურიზაციის ანარიცხი არ მოიცავს ისეთ ხარჯებს, როგორიცაა:
(ა) დაქირავებულთა გადამზადების ან ტერიტორიულად ახალ სამუშაო ადგილზე გადაყვანის ხარჯები;
(ბ) მარკეტინგის ხარჯები; ან
(გ) ინვესტიციები ახალ სისტემებში და გასაღების ახალ ქსელებში.
აღნიშნული ხარჯები დაკავშირებულია მომავალი საქმიანობის წარმართვასთან და არ წარმოადგენს რესტრუქტურიზაციის ვალდებულებებს ანგარიშგების თარიღის ათვის. ამგვარი ხარჯების აღიარება ხდება იმავე საფუძველზე, რომელიც გამოიყენება რესტრუქტურიზაციისაგან დამოუკიდებლად წარმოქმნილი ხარჯების აღიარებისათვის.
იდენტიფიცირებადი მომავალი წმინდა საოპერაციო დეფიციტი რესტრუქტურიზაციის თარიღამდე არ აისახება ანარიცხებში, თუ ისინი არ მიეკუთვნება წამგებიან ხელშეკრულებას, როგორც ეს მე–18 პუნქტით არის განსაზღვრული.
61–ე პუნქტის შესაბამისად, აქტივების მოსალოდნელი გასვლის შედეგად მიღებული მოგება, რესტრუქტურიზაციის ანარიცხების შეფასებისას, მხედველობაში არ მიიღება, თუნდაც აქტივების რეალიზაცია მიჩნეულ იქნეს რესტრუქტურიზაციის ნაწილად.
განმარტებითი შენიშვნები
ერთეულმა ანარიცხების თითოეული კლასისათვის განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) საბალანსო ღირებულება მოცემული პერიოდის დასაწყისისა და დასასრულისათვის;
(ბ) მოცემულ პერიოდში დამატებით შექმნილი ანარიცხები, მათ შორის, არსებული ანარიცხების ზრდა;
(გ) მოცემული პერიოდის განმავლობაში გამოყენებული თანხები (ანუ მოცემული პერიოდის განმავლობაში დარიცხული და ანარიცხებიდან გამოქვითული თანხები);
(დ) მიმდინარე პერიოდში გამოუყენებელი ანულირებული თანხები; და
(ე) მოცემული პერიოდის განმავლობაში დროის გასვლის შედეგად დისკონტირებული თანხის ზრდა და დისკონტის განაკვეთის ნებისმიერი ცვლილება.
შესადარისი ინფორმაცია არ მოითხოვება.
ანარიცხების თითოეული კლასისათვის ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) მოვალეობის არსის მოკლე აღწერა და შედეგად ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის გასვლის მიახლოებითი დრო;
(ბ) მითითება ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის გადინების მოცულობასა და პერიოდულობასთან დაკავშირებულ განუსაზღვრელობათა შესახებ. როდესაც საჭიროა ადეკვატური ინფორმაციის წარდგენა, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს მომავალ მოვლენებთან დაკავშირებით გაკეთებული ძირითადი დაშვებები, 58–ე პუნქტის შესაბამისად; და
(გ) ნებისმიერი მოსალოდნელი ანაზღაურების თანხა იმ აქტივის თანხის ოდენობის მითითებით, რომელიც აღიარდა მოსალოდნელი ანაზღაურებისათვის.
როდესაც ერთეული გადაწყვეტს მის ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახოს იმ სოციალური დახმარებების ანარიცხები, რომლის სანაცვლოდ ის არ ღებულობს საზღაურს პირდაპირ დახმარებების მიმღებთაგან, რომელიც დაახლოებით უტოლდება მოწოდებული საქონლისა და მომსახურების ღირებულებას, მას შეუძლია გააკეთოს განმარტებითი შენიშვნები ისე, როგორც ამას მოითხოვს 97–ე და 98–ე პუნქტები ამ ანარიცხებთან მიმართებით.
გარდა იმ შემთხვევისა, როცა ვალდებულების დასაფარად ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა შორეულ მომავალშია მოსალოდნელი, საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს არსებული პირობითი ვალდებულების თითოეული კლასისათვის ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს პირობითი ვალდებულების შინაარსის მოკლე აღწერა, ხოლო სადაც მიზანშეწონილია:
(ა) 44-ე–62–ე პუნქტების შესაბამისად შეფასებული მისი ფინანსური ეფექტი;
(ბ) ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლის მოცულობასა და ვადასთან დაკავშირებული განუსაზღვრელობები; და
(გ) ნებისმიერი ანაზღაურების შესაძლებლობა.
იმის გასარკვევად, თუ რომელი ანარიცხებისა და პირობითი ვალდებულებების დაჯგუფება შეიძლება მათი კლასებად ჩამოყალიბების მიზნით, საჭიროა გათვალისწინებულ იქნეს, საკმარისად მსგავსია თუ არა მათი არსი იმისათვის, რომ მათი ერთად წარდგენის შემდეგ შესრულდეს 98 (ა), (ბ) და 100 (ა), (ბ) პუნქტებით განსაზღვრული მოთხოვნები. ამგვარად, შესაძლოა მართებული იყოს ერთი ტიპის მოვალეობასთან დაკავშირებული თანხების ანარიცხების ერთ კლასად განსაზღვრა, მაგრამ მართებული არ იქნებოდა გარემოს აღდგენის დანახარჯებისა და იურიდიულ პროცედურებს დაქვემდებარებული თანხების ერთ კლასად გაერთიანება.
თუ ანარიცხებისა და პირობითი ვალდებულების წარმოქმნას განაპირობებს ერთიდაიგივე მოვლენები, ერთეული განმარტებით შენიშვნებში 97-ე, 98-ე და მე-100 პუნქტებით მოთხოვნილ ინფორმაციას იმდაგვარად ასახავს, რომ წარმოაჩინოს ანარიცხსა და პირობით ვალდებულებას შორის კავშირი.
გარკვეული გარემოებების პირობებში, ერთეულს შეუძლია გამოიყენოს გარე შეფასება იმისათვის, რომ განსაზღვროს ანარიცხი. ასეთ შემთხვევებში, შესაძლოა მოხდეს შეფასებასთან დაკავშირებული ინფორმაციის გამოსაყენებლად განმარტებით შენიშვნებში ასახვა.
მე-100 პუნქტში მოცემული განმარტებითი შენიშვნები არ ვრცელდება იმ პირობით ვალდებულებებზე, რომლებიც წარმოიშვება ერთეულის მიერ უზრუნველყოფილი სოციალური დახმარებებისგან, რომლის სანაცვლოდ ის არ იღებს საზღაურს ამ პირდაპირ დახმარებების მიმღებთაგან, რომელიც დაახლოებით უტოლდება მიწოდებული საქონლისა და მომსახურების ღირებულებას (იხ. პუნქტები 1 (ა) და 7–11 წინამდებარე სტანდარტიდან სოციალური დახმარებების გამორიცხვის საკითხთან დაკავშირებით).
როდესაც მოსალოდნელია ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების შემოსვლა, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს ანგარიშგების თარიღისათვის არსებული პირობითი აქტივების შინაარსის მოკლე აღწერა, ხოლო თუ პრაქტიკულად შესაძლებელია - მათი 44-ე-62–ე პუნქტებით დადგენილი პრინციპების შესაბამისად შეფასებული ფინანსური ეფექტიც.
ინფორმაციის განმარტების მოთხოვნა 105–ე პუნქტში ვრცელდება მხოლოდ იმ პირობით აქტივებზე, რომელთა მიხედვითაც არსებობს საფუძვლიანი წინაპირობა, რომ ერთეულს ექნება სარგებელი. ეს იმას ნიშნავს, რომ არ არსებობს არანაირი მოთხოვნა მოხდეს ამ ინფორმაციის გაცემა ყველა პირობით აქტივთან მიმართებით (იხ. 39ე–43-ე პუნქტები პირობითი აქტივების შესახებ). მნიშვნელოვანია, რომ პირობით აქტივებთან მიმართებით ინფორმაციის გამჟღავნების დროს თავიდან იქნას აცილებული შემოსავლის მიღებასთან დაკავშირებული ალბათობის გარშემო დამაბნეველი მითითებები. მაგალითად, პირობითი აქტივი წარმოიშობა ხელშეკრულებიდან, როდესაც საჯარო სექტორის ერთეული ნებას დართავს კერძო სექტორის კომპანიას მის ერთ–ერთ საბადოზე აწარმოოს მომპოვებლური საქმიანობა იმის სანაცვლოდ, რომ მიიღოს როიალტი ფიქსირებულ ფასზე დაყრდნობით თითო მოპოვებულ ტონაზე და კომპანიამ დაიწყო მოპოვება. სამუშაოთა ბუნების გამოაშკარავებასთან ერთად, უნდა მოხდეს პირობითი აქტივის გაზომვა და შესაბამისი შეფასების გაკეთება მოსაპოვებელი მინერალის რაოდენობასთან მიმართებაში და მოსალოდნელი ფულადი სახსრების ნაკადების მიღების ვადებთან დაკავშირებით. თუ არ აღმოჩნდა საიმედო რეზერვები, ან უპირატესობა მიენიჭა სხვა გარემოებებს, რამაც გამოიწვია ის, რომ არ შეიძლება რაიმე მინერალის მოპოვება, საჯარო სექტორის ერთეული არ გასცემს 105–ე პუნქტით გათვალისწინებულ ინფორმაციას, ვინაიდან არ არსებობს სარგებლის მიღების ალბათობა.
105–ე პუნქტში მოცემული ინფორმაციის გამჟღავნების მოთხოვნა მოიცავს პირობით აქტივებს როგორც გაცვლითი, ისე არაგაცვლითი ოპერაციებიდან. იმის განსაზღვრა, წარმოიქმნება თუ არა პირობითი აქტივი საგადასახადო შემოსავლებისაგან, დამოკიდებულია იმის ინტერპრეტაციაზე, თუ რა ითვლება დასაბეგრ მოვლენად. საგადასახადო მოვლენის განსაზღვრა საგადასახადო შემოსავლისათვის და მისი შესაძლო შედეგები პირობითი აქტივების განმარტებისათვის, რომლებიც უკავშირდება საგადასახადო შემოსავლებს, განსხვავებული პროექტის - არაგაცვლითი შემოსავლების - განხილვის საკითხია.
თუ მე-100 და 105–ე პუნქტებით მოთხოვნილი ინფორმაცია არ არის ასახული ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში, ვინაიდან პრაქტიკულად შეუძლებელია, აღნიშნული ფაქტი უნდა გამჟღავნდეს.
უკიდურესად იშვიათ შემთხვევებში, როდესაც ერთეულს დავა აქვს სხვა მხარეებთან ანარიცხის, პირობითი ვალდებულების ან პირობითი აქტივის თაობაზე, შესაძლებელია 97-ე-107–ე პუნქტებით გათვალისწინებული ყველა ან ზოგიერთი ინფორმაციის განმარტებით შენიშვნებში ასახვამ მნიშვნელოვნად დააზარალოს ერთეული. ასეთ შემთხვევებში, საჭირო არ არის ამ ინფორმაციის ასახვა, მაგრამ ერთეულმა უნდა ასახოს დავის ზოგადი შინაარსი ამ ფაქტთან ერთად, იმ მიზეზის მითითებით, რომლის გამოც ინფორმაცია არ აისახა განმარტებით შენიშვნებში.
გარდამავალი დებულებები
[ამოღებულია]
ძალაში შესვლის თარიღი
ერთეულმა წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს 2004 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის. მისაღებია სტანდარტის ვადაზე ადრე გამოყენებაც. თუ ერთეული ამ სტანდარტს გამოიყენებს 2004 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის, მან ეს ფაქტი უნდა გაამჟღავნოს.
111ა. მე-5 პუნქტი ამოღებულია და 1-ლ და მე-4 პუნქტებში შეტანილია ცვლილებები 2011 წლის ოქტომბერში გამოცემული სსბასს-ების 2011 წლის გაუმჯობესების საფუძველზე. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს 2013 წლის 1 იანვარს ან მას შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის. რეკომენდებულია ვადაზე ადრე გამოყენებაც. თუ ერთეული ამ სტანდარტს გამოიყენებს 2013 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის, მან აღნიშნული ფაქტი უნდა გაამჟღავნოს.
111 ბ. 110-ე და 112-ე პუნქტები შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
111გ. 37-ე პუნქტი.შეიცვალა სსბასს 37-ის, ერთობლივი შეთანხმებები, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილება, როდესაც ის გამოიყენებს სსბასს 37-ს.
111დ. მე–6 პუნქტი შეიცვალა 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების 2015 წლის გაუმჯობესების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
111ე. მე-2 და მე-3 პუნქტები ამოღებულია 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
111ვ. მე–14 პუნქტი შეიცვალა 2016 წლის ივლისში სსბასს 39-ის, დაქირავებულთა სარგებელი, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 39.
111ზ. 4 (ა) პუნქტი დაემატა 2017 წლის იანვარში სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის 2019 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2019 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 40.
როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის საფუძველზე სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
ცხრილები
ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები, პირობითი აქტივები და ანაზღაურება
ეს ცხრილები თან დაერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 19-ის შემადგენელი ნაწილი.
ანარიცხები და პირობითი ვალდებულებები
| როდესაც წარსული მოვლენების შედეგად შესაძლოა მომავალში ადგილი ჰქონდეს ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლას: (ა) მიმდინარე მოვალეობის; ან (ბ) შესაძლო მოვალეობის, რომლის არსებობა დადასტურდება თუ მომავალში ადგილი ექნება ან არ ექნება ერთ ან მეტ განუსაზღვრელ მოვლენას, რომელიც მთლიანად არ ექვემდებარება ერთეულის კონტროლს. | ||
| არსებობს მიმდინარე მოვალეობა, რომლის დასაფარად მოსალოდნელია რესურსების გასვლა. | არსებობს შესაძლო მოვალეობა ან მიმდინარე მოვალეობა, რომლის დასაფარად შესაძლოა მოხდეს, მაგრამ სავარაუდოდ არ იქნება საჭირო რესურსების გასვლა. | არსებობს შესაძლო მოვალეობა ან მიმდინარე მოვალეობა, როდესაც რესურსების გასვლა შორეულ მომავალშია მოსალოდნელი. |
| ხდება ანარიცხის აღიარება (22–ე პუნქტი). | არ ხდება ანარიცხის აღიარება (35-ე პუნქტი). | არ ხდება ანარიცხის აღიარება (35-ე პუნქტი). |
| მოითხოვება ანარიცხების განმარტებით შენიშვნებში ასახვა (97-ე და 98-ე პუნქტები) | მოითხოვება პირობითი ვალდებულების განმარტებით შენიშვნებში ასახვა (მე-100 პუნქტი) | არ მოითხოვება განმარტებით შენიშვნებში ასახვა (მე-100 პუნქტი) |
პირობითი ვალდებულება ასევე წარმოიქმნება იშვიათ შემთხვევებში, როდესაც არსებობს ვალდებულება, რომელიც ვერ აღიარდება, რადგან შეუძლებელია მისი საიმედოდ შეფასება. მოითხოვება პირობითი ვალდებულების განმარტებით შენიშვნებში ასახვა.
პირობითი აქტივები
| როდესაც წარსული მოვლენების შედეგად შესაძლოა წარმოიქმნას აქტივი, რომლის არსებობა დადასტურდება, თუ მომავალში ადგილი ექნება ან არ ექნება ერთ ან მეტ ისეთ განუსაზღვრელ მოვლენას, რომელიც მთლიანად არ ექვემდებარება ერთეულის კონტროლს. | ||
| ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლა ფაქტობრივად ეჭვს არ იწვევს. | ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლა მოსალოდნელია, მაგრამ ფაქტობრივად უეჭველი არ არის. | ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლა არ არის მოსალოდნელი. |
| აქტივი არ არის პირობითი (41-ე პუნქტი). | არ ხდება აქტივის აღიარება (39-ე პუნქტი). | არ ხდება აქტივის აღიარება (39-ე პუნქტი). |
განმარტებითი შენიშვნები სავალდებულოა (105-ე პუნქტი). |
გამჟღავნება სავალდებულო არ არის (105-ე პუნქტი). | |
ანაზღაურება
| მოსალოდნელია, რომ ანარიცხების დასაფარად საჭირო დანახარჯებს მთლიანად ან ნაწილობრივ აანაზღაურებს სხვა მხარე. | ||
| ერთეულს არა აქვს მოვალეობა დანახარჯების იმ ნაწილზე, რომელიც უნდა ანაზღაურდეს სხვა მხარის მიერ. | მოვალეობა იმ თანხისათვის, რომლის ანაზღაურებაც მოსალოდნელია, ეკისრება ერთეულს და, ფაქტობრივად, ეჭვგარეშეა, რომ ერთეული მიიღებს ანაზღაურებას, თუ ანარიცხს დაფარავს. | მოვალეობა იმ თანხისათვის, რომლის ანაზღაურებაც მოსალოდნელია, ეკისრება ერთეულს და, ფაქტობრივად, არ არის განსაზღვრული, რომ ერთეული მიიღებს ანაზღაურებას, თუ ანარიცხს დაფარავს. |
| ერთეულს არა აქვს ვალდებულება იმ თანხაზე, რომელიც უნდა ანაზღაურდეს (58-ე პუნქტი). | ანაზღაურება ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ცალკე აქტივად აისახება და შესაძლოა გამოიქვითოს ხარჯებიდან ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში. მოსალოდნელ ანაზღაურებასთან დაკავშირებით აღიარებული თანხა არ აღემატება ვალდებულებას (63-ე და 64-ე პუნქტები). | მოსალოდნელი ანაზღაურება აქტივად არ არის აღიარებული (63-ე პუნქტი) |
| გამჟღავნება სავალდებულო არ არის | ანაზღაურება აისახება განმარტებით შენიშვნებში იმ თანხასთან ერთად, რომელიც აღიარდა ანაზღაურებასთან დაკავშირებით (98 (გ) პუნქტი). | მოსალოდნელი ანაზღაურება აისახება განმარტებით შენიშვნებში (98 (გ) პუნქტი) |
გადაწყვეტილების საილუსტრაციო ხე
მოცემული გადაწყვეტილების ხე თან ერთვის, მაგრამ არ წარმოადგენს სსბასს 19–ის ნაწილს.
შენიშვნა: ზოგიერთ შემთხვევაში, არ არის ნათელი არსებობს თუ არა მიმდინარე მოვალეობა. ასეთ დროს ითვლება, რომ წარსული მოვლენის შედეგად წარმოიქმნება მიმდინარე მოვალეობა, თუ ყველანაირი არსებული დასაბუთების გათვალისწინებით, უფრო მეტად მოსალოდნელია მიმდინარე მოვალეობის არსებობა, ვიდრე არარსებობა ანგარიშგების თარიღისათვის. (წინამდებარე სტანდარტის 23–ე პუნქტი).
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 4-ის შემადგენელი ნაწილი.
სსბასს 19-ის გადახედვა სსბასს-ების 2015 წლის გაუმჯობესების II ნაწილის გამოცემის შედეგად: დაინტერესებული მხარეების მიერ წამოჭრილი საკითხები
დს1. დაინტერესებულმა პირებმა აღნიშნეს, რომ სსბასს-ები არასათანადოდ ეხებოდა გაყიდვებისა და განკარგვის ჯგუფებისთვის შენახულ გრძელვადიან აქტივებს. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ ფასს 5, გასაყიდად გამიზნული გრძელვადიანი აქტივები და შეწყვეტილი ოპერაციები, შეიძლება მხოლოდ შესაბამისი გარემოებებისთვის იყოს შესაფერისი საჯარო სექტორში, შემდეგი მიზეზების გამო:
(ა) საჯარო სექტორში აქტივების გაყიდვა არ შეიძლება დასრულდეს ერთი წლის განმავლობაში, საჭირო დამტკიცების დონის გამო. ეს ბადებს კითხვებს ფასს 5-ის შესაბამისად მოწოდებული ინფორმაციის შესაბამისობისა და თანმიმდევრულობის შესახებ. კერძოდ, სსბასსს აღნიშნავს, რომ ფასს 5-ის თანახმად, ქონებას, ფლობილს გასაყიდათ, ცვეთა არ ერიცხება. სსბასსს წუხს იმის გამო, რომ არაცვეთადი აქტივები დროის ხანგრძლივი პერიოდისთვის შეიძლება იყოს შეუსაბამო.
(ბ) საჯარო სექტორში მრავალი აქტივი სხვისდება გადაცემით ან განაწილებით, ან ნომინალური ანაზღაურების სანაცვლოდ. ვინაიდან ფასს 5 ითვალისწინებს რეალიზაციას სამართლიანი ღირებულებით, შეფასების და გამჟღავნების მოთხოვნებმა შეიძლება არ მოგვცეს შესაბამისი ინფორმაცია ამ ტრანსფერებისთვის. ამასთან, სსბასსს აცნობიერებს, რომ ფასს 5-ში შეფასებისა და გამჟღავნების მოთხოვნები შეიძლება იყოს მიზანშეწონილი მაშინ, როდესაც გაყიდვები განზრახულია განხორციელდეს სამართლიანი ღირებულებით.
(გ) საჯარო სექტორში შეწყვეტილი მრავალი ოპერაცია წარმოადგენს ისეთ ოპერაციას, რომელიც ადრე მომსახურებას ეწეოდა უფასოდ ან ნომინალური ღირებულებით. ვინაიდან, ფასს 5 ითვალისწინებს შეწყვეტილ ოპერაციებს, რომლებიც გასვლამდე ან გასაყიდად ფლობილად კლასიფიცირებამდე წარმოადგენდნენ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებს ან ჯგუფს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების, გამჟღავნების მოთხოვნებმა შეიძლება არ უზრუნველყოს შესაბამისი ინფორმაციის მიწოდება საჯარო სექტორის შეწყვეტილი ოპერაციებისთვის. ამასთან, სსბასსს აცნობიერებს, რომ ფასს 5-ში გამჟღავნების მოთხოვნები შეიძლება იყოს მიზანშეწონილი მაშინ, როდესაც შეწყვეტილი ოპერაციები ადრე წარმოადგენდა ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებს ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთ ან რამდენიმე ჯგუფს..
იმის გამო, რომ სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ ფასს 5 საჯარო სექტორში შესაბამისი იქნებოდა მხოლოდ შეზღუდულ გარემოებებში, სსბასსს შეთანხმდა, რომ სსბასს-ში მოხსენიებული მითითება საერთაშორისო ან ეროვნულ სააღრიცხვო სტანდარტებზე, რომლებიც ეხება გასაყიდად ფლობილ გრძელვადიან აქტივებსა და შეწყვეტილ ოპერაციებს, ამოეღო. სსბასსს-ს აწუხებდა რომ ამ მითითების შენარჩუნებას შეიძლება ერთეულებში გამოეწვია ის, რომ ერთეულებს გამოეყენებინათ ფასს 5-ის მოთხოვნები იმ გარემოებებში, როდესაც ეს შეიძლება არ ყოფილიყო მიზანშეწონილი. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, იძლევა მითითებებს სააღრიცხვო პოლიტიკის არჩევის შესახებ იმ ოპერაციების შესახებ, რომლებიც კონკრეტულად არ არის მითითებული სსბასსს-ებში. აღნიშნული მითითებები საშუალებას მისცემს ერთეულებს შეარჩიონ სააღრიცხვო პოლიტიკა, რომელიც შეესაბამება ფასს 5-ს, სადაც ერთეული მიიჩნევს, რომ ეს მიზანშეწონილია.
სსბასს 19-ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს.2 სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
მითითებები დანერგვაზე
წინამდებარე მითითება თან ერთვის, მაგრამ არ წარმოადგენს სსბასს 19–ის ნაწილს.
აღიარება
მდ1. მაგალითში განხილული ყველა ერთეულის საანგარიშგებო თარიღი გულისხმობს 31 დეკემბერს. ყველა შემთხვევაში, დაშვებულია, რომ შესაძლებელია ნებისმიერი მოსალოდნელი რესურსების გასვლის საიმედოდ შეფასება. ზოგიერთ მაგალითში აღწერილი გარემოებების შედეგად შესაძლოა მივიღოთ აქტივების გაუფასურება – ეს ასპექტი განხილული არ არის ქვემოთ მოცემულ მაგალითებში.
მდ2. მაგალითებში მითითებულია სტანდარტის ის პუნქტები, რომლებიც მათ შეესაბამება. წინამდებარე მითითებები გააზრებული უნდა იქნას სტანდარტის მთლიანი ტექსტის კონტექსტში.
მდ3. ტერმინი „საუკეთესო შეფასება“ ეხება დისკონტირებული ღირებულების თანხას, როდესაც ფულის დროითი ღირებულების გავლენა არსებითია.
გარანტიები
მდ4. სამთავრობო დეპარტამენტი A აწარმოებს სამძებრო და გადასარჩენ აპარატურას სამთავრობო სფეროში გამოყენებისათვის და საზოგადოებაზე გაყიდვის მიზნით. გაყიდვის დროს დეპარტამენტი მყიდველებს აძლევს გარანტიებს გარკვეული სახის პროდუქციაზე. რეალიზაციის ხელშეკრულების თანახმად, დეპარტამენტი ვალდებულია გამოასწოროს ის საწარმოო წუნი – შეაკეთოს ან გამოცვალოს პროდუქცია, რომელიც აღმოჩენილი იქნება გაყიდვიდან სამი წლის განმავლობაში. წარსული გამოცდილების შედეგად მოსალოდნელია (უფრო მოსალოდნელია, ვიდერ არა) პრეტენზიები გარანტიებზე.
ანალიზი
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად წარმოქმნილი მიმდინარე მოვალეობა – მავალდებულებელი მოვლენა არის პროდუქციის გაყიდვა გარანტიით, რაც წარმოქმნის იურიდიულ მოვალეობას.
ეკონომიკური სარგებლის და მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა მოვალეობის შესასრულებლად – მოსალოდნელია ყველა გარანტიისათვის (იხ. პუნქტი 32).
დასკვნა
ანარიცხის აღიარება ხდება წუნის გამოსწორების ხარჯების საუკეთესო შეფასების ოდენობით იმ პროდუქციაზე, რომელიც გაიყიდა საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრებამდე (იხ. პუნქტები 22-ე და 32-ე).
დაბინძურებული ნიადაგი—კანონმდებლობის მიღება ფაქტობრივად ეჭვს არ იწვევს
მდ5. ადგილობრივი პროვინციის თვითმმართველობის მფლობელობაში არსებობს საწყობი, საზღვაო პორტთან ახლოს არსებულ მიწაზე. თვითმმართველობამ შეინარჩუნა მიწის მფლობელობა, ვინაიდან მას შესაძლოა დასჭირდეს ეს მიწა მისი საპორტო საქმიანობის მომავალი გაფართოების კუთხით. გასული 10 წლის განმავლობაში ფერმერების ჯგუფმა იჯარით გასცა თავიანთი საკუთრება სასოფლო–სამეურნეო ქიმიური ნივთიერებების შესანახ საწყობად. ცენტრალური ხელისუფლება აცხადებს მისი განზრახვის შესახებ, მიიღოს გარემოს დაცვითი კანონმდებლობა, რომელიც საკუთრების მფლობელებისგან მოითხოვს გარემოს დაბინძურების ვალდებულების თავიანთ თავზე აღებას, დაბინძურებული ნიადაგის გაწმენდის დანახარჯების ჩათვლით. შედეგად, ადგილობრივი პროვინციის თვითმმართველობა აწესებს საშიში ქიმიური ნივთიერებების საწინააღმდეგო პოლიტიკას და იწყებს მის გატარებას სხვადასხვა სახის საქმიანობასა და საკუთრებასთან მიმართებაში. ამ ეტაპზე აშკარა ხდება, რომ სასოფლო–სამეურნეო ქიმიურმა ნივთიერებებმა დააბინძურა საწყობის გარშემო მდებარე მიწის ნაკვეთი. ადგილობრივი პროვინციის თვითმმართველობას არ აქვს მიწის ნაკვეთის გაწმენდის დანახარჯებზე ფერმერების ან თავისი სადაზღვევო კომპანიის მიმართ მოთხოვნის უფლება. 2001 წლის 31 დეკემბერს, ფაქტობრივად, ეჭვგარეშეა, რომ მიღებული იქნება კანონპროექტი დაბინძურებული ნიადაგის გაწმენდის შესახებ წლის დასრულების შემდეგ მოკლე პერიოდში.
ანალიზი
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად მიღებული მიმდინარე მოვალეობა – მავალდებულებელი მოვლენა არის ნიადაგის დაბინძურება, დაბინძურებული გარემოს გაწმენდის შესახებ კანონმდებლობის ნამდვილად შემოღების გამო.
ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა მოვალეობის შესასრულებლად – მოსალოდნელია.
დასკვნა
ანარიცხის აღიარება მოხდება დაბინძურებული გარემოს გაწმენდის ხარჯების საუკეთესო შეფასების ოდენობით (იხ. პუნქტები 22–ე და 30–ე).
დაბინძურება და კონსტრუქციული მოვალეობა
მდ6. მთავრობას გააჩნია ფართოდ გამოქვეყნებული გარემოს დაცვითი პოლიტიკის დოკუმენტი, რომლის თანახმად იგი თავის თავზე იღებს თავისი მიზეზით გამოწვეული დაბინძურების შედეგების აღმოფხვრას. მთავრობას შესაბამისი ჩანაწერებიც კი გააჩნია. არ არსებობს არანაირი გარემოს დაცვითი კანონმდებლობა მოცემული იურისდიქციის ფარგლებში. ერთ–ერთი საზღვაო წვრთნის დროს დაზიანდა ხომალდი და წყალში ჩაიღვარა საკმაოდ დიდი რაოდენობის ნავთობი. მთავრობა თანახმაა დაფაროს გადაუდებელი გამწმენდი სამუშაოების ხარჯები და წყლის ცხოველებისა და ფრინველების სარეაბილიტაციო–მონიტორინგის დანახარჯები.
ანალიზი
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად მიღებული მიმდინარე ვალდებულება – მავალდებულებელი მოვლენა არის გარემოს დაბინძურება, რომელიც წარმოშობს კონსტრუქციულ მოვალეობას, რადგან მთავრობის ქცევამ და გამოქვეყნებულმა დოკუმენტმა წარმოშვა დაბინძურების გაწმენდის სამართლიანი მოლოდინი, რომ მთავრობა აღმოფხვრის დაბინძურების შედეგებს.
ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა ვალდებულების დასაფარად, მოსალოდნელია
დასკვნა
ანარიცხის აღიარება მოხდება დაბინძურებული გარემოს გაწმენდის ხარჯების საუკეთესო შეფასების ოდენობით (იხ. პარაგრაფები 22-ე და 30-ე)
ქვის სათლელი კარიერი
მდ7. სახელმწიფო ამუშავებს ქვის სათლელ კარიერს იმ მიწაზე, რომელიც იჯარითაა გაცემული კომერციული მიზნებისათვის კერძო სექტორის კომპანიაზე. ქვა გამოიყენება გზების მშენებლობისა და რეაბილიტაციისათვის. მიწის მფლობელებთან დადებული ხელშეკრულების თანახმად, სახელმწიფომ უნდა აღადგინოს კარიერი ყველა შენობის დანგრევის ხარჯზე, მოახდინოს არსებული მიწის შეცვლა და შეცვალოს მიწის ზედა ფენა. აღდგენითი სამუშაოების 60 % უკავშირდება შენობების დემონტაჟს და ადგილის აღდგენას, ხოლო 40 % ქვის ამოღებას. ანგარიშგების თარიღისათვის აშენებულია შენობები და ძიებითი სამუშაოები დაიწყო, მაგრამ ვერ შეძლეს ქვის მოპოვება.
ანალიზი
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად მიღებული მიმდინარე მოვალეობა – შენობების აშენება და ქვის საბადოს მოძიება წარმოქმნის იურიდიულ მოვალეობას სალიცენზიო ხელშეკრულების თანახმად შენობების დასანგრევად და ადგილის აღორძინებისათვის. ამგვარად, იგი არის მავალდებულებელი მოვლენა. თუმცა, საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს არ არსებობს ქვის მოპოვებით მიყენებული ზიანის გამოსწორების ვალდებულება.
ეკონომიკური სარგებლის, ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა მოვალეობის დასაფარად- მოსალოდნელია
დასკვნა
ანარიცხის აღიარება ხდება საბოლოო დანახარჯების 60 %–ის საუკეთესო შეფასების ოდენობით (იხ. პუნქტი 22), რომელიც შენობების დემონტაჟისა და მათი აშენებით მიყენებული ზიანის აღდგენის ხარჯებს ითვალისწინებს. აღნიშნული ხარჯები ჩათვლილია ქვის საწარმოს ხარჯების ნაწილად. ხარჯების 40 %, რომლებიც წარმოიქმნება ქვის მოპოვების შედეგად, აღიარებული იქნება ვალდებულებად მაშინ, როდესაც მოხდება ქვის მოპოვება.
გადახდილი თანხების უკან დაბრუნების პოლიტიკა
მდ8. სამთავრობო მაღაზიების სააგენტო ფუნქციონირებს, როგორც ცენტრალური შემსყიდველი უწყება და საზოგადოებას საშუალებას აძლევს შეისყიდოს ნამეტი მარაგები. მას გააჩნია უკმაყოფილო მომხმარებელთათვის შესყიდულ საქონელში გადახდილი თანხის უკან დაბრუნების პოლიტიკა მიუხედავად იმისა, რომ ამის იურიდიულ მოვალეობას არ ფლობს. მისი ეს პოლიტიკა საყოველთაოდ ცნობილია.
ანალიზი
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად მიღებული მიმდინარე მოვალეობა – მავალდებულებელ მოვლენას წარმოადგენს მარაგების გაყიდვა, რომელიც წარმოქმნის კონსტრუქციულ მოვალეობას, რადგან სააგენტოს მიერ განხორციელებულმა ქმედებებმა მომხმარებლებში წარმოქმნა მათ მიერ გადახდილი თანხის ანაზღაურების სამართლიანი მოლოდინი.
ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა ვალდებულების დასაფარად, – მოსალოდნელია, რომ გაყიდული მარაგების ნაწილს დააბრუნებენ გადახდილი თანხის უკან დაბრუნების მოთხოვნით (იხ. პუნქტი 32).
დასკვნა
ანარიცხის აღიარება ხდება გადახდილი თანხის უკან დაბრუნების ხარჯების საუკეთესო შეფასების ოდენობით (იხ. პუნქტები მე-18 (კონსტრუქციული მოვალეობის განმარტება), 22-ე, 25-ე და 32-ე).
განყოფილების დახურვა – არ განხორციელებულა საანგარიშგებო თარიღამდე
მდ9. 2004 წლის 12 დეკემბერს მთავრობამ გადაწყვიტა დაეხურა სახელმწიფო სააგენტოს ერთ–ერთი განყოფილება. აღნიშნული გადაწყვეტილება არ გააცნეს მათ, ვისზეც გავლენას ახდენდა აღნიშნული გადაწყვეტილება საანგარიშგებო თარიღამდე (2004 წლის 31 დეკემბერი) და არაფერი არ გაკეთებულა მიღებული გადაწყვეტილების განსახორციელებლად.
ანალიზი
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად მიღებული მიმდინარე მოვალეობა – ადგილი არ ჰქონდა მავალდებულებელ მოვლენას. ამდენად, არ არსებობს მოვალეობა.
დასკვნა
ანარიცხის აღიარება არ ხდება (იხ. პუნქტები 22-ე და 83-ე).
განყოფილების აუთსორსინგი –განხორციელდა საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრებამდე
მდ10. 2004 წლის 12 დეკემბერს მთავრობამ გადაწყვიტა სახელმწიფო დეპარტამენტის ერთ–ერთი განყოფილების აუთსორსინგი. 2004 წლის 20 დეკემბერს შეთანხმებულ იქნა განყოფილების აუთსორსინგის დეტალური გეგმა და მომხმარებლებს დაეგზავნათ შესაბამისი შეტყობინებები.
ანალიზი
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად მიღებული მიმდინარე მოვალეობა - მავალდებულებელ მოვლენას წარმოადგენს მიღებული გადაწყვეტილებების შეტყობინება მომუშავეებისათვის, რაც წარმოქმნის კონსტრუქციულ მოვალეობას შეტყობინების თარიღიდან, რადგან იგი წარმოქმნის განყოფილების აუთსორსინგის სამართლიან მოლოდინს.
ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა ვალდებულების დასაფარად – მოსალოდნელია.
დასკვნა
ანარიცხის აღიარება ხდება 2004 წლის 31 დეკემბერს განყოფილების დახურვის ხარჯების საუკეთესო შეფასების ოდენობით. (იხ. პუნქტები 22-ე და 83-ე)
გამონაბოლქვის გამწმენდი ფილტრების დამონტაჟების იურიდიული მოვალეობა
მდ11. ახალი კანონმდებლობის შესაბამისად, ადგილობრივი თვითმმართველობის ერთეულს მოეთხოვება გამონაბოლქვის გამწმენდი ფილტრების დამონტაჟება მის საზოგადოებრივ შენობებზე 2005 წლის 30 ივნისისათვის. ერთეულს არ დაუმონტაჟებია საჰაერო ფილტრები.
ანალიზი
(ა) 2004 წლის 31 დეკემბერის ანგარიშგების თარიღის ათვის
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად მიღებული მიმდინარე მოვალეობა – არ არსებობს მოვალეობა, ვინაიდან არ მომხდარა არანაირი მავალდებულებელი მოვლენა ჰაერის ფილტრების დაყენების, ან კანონმდებლობით გათვალისწინებული ჯარიმების თვალსაზრისით.
დასკვნა
ანარიცხების აღიარება არ ხდება გამონაბოლქვის გამწმენდი ფილტრების დამონტაჟების ხარჯებისათვის (იხ. პუნქტები 22-ე და 25–27-ე)
ანალიზი
(ბ) 2005 წლის 31 დეკემბრის ანგარიშგების თარიღის ათვის
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად მიღებული მიმდინარე მოვალეობა – კვლავ არ არსებობს ვალდებულება გამწმენდი ფილტრების დამონტაჟების თვალსაზრისით, ვინაიდან არ მომხდარა არანაირი მავალდებულებელი მოვლენა (ფილტრების დამონტაჟება). თუმცა, შესაძლოა წარმოიქმნას კანონმდებლობით გათვალისწინებული ჯარიმების ან საურავების გადახდის ვალდებულება, რადგან ადგილი ჰქონდა მავალდებულებელ მოვლენას (საჯარო შენობებთან დაკავშირებით მოთხოვნების შეუსრულებლობას).
ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა ვალდებულების დაფარვის მიზნით – კანონმდებლობით გათვალისწინებული მოთხოვნების შეუსრულებლობის გამო ჯარიმების ან საურავების წარმოქმნის ალბათობა დამოკიდებულია კანონის ცალკეულ დებულებებსა და კანონდამცველი რეჟიმის სიმკაცრეზე.
დასკვნა
ანარიცხის აღიარება არ ხდება გამონაბოლქვის გამწმენდი ფილტრების დამონტაჟების ხარჯებისათვის. თუმცა, ანარიცხის აღიარება ხდება იმ ჯარიმებისა და საურავების საუკეთესო შეფასებისათვის, რომელთა დაკისრება უფრო მოსალოდნელია, ვიდრე არდაკისრება. (იხ. პუნქტები 22-ე და 25–27-ე).
თანამშრომელთა გადამზადება მოგების დაბეგვრის სისტემის ცვლილების გამო
მდ12. მოგების დაბეგვრის სისტემაში მთავრობას მთელი რიგი ცვლილებები შეაქვს. აღნიშნული ცვლილებების შედეგად, საგადასახადო დეპარტამენტს მოუწევს ადმინისტრაციული და მაკონტროლებელი კადრების დიდი ნაწილის გადამზადება, რათა უზრუნველყონ ფინანსური მომსახურების მარეგულირებელ კანონმდებლობასთან შესაბამისობა. საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს თანამშრომლების გადამზადება არ მომხდარა.
ანალიზი
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად წარმოქმნილი მიმდინარე მოვალეობა – არ არსებობს მოვალეობა, რადგან არ მომხდარა მავალდებულებელი მოვლენა (გადამზადება).
დასკვნა
ანარიცხის აღიარება არ ხდება (იხ. პუნქტები 22-ე და 25–27-ე).
წამგებიანი ხელშეკრულება
მდ13. საავადმყოფოს სამრეცხაო თავის საქმიანობას აწარმოებს იმ შენობიდან, რომელიც საავადმყოფომ (ანგარიშვალდებულმა ერთეულმა) აიღო საოპერაციო იჯარით. 2004 წლის დეკემბრის განმავლობაში, სამრეცხაო გადადის ახალ შენობაში. საიჯარო ხელშეკრულება ძველ შენობაზე გრძელდება მომდევნო ოთხი წლის განმავლობაში; დაუშვებელია ხელშეკრულების გაუქმება და მისი გადაცემა სხვა მომხმარებლისათვის.
ანალიზი
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად წარმოქმნილი მიმდინარე მოვალეობა – მავალდებულებელი მოვლენას წარმოადგენს იჯარის ხელშეკრულებაზე ხელმოწერა, რაც წარმოქმნის იურიდიულ მოვალეობას.
ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა ვალდებულების დასაფარად – როდესაც საიჯარო ხელშეკრულება წამგებიანი ხდება, მოსალოდნელია ეკონომიკური სარგებლის მატარებელი რესურსების გასვლა (მანამ, სანამ საიჯარო ხელშეკრულება გახდება წამგებიანი, ერთეული საიჯარო ხელშეკრულებას აღრიცხავს სსბასს მე-13–ის, იჯარა, შესაბამისად).
დასკვნა
ანარიცხის აღიარება ხდება იმ საიჯარო გადასახადების საუკეთესო შეფასების ოდენობით, რომელთა გადახდა გარდაუვალია (იხ. პუნქტები მე-13 (ბ), 22-ე და 76-ე).
ერთადერთი გარანტია
მდ14. 2004 წლის განმავლობაში ადგილობრივი პროვინციის თვითმმართველობა კერძო სექტორის ოპერატორს, რომელიც საზოგადოებას ემსახურება გარკვეულ საფასურად და რომელსაც ამ დროს კარგი ფინანსური მდგომარეობა აქვს, აძლევს კონკრეტულ სესხზე გარანტიას. 2005 წლის განმავლობაში, ოპერატორის ფინანსური მდგომარეობა უარესდება და 2005 წლის 30 ივნისს ოპერატორი სასამართლო მოხელეს წარუდგენს დოკუმენტაციას კრედიტორებისგან თავის დასაცავად.
ეს ხელშეკრულება აკმაყოფილებს სსბასს 29–ში მოცემული ფინანსური გარანტიის ხელშეკრულების განმარტებას, გარდა იმ შემთხვევებისა, როცა გამცემი ასეთი სახის ხელშეკრულებებს მოიაზრებს სადაზღვევო ხელშეკრულებებად შესაბამისი ეროვნული თუ საერთაშორისო ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტების შესაბამისად, რომლებიც ეხება სადაზღვევო ხელშეკრულებებს. ქვემოთ წარმოდგენილია ბუღალტრული აღრიცხვის პოლიტიკის მაგალითი, რომელიც შეესაბამება სსბასს 29–ში მოცემულ მოთხოვნებს ფინანსური გარანტიის ხელშეკრულებებისთვის, რომლებიც შედის სსბასს 29–ის მოქმედების სფეროში.
ანალიზი
(ა) 2004 წლის 31 დეკემბერი
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად წარმოქმნილი მიმდინარე მოვალეობა – მავალდებულებელ მოვლენას წარმოადგენს გარანტიის მიცემა, რაც წარმოქმნის იურიდიულ მოვალეობას.
ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა მოვალეობის დასაფარად – 2004 წლის 31 დეკემბრისათვის მოსალოდნელი არ არის სარგებლის გასვლა .
დასკვნა
გარანტია აღიარდება სამართლიანი ღირებულებით.
ანალიზი
(ბ) 2005 წლის 31 დეკემბერი
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად წარმოქმნილი მიმდინარე მოვალეობა – მავალდებულებელ მოვლენას წარმოადგენს გარანტიის მიცემა, რაც წარმოქმნის იურიდიულ მოვალეობას.
ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა მოვალეობის დასაფარად – 2005 წლის 31 დეკემბრისათვის მოსალოდნელია, რომ ვალდებულების დასაფარად საჭირო იყოს ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა ვალდებულების დასაფარად.
დასკვნა
შემდგომში გარანტია აღიარდება შემდეგი ორი სიდიდიდან უდიდესი თანხით: (ა) მოვალეობის საუკეთესო შეფასება (იხ. პუნქტები 22-ე, 31-ე და 109-ე) და (ბ) თავდაპირველი აღიარების თანხას გამოკლებული (სადაც ეს შესაფერისია) სსბასს 9-ის – შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან, - შესაბამისად.
სასამართლო შემთხვევა
მდ15. 2004 წელს გამართული სადილის შემდეგ გარდაიცვალა ათი ადამიანი, რაც შესაძლოა გამოიწვია სახელმწიფო მუზეუმში არსებული რესტორნის (ანგარიშვალდებული ერთეული) მიერ გაყიდული საკვები პროდუქტებით მოწამვლამ. მის წინააღმდეგ აღიძრა საქმე ზიანის ანაზღაურების მოთხოვნით, მაგრამ იგი უარყოფს ვალდებულებას. ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების დამტკიცებამდე, რომელიც მოიცავს 2004 წლის 31 დეკემბრამდე პერიოდს, ერთეულის ადვოკატების მოსაზრებით ერთეულს არ დაეკისრება ვალდებულება. თუმცა, როდესაც ერთეული მოამზადებს ფინანსურ ანგარიშგებას იმ საანგარიშგებო პერიოდისათვის, რომელიც მთავრდება 2005 წლის 31 დეკემბერს, ადვოკატების მოსაზრებით, რომელიც ეყრდნობა საქმის მსვლელობისას მოვლენების განვითარებას, მოსალოდნელია, რომ ერთეულს დაეკისროს ვალდებულება.
ანალიზი
(ა) 2004 წლის 31 დეკემბერი
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად წარმოქმნილი მიმდინარე მოვალეობა – იმ დასაბუთების მიხედვით, რომელიც არსებობდა ფინანსური ანგარიშგების დამტკიცებისას, წარსული მოვლენების შედეგად მოვალეობა არ წარმოქმნილა.
დასკვნა
მუზეუმის მიერ არ ხდება არანაირი ანარიცხების აღიარება (იხ. პუნქტები 23-ე და 24-ე). აღნიშნული საკითხი აისახება პირობით ვალდებულებად, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა ერთეულიდან ნებისმიერი გასვლა მიჩნეული არ არის შორეულ მოსალოდნელ მოვლენად (იხ. პუნქტები მე-100 და 109-ე).
ანალიზი
(ბ) 2005 წლის 31 დეკემბერი
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად წარმოქმნილი მიმდინარე მოვალეობა – არსებული დასაბუთების მიხედვით მიმდინარე მოვალეობა არსებობს.
ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა ვალდებულების დასაფარად – მოსალოდნელია
დასკვნა
ანარიცხის აღიარება ხდება ვალდებულების დასაფარად საჭირო თანხის საუკეთესო შეფასების ოდენობით (იხ. პუნქტები 22–24 -ედა 109-ე).
სარემონტო და შენახვის სამუშაოები
მდ16.ზოგიერთი აქტივი, გარდა შენახვის რეგულარული ხარჯებისა, საჭიროებს რამდენიმე წელიწადში ერთხელ მნიშვნელოვან დანახარჯებს ფუნდამენტური გადაიარაღების, განახლებისა და ძირითადი კომპონენტების შეცვლისათვის. სსბასს 17, ძირითადი აქტივები, მოიცავს დანახარჯების აქტივის კომპონენტებზე განაწილების მითითებებს იმ შემთხვევაში, როდესაც აღნიშნულ კომპონენტებს განსხვავებული სასარგებლო მომსახურების ვადა გააჩნია, ან განსხვავებულია მათგან სარგებლის მიღების პერიოდულობა.
განახლების ხარჯები – არ მოითხოვება კანონმდებლობით
მდ17. ტექნიკური მიზეზების გამო, ღუმელის ამონაგი ყოველ ხუთ წელიწადში ერთხელ მოითხოვს შეცვლას. საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს ღუმელის ამონაგი გამოიყენებოდა სამი წლის განმავლობაში.
ანალიზი
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად წარმოქმნილი მიმდინარე მოვალეობა – არ არსებობს მიმდინარე მოვალეობა.
დასკვნა
ანარიცხის აღიარება არ ხდება (იხ. პუნქტები 22–ე და 25–27–ე).
ამონაგის შეცვლის ხარჯი არ აღიარდება, რადგან ანგარიშგების თარიღისათვის არ არსებობს მისი გამოცვლის მოვალეობა, ერთეულის მომავალი საქმიანობისაგან დამოუკიდებლად. დანახარჯების გაწევის განზრახვაც კი დამოკიდებულია ერთეულის მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებაზე ღუმელის ფუნქციონირების განგრძობის ან ამონაგის შეცვლის თაობაზე. ანარიცხის აღიარების სანაცვლოდ ხდება ამონაგის ცვეთის გაანგარიშება მისი მოხმარების მიხედვით, ანუ მას ხუთი წლის განმავლობაში ცვეთა ერიცხება. შემდგომ ხდება გაწეული ამონაგის შეცვლის ხარჯების კაპიტალიზაცია თითოეული იმ ახალი ამონაგის მოხმარების შესაბამისად, რომლებსაც ცვეთა დაერიცხებათ შემდგომი ხუთი წლის განმავლობაში.
განახლების ხარჯები – მოითხოვება კანონმდებლობით
მდ18. კანონმდებლობის მიხედვით, ავიაკომპანიამ თვითმფრინავებს ყოველ სამ წელიწადში კაპიტალური რემონტი უნდა ჩაუტაროს.
ანალიზი
წარსული მავალდებულებელი მოვლენის შედეგად წარმოქმნილი მიმდინარე მოვალეობა - არ არსებობს მიმდინარე მოვალეობა.
დასკვნა
ანარიცხის აღიარება არ ხდება (იხ. პუნქტები 22–ე და 25–27-ე).
თვითმფრინავების კაპიტალურ რემონტზე გაწეული დანახარჯების ანარიცხად აღიარება არ ხდება იმავე მიზეზის გამო, რის გამოც 11 „ა“ მაგალითში განხილული ამონაგის შეცვლის ხარჯები ანარიცხად არ აღიარდა. კანონმდებლობით გათვალისწინებული კაპიტალური რემონტი მასზე გასაწევ ხარჯებს მოვალეობად არ აქცევს, რადგან თვითმფრინავების კაპიტალური რემონტის ჩატარების ვალდებულება ერთეულის მომავალი საქმიანობისაგან დამოუკიდებლად ვერ იარსებებს – ერთეულმა მომავალი დანახარჯები შეიძლება აიცილოს მომავალი ქმედებებით, მაგალითად, თვითმფრინავების გაყიდვის მეშვეობით. მომავალი შენახვის ხარჯები აისახება თვითმფრინავების ცვეთის თანხაში, ანუ თანხას, რომელიც მომავალი შენახვის ხარჯების ეკვივალენტურია, ცვეთა დაერიცხება სამი წლის განმავლობაში.
განმარტებითი შენიშვნები
ქვემოთ მოცემულია 98–ე პუნქტით მოთხოვნილი განმარტებითი შენიშვნების ორი მაგალითი.
გარანტიები
მდ19. სახელმწიფო დეპარტამენტი, რომლის მოვალეობაა უზრუნველყოს სამუშაო ადგილზე უბედური შემთხვევების პრევენცია, საქონლის შეძენის დროს მყიდველებს აძლევს გარანტიას. გარანტიის პირობების მიხედვით, იგი ვალდებულია შეაკეთოს და შეცვალოს ის ნაწილები, რომლებიც არადამაკმაყოფილებლად იმუშავებენ გაყიდვის თარიღიდან ორი წლის განმავლობაში. საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს ანარიცხები აღიარდა 60,000 ფულადი ერთეულის ოდენობით. ანარიცხების დისკონტირება არ მომხდარა, რადგან დისკონტირების გავლენა უმნიშვნელოა. განმარტებით შენიშვნებში შემდეგი ინფორმაცია უნდა აისახოს:
იმ პროდუქციის მოსალოდნელი საგარანტიო პრეტენზიებისათვის, რომელიც გაიყიდა ბოლო სამი ფინანსური წლის განმავლობაში ანარიცხები აღიარდა 60,000 ფულადი ერთეულის ოდენობით. მოსალოდნელია, რომ დანახარჯების უმეტესობა გაწეული იქნება მომდევნო ფინანსურ წელს, ხოლო დანარჩენი – საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრების შემდეგ ორი წლის განმავლობაში.
ექსპლუატაციიდან გამოსვლის ხარჯები
მდ20. 2005 წელს, სახელმწიფო მფლობელობაში მყოფმა კვლევითმა დაწესებულებამ, რომელიც სამედიცინო მიზნებისათვის იყენებს ატომურ რეაქტორს რადიო იზოტოპების წარმოებისათვის, აღიარებს ანარიცხს ექსპლუატაციიდან გასვლის ხარჯებისათვის 300 მილიონი ფულადი ერთეულის ოდენობით. ანარიცხის შეფასებისას გაკეთებულ იქნა დაშვება, რომ ექსპლუატაციიდან გასვლას ადგილი ექნება 60–70 წლის შემდეგ. მიუხედავად ამისა, შეუძლებელია, რომ ეს არ მოხდეს 100–110 წელიწადში. ამ შემთხვევაში დანახარჯების დისკონტირებული ღირებულება მნიშვნელოვნად შემცირდება. განმარტებით შენიშვნებში აისახება შემდეგი ინფორმაცია:
აღიარდა ექსპლუატაციიდან გასვლის დანახარჯების ანარიცხი 300 მლნ ფულადი ერთეულის ოდენობით. მოსალოდნელია, რომ აღნიშნული დანახარჯები გაწეული იქნება 2065–2075 წლებში. თუმცა, შესაძლებელია, რომ ექსპლუატაციიდან გასვლას ადგილი არ ჰქონდეს 2105–2115 წლებამდე. თუ დანახარჯები შეფასებული იქნება იმის დაშვებით, რომ 2105–2115 წლებამდე არ მოხდება ექსპლუატაციიდან გასვლა, ანარიცხი შემცირდება 136 მილიონამდე. ანარიცხი შეფასდა არსებული ტექნოლოგიების გათვალისწინებით, მიმდინარე ფასებით, რეალური დისკონტირების ორპროცენტიანი განაკვეთით.
განმარტებითი შენიშვნების წარდგენისაგან განთავისუფლება
ქვემოთ მოცემულია იმ განმარტებითი შენიშვნების მაგალითი, რომლის მომზადება მოითხოვება 109–ე პუნქტით, სადაც ზოგიერთი ინფორმაცია, რაც სტანდარტით მოითხოვება, ასახული არ არის, რადგან მოსალოდნელია, ეს მნიშვნელოვან უარყოფით გავლენას მოახდენს ერთეულის მდგომარეობაზე.
მდ21. სახელმწიფო მფლობელობაში მყოფი კვლევითი დაწესებულება ჩართულია დავაში კომპანიასთან, რომელიც აცხადებს, რომ დაწესებულებამ დაარღვია საპატენტო უფლება გენეტიკური მასალის გამოყენებასთან დაკავშირებით და ითხოვს ზარალის ანაზღაურებას 100 მილიონის ფულადი ერთეულის ოდენობით. დაწესებულება აღიარებს ანარიცხს აღნიშნული ვალდებულების საუკეთესო შეფასების ოდენობით, მაგრამ განმარტებაში არ ასახავს წინამდებარე სტანდარტის 97–ე და 98–ე პუნქტებით მოთხოვნილ ინფორმაციას. განმარტებით შენიშვნებში აისახება შემდეგი ინფორმაცია:
ერთ–ერთ კონკურენტ საწარმოსთან დავის გამო, კომპანიის წინააღმდეგ მიმდინარეობს სასამართლო პროცესი. ოპონენტი ამტკიცებს, რომ საწარმომ დაარღვია საპატენტო უფლებები და ითხოვს ზარალის ანაზღაურებას 100 მილიონი ფულადი ერთეულის ოდენობით. სსბასს 19–ით, ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები, მოთხოვნილი ინფორმაცია არ აისახება განმარტებით შენიშვნებში იმ მოტივით, რომ ამას შესაძლოა მნიშვნელოვანი უარყოფითი გავლენა ჰქონდეს სასამართლო პროცესის შედეგზე. ერთეულის დირექტორები ფიქრობენ, რომ ერთეული შეძლებს პრეტენზიის წარმატებით დაცვას.
საილუსტრაციო მაგალითი
წინამდებარე მაგალითი თან ერთვის, მაგრამ არ წარმოადგენს სსბასს 19 –ის ნაწილს.
ანარიცხის მიმდინარე ღირებულება
წინამდებარე მაგალითით მოცემულია ანარიცხის მიმდინარე ღირებულების საჟურნალო გატარებები და ზრდის შესაბამისი აღიარება. ზრდა ანარიცხებში მიიჩნევა საპროცენტო ხარჯად (70-ე პუნქტი).
სმ1. ანარიცხის მოსალოდნელი ღირებულება მეხუთე წლის ბოლოს არის 2000 ფულადი ერთეული. ეს მოსალოდნელი ღირებულება არ არის რისკით კორექტირებული. შესაბამისი დისკონტირების განაკვეთი, რომელიც ითვალისწინებს ამ ფულად ნაკადებთან დაკავშირებულ რისკს, შეფასდა 12 %–ით.
სმ2. ანარიცხის ან ანარიცხის ღირებულების ცვლილების ასახვისათვის ჟურნალში გაკეთებულია შემდეგი გატარებები:
მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდის ბოლო
დ ხარჯი 1134.85
კ ანარიცხი 1134.85
1-ლი წლის ბოლო
დ საპროცენტო ხარჯი 136.18
კ ანარიცხი 136.18
მე-2 წლის ბოლო
დ საპროცენტო ხარჯი 152.52
კ ანარიცხი 152.52
მე-3 წლის ბოლო
დ საპროცენტო ხარჯი 170.83
კ ანარიცხი 170.83
მე-4 წლის ბოლო
დ საპროცენტო ხარჯი 191.33
კ ანარიცხი 191.33
მე-5 წლის ბოლო
დ საპროცენტო ხარჯი 214.29
კ ანარიცხი 214.29
გამოთვლები: ზრდა
მიმდინარე დრო: მიმდინარე ღირებულება = 2000/(1.12)5 = 1134.85
1-ლი წლის ბოლო: მიმდინარე ღირებულება= 2000/(1.12)4= 1271.04 136.18
მე-2 წლის ბოლო: მიმდინარე ღირებულება=2000/(1.12)3=1423.56 152.52
მე-3 წლის ბოლო: მიმდინარე ღირებულება= 2000/(1.12)2 = 1594.39 170.83
მე-4 წლის ბოლო: მიმდინარე ღირებულება= 2000/(1.12)1 = 1785.71 191.33
მე-5 წლის ბოლო: მიმდინარე ღირებულება = 2000/(1.12)0 = 2000.00 214.29
ბასს 37-თან შედარებასსბასს 19 ძირითადად ეფუძნება ბასს 37-ს (1998). სსბასს 19-სა და ბასს 37-ს შორის ძირითადი განსხვავებებია:
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-15 ⬇
დანართი №13სსბასს 20—დაკავშირებულ მხარეთა შესახებ განმარტებითიშენიშვნებიგამომცემლისაგანწინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს) ძირითადად ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოქვეყნებულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტს (ბასს) 24-ს (შესწორებული 1994), დაკავშირებულ მხარეთა განმარტებითი შენიშვნებს. ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) მიერ მომზადებულ წინამდებარე პუბლიკაციაში მოცემული ამონარიდები ბასს 24-იდან გამოყენებულია ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში, შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
სსბასს 20—დაკავშირებულ მხარეთა შესახებ განმარტებითიშენიშვნებისსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 20, დაკავშირებულ მხარეთა შესახებ განმარტებითი შენიშვნები, გამოცემულ იქნა 2002 წლის ოქტომბერში. მას შემდეგ სსბასს 20 შეიცვალა შემდეგი სსბასს-ების შესაბამისად:
|
|---|
სსბასს 20-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
|
|---|---|---|
| 2 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 3 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 4 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 15 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 24 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 27 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 32 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 33 | შეცვლილია | სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 38 | შეცვლილია | სსბასს 39, 2016 წლის ივლისი |
| 42ა | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 42ბ | დამატებულია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი სსბასს 35. 2015 წლის იანვარი |
| 42გ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 42დ | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 42ე | დამატებულია | სსბასს 39, 2016 წლის ივლისი |
| 43 | შეცვლილია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
2002 წლის ოქტომბერი
სსბასს 20—დაკავშირებულ მხარეთა შესახებ განმარტებითი
შენიშვნები
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი
მოქმედების სფერო 1–3
განმარტებები 4–17
ფიზიკური პირის ოჯახის ახლო წევრები და ახლო ნათესავები 5
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა 6–9
დაკავშირებული მხარეები 10–15
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ანაზღაურება 16
ხმის მიცემის უფლებამოსილება 17
დაკავშირებულ მხარეთა საკითხები 18–21
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ანაზღაურება 21
არსებითობა 22
განმარტებითი შენიშვნები 23–41
კონტროლის გამჟღავნება 25–26
დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციების გამჟღავნება 27–33
გამჟღავნება - უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა 34–41
ძალაში შესვლის თარიღი 42–43
მითითებები დანერგვაზე
ბასს 24-თან შედარება
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 20 - დაკავშირებულ მხარეთა შესახებ განმარტებითი შენიშვნები - მოცემულია მიზანსა და 1-43 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 20 აღქმულ უნდა იქნეს მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. სსბასს 3 - სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებსა და შეცდომები - წარმოადგენს საფუძველს სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენებისათვის, დეტალური მითითებების არარსებობის შემთხვევაში. |
|---|
მიზანი
მოცემული სტანდარტის მიზანია, კონტროლის არსებობის პირობებში, დაკავშირებულ მხარეთა ურთიერთობების განმარტებების მოთხოვნა და ერთეულსა და მასთან დაკავშირებულ მხარეებს შორის არსებული ოპერაციების შესახებ ინფორმაციის მიღება. აღნიშნული ინფორმაცია საჭიროა საანგარიშგებო მიზნებისათვის და ანგარიშმგები ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის და შედეგების წარმოდგენის უკეთესი გაგებისთვის. ინფორმაციის გამჟღავნებასთან დაკავშირებული ძირითადი საკითხებია: (ა) იდენტიფიცირება იმისა, თუ რომელი მხარეები აკონტროლებენ ანგარიშმგებ ერთეულს ან მნიშვნელოვან ზეგავლენას ახდენენ მათზე, და (ბ) განსაზღვრა იმისა, თუ რა ინფორმაცია უნდა გამჟღავნდეს ამ მხარეებს შორის ოპერაციებთან დაკავშირებით.
მოქმედების სფერო
ერთეულმა, რომელიც ამზადებს და წარმოადგენს ფინანსურ ანგარიშგებებს ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდით, ეს სტანდარტი უნდა გამოიყენოს იმ ინფორმაციის განმარტებისთვის, რომელიც ეხება დაკავშირებულ მხარეთა ურთიერთობებს და გარკვეულ ოპერაციებს დაკავშირებულ მხარეებთან.
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
განმარტებები
წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
ფიზიკური პირის ოჯახის ახლო წევრები არიან ფიზიკური პირის ახლო ნათესავები, ან მისი უშუალო ოჯახის ახლო წევრები, რომლებმაც შესაძლებელია ზეგავლენა მოახდინონ, ან აღმოჩნდნენ ამ ფიზიკური პირის ზეგავლენის ქვეშ ერთეულთან ურთიერთობებისას.
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობაა:
(ა) ყველა დირექტორი ან ერთეულის მმართველი ორგანოს წევრები;
(ბ) სხვა ფიზიკური პირები, რომლებსაც აქვთ ანგარიშის წარმომდგენი ერთეულის საქმიანობის დაგეგმვის, ხელმძღვანელობისა და კონტროლის უფლებამოსილება და მოვალეობა. თუ ისინი აკმაყოფილებენ ამ კრიტერიუმს, უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა მოიცავს:
ერთეულის მმართველი ორგანოს წევრს, რომელსაც გააჩნია ერთეულის აქტივობების დაგეგმვის, ხელმძღვანელობისა და კონტროლის უფლებამოსილება და მოვალეობა;
ზემოაღნიშნული წევრების ნებისმიერ წამყვან მრჩეველს; და
თუ უკვე არ შედის „ა“ პუნქტში, ანგარიშვალდებული ერთეულის უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ჯგუფი, მათ შორის ანგარიშვალდებული ერთეულის მთავარი აღმასრულებელი ან მუდმივი ხელმძღვანელი.
ზედამხედველობა ნიშნავს ერთეულის აქტივობების ზედამხედველობას, კონტროლის უფლებამოსილებითა და მოვალეობით, ან მნიშვნელოვანი გავლენის ქონას ერთეულის ფინანსურ და ოპერაციულ გადაწყვეტილებებზე.
დაკავშირებული მხარე ნიშნავს, რომ მხარეები მიჩნეულია დაკავშირებულად, როდესაც ერთ მხარეს აქვს საშუალება: (ა) აკონტროლოს მეორე მხარე ან (ბ) გამოიყენოს მნიშვნელოვანი ზეგავლენა მეორე მხარეზე ფინანსური ან საოპერაციო გადაწყვეტილებების მიღებისას, ან, როდესაც ერთეულის დაკავშირებული მხარე და სხვა ერთეული არის საერთო კონტროლის ქვეშ. დაკავშირებული მხარეები მოიცავს:
(ა) ერთეულებს, რომლებიც პირდაპირ ან არაპირდაპირ ერთი ან უფრო მეტი შუამავლის მეშვეობით აკონტროლებს ან კონტროლებულია ანგარიშმგები ერთეულის მიერ;
(ბ) მეკავშირე ერთეულები (იხ. სსბასს 36 - ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებში და ერთობლივ საქმიანობაში);
(გ) პირები, რომლებიც პირდაპირ ან არაპირდაპირ ფლობენ პროცენტს ანგარიშმგებ ერთეულში, რომელიც ერთეულზე ახდენს მნიშვნელოვან ზეგავლენას და ნებისმიერი ამგვარი პირის ოჯახის ახლო წევრები;
(დ) უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა და უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ოჯახის ახლო წევრები: და
(ე) ერთეულები, სადაც ნებისმიერი პირი, რომელიც აღწერილია „გ“ და „დ“ პუნქტებში, პირდაპირ ან არაპირდაპირ ფლობს მნიშვნელოვან წილს ან, სადაც ასეთ პირს საშუალება აქვს, გამოიყენოს მნიშვნელოვანი ზეგავლენა.
დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაცია არის რესურსებისა და ვალდებულებების გადაცემა დაკავშირებულ მხარეებს შორის, მიუხედავად იმისა, არის თუ არა ღირებულება გადახდილი. დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციები არ გულისხმობს ოპერაციებს სხვა ნებისმიერ ერთეულთან, რომელიც დაკავშირებული მხარეა მხოლოდ ანგარიშვალდებულ ერთეულზე, მისი ეკონომიკური დამოკიდებულების გამო ან ეკონომიკური დამოკიდებულების გამო, იმ სამთავრობო ერთეულზე, რომლის შემადგენელ ნაწილსაც იგი წარმოადგენს.
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ანაზღაურება არის ნებისმიერი საზღაური ან გასამრჯელო, რომელიც მიღებულია პირდაპირ ან არაპირდაპირ უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის მიერ ანგარიშმგები ერთეულისათვის გაწეული მომსახურებისათვის, რაც უკავშირდება მმართველი ორგანოს წევრობას, ან ანგარიშმგებ ერთეულში სამსახურს.
მნიშვნელოვანი ზეგავლენა (ამ სტანდარტის მიზნებისათვის) არის ერთეულის ფინანსურ და საოპერაციო პოლიტიკასთან დაკავშირებული გადაწყვეტილებების მიღებაში მონაწილეობის უფლებამოსილება, მაგრამ არა ამგვარი პოლიტიკის კონტროლი. მნიშვნელოვანი ზეგავლენა შესაძლოა განხორციელდეს რამდენიმე გზით, როგორც წესი, დირექტორთა საბჭოში ან მსგავს მმართველ ორგანოში წარმომადგენლობით, ასევე, მაგალითად: (ა) პოლიტიკის შემუშავების პროცესში მონაწილეობით; (ბ) ერთი ეკონომიკური ერთეულის ფარგლებში არსებულ სხვადასხვა ერთეულებს შორის განხორციელებულ მნიშვნელოვან ოპერაციებში მონაწილეობით, (გ) მმართველი პერსონალის გაცვლაში მონაწილეობით ან (დ) ტექნიკურ ინფორმაციაზე დამოკიდებულებით. მნიშვნელოვანი ზეგავლენა შესაძლოა მოპოვებულ იქნეს საკუთრებაში წილით, წესდებით ან ხელშეკრულებით. საკუთრების წილის გათვალისწინებით მნიშვნელოვანი ზეგავლენა იგულისხმება, სსბასს 36 -ის განმარტებების შესაბამისად.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
პირის ოჯახის ახლო წევრი და ახლო ნათესავები
აუცილებელია შეფასება იმის განსაზღვრისთვის, უნდა იყოს თუ არა ფიზიკური პირი იდენტიფიცირებული როგორც პირის ოჯახის ახლო წევრი ამ სტანდარტის მიზნებისათვის. საწინააღმდეგო ინფორმაციის არქონის დროს, მაგალითად ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ მეუღლე ან სხვა ნათესავი ჩამოშორებულია კონკრეტულ ფიზიკურ პირს, ოჯახის ახლო შემდეგი უშუალო წევრები და ახლო ნათესავები ჩაითვლებიან, როგორც ამგვარი გავლენის მქონენი ან გავლენის ობიექტები, რათა დააკმაყოფილონ ოჯახის ახლო წევრის დეფინიცია:
(ა) მეუღლე, პარტნიორი, კმაყოფაზე მყოფი ბავშვი ან ნათესავი მცხოვრები საერთო ოჯახში;
(ბ) ბაბუა-ბებია, მშობელი, კმაყოფაზე არმყოფი ბავშვი, შვილიშვილი, ძმა ან და; და
(გ) შვილის მეუღლე ან პარტნიორი, სიდედრი, სიმამრი, დედამთილი, მამამთილი, სიძე, რძალი.
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა მოიცავს ანგარიშმგები ერთეულის ყველა დირექტორს ან მმართველი ორგანოს წევრებს, სადაც აღნიშნულ ორგანოს უფლებამოსილება და ვალდებულება აქვს ერთეულის აქტივობების დაგეგმვის, ხელმძღვანელობისა და კონტროლის მხრივ. ერთიანი მმართველობის დონეზე, მმართველი ორგანო შეიძლება შედგებოდეს არჩეული ან დანიშნული წარმომადგენლებისგან (მაგალითად, პრეზიდენტი ან გუბერნატორი, მინისტრები, საბჭოები და მუნიციპალიტეტის წევრები ან მათი კანდიდატები).
იქ, სადაც ერთეულზე ზედამხედველობა ხორციელდება იმ მთავრობის მმართველი ორგანოს არჩეული ან დანიშნული წარმომადგენლის მიერ, რომელსაც ერთეული მიეკუთვნება, პირი შედის უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობაში, თუ ზედამხედველობის ფუნქცია მოიცავს ერთეულების აქტივობების დაგეგმვის, ხელმძღვანელობისა და კონტროლის უფლებამოსილებას და მოვალეობას. მრავალ იურისდიქციაში ამ პიროვნების ძირითადი მრჩევლები შესაძლოა არ ფლობდნენ საკმარის სამართლებრივ ან სხვა უფლებამოსილებას, რათა დააკმაყოფილონ უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის დეფინიცია. სხვა იურისდიქციაში პირის ძირითადი მრჩევლები შესაძლოა მიჩნეულ იქნენ უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობად, რადგან მათ აქვთ განსაკუთრებული სამუშაო ურთიერთობა პირთან, რომელსაც კონტროლი აქვს ერთეულზე. ანუ, მათ აქვთ წვდომა პრივილეგიურ ინფორმაციაზე და შესაძლოა განახორციელონ კონტროლი ან მნიშვნელოვანი ზეგავლენა ერთეულზე. განსჯა მოითხოვება იმის შესაფასებლად, არის თუ არა ინდივიდი ძირითადი მრჩეველი, აკმაყოფილებს თუ არა ძირითადი მენეჯმენტის პერსონალის განმარტებას, თუ არის დაკავშირებული მხარე.
მმართველ ორგანოს მთავარ აღმასრულებელ და უფროს მმართველ ჯგუფთან ერთად, უფლებამოსილება და ვალდებულება აქვს, დაგეგმოს და გააკონტროლოს ერთეულის აქტივობები, მართოს ერთეულის რესურსები ერთეულის მიზნების მისაღწევად. ამგვარად, უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა მოიცავს ანგარიშმგები ერთეულის აღმასრულებელ დირექტორს და უფროს მმართველ ჯგუფს. ზოგიერთ იურისდიქციაში საჯარო მოხელეებს შესაძლოა არ ჰქონდეთ საკმარისი უფლებამოსილება და ვალდებულება, რათა მიჩნეულ იქნენ ანგარიშმგები ერთეულის უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელებად (როგორც ამ სტანდარტის მიერ არის განსაზღვრული). ასეთ შემთხვევებში, უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა შედგება მხოლოდ მმართველი ორგანოს იმ არჩეული წევრებისაგან, რომელთაც მართვაზე ყველაზე დიდი პასუხისმგებლობა ეკისრებათ; ხშირად ამ პირებს მინისტრთა კაბინეტს უწოდებენ.
ეკონომიკური ერთეულის უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა შესაძლოა მოიცავდეს პირებს როგორც მაკონტროლებელი ერთეულიდან, ისე სხვა ერთეულებიდან, რომლებიც კოლექტიურად აყალიბებენ ეკონომიკურ ერთეულს.
დაკავშირებული მხარეები
ყველა შესაძლო დაკავშირებულ მხარეთა ურთიერთობის განხილვისას, ყურადღება მიმართულია ურთიერთობის შინაარსსა და არა უბრალოდ სამართლებრივ ფორმაზე.
სადაც ორ ერთეულს ჰყავს უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის საერთო წევრი, აუცილებელია გათვალისწინებულ იქნეს შესაძლებლობა და შეფასდეს იმის ალბათობა, რომ ამ პიროვნებას შეუძლია ზეგავლენა მოახდინოს ორივე ერთეულის პოლიტიკაზე, ერთობლივი შეთანხმების დროს. თუმცაღა, მხოლოდ ფაქტი, რომ არსებობს უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის საერთო წევრი, აუცილებლად არ ქმნის დაკავშირებულ მხარესთან ურთიერთობას.
ამ სტანდარტის მიხედვით, დაკავშირებულ მხარედ არ არის მიჩნეული:
(ა) (i) ფინანსური რესურსების მიმწოდებლები მათი სამეწარმეო საქმიანობის ფარგლებში.
(ii) პროფკავშირები,
ერთეულთან მათი ჩვეულებრივი ურთიერთობის ფარგლებში, მხოლოდ ამ ურთიერთობიდან გამომდინარე (თუმცა მათ შეუძლიათ, შეზღუდონ ერთეულის მოქმედების თავისუფლება, ან მონაწილეობა მიიღონ გადაწყვეტილების მიღების პროცესში); და
(ბ) ერთეული, რომელთანაც ურთიერთობა აქვს მხოლოდ როგორც აგენტთან.
დაკავშირებულ მხარეთა ურთიერთობა შესაძლოა აღმოცენდეს, როდესაც პირი არის მმართველი ორგანოს წევრი ან ჩართულია ანგარიშმგები ერთეულის ფინანსურ და საოპერაციო გადაწყვეტილებაში. დაკავშირებულ მხარეთა ურთიერთობა შესაძლოა აგრეთვე აღმოცენდეს საგარეო ოპერაციული ურთიერთობების შედეგად ანგარიშმგებ ერთეულსა და დაკავშირებულ მხარეს შორის. ხშირად ამგვარი ურთიერთობები შესაძლოა შეიცავდეს ეკონომიკური დამოკიდებულების ელემენტს.
ეკონომიკური დამოკიდებულება, როდესაც ერთი ერთეული დამოკიდებულია მეორეზე, რადგან პირველი ეყრდნობა მეორეს, მისი დაფინანსების მნიშვნელოვანი ნაწილის ან მისი საქონლისა და მომსახურების გაყიდვის გამო, თავისთავად ნაკლებად სავარაუდოა, რომ დასრულდეს კონტროლით ან მნიშვნელოვანი ზეგავლენით და, შესაბამისად, საფუძველი დაუდოს დაკავშირებულ მხარესთან ურთიერთობას. როგორც ასეთი, ერთი მომხმარებელი, მიმწოდებელი, ფრენჩაიზერი, დისტრიბუტორი ან ზოგადი აგენტი, რომლის მეშვეობითაც ერთეული საქმიანობის მნიშვნელოვანი მოცულობის ოპერაციას განახორციელებს, არ იქნება დაკავშირებული მხარე, მხოლოდ ეკონომიკური დამოკიდებულების შედეგის გამო. თუმცა, ეკონომიკურმა დამოკიდებულებამ, სხვა ფაქტორებთან ერთად, შესაძლოა წარმოქმნას მნიშვნელოვანი ზეგავლენა და, შესაბამისად, დაკავშირებულ მხარესთან ურთიერთობა. საჭიროა მსჯელობა ეკონომიკური დამოკიდებულების ურთიერთობაზე ზეგავლენის შესაფასებლად. როდესაც ანგარიშვალდებული ერთეული ეკონომიკურად დამოკიდებულია სხვა ერთეულზე, ანგარიშმგებმა ერთეულმა მიზანშეწონილია, განმარტოს ამ დამოკიდებულების არსებობა.
დაკავშირებული მხარის ცნება გულისხმობს ერთეულს, რომელიც უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის, ასეთი ინდივიდის ოჯახის ახლო წევრების ან ანგარიშმგები ერთეულის ძირითადი მეწილეების (ან ეკვივალენტურს, როდესაც ერთეულს არა აქვს ფორმალური კაპიტალის სტრუქტურა) საკუთრებაშია. დაკავშირებული მხარის ცნება ასევე მოიცავს ისეთ გარემოებებს, როდესაც ერთ მხარეს შეუძლია ჰქონდეს მნიშვნელოვანი ზეგავლენა მეორე მხარეზე. საჯარო სექტორში პირს ან ერთეულს შესაძლოა ჰქონდეს ანგარიშმგებ ერთეულზე ზედამხედველობის ვალდებულება, რაც მას მნიშვნელოვან გავლენას აძლევს ერთეულის ფინანსურ და ოპერაციულ გადაწყვეტილებებზე, მაგრამ არა მათი კონტროლის უფლებამოსილებას. მოცემული სტანდარტის მიზნებისათვის, მნიშვნელოვანი ზეგავლენა გულისხმობს ერთეულებს, რომლებიც ერთობლივ კონტროლს ექვემდებარება.
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ანაზღაურება
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა იღებს იმ ანაზღაურებას, რომელიც მოპოვებულია პირის მიერ ანგარიშმგები ერთეულიდან იმ მომსახურებისათვის, რომელიც გაწეულია ანგარიშმგები ერთეულისათვის ამ ფიზიკური პირების, როგორც მმართველი ორგანოს წევრების ან თანამშრომლების მიერ. ერთეულიდან პირდაპირ ან არაპირდაპირ მიღებული სარგებელი, რომელიც უკავშირდება ნებისმიერი სტატუსით გაწეულ მომსახურებას, გარდა თანამშრომლის ან მმართველი ორგანოს წევრის სტატუსისა, არ შეესაბამება უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ანაზღაურების დეფინიციას ამ სტანდარტის მიზნებისათვის. თუმცა, 34-ე პუნქტი მოითხოვს განმარტებითი შენიშვნის გაკეთებას სხვა სარგებელთან დაკავშირებით. უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ანაზღაურება არ მოიცავს რაიმე ანაზღაურებას, რომელიც პირის მიერ მხოლოდ ანგარიშმგები ერთეულის სასარგებლოდ გაწეული დანახარჯის ასანაზღაურებლად არის გადახდილი, მაგალითად საცხოვრებელი ხარჯების ანაზღაურება, სამსახურებრივი მივლინების შემთხვევაში.
ხმის მიცემის უფლება
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა იღებს იმ ანაზღაურებას, რომელიც მოპოვებულია პირის მიერ ანგარიშმგები ერთეულიდან იმ მომსახურებისათვის, რომელიც გაწეულია ანგარიშმგები ერთეულისათვის ამ ფიზიკური პირების, როგორც მმართველი ორგანოს წევრების ან თანამშრომლების მიერ. ერთეულიდან პირდაპირ ან არაპირდაპირ მიღებული სარგებელი, რომელიც უკავშირდება ნებისმიერი სტატუსით გაწეულ მომსახურებას, გარდა თანამშრომლის ან მმართველი ორგანოს წევრის სტატუსისა, არ შეესაბამება უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ანაზღაურების დეფინიციას ამ სტანდარტის მიზნებისათვის. თუმცა, 34-ე პუნქტი მოითხოვს განმარტებითი შენიშვნის გაკეთებას სხვა სარგებელთან დაკავშირებით. უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ანაზღაურება არ მოიცავს რაიმე ანაზღაურებას, რომელიც პირის მიერ მხოლოდ ანგარიშვალდებული ერთეულის სასარგებლოდ გაწეული დანახარჯის ასანაზღაურებლად არის გადახდილი, მაგალითად საცხოვრებელი ხარჯების ანაზღაურება, სამსახურებრივი მივლინების შემთხვევაში.
დაკავშირებულ მხარეთა საკითხი
დაკავშირებულ მხარეთა ურთიერთობები არსებობს მთელი საჯარო სექტორის ფარგლებში, ვინაიდან:
(ა) ადმინისტრაციული ერთეულები ექვემდებარება აღმასრულებელი ხელისუფლების და, უმთავრესად, პარლამენტის ან იმ მსგავსი ორგანოს ხელმძღვანელობას, რომელიც არჩეული ან დანიშნული თანამდებობის პირებისაგან შედგება და ერთობლივად ფუნქციონირებს მთავრობის პოლიტიკის გასატარებლად;
(ბ) სამთავრობო დეპარტამენტები და უწყებები ხშირად აქტიურობენ თავიანთი მოვალეობების სხვადასხვა კომპონენტების შესასრულებლად და მიზნების მისაღწევად, სხვადასხვა კონტროლირებული ერთეულებისა და იმ ერთეულების მეშვეობით, რომლებზეც მათ მნიშვნელოვანი ზეგავლენა გააჩნიათ; და
(გ) მინისტრებს ან მთავრობის სხვა არჩეულ ან დანიშნულ წევრებს და უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ჯგუფის წევრებს შეუძლიათ მნიშვნელოვანი ზეგავლენა იქონიონ დეპარტამენტის ან უწყების საქმიანობაზე.
ანგარიშგების მიზნებისათვის, აუცილებელია განმარტებითი შენიშვნების გაკეთება, დაკავშირებული მხარის გარკვეული ურთიერთობებისა და დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციებსა და ურთიერთობების შესახებ, რომლებიც ეხება ამ ოპერაციებს. ეს განმარტებები მომხმარებლებს საშუალებას აძლევს უკეთესად გაიგონ ანგარიშმგები ერთეულის ფინანსური ანგარიშგება, რადგან:
(ა) დაკავშირებულ მხარეთა ურთიერთობებს შესაძლოა გავლენა ჰქონდეს იმ მეთოდზე, რომლითაც ერთეული ოპერირებს სხვა ერთეულებთან ერთად ინდივიდუალური მიზნების მისაღწევად და მეთოდზე, რომლითაც თანამშრომლობს სხვა ერთეულთან საერთო ან კოლექტიური მიზნების მისაღწევად;
(ბ) დაკავშირებულ მხარეთა ურთიერთობებმა შესაძლოა ერთეული დააყენოს რისკის წინაშე ან წარმოქმნას შესაძლებლობები, რომლებსაც ადგილი არ ექნებოდა ურთიერთობების არარსებობის დროს, და
(გ) დაკავშირებულმა მხარეებმა შესაძლოა განახორციელონ ოპერაციები, რომელშიც არადაკავშირებული მხარე არ შევიდოდა ან დაეთანხმონ ოპერაციებს პირობებითა და გარემოებებით, რომლებიც განსხვავდება იმ პირობებისა და გარემოებებისაგან, რომლებიც არადაკავშირებული მხარისათვის იქნებოდა ხელმისაწვდომი. აღნიშნული ხშირად თავს იჩენს სამთავრობო დეპარტამენტებსა და უწყებებში, სადაც საქონელი და მომსახურება დეპარტამენტებს შორის გადაიცემა ნაკლები ფასით, ვიდრე მისი თვითღირებულებაა, როგორც ჩვეულებრივი ოპერაციის ნაწილი, რომელიც შეესაბამება ანგარიშმგები ერთეულისა და მთავრობის მიზნების მიღწევას. მთავრობა და საჯარო სექტორის ინდივიდუალური ერთეულები მოსალოდნელია, რომ რესურსებს რაციონალურად, ეფექტურად და განსაზღვრული წესით გამოიყენებენ და საჯარო ფულად თანხებთან დაკავშირებულ საკითხებს გადაწყვეტენ მაქსიმალურად სანდოდ. დაკავშირებული მხარის ურთიერთობების არსებობა ნიშნავს, რომ ერთ მხარეს შეუძლია გააკონტროლოს ან მნიშვნელოვანი გავლენა იქონიოს მეორე მხარის აქტივობებზე. აღნიშნული შესაძლებლობას იძლევა, რომ ოპერაციები განხორციელდეს იმ საფუძველზე, რომელიც ერთ მხარეს მიანიჭებს არასათანადო უპირატესობას, მეორე მხარესთან შედარებით.
დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციების განმარტებითი შენიშვნები, მომხმარებლებს ოპერაციების პირობებსა და ტიპებზე საშუალებას აძლევს, შეფასდეს ოპერაციების ზეგავლენა ფინანსურ მდგომარეობასა და ერთეულის საქმიანობის შედეგებზე და ასევე მისი უნარი, მიაწოდოს შეთანხმებული მომსახურება. ეს განმარტებითი შენიშვნები აგრეთვე უზრუნველყოფს, რომ ერთეული გამჭირვალედ იმოქმედებს თავისი შეთანხმებების დაცვისთვის, დაკავშირებულ მხარესთან მიმართებით.
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ანაზღაურება
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობას ერთეულში საპასუხისმგებლო თანამდებობები უკავია. ისინი პასუხისმგებელნი არიან ერთეულის სტრატეგიულ მიმართულებასა და საოპერაციო მმართველობაზე და აღჭურვილნი არიან მნიშვნელოვანი უფლებამოსილებით. მათი ხელფასები ხშირად განსაზღვრულია კანონით ან დამოუკიდებელი კომისიის ან ანგარიშმგები ერთეულისაგან დამოუკიდებელი სხვა ორგანოს მიერ. მიუხედავად ამისა, მათი მოვალეობები შესაძლოა მათ უფლებას აძლევდეს, რომ ზეგავლენა მოახდინონ იმ სარგებელზე, რომელსაც ისინი ან მათი დაკავშირებული მხარე იღებს. წინამდებარე სტანდარტი მოითხოვს გარკვეულ განმარტებით შენიშვნებს, რომელიც უნდა გაკეთდეს: (ა) საანგარიშო პერიოდში უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობისა და მათი ოჯახის ახლო წევრების ანაზღაურების, (ბ) მათთვის გაცემული სესხებისა, და (გ) მათ მიერ მიღებული საზღაურის შესახებ, რომელიც გაცემულია იმ მომსახურებისთვის, რომელსაც ისინი უზრუნველყოფდნენ ერთეულისათვის სხვა რანგში, ვიდრე მმართველი ორგანოს წევრები ან თანამშრომლები. განმარტებითი შენიშვნები, რომლებსაც მოითხოვს ეს სტანდარტი, უზრუნველყოფს იმას, რომ გამჭვირვალობის მისაღები მინიმალური დონეები იქნეს გამოყენებული, უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობისა და მათი ოჯახის ახლო წევრების ანაზღაურების კუთხით.
არსებითობა
სსბასს 1 მოითხოვს ცალკე განმარტებით შენიშვნებს არსებითი საკითხებისთვის. საგნის არსებითობა განსაზღვრულია მისი ბუნების ან ზომის მიხედვით. როდესაც ხდება დაკავშირებული მხარის ოპერაციების არსებითობის შეფასება, ანგარიშმგებ ერთეულსა და დაკავშირებულ მხარეს შორის ურთიერთობისა და ოპერაციების ბუნება შესაძლოა ნიშნავდეს, რომ ოპერაცია არსებითია, მისი ზომის მიუხედავად.
განმარტებითი შენიშვნები
მრავალ ქვეყანაში კანონები და სხვა ოფიციალური ფინანსური ანგარიშგების წესები მოითხოვს, რომ კერძო სექტორის ერთეულებისა და სახელმწიფო კომერციული საწარმოების ფინანსური ანგარიშგება განმარტავდეს ინფორმაციას დაკავშირებულ მხარეთა გარკვეულ კატეგორიებსა და დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციებზე. კერძოდ კი ყურადღება გამახვილებულია ერთეულის ოპერაციებზე მის დირექტორებთან ან მმართველი ორგანოს წევრებთან და უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობასთან, განსაკუთრებით კი მათ ანაზღაურებასა და სესხებზე. ეს ხდება: (ა) დირექტორთა, მმართველი ორგანოს წევრებისა და უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის საკურატორო პასუხისმგებლობების გამო და (ბ) ვინაიდან მათ აქვთ ფართო აღმასრულებელი უფლებამოსილება ერთეულის რესურსებზე. ზოგიერთ ქვეყანაში, მსგავსი მოთხოვნები შესულია კანონებსა და რეგულაციებში, რომელიც გამოიყენება საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის.
ზოგიერთი სსბასს ასევე მოითხოვს დაკავშირებულ მხარეებთან. გარიგების გამჟღავნებას. მაგალითად, სსბასს 1 მოითხოვს მაკონტროლებელი ერთეულების, ამავე მაკონტროლებელი ერთეულების სხვა კონტროლირებული ერთეულების, მეკავშირე ერთეულების და სხვა დაკავშირებული მხარეების მიერ გადასახდელი და მისაღები თანხების გამჟღავნებას. სსბასს 38, განმარტებითი შენიშვნები სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ, მოითხოვს, რომ ერთეულმა გაამჟღავნოს ინფორმაცია, რომელიც საშუალებას მისცემს მისი კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს, გაერკვნენ ეკონომიკური ერთეულის შემადგენლობაში და ანგარიშვალდებული ერთეულისთვის თითოეული მნიშვნელოვანი ერთობლივი შეთანხმებისა და მეკავშირე ერთეულის შესახებ ინფორმაციაში.
კონტროლის განმარტებითი შენიშვნები
დაკავშირებულ მხარეთა ურთიერთობები, როდესაც სახეზეა კონტროლი, განმარტებული უნდა იყოს იმის მიუხედავად, ჰქონდა თუ არა ადგილი დაკავშირებულ მხარეთა შორის ოპერაციებს.
ფინანსური ანგარიშგების მკითხველისთვის დაკავშირებული მხარის ურთიერთობების შედეგების შესახებ ხედვის ფორმირებისათვის მიზანშეწონილია განმარტებების გაკეთება დაკავშირებული მხარის ურთიერთობებზე, როდესაც არსებობს კონტროლი, მიუხედავად იმისა, სახეზეა თუ არა ოპერაციები დაკავშირებულ მხარეთა შორის. ეს შესაძლოა გულისხმობდეს განმარტებების გაკეთებას ნებისმიერი კონტროლირებული ერთეულის დასახელების, უშუალო მაკონტროლებელი ერთეულისა და საბოლოო მაკონტროლებელი ერთეულის დასახელების შესახებ, თუ ასეთი არსებობს.
განმარტებითი შენიშვნები დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციების შესახებ
დაკავშირებულ მხარეთა შორის ოპერაციების კუთხით, გარდა იმ ოპერაციებისა, რომლებიც თავს იჩენს ნორმალურ მიმწოდებელს ან კლიენტს/მიმღებს შორის ურთიერთობებში იმ ვადით და პირობებით, რომელიც არ არის მეტად ან ნაკლებად ხელსაყრელი, ვიდრე პირობები, რომლებსაც ერთეული მოსალოდნელია რომ დაამტკიცებდა ფიზიკურ პირთან ან ერთეულთან ურთიერთობისას „გაშლილი ხელის მანძილის“ პრინციპით იმავე პირობებში, ანგარიშმგებმა ერთეულმა უნდა განმარტოს:
(ა) დაკავშირებულ მხარეთა ურთიერთობების ბუნება;
(ბ) ოპერაციების სახეები, რომელსაც ადგილი ჰქონდა; და
(გ) ოპერაციების ელემენტები, რომლებიც საჭიროა ამ ოპერაციების დანიშნულების დაზუსტების მიზნით და საკმარისია, რათა ფინანსურმა ანგარიშგებამ უზრუნველყოს შესაბამისი და სარწმუნო ინფორმაცია გადაწყვეტილების მიღებისა და ანგარიშგების პროცესისათვის.
ქვემოთ მოყვანილია იმ სიტუაციების მაგალითები, როდესაც დაკავშირებული მხარეების ოპერაციებს შესაძლოა მოჰყვეს ანგარიშმგები ერთეულის განმარტებითი შენიშვნები:
(ა) მომსახურების მიღება ან გაწევა;
(ბ) საქონლის შესყიდვები ან მისი გადაცემა/გაყიდვა (დასრულებული ან დაუსრულებელი);
(გ) აქტივებისა და სხვა აქტივების შესყიდვები ან მისი გადაცემა/ გაყიდვა;;
(დ) საკორესპონდენტო ურთიერთობების დამყარება;
(ე) ლიზინგური გარიგებები;
(ვ) კვლევებისა და გამოგონებების გადაცემა;
(ზ) სალიცენზიო გარიგებები;
(თ) ფინანსები (მათ შორის, სესხები, კაპიტალური დაბანდებები, გრანტები ფულადი ან ნატურალური ფორმით და სხვა ფინანსური მხარდაჭერა, მათ შორის დანახარჯების გადანაწილების გარიგებები); და
(ი) გარანტია და თავდებობა.
საჯარო სექტორის ერთეულები ერთმანეთთან ფართო მასშტაბის ოპერაციებს ყოველდღიურად ახორციელებენ. ეს ოპერაციები შესაძლოა ხორციელდებოდეს თვითღირებულებით, თვითღირებულებაზე უფრო ნაკლები საფასურით ან უფასოდ. მაგალითად, ადმინისტრაციული მომსახურების სამთავრობო დეპარტამენტმა შესაძლოა ოფისის გადაცემა უფასოდ უზრუნველყოს სხვა დეპარტამენტებისათვის ან საჯარო სექტორის ერთეულმა შესაძლოა იმოქმედოს, როგორც შემსყიდველმა აგენტმა საჯარო სექტორის სხვა ერთეულებისათვის. ზოგიერთ სამთავრობო მოდელში შესაძლოა არსებობდეს მომსახურების მიწოდების მთლიანი თანხის ანაზღაურების შესაძლებლობა. სამთავრობო ორგანოები დაკავშირებული მხარეებია იმიტომ, რომ ისინი საერთო კონტროლის ობიექტები არიან და ეს ოპერაციები ხვდება დაკავშირებულ მხარეთა ცნებაში. თუმცა, ამ ორგანოებს შორის ოპერაციების შესახებ ინფორმაციის განმარტება არ არის მოთხოვნილი, როდესაც ოპერაციები: (ა) ერთეულებს შორის ნორმალურ საოპერაციო ურთიერთობებს ასახავს, (ბ) განხორციელებულია იმ ვადებისა და პირობების მიხედვით, რომლებიც ჩვეულებრივია ამგვარი ოპერაციებისათვის ამ პირობებში. დაკავშირებულ მხარეთა ამ ოპერაციებზე 27-ე პუნქტის განმარტებითი შენიშვნების მოთხოვნების გაუვრცელებლობა ნიშნავს, რომ საჯარო სექტორის ერთეულები ოპერირებენ ერთობლივად საერთო მიზნების მისაღწევად და წარმოადგენს იმის აღიარებას, რომ შესაძლოა სხვადასხვა ქვეყნებში განსხვავებული მექანიზმები იქნეს შემოღებული საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ მომსახურების გაწევისათვის. მოცემული სტანდარტი მოითხოვს დაკავშირებული მხარის ოპერაციების განმარტებით შენიშვნებს მხოლოდ მაშინ, როდესაც ეს ოპერაციები არ შეესაბამება ამ ქვეყანაში დადგენილ საოპერაციო პარამეტრებს.
ინფორმაცია დაკავშირებული მხარის ოპერაციებზე, რომელიც მომავალში საჭიროებს განმარტებას ზოგადი მიზნით წარმოებული ფინანსური ანგარიშგების მიზნების მისაღწევად, ჩვეულებრივ, შეიცავს:
(ა) იმ დაკავშირებულ მხარესთან ურთიერთობების ბუნების აღწერას, რომელიც ჩართული იყო ამგვარ ოპერაციებში, მაგალითად, თუ ასეთ ურთიერთობას ადგილი ჰქონდა ერთ-ერთ მაკონტროლებელ ერთეულთან, კონტროლირებულ ერთეულთან, საერთო კონტროლის ქვეშ მყოფ ერთეულთან, ან უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობასთან;
(ბ) ყველა ფართო კლასის ოპერაციის შიგნით დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციების აღწერას და კლასების მოცულობის მითითებას, ან სპეციფიკური მონეტარული თანხის სახით ან ამ კლასის ოპერაციების და /ან ბალანსის პროპორციის სახით;
(გ) დაკავშირებულ მხარესთან ოპერაციების ზოგადი ვადებისა და პირობების მოკლე აღწერას, მათ შორის, განმარტებას, რამდენად განსხვავდება ეს ვადები და პირობები იმ ვადებისა და პირობებისაგან, რომლებიც ჩვეულებრივ დამახასიათებელია მსგავსი ოპერაციებისათვის არადაკავშირებულ მხარეებთან; და
(დ) გადაუხდელ ვალდებულებების თანხებს ან შესაბამის პროპორციებს.
წინამდებარე სტანდარტის 34-ე პუნქტი მოითხოვს დამატებითი განმარტებითი შენიშვნების გაკეთებას გარკვეულ ოპერაციებზე ერთეულსა და უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობას და/ან უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ოჯახის ახლო წევრებს შორის.
მსგავსი ბუნების პუნქტები შესაძლოა განმარტებული იყოს აგრეგირებული სახით, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც განცალკევებული განმარტებითი შენიშვნები აუცილებელია, რათა უზრუნველყოფილ იქნეს შესაბამისი და სანდო ინფორმაციის მიწოდება გადაწყვეტილების მიღებისა და ანგარიშვალდებულების მიზნებისთვის.
კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებებში განმარტებითი შენიშვნები არ არის საჭირო ერთეულის წევრებს შორის დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციებზე, რადგან კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგებები შეიცავს ინფორმაციას მაკონტროლებელ ერთეულსა და კონტროლირებულ ერთეულზე, როგორც ცალკე ანგარიშმგებ ერთეულზე. დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციები, რომელიც შესრულდა ერთეულებს შორის ეკონომიკური ერთეულის ფარგლებში, გამოირიცხება კონსოლიდაციის დროს სსბასს 6-ის შესაბამისად. კაპიტალიზაციის მეთოდით აღრიცხული ოპერაციები მეკავშირე ერთეულებთან არ არის გამორიცხული და, შესაბამისად, მოითხოვს ცალკე ასახვას, დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციების შესახებ განმარტების სახით.
განმარტებითი შენიშვნები —უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა
ერთეულმა უნდა განმარტოს:
(ა) უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობისა და ზოგიერთი ფიზიკური პირის მთლიანი ანაზღაურება, რომელსაც ისინი იღებენ ამ კატეგორიის ფარგლებში და რომელიც განსაზღვრულია, სრული სამუშაო დროის ეკვივალენტის საფუძველზე. ცალკე უნდა იყოს ნაჩვენები უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ძირითადი კლასები, მათ შორის, თითოეული კლასის აღწერა;
(ბ) საანგარიშო პერიოდში ანგარიშმგები ერთეულის მიერ უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობისა და მათი ოჯახის ახლო წევრებისათვის გაცემული ყველა სხვა ანაზღაურებისა და კომპენსაციის სრული თანხა. განცალკევებით უნდა იქნეს ნაჩვენები მთლიანი თანხები, რომელიც გაიცა:
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობაზე;
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ოჯახის ახლო წევრებზე; და
(გ) იმ სესხებთან დაკავშირებით, რომლებიც არ არის ფართოდ ხელმისაწვდომი იმ პირებისათვის, რომლებიც არ წარმოადგენენ უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობას და სესხებზე, რომელთა ხელმისაწვდომობა არ არის ფართოდ ცნობილი საზოგადოების წევრებისათვის, უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის თითოეული ინდივიდუალური წევრისა და უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ოჯახის ახლო წევრისათვის:
შესაბამისი პერიოდის განმავლობაში გაცემული სესხების ოდენობა, ასევე სესხის ვადები და პირობები;
შესაბამისი პერიოდის განმავლობაში გადახდილი სესხების ოდენობა;
ყველა გაცემული სესხისა და მოთხოვნის საბოლოო თანხა და
თუ პირი არ არის ერთეულის დირექტორი, მმართველი ორგანოს ან მთავარი მმართველი ჯგუფის წევრი, პირის ურთიერთობები ამგვარ ორგანოსთან ან ჯგუფთან.
წინამდებარე სტანდარტის 37-ე პუნქტი მოითხოვს განმარტებით შენიშვნებს, დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციების შესახებ, რომლებსაც ადგილი ჰქონდა სხვა საფუძველზე, გარდა „გაშლილი ხელის მანძილის“ პრინციპისა, რომლებიც გამოქვეყნებულია ერთეულის მიერ და თავსებადია ერთეულის საქმიანობის პირობებთან. წინამდებარე სტანდარტი ასევე მოითხოვს განმარტებით შენიშვნებს გარკვეულ ოპერაციებზე 34-ე პუნქტში განსაზღვრული უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობასთან, მიუხედავად იმისა, ჰქონდა თუ არა ამ ოპერაციებს ადგილი „გაშლილი ხელის მანძილის“ საფუძველზე, ერთეულის საქმიანობის პირობების შესაბამისად.
პიროვნებები, რომლებიც შედიან უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის შემადგენლობაში, შესაძლოა დაქირავებულნი იყვნენ სრულ ან ნახევარ შტატზე. პირების რაოდენობა, რომლებიც განმარტებულია 34-ე პუნქტის თანახმად, როგორც ანაზღაურების მიმღები, საჭიროებს შეფასებას სრული შტატის ეკვივალენტის საფუძველზე. ერთეულებმა უნდა მოახდინონ ცალკეული განმარტებითი შენიშვნების გაკეთება უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ძირითად კლასებზე, რომლებიც მათ ჰყავთ. მაგალითად, როდესაც ერთეულს ჰყავს მმართველი ორგანო, რომელიც დამოუკიდებელია მისი უფროსი მმართველი ჯგუფისაგან, განმარტებითი შენიშვნები ამ ორი ჯგუფის ანაზღაურებაზე ცალ-ცალკე უნდა იქნეს გაკეთებული. თუ ფიზიკური პირი არის როგორც მმართველი ორგანოს, ისე უფროსი მმართველი ჯგუფის წევრი, ამ სტანდარტის მიზნებისთვის აღნიშნული პირი შევა ჩამოთვლილთაგან მხოლოდ ერთ ჯგუფში. უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის კატეგორიები, რომლებიც განსაზღვრულია უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ცნებით, წარმოადგენს სახელმძღვანელო პრინციპებს უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის კლასების იდენტიფიცირებისათვის.
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ანაზღაურება შესაძლოა მოიცავდეს პირდაპირი და არაპირდაპირი სარგებლის სხვადასხვა ნაირსახეობას. თუ შესაძლებელია აღნიშნული სარგებლის თანხის განსაზღვრა, ეს თანხა შესული იქნება აგრეგირებული ანაზღაურების განმარტებაში. თუ აღნიშნული სარგებლის თანხის განსაზღვრა შეუძლებელია, ანგარიშვალდებული ერთეულის ან ერთეულებისთვის გაკეთდება საუკეთესო სავარაუდო ხარჯთაღრიცხვა და იგი შევა განმარტებულ აგრეგირებულ ანაზღაურებაში.
თანამშრომლის სარგებლის შეფასების მოთხოვნები მოცემულია სსბასს 25-ში, თანამშრომელთა სარგებელი. როდესაც არაფულადი ანაზღაურება, რომელიც შესაძლებელია საიმედოდ გაიზომოს, შესულია აღნიშნული პერიოდისათვის განმარტებული უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ანაზღაურების აგრეგირებულ თანხაში, განმარტება ასევე უნდა გაკეთდეს არაფულადი ანაზღაურების შეფასების ფინანსური ანგარიშგების შენიშვნებში.
აღნიშნული სტანდარტი მოითხოვს უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობისთვის და მათი ოჯახის ახლო წევრებისთვის გაცემული სესხების შესახებ გარკვეული ინფორმაციის განმარტებით შენიშვნებს სესხის ვადებსა და პირობებზე, როდესაც აღნიშნული სესხი:
(ა) არ არის ფართოდ ხელმისაწვდომი იმ პიროვნებებისთვის, რომლებიც არ შედიან უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობაში; და
(ბ) შესაძლოა ფართოდ ხელმისაწვდომი იყოს უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ფარგლებს გარეთ, მაგრამ რომელთა არსებობა საზოგადოებისათვის ფართო მასშტაბით არ არის ცნობილი.
ამ ინფორმაციის განმარტებითი შენიშვნები მოთხოვნილია საანგარიშგებო მიზნებისათვის. შეფასების გამოყენება შესაძლოა აუცილებელი იყოს მაშინ, როდესაც ხდება იმის განსაზღვრა, თუ რომელი სესხის შესახებ უნდა იქნეს წარმოდგენილი განმარტება, რათა დააკმაყოფილოს ამ სტანდარტის მოთხოვნები. ეს შეფასება გამოყენებულ უნდა იქნეს, მას შემდეგ, რაც მოხდება შესაბამისი ფაქტების განხილვა და იმ მეთოდით, რომელიც ფინანსური ანგარიშგების მიზნების მისაღწევად არის შესაბამისი.
აღნიშნული სტანდარტის 34(ა) პუნქტი მოითხოვს უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის აგრეგირებული ანაზღაურების განმარტებით შენიშვნებს. უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობაში შედიან მმართველი ორგანოს დირექტორები ან მმართველი ორგანოს წევრები და უფროსი მმართველი ჯგუფის წევრები. ერთეულის დირექტორებმა ან მმართველი ორგანოს წევრებმა შესაძლოა ერთეულიდან ასევე მიიღონ ანაზღაურება ან კომპენსაცია იმ მომსახურებისათვის, რომელიც მათ გასწიეს სხვა სტატუსით, გარდა: (ა) როგორც ერთეულის დირექტორმა და მმართველი ორგანოს წევრმა ან (ბ) როგორც ერთეულის თანამშრომელმა. წინამდებარე სტანდარტის 34 (ბ) (i) პარაგრაფი მოითხოვს ამ სხვა ანაზღაურებისა და კომპენსაციის მთლიანი თანხის განმარტებით შენიშვნებს.
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ოჯახის ახლო უახლოეს წევრებს სავარაუდოდ, შეუძლიათ გავლენის მოხდენა უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელ პირზე, ან შეიძლება თავად მოექცნენ ამ პიროვნების გავლენის ქვეშ ერთეულთან ოპერაციების წარმოებისას. წინამდებარე სტანდარტის 34 (ბ) პუნქტი მოითხოვს უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ოჯახის ახლო წევრებისთვის პერიოდის განმავლობაში გადახდილი ანაზღაურების და კომპენსაციის მთლიანი თანხის გამჟღავნებას განმარტებით შენიშვნებში.
ძალაში შესვლის თარიღი
ერთეულმა წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებებისთვის, რომლებიც მოიცავს 2004 წლის 1 იანვრიდან დაწყებულ და მის შემდგომ საანგარიშო პერიოდებს. ნებადართულია სტანდარტის გამოყენება უფრო ადრინდელი ანგარიშგებებისათვის. თუ ერთეული სტანდარტს იყენებს 2004 წლის 1 იანვრამდე, მან უნდა განმარტოს ეს ფაქტი.
42ა. 43-ე პუნქტი შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
42ბ. მე-4, მე-15, 24-ე და 33-ე პუნქტები შეცვლილია სსბასს 35-ის, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, სსბასს 37-ის, ერთობლივი შეთანხმებები და სსბასს 38-ის, განმარტებითი შენიშვნები სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად, ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები, როდესაც იგი გამოიყენებს სსბასს 35-ს, სსბასს 37-ს და სსბასს 38-ს.
42გ. 27-ე და 32-ე პუნქტები შეიცვალა 2015 წლის სსბასს-ების გაუმჯობესების 2016 წლის აპრილში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
42დ. მე-2 და მე-3 პუნქტები ამოღებულია 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
42ე. 38 პუნქტი შესწორდა 2016 წლის ივლისში სსბასს 39-ის, დაქირავებულთა სარგებელი, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 39.
როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 20-ის შემადგენელი ნაწილი.
სსბასს 20–ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს.1 სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
მითითებები დანერგვაზე
წინამდებარე მითითებები თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 20-ის ნაწილი.
განმარტებითი შენიშვნები - მთავრობა X
X მთავრობის ფინანსურ ანგარიშგებაში განმარტებულია შემდეგი ინფორმაცია.
კონტროლირებული ერთეული (25-ე პუნქტი)
მთავრობა აკონტროლებს შემდეგ ანგარიშმგებ ერთეულებს:
მთავრობის დეპარტამენტებს, სამინისტროებსა და სააგენტოებს: განათლების სამინისტროს, ჯანდაცვის სამინისტროს, შინაგან საქმეთა სამინისტროს, ფოსტას, მშენებლობის სამინისტროს, თავდაცვის სამინისტროს, იუსტიციის სამინისტროს, ხაზინას და ფინანსთა სამინისტროს, X სამინისტროს, XYZ დეპარტამენტს (ახდენს ყველა დეპარტამენტისა და სააგენტოს იდენტიფიცირებას).
სახელმწიფო კომერციული საწარმოები: სახელმწიფო ენერგოკომპანია, სახელმწიფო სატელეკომუნიკაციო სააგენტო (ჩამოთვალეთ ყველა სახელმწიფო კომერციული საწარმო).
(შენიშვნა: სსბასს 6 - კონსოლიდირებული და ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგებები - მოითხოვს, რომ გარკვეული განმარტებითი შენიშვნები გაკეთებული იყოს მნიშვნელოვან კონტროლირებულ ერთეულებზე.)
დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციები (27-ე პუნქტი)
მთავრობის წევრი სახელმწიფოს დედაქალაქში უზრუნველყოფილი იყო სახლით, უფასოდ. მინისტრისათვის აღნიშნული სახლის მსგავსი სახლები, წლის განმავლობაში დაახლოებით Z ფასად ქირავდება. საცხოვრებლის უზრუნველყოფა არ არის მინისტრის ანაზღაურების პაკეტის ნაწილი და მთავრობა, ზოგადად, მინისტრებისათვის არ უზრუნველყოფს უფასო საცხოვრებელს. თუმცა, ამ შემთხვევაში, საჭირო იყო, მომხდარიყო მინისტრის დედაქალაქში საცხოვრებლით უზრუნველყოფა.
მთავრობის სხვა წევრის მეუღლე უზრუნველყოფილი იყო სატრანსპორტო საშუალებით, უფასოდ. მსგავსი ტიპის მანქანების ქირა წელიწადში ჩვეულებრივ K ერთეულია. მთავრობა, ზოგადად, არ ახდენს მინისტრთა მეუღლეების უზრუნველყოფას უფასო სატრანსპორტო საშუალებით.
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა (34 -ე პუნქტი)
ანაზღაურება (პუნქტი 34-ე (ა))
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა (როგორც სსბასს 20-შია განსაზღვრული, დაკავშირებულ მხარეთა განმარტებითი შენიშვნები) არის მთავრობის წევრები, რომლებიც ერთობლივად შეადგენენ X მთავრობის მმართველ ორგანოს. ქვემოთ წარმოდგენილია მთავრობის წევრებისა და იმ პირების განსაზღვრული რაოდენობის აგრეგირებული ანაზღაურება, რომლებიც X მთავრობისაგან იღებენ ანაზღაურებას, სრული განაკვეთის ეკვივალენტის საფუძველზე.
აგრეგირებული ანაზღაურება X მილიონი
პირების რაოდენობა Yპირი.
სესხები, რომლებიც არ არის ფართოდ ხელმისაწვდომი (და/ან ფართო მასშტაბით ცნობილი) იმ პიროვნებებისთვის, რომლებიც უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობაში არ შედიან (34 (გ) პუნქტი).
ამგვარი სესხების მიღებული და დაფარული თანხები პერიოდის განმავლობაში და ნაშთი პერიოდის ბოლოსთვის ქვემოთ არის გამოკვეთილი:
ფიზიკური პირი მიღებული დაფარული ნაშთი
მისი აღმატებულება ABC J K L
ბატონი VSL M N P
მისი აღმატებულება D Q R Z
მისი აღმატებულება E S T U
ვადები და პირობები
მისი აღმატებულება ABC, ტრანსპორტის მინისტრი, რომელმაც მიიღო სესხი X % -ით წელიწადში, რომელიც არის საბაზრო განაკვეთზე Y %-ით ნაკლები. სესხის ვადა Z წელია.
ბატონი VSL, ჯანდაცვის მინისტრის მეუღლე, რომელმაც მიიღო მთავრობის სესხი. სესხი არის N წლისათვის წელიწადში X % -ით, ამჟამინდელი მთავრობის სესხის განაკვეთით.
მინისტრთა კაბინეტის ხელფასის პაკეტები მისი აღმატებულება D და E-ს ნებას აძლევს, აიღონ მთავრობის სესხი A წლით და წელიწადში Y%-ით, რათა შეისყიდონ მანქანა.
სხვა ანაზღაურებები და კომპენსაცია უზრუნველყოფილი უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობისთვის და მათი ოჯახის ახლო წევრებისთვის (34(ბ) პუნქტი).
საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში, მთავრობის წევრებისთვის მათ მიერ ცალკეული სამთავრობო უწყებებისათვის გაწეული საკონსულტაციო მომსახურებისთვის მთლიანი კომპენსაციის სახით გადახდილი იყო X თანხა.
საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში, მთავრობამ უზრუნველყო უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ოჯახის ახლო წევრებისათვის მთლიანი ანაზღაურებისა და კომპენსაციის სახით Y თანხა. აღნიშნული თანხა შედგება მთავრობის იმ თანამშრომელთა ანაზღაურებისაგან, რომლებიც მთავრობის წევრების ოჯახის ახლო წევრები არიან.
განმარტებითი შენიშვნები - სამთავრობო უწყება XYZ
აღნიშნული განმარტებითი შენიშვნები გაკეთებულია იმ სამთავრობო უწყება XYZ-ის ფინანსურ ანგარიშგებებში, რომელიც დამოუკიდებელი ანგარიშმგები ერთეულია.
კონტროლირებული ერთეულები (25-ე პუნქტი)
უწყება კონტროლდება X სამინისტროს მიერ. X სამინისტრო კონტროლდება X მთავრობის მიერ.
უწყება აკონტროლებს ადმინისტრაციული მომსახურების განყოფილებას, რომელიც წარმოადგენს სახელმწიფო კომერციულ საწარმოს (სკს).
(შენიშვნა: სსბასს 6 - კონსოლიდირებული და ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება - მოითხოვს, რომ გარკვეული განმარტებითი შენიშვნები გაკეთებული იყოს მნიშვნელოვან კონტროლირებულ ერთეულებზე.
დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციები (27-ე პუნქტი).
უწყებამ მინისტრი უზრუნველყო სახლით, უფასოდ. მსგავსი სახლებისათვის ქირა დაახლოებით Z ვალუტის ერთეულია წელიწადში. სახლი არ არის მინისტრის ანაზღაურების პაკეტის შემადგენელი ნაწილი, ხოლო რეგლამენტით სამთავრობო უწყებები არ უზრუნველყოფს მინისტრს საცხოვრებლით. თუმცაღა, X მთავრობამ გადაწყვიტა, რომ ამ ვითარებაში მინისტრი სახლით უნდა იყოს უზრუნველყოფილი.
უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა (34-ე პუნქტი)
ანაზღაურება (პუნქტი 34(ა))
XYZ სააგენტოს უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა (როგორც სსბასს 20-შია განსაზღვრული - დაკავშირებულ მხარეთა განმარტებითი შენიშვნები) არის მინისტრი, მმართველი ორგანოს წევრები, უფროსი მმართველი ჯგუფის წევრები. მმართველი ორგანო შედგება X მთავრობის მიერ დანიშნული წევრებისაგან, აღმასრულებელი დირექტორი და ფინანსური დირექტორი ესწრებიან მმართველი ორგანოს შეხვედრებს, მაგრამ არ არიან მმართველი ორგანოს წევრები. მინისტრის ანაზღაურება არ ხდება XYZ სააგენტოს მიერ. მმართველი ორგანოს აგრეგირებული ანაზღაურება და წევრების რაოდენობა, რომელიც განსაზღვრულია სრული შტატის ეკვივალენტის საფუძვლებზე და რომლებიც იღებენ ანაზღაურებას ამ კატეგორიის ფარგლებში, ქვემოთ არის მოყვანილი:
აგრეგირებული ანაზღაურება AX მილიონი;
პირების რაოდენობა AY პირი.
უფროსი მმართველი ჯგუფი შედგება სააგენტოს აღმასრულებელი დირექტორისაგან, ფინანსური დირექტორისა და განყოფილების AZ ხელმძღვანელებისგან. უფროსი მმართველი ჯგუფისა და მენეჯერების რაოდენობა, რომელიც განსაზღვრულია სრული შტატის ეკვივალენტის საფუძველზე და ამ კატეგორიის ფარგლებში იღებენ ანაზღაურებას:
აგრეგირებული ანაზღაურება AP მილიონი;
პირების რაოდენობა AQ პირი.
ორი განყოფილების ხელმძღვანელი მივლენილია X დეპარტამენტიდან და იღებენ ანაზღაურებას X დეპარტამენტიდან.
სესხები, რომელიც არ არის ფართოდ ხელმისაწვდომი (და/ან ფართო მასშტაბით არ არის ცნობილი) იმ პიროვნებებისთვის, რომლებიც უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობას არ მიეკუთვნებიან (34-ე (გ) პუნქტი).
მიღებული და დაფარული თანხები აღნიშნული პერიოდისათვის და ნასთი პერიოდის ბოლოსათვის არის:
ფიზიკური პირი მიღებული დაფარული ნაშთი
მინისტრი J K L
ბატონი G M N P
ქალბატონი H Q R Z
ვადები და პირობები
მინისტრი, რომელმაც სესხი მიიღო J რაოდენობით, წელიწადში X%-ით, არის საბაზრო განაკვეთზე Y% -ით ნაკლებია. სესხის ვადა არის Z წელი.
უმაღლესი რანგის თანამშრომლების ხელფასის პაკეტი ბატონ G -ს და ქალბატონ H-ს, შესაძლებლობას აძლევს, აიღონ მთავრობის სესხი წელიწადში Y%-ით, N წლამდე ვადით მანქანის შესასყიდად.
ანაზღაურება და კომპენსაცია უზრუნველყოფილი უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ოჯახის ახლო წევრებისთვის (34(ბ) პუნქტი)
საანგარიშო პერიოდის განმავლობაში, F თანხის ანაზღაურება და კომპენსაცია უზრუნველყოფილი იყო უწყების მიერ იმ თანამშრომლებისთვის, რომლებიც უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ოჯახის ახლო წევრები არიან.
ბასს 24-თან შედარებაბასს 20 ძირითადად ეფუძნება ბასს 24-ს (ფორმატი განახლდა 1994 წელს). ბასს 20 -სა და ბასს 24-ს შორის ძირითადი განსხვავებები შემდეგია:
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-16 ⬇
დანართი №14სსბასს 21 —ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურებაგამომცემლისაგანწინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს), ძირითადად, ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ 36-ს (ბასს 36) - აქტივების გაუფასურება - (გადაისინჯა 2004 წელს). ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) წინამდებარე გამოცემაში გამოყენებულია ამონარიდები ბასს 36-დან, ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების ფონდის (ფასსფ) ნებართვით. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში, შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
სსბასს 21 —ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურებასსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 21 - ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება - გამოიცა 2004 წლის დეკემბერში. მოგვიანებით, სსბასს 21-ში ცვლილებები შევიდა, შემდეგი სსბასს-ების შესაბამისად:
|
|---|
სსბასს 21-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
|
|---|---|---|
| 2 | შეცვლილია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი სსბასს 31, 2010 წლის იანვარი გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 3 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 4 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 5 | შეცვლილია | სსბასს 26, 2008 წლის თებერვალი |
| 6 | შეცვლილია | სსბასს 26, 2008 წლის თებერვალი |
| 7 | შეცვლილია | სსბასს 31, 2010 წლის იანვარი |
| 9 | შეცვლილია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| 11 | ამოღებულია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 12 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 13 | ამოღებულია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი |
| 14 | შეცვლილია | სსბასს 26, 2008 წლის თებერვალი |
| 15 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 161 | შეცვლილია | სსბასს 26, 2008 წლის თებერვალი |
| 17 | დამატებულია | სსბასს 26, 2008 წლის თებერვალი |
| 18 | დამატებულია | სსბასს 26, 2008 წლის თებერვალი |
| 19 | დამატებულია | სსბასს 26, 2008 წლის თებერვალი |
| 20 | დამატებულია | სსბასს 26, 2008 წლის თებერვალი |
| 20 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 20ა | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 21 | შეცვლილია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 26ა | დამატებულია | სსბასს 31, 2010 წლის იანვარი |
| 26ბ | დამატებულია | სსბასს 31, 2010 წლის იანვარი |
| 27 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 37 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 39ა | დამატებულია | სსბასს 31, 2010 წლის იანვარი |
| 43 | შეცვლილია | სსბასს 39, ივლისი 2016 წლის |
| 54 | შეცვლილია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 54ა | დამატებულია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 69 | შეცვლილია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 69ა | დამატებულია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 71 | შეცვლილია | სსბასს 26, 2008 წლის თებერვალი |
| 72 | დამატებულია | სსბასს 26, 2008 წლის თებერვალი |
| 72ა | დამატებულია | სსბასს 26, 2008 წლის თებერვალი |
| 73ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 73ა | ამოღებულია | რედაქტირებები, 2012 წლის აპრილი |
| 80 | ამოღებულია | სსბასს 33, იანვარი 2015 წლის |
| 80ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება 2011 წლის ოქტომბერი |
| 81 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 81ა | დამატებულია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 82ა | დამატებულია | სსბასს 31, 2010 წლის იანვარი |
| 82ბ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 82გ | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 82დ | დამატებულია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 82ე | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 82ვ | დამატებულია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 82ზ | დამატებულია | სსბასს 39, 2016 წლის ივლისი |
| 82თ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 83 | შეცვლილია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
2004 წლის დეკემბერი
სსბასს 21 —ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1
მოქმედების სფერო 2–13
განმარტებები 14–23
სახელმწიფო კომერციული საწარმოები 15
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივები 16–21
ცვეთა 22
გაუფასურება 23
შესაძლო გაუფასურებული აქტივის იდენტიფიცირება 24–34
აღდგენითი ღირებულების შეფასება 35–50
განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე
არამატერიალური აქტივების აღდგენითი ღირებულების
შეფასება 39ა
გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება 40–43
აქტივის გამოყენების ღირებულება 44–49
ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების მეთოდი 45–47
აღდგენის ღირებულების მეთოდი 48
მომსახურების ერთეულების მეთოდი 49
მეთოდების გამოყენება 50
გაუფასურების ზარალის აღიარება და შეფასება 51–57
გაუფასურების ზარალის ანულირება 58–70
აქტივების რეკლასიფიკაცია 71–72
განმარტებითი შენიშვნები 72ა–79
გარდამავალი დებულებები 80–81
ძალაში შესვლის თარიღი 82–83
დასკვნის საფუძველი
მითითებები დანერგვაზე
საილუსტრაციო მაგალითები
ბასს 36-თან (2004) შედარება
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 21 - ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება - გადმოცემულია 1-83 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 21 აღქმულ უნდა იქნეს მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლების, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. ზუსტი მითითებების არარსებობის შემთხვევაში სსბასს 3 - სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები - წარმოადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს. |
|---|
მიზანი
წინამდებარე სტანდარტის მიზანია იმ პროცედურების განსაზღვრა, რომლებსაც ერთეული გამოიყენებს ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურების დადგენისას და გაუფასურების ზარალის აღიარებისათვის. წინამდებარე სტანდარტი ასევე ადგენს თუ როდის უნდა მოხდეს ერთეულის მიერ გაუფასურების ზარალის ანულირება და განსაზღვრავს განმარტებით შენიშვნებში ინფორმაციის ასახვასთან დაკავშირებულ მოთხოვნებს.
მოქმედების სფერო
ერთეულმა, რომელიც ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდის გამოყენებით ახდენს ფინანსური ანგარიშგების მომზადებასა და წარდგენას, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურების ბუღალტრული აღრიცხვისას უნდა გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი, გარდა ქვემოთ ჩამოთვლილისა:
(ა) მატერიალური მარაგები (იხ. სსბასს 12, მატერიალური მარაგები);
(ბ) სამშენებლო ხელშეკრულებების შედეგად წარმოქმნილი აქტივები (იხ. სსბასს 11, სამშენებლო ხელშეკრულებები);
(გ) ფინანსური აქტივები, რომლებზეც ვრცელდება სსბასს 29, ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასება;
(დ) საინვესტიციო ქონება, რომლის შეფასებაც სამართლიანი ღირებულების მოდელის გამოყენებით ხდება (იხ. სსბასს 16 - საინვესტიციო ქონება);
(ე) [ამოღებულია]
(ვ) [ამოღებულია]
(ზ) სხვა აქტივები, რომელთა გაუფასურებასთან დაკავშირებული ბუღალტრული მოთხოვნები განსაზღვრულია სხვა სსბასს-ებში.
3. [ამოღებულია]
4. [ამოღებულია]
5. საჯარო სექტორის ერთეულებმა, რომლებიც ფლობენ მე-14 პუნქტში მითითებულ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივებს, ამგვარი აქტივების მიმართ უნდა გამოიყენონ სსბასს 26, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება. საჯარო სექტორის ერთეულებმა, რომლებიც ფლობენ ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ აქტივებს, ამგვარი აქტივების მიმართ უნდა გამოიყენონ წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნები.
6. წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროში არ შედის იმ აქტივების გაუფასურება, რომლებსაც სხვა სსბასს-ი მოიცავს. საჯარო სექტორის ერთეულები ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების მიმართ იყენებენ სსბასს 26-ს და ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების მიმართ გამოიყენებენ წინამდებარე სტანდარტს. წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფერო უფრო დეტალურად აღწერილია მე-6 - მე-13 პუნქტებში.
7. [ამოღებულია]
8. წინამდებარე სტანდარტი არ ვრცელდება მატერიალურ მარაგებსა და სამშენებლო ხელშეკრულებებიდან წარმოქმნილ აქტივებზე, ვინაიდან ამ აქტივების აღიარებასა და შეფასებასთან დაკავშირებული სპეციფიკური მოთხოვნები განსაზღვრულია უკვე არსებულ სსბასს-ებში.
9. წინამდებარე სტანდარტი არ ვრცელდება სსბასს 28-ის - ფინანსური ინსტრუმენტები: წარდგენა - მოქმედების სფეროში შემავალ ფინანსურ აქტივებზე. ამ აქტივების გაუფასურებასთან დაკავშირებული საკითხები განსაზღვრულია სსბასს 29-ში.
10. წინამდებარე სტანდარტი არ მოითხოვს გაუფასურების ტესტის ჩატარებას იმ საინვესტიციო ქონებისათვის, რომელიც სსბასს 16-ის შესაბამისად სამართლიანი ღირებულებით აღირიცხება. ეს გამოწვეულია იმით, რომ სსბასს 16-ში სამართლიანი ღირებულების მოდელის მიხედვით საინვესტიციო ქონება ანგარიშგების თარიღისათვის აღირიცხება სამართლიანი ღირებულებითა და მისი შეფასებისას გაითვალისწინება ნებისმიერი სახის გაუფასურება.
11. [ამოღებულია]
12. მე-5 პუნქტის მოთხოვნების შესაბამისად, ძირითადი აქტივების ის მუხლები, რომლებიც ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივებად კლასიფიცირდება, სსბასს 17-ში დასაშვები ალტერნატიული აღრიცხვისა და ანგარიშგებაში ასახვის წესის შესაბამისად, გადაფასებული ღირებულებით ასახული აქტივების ჩათვლით, განხილულია სსბასს 26-ში.
13. ინვესტიციები:
(ა) კონტროლირებულ ერთეულებში, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 35-ში, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება;
(ბ) მეკავშირე ერთეულებში, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 36-ში, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში; და
(გ) ერთობლივ შეთანხმებებში, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 37-ში, ერთობლივი შეთანხმებები
წარმოადგენს ფინანსურ აქტივებს, რომლებიც არ შედის სსბასს 29-ის მოქმედების სფეროში. იმ შემთხვევაში, თუ ეს აქტივები ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივებად კლასიფიცირდება, მათზე გავრცელდება სსბასს 26. ამ აქტივების ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ აქტივებად კლასიფიცირების შემთხვევაში, მათ მიმართ გავრცელდება წინამდებარე სტანდარტი.
განმარტებები
14. წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობებით:
აქტიური ბაზარი არის ბაზარი, სადაც არსებობს ყველა შემდეგი პირობა:
(ა) საქონელი, რომლითაც ბაზარზე ვაჭრობენ, ერთგვაროვანია;
(ბ) მსურველი მყიდველებისა და გამყიდველების მოძებნა შესაძლებელია ნებისმიერ დროს; და
(გ) ინფორმაცია ფასების შესახებ ხელმისაწვდომია საზოგადოებისათვის.
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივები არის აქტივები, რომლებიც ფლობილია, ძირითადად, კომერციული მოგების გამომუშავების მიზნით. გაუფასურების მიზნებისათვის, გუდვილი განიხილება როგორც ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივი.
აქტივის გასვლასთან დაკავშირებული დანახარჯები წარმოადგენს დანახარჯებს, რომლებიც პირდაპირაა დაკავშირებული აქტივის გასვლასთან, ფინანსური დანახარჯებისა და მოგების გადასახადის გამოკლებით.
სამართლიანი ღირებულება გაყიდვის დანახარჯების გათვალისწინებით არის თანხა, რომელიც მიიღება დამოუკიდებელი, საქმის მცოდნე და გარიგების მსურველ მხარეებს შორის აქტივის რეალიზაციის შედეგად, აქტივის გასვლასთან დაკავშირებული დანახარჯების გამოკლებით.
გაუფასურება არის აქტივის მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის დანაკარგი, რომელიც აღემატება ცვეთის შედეგად აქტივის მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის სისტემატურად აღიარებულ ზარალს.
ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივები არის აქტივები, გარდა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივებისა
მომსახურების აღდგენითი ღირებულება არის ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებასა და აქტივის გამოყენებით ღირებულებას შორის უდიდესი.
სასარგებლო მომსახურების ვადა განისაზღვრება შემდეგიდან ერთ-ერთით:
(ა) პერიოდით, რომლის განმავლობაში მოსალოდნელია ერთეულის მიერ აქტივის გამოყენება; ან
(ბ) პროდუქციის ან მსგავსი ნაწარმის რაოდენობით, რომლის მიღებაც მოსალოდნელია ერთეულის მიერ აქტივის გამოყენებით.
ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის გამოყენებითი ღირებულება არის აქტივის გამოყენების დარჩენილი პოტენციალის მიმდინარე დისკონტირებული ღირებულება.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
სახელმწიფო კომერციული საწარმოები
15. [ამოღებულია]
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივები
16. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივებია ის აქტივები, რომელთა ფლობის უმთავრეს მიზანს კომერციული საქმიანობიდან შემოსავლის მიღება წარმოადგენს. აქტივი კომერციული საქმიანობიდან შემოსავალს მაშინ იძლევა, როდესაც ის ისეთნაირადვე გამოიყენება, როგორც მოგებაზე ორიენტირებულ ერთეულში. ერთეულის მიერ კომერციული საქმიანობიდან მიღებული შემოსავლის მიღების მიზნით, აქტივის ფლობა იმაზე მიუთითებს, რომ ერთეულს განზრახული აქვს ამ აქტივიდან (ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი იმ ერთეულიდან, რომლის ნაწილსაც ეს აქტივი წარმოადგენს) დადებითი ფულადი სახსრების ნაკადების წარმოქმნა და კომერციული საქმიანობიდან შემოსავლის მიღება, რომელიც მოიცავს აქტივის ფლობასთან დაკავშირებულ რისკებს. კომერციული საქმიანობიდან შემოსავლის მიღება აქტივის ფლობის უმთავრეს მიზანს შეიძლება წარმოადგენდეს მაშინაც კი, თუ ეს აქტივი რომელიმე კონკრეტულ საანგარიშგებო პერიოდში ვერ უზრუნველყოფს აღნიშნული მიზნის მიღწევას. და პირიქით, აქტივი შეიძლება იყოს ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი მაშინაც კი, როდესაც ეს აქტივი კომერციული საქმიანობიდან რომელიმე კონკრეტულ საანგარიშგებო პერიოდში უზრუნველყოფს ზარალის გარეშე ფუნქციონირებას ან შემოსავლის მიღებას. თუ სხვაგვარად არ არის განსაზღვრული, წინამდებარე სტანდარტის შემდგომ პუნქტებში აქტივზე ან აქტივებზე გაკეთებულ მითითებებში მოიაზრება ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივ(ებ)ი.
17. არსებობს სხვადასხვა გარემოებები, როდესაც საჯარო სექტორის ერთეულები რამდენიმე აქტივს, უმთავრესად, კომერციული საქმიანობიდან შემოსავლის მიღების მიზნით ფლობენ, მიუხედავად იმისა, რომ აქტივების უმრავლესობა, რომელსაც ისინი ფლობენ ამ მიზნისათვის არ არის განკუთვნილი. მაგალითად, საავადმყოფო შეიძლება იყენებდეს შენობის კორპუსს მომსახურების საფასურის გადამხდელი პაციენტებისათვის. საჯარო სექტორის ერთეულის ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივები შეიძლება ამავე ერთეულის ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივებისაგან დამოუკიდებლად ფუნქციონირებდეს. მაგალითად, რეესტრი შეიძლება იღებდეს მიწის რეგისტრაციის საფასურს მიწის საკითხებზე მომუშავე დეპარტამენტისაგან დამოუკიდებლად.
18. ზოგიერთ შემთხვევაში, აქტივმა შეიძლება მოახდინოს ფულადი სახსრების წარმოქმნა მაშინაც, თუ მისი ფლობის უმთავრეს მიზანს საზოგადოებისათვის მომსახურების მიწოდება წარმოადგენს. მაგალითად, ნარჩენების გადამამუშავებელი ქარხნის მუშაობის მიზანია სახელმწიფოს მიერ კონტროლირებული საავადმყოფოების სამედიცინო ნარჩენების უსაფრთხო გადამუშავება, თუმცა ეს ქარხანა კომერციულ საფუძვლებზე ასევე ამუშავებს სხვა, კერძო საავადმყოფოების მცირე ოდენობით სამედიცინო ნარჩენებს. კერძო საავადმყოფოების სამედიცინო ნარჩენების გადამუშავება ამ ქარხნის ძირითადი საქმიანობების თანამდევი საქმიანობის სახით ხდება და შეუძლებელია ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივებისაგან გამოცალკევება.
19. ზოგიერთ შემთხვევაში, აქტივმა შეიძლება მოახდინოს ფულადი სახსრების წარმოქმნა, მაგრამ, ამავდროულად, არ გამოიყენებოდეს ფულადი სახსრების წარმოქმნის მიზნებისათვის. მაგალითად, სახელმწიფო საავადმყოფოს შეიძლება სულ 10 პალატა ჰქონდეს, რომელთაგანაც ცხრა მომსახურების საფასურის გადამხდელი პაციენტებისათვის, კომერციული მიზნებისათვის არის განკუთვნილი, ხოლო ერთი - უფასო მომსახურებით მოსარგებლე პაციენტებისათვის. ორივე კატეგორიის პაციენტები ერთობლივად სარგებლობენ საავადმყოფოს სხვა სათავსოებით (მაგალითად, საოპერაციო). იმის დასადგენად, ერთეულმა უნდა გამოიყენოს თუ არა წინამდებარე სტანდარტის, თუ სსბასს 26-ის დებულებები, აუცილებელია განხილულ იქნეს, რა ხარისხით იყენებს ერთეული ამა თუ იმ აქტივს, კომერციული საქმიანობიდან შემოსავლის მიღების მიზნით. მაგალითად, თუ ზემოაღნიშნული მაგალითის მსგავსად, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი კომპონენტი მთლიანი სტრუქტურის მხოლოდ უმნიშვნელო ნაწილს წარმოადგენს, ერთეულმა უნდა გამოიყენოს სსბასს 26-ის და არა წინამდებარე სტანდარტის დებულებები.
20. ზოგჯერ შეიძლება აშკარად გამოკვეთილი არ იყოს, ამა თუ იმ აქტივის ფლობის უმთავრესი მიზანია თუ არა კომერციული საქმიანობიდან შემოსავლის მიღება. ასეთ შემთხვევაში, აუცილებელია ფულადი სახსრების ნაკადების მნიშვნელობის შეფასება. ზოგჯერ შეიძლება რთული იყოს იმის დადგენა, არის თუ არა ამა თუ იმ აქტივის მიერ გამომუშავებული ფულადი სახსრების ნაკადები იმდენად მნიშვნელოვანი, რომ აუცილებელია წინამდებარე სტანდარტის გამოყენება და არა სსბასს 26-სა. გამოსაყენებელი სტანდარტის შესახებ გადაწყვეტილების მისაღებად, აუცილებელია მსჯელობა. ერთეულმა უნდა შეიმუშავოს კრიტერიუმები, რომელთა მიხედვითაც შესაძლებელი გახდება თანმიმდევრული მსჯელობა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი და ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების განმარტებების და მე-16 - მე-20 პუნქტებში განსაზღვრული წესების შესაბამისად. 73 (ა) პუნქტის შესაბამისად, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს ამ მსჯელობის ჩამოყალიბებისას გამოყენებული კრიტერიუმები. ამასთან, საჯარო სექტორის ერთეულების უმრავლესობის ზოგადი მიზნებიდან გამომდინარე, ივარაუდება, რომ აქტივები ფულადი სახსრების არწარმომქმნელია და, შესაბამისად, მათ მიმართ გავრცელდება სსბასს 21.
. 20ა. გაუფასურების მიზნებისათვის, გუდვილი განიხილება ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივად. გუდვილი არ ქმნის ეკონომიკურ სარგებელს სხვა აქტივებისგან დამოუკიდებლად და გაუფასურებაზე შეფასებაც ხდება როგორც აქტივების ჯგუფის ნაწილის. წინამდებარე სტანდარტი ეხება ინდივიდუალური აქტივების შეფასებას. გუდვილი აღიარდება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ეს იწვევს ფულადი სახსრების შემოდინებას ან შემსყიდველის წმინდა ფულადი სახსრების შემცირებას. გუდვილის აღიარება არ ხდება მომსახურების პოტენციალთან დაკავშირებით, რომელიც არ იწვევს ფულადი სახსრების ნაკადებს. მომსახურების აღდგენითი ღირებულება წინამდებარე სტანდარტში გამოიყენება გაუფასურების შეფასების მიზნით, რომელიც მოიცავს მომსახურების პოტენციალს. შესაბამისად, ერთეული იყენებს სსბასს 26-ს და არა ამ სტანდარტს, რათა განსაზღვროს გუდვილის გაუფასურება.
21. საჯარო სექტორის კომერციული ერთეულების მიერ ფლობილი აქტივები ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივებია. საჯარო სექტორის ერთეულებს შეუძლიათ ფლობდნენ აქტივებს კომერციული საქმიანობიდან შემოსავლის მისაღებად, წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის, საჯარო სექტორის იმ ერთეულების მიერ ფლობილი აქტივი კლასიფიცირდება ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივად იმ შემთხვევაში, თუ აქტივი (ან ობიექტი, რომლის ნაწილსაც ეს აქტივი წარმოადგენს) ფუნქციონირებს იმ მიზნით, რომ გარე მხარეებისათვის საქონლის ან/და მომსახურების მიწოდებით შემოსავალი მიიღოს კომერციული საქმიანობიდან.
ცვეთა
22. ცვეთა და ამორტიზაცია არის აქტივის ცვეთის თანხის სისტემატური განაწილება აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში. ზოგადად, არამატერიალური აქტივის მიმართ ტერმინის „ცვეთა’ ნაცვლად გამოიყენება ტერმინი „ამორტიზაცია“. ორივე ტერმინს იდენტური მნიშვნელობა გააჩნია.
გაუფასურება
23. წინამდებარე სტანდარტის მიხედვით, გაუფასურება არის აქტივის მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის დანაკარგი, რომელიც აღემატება ცვეთის (ამორტიზაციის) შედეგად აქტივის მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის სისტემატურად აღიარებულ ზარალს. ამდენად, გაუფასურება ასახავს აქტივის მომავალი სარგებლიანობის შემცირებას იმ ერთეულისათვის, რომელიც ამ აქტივს ფლობს. მაგალითად, ერთეულს შეიძლება გააჩნდეს სპეციალიზებული სამხედრო დანიშნულების საწყობი, რომელსაც იგი აღარ იყენებს. ამას გარდა, აღნიშნული სათავსოს სპეციფიკიდან და მისი ადგილმდებარეობიდან გამომდინარე, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ იგი ვინმემ იჯარით აიღოს ან იყიდოს, ანუ ერთეულის არ შეუძლია აღნიშნული აქტივის იჯარით გაცემა ან გაყიდვა და, შესაბამისად, ფულადი სახსრების ნაკადების მიღება. აქტივი მიიჩნევა გაუფასურებულად, რადგან ეს აქტივი ერთეულს ვეღარ აძლევს მომსახურების პოტენციალს - მას ერთეულის მიერ დასახული მიზნების მიღწევისათვის მხოლოდ მცირედი სარგებლის მოტანა შეუძლია ან საერთოდ არ შეუძლია.
შესაძლო გაუფასურებული აქტივის იდენტიფიცირება
24. 26-34-ე პუნქტებით დადგენილია, თუ როდის უნდა განისაზღვროს აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულება.
25. ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის გაუფასურება ხდება მაშინ, როდესაც აქტივის საბალანსო ღირებულება მეტია მისი მომსახურების აღდგენით ღირებულებაზე. 27-ე პუნქტში აღწერილია ძირითადი მაჩვენებლები, რომელთა არსებობა მიუთითებს, რომ შესაძლოა ადგილი ჰქონდა გაუფასურების ზარალს. ერთ-ერთი მათგანის არსებობის შემთხვევაშიც კი, ერთეული ვალდებულია, მოახდინოს მომსახურების აღდგენითი ღირებულების სათანადო შეფასება. თუ არ არსებობს რაიმე მინიშნება შესაძლო გაუფასურების ზარალზე, ერთეულს არ მოეთხოვება გამოიყენოს მომსახურების აღდგენითი ღირებულების სათანადო შეფასება.
26. ყოველი საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს ერთეულმა უნდა განსაზღვროს, არსებობს თუ არა მაჩვენებელები აქტივის გაუფასურების შესახებ. ასეთის არსებობის შემთხვევაში, ერთეული ვალდებულია შეაფასოს აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულება.
26ა. მიუხედავად იმისა, არსებობს თუ არა რაიმე სახის მაჩვენებელი გაუფასურებაზე, ერთეული ვალდებულია ყოველწლიურად შეამოწმოს განუსაზღვრელი მომსახურების ვადის მქონე ან ჯერ გამოუყენებადი არამატერიალური აქტივები გაუფასურებაზე, მათი საბალანსო და მომსახურების აღდგენითი ღირებულებების შედარების გზით. გაუფასურების ამ ტესტის ჩატარება შეიძლება საანგარიშგებო წლის განმავლობაში ნებისმიერ დროს განხორციელდეს იმ პირობით, რომ ეს მოხდება ყოველწლიურად ერთსა და იმავე დროს. თუმცა, თუ არამატერიალური აქტივის თავდაპირველი აღიარება ხდება მიმდინარე საანგარიშგებო წელს, მისი შემოწმება გაუფასურებაზე ხდება მიმდინარე საანგარიშგებო წლის დასრულებამდე.
26ბ. არამატერიალური აქტივის უნარის შეფასება, მომავალში გამოიმუშაოს საკმარისი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი ისე, რომ მოხერხდეს საბალანსო ღირებულების დაფარვა, როგორც წესი, უფრო დიდ განუსაზღვრელობას ექვემდებარება აქტივის გამოსაყენებლად ხელმისაწვდომობამდე, ვიდრე მაშინ, როდესაც აქტივი გამოსაყენებლად ხელმისაწვდომია. აქედან გამომდინარე, წინამდებარე სტანდარტი მოითხოვს, რომ ერთეულმა სულ მცირე, ყოველწლიურად განახორციელოს იმ არამატერიალური აქტივის საბალანსო ღირებულების შემოწმება, რომელიც ჯერ ხელმისაწვდომი არაა გამოსაყენებლად.
27. აქტივის შესაძლო გაუფასურების მაჩვენებლების არსებობის დადგენისას, ერთეულმა უნდა გაითვალისწინოს შემდეგი მაჩვენებლები მაინც:
ინფორმაციის გარე წყაროები
(ა) აქტივის მიერ მოწოდებული მომსახურების მოთხოვნის ან საჭიროების სრული ან თითქმის სრული შეწყვეტა;
(ბ) მოცემულ პერიოდში მნიშვნელოვანი გრძელვადიანი ცვლილებები მოხდა, ან ახლო მომავალში მოხდება ცვლილებები იმ ტექნოლოგიურ, სამართლებრივ ან პოლიტიკურ გარემოში, სადაც ეს ერთეული ფუნქციონირებს და უარყოფით გავლენას ახდენს ერთეულზე;
ინფორმაციის შიდა წყაროები
(გ) არსებობს აქტივის ფიზიკური დაზიანების მტკიცებულება;
(დ) მოცემულ პერიოდში მოხდა, ან ახლო მომავალში მოხდება მნიშვნელოვანი გრძელვადიანი ცვლილებები, რომლებიც უარყოფითად მოქმედებს ერთეულსა და აქტივის მიმდინარე ან შემდგომ გამოყენებაზე. აღნიშნულ ცვლილებებს განეკუთვნება აქტივის უმოქმედობა, იმ საქმიანობის შეწყვეტის ან რესტრუქტურიზაციის გეგმები, რომელსაც მიეკუთვნება აქტივი და მოსალოდნელ თარიღზე ადრე აქტივის ერთეულიდან გასვლის გეგმა და სასარგებლო მომსახურების ვადის ხელახალი შეფასების შედეგად, განუსაზღვრელი ვადის მქონე აქტივის განსაზღვრული სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე აქტივად შეფასება;
(ე) გადაწყვეტილება, შეჩერდეს აქტივის მშენებლობა მანამდე, ვიდრე იგი დასრულდება ან აქტივის საექსპლუატაციო მდგომარეობაში მიყვანამდე; და
(ვ) შიდა ანგარიშგებაში მოცემული ინფორმაცია, რომელიც გვიჩვენებს, რომ აქტივის მწარმოებლურობა მოსალოდნელთან შედარებით მნიშვნელოვნად გაუარესდა ან მომავალში გაუარესდება.
28. დროთა განმავლობაში შეიძლება შეიცვალოს მომსახურებაზე მოთხოვნა ან მისი საჭიროება, რაც, შესაბამისად, ზეგავლენას ახდენს ამ მომსახურების მიწოდებისას ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გამოყენების ხარისხზე, თუმცა მოთხოვნის უარყოფითი რხევები აუცილებლად გაუფასურებაზე არ მიანიშნებს. როდესაც მოთხოვნა მომსახურებაზე სრულად ან თითქმის სრულად წყდება, შეიძლება მოხდეს ამ მომსახურების მიწოდებისათვის გამოყენებული აქტივების გაუფასურება. მოთხოვნა „თითქმის შეწყვეტილად“ შეიძლება მაშინ ჩაითვალოს, როდესაც ის იმდენად დაბალია, რომ ერთეული: (ა) არც კი შეეცდებოდა ამ მოთხოვნაზე რეაგირებას, ან ბ) ან იმით მოახდენდა რეაგირებას, რომ არ შეიძენდა ისეთ აქტივს, რომელიც მიიჩნევა გაუფასურების ობიექტად.
29. 27-ე პუნქტში მოცემული ჩამონათვალი არ არის ამომწურავი. ერთეულმა შეიძლება მოახდინოს აქტივის შესაძლო გაუფასურების სხვა ნიშნების იდენტიფიცირებაც, რომელთა არსებობის შემთხვევაში ერთეულს მოეთხოვება, განსაზღვროს აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულება. მაგალითად, გაუფასურების მაჩვენებლად შეიძლება ასევე მიჩნეულ იქნეს ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან ნებისმიერი:
(ა) მოცემული საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში აქტივის საბაზრო ღირებულება იმაზე მეტად შემცირდა, ვიდრე ეს მოსალოდნელი იქნებოდა გარკვეული დროის განმავლობაში ან მისი ჩვეულებრივი გამოყენებით; ან
(ბ) აქტივის მიერ მიწოდებული მომსახურების მოთხოვნის ან საჭიროების მნიშვნელოვანი, გრძელვადიანი ვარდნა (თუმცა არა აუცილებლად სრული ან თითქმის სრული შეწყვეტა).
30. მნიშვნელოვანი გარემოებები და ვითარებები, რომლებიც შეიძლება მიანიშნებდეს აქტივის გაუფასურებაზე, ხშირ შემთხვევაში, დისკუსიებს იწვევს ერთეულის მმართველ ორგანოებში, ხელმძღვანელობაში ან მედიაში. ისეთი პარამეტრების ცვლილება, როგორიცაა მომსახურებაზე მოთხოვნა, აქტივის გამოყენების ხარისხი ან სახე. საკანონმდებლო ან პოლიტიკური გარემო მხოლოდ მაშინ მიანიშნებს გაუფასურებაზე, თუ ეს ცვლილება არსებითია და მას დადასტურებულად ან სავარაუდოდ ექნებოდა გრძელვადიანი უარყოფითი ზეგავლენა. ტექნოლოგიურ გარემოში განხორციელებულმა ცვლილებამ შეიძლება მიანიშნოს, რომ აქტივის მორალურ მოძველებაზე და გაუფასურების ტესტირების საჭიროებაზე. გარკვეულ პერიოდში აქტივის გამოყენებისა და დანიშნულების ცვლილება ასევე შეიძლება გაუფასურების ინდიკატორს წარმოადგენდეს. მაგალითისათვის, ეს შეიძლება მოხდეს მაშინ, როდესაც სკოლის შენობას დანიშნულება შეეცვლება და იგი საწყობად გადაკეთდება. იმის შესაფასებლად, სახეზეა თუ არა გაუფასურება, ერთეულმა უნდა შეაფასოს მომსახურების პოტენციალის ცვლილება გრძელვადიან პერსპექტივაში. ეს კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს, რომ ცვლილებები აქტივის შესაძლო გრძელვადიანი გამოყენების პერსპექტივის მიხედვით განიხილება. თუმცა, აქტივის გრძელვადიანი გამოყენების მოლოდინი შეიძლება შეიცვალოს, რაც, შესაბამისად, უნდა აისახოს ერთეულის შეფასებებში ყოველი ანგარიშგების თარიღისათვის. 27-ე პუნქტში განხილული გაუფასურების მაჩვენებლების საილუსტრაციო მაგალითები მოცემულია სტანდარტის „მითითებებში გამოყენებაზე“.
31. იმის შეფასებისას, წარმოადგენს თუ არა სამშენებლო სამუშაოების გაჩერება გაუფასურების ტესტის განხორციელების საფუძველს, ერთეულმა უნდა გაითვალისწინოს: (ა) მოხდა თუ არა სამშენებლო სამუშაოების უბრალოდ შეფერხება ან გადადება, (ბ) უახლოეს მომავალში იგეგმება თუ არა სამშენებლო სამუშაოების გაგრძელება, ან (გ) სამშენებლო სამუშაოები დასრულდება თუ არა უახლოეს მომავალში. როდესაც ხდება სამუშაოების შეფერხება ან კონკრეტულ თარიღამდე გადადება, მშენებარე ობიექტი შეიძლება აისახოს როგორც დაუმთავრებელი სამუშაოები და არა როგორც გაჩერებული.
32. 27 (ვ) პუნქტში განსაზღვრული შიდა ანგარიშგებიდან მიღებული მტკიცებულება, რომელიც მიუთითებს აქტივის შესაძლო გაუფასურებაზე, უმეტესწილად, შეეხება აქტივის უნარს, აწარმოოს საქონელი ან მომსახურება და არა აქტივის მიერ მიწოდებული საქონლის ან მომსახურების მოთხოვნის შემცირებას. აღნიშნული მოიცავს შემდეგი პირობების არსებობას:
(ა) აქტივის ფუნქციონირების ან მომსახურებისათვის საჭირო დანახარჯების ოდენობა, რომელიც მნიშვნელოვნად მეტია იმაზე, რაც თავდაპირველად ბიუჯეტით იყო გათვალისწინებული; და
(ბ) არაეფექტიანი საწარმოო საქმიანობის გამო, აქტივის გაცილებით დაბალი სასარგებლო მომსახურების ვადა ან მწარმოებლურობის დონე, ვიდრე ეს თავდაპირველად იყო დაგეგმილი.
აქტივის ფუნქციონირებისათვის საჭირო დანახარჯების ზრდა შეიძლება მიანიშნებდეს, რომ აქტივი არ არის ისეთი ეფექტიანი ან მწარმოებლური, როგორც ეს თავიდან იყო განსაზღვრული მწარმოებლის მიერ დადგენილი მწარმოებლურობის ნორმებით, რომელთა შესაბამისადაც მოხდა ოპერაციული ბიუჯეტის შედგენა. აღნიშნულის მსგავსად, აქტივის მომსახურებისათვის საჭირო დანახარჯების მნიშვნელოვანი ზრდა შეიძლება იმის მიმანიშნებელი იყოს, რომ აქტივის ყველაზე მაღალი მწარმოებლურობის მაჩვენებლის შესანარჩუნებლად საჭირო გახდება ხარჯების ზრდა. სხვა შემთხვევებში, გაუფასურების უშუალო რაოდენობრივ მტკიცებულებას შეიძლება წარმოადგენდეს აქტივის მიერ წარმოებული სავარაუდო მომსახურების ან მწარმოებლურობის დონის გრძელვადიანი მნიშვნელოვანი კლება.
33. აქტივის აღდგენითი ღირებულების შეფასების საჭიროების დადგენისათვის გამოიყენება არსებითობის პრინციპი. მაგალითად, თუ ადრეული შეფასებები მიანიშნებს, რომ აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულება მნიშვნელოვნად აღემატება მის საბალანსო ღირებულებას და ადგილი არ ჰქონია ისეთ მოვლენებს, რაც გააბათილებდა არსებულ სხვაობას, ერთეულს არ ესაჭიროება მოცემული აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულების ხელახალი შეფასება. ანალოგიურად, ადრეული პერიოდის ანალიზმა შეიძლება აჩვენოს, რომ აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულება არ ექვემდებარება 27-ე პუნქტში ჩამოთვლილ ერთი (ან მეტი) ფაქტორის ზემოქმედებას.
34. აქტივის შესაძლო გაუფასურების მაჩვენებლის არსებობა შესაძლოა მიუთითებდეს მოცემული აქტივის: (ა) დარჩენილი სასარგებლო მომსახურების ვადის, (ბ) ცვეთის (ამორტიზაციის) მეთოდის ან (გ) ნარჩენი ღირებულების გადასინჯვის საჭიროებასა და კორექტირებაზე შესაბამისი სსბასს-ის მიხედვით, მაშინაც კი, როცა აქტივის გაუფასურების ზარალი აღიარებული არ არის.
მომსახურების აღდგენითი ღირებულების შეფასება
35. წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, მომსახურების აღდგენითი ღირებულება არის ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებასა და აქტივის გამოყენებით ღირებულებას შორის უდიდესი; მომსახურების აღდგენითი ღირებულების შეფასების საფუძვლები განსაზღვრულია 36-50-ე პუნქტებში.
36. ყოველთვის არ არის აუცილებელი, განისაზღვროს ორივე სიდიდე - აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება და აქტივის გამოყენებითი ღირებულება. მაგალითად, თუ ერთ-ერთი მათგანი მეტია მოცემული აქტივის საბალანსო ღირებულებაზე, აქტივი არ არის გაუფასურებული და არ არსებობს მეორე სიდიდის შეფასების აუცილებლობა.
37. შესაძლოა აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება განისაზღვროს მაშინაც კი, როცა ამ აქტივით არ ვაჭრობენ აქტიურ ბაზარზე. 42-ე პუნქტში განსაზღვრულია შესაძლო ალტერნატიული საფუძველი აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრისათვის, მოცემული აქტივის აქტიური ბაზრის არარსებობის პირობებში. თუმცა, ზოგჯერ შეუძლებელია გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრა, რადგან ვერ ხერხდება იმ თანხის საიმედოდ შეფასება2, რომლითაც შესაძლებელი იქნებოდა აქტივის გაყიდვა დაინტერესებულ და საქმის მცოდნე დამოუკიდებელ მხარეებს შორის გარიგების დადებით. ასეთ შემთხვევაში, ერთეულს შეუძლია აქტივის გამოყენებითი ღირებულება მიიჩნიოს აქტივის მომსახურების აღდგენით ღირებულებად.
38. თუ არ არსებობს იმის მტკიცების საფუძველი, რომ აქტივის გამოყენებითი ღირებულება მნიშვნელოვნად აღემატება მისი გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებას, ეს უკანასკნელი შესაძლოა მიჩნეულ იქნეს აქტივის მომსახურების აღდგენით ღირებულებად. ასეთი შემთხვევა ხშირია იმ აქტივებთან დაკავშირებით, რომელთა ერთეულიდან გასვლაა დაგეგმილი. ეს გამოწვეულია იმით, რომ მათი გამოყენებითი ღირებულება, უმთავრესად, შედგება აქტივის გასვლით მისაღები წმინდა ამონაგებებისაგან. თუმცა, საჯარო სექტორის ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი მრავალი აქტივის შემთხვევაში, რომელთა ფლობა უწყვეტად ხდება საზოგადოებისათვის სპეციალური მომსახურების ან საქონლის მუდმივად მიწოდების მიზნით, უფრო სავარაუდოა, რომ აქტივის გამოყენებითი ღირებულება აღემატებოდეს მის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებას.
39. ზოგიერთ შემთხვევაში, გაყიდვის დანახარჯებით ან გამოყენების ღირებულებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულებისა მიახლოებითი შეფასებისათვის გამოყენებულმა შეფასებებმა, საშუალო მაჩვენებლებმა და შემოკლებულმა გამოთვლებმა შესაძლოა მოგვცეს საკმარისად მიახლოებული მნიშვნელობები დეტალური გამოთვლებისათვის, რაც ილუსტრირებულია წინამდებარე სტანდარტში.
განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივების მომსახურების აღდგენითი ღირებულების შეფასება
39ა. 26ა პუნქტის თანახმად, განუსაზღვრელი მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივები ყოველწლიურად უნდა შემოწმდეს გაუფასურებაზე, მათი საბალანსო და აღდგენითი ღირებულებების შედარების გზით, მიუხედავად იმისა, არსებობს თუ არა რაიმე სახის მინიშნება მის შესაძლო გაუფასურებაზე. თუმცა, გასულ საანგარიშგებო პერიოდში ჩატარებული მომსახურების აღდგენითი ღირებულების უახლესი გამოთვლა შეიძლება გამოყენებულ იქნეს აღნიშნული აქტივის გაუფასურებაზე ტესტირებისათვის, თუ ყველა შემდეგი პირობა არის დაკმაყოფილებული:
(ა) თუ არამატერიალური აქტივის შემდგომი გამოყენება არ უზრუნველყოფს მომსახურების პოტენციალს, რაც მნიშვნელოვანი ხარისხით დამოუკიდებელია სხვა აქტივების ან აქტივთა ჯგუფების მომსახურების პოტენციალზე. ამრიგად, გაუფასურებაზე ტესტირებას დაექვემდებარება, როგორც ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივის ობიექტის ნაწილი და თუ ამ ობიექტში შემავალ აქტივებსა და ვალდებულებებს არ განუცდიათ მნიშვნელოვანი ცვლილებები მომსახურების აღდგენითი ღირებულების ბოლო შეფასების შემდგომ;
(ბ) მომსახურების აღდგენითი ღირებულების ბოლო შეფასების შედეგად დადგენილმა სიდიდემ მნიშვნელოვნად გადააჭარბა მოცემული აქტივის საბალანსო ღირებულებას;
(გ) აღდგენითი ღირებულების ბოლო შეფასების შემდგომი მოვლენებისა და გარემოებების ანალიზის საფუძველზე, მიმდინარე აღდგენითი ღირებულების ნაკლებობა საბალანსო ღირებულებაზე ნაკლებად სავარაუდოა.
გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება
40. აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულების საუკეთესო მტკიცებულებას წარმოადგენს ის იურიდიული ძალის მქონე სახელშეკრულებო ფასი, რომელიც მიიღწევა დამოუკიდებელი, საქმის მცოდნე და გარიგების მსურველ მხარეებს შორის აქტივის რეალიზაციის შედეგად და რომელშიც გათვალისწინებულია აქტივის უშუალოდ გასვლასთან დაკავშირებული დამატებითი დანახარჯები.
41. თუ არ არსებობს აქტივის გაყიდვის იურიდიული ძალის მქონე ხელშეკრულება და ამ აქტივით ვაჭრობენ აქტიურ ბაზარზე, გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებას წარმოადგენს აქტივის საბაზრო ფასი, რომელიც შემცირებულია მის გასვლასთან დაკავშირებული დანახარჯებით. საბაზრო ფასის მიახლოებით ფასს, როგორც წესი, წარმოადგენს მყიდველის მიერ შეთავაზებული მიმდინარე ფასი. თუ არ არსებობს მყიდველის ფასი, გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრის საფუძვლად შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ბოლო გარიგებაში დაფიქსირებული ფასი, თუ გარიგების დადების თარიღიდან შეფასების თარიღამდე მნიშვნელოვნად არ შეიცვალა ეკონომიკური პირობები.
42. თუ არ არსებობს აქტივის გაყიდვის იურიდიული ძალის მქონე ხელშეკრულება ან მოცემული აქტივის აქტიური ბაზარი, გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება ეფუძნება ინფორმაციას, რომლის საშუალებითაც ყველაზე უკეთ შეიძლება იმ თანხის განსაზღვრა, რომელიც ერთეულს შეუძლია მიიღოს საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს საქმის მცოდნე და გარიგების მსურველ დამოუკიდებელ მხარეებს შორის აქტივის გაყიდვაზე დადებული ობიექტური გარიგების შედეგად, რომელიც შემცირებულია აქტივის გასვლასთან დაკავშირებული დანახარჯებით. აღნიშნული თანხის განსაზღვრისას ერთეულს შეუძლია გაითვალისწინოს იმავე დარგში ანალოგიური გარიგებების შედეგები. გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება არ ითვალისწინებს იძულებით გაყიდვას, თუ ხელმძღვანელობა ან მმართველობითი ორგანო, გადაუდებელი საჭიროების ან ვალდებულების გამო, არ ახორციელებს აქტივის დაუყოვნებელ რეალიზაციას.
43. აქტივის გასვლასთან დაკავშირებული დანახარჯები, გარდა იმ დანახარჯებისა, რომლებიც უკვე აღიარდა ვალდებულებად, აკლდება გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებას. ამგვარ დანახარჯებს მიეკუთვნება იურიდიული მომსახურეობის დანახარჯები, მოსაკრებლები, გადასახადები და გარიგების სხვა ანალოგიური დანახარჯები, აქტივის დემონტაჟის დანახარჯები და პირდაპირი დამატებითი დანახარჯები, რომლებიც საჭიროა აქტივის გასაყიდად მოსამზადებლად. თუმცა, შრომითი საქმიანობის შეწყვეტასთან დაკავშირებული სარგებლები (როგორც ეს განმარტებულია სსბასს 39-ში, დაქირავებულთა სარგებელი) და აქტივის გასვლის შემდეგ ერთეულის საქმიანობის შემცირებასა და ერთეულთან დაკავშირებული დანახარჯები არ წარმოადგენს აქტივის გასვლასთან დაკავშირებულ პირდაპირ დამატებით დანახარჯებს.
აქტივის გამოყენებითი ღირებულება
44. წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, აქტივის გამოყენებითი ღირებულება არის აქტივის მომსახურების დარჩენილი პოტენციალის მიმდინარე დისკონტირებული ღირებულება. წინამდებარე სტანდარტის მიხედვით, აქტივის გამოყენებით ღირებულებაში მოიაზრება ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის გამოყენებითი ღირებულება, თუ ეს სხვაგვარად არ არის განსაზღვრული. აქტივის მომსახურების დარჩენილი პოტენციალის მიმდინარე დისკონტირებული ღირებულების დადგენა ხდება 45-ე-49-ე პუნქტებში მითითებული ნებისმიერი მეთოდის გამოყენებით.
ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების მეთოდი
45. აღნიშნული მეთოდის შესაბამისად, აქტივის მომსახურების დარჩენილი პოტენციალის მიმდინარე დისკონტირებული ღირებულება განისაზღვრება როგორც აქტივის ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულება. აქტივის ჩანაცვლების ღირებულება წარმოადგენს აქტივის სრული გამოყენების შესაძლებლობის ჩანაცვლებასთან დაკავშირებულ დანახარჯებს. აღნიშნული ღირებულება ამორტიზდება,, რათა აისახოს აქტივის გამოყენების პირობები. აქტივის ჩანაცვლება შეიძლება მოხდეს როგორც არსებული აქტივის აღდგენის (რეპროდუქციის) ან მისი სრული გამოყენების პოტენციალის ჩანაცვლების გზით. ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულება განისაზღვრება როგორც სხვაობა აქტივის რეპროდუქციის ან ჩანაცვლების ღირებულებასა (იმისდა მიხედვით, რომელიც უფრო დაბალია) და დაგროვილ ცვეთას შორის, რომელიც გამოითვლება ამ აქტივის ღირებულების საფუძველზე, რათა აისახოს აქტივის მომსახურების პოტენციალის უკვე გამოყენებული ან დარჩენილი სიდიდე.
46. აქტივის ჩანაცვლების ღირებულება და აღდგენის ღირებულება განისაზღვრება ოპტიმალური გადაწყვეტილების საფუძველზე. აღნიშნული აიხსნება იმით, რომ ერთეული არ მოახდენდა აქტივის ჩანაცვლებას ან აღდგენას მისივე მსგავსი აქტივით, თუ ჩანაცვლებას ან აღდგენას დაქვემდებარებულ აქტივს არ გააჩნია ზედმეტად მაღალი საექსპლუატაციო მახასიათებლები ან ზედმეტი მწარმოებლურობა. ზედმეტად მაღალი საექსპლუატაციო მახასიათებლების მქონე აქტივებს გააჩნიათ ისეთი პარამეტრები, რომლებიც არ არის საჭირო ამ აქტივის მიერ წარმოებული საქონლის ან მომსახურების დასამზადებლად. ზედმეტად მწარმოებლური აქტივი ნიშნავს აქტივს, რომელსაც გააჩნია უფრო მეტი მწარმოებლურობა, ვიდრე ეს აუცილებელია აქტივის მიერ წარმოებულ საქონელზე ან მომსახურებაზე არსებული მოთხოვნის დასაკმაყოფილებლად. ამდენად, ოპტიმალური გადაწყვეტილების საფუძველზე, აქტივის ჩანაცვლების ღირებულების ან აღდგენის ღირებულების განსაზღვრა ასახავს აქტივისაგან მოთხოვნილ მომსახურების პოტენციალსაც.
47. გარკვეულ შემთხვევებში, სარეზერვო ან ზედმეტი მწარმოებლურობა აუცილებელია უსაფრთხოების ან სხვა მიზნებისათვის. აღნიშნული გამომდინარეობს იმ საჭიროებიდან, რომ ერთეულის მიერ გარკვეულ განსაკუთრებულ შემთხვევებში უზრუნველყოფილ იქნეს სათანადო მწარმოებლურობა. მაგალითად, სახანძრო სამაშველო სამსახურს უნდა გააჩნდეს სარეზერვო სახანძრო მოწყობილობები საავარიო სიტუაციებში გამოყენებისათვის. ამგვარი ზედმეტი ან სარეზერვო მწარმოებლურობა აქტივისაგან მოთხოვნილი მომსახურების პოტენციალის ნაწილია.
აღდგენითი ღირებულების მეთოდი
48. აღდგენითი ღირებულება წარმოადგენს მომსახურების პოტენციალის გაუფასურების წინა დონემდე არსებული ღირებულების აღდგენით ღირებულებას. ამ მეთოდის თანახმად, აქტივის მომსახურების დარჩენილი პოტენციალის მიმდინარე დისკონტირებული ღირებულება განისაზღვრება გაუფასურებამდე აქტივის მომსახურების დარჩენილი პოტენციალის ჩანაცვლების მიმდინარე ღირებულებიდან აქტივის გაანგარიშებული აღდგენითი ღირებულების გამოკლებით. ეს უკანასკნელი, როგორც წესი, განისაზღვრება, როგორც უმცირესი აქტივის აღდგენის ან ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულებებს შორის. აქტივის ჩანაცვლების ან აღდგენის ღირებულების დადგენასთან დაკავშირებული დამატებითი დებულებები ასახულია 45-ე და 47-ე პუნქტებში.
მომსახურების ერთეულების მეთოდი
49. აღნიშნული მეთოდის თანახმად, აქტივის მომსახურების დარჩენილი პოტენციალის დისკონტირებული ღირებულება განისაზღვრება აქტივის გაუფასურებამდე აქტივის მომსახურების დარჩენილი პოტენციალის მიმდინარე ღირებულების შემცირებით, რათა უზრუნველყოფილ იქნეს აქტივის გაუფასურებით მოსალოდნელი სასარგებლო ერთეულების შემცირებულ რაოდენობასთან შესაბამისობა. ისევე, როგორც აღდგენის ღირებულების მეთოდის შემთხვევაში, გაუფასურებამდე აქტივის მომსახურების დარჩენილი პოტენციალის ჩანაცვლების მიმდინარე ღირებულება განისაზღვრება როგორც უმცირესი გაუფასურებამდე აქტივის აღდგენის ან ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულებებს შორის.
მეთოდების გამოყენება
50. გამოყენებითი ღირებულების განსაზღვრის მიზნით, ყველაზე შესაფერისი მეთოდის შერჩევა დამოკიდებულია გაუფასურების შესახებ არსებული მონაცემების ხელმისაწვდომობასა და გაუფასურების ხასიათზე:
(ა) გაუფასურება, განისაზღვრება, როგორც ტექნოლოგიურ, სამართლებრივ ან პოლიტიკურ გარემოში მომხდარი მნიშვნელოვანი გრძელვადიანი ცვლილებების შედეგი. როგორც წესი, ამ დროს გამოიყენება ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულებისა და სასარგებლო ერთეულების მეთოდებს შორის უფრო შესაფერისი;
(ბ) გაუფასურება, განისაზღვრება, როგორც აქტივის გამოყენების ხარისხში, ან მეთოდებში მომხდარი მნიშვნელოვანი გრძელვადიანი ცვლილებების შედეგიანი მოთხოვნის სრული ან თითქმის სრული შეწყვეტის შედეგად წარმოქმნილი გაუფასურება. როგორც წესი, ამ დროს გამოიყენება ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულებასა და სასარგებლო ერთეულების მეთოდებს შორის უფრო შესაფერისი;
(გ) გაუფასურება, როგორც ფიზიკური დაზიანების შედეგი. როგორც წესი, ამ დროს გამოიყენება აღდგენის ღირებულების მეთოდსა და ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების მეთოდს შორის უფრო შესაფერისი.
გაუფასურების ზარალის აღიარება და შეფასება
51. 52-57-ე პუნქტებში განსაზღვრულია აქტივის გაუფასურების ზარალის აღიარებასა და შეფასებასთან დაკავშირებული მოთხოვნები. წინამდებარე სტანდარტის მიხედვით, გაუფასურების ზარალში იგულისხმება ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის გაუფასურების ზარალი, თუ ეს სხვაგვარად არ არის განსაზღვრული.
52. აქტივის საბალანსო ღირებულება უნდა შემცირდეს მის მომსახურების აღდგენით ღირებულებამდე მხოლოდ და მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოცემული აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულება ნაკლებია მის საბალანსო ღირებულებაზე. შემცირების თანხა წარმოადგენს გაუფასურების ზარალს.
53. როგორც ეს 26-ე პუნქტში იქნა განსაზღვრული, წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, ერთეულს მაშინ მოეთხოვება აღდგენითი ღირებულების სათანადო შეფასება, თუ არსებობს რაიმე მაჩვენებლები შესაძლო გაუფასურების ზარალზე. 27-ე-33-ე პუნქტებში განსაზღვრულია შესაძლო გაუფასურების ზარალის ძირითადი მაჩვენებლები.
54. გაუფასურების ზარალის აღიარება დაუყოვნებლივ უნდა მოხდეს ნამეტში ან დეფიციტში, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც აქტივი გადაფასებული თანხით აისახება სხვა სტანდარტის შესაბამისად (მაგალითად, სსბასს 17-ით, ძირითადი აქტივები და სსბასს 31-ით, არამატერიალური აქტივები, განსაზღვრული გადაფასების მოდელით). გადაფასებული აქტივის ნებისმიერი გაუფასურების ზარალი უნდა აღირიცხოს როგორც გადაფასების შემცირება, ზემოთ ნახსენები სხვა სტანდარტის შესაბამისად.
54ა. ნამეტში ან დეფიციტში აღიარდება იმ აქტივთან დაკავშირებული გაუფასურების ზარალი, რომელიც არ გადაფასებულა. თუმცა, გადაფასებული აქტივის გაუფასურების ზარალი აღიარდება გადაფასების ნამეტს იმ ოდენობით, რა სიდიდითაც გაუფასურების ზარალი არ აღემატება ამ აქტივთან დაკავშირებულ გადაფასების ნამეტის თანხას. ამგვარი გაუფასურების ზარალი ამცირებს ამ აქტივთან დაკავშირებულ გადაფასების ნამეტს.
55. თუ შეფასებული გაუფასურების ზარალის თანხა აღემატება შესაბამისი აქტივის საბალანსო ღირებულებას, ერთეულმა ვალდებულება უნდა აღიაროს მხოლოდ მაშინ, თუ ეს მოითხოვება სხვა სსბასს-ის მიერ.
56. თუ შეფასებული გაუფასურების ზარალის თანხა აღემატება შესაბამისი აქტივის საბალანსო ღირებულებას, აქტივის საბალანსო ღირებულება დაიყვანება ნულზე, ხოლო შესაბამისი თანხა აღიარდება ნამეტში ან დეფიციტში. ვალდებულება უნდა აღიარდეს მხოლოდ მაშინ, თუ ეს მოითხოვება სხვა სსბასს-ის მიერ. მაგალითად, თუ ერთეული აღარ იყენებს სამხედრო დანიშნულების სპეციალურ დანადგარებს და კანონმდებლობის თანახმად, ამგვარი დანადგარების გამოუყენებლობის შემთხვევაში, ერთეული ვალდებულია, მოახდინოს მათი დემონტაჟი. სსბასს 19-ის, ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები, შესაბამისად, ერთეულს შეიძლება წარმოეშვას საჭიროება დემონტაჟთან დაკავშირებული დანახარჯებისათვის შექმნას სარეზერვო თანხები.
57. გაუფასურების ზარალის აღიარების შემდეგ მოცემული აქტივის ცვეთის (ამორტიზაციის) თანხა უნდა კორექტირდეს შემდეგი პერიოდებისათვის, რათა მოხდეს აქტივის ნარჩენი ღირებულებით (ასეთის არსებობის შემთხვევაში) კორექტირებული საბალანსო ღირებულების სისტემატური განაწილება აქტივის დარჩენილი სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში.
გაუფასურების ზარალის ანულირება
58. 59-ე-70-ე პუნქტებში განსაზღვრულია წინა საანგარიშგებო პერიოდებში აღიარებული აქტივის გაუფასურების ზარალის ანულირებისთვის მოთხოვნები.
59. ყოველი საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს, ერთეულმა უნდა განსაზღვროს, არსებობს თუ არა რაიმე მაჩვენებელი იმისა, რომ წინა საანგარიშგებო პერიოდებში აღიარებული აქტივის გაუფასურების ზარალი შესაძლოა აღარ არსებობდეს ან შემცირებული იყოს. მისი არსებობის შემთხვევაში, ერთეულმა უნდა შეაფასოს მოცემული აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულება.
60. როდესაც გამოვლინდა ფაქტორები, რომლებიც მიანიშნებს, რომ წინა საანგარიშგებო პერიოდებში აღიარებული აქტივის გაუფასურების ზარალი შესაძლოა აღარ არსებობდეს ან შემცირებულია, ერთეულმა უნდა გაითვალისწინოს, სულ მცირე, შემდეგი მაჩვენებლები:
ინფორმაციის გარე წყაროები
(ა) აქტივის მიერ წარმოებულ მომსახურებაზე მოთხოვნის ან საჭიროების კვლავ გაჩენა;
(ბ) მოცემულ პერიოდში მოხდა ან ახლო მომავალში მოხდება ისეთი მნიშვნელოვანი გრძელვადიანი ცვლილებები, რომლებმაც დადებითი გავლენა მოახდინა იმ ტექნოლოგიურ, სამართლებრივ ან პოლიტიკურ გარემოზე, რომელშიც ეს ერთეული ფუნქციონირებს;
ინფორმაციის შიდა წყაროები
(გ) მიმდინარე პერიოდში მოხდა, ან ახლო მომავალში მოხდება მნიშვნელოვანი გრძელვადიანი ცვლილებები, რომლებიც დადებითად იმოქმედებს ერთეულზე და აქტივის მიმდინარე ან შემდგომ გამოყენების ხარისხსა და სახეზე. აღნიშნულ ცვლილებებს განეკუთვნება პერიოდის განმავლობაში აქტივის მწარმოებლურობის გაუმჯობესების ან გაძლიერების მიზნით გაწეული დანახარჯები, ან იმ საქმიანობის რესტრუქტურიზაცია, რომელსაც აქტივი განეკუთვნება;
(დ) გადაწყვეტილება, აქტივის მშენებლობის გაგრძელების თაობაზე, რომელიც წარსულში იქნა შეჩერებული მის საბოლოო დასრულებამდე ან საექსპლუატაციო მდგომარეობაში მიყვანამდე; და
(ე) შიდა ანგარიშგებაში მოცემული ინფორმაცია, რომელიც გვიჩვენებს, რომ აქტივის საექსპლუატაციო მახასიათებლები მოსალოდნელთან შედარებით მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა ან გაუმჯობესდება.
61. მე-60 პუნქტში მოცემული გაუფასურების ზარალის შესაძლო შემცირების მაჩვენებლები, ძირითადად, 27-ე პუნქტში ჩამოთვლილი გაუფასურების ზარალის მაჩვენებლების იდენტურია.
62. მე-60 პუნქტში მოცემული ჩამონათვალი არ არის ამომწურავი. ერთეულმა შეიძლება გამოავლინოს აქტივის გაუფასურების ზარალის ანულირების სხვა მაჩვენებლებიც, რომელთა არსებობის შემთხვევაში, ერთეულს მოეთხოვება, ხელახლა განსაზღვროს აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულება. მაგალითად, გაუფასურების ზარალის ანულირების შესაძლო მაჩვენებლად შეიძლება ასევე მიჩნეულ იქნეს ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან ნებისმიერი მათგანი:
(ა) აქტივის საბაზრო ღირებულების მნიშვნელოვანი ზრდა; ან
(ბ) აქტივის მიერ წარმოებულ მომსახურებაზე მოთხოვნის ან საჭიროების მნიშვნელოვანი, გრძელვადიანი მატება.
63. ახლო მომავალში საქმიანობის შეწყვეტის ან რესტრუქტურიზაციის ვალდებულება ამ ოპერაციისათვის განკუთვნილი აქტივის გაუფასურების ზარალის ანულირების მაჩვენებელია იმ შემთხვევაში, თუ ამგვარი ვალდებულება უზრუნველყოფს ერთეულისათვის მოცემული აქტივის გამოყენების ხარისხისა და სახის მნიშვნელოვან დადებით გრძელვადიან ცვლილებას. გარემოებები, როდესაც ამგვარი ვალდებულება ჩაითვლება გაუფასურების ზარალის ანულირების მაჩვენებლად, ხშირად უკავშირდება შემთხვევებს, როდესაც საქმიანობის მოსალოდნელი შეწყვეტა ან რესტრუქტურიზაცია წარმოშობს აქტივის გამოყენების ეფექტურობის გაუმჯობესების შესაძლებლობას. მაგალითად, რენტგენის აპარატი, რომელიც სახელმწიფო საავადმყოფოს მიერ ნაკლებად გამოიყენებოდა, რესტრუქტურიზაციის შედეგად გადაეცემა საავადმყოფოს მთავარ რენტგენოლოგიურ განყოფილებას, სადაც ის გაცილებით ეფექტურად იქნება გამოყენებული. ამ შემთხვევაში, კლინიკის ფუნქციონირების შეწყვეტის ან რესტრუქტურიზაციის ვალდებულება შეიძლება იმის მაჩვენებელი იყოს, რომ შეიძლება საჭირო გახდეს აქტივთან დაკავშირებით წინა საანგარიშგებო პერიოდებში აღიარებული გაუფასურების ზარალის ანულირება.
64. თუ არსებობს რაიმე სახის მაჩვენებელი იმაზე, რომ წინა პერიოდში აქტივის აღიარებული გაუფასურების ზარალი აღარ არსებობს ან შემცირდა, ეს შესაძლოა მიუთითებდეს მოცემული აქტივის: (ა) დარჩენილი სასარგებლო გამოყენების ვადის, (ბ) ცვეთის (ამორტიზაციის) მეთოდის ან (გ) სსბასს-ის მიხედვით ნარჩენი ღირებულების გადასინჯვისა და კორექტირების საჭიროებაზე, მაშინაც კი, როცა აქტივის გაუფასურების ზარალის ანულირება არ ხდება.
65. აქტივთან დაკავშირებით, წინა საანგარიშგებო პერიოდებში აღიარებული გაუფასურების ზარალი მხოლოდ იმ შემთხვევაში ექვემდებარება ანულირებას, თუ გაუფასურების ზარალის ბოლო აღიარების შემდეგ ცვლილება მოხდა მოცემული აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულების განსაზღვრისას გამოყენებულ შეფასებებში. ამ შემთხვევაში, აქტივის საბალანსო ღირებულება უნდა გაიზარდოს მისი მომსახურების აღდგენით ღირებულებამდე, გარდა 68-ე პუნქტში განსაზღვრული შემთხვევებისა. აღნიშნული ზრდა წარმოადგენს გაუფასურების ზარალის ანულირებას.
66. წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, ერთეულმა უნდა მოახდინოს აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულების საიმედოდ შეფასება, თუ არსებობს მაჩვენებელი, რომელიც მიანიშნებს გაუფასურების ზარალის ანულირებაზე. მე-60 პუნქტში განსაზღვრულია ძირითადი მაჩვენებლები იმისა, რომ წინა საანგარიშგებო პერიოდებში აქტივის აღიარებული გაუფასურების ზარალი შეიძლება აღარ არსებობდეს ან შემცირებული იყოს.
67. გაუფასურების ზარალის აღდგენილი თანხა ასახავს მოცემული აქტივის გაუფასურების ზარალის ბოლო აღიარების თარიღიდან ამ აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულების ზრდას მისი გამოყენების ან გაყიდვის შედეგად. 77-ე პუნქტის თანახმად, ერთეულს მოეთხოვება განსაზღვროს შეფასებაში მომხდარი ის ცვლილებები, რომლებიც იწვევს ფულადი სახსრების არწარმომქნელი აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულების ზრდას. აღნიშნულ ცვლილებებს განეკუთვნება:
(ა) აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულების შეფასების მეთოდის შეცვლა (ანუ აღდგენითი ღირებულება ეფუძნება გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებას, თუ აქტივის გამოყენებით ღირებულებას);
(ბ) იმ შემთხვევაში, თუ მომსახურების აღდგენითი ღირებულება ეფუძნებოდა აქტივის გამოყენებით ღირებულებას – გამოყენებითი ღირებულების შემადგენელი კომპონენტების შეფასებებში მომხდარი ცვლილებები; და
(გ) იმ შემთხვევაში, თუ მომსახურების აღდგენითი ღირებულება ეფუძნებოდა გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებას – ცვლილებები ამ უკანასკნელის შემადგენელი კომპონენტების შეფასებებში.
68. გაუფასურების ზარალის ანულირების შედეგად აქტივის გაზრდილი საბალანსო ღირებულება არ უნდა აღემატებოდეს იმ საბალანსო ღირებულებას (ამორტიზაციის ან ცვეთის გამოკლებით), რომელიც მიღებული იქნებოდა, წინა საანგარიშგებო პერიოდებში გაუფასურების ზარალის აღიარება რომ არ მომხდარიყო.
69. აქტივის გაუფასურების ზარალის ანულირება დაუყოვნებლივ უნდა აღიარდეს ნამეტში ან დეფიციტში, თუ მოცემული აქტივი აღრიცხული არ არის გადაფასებული ღირებულებით სხვა სტანდარტის შესაბამისად (მაგალითად, სსბასს 17-ით და სსბასს 31-ით განსაზღვრული გადაფასების მოდელით). გადაფასებული აქტივის გაუფასურების ზარალის ანულირების ნებისმიერი თანხა უნდა აღირიცხოს როგორც გადაფასების ზრდა, ამ სხვა სტანდარტის შესაბამისად.
69ა. გადაფასებული აქტივის გაუფასურების ზარალის ანულირების თანხა პირდაპირ აღიარდება გადაფასების რეზერვში და ზრდის ამ აქტივთან დაკავშირებულ გადაფასების ნამეტს. თუმცა, იმ ოდენობით, რომლითაც იმავე გადაფასებული აქტივის გაუფასურების ზარალი ნამეტში ან დეფიციტში ადრე აღიარდა როგორც ხარჯი, გაუფასურების ზარალის ანულირებაც ასევე უნდა აღიარდეს ნამეტში ან დეფიციტში.
70. გაუფასურების ზარალის ანულირების აღიარების შემდეგ, აქტივის ცვეთის (ამორტიზაციის) თანხა უნდა კორექტირდეს მომავალი პერიოდებისათვის, რათა აქტივის გადასინჯული საბალანსო ღირებულება ნარჩენი ღირებულების (ასეთის არსებობის შემთხვევაში) გამოკლებით გადანაწილდეს სისტემატურად, აქტივის დარჩენილი სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში.
აქტივების რეკლასიფიკაცია
71. აქტივების რეკლასიფიკაცია ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივებიდან ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივებად ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივებიდან ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ აქტივებად მხოლოდ მაშინ უნდა მოხდეს, როდესაც არსებობს ამგვარი რეკლასიფიკაციის აუცილებლობის ნათელი დადასტურება. რეკლასიფიკაცია, როგორც ასეთი, გაუფასურების ტესტის განხორციელების ან გაუფასურების ზარალის ანულირების უცილობელ წინაპირობას არ წარმოადგენს. გაუფასურების ტესტის განხორციელების ან გაუფასურების ზარალის ანულირების მაჩვენებელს, როგორც მინიმუმ, წარმოადგენს რეკლასიფიკაციის შემდეგ აქტივის მიმართ გამოსაყენებელი მითითებული მაჩვენებლები.
72. არსებობს გარემოებები, როდესაც საჯარო სექტორის ერთეულმა შეიძლება გადაწყვეტილება მიიღოს, რომ აუცილებელია ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივებად რეკლასიფიკაცია. მაგალითად, გამწმენდი ნაგებობა თავდაპირველად აშენდა, უმთავრესად საერთო საცხოვრებლის კომპლექსის გამავალი წყლების უფასო გაწმენდისათვის. საერთო საცხოვრებელი კომპლექსის ობიექტი დაინგრა და გადაწყდა, რომ გამოთავისუფლებულ ნაკვეთზე უნდა აშენდეს საწარმოო და საცალო სავაჭრო ობიექტები. დაგეგმილია, რომ გამწმენდი ნაგებობა გამოყენებული იქნება კომერციული ტარიფებით საწარმოო გადამუშავებული წყლების გასაწმენდად. აღნიშნულიდან გამომდინარე, საჯარო სექტორის ერთეულმა გადაწყვიტა, მოახდინოს საწარმოო ნარჩენების გადამამუშავებელი ქარხნის რეკლასიფიკაცია ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივად.
განმარტებითი შენიშვნები
72ა. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია იმ კრიტერიუმებზე, რომლებიც მის მიერ შემუშავდა ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივებისაგან განსასხვავებლად.
73. ერთეულმა აქტივების თითოეული კლასისათვის განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს:
(ა) მოცემული პერიოდის განმავლობაში ნამეტში ან დეფიციტში აღიარებული გაუფასურების ზარალი და ფინანსური შედეგების ანგარიშგების ის მუხლ(ებ)ი, რომელიც/რომლებიც მოიცავს გაუფასურების ზარალის თანხებს;
(ბ) მოცემული პერიოდის განმავლობაში ნამეტში ან დეფიციტში აღიარებული გაუფასურების ზარალის ანულირების თანხა და ფინანსური შედეგების ანგარიშგების ის მუხლ(ებ)ი, რომელშიც/რომლებშიც ასახულია გაუფასურების ზარალის ანულირება;
(გ) გადაფასებულ აქტივებთან დაკავშირებული გაუფასურების ზარალი, რომელიც მოცემულ პერიოდში აღიარებულია გადაფასების ნამეტში; და
(დ) გადაფასებულ აქტივებთან დაკავშირებული გაუფასურების ზარალის ანულირება, რომელიც მოცემულ პერიოდში აღიარებულია გადაფასების ნამეტში.
73ა. [ამოღებულია]
74. აქტივთა კლასი წარმოადგენს ერთეულის საოპერაციო საქმიანობაში შინაარსითა და დანიშნულებით მსგავსი აქტივების დაჯგუფებას.
75. 73-ე პუნქტში მოთხოვნილი ინფორმაცია შესაძლოა წარდგენილ იქნეს მოცემულ აქტივთა კლასის შესახებ სხვა ინფორმაციასთან ერთად. მაგალითად, აღნიშნული ინფორმაცია შესაძლოა წარდგენილ იქნეს საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისისა და დასასრულისათვის, ძირითადი აქტივების საბალანსო ღირებულების შესახებ შემაჯერებელ ინფორმაციასთან ერთად, სსბასს 17-ის, ძირითადი აქტივები, შესაბამისად.
76. ერთეულმა, რომელიც წარადგენს სეგმენტის ინფორმაციას სსბასს 18-ის, სეგმენტის ანგარიშგება, შესაბამისად, თითოეული საანგარიშგებო სეგმენტის მიხედვით უნდა ასახოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) მოცემულ საანგარიშგებო პერიოდში ნამეტში ან დეფიციტში აღრიცხული გაუფასურების ზარალის თანხები; და
(ბ) მოცემულ საანგარიშგებო პერიოდში ნამეტში ან დეფიციტში აღრიცხული გაუფასურების ზარალის აღდგენილი თანხა.
77. თუ მოცემულ საანგარიშგებო პერიოდში აღიარებული ან აღდგენილ იქნა არსებითი გაუფასურების ზარალი, ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) ის მოვლენები და გარემოებები, რომლებმაც გამოიწვია გაუფასურების ზარალის აღიარება ან ანულირება;
(ბ) აღიარებული ან აღდგენილი გაუფასურების ზარალის თანხა;
(გ) აქტივის შინაარსი;
(დ) სეგმენტი, რომელსაც განეკუთვნება აქტივი, თუ ერთეული სეგმენტის ინფორმაციის წარსადგენად იყენებს სსბასს 18-ს;
(ე) წარმოადგენს თუ არა აქტივის აღდგენითი ღირებულება აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებას ან მის გამოყენებით ღირებულებას;
(ვ) თუ მომსახურების აღდგენით ღირებულებას წარმოადგენს გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება, ამ უკანასკნელის განსაზღვრის საფუძველი (მაგალითად, განისაზღვრა თუ არა სამართლიანი ღირებულება აქტიური ბაზრის ინფორმაციის საფუძველზე); და
(ზ) თუ მომსახურების აღდგენით ღირებულებას წარმოადგენს გამოყენებითი ღირებულება, გამოყენების ღირებულების გამოსათვლელად გამოყენებული მეთოდი.
78. ერთეულმა საანგარიშგებო პერიოდში აღიარებული იმ აგრეგირებული გაუფასურების ზარალისა და გაუფასურების ზარალის ანულირებასთან დაკავშირებით, რომელთა შესახებაც ინფორმაცია არ იქნა წარდგენილი, 77-ე პუნქტის შესაბამისად, უნდა ასახოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) აქტივთა ძირითადი კლასები, რომლებზეც გავლენა მოახდინა გაუფასურების ზარალმა (და აქტივთა ძირითადი კლასები, რომლებზეც გავლენა მოახდინა გაუფასურების ზარალის ანულირებამ); და
(ბ) ძირითადი მოვლენები და გარემოებები, რომლებმაც გამოიწვია ამ გაუფასურების ზარალის ან გაუფასურების ზარალის ანულირების აღიარება.
79. სასურველია, ერთეულმა გაამჟღავნოს ინფორმაცია საანგარიშგებო პერიოდში აქტივების მომსახურების აღდგენითი ღირებულების განსაზღვრისას გაკეთებულ ძირითად დაშვებებზე.
გარდამავალი დებულებები
80. [ამოღებულია]
80ა. 27-ე მუხლის შესწორება გამოყენებულ უნდა იქნეს პერსპექტიულად, მისი გამოყენების თარიღიდან.
81. [ამოღებულია]
81ა. შეიცვალა მე-2, 54-ე, 69-ე და 73-ე პუნქტები, ამოღებულია მე-7 და მე-11 პუნქტები, ხოლო 54 (ა) და 69 (ა) აბზაცები დაემატა 2016 წლის ივლისში გადაფასებული აქტივების გაუფასურების გამოცემის შემდეგ (ცვლილებები სსბასს 21-სა და სსბასს 26-ში).
ძალაში შესვლის თარიღი
82. ერთეულმა წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის წინამდებარე სტანდარტის გამოყენება უნდა დაიწყოს 2006 წლის 1 იანვარს ან ამ თარიღის შემდეგ. სტანდარტის ვადაზე ადრე გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული წინამდებარე სტანდარტს 2006 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის გამოიყენებს, მან ამის შესახებ უნდა აღნიშნოს ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში.
82ა. სსბასს 31-ით შესწორდა მე-2 და მე-7 პუნქტები და დაემატა 26ა, 26ბ და 39ა პუნქტები. ერთეულმა წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის ამ შესწორებების გამოყენება უნდა დაიწყოს 2011 წლის 1 აპრილს ან ამ თარიღის შემდეგ. თუ ერთეული სსბასს 31-ს 2011 წლის 1 აპრილამდე დაწყებული პერიოდისათვის გამოიყენებს, მაშინ შესწორებები უნდა გავრცელდეს ასევე ამ პერიოდებზეც.
82ბ. 27-ე პუნქტი შეიცვალა სსბასს-ების 2011 წლის გაუმჯობესების 2011 წლის ოქტომბერში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის ამ შესწორების გამოყენება უნდა დაიწყოს 2013 წლის 1 იანვარს ან ამ თარიღის შემდეგ. სტანდარტის ვადაზე ადრე გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული აღნიშნულ შესწორებას 2013 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის გამოიყენებს, მან ამის შესახებ უნდა აღნიშნოს ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში.
82გ. მე-80, 81-ე და 83-ე პუნქტები შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
82დ. მე-13 პუნქტი შეიცვალა 2015 წლის იანვარში სსბასს 35-ის, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება და სსბასს 37-ის, ერთობლივი შეთანხმებები, გამოცემის შედეგად. ერთეული ვალდებულია გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები, როდესაც იგი გამოიყენებს სსბასს 35-ს და სსბასს 37-ს.
82ე. მე-3, მე-4 და მე-15 პუნქტები ამოღებულია და მე-6, მე-20 და 21-ე პუნქტები შეიცვალა 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
82ვ. შეიცვალა მე-2, 54-ე, 69-ე და 73-ე პუნქტები, ამოღებულ იქნა მე -7 და მე-11 პუნქტები და დაემატა 54 (ა), 69 (ა) და 81 (ა) პუნქტები გადაფასებული აქტივების გაუფასურების (ცვლილებები სსბასს 21-სა და სსბასს 26-ში) გამოცემის შედეგად. ერთეული ვალდებულია გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ამ ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
82ზ. 43-ე პუნქტი შესწორდა 2016 წლის ივლისში სსბასს 39-ის, დაქირავებულთა სარგებელი, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 39.
82თ. მე-14 პუნქტი შეიცვალა, ხოლო 20-ე პუნქტი დაემატა 2017 წლის იანვარში სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოცემის შედეგად. ერთეული ამ ცვლილებებს გამოიყენებს პერსპექტიულად, წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, რომლებიც იწყება სსბასსს-ს მიერ განსაზღვრული თარიღიდან ან მის შემდეგ. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული გამოიყენებს ზემოაღნიშნულ ცვლილებებს უფრო ადრე, მან უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და, თუ მას უკვე არ გაუკეთებია, იმავდროულად გამოიყენოს სსბასს 40.
83. როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
დასკვნის საფუძველი
დასკვნების საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 21-ის შემადგენელი ნაწილი.
შესავალი
დს1. სსბასსს-ს ფასს–თან დაახლოების პროგრამა სსბასსს-ს სამუშაო პროგრამის მნიშვნელოვანი ნაწილია. სსბასსს-ს პოლიტიკას წარმოადგენს სსბასს-ებისა და ბასსს-ის მიერ გამოცემული ფასს-ების ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდის შესაბამისობაში მოყვანა იმ ასპექტებში, როდესაც ეს მიზანშეწონილია საჯარო სექტორისათვის.
დს2. სსბასს-ების დარიცხვის მეთოდი ეფუძნება ბასსს-ის მიერ გამოცემულ ფასს-ებს იმ ხარისხით, რომ ამ სტანდარტების მოთხოვნები შესაძლებელია გამოყენებულ იქნეს საჯარო სექტორში. წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნები აღნიშნული პოლიტიკის შესაბამისად იქნა შემუშავებული. ბასს 36-ის შესაბამისად ერთეულებს მოეთხოვებათ აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულების დადგენა იმ შემთხვევაში, თუ არსებობს მაჩვენებლები აქტივის გაუფასურების შესახებ. აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულება განიმარტება, როგორც აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებასა და აქტივის გამოყენებით ღირებულებას შორის უდიდესი. წინამდებარე სტანდარტშიც მსგავსი განმარტებაა მოცემული.
დს3. ბასს 36 ვრცელდება ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივებსა და ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებზე, ხოლო წინამდებარე სტანდარტი - ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ ინდივიდუალურ აქტივებზე. აღნიშნულის შედეგად არსებობს ამ ორ სტანდარტს შორის წარმოქმნილი სხვადასხვა განსხვავებები. ძირითადი განსხვავებები შემდეგში მდგომარეობს:
(ა) წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის გამოყენებითი ღირებულების დადგენის მეთოდი განსხვავდება ბასს 36-ში ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივისადმი გამოყენებული მეთოდისაგან;
(ბ) წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, ერთეულებს არ მოეთხოვებათ გაუფასურების ტესტის გამოყენება, გადაფასებული ღირებულებით ასახული ძირითადი აქტივების მიმართ; და
(გ) წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, აქტივის საბაზრო ღირებულების იმაზე მეტად შემცირებას, ვიდრე ეს მოსალოდნელი იქნებოდა გარკვეული დროის გასვლის შემდეგ ან მისი ჩვეულებრივი გამოყენების შედეგად, არ მიიჩნევს გაუფასურების მინიმალურ მაჩვენებლად. ეს მინიშნება გამოიყენება როგორც დამატებითი მაჩვენებელი იმისა, რომ შეიძლება ადგილი ჰქონდეს გაუფასურებას.
სსბასსს-ს მიზეზები, ბასს 36-ის მოთხოვნებიდან აღნიშნული გადახვევების განხორციელების თაობაზე, მოცემულია ქვემოთ მოყვანილ პუნქტებში.
დს4. 2000 წელს კომენტარებისათვის მისაღებად გამოცემულ დოკუმენტში (კმდ) - აქტივების გაუფასურება - შემოთავაზებული იყო აქტივების გაუფასურების ბუღალტრული აღრიცხვის ბასს 36-ისეული მიდგომის გამოყენება საჯარო სექტორის ერთეულებისადმი, რამდენადაც ეს შესაძლებელი იყო. კმდ-ს გამოცემის შედეგად მიღებული კომენტარებისა და შენიშვნების გათვალისწინებით 2003 წელს გამოცემული იქნა დოკუმენტის პროექტი 23 (დკ 23) აქტივების გაუფასურება. წინამდებარე სტანდარტის შემუშავებისას გათვალისწინებული იყო დკ 23-ის მიმართ გამოთქმული შენიშვნები და კომენტარები.
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივები
დს5. ბასს 36 მოითხოვს, რომ ერთეულმა გამოყენებითი ღირებულება განსაზღვროს, როგორც ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების დისკონტირებული ღირებულება, რომელიც, სავარაუდოდ, მიღებულ უნდა იქნეს: (ა) აქტივის ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის უწყვეტი გამოყენებიდან და (ბ) აქტივის ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გასვლიდან სასარგებლო მომსახურების ვადის ბოლოს. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების მომსახურების პოტენციალი გამოიხატება ამ აქტივების უნარში, წარმოქმნას ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადები. სსბასს 26 ეფუძნება ბასს 36-ს. სსბასს 26-ის მოთხოვნები ვრცელდება საჯარო სექტორის ერთეულებთან არსებულ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივებზე. წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, ერთეულები ვალდებული არიან, საჯარო სექტორში ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურების ასახვისას გამოიყენონ სსბასს 26.
დს5ა. სსბასს 40, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოიცა 2017 წლის იანვარში. სსბასს 40 მოიცავს გუდვილის აღიარებისა და შეფასების მოთხოვნებს. სსბასს 40-ის შემუშავებისას, სსბასსს განიხილავდა მოთხოვნებს გუდვილის გაუფასურებასთან დაკავშირებით. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ გუდვილი არ წარმოქმნის ეკონომიკურ სარგებელს სხვა აქტივებისგან დამოუკიდებლად და, შესაბამისად, მისი შეფასება გაუფასურებასთან დაკავშირებით ხდება როგორც აქტივების ჯგუფის ნაწილის. გუდვილი შეიძლება შეფასდეს მხოლოდ ფულადი სახსრების ნაკადების გათვალისწინებით, იქნება ეს ფულადი სახსრების შემოდინება ან წმინდა ფულადი სახსრების გადინების შემცირება. სსბასსს-მ ასევე აღნიშნა, რომ სსბასს 21 ეხება მხოლოდ ცალკეული აქტივების გაუფასურებას და აფასებს გაუფასურებას აქტივის დარჩენილი მომსახურების პოტენციალის ამჟამინდელი ღირებულების მითითებით. სსბასსს-მ ამიტომაც დაასკვნა, რომ არ იქნება მიზანშეწონილი სსბასს 21-ის გამოყენება გუდვილის გაუფასურებასთან დაკავშირებით. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ გაუფასურების მიზნით გუდვილი უნდა ჩაითვალოს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივად, იმის მიუხედავად, ოპერაცია, რომელსაც იგი უკავშირდება, არის თუ არა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ოპერაცია. სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ სსბასს 21-სა და სსბასს 26-ში შეიტანს დამატებით მითითებებს იმასთან დაკავშირებით, რომ გუდვილი უნდა ჩაითვალოს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივად, გაუფასურების მიზნებისათვის.
ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივები
დს6. ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გამოყენებითი ღირებულების კონცეფციის ფუნდამენტური პრინციპების განხილვისას, სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის გამოყენებითი ღირებულება არის მომსახურების დარჩენილი პოტენციალის მიმდინარე დისკონტირებული ღირებულება. აღნიშნული ემთხვევა ბასს 36-ის მიდგომას.
გამოყენებითი ღირებულების განსაზღვრა
დს7. ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის გამოყენების ღირებულების (აქტივის მომსახურების დარჩენილი პოტენციალის მიმდინარე დისკონტირებული ღირებულების) განსაზღვრისას, მრავალი მიდგომა შეიძლება იქნეს გამოყენებული. ერთ-ერთი მეთოდი იმეორებს ბასს 36-ის მიდგომას და გულისხმობს იმ ფულადი სახსრების ნაკადების შეფასებასა და დისკონტირებას, რომლებიც წარმოიქმნებოდა ერთეულს მისი მომსახურება ან სხვა პროდუქტი ბაზარზე რომ გაეყიდა. თუმცა, სსბასსს-ს აზრით, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ეს მიდგომა პრაქტიკაში იქნეს რეალიზებული, რაც გამომდინარეობს იმ შესაბამისი ფასების დადგენასთან, რომლითაც უნდა შეფასდეს ერთეულის მომსახურება ან სხვა პროდუქტი და შესაბამისი დისკონტირების განაკვეთი.
დს8. სხვა მეთოდები ასახავს გამოყენებითი ღირებულების ზედმიწევნით დადგენას. ამ მხრივ, სსბასსს-მ გაითვალისწინა საბაზრო ღირებულების მიდგომა და პრინციპები, რომელთა გამოყენებითაც ხდება ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების შეფასება და ასევე შეთავაზებულია მომსახურების აღდგენითი ღირებულებისა და სასარგებლო ერთეულების მიდგომები.
საბაზრო ღირებულების მეთოდი
დს9. აღნიშნული მიდგომის ფარგლებში, როდესაც არსებობს მოცემული აქტივით ვაჭრობის აქტიური ბაზარი, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გამოყენების ღირებულება განისაზღვრება აქტივის საერთო ხელმისაწვდომი საბაზრო ფასით. აქტივის აქტიური ბაზრის არარსებობის შემთხვევაში ერთეულმა უნდა გამოიყენოს იმ ფასის საუკეთესო საბაზრო მონაცემები, რომლითაც შესაძლებელი იქნებოდა დამოუკიდებელ, დაინტერესებულ და საქმის მცოდნე მხარეებს შორის აქტივის გაცვლა, აქტივის საუკეთესო და მაქსიმალური გამოყენების მიზნით და იმის გათვალისწინებით, რომ მოცემულ ვითარებაში ბაზრის მონაწილეები აღნიშნული ფასის გადახდის მზადყოფნას გამოხატავდნენ. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ საერთო ხელმისაწვდომი საბაზრო ღირებულების გამოყენება აქტივის გამოყენებითი ღირებულების მტკიცებულებად გადამეტებული იქნებოდა, რადგან აქტივის საბაზრო ღირებულება აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულებისაგან (აღდგენითი ღირებულების შეფასების კიდევ ერთი საშუალება) მხოლოდ გასვლის დანახარჯების თანხით განსხვავდება. ამდენად, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის გამოყენების დადგენისას, საბაზრო ღირებულება ეფექტურად გამოხატავს აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებას.
ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების მეთოდი
დს10. აღნიშნული მიდგომის შესაბამისად, აქტივის გამოყენებითი ღირებულება განისაზღვრება, როგორც მინიმალური დანახარჯები, რომლითაც შესაძლებელი იქნებოდა აქტივის მომსახურების მთლიანი პოტენციალის გამოყენება ჩვეულებრივი საქმიანობისას, აქტივის უკვე მოხმარებული მომსახურების პოტენციალის გამოკლებით. აღნიშნული მიდგომა გულისხმობს, რომ ერთეული აქტივის მომსახურების დარჩენილ პოტენციალს მხოლოდ მაშინ ჩაანაცვლებს, თუ აქტივს ეს პოტენციალი აღარ ექნება. აქტივის ჩანაცვლება შეიძლება მოხდეს როგორც არსებული აქტივის რეპროდუქციით (როგორიცაა სპეციალიზებული ქონება) ან მისი მთლიანი მომსახურების პოტენციალის ჩანაცვლებით. ამდენად, აქტივის გამოყენებითი ღირებულება განისაზღვრება, როგორც დაგროვილი ცვეთით კორექტირებული აქტივის რეპროდუქციის ან აღდგენითი ღირებულება, იმისდა მიხედვით, რომელი უფრო დაბალია, რომელიც გაანგარიშებული იქნებოდა ისეთი ღირებულების საფუძველზე, რომელშიც გათვალისწინებულ უნდა იქნეს აქტივის უკვე მოხმარებული ან დარჩენილი მომსახურების პოტენციალის სიდიდე.
აღდგენითი ღირებულების მეთოდი
დს11. როგორც წესი, ეს მეთოდი გამოიყენება მაშინ, როდესაც გაუფასურების ზარალს აქტივის ფიზიკური დაზიანება იწვევს. ამ მეთოდის თანახმად, აქტივის გამოყენებითი ღირებულება განისაზღვრება გაუფასურებამდე აქტივის ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულებიდან ან რეპროდუქციის ღირებულებიდან, აქტივის გაანგარიშებული აღდგენითი ღირებულების გამოკლებით.
სასარგებლო ერთეულების მეთოდი
დს12. აღნიშნული მიდგომის თანახმად, აქტივის გამოყენებითი ღირებულება განისაზღვრება გაუფასურებამდე აქტივის ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების ან აქტივის რეპროდუქციის ღირებულების შემცირებით, რათა უზრუნველყოფილ იქნეს გაუფასურებული აქტივიდან მოსალოდნელი სასარგებლო ერთეულების შემცირებულ რაოდენობასთან შესაბამისობა.
გამოყენებული მითოდები
დს13. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გამოყენების ღირებულება უნდა განისაზღვროს, ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების, აღდგენითი ღირებულების ან სასარგებლო ერთეულების ზემოაღნიშნული მეთოდების არსებული გარემოებების გათვალისწინებით.
სხვა აქტივები
დს14. სსბასს 21 მოიცავს არამატერიალური აქტივების გაუფასურების ტესტირებასა და არამატერიალური აქტივების გაუფასურების ზარალის აღიარებასა და შეფასებასთან დაკავშირებულ სპეციფიკურ მოთხოვნებს. აღნიშნული მოთხოვნები წარმოადგენს სსბასს 31-ში, არამატერიალური აქტივები, განსაზღვრული მოთხოვნების დამატებას. წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფერო ასევე მოიცავს გადაფასებული ღირებულებით შეფასებული ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ არამატერიალურ აქტივებს, რომლებზედაც გაუფასურების ტესტირება წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად უნდა განხორციელდეს.
აქტივთა ჯგუფები და კორპორაციული აქტივები
დს15. ბასს 36-ის თანახმად, თუ შეუძლებელია ცალკეული აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულების შეფასება, მაშინ უნდა განისაზღვროს მოცემული აქტივის ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის (ფსწე) მომსახურების აღდგენითი ღირებულება. ფსწე წარმოადგენს უმცირეს იდენტიფიცირებად აქტივთა ჯგუფს, რომელიც: (ა) წარმოქმნის ფულადი სახსრების ნაკადებს უწყვეტი გამოყენების შედეგად და (ბ) მნიშვნელოვანწილად, დამოუკიდებელია სხვა აქტივების ან აქტივთა ჯგუფების მიერ წარმოქმნილი ფულადი სახსრების ნაკადებისაგან. სსბასსს-მ განიხილა სასარგებლო მომსახურების წარმომქმნელი ერთეულის კონცეფცია ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ კონტექსტში და აღნიშნა, რომ გამომდინარე იქიდან, რომ წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნები ცალკეულ აქტივებზე ვრცელდება, ბასს 36-ში ფსწე-ს ანალოგიურად, ამგვარი კონცეფციის დანერგვა არ არის საჭირო, ვინაიდან შესაძლებელია ცალკეული აქტივის მომსახურების პოტენციალის განსაზღვრა. უფრო მეტიც, ამ კონცეფციის მიღება გაართულებდა ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურების ბუღალტრულ აღრიცხვას.
დს16. ბასს 36-ის თანახმად, გუდვილის გარდა, სხვა აქტივები, რომლებიც ხელს უწყობს ორი ან მეტი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის მომავალ ფულადი სახსრების ნაკადებს, „კორპორაციულ აქტივებად“ მიიჩნევა. ფულადი სახსრების წარმოქმნის კონტექსტში, იქიდან გამომდინარე, რომ კორპორაციული აქტივები არ წარმოქმნის ფულადი სახსრების დამოუკიდებელ ნაკადებს, კორპორაციული აქტივების გაუფასურება განიხილება, როგორც ფულადი სახსრების წარმომქმნელი იმ ერთეულის გაუფასურების ნაწილი, რომელსაც ეს კორპორაციული აქტივი ეკუთვნის. სსბასსს-მ განიხილა აღნიშნული კონცეფცია ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ კონტექსტში და არ დაამტკიცა მომსახურების წარმომქმნელი ერთეულის კონცეფცია, როგორც ეს ზემოთ, დს15-ში არის აღნიშნული. ამას გარდა, სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ, ხშირ შემთხვევაში, ამგვარი აქტივები მომსახურების მიწოდების ფუნქციის განუყოფელი ნაწილია და მათი გაუფასურება ისევე უნდა იქნეს განხილული, როგორც ერთეულის სხვა ნებისმიერი ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის.
ძირითადი აქტივები და არამატერიალური აქტივები
დს17. წინამდებარე სტანდარტი არ აწესებს მოთხოვნას გაუფასურების ტესტის გამოყენების თაობაზე ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი იმ აქტივების მიმართ, რომელიც სსბასს 17-ისა და სსბასს 31-ის გათვალისწინებული ალტერნატიული მიდგომის შესაბამისად გადაფასებული ღირებულებით არის ასახული (“გადაფასებული ღირებულებით აღრიცხვის მოდელი”). სსბასსს-ს აზრით, სსბასს 17-ისა და სსბასს 31-ის დასაშვები ალტერნატიული მიდგომის შესაბამისად, მოხდება აქტივების საკმარისი პერიოდულობით გადაფასება იმის უზრუნველსაყოფად, რომ ეს აქტივები არ აისახოს იმ ღირებულებით, რომელიც არსებითად განსხვავდება ანგარიშგების თარიღისათვის მათი სამართლიანი ღირებულებისაგან და შეფასებისას მოხდება ნებისმიერი სახის გაუფასურების გათვალისწინება. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, ნებისმიერი სახის სხვაობა აქტივის საბალანსო ღირებულებასა და გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებას შორის იქნება გასვლის დანახარჯები. სსბასსს-ს აზრით, უმეტეს შემთხვევაში, ეს სხვაობა არ იქნება არსებითი და, პრაქტიკული თვალსაზრისიდან, საჭირო არ არის აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულების შეფასება და გაუფასურების ზარალის აღიარება ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის გასვლის დანახარჯებში.
დს18. წინამდებარე სტანდარტისაგან განსხვავებით, ბასს 36-ის შესაბამისად, ერთეულებს მოეთხოვება გადაფასებული აქტივების გაუფასურების ტესტირება მას შემდეგ, რაც მათი გადაფასდება მოხდება. აღნიშნული განსხვავების ლოგიკური ახსნა მოცემულია ქვემოთ დს19 და დს20 პუნქტებში მითითებულ ფაქტორებში.
დს19. პირველ რიგში, არსებობს განსხვავება წინამდებარე სტანდარტით განსაზღვრულ ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების მომსახურების აღდგენითი ღირებულების განსაზღვრის მეთოდებსა და მომსახურების აღდგენითი ღირებულების იმ განმარტებას შორის, რომელიც ასახულია ბასს 36–ში. წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულება არის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებასა და აქტივის გამოყენებით ღირებულებას შორის უდიდესი. წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, ერთეული აქტივის გამოყენებით ღირებულებას ადგენს, აქტივის მომსახურების დარჩენილი პოტენციალის ჩანაცვლების მიმდინარე ღირებულების მეშვეობით. აქტივის მომსახურების დარჩენილი პოტენციალის ჩანაცვლების მიმდინარე ღირებულების განმარტებისათვის გამოიყენება ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების, მომსახურების აღდგენითი ღირებულებისა და სასარგებლო ერთეულების მეთოდები. აღნიშნული მეთოდები შეიძლება ასევე გამოყენებულ იქნეს სამართლიანი ღირებულების დასადგენად სსბასს 17-ისა და სსბასს 31-ის შესაბამისად. ამიტომ გამოყენებითი ღირებულება სამართლიანი ღირებულების საზომს წარმოადგენს. ბასს 36-ის თანახმად, აღდგენითი ღირებულება არის აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებასა და აქტივის გამოყენებით ღირებულებას შორის უდიდესი. ბასს 36-ის თანახმად, გამოყენებითი ღირებულება განისაზღვრება აქტივის უწყვეტი გამოყენებისა და სავარაუდო გასვლის შედეგად წარმოქმნილი ნავარაუდევი ფულადი სახსრების ნაკადების დისკონტირებული ღირებულების მეშვეობით. ბასს 36-ში აღნიშნულია, რომ აქტივის გამოყენებითი ღირებულება შეიძლება განსხვავდებოდეს აქტივის სამართლიანი ღირებულებისაგან.
დს20. მეორე, წინამდებარე სტანდარტში არ არის გადმოტანილი ბასს 36-ის მოთხოვნა, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების შექმნის მიზნით ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივებთან გაერთიანების თაობაზე. ბასს 36-ის შესაბამისად, თუ აქტივი არ წარმოქმნის ფულადი სახსრების ნაკადებს, ხდება მისი გაერთიანება სხვა აქტივებთან, რათა ჩამოყალიბდეს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული, რის შემდეგადაც განისაზღვრება ამ უკანასკნელის გამოყენებითი ღირებულებაც. იმ აქტივების სამართლიანი ღირებულების ჯამი, რომლებიც ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულს ქმნის, შეიძლება განსხვავებული იყოს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გამოყენებითი ღირებულებისაგან.
გადაფასებული აქტივების გაუფასურება (ცვლილებები სსბასს 21-სა და სსბასს 26-ში)
დს20ა. იმ იურისდიქციების მოთხოვნების შესაბამისად, რომლებიც იყენებენ სსბასს-ებს, 2015 წელს სსბასსს-მ გადახედა თავდაპირველ გადაწყვეტილებას, გამოერიცხა გადაფასებული ძირითადი აქტივები და არამატერიალური აქტივები სსბასს 21-ის მოქმედების სფეროდან.
დს20ბ. სსბასსს თვლიდა, რომ დს19 და დს20 პუნქტებში დასაბუთებული საფუძველი სწორი იყო სსბასს 21-ის და ბასს 36-ის განსხვავებულ მოთხოვნებთან დაკავშირებით. სსბასსს-მ დაადასტურა მოსაზრება, რომ გაუფასურებები გათვალისწინებული უნდა იქნეს აქტივების გადაფასებისას, რათა მათი საბალანსო ღირებულებები მნიშვნელოვნად არ განსხვავდებოდეს სამართლიანი ღირებულებისგან, როგორც ეს მოთხოვნილია სსბასს 17-ის 44-ე პუნქტითა და სსბასს 31-ის 74-ე პუნქტით.
დს20გ. სსბასსს-მ ასევე დაადასტურა, რომ ბუნდოვანია გადაფასებას გაუფასურების ზარალი წარმოადგენს თუ გაუფასურების ზარალის ანულირება იმის გათვალისწინებით, რომ ანალოგიური წესებით ხდება მათი აღრიცხვა. სსბასს 17-ის 51-ე პუნქტის თანახმად, აქტივების მთლიანი კლასი უნდა გადაფასდეს იმ შემთხვევაში, თუ ამ კლასში შემავალი რომელიმე ობიექტი გადაფასდება. ამრიგად, თუ გაუფასურების ზარალი და გაუფასურების ზარალის ანულირება განიხილება როგორც გადაფასება, შედეგები გართულდება. სსბასსს-მ ჩათვალა, რომ მან უნდა გადაჭრას აღნიშნული ბუნდოვანება.
დს20დ. სსბასსს-მ ასევე მიიჩნია მნიშვნელოვნად, რომ მომხმარებლებს მიეწოდებათ რაოდენობრივი და თვისებრივი ინფორმაცია გაუფასურების შესახებ, რაც მითითებულია სსბასს 21-ის 77-ე და 78-ე პუნქტებში.
დს20ე. სსბასსს-ს ამოცანა ბუნდოვანების გარკვევასთან დაკავშირებით იყო იმის უზრუნველყოფა, რომ გადაფასებული აქტივების გაუფასურების ზარალი და გაუფასურების ზარალის ანულირება არ ითვალისწინებდა ერთეულის მიერ აქტივების იმ მთლიანი კლასის გადაფასებას, რომელსაც ეკუთვნის აღნიშნული ობიექტი, ამ ობიექტთან დაკავშირებით გაუფასურების ზარალის აღიარებისათვის.
დს20ვ. მიუხედავად იმისა, რომ ძირითადი აქტივები და არამატერიალური აქტივები, რომლებიც ფასდება გადაფასებული თანხებით, სსბასს 21-ის ფარგლებში, გულისხმობს, რომ ერთეულს მოეთხოვება ყოველწლიურად შეაფასოს არის თუ არა რაიმე ნიშანი იმისა, რომ აქტივი შეიძლება იყოს გაუფასურებული, სავარაუდოა, რომ ერთეულისთვის ცნობილი იქნება გაუფასურების ნებისმიერი მაჩვენებლის შესახებ. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ იმ ძირითადი აქტივების და არამატერიალური აქტივების სსბასს 21-ის მოქმედების სფეროში შემოყვანა, რომლებიც ფასდება გადაფასებული თანხებით, არ იქნება მეტად ბუნდოვანი ფინანსური ანგარიშგების შემდგენლებისათვის.
დს20ზ. ამ მოსაზრებების შედეგად, სსბასსს-მ 2015 წლის სექტემბერში დაამტკიცა განსახილველი პროექტი (გპ) 57, გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, და შემდეგ თვეში გამოაქვეყნა აღნიშნული გპ.
პასუხები განსახილველ პროექტ (გპ) 57-ზე
დს20ი. გპ 57-ის გამოკითხულთა უმრავლესობამ მხარი დაუჭირა წინადადებას და სსბასსს-ს დასაბუთებას. სსბასსს-მ გაითვალისწინა წინადადება, რომლის თანახმადაც ახსნა იმისა, რომ გადაფასებული აქტივების გაუფასურების ზარალი ან გაუფასურების ზარალის ანულირება არ ითვალისწინებდა ერთეულის მიერ აქტივების იმ მთლიანი კლასის გადაფასებას, რომელსაც ეკუთვნის აღნიშნული ობიექტი, უფრო ეფექტიანად შეიძლება მიღწეულ იქნას სსბასს 17-ში მოცემული მარტივი განაცხადით.
დს20ი. სსბასსს-მ განიხილა აღნიშნული მოსაზრება, მაგრამ შეუსაბამოდ მიიჩნია ორი მიზეზის გამო. უპირველეს ყოვლისა, ასეთი მიდგომა საკმარისად არ ეხებოდა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივებისთვის გამოყენებითი ღირებულების განსაზღვრის სხვადასხვა მეთოდებს, აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულების შეფასებისას. ასეთი მეთოდებია ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების და მომსახურების ერთეულების მიდგომა, რესტავრაციის ღირებულების მიდგომა და მომსახურების ერთეულების მიდგომა. მეორეც, მიდგომა არ უზრუნველყოფს მომხმარებლის მიერ ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილების მიღების მიზნებისათვის საჭირო ინფორმაციას, რაც მოცემულია სსბასს 21-სა და სსბასს 26-ში, განმარტებით შენიშვნებთან დაკავშირებით. შესაბამისად, სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ გპ 57-ის წინადადებები ჩაერთოთ საბოლოო სტანდარტში.
დს20კ. გპ-ს რესპონდენტთა კომენტარების შემდეგ, სსბასსს-მ გადაამუშავა გპ 57-ის დასკვნის საფუძველში არსებული მტკიცება, რომ გაუფასურებები კონცეფციურად განსხვავდება გადაფასების შედეგად შემცირებისგან. იმის გამო, რომ გაუფასურება და გადაფასების შედეგად შემცირება გულისხმობს მომსახურების პოტენციალის ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარის შემცირებას, სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ ისინი კონცეფციურად იგივეა. თუმცა, მათ შორის არის პრაქტიკული განსხვავება. გაუფასურებები ესაა მოვლენები, რომლებიც გავლენას ახდენენ ცალკეულ აქტივებზე, ან აქტივების ჯგუფებზე და არ წარმოადგენენ პერიოდული გადაფასების შედეგებს. აღნიშნული პრაქტიკული განსხვავება აისახება სსბასს 17-ის 51ა პუნქტში, რომელშიც ნათქვამია, რომ „აქტივის გაუფასურების ზარალი და აქტივის გაუფასურების ზარალის ანულირება სსბასს 21-ის და სსბასს 26-ის, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, შესაბამისად, აუცილებლად არ იწვევს აქტივთა იმ კლასის გადაფასების საჭიროებას, რომელსაც ეკუთვნის ეს აქტივი, ან აქტივების ჯგუფი.“
სკს-ს მიერ ფლობილი ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება
დს21. როდესაც აღნიშნული სტანდარტი იქნა გამოცემული, ამ სტანდარტმა მოითხოვა, რომ [სკს-ების] (კვადრატულ ფრჩხილებში მოცემული ტერმინი აღარ გამოიყენება 2016 წლის აპრილში სსბასს- ის გამოყენების გამოცემის შედეგად) მიერ ფლობილი ყველა აქტივის გაუფასურება აღირიცხება ბასს 36-ის შესაბამისად. როდესაც ეს სტანდარტი გამოიცა, სკს იყო მოგებაზე ორიენტირებული ერთეულები, ხოლო მათ მიერ გამოყენებული აქტივები, ძირითადად - ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივები, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის შესაბამისად, ცხადი იყო, რომ სკს-ები წარმოადგენდნენ მოგებაზე ორიენტირებულ ერთეულებს და, შესაბამისად, მოეთხოვებოდათ შეესრულებინათ ფასს-ებთან და ბასს-ებთან შესაბამისობა. ამ სტანდარტი გამოცემისას, ცალკეულმა სსბასს-მა განმარტა, რომ ფასს-ებს იყენებენ სკს-ები. შესაბამისად, მოსალოდნელი იყო სკს-ების ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივები შესაბამისად დაჯგუფებულიყო ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივებთან, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის შექმნის მიზნით, რომელიც უნდა შეფასდეს გაუფასურებასთან დაკავშირებით, ბასს 36-ის შესაბამისად.
გაუფასურების მაჩვენებლები - საბაზრო ღირებულების შეცვლა
დს22. ბასს 36 გაუფასურების მინიმალურ მაჩვენებელს შორის მოიცავს ისეთ მაჩვენებელსაც, როდესაც აქტივის საბაზრო ღირებულება იმაზე მეტად მცირდება, ვიდრე ეს მოსალოდნელი იქნებოდა გარკვეული დროის განმავლობაში ან მისი ჩვეულებრივი გამოყენების შედეგად. სსბასსს-მ აღნიშნული მაჩვენებელი ჩართო აქტივის გაუფასურების დამატებით მაჩვენებლებში და არა გაუფასურების მინიმალურ მაჩვენებელში. სსბასსს-ს მიაჩნია, რომ საბაზრო ღირებულების აღნიშნული ცვლილება აუცილებლად ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის გაუფასურებაზე არ მიუთითებს. ეს იმიტომ ხდება, რომ ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების ფლობა არა კომერციული უკუგების წარმოქმნას, არამედ სხვა მიზნებს ემსახურება; შესაბამისად, საბაზრო ღირებულების შეცვლაში შეიძლება არ აისახოს აქტივის იმ სასარგებლო მომსახურების მოცულობის ცვლილება, რომელსაც ერთეული ამოიღებს აქტივის შემდგომი გამოყენებიდან.
გაუფასურების ანულირება
დს23. 60ა პუნაქტის შესაბამისად, აქტივის მიერ წარმოებული მომსახურების მოთხოვნის ან საჭიროების კვლავ გაჩენა გაუფასურების ანულირების მინიმალურ მაჩვენებელს წარმოადგენს, ხოლო 62 (ბ) პუნქტის შესაბამისად, აქტივის მიერ გაწეულ მომსახურებებზე მოთხოვნის ან საჭიროების მნიშვნელოვანი გრძელვადიანი ზრდა გაუფასურების შესაძლო ანულირების მხოლოდ დამატებითი მაჩვენებელია. ამ ორი მაჩვენებლის ფორმულირება მსგავსია, თუმცა მათი ერთმანეთისაგან განსხვავება შესაძლებელია, რადგან 60 (ა) პუნქტი ეხება იმ მოთხოვნის კვლავ გაჩენას, რომლის შემცირებას შედეგად გაუფასურების ზარალის აღიარება მოჰყვა. 62 (ბ) პუნქტი ახალი მოთხოვნის გაჩენას შეეხება და შეიძლება არ უკავშირდებოდეს იმ მიზეზებს, რომლის გამოც მოცემული აქტივის გაუფასურების ზარალის აღიარება მოხდა.
დს24. 60 (ა) პუნქტის შესაბამისად, აქტივის საბაზრო ღირებულების არსებითი ზრდა გაუფასურების ანულირების მინიმალურ მაჩვენებელს წარმოადგენს. ეს არ წარმოადგენს 27 (ა) პუნქტში განსაზღვრული გაუფასურების მაჩვენებლის ანალოგიას, რომლის თანახმადაც საბაზრო ღირებულების კლება იმაზე გაცილებით მეტად უნდა შემცირდეს, ვიდრე ეს მოსალოდნელი იქნებოდა გარკვეული დროის განმავლობაში, ან აქტივის ჩვეულებრივი გამოყენების შედეგად. ეს განსხვავება ნიშნავს, რომ საბაზრო ღირებულების მატება შეიძლება პროგნოზირებადი ან მოულოდნელი იყოს.
დს25. 27გ პუნქტი აქტივის ფიზიკური დაზიანების შესახებ ინფორმაციის არსებობას გაუფასურების მინიმალურ მაჩვენებლად მიიჩნევს. მე-60 პუნქტი არ მოიცავს გაუფასურების აღიარების მაჩვენებელს, რომელიც გაუფასურების ზარალის აღიარების ამ მაჩვენებლის საპირისპირო იქნებოდა. სსბასსს-მ აქტივის რემონტი არ მიიჩნია გაუფასურების ანულირების მაჩვენებლად, რადგან სსბასს 17-ის შესაბამისად, ერთეულებს მოეთხოვებათ, გაწეული დანახარჯები დაუმატოს ძირითადი აქტივების საბალანსო ღირებულებას, თუკი ივარაუდება, რომ ერთეული მიიღებს მომავალ ეკონომიკურ სარგებელს ან აქტივის მომსახურების პოტენციალს, აქტივის მთლიანი მომსახურების ვადის განმავლობაში მოცემული აქტივის ბოლოს შეფასებული მაქსიმალური მწარმოებლურობის დონის ზევით. აღნიშნული მოთხოვნა ასევე ვრცელდება, სსბასს 16-ის შესაბამისად თვითღირებულების მოდელის გამოყენებით შეფასებული საინვესტიციო ქონების მიმართ. სსბასსს მიიჩნევს, რომ აღნიშნული მოთხოვნების დაწესება უარყოფს გაუფასურების ზარალის ანულირების მაჩვენებლის, როგორც ფიზიკური დაზიანებისაგან წარმოქმნილი გაუფასურების ზარალის საპირისპირო მაჩვენებლის არსებობის საჭიროებას. სსბასსს-მ ასევე აღნიშნა, რომ დაზიანების აღდგენა ან რემონტი, წინამდებარე სტანდარტის 65-ე პუნქტის შესაბამისად, არ წარმოადგენს გაუფასურების შემდეგ აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულების შეფასების ცვლილების საფუძველს.
სსბასს 21-ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს26. სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
მითითებები დანერგვაზე
წინამდებარე მითითებები დაერთვის სსბასს 21-ს, მაგრამ არ არის მისი შემადგენელი ნაწილი.
გაუფასურების მაჩვენებლები (27-ე პუნქტი)
ინფორმაციის გარე წყაროები
(ა) აქტივის მიერ უზრუნველყოფილი მომსახურების მოთხოვნის ან საჭიროების სრული ან თითქმის სრული შეწყვეტა.
მდ1. აქტივი კვლავინდებურად ინარჩუნებს მომსახურების იმავე პოტენციალს, მაგრამ მოთხოვნა ამ მომსახურებაზე აღარ არსებობს, ან თითქმის აღარ არსებობს. ამ ტიპის გაუფასურებული აქტივების მაგალითებში შედის:
(ა) სასკოლო განათლებაზე მოთხოვნის ნაკლებობის გამო დახურული სკოლა, რადგან მოსახლეობა მასობრივად გადავიდა სხვა რეგიონში. მოსალოდნელი არ არის, რომ სასკოლო განათლებაზე მოთხოვნის ზეგავლენის მქონე აღნიშნული დემოგრაფიული ტენდენცია პროგნოზირებად მომავალში შეიცვლება;
(ბ) 1500 მოსწავლეზე გათვლილი სკოლა ამჟამად მხოლოდ 150 მოსწავლისათვის მუშაობს - სკოლის დახურვა შეუძლებელია, ვინაიდან უახლოესი ალტერნატიული სკოლა 100 კმ-ითაა დაშორებული. ერთეული არ ელოდება მოსწავლეთა რაოდენობის ზრდას. დაფუძნების მომენტში მოსწავლეთა რაოდენობა შეადგენდა 1400-ს მოსწავლეს. ერთეულს რომ სცოდნოდა, მომავალში მოსწავლეთა რაოდენობა 150-მდე შემცირდებოდა, გაცილებით პატარა ნაგებობას შეიძენდა. ერთეული მიიჩნევს, რომ მოთხოვნა თითქმის აღარ არსებობს და სკოლის მომსახურების აღდგენითი ღირებულება უნდა შეუდარდეს მის საბალანსო ღირებულებას;
(გ) რკინიგზის ხაზი დაიხურა მგზავრების სიმცირის გამო (მაგალითად, სოფლად მცხოვრები მოსახლეობა მრავალწლიანი გვალვების შედეგად, ძირითადად, საცხოვრებლად ქალაქში გადავიდა და დარჩენილი მოსახლეობა უფრო იაფ, ავტობუსის მომსახურებას იყენებს); და
(დ) სტადიონი, რომლის ძირითადი მეიჯარე არ აახლებს იჯარის ხელშეკრულებას, რასაც შედეგად ობიექტის დახურვა მოჰყვება.
(ბ)მნიშვნელოვანი გრძელვადიანი ცვლილებები იმ ტექნოლოგიურ, სამართლებრივ ან სახელმწიფო პოლიტიკის გარემოში, რომელშიც ერთეული ფუნქციონირებს და რომლებმაც უარყოფითი გავლენა მოახდინა ერთეულზე.
ტექნოლოგიური გარემო
მდ2. აქტივის სარგებლიანობა შეიძლება შემცირდეს, თუ ტექნოლოგიები ისე განვითარდა, რომ შეიქმნა გაცილებით უკეთესი და მაღალმწარმოებლური ალტერნატივები. ამ ტიპის გაუფასურებული აქტივების მაგალითებში შედის:
(ა) სამედიცინო დიაგნოსტიკური აპარატურა, რომელიც იშვიათად ან არასდროს გამოიყენება, რადგან ტექნოლოგიურად უფრო დახვეწილი, ახალი აპარატურა უფრო ზუსტ შედეგებს იძლევა (ეს ასევე შეესაბამება ზემოაღნიშნულ „ა“ მაჩვენებელს);
(ბ) პროგრამული უზრუნველყოფა, რომელსაც აღარ ჰყავს გარე მომწოდებლები ტექნოლოგიური სრულყოფის გამო და ერთეულის არ გააჩნია ამ პროგრამის მომსახურე პერსონალი; და
(გ) კომპიუტერული მოწყობილობები, რომლებიც, ტექნოლოგიური სიახლეების გაჩენის გამო, მორალურად მოძველდა.
სამართლებრივი ან პოლიტიკური გარემო
მდ3. აქტივის სასარგებლო გამოყენების პოტენციალი შეიძლება შემცირდეს, კანონმდებლობაში ან მარეგულირებელ წესებში ცვლილებების გამო. ამ ტიპის გაუფასურებული აქტივების მაგალითებში შედის:
(ა) ავტომანქანა, რომელიც არ შეესაბამება მავნე ნივთიერებების გამონაბოლქვთან დაკავშირებულ ახალ სტანდარტებს ან თვითმფრინავი, რომელიც აღარ შეესაბამება ხმაურის დონესთან დაკავშირებით დადგენილ ახალ სტანდარტებს;
(ბ) სკოლა, რომელიც ვეღარ იქნება გამოყენებული სწავლების მიზნებისათვის, სამშენებლო მასალების უსაფრთხოებასთან ან სათადარიგო გასასვლელებთან დაკავშირებული ახალი მარეგულირებელი წესების გამო; და
(გ) სასმელი წყლის ქარხანა, რომელიც ვეღარ იქნება გამოყენებული გარემოსდაცვით ახალ სტანდარტებთან შეუსაბამობის გამო.
ინფორმაციის შიდა წყაროები
(გ) აქტივის ფიზიკური დაზიანების შესახებ ინფორმაციის არსებობა.
მდ4. აქტივის ფიზიკურ დაზიანებას, სავარაუდოდ, შედეგად მოჰყვება ის, რომ ეს აქტივი ვეღარ უზრუნველყოფს სარგებლიანობის იმ დონეზე გაწევას, რა დონესაც იგი მანამდე უზრუნველყოფდა. ამ ტიპის გაუფასურებული აქტივების მაგალითებში შედის:
(ა) ხანძრის, წყალდიდობის ან სხვა ფაქტორების გამო დაზიანებული შენობა-ნაგებობა;
(ბ) შენობა-ნაგებობა, რომელიც სამშენებლო კონსტრუქციებში აღმოჩენილი შეცდომების გამო დახურულია;
(გ) ჩქაროსნული ესტაკადების დაწეული მონაკვეთები, რაც იმაზე მიანიშნებს, რომ ამ მონაკვეთებს 15 წელში დასჭირდება გამოცვლა, ნაცვლად პროექტირებული 30 წლისა;
(დ) კაშხალი, რომლის წყალგადასაშვების დონე შემცირდა, კონსტრუქციის ტექნიკური მდგომარეობის შეფასების შედეგად;
(ე) წყლის გადამამუშავებელი ქარხანა, რომლის წარმადობა შემცირდა, წყლის მიმღები მოწყობილობის ბლოკირების გამო, რომლის დაბინძურების მოცილება არაეკონომიურია;
(ვ) ხიდი, რომლის ტვირთამწეობაც, სამშენებლო კონსტრუქციებში დეფექტების აღმოჩენის გამო, შეზღუდულია;
(ზ) შეჯახების გამო დაზიანებული საზღვაო-საბრძოლო ხომალდი; და
(თ) აღჭურვილობა, რომელიც დაზიანებულია და აღარ ექვემდებარება შეკეთებას, ან რომლის შეკეთებაც ეკონომიკურად წაგებიანია.
(დ) მნიშვნელოვანი გრძელვადიანი ცვლილებები, რომლებიც უარყოფითად მოქმედებს ერთეულზე და აქტივის მიმდინარე ან შემდგომი დატვირთვის ხარისხზე.
მდ5. აქტივი კვლავაც ინარჩუნებს მომსახურების იმავე პოტენციალს, მაგრამ გრძელვადიანი ცვლილებები უარყოფით ზეგავლენას ახდენს აქტივის დატვირთვის ხარისხზე. იმ გარემოებების მაგალითები, როდესაც შეიძლება აქტივების ამ ტიპის გაუფასურება მოხდეს, მოიცავს:
(ა) თუ აქტივი აღარ გამოიყენება იმ სიხშირით, როგორითაც იგი გამოიყენებოდა მისი ექსპლუატაციაში თავდაპირველი გაშვებისას, ან, როდესაც აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადა თავდაპირველად დაგეგმილთან შედარებით უფრო ხანმოკლე აღმოჩნდება, აქტივი შეიძლება გაუფასურდეს. იმ აქტივის მაგალითს, რომელიც პოტენციურად შეიძლება ამ მაჩვენებლის შესაბამისად გაუფასურდეს, წარმოადგენს ცენტრალური კომპიუტერი, რომელიც სრულად არ გამოიყენება, ვინაიდან მრავალი გამოყენებითი პროგრამა ემიგრირებულ იქნა ან შემუშავდა სერვერების ან პერსონალური კომპიუტერის პლატფორმაზე ფუნქციონირებისათვის. აღნიშნული აქტივის მიერ მიწოდებულ მომსახურებაზე მოთხოვნის ხანგრძლივ დაცემას შეუძლია მნიშვნელოვნად შეცვალოს აქტივის გრძელვადიანი გამოყენების ხარისხი;
(ბ) თუ აქტივი აღარ გამოიყენება იმავე მიზნით, რა მიზნითაც იგი გამოიყენებოდა მისი ექსპლუატაციაში თავდაპირველი გაშვებისას, აქტივი შეიძლება გაუფასურდეს. იმ აქტივის მაგალითს, რომელიც პოტენციურად შეიძლება ამ მაჩვენებლის შესაბამისად გაუფასურდეს, წარმოადგენს სკოლის შენობა, რომელიც უკვე დასაწყობებისათვის გამოიყენება და არა საგანმანათლებლო მიზნებისათვის.
(ე) გადაწყვეტილება, შეჩერდეს აქტივის მშენებლობა მანამდე, ვიდრე ის დასრულდება ან საექსპლუატაციო მდგომარეობამდე იქნება მიყვანილი.
მდ6. აქტივი, რომელიც არ იქნება დასრულებული, ვერ უზრუნველყოფს დაგეგმილი მომსახურების სრულყოფილად მიწოდებას. ამ ტიპის გაუფასურებული აქტივების მაგალითებში შედის:
(ა) მშენებლობა შეჩერდა არქეოლოგიური აღმოჩენის ან გარემოს პირობების სპეციფიკის გამო, როგორიცაა, მაგალითად, გადაშენების საფრთხის წინაშე მყოფი ბიოლოგიური სახეობის ბუდე; ან
(ბ) მშენებლობა შეჩერდა ეკონომიკური ვარდნის გამო.
გათვალისწინებული იქნება ასევე გარემოებები, რამაც გამოიწვია მშენებლობის შეჩერება. თუ მშენებლობა გადაიდო, ანუ გადაიდო მშენებლობის ვადები რომელიმე კონკრეტულ თარიღამდე, მაშინ პროექტი მშენებარე და არა შეჩერებულ პროექტად განიხილება.
(ვ) შიდა ანგარიშგებაში მოცემულია ინფორმაცია, რომელიც გვიჩვენებს, რომ აქტივის მწარმოებლურობა მოსალოდნელთან შედარებით მნიშვნელოვნად გაუარესდა ან მომავალში გაუარესდება.
მდ7. შიდა ანგარიშგებებმა შეიძლება აჩვენოს, რომ აქტივი ისე ვერ ფუნქციონირებს, როგორც ეს მოსალოდნელი იყო, ან მისი მწარმოებლურობა დროთა განმავლობაში უარესდება. მაგალითად, ჯანმრთელობის დაცვის შიდა განყოფილება სოფლად მდებარე კლინიკის ფუნქციონირების თაობაზე თავის ანგარიშში მიუთითებს, რომ კლინიკის მიერ გამოყენებული რენტგენის აპარატი გაუფასურდა, რადგან ამ აპარატის შენახვის ხარჯებმა მნიშვნელოვნად გადააჭარბა აღნიშნულისათვის ბიუჯეტში თავდაპირველად დაგეგმილ ხარჯებს.
საილუსტრაციო მაგალითები
წინამდებარე საილუსტრაციო მაგალითები დაერთვის სსბასს 21-ს, მაგრამ არ არის მისი შემადგენელი ნაწილი.
გაუფასურების ზარალის შეფასება
შენიშვნა: თუ სხვაგვარად არ არის განსაზღვრული, ქვემოთ მოყვანილ მაგალითებში იგულისხმება, რომ გაუფასურებაზე ტესტირებული აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება აქტივის გამოყენებით ღირებულებაზე ნაკლებია ან არ ექვემდებარება განსაზღვრას. შესაბამისად, აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულება მისი გამოყენებითი ღირებულების ტოლია. წინამდებარე მაგალითებში გამოყენებულია გაუფასურების წრფივი მეთოდი.
ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების მეთოდი
ცენტრალური კომპიუტერის სიმძლავრის არაეფექტური გამოყენება
მნიშვნელოვანი გრძელვადიანი ცვლილებები გვერდითი ეფექტებით ტექნოლოგიურ გარემოში—ცენტრალური კომპიუტერის სიმძლავრის არაეფექტური გამოყენება
სმ1. 1999 წელს ქალაქ კერმანის გამგეობამ 10 მილიონი ფე-ს3 ღირებულების ახალი ცენტრალური კომპიუტერი შეიძინა. კერმანის გამგეობის შეფასებით კომპიუტერის სასარგებლო მომსახურების ვადა უნდა ყოფილიყო 7 წელი და სხვადასხვა დეპარტამენტების მიერ გამოყენებული იქნებოდა ცენტრალური პროცესორის ერთეულის (ცპე) საშუალოდ 80%. ცპე-ს ზედმეტი დროის რეზერვი 20 პროცენტი, სავარაუდოდ, გამოყენებული იქნებოდა სხვადასხვა სამუშაოებისათვის დათქმული ვადების პიკის პერიოდში შესრულებისათვის. შეძენიდან რამდენიმე თვეში ცპე-ს გამოყენებამ უკვე 80% შეადგინა, თუმცა 2003 წელს 20%-მდე შემცირდა, ვინაიდან დეპარტამენტებისათვის აუცილებელი მრავალი პროგრამა გადატანილ იქნა პერსონალურ კომპიუტერებზე ან სერვერებზე. კომპიუტერი, რომელსაც შეუძლია ცენტრალური კომპიუტერის მიერ მომსახურე დარჩენილი პროგრამების მომსახურების პოტენციალის მიწოდება, ბაზარზე ხელმისაწვდომია 500,000 ფე-დ.
გაუფასურების შეფასება
სმ2. გაუფასურების მაჩვენებელს წარმოადგენს ტექნოლოგიურ გარემოში განხორციელებული მნიშვნელოვანი გრძელვადიანი ცვლილება, რასაც შედეგად მოჰყვა ცენტრალური კომპიუტერის პროგრამების სხვა პლატფორმებზე მორგება და შესაბამისად, ცენტრალური გამოყენების შემცირება (ალტერნატიულად, ასევე შეიძლება ითქვას, რომ ცენტრალური კომპიუტერის გამოყენების სიხშირის მნიშვნელოვანი შემცირება გაუფასურებაზე მიანიშნებს). გაუფასურების ზარალის დადგენისას გამოიყენება ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების მიდგომა:
| ა | შეძენის დანახარჯები, 1999 | 10,000,000 |
| დაგროვილი ცვეთა, 2003 (ა × 4 ÷ 7) | 5,714,286 | |
| ბ | საბალანსო ღირებულება, 2003 | 4,285,714 |
| გ | ჩანაცვლების ღირებულება | 500,000 |
| დაგროვილი ცვეთა (გ × 4 ÷ 7) | 285,714 | |
| დ | მომსახურების აღდგენითი ღირებულება | 214,286 |
| გაუფასურების ზარალი (ბ - დ) | 4,071,428 |
ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის მიერ გაწეულ მომსახურებაზე მოთხოვნის თითქმის შეწყვეტა—ცენტრალური კომპიუტერის არაეფექტური გამოყენება
სმ3. 1999 წელს ქალაქ კერმანის გამგეობამ 350,000 ფე-ის ღირებულების ცენტრალური კომპიუტერის ახალი ლიცენზირებული პროგრამა შეიძინა. კერმანის გამგეობის შეფასებით, პროგრამის სასარგებლო მომსახურების ვადა უნდა ყოფილიყო 7 წელი და მას პროგრამული უზრუნველყოფიდან უნდა მიეღო ეკონომიკური სარგებელი და სასარგებლო გამოყენების პოტენციალი წრფივ საფუძველზე პროგრამის მთელი მომსახურების ვადის განმავლობაში. 2003 წლისათვის აღნიშნული პროგრამის გამოყენებამ თავდაპირველად პროგნოზირებადი მოთხოვნიდან 15%-მდე იკლო. გაუფასურებული პროგრამული უზრუნველყოფის მომსახურების დარჩენილი პოტენციალის ჩანაცვლებისათვის აუცილებელი პროგრამის ლიცენზია 70,000 ფე ღირს.
გაუფასურების შეფასება
სმ4. გაუფასურების მაჩვენებელია ტექნოლოგიური ცვლილება, რაც ცენტრალური კომპიუტერის მწარმოებლურობის დაკარგვამ გამოიწვია.
| ა | შეძენის დანახარჯები, 1999 | 350,000 |
| დაგროვილი ცვეთა, 2003 (ა × 4 ÷ 7 ) | 200,000 | |
| ბ | საბალანსო ღირებულება, 2003 | 150,000 |
| გ | ჩანაცვლების ღირებულება | 70,000 |
| დაგროვილი ამორტიზაცია (გ × 4 ÷ 7) | 40,000 | |
| d | მომსახურების აღდგენითი ღირებულება | 30,000 |
| გაუფასურების ზარალი (ბ - დ) | 120,000 |
მნიშვნელოვანი გრძელვადიანი ცვლილებები, რომლებიც უარყოფითად მოქმედებს ერთეულის მიერ აქტივის დატვირთვის ხარისხზე—საწყობად გამოყენებული სკოლა
სმ5. 1997 წელს ლანდენის ოლქმა ააშენა 10 მილიონი ფე-ის ღირებულების დაწყებითი განათლების სკოლა. სკოლის სავარაუდო სასარგებლო მომსახურების ვადა შეადგენდა 50 წელს. 2003 წელს სკოლა დაიხურა, რადგან მოულოდნელად შემცირდა მოსწავლეთა რაოდენობა, რაც გამოწვეული იყო ამ რეგიონში მთავარი დამსაქმებლი ერთეულის გაკოტრებით და აქ მცხოვრები მოსახლეობის გადასვლით სხვა რეგიონებში. სკოლა გადაკეთდა საწყობად და ლანდენის ოლქში არ არსებობს იმის მოლოდინი, რომ მომავალში მოსწავლეთა რაოდენობა იმდენად გაიზრდება, რომ შენობა კვლავაც სკოლად გადაკეთდეს. საწყობის, რომელსაც იგივე სასაწყობე ტევადობა გააჩნია, რაც სკოლას, მიმდინარე ჩანაცვლების ღირებულებაა 4,2 მილიონი ფე.
გაუფასურების შეფასება
სმ6. სახეზეა გაუფასურება, რადგანაც მნიშვნელოვნად შეიცვალა შენობის თავდაპირველი გამოყენების დანიშნულება და ადგილი, სადაც მოსწავლეებს ასწავლიდნენ, იქცა სასაწყობე სათავსოდ და ვითარების შეცვლა პროგნოზირებად მომავალში მოსალოდნელი არ არის. გაუფასურების ზარალი, ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების მიდგომის გამოყენებით, შემდეგნაირად გამოიანგარიშება:
| ა | ისტორიული ღირებულება, 1997 | 10,000,000 |
| დაგროვილი ცვეთა, 2003 (ა × 6 ÷ 50) | 1,200,000 | |
| ბ | საბალანსო ღირებულება, 2003 | 8,800,000 |
| გ | იმავე ტევადობის სასაწყობე ნაგებობით ჩანაცვლების ღირებულება |
4,200,000 |
| დაგროვილი ცვეთა (გ × 6 ÷ 50) | 504,000 | |
| დ | მომსახურების აღდგენითი ღირებულება | 3,696,000 |
| გაუფასურების ზარალი (ბ - დ) | 5,104,000 |
მნიშვნელოვანი გრძელვადიანი ცვლილებები, რომლებიც უარყოფითად მოქმედებს ერთეულის აქტივის გამოყენების ხარისხზე—მოსწავლეთა რაოდენობის შემცირების გამო ნაწილობრივ დახურული სკოლა
სმ7. 1983 წელს ლუტონის ოლქმა ააშენა 2,5 მილიონი ფე-ის ღირებულების სკოლა. ერთეულის შეფასებით სკოლა გამოყენებული იქნებოდა 40 წლის განმავლობაში. 2003 წელს მოსწავლეთა რაოდენობა 1000-დან 200-მდე შემცირდა, რაც გამოწვეული იყო, რეგიონში მთავარი დამსაქმებელი ერთეულის გაკოტრების გამო ამ რეგიონიდან მოსახლეობის მკვეთრი მიგრაციით. ხელმძღვანელობამ გადაწყვიტა, დაეხურა სამსართულიანი სკოლის შენობის ბოლო 2 სართული. ლუტონის ოლქში არ არსებობს იმის მოლოდინი, რომ მომავალში იმდენად გაიზრდება მოსწავლეთა რაოდენობა, რომ ზედა ორი სართული კვლავაც გაიხსნას. ერთსართულიანი სკოლის მიმდინარე ჩანაცვლების ღირებულებაა 1,3 მილიონი ფე.
გაუფასურების შეფასება
სმ8. სახეზეა სკოლის შენობის გაუფასურება, რადგან სკოლის სამი სართულიდან გამოიყენება მხოლოდ ერთი სართული, რაც გამოწვეული იყო მოსწავლეთა რაოდენობის 1000-დან 200-მდე შემცირებით. შენობის გამოყენების ხარისხის ცვლილება არსებითია და პროგნოზირებად მომავალში სავარაუდო არ არის მოსწავლეთა შემცირებული რაოდენობის კვლავ გაზრდა. გაუფასურების ზარალი ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების მიდგომის გამოყენებით შემდეგნაირად გამოიანგარიშება:
| ა | შეძენის დანახარჯები, 1983 | 2,500,000 |
| დაგროვილი ცვეთა, 2003 (ა × 20 ÷ 40) | 1,250,000 | |
| ბ | საბალანსო ღირებულება, 2003 | 1,250,000 |
| გ | ჩანაცვლების ღირებულება | 1,300,000 |
| დაგროვილი ცვეთა (გ × 20 ÷ 40) | 650,000 | |
| დ | მომსახურების აღდგენითი ღირებულება | 650,000 |
| გაუფასურების ზარალი (ბ - დ) | 600,000 |
აღდგენის თვითღირებულების მეთოდი
ფიზიკური დაზიანება—სასკოლო ავტობუსის დაზიანება საგზაო შემთხვევის შედეგად
სმ9. 1998 წელს ჩრდილოეთის ოლქის დაწყებითმა სკოლამ შეიძინა 200,000 ფე-ის ღირებულების სასკოლო ავტობუსი, რომელიც უფასოდ უნდა დახმარებოდა მიმდებარე სოფლებიდან მოსწავლეებს სკოლაში მოსვლასა და უკან დაბრუნებაში. სკოლის შეფასებით ავტობუსის სასარგებლო მომსახურების ვადა 10 წელი უნდა ყოფილიყო. 2003 წელს, საგზაო შემთხვევის შედეგად ავტობუსი დაზიანდა და მის საექსპლუატაციოდ ვარგის მდგომარეობაში მოყვანას 40,000 ფე დასჭირდება. რემონტი გავლენას არ მოახდენს აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადაზე. მსგავსი მომსახურების გასაწევად ახალი ავტობუსის ყიდვა 2003 წელს 250,000 ფე-დ შეიძლება.
გაუფასურების შეფასება
სმ10. სახეზეა ავტობუსის გაუფასურება, რადგან ავტობუსი საგზაო შემთხვევის შედეგად ფიზიკურად დაზიანდა. გაუფასურების ზარალი აღდგენის ღირებულების მიდგომის გამოყენებით შემდეგნაირად გამოიანგარიშება:
| ა | შეძენის დანახარჯები, 1998 | 200,000 |
| დაგროვილი ცვეთა, 2003 (ა × 5 ÷ 10) | 100,000 | |
| ბ | საბალანსო ღირებულება, 2003 | 100,000 |
| გ | ჩანაცვლების ღირებულება | 250,000 |
| დაგროვილი ცვეთა (გ × 5 ÷ 10) | 125,000 | |
| დ | ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულება (დაუზიანებელ მდგომარეობაში) |
125,000 |
| შემცირებული: აღდგენის დანახარჯებით | 40,000 | |
| ე | მომსახურების აღდგენითი ღირებულება | 85,000 |
| გაუფასურების ზარალი (ბ - ე) | 15,000 |
ფიზიკური დაზიანება - ხანძრის შედეგად დაზიანებული შენობა
სმ11. 1984 წელს ქალაქ მურლენდის ხელმძღვანელობამ ააგო 50 მილიონი ფე-ის ღირებულების საოფისე შენობა. შენობას მომსახურება 40 წლის განმავლობაში უნდა გაეწია. 2003 წელს, გამოყენებიდან 19 წლის შემდეგ, ხანძრის შედეგად შენობის კონსტრუქციის ტექნიკურ მდგომარეობას სერიოზული პრობლემები შეექმნა. უსაფრთხოებიდან გამომდინარე, საოფისე შენობა დაიხურა და მის საექსპლუატაციო მდგომარეობამდე აღდგენას 35,5 მილიონი ფე-ის ღირებულების სამშენებლო სამუშაოების ჩატარება სჭირდება. ახალი საოფისე შენობის ჩანაცვლების ღირებულება 100 მილიონი ფე-ა.
გაუფასურების შეფასება
სმ12. სახეზეა შენობის გაუფასურება, რადგან საოფისე შენობა ხანძრის შედეგად ფიზიკურად დაზიანდა. გაუფასურების ზარალი აღდგენის ღირებულების მეთოდის გამოყენებით შემდეგნაირად გამოიანგარიშება:
| ა | შეძენის დანახარჯები, 1984 | 50,000,000 |
| დაგროვილი ცვეთა, 2003 (გ × 19 ÷ 40) | 23,750,000 | |
| ბ | საბალანსო ღირებულება, 2003 | 26,250,000 |
| გ | ჩანაცვლების ღირებულება (ახალი შენობის) | 100,000,000 |
| დ | დაგროვილი ცვეთა (გ × 19 ÷ 40) | 47,500,000 |
| ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულება (დაუზიანებელ მდგომარეობაში) |
52,500,000 | |
| შემცირებული: აღდგენის დანახარჯებით | 35,500,000 | |
| ე | მომსახურების აღდგენითი ღირებულება | 17,000,000 |
| გაუფასურების ზარალი (ბ - ე) | 9,250,000 |
სასარგებლო ერთეულების მიდგომა
მნიშვნელოვანი გრძელვადიანი ცვლილებები, რომლებიც უარყოფითად მოქმედებს ერთეულის მიერ აქტივის გამოყენების ხარისხზე პროგნოზირებად მომავალში—ნაწილობრივ ცარიელი მაღალსართულიანი შენობა.
სმ13. 1998 წელს ორნონგის მუნიციპალიტეტის საბჭომ თავისი სარგებლობისათვის ააგო 80 მილიონი ფე-ის ღირებულების 20-სართულიანი საოფისე შენობა. შენობის სასარგებლო მომსახურების ვადა 40 წელი უნდა ყოფილიყო. 2003 წელს, ეროვნული უსაფრთხოების წესების მოთხოვნის თანახმად, პროგნოზირებად მომავალში აუცილებელი გახდა მაღალსართულიანი შენობის ბოლო ოთხი სართულის თავისუფლად დატოვება. 2003 წელს, აღნიშნული მარეგულირებელი წესის ძალაში შესვლის შემდეგ, შენობის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება წარმოადგენს 45 მილიონ ფე-ს. მსგავსი 20-სართულიანი შენობის მიმდინარე ჩანაცვლების ღირებულება 85 მილიონი ფე-ა.
გაუფასურების შეფასება
სმ4. სახეზეა შენობის გაუფასურება, რადგან შეიცვალა საოფისე შენობის გამოყენების მასშტაბი და 20 სართულიდან მხოლოდ 16 გამოიყენება, რაც გამოწვეული იყო ეროვნული უსაფრთხოების ახალი წესებით. გამოყენების მასშტაბის ცვლილება არსებითია და პროგნოზირებად მომავალში შენობის აღნიშნული სართულები (16 სართული) დარჩება დაკავებული. გაუფასურების ზარალი სასარგებლო ერთეულების მეთოდის გამოყენებით შემდეგნაირად გამოიანგარიშება:
| ა | შეძენის დანახარჯები, 1988 | 80,000,000 |
| დაგროვილი ცვეთა, 2003 (a × 15 ÷ 40) | 30,000,000 | |
| ბ | საბალანსო ღირებულება, 2003 | 50,000,000 |
| გ | ჩანაცვლების ღირებულება (20-სართულიანი შენობა) | 85,000,000 |
| დაგროვილი ცვეთა (გ × 15 ÷ 40) | 31,875,000 | |
| დ | ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულება მომსახურების დარჩენილ ერთეულებზე კორექტირებამდე | 53,125,000 |
| ე | შენობის გამოყენების ღირებულება მარეგულირებელი წესის ძალაში შესვლის შემდეგ | |
| (დ × 16 ÷ 20) | 42,500,000 | |
| ვ | შენობის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება მარეგულირებელი წესის ძალაში შესვლის შემდეგ |
45,000,000 |
| ზ | მომსახურების აღდგენითი ღირებულება (ე და ვ-ს შორის უფრო მაღალი) | 45,000,000 |
| გაუფასურების ზარალი (ბ - ზ) | 5,000,000 |
შიდა ანგარიშგების მტკიცებულება - საბეჭდი აპარატის მუშაობის მაღალი დანახარჯები
სმ15. 1998 წელს X ოლქის განათლების დეპარტამენტმა შეიძინა 40 მილიონი ფე-ის ღირებულების ახალი საბეჭდი აპარატი. დეპარტამენტის შეფასებით აპარატს სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში 40 მილიონიანი ტირაჟით უნდა დაებეჭდა წიგნები, რომლებსაც დაწყებითი კლასების მოსწავლეები 10 წელზე ხანგრძლივი დროის განმავლობაში გამოიყენებდნენ. 2003 წელს ანგარიშში მითითებულ იქნა, რომ აპარატის ერთ-ერთი ავტომატური ფუნქცია ისე ვერ ფუნქციონირებს, როგორც ეს დაგეგმილი იყო, რასაც შედეგად მოჰყვებოდა აპარატის სასარგებლო მომსახურების დარჩენილი 5-წლიანი პერიოდის განმავლობაში აპარატის წლიური წარმადობის 25%-იანი შემცირება. 2003 წელს ახალი საბეჭდი აპარატის ჩანაცვლების ღირებულება არის 45 მილიონი ფე.
გაუფასურების შეფასება
სმ16. გაუფასურებაზე მინიშნება მოცემულია შიდა ანგარიშგებაში წარმოდგენილი მტკიცებულებით, რომ აპარატის საექსპლუატაციო მახასიათებლები მოსალოდნელზე უარესია. შესაბამისად, ჩანს, რომ აპარატის მომსახურების პოტენციალის ცვლილება არსებითი და გრძელვადიანი ხასიათისაა. გაუფასურების ზარალი სასარგებლო ერთეულების მიდგომის გამოყენებით შემდეგნაირად გამოიანგარიშება:
| ა | შეძენის დანახარჯები, 1998 | 40,000,000 |
| დაგროვილი ცვეთა (ა × 5 ÷ 10 ) | 20,000,000 | |
| ბ | საბალანსო ღირებულება, 2003 | 20,000,000 |
| გ | ჩანაცვლების ღირებულება | 45,000,000 |
| დაგროვილი ცვეთა (გ × 5 ÷ 10) | 22,500,000 | |
| დ | ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულება მომსახურების დარჩენილ ერთეულებზე კორექტირებამდე | 22,500,000 |
| ე | მომსახურების აღდგენითი ღირებულება(დ × 75%) | 16,875,000 |
| გაუფასურების ზარალი (ბ - ე) | 3,125,000 |
ბასს 36-თან შედარება (2004) სსბასს 21, ძირითადად, ეფუძნება ბასს 36-ს (2004). სსბასს 21-სა და ბასს 36-ს (2004) შორის შემდეგი ძირითადი განსხვავებებია:
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-17 ⬇
დანართი №15სსბასს 23—შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადები და ტრანსფერები)სსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ის შედეგად შეტანილ ცვლილებებს. სსბასს 23, შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადები და ტრანსფერები) გამოიცა 2006 წლის დეკემბერში. მას შემდეგ სსბასს 23-ში ცვლილებები შევიდა შემდეგი სსბასს-ების შესაბამისად:
|
|---|
სსბასს 23-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
|
|---|---|---|
| შესავალი ნაწილი | ამოღებულია | გაუმჯობესებული სსბასს-ები 2011 წლის ოქტომბერი |
| 1 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 2 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 3 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 4 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 5 | შეცვლილია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| 6 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 10 | შეცვლილია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| 31 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 37 | შეცვლილია | სსბასს 28, 2010 წლის იანვარი |
| 87 | შეცვლილია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| 105ა | დამატებულია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| 105ბ | დამატებულია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| 106 | შეცვლილია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| 116 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 117 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 118 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 119 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 120 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 121 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 122 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 123 | ამოღებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 124ა | დამატებულია | სსბასს 28, 2010 წლის იანვარი |
| 124ბ | დამატებულია | სსბასს 29 2010 წლის იანვარი |
| 124გ | დამატებულია | სსბასს 33 2015 წლის იანვარი |
| 124დ | დამატებულია | გამოყენება სსბასს-ების 2016 წლის აპრილი |
| 124ე | დამატებულია | სსბასს 40 2017 წლის იანვარი |
| 125 | დამატებულია | სსბასს 33 2015 წლის იანვარი |
| მდ27 | შეცვლილია | სსბასს 31 2010 წლის იანვარი |
| მდ54 | დამატებულია | სსბასს 29 2010 წლის იანვარი |
2006 წლის დეკემბერი
სსბასს 23—შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადები და ტრანსფერები)
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1
მოქმედების სფერო 2–6
განმარტებები 7-28
არაგაცვლითი ოპერაციები 8-11
შემოსავალი 12-13
შეთანხმებები 14-16
ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული აქტივების პირობები 17-18
ტრანსფერით მიღებულ/გადაცემულ აქტივებზე დაწესებული
შეზღუდვები 19
შინაარსის ფორმაზე აღმატებულება 20-25
გადასახადები 26-28
არაგაცვლითი ოპერაციებიდან რესურსების თავდაპირველი შემოსვლის ანალიზი 29
აქტივების აღიარება 30-43
აქტივის კონტროლი 32-33
წარსული მოვლენა 34
რესურსების სავარაუდო შემოსვლა 35
პირობითი აქტივები 36
მფლობელების შენატანები 37-38
ოპერაციის გაცვლითი და არაგაცვლითი კომპონენტები 39-41
აქტივების შეფასება თავდაპირველი აღიარებისას 42–43
არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული შემოსავლის აღიარება 44-47
არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული შემოსავლის შეფასება 48-49
ვალდებულებების სახით აღიარებული მიმდინარე მოვალეობები 50-58
მიმდინარე მოვალეობები 51–54
აქტივის გადაცემის პირობები 55-56
ვალდებულებების შეფასება თავდაპირველი აღიარებისას 57-58
გადასახადები 59-75
გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა 65
წინასწარ მიღებული გადასახადები... 66
საგადასახადო ოპერაციების შედეგად წარმოქმნილი
აქტივების შეფასება 67-70
საგადასახადო სისტემით ანაზღაურებული ხარჯები და
საგადასახადო დანახარჯები 71-75
ტრანსფერები 76-105ბ
გადაცემული აქტივების შეფასება 83
ვალის პატიება და ვალდებულებების აღება 84-87
ჯარიმები 88-89
მემკვიდრეობითი აქტი 90-92
საჩუქრები და შემოწირულობები, მათ შორის ნივთები
ნატურით 93-97
ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებები... 98-103
დაპირებები 104
წინასწარ მიღებული ტრანსფერები 105
შეღავათიანი სესხები 105ა–105ბ
განმარტებითი შენიშვნები 106-115
გარდამავალი დებულებები 116-123
ძალაში შესვლის თარიღი 124-125
დასკვნის საფუძველი
მითითებები დანერგვაზე
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 23 - შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადები და ტრანსფერები) მოცემულია 1-125 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი იურიდიული ძალა გააჩნია. სსბასს 23 გააზრებული უნდა იქნას მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. ზუსტი მითითებების არარსებობის შემთხვევაში, სსბასს 3 - სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, წარმოადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს. |
|---|
მიზანი
წინამდებარე სტანდარტის მიზანია განსაზღვროს არაგაცვლითი ოპერაციებიდან, გარდა საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებების გამომწვევი არაგაცვლითი ოპერაციებისა, მიღებული შემოსავლის ფინანსური ანგარიშგების მოთხოვნები. მოცემული სტანდარტი განიხილავს იმ საკითხებს, რომელთა გათვალისწინება, მფლობელთა შენატანების იდენტიფიცირების ჩათვლით, საჭიროა არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული შემოსავლის აღიარებისას და შეფასებისას.
მოქმედების სფერო
ერთეულმა, რომელიც ამზადებს და წარადგენს ფინანსურ ანგარიშგებას ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდით, არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული შემოსავლების ბუღალტრული აღრიცხვისათვის უნდა გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი. მოცემული სტანდარტი არ გამოიყენება საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანების მიმართ, რომელიც წარმოადგენს არაგაცვლით ოპერაციას.
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
წინამდებარე სტანდარტი განიხილავს არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებულ შემოსავალს. გაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული შემოსავალი განხილულია სსბასს 9-ში, შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან. მიუხედავად იმისა, რომ საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ შემოსავლის მიღება ხდება როგორც გაცვლითი, ასევე არაგაცვლითი ოპერაციებიდან, მთავრობისა და საჯარო სექტორის სხვა ერთეულთა შემოსავლის უმრავლესობა მიიღება, როგორც წესი, ისეთი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან, როგორებიცაა:
(ა) გადახდები; და
(ბ) ტრანსფერები (ფულადი ან არაფულადი სახით), გრანტების, ვალის პატიების, ჯარიმების, მემკვიდრეობის, საჩუქრების, შემოწირულობების, ნატურალური ფორმით საქონლისა და მომსახურების და მიღებული შეღავათიანი სესხების არასაბაზრო კომპონენტის ჩათვლით.
მთავრობას შეუძლია მოახდინოს საჯარო სექტორის რეორგანიზაცია, საჯარო სექტორის ზოგიერთი ერთეულის გაერთიანებისა და სხვა ერთეულების ორ ან მეტ განცალკევებულ ერთეულად დაყოფის გზით. საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება ხდება მაშინ, როდესაც ორი ან მეტი ერთეული გაერთიანებულია ერთი ანგარიშვალდებული ერთეულის შესაქმნელად. ეს რესტრუქტურიზაცია ჩვეულებრივ არ გულისხმობს ერთი ერთეულის მიერ სხვა ოპერაციის ან ერთეულის შესყიდვას, მაგრამ შეიძლება გამოიწვიოს ახალი ან არსებული ერთეულის მიერ სხვა ოპერაციის ან ერთეულის ყველა აქტივის და ვალდებულების შეძენა. საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები აღირიცხება სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, შესაბამისად.
განმარტებები
წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული აქტივების პირობები ისეთი შეთანხმებებია, რომლის მიხედვითაც ტრანსფერის მიმღებ ერთეულს მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი აქტივის მოხმარება დანიშნულებისამებრ მოეთხოვება ან მომავალი ეკონომიკური სარგებელი, ან მომსახურების პოტენციალი უნდა დაუბრუნდეს ტრანსფერის განმახორციელებელ ერთეულს.
აქტივის კონტროლი ხორციელდება მაშინ, როცა ერთეულს, მის მიერ დასახული მიზნების განხორციელებისას, შეუძლია აქტივის გამოყენება ან მისგან სხვა ფორმით სარგებლის მიღება, ამასთან, შეუძლია გამორიცხოს ან სხვაგვარად დაარეგულიროს ამ სარგებელზე სხვათა ხელმისაწვდომობა.
საგადასახადო სისტემით ანაზღაურებული ხარჯები არის ის თანხები, რომლებიც ბენეფიციართათვის ხელმისაწვდომია იმის მიუხედავად, იხდიან თუ არა ისინი გადასახადებს.
ჯარიმები კანონის ან სამართლებრივი ნორმების დარღვევის შედეგად სასამართლოს ან სხვა სამართალდამცავი ორგანოს გადაწყვეტილებით დადგენილი და საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ მიღებული ან მისაღები ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალია.
ტრანსფერით მიღებულ/გადაცემულ აქტივებზე დაწესებული შეზღუდვები ისეთი შეთანხმებებია, რომელთა მიხედვითაც იზღუდება ან განისაზღვრება ტრანსფერით მიღებული /გადაცემული აქტივის გამოყენების მიზნობრიობა, მაგრამ თუ არ მოხდება აქტივის დანიშნულებისამებრ მოხმარება, არ მოითხოვს ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეულისთვის მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის უკან დაბრუნებას.
შეთანხმებები ტრანსფერით მიღებულ/გადაცემულ აქტივებზე კანონის ან სამართლებრივი ნორმების ან/და სავალდებულო ხასიათის მქონე შეთანხმების პირობებია, რომელთა დაწესება ხდება ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული აქტივის გამოყენებაზე ანგარიშვალდებული ერთეულის გარეთ არსებული ერთეულების მიერ.
საგადასახადო დანახარჯები წარმოადგენს საგადასახადო კანონმდებლობის საშეღავათო დებულებებს, რომლებიც გადასახადის ზოგიერთ გადამხდელს სთავაზობს ისეთ შეღავათებს, რომლებზეც სხვებს ხელი არ მიუწვდებათ.
გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა მთავრობის, საკანონმდებლო ან სხვა უფლებამოსილი ორგანოს მიერ განისაზღვრება, როგორც მოვლენა, რომელიც ექვემდებარება გადასახადით დაბეგვრას.
გადასახადები სახელმწიფოსთვის შემოსავლის უზრუნველყოფის მიზნით დაწესებული კანონებისა და/ან სამართლებრივი ნორმების შესაბამისად საჯარო სექტორის ერთეულისთვის სავალდებულო სახით გადახდილი ან გადასახდელი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალია. გადასახადები არ მოიცავს საურავებს, ან კანონის დარღვევისთვის დაწესებულ სხვა სახის ჯარიმებს.
ტრანსფერები წარმოადგენს მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლას არაგაცვლითი ოპერაციებიდან, გარდა გადასახადებისა.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
არაგაცვლითი ოპერაციები
ზოგიერთი ოპერაციისას ნათელია, რომ ადგილი აქვს დაახლოებით თანაბარი ღირებულების გაცვლას. ასეთი ოპერაციები წარმოადგენს გაცვლით ოპერაციებს და ისინი განხილულია სხვა სსბასს-ებში.
სხვა სახის ოპერაციებისას, ერთეული იღებს რესურსებს და სანაცვლოდ პირდაპირ არ იხდის ან იხდის ნომინალურ საზღაურს, ასეთი ოპერაციები აშკარად არაგაცვლითი ოპერაციებია და ისინი განხილულია წინამდებარე სტანდარტში. მაგალითად, გადასახადის გადამხდელები გადასახადებს იხდიან იმიტომ, რომ საგადასახადო კანონი მათ ამ გადასახადების გადახდას ავალდებულებს. მართალია, სახელმწიფო, რომელიც გადასახადს აწესებს, გადასახადის გადამხდელებს საზოგადოებრივად სასარგებლო მომსახურების ფართო არჩევანს სთავაზობს, მაგრამ ეს არ ხდება გადასახადების გადახდის სანაცვლოდ.
არსებობს არაგაცვლითი ოპერაციების კიდევ სხვა ჯგუფიც, რომელშიც ერთეულმა შეიძლება მოახდინოს მიღებული რესურსების პირდაპირი წესით ანაზღაურება გარკვეული ოდენობით, მაგრამ ეს საზღაური არ უახლოვდება მიღებული რესურსების სამართლიან ღირებულებას. ასეთ შემთხვევებში, ერთეული განსაზღვრავს ადგილი აქვს თუ არა გაცვლითი და არაგაცვლითი ოპერაციების კომბინაციას, რომელთაგან თითოეული კომპონენტი ცალ-ცალკე აღიარდება. მაგალითად, ერთეული იღებს 6 მილიონი ფე-ს ღირებულების დაფინანსებას მრავალმხრივი დეველოპერული სააგენტოდან. შეთანხმებაში მოცემულია, რომ ერთეულმა უნდა აანაზღაუროს მიღებული დაფინანსების თანხიდან 5 მილიონი ფე 10 წლის განმავლობაში 5%-იანი საპროცენტო განაკვეთით, მაშინ როცა იმავე სახის სესხის საბაზრო განაკვეთი 11%-ია. პრაქტიკულად, ერთეული იღებს 1 მილიონი ფე-ს ღირებულების გრანტს (მიღებული 6 მილიონი ფე-ს გამოკლებული ასანაზღაურებელი 5 მილიონი ფე) და 5 მილიონი ფე-ს ღირებულების შეღავათიან სესხს იმავე სახის სესხისთვის არსებულ საბაზრო საპროცენტო განაკვეთთან შედარებით 6%-ით უფრო დაბალი საპროცენტო განაკვეთით. მიღებული 1 მილიონი ფე გრანტი, ისევე როგორც შეთანხმების პირობებით განსაზღვრული საპროცენტო გადახდების არასაბაზრო კომპონენტი, წარმოადგენს არაგაცვლით ოპერაციას. სესხის ვადის პერიოდში განხორციელებული ხელშეკრულებით გათვალისწინებული ძირითადი თანხა და საპროცენტო გადახდები წარმოადგენს გაცვლით ოპერაციებს.
არსებობს ასევე დამატებითი სახის ოპერაციები, რომელთა შემთხვევაშიც პირდაპირ ნათელი არ არის გაცვლითია ოპერაცია თუ არაგაცვლითი. ასეთ შემთხვევებში, ოპერაციის გაცვლითი თუ არაგაცვლითი ხასიათის დადგენა ხდება მისი შინაარსის შესწავლით. მაგალითად, საქონლის გაყიდვა ჩვეულებრივ კლასიფიცირდება, როგორც გაცლითი ოპერაცია. თუმცა, თუ ოპერაცია სუბსიდირებული ფასით განხორციელდა, ანუ იმ ფასად, რომელიც მიახლოებით არ უდრის გაყიდული საქონლის სამართლიან ღირებულებას, ასეთი ოპერაცია შეესაბამება არაგაცვლითი ოპერაციის განმარტებას. იმის განსაზღვრისას, ოპერაცია თავისი შინაარსით გაცვლითია თუ არაგაცვლითი, პროფესიული განსჯაა საჭირო. გარდა ამისა, ერთეულებმა მთელ რიგ მიზეზთა გამო შესაძლოა მიიღონ სავაჭრო ან რაოდენობრივი ფასდაკლება, ან აქტივის კოტირებული ფასის სხვა სახის შემცირებები; აუცილებელი არ არის, ფასის ასეთი შემცირებები ნიშნავდეს იმას, რომ ოპერაცია არაგაცვლითი ხასიათისაა.
შემოსავალი
შემოსავალი აერთიანებს ანგარიშვალდებული ერთეულის მიერ მიღებული და მისაღები ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მთლიან შემოსვლას, რაც წარმოადგენს წმინდა აქტივების/კაპიტალის ზრდას, გარდა მფლობელთა შენატანებთან დაკავშირებული ზრდისა. მთავრობის, მეორე სამთავრობო ორგანიზაციის ან სხვა მესამე მხარის საგადასახადო აგენტის მიერ მოკრებილი თანხები არ იწვევს საგადასახადო აგენტის წმინდა აქტივებისა თუ შემოსავლის ზრდას, ვინაიდან საგადასახადო აგენტის როლის შემსრულებელი ერთეული მის მიერ დასახული მიზნების განხორციელებისას ვერ ახორციელებს კონტროლს მოკრებილი აქტივების გამოყენებაზე, ან მათგან სარგებლის სხვა სახით მიღებაზე.
როდესაც ერთეულს, არაგაცვლითი ოპერაციიდან მიღებულ შემოსავალთან დაკავშირებით, უხდება გარკვეული ხარჯის გაწევა, შემოსავალი წარმოადგენს მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მთლიან შემოსვლას და რესურსების ნებისმიერი გადინების აღიარება ხდება ოპერაციაზე გაწეული დანახარჯის სახით. მაგალითად, თუ ანგარიშვალდებულ ერთეულს მოეთხოვება გაიღოს მიწოდებისა და მონტაჟის ხარჯები მისთვის სხვა ერთეულის მიერ ძირითადი აქტივების ერთეულის გადაცემასთან დაკავშირებით, ამ ხარჯების აღიარება ხდება ცალკე, ძირითადი აქტივების ერთეულის გადაცემისაგან წარმოქმნილი შემოსავლისაგან დამოუკიდებლად. მიწოდებისა და მონტაჟის ხარჯები შედის სსბასს 17-ის, ძირითადი აქტივები, შესაბამისად აღიარებული აქტივის ღირებულებაში.
შეთანხმებები
აქტივების ტრანსფერი შეიძლება განხორციელდეს იმ მოლოდინით და/ან გათვლებით, რომ მათი გამოყენება მოხდება ამა თუ იმ კონკრეტული დანიშნულებით და შესაბამისად, მიმღები ერთეული იმოქმედებს კონკრეტული გზით ან შეასრულებს კონკრეტულ პირობებს. თუ კანონები, სამართლებრივი ნორმები ან გარეშე მხარეებთან გაფორმებული მავალდებულებელი შეთანხმებები აწესებს მიმღების მიერ ტრანსფერით მიღებული აქტივების გამოყენების პირობებს, ეს პირობები, წინამდებარე სტანდარტის თანახმად, წარმოადგენს შეთანხმებებს. როგორც ეს ამ სტანდარტით არის განსაზღვრული, შეთანხმებების ძირითადი მახასიათებელი არის ის, რომ ერთეულს არ შეუძლია საკუთარ თავს დაუდოს შეთანხმება პირდაპირ ან მის მიერ კონტროლირებული ერთეულის მეშვეობით.
ტრანსფერით მიღებულ/გადაცემულ აქტივთან დაკავშირებული შეთანხმებები შეიძლება წარმოდგენილი იყოს როგორც პირობები, ასევე შეზღუდვები. მართალია პირობებიც და შეზღუდვებიც ერთეულისაგან შეიძლება მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი აქტივის კონკრეტული მიზნით (შედეგის მიღწევის მოვალეობით) გამოყენებას ან მოხმარებას მოითხოვდეს თავდაპირველი აღიარებისას, მხოლოდ პირობები მოითხოვს, რომ შეთანხმების დარღვევის შემთხვევაში მომავალი ეკონომიკური სარგებელი და მომსახურების პოტენციალი დაუბრუნდეს იმ ერთეულს, რომელმაც განახორციელა აქტივის ტრანსფერი (დაბრუნების მოვალეობა).
შეთანხმებები ძალაში შედის სამართლებრივი ან ადმინისტრაციული პროცესების გამოყენებით. თუ კანონებში, სამართლებრივ ნორმებსა თუ სხვა მავალდებულებელ შეთანხმებებში გათვალისწინებული ესა თუ ის პირობა არ არის ძალაში შესული, იგი, წინამდებარე სტანდარტის თანახმად, შეთანხმებად არ ჩაითვლება. შეთანხმებები კონსტრუქციულ მოვალეობას არ წარმოქმნის. კონსტრუქციული მოვალეობის აღიარებისა და შეფასების მოთხოვნები მოცემულია სსბასს 19-ში, ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები.
ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული აქტივების პირობები
ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული აქტივების პირობები (შემდგომში მოხსენიებულია როგორც „პირობები“) ერთეულისაგან აქტივის მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის დანიშნულებისამებრ მოხმარებას, ან პირობების დარღვევის შემთხვევაში, ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეულისათვის დაბრუნებას მოითხოვს. შესაბამისად, ამა თუ იმ პირობის თანახმად, აქტივზე თავდაპირველი კონტროლის მოპოვებისას, მიმღები იღებს მიმდინარე მოვალეობას, მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი გადასცეს მესამე მხარეებს. ეს გამოწვეულია იმით, რომ მიმღებს არ შეუძლია რესურსების გადინების თავიდან აცილება, რადგან მან, მოთხოვნის შესაბამისად, ტრანსფერით მიღებული აქტივის მომავალი ეკონომიკური სარგებელი და მომსახურების პოტენციალი მესამე მხარეებისთვის კონკრეტული საქონლის ან მომსახურების მიწოდებისას უნდა მოიხმაროს ან, წინააღმდეგ შემთხვევაში, დაუბრუნოს ტრანსფერის განმახრციელებელ ერთეულს. აღნიშნულიდან გამომდინარე, როდესაც მიმღები თავდაპირველად აღიარებს აქტივს, რომელიც პირობას ექვემდებარება, მიმღები ამავდროულად იღებს ვალდებულებასაც.
ადმინისტრაციული მოხერხებულობის თვალსაზრისით, ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული აქტივი და სხვა მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი პრაქტიკულად შეიძლება დაბრუნებულ იქნას სხვა მიზნებისათვის ტრანსფერით გადასაცემი სხვა აქტივებიდან დასაბრუნებელი თანხის გამოქვითვით. ანგარიშვალდებული ერთეული მაინც აღიარებს მთლიან თანხებს თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში, რაც იმას ნიშნავს, რომ ერთეული აღიარებს აქტივების და დარღვეული პირობის დებულებათა თანახმად აქტივების დაბრუნების ვალდებულებების შემცირებას და ახალი ტრანსფერისთვის აქტივების, ვალდებულებებისა და/ან შემოსავლის აღიარებას ასახავს.
ტრანსფერით მიღებულ/გადაცემულ აქტივებზე დაწესებული შეზღუდვები
ტრანსფერით მიღებულ/გადაცემულ აქტივებზე დაწესებული შეზღუდვები (შემდგომში მოხსენიებულია როგორც „შეზღუდვები“) არ მოთხოვს, რომ ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული აქტივი ან სხვა მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი, თუ არ მოხდება აქტივის დანიშნულებისამებრ მოხმარება, დაუბრუნდეს ტრანსფერის განმახორციელებელ ერთეულს. შესაბამისად, ისეთ აქტივზე კონტროლის მოპოვება, რომელიც შეზღუდვას ექვემდებარება, მიმღებს არ აკისრებს მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მესამე მხარეებისათვის გადაცემის მიმდინარე მოვალეობას აქტივზე თავდაპირველი კონტროლის მოპოვებისას. მიმღების მიერ შეზღუდვის დარღვევის შემთხვევაში, ტრანსფერის განმახორციელებელმა ერთეულმა ან სხვა მხარემ შესაძლოა მოითხოვოს მიმღებისადმი ჯარიმის შეფარდება, მაგალითად, საკითხის სასამართლოსთვის ან სამართალაღმსრულებელი ორგანოსთვის წარდგენით, ან შესაბამისი ადმინისტრაციული ზომის შეფარდებით, როგორიცაა, მაგალითად, სახელმწიფო მინისტრის ან სხვა უფლებამოსილი პირის განკარგულება, ან რაიმე სხვა გზით. ასეთი ქმედებები შეიძლება დასრულდეს ერთეულისადმი განკარგულების მიცემით, რომ მან დააკმაყოფილოს შეზღუდვა, ან გადაიხადოს სამოქალაქო ან სისხლის სამართლის დარღვევისთვის გათვალისწინებული სასამართლოს ან სხვა სამართალდამცავი ორგანოსა თუ უფლებამოსილი ორგანოსადმი დაუმორჩილებლობისთვის დაწესებული ჯარიმა. ასეთი ჯარიმა გამომდინარეობს არა აქტივის მიღებიდან, არამედ შეზღუდვის დარღვევიდან.
შინაარსის ფორმაზე აღმატებულება
იმისათვის რომ განისაზღვროს, ესა თუ ის შეთანხმება პირობას წარმოადგენს თუ შეზღუდვას, აუცილებელია შეთანხმების პირობების შინაარსის, და არა მარტო მისი ფორმის გათვალისწინება. მხოლოდ იმის მითითება, რომ, მაგალითად, ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული აქტივი მოხმარებულ უნდა იქნას მესამე მხარეებისათვის საქონლის მიწოდების ან მომსახურების გაწევისას, ან დაბრუნებულ იქნას ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეულისათვის, თავისთავად, საკმარისი არ არის ვალდებულების წარმოსაქმნელად, როდესაც ერთეული მოიპოვებს კონტროლს აქტივზე.
იმისათვის რომ განისაზღვროს შეთანხმება პირობას წარმოადგენს თუ შეზღუდვას, ერთეული ითვალისწინებს, თუ რამდენად არის აქტივის ან მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის დაბრუნების მოთხოვნა უზრუნველყოფილი სამართლებრივი უფლებით და იქნება იგი თუ არა ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეულის მიერ ძალაში მოყვანილი. თუ ტრანსფერის განმახორციელებელ ერთეულს ძალაში ვერ მოყავს აქტივის ან მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის დაბრუნების მოთხოვნა, შეთანხმება არ შეესაბამება პირობის განსაზღვრებას და ჩაითვლება შეზღუდვად. თუ ტრანსფერის განმახორციელებელ ერთეულთან ადრინდელი გამოცდილება მიუთითებს იმაზე, რომ შესაბამისი დარღვევის შემთხვევაში მას არასოდეს ძალაში არ მოყავს ტრანსფერით მიღებული /გადაცემული აქტივის ან სხვა მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის დაბრუნების მოთხოვნა, მაშინ მიმღებმა ერთეულმა შეიძლება დაასკვნას, რომ შეთანხმებას აქვს პირობის ფორმა, მაგრამ თავისი შინაარსით მას არ შესაბამება და, ამდენად, წარმოადგენს შეზღუდვას. თუ ერთეულს ტრანსფერის განმახორციელებელ ერთეულთან არ აკავშირებს რაიმე ადრინდელი გამოცდილება, ან წინათ არ დაურღვევია შეთანხმება, რომელიც ტრანსფერის განმახორციელებელ ერთეულს გადააწყვეტინებდა აქტივის ან სხვა მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის დაბრუნებას და არც საპირისპიროს მტკიცებულება გააჩნია, მას შეუძლია ჩათვალოს, რომ ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეული ძალაში მოიყვანს შეთანხმებას და, შესაბამისად, ეს შეთანხმება დააკმაყოფილებს პირობის განსაზღვრებას.
პირობის განსაზღვრება ტრანსფერის მიმღებ ერთეულს კონკრეტული პირობების შესრულების მოვალეობას აკისრებს, რაც ნიშნავს იმას, რომ ტრანსფერის მიმღებ ერთეულს ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული აქტივის მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის დანიშნულებისამებრ მოხმარება, ან ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეულისათვის დაბრუნება მოეთხოვება. პირობის განსაზღვრების დასაკმაყოფილებლად, პირობის შესრულების მოვალეობა ასეთად უნდა გვევლინებოდეს არა მხოლოდ ფორმით, არამედ თავისი შინაარსითაც და თვით ამ პირობის შედეგად უნდა იყოს მოთხოვნილი. შეთანხმების პირობამ, რომლის მიხედვითაც ერთეულს, ალტერნატივის გარეშე, კონკრეტული მოქმედების შესრულება მოეთხოვება, შეიძლება ერთეული იმ დასკვნამდე მიიყვანოს, რომ მოცემული პირობა თავისი შინაარსით არ წარმოადგენდეს არც პირობას და არც - შეზღუდვას. ეს გამოწვეულია იმით, რომ ასეთ შემთხვევებში თვით ტრანსფერის პირობები ტრანსფერის მიმღებ ერთეულს არ აკისრებს პირობების შესრულების მოვალეობას.
ვალდებულებად აღიარების კრიტერიუმების დასაკმაყოფილებლად აუცილებელია არსებობდეს რესურსების გადინების ალბათობა, ასევე შეთანხმების ფარგლებში მოთხოვნილი იყოს კონკრეტული პირობების შესრულება და შესაძლებელი იყოს მათი შეფასება. შესაბამისად, პირობა უნდა მოიცავდეს ისეთ საკითხებს, როგორიცაა მისაწოდებელი საქონლისა და მომსახურების ბუნება ან რაოდენობა, ან შესაძენი აქტივის ბუნება და, საჭიროების შემთხვევაში, პირობების შესრულების პერიოდი. გარდა ამისა, საჭიროა ტრანსფერის განმახორციელებელმა ერთეულმა ან მისი სახელით მოქმედმა პირმა პირობების შესრულების პროცესზე აწარმოოს მუდმივი დაკვირვება. ეს განსაკუთრებით საჭიროა მაშინ, როდესაც შეთანხმება ითვალისწინებს აქტივის ღირებულების ეკვივალენტის პროპორციულ დაბრუნებას, თუ ერთეული ნაწილობრივ ასრულებს პირობის მოთხოვნებს, და მაშინ, როდესაც დაბრუნების მოვალეობა ძალაშია შესული თუ წარსულში ადგილი ჰქონდა პირობების შესრულების მნიშვნელოვან ჩავარდნებს.
ზოგიერთ შემთხვევაში, აქტივი ტრანსფერით ისეთი შეთანხმებით შეიძლება იყოს მიღებული/გადაცემული, რომ, თუ ადგილი არ ექნება კონკრეტულ მოვლენას მომავალში, იგი დაუბრუნდება ტრანსფერის განმახორციელებელ ერთეულს. ეს შეიძლება მოხდეს, მაგალითად, ისეთ შემთხვევაში, როცა ცენტრალური მთავრობა პროვინციის ხელისუფლების ერთეულს გამოუყოფს დაფინანსებას იმ პირობით, რომ ამ ერთეულმა უნდა მოიძიოს იმავე ოდენობის თანადაფინანსება. ასეთ შემთხვევებში დაბრუნების მოვალეობა ამ დრომდე არ წარმოიქმნება, რამდენადაც მოსალოდნელია შეთანხმების პირობის დარღვევა, ხოლო ვალდებულების აღიარება არ მოხდება, სანამ არ დაკმაყოფილდება აღიარების კრიტერიუმები.
მიუხედავად ზემოთქმულისა, ტრანსფერის მიმღებმა მხარეებმა უნდა გაითვალისწინონ, ასეთი ტრანსფერები თავიანთი შინაარსით ხომ არ ატარებს საავანსო შემოსულობების ხასიათს. წინამდებარე სტანდარტის მიხედვით, საავანსო შემოსულობად განიხილება ისეთი რესურსები, რომლებიც მიღებულია მანამ, სანამ გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა ან ტრანსფერის განხორციელების შესახებ შეთანხმება სავალდებულო ხასიათს შეიძენს. საავანსო შემოსულობები წარმოქმნის როგორც აქტივს, ასევე მიმდინარე მოვალეობას, რადგანაც შეთანხმება ტრანსფერის განხორციელების შესახებ ჯერ არ გამხდარა სავალდებულო. ის შემთხვევები, როცა ასეთი ტრანსფერები გაცვლითი ოპერაციების ხასიათს ატარებს ისინი სსბასს 9-ის შესაბამისად განიხილება.
გადასახადები
გადასახადები ბევრი მთავრობისა და საჯარო სექტორის სხვა ერთეულებისათვის შემოსავლის ძირითად წყაროს წარმოადგენს. გადასახადები მე-7 პუნქტში განსაზღვრულია, როგორც სახელმწიფოსთვის შემოსავლის უზრუნველყოფის მიზნით დაწესებული კანონებისა და/ან სამართლებრივი ნორმების შესაბამისად საჯარო სექტორის ერთეულისთვის სავალდებულო სახით გადახდილი ან გადასახდელი ეკონომიკური სარგებელი. გადასახადები არ მოიცავს საურავებს ან კანონის დარღვევისთვის დაწესებულ სხვა სახის ჯარიმებს. არასავალდებულო ტრანსფერები მთავრობისა თუ საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის, როგორიცაა შემოწირულობები და მოსაკრებლების გადახდები, მიუხედავად იმისა, რომ ისინი შესაძლოა წარმოიქმნებოდეს არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად, გადასახადებს არ წარმოადგენს. მთავრობა გადასახადების გადამხდელად ცნობილი ინდივიდუალური პირებისა და სხვა ერთეულების დაბეგვრას ახდენს საკუთარი იურისდიქციის ფარგლებში სუვერენული უფლებების გამოყენების გზით.
საგადასახადო კანონმდებლობა შეიძლება მნიშვნელოვნად განსხვავდებოდეს სხვადასხვა იურისდიქციის ფარგლებში, მაგრამ მათ ასევე გააჩნიათ მთელი რიგი საერთო მახასიათებლები. საგადასახადო კანონმდებლობა (ა) აწესებს მთავრობის მხრივ გადასახადების მოკრების უფლებას, (ბ) განსაზღვრავს გადასახადის დაანგარიშების საფუძველს და (გ) აწესებს გადასახადის ადმინისტრირების პროცედურებს, ანუ მისაღები გადასახადების დაანგარიშების პროცედურებს, და უზრუნველყოფს გადახდის მიღებას. საგადასახადო კანონმდებლობა გადასახადების გადამხდელთაგან ხშირად მოითხოვს, რომ მათ პერიოდულად მოახდინონ დეკლარირება იმ სახელმწიფო ორგანოსათვის, რომელიც ახორციელებს კონკრეტული გადასახადის ადმინისტრირებას. ჩვეულებრივ, გადასახადების გადამხდელი იძლევა დეტალურ ინფორმაციას და მტკიცებულებას დასაბეგრი საქმიანობის დონის შესახებ, და ხდება მთავრობის მიერ მისაღები გადასახადის დაანგარიშება. გადასახადების მიღების ორგანიზების საშუალებები საკმაოდ განსხვავდება, მაგრამ ჩვეულებრივ ისინი შექმნილია იმისთვის, რომ უზრუნველყოს მთავრობის მიერ გადასახადების რეგულარული მიღება სამართლებრივი ღონისძიებების გატარების გარეშე. როგორც წესი, საგადასახადო კანონების იძულებითი წესით განხორციელება საკმაოდ მკაცრ ხასიათს ატარებს და ხშირად საკმაოდ მკაცრ ჯარიმებსაც აკისრებს ცალკეულ კანონდამრღვევ ინდივიდებსა თუ სხვა ერთეულებს.
საავანსო შემოსულობები, რომლებიც გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის დადგომამდე მიღებული რესურსებია, შეიძლება წარმოიქმნას გადასახადებთან კავშირშიც.
არაგაცვლითი ოპერაციებიდან რესურსების თავდაპირველი შემოსვლის ანალიზი
ერთეული არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად წარმოქმნილ აქტივს აღიარებს მაშინ, როცა მოიპოვებს კონტროლს ისეთ რესურსებზე, რომლებიც აკმაყოფილებს აქტივის განსაზღვრებას და აღიარების კრიტერიუმებს. ზოგიერთი გარემოების არსებობისას, როგორიცაა, მაგალითად, კრედიტორის მიერ ვალდებულების პატიება, შესაძლოა ადგილი ჰქონდეს ადრე აღიარებული ვალდებულების საბალანსო ღირებულების შემცირებას. ასეთ შემთხვევებში, აქტივის აღიარების ნაცვლად, ერთეული ამცირებს ვალდებულების საბალანსო ღირებულებას. სხვა შემთხვევებში აქტივზე კონტროლის მოპოვებამ ასევე შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი მოვალეობის წარმოქმნა, რომელიც ერთეულმა ვალდებულების სახით უნდა აღიაროს. მფლობელების შენატანები შემოსავალს არ წარმოქმნის, ამდენად, ოპერაციის ყოველი სახეობა გაანალიზდება და მფლობელების ნებისმიერი შენატანი ცალცალკე აღირიცხება. წინამდებარე სტანდარტში მიდგომის თანახმად, ერთეულები ახდენენ არაგაცვლითი ოპერაციების ანალიზს, რათა განსაზღვრონ, თუ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების რომელი ელემენტი იქნება აღიარებული ოპერაციების შედეგად. მომდევნო გვერდზე მოცემული დიაგრამა გვიჩვენებს იმ ანალიტიკურ პროცესებს, რომლებსაც ასრულებს ერთეული რესურსების შემოსვლისას იმის განსაზღვრისთვის, წარმოიქმნება თუ არა შემოსავალი. წინამდებარე სტანდარტი ხსენებული დიაგრამის სტრუქტურას მიჰყვება. ოპერაციების დამუშავების მეთოდის მოთხოვნები მოყვანილია 30-ე - 115-ე პუნქტებში. .
რესურსების თავდაპირველი შემოსვლის ანალიზის ილუსტრაცია1
აქტივების აღიარება
სსბასს 1 აქტივებს განსაზღვრავს როგორც ერთეულის მიერ წარსული მოვლენის შედეგად კონტროლირებად რესურსებს, რომლისგანაც მოსალოდნელია მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლა ერთეულში.
რესურსების შემოსვლა არაგაცვლითი ოპერაციებიდან, გარდა ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებისა, რომელიც აქტივის განსაზღვრებას აკმაყოფილებს, უნდა აღიარდეს აქტივად მხოლოდ და მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ:
(ა) სავარაუდოა აქტივთან დაკავშირებული მომავალი ეკონომიკური სარგებლისა და მომსახურების პოტენციალის შემოდინება ერთეულში. და
(ბ) შესაძლებელია აქტივის სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასება 2.
აქტივის კონტროლი
აქტივის სარგებელზე გარეშე პირების ხელმისაწვდომობის გამორიცხვის ან რეგულირების უნარი კონტროლის ძირითად ელემენტს წარმოადგენს, რომელიც ერთეულის აქტივებს გამოარჩევს საზოგადოებრივი სარგებლობის ქონებისაგან, რომელზეც ხელი მიუწვდება და რომლითაც სარგებლობს ყველა ერთეული. საჯარო სექტორში მთავრობას ზოგიერთი საქმიანობის, მაგალითად, საფინანსო დაწესებულებების ან საპენსიო ფონდების, მარეგულირებლის ფუნქცია ეკისრება. მარეგულირებლის ეს როლი არ გულისხმობს იმას, რომ ამგვარად რეგულირებული ობიექტები აუცილებლად უნდა აკმაყოფილებდეს მთავრობის აქტივის განსაზღვრებას ან ამ აქტივების მარეგულირებელი სამთავრობო ორგანოების ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარების კრიტერიუმებს. 98-ე პუნქტის თანახმად, ერთეულებს შეუძლიათ, მაგრამ არ მოეთხოვებათ ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურების აღიარება.
საჯარო სექტორის ერთეულისათვის რესურსების ტრანსფერის განზრახვის შესახებ განცხადება თავისთავად საკმარისი არ არის იმის განსასაზღვრად, რომ რესურსები ექვემდებარება ტრანსფერის მიმღები ერთეულის კონტროლს.მაგალითად, თუ საჯარო სკოლა ტყეში გაჩენილი ხანძრის შედეგად განადგურდა და მთავრობამ განაცხადა საკუთარი განზრახვის თაობაზე, რომ განახორციელებს სახსრების ტრანსფერს სკოლის ხელახლა აღსადგენად, განცხადების გაკეთებისას სკოლა არ აღიარებს რესურსების შემოსვლას (მისაღები რესურსები). იმ შემთხვევაში, თუ რესურსების გადაცემამდე საჭიროა არსებობდეს შეთანხმება ტრანსფერის შესახებ, მიმღები ერთეული რესურსებს არ მიიჩნევს კონტროლს დაქვემდებარებულ რესურსებად, სანამ შეთანხმება სავალდებულო არ გახდება, რადგანაც მიმღები ერთეული ვერ გამორიცხავს და ვერც დაარეგულირებს ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეულის ხელმისაწვდომობას აღნიშნულ რესურსებზე. ხშირ შემთხვევაში, საჭიროა ერთეულმა აქტივის აღიარებამდე უზრუნველყოს რესურსებზე კონტროლის საკუთარი სამართლებრივი უფლება, .თუ ერთეულს არ გააჩნია სამართლებრივი უფლება რესურსებზე, იგი ვერ გამორიცხავს და ვერც დაარეგულირებს ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეულის ხელმისაწვდომობას აღნიშნულ რესურსებზე. .
წარსული მოვლენა
საჯარო სექტორის ერთეულები, როგორც წესი, აქტივებს იღებენ სახელმწიფოსგან, სხვა ერთეულებისაგან, მათ შორის გადასახადის გადამხდელებისაგან, იძენენ, ან აწარმოებენ მათ. შესაბამისად, წარსული მოვლენა, რომელსაც შედეგად მოსდევს აქტივზე კონტროლის განხორციელება, შეიძლება იყოს შესყიდვა, გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა ან ტრანსფერი. მომავალში მოსალოდნელი ოპერაციები ან მოვლენები, თავისთავად არ წარმოქმნის აქტივებს და შესაბამისად, გადასახადის მოკრების განზრახვა, მაგალითად, არ წარმოადგენს ისეთ წარსულ მოვლენას, რომელიც წარმოქმნის აქტივს გადასახადის გადამხდელისადმი მიმართული მოთხოვნის ფორმით.
რესურსების სავარაუდო შემოსვლა
რესურსების შემოსვლა სავარაუდოა მაშინ, როცა უფრო მოსალოდნელია, რომ შემოსვლას ექნება ადგილი ვიდრე არშემოსვლას. ერთეული ამ გადაწყვეტილებას იღებს რესურსების მსგავსი სახის ნაკადებთან მიმართებაში საკუთარ წარსულ გამოცდილებაზე და გადასახადის გადამხდელთან ან ტრანსფერის განმახორციელებელ ერთეულთან დაკავშირებით არსებულ მოლოდინზე დაყრდნობით. მაგალითად, როდესაც (ა) მთავრობა თანახმაა ტრანსფერით სახსრები გადასცეს საჯარო სექტორის ერთეულს (ანგარიშვალდებულ ერთეულს), (ბ) შეთანხმება სავალდებულო ხასიათისაა და (გ) მთავრობას გააჩნია შეთანხმებული რესურსების გადაცემის ისტორია, სავარაუდოა, რომ რესურსების შემოსვლას ადგილი ექნება, მიუხედავად იმისა, რომ სახსრების ტრანსფერი ანგარიშგების დღეს არ განხორციელებულა.
პირობითი აქტივები
ობიექტის ასახვა პირობით აქტივად განმარტებით შენიშვნებში, შეიძლება გამართლებული იყოს, თუ მას გააჩნია აქტივის არსებითი მახასიათებლები, მაგრამ ვერ აკმაყოფილებს აღიარების კრიტერიუმებს (იხ. სსბასს 19).
მფლობელთა შენატანები
მფლობელთა შენატანები განმარტებულია სსბასს 1-ში. იმისათვის, რომ ოპერაცია მფლობელთა შენატანებად კლასიფიცირდეს, აუცილებელია განმარტებაში მოცემული მახასიათებლების დაკმაყოფილება. იმის დასადგენად, აკმაყოფილებს თუ არა ოპერაცია მფლობელთა შენატანების განმარტებას, მხედველობაში მიიღება ოპერაციის შინაარსი და არა მისი ფორმა. 38-ე პუნქტში მითითებულია, თუ რა ფორმა შეიძლება მიიღოს მფლობელთა შენატანებმა. თუ, ოპერაციის ფორმის მიუხედავად, იგი აშკარად სესხის ან სხვა რაიმე სახის ვალდებულების ან შემოსავლის შინაარსს ატარებს, ერთეული მას აღიარებს ასეთად და, თუ არსებითი ხასიათისაა, შესაბამის ინფორმაციას ასახავს ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში. მაგალითად, თუ ოპერაცია წარმოდგენილია, როგორც მფლობელთა შენატანი, მაგრამ მიუთითებს, რომ ანგარიშვალდებული ერთეული ტრანსფერის განმახორციელებელ ერთეულს გადაუხდის ფიქსირებულ დივიდენდებს და ამასთან ერთად მომავალში განსაზღვრული დროისთვის დაუბრუნებს განხორციელებულ ინვესტიციას, მაშინ აღნიშნული ოპერაცია უფრო სესხის ხასიათს ატარებს. სახელშეკრულებო შეთანხმებების შემთხვევაში, ერთეული მფლობელების შენატანებიდან ვალდებულებების განსხვავებისას ასევე ითვალისწინებს სსბასს 28-ში, ფინანსური ინსტრუმენტები: წარდგენა, მოყვანილ მითითებებს.
მფლობელთა შენატანების მტკიცებულებას შესაძლოა წარმოადგენდეს, მაგალითად:
(ა) შენატანის განმახორციელებელი მხარის ან ამ უკანასკნელის მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ შენატანის განხორციელებამდე, ან მისი განხორციელებისას, ტრანსფერის (ან ასეთ ტრანსფერთა ჯგუფის) დანიშნულების ფორმალურად განსაზღვრა მიმღები ერთეულის შენატანებით ფორმირებული წმინდა აქტივების/კაპიტალის შემადგენელ ნაწილად;
(ბ) შენატანებთან დაკავშირებული ფორმალური შეთანხმება, რომელიც ადგენს ან ზრდის უკვე არსებულ ფინანსურ დაინტერესებას მიმღები ერთეულის წმინდა აქტივებით/კაპიტალით, რომელიც შეიძლება გაიყიდოს, მოხდეს მისი ტრანსფერით გადაცემა ან გამოსყიდვა;
(გ) შენატანებთან დაკავშირებით წილობრივი ინსტრუმენტების გამოცემა, რომლებიც შეიძლება გაიყიდოს, მოხდეს მათი ტრანსფერით გადაცემა ან გამოსყიდვა;
ოპერაციის გაცვლითი და არაგაცვლითი კომპონენტები
ქვევით მოცემული მე-40 და 41-ე პუნქტები განიხილავს იმ გარემოებებს, რომელთა არსებობისას ერთეული მოიპოვებს კონტროლს მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან სასარგებლო პოტენციალის მატარებელ რესურსებზე, გარდა მფლობელთა შენატანებისა.
მე-7 პუნქტი განსაზღვრავს გაცვლით და არაგაცვლით ოპერაციებს, ხოლო მე-10 პუნქტი აღნიშნავს, რომ ოპერაცია შეიძლება მოიცავდეს ორ კომპონენტს - გაცვლითს და არაგაცვლითს.
როდესაც აქტივის შეძენა ხდება ისეთი ოპერაციის მეშვეობით, რომელსაც გააჩნია გაცვლითი და არაგაცვლითი კომპონენტი, ერთეული გაცვლით კომპონენტს აღიარებს სსბასს-ის პრინციპებისა და მოთხოვნების თანახმად. არაგაცვლითი კომპონენტის აღიარება ხდება წინამდებარე სტანდარტის პრინციპებისა და მოთხოვნების შესაბამისად. იმისათვის რომ განისაზღვროს, გააჩნია თუ არა ამა თუ იმ ოპერაციას იდენტიფიცირებადი გაცვლითი და არაგაცვლითი კომპონენტები, პროფესიული განსჯა გამოიყენება. თუ ცალკეული გაცვლითი და არაგაცვლითი კომპონენტების ერთმანეთისგან გარჩევა შეუძლებელია, ოპერაცია ჩაითვლება არაგაცვლით ოპერაციად.
აქტივების შეფასება თავდაპირველი აღიარებისას
არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად შეძენილი აქტივის თავდაპირველი შეფასება უნდა მოხდეს მისი შეძენის თარიღისათვის არსებული სამართლიანი ღირებულებით.
სსბასს 12-ის, მატერიალური მარაგები, სსბასს 16-ის, საინვესტიციო ქონება და სსბასს 17-ის, ძირითადი აქტივები, თანახმად, არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად შეძენილი აქტივის თავდაპირველი შეფასება ხდება მისი შეძენის თარიღისათვის არსებული სამართლიანი ღირებულებით.
არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად მიღებული შემოსავლის აღიარება
აქტივად აღიარებული არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად მიღებული რესურსები უნდა აღიარდეს როგორც შემოსავალი, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა ამავე მიღებასთან მიმართებით ხდება ვალდებულების აღიარებაც.
როდესაც ერთეული ასრულებს აქტივად აღიარებული არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად მიღებულ რესურსებთან მიმართებით ვალდებულებად აღიარებულ მიმდინარე მოვალეობას, მან უნდა შეამციროს აღიარებული ვალდებულების საბალანსო ღირებულება და აღიაროს ამ შემცირების ტოლი თანხა შემოსავალში.
როდესაც ერთეული აღიარებს წმინდა აქტივების ზრდას არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად, იგი ახდენს შემოსავლის აღიარებას. თუ ერთეულმა მოახდინა არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად შემოსულ რესურსებთან მიმართებით ვალდებულების აღიარება, საგადასახადო მოვლენის დადგომის ან ამა თუ იმ პირობის დაკმაყოფილების გამო ამ ვალდებულების შემდგომი შემცირებისას იგი აღიარებს შემოსავალს. თუ რესურსების შემოსვლა აკმაყოფილებს მფლობელთა შენატანების განსაზღვრებას, იგი ვალდებულებად ან შემოსავლად არ აღიარდება.
შემოსავლის აღიარების დრო პირობების ხასიათით და მათი შესრულებით განისაზღვრება. მაგალითად, თუ პირობის კონკრეტული მოთხოვნაა, ერთეულმა მესამე მხარეები საქონლით ან მომსახურებით უზრუნველყოს, ან აუთვისებელი სახსრები დაუბრუნოს ტრანსფერის განმახორციელებელ ერთეულს, შემოსავლის აღიარება ხდება საქონლისა თუ მომსახურების მიწოდების შემდეგ.
არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად მიღებული შემოსავლის შეფასება
არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად მიღებული შემოსავლის შეფასება ხდება ერთეულის მიერ აღიარებული წმინდა აქტივების ზრდის თანხით.
როდესაც ერთეული არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად აღიარებს აქტივს, იგი ასევე აღიარებს 42-ე პუნქტის მიხედვით შეფასებული აქტივის თანხის ტოლ შემოსავალს, თუ არ არსებობს ვალდებულების აღიარების მოთხოვნა. ვალდებულების აღიარების მოთხოვნის არსებობის შემთხვევაში, მისი შეფასება მოხდება 57-ე პუნქტის მოთხოვნათა თანახმად და წმინდა აქტივების ზრდის თანხა, ასეთის არსებობისას, აღიარებული იქნება როგორც შემოსავალი. დასაბეგრი მოვლენის დადგომის, ან პირობის დაკმაყოფილების გამო ვალდებულების შემდგომი შემცირებისას, თანხა, რომლითაც შემცირდა ვალდებულება, აღიარებულ იქნება როგორც შემოსავალი.
ვალდებულებად აღიარებული მიმდინარე მოვალეობა
არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად წარმოქმნილი მიმდინარე მოვალეობა, რომელიც ვალდებულების განსაზღვრებას აკმაყოფილებს, უნდა აღიარდეს როგორც ვალდებულება მხოლოდ და მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ:
(ა) მოსალოდნელია, რომ მოვალეობის შესასრულებლად საჭირო იქნება მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გადინება;
(ბ) შესაძლოა ვალდებულების თანხის საიმედო შეფასების გაკეთება.
მიმდინარე მოვალეობა
მიმდინარე მოვალეობა წარმოადგენს კონკრეტული გზით ქმედების ან კონკრეტული პირობების შესრულების მოვალეობას და ნებისმიერ არაგაცვლით ოპერაციასთან მიმართებით შეიძლება წარმოქმნას ვალდებულება. მიმდინარე მოვალეობის დაკისრება შეიძლება მოხდეს კანონების, სამართლებრივი ნორმების ან სავალდებულო შეთანხმებების დებულებებით, რომლებიც ქმნის ტრანსფერის საფუძველს. ისინი ასევე შეიძლება აღმოცენდეს ჩვეულებრივ სამუშაო პირობებში, როგორიცაა, მაგალითად, საავანსო შემოსულობების აღიარება.
ბევრ შემთხვევაში, არაგაცვლით ოპერაციებში გადასახადების ამოღება და საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის აქტივების ტრანსფერით გადაცემა ხდება იმ კანონების, სამართლებრივი ნორმებისა თუ სხვა სავალდებულო შეთანხმებების თანახმად, რომლებიც აწესებს მოთხოვნებს, რომ ისინი კონკრეტული მიზნებისათვის იქნას გამოყენებული. მაგალითად:
(ა) გადასახადები, რომელთა გამოყენება კანონების ან სამართლებრივი ნორმების მიხედვით შეიძლება მხოლოდ კონკრეტული მიზნებისათვის;
(ბ) სავალდებულო შეთანხმებებით დამტკიცებული ტრანსფერები, რომლებიც მოიცავს შემდეგ პირობებს:
ცენტრალური მთავრობიდან პროვინციის, შტატის ან ადგილობრივი მმართველობებისათვის;
შტატის/პროვინციის სახელისუფლებო ორგანოებიდან ადგილობრივი მმართველობებისათვის;
მთავრობებიდან საჯარო სექტორის სხვა ერთეულებისათვის;
კანონებისა თუ მარეგულირებელი აქტების თანახმად, სამუშაო ავტონომიის პირობებით, კონკრეტული ფუნქციების შესასრულებლად შექმნილი სამთავრობო დაწესებულებებისათვის, როგორიცაა, მაგალითად, სახელისუფლებო ორგანოები ან რეგიონალური დეპარტამენტები და უფლებამოსილი ორგანოები;
დონორი სააგენტოებიდან მთავრობებისათვის ან საჯარო სექტორის სხვა ერთეულებისათვის;
საოპერაციო საქმიანობის ჩვეული მიმდინარეობის პირობებში ანგარიშვალდებულმა ერთეულმა შეიძლება მიიღოს რესურსები გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის დადგომამდე. ასეთ შემთხვევაში, ვალდებულება, რომლის თანხაც საავანსო შემოსულობის თანხის ტოლია, აღიარდება გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის დადგომამდე.
იმ შემთხვევაში, თუ ანგარიშვალდებული ერთეული რესურსებს მიიღებს ტრანსფერის შესახებ სავალდებულო ხასიათის მქონე შეთანხმების არსებობამდე, იგი საავანსო შემოსულობისათვის აღიარებს ვალდებულებას მანამ, სანამ შეთანხმება სავალდებულო ხასიათს შეიძენს.
გადაცემული/მიღებული აქტივის პირობები
ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული აქტივის პირობები წარმოქმნის თავდაპირველი აღიარების მიმდინარე მოვალეობას, რომლის აღიარება უნდა მოხდეს 50-ე პუნქტის შესაბამისად.
შეთანხმებები განმარტებულია მე-7 პუნქტში. მე-14–25-ე პუნქტებში მოცემული მითითებები განსაზღვრავს, შეთანხმება პირობას წარმოადგენს თუ შეზღუდვას. ერთეული ახდენს ნებისმიერი და ყველა შეთანხმების ანალიზს, რომლებიც თან ახლავს რესურსების შემოსვლას, რათა განსაზღვროს, აღნიშნული შეთანხმებები პირობებს აწესებს თუ შეზღუდვებს.
ვალდებულების შეფასება თავდაპირველი აღიარებისას
ვალდებულების სახით აღიარებული თანხა უნდა იყოს ანგარიშგების დღეს მიმდინარე მოვალეობის შესრულებისათვის საჭირო თანხის საუკეთესო შეფასება.
შეფასება ითვალისწინებს რისკებსა და განუსაზღვრელობებს, რომლებიც თან ახლავს იმ მოვლენებს, რომელებიც განაპირობებს ვალდებულების აღიარებას. თუ ფულის დროითი ღირებულება მნიშვნელოვანია, ვალდებულების შეფასება მოხდება იმ თანხის მიმდინარე ღირებულებით, რომელიც სავარაუდოდ საჭირო იქნება მოვალეობის შესასრულებლად. ეს მოთხოვნა შეესაბამება სსბასს 19-ში მოყვანილ პრინციპებს.
გადასახადები
ერთეულმა უნდა აღიაროს აქტივი გადასახადებთან მიმართებით, როდესაც ადგილი აქვს გადასახადით დასაბეგრ მოვლენას და კმაყოფილდება აქტივის აღიარების კრიტერიუმები.
გადასახადებიდან წარმოქმნილი რესურსები აკმაყოფილებს აქტივის განსაზღვრებას, როცა ერთეული წარსული მოვლენის (გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა) შედეგით აკონტროლებს რესურსებს და ამ რესურსებიდან მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღებას მოელის. გადასახადებიდან წარმოქმნილი რესურსები აკმაყოფილებს აქტივად აღიარების კრიტერიუმებს, როდესაც სავარაუდოა, რომ ადგილი ექნება რესურსების შემოსვლას და რომ შესაძლებელი იქნება მათი სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასება. ალბათობის ხარისხი, რომელიც თან ახლავს რესურსების შემოსვლას, განისაზღვრება თავდაპირველი აღიარებისას ხელმისაწვდომი მტკიცებულების საფუძველზე, რომელიც მოიცავს გადასახადების გადამხდელის მიერ გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნებას, მაგრამ არ შემოიფარგლება მხოლოდ ამით.
გადასახადებიდან შემოსავალი წარმოიქმნება მხოლოდ მთავრობისათვის, რომელიც გადასახადს აწესებს, და არა სხვა ერთეულებისათვის. მაგალითად, თუ ცენტრალური მთავრობა აწესებს ისეთ გადასახადს, რომლის მოკრებაც ხდება მისი საგადასახადო ორგანოს მიერ, აქტივები და შემოსავალი ერიცხება მთავრობას და არა - საგადასახადო ორგანოს. გარდა ამისა, თუ ცენტრალური მთავრობა შემოიღებს გადასახადს გაყიდვებზე, რომლის მთელი ამონაგებიც შტატის ხელისუფლების ორგანოებს გადაეცემა მიმდინარე ასიგნებების საფუძველზე, ცენტრალური მთავრობა მოცემული გადასახადისთვის აღიარებს აქტივებს და შემოსავალს, აგრეთვე შტატის ხელისუფლების ორგანოებზე განხორციელებული ტრანსფერისათვის აქტივების შემცირებას და ხარჯს. შტატის ხელისუფლების ორგანო აღიარებს აქტივებს და შემოსავალს მიღებული ტრანსფერისათვის. თუ ერთი ერთეული გადასახადების მოკრებას ახორციელებს რამდენიმე სხვა ერთეულის სახელით, იგი მოქმედებს, როგორც ყველა მათგანის საგადასახადო აგენტი. მაგალითად, თუ შტატის საგადასახადო სააგენტო ახორციელებს საშემოსავლო გადასახადის მოკრებას როგორც ცენტრალური მთავრობის, ასევე რამდენიმე სხვადასხვა საქალაქო მმართველობისათვის, იგი შემოსავალს არ აღიარებს მოკრებილი გადასახადებისათვის - ნაცვლად ამისა, ამ გადასახადებთან მიმართებით აქტივებს და შემოსავალს აღიარებენ ცალკეული სახელისუფლებო ორგანოები, რომლებმაც დააწესეს ეს გადასახადები.
გადასახადები არ აკმაყოფილებს მფლობელთა შენატანების განმარტებას, რადგანაც გადასახადების გადახდა გადასახადის გადამხდელებს არ ანიჭებს (ა) ერთეულის მიერ თავისი არსებობის მანძილზე მომავალი ეკონომიკური სარგებლიდან ან მომსახურების პოტენციალიდან დივიდენდების მიღების ან (ბ) მთავრობის ლიკვიდაციის შემთხვევაში აქტივების ვალდებულებებზე ნამეტი თანხების განაწილების უფლებას. გადასახადების გადახდა გადასახადის გადამხდელებს ასევე არ ანიჭებს მფლობელობის უფლებას სახელმწიფო საკუთრებაზე, რომლის გაყიდვა, გაცვლა, გადაცემა ან გამოსყიდვა შესაძლებელია.
გადასახადები აკმაყოფილებს არაგაცვლითი ოპერაციების განმარტებას, რადგან გადასახადის გადამხდელები ახორციელებენ რესურსების სახელმწიფოსთვის გადაცემას ამის სანაცვლოდ დაახლოებით იმავე ღირებულების რესურსების პირდაპირ მიღების გარეშე. გადასახადის გადამხდელს შეუძლია ისარგებლოს მთავრობის მიერ დაწესებული სოციალური პოლისებით, თუმცა ეს არ ნიშნავს იმას, რომ ეს სარგებელი მას ეძლევა გადასახადების გადახდის სანაცვლოდ პირდაპირი კომპენსაციის სახით.
როგორც 52-ე პუნქტში იყო აღნიშნული, ზოგიერთი სახის გადასახადის დაწესება ამა თუ იმ კონკრეტულ მიზანს ემსახურება. თუ მთავრობას მოეთხოვება ვალდებულების აღიარება რაიმე კონკრეტული მიზნით შემოღებული გადასახადის შედეგად აღიარებულ აქტივებთან კავშირში მყოფ პირობებთან მიმართებით, იგი არ აღიარებს შემოსავალს, ვიდრე არ შესრულდება ეს პირობა და აღნიშნული ვალდებულება არ შემცირდება. თუმცა, უმეტეს შემთხვევებში რაიმე კონკრეტული მიზნით შემოღებული გადასახადებისგან მოსალოდნელი არ არის ვალდებულების წარმოქმნა, რადგანაც ეს კონკრეტული მიზნები უტოლდება შეზღუდვებს და არა - პირობებს.
გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა
ბევრი იურისდიქცია ითვალისწინებს ერთი და იმავე ტიპის გადასახადების შემოღებას. იმისათვის რომ განისაზღვროს, თუ რას წარმოადგენს სხვადასხვა ტიპის გადასახადებისთვის გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა, ანგარიშვალდებული ერთეული საკუთარი იურისდიქციის ფარგლებში ახდენს საგადასახადო კანონმდებლობის ანალიზს. თუ კანონები ან სამართლებრივი ნორმები ამას სხვაგვარად არ განსაზღვრავს, შესაძლებელია, რომ გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა:
(ა) საშემოსავლო გადასახადისთვის არის გადასახადის გადამხდელის მიერ საგადასახადო პერიოდში მიღებული შემოსავალი, რომელიც ექვემდებარება დაბეგვრას;
(ბ) დამატებითი ღირებულების გადასახადისათვის არის გადასახადის გადამხდელის მიერ საგადასახადო პერიოდში გადასახადით დასაბეგრი საქმიანობის შესრულება;
(გ) საქონელსა და მომსახურებაზე დაწესებული გადასახადისათვის არის საგადასახადო პერიოდში გადასახადით დასაბეგრი საქონლის ან მომსახურების შესყიდვა ან გაყიდვა;
(დ) საბაჟო გადასახადისთვის არის ისეთი საქონლის ან მომსახურების გადაადგილება საბაჟო საზღვარზე, რომელიც ექვემდებარება საბაჟო გადასახადით დაბეგვრას;
(ე) მემკვიდრეობის გადასახადისთვის არის იმ პიროვნების გარდაცვალება, რომლის მფლობელობაში იმყოფებოდა გადასახადით დასაბეგრი ქონება;
(ვ) ქონების გადასახადისთვის არის იმ ვადის გასვლა, რომელზეც დაწესებულია გადასახადი, ან იმ პერიოდისა, რომლისთვისაც არის აღნიშნული გადასახადი დაწესებული, თუ ამ გადასახადის შემოღება პერიოდულ ხასიათს ატარებს.
გადასახადების საავანსო შემოსულობები
აქტივებისა და ვალდებულებების განსაზღვრებათა, აგრეთვე 59-ე პუნქტის მოთხოვნების შესაბამისად, გადასახადებით დასაბეგრი მოვლენის დადგომამდე მიღებული გადასახადებისთვის რესურსების აღიარება ხდება აქტივისა და ვალდებულების სახით (საავანსო შემოსულობა), რადგანაც (ა) მოვლენა, რომელიც წარმოქმნის ერთეულის უფლებას აღნიშნულ გადასახადებზე, არ დამდგარა და (ბ) გადასახადებიდან შემოსავლის აღიარების კრიტერიუმები არ დაკმაყოფილებულა (იხ. 59-ე პუნქტი), მიუხედავად იმისა, რომ ერთეულს უკვე მიღებული აქვს აღნიშნული რესურსები. გადასახადებთან მიმართებაში საავანსო შემოსულობა ძირეულად არ განსხვავდება სხვა სახის საავანსო შემოსულობათაგან, ამდენად, გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის დადგომამდე ხდება ვალდებულების აღიარება. გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის დადგომისას, ვალდებულება იხსნება და ხდება შემოსავლის აღიარება.
საგადასახადო ოპერაციების შედეგად წარმოქმნილი აქტივების შეფასება
42-ე პუნქტის მოთხოვნათა თანახმად, საგადასახადო ოპერაციების შედეგად წარმოქმნილი აქტივების შეფასება უნდა მოხდეს მათი შეძენის დღეს არსებული სამართლიანი ღირებულებით. საგადასახადო ოპერაციების შედეგად წარმოქმნილი აქტივების შეფასება ხდება ერთეულში რესურსების შემოსვლის საუკეთესო შეფასებით. ანგარიშვალდებულმა ერთეულებმა უნდა შეიმუშაონ ისეთი სააღრიცხვო პოლიტიკა საგადასახადო ოპერაციების შედეგად წარმოქმნილი აქტივების შესაფასებლად, რომელიც 42-ე პუნქტის მოთხოვნებს შეესაბამება. ამ აქტივების შესაფასებლად, სააღრიცხვო პოლიტიკა გაითვალისწინებს როგორც შესაძლებლობას, რომ საგადასახადო ოპერაციების შედეგად წარმოქმნილი აქტივების შემოსვლა მოხდება სახელმწიფოში, ასევე, შედეგად მიღებული აქტივების სამართლიან ღირებულებას.
როდესაც გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა და გადასახადების მოკრება დროში ერთმანეთს არ ემთხვევა, საჯარო სექტორის ერთეულებს შეუძლია საგადასახადო ოპერაციების შედეგად წარმოქმნილი აქტივების საიმედოდ შეფასება, მაგალითად, წინა პერიოდებში ამა თუ იმ კონკრეტული გადასახადის მოკრების გამოცდილების საფუძველზე აგებული სტატისტიკური მოდელის გამოყენებით. აღნიშნულ მოდელებში გათვალისწინებულია გადასახადების გადამხდელთაგან ფულადი სახსრების მიღებისა და გადასახადების გადამხდელთა დეკლარაციების წარდგენის დრო, აგრეთვე ეკონომიკაში საგადასახადო მოთხოვნების ურთიერთდამოკიდებულება სხვა მოვლენებთან. შეფასების მოდელები ასევე ითვალისწინებს სხვა ფაქტორებს, როგორებიცაა:
(ა) საგადასახადო კანონი, რომელიც გადასახადების გადამხდელებს უფრო მეტ დროს აძლევს დეკლარაციების შესავსებად, ვიდრე მთავრობას - ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების მოსამზადებლად;
(ბ) გადასახადების გადამხდელთა მიერ დეკლარაციების შესავსებად განსაზღვრული ვადის დარღვევა;
(გ) არაფულადი აქტივების ღირებულების განსაზღვრა საგადასახადო შეფასების მიზნებისათვის;
(დ) საგადასახადო კანონში არსებული სირთულეები, ზოგიერთი გადასახადების გადამხდელისაგან მისაღები გადასახადების შესაფასებლად დროის უფრო ხანგრძლივ მონაკვეთებს მოითხოვს;
(ე) პოტენციურად იმის შესაძლებლობამ, რომ საგადასახადო კანონების მკაცრად და განუხრელად განხორციელებისა და ყველა ისეთი გადასახადის მოკრების ფინანსურმა და პოლიტიკურმა საფასურმა, რომლებიც სამართლებრივად მთავრობას ეკუთვნის, შესაძლოა გადაწონოს მიღებული სარგებელი;
(ვ) საგადასახადო კანონი, რომელიც გადასახადების გადამხდელებს ზოგიერთი გადასახადის გადახდის გადავადების უფლებას ანიჭებს; და
(ზ) სხვადასხვა გარემოებები, რომლებიც ცალკეულ გადასახადებსა და იურისდიქციებს ახასიათებს.
საგადასახადო ოპერაციების შედეგად წარმოქმნილი აქტივებისა და შემოსავლის სტატისტიკური მოდელების გამოყენებით შეფასებამ შესაძლოა გამოიწვიოს აღიარებული აქტივებისა და შემოსავლის ფაქტიური ოდენობის განსხვავება იმ ოდენობისაგან, რომლებიც შემდგომ საანგარიშგებო პერიოდებში იქნა განსაზღვრული, როგორც გადასახადების გადამხდელებისაგან მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდთან მიმართებაში მისაღები. შეფასებების გადასინჯვა ხდება სსბასს 3-ის საფუძველზე სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები.
ზოგიერთ შემთხვევაში, საგადასახადო ოპერაციების შედეგად წარმოქმნილი აქტივებისა და მასთან დაკავშირებული შემოსავლის საიმედოდ შეფასება შეუძლებელია გადასახადით დასაბეგრი მოვლენიდან გარკვეული დროის გასვლამდე. ეს შეიძლება მოხდეს არამყარი საგადასახადო საფუძველის შემთხვევაში, როდესაც საიმედო შეფასების გაკეთება შეუძლებელია. ბევრ შემთხვევაში, აქტივებისა და შემოსავლის აღიარება შეიძლება მოხდეს გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის შემდგომ პერიოდში, თუმცა არსებობს გამონაკლისი გარემოებები, როდესაც რამდენიმე საანგარიშგებო პერიოდია საჭირო გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის შედეგად ისეთი მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების შემოსვლამდე, რომელიც აქტივის განსაზღვრებას შეესაბამება და აკმაყოფილებს აქტივად აღიარების კრიტერიუმებს. მაგალითად, მემკვიდრეობის მიღებისთვის გადასახადის ოდენობის დადგენას და საიმედოდ შეფასებას შესაძლოა მრავალი წელი დასჭირდეს, თუ საქმე გვაქვს ისეთ დიდ მემკვიდრეობასთან, რომელიც მრავალ ძვირადღირებულ ანტიკურ ნივთს და ხელოვნების ნიმუშს შეიცავს, რომლებიც სპეციალისტების მიერ უნდა იქნას შეფასებული. შესაბამისად, აქტივის აღიარების კრიტერიუმები შეიძლება ვერ დაკმაყოფილდეს, სანამ გადახდა არ იქნება მიღებული ან მისაღები.
საგადასახადო სისტემით ანაზღაურებული ხარჯები და საგადასახადო დანახარჯები
საგადასახადო შემოსავლების დადგენა უნდა მოხდეს მთლიანი ოდენობით. მისი შემცირება არ უნდა მოხდეს საგადასახადო სისტემით ანაზღაურებული ხარჯებით.
ზოგიერთი იურისდიქციის მიხედვით, მთავრობა საგადასახადო სისტემას იყენებს როგორც გადასახადის გადამხდელთათვის სარგებლის გადახდის მოხერხებულ მეთოდს, რომელიც სხვა შემთხვევაში, ანაზღაურდებოდა გადახდის სხვა მეთოდის გამოყენებით, როგორიცაა, მაგალითად, ჩეკის გამოწერა, თანხის პირდაპირ დეპონირება გადასახადის გადამხდელის საბანკო ანგარიშზე, ან მისი სახელით სხვა ანგარიშის გახსნა. მაგალითად, სახელმწიფომ დაზღვევის მოხმარების წახალისების მიზნით შეიძლება გადაიხადოს რეზიდენტის ჯანმრთელობის დაზღვევის სადაზღვევო პრემიის ნაწილი პიროვნების საგადასახადო ვალდებულების შემცირების გზით, შესაბამისი თანხის ჩეკით გადახდით ან მისი პირდაპირ სადაზღვევო კომპანიისთვის გადახდით. ასეთ შემთხვევებში, თანხა გადახდას ექვემდებარება იმის მიუხედავად, იხდის თუ არა აღნიშნული პირი გადასახადებს. შესაბამისად, ეს თანხა სახელმწიფოსთვის წარმოადგენს ხარჯს და მისი აღიარება ფინანსური საქმიანობის შედეგების ანგარიშგებაში უნდა მოხდეს ცალკე. საგადასახადო შემოსავალი უნდა გაიზარდოს საგადასახადო სისტემით ანაზღაურებული აღნიშნული ხარჯების თანხის ოდენობით.
საგადასახადო შემოსავალი არ უნდა გაიზარდოს საგადასახადო დანახარჯების ოდენობით.
იურისდიქციათა უმრავლესობაში, მთავრობა საგადასახადო სისტემას იყენებს ზოგიერთი სახის ფინანსური ქმედების წასახალისებლად და ზოგიერთი მათგანის შესამცირებლად. მაგალითად, ზოგიერთი იურისდიქციის ფარგლებში სახლის მესაკუთრეებს გადასახადით დასაბეგრი შემოსავლის დაანგარიშებისას უფლება ენიჭებათ მთლიანი შემოსავლიდან გამოქვითონ იპოთეკის პროცენტი და ქონების გადასახადი. ასეთი შეღავათებით სარგებლობა მხოლოდ გადასახადის გადამხდელებს შეუძლიათ. თუ ერთეული (ფიზიკური პირის ჩათვლით) არ იხდის გადასახადს, მას ამ შეღავათით სარგებლობა არ შეუძლია. ასეთი შეღავათები საგადასახადო დანახარჯების სახელითაა ცნობილი. საგადასახადო დანახარჯები არის შემოსავლები, რომელებზეც უარი ითქვა და არა ხარჯები და არ იწვევს რესურსების შემოსვლას ან გასვლას, ანუ, სხვანაირად რომ ვთქვათ, ისინი არ წარმოქმნის აქტივებს, ვალდებულებებს, შემოსავალს ან გადასახადის დამწესებელი ხელისუფლების დანახარჯებს.
საგადასახადო სისტემით ანაზღაურებულ ხარჯებსა და საგადასახადო დანახარჯებს შორის მთავარი განსხვავება არის ის, რომ საგადასახადო სისტემით ანაზღაურებული ხარჯების შემთხვევაში, თანხა ხელმისაწვდომია მიმღებისთვის მიუხედავად იმისა, იგი იხდის გადასახადებს თუ თავისი გადასახადების გადასახდელად რაიმე კონკრეტულ მექანიზმს იყენებს. სსბასს 1-ის მიხედვით, შემოსავლისა და ხარჯების კომპონენტების ურთიეთჩათვლა, თუ ეს სხვა რომელიმე სტანდარტით არ არის დაშვებული, აკრძალულია. საგადასახადო შემოსავლისა და საგადასახადო სისტემით ანაზღაურებული ხარჯების ურთიერთჩათვლა არ იკრძალება.
ტრანსფერები
98-ე პუნქტის თანახმად, ერთეულმა ტრანსფერებთან დაკავშირებით უნდა აღიაროს აქტივი იმ შემთხვევაში, თუ ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული რესურსები შეესაბამება აქტივის განსაზღვრებას და აკმაყოფილებს აქტივის აღიარების კრიტერიუმებს.
ტრანსფერები მოიცავს გრანტებს, ვალის პატიებას, საურავს, მემკვიდრეობით აქტებს, საჩუქრებს, შემოწირულობებს და საქონელსა და მომსახურებას ნატურალური ფორმით. ყველა ზემოთაღნიშნულ კატეგორიას საერთო განმასხვავებელი მახასიათებელი ის აქვთ, რომ ისინი ახდენენ რესურსების გადაცემას ერთი ერთეულიდან მეორესთვის, სანაცვლოდ მიახლოებით იმავე ღირებულების უზუნველყოფის გარეშე და, როგორც ამას განსაზღვრავს წინამდებარე სტანდარტი, გადასახადებს არ წარმოადგენს.
ტრანსფერი აკმაყოფილებს აქტივის განსაზღვრებას იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული წარსული მოვლენის შედეგად (ტრანსფერი) ახორციელებს კონტროლს რესურსებზე და ამ რესურსებიდან მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღებას მოელის. ტრანსფერი აქტივად აღიარების კრიტერიუმებს იმ შემთხვევაში აკმაყოფილებს, თუ სავარაუდოა რესურსების შემოსვლა და შესაძლებელია მათი სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასება. კონკრეტულ შემთხვევებში, როგორიცაა, მაგალითად, კრედიტორის მიერ ვალდებულების პატიება, შესაძლოა ადგილი ჰქონდეს წინათ უკვე აღიარებული ვალდებულების საბალანსო ღირებულების შემცირებას. ასეთ შემთხვევებში, ტრანსფერის შედეგად აქტივის აღიარების ნაცვლად, ერთეული ახდენს ვალდებულების საბალანსო ღირებულების შემცირებას.
ერთეული ტრანსფერით მიღებულ/გადაცემულ რესურსებზე კონტროლს მოიპოვებს მაშინ, როდესაც რესურსები ერთეულს გადაეცა ან როცა ერთეულს ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეულის მიმართ გააჩნია სამართლებრივად ქმედითი მოთხოვნა. ბევრი შეთანხმება ტრანსფერით რესურსების გადაცემის შესახებ იძენს სავალდებულო ხასიათს ყველა მხარისათვის რესურსების გადაცემამდე, თუმცა ზოგჯერ ერთი ერთული იძლევა რესურსების გადაცემის დაპირებას, მაგრამ არ ასრულებს მას. შედეგად, აქტივების, ვალდებულებებისა და/ან შემოსავლის აღიარება ხდება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ (ა) მოთხოვნა სამართლებრივად ქმედითია და (ბ) ერთეულის შეფასებით სავარაუდოა, რომ მოხდეს რესურსების შემოსვლა, მოხდება აქტივების, ვალდებულებების და/ან შემოსავლის აღიარება. ამ დრომდე ერთეულს არ შეუძლია გამორიცხოს ან დაარეგულიროს მესამე მხარეების ხელმისაწვდომობა ტრანსფერისთვის განკუთვნილი რესურსებიდან მისაღებ სარგებელზე.
ისეთი რესურსების ტრანსფერი, რომლებიც აკმაყოფილებს მფლობელთა შენატანების განსაზღვრებას, შემოსავალს არ წარმოქმნის. ხელშეკრულებები, რომლებიც (ა) კონკრეტულად განსაზღვრავს, რომ რესურსების უზრუნველმყოფელი ერთეული უფლებამოსილია მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის განაწილებებზე მიმღები ერთეულის არსებობის მანძილზე ან, მიმღები ერთეულის ლიკვიდირების შემთხვევაში, აქტივების რაიმე სახით ვალდებულებებზე გადაჭარბების განაწილებაზე ან (ბ) კონკრეტულად განსაზღვრავს, რომ რესურსების უზრუნველმყოფელი ერთეული მიმღებ ერთეულში იძენს ფინანსურ ინტერესს, რომელიც შეიძლება გაიყიდოს, გაიცვალოს, გადაცემულ ან გამოსყიდულ იქნას, თავისი არსით წარმოადგენს შეთანხმებას მფლობელების მიერ შენატანის განხორციელების შესახებ.
ტრანსფერები აკმაყოფილებს არაგაცვლითი ოპერაციების განსაზღვრებას, რადგანაც ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეული მიმღებ ერთეულს უზრუნველყოფს რესურსებით და სანაცვლოდ პირდაპირ მისგან არ ღებულობს მიახლოებით იმავე ღირებულების რესურსებს. იმ შემთხვევაში, თუ ხელშეკრულებით განსაზღვრულია, რომ მიმღებ ერთეულს ეკისრება სანაცვლოდ მიახლოებით იმავე ღირებულების რესურსების უზრუნველყოფა, აღნიშნული ხელშეკრულება წარმოადგენს არა ხელშეკრულებას ტრანსფერის შესახებ, არამედ კონტრაქტს გაცვლითი ოპერაციის შესახებ, რომელიც შეიძლება განხილულ იქნეს სსბასს 9-ის მიხედვით.
ერთეული ახდენს ყველა იმ პირობის ანალიზს, რომლებიც ტრანსფერის შესახებ ხელშეკრულებებშია მოცემული, რათა განსაზღვროს, იღებს თუ არა იგი ვალდებულებას რესურსების ტრანსფერით მიღებისას.
ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული აქტივების შეფასება
42-ე პუნქტის მოთხოვნათა შესაბამისად, ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული აქტივების შეფასება ხდება მათი მიღების დღეს არსებული სამართლიანი ღირებულებით. ერთეულები აქტივების აღიარებისა და შეფასებისათვის შეიმუშავებენ ისეთ სააღრიცხვო პოლიტიკას, რომელიც შესაბამისობაშია სსბასს-თან. როგორც ადრე იყო აღნიშნული, სსბასს 12-ის, სსბასს 16-ისა და სსბასს 17-ის მოთხოვნების მიხედვით, არაგაცვლითი ოპერაციების შედეგად მიღებული მატერიალური მარაგების, ძირითადი აქტივების ან საინვესტიციო ქონების თავდაპირველი შეფასება უნდა მოხდეს მათი მიღების დღეს არსებული სამართლიანი ღირებულებით. ფინანსური ინსტრუმენტები, მათ შორის მისაღები ფულადი სახსრები და ტრანსფერები, რომლებიც ფინანსური ინსტრუმენტის განსაზღვრებას აკმაყოფილებს და სხვა აქტივები შეფასებულ უნდა იქნას ასევე მათი მიღების დღეს არსებული სამართლიანი ღირებულებით, 42-ე პუნქტისა და შესაბამისი სააღრიცხვო პოლიტიკის შესაბამისად.
ვალის პატიება და ვალდებულებების აღება
კრედიტორები ზოგჯერ უარს ამბობენ საჯარო სექტორის ერთეულისგან ვალის ამოღების მათთვის მინიჭებულ უფლებაზე არსებული დავალიანების ეფექტურად გაუქმებით. მაგალითად, ცენტრალურმა მთავრობამ შესაძლოა გააუქმოს ვალი, რომელიც მართებს ადგილობრივ ხელისუფლებას. ასეთი გარემოებების არსებობისას, ადგილობრივი ხელისუფლება აღიარებს წმინდა აქტივების ზრდას, რადგანაც მის მიერ წინათ აღიარებული ვალდებულება უკვე გაუქმებულია.
ერთეულები ვალის პატიებასთან მიმართებით აღიარებენ შემოსავალს, როდესაც წინათ არსებული ვალი უკვე აღარ შეესაბამება ვალდებულების განსაზღვრებას ან აღარ აკმაყოფილებს ვალდებულებად აღიარების კრიტერიუმებს, თუკი ვალის პატიება არ შეესაბამება მფლობელთა შენატანების განსაზღვრებას.
მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ ისეთი ვალის პატიების შემთხვევაში, რომელიც გააჩნია სრულ მფლობელობაში მყოფ კონტროლირებულ ერთეულს, ან მისი ვალდებულებების აღების შემთხვევაში, ოპერაცია შეიძლება წარმოადგენდეს მფლობელთა მიერ გაკეთებულ შენატანს, როგორც ეს 37-ე - 38-ე პუნქტებითაა აღწერილი.
ვალის პატიების შედეგად წარმოქმნილი შემოსავლის შეფასება ხდება ნაპატიები ვალის საბალანსო ღირებულებით.
ჯარიმები
ჯარიმები ფიზიკური პირის ან სხვა ერთეულის მიერ კანონისა თუ სამართლებრივი ნორმების მოთხოვნათა დარღვევის შედეგად სასამართლოს ან სხვა კანონაღმსრულებელი ორგანოს მიერ დადგენილი და საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ ფიზიკური პირის ან სხვა ერთეულისაგან მიღებული ან მისაღები ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალია. ზოგიერთი იურისდიქციის ფარგლებში, კანონაღმსრულებელ პირებს შეუძლიათ ჯარიმის დაკისრება იმ ფიზიკური პირებისათვის, რომლებიც კანონდამრღვევად ითვლებიან. ასეთ შემთხვევებში, ფიზიკური პირი ჩვეულებრივ უფლებამოსილია გადაიხადოს მისთვის დაკისრებული ჯარიმა ან მიმართოს სასამართლოს ამ საკითხის გადასაწყვეტად. როდესაც მოპასუხესა და მოსარჩელეს შორის მიიღწევა ისეთი შეთანხმება, რომლის თანახმად, ნაცვლად სასამართლო პროცესისა, უნდა მოხდეს ჯარიმის გადახდა, აღნიშნული გადახდა ითვლება ჯარიმად.
როგორც წესი, ერთეულს მოეთხოვება ჯარიმის გადახდა მთავრობისათვის ფიქსირებული თანხის ფულადი სახსრების სახით გადარიცხვით, ამასთან ეს სახელმწიფოს არ აკისრებს არანაირ მოვალეობას, რომელიც შეიძლება აღიარებულ იქნას, როგორც ვალდებულება. ჯარიმის, როგორც ასეთის, აღიარება ხდება შემოსავლის სახით, იმ შემთხვევაში, თუ მისაღები თანხა შეესაბამება აქტივის განსაზღვრებას და აკმაყოფილებს 31-ე პუნქტში მოყვანილ აქტივად აღიარების კრიტერიუმებს. როგორც მე-12 პუნქტში აღვნიშნეთ, როდესაც ერთეული ჯარიმის მოკრებას ახდენს საგადასახადო აგენტის ამპლუაში, ჯარიმა არ წარმოადგენს მისი მომკრები ერთეულის შემოსავალს. ჯარიმებიდან წარმოქმნილი აქტივების შეფასება ხდება ერთეულში რესურსების შემოსვლის საუკეთესო შეფასებით.
მემკვიდრეობითი აქტები
მემკვიდრეობითი აქტი გარდაცვლილი პიროვნების ანდერძის დებულებათა თანახმად განხორციელებული ტრანსფერია. მემკვიდრეობითი აქტის შემთხვევაში მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელ რესუსებზე კონტროლის განმაპირობებელ წარსულ მოვლენას ადგილი აქვს იმ შემთხვევაში, თუ ერთეულს გააჩნია სამართლებრივად ქმედითი მოთხოვნა, მაგალითად, მემკვიდრეობის დამტოვებელი პირის გარდაცვალებასთან ან ანდერძის ოფიციალურად დამტკიცებული ასლის მიღებასთან დაკავშირებით, რაც მოცემულ იურისდიქციაში მოქმედ კანონებზეა დამოკიდებული.
მემკვიდრეობითი აქტები, რომლებიც აკმაყოფილებს აქტივის განსაზღვრებას, აღიარდება როგორც აქტივები და შემოსავალი იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელია ერთეულში მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლა და აქტივების სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასება. მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლის ალბათობის განსაზღვრა შესაძლოა პრობლემატური აღმოჩნდეს, თუ მემკვიდრეობის დამტოვებელი პირის გარდაცვალებასა და ერთეულის მიერ ნებისმიერი სახის აქტივების მიღებას შორის გასულია დროის გარკვეული პერიოდი. ერთეულმა უნდა განსაზღვროს, საკმარისია თუ არა გარდაცვლილის ქონება მისი მისამართით წარმოქმნილი ყველა მოთხოვნისა და ყველა მემკვიდრეობითი აქტის დასაკმაყოფილებლად. თუ ანდერძი სადაოა, ეს ფაქტი ასევე გავლენას მოახდენს ერთეულში აქტივების შემოსვლის ალბათობაზე.
მემკვიდრეობით გადაცემული აქტივების სამართლიანი ღირებულების დადგენა ხდება ისევე, როგორც გრანტებისა და შემოწირულობების შემთხვევაში, როგორც ეს 97-ე პუნქტშია აღწერილი. ისეთი იურისდიქციის მიხედვით, რომლის თანახმადაც გარდაცვლილის ქონება ექვემდებარება დაბეგვრას, საგადასახადო ხელისუფლებას შესაძლოა უკვე დადგენილი ჰქონდეს ერთეულისათვის მემკვიდრეობით გადასაცემი აქტივების სამართლიანი ღირებულება და იგი შეიძლება ხელმისაწვდომი იყოს ერთეულისთვის. მემკვიდრეობითი აქტების შეფასება ხდება მიღებული ან მისაღები რესურსების სამართლიანი ღირებულებით.
საჩუქრები და შემოწირულობები, მათ შორის, საქონელი ნატურალური ფორმით
საჩუქრები და შემოწირულობები აქტივების ნებაყოფლობითი ტრანსფერებია, რომლებიც მოიცავს ფულადი სახსრებისა და სხვა მონეტარული აქტივების, ასევე ნატურალური ფორმით საქონლისა და მომსახურების ტრანსფერს, რომლითაც ერთი ერთეული ჩვეულებრივ უზრუნველყოფს მეორე ერთეულს პირობების გარეშე. ტრანსფერის განმახორციელებელი შეიძლება იყოს ერთეული ან ინდივიდუალური პირი. ფულადი სახსრებისა და სხვა მონეტარული აქტივების, ასევე ნატურალური ფორმით საქონლის საჩუქრებად და შემოწირულობებად აღიარების შემთხვევაში, მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელ რესურსებზე კონტროლის განმაპირობებელ წარსულ მოვლენას ჩვეულებრივ, საჩუქრის ან შემოწირულობის მიღება წარმოადგენს. ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურების საჩუქრებად და შემოწირულობებად აღიარება განხილულია ქვემოთ მოცემულ 98-ე - 103-ე პუნქტებში.
საქონელი ნატურალური ფორმით არაგაცვლით ოპერაციაში ერთეულისათვის უსასყიდლოდ გადაცემულ მატერიალურ აქტივებს წარმოადგენს, მაგრამ შესაძლოა ექვემდებარებოდეს გარკვეულ პირობებს. განვითარების მრავალმხრივი ან ორმხრივი ორგანიზაციების მხრიდან გარედან შემოსული დახმარება ხშირად მოიცავს ნატურალური ფორმით საქონლის კომპონენტს.
საჩუქრები და შემოწირულობები (გარდა ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებისა) აღიარდება როგორც აქტივები და შემოსავალი იმ შემთხვევაში, თუ სავარაუდოა ერთეულში მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლა და აქტივების სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასება. საჩუქრებისა და შემოწირულობების შემთხვევაში, ამ საჩუქრებისა და შემოწირულობების გაკეთება და შესაბამისი იურიდიული უფლების გადაცემა ხშირად ერთდროულად ხდება; ასეთ შემთხვევებში მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის ერთეულში შემოსვლა ეჭვგარეშეა.
ნატურალური ფორმით საქონელის აქტივებად აღიარება ხდება მაშინ, როდესაც საქონელი მიღებულია, ან იმ შემთხვევაში, თუ ამ საქონლის მიღებაზე არსებობს მავალდებულებელი შეთანხმება. თუ ნატურალური ფორმით საქონლის მიღება ხდება რაიმე თანმხლები პირობების გარეშე, შემოსავალი აღიარდება დაუყოვნებლივ, ხოლო თუ სახეზეა რაიმე თანმხლები პირობა, აღიარდება ვალდებულება, რომელიც პირობების დაკმაყოფილების შემთხვევაში მცირდება და ხდება შემოსავლის აღიარება.
საჩუქრების და შემოწირულობების, ნატურალური ფორმით საქონლის ჩათვლით, თავდაპირველი აღიარებისას შეფასება ხდება მათი მიღების თარიღისათვის არსებული სამართლიანი ღირებულებით, რომელიც შესაძლებელია დადგინდეს აქტიურ ბაზარზე არსებული ფასების გამოყენებით ან შეფასების გზით. აქტივის ღირებულებითი შეფასება ჩვეულებრივ ხდება ოფიციალურად აღიარებული სათანადო კვალიფიკაციის მქონე პროფესიონალი შემფასებლის მიერ. მრავალი აქტივის შემთხვევაში, სამართლიანი ღირებულების დადგენა მარტივად არის შესაძლებელი აქტიურ და ლიკვიდურ ბაზარზე დაფიქსირებული ფასების მიხედვით. მაგალითად, მიმდინარე საბაზრო ფასების მოპოვება, ჩვეულებრივ, შესაძლებელია მიწის, არაპროფილური დანიშნულების შენობების, ავტომანქანებისა და მრავალი სახეობის ძირითადი აქტივებისათვის.
მომსახურება ნატურალური ფორმით
ერთეულს შეუძლია, მაგრამ არ მოეთხოვება, ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურება აღიაროს როგორც შემოსავალი და როგორც აქტივი.
ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებები ცალკეულ პირთა მიერ საჯარო სექტორის ერთეულისათვის არაგაცვლითი ოპერაციით გაწეული მომსახურებებია. ამ სახის მომსახურებები შეესაბამება აქტივის განსაზღვრებას, რადგანაც ერთეული ახორციელებს კონტროლს იმ რესურსზე, რომლიდანაც სავარაუდოა მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლა ერთეულში. მეორეს მხრივ, ასეთი აქტივების მოხმარება ხდება დაუყოვნებლივ და იმავე ღირებულების ოპერაცია ასევე აღიარდება ნატურალური ფორმით მომსახურების მოხმარების ასახვის მიზნით. მაგალითად, საჯარო სკოლამ, რომელიც მასწავლებელთა ასისტენტების მხრიდან იღებს ნებაყოფლობით უსასყიდლო მომსახურებას, რომლის სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასებაც შესაძლებელია, შეიძლება აღიაროს აქტივისა და შემოსავლის ზრდა და აქტივისა და ხარჯების შემცირება. ხშირ შემთხვევაში ერთეული აღიარებს ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურების მოხმარებისათვის გაწეულ ხარჯებს, თუმცა ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურება ასევე შესაძლებელია გამოყენებული იქნას აქტივის შექმნის მიზნით, რა შემთხვევაშიც ნატურალური ფორმით გაწეულ მომსახურებებთან მიმართებით აღიარებული თანხა შევა შექმნილი აქტივის თვითღირებულებაში.
საჯარო სექტორის ერთეულები შეიძლება გვევლინებოდეს საზოგადოებრივი ინტერესების სამსახურში არსებული ნებაყოფლობითი ან არანებაყოფლობითი პროექტების ფარგლებში ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებების მიმღებად, მაგალითად,
(ა) სხვა სახელმწიფო ორგანოების ან საერთაშორისო ორგანიზაციების მხრიდან ტექნიკური დახმარება;
(ბ) სამართალდარღვევისათვის ნასამართლევ პირებს შეიძლება მოეთხოვებოდეთ საჯარო სექტორის ამა თუ იმ ერთეულისათვის საზოგადოებრივად სასარგებლო სამუშაოს შესრულება;
(გ) სახელმწიფოს დაქვემდებარებაში მყოფმა საავადმყოფოებმა შეიძლება მიიღონ ასეთი სახის მომსახურება მოხალისეთა მხრიდან;
(დ) საჯარო სკოლებმა შეიძლება მიიღონ ნებაყოფლობითი მომსახურება მშობლების მხრიდან, როგორც მასწავლებლების დახმარება, ან როგორც საბჭოს წევრებმა;
(ე) ადგილობრივმა მმართველობებმა შეიძლება მიიღონ ნებაყოფლობითი მომსახურება მოხალისე მეხანძრეთა მხრიდან;
ნატურალური ფორმით გაწეული ზოგიერთი მომსახურება არ შეესაბამება აქტივის განსაზღვრებას, რადგან გაწეულ მომსახურებებზე ერთეულის მიერ განხორციელებული კონტროლი არასაკმარისია. სხვა შემთხვევებში, ერთეული შეიძლება ახორციელებდეს კონტროლს ნატურალური ფორმით გაწეულ მომსახურებებზე, მაგრამ არ ჰქონდეს მათი საიმედოდ შეფასების შესაძლებლობა და ამდენად, ვერ აკმაყოფილებდეს აქტივად აღიარების კრიტერიუმებს. მეორეს მხრივ, ერთეულებს შესაძლოა შეეძლოთ ნატურალური ფორმით გაწეული კონკრეტული მომსახურების სამართლიანი ღირებულებით შეფასება, როგორიცაა მაგალითად, პროფესიული ან სხვა ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებები, რომლებიც სხვა შემთხვევებში ადვილად ხელმისაწვდომია ეროვნულ ან საერთაშორისო ბაზარზე. მე-100 პუნქტში მოყვანილი ტიპის ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებების სამართლიანი ღირებულების დადგენისას, ერთეულმა შეიძლება დაასკვნას, რომ აღნიშნულ მომსახურებათა ღირებულება არაარსებითია. ბევრ შემთხვევაში ნატურალური ფორმით მომსახურებების გაწევა ხდება ისეთი პირების მიერ, რომლებსაც აკლიათ ან საერთოდ არ მიუღიათ შესაბამისი წვრთნა თუ სწავლება და ამდენად, ეს მომსახურებები ძირეულად განსხვავდება იმ მომსახურებათაგან, რომლებსაც ერთეული მიიღებდა იმ შემთხვევაში, ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებები რომ არ ყოფილიყო ხელმისაწვდომი.
ნატურალური ფორმით გაწეულ მომსახურებებთან დაკავშირებით არსებული მრავალი განუსაზღვრელობის გამო, მაგალითად როგორიცაა, მომსახურებებზე კონტროლის განხორციელების შესაძლებლობა და ამ მომსახურებათა სამართლიანი ღირებულებით შეფასება, წინამდებარე სტანდარტი არ მოითხოვს ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებების აღიარებას, თუმცა 108-ე პუნქტის მიხედვით სასურველია საანგარიშგებო პერიოდში ნატურალური ფორმით მიღებული მომსახურებების შინაარსის და ტიპის შესახებ ინფორმაციის განმარტებით შენიშვნებში ასახვა. რაც შეეხება ყველა ინფორმაციის გამჟღავნებას, ნატურალური ფორმით გაწეულ მომსახურებებთან დაკავშირებით ინფორმაციის გამჟღავნება მოითხოვება, თუკი ეს მომსახურებები არსებითი ხასიათისაა. საჯარო სექტორის ზოგიერთი ერთეულისათვის მოხალისეთა მიერ გაწეული მომსახურებები შეიძლება დიდი მნიშვნელობის მქონე არ იყოს თანხობრივად, მაგრამ მნიშვნელოვანი იყოს თავისი შინაარსით.
ნატურალური ფორმით გაწეულ მომსახურებათა ამა თუ იმ ჯგუფთან მიმართებით სააღრიცხვო პოლიტიკის შემუშავებისას, საჭიროა მრავალი ფაქტორის გათვალისწინება, მათ შორის ისეთი ფაქტორების, როგორიცაა ამ მომსახურებათა გავლენა ერთეულის ფინანსურ მდგომარეობაზე, საქმიანობის შედეგსა და ფულადი სახსრების ნაკადებზე. იმან, თუ რამდენადაა ერთეული დამოკიდებული ნატურალური ფორმით გაწეულ მომსახურებათა ამა თუ იმ ჯგუფზე მის მიერ დასახული მიზნების მისაღწევად, შეიძლება გავლენა იქონიოს ერთეულის მიერ აქტივების აღიარებასთან დაკავშირებით სააღრიცხვო პოლიტიკის შემუშავებაზე. მაგალითად, ერთეულმა, რომელიც მის მიერ დასახული მიზნების განხორციელებისას დამოკიდებულია ნატურალური ფორმით გაწეულ მომსახურებათა ამა თუ იმ ჯგუფზე, უფრო სავარაუდოა აღიაროს ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებები, რომლებიც აქტივის განსაზღვრებას შეესაბამება და აღიარებისათვის არსებულ კრიტერიუმებს აკმაყოფილებს. იმის განსაზღვრისას, უნდა მოხდეს თუ არა ნატურალური ფორმით გაწეულ მომსახურებათა ამა თუ იმ ჯგუფის აღიარება, მხედველობაში მიიღება ასევე მსგავს გარემოში მოქმედ ანალოგიურ ერთეულთა საქმიანობა.
დაპირებები
დაპირებები მიმღები ერთეულისთვის აქტივების ტრანსფერის გადაცემის შესახებ სამართლებრივად არაქმედითი შეთანხმებებია. დაპირებები არ შეესაბამება აქტივის განსაზღვრებას, რადგან მიმღებ ერთეულს არ შეუძლია ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეულის ხელმისაწვდომობის გაკონტროლება მომავალ ეკონომიკურ სარგებელსა თუ მომსახურების პოტენციალზე, რომელიც დაპირებულ ობიექტშია განივთებული. ერთეულები არ აღაირებენ დაპირებულ ობიექტებს აქტივების ან შემოსავლის სახით. თუ შემდგომში ხდება დაპირებული ობიექტის გადაცემა მიმღები ერთეულისათვის, იგი აღიარდება როგორც საჩუქარი ან შემოწირულობა ზემოთ მოცემული 93-ე - 97-ე პუნქტების შესაბამისად. სსბასს 19-ის მოთხოვნათა თანახმად შეიძლება გამართლებული იყოს დაპირებების პირობით აქტივებად ასახვა განმარტებით შენიშვნებში.
ავანსად მიღებული ტრანსფერები
იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული იღებს რესურსებს იქამდე, სანამ ტრანსფერის შესახებ შეთანხმება გახდება მავალდებულებელი, რესურსების აღიარება ხდება აქტივის სახით, თუ ისინი შეესაბამება აქტივის განსაზღვრებას და აკმაყოფილებს აქტივად აღიარების კრიტერიუმებს. წინასწარ მიღებულ ტრანსფერთან მიმართებაში ერთეული ასევე აღიარებს ვალდებულებას, თუ შეთანხმება გადაცემის შესახებ ჯერ არ გამხდარა მავალდებულებელი. ავანსად მიღებული ტრანსფერები ძირეულად არ განსხვავდება სხვა სახის წინასწარი შემოსულობებისგან და ამდენად ვალდებულების აღიარება ხდება ისეთი მოვლენის დადგომამდე, რომელიც ტრანსფერის შესახებ შეთანხმებას სავალდებულო ხასიათს ანიჭებს, და შეთანხმებით გათვალისწინებული ყველა სხვა პირობის შესრულებამდე. ასეთი მოვლენის დადგომისა და შეთანხმებით გათვალისწინებული ყველა სხვა პირობის შესრულების შემდეგ, ვალდებულება იხსნება და ხდება შემოსავლის აღიარება.
შეღავათიანი სესხები
105ა. შეღავათიანი სესხები წარმოადგენს ერთეულის მიერ საბაზრო პირობებზე დაბალი განაკვეთით მიღებულ სესხებს. სესხის დაფარვადი კომპონენტი, ისევე როგორც საპროცენტო გადახდები, წარმოადგენს გაცვლით ოპერაციას და მისი აღრიცხვა ხდება სსბასს 29-ის თანახმად, ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასება. ერთეული მხედველობაში იღებს, წარმოადგენს თუ არა ოპერაციის ფასსა (სესხის თანხები) და თავდაპირველი აღიარებისას სესხის სამართლიან ღირებულებას შორის არსებული რაიმე განსხვავება (იხ. სსბასს 29) არაგაცვლით შემოსავალს, რომლის აღრიცხვაც უნდა მოხდეს წინამდებარე სტანდარტის თანახმად.
105ბ. თუ ერთეული ოპერაციის ფასსა (სესხის თანხები) და თავდაპირველი აღიარებისას სესხის სამართლიან ღირებულებას შორის არსებულ განსხვავებას არაგაცვლით შემოსავლად მიიჩნევს, იგი განსხვავების თანხას აღიარებს, როგორც შემოსავალს, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც არსებობს მიმდინარე მოვალეობა, მაგალითად, თუ ტრანსფერით მიღებულ/გადაცემულ აქტივებზე მიმღების მხრიდან დაწესებული კონკრეტული პირობები იწვევს მიმდინარე მოვალეობის წარმოქმნას. იმ შემთხვევაში, როდესაც სახეზეა მიმდინარე მოვალეობა, მისი აღიარება ხდება ვალდებულების სახით. ერთეულის მიერ მიმდინარე მოვალეობის შესრულების შემდეგ ვალდებულება მცირდება და ხდება იმავე ოდენობის შემოსავლის აღიარება.
განმარტებითი შენიშვნები
ერთეულმა უშუალოდ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში, ან მასთან დაკავშირებით გაკეთებულ შენიშვნებში უნდა მოახდინოს შემდეგი სახის ინფორმაციის გამჟღავნება:
(ა) არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული შემოსავლის თანხა, რომლის აღიარებაც მოხდა მოცემული პერიოდის განმავლობაში მთავარი ჯგუფების მიხედვით ქვემოთ მოცემული ინფორმაციის გამოყოფით:
გადასახადები, გადასახადების მთავარი ჯგუფების გამოყოფით;
ტრანსფერები, ტრანსფერებიდან მიღებული შემოსავლის მთავარი ჯგუფების გამოყოფით;
(ბ) არაგაცვლითი ოპერაციებიდან წარმოქმნილ შემოსავალთან დაკავშირებით აღიარებული მოთხოვნების თანხა;
(გ) გარკვეულ პირობებს დაქვემდებარებული ტრანსფერით მიღებულ/გადაცემულ აქტივებთან დაკავშირებით აღიარებული ვალდებულებების თანხა;
(გ.ა) ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული აქტივების პირობებს დაქვემდებარებული შეღავათიან სესხებთან დაკავშირებით აღიარებული ვალდებულებების თანხა;
(დ) აღიარებული აქტივების თანხა, რომლებიც ექვემდებარება შეზღუდვებს და ამ შეზღუდვების შინაარსი;
(ე) არაგაცვლით ოპერაციებთან დაკავშირებით წარმოქმნილი ნებისმიერი წინასწარი შემოსულობების არსებობა და თანხების ოდენობა;
(ვ) ნაპატიები ვალდებულებების თანხა;
ერთეული ვალდებულია ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ასახოს:
(ა) არაგაცვლითი ოპერაციებიდან წარმოქმნილი შემოსავლის აღიარებისთვის მიღებული სააღრიცხვო პოლიტიკა;
(ბ) არაგაცვლითი ოპერაციებიდან წარმოქმნილი შემოსავლის ძირითადი ჯგუფებისათვის, შემომავალი რესურსების სამართლიანი ღირებულებით შეფასების საფუძველი;
(გ) საგადასახადო შემოსავლის ძირითადი ჯგუფებისათვის, რომელთა საიმედოდ შეფასებაც ერთეულს არ შეუძლია იმ პერიოდში, რომელშიც დადგა გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა, ინფორმაცია გადასახადის ბუნების შესახებ; და
(დ) მემკვიდრეობის, საჩუქრებისა და შემოწირულობების ძირითადი ჯგუფების ბუნება და ტიპი, ნატურალური ფორმით მიღებული საქონლის ძირითადი ჯგუფების ცალკე გამოყოფით.
სასურველია, ერთეულებმა მოახდინონ ინფორმაციის გამჟღავნება ნატურალური ფორმით მიღებული მომსახურების ძირითადი ჯგუფების ბუნებისა და ტიპის შესახებ, მათ შორის იმათ შესახებ, რომელთა აღიარებაც არ მომხდარა. თუ რამდენად არის ერთეული დამოკიდებული ნატურალური ფორმით მიღებული მომსახურების ამა თუ იმ ჯგუფზე, განსაზღვრავს ინფორმაცია, რომლის გამჟღავნებაც უნდა მოხდეს ამ კონკრეტულ ჯგუფთან დაკავშირებით.
106-ე და 107-ე პუნქტების მოთხოვნათა შესაბამისად, ინფორმაციის გამჟღავნება ანგარიშვალდებულ ერთეულს ეხმარება სსბასს 1-ში განსაზღვრული ფინანსური ანგარიშგების ამოცანების შესრულებაში, რაც მდგომარეობს იმაში, რომ უზრუნველყოფილი იყოს გადაწყვეტილებების მიღების პროცესში გამოსადეგი ინფორმაცია და მოხდეს ერთეულის მხრიდან მისთვის მინდობილი რესურსებისათვის ანგარიშვალდებულების წარმოჩენა.
შემოსავლის ძირითადი ჯგუფების შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნება მომხმარებლებს ეხმარება ცოდნაზე დამყარებულ განსჯაში ერთეულის მიერ კონკრეტული შემოსავლის ნაკადების მიღებასთან დაკავშირებით.
პირობები და შეზღუდვები აწესებს ლიმიტებს იმ აქტივების გამოყენებაზე, რომლებიც გავლენას ახდენს ერთეულის საქმიანობაზე. (ა) პირობებთან მიმართებაში აღიარებული ვალდებულებების თანხისა და (ბ) შეზღუდვებს დაქვემდებარებული აქტივების თანხის შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნება მომხმარებლებს ეხმარება იმის განსჯაში, თუ რამდენად შესწევს ერთეულს უნარი გამოიყენოს თავისი აქტივები საკუთარი შეხედულებისამებრ. სასურველია ერთეულებმა 106(გ) პუნქტის თანახმად მოთხოვნილი ინფორმაციის გამჟღავნება მოახდინონ ჯგუფების შესაბამისად.
106 (გ) პუნქტის ერთეულებს მოეთხოვებათ არაგაცვლით ოპერაციებთან დაკავშირებით არსებული წინასწარი შემოსულობების განმარტებით შენიშვნებში ასახვა. ასეთ ვალდებულებებს ახლავს იმის რისკი, რომ ერთეულს მოუხდება მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის დათმობა იმ შემთხვევაში, თუ არ დადგა გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა ან ტრანსფერის შესახებ შეთანხმებამ არ მიიღო სავალდებულო ხასიათი. ამ საავანსო შემოსულობების შესახებ ინფორმაციის განმარტებით შენიშვნებში ასახვა მომხმარებლებს ეხმარება ერთეულის მიერ მომავალში მისაღები შემოსავლისა და წმინდა აქტივების მდგომარეობის შესახებ განსჯაში.
როგორც 68-ე პუნქტში იყო აღნიშნული, ხშირ შემთხვევაში ერთეულს შეუძლია საიმედოდ შეაფასოს საგადასახადო ოპერაციებიდან წარმოქმნილი აქტივები და შემოსავალი, მაგალითად, სტატისტიკური მოდელების გამოყენებით. თუმცა შესაძლოა არსებობდეს გამონაკლისი შემთხვევები, როცა ერთეულს არ შეუძლია წარმოქმნილი აქტივებისა და შემოსავლის საიმედოდ შეფასება გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის დადგომიდან ერთი ან რამდენიმე საგადასახადო პერიოდის გასვლამდე. ასეთ შემთხვევებში ერთეული განმარტებით შენიშვნებში ასახავს საგადასახადო ოპერაციების იმ ძირითადი ჯგუფების ბუნების შესახებ, რომელთა საიმედოდ შეფასება და, შესაბამისად, აღიარებაც შეუძლებელია იმ საანგარიშგებო პერიოდში, რომლის განმავლობაშიც დადგა გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა. ეს განმარტებითი შენიშვნები მომხმარებლებს ეხმარება ცოდნაზე დამყარებულ განსჯაში ერთეულის მიერ მომავალში მისაღები შემოსავლისა და წმინდა აქტივების მდგომარეობის შესახებ.
107 (დ) პუნქტის ერთეულებს მათ მიერ მიღებული საჩუქრების, შემოწირულობებისა და მემკვიდრეობის ძირითადი ჯგუფების ტიპისა და ბუნების შესახებ ინფორმაციის განმარტებით შენიშვნებში ასახვა მოეთხოვებათ. რესურსების ეს შემოსვლა მიიღება ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეულის შეხედულებისამებრ, რომელიც მიმღებ ერთეულს აყენებს რისკის წინაშე, რომ მომავალ პერიოდებში ამ რესურსების წყარო შესაძლოა საგრძნობლად შეიცვალოს. ასეთი განმარტებითი შენიშვნები მომხმარებლებს ეხმარება ცოდნაზე დამყარებულ განსჯაში ერთეულის მიერ მომავალში მისაღები შემოსავლისა და წმინდა აქტივების მდგომარეობის შესახებ.
იმ შემთხვევაში, თუ ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურება შეესაბამება აქტივის განსაზღვრებას და აკმაყოფილებს აქტივად აღიარების კრიტერიუმებს, ერთეულებმა შეიძლება ისურვონ ნატურალური ფორმით გაწეული ამ მომსახურებების აღიარება და მათი სამართლიანი ღირებულებით შეფასება. 108-ე პუნქტის მიხედვით, სასურველია ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში ასახოს ინფორმაცია ნატურალური ფორმით მიღებული ყველა მომსახურების ბუნებისა და ტიპის შესახებ მიუხედავად იმისა, ისინი აღიარებულია თუ არა. ასეთი განმარტებითი შენიშვნები მომხმარებლებს შეიძლება დაეხმაროს ცოდნაზე დამყარებულ განსჯაში (ა) საანგარიშგებო პერიოდში ერთეულის მიერ დასახული ამოცანების მიღწევაში ამ მომსახურებების მიღებით გაწეული დახმარებისა და (ბ) ერთეულის მიერ დასახული ამოცანების მომავალში მიღწევაში ერთეულის ამ მომსახურებების მიღებით გაწეულ დახმარებაზე დამოკიდებულების შესახებ.
გარდამავალი დებულებები
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
[ამოღებულია]
ძალაში შესვლის თარიღი
ერთეულმა წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს 2008 წლის 30 ივნისს ან მას შემდეგ დაწყებული პერიოდების ყოველწლიური ფინანსური.ანგარიშგებისათვის, რეკომენდებულია მისი უფრო ადრე გამოყენებაც. იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული წინამდებარე სტანდარტს გამოიყენებს 2008 წლის 30 ივნისამდე დაწყებული პერიოდებისათვის, მან ეს ფაქტი უნდა ასახოს განმარტებით შენიშვნებში.
124ა. სსბასს 28-მ შესწორება შეიტანა 37-ე პუნქტში. ერთეულმა ეს შესწორებები უნდა გამოიყენოს 2013 წლის 1 იანვარს ან ამ თარიღის შემდგომ დაწყებული პერიოდების ყოველწლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის. იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული სსბასს 28-ს გამოიყენებს 2013 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდებისათვის, შესწორება ძალაშია და გამოყენებულ უნდა იქნეს ამ პერიოდებისთვისაც.
124ბ. სსბასს 29-მ შესწორება შეიტანა მე-5, მე-10, 87-ე და 106-ე პუნქტებში და სტანდარტს დაამატა პუნქტები 105ა და 105ბ. ერთეულმა ეს შესწორებები უნდა გამოიყენოს 2013 წლის 1 იანვარს ან ამ თარიღის შემდგომ დაწყებული პერიოდების ყოველწლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის . იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული სსბასს 29-ს გამოიყენებს 2013 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდებისათვის, შესწორება ძალაშია და გამოყენებულ უნდა იქნას ამ პერიოდებისთვისაც.
124გ. 116-ე, 117-ე, 118-ე, 119-ე, 120-ე, 121-ე, 122-ე, 123-ე და 125-ე პუნქტები შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
124დ. მე-3 და მე-4 პუნქტები ამოღებულია 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
124ე. 1-ლი, მე-2 და მე-6 პუნქტები შეეიცვალა 2017 წლის იანვარში სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის 2019 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2019 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 40.
როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის სსბასს 23-ს, მაგრამ არ არის სსბასს 23-ის შემადგენელი ნაწილი.
დს1. წინამდებარე დასკვნის საფუძველი აჯამებს სსბასსს-ს მოსაზრებებს სსბასს 23-ის დასკვნების გაკეთებისას. სსბასსს-ს ცალკეულმა წევრებმა ზოგიერთ ფაქტორს უფრო მეტი მნიშვნელობა მიანიჭეს, ვიდრე სხვებს. სსბასსს-ს წევრებმა, საკუთარი მოსაზრებების ფორმირების პროცესში, ძირეულად გამოიკვლიეს (ა) განმკარგულებელი კომიტეტის წევრების მიერ არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული შემოსავლის შესახებ გამოთქმული მოსაზრებები, 2004 წლის იანვარში გამოქვეყნებულ საკონსულტაციო დოკუმენტში მოწვევა კომენტარების შესათავაზებლად, შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადებისა და ტრანსფერების ჩათვლით), (ბ) იმ უფლებამოსილი პირების მიერ გამოთქმული მოსაზრებები, რომლებმაც მონაწილეობა მიიღეს „კომენტარების შესათავაზებლად მოწვევის“ კონსულტაციებში და (გ) განსახილველი პროექტი 29-ის შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადებისა და ტრანსფერების ჩათვლით) რესპონდენტთა მიერ გამოთქმული მოსაზრებები.
დს2. წინამდებარე სსბასს-ის შემუშავებისას სსბასსს-მ მხედველობაში მიიღო ბასსს-ს მიერ გამოცემული შესაბამისი ფასს-ის დებულებები, განსაკუთრებით ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (ბასს) 20, სახელმწიფო გრანტების ბუღალტრული აღრიცხვა და სახელმწიფო დახმარების განმარტებითი შენიშვნები და ბასს 41, სოფლის მეურნეობა.
დს3. სსბასსს-თვის ცნობილია, რომ ბასსს ამჟამად მუშაობს შემოსავლის აღიარების პროექტზე და ბასსს-ს განსახილველ პროექტზე - შემოთავაზებული ცვლილებები ბასს 37-ში, ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები, სსბასსს მომავალშიც გააგრძელებს მონიტორინგს ამ პროექტებზე და შესაბამის დროს გაითვალისწინებს ფასს-ში შეტანილი ნებისმიერი შესწორებების შედეგებს სსბასს-ისა და სსბასსს-ს პროექტებისთვის. თუმცა სსბასსს არ მიიჩნევს მართებულად, პირველმა გამოიყენოს ბასსს-ს შესაბამისი პროცესის შედეგები და წინასწარ ივარაუდოს ფასს-ში შესატანი ცვლილებები. ამას გარდა, საჯარო სექტორის მრავალი ერთეულისათვის არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული შემოსავლის მნიშვნელობის გათვალისწინებით, სსბასსს თვლის, რომ მართებული არ იქნებოდა ბასსს-ს პროექტების შედეგის მოლოდინში წინამდებარე სტანდარტის გამოცემის დაყოვნება.
შესავალი
დს4. მთავრობებისა და საჯარო სექტორის ბევრი სხვა ერთეულის შემოსავლის უდიდესი ნაწილი არაგაცვლითი ოპერაციების შედეგად მიიღება. ეს ოპერაციები ძირითადად მოიცავს გადასახადებით დაბეგვრას, მაგრამ მასში შედის ასევე ტრანსფერებიც. წინამდებარე სსბასს ასეთი ტიპის ოპერაციებს საჯარო სექტორის ერთეულის პერსპექტივიდან განიხილავს.
დს5. 2002 წელს სსბასსს-მ (მაშინდელმა სსკ) არაგაცვლითი ოპერაციების შედეგად მიღებული შემოსავლის (გადასახადებისა და ტრანსფერების ჩათვლით) აღიარებისა და შეფასებისთვის წამოიწყო სსბასს-ის შემუშავების პროექტი. სსბასსს-მ „კომენტარების შესათავაზებლად მოწვევის“ შემუშავების მიზნით ჩამოაყალიბა განმკარგულებელი კომიტეტი ამ თემასთან დაკავშირებული საკითხების განსახილველად და თავდაპირველი რეკომენდაციების შესათავაზებლად. კომიტეტი სხვადასხვა ქვეყნებიდან მოწვეული საჯარო სექტორის ფინანსური ანგარიშგების ექსპერტთაგან დაკომპლექტდა, ხოლო თავმჯდომარედ სსბასსს-ს წევრი დაინიშნა. „მოწვევა კომენტარების შესათავაზებლად“ 2004 წლის იანვარში გამოქვეყნდა და თან დაერთო კომენტარები მოთხოვნით 2004 წლის ივნისისთვის. მიღებულ იქნა 51 კომენტარი. 2004 წლის ნოემბერში სსბასსს-მ მოახდინა მიღებული კომენტარების ანალიზი და დაიწყო განსახილველი პროექტი 29-ის შედგენა, რომელიც 2006 წლის იანვარში გამოქვეყნდა კომენტარების მოთხოვნით 2006 წლის ივნისისთვის.
დს6. 2006 წლის ნოემბერში სსბასსს-მ ჩაატარა განსახილველი პროექტი 29-ის საპასუხო გამოხმაურების ძირეული ანალიზი, რის საფუძველზეც მოამზადა და გამოსაცემად დაამტკიცა წინამდებარე სსბასს.
მიდგომა
დს7. წინამდებარე სტანდარტი ამკვიდრებს ძირითად პრინციპებს არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული შემოსავლის აღიარებისთვის და იძლევა მითითებებს, თუ როგორ უნდა იყოს გამოყენებული ეს პრინციპები მთავრობებისა და საჯარო სექტორის სხვა ერთეულების შემოსავლის მთავარ წყაროებთან მიმართებაში. წინამდებარე სტანდარტის შემუშავების პროცესში სსბასსს-მ განიხილა არჩევანი, მიეღო თუ არა ის მიდგომა, რომელიც მთავარ აქცენტს სხვადასხვა სპეციფიური ტიპის არაგაცვლითი ოპერაციებიდან წარმოქმნილი შემოსავლის აღრიცხვისთვის არსებული მოთხოვნების ჩამოყალიბებაზე აკეთებს. თუმცა, სსბასსს-მ მხედველობაში მიიღო და დაეთანხმა განმკარგულებელი კომიტეტის მოსაზრებებს იმის თაობაზე, რომ ასეთ მიდგომას თან ახლავს იმის რისკის წარმოქმნა, რომ შედეგად მიღებული სტანდარტი ვერ უზრუნველყოფს ამომწურავ მითითებებს არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული ყველა შემოსავლისთვის. სსბასსს იზიარებს მოსაზრებას, რომ წინამდებარე სტანდარტით მიღებული მიდგომა უზრუნველყოფს არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული შემოსავლის აღიარებისთვის შესაბამისი ძირითადი პრინციპების დამკვიდრებას, რომლებიც შეიძლება გამოყენებული იქნას არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული ყველა შემოსავლისთვის.
ერთეულთა გაერთიანებები
დს8. წინამდებარე სტანდარტი არ აკონკრეტებს არაგაცვლითი ოპერაციების შედეგად ერთეულთა გაერთიანებები წარმოქმნის თუ არა შემოსავალს - ეს განპირობებულია იმით, რომ სსბასსს-ს არ განუხილავს საჯარო სექტორში ერთეულთა გაერთიანებების ფინანსური ანგარიშგება, მათ შორის არც ფასს 3-ის, ერთეულთა გაერთიანებები, საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის გამოყენება.
დს8ა. შემდგომში, სსბასსს-მ გამოსცა სსბასს 40, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები. სსბასს 40 განსაზღვრავს საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებების აღრიცხვას, მათ შორის ნებისმიერი მოგების ან ზარალის აღრიცხვას. შესაბამისად, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები გამორიცხულია ამ სტანდარტის მოქმედების სფეროდან.
ფულადი და არაფულადი აქტივები
დს9. წინამდებარე სტანდარტი ფულადი აქტივების სახით მიღებულ ან მისაღებ შემოსავალსა და არაფულადი აქტივების სახით მიღებულ ან მისაღებ შემოსავალთან მიმართებით განსხვავებულ მოთხოვნებს არ აწესებს. სსბასსს იზიარებს შეხედულებას, რომ თუმცა არაფულადი აქტივები შეფასებასთან დაკავშირებით დამატებით საზრუნავს წარმოქმნის, ისინი თავის მხრივ, არ ამართლებს ფინანსური ანგარიშგების განსხვავებულ მიდგომებს.
შეთანხმებების სამართლებრივი ქმედითუნარიანობა
დს10. .წინამდებარე სტანდარტი შეთანხმებებს, პირობებს და შეზღუდვებს, განსაზღვრავს როგორც ტრანსფერის შესახებ ხელშეკრულებით, კანონმდებლობით ან სხვა სავალდებულო ხასიათის მქონე შეთანხმებით დაკისრებულ პირობებს ტრანსფერით მიღებული /გადაცემული აქტივების გამოყენებაზე. სტანდარტი ასახავს იმ შეხედულებას, რომ შეთანხმებების, პირობებისა და შეზღუდვების ეფექტურობის მიზნით, ისინი სამართლებრივად ქმედითუნარიანი უნდა იყოს. „მოწვევა კომენტარების შესათავაზებლად“ და განსახილველი პროექტი 29 ასევე ასახავს იმ პრინციპს, რომ ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული აქტივების გამოყენებაზე დაკისრებული შეთანხმებები წარმოდგენილი უნდა იყოს კანონებსა და სამართლებრივ ნორმებში, ან სხვა სავალდებულო ხასიათის მქონე შეთანხმებებში და თავისი შინაარსით სამართლებრივად ქმედითუნარიანი უნდა იყოს. სსბასსს მიიჩნევს, რომ აღნიშნული პრინციპი აუცილებელია შემოსავლის აღიარების არასწორი შეყოვნების ან არაარსებითი შეზღუდვის შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნების თავიდან ასაცილებლად.
შეთანხმებები - პირობები
დს11. თუ აქტივის ტრანსფერი მიმღებს გარკვეულ პირობას უწესებს, წინამდებარე სტანდარტი ტრანსფერის მიმღები ერთეულისგან აქტივის თავდაპირველი აღიარებისას ტრანსფერთან მიმართებით ვალდებულების აღიარებას მოითხოვს. ეს გამოწვეულია იმით, რომ მიმღებს არ შეუძლია თავიდან აიცილოს რესურსების გადინება, რადგან, მოთხოვნის თანახმად, ტრანსფერით მიღებულ/გადაცემულ აქტივში განივთებული მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მოხმარება დანიშნულებისამებრ უნდა მოხდეს კონკრეტული საქონლის ან მომსახურების მესამე მხარეებისთვის მიწოდებისას ან მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი უნდა დაუბრუნდეს ტრანსფერის განმახორციელებელ ერთეულს. პირობის ხასიათიდან გამომდინარე, იგი შეიძლება შესრულებულ იქნას თანდათანობით, რაც ერთეულს საშუალებას მისცემს შეამციროს ვალდებულების მოცულობა და თანდათანობით აღიაროს შემოსავალი, ან იგი ასევე შეიძლება შესრულებულ იქნას მხოლოდ მომავალში კონკრეტული მოვლენის დადგომისას, რის შემთხვევაშიც ერთეული აუქმებს ვალდებულებას და აღიარებს შემოსავალს ამ მოვლენის დადგომისას.
დს12. ზოგიერთი იზიარებს იმ შეხედულებას, რომ ვალდებულების აღიარება უნდა მოხდეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ სავარაუდოა, რომ რესურსების შემოსვლასთან დაკავშირებული პირობები ვერ შესრულდება და ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეული მოითხოვს მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის დაბრუნებას.. სსბასსს-მ უარყო აღნიშნული შეხედულება იმ მოსაზრებით, რომ ამან შეიძლება გამოიწვიოს ერთეულების მიერ შემოსავლის დროზე ადრე აღიარება, რადგანაც ასეთ შემთხვევაში ერთეული შემოსავლის სახით აღიარებს აქტივის სრულ სამართლიან ღირებულებას, მოცემულ აქტივზე თავდაპირველი კონტროლის მოპოვების მომენტში, რესურსების გადინების მიუხედავად, რაც აუცილებელია პირობის დასაკმაყოფილებლად. შესაბამისად, ამ შემთხვევაში ფინანსურ ანგარიშგებაში არ მოხდება ტრანსფერით დაკისრებული პირობის შესრულების ან მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეულისათვის დაბრუნების მიმდინარე მოვალეობის აღიარება.
შეთანხმებები - შეზღუდვები
დს13. წინამდებარე სტანდარტი ერთეულებს არ აძლევს შეზღუდვასთან დაკავშირებით ვალდებულების აღიარების უფლებას ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული აქტივის თავდაპირველი აღიარებისას. რაც გამოწვეულია იმით, რომ, როგორც წინამდებარე სტანდარტით არის განსაზღვრული, შეზღუდვები თავისთავად მიმღებ ერთეულს არ აკისრებს მიმდინარე მოვალეობას უარი თქვას მომავალ ეკონომიკურ სარგებელზე ან მომსახურების პოტენციალზე შეზღუდვის დასაკმაყოფილებლად. შეზღუდვის დარღვევამ შესაძლოა საბოლოო ჯამში ჯარიმამდე მიგვიყვანოს, მაგალითად როგორიცაა, საურავი, რომელიც მიმღებ ერთეულს ეკისრება, თუმცა ასეთი ჯარიმა დარღვევით გამოწვეული სამართლებრივი ძალით აღსრულების პროცედურების შედეგია და არა აქტივის თავდაპირველი აღიარების შედეგი.
ოპერაციები გაცვლითი და არაგაცვლითი კომპონენტებით
დს14. წინამდებარე სტანდარტის თანახმად ერთსა და იმავე ოპერაციას შეიძლება გააჩნდეს ერთდროულად როგორც გაცვლითი, ასევე არაგაცვლითი კომპონენტები. ასეთ შემთხვევაში, სსბასსს იზიარებს იმ მოსაზრებას, რომ უნდა მოხდეს ოპერაციის შემადგენელი კომპონენტების ერთმანეთისგან გარჩევა და ცალ-ცალკე აღიარება. ოპერაციის შემადგენელი კომპონენტების ერთმანეთისგან გარჩევა ზრდის ფინანსური ანგარიშგების გამჭვირვალობას და შეესაბამება ოპერაციების შინაარსის ანგარიშგების ხარისხობრივ მახასიათებლებს.
მფლობელთა შენატანები
დს15. წინამდებარე სტანდარტი ადგენს ზოგიერთი ტიპის დოკუმენტაციის მაგალითებს, რომლების მეშვეობითაც შესაძლებელია საჯარო სექტორში მფლობელთა შენატანების დადასტურება (38-ე პუნქტი). საჯარო სექტორის მრავალ ერთეულში რესურსების შემოსვლა ხდება მათი მაკონტროლებელი ან მფლობელი ერთეულების, ან მათი წევრებისაგან. კონკრეტული გარემოებების არსებობისას, რესურსების შემოსვლა მიეკუთვნება მფლობელთა შენატანებს. რესურსების შემოსვლის ფორმის დამადასტურებელი დოკუმენტაციის ან მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ მისთვის მიკუთვნებული დანიშნულების მიუხედავად, წინამდებარე სტანდარტი გამოხატავს იმ შეხედულებას, რომ იმისათვის, რომ რესურსების შემოსვლა მფლობელთა შენატანებად კლასიფიცირდეს, ოპერაციის შინაარსი უნდა აკმაყოფილებდეს აღნიშნულ კლასიფიკაციას.
აქტივების შეფასება
დს16. წინამდებარე სტანდარტი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან შეძენილი აქტივების თავდაპირველ შეფასებას მათი შეძენის თარიღისათვის არსებული სამართლიანი ღირებულებით მოითხოვს. სსბასსს იზიარებს შეხედულებას, რომ მიზანშეწონილია ოპერაციის შინაარსისა და მიმღებისთვის მის მიერ მოტანილი შედეგების ასახვა. გაცვლითი ოპერაციის დროს შეძენის საფასური წარმოადგენს შეძენილი აქტივის სამართლიანი ღირებულების საზომს. თუმცა, განსაზღვრების თანახმად, არაგაცვლითი ოპერაციის დროს აქტივის შეძენისთვის განკუთვნილი ანაზღაურება მიახლოებით არ უდრის შეძენილი აქტივის სამართლიან ღირებულებას. სამართლიანი ღირებულება ყველაზე მეტი სიზუსტით წარმოაჩენს საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ ოპერაციის შედეგად დარიცხულ ფაქტობრივ ღირებულებას. არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად მიღებული აქტივების თავდაპირველი შეფასება მათი სამართლიანი ღირებულებით შეესაბამება სსბასს 16-ში, საინვესტიციო ქონება და სსბასს 17-ში, ძირითადი აქტივები, უსასყიდლოდ ან ნომინალური ღირებულებით შეძენილი აქტივების შეფასების მიდგომას. სსბასსს-მ შემდგომი შესწორებები შეიტანა სსბასს 12-ში, მატერიალური მარაგები, სსბასს 16-სა და სსბასს 17-ში აღნიშნული სტანდარტების წინამდებარე სტანდარტთან სრული თანხვედრის მიზნით.
ერთეულის საბანკო ანგარიშები
დს17. წინამდებარე სტანდარტი მოიცავს მოთხოვნას, რომ ერთეულის საბანკო ანგარიშზე დეპონირებული მთელი თანხა შეესაბამებოდეს აქტივის განსაზღვრებას და აკმაყოფილებდეს აქტივად აღიარების კრიტერიუმებს. სსბასსს-მ ეს პრინციპი ჩამოაყალიბა საკასო მეთოდის სსბასს-ის, ფინანსური ანგარიშგება ბუღალტრული აღრიცხვის საკასო მეთოდით, 1.2.6 და 1.2.7 პუნქტებში. სტანდარტი ასევე მოითხოვს ვალდებულების აღიარებას ანგარიშვალდებული ერთეულის მიერ მეორე ერთეულის წარმომადგენლის სახით მოქმედებისას მოკრებილ და თავის საბანკო ანგარიშზე დეპონირებულ ნებისმიერ თანხასთან მიმართებით.
ვალდებულებების შეფასება
დს18. წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნათა თანახმად, როდესაც ერთეული აღიარებს ვალდებულებას რესურსების შემოსვლასთან დაკავშირებით, ამ ვალდებულების შეფასება უნდა მოხდეს ანგარიშგების თარიღისათვის მოვალეობის შესასრულებლად საუკეთესო შეფასებით გაანგარიშებული საჭირო თანხით. შეფასების ეს საფუძველი შეესაბამება სსბასს 19-ს. სსბასსს ასევე გაეცნო ბასს 37-ის (ახალი სახელწოდებით არაფინანსური ვალდებულებები) მიერ შემოთავაზებულ შესწორებებს, რომლებსაც ემყარება სსბასს 19; იგი ასევე განახორციელებს მონიტორინგს და, საჭიროებისამებრ, გაითვალისწინებს ბასს 37-ის ცვლილებების ნებისმიერ საპასუხო ქმედებას.
გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა
დს19. წინამდებარე სტანდარტი გადასახადით დასაბეგრ მოვლენას განსაზღვრავს როგორც ისეთ წარსულ მოვლენას, რომელიც მთავრობის, კანონმდებლობის ან სხვა სახელისუფლებო ორგანოს მიერ განისაზღვრა, როგორც გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა. სტანდარტის თანახმად, ეს არის ყველაზე ადრეული შესაძლო დრო, როცა შეიძლება გადასახადით დასაბეგრი ოპერაციის შედეგად წარმოქმნილი აქტივებისა და შემოსავლის აღიარება და დრო, როცა დგება ისეთი წარსული მოვლენა, რომელიც წარმოქმნის აქტივის კონტროლს. სსბასსს-მ განიხილა ალტერნატიული შეხედულება, რომ ერთეული გადასახადით დაბეგვრის შედეგად წარმოქმნილ რესურსებზე კონტროლს მოიპოვებს მხოლოდ ამ რესურსების მიღებისას. თუმცა სსბასსს აღიარებს, რომ ზოგიერთი საგადასახადო ნაკადის საიმედოდ შეფასება სირთულეებთან იქნება დაკავშირებული, ამავდროულად უარყოფს ასეთ მიდგომას, როგორც არამართებულს, დარიცხვის მეთოდით ფინანსური ანგარიშგებისთვის.
წინასწარი შემოსულობები
დს20. ერთეულს, რომელიც ღებულობს რესურსებს გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის დადგომამდე, ან ტრანსფერის შესახებ ხელშეკრულების სამართლებრივ ძალაში შესვლამდე, წინამდებარე სტანდარტით აქტივის და იმავე ღირებულების ვალდებულების აღიარება მოეთხოვება. აღნიშნული შეესაბამება ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდს შემოსავლის იმ პერიოდში აღიარებასთან დაკავშირებით, რომელშიც დგება შემოსავლის წარმომქმნელი მოვლენა. იმ შემთხვევაში, თუ გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა არ დადგა, ან ტრანსფერის შესახებ ხელშეკრულება არ შევიდა სამართლებრივ ძალაში, ერთეულს შეიძლება მოუწიოს რესურსების მთლიანად ან ნაწილობრივ დაბრუნება. ზოგიერთი იზიარებს მოსაზრებას, რომ რესურსების გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის დადგომამდე მიღების შემთხვევაში ერთეულმა უნდა აღიაროს ვალდებულება მაშინ, როცა იგი სავარაუდოდ მიიჩნევს რესურსების შემდგომი გადინების შესაძლებლობას. სსბასსს ემხრობა იმ მოსაზრებას, რომ შემოსავლის აღიარება არ უნდა მოხდეს გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის დადგომამდე და ამ პრინციპს ავრცელებს ტრანსფერებზეც, ამდენად, როცა ადგილი აქვს რესურსების მიღებას ტრანსფერის შესახებ ხელშეკრულება სავალდებულო ხასიათს შეიძენს, ერთეული აღიარებს აქტივს და ვალდებულებას როგორც წინასწარ მიღებული შემოსულობებისათვის.
საგადასახადო სისტემით ანაზღაურებული ხარჯები და საგადასახადო დანახარჯები
დს21. წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნათა თანახმად, საჭიროა საგადასახადო სისტემით ანაზღაურებული ხარჯები განვასხვაოთ საგადასახადო დანახარჯებისაგან და პირველის აღიარება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში მოხდეს შემოსავლისაგან დამოუკიდებლად. რაც განპირობებულია იმით, რომ, როგორც წინამდებარე სტანდარტითაა განსაზღვრული, საგადასახადო სისტემით ანაზღაურებული ხარჯები შეესაბამება ხარჯების განსაზღვრებას და, სსბასს 1-ში მოყვანილი პრინციპების თანახმად, ხარჯებისა და შემოსავლის ურთიერთჩათვლა დაუშვებელია. წინამდებარე სტანდარტის მიხედვით, საგადასახადო დანახარჯები წარმოადგენს ერთ-ერთს იმ მრავალ ფაქტორთაგან, რომლებიც მიღებული ან მისაღები საგადასახადო შემოსავლის ოდენობის განსაზღვრისათვის გამოიყენება და რომლის აღიარება არ ხდება შემოსავლისაგან დამოუკიდებლად. სსბასსს ემხრობა მოსაზრებას, რომ ეს მიდგომა შესაბამისობაშია წინამდებარე სტანდარტით დადგენილ პრინციპებთან.
დს22. წინამდებარე სტანდარტით საგადასახადო სისტემით ანაზღაურებული ხარჯების მიმართ დადგენილი მიდგომა განსხვავდება ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაციის (OECD) მიერ წევრი სახელმწიფოების სტატისტიკური დეკლარაციებისთვის ბოლო დროს დამტკიცებული მიდგომისაგან. დღესდღეობით OECD მოითხოვს, რომ საგადასახადო შემოსავალი ნაჩვენები იქნეს საგადასახადო სისტემით ანაზღაურებული ხარჯების წმინდა ოდენობით (გაუფლანგავი საგადასახადო კრედიტები) რამდენადაც ცალკეული გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულება მცირდება ნულამდე, გადასახადის გადამხდელისათვის განხორციელებული გადახდები გამოყვანილია დანახარჯების სახით 3. სსბასსს მიიჩნევს, რომ OECD-ს ამჟამინდელი მიდგომა არ შეესატყვისება კონცეპტუალურ პრინციპებს, რომლებიც საფუძვლად უდევს სსბასს-ებს და სსბასს 1-ის მოთხოვნას დანახარჯების და შემოსავლის კომპონენტების ურთიერთჩათვლის გამორიცხვის თაობაზე. სტატისტიკური ფინანსური ანგარიშგების სისტემა ამ ეტაპზე განხილვის სტადიაზე იმყოფება, უფრო კონკრეტულად, მზადდება გაეროს „ეროვნულ ანგარიშთა სისტემის“ ახალი გამოცემა, რომელიც 2008 წელს უნდა გამოქვეყნდეს. განახლებული სისტემა შეიძლება მოიცავდეს განახლებულ საანგარიშგებო მოთხოვნას საგადასახადო კრედიტებთან მიმართებაში. „ეროვნულ ანგარიშთა სისტემის“ განახლებული ვერსია ხშირად წინ უძღვის სხვა სტატისტიკური სისტემების განახლებას.
საგადასახადო სხვაობა
დს23. ზოგიერთი გადასახადის შემთხვევაში, ანგარიშვალდებული ერთეულები აცნობიერებენ, რომ ის თანხა, რომლის გადასახადის სახით მოკრების უფლებაც გააჩნია სახელმწიფოს საგადასახადო კანონმდებლობის თანახმად, უფრო მეტია, ვიდრე რეალურად იქნება მოკრებილი, მაგრამ არ შესწევთ ამ განსხვავების საიმედოდ შეფასების უნარი. რეალურად მოკრებილი თანხის ოდენობა ნაკლებია ჩრდილოვანი ეკონომიკის (შავი ბაზრის), თაღლითობის, ვალდებულებების განზრახ თავიდან აცილების, საგადასახადო კანონისადმი დაუმორჩილებლობისა და შეცდომების გამო. განსხვავება კანონის მიხედვით მოსაკრებ და იმ თანხას შორის, რომლის მოკრებაც რეალურად შესაძლებელია სახელმწიფოს მიერ, განიხილება, როგორც საგადასახადო სხვაობა. ის თანხები, რომლებიც ადრე შევიდა საგადასახადო შემოსავალში და რომლებიც განისაზღვრა, როგორც მოუკრებავი თანხები, საგადასახადო სხვაობის ნაწილს არ შეადგენს.
დს24. სსბასსს მიიჩნევს, რომ საგადასახადო სხვაობა აქტივის განსაზღვრებას არ შეესაბამება, რადგანაც ამ თანხებიდან არ არის მოსალოდნელი რესურსების შემოსვლა სახელმწიფოში. შესაბამისად, აქტივები, ვალდებულებები, შემოსავალი ან ხარჯები საგადასახადო თანხების სხვაობასთან მიმართებით არ აღიარდება.
ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებები
დს25. წინამდებარე სტანდარტით დაშვებულია, მაგრამ სავალდებულო არ არის ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებების აღიარება. წინამდებარე სტანდარტი იზიარებს იმ მოსაზრებას, რომ ნატურალური ფორმით გაწეულ მომსახურებათა უმრავლესობა შეესაბამება აქტივის განსაზღვრებას და, ფაქტობრივად უნდა მოხდეს მისი აღიარება. თუმცა, ასეთ შემთხვევებში, საიმედო შეფასებისას შეიძლება თავი იჩინოს სირთულეებმა. სხვა შემთხვევებში ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებები არ შესაბამება აქტივის განსაზღვრებას, რადგან უზრუნველყოფილ მომსახურებებზე ანგარიშვალდებული ერთეულის მიერ განხორციელებული კონტროლი არასაკმარისია. სსბასსს მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ შეფასებასთან და კონტროლთან დაკავშირებული სირთულეების გამო, ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებების აღიარება უნდა იყოს დაშვებული, მაგრამ არა სავალდებულო.
სავალდებულო შენატანები სოციალური უზრუნველყოფის სქემებში
დს26. წინამდებარე სტანდარტი თავისი მოქმედების სფეროდან არ გამორიცხავს სავალდებულო შენატანებს სოციალური უზრუნველყოფის სქემებში, რომლებიც წარმოადგენს არაგაცვლით ოპერაციებს. სხვადასხვა იურისდიქცია სოციალური უზრუნველყოფის სქემების დაფინანსების მთელ რიგ ვარიანტებს გვთავაზობს. წარმოქმნის თუ არა სოციალური უზრუნველყოფის სქემებში სავალდებულო შენატანები გაცვლით ან არაგაცვლით ოპერაციას, დამოკიდებულია მოცემული სქემის კონკრეტულ მექანიზმებზე და იმის დასადგენად, სოციალური უზრუნველყოფის სქემებში სავალდებულო შენატანების აღიარება წინამდებარე სტანდარტით დადგენილი პრინციპებით ხდება თუ საერთაშორისო ან ეროვნული სტანდარტების მიერ დადგენილი პრინციპებით, რომლებიც მსგავს სქემებს განიხილავს, პროფესიული განსჯის საგანს წარმოადგენს.
სსბასს 4-ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს27. სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
მითითებები დანერგვაზე
წინამდებარე მითითებები თან ახლავს სსბასს 23-ს, მაგრამ არ წარმოადგენს მის ნაწილს.
არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული შემოსავლის შეფასება, აღიარება და გამჟღავნება
საშემოსავლო გადასახადი (65-ე პუნქტი)
მდ1. ცენტრალური მთავრობა (ანგარიშვალდებული ერთეული) აწესებს 25 პროცენტიან გადასახადს ფიზიკური პირის მიერ ქვეყანაში გამომუშავებულ შემოსავალზე. დამქირავებლებს მოეთხოვებათ ყოველთვიურად გადასახადის დაკავება სახელფასო უწყისებიდან და დაკავებული თანხის გადარიცხვა. მნიშვნელოვანი ოდენობის მქონე არასახელფასო შემოსავლის (მაგ., ინვესტიციების) მქონე ფიზიკურ პირებს მოეთხოვებათ კვარტალურად გადაიხადონ გარკვეული თანხა გადასახადის სახით. ამას გარდა, ფიზიკურმა პირებმა საგადასახადო წლის (კალენდარული წელი) მომდევნო წლის 15 აპრილამდე უნდა შეავსონ საგადასახადო დეკლარაცია საგადასახადო დეპარტამენტში და დაფარონ გადასახადის ამ დროისთვის დარჩენილი ოდენობა (ან მოითხოვონ თანხის დაბრუნება). მთავრობისთვის საანგარიშგებო პერიოდი მთავრდება 30 ივნისს.
მდ2. მთავრობა ახორციელებს კონტროლს რესურსზე - მისაღებ საშემოსავლო გადასახადზე - გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის დადგომისას, რომელიც გადასახადის გადამხდელთა მიერ დასაბეგრი შემოსავლის გამომუშავებას წარმოადგენს. საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს მთავრობა აღიარებს აქტივებსა და შემოსავალს ფიზიკური პირების მიერ საანგარიშგებო პერიოდში გამომუშავებულ შემოსავალზე დაკისრებულ საშემოსავლო გადასახადთან მიმართებით იმ შემთხვევაში, თუ შეძლებს მის საიმედოდ შეფასებას. აქტივებისა და შემოსავლის აღიარება ხდება ასევე წინა პერიოდებში გამომუშავებულ შემოსავალზე დაკისრებულ საშემოსავლო გადასახადთან მიმართებით, რომელიც არ შეესაბამებოდა აქტივის განსაზღვრებას ან ვერ აკმაყოფილებდა აღიარების კრიტერიუმებს მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდამდე.
საგადასახადო შემოსავლის შეფასება (67-ე−70-ე პუნქტები)
მდ3. ცენტრალური მთავრობა (ანგარიშვალდებული ერთეული) აწესებს საშემოსავლო გადასახადს მის იურისდიქციაში არსებული ყველა ფიზიკური პირის მიერ პირადად გამომუშავებულ შემოსავალზე. საშემოსავლო გადასახადის პირველად შემოღება მოხდა მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდამდე დაახლოებით სამოცდაათი წლით ადრე და მთელი ამ სამოცდაათწლიანი პერიოდის საგადასახადო სტატისტიკა ხელმისაწვდომია. საგადასახადო წელი და საანგარიშგებო პერიოდი იწყება 1 იანვარს და სრულდება 31 დეკემბერს. გადასახადის გადამხდელები მოვალენი არიან ყოველი წლის 30 აპრილამდე წარადგინონ საგადასახადო დეკლარაციები, ხოლო 30 ივნისამდე გადაიხადონ ყველა დარჩენილი გადასახდელი თანხა. კანონმდებლობის მიხედვით მთავრობა მოვალეა აუდიტორის მიერ შემოწმებული კონსოლიდირებული ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგება წარუდგინოს საკანონმდებლო ორგანოს არაუგვიანეს 31 მარტისა.
მდ4. საშემოსავლო გადასახადიდან მიღებული შემოსავლის აღიარება უნდა მოხდეს საანგარიშგებო პერიოდში, რომლის განმავლობაშიც დადგა გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა, ანუ მოხდა დასაბეგრი შემოსავლის გამომუშავება. რამდენადაც საგადასახადო ადმინისტრირების სისტემა მთავრობას არ აძლევს საშუალებას პირდაპირ შეაფასოს მისაღები საშემოსავლო გადასახადი მისი ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების გამოქვეყნებამდე, მთავრობა შეიმუშავებს მისაღები საშემოსავლო გადასახადიდან შემოსავლის არაპირდაპირი გზით შეფასების მოდელს. მთავრობა იყენებს საშემოსავლო გადასახადის მოკრების გამოცდილებას, რომელიც მას გააჩნია საგადასახადო სტატისტიკით და რომელსაც იგი ადარებს სხვა თვალსაჩინო მოვლენებს საიმედო მოდელის შესამუშავებლად. სხვა მოვლენები შეიძლება მოიცავდეს სხვა ეკონომიკურ სტატისტიკას, როგორიცაა, მაგალითად, მთლიანი შიდა პროდუქტი, ფინანსური მოვლენა, მაგალითად, დამსაქმებელთა მიერ გამოქვითული საშემოსავლო გადასახადის ეტაპობრივად დაფარვა, გაყიდვებზე დაწესებული გადასახადი (თუ იგი აწესებს ასეთ გადასახადს) და ცენტრალური ბანკის მიერ მოკრებილი საბანკო ოპერაციების სტატისტიკა. მოცემულ მთავრობას მოდელის შემუშავებისას შეუძლია ისარგებლოს ეკონომეტრიკის სპეციალისტთა დახმარებით, ხოლო გარეშე აუდიტორმა მოახდინოს ამ მოდელის ვარგისიანობის შეფასება საერთაშორისო და ეროვნული აუდიტის სტანდარტების შესაბამისად.
მდ5. აღნიშნული მოდელი ანგარიშვალდებულ ერთეულს საშუალებას აძლევს საიმედოდ შეაფასოს საანგარიშგებო პერიოდში მასზე დარიცხული შემოსავალი და აქტივები, რომელთა აღიარება და ინფორმაციის გამჟღავნება შემდგომ ხდება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში. ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების განმარტებითი შენიშვნები ასახავს სხვადასხვა სააღრიცხვო პოლიტიკას, მათ შორის საშემოსავლო გადასახადიდან მიღებული შემოსავლის შეფასების საფუძველს. ასეთი გარემოებების არსებობისას, ერთი საანგარიშგებო პერიოდის საგადასახადო შემოსავლის შეფასება შეიძლება გადაისინჯოს მომდევნო პერიოდში. შეფასებაში შესული ცვლილებების აღიარება ხდება პერსპექტიულად სსბასს 3-ის შესაბამისად.
დამატებითი ღირებულების გადასახადი (65-ე პუნქტი)4
მდ6. ცენტრალური მთავრობა (ანგარიშვალდებული ერთეული) დამატებითი ღირებულების გადასახადს (დღგ-ს) აწესებს ყველა სახის ბიზნესსა და საქმიანობაზე. ეს გადასახადი წარმოადგენს დამატებული ღირებულების 15 პროცენტს და მისი მოკრება ხდება მოვაჭრე სუბიექტთა მიერ მომხმარებლებისაგან (გადასახადის გადამხდელთაგან) გაყიდვების დროს. მსხვილი და საშუალო ბიზნესის წარმომადგენლებს ევალებათ საგადასახადო დეპარტამენტისათვის დღგ-ს დეკლარაციების ელექტრონულად წარდგენა ყოველკვირეულად; თუმცა, მცირე ბიზნესის წარმომადგენლებს უფლება ეძლევათ დღგ-ს დეკლარაციის ხელით შევსებული ვერსიები წარადგინონ კვარტალურად.
მდ7. მთავრობა ახორციელებს კონტროლს რესურსზე - მისაღებ დღგ-ზე - ისეთი გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის დადგომისას, რომელიც წარმოადგენს გადასახადით დასაბეგრი საქმიანობის შესრულებას, ანუ დამატებითი ღირებულების გადასახადს დაქვემდებარებული საქონლის ან მომსახურებების გაყიდვას საანგარიშგებო პერიოდში. მთავრობა აქტივებს და შემოსავალს აღიარებს იმ საანგარიშგებო პერიოდის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომლის განმავლობაშიც ხორციელდება გადასახადით დასაბეგრი საქმიანობა ან მოგვიანებით, როგორც კი იგი შეძლებს გადასახადიდან მისაღები თანხის საიმედოდ შეფასებას. ხშირ შემთხვევაში საგადასახადო დეკლარაციის პერიოდი საანგარიშგებო პერიოდს არ ემთხვევა. ასეთ შემთხვევებში საანგარიშგებო პერიოდისათვის შეფასებით გაანგარიშებული საგადასახადო შემოსავალი შეიძლება გადაისინჯოს მომდევნო პერიოდში. შეფასებაში შესული ცვლილებების აღიარება ხდება პერსპექტიულად, სსბასს 3-ის შესაბამისად.
საქონელსა და მომსახურებაზე დაწესებული გადასახადი (65-ე პუნქტი)
მდ8. ცენტრალური მთავრობა (ანგარიშვალდებული ერთეული) საქონელსა და მომსახურებაზე გადასახადს (სმგ-ს) აწესებს საქონლისა და მომსახურების გაყიდვებზე. გადასახადი განისაზღვრება გაყიდული საქონლისა და მომსახურების ღირებულების 10 პროცენტით. საქონლითა და მომსახურებით მოვაჭრეთა უმრავლესობას სმგ დეკლარაციის საგადასახადო დეპარტამენტისათვის წარდგენა მოეთხოვება ყოველკვირეულად ელექტრონული სახით, თუმცა, მცირე ბიზნესის წარმომადგენლებს შეუძლიათ სმგ დეკლარაციების ხელით შევსებული ვერსიები წარადგინონ კვარტალურად.
მდ9. მთავრობა ახორციელებს კონტროლს რესურსზე - მისაღებ სმგ-ზე - ისეთი გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის დადგომისას, რომელიც წარმოადგენს გადასახადით დასაბეგრი საქონლისა და მომსახურების გაყიდვას საანგარიშგებო პერიოდში. მთავრობა აქტივებს და შემოსავალს აღიარებს იმ საანგარიშგებო პერიოდის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომლის განმავლობაშიც ხორციელდებოდა გაყიდვა თუ შესყიდვა ან, თუ საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს გადასახადიდან მისაღები თანხის საიმედოდ შეფასება შეუძლებელია, მოგვიანებით, როგორც კი მას შესაძლებლობა ექნება საიმედოდ შეაფასოს გადასახადიდან მისაღები თანხა.
საბაჟო გადასახადი (65-ე პუნქტი)
მდ10. ცენტრალური მთავრობა (ანგარიშვალდებული ერთეული) საბაჟო გადასახადს აწესებს საქონლის ყველა სახის იმპორტზე. საბაჟო გადასახადი განსხვავდება იმპორტირებული საქონლის სახეობის მიხედვით და მისი დაწესება ხდება ისეთ დონეზე, რომ საცალო ბაზარზე უზრუნველყოფილ იქნას ადგილობრივად წარმოებული საქონლის შედარებით დაბალი ფასი. იმპორტირებული საქონლის შენახვა ხდება საბაჟოს საწყობებში იმპორტიორის მიერ საბაჟო გადასახადის გადახდამდე. იმპორტიორს მოეთხოვება იმპორტის შესახებ დეკლარაციის საბაჟო დეპარტამენტისათვის წარდგენა და საბაჟო გადასახადის დაუყოვნებლივ გადახდა. იმპორტიორთა უმეტესობა დეკლარაციებს წარადგენს ელექტრონულად საქონლის ჩამოსვლამდე და ახორციელებს თანხების ელექტრონულად გადარიცხვას საბაჟო დეპარტამენტისთვის საქონლის გემიდან ან საჰაერო ხომალდიდან გადმოტვირთვისთანავე ან მაშინვე, როგორც კი მატარებელი ან სატვირთო ავტომობილი საბაჟო საზღვარს გადაკვეთს.
მდ11. მთავრობა ახორციელებს კონტროლს რესურსზე - მისაღებ საბაჟო გადასახადზე - ისეთი გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის დადგომისას, რომელიც წარმოადგენს საქონლის მოძრაობას საბაჟო საზღვარზე საანგარიშგებო პერიოდში. მთავრობა აქტივებს და შემოსავალს აღიარებს იმ საანგარიშგებო პერიოდის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომლის განმავლობაშიც ხდებოდა საქონლის მოძრაობა საბაჟო საზღვარზე ან მოგვიანებით, როგორც კი იგი საიმედოდ შეძლებს მისაღები საბაჟო გადასახადის შეფასებას.
მემკვიდრეობის გადასახადი (65-ე პუნქტი)
მდ12. ცენტრალური მთავრობა (ანგარიშვალდებული ერთეული) მემკვიდრეობის გადასახადს აწესებს 40 პროცენტის ოდენობით 500 000 ფულად ერთეულზე (ფე) მაღალ ფასად შეფასებულ ყველა სახის ქონებაზე. საქმეში ჩართულ სამედიცინო პერსონალს და დამკრძალავი ბიუროს დირექტორებს ევალებათ საგადასახადო დეპარტამენტს შეატყობინონ გარდაცვალების ყველა ფაქტის შესახებ, რის შემდეგაც შემფასებელი პირი ახდენს ქონების შუალედურ შეფასებას, რათა განისაზღვროს, მოხდეს თუ არა მემკვიდრეობის გადასახადის დაწესება. ანდერძის აღმსრულებელ პირებს მოეთხოვებათ ქონების აღწერა საგადასახადო დეპარტამენტთან ერთად, რომელიც ქონებას აფასებს და ადგენს ქონებაზე გადასახდელი გადასახადის ოდენობას. მემკვიდრეობა ოფიციალურად არ დადასტურება, სანამ არ მოხდება მემკვიდრეობის გადასახადის გადახდა. მემკვიდრეობასთან დაკავშირებული კანონმდებლობის სირთულის გამო, ასევე შეფასებების აპელირების ხშირი შემთხვევების გამო, ქონების დადგენას და შესაბამისი გადასახადის მოკრებას საშუალოდ ოთხი წელი სჭირდება.
მდ13. მთავრობა ახორციელებს კონტროლს რესურსზე - მისაღები მემკვიდრეობის გადასახადზე - საგადასახადო მოვლენის დადგომისას, რომელიც წარმოადგენს გადასახადით დასაბეგრი ქონების მფლობელის გარდაცვალებას. მთავრობა აქტივებს და შემოსავალს აღიარებს იმ საანგარიშგებო პერიოდის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომლის განმავლობაშიც მოხდა პიროვნების გარდაცვალება ან მოგვიანებით, როგორც კი საიმედოდ შეძლებს აქტივების შეფასებას.
ქონების გადასახადი (65-ე პუნქტი)
მდ14. ადგილობრივი მთავრობა (ანგარიშვალდებული ერთეული) აწესებს გადასახადს მის იურისდიქციაში მყოფი ყველა სახის ქონების შეფასებული ღირებულების ერთი პროცენტის ოდენობით. მთავრობის საანგარიშგებო პერიოდი მოიცავს პერიოდს 1 ივლისიდან 30 ივნისამდე. გადასახადის შემოღება ხდება 31 ივლისს იმ პირობის უზრუნველყოფით, რომ შეფასების თაობაზე შეტყობინებები ქონების მფლობელებს ეგზავნებათ ივლისის თვეში, ხოლო გადახდა უნდა მოხდეს 31 აგვისტომდე. იმ შემთხვევაში, თუ ამ დრომდე გადასახადების გადახდა არ განხორციელდა, ქონების მფლობელებს ეკისრებათ ჯარიმის გადახდა ყოველთვიურად გადაუხდელი თანხის სამი პროცენტის ოდენობით. საგადასახადო კანონმდებლობა მთავრობას უფლებას ანიჭებს, ჩამოართვას ქონება მის მფლობელებს და გაყიდოს იგი გადასახადის გადაუხდელი თანხის მოკრების მიზნით.
მდ15. მთავრობა ახორციელებს კონტროლს რესურსზე - მისაღებ ქონების გადასახადზე - ისეთი გადასახადით დასაბეგრი მოვლენის დადგომისას, რომელიც წარმოადგენს გადასახადის შემოღების თარიღის - 31 ივლისის - გასვლას. მთავრობა აქტივებს და შემოსავალს აღიარებს იმ საანგარიშგებო პერიოდის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომელსაც ემთხვევა აღნიშნული თარიღი.
საშემოსავლო გადასახადის წინასწარი შემოსულობები (66-ე პუნქტი)
მდ16. ადგილობრივი მთავრობა (ანგარიშვალდებული ერთეული) საშემოსავლო გადასახადს უწესებს მის იურისდიქციაში შემავალ ყველა რეზიდენტს. საგადასახადო და საანგარიშგებო პერიოდები მოიცავს პერიოდს 1 იანვრიდან 31 დეკემბრამდე. თვითდასაქმებულ გადასახადის გადამხდელებს ევალებათ მათი წლიური შეფასებით გაანგარიშებული საშემოსავლო გადასახადის გადახდა საგადასახადო წლის დაწყებამდე არსებული წლის 24 დეკემბრამდე. საგადასახადო კანონმდებლობა განსაზღვრავს შეფასებულ ოდენობას, როგორც ყველაზე ბოლოს დასრულებული შეფასებისთვის განსაზღვრულ თანხას, რომელსაც ემატება ერთი მეათედი, თუ გადასახადის გადამხდელი 24 დეკემბრამდე არ წარმოადგენს განმარტებას უფრო დაბალი თანხის შესახებ (ჯარიმის შეფარდება ხდება იმ შემთხვევაში, თუ დამტკიცდა, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ შესრულებული შეფასება მნიშვნელოვნად უფრო ნაკლები ღირებულებისაა, ვიდრე საბოლოოდ გადასახდელი თანხა). საგადასახადო პერიოდის დასრულების შემდეგ თვითდასაქმებულ გადასახადის გადამხდელებს მოეთხოვებათ წარადგინონ საგადასახადო დეკლარაციები, რის საფუძველზეც მათ უნაზღაურდებათ შესაბამისი თანხები, ან უხდებათ დამატებითი გადასახადის გადახდა სახელმწიფოსთვის.
მდ17. 24 დეკემბრისთვის თვითდასაქმებული გადასახადის გადამხდელებისაგან მიღებული რესურსები მომდევნო წელს გადასახდელი გადასახადების წინასწარი შემოსულობაა. გადასახადით დასაბეგრ მოვლენას წარმოადგენს შემოსავლის მიღება იმ საგადასახადო პერიოდისთვის, რომელიც ჯერ არ დამდგარა. ანგარიშვალდებული ერთეული აღიარებს როგორც აქტივების, (ბანკში არსებული ფულადი სახსრები), ასევე ვალდებულების ზრდას (შემოსულობის წინასწარ მიღება).
სხვა დონის ხელისუფლებისათვის ზოგადი დანიშნულებით გაცემული გრანტი (მე-14 - მე-16, 76-ე პუნქტები)
მდ18. ცენტრალური მთავრობა (ტრანსფერის განმახორციელებელი) 10 მილიონი ფე-ს ღირებულების გრანტს გადასცემს სოციალურად და ეკონომიკურად შეჭირვებული რეგიონის ადგილობრივ ხელისუფლებას. ადგილობრივი მთავრობა (ანგარიშვალდებული ერთეული), საკუთარი კონსტიტუციის ფარგლებში, ვალდებულია განახორციელოს მთელი რიგი სოციალური პროგრამებისა, თუმცა დახმარების გარეშე მას არ გააჩნია საკმარისი რესურსები ყველა ამ პროგრამის განსახორციელებლად. გრანტს თან არ ახლავს შეთანხმებები. ყველა ადგილობრივი მთავრობა ვალდებულია მოამზადოს და წარადგინოს აუდიტორის მიერ შემოწმებული ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგება.
მდ19. ამ სახის გრანტების გაცემას თან არ ახლავს არანაირი შეთანხმებები და შედეგის მიღწევის მოვალეობა, ამდენად, ტრანსფერების აღიარება ხდება აქტივებისა და შემოსავლის სახით იმ საანგარიშგებო პერიოდის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომლის განმავლობაშიც მოხდა ან უნდა მოხდეს მათი მიღება ადგილობრივი ხელისუფლების მიერ.
ტრანსფერი, რომელსაც თან ახლავს შეთანხმებები, რომლებიც არ აკმაყოფილებს პირობის განსაზღვრებას (მე-20−25-ე პუნქტები)
მდ20. ცენტრალური მთავრობა ახორციელებს 50 მილიონი ფე-ს ღირებულების ფულადი სახსრების ტრანსფერს სახელმწიფო ხელისუფლების საზოგადოებრივი განსახლების ერთეულისათვის, იმის დაკონკრეტებით, რომ:
(ა) იგი გაზრდის საზოგადოებრივი განსახლების ფონდს ყველა სხვა გეგმიური ზრდის გადაჭარბებით დამატებითი 1,000 ერთეულით; ან
(ბ) ფულადი სახსრების ტრანსფერს გამოიყენებს სხვაგვარად საზოგადოებრივი განსახლების საკუთარი ამოცანების ხელშესაწყობად.
იმ შემთხვევაში, თუ შეთანხმების პირობები არ დაკმაყოფილდა, მიმღები ერთეული ვალდებულია ფულადი სახსრები დაუბრუნოს ცენტრალურ მთავრობას.
მდ21. სახელმწიფო ხელისუფლების საზოგადოებრივი განსახლების ერთეული აღიარებს აქტივის (ფულადი სახსრების) ზრდას და 50 მილიონი ფე-ს ღირებულების მქონე შემოსავალს. ტრანსფერის შესახებ ხელშეკრულებაში დებულებები მოცემულია იმგვარად, რომ არ მოხდეს მიმღებისთვის შედეგის მიღწევის მოვალეობის დაწესება - შედეგის მიღწევის მოვალეობა ერთეულს ეკისრება მანდატით მინიჭებული საქმიანობიდან გამომდინარე და არა - ტრანსფერის პირობებით.
საჯარო სექტორის უნივერსიტეტისთვის გარკვეული შეზღუდვებით გადაცემული ტრანსფერი (მე-19 და 76-ე პუნქტები)
მდ22. ცენტრალური მთავრობა (ტრანსფერის განმახორციელებელი) უნივერსიტეტს (ანგარიშვალდებულ ერთეულს) ტრანსფერით გადასცემს 200 ჰექტარი ფართობის მქონე მიწის ნაკვეთს მთავარი დანიშნულების ქალაქში აღნიშნულ ფართზე საუნივერსიტეტო ქალაქის დაარსების მიზნით. ტრანსფერის შესახებ ხელშეკრულება კონკრეტულად განსაზღვრავს, რომ აღნიშნული მიწის ნაკვეთის გამოყენება უნდა მოხდეს საუნივერსიტეტო ქალაქისთვის, მაგრამ არ აკონკრეტებს, რომ, იმ შემთხვევაში, თუ არ მოხდება მოცემული მიწის ნაკვეთის აღნიშნული მიზნით გამოყენება, იგი უნდა დაუბრუნდეს ტრანსფერის განმახორციელებელ ერთეულს.
მდ23. უნივერსიტეტი მოცემულ მიწის ნაკვეთს აღიარებს როგორც აქტივს იმ საანგარიშგებო პერიოდის ფინანსური მდგომარეობის შესახებ ანგარიშგებაში, რომლის განმავლობაშიც იგი მოიპოვებს კონტროლს აღნიშნულ მიწის ნაკვეთზე. მიწის აღიარება უნდა მოხდეს მისი სამართლიანი ღირებულებით სსბასს 17-ის თანახმად. შეზღუდვა არ შეესაბამება ვალდებულების განსაზღვრებას და არ აკმაყოფილებს ვალდებულებად აღიარების კრიტერიუმებს, შესაბამისად, უნივერსიტეტი აღიარებს შემოსავალს მიწის ნაკვეთთან მიმართებაში იმ საანგარიშგებო პერიოდის ფინანსური შედეგის შესახებ ანგარიშგებაში, რომლის განმავლობაშიც მოხდა მიწის აქტივის სახით აღიარება.
სხვა დონის ხელისუფლებისათვის გარკვეული პირობებით გაცემული გრანტი (მე-17 და მე-18 პუნქტები)
მდ24. ცენტრალური მთავრობა (ტრანსფერის განმახორციელებელი) პროვინციულ ხელისუფლებას (ანგარიშვალდებულ ერთეულს) გადასცემს 10 მილიონი ფე-ს ღირებულების გრანტს საზოგადოებრივი ტრანსპორტის სისტემების გაუმჯობესებისა და მოვლა-შენახვისთვის. კონკრეტულად, ეს თანხა გამოყენებულ უნდა იქნეს შემდეგნაირად: 40 პროცენტი გამოყენებულ უნდა იქნეს არსებული სარკინიგზო და ტრამვაის სისტემის მოდერნიზაციისათვის, 40 პროცენტი - ახალი სარკინიგზო და ტრამვაის სისტემებისათვის, ხოლო 20 პროცენტი - მოძრავი შემადგენლობის შეძენისა და კეთილმოწყობისათვის. გრანტის პირობების თანახმად, აღნიშნული თანხების გამოყენება შეიძლება მხოლოდ დანიშნულებისამებრ, ხოლო პროვინციულ ხელისუფლებას ევალება აუდიტორის მიერ შემოწმებულ თავის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში შეიტანოს შენიშვნა გრანტის თანხების გახარჯვის დეტალური აღწერით. ხელშეკრულების თანახმად, გრანტის დანიშნულებისამებრ გამოყენება უნდა მოხდეს მიმდინარე წლის განმავლობაში, ან იგი უნდა დაუბრუნდეს ცენტრალურ მთავრობას.
მდ25. პროვინციული ხელისუფლება გრანტის თანხას აღიარებს აქტივის სახით. პროვინციული ხელისუფლება ასევე აღიარებს ვალდებულებას, რომელიც წარმოიქმნება გრანტის თანხმლებ პირობასთან დაკავშირებით. პროვინციული ხელისუფლების მიერ პირობის დაკმაყოფილების შემდეგ, ანუ მას შემდეგ, რაც იგი თანხებს გახარჯავს მათი დანიშნულებისამებრ, იგი ამცირებს ვალდებულებას და აღიარებს შემოსავალს იმ საანგარიშგებო პერიოდის ფინანსური შედეგების შესახებ ანგარიშგებაში, რომლის განმავლობაშიც მოხდა ვალდებულების გაუქმება.
კვლევის ჩასატარებლად გაცემული გრანტი (თავისი შინაარსით წარმოადგენს გაცვლით ოპერაციას) (მე-8 პუნქტი)
მდ26. დასუფთავების საშუალებების მწარმოებელი მსხვილი კორპორაცია (ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეული) სახელმწიფო უნივერსიტეტს (ანგარიშვალდებულ ერთეულს) გადასცემს თანხას კონკრეტული ქიმიური ნაერთის მიერ კედლებიდან თუ სხვა მსგავსი ზედაპირებიდან წარწერების მოცილებისას სწრაფი და ეფექტური მოქმედების შესწავლის მიზნით კვლევის ჩასატარებლად. კორპორაციის მოთხოვნით, კვლევის შედეგების ფართოდ გამოქვეყნებამდე ისინი ჯერ მისთვის უნდა გახდეს ცნობილი; იგი ასევე აცხადებს უფლებას აღნიშნული ქიმიური კომპონენტის დაპატენტებაზე.
მდ27. აქ მოყვანილი მაგალითი წარმოადგენს გაცვლითი ოპერაციის მაგალითს. გრანტის სანაცვლოდ უნივერსიტეტი უზრუნველყოფს მომსახურების გაწევას კვლევის ჩატარების სახით და, შესაბამისად, არამატერიალურ აქტივს - კვლევის შედეგებიდან გამომდინარე სარგებლის მიღების (მომავალი ეკონომიკური სარგებლის) უფლებას. სსბასს 9 და სსბასს 31 - არამატერიალური აქტივები, სწორედ ამ სახის ოპერაციებს განიხილავს.
ვალის პატიება (84-ე - 87-ე პუნქტები)
მდ28. ცენტრალური მთავრობა (ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეული) ადგილობრივ მთავრობას (ანგარიშვალდებულ ერთეულს) გადასცემს 20 მილიონი ფე-ს ღირებულების სესხს, რათა ადგილობრივმა ხელისუფლებამ შეძლოს წყლის გამწმენდი ნაგებობის აშენება. არსებულ პოლიტიკაში ცვლილებების შეტანის შემდეგ ცენტრალური მთავრობა იღებს გადაწყვეტილებას ვალის პატიების შესახებ. ვალის პატიებას ამ შემთხვევაში თან არ ახლავს არანაირი პირობები. ეროვნული მთავრობა ადგილობრივ ხელისუფლებას საკუთარ გადაწყვეტილებას აცნობებს წერილობითი ფორმით, რასაც თან ურთავს სესხის გაცემასთან დაკავშირებულ დოკუმენტაციას, რომელსაც, თავის მხრივ, ახლავს ვალის პატიებისთვის საჭირო კომენტარები.
მდ29. ცენტრალური მთავრობისაგან ზემოხსენებული გადაწყვეტილების შესახებ წერილობითი შეტყობინებისა და შესაბამისი დოკუმენტაციის მიღების შემდეგ ადგილობრივი ხელისუფლება ახდენს მოცემულ ვალთან დაკავშირებული ვალდებულების აღიარების გაუქმებას და აღიარებს შემოსავალს იმ საანგარიშგებო პერიოდის ფინანსური შედეგების შესახებ ანგარიშგებაში, რომლის განმავლობაშიც მოხდა ვალდებულების აღიარების გაუქმება.
ქონების შეძენა გაცვლითი და არაგაცვლითი კომპონენტებით (მე-8 - მე-11, 39-ე - 41-ე პუნქტები)
მდ30.საჯარო სკოლა (ანგარიშვალდებული ერთეული) ადგილობრივი ხელისუფლებისაგან იძენს 100 000 ფე-ს სამართლიანი ღირებულების მქონე მიწის ფართს 50 000 ფე-ად. ანგარიშვალდებული ერთეულის დასკვნით, არაგაცვლითი ოპერაცია შედგება ორი კომპონენტისაგან: გაცვლითი და არაგაცვლითი კომპონენტებისაგან. ერთი კომპონენტი გულისხმობს მიწის ნახევარი წილის შესყიდვას 50 000 ფე-ად, ხოლო მეორე კომპონენტი წარმოადგენს არაგაცვლით ოპერაციას, რომლის დროსაც ხდება მიწის დარჩენილი ნახევარი წილის სკოლისთვის ტრანსფერით გადაცემა.
მდ31. იმ საანგარიშგებო პერიოდისთვის მომზადებულ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომლის განმავლობაშიც ადგილი ჰქონდა ზევით მოყვანილ ოპერაციას, საჯარო სკოლა აღიარებს მიწის ფართს 100 000 ფე-ს ღირებულებით (50 000 ფე-ის საფასური და 50 000 ფე-ის ტრანსფერი), მის აქტივში არსებული ფულადი სახსრების 50 000 ფე-ს ოდენობის შემცირებას და 50 000 ფე-ს ღირებულების მქონე არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად მიღებულ შემოსავალს (წმინდა აქტივებში აღიარებული ზრდის სამართლიანი ღირებულება).
სამომავლო მემკვიდრეობის გადაცემა (90-ე - 92 პუნქტები)
მდ32. 25 წლის ახალგაზრდა, რომელმაც ახლახანს დაამთავრა სახელმწიფო უნივერსიტეტი (ტრანსფერის განმახორციელებელი) უნივერსიტეტს (ანგარიშვალდებულ ერთეულს) ანდერძში მოიხსენიებს თავის მთავარ მემკვიდრედ. უნივერსიტეტს ეგზავნება ცნობა აღნიშნულის თაობაზე. კურსდამთავრებული, რომელიც ამჟამად 500 000 ფე-ად შეფასებული ქონების მფლობელია, არ არის დაქორწინებული და არ ჰყავს შვილები.
მდ33. სახელმწიფო უნივერსიტეტი იმ საანგარიშგებო პერიოდისთვის მომზადებულ თავის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომლის განმავლობაშიც შედგენილ იქნა ანდერძი, არ აღიარებს რაიმე სახის აქტივს ან შემოსავალს. მემკვიდრეობის გადაცემისთვის წარსულ მოვლენას წარმოადგენს მემკვიდრეობის დამტოვებელი პირის (ტრანსფერის განმახორციელებელი) გარდაცვალება, რომელიც ამ დროისათვის ჯერ არ დამდგარა.
დაპირება - სახელმწიფოს დაქვემდებარებაში მყოფი საავადმყოფოსთვის ტელევიზიით გაკეთებული დაპირება (104-ე პუნქტი)
მდ34. 20X5 წლის 30 ივნისის საღამოს ადგილობრივი სატელევიზიო არხი აწყობს სახელმწიფოს დაქვემდებარებაში მყოფი საავადმყოფოსთვის (ანგარიშვალდებული ერთეულისთვის) სახსრების მოსაზიდ აქციას. სახელმწიფოს დაქვემდებარებაში მყოფი საავადმყოფოს წლიური საანგარიშგებო თარიღი ემთხვევა 30 ივნისს. ტელემაყურებლები ტელეფონის ან ელექტრონული ფოსტის მეშვეობით იძლევიან დაპირებას გარკვეული ოდენობის თანხობრივი შემოწირულობის გაკეთების თაობაზე. აქციის დასასრულს მიღებულ იქნა 2 მილიონი ფე-ს ღირებულების შემოწირულობის გაკეთების დაპირება. დაპირებული შემოწირულობების გაკეთება არ არის სავალდებულო იმათთვის, ვინც ამ დაპირებას იძლევა. არსებული გამოცდილება გვიჩვენებს, რომ დაპირებების დაახლოებით 75 პროცენტი სრულდება.
მდ35. სახელმწიფოს დაქვემდებარებაში მყოფი საავადმყოფო თავის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში არ აღიარებს არანაირ თანხებს ზემოხსენებულ დაპირებებთან დაკავშირებით. ერთეული ვერ აკონტროლებს დაპირებებთან დაკავშირებულ რესურსებს, რადგანაც მას არ შეუძლია გამორიცხოს ან დაარეგულიროს ტრანსფერის პერსპექტიული განმახორციელებლების ხელმისაწვდომობა დაპირებული რესურსებიდან მისაღებ მომავალ ეკონომიკურ სარგებელზე ან მომსახურების პოტენციალზე; შესაბამისად, მას არ შეუძლია აღიაროს აქტივი ან შესაბამისი შემოსავალი მანამ, სანამ შემოწირულობა სავალდებულო არ გახდება დონორისათვის.
ჯარიმები (88-ე - 89-ე პუნქტები)
მდ36. მსხვილ კორპორაციას ბრალი ედება მდინარის დაბინძურებაში. საჯარიმო ღონისძიების სახით მას ევალება დაბინძურების აღმოფხვრა და ჯარიმის გადახდა 50 მილიონი ფე-ს ოდენობით. კომპანიას გააჩნია ფინანსურად მყარი მდგომარეობა, ამდენად მას შეუძლია ჯარიმის თანხის გადახდა და აცხადებს, რომ იგი არ აპირებს საქმის გასაჩივრებას.
მდ37. მთავრობა (ანგარიშვალდებული ერთეული) აღიარებს მისაღებ თანხას და შემოსავალს 50 მილიონი ფე-ს ოდენობით იმ საანგარიშგებო პერიოდისთვის მომზადებულ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომლის განმავლობაშიც მოხდა ჯარიმის დაკისრება.
აღიარებული საგარეო დახმარება (76-ე - 82-ე პუნქტები)
მდ38. ცენტრალური მთავრობა A (ანგარიშვალდებული ერთეული) შედის შეთანხმებაში გარედან შემოსული დახმარების შესახებ ეროვნულ მთავრობა B-სთან, რომელიც ეროვნულ მთავრობა A-ს უზრუნველყოფს განვითარებაში დახმარებისთვის განკუთვნილი გრანტით ორწლიანი პერიოდის მანძილზე, ცენტრალური მთავრობა A-ს ჯანდაცვის სფეროში დასახული ამოცანების ხელშესაწყობად. გარედან შემოსული დახმარების შესახებ შეთანხმება სავალდებულოა ორივე მხარისათვის. შეთანხმება აკონკრეტებს ცენტრალური მთავრობა A-სგან განვითარებაში დახმარების მიზნით მისაღები ხელშეწყობის დეტალებს. მთავრობა A განვითარებაში დახმარების სამართლიან ღირებულებას აფასებს 5 მილიონ ფე-ად.
მდ39. მას შემდეგ, რაც საგარეო დახმარების შესახებ შეთანხმება სავალდებულო ხასიათს შეიძენს, ცენტრალური მთავრობა A აღიარებს აქტივს (მისაღები აქტივი) 5 მილიონი ფე-ს ღირებულების თანხისთვის და ამავე ოდენობის შემოსავალს. რესურსები შეესაბამება აქტივის განსაზღვრებას და აკმაყოფილებს აქტივად აღიარების კრიტერიუმებს მაშინ, როცა შეთანხმება იძენს სავალდებულო ხასიათს. აღნიშნულ შეთანხმებას არ გააჩნია არანაირი თანმხლები პირობები, რომლის თანახმადაც ერთეულს ევალება ვალდებულების აღიარება.
დამხმარე ორგანიზაციის შემოსავალი (76-ე, 93-ე - 97-ე პუნქტები)
მდ40. ორგანიზაცია Green-Aid Agency დამოკიდებულია სახელმწიფო მმართველობის ერთეულთა გარკვეული ჯგუფის დაფინანსებაზე. აღნიშნულმა სახელმწიფო მმართველობის ერთეულებმა ხელი მოაწერეს ოფიციალურ შეთანხმებას, რომელიც განსაზღვრავს Green-Aid Agency-თვის გასაწევი დაფინანსების დამტკიცებული ბიუჯეტის პროცენტულ მაჩვენებელს ჯგუფში შემავალი თითოეული სახელმწიფო მმართველობის ერთეულისათვის. Green-Aid Agency უფლებამოსილია თანხები გამოიყენოს მხოლოდ იმ საბიუჯეტო წლის დანახარჯების დასაფინანსებლად, რომლისთვისაც გამოყოფილია სახსრები. Green-Aid Agency-ის ფინანსური წელიწადი იწყება 1 იანვარს; მისი ბიუჯეტის დამტკიცება ხდება ამ თარიღამდე ოქტომბრის თვეში, ხოლო ანგარიშ-ფაქტურები სახელმწიფო მმართველობის ერთეულებს ეგზავნება ცალ-ცალკე ფოსტის მეშვეობით ბიუჯეტის დამტკიცებიდან ათი დღის ვადაში. ზოგიერთი სახელმწიფო მმართეველობის ერთეული გადახდას ახორციელებს ფინანსური წელიწადის დაწყებამდე, ხოლო ზოგიერთი - ფინანსური წელიწადის განმავლობაში. ამის მიუხედავად, წარსულ გამოცდილებაზე დაყრდნობით, ზოგიერთი სახელმწიფო მმართველობის ერთეულისაგან ძალზე ნაკლებ სავარაუდოა მათ მიერ გადასახდელი თანხების დაფარვა როგორც ფინანსური წელიწადის განმავლობაში, ასევე მის შემდგომ.
მდ41. 20X8 წლის საბიუჯეტო წლისათვის თანხების პროფილი და გადახდების დროში განაწილება შემდეგნაირი სახით გვევლინება:
|
|
|---|---|
| 20X7 წლის 24 ოქტომბერს დამტკიცებული ბიუჯეტი |
|
| 20X7 წლის 4 ნოემბერს გამოწერილი ანგარიშ-ფაქტურის თანხა |
|
| 20X7 წლის 31 დეკემბერს მიღებული ტრანსფერები |
|
| 20X8 წლის განმავლობაში მიღებული ტრანსფერები |
|
| 20X8 წლის 31 დეკემბრისათვის მიუღებელი თანხები, რომელთა მიღებაც ნაკლებად სავარაუდო იყო |
|
მდ42. 20X7 წელს ორგანიზაცია Green-Aid Agency-მ მოახდინა 15 მილიონი ფე-ს ღირებულების აქტივის აღიარება 20X8 წლის დასაწყისამდე განხორციელებული ტრანსფერებიდან მიღებული თანხისთვის, რადგანაც იგი ახორციელებს კონტროლს აქტივზე ტრანსფერის მიღებისა და მისი საკუთარ საბანკო ანგარიშზე განთავსების შემდეგ. აღიარდა ასევე იმავე 15 მილიონი ფე-ს ღირებულების მქონე ვალდებულება და წინასწარ მიღებული შემოსავალი.
მდ43. 20X8 წელს Green Aid Agency-მ აღიარა ტრანსფერებიდან მიღებული 53 მილიონი ფე-ს შემოსავალი. თავისი ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში მან გააკეთა განმარტებითი შენიშვნა იმის თაობაზე, რომ 55 მილიონ ფე-ზე გამოწერილი იქნა ანგარიშ-ფაქტურა, ხოლო საეჭვო ვალის რეზერვი განისაზღვრა 2 მილიონი ფე-ს ოდენობით.
შემოსავლის სახით აღიარებული საქონელი ნატურალური ფორმით (42-ე, 93 – 97-ე პუნქტები)
მდ44. ტრანსფერის განმახორციელებელი სახელმწიფო A იმყოფება შეთანხმებაში საჯარო სექტორის ანგარიშვალდებულ ერთეულთან Aid Agency Inc., რომლის თანახმადაც, სახელმწიფო A უზრუნველყოფს ბრინჯის მიწოდებას Aid Agency Inc.-თვის მის წინაშე აღებული ფინანსური ვალდებულებების შესასრულებლად. სახელმწიფო A-ს მიერ ნაკისრი ვალდებულებების შესრულების წარსულ განსხვავებულ გამოცდილებაზე დაყრდნობით, Aid Agency Inc.-მ შეიმუშავა სააღრიცხვო პოლიტიკა, რომლის თანახმადაც აქტივისა და შემოსავლის აღიარება არ მოხდება მანამ, სანამ დაპირებული ბრინჯის პარტია არ იქნება მოწოდებული. სახელმწიფო A-ს დაპირების თანახმად, 20X5 წლის განმავლობაში მან Aid Agency Inc.-ს უნდა გაუწიოს დახმარება 300 000 მილიონი ფე-ს ოდენობით. შედეგად, სახელმწიფო A 20X5 წლის 12 იანვარს Aid Agency Inc.-ს აწვდის 1 000 მეტრულ ტონა ბრინჯს. ბრინჯის გადაცემა ხდება გადამცემი ქვეყნის ერთ-ერთ პორტში. Aid Agency Inc.-სა და სახელმწიფო A-ს შორის დაფინანსების შესახებ გაფორმებული შეთანხმების თანახმად, ბრინჯის შეფასება ხდება ადრე შეთანხმებული ოდენობით, 300 ფე-ს თითოეულ ტონაზე იმ პირობით, რომ 1 000 მეტრული ტონა ბრინჯის გადაცემა სახელმწიფო A-ს სრულად ათავისუფლებს 300000 ფე-ს ღირებულების ფინანსური ვალდებულებისაგან. 20X5 წლის თებერვლისა და მარტის თვეებში Aid Agency Inc.-მ მისთვის მიწოდებული ბრინჯი გადასცა ადგილობრივ სადისტრიბუციო ქსელს B და C ქვეყნებში მოშიმშილე ხალხის მოთხოვნათა დაკმაყოფილების მიზნით.
მდ45.20X5 წლის 12 იანვარს 1 000 მეტრული ტონა ბრინჯის საბაზრო ფასი შეადგენდა: 280 000 ფე-ს სახელმწიფო A-ში; 250 000 ფე-ს საერთაშორისო სასაქონლო ბაზარზე; 340 000 ფე-ს მიმღებ B ქვეყანაში და 400 000 ფე-ს მიმღებ C ქვეყანაში.
მდ46. ბრინჯის სამართლიანი ღირებულება შემოწირულობის გაკეთების მომენტში განსაზღვრული უნდა იყოს Aid Agency Inc.-ის მიერ აღიარებული შემოსავლის შესაფასებლად. დონორ და მიმღებ ორგანიზაციებს შორის არსებული ფინანსური შეთანხმება, რომლის თანახმადაც, ბრინჯის შეფასება შესაძლებელია 300 ფე-ს ღირებულებით ყოველ მეტრულ ტონაზე, დამოკიდებულია ამ ორ მხარეს შორის კერძო შეთანხმებაზე და აუცილებელი არ არის, რომ ასახავდეს ბრინჯის სამართლიან ღირებულებას. როგორც Aid Agency Inc.-ს, ასევე დონორ მთავრობა A-ს შეუძლია განახორციელოს ბრინჯის შეძენა მსოფლიო ბაზარზე უფრო დაბალი ფასით 250 000 ფე ღირებულებით. ცალკეული ქვეყნებისათვის საბაზრო ფასები შესაძლოა მერყეობდეს არსებული სავაჭრო ბარიერების ან, მიმღები ქვეყნების შემთხვევაში, საკვების მწვავე ნაკლებობით გამოწვეული დროებითი სირთულეების გამო და არ ასახავდეს ტრანსფერს საქმის კარგად მცოდნე და მოსურნე მყიდველსა და ასევე საქმის კარგად მცოდნე და მოსურნე გამყიდველს შორის ორგანიზებულ ბაზარზე. შესაბამისად, მსოფლიო ბაზარზე არსებული ფასი 250 000 ფე წარმოადგენს შეწირულობის სახით გადაცემული ბრინჯის სამართლიანი ღირებულების ყველაზე საიმედო და შესაბამის ასახვას. Aid Agency Inc.-მა აქტივის ზრდა (ბრინჯის მარაგები) და 250 000 ფე-ს ღირებულების შემოსავალი აღიარა იმ წლის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომლის განმავლობაშიც მოხდა ტრანსფერის მიღება.
აუღიარებელი ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურების განმარტებით შენიშვნებში ასახვა (98-ე - 102-ე, 108-ე პუნქტები)
მდ47. სახელმწიფოს დაქვემდებარებაში მყოფი საავადმყოფოს (ანგარიშვალდებული ერთეულის) სააღრიცხვო პოლიტიკას წარმოადგენს მიღებული ნებაყოფლობით გაწეული მოხალისეთა მომსახურების აღიარება აქტივებისა და შემოსავლის სახით, როდესაც ისინი შეესაბამება აქტივის განსაზღვრებას და აკმაყოფილებს აქტივად აღიარების კრიტერიუმებს. საავადმყოფო მოხალისეთა მხრიდან გაწეულ მომსახურებას სპეციალური ორგანიზებული პროგრამის ნაწილად მიიჩნევს, რომლის მთავარ მიზანს წარმოადგენს მოხალისეთათვის საავადმყოფოს გარემოს გაცნობა და მედდის პროფესიის, როგორც შესაძლო სამომავლო კარიერის, წახალისება. მოხალისეთა ასაკი უნდა აღემატებოდეს 16 წელს; ასევე თავდაპირველი მოთხოვნაა, რომ მათ უნდა აიღონ ექვსთვიანი სამუშაო ვალდებულება, რომლის ფარგლებშიც ისინი იმუშავებენ კვირის მანძილზე ერთ 4-საათიან ცვლაში დილით ან ნაშუადღევს. თითოეული მოხალისესთვის პირველი ცვლა შედგება საავადმყოფოს საორიენტაციო გაცნობის ტრენინგისაგან. ბევრი ადგილობრივი კოლეჯი თავის სტუდენტებს უფლებას აძლევს გაიარონ ასეთ სამუშაო მათი სასწავლო პროგრამის ნაწილის სახით. მოხალისეები მუშაობისას ხელმძღვანელობენ კვალიფიცირებული მედდის მითითებებით და ასრულებენ ისეთ დავალებებს, როგორიცაა პაციენტების მონახულება და მათთვის წიგნების წაკითხვა. სახელმწიფოს დაქვემდებარებაში მყოფი საავადმყოფო მოხალისეებს არ უნაზღაურებს მათ მიერ გაწეული მომსახურების საფასურს; იგი ასევე არ რთავს თავის თანამშრომლებს მოხალისეთა ნებაყოფლობით საქმიანობაში ამ უკანასკნელთა არყოფნისას მათი სამუშაოს შესასრულებლად.
მდ48. საავადმყოფო ახდენს იმ ხელშეკრულებათა ანალიზს, რომლებიც მას გაფორმებული აქვს მოხალისეებთან, რის შედეგადაც გამოაქვს დასკვნა, რომ, სულ მცირე, ახალი მოხალისე პირის პირველი ექვსთვიანი ვადის მანძილზე მას გააჩნია მოხალისეთა მიერ გასაწევ მომსახურებაზე საკმარისი კონტროლი, რომ შეესაბამებოდეს აქტივზე განხორციელებული კონტროლის განსაზღვრებას. საავადმყოფო ასევე აკეთებს დასკვნას, რომ მოხალისეთაგან იგი იღებს მომსახურების პოტენციალს, რომელიც აქტივის განსაზღვრებას შეესაბამება. მეორეს მხრივ იგი ასკვნის, რომ მას არ შეუძლია მოხალისეთა მიერ გაწეული მომსახურების სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასება, რადგანაც ამ მომსახურებას არ გააჩნია შესატყვისი ანაზღაურებადი შტატი საავადმყოფოს პერსონალის ან მოცემულ რეგიონში არსებული სხვა ჯანდაცვისა თუ სოციალური დაწესებულებების თანამშრომლის შტატის სახით, რომელთანაც შესაძლებელი იქნებოდა შედარება. საავადმყოფო არ აღიარებს მოხალისეთა მიერ ნატურალური ფორმით გაწეულ მომსახურებებს. იგი მოხალისეთა მიერ საანგარიშგებო პერიოდის მანძილზე გაწეული მომსახურების ფარგლებში ნამუშევარი საათების ოდენობაზე და გაწეული მომსახურებების აღწერილობაზე აკეთებს განმარტებით შენიშვნებს.
მფლობელთა შენატანები (37-ე - 38-ე პუნქტები)
მდ49. 20X0 წელს მეზობელმა ქალაქებმა ალტონემ, ბეროლინიმ და კადომიმ ჩამოაყალიბეს Tri- Cities Electricity Generating Service (TCEGS) (ანგარიშვალდებული ერთეული). წესდება, რომლის საფუძველზეც შეიქმნა TCEGS, წარმოადგენს მავალდებულებელ დოკუმენტს ქალაქის მთავრობებისათვის და უზრუნველყოფს თანასწორუფლებიან პარტნიორობას, რომლის შეცვლაც შესაძლებელია მხოლოდ შესაბამისი შეთახმებით. ქალაქებმა TCEGS-ის დასაფუძნებლად განახორციელეს 25 მილიონი ფე-ს ღირებულების დაბანდება (თითოეულმა). ეს დაბანდებები შეესაბამება მფლობელთა შენატანების განსაზღვრებას, რომელსაც ერთეული აღიარებს კიდეც ასეთის სახით. წესდება ასევე უზრუნველყოფს იმ პირობას, რომ ქალაქებმა TCEGS-ის პროდუქციის შესყიდვა აწარმოონ მფლობელობაში მათი წილის პროპორციულად. ფასი, რომლითაც უნდა მოხდეს შესყიდვა, პროდუქციის წარმოებაზე გაწეული მთლიანი დანახარჯების ტოლია. 20X9 წელს ქალაქმა ბეროლინიმ თანხმობა განაცხადა ქალაქში ალუმინის სადნობი ქარხნის მშენებლობაზე, რაც ნიშნავდა ქალაქის მიერ მოხმარებული ელექტროენერგიის ოდენობის გააორმაგებს. სამივე ქალაქი შეთანხმდა, რომ შესწორება შეეტანათ TCEGS-ის წესდებაში, რომლის საფუძველზეც ქ. ბეროლინი უფლებას იძენდა განეხორციელებინა შენატანი, რომელიც წარმოქმნიდა დამატებითი ელექტროენერგიის გამომუშავების საშუალების აშენების შესაძლებლობას. TCEGS-ის დამოუკიდებელი შეფასების შემდეგ ქალაქები შეთანხმდნენ, რომ ქ. ბეროლინის განეხორციელებინა 50 მილიონი ფე-ს ღირებულების შენატანი და გაეზარდა თავისი მფლობელის წილი 49,9%-მდე, რის შედეგადაც ალტონესა და კადომის შესაბამისად დარჩათ 25,05% წილი თითოეულს.
მდ50. როდესაც წესდების შესწორება იძენს სავალდებულო ხასიათს, TCEGS აღიარებს აქტივების ზრდას 50 მილიონი ფე-ით (მისაღები ფულადი სახსრების ან მფლობელთა შენატანების სახით) და 50 მილიონი ფე-ს ღირებულების მფლობელთა შენატანს . .
შეთანხმება გრანტის გაცემის თაობაზე, რომელიც არ მოითხოვს ვალდებულების აღიარებას (მე-20 – 25-ე პუნქტები)
მდ51. A ქვეყნის ეროვნული პარკების დაცვის დეპარტამენტი (ანგარიშვალდებული ერთეული) იღებს გრანტს B ქვეყნის ორმხრივი დახმარების სააგენტოსგან 500 000 ფე-ს ოდენობით. ხელშეკრულება გრანტის შესახებ მოიცავს პირობას, რომ გრანტის გამოყენება უნდა მოხდეს A ქვეყნის არსებული ველური ბუნების რეზერვაციების განადგურებული ტყეების აღსადგენად, მაგრამ იმ შემთხვევაში, თუ გრანტის თანხების გამოყენება არ მოხდა ამ მიზნისთვის, იგი უნდა დაუბრუნდეს B ქვეყანას. გრანტის შესახებ ხელშეკრულების პირობების იძულებითი წესით განხორციელება ხდება A ქვეყნის სასამართლოების ძალით და საერთაშორისო სასამართლო ორგანოებში. ეროვნული პარკების დაცვის დეპარტამენტმა ზედიზედ უკვე მეცამეტედ მიიღო ამ ტიპის გრანტი ერთი და იმავე ტრანსფერის განმახორციელებელი ერთეულისაგან. წინა წლებში გრანტის გამოყენება არ ხდებოდა დანიშნულებისამებრ, მაგრამ იგი ხმარდებოდა ეროვნული პარკის მიმდებარედ არსებული მიწების შესყიდვას პარკისთვის შემოსაერთებლად. გასული ცამეტი წლის მანძილზე ეროვნული პარკების დაცვის დეპარტამენტს არ განუხორციელებია არანაირი რეაბილიტაციის სამუშაოები განადგურებული ტყეების აღსადგენად. B ქვეყნის ორმხრივი დახმარების სააგენტო საქმის კურსშია ხელშეკრულების პირობის აღნიშნულ დარღვევასთან დაკავშირებით.
მდ52.ეროვნული პარკების დაცვის დეპარტამენტმა მოახდინა ოპერაციის ანალიზი და გამოიტანა დასკვნა, რომ მიუხედავად იმისა, რომ გრანტის შესახებ ხელშეკრულების პირობები ექვემდებარება იძულებითი წესით განხორციელებას, რადგანაც ორმხრივი დახმარების სააგენტოს პირობა ადრე არ შეუსრულებია; იმის გათვალისწინებით, რომ არ არსებობს რაიმე მინიშნება იმაზე, რომ ეს პირობები ოდესმე შესრულდება, პირობებს შეთანხმების და პირობის ფორმა გააჩნია, მაგრამ თავიანთი შინაარსით მათ არ შეესატყვისება. ეროვნული პარკების დაცვის დეპარტამენტი აღიარებს აქტივის ზრდას (ბანკში არსებული ფულადი სახსრების) და გრანტიდან მიღებულ შემოსავალს, მაგრამ არ აღიარებს ვალდებულებას.
A სახელმწიფოს ფინანსურ ანგარიშგებაში გაკეთებული განმარტებითი შენიშვნები (106-ე - 108-ე პუნქტები)
მდ53. 20X2 წლის 31 დეკემბრით დასრულებული წლისთვის A სახელმწიფო ახდენს სსბასს-ის თანახმად მომზადებული ფინანსური ანგარიშგების პირველად მომზადებას და წარდგენას. ფინანსურ ანგარიშგებაში იგი ახდენს შემდეგი სახის ინფორმაციის გამჟღავნებას:
| ფინანსური შედეგების შესახებ ანგარიშგება | |||
|---|---|---|---|
| 20X2 | 20X1 | ||
| (ფე’,000) | (ფე’,000) | ||
| შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან | |||
| საგადასახადო შემოსავლები | |||
| შემოსავალი საშემოსავლო გადასახადიდან (შენიშვნები 4 და 8) | XXX | XXX | |
| საქონელსა და მომსახურებებზე დაწესებული გადასახადი (შენიშვნა 5) | XXX | XXX | |
| მემკვიდრეობის გადასახადები (შენიშვნები 6 და 9) | XX | XX | |
| ტრანსფერებიდან მიღებული შემოსავალი | |||
| ტრანსფერები სხვა მთავრობებისგან (შენიშვნა 7) | XXX | XXX | |
|
X | X | |
|
X | X | |
| ფინანსური მდგომარეობის შესახებ ანგარიშგება | |||
| მიმდინარე აქტივები | |||
| ბანკში არსებული ფულადი სახსრები | XX | XX | |
| მისაღები გადასახადების თანხები | |||
| საქონელსა და მომსახურებებზე დაწესებული მისაღები გადასახადები (შენიშვნა 5) | XX | XX | |
| მისაღები ტრანსფერები | |||
| სხვა სახელმწიფოებისაგან მისაღები ტრანსფერები (შენიშვნა 7) | X | X | |
| გრძელვადიანი აქტივები | |||
| მიწა (შენიშვნა 11) | XXX | XXX | |
| ძირითადი აქტივები (შენიშვნები 12 და 14) | XX | XX | |
| მიმდინარე ვალდებულებები | |||
| ტრანსფერის შესახებ შეთანხმებების თანახმად აღიარებული ვალდებულებები (შენიშვნა 10) | XX | XX | |
| შემოსულობების წინასწარი მიღება | |||
| გადასახადები | X | X | |
| ტრანსფერები | X | X | |
ფინანსური ანგარიშგების განმარტებითი შენიშვნები
სააღრიცხვო პოლიტიკა
არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული შემოსავლის აღიარება
1. საგადასახადო ოპერაციებიდან წარმოქმნილი აქტივებისა და შემოსავლის აღიარება ხდება სსბასს 23-ის, შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადები და ტრანსფერები) მოთხოვნათა თანახმად, თუმცა საშემოსავლო და მემკვიდრეობის გადასახადებთან მიმართებით, სახელმწიფო იყენებს წინამდებარე სტანდარტში მოყვანილ გარდამავალ დებულებებს.
გარდა საშემოსავლო და მემკვიდრეობის გადასახადებისა, საგადასახადო ოპერაციებიდან წარმოქმნილი აქტივებისა და შემოსავლის აღიარება ხდება იმ პერიოდში, რომლის განმავლობაშიც დგება გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა, იმ პირობით, რომ აქტივები უნდა შეესაბამებოდეს აქტივის განსაზღვრებას და აკმაყოფილებდეს აქტივად აღიარების კრიტერიუმებს. საშემოსავლო და მემკვიდრეობის გადასახადების აღიარება ხდება იმ პერიოდში, რომლის განმავლობაშიც ხდება გადასახადის გადახდის თანხის შემოსვლა (იხილეთ შენიშვნები 4 და 6).
2. ტრანსფერის ოპერაციებიდან წარმოქმნილი აქტივებისა და შემოსავლის აღიარება ხდება იმ პერიოდში, რომლის განმავლობაშიც შეთანხმება ტრანსფერის შესახებ იძენს სავალდებულო ხასიათს, გარდა ნატურალური ფორმით გაწეული ზოგიერთი მომსახურების შემთხვევისა. სახელმწიფო აღიარებს ნატურალური ფორმით გაწეულ მხოლოდ იმ მომსახურებებს, რომლებიც მიიღება ორგანიზებული პროგრამის ნაწილის სახით და რომლისთვისაც მას შეუძლია სამართლიანი ღირებულების დადგენა საბაზრო ფასების გათვალისწინებით. ნატურალური ფორმით გაწეული სხვა მომსახურებები არ აღიარდება.
3. როდესაც ტრანსფერი ექვემდებარება იმ პირობებს, რომლებიც, მათი შეუსრულებლობის შემთხვევაში, მოითხოვს ტრანსფერით მიღებული/გადაცემული რესურსების დაბრუნებას, სახელმწიფო აღიარებს ვალდებულებას ამ პირობების შესრულებამდე.
არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული შემოსავლის ძირითადი ჯგუფების შეფასების საფუძველი
გადასახადები
4. საშემოსავლო გადასახადიდან მიღებული შემოსავლის შეფასება ხდება საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში მიღებული ფულადი სახსრებისა და მათი ეკვივალენტების ნომინალური ღირებულებით. მთავრობა ამჟამად მუშაობს სტატისტკური მოდელის შემუშავებაზე საშემოსავლო გადასახადიდან მიღებული შემოსავლის დარიცხვის მეთოდით შესაფასებლად. აღნიშნული მოდელი იყენებს 19X2 წლიდან არსებულ საგადასახადო სტატისტიკას ყოველკვირეული საშუალო შემოსავლის, მთლიანი შიდა პროდუქტისა და მომხმარებლისა და მწარმოებლის მიერ დაწესებული ფასების ინდექსების ჩათვლით. სახელმწიფოს ვარაუდით, ეს მოდელი მას მისცემს საშემოსავლო გადასახადიდან მიღებული შემოსავლის დარიცხვის მეთოდით საიმედოდ შეფასების საშუალებას 20X4 წლის 31 დეკემბრით დასრულებული საანგარიშგებო პერიოდისთვის. სახელმწიფო არ აღიარებს არანაირ თანხას საშემოსავლო გადასახადიდან მისაღებ შემოსავალთან დაკავშირებით.
5. საქონელსა და მომსახურებებზე დაწესებული გადასახადიდან დარიცხული აქტივებისა და შემოსავლის თავდაპირველი შეფასება ხდება საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში სახელმწიფოსთვის დარიცხული აქტივების სამართლიანი ღირებულებით, ძირითადად ფულადი სახსრების, მათი ეკვივალენტებისა და საქონლისა და მომსახურების არსებული საგადასახადო დებიტორული დავალიანების სახით. ინფორმაციის დაგროვება ხდება გადასახადის გადამხდელების მიერ წლის განმავლობაში წარდგენილ საქონელსა და მომსახურებებზე დაწესებული გადასახადის დეკლარაციებისა და სახელმწიფოსთვის გადასახდელი სხვა თანხების შეფასებების საფუძველზე. 20X0 წელს შექმნილმა დეკლარაციების შევსებისა და წარდგენის ელექტრონულმა სისტემამ ხელი შეუწყო გადასახადის გადამხდელების მიერ შესაბამისობის ხარისხის ამაღლებას და შეცდომების დაშვების შემცირებას. შესაბამისობის მაღალმა დონემ და ნაკლები შეცდომების დაშვებამ სახელმწიფოს საშუალება მისცა შეემუშავებინა გადასახადიდან დარიცხული შემოსავლის შეფასების საიმედო სტატისტიკური მოდელი.
საქონელსა და მომსახურებებზე დაწესებული გადასახადიდან მისაღები თანხები წარმოადგენს გადასახადებიდან იმ საანგარიშგებო პერიოდში მისაღები თანხების შეფასებას, რომლებიც გადაუხდელი რჩება 20X2 წლის 31 დეკემბრისთვის, უიმედო ვალების ანარიცხების გამოკლებით.
6. მემკვიდრეობის გადასახადის დაწესება 40%-ის ოდენობით ხდება გარდაცვლილის მიერ დატოვებულ მთლიან მემკვიდრეობაზე, თუმცა ყოველი მემკვიდრეობიდან პირველი 400 000 ფე გადასახადისაგან თავისუფლდება. მემკვიდრეობის გადასახადიდან მიღებული აქტივები და შემოსავალი შეფასდება საანგარიშგებო პერიოდში მიღებული ფულადი სახსრების ნომინალური ღირებულებით, ან ამ პერიოდის განმავლობაში მიღებული სხვა აქტივების შეძენის დღეს დაფიქსირებული სამართლიანი ღირებულებით, რომელიც განისაზღვრება საბაზრო შეფასებების გათვალისწინებით, ან პროფესიონალი შემფასებელი ექსპერტის მიერ ჩატარებული დამოუკიდებელი შეფასებით.
შემოსავალი ტრანსფერებიდან
7. ტრანსფერების შედეგად აღიარებული აქტივებისა და შემოსავლის შეფასება ხდება აღიარებული აქტივების აღიარების დღეს არსებული სამართლიანი ღირებულებით. ფულადი აქტივების შეფასება ხდება მათი ნომინალური ღირებულებით, თუ მნიშვნელოვან ფაქტორს არ წარმოადგენს ფულის დროითი ღირებულება. ასეთ შემთხვევაში შეფასებისთვის გამოიყენება მიმდინარე ღირებულება, რომლის გამოთვლაც ხდება დისკონტირებული ტარიფით, რომელშიც ასახულია აქტივის შენარჩუნების თანმდევი რისკი. არაფულადი აქტივების შეფასდება მათი სამართლიანი ღირებულებით, რომელიც განისაზღვრება ბაზარზე დაფიქსირებული ღირებულებების გათვალისწინებით ან პროფესიონალი შემფასებელი ექსპერტის მიერ ჩატარებული დამოუკიდებელი შეფასებით. დებიტორული დავალიანების აღიარება ხდება იმ შემთხვევაში, თუ არსებობს სავალდებულო ხასიათის მქონე შეთანხმება ტრანსფერის შესახებ, მაგრამ ფულადი სახსრების ან სხვა აქტივების მიღება არ მომხდარა.
გადასახადები, რომელთა საიმედოდ შეფასება შეუძლებელია იმ პერიოდში, რომლის განმავლობაშიც დგება გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა
8. სახელმწიფოსთვის შეუძლებელია საშემოსავლო გადასახადიდან იმ პერიოდში წარმოქმნილი აქტივების პირდაპირი შეფასება, რომლის განმავლობაშიც გადასახადების ყველა გადამხდელი იღებს შემოსავალს და, შესაბამისად, საგადასახადო დაბეგვრიდან იმ პერიოდში შემოსული შემოსავლის არაპირდაპირი შეფასებისთვის მოდელის შესაქმნელად, რომლის განმავლობაშიც გადასახადების გადამხდელები იღებენ შემოსავალს, მიმართავს სსბასს 23-ში, შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადები და ტრანსფერები) მოცემულ გარდამავალ დებულებებს. სახელმწიფოს ვარაუდით, ამ მოდელის გამოყენება 20X4 წლის 31 დეკემბრით დასრულებული საანგარიშგებო პერიოდისთვის მას მისცემს საშემოსავლო გადასახადის დარიცხვის მეთოდით საიმედოდ შესაფასების საშუალებას.
9. მემკვიდრეობის გადასახადებთან დაკავშირებით, ამჟამად არსებული კანონთან შეუსაბამობის მაღალი დონის გამო, სახელმწიფოსთვის შეუძლებელია იმ პერიოდში დარიცხული აქტივებისა და შემოსავლის თანხების შეფასება, რომლის განმავლობაშიც მოხდა დასაბეგრი ქონების მფლობელის გარდაცვალება. შესაბამისად, სახელმწიფო მემკვიდრეობის გადასახადს აღიარებს დაწესებული გადასახადისათვის შესაბამისი გადახდის მიღების შემდეგ. საგადასახადო დეპარტამენტი აგრძელებს მუშაობას იმ წელში მისაღები აქტივებისა და შემოსავლის შეფასების საიმედო მოდელის შესაქმნელად, რომლის განმავლობაშიც დგება გადასახადით დასაბეგრი მოვლენა.
ტრანსფერებთან მიმართებაში აღიარებული ვალდებულებები
10. 20X2 წლის 31 დეკემბერს სახელმწიფომ აღიარა მისთვის სახელმწიფოს დაქვემდებარებაში მყოფი საავადმყოფოს აშენების პირობით გადაცემულ ტრანსფერთან მიმართებაში არსებული ვალდებულება XX,000 ფე-ს ღირებულებით. 31 დეკემბერს სახელმწიფოს მიღებული ჰქონდა თანხა ფულადი სახსრების სახით, თუმცა საავადმყოფოს მშენებლობა დაწყებული არ იყო მიუხედავად იმისა, რომ მშენებლობისთვის ტენდერი 20X2 წლის 30 ნოემბერს გამოცხადდა.
შეზღუდვებს დაქვემდებარებული აქტივები
11. 20X2 წელს მოხდა XX,000 ფე-ს სამართლიანი ღირებულების მქონე მიწის ნაკვეთის გადაცემა საქველმოქმედო მიზნებისთვის. გადაცემას თან ახლდა შეზღუდვა, რომ მიწის გამოყენება უნდა მომხდარიყო მოსახლეობის ჯანდაცვის მიზნებისათვის და არ გაყიდულიყო მომავალი 50 წლის განმავლობაში. მიწის ნაკვეთის შეძენა მოხდა ტრანსფერის განმახორციელებლის მიერ საჯარო აუქციონზე უშუალოდ მისი გადაცემის წინ და სააუქციონო ფასი წარმოადგენს მის სამართლიან ღირებულებას.
12. ძირითადი აქტივები მოიცავს XX,000 ფე-ს ღირებულების მქონე თანხას, რომელიც წარმოადგენს 19X2 წელს სახელმწიფოს დაქვემდებარებაში მყოფი ხელოვნების გალერეისათვის საქველმოქმედო მიზნით გადაცემული ნახატის საბალანსო ღირებულებას და თან ახლავს შეზღუდვა, რომ იგი არ უნდა გაიყიდოს მომავალი 40 წლის განმავლობაში. ნახატი შეფასებულ იქნა თავისი სამართლიანი ღირებულებით, რომელიც დაადგინა დამოუკიდებელმა შემფასებელმა ექსპერტმა.
მემკვიდრეობის, საჩუქრების, შემოწირულობებისა და ნატურალური ფორმით მიღებული საქონლის ძირითადი ჯგუფები
13. ტრანსფერების მიღება ხდება საჩუქრების, შემოწირულობებისა და ნატურალური ფორმით მიღებული საქონლის სახით - უფრო ხშირად სამედიცინო და სასკოლო ნივთების (ინვენტარის) სახით, სამედიცინო და სასკოლო დანიშნულების აპარატურა-მოწყობილობებისა და ხელოვნების ნიმუშების სახით (რომლებიც კვალიფიცირდება, როგორც ძირითადი აქტივები). საჩუქრებისა და შემოწირულობების მიღება ხდება უმთავრესად კერძო ქველმოქმედთა მიერ. სახელმწიფოს დაქვემდებარებაში მყოფი საავადმყოფოები, სკოლები და სამხატვრო გალერეები ამ აქტივებს აღიარებს მათზე კონტროლის გადასვლის შემდეგ, როგორც წესი, რესურსების მიღებისას ფულადი სახსრების ან ძირითადი აქტივების სახით. სახელმწიფო ასეთი სახის ტრანსფერებს არ იღებს რაიმე პირობებით ან შეზღუდვებით, თუ გადაცემის ღირებულება XX,000 ფე-ს არ აღემატება.
14. 20X2 წელს სახელმწიფო C-სთან გარედან შემოსული დახმარების შესახებ გაფორმებული შეთანხმების ფარგლებში, სახელმწიფოს გადაეცა XX,000 ფე-ს ღირებულების მქონე კომპიუტერული ტექნიკა იმ პირობით, რომ იგი გამოყენებულ უნდა ყოფილიყო განათლების სამინისტროს მიერ, ან დაბრუნებოდა სახელმწიფო C-ს.
ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებები
15. სახელმწიფოს დაქვემდებარებაში მყოფმა საავადმყოფოებმა ორგანიზებული ნებაყოფლობითი სამედიცინო პროგრამის ფარგლებში მიიღო მოხალისე სამედიცინო პერსონალისაგან ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებები. აღნიშნული ნატურალური ფორმით გაწეული მომსახურებები ფინანსური შედეგების შესახებ ანგარიშგებაში აღიარდება, როგორც შემოსავალი და ხარჯი, თავიანთი სამართლიანი ღირებულებით, რომლის დადგენა ხდება სამედიცინო პროფესიული მომსახურებისთვის ოფიციალურად არსებული ფასებით.
16. სახელმწიფოს დაქვემდებარებაში მყოფმა საავადმყოფოებმა, სკოლებმა და სამხატვრო გალერეებმა ასევე მიიღეს დახმარება მოხალისეთა მხრიდან სამხატვრო გალერეის გიდებისა და ექსკურსიამძღოლების, მასწავლებლის ასისტენტებისა და საავადმყოფოს ვიზიტორთა დამხმარე პერსონალისთვის ორგანიზებული ნებაყოფლობითი პროგრამების ფარგლებში. მოხალისეები დიდ დახმარებას უწევენ აღნიშნულ დაწესებულებებს მათ მიერ დასახული ამოცანების შესრულებაში, თუმცა მათ მიერ გაწეული მომსახურების საიმედოდ შეფასება შეუძლებელია, რადგანაც ადგილობრივ ბაზრებზე არ არსებობს შესატყვისი ანაზღაურებადი შტატები, რომელთა ანაზღაურებასთან შედარებაც შესაძლებელი იქნებოდა და, რომ არა მოხალისეები, ამ მომსახურებების გაწევაც არ მოხდებოდა. სახელმწიფო არ აღიარებს ამ მომსახურებებს ფინანსური მდგომარეობის ან ფინანსური შედეგების შესახებ ანგარიშგებაში.
შეღავათაიანი სესხები (105ა და 105ბ პუნქტები)
მდ54. ერთეული მრავალმხრივი განვითარების სააგენტოსგან იღებს 6 მილიონი ფე-ს დაფინანსებას მომდევნო 5 წლის მანძილზე 10 სკოლის ასაშენებლად. დაფინანსება ხდება შემდეგი პირობებით:
1 მილიონი ფე-ის ანაზღაურება არ მოითხოვება იმ პირობით, თუ აღნიშნული სკოლები აშენდება.
დაფინანსების 5 მილიონი ფე-ის ანაზღაურება უნდა მოხდეს შემდეგნაირად:
წელი 1: ძირითადი თანხის დაფარვა არ ხდება
წელი 2: 10% ძირითადი თანხის უნდა დაიფაროს
წელი 3: 20% ძირითადი თანხის უნდა დაიფაროს
წელი 4: 30% ძირითადი თანხის უნდა დაიფაროს
წელი 5: 40% ძირითადი თანხის უნდა დაიფაროს
პროცენტის დარიცხვა ხდება წლიური 5%-ის ოდენობით სესხის ვადის მანძილზე (ჩავთვალოთ, რომ პროცენტის გადახდა ხდება ყოველწლიურად ვადაგადაცილებული დავალიანების სახით). საბაზრო საპროცენტო განაკვეთი ამავე ტიპის სესხისთვის შეადგენს 10%-ს.
იმ შემთხვევაში, თუ სკოლები არ აშენდა, დაფინანსება უნდა დაუბრუნდეს დამფინანსებელს (ჩავთვალოთ, რომ დამფინანსებელი ფლობს მონიტორინგის ეფექტურ სისტემებს და გააჩნია დასაბრუნებელი აუთვისებელი თანხების მოთხოვნის წარსული გამოცდილება).
ერთეულმა სესხის ვადის პერიოდში განახორციელა შემდეგი სკოლების მშენებლობა:
წელი 1: 1 სკოლა დაასრულა
წელი 2: 3 სკოლა დაასრულა
წელი 3: 5 სკოლა დაასრულა
წელი 4: 10 სკოლა დაასრულა
ანალიზი
ერთეულმა მიღებული 1 მილიონი ფე გრანტი და 5 მილიონი ფე დაფინანსება შედეგიანად გამოიყენა (შენიშვნა: ერთეულს უნდა განესაზღვრა, მიღებული 1 მილიონი ფე გრანტი თავისი შინაარსით მფლობელთა შენატანს წარმოადგენს თუ შემოსავალს; ამ მაგალითის მიზნებისათვის ჩავთვალოთ, რომ მოცემული 1 მილიონი ფე წარმოადგენს შემოსავალს). ერთეულმა ასევე მიიღო დამატებითი გრანტი 784,550 ფე-ს ოდენობით (რომელიც წარმოადგენს განსხვავებას 5 მილიონი ფე-ს სესხის თანხასა და სესხის ფულადი სახსრების დინების სახელშეკრულებო მიმდინარე ღირებულებას შორის, რომლის დისკონტირება მოხდა საბაზრო საპროცენტო განაკვეთის 10%-იანი მაჩვენებლის გამოყენებით). 1 მილიონი ფე + 784,550 ფე გრანტის აღრიცხვა ხდება წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, ხოლო სესხის აღრიცხვა, მის ხელშეკრულებით განსაზღვრულ საპროცენტო გადასახადსა და ძირითად თანხასთან ერთად, ხდება სსბასს 29-ის მიხედვით.
|
|||||
|
|
|
|||
|
|
|
|||
|
|
|
|||
|
|||||
|
|
|
|||
|
|
|
|||
|
|||||
|
|||||
|
|
|
|||
|
|
|
|||
|
|||||
|
|||||
|
|
|
|||
|
|
|
|||
|
|||||
|
|||||
|
|
|
|||
|
|
|
|||
|
|||||
|
|
|
|||
|
|
|
|||
|
|
|
|||
ნორმატიული-აქტი-18 ⬇
დანართი №16სსბასს 24—ბიუჯეტის შესახებ ინფორმაციის წარდგენა ფინანსურ ანგარიშგებაშისსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 24, ბიუჯეტის შესახებ ინფორმაციის წარდგენა ფინანსურ ანგარიშგებაში, გამოიცა 2006 წლის დეკემბერში. მას შემდეგ სსბასს 24–ში ცვლილებები შევიდა შემდეგი სტანდარტის საფუძველზე
|
|---|
სსბასს 24-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
|
|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
|
|
|
|
|
|
|
შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
|
|
|
|
|
|
2006 წლის დეკემბერი
სსბასს 24—ბიუჯეტის შესახებ ინფორმაციის წარდგენა ფინანსურ ანგარიშგებაში
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1
მოქმედების სფერო 2–6
განმარტებები 7–13
დამტკიცებული ბიუჯეტები 8–10
თავდაპირველი და საბოლოო ბიუჯეტი 11–12
ფაქტობრივი თანხები 13
ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარების
წარდგენა 14–38
წარდგენა და გამოქვეყნება 21–24
აგრეგირების დონე 25–28
თავდაპირველ ბიუჯეტში შეტანილი ცვლილებები და საბოლოო ბიუჯეტი 29–30
შედარების მეთოდი 31–36
მრავალწლიანი ბიუჯეტები 37–38
ბიუჯეტის მეთოდის, პერიოდის და მოქმედების სფეროს
ასახვა განმარტებით შენიშვნებში 39–46
ფაქტობრივი თანხების შედარება შედარების მეთოდით და ფაქტობრივი თანხები ფინანსურ ანგარიშგებაში 47–53
ძალაში შესვლის თარიღი 54–55
დასკვნის საფუძველი
საილუსტრაციო მაგალითები
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 24, ბიუჯეტის შესახებ ინფორმაციის წარდგენა ფინანსურ ანგარიშგებაში, მოცემულია პუნქტებში 1–55. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 24 გააზრებული უნდა იყოს მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლების, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები დეტალური მითითებების არარსებობის შემთხვევაში სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევის და გამოყენების საფუძველია . |
|---|
მიზანი
წინამდებარე სტანდარტი მოითხოვს, რომ ბიუჯეტის შესრულების შედეგად წარმოქმნილი გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარება, ჩართული იყოს იმ ერთეულების ფინანსურ ანგარიშგებებში, რომლებსაც მოეთხოვებათ, ან თავად ირჩევენ მათი დამტკიცებული ბიუჯეტ(ებ)ი-ს გასაჯაროებას, რის გამოც მათ წარმოექმნებათ საჯარო ანგარიშვალდებულება. მოცემული სტანდარტი აგრეთვე მოითხოვს გეგმიურ და ფაქტობრივ თანხებს შორის არსებითი განსხვავებების მიზეზების ასახვას განმარტებით შენიშვნებში. ამ სტანდარტის მოთხოვნების მიმართ შესაბამისობა საჯარო სექტორის ერთეულებს საშუალებას მისცემს შეასრულონ ანგარიშვალდებულების თავიანთი მოვალეობა და (ა) დამტკიცებულ ბიუჯეტ(ებ)თან შესაბამისობისა (რისთვისაც მათ გააჩნიათ საჯარო ანგარიშვალდებულება) და (ბ) ბიუჯეტით განსაზღვრული მიზნების მისაღწევად მათი ფინანსური შედეგების (იმ შემთხვევებში, როდესაც ბიუჯეტი(ები) და ფინანსური ანგარიშგება მომზადებულია ერთი და იმავე საფუძველზე) დემონსტრირებით უფრო მეტად გამჭირვალე გახადონ თავიანთი ფინანსური ანგარიშგება.
მოქმედების სფერო
ერთეულმა, რომელიც ამზადებს და წარადგენს ფინანსურ ანგარიშგებას ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდით, უნდა გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი.
მოცემული სტანდარტი გამოიყენება საჯარო სექტორის ერთეულების მიმართ, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა, რომლებსაც მოეთხოვებათ ან თავად ირჩევენ საჯარო გახადონ მათი დამტკიცებული ბიუჯეტ(ებ)ი.
[ამოღებულია]
მოცემული სტანდარტი არ მოითხოვს დამტკიცებული ბიუჯეტების გასაჯაროებას, და არც იმას, რომ ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში აისახოს ინფორმაცია იმ დამტკიცებული ბიუჯეტების შესახებ, ან მოხდეს მათთან შედარება, რომლებიც საჯაროდ ხელმისწვდომი არაა.
ზოგიერთ შემთხვევაში, დამტკიცებული ბიუჯეტები იმგვარადაა შედგენილი, რომ საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ კონტროლირებად ყველა საქმიანობას მოიცავს. სხვა შემთხვევებში მთავრობის ან საჯარო სექტორის სხვა ერთეულების ფინანსურ ანგარიშგებაში ჩართული კონკრეტული საქმიანობებისათვის, საქმიანობათა ჯგუფებისათვის, ან ერთეულებისათვის შესაძლოა ცალკეული დამტკიცებული ბიუჯეტების გასაჯაროება მოითხოვებოდეს. ეს შეიძლება მოხდეს მაშინ, როდესაც (ა) მაგალითად, მთავრობის ფინანსური ანგარიშგება მოიცავს სახელმწიფო უწყებებს ან პროგრამებს, რომლებსაც გააჩნიათ საოპერაციო საქმიანობების წარმოების ავტონომია და ადგენენ თავიანთ საკუთარ ბიუჯეტებს, ან (ბ) ბიუჯეტი შედგენილია მხოლოდ სახელმწიფო მმართველობის სექტორისთვის. წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ყველა იმ ერთეულისათვის, რომლებიც წარადგენს ფინანსურ ანგარიშგებას და მათთვის დამტკიცებული ბიუჯეტები ან მათი კომპონენტები საჯაროდ ხელმისაწვდომია.
განმარტებები
წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდი გულისხმობს ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის ან საკასო მეთოდს, როგორც ეს განსაზღვრულია დარიცხვის მეთოდის სსბასს–ებში და საკასო მეთოდის სსბასს–ში.
წლიური ბიუჯეტი წარმოადგენს ერთი წლისთვის დამტკიცებულ ბიუჯეტს. იგი არ მოიცავს საბიუჯეტო პერიოდის მიღმა წინასწარ გაკეთებულ შეფასებებს ან პროგნოზებს .
ასიგნება გულისხმობს საკანონმდებლო ორგანოს მიერ გაცემულ უფლებას სახსრების განაწილების, ამ ორგანოს ან მსგავსი უფლებამოსილი ორგანოს მიერ განსაზღვრული მიზნების განხორციელებისათვის.
დამტკიცებული ბიუჯეტი ნიშნავს საბიუჯეტო პერიოდში მოსალოდნელ შემოსავლებთან ან შემოსულობებთან დაკავშირებული კანონებიდან, ასიგნებების შესახებ კანონპროექტებიდან, მთავრობის დადგენილებებიდან და სხვა გადაწყვეტილებებიდან მიღებულ ხარჯების გაწევის უფლებას.
ბიუჯეტის შედგენის მეთოდი გულისხმობს ბიუჯეტისათვის დადგენილ და საკანონმდებლო ორგანოს მიერ დამტკიცებულ ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდს, საკასო მეთოდს ან სხვა მეთოდს.
შედარების მეთოდი გულისხმობს ფაქტობრივი თანხებისა და დამტკიცებული ბიუჯეტის წარდგენას ერთი და იგივე იმავე ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდით, კლასიფიკაციის საფუძველზე, სუბიექტებისათვის და პერიოდისათვის.
საბოლოო ბიუჯეტი წარმოადგენს თავდაპირველ ბიუჯეტს, რომელიც კორექტირებულია ყველა რეზერვის, გარდამავალი თანხების, ტრანსფერების, ასიგნებების, დამატებითი ასიგნებების და სხვა საკანონმდებლო ან მსგავსი უფლებამოსილი ორგანოს მიერ შეტანილი ცვლილებებით, რომლებიც მოცემულ საბიუჯეტო პერიოდს ეხება.
მრავალწლიანი ბიუჯეტი არის ერთზე მეტი წლისათვის დამტკიცებული ბიუჯეტი. იგი არ მოიცავს საბიუჯეტო პერიოდის მიღმა წინასწარ გაკეთებულ შეფასებებს ან პროგნოზებს.
თავდაპირველი ბიუჯეტი არის საბიუჯეტო პერიოდისათვის თავდაპირველად დამტკიცებული ბიუჯეტი.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
დამტკიცებული ბიუჯეტები
მოცემული სტანდარტის მიხედვით დამტკიცებული ბიუჯეტი ასახავს ერთი ან მრავალწლიანი საბიუჯეტო პერიოდის მანძილზე მოსალოდნელ შემოსავლებს ან შემოსულობებს, რომლებიც ეფუძნება მიმდინარე გეგმებსა და საბიუჯეტო პერიოდის განმავლობაში მოსალოდნელ ეკონომიკურ გარემოს, და ხარჯებს ან გადასახდელებს, რომლებიც დამტკიცებულია საკანონმდებლო ორგანოს მიერ, იქნება ეს პარლამენტი თუ ხელისუფლების შესაბამისი ორგანო. დამტკიცებული ბიუჯეტი არ წარმოადგენს ისეთი მომავალი მოვლენებისა და მენეჯმენტის შესაძლო მოქმედებების შესახებ წინასწარ დაშვებების საფუძველზე გაკეთებულ შეფასებას ან პროგნოზს, რომლებსაც აუცილებელი არ არის, რომ მომავალში ჰქონდეს ადგილი. ანალოგიურად, დამტკიცებული ბიუჯეტი განსხვავდება მოსალოდნელი ფინანსური ინფორმაციისგან, რომელიც შეიძლება წარდგენილი იყოს პროგნოზის, პროექციის ან ორივეს კომბინაციით; მაგალითად, ერთწლიანი პროგნოზი და ხუთწლიანი პროექცია.
ზოგიერთ ქვეყანაში ბიუჯეტები შესაძლოა კანონად დარეგისტრირდეს, რაც მათი დამტკიცების პროცესის ნაწილს შეადგენს. სხვა ქვეყნებში დამტკიცება შეიძლება მოხდეს ბიუჯეტის კანონად დარეგისტრირების გარეშე. როგორიც არ უნდა იყოს დამტკიცების პროცესი, დამტკიცებული ბიუჯეტის დამახასიათებელი ნიშანი არის ის, რომ სახელმწიფო ხაზინიდან ან მსგავსი დაწესებულებიდან თანხების განსაზღვრული და შეთანხმებული მიზნებისათვის გადარიცხვის უფლებას იძლევა უფრო მაღალი საკანომდებლო, ან სხვა შესაბამისი სახელისუფლებო ორგანო. დამტკიცებული ბიუჯეტი იძლევა თანხების განკარგვის უფლებამოსილებას გარკვეული მუხლების მიხედვით. ზოგადად, განკარგვის უფლებამოსილებად განიხილება კანონით დადგენილი ლიმიტი, რომლის ფარგლებშიც ერთეულს უწევს ფუნქციონირება. ზოგიერთ ქვეყანაში დამტკიცებული ბიუჯეტი, რომელიც ერთეულის ანგარიშვალდებულების საფუძველს წარმოადგენს, შეიძლება იყოს თავდაპირველი ბიუჯეტი, ხოლო სხვა ქვეყნებში - საბოლოო ბიუჯეტი.
თუ ბიუჯეტი არ მტკიცდება საბიუჯეტო პერიოდის დაწყებამდე, თავდაპირველ ბიუჯეტად ითვლება ის ბიუჯეტი, რომელიც პირველად დამტკიცდა საბიუჯეტო წლის მანძილზე.
თავდაპირველი და საბოლოო ბიუჯეტი
თავდაპირველი ბიუჯეტი შეიძლება მოიცავდეს წინა წლებიდან ავტომატურად, კანონის შესაბამისად გადმოტანილი ნარჩენი ასიგნებების თანხებს. მაგალითად, ზოგიერთ ქვეყანაში, სამთავრობო საბიუჯეტო პროცესები მოიცავს საკანომდებლო ნორმას წინა წლების ვალდებულებების დასაფარად ასიგნებების ავტომატურად გადმოტანის შესახებ. ვალდებულებები მოიცავს მიმდინარე სახელშეკრულებო შეთანხმებების საფუძველზე შესაძლო მომავალ ვალდებულებებს. ზოგიერთ ქვეყანაში ისინი შეიძლება მოვალეობებად ან პასუხისმგებლობებად იწოდებოდეს და მოიცავდეს ასანაზღაურებელ შესყიდვის დავალებებს და ხელშეკრულებებს სადაც საქონელი ან მომსახურება ჯერ მიღებული არ არის.
დამატებითი ასიგნებების გამოყოფა შეიძლება აუცილებელი იყოს მაშინ, როდესაც თავდაპირველ ბიუჯეტში ადექვატურად არ არის გათვალისწინებული, მაგალითად, ომის ან ბუნებრივი კატაკლიზმების შემთხვევაში გასაწევი ხარჯები. გარდა ამისა, საბიუჯეტო პერიოდის მანძილზე შეიძლება წარმოიქმნას საბიუჯეტო შემოსავლების დეფიციტი და ფისკალური წლის მანძილზე პრიორიტეტების დაფინანსებაში ცვლილებების გასათვალისწინებლად შესაძლოა აუცილებელი იყოს საბიუჯეტო კატეგორიებს და ცალკეულ მუხლებს შორის შიდა ტრანსფერების განხორციელება. ამის შედეგად, შესაძლოა ფისკალური დისციპლინის შენარჩუნების მიზნით საჭირო იყოს საბიუჯეტო პერიოდში ერთეულის ან ღონისძიების დასაფინანსებლად თავდაპირველად გამოყოფილი თანხების შემცირება. საბოლოო ბიუჯეტი მოიცავს ყველა ნებადართულ ცვლილებას ან შესწორებას.
ფაქტობრივი თანხები
მოცემული სტანდარტი ბიუჯეტის შესრულების შედეგად წარმოიქმნილი თანხებისათვის იყენებს ტერმინს ფაქტობრივი ან ფაქტობრივი თანხა. ზოგიერთ ქვეყანაში ბიუჯეტის შედეგი, ბიუჯეტის შესრულება და მსგავსი ტერმინები შეიძლება გამოყენებული იყოს იგივე მნიშვნელობით, როგორც ტერმინები ფაქტობრივი ან ფაქტობრივი თანხა.
ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარების წარდგენა
21–ე პუნქტის მოთხოვნების შესაბამისად, ერთეულმა ბიუჯეტის გეგმიური თანხების, რომლისთვისაც მას გააჩნია საჯარო ანგარიშვალდებულება, ფაქტობრივ თანხებთან შედარება უნდა წარადგინოს ან როგორც ცალკეული დამატებითი ფინანსური ანგარიშგება, ან მიმდინარე ეტაპზე, სსბასს–ების შესაბამისად წარდგენილ ფინანსურ ანგარიშგებას უნდა დაემატოს ბიუჯეტის გეგმიური თანხების ამსახველი სვეტები. ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარება საკანონმდებლო ზედამხედველობის ყველა დონეზე ცალ–ცალკე უნდა იყოს წარდგენილი:
(ა) თავდაპირველი და საბოლოო ბიუჯეტის თანხები;
(ბ) ფაქტობრივი თანხები შედარების მეთოდით; და
(გ) განმარტებითი შენიშვნების სახით ბიუჯეტის გეგმიურ თანხებს, რომლისთვისაც ერთეულს გააჩნია საჯარო ანგარიშვალდებულება, და ფაქტობრივ თანხებს შორის არსებითი განსხვავებების განმარტება, თუ ასეთი ახსნა–განმარტება არ არის მოცემული ფინანსურ ანგარიშგებასთან დაკავშირებით გამოცემულ სხვა საჯარო დოკუმენტებში და განმარტებით შენიშვნებში ამ დოკუმენტებზე გაკეთებულია შესაბამისი მითითება.
თავდაპირველი და საბოლოო ბიუჯეტის თანხების, ასევე ფაქტობრივი თანხების საჯაროდ ხელმისაწვდომ ბიუჯეტთან ერთად შედარების მეთოდით ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენა მოახდენს საანგარიშო ციკლის დასრულებას და ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს საშუალებას მისცემს განსაზღვრონ, იყო თუ არა რესურსები მიღებული და გამოყენებული დამტკიცებული ბიუჯეტის შესაბამისად. თავდაპირველი თუ საბოლოო ბიუჯეტის ფაქტობრივ და გეგმიურ თანხებს შორის განსხვავებები (ხშირად ბუღალტრულ აღრიცხვაში იწოდება როგორც გადახრა) ინფორმაციის სისრულის თვალსაზრისით შეიძლება წარდგენილი იქნას ფინანსურ ანგარიშგებაში.
ბიუჯეტის ფაქტობრივ და გეგმიურ თანხებს შორის არსებითი განსხვავებების ახსნა–განმარტება მომხმარებლებს დაეხმარება დამტკიცებული ბიუჯეტიდან არსებითი გადახვევის მიზეზების გაგებაში, რომელზეც ერთეულს ეკისრება საჯარო ანგარიშვალდებულება.
ერთეულს შეიძლება მოეთხოვებოდეს ან თვითონ აირჩიოს მისი თავდაპირველი ბიუჯეტის, საბოლოო ბიუჯეტის, ან ორივე, თავდაპირველი და საბოლოო ბიუჯეტის გასაჯაროება. იმ შემთხვევაში, როდესაც სავალდებულოა ორივე, თავდაპირველი და საბოლოო ბიუჯეტის გასაჯაროება, კანონმდებლობა, მარეგულირებელი ინსტრუქციები ან სხვა ავტორიტეტული წყაროები ხშირად იძლევა მითითებებს იმის თაობაზე საჭიროა თუ არა 14 (გ) პუნქტის შესაბამისად ფაქტობრივ თანხებსა და თავდაპირველი ბიუჯეტის თანხებს, ან ფაქტობრივ თანხებსა და საბოლოო ბიუჯეტის თანხებს შორის არსებითი განსხვავებების ახსნა–განმარტება. ამგვარი მითითებების არარსებობის შემთხვევაში არსებითი განსხვავებები შეიძლება განისაზღვროს მაგალითად (ა) ფაქტობრივ თანხებსა და თავდაპირველ ბიუჯეტს შორის განსხვავებებზე მითითებით, სადაც ყურადღება ეთმობა თავდაპირველი ბიუჯეტის შესრულებას, ან (ბ) ფაქტობრივ თანხებსა და საბოლოო ბიუჯეტს შორის განსხვავებებზე მითითებით, სადაც ყურადღება ეთმობა საბოლოო ბიუჯეტთან შესაბამისობას.
ხშირ შემთხვევაში, საბოლოო ბიუჯეტი და ფაქტობრივი თანხები ერთი და იგივეა. ეს გამოწვეულია იმით, რომ საანგარიშგებო პერიოდის მანძილზე მიმდინარეობს ბიუჯეტის შესრულების მონიტორინგი და თავდაპირველი ბიუჯეტი თანდათანობით კორექტირდება ცვალებადი პირობების, გარემოებების და საანგარიშგებო პერიოდის განამავლობაში დაგროვილი გამოცდილების ასახვის მიზნით. წინამდებარე სტანდარტის 29–ე პუნქტი მოითხოვს თავდაპირველ და საბოლოო ბიუჯეტებს შორის განსხვავებების მიზეზების ახსნა–განმარტების ასახვას განმარტებით შენიშვნებში. მოცემული განმარტებითი შენიშვნები ზემოთ მე–14 პუნქტით მოთხოვნილ განმარტებით შენიშვნებთან ერთად უზრუნველყოფს იმას, რომ ერთეულებს, რომლებიც ახდენენ მათი დამტკიცებული ბიუჯეტ(ებ)ი-ს გასაჯაროებას, ეკისრებათ საჯარო ანგარიშვალდებულება შესაბამისი დამტკიცებული ბიუჯეტის შესრულებაზე და მათთან შესაბამისობაზე.
მმართველობითი განხილვა და ანალიზი, საოპერაციო საქმიანობების განხილვა ან სხვა საჯარო მოხსენებები, რომლებშიც გაკეთებულია კომენტარები საანგარიშგებო პერიოდში ერთეულის ფინანსური შედეგების და მიღწევების შესახებ და მოიცავს ფაქტობრივ და ბიჯეტის თანხებს შორის არსებითი განსხვავებების ახსნა–განმარტებას, ხშირად ქვეყნდება ფინანსურ ანგარიშგებასთან ერთად. წინამდებარე სტანდარტის 14 (გ) პუნქტის შესაბამისად, ბიუჯეტის და ფაქტობრივ თანხებს შორის არსებითი განსხვავებების ახსნა–განმარტება მოცემული იქნება ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში, თუ ასახული არ არის (ა) ფინანსურ ანგარიშგებასთან ერთად გამოქვეყნებულ სხვა საჯარო მოხსენებებში ან დოკუმენტებში და (ბ) ფინანსური ანგარიშგების განმარტებითი შენიშვნები ახდენს იმ მოხსენებებისა და დოკუმენტების იდენტიფიცირებას, რომლებშიც შეიძლება განმარტებების მოპოვება.
როდესაც დამტკიცებული ბიუჯეტები საჯაროდ ხელმისაწვდომია მხოლოდ ფინანსურ ანგარიშგებაში ჩართული ზოგიერთი ერთეულის ან ღონისძიების მიხედვით, ამ სტანდარტის მე–14 პუნქტის მოთხოვნები გამოიყენება მხოლოდ დამტკიცებულ ბიუჯეტში ასახული ერთეულების და ღონისძიებების მიმართ. ეს იმას ნიშნავს, რომ თუ, მაგალითად, ბიუჯეტი მომზადებულია მხოლოდ სახელმწიფო მმართველობის სექტორისთვის, მე–14 პუნქტით მოთხოვნილი განმარტებითი შენიშვნები გაკეთდება მხოლოდ სახელმწიფო მმართველობის სექტორთან მიმართებით.
წარდგენა და გამჟღავნება
ერთეული მხოლოდ იმ შემთხვევაში წარადგენს ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარებას დამატებითი სვეტის სახით პირველად ფინანსურ ანგარიშგებაში, როდესაც ფინანსური ანგარიშგება და ბიუჯეტი მომზადებულია შედარების მეთოდის გამოყენებით.
ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარებები შეიძლება გაკეთდეს ცალკე ფინანსურ ანგარიშგებაში (ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარების ანგარიშგება ან მსგავსი სახელწოდების ანგარიშგება), რომელიც შესულია სსბასს 1–ით დადგენილ ფინანსური ანგარიშგებების სრულ ჩამონათვალში. ალტერნატივის სახით, როდესაც ფინანსური ანგარიშგება და ბიუჯეტი მომზადებულია შედარების მეთოდის გამოყენებით, რაც გულისხმობს ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების წარდგენას ბუღალტრული აღრიცხვის ერთი და იმავე მეთოდით, სუბიექტისათვის, საანგარიშგებო პერიოდისათვის და კლასიფიკაციის სტრუქტურით, სსბასს–ების შესაბამისად წარდგენილ პირველად ფინანსურ ანგარიშგებას შეიძლება დაემატოს ბიუჯეტის თანხების ამსახველი დამატებითი სვეტები. ეს დამატებითი სვეტები მოახდენს თავდაპირველი და საბოლოო ბიუჯეტის თანხების იდენტიფიცირებას და თუ ერთეული ჩათვლის საჭიროდ ბიუჯეტის გეგმიურ და ფაქტობრივ თანხებს შორის განსხვავებების იდენტიფიცირებასაც.
როდესაც ბიუჯეტი და ფინანსური ანგარიშგება მომზადებული არ არის შედარების მეთოდის შესაბამისად, ცალკე ხდება ბიუჯეტის და ფაქტობრივი თანხების შედარების ანგარიშგების წარდგენა. ასეთ შემთხვევებში, განსხვავებული მეთოდებით მომზადებული ფინანსური ინფორმაციის მომხმარებლების მიერ, არასწორი ინტერპრეტაციის თავიდან აცილების მიზნით, ფინანსურ ანგარიშგებაში შეიძლება განიმარტოს, რომ ბიუჯეტის შედგენის და ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდები განსხვავდება და რომ ბიუჯეტის და ფაქტობრივი თანხების შედარების ანგარიშგება მომზადებულია ბიუჯეტის შედგენის მეთოდით.
იმ ქვეყნებში სადაც ბიუჯეტების შედგენა ხდება ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდით და მოიცავს ფინანსური ანგარიშგების სრულ პაკეტს, სსბასს–ებით მოთხოვნილ ყველა ძირითად ფინანსურ ანგარიშგებას შეიძლება დაემატოს ბიუჯეტის თანხების ამსახველი დამატებითი სვეტები. ზოგიერთ ქვეყანაში დარიცხვის მეთოდით მომზადებული ბიუჯეტები შეიძლება წარდგენილი იყოს მხოლოდ ზოგიერთი ძირითადი ფინანსური ანგარიშგების ფორმით, რომელებიც სსბასს-ებით დადგენილი ფინანსური ანგარიშგების სრული პაკეტის ნაწილს შეადგენს. მაგალითად, ბიუჯეტი შეიძლება წარდგენილი იყოს ფინანსური შედეგების ანგარიშგების, ან ფულადი სახსრების მოძრაობის შესახებ ანგარიშგების ფორმით იმ დამატებით ინფორმაციასთან ერთად, რომელიც ასახულია დამხმარე დანართებში. ასეთ შემთხვევებში, ბიუჯეტის თანხების ამსახველი დამატებითი სვეტები შეიძლება დაემატოს ძირითად ფინანსურ ანგარიშგებას, რომლებიც აგრეთვე მიღებულია ბიუჯეტის წარდგენისათვის.
აგრეგირების დონე
საბიუჯეტო დოკუმენტაცია შესაძლებელია იძლეოდეს დეტალურ ინფორმაციას კონკრეტული საქმიანობების, პროგრამების ან ერთეულების შესახებ. ეს მონაცემები საკანონმდებლო ან ხელისუფლების სხვა ორგანოში წარდგენის და დამტკიცებისათვის ხშირად ფართო ჯგუფებში საერთო საბიუჯეტო კატეგორიების, საბიუჯეტო კლასიფიკაციების ან საბიუჯეტო განაყოფების ქვეშ არის აგრეგირებული. ამ ფართო ჯგუფებთან და საბიუჯეტო კატეგორიებთან ან განაყოფებთან შესაბამისობაში ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი სახსრების შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნება უზრუნველყოფს შედარებას საბიუჯეტო დოკუმენტაციაში იდენტიფიცირებული საკანონმდებლო ან ხელისუფლების სხვა ორგანოების ზედამხედველობის დონეზე.
სსბასს 3 - სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებსა და შეცდომები, მოითხოვს ფინანსურ ანგარიშგებამ უზრუნველყოს ისეთი ინფორმაცია, რომელიც აკმაყოფილებს ხარისხობრივ მახასიათებლებს, მათ შორის, იმას, რომ ინფორმაცია მომხმარებლების ანგარიშვალდებულების და გადაწყვეტილების მიღების საჭიროებების შესაბამისია, სამართლიანად ასახავს ერთეულის ფინანსურ მდგომარეობას, ფინანსურ შედეგებს და ფულადი სახსრების ნაკადებს, აკმაყოფილებს სხვა ხარისხობრივ მახასიათებლებს და ითვალისწინებს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებებში ასახულ ინფორმაციაზე შეზღუდვებს.
ზოგიერთ შემთხვევაში, ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახვის მიზნით, შესაძლოა საჭირო გახდეს დამტკიცებულ ბიუჯეტებში ჩართული დეტალური ფინანსური ინფორმაციის წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნების შესაბამისად აგრეგირება. ამგვარი აგრეგირება შესაძლოა აუცილებელი იყოს ზედმეტი ინფორმაციის თავიდან ასაცილებლად, ან საკანონმდებლო ან ხელისუფლების სხვა ორგანოების ზედამხედველობის მნიშვნელოვანი დონეების წარმოსაჩენად. აგრეგირების დონის განსაზღვრა პროფესიონალურ განსჯას მოითხოვს. სწორედ ეს პროფესიონალური მიდგომაა გამოყენებული წინამდებარე სტანდარტის მიზნის და ფინანსური ანგარიშგების ხარისხობრივი მახასიათებლების კონტექსტში, როგორც ეს მოცემულია ზემოთ მოყვანილ 26-ე პუნქტში და სსბასს 1–ის „ა“ დანართში, რომელიც ფინანსური ანგარიშგების ხარისხობრივ მახასიათებლებს აჯამებს.
დამატებითი საბიუჯეტო ინფორმაცია, მომსახურების სფეროში მიღწეული შედეგების შესახებ ინფორმაციის ჩათვლით, შეიძლება წარდგენილი იყოს ფინანსური ანგარიშგებისაგან განსხვავებულ დოკუმენტებში. სასურველია ფინანსურ ანგარიშგებაში გაკეთდეს ასეთი დოკუმენტების წყაროებზე მითითებები, განსაკუთრებით ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი მონაცემების არაფინანსურ მონაცემებთან და მომსახურების სფეროში მიღწეულ შედეგებთან დაკავშირების მიზნით.
ცვლილებები თავდაპირველ ბიუჯეტში და საბოლოო ბიუჯეტი
ერთეულმა უნდა განმარტოს, თავდაპირველ და საბოლოო ბიუჯეტებს შორის განხორციელებული ცვლილებები ბიუჯეტის შიგნით მომხდარი გადანაწილებების შედეგია, თუ სხვა ფაქტორების:
(ა) ფინანსურ ანგარიშგებაში განმარტებითი შენიშვნებით; ან
(ბ) ანგარიშში, რომელიც გამოიცა ფინანსურ ანგარიშგებამდე, ფინანსური ანგარიშგების გამოქვეყნების დროს ან მასთან ერთად და ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში კეთდება მითითებები ასეთ ანგარიშებზე.
საბოლოო ბიუჯეტი თავდაპირველი ბიუჯეტის განახლების მიზნით საკანონმდებლო აქტებით, ან სხვა დასახელებული ავტორიტეტული წყაროებით დამტკიცებულ ყველა ცვლილებას მოიცავს. წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნების შესაბამისად, საჯარო სექტორის ერთეული ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ან ცალკე მოხსენებაში, რომელიც გამოქვეყნდა ფინანსურ ანგარიშგებამდე, ფინანსური ანგარიშგების გამოქვეყნების დროს ან მასთან ერთად, აკეთებს განმარტებებს თავდაპირველ და საბოლოო ბიუჯეტებს შორის მომხდარი ცვლილებების შესახებ. ამ განმარტებების შედეგად განისაზღვრება, მაგალითად, აღნიშნული ცვლილებები თავდაპირველი ბიუჯეტის პარამეტრებში შიდა გადანაწილების შედეგია, თუ სხვა ფაქტორებითაა გამოწვეული, როგორიცაა ბიუჯეტის საერთო პარამეტრების ცვლილება, სახელმწიფო პოლიტიკის ცვლილებების ჩათვლით. ამგვარი განმარტებითი შენიშვნები ხშირად კეთდება მმართველობით განხილვაში და ანალიზში, ან საოპერაციო საქმიანობების შესახებ მსგავსი ფორმის ანგარიშში, რომელიც ფინანსურ ანგარიშგებასთან ერთად გამოიცემა, მაგრამ არ წარმოადგენს მის შემადგენელ ნაწილს. ასეთი განმარტებითი შენიშვნები შეიძლება ჩართული იყოს ბიუჯეტის ფაქტობრივი შედეგების ანგარიშებში, იმისათვის რომ გაკეთდეს ანგარიში ბიუჯეტის შესრულების შესახებ, მაშინ, როდესაც ეს განმარტებითი შენიშვნები კეთდება ცალკეულ ანგარიშებში და არა ფინანსურ ანგარიშგებაში, ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში კეთდება მითითებები ასეთ ანგარიშებზე.
შედარების მეთოდი
ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების ყველა შედარება წარდგენილი უნდა იყოს ბიუჯეტთან შედარების მეთოდით.
ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი ხარჯების შედარება წარდგენილი უნდა იყოს ბუღალტრული აღრიცხვის ერთი და იმავე მეთოდით (დარიცხვის, საკასო ან სხვა მეთოდი), ერთი და იგივე საბიუჯეტო კლასიფიკაციით, ერთი და იმავე ერთეულებისათვის და იმავე პერიოდისათვის, რომლისთვისაც დამტკიცებული ბიუჯეტია შედგენილი. ეს უზრუნველყოფს ფინანსურ ანგარიშგებაში ბიუჯეტთან შესაბამისობის შესახებ ინფორმაციის წარდგენას ბიუჯეტის შედგენის მეთოდით. ზოგიერთ შემთხვევაში ეს შეიძლება ნიშნავდეს ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარების წარდგენას ფინანსური ანგარიშგებისაგან განსხვავებული ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდით, განსხვავებული ჯგუფის საქმიანობებისათვის, განსხვავებულ ფორმატში და განსხვავებული კლასიფიკაციით.
ფინანსურ ანგარიშგებაში კონსოლიდირდება ერთეულის მიერ კონტროლირებული საქმიანობები და ერთეულები. როგორც ეს აღნიშნულია მე–5 პუნქტში, ცალკეული ბიუჯეტები შეიძლება დამტკიცდეს და საჯაროდ ხელმისაწვდომი გახდეს ცალკეული ერთეულების ან საქმიანობების მიხედვით, რომლებიც კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებას შეადგენს. როდესაც ადგილი აქვს ასეთ შემთხვევას, ცალკეული ბიუჯეტები, ამ სტანდარტის შესაბამისად, ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახვის მიზნით შესაძლოა ხელახლა იყოს შედგენილი. როდესაც ხდება ბიუჯეტის ასეთი ხელახალი შედგენა, ეს არ იწვევს ცვლილებებს დამტკიცებულ ბიუჯეტებში, ვინაიდან მოცემული სტანდარტი მოითხოვს ფაქტობტივი თანხების შედარებას დამტკიცებულ ბიუჯეტთან.
ერთეულებმა ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისათვის და დამტკიცებული ბიუჯეტებისთვის შეიძლება განსხვავებული ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდი დანერგონ. გარდა ამისა, ბიუჯეტები შეიძლება ფოკუსირებული იყოს, ან მოიცავდეს ინფორმაციას მომავლში გასაწევ ხარჯებზე აღებულ ვალდებულებებზე და ვალდებულებებში შეტანილ ცვლილებებზე, მაშინ როდესაც ფინანსურ ანგარიშგებაში აისახება ინფორმაცია აქტივების, ვალდებულებების, წმინდა აქტივების/კაპიტალის, შემოსავლების, ხარჯების, წმინდა აქტივებში/კაპიტალში სხვა ცვლილებების და ფულადი სახსრების ნაკადების შესახებ. თუმცა, საბიუჯეტო ერთეული ან ფინანსური ანგარიშგების ერთეული ხშირად ერთი და იგივე ერთეულია. ანალოგიურად, პერიოდი, რომლისთვისაც მზადდება ბიუჯეტი და ბიუჯეტისათვის დანერგილი საბიუჯეტო კლასიფიკაციის მეთოდოლოგია ხშირად ასახული იქნება ფინანსურ ანგარიშგებაში. ეს უზრუნველყოფს საბუღალტრო სისტემის მიერ ფინანსური ინფორმაციის იმგვარად ჩაწერას და ანგარიშგებას, რომ მმართველობისა და ანგარიშგების მიზნებისათვის გაადვილდეს ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი მონაცემების შედარება, მაგალითად, საბიუჯეტო წლის განმავლობაში ბიუჯეტის შესრულების ანგარიშის მონიტორინგისათვის, და მთავრობისათვის, საზოგადოებისათვის და სხვა მომხმარებლებისათვის დროული და შესაბამისი ფორმით ანგარიშგებისათვის.
ზოგიერთ ქვეყანაში ბიუჯეტები შეიძლება მომზადდეს საკასო ან დარიცხვის მეთოდით სტატისტიკური ანგარიშგების სისტემასთან შესაბამისობაში, რომელიც მოიცავს ფინანსურ ანგარიშგებაში ჩართული ერთეულებისა და საქმიანობებისაგან განსხვავებულ ერთეულებს და საქმიანობებს. მაგალითად, სტატისტიკური ანგარიშგების სისტემის შესაბამისად შედგენილი ბიუჯეტები შეიძლება ფოკუსირებას ახდენდეს სახელმწიფო მმართველობის სექტორზე და მოიცავდეს ერთეულებს, რომელთა ძირითადი საქმიანობაც მთავრობის ძირითადი ან არასაბაზრო ფუნქციების განხორციელებაა, მაშინ როდესაც ფინანსური ანგარიშგება მოიცავს მთავრობის მიერ კონტროლირებად ყველა საქმიანობას, მთავრობის კომერციული საქმიანობების ჩათვლით. სსბასს 22, სახელმწიფო მმართველობის სექტორის შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნება, დეტალურად განსაზღვრავს იმ სახელმწიფო მმართველობის სექტორის ერთეულის შესახებ ფინანსური ინფორმაციის განმარტებით შენიშვნებში ასახვის მოთხოვნებს, რომელიც ნერგავს ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდს და ირჩევს ინფორმაციის ასეთ განმარტებით შენიშვნებში გამჟღავნებას. ხშირად, სსბასს 22–ის მიხედვით გაკეთებული განმარტებითი შენიშვნები მოიცავს იგივე ერთეულებს, საქმიანობებს და კლასიფიკაციის საფუძვლებს, რომლებიც მიღებულია სახელმწიფო მმართველობის სექტორის სტატისტიკური ანგარიშგების მოდელების მიხედვით შედგენილ ბიუჯეტებში. ასეთ შემთხვევებში, სსბასს 22–ის თანახმად, გაკეთებული განმარტებითი შენიშვნები აგრეთვე ხელს შეუწყობს ამ სტანდარტით მოთხოვნილი განმარტებითი შენიშვნების გაკეთებასაც.
სტატისტიკური ანგარიშგების მოდელებში სახელმწიფო მმართველობის სექტორი შეიძლება მოიცავდეს ცენტრალური, რეგიონული (შტატი/პროვინცია) და ადგილობრივი მმართველობის ორგანოებს. ზოგიერთ ქვეყანაში ცენტრალური ხელისუფლება შეიძლება (ა) აკონტროლებდეს რეგიონული და ადგილობრივი მმართველობის ორგანოებს, (ბ) ახდენდეს ყველა სახელისუფლებო დონის კონსოლიდაციას ფინანსურ ანგარიშგებაში და (გ) ამზადებდეს და მოითხოვდეს დამტკიცებული ბიუჯეტის საჯარო გამოქვეყნებას, რომელიც სამივე სახელისუფლებო დონეს მოიცავს. ამ შემთხვევებში, მოცემული სტანდარტის მოთხოვნები გამოიყენება ცენტრალური ხელისუფლების ერთეულების მიმართ. თუმცა, თუ ცენტრალური ხელისუფლება არ აკონტროლებს რეგიონულ და ადგილობრივი ხელისუფლების ორგანოებს, მის ფინანსურ ანგარიშგებაში არ ხდება რეგიონული ან ადგილობრივი ხელისუფლების ორგანოების კონსოლიდირება. სანაცვლოდ ხელისუფლების თითოეული დონისთვის ცალცალკე მომზადდება ფინანსური ანგარიშგება. მოცემული სტანდარტის მოთხოვნები გამოიყენება მხოლოდ სახელმწიფო ერთეულების ფინანსური ანგარიშგების მიმართ, როდესაც ხდება მათ მიერ კონტროლირებადი ერთეულების და საქმიანობების დამტკიცებული ბიუჯეტების ან ბიუჯეტების ცალკეული ქვეთავების გასაჯაროება.
მრავალწლიანი ბიუჯეტები
ზოგიერთი მთავრობა და სხვა ერთეულები ერთწლიანი ბიუჯეტის ნაცვლად ამტკიცებს და საჯაროდ აქვეყნებს მრავალწლიან ბიუჯეტებს. როგორც წესი მრავალწლიანი ბიუჯეტები მოიცავს წლიური ბიუჯეტების ჯგუფს ან წლიური ბიუჯეტების მიზნების ერთობლიობას. თითოეული წლიური პერიოდისათვის დამტკიცებული ბიუჯეტი ასახავს მრავალწლიან ბიუჯეტთან დაკავშირებული საბიუჯეტო პოლიტიკის გამოყენებას მოცემული საბიუჯეტო პერიოდისათვის. ზოგიერთ შემთხვევაში, მრავალწლიანი ბიუჯეტი წინა წლების ბიუჯეტებში გამოუყენებელი ასიგნებების ნებისმირ მომდევნო წელში გადატანას ითვალისწინებს.
მთავრობებს და სხვა ერთეულებს, რომლებსაც გააჩნიათ მრავალწლიანი ბიუჯეტები, შეუძლიათ გამოიყენონ განსხვავებული მიდგომები თავდაპირველი და საბოლოო ბიუჯეტების განსაზღვრისათვის იმის გათვალისწინებით, თუ როგორ მოხდა მათი ბიუჯეტის მიღება. მაგალითად თუ მთავრობამ მიიღო ორწლიანი ბიუჯეტი, რომელიც მოიცავს ორ დამტკიცებულ ბიუჯეტს, მაშინ შესაძლებელია თავდაპირველი და საბოლოო ბიუჯეტების განსაზღვრა ორივე წლის მიხედვით. თუ კანონის თანახმად, ორწლიანი ბიუჯეტიდან პირველი წლის გამოუყენებელი ასიგნებები შეიძლება გამოყენებული იყოს მომდევნო წელს, თავდაპირველი ბიუჯეტი მეორე საბიუჯეტო წლისთვის გაიზრდება გარდამავალი თანხების ასახვის ხარჯზე. იშვიათ შემთხვევებში მთავრობამ შეიძლება მიიღოს ორწლიანი, ან სხვა მრავალწლიანი ბიუჯეტი, რომელშიც არ იქნება დაჯგუფებული თანხები წლების მიხედვით და საჭირო გახდება ანალიზი იმის დასადგენად, თუ რომელი თანხები მიეკუთვნება კონკრეტულ ერთწლიან პერიოდს ამ სტანდარტის მიზნებიდან გამომდინარე წლიური ბიუჯეტის განსაზღვრისათვის. მაგალითდ თავდაპირველი და საბოლოო დამტკიცებული ბიუჯეტი ორწლიანი პერიოდის პირველი წლისათვის მოიცავს ორწლიანი მონაკვეთის პირველი წლის მანძილზე გაწეულ ყველა კაპიტალურ დანახარჯს, აგრეთვე იმავე წლის მიმდინარე შემოსავლებს და ხარჯებს. პირველი წლის საბიუჯეტო პერიოდში გაუხარჯავი თანხები აისახება მეორე წლის თავდაპირველ ბიუჯეტში და ეს ბიუჯეტი მასში შეტანილ ნებისმირე ცვლილებასთან ერთად მეორ საბიუჯეტო წლის საბოლოო ბიუჯეტს შეადგენს. როდესაც მიღებულია მრავალწლიანი ბიუჯეტები, ერთეულებმა სასურველია წარმოადგინონ დამატებითი განმარტებები საბიუჯეტო პერიოდის განმავლობაში ბიუჯეტის გეგმიურ და ფაქტობრივ თანხებს შორის ურთიერთკავშირის შესახებ.
ბიუჯეტის მეთოდის, პერიოდის და მოქმედების სფეროს ასახვა განმარტებით შენიშვნებში
ერთეულმა ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს დამტკიცებულ ბიუჯეტში გამოყენებული ბიუჯეტის შედგენის მეთოდი და საბიუჯეტო კლასიფიკაციის საფუძვლები.
შეიძლება არსებობდეს განსხვავებები ბიუჯეტის მომზადების და წარდგენის დროს გამოყენებულ ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდსა (საკასო, დარიცხვის ან მათი მოდიფიცირებული მეთოდი) და ფინანსურ ანგარიშგებაში გამოყენებულ ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდს შორის. აღნიშნულ განსხვავებებს ადგილი აქვს მაშინ, როდესაც ბუღალტრული აღრიცხვის სისტემა და საბიუჯეტო სისტემა ახდენს ინფორმაციის დამუშავებას განსხვავებული პერსპექტივებით – ბიუჯეტი შეიძლება ყურადღებას ამახვილებდეს ფულადი სახსრების ნაკადებზე ან ფულადი სახსრების ნაკადებსა და კონკრეტულ ვალდებულებებზე, ხოლო ფინანსური ანგარიშგება ასახავს ინფორმაციას ფულადი სახსრების ნაკადების და დარიცხვების შესახებ.
დამტკიცებული ბიუჯეტის წარდგენის ფორმატი და კლასიფიკაციის სტრუქტურა შეიძლება აგრეთვე განსხვავდებოდეს ფინანსური ანგარიშგების ფორმატისაგან. დამტკიცებულ ბიუჯეტში მუხლების კლასიფიკაცია შესაძლოა იყოს ისეთივე, როგორიც ფინანსურ ანგარიშგებაში. მაგალითად, ხარჯების ეკონომიკური კლასიფიკაციის (დასაქმებულთა შრომის ანაზღაურება, საქონლისა და მომსახურების გამოყენება და ა.შ.) ან ხარჯების ფუნქციონალური კლასიფიკაციის მიხედვით (ჯანდაცვა, განათლება და სხვა). ალტერნატიული მიდგომა გულისხმობს მუხლების ცალკული პროგრამების (მაგალითად სიღარიბის შემცირება, ან გადამდებ დაავადებათა კონტროლი) ან საქმიანობის შედეგებთან დაკავშირებული პროგრამული კომპონენტების მიხედვით დაჯგუფებას (მაგალითად სტუდენტები, რომლებიც ამთავრებენ უმაღლესი განათლების პროგრამებს, ან კლინიკების გადაუდებელი დახმარების ფარგლებში ჩატარებული ქირურგიული ოპერაციები), რომლებიც განსხვავდება ფინანსური ანგარიშგების კლასიფიკაციისაგან. გარდა ამისა, მიმდინარე საქმიანობების მიმდინარე ბიუჯეტი (მაგალითად განათლება ან ჯანდაცვა) შეიძლება დამტკიცდეს კაპიტალური დანახარჯების კაპიტალური ბიუჯეტისაგან (მაგალითად ინფრასტრუქტურა ან შენობები) განცალკევებით.
სსბასს 1 ერთეულებისაგან მოითხოვს ფინანსური ანგარიშგების მომზადების მეთოდისა და მნიშვნელოვანი სააღრიცხვო პოლიტიკის დანერგვის შესახებ ინფორმაციის წარდგენას ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში. ბიუჯეტის შედგენის მეთოდისა და კლასიფიკაციის საფუძვლების შესახებ ინფორმაციის ასახვა განმარტებით შენიშვნებში, რომელიც გამოყენებულია დამტკიცებული ბიუჯეტების მომზადებისათვის და წარდგენისათვის, მომხმარებლებს დაეხმარება ბიუჯეტში და ფინანსურ ანგარიშგებაში მოცემული ბუღალტრული აღრიცხვის ინფორმაციას შორის არსებული კავშირების უკეთ გაგებაში.
ერთეულმა ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს დამტკიცებული ბიუჯეტის პერიოდი.
ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა ხდება მინიმუმ წელიწადში ერთხელ. ერთეულებს შეუძლიათ როგორც წლიური, აგრეთვე მრავალწლიანი ბიუჯეტების მიღება. როდესაც დამტკიცებული ბიუჯეტის პერიოდი განსხვავდება ფინანსური ანგარიშგების პერიოდისაგან, დამტკიცებული ბიუჯეტის პერიოდის განმარტებით შენიშვნებში ასახვა ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს დაეხმარება საბიუჯეტო მონაცემებს შორის კავშირის და ფინანსური ანგარიშგების ბიუჯეტთან შედარების უფრო კარგად გაგებაში. როდესაც დამტკიცებული ბიუჯეტის და ფინანსური ანგარიშგების პერიოდი ერთმანეთს ემთხვევა, დამტკიცებული ბიუჯეტის პერიოდის განმარტებით შენიშვნებში ასახვას გააჩნია დადასტურების სასარგებლო ფუნქცია, განსაკუთრებით იმ ქვეყნებში, სადაც ამზადებენ აგრეთვე შუალედურ ბიუჯეტებს, ფინანსურ ანგარიშგებას და მოხსენებებს.
ერთეულმა ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში უნდა მოახდინოს დამტკიცებულ ბიუჯეტში შეტანილი ყველა ერთეულის იდენიტიფიცირება.
სსბასს ერთეულებისგან მოითხოვს ისეთი ფინანსური ანგარიშგების მომზადებას და წარდგენას, რომელიც ერთეულის მიერ კონტროლირებად ყველა რესურსს აერთიანებს. მთლიანი მთავრობის დონეზე სსბასს–ების შესაბამისად მომზადებული ფინანსური ანგარიშგება ბიუჯეტზე დამოკიდებულ ერთეულებს და სახელმწიფო სექტორის კომერციულ ერთეულებს მოიცავს. თუმცა, როგორც ეს აღნიშნულია 35–ე პუნქტში, დამტკიცებული ბიუჯეტები, რომლებიც მომზადებულია სტატისტიკური ანგარიშგების მოდელების მიხედვით, შეიძლება არ მოიცავდეს მთავრობის მიერ კომერციულ ან საბაზრო საწყისებზე განხორციელებულ ოპერაციებს. 31-ე პუნქტის მოთხოვნების შესაბამისად, ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების წარდგენა ხდება შედარების მეთოდით. ბიუჯეტში შეტანილი ერთეულების შესახებ ინფორმაციის განმარტებით შენიშვნებში ასახვა დაეხმარება მომხმარებლებს იმის გარკვევაში, თუ რამდენადაა მოცემული ერთეული დამოკიდებული დამტკიცებულ ბიუჯეტზე და რამდენად განსხვავდება საბიუჯეტო ერთეული ფინანსურ ანგარიშგებაში მოცემული ერთეულისაგან.
ფაქტობრივი თანხების შედარება შედარების მეთოდით და ფაქტობრივი თანხები ფინანსურ ანგარიშგებაში
როდესაც ფინანსური ანგარიშგება და ბიუჯეტი არ არის მომზადებული შედარების მეთოდით, შედარების მეთოდით წარდგენილი ფაქტობრივი თანხები, 31–ე პუნქტის შესაბამისად, უნდა შეედაროს ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენილ ფაქტობრივ თანხებს, რომლებიც ქვემოთ არის მოცემული და ცალკე უნდა მოხდეს ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდის, დროის და ერთეულების მიხედვით განსხვავებების იდენტიფიცირება:
(ა) თუ ბიუჯეტი შედგენილია დარიცხვის მეთოდით, მთლიანი შემოსავლები, მთლიანი ხარჯები, და ფულადი სახსრების წმინდა ნაკადები საოპერაციო, საინვესტიციო და საფინანსო საქმიანობებიდან; ან
(ბ) თუ ბიუჯეტი შედგენილია დარიცხვის მეთოდის გარდა სხვა მეთოდით, წმინდა ფულადი ნაკადები საოპერაციო, საინვესტიციო და საფინანსო საქმიანობებიდან.
შედარება უნდა აისახოს უშუალოდ ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარების ანგარიშგებაში, ან ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში.
შედარების მეთოდთან შესაბამისობაში იდნტიფიცირებულ ფაქტობრივ თანხებსა და ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებულ ფაქტობრივ თანხებს შორის განსხვავებები პრაქტიკული თვალსაზრისით შესაძლებელია კლასიფიცირდეს შემდეგნაირად:
(ა) ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდებში განსხვავებები, რასაც ადგილი აქვს მაშინ, როდესაც დამტკიცებული ბიუჯეტი მომზადებულია ბუღალტრული მეთოდისაგან განსხვავებული მეთოდით. მაგალითად თუ ბიუჯეტი მომზადებულია საკასო ან მოდიფიცირებული საკასო მეთოდით, ხოლო ფინანსური ანგარიშგება კი დარიცხვის მეთოდით;
(ბ) დროში განსხვავებები, როდესაც საბიუჯეტო პერიოდი განსხვავდება ფინანსურ ანგარიშგებაში მოცემული საანგარიშგებო პერიოდისაგან; და
(გ) ერთეულებში განსხვავებები, როდესაც ბიუჯეტში გამოტოვებულია ის პროგრამები და ერთეულები, რომლებიც იმ ერთეულის ნაწილია, რომლისთვისაც მზადდება ფინანსური ანგარიშგება.
აგრეთვე შეიძლება არსებობდეს განსხვავებები ფინანსური ანგარიშგების და ბიუჯეტის წარდგენისათვის გამოყენებულ კლასიფიკაციის სტრუქტურაში და ფორმატებში.
მოცემული სტანდარტის 47–ე პუნქტში მოთხოვნილი შედარება ერთეულს საშუალებას მისცემს უკეთესად შეასრულოს თავისი ანგარიშვალდებულების მოვალეობა ბიუჯეტის შედგენის მეთოდით წარდგენილ და ფინანსურ ანგარიშგებაში მოცემულ ფაქტობრივ თანხებს შორის არსებული განსხვავებების ძირითადი წყაროების იდენტიფიცირებით. მოცემული სტანდარტი ხელს არ უშლის ყველა ძირითადი ჯამის ან შუალედური ჯამის შედარებას, ან ყველა ჯგუფის საბიუჯეტო მუხლების შედარებას, რომლებიც წარდგენილია ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარებაში ფინანსურ ანგარიშგებაში მოცემულ ეკვივალენტურ თანხებთან ერთად.
ზოგიერთ ერთეულს, რომელიც საბიუჯეტო დოკუმენტაციისა და ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისათვის ბუღალტრული აღრიცხვის ერთი და იგივე მეთოდს იყენებს მხოლოდ ბიუჯეტის ფაქტობრივ თანხებსა და ფინანსურ ანგარიშგებაში მათ ეკვივალენტურ თანხებს შორის განსხვავებების იდენტიფიცირება მოეთხოვება. ამას ადგილი აქვს მაშინ, როდესაც ბიუჯეტი და ფინანსური ანგარიშგება მომზადებულია (ა) ერთი და იმავე პერიოდისათვის, (ბ) მოიცავს ერთი და იგივე ერთეულებს და (გ) წარდგენილია ერთი და იგივე ფორმატით. ასეთ შემთხვევებში შედარება სავალდებულო არაა. სხვა ერთეულებისთვის, რომლებიც ბიუჯეტის და ფინანსური ანგარიშგებისთვის ბუღალტრული აღრიცხვის ერთი და იგივე მეთოდს იყენებს, შეიძლება ადგილი ჰქონდეს განსხვავებებს წარდგენის ფორმატთან, ანგარიშვალდებულ ერთეულებთან ან საანგარიშგებო პერიოდთან მიმართებში; მაგალითად, დამტკიცებული ბიუჯეტი შეიძლება ფინანსური ანგარიშგებებისგან განსხვავებული წარდგენის ფორმატს ან კლასიფიკაციას იყენებდეს, შეიძლება მოიცავდეს მხოლოდ ერთეულის არაკომერციულ საქმიანობებს, ან იყოს მრავალწლიანი ბიუჯეტი. შედარების საჭიროება დგება მაშინ, როდესაც არსებობს განსხვავებები წარდგენის, დროის ან ერთეულის მიხედვით ერთი და იგივე ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდით მომზადებულ ბიუჯეტს და ფინანსურ ანგარიშგებას შორის.
ერთეულები, რომლებიც დამტკიცებული ბიუჯეტის წარდგენისათვის ბუღალტრული აღრიცხვის საკასო მეთოდს იყენებს (ან მოდიფიცირებულ საკასო ან მოდიფიცირებულ დარიცხვის მეთოდს) და ფინანსური ანგარიშგებისათვის კი დარიცხვის მეთოდს, ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარების ანგარიშგებაში წარდგენილი ძირითადი ჯამები შეედრება საოპერაციო, საინვესტიციო და საფინანსო საქმიანობებიდან წარმოქმნილ ფულადი სახსრების წმინდა ნაკადებს, როგორც ეს სსბასს 2–ის, ფულადი სახსსრების მოძრაობის ანგარიშგება, შესაბამისად წარდგენილია ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში.
წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნების შესაბამისად, წინა პერიოდთან მიმართებაში შედარებითი ინფორმაციის განმარტებით შენიშვნებში ასახვა არ მოითხოვება.
მოცემული სტანდარტი მოითხოვს, ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარება შეტანილ იქნეს ისეთი ერთეულების ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომლებიც ახდენს თავიანთი დამტკიცებული ბიუჯეტ(ებ)ის გასაჯაროებას. სტანდარტი არ მოითხოვს წინა პერიოდის ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარების განმარტებით შენიშვნებში ასახვას, ისევე როგორც წინა პერიოდის გეგმიურ და ფაქტობრივ თანხებს შორის განსხვავებებთან დაკავშირებული განმარტებების ასახვას მიმდინარე პერიოდის ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში.
ძალაში შესვლის თარიღი
ერთეულმა უნდა გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი 2009 წელს ან მას შემდეგ დაწყებული პერიოდისათვის მომზადებული წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის. რეკომენდებულია ადრეული გამოყენება. თუ რომელიმე ერთეული ამ სტანდარტს 2009 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის იყენებს, მან ეს ფაქტი უნდა გაამჟღავნოს ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში.
54ა. 55-ე პუნქტი შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
54ბ. 26-ე პუნქტი შეიცვალა 2015 წლის სსბასს-ების გაუმჯობესების 2016 წლის აპრილში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
54გ. მე-4 პუნქტი ამოღებულია და მე-3 და 46-ე პუნქტები შეიცვალა 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 20-ის შემადგენელი ნაწილი.
სტანდარტის მოქმედების სფერო
დს1. სსბასსს-ს ფასს-თან მიახლოვების პროგრამა სსბასსს-ს სამუშაო პროგრამის მნიშვნელოვანი ელემენტია. სსბასსს-ს პოლიტიკის მიზანია დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ის მიახლოვება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს მიერ გამოცემულ ფასს–ებთან, სადაც ეს შესატყვისია საჯარო სექტორის ერთულებისათვის.
დს2. ბევრ ქვეყანაში კანონმდებლობა ან სხვა ავტორიტეტული წყაროები საჯარო სექტორის ერთეულებისაგან, იქნება ეს მთავრობა თუ კონკრეტული სახელმწიფო მმართველობის ერთეული, მოითხოვს საჯაროდ ხელმისაწვდომი გახადონ დამტკიცებული ბიუჯეტი(ები), რაზეც მათ გააჩნიათ პასუხისმგებლობა. ასეთი საჯაროობა განპირობებულია სახელმწიფოს გამჭირვალობის ინტერესიდან გამომდინარე. ზოგიერთ შემთხვევაში, მთავრობამ, ან სახელმწიფო მმართველობის ერთეულმა, რომელიც დამოკიდებული არ არის ასეთ კანონმდებლობაზე ან სხვა ავტორიტეტულ წყაროზე, შესაძლოა ნებაყოფლობით მოახდინოს მისი დამტკიცებული ბიუჯეტის გასაჯაროება. მოცემული სტანდარტი გამოიყენება მთავრობის ან სახელმწიფო მმართველობის ერთეულების მიმართ, რომლებიც ახდენენ საკუთარი დამტკიცებული ბიუჯეტ(ებ)ის გასაჯაროებას, რაზეც მათ გააჩნიათ პასუხისმგებლობა.
დს3. დამტკიცებული ბიუჯეტი ასახავს მთავრობის ან სხვა ერთეულების მომდევნო პერიოდის გეგმების ფინანსურ მახასიათებლებს და სახელმწიფო ბიუჯეტიდან დასაფინანსებელ საქმიანობებზე ხარჯების გაწევის უფლებამოსილებას წარმოადგენს. ბიუჯეტის შესრულების შედეგების ანგარიშგების ზემოთხსენებულ ფინანსურ გეგმებთან შედარება გაზრდის ფინანსური ანგარიშგების გამჭირვალობას და იმ ერთეულებისათვის, რომლებსაც მოეთხოვებათ, ან თვითონ ირჩევენ თავიანთი ბიუჯეტ(ებ)ის გასაჯაროებას, ანგარიშვალდებულების აღსრულების მნიშვნელოვანი ელემენტია. ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარების ჩართვა ფინანსურ ანგარიშგებაში იძლევა ფინანსურ ინფორმაციას, რომელიც მომხმარებლებს დაეხმარება იმის შეფასებაში, იყო თუ არა რესურსები მიღებული როგორც მოსალოდნელი იყო და გამოყენებული , როგორც საკანონმდებლო ან სხვა უფლებამოსილი ორგანოს მიერ მიღებული ბიუჯეტით იყო განსაზღვრული. მოცემული სტანდარტი იყენებს ტერმინს ფაქტობრივი ან ფაქტობრივი თანხა - ბიუჯეტის შესრულების შედეგად წარმოქმნილი თანხების მისათითებლად. სხვა ქვეყნებში ბიუჯეტის შედეგი, ბიუჯეტის შესრულება ან მსგავსი ტერმინები შეიძლება იყოს გამოყენებული იგივე მნიშვნელობით, რაც გააჩნია ფაქტობრივ და ფაქტობრივ თანხას.
დს4. არაერთი მთავრობა და სახელმწიფო ერთეული, რომელიც საჯაროდ აქვეყნებს თავიანთ დამტკიცებულ ბიუჯეტს(ებს) უკვე წარადგენს ანგარიშს ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარების შესახებ ფინანსურ ანგარიშგებაში. ბიუჯეტის ფაქტობრივ და გეგმიურ თანხებს შორის არსებითი განსხვავებების ახსნა–განმარტება მათ მიერ შეიტანება (ა) ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში (ბ) მმართველობით განხილვებში და ანალიზში ან ანალოგიურ ანგარიშებში, ან (გ) ბიუჯეტის ფაქტობრივი შესრულების ანგარიშში ან მსგავს მოხსენებებში, რომლებიც ქვეყნდება მათ ფინანსურ ანგარიშგებასთან ერთად. ამ მთავრობების და სახელმწიფო ერთეულებისათვის ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარება საზოგადოდ ხორციელდება ზედამხედველობის იმ დონეზე, რომელიც კანონმდებლობით ან სხვა ავტორიტეტული წყაროებით არის დამტკიცებული, ხოლო არსებითი განსხვავებების განმარტება კეთდება იმ შემთხვევაში, როდესაც ხდება საბიუჯეტო უფლებამოსილების გადაცდომა. სსბასსს მიიჩნევს, რომ ამგვარი პრაქტიკა მისაღებია და მოცემული სტანდარტი შეიმუშავა მისი გაძლიერების მიზნით და მოითხოვს მის მიღებას ყველა იმ ერთეულის მიერ, რომლებიც საჯაროდ აქვეყნებენ დამტკიცებულ ბიუჯეტებს.
დს5. მოცემული სტანდარტი ერთეულებისგან არ მოითხოვს მათი დამტკიცებული ბიუჯეტების გასაჯაროებას და არც დამტკიცებული და საჯაროდ ხელმისაწვდომი ბიუჯეტების წარდგენის მოთხოვნებს განსაზღვრავს. ეს მოთხოვნა სცილდება სტანდარტის მოქმედების სფეროს. თუმცა სსბასსს–მ აღნიშნა, რომ მომავალში განიხილავს, უნდა შეიქმნას თუ არა სსბასს–ს სტანდარტი ამ საკითხების დარეგულირების მიზნით.
სახელმწიფო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო
სტანდარტის საჭიროება
დს6. სსბასს 1 განმარტავს, რომ ფინანსური ანგარიშგების მიზანი მდგომარეობს ინფორმაციის გამჟღავნებაში, რათა ერთეულმა შეასრულოს მოვალეობა (ა) იყოს ანგარიშვალდებული ისეთ საკითხებში, როგორიცაა ფინანსური მდგომარეობა, ფინანსური საქმიანობის შედეგები და ფულადი სახსრების ნაკადები და (ბ) მიაწოდოს სასარგებლო ინფორმაცია მომსახურების თვითღირებულების, ეფექტიანობის და მიღწევების შედეგების შესაფასებლად. იგი აგრეთვე აღნიშნავს, რომ ფინანსური ანგარიშგება მომხმარებლებს აწვდის ინფორმაციას ერთეულის მიერ კონონიერად მიღებული ბიუჯეტის დაცვის შესახებ.
დს7. ამ სტანდარტის გამოქვეყნებამდე სსბასს 1 არ მოითხოვდა, მაგრამ სასურველი იყო ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარების ასახვა აფინანსურ ანგარიშგებაში, სადაც ბიუჯეტი და ფინანსური ანგარიშგება მომზადებულია ერთი და იგივე მეთოდით. მიუხედავად ამისა, ზოგიერთ შემთხვევაში ერთეულმა შეიძლება საჯაროდ ხელმისაწვდომი გახადოს დამტკიცებული ბიუჯეტი, რომელიც ფინანსური ანგარიშგებისაგან განსხვავებული მეთოდით არის მომზადებული და წარდგენილი, და შეიძლება აირჩიოს ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარების ასახვა ფინანსურ ანგარიშგებაში. სსბასს 1 არ იძლევა მითითებებს იმ დეტალების შესახებ, რომლებიც უნდა აისახოს განმარტებით შენიშვნებში და არც ასეთ გარემოებებში ინფორმაციის წარდგენის ფორმატს განსაზღვრავს. სსბასსს მიიჩნევს, რომ სსბასს–ებმა უნდა განიხილოს ამგვარი გარემოებები.
დს8. მოცემული სტანდარტი გამოიყენება მაშინ, როდესაც ერთეული ვალდებულია, ან თვითონ ირჩევს მისი დამტკიცებული ბიუჯეტ(ებ)ის საჯაროდ გამოაქვეყნებას. სსბასსს მიიჩნევს, რომ ასეთ შემთხვევებში, კანონმდებლობის ან სხვა ავტორიტეტული წყაროს მიზანი და გავლენა, ან თვითონ ერთეულის ნებაყოფლობითი ქმედება ნათელია – ერთეული ბიუჯეტის შესრულებისა და ბიუჯეტთან შესაბამისობის მხრივ საჯაროდ ანგარიშვალდებულია. სსბასსს აგრეთვე მიიჩნევს, რომ ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შესახებ ინფორმაციის განმარტებით შენიშვნებში ასახვა ასეთი ერთეულების ანგარიშვალდებულების შესასრულებლად აუცილებელი ელემენტია და ფინანსურ ანგარიშგებაში სათანადო განმარტებითი შენიშვნების უზრუნველყოფის მიზნით, სსბასს-ში უნდა ჩაიდოს შესაბამისი მოთხოვნები.
დს9. ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარების განმარტებით შენიშვნებში ასახვის შესახებ მოცემული სტანდარტის მოთხოვნების შესრულება, სადაც ფინანსური ანგარიშგება და ბიუჯეტი მზადდება ერთი და იგივე მეთოდით, უფრო მეტად ხელს შეუწყობს ფინანსური საქმიანობების შედეგებზე ერთეულის ანგარიშვალდებულების შესრულებას. სტანდარტის მოთხოვნების შესრულება, როდესაც ბიუჯეტი და ფინანსური ანგარიშგება მზადდება განსხვავებული მეთოდებით, გააძლიერებს ფინანსური ანგარიშგების როლს ერთეულის მოვალეობის - იყოს ანგარიშვალდებული დამტკიცებულ ბიუჯეტთან შესაბამისობის მხრივ - შესრულებაში.
დს10. სსბასსს–მ განიხილა საკითხი იმასთან დაკავშირებით, ამ სტანდარტმა უნდა მოითხოვოს თუ წაახალისოს სახელმწიფო სექტორის ერთეულების მხრიდან, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა, მათი დამტკიცებული ბიუჯეტების გასაჯაროება და ამ სტანდარტის მოთხოვნების შესრულება. სსბასსს–მ აღნიშნა, რომ ამ სტანდარტის მიზანს არ წარმოადგენდა იმის განსაზღვრა, უნდა მოხდეს თუ არა დამტკიცებული ბიუჯეტების გასაჯაროება, და დაასკვნა, რომ მან არ უნდა დააწესოს ასეთი მოთხოვნები ერთეულებზე, ან წვლილი შეიტანოს არსებულ წახალისებებში იმ დრომდე, ვიდრე სსბასსს დამატებით არ განიხილავს მის როლს ბიუჯეტის ანგარიშგების მოთხოვნების სრუყოფაში. სსბასსს–მ აგრეთვე აღნიშნა, რომ სახელმწიფო სექტორის ერთეულებს, რომლებიც საჯაროდ არ აქვეყნებენ მათ დამტკიცებულ ბიუჯეტებს, არ ეკრძალებათ ამ სტანდარტის მოთხოვნების შესრულება თუ ისინი ამას თვითონ ირჩევენ.
შედარებები დამტკიცებულ ბიუჯეტთან
დს11. მოცემული სტანდარტი მოითხოვს თავდაპირველი და საბოლოო ბიუჯეტების და ფაქტობრივი თანხების განმარტებით შენიშვნებში ასახვას ბიუჯეტთან შედარების მეთოდით. აღნიშნული აძლიერებს სსბასს–1–ში იდენტიფიცირებულ ანგარიშვალდებულების შესაბამისობის კომპონენტს. ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლები შეძლებენ თავდაპირველ და/ან საბოლოო დამტკიცებულ ბიუჯეტებს და მათ ეკვივალენტურ ფაქტობრივ თანხებს შორის განსხვავებების (ხშირად ბუღალტრულ აღრიცხვაში მოიხსენიება „გადახრად“) იდენტიფიცირებასა და განმარტებით შენიშვნებში წარდგენილი საკანონმდებლო ზედამხედველობის ყველა დონის მიხედვით განსაზღვრას.
დს12. მოცემული სტანდარტი მოითხოვს ბიუჯეტის გეგმიურ და ფაქტობრივ თანხებს შორის არსებითი განსხვავებების განმარტებას (პოზიტიურის თუ ნეგატიურის) ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში, თუ ამგვარი განმარტება უკვე შეტანილი არ არის ფინანსურ ანგარიშგებასთან ერთად გამოცემულ სხვა საჯაროდ ხელმისაწვდომ დოკუმენტებში. სსბასსს მიიჩნევს, რომ ამ ინფორმაციის განმარტებით შენიშვნებში ასახვა გააუმჯობესებს ფინანსური ანგარიშგების გამჭირვალობას, და გააძლიერებს იმ ერთეულების ანგარიშვალდებულებას, რომლებიც ახდენენ საკუთარი ბიუჯეტების გასაჯაროებას. ამგვარი განსხვავებების ახსნა–განმარტება შეიძლება აისახოს ფინანსურ ანგარიშგებასთან ერთად გამოცემულ მმართველობითი განხილვის და ანალიზის ანგარიშში, საოპერაციო საქმიანობის განხილვის ანგარიშში, ბიუჯეტის შედეგების ან ანალოგიურ მოხსენებაში. სსბასსს მიიჩნევს რომ, თუ ახსნა–განმარტებები მოცემულია ამგვარ ანგარიშებში და ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ამ ანგარიშებზე გაკეთებულია მითითებები, საჭირო აღარ არის განმარტებების ასახვა ფინანსურ ანგარიშგებაში.
თავდაპირველი და საბოლოო ბიუჯეტის ასახვა განმარტებით შენიშვნებში
დს13. ბიუჯეტები მზადდება საანგარიშო პერიოდის დაწყებამდე და ბუნებრივმა კატაკლიზმებმა და პოლიტიკური ან ეკონომიკური გარემოებების ცვლილებამ შეიძლება გამოიწვიოს თავდაპირველად დამტკიცებული ბიუჯეტის კორექტირების საჭიროება საბიუჯეტო პერიოდის განმავლობაში. ზოგიერთ ქვეყანაში ამგვარი ცვლილებების განხორციელების უფლებამოსილება (განსაზღვრულ ფარგლებში) შეიძლება მიენიჭოს ფინანსთა მინისტრს ან მსგავსი უფლებამოსილების მქონე პირს. სხვა ქვეყნებში ამგვარი ცვლილებები უნდა დაამტკიცოს საკანონმდებლო ორგანომ. უფლებამოსილი ორგანოს მიერ დამტკიცებული ცვლილებები მოიცავს საანგარიშგებო პერიოდის ბიუჯეტის საბოლოო ვარინატს. სსბასსს მიიჩნევს, რომ თავდაპირველი და საბოლოო ბიუჯეტის განმარტებით შენიშვნებში ასახვა საჭიროა იმისათვის, რომ ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებმა იცოდნენ საანგარიშო პერიოდში თავდაპირველ ბიუჯეტში განხორციელებული და დამტკიცებული ცვლილებების შინაარსი და მოცულობა.
დს14. ცვლილებები თავდაპირველ ბიუჯეტში შეიძლება გამოწვეული იყოს პოლიტიკის ცვლილებით, რომელიც მოიცავს მთავრობის პრიორიტეტების ცვლილებას საანგარიშგებო პერიოდში ან არაპროგნოზირებადი ეკონომიკური გარემოებებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასსს მიიჩნევს, რომ თავდაპირველ და საბოლოო ბიუჯეტებს შორის საანგარიშგებო პერიოდში მომხდარი ცვლილებების მიზეზების განმარტების ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ასახვა, იმის ჩათვლით თავდაპირველ და საბოლოო ბიუჯეტებს შორის ცვლილებები გამოწვევული ოყო ბიუჯეტის მუხლებს შორის მომხდარი გადანაწილების თუ სხვა ფაქტორების შედეგად, საჭიროა ანგარიშვალდებულების შესასრულებლად. და ცვალებადი ეკონომიკური გარემოებების და პოლიტიკის ცვლილებების ფინანსური შედეგების ანალიზისათვის გამოსადეგ ინფორმაციას იძლევა. ახსნა–განმარტება შეიძლება მოცემული იყოს ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ან ანგარიშში, რომელიც გამოიცემა ფინანსური ანგარიშგების თარიღამდე, თარიღით ან მასთან ერთად. ზემოთაღნიშნულის მიხედვით, ბიუჯეტის გადახრებთან დაკავშირებით, სსბასსს მიიჩნევს რომ, თუ ახსნა–განმარტებები მოცემულია ამგვარ ანგარიშებში და ამ ანგარიშებზე ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში გაკეთებულია მითითებები, საჭირო აღარ არის განმარტებების გამეორება ფინანსურ ანგარიშგებაში.
ბიუჯეტის მეთოდის დანერგვა და ბიუჯეტის და ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდების საფუძვლების შედარება
დს15. ერთეულებმა ფინანსური ანგარიშგების და დამტკიცებული ბიუჯეტების მოსამზადებლად შეიძლება გამოიყენონ ბუღალტრული აღრიცხვის განსხვავებული მეთოდები. კერძოდ, ზოგიერთი ერთეული, რომელიც ფინანსური ანგარიშგებების მოსამზადებლად იყენებს ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდს, ბიუჯეტს ამზადებს საკასო მეთოდით. განსხვავებები საბიუჯეტო საფუძველს და ფინანსურ ანგარიშგებას შორის შეიძლება წარმოიშვას განსხვავებული დროის, ერთეულების და კლასიფიკაციის გამო.
დს16. მოცემული სტანდარტი მოითხოვს ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარების წარდგენას ერთი და იგივე საფუძველზე (ფორმატი, ტერმინოლოგია, საბიუჯეტო საფუძველი და კლასიფიკაცია) და იგივე სუბიექტებისათვის და პერიოდისათვის, რომლისთვისაც შედგენილია დამტკიცებული ბიუჯეტი. ეს იძლევა საშუალებას ფინანსური ანგარიშგების მეშვეობით ნათლად გამოჩნდეს თუ როგორ იქნა ფაქტობრივი ხარჯები გაწეული ბიუჯეტის კანონიერ ჩარჩოებში. ეს უზრუნველყოფს, რომ განმარტებით შენიშვნებში ინფორმაცია აისახოს შედარების მეთოდით და ფინანსური ანგარიშგების მეშვეობით მოხდეს დამტკიცებულ ბიუჯეტთან შესაბამისობის წარმოჩენა. ამის შედეგად, ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული თანხები უნდა გადაანგარიშებულ იქნას, რათა შესაძლებელი იყოს დამტკიცებულ ბიუჯეტთან მათი შედარება, როდესაც ადგილი აქვს განსხვავებებს მეთოდში, დროში ან ერთეულებში.
დს17.როდესაც ფინანსური ანგარიშგება და ბიუჯეტი მომზადებული არ არის შედარების მეთოდით, რომ მომხმარებლებმა უკეთესად შეძლონ ბიუჯეტსა და ფინანსურ ანგარიშგებას შორის არსებული კავშირის გაგება, წინამდებარე სტანდარტი მოითხოვს, რომ ბიუჯეტის მეთოდით წარდგენილი ფაქტობრივი თანხების შედარება მოხდეს ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენილ ეკვივალენტურ თანხებთან. და ცალკე აისახოს ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდში, დროში და ერთეულების მიხედვით არსებული განსხვავებები. თუ ბიუჯეტი და ფინანსური ანგარიშგება მომზადებულია ერთი და იგივე მეთოდით, საჭირო აღარაა განსხვავებების შედარება.
ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი ინფორმაციის წარდგენა
დს18. მოცემული სტანდარტით ნებადართულია ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანახების შესახებ ინფორმაციის წარდგენა ცალკე ანგარიშგებაში, ან მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც ბიუჯეტი და ფინანსური ანგარიშგება მომზადებულია შედარების მეთოდით საბიუჯეტო სვეტის სახით არსებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში. წარდგენის მეთოდში არსებული მოქნილობა საშუალებას აძლევს ერთეულებს მოახდინონ შედარების წარდგენა ისეთი ფორმით, რომელიც ყველაზე კარგად პასუხობს მომხმარებელთა საჭიროებებს და ამავე დროს ინარჩუნებს საკუთარ გამორჩეულ როლს ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახვის გამო. დამატებითი სვეტის აკრძალვა იმ შემთხვევაში, როდესაც ბიუჯეტი და ფინანსური ანგარიშგება შედგენილია განსხვავებული მეთოდით საჭიროა იმისათვის, რომ ბიუჯეტის გეგმიურ და ფაქტობრივ თანხებს შორის შედარება განხორციელდეს შედარების მეთოდით.
თავდაპირველი გამოყენება
დს19. მოცემული სტანდარტი გამოიცა სსბასსს–ს მიერ 2006 წლის დეკემბერში და მისი გამოყენება სავალდებულო არა არის 2009 წლის 1 იანვარს, ან მას შემდგომ დაწყებულ პერიოდებამდე. გადავადებული გამოყენება მიზნად ისახავს ერთეულებისთვის საკმარისო დროის გამოყოფას, რომ მათ შეიმუშავონ და საჭიროების შემთხვევაში მოახდინონ მათი საბიუჯეტო და საფინანსო ანგარიშგების პროცედურების, დროის და სააღრიცხვო არეალის მიხედვით შეჯერება. ამ სტანდარტის ადრეული მიღება რეკომენდებულია.
დს20.სსბასსს-მ განიხილა ამ სტანდარტის გამოყენებისგან გათავისუფლების შესაძლებლობა სსბასს–ის მიღებიდან ორი წლის განმავლობაში, მაგრამ მიიჩნია, რომ ამგვარი გათავისუფლება საჭირო არ არის. ამის მიზეზია ის, რომ ერთეულები განიხილავენ და ჩართავენ სსბასს–ების მიღების თავდაპირველ გრაფიკში მოცემული სტანდარტის მოთხოვნებს.
შესადარისი თანხების შესახებ ინფორმაციის გამოქვეყნების ვალდებულებისგან გათავისუფლება
დს21. მოცემული სტანდარტი არ მოითხოვს, რომ მიმდინარე პერიოდის ფინანსურ ანგარიშგებაში აისახოს გასული პერიოდის ფაქტობრივი და გეგმიური ბიუჯეტების შედარება, ისევე როგორც გასული პერიოდის ბიუჯეტის ფაქტობრივ და გეგმიურ თანხებს შორის არსებული განსხვავებების ახსნა–განმარტება მიმდინარე პერიოდის ფინანსურ ანგარიშგებაში.
დს22.მოცემულ სტანდარტში ძირითადად ყურადღება გამახვილებულია ანგარიშვალდებულებასთან დაკავშირებით ერთეულის მოვალეობის შესრულების ხელშეწყობაზე, მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდისათვის შესაბამისობაში იყოს დამტკიცებულ ბიუჯეტთან. ამ სტანდარტით მოთხოვნილი არაერთი განმარტებითი შენიშვნა შეიძლება მოიძებნოს სხვა დოკუმენტებში, რომლებიც გამოიცემა ფინანსურ ანგარიშგებასთან ერთად, მაგრამ არ წარმოადგენს ფინანსური ანგარიშგების ნაწილს. სსბასსს შიშობს, რომ შესადარისი ინფორმაციის გამჟღავნებაზე მოთხოვნების დაწესება გამოიწვევს ინფორმაციით გადატვირთვას და ანგარიშგების მოთხოვნებს ძალიან გაართულებს და არ დააკმაყოფილებს ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელთა ინტერესებს.
სსბასს 24– ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს23. სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
საილუსტრაციო მაგალითები
წინამდებარე მაგალითები თან ერთვის, მაგრამ არ წარმოადგენს სსბასს 24–ის ნაწილს.
ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარების ანგარიშგება
XX მთავრობის ბიუჯეტი საკასო საფუძველზე 20XX წლის
31 დეკემბრის მდგომარეობით
(გადახდების კლასიფიკაცია ფუნქციონალური
კატეგორიების მიხედვით)
შენიშვნა: ბიუჯეტის შედგენის და ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდები განსხვავებულია. ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების შედარება ამ ანგარიშგებაში მომზდებულია ბიუჯეტის მეთოდით.
| საბიუჯეტო თანხები | ფაქტობრივი თანხები შედარების მეთოდით | 1განსხვავება: საბოლოო ბიუჯეტი და ფაქტობრივი ბიუჯეტი | ||
|---|---|---|---|---|
| (ფულად ერთეულებში) | თავდაპირველი | საბოლოო | ||
| შემოსულობები | ||||
| გადახადები | X | X | X | X |
| შეთანხმებები დახმარებაზე | ||||
| საერთაშორისო ორგანიზაციები | X | X | X | X |
| სხვა გრანტები და დახმარებები | X | X | X | X |
| შემოსულობები: სესხები | X | X | X | X |
| შემოსულობები: ძირითადი აქტივების რეალიზაცია | X | X | X | X |
| სავაჭრო საქმიანობა | X | X | X | X |
| სხვა შემოსულობები | X | X | X | X |
| სულ შემოსულობები | X | X | X | X |
| გადასახდელები | ||||
| ჯანდაცვა | (X) | (X) | (X) | (X) |
| განათლება | (X) | (X) | (X) | (X) |
| საზოგადოებრივი წესრიგი/უსაფრთხოება | (X) | (X) | (X) | (X) |
| სოციალური დაცვა | (X) | (X) | (X) | (X) |
| თავდაცვა | (X) | (X) | (X) | (X) |
| საბინაო და კომუნალური მოწყობა | (X) | (X) | (X) | (X) |
| გამაჯანსაღებელი, კულტურული და რელიგიური საქმიანობა | (X) | (X) | (X) | (X) |
| ეკონომიკური საქმიანობა | (X) | (X) | (X) | (X) |
| სხვა | (X) | (X) | (X) | (X) |
| სულ გადახდელები | (X) | (X) | (X) | (X) |
| წმინდა შემოსულობები/(გადასახდელები) | X | X | X | X |
მიდგომა, რომელიც ეყრდნობა დამატებითი სვეტის გამოყენებას
YY მთავრობის ბიუჯეტი 20XX წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით
წლიური ბიუჯეტი და ფინანსური ანგარიშგება ეყრდნობა დარიცხვის მეთოდს
(საილუსტრაციოდ მოცემულია მხოლოდ ფინანსური საქმიანობის
ანგარიშგება. ანალოგიური წარდგენის ფორმა მიღებულია სხვა ფინანსური ანგარიშგებისთვის)
20XX-1 |
(ფულად ერთეულებში) | ფაქტობრივი 20XX |
საბოლოო ბიუჯეტი 20XX | თავდაპირველი ბიუჯეტი 20XX | 2განსხვავება: თავდაპირველი ბიუჯეტი და ფაქტობრივი ბიუჯეტი |
|---|---|---|---|---|---|
| შემოსავალი | |||||
| X | გადახადები | X | X | X | X |
| X | მოსაკრებლები, ჯარიმები, საურავები და ლიცენზიები | X | X | X | X |
| X | შემოსავლები გაცვლითი ოპერაციებიდან | X | X | X | X |
| X | ტრანსფერები სხვა მთავრობებიდან | X | X | X | X |
| X | სხვა შემოსავლები | X | X | X | X |
| X | სულ შემოსავლები | X | X | X | X |
| ხარჯი | |||||
| (X) | ხელფასები, მომუშავეთა შეღავათები | (X) | (X) | (X) | (X) |
| (X) | გრანტები და სხვა ტრანსფერები | (X) | (X) | (X) | (X) |
| (X) | მარაგები და სხვა სახარჯი საქონელი | (X) | (X) | (X) | (X) |
| (X) | ცვეთის/ამორტიზაციის ხარჯი | (X) | (X) | (X) | (X) |
| (X) | სხვა ხარჯები | (X) | (X) | (X) | (X) |
| (X) | ფინანსური დანახარჯები | (X) | (X) | (X) | (X) |
| (X) | სულ ხარჯები | (X) | (X) | (X) | (X) |
| X | მეკავშირე ერთეულების მოგების წილი | X | X | X | X |
| X | ნამეტი (დეფიციტი) პერიოდისათვის | X | X | X | X |
|
|||||
| X | მაკონტროლებელი ერთეულის მფლობელებთან |
X | X | X | X |
| X | უმცირესობის წილთან | X | X | X | X |
| X | X | X | X | X |
ამონარიდი X მთავრობის განმარტებითი შენიშვნებიდან
(X მთავრობა წარმოადგენს დამტკიცებულ ბიუჯეტს საკასო მეთოდით და ფინანსურ ანგარიშგებას დარიცხვის მეთოდით).
ბიუჯეტი დამტკიცებულია საკასო მეთოდით ფუნქციონალური კლასიფიკაციის გამოყენებით. დამტკიცებული ბიუჯეტი მოიცავს ფისკალურ პერიოდს 20XX წლის პირველი იანვრიდან 20XX წლის 31 დეკემბრის ჩათვლით და მოიცავს სახელმწიფო მმართველობის სექტორში შემავალ ყველა ერთეულს. სახელმწიფო მმართველობის სექტორი მოიცავს ყველა ერთეულს, რომელიც XX განმარტებით შენიშვნებში სახელმწიფო უწყებებს განეკუთვნება (მომზადებულია სსბასს 6-ის, კონსოლიდირებული და ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება, შესაბამისად.)
თავდაპირველი ბიუჯეტი საკანონმდებლო აქტით დამტკიცდა (თარიღით) და დამატებითი ასიგნება დამტკიცდა (თარიღით) ჩრდილოეთ რეგიონში მომხდარი (თარიღით) მიწისძვრის შედეგად მიყენებული ზარალის შემსუბუქების მიზნით. თავდაპირველი ბიუჯეტის მიზნები და პოლიტიკა და შემდგომი ცვლილებები უფრო დეტალურად მოცემულია ფინანსურ ანგარიშგებასთან ერთად გამოცემულ საოპერაციო მიმოხილვის და ბიუჯეტის შედეგების ანგარიშებში.
ჯანდაცვის სექტორში ფაქტობრივი ხარჯების გადამეტება საკანონმდებლო ორგანოს მიერ დამტკიცებულ საბოლოო ბიუჯეტის მოცულობაზე 15 პროცენტით (რაც 25 პროცენტით მეტია თავდაპირველ ბიუჯეტზე) გამოწვეულია მიწისძვრის შედეგების სალიკვიდაციო ღონისძიებებით. სხვა არსებითი განსხვავებები საბოლოო დამტკიცებულ ბიუჯეტს და ფაქტობრივ თანხებს შორის არ ფიქსირდება.
ბიუჯეტის შედგენის და ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდები განსხვავებულია. საჯარო სექტორის ფინანსური ანგარიშგება მომზადებულია დარიცხვის მეთოდით და გამოყენებულია ფინანსური საქმიანობების შედეგების ანგარიშგებაში მოცემული ხარჯების შესაბამისი კლასიფიკაცია, ფინანსური ანგარიშგება კონსოლიდირებულია 20XX 1 იანვრიდან 20XX წლის 31 დეკემბრის ფისკალური პერიოდისათვის და მოიცავს ყველა კონტროლირებულ ერთეულს, სახელმწიფო ბიზნეს ერთეულების ჩათვლით. ფინანსური ანგარიშგება განსხვავდება საკასო მეთოდით დამტკიცებული ბიუჯეტისგან, რომელიც ეხება მხოლოდ სახელმწიფო მმართველობის სექტორს, რომელიც გამორიცხავს სახელმწიფო ბიზნეს ერთეულებს და კონკრეტულ სახელმწიფო არასაბაზრო ერთეულებს და საქმიანობებს.
ფინანსურ ანგარიშგებაში მოცემული თანხები გადაანგარიშებულია დარიცხვის მეთოდიდან საკასო მეთოდით და ბიუჯეტთან ერთიანი მეთოდოლოგიის უზრუნველყოფის მიზნით, გადაჯგუფებულია ფუნქციონალური კლასიფიკაციის მიხედვით. გარდა ამისა ფინანსურ ანგარიშგებაში მოცემული თანხები დაკორექტირდა მიმდინარე ასიგნებებთან დაკავშირებით, დროში არსებული განსხვავებების და ერთეულების (სახელმწიფო კომერციული საწარმოების) დაფარვის კუთხით არსებული განსხვავებების ასახვის მიზნით, რათა ფაქტობრივი თანხების გამოსახვა მოხდეს საბოლოოდ დამტკიცებულ ბიუჯეტთან შედარების მეთოდით. ამგვარი კორექტირებების თანხა ასახულია ქვემოთმოცემულ ცხრილში.
ქვემოთ მოცემულია ფაქტობრივი თანხების შეჯერება შესადარის საფუძველზე, როგორც ეს ასახულია ბიუჯეტის და ფაქტობრივი თანხების შედარების ანგარიშგებაში და ფაქტობრივი თანხები ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში 20XX წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით. ფინანსური ანგარიშგებები და საბიუჯეტო დოკუმენტები მომზადდა ერთი და იგივე პერიოდისათვის. არსებობს განსხვავება სუბიექტებს შორის: ბიუჯეტი მომზადდა საერთო სახელმწიფო სექტორისთვის, ხოლო ფინანსური ანგარიშგებები აერთიანებს სახელმწიფოს მიერ კონტროლირებულ ყველა სუბიექტს. ადგილი აქვს აგრეთვე განსხვავებას საფუძველში: ბიუჯეტი მომზადებულია საკასო მეთოდით, ხოლო ფინანსური ანგარიშგებები ეყრდნობა დარიცხვის მეთოდს.
| საოპერაციო | საფინანსო | საინვესტიციო | სულ | |
|---|---|---|---|---|
| ფაქტობრივი ხარჯები შედარების მეთოდით, როგორც ეს მოცემულია ბიუჯეტის და ფაქტობრივი თანხების შედარების ანგარიშგებაში | X | X | X | X |
| განსხვავებები მეთოდებში | X | X | X | X |
| განსხვავებები დროში | - | - | - | - |
| განსხვავებები ერთეულებში | X |
X | X | X |
| ფაქტობრივი თანხა ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში | X | X | X | X |
(მოცემული შედარება შეიძლება შეტანილ იქნას უშუალოდ ბიუჯეტის გეგმიური და ფაქტობრივი თანხების ანგარიშგებაში ან განმარტებით შენიშვნებში).
სასურველი განმარტებითი შენიშვნა:—B მთავრობისთვის საკასო მეთოდით შედგენილი ორწლიანი ბიუჯეტი 20XX წლის 31 დეკემბერს დასრულებული წლისათვის
| (ფულად ერთეულებში) | თავდაპირველი ორწლიანი ბიუჯეტი | პირველი წლის ბიუჯეტი | პირველი წლის კორექტირებული ბიუჯეტი | პირველი წლის ფაქტობრივი ბიუჯეტი შედარების მეთოდით | მეორე წლის დაჩენილი ბალანსი | მეორე წლის ბიუჯეტი | მეორე წლის კორექტირებული ბიუჯეტი | მეორე წლის ფაქტობრივი ბიუჯეტი შედარების მეთოდით | 3განსხვავება: ბიუჯეტი და ფაქტობრივი თანხები საბიუჯეტო პერიოდში |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| შემოსულობები | |||||||||
| გადასახადები | X | X | X | X | X | X | X | X | X |
| შეთანხმებები დახმარებაზე | X | X | X | X | X | X | X | X | X |
| შემოსულობები: სესხები | X | X | X | X | X | X | X | X | X |
| შემოსულობები: ძირითადი აქტივების რეალიზაცია | X | X | X | X | X | X | X | X | X |
| სავაჭრო საქმიანობა | |||||||||
| სხვა შემოსულობები | X | X | X | X | X | X | X | X | X |
| სხვა შემოსულობები | X | X | X | X | X | X | X | X | X |
| გადასახდელები | |||||||||
| ჯანდაცვა | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) |
| განათლება | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) |
| საზოგადოებრივი წესრიგი და უსაფრთხოება | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) |
| სოციალური დაცვა | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) |
| თავდაცვა | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) |
| საბინაო და კომუნალური მოწყობა | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) |
| გამაჯანსაღებელი, კულტურული, რელიგიური საქმიანობა | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) |
| ეკონომიკური საქმიანობა | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) |
| სხვა | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) |
| სულ გადასახდელები | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) | (X) |
| წმინდა შემოსულობები/ (გადასახდელები) | X | X | X | X | X | X | X | X | X |
ნორმატიული-აქტი-19 ⬇
დანართი №17სსბასს 26―ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურებაგამომცემლისაგანწინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს), ძირითადად, ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ 36-ს (ბასს 36), აქტივების გაუფასურება. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) წინამდებარე გამოცემაში გამოყენებულია ამონარიდები ბასს 36-დან. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს-ების) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში, შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
.
სსბასს 26―ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურებასსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 26 - ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება - გამოიცა 2008 წლის თებერვალში. მოგვიანებით სსბასს 26-ში ცვლილებები შევიდა შემდეგი სსბასს-ების შესაბამისად:
|
|---|
სსბასს 26-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
|
|---|---|---|
| შესავალი ნაწილი | ამოღებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2011 წლის ოქტომბერი |
| 2 | შეცვლილია | სსბასს 27, 2009 წლის დეკემბერი სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი სსბასს 31, 2010 წლის 31 იანვარი |
| 3 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 4 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 5 | შეცვლილია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 6 | ამოღებულია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 7 | ამოღებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 8 | შეცვლილია | სსბასს 27, 2009 წლის დეკემბერი სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| 9 | შეცვლილია | სსბასს 29, 2010 წლის იანვარი |
| 11 | ამოღებულია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 12 | შეცვლილია | სსბასს 37, 2015 წლის იანვარი სსბასს 35, 2015 წლის იანვარი |
| 18 | შეცვლილია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 18ა | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 20ა | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 23 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 27 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის ნოემბერი |
| 33 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 71 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 73 | შეცვლილია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 73ა | დამატებულია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 76 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 88 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 90ა | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 90ბ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 90გ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 90დ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 90ე | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 90ვ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 90გ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 90თ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 90ი | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 90კ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 90ლ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 90მ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 90ნ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 90ო | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 90პ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 91 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 92 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 96 | ამოღებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 97ა | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 97ბ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 97გ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 97დ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 97ე | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 97ვ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 97ზ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 97თ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 98 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 99 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 100 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 102 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 103 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 106 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 107 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 108 | შეცვლილია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 108ა | დამატებულია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 110 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 111 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 111ა | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 111ბ | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 115 | შეცვლილია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 120 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 122 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 122ა | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 123 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 124 | შეცვლილია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 125 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 126ა | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 126ბ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2010 წლის იანვარი |
| 126გ | დამატებულია | სსბასს 31, 2010 წლის იანვარი |
| 126დ | დამატებულია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
| 126ე | დამატებულია | სსბასს 35, 2010 წლის იანვარი |
| 126ვ | დამატებულია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 126ზ | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 126თ | დამატებულია | გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, 2016 წლის ივლისი |
| 126ი | დამატებულია | სსბასს 39, 2016 წლის ივლისი |
| 126კ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 127 | შეცვლილია | სსბასს 33, 2015 წლის იანვარი |
2008 წლის თებერვალი
სსბასს 26―ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1
მოქმედების სფერო 2–12
განმარტებები 13–20
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივები 14–18
ცვეთა 19
გაუფასურება 20
შესაძლო გაუფასურებული აქტივის იდენტიფიცირება 21ა–30
აღდგენითი ღირებულების შეფასება 31–70
განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივების აღდგენითი ღირებულების
შეფასება 37
გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი
ღირებულება 38–42
აქტივის გამოყენების ღირებულება 43–70
ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასების
საფუძველი 46–51
ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასების
კომპონენტები 52–66
ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადები უცხოურ
ვალუტაში 67
დისკონტირების განაკვეთი 68–70
გაუფასურების ზარალის აღიარება და შეფასება 71–75
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულები და გუდვილი 76–97
იმ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის
იდენტიფიკაცია, რომელსაც განეკუთვნება აქტივი 77–84
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი
და საბალანსო ღირებულება 85–90
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების
ზარალი 91–97
გაუფასურების ტესტირება ფულადი სახსრების წარმომქმნელი
ერთეულის გუდვილით და არამაკონტროლებელი წილებით 97ა–97თ
გაუფასურების ზარალის ანულირება 98–111
ცალკეული აქტივის გაუფასურების ზარალის ანულირება 106–109
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების
ზარალის ანულირება 110–111
გუდვილის გაუფასურების ზარალის ანულირება.................. 111ა-111ბ
აქტივების დანიშნულების შეცვლა 112–113
განმარტებითი შენიშვნები 114–125
განუსაზღვრელი სასარგებლო ვადის მქონე არამატერიალური
აქტივების შემცველი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი
ერთეულების აღდგენითი ღირებულების განსასაზღვრად
გამოყენებული შეფასებების განმარტება 123–125
ძალაში შესვლის თარიღი 126–127
დანართი „ა“: მითითებები გამოყენებაზე
დანართი „ბ“: ცვლილებები სხვა სსბასს-ებში
დასკვნის საფუძველი
გადაწყვეტილებების საილუსტრაციო ხე
მითითებები დანერგვაზე
ბასს 36-თან შედარება
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 26 - ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება - ჩამოყალიბებულია 1-127 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 26 აღქმულ უნდა იქნეს მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. ზუსტი მითითებების არარსებობის შემთხვევაში, სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, წარმოადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს. |
|---|
მიზანი
წინამდებარე სტანდარტის მიზანია იმ პროცედურების განსაზღვრა, რომლებსაც გამოიყენებს ერთეული, რათა განსაზღვროს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივი არის თუ არა გაუფასურებული და უზრუნველყოს გაუფასურების ზარალის აღიარება. წინამდებარე სტანდარტით აგრეთვე განსაზღვრულია, თუ როდის უნდა მოხდეს გაუფასურების ზარალის კომპენსირება ერთეულის მიერ და მოთხოვნილია განმარტებითი შენიშვნები.
მოქმედების სფერო
2. ერთეულმა, რომელიც ამზადებს და წარადგენს ფინანსურ ანგარიშგებას ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდით, წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურების ბუღალტრული აღრიცხვისას, გარდა ქვემოთ ჩამოთვლილისა:
(ა) მატერიალური მარაგების (იხ. სსბასს 12, მატერიალური მარაგები);
(ბ) სამშენებლო ხელშეკრულებების შედეგად მიღებული აქტივების (იხ. სსბასს 11 - სამშენებლო ხელშეკრულებები);
(გ) იმ ფინანსური აქტივების, რომლებზეც ვრცელდება სსბასს 29 – ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასება;
(დ) სამართლიანი ღირებულებით შეფასებული საინვესტიციო ქონების (იხ. სსბასს 16 - საინვესტიციო ქონება);
(ე) [ამოღებულია]
(ვ) გადავადებული საგადასახადო აქტივების (იხ. შესაბამისი საერთაშორისო და ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტი, რომელიც განიხილავს გადავადებულ საგადასახადო აქტივებს);
(ზ) დაქირავებულთა სარგებლის მიხედვით წარმოქმნილი აქტივების (იხ. სსბასს 39- დაქირავებულთა სარგებელი);
(თ) [ამოღებულია]
(ი) [ამოღებულია]
(კ) სასოფლო-სამეურნეო საქმიანობასთან დაკავშირებული იმ ბიოლოგიური აქტივების, რომელთა შეფასებაც ხდება გაყიდვის ხარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულებით (იხ. სსბასს 27 - სოფლის მეურნეობა);
(ლ) გადავადებული შეძენის დანახარჯებისა და არამატერიალური აქტივების, რომლებიც წარმოქმნილია სადაზღვევო ხელშეკრულებებში მზღვეველის სახელშეკრულებო უფლებებიდან და რომლებზედაც ვრცელდება შესაბამისი საერთაშორისო და ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტები, რომლებიც განიხილავს სადაზღვევო ხელშეკრულებებს;
(მ) [ამოღებულია]
(ნ) სხვა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების, რომელთა გაუფასურების ბუღალტრული აღრიცხვის მოთხოვნები გათვალისწინებულია სხვა სტანდარტებით.
3. [ამოღებულია]
4. [ამოღებულია]
5. საჯარო სექტორის ერთეულები რომლებიც ფლობენ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივებს, როგორც ეს განმარტებულია სსბასს 21-ის, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, მე-13 პუნქტით. საჯარო სექტორის ერთეულები, რომლებიც ფლობენ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივებს, იყენებენ წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნებს.
6. [ამოღებულია]
7. [ამოღებულია]
8. წინამდებარე სტანდარტი არ ეხება მატერიალურ მარაგებს და სამშენებლო ხელშეკრულებების შედეგად მიღებულ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივებს, რადგან არსებული სტანდარტები, რომლებიც ეხება ჩამოთვლილ აქტივებს, შეიცავს მათი აღიარებისა და შეფასების სპეციფიკურ მოთხოვნებს. წინამდებარე სტანდარტი არ ეხება გადავადებულ საგადასახადო აქტივებს, დაქირავებულთა სარგებელთან დაკავშირებულ აქტივებს, გადავადებული შეძენის დანახარჯებსა და არამატერიალურ აქტივებს, რომლებიც წარმოქმნილია სადაზღვევო ხელშეკრულებებში მზღვეველის სახელშეკრულებო უფლებებიდან. ასეთი აქტივების გაუფასურების აღრიცხვას განიხილავს შესაბამისი საერთაშორისო და ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტები. ამასთან, აღნიშნული სტანდარტი არ ვრცელდება სოფლის მეურნეობასთან დაკავშირებულ ბიოლოგიურ აქტივებზე, რომელთა შეფასება ხდება სამათლიანი ღირებულებით, გაყიდვის დანახარჯების გამოკლებით. სსბასს 27, რომელიც განიხილავს სოფლის მეურნეობასთან დაკავშირებულ ბოილოგიურ აქტივებს, მოიცავს მათი შეფასების მოთხოვნებს.
9. წინამდებარე სტანდარტი არ ვრცელდება სსბასს 28-ის, ფინანსური ინსტრუმენტები: წარდგენა, მოქმედების სფეროში მყოფ ფინანსურ აქტივებზე. ასეთი აქტივების გაუფასურების შეფასების მოთხოვნები განხილულია სსბასს 29-ში.
10. წინამდებარე სტანდარტით ერთეულს არ მოეთხოვება თვითღირებულებით ასახული საინვესტიციო ქონებისთვის გაუფასურების ტესტის ჩატარება სსბასს 16-ის შესაბამისად. სსბასს 16-ის სამართლიანი ღირებულების მოდელის მიხედვით, საინვესტიციო ქონების სამართლიანი ღირებულებით ასახვა ხდება საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს და შეფასებისას გათვალისწინებულ უნდა იქნეს ნებისმიერი გაუფასურება.
11. [ამოღებულია]
12. ინვესტიციები:
(ა) კონტროლირებულ ერთეულებში, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 35-ით, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება;
(ბ) მეკავშირე ერთეულებში, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 36-ით, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში; და
(გ) ერთობლივ შეთანხმებებში, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 37-ში, ერთობლივი შეთანხმებები,
წარმოადგენენ ფინანსურ აქტივებს, რომლებიც გამოირიცხება სსბასს 29-ის მოქმედების სფეროდან. როდესაც ასეთი ინვესტიციები ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ბუნებისაა, აღნიშნული განიხილება წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად. როდესაც აღნიშნული აქტივები ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი ბუნებისაა, ისინი განიხილება სსბასს 21-ის შესაბამისად.
განმარტებები
13. წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული არის, ძირითადად, კომერციული მოგების გამოსამუშავებლად გამიზნული აქტივების უმცირესი იდენტიფიცირებადი ჯგუფი, რომლის უწყვეტად გამოყენების შედეგად ხდება ფულადი სახსრების ნაკადების მიღება, რაც, უმეტესწილად, დამოკიდებული არ არის სხვა აქტივებიდან ან აქტივთა ჯგუფიდან ფულადი სახსრების ნაკადების მიღებაზე;
აღდგენითი ღირებულება არის აქტივის ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებასა და აქტივის გამოყენების ღირებულებას შორის უდიდესი;
აქტივის გამოყენებითი ღირებულება არის აქტივიდან ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულიდან აქტივის უწყვეტად გამოყენების ან მისი სასარგებლო მომსახურების ვადის დასასრულს აქტივის გასვლის შედეგად მომავალში მისაღები ფულადი სახსრების ნაკადების დისკონტირებული ღირებულება.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
ფულადი სახსრების წამრმომქმნელი აქტივები
14. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივები, ძირითადად, გამიზნულია კომერციული მოგების გამოსამუშავებლად. აქტივი კომერციულ მოგებას გამოიმუშავებს მაშინ, როდესაც მისი გამოყენება ხდება იმავე წესით, როგორც ამას ახორციელებს მოგებაზე ორიენტირებული ერთეული. კომერციული მოგების მიღების მიზნით, აქტივის ფლობა გულისხმობს, რომ ერთეული აპირებს: (ა) გამოიმუშავოს პოზიტიური ფულადი სახსრების ნაკადები აქტივის (ან იმ წარმომქმნელი ერთეულიდან, რომლის ნაწილსაც წარმოადგენს თავად აქტივი) გამოყენებიდან, და (ბ) მიიღოს ის კომერციული მოგება, რომელიც ასახავს აქტივის ფლობასთან დაკავშირებულ რისკს. ერთეული შეიძლება აქტივს ფლობდეს, უმთავრესად, მის მიერ მოგების გამომუშავების მიზნით, მაშინაც კი, როდესაც აქტივი არ გამოიმუშავებს მოგებას კონკრეტული საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში. და პირიქით, აქტივს შეიძლება ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის სტატუსი ჰქონდეს, მაშინაც კი, როდესაც ის ინარჩუნებს ნულოვან მოგებას ან გამოიმუშავებს კომერციულ მოგებას კონკრეტული საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში. თუ სხვაგვარად არ არის მითითებული, წინამდებარე სტანდარტის მომდევნო პუნქტებში „აქტივი“ ან „აქტივები“ ნიშნავს „ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივებს“.
15. არსებობს შემთხვევები, როდესაც საჯარო სექტორის ერთეულები ფლობენ ისეთ აქტივებს, რომლებიც გამიზნულია კომერციული მოგების გამოსამუშავებლად, თუმცა ერთეულების მფლობელობაში არსებული აქტივების უმრავლესობას სხვა დანიშნულება აქვს. მაგალითად, საავადმყოფომ შენობა შეიძლება გამოიყენოს ფასიანი პაციენტებისთვის. საჯარო სექტორის ერთეულების ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივები შესაძლებელია ფუნქციონირებდეს ერთეულის ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივებისგან დამოუკიდებლად. მაგალითად, მიწებთან დაკავშირებული გარიგებების რეგისტრაციის განყოფილებამ მიწის რეგისტრაციის მოსაკრებლების ამოღება შეიძლება აწარმოოს მიწების დეპარტამენტისგან სრულიად დამოუკიდებლად.
16. ზოგიერთ შემთხვევაში, აქტივმა შეიძლება გამოიმუშავოს ფულადი სახსრების ნაკადები, მიუხედავად იმისა, რომ ისინი გამიზნულია, ძირითადად, მომსახურებების უზრუნველსაყოფად. მაგალითად, ნარჩენების სალიკვიდაციო ქარხანა უმთავრესად უზრუნველყოფს, სახელმწიფოს დაქვემდებარებაში არსებული საავადმყოფოებიდან შემოსული სამედიცინო ნარჩენების უსაფრთხო ლიკვიდაციას, მაგრამ, ამავდროულად, ქარხანა კომერციულ საწყისებზე ახორციელებს კერძო საავადმყოფოებიდან შემოსული მცირე რაოდენობის ნარჩენების გადამუშავებას. კერძო საავადმყოფოებიდან შემოსული სამედიცინო ნარჩენების დამუშავება ქარხნის დამხმარე საქმიანობაა და, ამგვარად, შეუძლებელია ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გარჩევა ფულადი სახსრების არწარმომქნელი აქტივებისგან.
17. სხვა შემთხვევებში, აქტივი შეიძლება გამოიმუშავებდეს ფულადი სახსრების ნაკადებს და, იმავდროულად, გამოყენებულ იქნეს, როგორც ფულადი სახსრების არწარმომქნელი აქტივი. მაგალითად, საჯარო საავადმყოფოს აქვს 10 საავადმყოფო პალატა, რომელთაგანაც 9 პალატა გამოიყენება ფასიანი პაციენტებისთვის - როგორც კომერციული პალატები და დარჩენილი ერთი პალატა უფასო პაციენტებისთვის. ორივე ტიპის პალატების პაციენტები თანაბრად სარგებლობენ საავადმყოფოს კაბინეტებით და მოწყობილობებით (მაგალითად საოპერაციო აღჭურვილობით). იმის დასადგენად, ერთეულმა წინამდებარე სტანდარტის დებულებებით უნდა ისარგებლოს თუ სსბასს 21-ით, აუცილებელია გათვალისწინებულ იქნეს, რამდენად მნიშვნელოვანია აქტივის დანიშნულება, როგორც კომერციული მოგების გამომმუშავებლისა. თუ, მოცემული მაგალითის ანალოგიურად, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი კომპონენტი გარიგების უმნიშვნელო კომპონენტს წარმოადგენს, ერთეულმა უნდა ისარგებლოს წინამდებარე სტანდარტით და არა სსბასს 21-ით.
18. ზოგიერთ შემთხვევაში, გაურკვეველია, ერთეული აქტივს მოგების მიღების მიზნით ფლობს თუ არა. ასეთ სიტუაციაში აუცილებელია შეფასდეს, რამდენად არსებითია ფულადი სახსრების ნაკადები. შეიძლება გართულდეს იმის დადგენა, არის თუ არა ფულადი სახსრების ნაკადების ოდენობა იმდენად ანგარიშგასაწევი, რომ გამოყენებულ იქნეს წინამდებარე სტანდარტი და არა სსბასს 21. ამიტომ საჭიროა განსჯა იმის დასადგენად, თუ რომელი სტანდარტით უნდა იხელმძღვანელონ ერთეულებმა. ერთეულს მოეთხოვება განსაზღვროს კრიტერიუმები, რომლითაც ისარგებლებენ ამ განსჯისას, ფულადი სახსრების წარმომქნელი აქტივებისა და ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების განმარტებებისა და მე-14-მე-17 პუნქტებში მოცემული შესაბამისი ინსტრუქციების გათვალისწინების პარალელურად. 114-ე პუნქტი ერთეულს ავალდებულებს აღნიშნული განსჯისას გამოყენებული კრიტერიუმების შესახებ განმარტებით შენიშვნებში ასახვას. თუმცა, საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი მიზნების გათვალისწინებით, მიიჩნევა, რომ აქტივები ფულადი სახრების არწარმომქმნელია ამ გარემოებებში და შესაბამისად, სსბასს 21 უნდა იყოს გამოყენებული.
18ა. გაუფასურების მიზნით, გუდვილი განიხილება ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივად. გუდვილი არ ქმნის ეკონომიკურ სარგებელს სხვა აქტივებისგან დამოუკიდებლად და გაუფასურებასთან დაკავშირებით ფასდება როგორც აქტივების ჯგუფის ნაწილი. სსბასს 21 ეხება ცალკეული აქტივების შეფასებას. გუდვილი აღიარდება მხოლოდ მაშინ, თუ იწვევს ფულადი სახსრების შემოდინებას ან შემსყიდველის წმინდა ფულადი სახსრების შემცირებას. გუდვილის აღიარება არ ხდება მომსახურების პოტენციალთან დაკავშირებით, რომელიც არ იწვევს შესაბამის ფულადი სახსრების ნაკადს. მომსახურების აღდგენითი ღირებულება, რომელიც გამოიყენება სსბასს 21-ში გაუფასურების შეფასებასთან დაკავშირებით, მოიცავს მომსახურების პოტენციალს. შესაბამისად, ერთეული იყენებს წინამდებარე სტანდარტს, რათა დაადგინოს გაუფასურდა თუ არა გუდვილი.
ცვეთა
19. ცვეთა და ამორტიზაცია - ეს არის აქტივის ცვეთადი ღირებულების სისტემატური ჩამოწერა აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში. არამატერიალური აქტივის შემთხვევაში, „ცვეთის“ ნაცვლად, ძირითადად, გამოიყენება ტერმინი „ამორტიზაცია“. ორივე ტერმინს იდენტური მნიშვნელობა აქვს.
გაუფასურება
20. წინამდებარე სტანდარტით „გაუფასურება“განმარტებულია როგორც აქტივიდან მისაღები მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის დანაკარგი, იმ დანაკარგის გარდა, რომელიც მიიღება აქტივის მომავალი ეკონომიკური სარგებლის, ან მომსახურების პოტენციალის დანაკარგის ცვეთის საფუძველზე სისტემური აღიარების შედეგად. ამგვარად, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივის გაუფასურება ასახავს მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემცირებას, რომელიც განივთებულია ერთეულის კონტროლს დაქვემდებარებულ აქტივში. მაგალითად, ერთეულს შეიძლება გააჩნდეს მუნიციპალიტეტის ავტოფარეხი, რომლის რესურსის მხოლოდ 25%-ის გამოყენება ხდება. ერთეული ავტოფარეხს ფლობს მისი კომერციული მიზნით გამოსაყენებლად. ხელმძღვანელობამ დაადგინა, რომ ავტოფარეხი კომერციულ მოგებას მხოლოდ იმ შემთხვევაში გამოიმუშავებს, თუ მოხდება ავტოფარეხის 75%-ით ან უფრო მაღალი დატვირთვით გამოყენება. გამოყენების დონის შემცირებას არ მოჰყოლია პარკირებისათვის ანაზღაურების მნიშვნელოვანი ზრდა. აქტივი მიიჩნევა გაუფასურებულად, რადგან მისი საბალანსო ღირებულება აღემატება მის აღდგენით ღირებულებას.
შესაძლო გაუფასურებული აქტივის იდენტიფიცირება
20ა. 21-ე–30-ე პუნქტებში მითითებულია, თუ როდის განისაზღვრება აღდგენითი ღირებულება. ამ მოთხოვნებში გამოყენებულია ტერმინი „აქტივი", მაგრამ თანაბრად ვრცელდება ცალკეული აქტივის ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულზე. წინამდებარე სტანდარტის დარჩენილი ნაწილი ჩამოყალიბებულია შემდეგნაირად:
(ა) 31-ე-70-ე პუნქტებში მოცემულია აღდგენითი ღირებულების შეფასების მოთხოვნები. ამ მოთხოვნებში ასევე გამოყენებულია ტერმინი „აქტივი", მაგრამ თანაბრად ვრცელდება ცალკეული აქტივისა და ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულზე.
(ბ) 71-ე–97-ე პუნქტებში მოცემულია მოთხოვნები გაუფასურების ზარალის აღიარებისა და შეფასების შესახებ. ცალკეული აქტივების, გარდა გუდვილისა, გაუფასურების ზარალის აღიარება და შეფასება, განიხილება 71-ე–75-ე პუნქტების შესაბამისად. 76-ე–97-ე პუნქტები ეხება ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულებისა და გუდვილის გაუფასურების ზარალის აღიარებასა და შეფასებას.
(გ) 98-ე-105-ე პუნქტებში მოცემულია მოთხოვნები აქტივის ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის წინა პერიოდებში აღიარებული გაუფასურების ზარალის ანულირებისათვის. ასევე, აღნიშნულ მოთხოვნებში გამოყენებულია ტერმინი "აქტივი", მაგრამ თანაბრად ვრცელდება ცალკეულ აქტივზე ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულზე. ვალკეული აქტივისათვის დამატებითი მოთხოვნები მოცემულია 106-ე–109-ე პუნქტებში, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივებისათვის - 110-ე–111-ე პუნქტებში, ხოლო გუდვილისთვის - 111ა-111ბ პუნქტებში.
(დ) 112-ე–113-ე პუნქტებში მოცემულია მოთხოვნები ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივიდან ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ აქტივში ან ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივიდან ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივში ხელახლა გადატანას.
(ე) 114-ე–122ა პუნქტებში მითითებულია ინფორმაცია, რომელიც უნდა გამჟღავნდეს აქტივების და ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების გაუფასურების ზარალის და გაუფასურების ზარალის ანულირების შესახებ. 123-ე–125-ე პუნქტებში მითითებულია ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების დამატებითი მოთხოვნები, რომელსაც გუდვილი ან განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის არამატერიალური აქტივები მიეკუთვნება გაუფასურების ტესტირების მიზნებისათვის.
შესაძლო გაუფასურებული აქტივის იდენტიფიცირება
21. აქტივი გაუფასურებულია, როდესაც მისი საბალანსო ღირებულება აღემატება მის აღდგენით ღირებულებას. მე-12-მე-14 პუნქტებში აღწერილია ზოგიერთი მაჩვენებელი, რომელთა არსებობა მიუთითებს, რომ შესაძლოა ადგილი ჰქონდეს გაუფასურების ზარალს. ერთ-ერთი მათგანის არებობის შემთხვევაშიც კი, ერთეული ვალდებულია მოახდინოს აღდგენითი ღირებულების სათანადო შეფასება. გარდა 23-ე პუნქტში აღწერილი გარემოებებისა, ერთეულს არ მოეთხოვება აღდგენითი ღირებულების სათანადო შეფასება, თუ არ არსებობს რაიმე ნიშანი შესაძლო გაუფასურების ზარალზე.
22. ყოველი საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს ერთეულმა უნდა განსაზღვროს, არსებობს თუ არა მინიშნება აქტივის გაუფასურების შესახებ. ასეთის არსებობის შემთხვევაში, ერთეული ვალდებულია შეაფასოს აქტივის აღდგენითი ღირებულება.
23. იმისდა მიუხედავად, არსებობს თუ არა რაიმე გაუფასურების ნიშანი, ერთეული ვალდებულია აგრეთვე:
(ა) გაუფასურებაზე შეამოწმოს განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივი ან არამატერიალური აქტივი, რომელიც ჯერჯერობით ხელმისაწვდომი არ არის გამოსაყენებლად. საბალანსო ღირებულების შედარებით აღდგენითი ღირებულების თანხასთან. აღნიშნული გაუფასურების ტესტი შეიძლება ჩატარდეს საანგარიშო პერიოდის ნებისმიერ დროს, იმ პირობით, რომ იგი განხორციელდება ყოველ წელს, ერთსა და იმავე დროს. სხვადასხვა არამატერიალური აქტივები შეიძლება შეფასდეს სხვადასხვა დროს, გაუფასურებასთან დაკავშირებით. ამასთან, თუ ასეთი არამატერიალური აქტივი თავდაპირველად იქნა აღიარებული მიმდინარე საანგარიშო პერიოდის განმავლობაში, აღნიშნული არამატერიალური აქტივი შემოწმდება გაუფასურებასთან დაკავშირებით, მიმდინარე საანგარიშო პერიოდის დასრულებამდე.
(ბ) ყოველწლიურად გაუფასურებაზე შეამოწმოს ერთეულის შეძენისას წარმოქმნილი გუდვილი, 90ა-90პ პუნქტების შესაბამისად.
24. არამატერიალური აქტივის უნარი - მომავალში გამოიმუშავოს საკმარისი ეკონომიკური სარგებელი, ან მომსახურების პოტენციალი ისე, რომ მოხერხდეს საბალანსო ღირებულების დაფარვა - როგორც წესი, უფრო დიდ განუსაზღვრელობას ექვემდებარება, როდესაც აქტივი ჯერ კიდევ ხელმიუწვდომელია გამოსაყენებლად, ვიდრე მაშინ, როდესაც იგი გამოყენებადია. აქედან გამომდინარე, წინამდებარე სტანდარტი მოითხოვს, რომ ერთეულმა განახორციელოს, სულ ცოტა, ყოველწლიურად, ჯერ გამოუყენებადი არამატერიალური აქტივის საბალანსო ღირებულების შემოწმება გაუფასურებაზე.
25. აქტივის შესაძლო გაუფასურების მაჩვენებლების არსებობის დადგენისას, ერთეულმა უნდა გაითვალისწინოს შემდეგი ფაქტორები მაინც:
ინფორმაციის გარე წყაროები:
(ა) მოცემული პერიოდის განმავლობაში აქტივის საბაზრო ღირებულება მნიშვნელოვნად შემცირდა იმასთან შედარებით, რაც მოსალოდნელი იქნებოდა დროის გასვლის ან ნორმალური გამოყენების შედეგად;
(ბ) მოცემულ პერიოდში მოხდა მნიშვნელოვანი ცვლილებები, რომლებმაც უარყოფითი გავლენა მოახდინა ერთეულზე, ან ახლო მომავალში მოხდება ასეთი ცვლილებები იმ ტექნოლოგიურ, საბაზრო, ეკონომიკურ ან სამართლებრივ გარემოში, სადაც ფუნქციონირებს ერთეული, ან იმ ბაზარზე, რომლისთვისაც განკუთვნილია აქტივი;
(გ) საბაზრო საპროცენტო განაკვეთები ან ინვესტიციებზე უკუგების საბაზრო განაკვეთები მოცემულ პერიოდში გაიზარდა და მოსალოდნელია, რომ აღნიშნული ზრდა გავლენას მოახდენს აქტივის გამოყენების ღირებულების გაანგარიშებისას გამოყენებულ დისკონტირების განაკვეთზე და მნიშვნელოვნად შეამცირებს მოცემული აქტივის აღდგენით ღირებულებას;
ინფორმაციის შიდა წყაროები
(დ) არსებობს აქტივის მოძველების ან მისი ფიზიკური დაზიანების მტკიცებულება;
(ე) მოცემულ პერიოდში მოხდა ან ახლო მომავალში მოხდება მნიშვნელოვანი ცვლილებები, რომლებიც უარყოფითად მოქმედებს ერთეულზე და აქტივის მიმდინარე ან შემდგომ გამოყენებაზე. აღნიშნულ ცვლილებებს განეკუთვნება აქტივის მოცდენა, იმ ოპერაციის შეწყვეტის ან რესტრუქტურიზაციის გეგმები, რომელშიც გამოიყენება აქტივი, აქტივის გასვლის გეგმა ადრე ნავარაუდევ თარიღის დადგომამდე და აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის გადაფასება ბოლო ვადად, განუსაზღვრელის ნაცვლად; და
(ე.ა) გადაწყვეტილება აქტივის მშენებლობის შეჩერების შესახებ, აქტივის მშენებლობის დასრულებამდე ან მის ექსპლუატაციისთვის ვარგის მდგომარეობაში მოყვანამდე; და
(ვ) შიდა ანგარიშგებაში მოცემული ინფორმაცია, რომელიც გვიჩვენებს, რომ აქტივის ეკონომიკური ეფექტიანობა გაუარესდა ან მომავალში გაუარესდება.
26. 25-ე პუნქტში მოცემული ჩამონათვალი არ არის ამომწურავი. ერთეულმა შეიძლება მოახდინოს აქტივის შესაძლო გაუფასურების სხვა მაჩვენებლების იდენტიფიცირებაც, რომელთა არსებობის შემთხვევაში ერთეულს მოეთხოვება განსაზღვროს აქტივის აღდგენითი ღირებულება.
27. შიდა ანგარიშებიდან მიღებული მტკიცებულება, რომელიც მიუთითებს აქტივის შესაძლო გაუფასურებაზე, არის:
(ა) აქტივის შესაძენად ან აქტივის სამუშაო მდგომარეობაში მოსაყვანად და მისი შენახვისათვის საჭირო ფულადი სახსრების ნაკადების ოდენობა, რომელიც მნიშვნელოვნად აღემატება ბიუჯეტით გათვალისწინებულ თანხას;
(ბ ფაქტობრივი, ნეტო, ფულადი სახსრების ნაკადები ან აქტივიდან მიღებული ნამეტი ან დეფიციტი, რომელიც ბიუჯეტით დაგეგმილ მაჩვენებლებზე გაცილებით უარესია;
(გ) ბიუჯეტით გათვალისწინებული აქტივის ნეტო ფულადი სახსრების ნაკადების მნიშვნელოვანი შემცირება, ან ზარალის მნიშვნელოვანი გაზრდა, ბიუჯეტით გათვალისწინებულთან შედარებით; ან
(დ) ზარალი ან ნეტო ფულადი სახსრების ნაკადების გადინება აქტივიდან, რომელიც მიიღება მიმდინარე პერიოდის მონაცემებისა და ბიუჯეტით გათვალისწინებული მონაცემების აგრეგირების შედეგად.
28. 23-ე პუნქტში მოცემული მითითებების თანახმად, წინამდებარე სტანდარტი მოითხოვს განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე ან ჯერ გამოუყენებადი არამატერიალური აქტივების შემოწმებას გაუფასურებაზე, სულ ცოტა, ყოველწლიურად. გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც მოქმედებს 23-ე პუნქტის მოთხოვნები, აქტივის აღდგენითი ღირებულების შეფასების საჭიროების დადგენისათვის გამოიყენება არსებითობის პრინციპი. მაგალითად, თუ წინამორბედი გამოთვლები მიანიშნებს, რომ აქტივის აღდგენითი ღირებულება მნიშვნელოვნად აღემატება მის საბალანსო ღირებულებას და ადგილი არ ჰქონია ისეთ მოვლენას, რაც გააბათილებდა არსებულ სხვაობას, ერთეულს არ ესაჭიროება მოცემული აქტივის აღდგენითი ღირებულების ხელახალი შეფასება. ანალოგიურად, გასულმა ანალიზმა შეიძლება აჩვენოს, რომ აქტივის აღდგენითი ღირებულება არ ექვემდებარება 25-ე პუნქტში ჩამოთვლილ ერთ (ან რამდენიმე) ფაქტორს.
29. 28-ე პუნქტის საილუსტრაციოდ, თუ მოცემულ პერიოდში საბაზრო საპროცენტო განაკვეთები ან ინვესტიციებზე უკუგების საბაზრო განაკვეთები გაიზარდა, ერთეულს არ მოეთხოვება აქტივის აღდგენითი ღირებულების სათანადო შეფასება შემდეგ შემთხვევებში:
(ა) თუ მოსალოდნელია, რომ აქტივის გამოყენების ღირებულების გასაანგარიშებლად საჭირო დისკონტირების განაკვეთი არ შეიცვლება აღნიშნული საბაზრო განაკვეთების ზრდის შედეგად. მაგალითად, მოკლევადიანი საპროცენტო განაკვეთების ზრდამ შესაძლოა მნიშვნელოვანი გავლენა არ მოახდინოს იმ აქტივის დისკონტირების განაკვეთზე, რომელსაც ხანგრძლივი სასარგებლო მომსახურების ვადა აქვს; ან
(ბ) თუ მოსალოდნელია, რომ აქტივის გამოყენების ღირებულების გასაანგარიშებლად გამოყენებული დისკონტირების განაკვეთი შეიცვლება საბაზრო განაკვეთების ზრდის შედეგად, მაგრამ აღდგენითი ღირებულების ცვალებადობის წინა ანალიზმა გვიჩვენა, რომ:
(i) მოსალოდნელი არ არის აღდგენითი ღირებულების არსებითი შემცირება, რადგან მომავალში მოსალოდნელია ფულადი სახსრების ნაკადების ზრდა, (მაგალითად, ზოგიერთ შემთხვევაში, ერთეულმა შესაძლოა მოახერხოს იმის დემონსტრირება, რომ საბაზრო განაკვეთების ზრდის საკომპენსაციოდ მოახდინოს შემოსავლის (ძირითადად, შემოსავლები ვალუტის გაცვლითი ოპერაციებიდან) კორექტირება; ან
(ii) ნაკლებად მოსალოდნელია, რომ აღდგენითი ღირებულების შემცირება გამოიწვევს გაუფასურების მნიშვნელოვან ზარალს.
30. აქტივის შესაძლო გაუფასურების მაჩვენებლის არსებობა შესაძლოა მიუთითებდეს აქტივის დარჩენილი სასარგებლო მომსახურების ვადის, ცვეთის (ამორტიზაციის) მეთოდის ან აქტივის ნარჩენი ღირებულების გადასინჯვის საჭიროებასა და კორექტირებაზე, მოცემული აქტივის შესაბამისი სტანდარტის მიხედვით, მაშინაც კი, როცა აქტივის გაუფასურების ზარალი აღიარებული არ არის.
აღდგენითი ღირებულების შეფასება
31. წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, აღდგენითი ღირებულება განისაზღვრება აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებასა და გამოყენების ღირებულებას შორის უდიდესი თანხით. 32-ე-70-ე პუნქტებში განსაზღვრულია აღდგენითი ღირებულების შეფასების კრიტერიუმები. აღნიშნულ პუნქტებში გამოყენებულია ტერმინი „აქტივი“, მაგრამ იგულისხმება როგორც ცალკეული აქტივი, ასევე ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული.
32. ყოველთვის არ არის აუცილებელი განისაზღვროს ორივე სიდიდე - აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება და მისი გამოყენების ღირებულება. მაგალითად, თუ ერთ-ერთი მათგანი მეტია მოცემული აქტივის საბალანსო ღირებულებაზე, აქტივი არ არის გაუფასურებული და არ არსებობს მეორე სიდიდის შეფასების აუცილებლობა.
33. შესაძლოა აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება განისაზღვროს მაშინაც კი, როცა ამ აქტივით არ ვაჭრობენ აქტიურ ბაზარზე. თუმცა, ზოგჯერ შეუძლებელია გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრა, რადგან ვერ ხერხდება იმ თანხის საიმედოდ1 შეფასება, რომელიც შეიძლება მიღებულ იქნეს დაინტერესებულ და საქმის მცოდნე მხარეებს შორის აქტივის გაყიდვაზე „გაშლილი ხელის პრინციპით“ გარიგების დადებისას, ასეთ შემთხვევაში, გამოყენების ღირებულება შესაძლოა მიჩნეულ იქნეს აქტივის აღდგენით ღირებულებად.
34. თუ არ არსებობს იმის მტკიცების საფუძველი, რომ აქტივის გამოყენების ღირებულება მნიშვნელოვნად აღემატება მის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებას, ეს უკანასკნელი შესაძლოა მიჩნეულ იქნეს აქტივის სამართლიან ღირებულებად. ასეთი სიტუაცია ხშირია იმ აქტივებთან დაკავშირებით, რომელთა ერთეულიდან გასვლაა დაგეგმილი, რადგან მათი გამოყენების ღირებულება, უმთავრესად, შედგება აქტივის გასვლის შედეგად მისაღები ნეტო შემოსულობებიდან, რადგან მოსალოდნელია, რომ აქტივის გასვლამდე მოცემული აქტივის უწყვეტი გამოყენების შედეგად მისაღები ფულადი სახსრები უმნიშვნელო ოდენობის იქნება.
35. აღდგენითი ღირებულება განისაზღვრება ცალკეული აქტივისათვის, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა აქტივის უწყვეტი გამოყენების შედეგად არ მიიღება ფულადი სახსრების ნაკადები, რომელთა მიღებაც, უმეტესწილად, დამოკიდებული არ არის სხვა აქტივებიდან ან აქტივთა ჯგუფიდან ფულადი სახსრების ნაკადების მიღებაზე. ასეთ შემთხვევაში, ხდება იმ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი ღირებულების განსაზღვრა, რომელსაც განეკუთვნება აქტივი (იხ. 85-ე-90-ე პუნქტები), გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც:
(ა) აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება აღემატება მის საბალანსო ღირებულებას; ან
(ბ) აქტივი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის ნაწილია, მაგრამ შეუძლია დამოუკიდებლად გამოიმუშავოს ფულადი სახსრების ნაკადები. ასეთ შემთხვევაში, შესაძლებელია აქტივის გამოყენების ღირებულების შეფასება და იგი დაახლოებით გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულების ტოლია და, ამასთან, შესაძლებელია გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრა.
36. ზოგიერთ შემთხვევაში, შეფასებებმა, საშუალო მაჩვენებლებმა და შემოკლებულმა გამოთვლებმა შესაძლოა მოგვცეს წინამდებარე სტანდარტში ილუსტრირებული დეტალური გამოთვლების შედეგად მიღებული გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულებისა და გამოყენების ღირებულების მიახლოებითი შეფასება.
განუსაზღველი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივების აღდგენითი ღირებულების შეფასება
37. 23-ე პუნქტის თანახმად, განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივი ყოველწლიურად უნდა შემოწმდეს გაუფასურებაზე, აღდგენითი და საბალანსო ღირებულების შედარების გზით, მიუხედავად იმისა, არსებობს თუ არა მინიშნება მის შესაძლო გაუფასურებაზე. თუმცა, გასულ საანგარიშგებო პერიოდში ჩატარებული უახლესი გამოთვლა შეიძლება გამოყენებულ იქნეს აღნიშნული აქტივის გაუფასურებაზე ტესტირებისათვის, თუ ყველა შემდეგი პირობა კმაყოფილდება:
(ა) მოცემული არამატერიალური აქტივის უწყვეტი გამოყენება, სხვა აქტივების ან აქტივთა ჯგუფებისაგან დამოუკიდებლად არ იწვევს ფულადი სახსრების წარმოქმნას და, ამრიგად, გაუფასურებაზე შემოწმებას გაივლის როგორც ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის ნაწილი და ამავე ერთეულში შემავალ აქტივებსა და ვალდებულებებს არ განუცდია მნიშვნელოვანი ცვლილებები აღდგენითი ღირებულების ბოლო შეფასების შემდგომ;
(ბ) აღდგენითი ღირებულების ბოლო შეფასების შედეგად დადგენილმა თანხამ მნიშვნელოვნად გადააჭარბა მოცემული აქტივის საბალანსო ღირებულებას;
(გ) აღდგენითი ღირებულების ბოლო შეფასების შემდგომი მოვლენებისა და გარემოებების ანალიზის საფუძველზე, მიმდინარე აღდგენითი ღირებულების ნაკლებობა საბალანსო ღირებულებაზე ნაკლებ სავარაუდოა.
გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება
38. აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულების საუკეთესო მაჩვენებელია „გაშლილი ხელის მანძილის“ პრინციპით შესრულებულ გარიგებაში გაყიდვის სავალდებულო ხელშეკრულებით განსაზღვრული ფასი, რომელიც კორექტირებულია იმ დამატებითი ხარჯების გათვალისწინებით, რომლებიც უშუალოდ აქტივის გასვლასთანაა დაკავშირებული.
39. თუ არ არსებობს აქტივის გაყიდვის სავალდებულო შეთანხმება და ამ აქტივით ვაჭრობენ აქტიურ ბაზარზე, გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებას წარმოადგენს აქტივის საბაზრო ფასი, რომელიც შემცირებულია მის გასვლასთან დაკავშირებული დანახარჯების ოდენობით. საბაზრო ფასის მიახლოებით ფასს, როგორც წესი, წარმოადგენს მყიდველის მიერ შეთავაზებული მიმდინარე ფასი. თუ არ არსებობს მყიდველის ფასი, გაყიდვის ხარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრის საფუძვლად შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ბოლო გარიგებაში დაფიქსირებული ფასი, თუ გარიგების დადების თარიღიდან შეფასების თარიღამდე ეკონომიკური ვითარება მნიშვნელოვნად არ შეცვლილა.
40. თუ არ არსებობს გაყიდვის სავალდებულო შეთანხმება ან მოცემული აქტივის აქტიური ბაზარი, გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება ეფუძნება ინფორმაციას, რომლის საშუალებითაც ყველაზე უკეთ შეიძლება იმ თანხის განსაზღვრა, რომელიც ერთეულს შეუძლია მიიღოს საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს საქმის მცოდნე და გარიგების მსურველ მხარეებს შორის აქტივის გაყიდვაზე „გაშლილი ხელის მანძილის“ პრინციპით დადებული ობიექტური გარიგების შედეგად, რომელიც შემცირებულია აქტივის გასვლასთან დაკავშირებული დანახარჯებით. აღნიშნული თანხის განსაზღვრისას ერთეული ითვალისწინებს იმავე დარგში ანალოგიური გარიგებების შედეგებს. გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება არ ასახავს იძულებით გაყიდვას.
41. აქტივის გასვლასთან დაკავშირებული დანახარჯები, გარდა იმ დანახარჯებისა, რომლებიც უკვე აღიარდა ვალდებულებად, აკლდება გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულების გამოთვლისას. ამგვარ დანახარჯებს მიეკუთვნება იურიდიული დანახარჯები, მოსაკრებლები იურიდიულ დოკუმენტებზე და გარიგების სხვა ანალოგიური გადასახადები, აქტივის დემონტაჟის დანახარჯები და პირდაპირი დამატებითი დანახარჯები, რომლებიც საჭიროა აქტივის გასაყიდად მოსამზადებლად. თუმცა, შრომითი საქმიანობის შეწყვეტასთან დაკავშირებული სარგებელი და აქტივის გასვლის შემდეგ ერთეულის წარმადობის შემცირებასა და რეორგანიზაციასთან დაკავშირებული დანახარჯები არ წარმოადგენს აქტივის გასვლასთან დაკავშირებულ პირდაპირ დანახარჯებს.
42. ზოგჯერ აქტივის ერთეულიდან გასვლა მოითხოვს მყიდველის მიერ ვალდებულების აღებას. როგორც აქტივის, ასევე ვალდებულებისათვის არსებობს მხოლოდ ერთი გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება. 89-ე პუნქტში განმარტებულია ამგვარ შემთხვევებთან დაკავშირებული საკითხები.
აქტივის გამოყენების ღირებულება
43. მოცემული აქტივის გამოყენების ღირებულების გამოთვლისას გაითვალისწინება შემდეგი ელემენტები:
(ა) აქტივიდან მოსალოდნელი ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების მოცულობისა და დროში განაწილების შეფასება;
(ბ) ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების მოცულობისა და დროში განაწილების შესაძლო ცვლილების სავარაუდო შედეგი;
(გ) ფულის დროითი ღირებულება, პროცენტის ურისკო მიმდინარე საბაზრო განაკვეთზე დაყრდნობით;
(დ) აქტივისათვის დამახასიათებელი თანდაყოლილ განუსაზღვრელობასთან დაკავშირებული ფასი;
(ე) სხვა ფაქტორები, მაგალითად: არალიკვიდობა, რომლებსაც ბაზრის მონაწილენი გაითვალისწინებდნენ აქტივიდან მოსალოდნელი ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასებისას.
44. აქტივის გამოყენების ღირებულების შეფასება მოიცავს შემდეგ საფეხურებს:
(ა) აქტივის უწყვეტი გამოყენებისა და მისი გასვლის შედეგად მომავალში მისაღები ფულადი სახსრების ნაკადების შემოსვლისა და გადინების შეფასება; და
(ბ) ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების მიმართ შესაბამისი დისკონტირების განაკვეთის გამოყენება.
45. 43-ე პუნქტის (ბ), (დ) და (გ) ქვეპუნქტებში დასახელებული ელემენტების გათვალისწინება შესაძლებელია ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების ან დისკონტირების განაკვეთის კორექტირებით. გამოთვლების მიზანია, დადგინდეს ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების დისკონტირებული ღირებულება ე.ი. ყველა სავარაუდო შედეგის საშუალო შეწონილი სიდიდე, მიუხედავად იმისა, თუ რა მიდგომას აირჩევს ერთეული, ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების დროში განაწილების შესაძლო ცვლილებების სავარაუდო შედეგების გამოთვლებში გათვალისწინებისათვის. დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები აქტივის გამოყენების ღირებულების დისკონტირების მეთოდით შეფასებაზე მოცემულია წინამდებარე სტანდარტის „მითითებებში გამოყენებაზე“.
ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასების საფუძველი
46. აქტივის გამოყენების ღირებულების შეფასებისას:
(ა) ფულადი სახსრების პროგნოზირება უნდა ეფუძნებოდეს გონივრულ და დასაბუთებულ დაშვებებს, რომლებიც ხელმძღვანელობის მიერ გამოთვლილი, მოცემული აქტივის დარჩენილი სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში მოსალოდნელი ეკონომიკური ვითარების საუკეთესო შეფასებას წარმოადგენს. აქცენტი უნდა გაკეთდეს გარედან მიღებულ ინფორმაციაზე;
(ბ) ფულადი სახსრების პროგნოზირება უნდა ეფუძნებოდეს ერთეულის ხელმძღვანელობის მიერ დამტკიცებული ბოლო პერიოდის ფინანსურ ბიუჯეტებს/პროგნოზებს, მაგრამ გამორიცხული უნდა იყოს მომავალი რესტრუქტურიზაციიდან, ან აქტივის ეფექტიანობის გაუმჯობესებიდან, ან ამაღლებიდან წარმოქმნილი ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადები (შემოსული ან გასული). აღნიშნულ ბიუჯეტებზე/პროგნოზებზე დაფუძნებული პროგნოზირება უნდა მოიცავდეს მაქსიმუმ 5 წელს, თუ მიზანშეწონილი არ არის უფრო ხანგრძლივი პერიოდის აღება; და
(გ) ფულადი სახსრების იმ ნაკადების პროგნოზირება, რომელიც მიიღება პერიოდის შემდეგ, რომელსაც უახლოესი ბიუჯეტები/პროგნოზები მოიცავს, უნდა მოხდეს აღნიშნულ ბიუჯეტებზე დაფუძნებული შეფასებების, მომდევნო წლების უცვლელი ან დაღმავალი ზრდის ტემპებით ექსტრაპოლაციის გზით, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც გამართლებულია აღმავალი ზრდის ტემპის გამოყენება. ზრდის ტემპი არ უნდა აღემატებოდეს მოცემული პროდუქციის, დარგის, იმ ქვეყნის ან ქვეყნების საშუალო ზრდის ტემპს, სადაც ერთეული საქმიანობას ეწევა, ან იმ ბაზრის გრძელვადიან საშუალო ზრდის ტემპს, სადაც ხდება აქტივის მოხმარება, თუ გამართლებული არ არის უფრო მაღალი ტემპის გამოყენება.
47. ხელმძღვანელობა აფასებს ფულადი სახსრების მიმდინარე ნაკადების პროგნოზის დროს გაკეთებული დაშვებების მართლზომიერებას, გასული პერიოდის ფულადი სახსრების ნაკადების პროგნოზირებულ და ფაქტობრივ ნაკადებს შორის განსხვავებების მიზეზების გამოკვლევის საფუძველზე. ხელმძღვანელობამ უნდა უზრუნველყოს, რომ ფულადი სახსრების ნაკადების მიმდინარე პროგნოზი გასული პერიოდების ფაქტობრივი ტენდენციის თანმიმდევრულია, იმ პირობით, რომ გასული პერიოდების შემდგომი მოვლენები ან პირობები, რომლებიც ფაქტობრივი ფულადი სახსრების ნაკადების გამომუშავებისას არ არსებობდა, ასეთ მიდგომას შეესაბამება.
48. ზოგადად, ხუთ წელზე მეტი ხანგრძლივობის პერიოდისათვის არ არსებობს მომავალი ფულადი სახსრების ნაკადების დეტალური, ნათელი და საიმედო ფინანსური საბიუჯეტო/საპროგნოზო შეფასებები. ამიტომ ერთეულის ხელმძღვანელთა მიერ განხორციელებელი მომავალი ფულადი სახსრების ნაკადების შეფასება ეფუძნება უახლოეს ბიუჯეტებს, რომლებიც ხუთ წელს არ აღემატება. ერთეულის ხელმძღვანელობას შეუძლია გამოიყენოს ფულადი სახსრების ნაკადების პროგნოზი, რომელიც ეფუძნება ხუთ წელზე ხანგრძლივი პერიოდის შემცველ ფინანსურ ბიუჯეტებს, თუ ერთეულის ხელმძღვანელობა დარწმუნებულია, რომ აღნიშნული პროგნოზები საიმედოა და წარსული გამოცდილებიდან გამომდინარე, შეუძლია აჩვენოს, რომ უფრო ხანგრძლივ პერიოდზე ფულადი ნაკადების ზუსტი პროგნოზის გაკეთების უნარი შესწევს.
49. აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის გასვლამდე ფულადი სახსრების ნაკადების პროგნოზი კეთდება ფინანსური ბიუჯეტების საფუძველზე, მომავალი პერიოდის ზრდის ტემპის გამოყენებით. ზრდის ტემპი უცვლელი ან დაღმავალი უნდა იყოს, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა აღმავალი ზრდის ტემპი შეესაბამება ობიექტურ ინფორმაციას პროდუქციის ან დარგის სიცოცხლის ციკლის შესახებ. თუ საჭიროა, ზრდის ტემპი შესაძლებელია ნულს უდრიდეს ან უარყოფითი იყოს.
50. როდესაც ბაზარზე უაღრესად ხელსაყრელი პირობებია, მოსალოდნელია, რომ კონკურენტები ბაზარზე შეაღწევენ და ზრდას შეაფერხებენ. ამიტომ ერთეულებს გაუძნელდებათ, გადააჭარბონ გასული პერიოდების საშუალო ზრდის ტემპს, რომელიც არსებობს ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში (მაგალითად, ოცი წლის მანძილზე) იმ პროდუქციის, დარგების, ქვეყნის ან ქვეყნებისთვის, სადაც ერთეული საქმიანობას ეწევა, ან იმ ბაზრისათვის, სადაც აქტივი გამოიყენება.
51. ფინანსური ბიუჯეტების/პროგნოზების გამოყენებისას ერთეული განსაზღვრავს, ეფუძნება თუ არა მოცემული ინფორმაცია გონივრულ, დასაბუთებულ დაშვებებს და წარმოადგენს თუ არა ხელმძღვანელობის მიერ გაკეთებულ, მოცემული აქტივის დარჩენილი სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში მოსალოდნელი ეკონომიკური ვითარების საუკეთესო შეფასებას.
ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასების კომპონენტები
52. ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასება უნდა მოიცავდეს:
(ა) აქტივის უწყვეტი გამოყენების შედეგად ფულადი სახსრების მიღების პროგნოზს;
(ბ) იმ ფულადი სახსრების გადინების პროგნოზს, რომელიც გარდაუვალია მოცემული აქტივის უწყვეტი გამოყენების შედეგად ფულადი სახსრების ნაკადების შემოსვლისათვის (მათ შორის, აქტივის საექსპლუატაციო მდგომარეობაში მოყვანისათვის გაწეული ფულადი სახსრების გადინება), რომელთა პირდაპირ მიკუთვნება ან დასაბუთებულად და თანმიმდევრულად განაწილება აქტივზე შესაძლებელია; და
(გ) ნეტო ფულადი სახსრების ნაკადებს, თუ ასეთი არსებობს, რომელიც მიღებულ (ან გადახდილი) უნდა იქნეს აქტივის გასვლისას, მისი სასარგებლო მომსახურების ვადის ბოლოს.
53. ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასება და დისკონტირების განაკვეთი ასახავს თანმიმდევრულ დაშვებებს, ინფლაციის გამო ფასების ზრდის შესახებ. ამიტომ, თუ დისკონტირების განაკვეთი შეიცავს ინფლაციის გამო ფასების ზრდის შედეგს, ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადი ფასდება ნომინალური გამოსახულებით. თუ დისკონტირების განაკვეთი არ მოიცავს ინფლაციის გამო ფასების ზრდის შედეგს, ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადი ფასდება რეალური გამოხატულებით (თუმცა, გაითვალისწინება მომავალში სპეციფიკური ფასის ზრდა ან შემცირება).
54. ფულადი სახსრების ნაკადების გადინების პროგნოზი მოიცავს როგორც აქტივის მომსახურების ყოველდღიურ დანახარჯებს, ასევე მომავალ ზედნადებ ხარჯებს, რომელთა პირდაპირ მიკუთვნება ან განაწილება აქტივზე (აქტივის გამოყენებაზე) შესაძლებელია დასაბუთებულ და თანმიმდევრულ საფუძველზე.
55. როდესაც აქტივის საბალანსო ღირებულება ჯერ არ მოიცავს იმ ფულადი სახსრების გადინებას, რომელსაც ადგილი ექნება მის საექსპლუატაციო ან გასაყიდ მდგომარეობაში მოყვანამდე, ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასება შეიცავს ნებისმიერ დამატებითი ფულადი სახსრების გადინების შეფასებას, რომლის გასვლა მოსალოდნელია აქტივის საექსპლუატაციო ან გასაყიდ მდგომარეობაში მოყვანამდე. ამის მაგალითია მშენებლობის პროცესში მყოფი შენობა ან დაუსრულებელი განვითარების პროექტი.
56. გაორმაგებული აღრიცხვის თავიდან აცილების მიზნით, ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასებები არ მოიცავს:
(ა) ფულადი სახსრების ნაკადების წარმომქმნელი აქტივების მუდმივად გამოყენების შედეგად ფულადი სახსრების შემოდინებას, რომელთა მიღება, უმეტესწილად, დამოკიდებული არ არის განსახილველი აქტივებიდან ფულადი სახსრების ნაკადების მიღებაზე (მაგალითად, ფინანსური აქტივები, როგორიცაა დებიტორული დავალიანებები); და
(ბ) ფულადი სახსრების გადინებას, რომელიც უკავშირდება იმ დავალიანებებს, რომლებიც უკვე აღიარდა ვალდებულებებად (მაგალითად, კრედიტორული დავალიანება, პენსიები ან ანარიცხები).
57. მოცემული აქტივისათვის ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადები უნდა შეფასდეს არსებული მდგომარეობით. ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასება არ უნდა შეიცავდეს წინასწარშეფასებულ ფულადი სახსრების ნაკადებს, რომლის წარმოშობა მოსალოდნელია:
(ა) მომავალი რესტრუქტურიზაციის შედეგად, რომლის შესახებაც ერთეულს ჯერ არ მიუღია მტკიცე გადაწყვეტილება;
(ბ) აქტივის მწარმოებლურობის გაუმჯობესება ან ამაღლება.
58. რადგან აქტივიდან მომავალში მისაღები ფულადი სახსრების ნაკადი ფასდება მისი მიმდინარე მდგომარეობის მიხედვით, აქტივის გამოყენების ღირებულება არ ასახავს:
(ა) ფულადი სახსრების მომავალ გადინებას ან დაკავშირებული ხარჯების შემცირებას (მაგალითად, თანამშრომელთა შენახვის ხარჯების შემცირება) ან სარგებელს, რომლის მიღება მოსალოდნელია მომავალში რესტრუქტურიზაციის შედეგად, რომლის განხორციელების ვალდებულება ერთეულს ჯერ არ აუღია; ან
(ბ) ფულადი სახსრების მომავალ გადინებას, რომელიც გააუმჯობესებს ან გაზრდის აქტივის თავდაპირველ მწარმოებლურობას ან აღნიშნულ ფულადი სახსრების ნაკადების შემოსვლას, რომლის მიღებაც მოსალოდნელია ასეთი გადინებების შედეგად.
59. რესტრუქტურიზაცია წარმოადგენს პროგრამას, რომელსაც: (ა) გეგმავს და აკონტროლებს ერთეულის ხელმძღვანელობა და (ბ) იგი მნიშვნელოვნად ცვლის ერთეულის საქმიანობის მასშტაბს ან ერთეულის საქმიანობის წარმართვის წესს. სსბასს 19, ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები, შეიცავს მითითებებს, რომელთა მიხედვით შესაძლოა დადგინდეს, აღებული აქვს თუ არა ერთეულს რესტრუქტურიზაციის განხორციელების ვალდებულება.
60. როდესაც ერთეული მტკიცე გადაწყვეტილებას იღებს რესტრუქტურიზაციის განსახორციელებლად, სავარაუდოდ, რესტრუქტურიზაცია გავლენას მოახდენს ზოგიერთ აქტივზე. რესტრუქტურიზაციის განხორციელების ვალდებულების აღების შემდეგ:
(ა) აქტივის გამოყენების ღირებულების განსაზღვრისას, ფულადი სახსრების მომავალი შემოდინების და გადინების შეფასებებში ერთეულის ხარჯების შემცირებისა და რესტრუქტურიზაციის შედეგად მიღებული სხვა სარგებლის გათვალისწინება ხდება (ერთეულის ხელმძღვანელობის მიერ დამტკიცებულ უახლოეს ფინანსურ ბიუჯეტებზე დაყრდნობით); და
(ბ) რესტრუქტურიზაციის ფულადი სახსრების მომავალი გადინების შეფასებები მიიჩნევა რესტრუქტურიზაციის ანარიცხებად, სსბასს 19-ის შესაბამისად.
61. სანამ ფულადი სახსრების ნაკადები გაედინება, რომელიც გააუმჯობესებს ან გაზრდის აქტივის თავდაპირველ ეფექტიანობას, ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასებები არ შეიცავს აღნიშნული ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის გაზრდის შედეგად მისაღები, ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასებას, რომელიც დაკავშირებულია ფულადი სახსრების მოსალოდნელ გადინებასთან.
62. ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასება, აქტივის მიმდინარე მდგომარეობის გათვალისწინებით, მოიცავს მოსალოდნელი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის დონის შენარჩუნებისთვის აუცილებელ ფულადი სახსრების გადინებებს. როდესაც ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული შედგება სხვადასხვა სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე აქტივისაგან, რომელთაგან თითოეული მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ერთეულის მიმდინარე ოპერაციებში, უმცირესი სასარგებლო მომსახურების აქტივების შეცვლა განიხილება როგორც ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის ყოველდღიური მომსახურების ხარჯი, ამ ერთეულთან დაკავშირებული ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასების მიზნებისათვის. ანალოგიურად, როდესაც ცალკე აღებული აქტივის შემადგენელ კომპონენტებს გააჩნია სხვადასხვა სასარგებლო მომსახურების ვადა, მათი შეცვლა განიხილება აქტივის ყოველდღიური მომსახურების ხარჯად, ამ აქტივთან დაკავშირებული ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასების მიზნებისათვის.
63. ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასებები არ უნდა მოიცავდეს:
(ა) ფინანსური საქმიანობიდან ფულადი სახსრების შემოსვლას ან გასვლას; ან
(ბ) გადახდილი ან მიღებული მოგების გადასახადს.
64. ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასებები ასახავს იმ დაშვებებს, რომლებიც შეესაბამება დისკონტირების განაკვეთის განსაზღვრის მეთოდს. სხვა შემთხვევაში, ზოგიერთი დაშვების შედეგი ან ორჯერ იქნებოდა გათვალისწინებული, ან იგნორირებული. რადგან ფულის დროითი ღირებულების გათვალისწინება ხდება ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების დისკონტირებით, ფულადი სახსრების აღნიშნული ნაკადი არ უნდა მოიცავდეს ფინანსური საქმიანობიდან ფულადი სახსრების შემოსვლას ან გასვლას. ანალოგიურად, რადგან დისკონტირების განაკვეთის განსაზღვრა ხდება გადასახადით შეუმცირებელი თანხის საფუძველზე, ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასება უნდა მოხდეს იმავე მიდგომით.
65. აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის ბოლოს მისი გასვლის შედეგად მისაღები (ან გადასახდელი) ნეტო ფულადი სახსრების ნაკადი არის თანხა, რომლის მიღებასაც ერთეული მოელის მოცემული აქტივის გასვლის შედეგად საქმის მცოდნე და გარიგების მსურველ მხარეებს შორის „გაშლილი ხელის მანძილის“ პრინციპით შესრულებული გარიგებით, რომელიც შემცირებულია გასვლასთან დაკავშირებული მოსალოდნელი ხარჯების ოდენობით.
66. აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის ბოლოს მისი გასვლის შედეგად მისაღები (ან გადასახდელი) ნეტო ფული განისაზღვრება აქტივის გაყიდვის ხარჯებით, შემცირებული სამართლიანი ღირებულების ანალოგიურად, იმ განსხვავებით, რომ ნეტო ფულადი სახსრების შეფასებისას:
(ა) ერთეული იყენებს იმ ფასებს, რომლებიც დომინირებს მსგავსი აქტივების შეფასების თარიღისათვის, რომელთა სასარგებლო მომსახურების ვადა ამოწურულია და ფუნქციონირებს იმ პირობების მსგავს პირობებში, რომელშიც მოცემული აქტივი გამოიყენება; და
(ბ) აღნიშნული ფასები კორექტირდება როგორც ინფლაციის შედეგად მომავალი საერთო ფასების ზრდის, ასევე ფასების სპეციფიკური ზრდის (შემცირების) გათვალისწინებით. თუმცა, თუ აქტივის უწყვეტი გამოყენების შედეგად მისაღები მომავალი ფულადი სახსრებისა და დისკონტირების განაკვეთის შეფასებებში გათვალისწინებული არ არის ინფლაციის შედეგები, ინფლაციის გათვალისწინება არც აქტივის გასვლისას უნდა მოხდეს ნეტო ფულადი სახსრების შეფასებისას.
ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადები უცხოურ ვალუტაში
67. ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადი ფასდება იმ ვალუტაში, რომელშიც მოხდება მათი წარმოქმნა, ხოლო დისკონტირება ხდება მოცემული ვალუტის შესაბამისი დისკონტირების განაკვეთის გამოყენებით. მიღებულ დისკონტირებულ ღირებულებას გადაიანგარიშებენ გამოყენების ღირებულების გაანგარიშების თარიღისათვის არსებული გაცვლითი კურსით.
დისკონტირების განაკვეთი
68. დისკონტირების განაკვეთი (განაკვეთები) უნდა წარმოადგენდეს დაბეგვრამდე განაკვეთს (განაკვეთებს), რომელიც ასახავს შემდეგი მონაცემების მიმდინარე საბაზრო შეფასებებს:
(ა) რისკის არშემცველი მიმდინარე საპროცენტო განაკვეთებით წარმოდგენილ ფულის დროითი ღირებულების;
(ბ) მოცემული აქტივისათვის დამახასიათებელ სპეციფიკურ რისკებს, რომელზეც არ მომხდარა კორექტირება ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასებების დროს.
69. განაკვეთი, რომელიც ასახავს ფულის დროითი ღირებულების მიმდინარე საბაზრო შეფასებებს და მოცემული აქტივისათვის დამახასიათებელ რისკებს, წარმოადგენს იმ უკუგებას, რომელსაც მოითხოვდნენ ინვესტორები, თუ ისინი ამოარჩევდნენ ისეთ ინვესტიციას, რომელიც წარმოქმნის იმავე ოდენობის, პერიოდულობისა და რისკის ფულადი სახსრების ნაკადებს, რომლის მიღებასაც ერთეული მოცემული აქტივიდან გეგმავს. განაკვეთის შეფასება ხდება, მსგავს აქტივებზე მიმდინარე საბაზრო გარიგებების განაკვეთის საფუძველზე. თუმცა, აქტივის გამოყენების ღირებულების შესაფასებლად გამოყენებული დისკონტირების განაკვეთი არ უნდა ასახავდეს იმ რისკებს, რომელთა ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების პროგნოზი კორექტირებულია. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მოხდებოდა ზოგიერთი დაშვებების გავლენის ორმაგად გათვალისწინება.
70. როდესაც შეუძლებელია ამა თუ იმ აქტივისათვის დამახასიათებელი განაკვეთის აღება უშუალოდ ბაზრიდან, დისკონტირების განაკვეთს ერთეული აფასებს შემცვლელი განაკვეთების მეშვეობით. წინამდებარე სტანდარტის მითითებები გამოყენებაზე წარმოდგენილია დამატებითი მითითებები, ასეთ პირობებში დისკონტირების განაკვეთის განსაზღვრისთვის.
ცალკეული აქტივის გაუფასურების ზარალის აღიარება და შეფასება
71. 72-ე-75-ე პუნქტებში განსაზღვრულია ცალკეული აქტივის, გარდა გუდვილისა, გაუფასურების ზარალის აღიარებისა და შეფასების კრიტერიუმები. გაუფასურების ზარალის აღიარებისა და შეფასების კრიტერიუმები ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულებისთვის მოცემულია 76ე-97თ პუნქტებში
72. აქტივის საბალანსო ღირებულება უნდა შემცირდეს მის აღდგენით ღირებულებამდე მხოლოდ და მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოცემული აქტივის აღდგენითი ღირებულება ნაკლებია მის საბალანსო ღირებულებაზე. შემცირების თანხა წარმოადგენს გაუფასურების ზარალს.
73. გაუფასურების ზარალის აღიარება ხარჯის სახით დაუყოვნებლივ უნდა მოხდეს ნამეტში ან დეფიციტში გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც აქტივი გადაფასებული თანხით აისახება სხვა სტანდარტის შესაბამისად (მაგალითად, სსბასს 17-სა და სსბასს 31-ში მოცემული გადაფასებული ღირებულების მოდელი). გადაფასებული აქტივის ნებისმიერი გაუფასურების ზარალი უნდა აღირიცხოს როგორც გადაფასების შემცირება, ზემოთ ნახსენები სხვა სტანდარტის შესაბამისად.
73ა. ნამეტში ან დეფიციტში აღიარდება იმ აქტივთან დაკავშირებული გაუფასურების ზარალი, რომელიც არ გადაფასებულა. თუმცა, გადაფასებული აქტივის გაუფასურების ზარალი აღიარდება გადაფასების ნამეტში იმ ოდენობით, რა სიდიდითაც გაუფასურების ზარალი არ აღემატება ამ აქტივთან დაკავშირებულ გადაფასების ნამეტის თანხას. ამგვარი გაუფასურების ზარალი გადაფასებულ აქტივზე ამცირებს ამ აქტივთან დაკავშირებული აქტივების კლასის გადაფასების ნამეტს.
74. თუ შეფასებული გაუფასურების ზარალის თანხა აღემატება შესაბამისი აქტივის საბალანსო ღირებულებას, ერთეულმა ვალდებულება უნდა აღიაროს მხოლოდ მაშინ, თუ ეს მოითხოვება სხვა სტანდარტით.
75. გაუფასურების ზარალის აღიარების შემდეგ მოცემული აქტივის შემდგომი პერიოდების ცვეთის (ამორტიზაციის) თანხა უნდა გაკორექტირდეს, რათა მოხდეს აქტივის კორექტირებული საბალანსო ღირებულების (შემცირებული ნარჩენი ღირებულებით (თუ იგი არსებობს), სისტემატური განაწილება აქტივის დარჩენილი სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში.
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულები და გუდვილი
76. 77-ე-97თ პუნქტებში განსაზღვრულია იდენტიფიცირების მოთხოვნები, იმ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულისთვის, რომელსაც განეკუთვნება აქტივი, ასევე., ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის და გუდვილის საბალანსო ღირებულების განსაზღვრისა და გაუფასურების ზარალის აღიარების კრიტერიუმები.
იმ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის იდენტიფიკაცია, რომელსაც განეკუთვნება აქტივი
77. თუ არსებობს აქტივის შესაძლო გაუფასურების რაიმე მაჩვენებელი, უნდა მოხდეს ცალკეული აქტივის აღდგენითი ღირებულების შეფასება. თუ შეუძლებელია ცალკეული აქტივის აღდგენითი ღირებულების შეფასება, ერთეულმა უნდა განსაზღვროს იმ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი ღირებულება, რომელსაც განეკუთვნება მოცემული აქტივი (აქტივის ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული).
78. ცალკეული აქტივის აღდგენითი ღირებულების განსაზღვრა შეუძლებელია, თუ:
(ა) შეუძლებელია აქტივის გამოყენების ღირებულების ისე შეფასება, რომ მისი მნიშვნელობა მიახლოებული იყოს გაყიდვის ხარჯებით შემცირებული სამართლიან ღირებულებასთან (მაგალითად, როდესაც აქტივის უწყვეტი გამოყენების შედეგად მომავალში მისაღები ფულადი სახსრების ნაკადი შეუძლებელია შეფასდეს როგორც უმნიშვნელო); და
(ბ) აქტივი არ წარმოქმნის ფულადი სახსრების ნაკადს, რომელთა მიღება, უმეტესწილად, დამოკიდებული არ იქნება სხვა აქტივებიდან წარმოქმნილ ფულადი სახსრების ნაკადზე და უნარი არ შესწევს, დამოუკიდებლად გამოიმუშაოს ფულადი სახსრების ნაკადები.
ასეთ შემთხვევაში, აქტივის გამოყენების ღირებულება და, შესაბამისად, აღდგენითი ღირებულება, შესაძლოა განისაზღვროს მხოლოდ აქტივის ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულისათვის.
79. როგორც მე-13 პუნქტშია განმარტებული, აქტივის ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული წარმოადგენს აქტივების უმცირეს ჯგუფს, რომელიც მოიცავს: (ა) მოცემულ აქტივს და (ბ) წარმოქმნის ფულად სახსრებს, რომელთა მიღება, უმეტესწილად, დამოკიდებულ არ არის სხვა აქტივებიდან ან აქტივთა ჯგუფიდან ფულადი სახსრების მიღებაზე. აქტივის ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის განსაზღვრა განსჯას მოითხოვს. თუ აღდგენითი ღირებულების განსაზღვრა შეუძლებელია ცალკეული აქტივისათვის, ერთეული ახდენს აქტივების უმცირესი ჯგუფის იდენტიფიცირებას, რომლის უწყვეტი გამოყენების შედეგად ფულადი სახსრების შემოსვლა, უმთავრესად, დამოუკიდებელია სხვა ფულადი სახსრების შემოსვლაზე.
80. ფულადი სახსრების შემოსვლა არის ფულადი სახსრებისა და ფულადი სახსრების ეკვივალენტების შემოსვლა ანგარიშვალდებული ერთეულის გარეთ არსებული მხარეებიდან. იმისათვის, რომ განისაზღვროს აქტივიდან (ან აქტივთა ჯგუფებიდან) მიღებული ფულადი სახსრები, ძირითადად, დამოუკიდებელია თუ არა სხვა აქტივებიდან (ან აქტივთა ჯგუფებიდან) ფულადი სახსრების შემოსვლისაგან, ერთეული ითვალისწინებს სხვადასხვა ფაქტორს, მათ შორის: როგორ ხდება ერთეულის ხელმძღვანელობის მიერ: (ა) ერთეულის საქმიანობის მონიტორინგი (მაგალითად, პროდუქციის ხაზის, საქმიანობის, ადგილმდებარეობის, რაიონების ან რეგიონალური არეალის მიხედვით), ან (ბ) როგორ იღებს ხელმძღვანელობა გადაწყვეტილებას, ერთეულის აქტივების შემდგომი გამოყენებისა და ოპერაციების გაგრძელების ან მათი ერთეულიდან გასვლის შესახებ. მითითებები დანერგვაზე მოიცავს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის იდენტიფიცირების მაგალითებს.
81. თუ არსებობს აქტივის ან აქტივთა ჯგუფის მიერ წარმოებული პროდუქციის აქტიური ბაზარი, მოცემული აქტივი ან აქტივთა ჯგუფი მიჩნეულ უნდა იქნეს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულად, თუნდაც წარმოებული პროდუქცია ნაწილობრივ ან მთლიანად ერთეულის შიგნით მოიხმარებოდეს. თუ აქტივის ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის მიერ გამომუშავებულ ფულად სახსრებზე გავლენას ახდენს ერთეულის შიგნით განხორციელებული ტრანსფერული ფასები, ამ შემთხვევაში, ერთეულმა უნდა ისარგებლოს მომავალი საბაზრო ფასის (ფასების) საუკეთესო შეფასებით, რომელსაც ხელმძღვანელობა განსაზღრავს „გაშლილი ხელის მანძილის“ პრინციპით შესრულებული გარიგების დადებისას, რათა შეაფასოს:
(ა) ფულადი სახსრების მომავალი შემოსვლა, რომელიც გამოიყენება მოცემული აქტივის ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გამოყენების ღირებულების განსაზღვრისას; და
(ბ) ფულადი სახსრების მომავალი გასვლა, რომელიც გამოიყენება ნებისმიერი სხვა აქტივის ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების გამოყენების ღირებულების განსაზღვრისას, რომელზედაც გავლენას ახდენს შიდა ტრანსფერული ფასწარმოქმნა.
82. ერთეულის სხვა ქვედანაყოფების მიერ აქტივის ან აქტივთა ჯგუფის გამოყენების შედეგად მიღებული მთლიანი პროდუქციის, ან თუნდაც მისი ნაწილის (მაგალითად, წარმოების შუა პროცესში მყოფი პროდუქციის) გამოყენების შემთხვევაში, მოცემული აქტივი ან აქტივთა ჯგუფი წარმოადგენს დამოუკიდებელი ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულს, თუ ერთეულს შეუძლია აღნიშნული პროდუქციის გაყიდვა აქტიურ ბაზარზე, რადგან მოცემული აქტივის ან აქტივთა ჯგუფის უწყვეტი გამოყენების შედეგად ფულადი სახსრების შემოსვლა, უმეტესწილად, დამოკიდებული არ იქნება სხვა აქტივის ან აქტივთა ჯგუფიდან ფულადი სახსრების შემოსვლაზე. ერთეული ახდენს ამგვარი ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულთან ან ნებისმიერ სხვა აქტივთან, ან შიდა ფასწარმოქმნის გავლენის ქვეშ მყოფ ფულადი სახრების წარმომქმნელ ერთეულთან დაკავშირებულ ფინანსურ ბიუჯეტებზე/პროგნოზებზე დაყრდნობით შედგენილი ინფორმაციის კორექტირებას, თუ შიდა ფასები არ ასახავს ხელმძღვანელობის მიერ განხორციელებულ საუკეთესო შეფასებებს, რომელიც დგინდება „გაშლილი ხელის მანძჳლის“ პრინციპით შესრულებული გარიგებებისას.
83. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების იდენტიფიცირება ხდება თანმიმდევრულად, ერთი პერიოდიდან მეორე პერიოდამდე, ერთი და იმავე აქტივისათვის ან აქტივთა სახეებისათვის, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც გამართლებულია შეცვლა.
84. თუ ერთეულში დაადგენენ, რომ აქტივი განეკუთვნება ფულადი სახსრების წარმომქმნელ სხვა ერთეულს, წინა პერიოდებისაგან განსხვავებით, ან შეიცვალა მოცემული აქტივის ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულში აგრეგირებული აქტივების ტიპები, 120-ე პუნქტის შესაბამისად, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის შესახებ ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში უნდა აისახოს გარკვეული ინფორმაცია, თუ მოცემული ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების ზარალი აღიარებულია ან ანულირებულია.
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი და საბალანსო ღირებულება
85. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი ღირებულება წარმოადგენს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებას და გამოყენების ღირებულებას შორის უდიდეს თანხას. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი ღირებულების განსაზღვრის მიზნით, 31-ე-70-ე პუნქტებში სიტყვა „აქტივი“ აღქმულ უნდა იქნეს როგორც „ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული“.
86. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის საბალანსო ღირებულების განსაზღვრა უნდა ხდებოდეს იმ მეთოდების შესაბამისად, რომლის მიხედვითაც განისაზღვრა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი ღირებულება.
87. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის საბალანსო ღირებულება:
(ა) მოიცავს მხოლოდ იმ აქტივების საბალანსო ღირებულებას, რომლის პირდაპირ მიკუთვნება ან დასაბუთებულად და თანმიმდევრულად განაწილება შესაძლებელია ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულზე და რომელი აქტივებიც მომავალში წარმოქმნის ფულად სახსრებს, რომელიც გამოყენებული იქნება ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გამოყენების ღირებულების განსაზღვრისას; და
(ბ) არ მოიცავს ნებისმიერი აღიარებული ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებას, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც შეუძლებელია ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი ღირებულების განსაზღვრა, მოცემული ვალდებულების გათვალისწინების გარეშე.
ამის მიზეზია ის, რომ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაყიდვის ხარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულებისა და გამოყენების ღირებულების განსაზღვრისას მხედველობაში არ მიიღება იმ აქტივებთან დაკავშირებული ფულადი სახსრების მოძრაობა, რომლებიც არ წარმოადგენს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის ნაწილს და ის ვალდებულებები, რომლებიც აღიარდა ფინანსურ ანგარიშგებაში (იხ. 41-ე და 56-ე პუნქტები).
88. როდესაც აქტივები ჯგუფდება მათი აღდგენითი ღირებულების შესაფასებლად, მნიშვნელოვანია ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულში ჩაირთოს ყველა აქტივი, რომელიც წარმოქმნის, ან მონაწილეობს შესაბამისი ფულადი სახსრების შემოდინებაში. წინააღმდეგ შემთხვევაში, შესაძლოა მიჩნეულ იქნეს, რომ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული სრულად აღდგენითია მაშინ, როდესაც ფაქტობრივად ადგილი ჰქონდა გაუფასურების ზარალს. გადაწყვეტილებების საილუსტრაციო ხეში მოცემულია ფულადი სახსრების ნაკადების დიაგრამა, სადაც ნაჩვენებია ისეთი ცალკეული აქტივების ასახვის წესი, რომლებიც წარმოადგენს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის ნაწილს. ზოგიერთ შემთხვევაში, მიუხედავად იმისა, რომ ცალკეული აქტივი მონაწილეობს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის მიერ სავარაუდოდ მისაღები ფულადი სახსრების წარმოქმნაში, მათი მიკუთვნება მოცემულ ერთეულზე შეუძლებელია დასაბუთებულად და თანმიმდევრულად. მაგალითად, ასეთ შემთხვევას განეკუთვნება გუდვილი. 90ა-90პ პუნქტებში განსაზღვრულია, როგორ უნდა მოხდეს ასეთი აქტივების გათვალისწინება იმის დადგენისას, გაუფასურებულია თუ არა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული
89. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი ღირებულების განსაზღვრის მიზნით, შესაძლოა აუცილებელი იყოს ცალკეული აუღიარებელი ვალდებულების გათვალისწინება. ეს შეიძლება მოხდეს იმ შემთხვევაში, თუ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გასვლა მოითხოვს მყიდველის ვალდებულების აღებას. ამ შემთხვევაში, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება (ან მისი გასვლის შედეგად სავარაუდოდ მისაღები ფულადი სახსრები) წარმოადგენს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულში შემავალი აქტივების სავარაუდო სარეალიზაციო ფასს და აღებულ ვალდებულებას ერთად, რომელიც შემცირებულია მის გასვლასთან დაკავშირებული ხარჯების ოდენობით. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი ღირებულებისა და საბალანსო ღირებულების სათანადო შედარების მიზნით, ვალდებულების საბალანსო ღირებულება უნდა გამოაკლდეს როგორც ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გამოყენების ღირებულებას, ასევე მის საბალანსო ღირებულებას.
90. პრაქტიკული მოსაზრებიდან გამომდინარე, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი ღირებულება ზოგჯერ განისაზღვრება იმის მერე, როცა განხილული იქნება: (ა) აქტივები, რომლებიც არ მიეკუთვნება მოცემული ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულს (მაგალითად, დებიტორული დავალიანება ან სხვა ფინანსური აქტივები), ან (ბ) ვალდებულებები, რომლებიც უკვე აღიარდა ფინანსურ ანგარიშგებაში (მაგალითად, კრედიტორული დავალიანება, პენსიები და სხვა ანარიცხები). ასეთ შემთხვევებში, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის საბალანსო ღირებულება იზრდება ამ აქტივების საბალანსო ღირებულებით და მცირდება აღნიშნული ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებით.
გუდვილი
გუდვილის მიკუთვნება ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულზე
90ა. გაუფასურებაზე ტესტირების მიზნით, ერთეულთა შეძენისას შეძენილი გუდვილი, შეძენის თარიღიდან მოყოლებული, მიეკუთვნება მყიდველი ერთეულის იმ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებს, ან ერთეულების ჯგუფებს, რომლებიც მოსალოდნელია, რომ სარგებელს მიიღებენ გაერთიანებით განპირობებული სინერგიიდან, მიუხედავად იმისა, მიეკუთვნება თუ არა ამ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებს ან ერთეულების ჯგუფს შეძენილი ერთეულის სხვა აქტივები და ვალდებულებები. როდესაც გუდვილი შეძენილია ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის შეძენისას, რომელიც იწვევს მყიდველის წმინდა ფულადი სახსრების გადინების შემცირებას, შემსყიდველი უნდა ჩაითვალოს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულად. გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც გუდვილი ეხება ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი ერთეულის შეძენას, თითოეული ერთეული ან ერთეულთა ჯგუფი, რომელსაც გუდვილი მიეკუთვნება:
(ა) უნდა წარმოადგენდეს შიდა მმართველობის მიზნებისათვის გუდვილის მონიტორინგის განხორციელების უდაბლეს დონეს;
(ბ) აგრეგირებამდე სიდიდით არ უნდა აღემატებოდეს საოპერაციო სეგმენტს, როგორც ეს განმარტებულია სსბასს 18-ის, სეგმენტის ანგარიშგება, მე-9 პუნქტით.
90ბ. ერთეულის შეძენასთან დაკავშირებით აღიარებული გუდვილი წარმოადგენს ერთეულთა შეძენის დროს სხვა ისეთ აქტივების შეძენის შედეგად წარმოქმნილ მომავალ ეკონომიკურ სარგებელს, რომელთა ცალკე იდენტიფიცირება და განცალკევებულად აღიარება შეუძლებელია. გუდვილი სხვა აქტივების ან აქტივების ჯგუფიდან დამოუკიდებლად არ წარმოშობს ფულადი სახსრების ნაკადებს; ხშირად მას წვლილი შეაქვს რამდენიმე ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის მიერ გამომუშავებულ ფულადი სახსრების ნაკადებში. ზოგჯერ გუდვილის მართლზომიერი მიკუთვნება შესაძლებელია არა ცალკეულ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებზე, არამედ მხოლოდ მათ ჯგუფებზე. შედეგად, უდაბლეს დონეს, რომელზედაც შიდა მმართველობითი მიზნებისათვის ხორციელდება გუდვილის მონიტორინგი, წარმოადგენს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების გარკვეული რაოდენობა, რომლებსაც გუდვილი უკავშირდება, თუმცა შეუძლებელია ამ უკანასკნელის მათზე გადანაწილება. 90დ-90პ და 97ა-97თ პუნქტებში ნახსენები ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულები, რომლებზედაც ხდება გუდვილის გადანაწილება, წაკითხული უნდა იყოს აგრეთვე როგორც მითითება ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების ჯგუფის მიმართ, რომელზეც ხდება გუდვილის განაწილება. იმ შემთხვევაში, როდესაც გუდვილი შეძენილია ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის შეძენისას, რაც იწვევს შემსყიდველის წმინდა ფულადი სახსრების ნაკადების გადინების შემცირებას, 90დ - 90პ და 97ა - 97თ პუნქტებში მოცემული მითითებები ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებთან დაკავშირებით, რომელზეც ნაწილდება გუდვილი. ასევე უნდა იქნას წაკითხული, როგორც მითითება შემსყიდველისთვის.
90გ. 90ა პუნქტით პუნქტის მოთხოვნების გამოყენების შედეგად გუდვილის გაუფასურებაზე ტესტირება შეესატყვისება ერთეულის ოპერაციების მართვის ნორმალურ პროცესს; გუდვილის გაუფასურებაზე ტესტირება ხდება ისეთ სტრუქტურულ დონეზე, რომელთანაც, ჩვეულებრივ, ასოცირდება გუდვილი. ამგვარად, დამატებითი საანგარიშგებო სისტემების ჩამოყალიბება, როგორც წესი, საჭირო არ არის.
90დ. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული, რომელსაც გუდვილი მიეკუთვნება გაუფასურებაზე ტესტირების მიზნით, შესაძლოა არ ემთხვეოდეს იმ სტრუქტურულ დონეს, რომელზედაც ხდება გუდვილის მიკუთვნება საკურსო სხვაობებით განპირობებული მოგებისა და ზარალის შეფასებისას გამოწვეული შედეგები - სსბასს 4-ის, უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები, შესაბამისად. მაგალითად, თუ სსბასს 4-ის თანახმად, ერთეულს მოეთხოვება გუდვილის გადანაწილება შედარებით დაბალ სტრუქტურულ დონეზე საკურსო სხვაობების მოგება-ზარალის შეფასების მიზნებისათვის, მას არ მოეთხოვება გუდვილის გაუფასურებაზე ტესტირება იმავე დონეზე, თუ ეს უკანასკნელი არ წარმოადგენს შიდა მმართველობითი მიზნებისათვის გუდვილის მონიტორინგის ჩვეულებრივ სტრუქტურულ დონეს.
90ე. თუ ერთეულთა შეძენისას შეძენილი გუდვილის თავდაპირველი გადანაწილება ვერ ხერხდება იმ საანგარიშგებო წლიური პერიოდის დასრულებამდე, რომელშიც ერთეულის შეძენას ჰქონდა ადგილი, გუდვილის თავდაპირველი გადანაწილება უნდა განხორციელდეს შეძენის შემდგომი, პირველივე წლიური საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებამდე.
90ვ. თუ ერთეულის შეძენისას თავდაპირველი აღრიცხვა მხოლოდ პირობითად არის შესაძლებელი იმ საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებამდე, რომელშიც მოხდა გაერთიანება, შემსყიდველი:
(ა) გაერთიანებას აღრიცხავს ამ პირობითი ღირებულებებით; და
(ბ) ასახავს აღნიშნული პირობითი ღირებულებების კორექტირებას, როგორც თავდაპირველი აღრიცხვის დასრულებას შეფასების პერიოდის განმავლობაში, რომელიც არ უნდა აღემატებოდეს შეძენის თარიღიდან თორმეტ თვეს.
ასეთ შემთხვევაში, შესაძლოა, ასევე ვერ მოხერხდეს ერთეულის შეძენასთან დაკავშირებით აღიარებული გუდვილის თავდაპირველი გადანაწილების დამთავრება იმ წლიური საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებამდე, რომელშიც ერთეულთა გაერთიანება განხორციელდა. ასეთ დროს, ერთეული განმარტებით შენიშვნებში ასახავს 122ა პუნქტით მოთხოვნილ ინფორმაციას.
90ზ. თუ გუდვილი მიკუთვნებულია ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულზე და ერთეული წყვეტს ამ ერთეულში შემავალ ერთ-ერთ ოპერაციას, აღნიშნულ ოპერაციებთან დაკავშირებული გუდვილი:
(ა) შეიტანება ამ ოპერაციის საბალანსო ღირებულებაში მის გასვლასთან დაკავშირებული მოგება-ზარალის გასაზღვრისას; და
(ბ) ფასდება გასული ერთეულისა და ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის დარჩენილი ნაწილის ფარდობითი ღირებულებების გათვალისწინებით, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ერთეულს შეუძლია დაასაბუთოს, რომ სხვა მეთოდი უკეთესად ასახავს გასულ ერთეულთან დაკავშირებულ გუდვილს.
90თ. თუ ერთეული ცვლის ანგარიშგების სტრუქტურას იმგვარად, რომ იცვლება ერთი ან მეტი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის შემადგენლობა, რომელზედაც გუდვილი იყო მიკუთვნებული, მაშინ გუდვილი უნდა გადანაწილდეს იმ ერთეულებზე, რომლებსაც ეს ცვლილება ეხება. გადანაწილება, ერთეულის გასვლის შემთხვევის მსგავსად, ხორციელდება ფარდობითი ღირებულებების მიდგომის გამოყენებით, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ერთეულს შეუძლია დაასაბუთოს, რომ სხვა მეთოდი უკეთესად ასახავს რეორგანიზებულ ერთეულებთან დაკავშირებულ გუდვილს.
ფულადი სახსრების გამომუშავებული ერთეულების გაუფასურებაზე ტესტირება
90ი. 90ბ პუნქტის შესაბამისად, როდესაც გუდვილი უკავშირდება ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულს, მაგრამ მასზე არ არის მიკუთვნებული, ეს ერთეული უნდა შემოწმდეს გაუფასურებაზე, თუ არსებობს რაიმე მინიშნება, რომ ის შეიძლება გაუფასურებული იყოს მისი გუდვილის გარეშე საბალანსო ღირებულების შედარებით აღდგენით ღირებულებასთან. გაუფასურების ზარალი, თუ ასეთი არსებობს, აისახება 91-ე პუნქტის შესაბამისად.
90კ. თუ 90ი პუნქტში აღწერილი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის მიმდინარე ღირებულება მოიცავს განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე ან გამოყენებისათვის ჯერ მზად არმყოფ არამატერიალურ აქტივს, რომლის გაუფასურების ტესტირება შესაძლებელია მხოლოდ როგორც აღნიშნული ერთეულის ნაწილის, მოითხოვება ამ ერთეულის ყოველწლიური ტესტირება გაუფასურებაზე, 25-ე პუნქტის შესაბამისად.
90ლ. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული, რომელზედაც მიკუთვნებულია გუდვილი, გაუფასურებაზე უნდა შემოწმდეს ყოველწლიურად და იმ დროს, როდესაც არსებობს რაიმე მინიშნება მის შესაძლო გაუფასურებაზე, მისი გუდვილის ჩათვლით, საბალანსო და აღდგენითი ღირებულებების შედარების გზით. თუ ამ ერთეულის აღდგენითი ღირებულება აღემატება მისივე საბალანსო ღირებულებას, ერთეული მასზე მიკუთვნებული გუდვილთან ერთად არ ჩაითვლება გაუფასურებულად. თუ ასეთი ერთეულის საბალანსო ღირებულება აღემატება აღდგენით ღირებულებას, ერთეულმა უნდა აღიაროს გაუფასურების ზარალი 91-ე პუნქტის შესაბამისად.
გაუფასურების ტესტების დრო
90მ. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის, რომელზედაც მიკუთვნებულია გუდვილი, გაუფასურების წლიური ტესტირება შეიძლება განხორციელდეს ნებისმიერ დროს, წლიური საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში, იმ პირობით, რომ ტესტირება ყოველწლიურად ერთსა და იმავე დროს მოხდება. დასაშვებია სხვადასხვა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების ტესტირება სხვადასხვა დროს. თუმცა, თუ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულზე მიკუთვნებული მთლიანი გუდვილი, ან მისი ნაწილი შეძენილ იქნა მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდში მომხდარი ერთეულის შეძენის შედეგად, ასეთი ერთეულის გაუფასურების ტესტირება უნდა განხორციელდეს მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებამდე.
90ნ. თუ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის, რომელზედაც მიკუთვნებულია გუდვილი, შემადგენელი აქტივების გაუფასურების ტესტირება ხდება იმავე დროს, როდესაც გუდვილის შემცველი ერთეულის, – აღნიშნული აქტივები გაუფასურებაზე უნდა შემოწმდეს გუდვილის შემცველი ერთეულის შემოწმებამდე. ანალოგიურად, თუ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულთა ჯგუფის, რომელზედაც გადანაწილებულია გუდვილი, შემადგენელი ერთეულების გაუფასურებაზე ტესტირება ხდება იმავე დროს, როდესაც გუდვილის შემცველი ჯგუფის – აღნიშნული ერთეულები უნდა გაუფასურებაზე შემოწმდეს გუდვილის შემცველი ჯგუფის შემოწმებამდე.
90ო. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის, რომელზედაც მიკუთვნებულია გუდვილი, გაუფასურებაზე ტესტირებისას, შესაძლოა არსებობდეს მინიშნება გუდვილის შემცველ ერთეულში შემავალი ერთ-ერთეული გაუფასურებაზე, პირველ რიგში, ამოწმებს ამ აქტივს და აღიარებს მასთან დაკავშირებულ გაუფასურების ზარალს, მანამდე, სანამ დაიწყებდეს გუდვილის შემცველი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურებაზე ტესტირებას. ანალოგიურად, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულთა ჯგუფის, რომელზედაც მიკუთვნებულია გუდვილი, გაუფასურებაზე ტესტირებისას, შესაძლოა არსებობდეს მინიშნება გუდვილის შემცველ ჯგუფში შემავალი ერთ-ერთი ფულადი სახსრების ერთეულის გაუფასურებაზე. ასეთ შემთხვევაში, ერთეული გაუფასურებაზე, პირველ რიგში, ამოწმებს ამ ერთეულს და აღიარებს მასთან დაკავშირებულ გაუფასურების ზარალს, მანამდე, სანამ დაიწყებდეს გუდვილის შემცველი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულთა ჯგუფის გაუფასურებაზე ტესტირებას.
90პ. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის, რომელზედაც მიკუთვნებულია გუდვილი, აღდგენითი ღირებულების გასულ პერიოდში განხორციელებული ბოლო გამოთვლა დასაშვებია გამოყენებულ იქნეს მიმდინარე პერიოდში, ამ ერთეულის გაუფასურებაზე ტესტირებისათვის, თუ კმაყოფილდება ყველა შემდეგი პირობა:
(ა) ერთეულის შემადგენლობაში შემავალი აქტივები და ვალდებულებები მნიშვნელოვნად არ შეცვლილა აღდგენითი ღირებულების ბოლო გამოთვლის შემდგომ;
(ბ) აღდგენითი ღირებულების ბოლო გამოთვლის შედეგად მიღებულმა თანხამ მნიშვნელოვნად გადააჭარბა ერთეულის საბალანსო ღირებულებას; და
(გ) აღდგენითი ღირებულების ბოლო გამოთვლის შემდგომი მოვლენებისა და გარემოებების ანალიზის შედეგად, ერთეულის ამჟამინდელი აღდგენითი ღირებულების შეფასებითი სიდიდის მისივე საბალანსო ღირებულებაზე ნაკლებობის ალბათობა მცირეა.
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების ზარალი
91. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის (უმცირესი ერთეულთა ჯგუფის, რომელზეც მიკუთვნებულია გუდვილი) გაუფასურების ზარალის აღიარება უნდა მოხდეს მხოლოდ და მხოლოდ მაშინ, როდესაც მისი (ერთეულთა ჯგუფის) აღდგენითი ღირებულება ნაკლებია მის (ერთეულთა ჯგუფის) საბალანსო ღირებულებაზე გაუფასურების ზარალი უნდა განაწილდეს შემდეგი თანმიმდევრობით, რათა შემცირდეს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების საბალანსო ღირებულება, რომლებიც განეკუთვნება აღნიშნულ ერთეულს (ერთეულთა ჯგუფს):
(ა) პირველ რიგში, გაუფასურების ზარალი უნდა განაწილდეს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულზე (ერთეულთა ჯგუფზე) მიკუთვნებულ გუდვილზე (თუ იგი არსებობს); და
(ბ) შემდგომ, მოცემული ერთეულის (ერთეულთა ჯგუფის) სხვა აქტივებზე მოცემულ ერთეულში შემავალი თითოეული აქტივის საბალანსო ღირებულების პროპორციულად.
საბალანსო ღირებულების ეს შემცირებები უნდა აისახოს როგორც თითოეული აქტივის გაუფასურების ზარალი და მისი აღიარება მოხდეს 73-ე პუნქტის შესაბამისად.
92. 91-ე პუნქტის მიხედვით, გაუფასურების ზარალის მიკუთვნებისას, აქტივის საბალანსო ღირებულება არ უნდა შემცირდეს, ქვემოთ მითითებული სიდიდეებიდან, უდიდესზე ნაკლებ სიდიდემდე:
(ა) მისი გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება (თუ შესაძლებელოა მისი განსაზღვრა);
(ბ) მისი გამოყენების ღირებულება (თუ შესაძლებელია მისი განსაზღვრა); და
(გ) ნოლი.
გაუფასურების ზარალი, რომელიც, სხვა შემთხვევაში, მიკუთვნებული იქნებოდა აქტივზე, პროპორციულად უნდა განაწილდეს მოცემული ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის (ერთეულთა ჯგუფის) სხვა აქტივებზე.
93. როდესაც ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ აქტივს წვლილი შეაქვს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულში, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის საბალანსო ღირებულების პროპორციული წილი უნდა განაწილდეს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის საბალანსო ღირებულებაზე, ამ უკანასკნელის აღდგენითი ღირებულების გამოთვლამდე. ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის საბალანსო ღირებულებაში უნდა აისახოს საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს დამდგარი ნებისმიერი გაუფასურების ზარალი, რომელიც განისაზღვრება, სსბასს 21-ის მოთხოვნების შესაბამისად.
94. თუ თითოეული აქტივის აღდგენითი ღირებულების დადგენა შეუძლებელია (იხ. 78-ე პუნქტი):
(ა) მოცემული აქტივის გაუფასურების ზარალის აღიარება მოხდება, თუ აქტივის საბალანსო ღირებულება აღემატება მის გაყიდვის ხარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებასა და 91-ე-93-ე პუნქტებში მოცემული წესების მიხედვით განხორციელებულ შედეგებს შორის უდიდეს სიდიდეს; და
(ბ) იმ შემთხვევაში, თუ მოცემულ აქტივთან დაკავშირებული ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივი არ არის გაუფასურებული, მოცემული აქტივის გაუფასურების ზარალის აღიარება არ მოხდება. ეს წესი ვრცელდება იმ შემთხვევაშიც, როცა აქტივის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება ნაკლებია მის საბალანსო ღირებულებაზე.
95. ზოგიერთ შემთხვევაში, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ აქტივს წვლილი შეაქვს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულში. წინამდებარე სტანდარტის მიხედვით, როდესაც ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული, რომელიც ექვემდებარება შემოწმებას გაუფასურებაზე, შეიცავს ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ აქტივს, ეს უკანასკნელიც უნდა შემოწმდეს გაუფასურებაზე, სსბასს 21-ის მოთხოვნების შესაბამისად. გაუფასურებაზე შემოწმების შემდეგ, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის საბალანსო ღირებულების პროპორციული წილი ჩართულ უნდა იქნეს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის საბალანსო ღირებულებაში. ამ წილით აისახება ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის მიერ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულში შეტანილი წვლილის ოდენობა, რომელიც გამოიხატება მომსახურების პოტენციალის ზრდით. ამის შემდეგ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების ზარალი პროპორციულად განაწილდება ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულში არსებულ ყველა აქტივზე, რომელიც ექვემდებარება 92-ე პუნქტში მოცემულ შეზღუდვებს.
96. [ამოღებულია]
97. 91-93-ე პუნქტებით გათვალისწინებული მოთხოვნების დაკმაყოფილების შემდეგ, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების ზარალის დარჩენილ თანხაზე ვალდებულება უნდა აღიარდეს მხოლოდ და მხოლოდ მაშინ, თუ ეს მოითხოვება რომელიმე სხვა ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტით.
გუდვილის მქონე ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულებისა და არამაკონტროლებელი წილების გაუფასურების ტესტირება
97ა. სსბასს 40-ის თანახმად, შემსყიდველი შეძენის თარიღისათვის გუდვილს აფასებს და აღიარებს როგორც (ა) ნამეტს (ბ)-ზე:
(ა) ჯამური მაჩვენებელი შემდეგი სიდიდეების:
სსბასს 40-ის შესაბამისად შეფასებული გადაცემული კომპენსაცია, რომელიც საზოგადოდ საჭიროებს სამართლიანი ღირებულებით შეფასებას შეძენის თარიღით;
სსბასს 40-ის შესაბამისად შეფასებული ნებისმიერი არამაკონტროლებელი წილი შეძენილ ერთეულში; და
ეტაპობრივად განხორციელებულ ერთეულის შეძენისას - შეძენის თარიღისათვის, შეძენილ ერთეულში შემსყიდველის ადრე კუთვნილი კაპიტალის წილის სამართლიანი ღირებულება
(ბ) სსბასს 40-ის შესაბამისად შეფასებული შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და აღებული ვალდებულებების წმინდა ღირებულება შეძენის თარიღისათვის .
გუდვილის განაწილება
97ბ. წინამდებარე სტანდარტის 90ა პუნქტი მოითხოვს ერთეულის შეძენისას შეძენილი გუდვილის განაწილებას შემსყიდველის იმ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულზე, ან ერთეულების ჯგუფზე, რომლებიც მოსალოდნელია, რომ სარგებელს მიიღებენ გაერთიანებით განპირობებული სინერგიიდან, იმის მიუხედავად, მიეკუთვნება თუ არა ამ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებს ან ერთეულების ჯგუფს შეძენილი ერთეულის სხვა აქტივები და ვალდებულებები. შესაძლებელია, რომ ერთეულის შეძენის შედეგად წარმოქმნილი ზოგიერთი სინერგიული ეფექტი განაწილდეს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ისეთ ერთეულზე, რომელშიც არამაკონტროლებელ წილს არ ეკუთვნის წილი.
გაუფასურების ტესტირება
97გ. გაუფასურების ტესტირება გულისხმობს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი ღირებულების შედარებას მის საბალანსო ღირებულებასთან.
97დ. თუ ერთეული არამაკონტროლებელ წილებს აფასებს შეძენის თარიღისათვის კონტროლირებული ერთეულის წმინდა იდენტიფიცირებად აქტივებში, მისი პროპორციული წილის მიხედვით, სამართლიანი ღირებულების ნაცვლად, არამაკონტროლებელ წილებზე მისაკუთვნებელი გუდვილი ჩაირთვება შესაბამისი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენით ღირებულებაში, მაგრამ არ აღიარდება მაკონტროლებელი ერთეულის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში. ამის შედეგად, ერთეული ამ ერთეულზე მისაკუთვნებელი გუდვილის საბალანსო ღირებულებას გაზარდოს, რათა აისახოს არამაკონტროლებელ წილზე მისაკუთვნებელი გუდვილი. შემდეგ კორექტირებული საბალანსო ღირებულება შეუდარდება ამ ერთეულის აღდგენით ღირებულებას, რათა განისაზღვროს, გაუფასურდა თუ არა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული.
გაუფასურების ზარალის განაწილება
97ე. 91-ე პუნქტი მოითხოვს, რომ ნებისმიერი გამოვლენილი გაუფასურების ზარალი, პირველ რიგში, განაწილდეს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულზე მიკუთვნებულ გუდვილზე, მისი საბალანსო ღირებულების შესამცირებლად და შემდეგ ამ ერთეულის სხვა აქტივებზე, ერთეულის შემადგენელი თითოეული აქტივის საბალანსო ღირებულების პროპორციულად.
97ვ. თუ კონტროლირებული ერთეული ან კონტროლირებული ერთეულის ნაწილი, არამაკონტროლებელ წილთან ერთად, თავად წარმოადგენს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულს, გაუფასურების ზარალი განაწილდება მაკონტროლებელ ერთეულსა და არამაკონტროლებელ წილზე იმავე საფუძვლით, როგორც ხდება ნამეტის ან დეფიციტის მიკუთვნება.
97ზ. თუ კონტროლირებული ერთეული ან კონტროლირებული ერთეულის ნაწილი, არამაკონტროლებელ წილთან ერთად, წარმოადგენს უფრო დიდი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის ნაწილს, გუდვილის გაუფასურების ზარალი განაწილდება ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების იმ ნაწილებზე, რომელთაც გააჩნიათ არამაკონტროლებელი წილი და იმ ნაწილებზე, რომლებსაც არა აქვთ არამაკონტროლებელი წილი. გაუფასურების ზარალი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის ნაწილებს უნდა მიეკუთვნოს შემდეგ საფუძველზე:
(ა) იმდენად, რამდენადაც გაუფასურება უკავშირდება ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გუდვილს, მისი ნაწილების გუდვილის შესაბამის საბალანსო ღირებულებებს გაუფასურებამდე; და
(ბ) იმდენად, რამდენადაც გაუფასურება უკავშირდება ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის იდენტიფიცირებად აქტივებს, მისი ნაწილების წმინდა იდენტიფიცირებადი აქტივების შესაბამის საბალანსო ღირებულებებს გაუფასურებამდე. ნებისმიერი ამგვარი გაუფასურება განაწილდება თითოეული ერთეულის შემადგენელი ნაწილების აქტივებზე, ამ ნაწილის თითოეული აქტივის საბალანსო ღირებულების პროპორციულად.
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის იმ ნაწილებზე, რომლებსაც გააჩნიათ არამაკონტროლებელი წილი, გაუფასურება განაწილდება მაკონტროლებელ ერთეულსა და არამაკონტროლებელ წილებზე იმავე საფუძვლით, როგორც ხდება ნამეტის ან დეფიციტის მიკუთვნება.
97თ. თუ არამაკონტროლებელ წილზე მისაკუთვნებელი გაუფასურების ზარალი დაკავშირებულია გუდვილთან, რომელიც აღიარებული არ არის მაკონტროლებელი ერთეულის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში (იხ. პუნქტი 97დ), ეს გაუფასურების ზარალი არ აღიარდება, როგორც გუდვილის გაუფასურების ზარალი. ასეთ შემთხვევაში, გუდვილის გაუფასურების ზარალის სახით აღიარდება მხოლოდ გაუფასურების ზარალის ის ნაწილი, რომელიც დაკავშირებულია მაკონტროლებელ ერთეულზე მიკუთვნებულ გუდვილთან.
გაუფასურების ზარალის ანულირება
98. 99-105-ე პუნქტებში განსაზღვრულია წინა წლებში აღიარებული აქტივის ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების ზარალის ანულირების მოთხოვნები. აღნიშნულ პუნქტებში გამოყენებულია ტერმინი „აქტივი“, თუმცა იგი ეხება როგორც ცალკეულ აქტივს, ასევე ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულს. 106-109-ე პუნქტებში მოცემულია დამატებითი მოთხოვნები ცალკეული აქტივებისთვის, 110-ე და 111-ე პუნქტებში - ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულებისათვის, ხოლო 111ა და 111ბ პუნქტებში კი გუდვილისათვის.
99. ყოველი საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს ერთეულმა უნდა განსაზღვროს, არსებობს თუ არა რაიმე ნიშანი, რომლის მიხედვით წინა წლებში აღიარებული აქტივის, გარდა გუდვილისა, გაუფასურების ზარალი შესაძლოა აღარ არსებობდეს ან შემცირებული იყოს. მისი არსებობის შემთხვევაში, ერთეულმა უნდა შეაფასოს მოცემული აქტივის აღდგენითი ღირებულება.
100. როდესაც ერთეული შეაფასებს, არსებობს თუ არა რაიმე ნიშანი, რომლის მიხედვითაც წინა წლებში აღიარებული აქტივის, გარდა გუდვილისა, გაუფასურების ზარალი შესაძლოა აღარ არსებობს ან შემცირებულია, მან უნდა გაითვალისწინოს, სულ მცირე, შემდეგი მაჩვენებლები:
ინფორმაციის გარე წყაროები
(ა) აღნიშნული აქტივის საბაზრო ღირებულება მოცემულ პერიოდში მნიშვნელოვნად გაიზარდა;
(ბ) მნიშვნელოვანი ცვლილებები, რომლებმაც დადებითად იმოქმედა ერთეულზე, მოხდა მოცემულ პერიოდში, ან მოხდება ახლო მომავალში იმ ტექნოლოგიურ, საბაზრო, ეკონომიკურ ან სამართლებრივ გარემოში, სადაც ერთეული ფუნქციონირებს, ან იმ ბაზარზე, რომლისთვისაც განკუთვნილია მოცემული აქტივი;
(გ) მოცემულ პერიოდში შემცირდა საბაზრო საპროცენტო განაკვეთები ან ინვესტიციების უკუგების საბაზრო ნორმები, რომლებიც, სავარაუდოდ, გავლენას მოახდენს აქტივის გამოყენების ღირებულების შეფასების დროს გამოყენებულ დისკონტირების განაკვეთზე და მნიშვნელოვნად გაზრდის აქტივის აღდგენით ღირებულებას;
ინფორმაციის შიდა წყაროები
(დ) მნიშვნელოვანი ცვლილებები, რომლებმაც დადებითად იმოქმედა ერთეულზე, მოხდა მიმდინარე პერიოდში, ან მოსალოდნელია მოხდეს ახლო მომავალში, აქტივის გამოყენების ან სავარაუდო გამოყენების ხარისხსა და წესში. აღნიშნული ცვლილებები მოიცავს დანახარჯებს, რომლებიც გაწეულ იქნა მოცემული პერიოდის განმავლობაში აქტივის გაუმჯობესების, მისი თავდაპირველი სტანდარტული მწარმოებლურობის გაზრდის მიზნით, ან გადაწყვეტილებას იმ ოპერაციის შეწყვეტის ან რესტრუქტურიზაციის შესახებ, რომელსაც აქტივი განეკუთვნება; და
(დ.ა) გადაწყვეტილება იმ აქტივის მშენებლობის დასრულების შესახებ, რომელიც აქამდე დაუსრულებელი იყო ან მიყვანილი არ იყო საექსპლუატაციოდ ვარგის მდგომარეობამდე; და
(ე) შიდა ანგარიშგების მიხედვით, აქტივის ეკონომიკური მწარმოებლურობა გაიზარდა ან მომავალში მოსალოდნელთან შედარებით გაიზრდება.
101. მე-100 პუნქტში მოცემული გაუფასურების ზარალის შესაძლო შემცირების მაჩვენებლები 25-ე პუნქტში ჩამოთვლილი შესაძლო გაუფასურების ზარალის ნიშნების სარკისებური ანარეკლია.
102. თუ არსებობს რაიმე ნიშანი იმისა, რომ აქტივისათვის, გარდა გუდვილისა, აღიარებული გაუფასურების ზარალი შესაძლოა უკვე აღარ არსებობს ან შემცირდა, ეს შესაძლებელია მიუთითებდეს: (ა) დარჩენილი სასარგებლო მომსახურების ვადის, (ბ) ცვეთის (ამორტიზაციის) მეთოდის ან (გ) ნარჩენი ღირებულების გადასინჯვისა და მოცემული აქტივის შესაბამისი სტანდარტის მიხედვით მათი კორექტირების საჭიროებაზე, თუნდაც მოცემული აქტივის გაუფასურების ზარალის ანულირება არ მოხდეს.
103. აქტივის, გარდა გუდვილისა, წინა წლებში აღიარებული გაუფასურების ზარალის ანულირება უნდა მოხდეს მხოლოდ მაშინ, როცა ბოლო გაუფასურების ზარალის აღიარების შემდეგ ადგილი ექნება აქტივის აღდგენითი ღირებულების განსაზღვრისათვის გამოყენებულ შეფასებების ცვლილებებს. ამ შემთხვევაში, აქტივის საბალანსო ღირებულება უნდა გაიზარდოს მის აღდგენით ღირებულებამდე. აღნიშნული ზრდა წარმოადგენს გაუფასურების ზარალის ანულირებას.
104. გაუფასურების ზარალის ანულირება ასახავს მოცემული აქტივის გაუფასურების ზარალის უკანასკნელი აღიარების შემდეგ აქტივის შეფასებული მომსახურების პოტენციალის, მისი გამოყენების ან ერთეულიდან გასვლის შედეგად მომხდარ სავარაუდო ზრდას. ერთეულს მოეთხოვება შეფასებებში მომხდარი იმ ცვლილებების წარმოჩენა, რომლებიც იწვევს მომსახურების პოტენციალის შეფასებების ზრდას. აღნიშნულ ცვლილებებს განეკუთვნება:
(ა) აღდგენითი ღირებულების შეფასების მეთოდის შეცვლა (ანუ აღგენითი ღირებულება ეფუძნება გაყიდვის ხარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულების ან გამოყენების ღირებულებას);
(ბ) იმ შემთხვევაში, თუ აღდგენითი ღირებულება ეფუძნებოდა გამოყენების ღირებულებას: მომავალში მისაღები ფულადი სახსრების ოდენობის ან პერიოდულობის, ან დისკონტირების განაკვეთის ცვლილება; და
(გ) იმ შემთხვევაში, თუ აღდგენითი ღირებულება ეფუძნებოდა გაყიდვის ხარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებას: ცვლილებები ამ უკანასკნელის შემადგენელი კომპონენტების შეფასებებში.
105. აქტივის გამოყენების ღირებულება შესაძლოა აქტივის საბალანსო ღირებულებაზე მეტი გახდეს მხოლოდ იმის გამო, რომ მომავალი ფულადი სახსრების დისკონტირებული ღირებულება იზრდება მისი მიღების თარიღის მოახლოებისას. თუმცა, აქტივის მომსახურების პოტენციალი არ გაზრდილა. შესაბამისად, გაუფასურების ზარალის ანულირება არ ხდება მხოლოდ დროის გასვლის გამო (ზოგჯერ მას უწოდებენ „დისკონტირების დახურვას“), თუნდაც აქტივის საბალანსო ღირებულება მის აღდგენით ღირებულებაზე მეტი გახდეს.
ცალკეული აქტივის აღიარებული გაუფასურების ზარალის ანულირება
106. გაუფასურების ზარალის ანულირების შედეგად აქტივის, გარდა გუდვილისა, გაზრდილი საბალანსო ღირებულება არ უნდა აღემატებოდეს იმ საბალანსო ღირებულებას (ამორტიზაციის ან ცვეთის გამოკლებით), რომელიც მიღებული იქნებოდა, წინა წლებში გაუფასურების აღიარება რომ არ მომხდარიყო.
107. აქტივის, გარდა გუდვილისა, საბალანსო ღირებულების ზრდა, იმ საბალანსო ღირებულებაზე მეტად, რომელიც მიღებული იქნებოდა საბალანსო ღირებულების შეფასებით (ამორტიზაციისა და ცვეთის გამოკლებით) წინა წლებში მოცემული აქტივის გაუფასურების ზარალის აღიარება რომ არ მომხდარიყო, წარმოადგენს გადაფასებას. აქტივის ამგვარი გადაფასების აღრიცხვისას ერთეული იყენებს შესაბამის სტანდარტს.
108. აქტივის, გარდა გუდვილისა, გაუფასურების ზარალის კომპენსირება დაუყოვნებლივ უნდა აღიარდეს ნამეტში ან დეფიციტში, თუ მოცემული აქტივი აღრიცხული არ არის გადაფასებული ღირებულებით სხვა სტანდარტის შესაბამისად (მაგალითად, სსბასს 17-ით და სსბასს 31-ით გათვალისწინებული გადაფასების მოდელის შესაბამისად). გადაფასებული აქტივის გაუფასურების ზარალის ანულირების ნებისმიერი თანხა სხვა შესაბამისი სტანდარტის მიხედვით უნდა აღირიცხოს როგორც გადაფასების ზრდა.
108ა. გადაფასებული აქტივის გაუფასურების ზარალის ანულირების თანხა აღიარდება სხვა გადაფასების რეზერვში და ზრდის ამ აქტივთან დაკავშირებულ გადაფასების ნამეტს. თუმცა, იმ ოდენობით, რომლითაც იმავე გადაფასებული აქტივის გაუფასურების ზარალი ნამეტში ან დეფიციტში ადრე აღიარდა როგორც ხარჯი, გაუფასურების ზარალის ანულირებაც ასევე უნდა აღიარდეს ნამეტში ან დეფიციტში.
109. გაუფასურების ზარალს ანულირების აღიარების შემდეგ აქტივის ცვეთის (ამორტიზაციის) თანხა უნდა დაკორექტირდეს მომავალი პერიოდებისთვის, რათა აქტივის გადასინჯული საბალანსო ღირებულება, ნარჩენი ღირებულების (მისი არსებობის შემთხვევაში) გამოკლებით, განაწილდეს სისტემატურ საფუძველზე, აქტივის დარჩენილი სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში.
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების ზარალის ანულირება
110. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების ზარალის ანულირების თანხა უნდა გადანაწილდეს ამ ერთეულში შემავალ აქტივებზე, გარდა გუდვილისა, მათი საბალანსო ღირებულებების პროპორციულად. ასეთი ზრდა აქტივების საბალანსო ღირებულებებში ხორციელდება როგორც ცალკეული აქტივების გაუფასურების ზარალის ანულირება და აღირიცხება 108-ე პუნქტის შესაბამისად. ამგვარი ანულირების თანხის განაწილება არ მოხდება ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ ისეთ აქტივზე, რომელსაც წვლილი შეაქვს, ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულში, მომსახურების პოტენციალის სახით.
111. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების ზარალის ანულირების განაწილებისას, 110-ე პუნქტის მიხედვით, თითოეული აქტივის საბალანსო ღირებულება არ უნდა აღემატებოდეს უმცირესს, შემდეგი სიდიდეებიდან:
(ა) აღდგენითი ღირებულება (თუ შესაძლებელია მისი განსაზღვრა) ; და
(ბ) საბალანსო ღირებულება (ამორტიზაციის ან ცვეთის გამოკლებით), რომელიც იქნებოდა, მოცემული აქტივის გაუფასურების ზარალის აღიარება წინა წლებში რომ არ მომხდარიყო.
გაუფასურების ზარალის კომპენსირება, რომელიც, სხვა შემთხვევაში, მიკუთვნებული იქნებოდა აქტივზე, პროპორციულად უნდა განაწილდეს მოცემული ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აქტივებზე, გარდა გუდვილისა.
გუდვილის გაუფასურების ზარალის ანულირება
111ა. გუდვილის გაუფასურების აღიარებული ზარალის მომავალ პერიოდებში ანულირება დაუშვებელია.
111ბ. სსბასს 31-ით იკრძალება შიდა წარმოშობის გუდვილის აღიარება. გუდვილის გაუფასურების ზარალის აღიარების შემდეგ აღდგენითი ღირებულების ყოველი მომდევნო ზრდა, სავარაუდოდ, არის შიდა წარმოშობის გუდვილის ზრდა, ვიდრე შეძენილი გუდვილისთვის აღიარებული გაუფასურების ზარალის ანულირება.
აქტივების კლასიფიკაციის შეცვლა
112. აქტივის კლასიფიკაციის შეცვლა მისი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივიდან ფულადი სახსრების არწარმომქნელ აქტივად, ან პირიქით, შეიძლება მოხდეს მხოლოდ მაშინ, როდესაც არსებობს მკაფიო მტკიცებულება იმისა, რომ ამგვარი კლასიფიკაციის შეცვლა მართებულია. აქტივის კლასიფიკაციის შეცვლის ფაქტი, თავისთავად, არ გამოიწვევს აქტივის ტესტირების აუცილებლობას გაუფასურებაზე ან გაუფასურების ზარალის ანულირებას. აქტივის კლასიფიკაციის შეცვლის შემდეგ ერთეულს, როგორც მინიმუმი, მოეთხოვება გაითვალისწინოს 25-ე პუნქტში ჩამოთვლილი ფაქტორები.
113. ზოგიერთ შემთხვევაში, საჯარო სექტორის ერთეულებმა შეიძლება მიზანშეწონილად მიიჩნიონ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივის დანიშნულების შეცვლა და მიანიჭონ მას ფულადი სახსრების არწარმომქნელი აქტივის კვალიფიკაცია. მაგალითად, წყალარინების გამწმენდი ნაგებობა აიგო იმისთვის, რომ უზრუნველყოს სამრეწველო კომპლექსის წყალარინება კომერციული შემოსავლის მიღების მიზნით და დარჩენილი სიმძლავრით კი ერთეული უფასოდ ემსახურება სოციალური ტიპის საცხოვრებელი კომპლექსის წყალარინებას. სამრეწველო კომპლექსი ცოტა ხნის წინ დაიხურა, ასე, რომ მომავალში საწარმოს შემდგომი განვითარება მოხდება სოციალური საცხოვრებელი კომპლექსის მომსახურების მიზნით. სამრეწველო კომპლექსის დახურვიდან გამომდინარე, საჯარო სერტორის ერთეული იღებს გადაწყვეტილებას, კლასიფიკაცია შეუცვალოს გამწმენდ ნაგებობას და მიანიჭოს მას ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის კვალიფიკაცია.
განმარტებითი შენიშვნები
114. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ის კრიტერიუმები, რომლებსაც ის იყენებს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივის ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივისაგან განსასხვავებლად.
115. ერთეულმა აქტივების თითოეული კლასისათვის ფინანსურ ანგარიშგებაში უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) მოცემული პერიოდის განმავლობაში ნამეტში ან დეფიციტში აღიარებული გაუფასურების ზარალი და ფინანსური შედეგის ანგარიშგების ის მუხლი (მუხლები), რომელიც მოიცავს ამ გაუფასურების ზარალის თანხებს;
(ბ) მოცემული პერიოდის განმავლობაში ნამეტში ან დეფიციტში აღიარებული გაუფასურების ზარალის ანულირების თანხა და ფინანსური შედეგების ანგარიშგების ის მუხლი (მუხლები), რომელშიც ასახულია გაუფასურების ზარალის ანულირება;
(გ) მოცემული პერიოდის განმავლობაში გადაფასებულ აქტივებთან დაკავშირებით უშუალოდ გადაფასების ნამეტში აღიარებული გაუფასურების ზარალის ოდენობა; და
(დ) მოცემული პერიოდის განმავლობაში გადაფასებულ აქტივებთან დაკავშირებით უშუალოდ გადაფასების ნამეტში აღიარებული გაუფასურების ზარალის ანულირება.
116. ზოგიერთ გარემოებაში, შეიძლება გაურკვეველი იყოს აქტივის ფლობის უმთავრესი მიზეზი, კომერციული მოგების მიღებაა თუ არა. ასე, რომ საჭიროა განსჯა, იმის დასადგენად, თუ რომელი სტანდარტით უნდა იხელმძღვანელოს ერთეულმა, წინამდებარე სტანდარტით თუ სსბასს 21-ით.
117. აქტივთა კლასი წარმოადგენს შინაარსითა და ერთეულის საოპერაციო საქმიანობაში დანიშნულებით მსგავსი აქტივების ჯგუფს, რომელიც, ფინანსურ ანგარიშგებაში განმარტებების მიზნებისათვის ნაჩვენებია როგორც ერთი აქტივი.
118. 115-ე პუნქტში მოთხოვნილი ინფორმაცია შესაძლოა წარდგენილ იქნეს მოცემული კლასის აქტივთა შესახებ სხვა ინფორმაციასთან ერთად. მაგალითად, აღნიშნული ინფორმაცია შესაძლოა ჩაირთოს სსბასს 17-ის შესაბამისად მოთხოვნილ პერიოდის დასაწყისისა და დასასრულისათვის ძირითადი აქტივების საბალანსო ღირებულების შემაჯერებელ ინფორმაციაში.
119. ერთეულმა, რომელიც წარადგენს სეგმენტის შესახებ ინფორმაციას სსბასს 18-ის, სეგმენტის ანგარიშგება, შესაბამისად, თითოეული საანგარიშგებო სეგმენტის მიხედვით უნდა წარადგინოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) მოცემული პერიოდის ნამეტში და დეფიციტში აღიარებული გაუფასურების ზარალის თანხა;
(ბ) მოცემული პერიოდის ნამეტსა ან დეფიციტში აღიარებული გაუფასურების ზარალის ანულირების თანხა.
120. ცალკეულ აქტივთან (გუდვილის ჩათვლით) ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულთან დაკავშირებით, რომელთან მიმართებაშიც მოცემულ პერიოდში აღიარებულ ან ანულირებულ იქნა გაუფასურების ზარალი, ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) ის მოვლენები ან გარემოებები, რომლებმაც გამოიწვია გაუფასურების ზარალის აღიარება ან ანულირება;
(ბ) აღიარებული ან ანულირებული გაუფასურების ზარალის თანხა;
(გ) ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის შემთხვევაში:
(i) აქტივის შინაარსი; და
(ii) ანგარიშგების სეგმენტი, რომელსაც განეკუთვნება აქტივი, თუ ერთეული სეგმენტის ინფორმაციის წარსადგენად იყენებს სსბასს 18-ის მოთხოვნებს; და
(დ) ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულისათვის:
ფულადი სასხრების წარმომქმნელი ერთეულის აღწერა (წარმოადგენს წარმოების ხაზს, ქარხანას, ბიზნეს ოპერაციას, გეოგრაფიულ არეს, თუ ანგარიშგების სეგმენტს);
გაუფასურების ზარალი, რომელიც აღიარებულ ან ანულირებულ იქნა აქტივთა კლასის მიხედვით, ან ანგარიშგების სეგმენტების მიხედვით, თუ ერთეული სეგმენტის ინფორმაციის წარსადგენად სსბასს 18-ს იყენებს, ერთეულის მიერ წარდგენილი ანგარიშგების ფორმატის შესაბამისად; და
თუ შეიცვალა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის იდენტიფიცირების მიზნით აგრეგირებული აქტივების შემადგენლობა, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი ღირებულების ბოლო შეფასების შემდეგ (თუ ასეთი არსებობს), ერთეულმა უნდა აღწეროს აქტივების აგრეგირების მიმდინარე და ადრე არსებული მეთოდი და ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის განსაზღვრის მეთოდის შეცვლის მიზეზები;
(ე) აქტივის აღდგგენითი ღირებულება ტოლია თუ არა გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულების ან მისი გამოყენების ღირებულების;
(ვ) თუ აღდგენით ღირებულებას წარმოადგენს გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება, ამ უკანასკნელის განსაზღვრის საფუძველი (მაგალითად, სარეალიზაციო ფასი განისაზღვრა აქტიური ბაზრის ინფორმაციის საფუძველზე); და
(ზ) თუ აღდგენით ღირებულებას წარმოადგენს გამოყენების ღირებულება, გამოყენების ღირებულების მიმდინარე და ადრინდელი შეფასების გამოსათვლელად გამოყენებული დისკონტირების განაკვეთ(ებ)ი (თუ ასეთი არსებობს).
121. ერთეულმა მიმდინარე პერიოდში აღიარებული იმ აგრეგირებული გაუფასურების ზარალისა და ზარალის ანულირებისათვის, რომელთა შესახებაც ინფორმაცია წარდგენილი არ არის, 120-ე პუნქტის მიხედვით განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) აქტივთა ძირითადი კლასები, რომლებზეც გავლენა მოახდინა გაუფასურების ზარალმა ან გაუფასურების ზარალის ანულირებამ;
(ბ) ძირითადი მოვლენები და გარემოებები, რომლებმაც გამოიწვიეს ამ გაუფასურების ზარალის ან ანულირების აღიარება.
122. სასურველია, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში ასახოს მოცემულ პერიოდში აქტივების აღდგენითი ღირებულების დასადგენად გამოყენებული დაშვებები. ამასთანავე, 123-ე პუნქტის შესაბამისად, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს ინფორმაცია ფულადი სახსრების წარმომქმნელი იმ ერთეულის აღდგენითი ღირებულების შეფასებების შესახებ, რომლის მიმდინარე ღირებულებაში შეტანილია განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე გუდვილი ან არამატერიალური აქტივი.
122ა. თუ, 90-ე პუნქტის შესაბამისად, საანგარიშგებო პერიოდში ერთეულის შეძენის შედეგად შეძენილი გუდვილის რაიმე ნაწილი განაწილებული არ არის ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულზე (ან მათ ჯგუფზე) საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოსათვის, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს გაუნაწილებელი გუდვილის თანხა და ის მიზეზები, რომელთა გამოც ვერ მოხერხდა ამ თანხის განაწილება.
განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივების შემცველი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების აღდგენითი ღირებულების განსასაზღვრად გამოყენებული შეფასებები
ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს (ა)-(ვ) ქვეპუნქტებით განსაზღვრული ინფორმაცია, თითოეული ისეთი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის (ერთეულთა ჯგუფის) შესახებ, რომლისთვისაც მიკუთვნებული განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე გუდვილის ან არამატერიალური აქტივის საბალანსო ღირებულება მნიშვნელოვანია, განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე გუდვილის ან არამატერიალური აქტივის მთლიან საბალანსო ღირებულებასთან მიმართებაში:
(ა) ერთეულზე (ერთეულთა ჯგუფზე) მიკუთვნებული განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე გუდვილის საბალანსო ღირებულება;
(ბ) ერთეულზე (ერთეულთა ჯგუფზე) მიკუთვნებული განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივების საბალანსო ღირებულება;
(გ) ერთეულის (ერთეულთა ჯგუფის) აღდგენითი ღირებულების განსაზღვრის საფუძველი (ე.ი. გამოყენების ღირებულება ან გასვლის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება);
(დ) თუ ერთეულის (ერთეულთა ჯგუფის) აღდგენითი ღირებულება ეყრდნობა მის გამოყენების ღირებულებას;
თითოეული ძირითადი დაშვების აღწერა, რომლის საფუძველზეც ხელმძღვანელობამ გამოითვალა იმ პერიოდის ფულადი სახსრების ნაკადების პროგნოზები, რომლებსაც მოიცავს ბოლო ბიუჯეტები/პროგნოზები. ძირითად დაშვებად მიიჩნევა დაშვება, რომელზეც ყველაზე მეტად არის დამოკიდებული ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის (ერთეულთა ჯგუფის) აღდგენითი ღირებულება;
თითოეული ძირითადი დაშვების მნიშვნელობ(ებ)ის განსაზღვრისთვის ხელმძღვანელობის მიერ გამოყენებული მიდგომის აღწერა, ეს მნიშვნელობები წარსულ გამოცდილებას ეფუძნებოდა, თუ შეესაბამება ინფორმაციის სათანადო გარე წყაროებს და თუ არა, როგორ და რატომ განსხვავდება გამოყენებული მიდგომა წარსული გამოცდილებისა და ინფორმაციის სათანადო გარე წყაროებისაგან;
პერიოდი, რომლისთვისაც ხელმძღვანელობამ განსაზღვრა ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების პროგნოზები ხელმძღვანელობის მიერ დამტკიცებულ ფინანსურ ბიუჯეტებსა, თუ პროგნოზებზე დაყრდნობით, ხოლო, როდესაც ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულისათვის (ერთეულთა ჯგუფისათვის) ასეთი პერიოდი აღემატება ხუთ წელიწადს – განმარტება, თუ რატომ არის გამართლებული ასეთი ხანგრძლივი პერიოდის გამოყენება;
ზრდის ტემპი, რომელიც გამოყენებულ იქნა უახლეს ბიუჯეტებში/პროგნოზებში ფულადი სახსრების ნაკადების გრძელვადიანი პროგნოზების შეფასებისას. თუ გამოყენებულია საქონლის, დარგის, ქვეყნის ან ქვეყნების, რომლებშიც ერთეული ეწევა საქმიანობას, მიზნობრივი ბაზრისათვის დამახასიათებელ გრძელვადიან საშუალო ზრდის ტემპზე უფრო მაღალი მაჩვენებელი - ამგვარი ქმედების დასაბუთება;
ზრდის ტემპი, რომელიც გამოყენებულ იქნა ფულადი სახსრების ნაკადების პროგნოზების ექსტრაპოლაციისთვის ბოლო ბიუჯეტებითა თუ პროგნოზებით მოცულ პერიოდზე უფრო ხანგრძლივი პერიოდისთვის. თუ გამოყენებულია პროდუქტების, დარგის, ქვეყნის ან ქვეყნების, სადაც ერთეული ეწევა საქმიანობას, ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის (ერთეულთა ჯგუფისათვის) ბაზრისათვის დამახასიათებელ გრძელვადიან საშუალო ზრდის ტემპზე უფრო დიდი მაჩვენებელი – ამგვარი ქმედების დასაბუთება;
ფულადი სახსრების ნაკადების შეფასებისას გამოყენებული დისკონტირების განაკვეთ(ებ)ი.
(ე) თუ ერთეულის აღდგენითი ღირებულება ეყრდნობა გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებას - ამ უკანასკნელის დასადგენად გამოყენებული მეთოდოლოგია. თუ გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება განსაზღვრული არაა ერთეულის დაკვირვებადი საბაზრო ფასით, განმარტებით შენიშვნებში დამატებით უნდა აისახოს შემდეგი:
თითოეული ძირითადი დაშვების აღწერა, რომლის საფუძველზეც ხელმძღვანელობამ გამოითვალა გასვლის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება. ძირითად დაშვებად მიიჩნევა დაშვება, რომელზეც ყველაზე მეტად არის დამოკიდებული ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის (ერთეულთა ჯგუფის) აღდგენითი ღირებულება;
თითოეული ძირითადი დაშვების მნიშვნელობ(ებ)ის განსაზღვრისთვის ხელმძღვანელობის მიერ გამოყენებული მიდგომის აღწერა, ეს მნიშვნელობები წარსულ გამოცდილებას ეფუძნებოდა, თუ შეესაბამება ინფორმაციის სათანადო გარე წყაროებს და თუ არა, როგორ და რატომ განსხვავდება გამოყენებული მიდგომა წარსული გამოცდილებისა და ინფორმაციის სათანადო გარე წყაროებისაგან;
თუ გასვლის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება განისაზღვრება დისკონტირებული ფულადი სახსრების ნაკადების პროგნოზების მეშვეობით, გამჟღავნებულ უნდა იქნას ასევე შემდეგი ინფორმაცია:
პერიოდი, რომელსაც ეხება ხელმძღვანელობის მიერ პროგნოზირებული ფულადი სახსრების ნაკადები;
ფულადი სახსრების ნაკადების გრძელვადიანი პროგნოზების ექსტრაპოლაციისთვის გამოყენებული ზრდის ტემპი; და
ფულადი სახსრების ნაკადების პროგნოზირებისთვის გამოყენებული დისკონტირების განაკვეთ(ებ)ი;
(ვ) თუ ერთ-ერთ ძირითად დაშვებაში, რომელსაც ხელმძღვანელობა დაეყრდნო ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი ღირებულების შეფასებისას, გონივრულობის ფარგლებში, მოსალოდნელმა ცვლილებამ შეიძლება გამოიწვიოს ერთეულის საბალანსო ღირებულების მეტობა აღდგენით ღირებულებაზე:
სიდიდე, რომლითაც ერთეულის (ერთეულთა ჯგუფის) აღდგენითი ღირებულება აჭარბებს საბალანსოს;
აღნიშნული ძირითადი დაშვებისათვის დადგენილი მნიშვნელობა;
თანხა, რომლითაც უნდა შეიცვალოს აღდგენითი ღირებულების განსაზღვრისათვის გამოყენებული ძირითადი დაშვებისათვის დადგენილი მნიშვნელობა. ასეთ ცვლილებაზე სხვა ცვლადების ნებისმიერი ირიბი გავლენის გათვალისწინების შემდეგ, რათა ერთეულის (ერთეულთა ჯგუფის) აღდგენითი ღირებულება გაუტოლდეს საბალანსო ღირებულებას.
თუ განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე გუდვილის ან არამატერიალური აქტივების საბალანსო ღირებულება მთლიანად ან ნაწილობრივ გადანაწილებულია ფულადი სახსრების წარმომქმნელ მრავალ ერთეულზე (ერთეულთა ჯგუფზე) და ასეთი გადანაწილებული ღირებულება უმნიშვნელოა, ერთეულის განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე გუდვილის ან არამატერიალური აქტივების მთლიან საბალანსო ღირებულებასთან შედარებით, მაშინ განმარტებით შენიშვნებში უნდა აისახოს აღნიშნული ფაქტი და გადანაწილებული საბალანსო ღირებულების მთლიანი სიდიდე. ამასთანავე, თუ ამგვარი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი რომელიმე ერთეულის აღდგენითი ღირებულება ეყრდნობა ერთსა და იმავე დაშვებ(ებ)ას და განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე გუდვილის ან არამატერიალური აქტივების აღნიშნულ ერთეულებზე გადანაწილებული აგრეგირებული საბალანსო ღირებულება მნიშვნელოვანია, ერთეულის განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე გუდვილის ან არამატერიალური აქტივების მთლიან საბალანსო ღირებულებასთან შედარებით; ერთეული განმარტებით შენიშვნებში ამ ფაქტს, ქვემოთ ჩამოთვლილ ინფორმაციასთან ერთად ასახავს:
(ა) ამ ერთეულზე (ერთეულთა ჯგუფზე) მიკუთვნებული გუდვილის აგრეგირებული საბალანსო ღირებულება;
(ბ) ამ ერთეულზე (ერთეულთა ჯგუფზე) მიკუთვნებული განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივების აგრეგირებული საბალანსო ღირებულება;
(გ) ძირითადი დაშვებ(ებ)ის აღწერა;
(დ) ხელმძღვანელობის მიდგომა ძირითადი დაშვებ(ებ)ისათვის ღირებულების სიდიდის გასაზღვრისას, ასახავს თუ არა გამოყენებული მეთოდი წარსულ გამოცდილებას ან, შეძლებისდაგვარად, თანამიმდევრულია თუ არა იგი ინფორმაციის გარე წყაროების მიმართ და თუ არა, რატომ და როგორ განსხვავდება იგი წარსული გამოცდილებისა და ინფორმაციის გარე წყაროებისაგან;
(ე) თუ გონივრულობის ფარგლებში მოსალოდნელმა ცვლილებამ ძირითად დაშვებ(ებ)აში შეიძლება გამოიწვიოს ერთეულის (ერთეულთა ჯგუფის) აგრეგირებული საბალანსო ღირებულების მეტობა აგრეგირებულ აღდგენით ღირებულებაზე:
(i) სიდიდე, რომლითაც ერთეულების (ერთეულთა ჯგუფის) აგრეგირებული აღდგენითი ღირებულება აჭარბებს აგრეგირებულ საბალანსო ღირებულებას;
(ii) აღნიშნული ძირითადი დაშვებ(ებ)ისათვის დადგენილი მნიშვნელობა;
თანხა, რომლითაც უნდა შეიცვალოს აღდგენითი ღირებულებ(ებ)ის განსაზღვრისათვის გამოყენებული ძირითადი დაშვებ(ებ)ისათვის დადგენილი მნიშვნელობა, ასეთ ცვლილებაზე სხვა ცვლადების ნებისმიერი ირიბი გავლენის გათვალისწინების შემდეგ, რათა ერთეულის (ერთეულთა ჯგუფის) აგრეგირებული აღდგენითი ღირებულება გაუტოლდეს აგრეგირებულ საბალანსო ღირებულებას.
125. 37-ე პუნქტის თანახმად, გასულ საანგარიშგებო პერიოდში განხორციელებული ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის (ერთეულთა ჯგუფის) აღდგენითი ღირებულების ბოლო შეფასება შესაძლოა გამოყენებული იყოს მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდში, 37-ე და 90პ პუნქტების შესაბამისად, სათანადო კრიტერიუმების დაკმაყოფილების შემთხვევაში. როდესაც ასე ხდება, 123-ე და 124-ე პუნქტებით განსაზღვრული განმარტებითი ინფორმაცია უკავშირდება მიმდინარე პერიოდში გადმოტანილ აღდგენითი ღირებულების შეფასებას.
ძალაში შესვლის თარიღი
126. ერთეულმა წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს 2009 წლის 1 აპრილს ან მის შემდგომ დაწყებული წლიური საანგარიშგებო პერიოდებიდან. რეკომენდებულია სტანდარტის უფრო ადრინდელი პერიოდებიდან გამოყენება. თუ ერთეული წინამდებარე სტანდარტს იყენებდა 2009 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდებისთვის, იგი ვალდებულია განმარტოს აღნიშნული ფაქტი.
126ა. 125-ე და მე-100 პუნქტები შეიცვალა 2010 წლის იანვარში, სსბასს-ების გაუმჯიბესების გამოცემის შედეგად. ერთეულს მოეთხოვება ზემოაღნიშნული ცვლილებები გამოიყენოს პერსპექტიულად წლიური ფინანსური ანგარიშგებებისათვის, რომელიც მოიცავს 2011 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებულ პერიოდებს; სასურველია სტანდარტის უფრო ადრინდელი მიღება, თუ ერთეული, იმავდროულად, იყენებს სსბასს მე-16, მე-12, მე-13, 29-ე, 40-ე, 57-ე, 59-ე, 62-ე, 62(ა), 62(ბ), 63-ე, 66-ე და 101(ა) შეცვლილ პუნქტებს. თუ ერთეული ზემოაღნიშნულ ცვლილებებს იყენებს 2011 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული წლიური პერიოდებისთვის, მან აღნიშნული ფაქტი უნდა განმარტოს.
126ბ. 123-ე პუნქტი შეიცვალა 2010 წლის იანვარში სსბასს-ების გაუმჯობესების, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა მითითებული ცვლილება უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს 2011 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებულ წლიურ პერიოდებს. სასურველია სტანდარტის ვადაზე ადრე მიღება. თუ ერთეული ზემოაღნიშნულ ცვლილებებს იყენებს 2011 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული წლიური პერიოდებისთვის, მან აღნიშნული ფაქტი უნდა განმარტოს.
126გ. სსბასს 31-ით 2 (თ) პუნქტი. ერთეულს მოეთხოვება გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილება იმ წლიური ფინანსური ანგარიშგებებისთვის, რომლებიც მოიცავს 2011 წლის 1 აპრილს ან მის შემდგომ დაწყებულ წლიურ საანგარიშგებო პერიოდებს. თუ ერთეული სსბასს 31-ს იყენებს 2011 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდებისთვის, მან ამავე პერიოდისთვისაც უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილება.
126დ. 127-ე პუნქტი შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ეს ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
126ე. მე-12 პუნქტი შეიცვალა სსბასს 35-ის, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება და სსბასს 37-ის, ერთობლივი შეთანხმებები 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად, ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები, როდესაც იგი გამოიყენებს სსბასს 35-ს და სსბასს 37-ს.
126ვ. მე-2 და მე-8 პუნქტები შეიცვალა 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების 2015 წლის გაუმჯობესების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
126ზ. მე-3 და მე-4 პუნქტები ამოღებულია, ხოლო მე-5 და მე-18 პუნქტები შეიცვალა 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
126თ. მე -2, 73-ე, 108-ე, 115-ე და 124-ე პუნქტები შეიცვალა, მე-6 და მე-11 პუნქტები ამოღებულ იქნა და დაემატა 73ა და 108ა პუნქტები გადაფასებული აქტივების გაუფასურების (ცვლილებები სსბასს 21-სა და სსბასს 26-ში) გამოცემის შედეგად. ერთეული ვალდებულია გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ამ ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
126ი. მე-2 პუნქტი შეიცვალა 2016 წლის ივლისში სსბასს 39-ის, დაქირავებულთა სარგებელი, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 39.
126კ. მე-2, 23-ე, 71-ე, 76-ე, 88-ე, 91-ე, 92-ე, 98-ე–მე-100, 102-ე, 103-ე, 106-ე–108-ე, 110-ე, 111-ე, 120-ე, 122-ე და 123-ე–125-ე პუნქტები შეიცვალა, 18ა, 20ა, 90ა – 90-პ პუნქტები დაემატა, 97ა-97თ, 111ა, 111ბ და 122ა დამატებულია, ხოლო მე-7 და 96-ე პუნქტები ამოღებულია 2017 წლის იანვარში სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოცემის შედეგად. ერთეული ამ ცვლილებებს გამოიყენებს პერსპექტიულად, წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, რომლებიც იწყება სსბასსს-ს მიერ განსაზღვრული თარიღიდან ან მის შემდეგ. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული გამოიყენებს ზემოაღნიშნულ ცვლილებებს უფრო ადრე, მან უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და, თუ მას უკვე არ გაუკეთებია, იმავდროულად გამოიყენოს სსბასს 40.
127. როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
დანართი ა
მითითებები გამოყენებაზე
წინამდებარე დანართი წარმოადგენს სსბასს 26-ის განუყოფელ ნაწილს.
დისკონტირებული ღირებულების ტექნიკის გამოყენება აქტივის გამოყენების ღირებულების შესაფასებლად
წინამდებარე მითითება იყენებს ტერმინს „აქტივი“, რომელიც თანაბრად ეხება აქტივების ჯგუფსაც, რომელიც შეადგენს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულს.
დისკონტირებული ღირებულების გამოსათვლელი კომპონენტები
მგ1. ეკონომიკურ განსხვავებებს აქტივებს შორის წარმოქმნის ერთად აღებული შემდეგი ელემენტები:
(ა) ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადის, ან, უფრო რთულ შემთხვევებში, ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების მთელი წყების შეფასება, რომლის მიღებასაც ერთეული აქტივიდან ვარაუდობს;
(ბ) ამ ფულადი სახსრების შემოსვლის მოსალოდნელი სიდიდისა და მიღების ვადების შესაძლო ვარიაციების ლოდინი;
(გ) ფულის დროითი ღირებულება, რომელიც წარმოდგენილია ურისკო მიმდინარე საბაზრო საპროცენტო განაკვეთით;
(დ) ფასი, აქტივისათვის დამახასიათებელი განუსაზღვრელობის გათვალისწინებით; და
(ე) სხვა ფაქტორები, რომლებიც ზოგჯერ არ ექვემდებარება იდენტიფიკაციას (მაგალითად, არალიკვიდობა), რაც ბაზრის მონაწილეებმა უნდა ასახონ ფულადი სახსრების იმ მომავალი ნაკადების სიდიდეში, რომლის მიღებასაც ერთეული მოცემული აქტივიდან ვარაუდობს.
მგ2. მოცემულ დანართში შედარებულია დისკონტირებული ღირებულების გაანგარიშების ორი მიდგომა. ამასთან, ორივე მათგანის გამოყენება შეიძლება აქტივის გამოყენების ღირებულების გამოსათვლელად, კონკრეტული ვითარების შესაბამისად. ტრადიციული მიდგომის დროს, დისკონტირების განაკვეთში ჩაირთვლება მგ 1-ის (ბ)-(ე) პუნქტებში აღწერილი ფაქტორებით კორექტირება. ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადების მიდგომის დროს, რისკის მიხედვით შესწორებული ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადების გამოთვლისას (ბ), (დ) და (ე) ფაქტორები განაპირობებს კორექტირებებს. რომელი მიდგომაც არ უნდა შეარჩიოს ერთეულმა, ფულადი სახსრების მომავალი შემოსვლის სიდიდისა და მიღების ვადების შესაძლო ვარიაციების მოლოდინითან დაკავშირებით, შედეგი უნდა ასახავდეს მომავალი ნაკადების დისკონტირებულ ღირებულებას, ე.ი. უნდა იყოს შესაძლო შედეგების საშუალო შეწონილი სიდიდე.
ზოგადი პრინციპები
მგ3. ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადებისა და საპროცენტო განაკვეთების შესაფასებლად გამოყენებული მეთოდები სხვადასხვანაირი იქნება სხვადასხვა სიტუაციაში, განსახილველი აქტივის გარემომცველი პირობებიდან გამომდინარე. თუმცა, აქტივების შესაფასებლად დისკონტირების ტექნიკის გამოყენება რეგულირდება შემდეგი ზოგადი პრინციპებით:
(ა) ფულადი სახსრების ნაკადების დისკონტირებისათვის გამოყენებული საპროცენტო განაკვეთები უნდა ასახავდეს იმ დაშვებებს, რომლებიც შესაბამისობაში იქნება შეფასებული ფულადი სახსრების ნაკადებისათვის ნიშანდობლივ დაშვებებთან. სხვა შემთხვევაში, ზოგიერთი დაშვების გავლენა ორმაგად გათვალისწინებული ან იგნორირებული იქნება. მაგალითად, 12%-იანი დისკონტირების განაკვეთი შეიძლება გამოყენებულ იქნეს გაცემულ სესხზე ხელშეკრულებით გათვალისწინებული ფულადი სახსრების ნაკადებისთვის. ეს განაკვეთი ასახავს მომავალი ვალდებულებების შეუსრულებლობის მოლოდინს გარკვეული მახასიათებლების მქონე სესხიდან. იგივე 12%-იანი განაკვეთი არ უნდა იქნეს გამოყენებული ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადების დისკონტირებისათვის, ვინაიდან ფულადი სახსრების ასეთი ნაკადები უკვე ასახავს დაშვებებს, მომავალი ვალდებულებების შეუსრულებლობის შესახებ;
(ბ) შეფასებითი ფულადი სახსრების ნაკადები და დისკონტირების განაკვეთები თავისუფალი უნდა იყოს როგორც მიკერძოებისაგან, ასევე ისეთი ფაქტორებისაგან, რომლებიც დაკავშირებული არ არის განსახილველ აქტივთან. მაგალითად, შეფასებული ნეტო ფულადი სახსრების ნაკადების თვითნებურად შემცირება იმისათვის, რომ აქტივის ხილვადი მომგებიანობა გაუმჯობესდეს, შეფასების მიკერძოებას განაპირობებს;
(გ) შეფასებითი ფულადი სახსრების ნაკადები ან დისკონტირების განაკვეთები უნდა ასახავდეს შესაძლო შედეგების მთელ დიაპაზონს, მწკრივს და არა მარტო, სავარაუდოდ, ყველაზე მინიმალურ ან მაქსიმალურ შესაძლო სიდიდეს.
ტრადიციული და ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადების მიდგომები დისკონტირებული ღირებულებისათვის
ტრადიციული მიდგომა
მგ3. ბუღალტრულ აღრიცხვაში დისკონტირებული ღირებულების გამოყენების პრაქტიკაში ტრადიციულად გამოიყენება შეფასებითი ფულადი სახსრების ნაკადები და ერთიანი დისკონტირების განაკვეთი. ამ მიდგომას ხშირად უწოდებენ „რისკით შეწონილ განაკვეთს“. ფაქტობრივად, ტრადიციული მიდგომა ვარაუდობს, რომ ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების მოსალოდნელი ყველა შედეგი და შესაბამისი რისკის პრემია შეიძლება გაერთიანდეს ერთი, შეთანხმებული დისკონტირების განაკვეთით. მაშასადამე, ტრადიციულ მიდგომაში მთელი ყურადღება კონცენტრირდება დისკონტირების განაკვეთის შერჩევაზე
მგ5. ზოგ შემთხვევაში, მაგალითად, როდესაც შესაძლებელია ბაზრებზე შესადარის აქტივებზე დაკვირვება, შედარებით ადვილია ტრადიციული მიდგომის გამოყენება. ეს მიდგომა, იმ აქტივებთან დაკავშირებით, რომლის ფულადი სახსრების ნაკადები გათვალისწინებულია სახელშეკრულებო პირობით, შეესაბამება იმას, თუ როგორ ახასიათებენ ბაზრის მონაწილეები აქტივს, როგორც „12 პროცენტიანი ობლიგაციის“ დროს.
მგ6. ამასთან, ტრადიციული მიდგომა შეიძლება სათანადოდ ვერ აგვარებდეს შეფასების ზოგიერთ რთულ პრობლემას, მაგალითად, ისეთი არაფინანსური აქტივების შეფასებას, როდესაც არ არსებობს უშუალოდ მისი ან მასთან შესადარისი აქტივის ბაზარი. რისკის შესაბამისი განაკვეთის სწორი მოძებნა საჭიროებს სულ მცირე შემდეგი ორი მუხლის ანალიზს - აქტივი, რომელიც არსებობს ბაზარზე და რომელსაც, აქვს ბაზარზე გამოკვლეული საპროცენტო განაკვეთი და აქტივი, რომელიც უნდა შეფასდეს.შესაფასებელი ფულადი სახსრების ნაკადებისათვის. შესაფერის დისკონტირების განაკვეთზე დასკვნა გამოტანილ უნდა იქნეს მეორე აქტივის ბაზარზე დაკვირვებადი საპროცენტო განაკვეთის მიხედვით. ამგვარი დასკვნების გამოსატანად, სხვა აქტივის ფულადი სახსრების ნაკადების მახასიათებლები შესაფასებელი აქტივის მახასიათებლების მსგავსი უნდა იყოს. ამრიგად, შემფასებელმა უნდა გააკეთოს შემდეგი:
(ა) განსაზღვროს იმ ფულადი სახსრების ნაკადების ერთობლიობა, რომლის დისკონტირებაც უნდა განხორციელდეს;
(ბ) განსაზღვროს ბაზარზე არსებული სხვა აქტივი, რომელიც ისეთ შთაბეჭდილებას ტოვებს, რომ ფულადი სახსრების ნაკადებთან დაკავშირებით ანალოგიური მახასიათებლები აქვს;
(გ) ერთმანეთს შეუდაროს ზემოაღნიშნული ორი მუხლის ფულადი სახსრების ნაკადების ერთობლიობა, რათა დარწმუნდეს, რომ ისინი მსგავსია (მაგალითად, ორივე სახელშეკრულებო ფულადი ნაკადებია, თუ ერთი სახელშეკრულებოა და მეორე - შეფასებული ფულადი ნაკადი?);
(დ) შეაფასოს, ხომ არ არსებობს ისეთი ელემენტი, რომელიც წარმოდგენილია ერთ მუხლში და არ არის მეორეში (მაგალითად, არის თუ არა ერთი ნაკლებად ლიკვიდური, ვიდრე მეორე?); და
(ე) შეაფასოს, შესაძლებელია თუ არა, ფულადი სახსრების ნაკადების ორივე ერთობლიობა ანალოგიურად (ან განსხვავებულად) რეაგირებდეს შეცვლილ ეკონომიკურ პირობებზე.
ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადის მიდგომა
მგ7. ზოგიერთ სიტუაციაში, ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადის მიდგომა გაცილებით უფრო ეფექტურ შეფასების მიდგომას წარმოადგენს, ვიდრე ტრადიციული. ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადის მიდგომით შეფასების პროცესში გამოიყენება ფულადი სახსრების ყველა შესაძლო ნაკადის მოლოდინი, ერთი ყველაზე მეტად მოსალოდნელი ფულადი ნაკადის ნაცვლად. მაგალითად, ფულადი ნაკადი შეიძლება იყოს 100 ფე2, 200ფე, ან 300 ფე, შემდეგი ალბათობებით 10%, 60% და 30%, შესაბამისად, ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადი არის 220 ფე. ამგვარად, ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადის მიდგომა ტრადიციული მიდგომისაგან იმით განსხვავდება, რომ აქ აქცენტი გადატანილია განსახილველი ფულადი ნაკადების უშუალო ანალიზსა და შეფასებაში გამოყენებული დაშვებების შედარებით აშკარა მტკიცებაზე.
მგ8. ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადების მიდგომა დისკონტირებული ღირებულების გამოყენების საშუალებას იძლევა მაშინაც, როდესაც ფულადი სახსრების ნაკადების განაწილება დროში განუსაზღვრელობით ხასიათდება. მაგალითად, 1,000 ფე ფულადი სახსრების ნაკადი შეიძლება მიღებულ იქნეს ერთ წელში, ორ წელში ან სამ წელში შემდეგი ალბათობით 10%, 60% და 30%, შესაბამისად. შემდეგ მაგალითზე ნაჩვენებია მოსალოდნელი დისკონტირებული ღირებულების გამოთვლა მოცემულ სიტუაციაში.
| მიმდინარე ღირებულება ფე 1,000 1 წელში 5% -ით | ფე 952.38 | |
| ალბათობა | 10 % | ფე 95.24 |
| მიმდინარე ღირებულება ფე 1,000 2 წელში 5.25% -იანი | ფე 902.73 | |
| ალბათობა | 60 % | ფე 541.64 |
| მიმდინარე ღირებულება ფე 1,000 3 წელში 5.50% -იანი | ფე 851.61 | |
| ალბათობა | 30.% | ფე 255.48 |
| მოსალოდნელი მიმდინარე ღირებულება | ფე 892.36 |
მგ9. მოსალოდნელი მიმდინარე ღირებულება 892.36 ფე განსხვავდება საუკეთესო შეფასების ტრადიციული წარმოდგენით მიღებული სიდიდისაგან 902.73 ფე (60%-იანი ალბათობა). დისკონტირებული ღირებულების ტრადიციული გამოთვლა მოცემულ მაგალითთან დაკავშირებით, საჭიროებს გადაწყვეტილების მიღებას იმის შესახებ, ფულადი სახსრების ნაკადების შესაძლო დროში განაწილებიდან რომელი უნდა იქნეს გამოყენებული და, შესაბამისად, ვერ ასახავს სხვა დროში სხვა განაწილების ალბათობებს. ეს იმის შედეგია, რომ ტრადიციულ კონტექსტში დისკონტირებული ღირებულების გამოთვლაში დისკონტირების განაკვეთს არ გააჩნია უნარი, ასახოს დროში განაწილების განუსაზღვრელობები.
მგ10. ალბათობების გამოყენება ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადების მიდგომაში არსებითი ელემენტია. ზოგიერთი კითხვის ქვეშ აყენებს იმ ფაქტს, რომ მაღალი სუბიექტურობით გამორჩეული შეფასებებისთვის ალბათობების მინიჭება გაცილებით მეტ სიზუსტეს მოგვცემს, ვიდრე სინამდვილეშია. თუმცა ტრადიციული მიდგომის სათანადო გამოყენებაც (როგორც აღწერილი იყო მე-6 (ა) პუნქტში) საჭიროებს იმავე შეფასებებს და სუბიექტურობას, მაგრამ არ უზრუნველყოფს ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადის მიდგომის გამოთვლებისნაირ გამჭვირვალობას.
მგ11. თანამედროვე პრაქტიკაში შემუშავებული მრავალი შეფასება არაფორმალურად უკვე აერთიანებს ფულადი სახსრების მოსალოდნელ ნაკადებს. გარდა ამისა, ბუღალტრები ხშირად აწყდებიან ისეთ შემთხვევებს, როდესაც სჭირდებათ აქტივების შეფასება ფულადი სახსრების შესაძლო ნაკადების ალბათობების შესახებ, შეზღუდული ინფორმაციის გამოყენებით. მაგალითად, ბუღალტერი შეიძლება აღმოჩნდეს შემდეგ სიტუაციებში:
(ა) შეფასებული თანხა თავსდება სადღაც 50 ფე-ს და 250 ფე-ს შორის, მაგრამ ამ დიაპაზონში არც ერთი თანხა არ არის სხვაზე უფრო მეტად მოსალოდნელი. ამგვარი შეზღუდული ინფორმაციის პირობებში, მოსალოდნელი ფულადი ნაკადი არის 150 ფე [(50+250)/2];
(ბ) პროგნოზირებული თანხა თავსდება სადღაც 50 ფე-სა და 250-ფე-ს შორის, და ყველაზე მოსალოდნელი თანხა არის 100 ფე. ამასთან, უცნობია თითოეულ თანხაზე მისაკუთვნებელი, შესაფერისი ალბათობები. ამგვარი შეზღუდული ინფორმაციის პირობებში, შეფასებული მოსალოდნელი ფულადი ნაკადი არის 133.33 ფე [(50+100+250)/3]; ან
(გ) შეფასებული თანხა იქნება 50 ფე (10% ალბათობა), 250 ფე (30% ალბათობა) ან 100 ფე (60% ალბათობა). ამ შეზღუდული ინფორმაციის საფუძველზე შეფასებული ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადი არის 140 ფე [(50×0.10)+(250 × 0.30)+(100 × 0.60)].
თითოეულ შემთხვევაში, შეფასებული ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადი, სავარაუდოდ, აქტივის გამოყენების ღირებულების საუკეთესო შეფასებაა, ვიდრე ცალ-ცალკე აღებული მინიმალური, ყველაზე მეტად მოსალოდნელი ან მაქსიმალური თანხა.
მგ12. ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადის მიდგომის გამოყენება ექვემდებარება დანახარჯ-სარგებლის საკითხის შეზღუდვებს. ზოგიერთ შემთხვევაში, ერთეულს შეიძლება ხელი მიუწვდებოდეს ვრცელ მონაცემებზე და შეეძლოს ფულადი სახსრების ნაკადების ბევრი სცენარის დამუშავება. სხვა შემთხვევაში, ერთეულს შეიძლება უნარი არ შესწევდეს, რათა მოიპოვოს საერთო ხასიათის ინფორმაციაზე მეტი ინფორმაცია, ფულადი სახსრების ნაკადების ცვალებადობის შესახებ მნიშვნელოვანი დანახარჯების გაწევის გარეშე. ერთეულმა უნდა დააბალანსოს დამატებითი ინფორმაციის მოსაპოვებლად საჭირო დანახარჯები იმ ინფორმაციის დამატებითი საიმედოობით, რომელიც შეფასებას უკავშირდება.
მგ13. ზოგიერთი ამტკიცებს, რომ ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადის ტექნიკა შეუფერებელია ერთეული საგნის ან ისეთი საგნის შესაფასებლად, რომელსაც ახასიათებს შესაძლო შედეგების შეზღუდული რაოდენობა. ისინი მაგალითისათვის ასახელებენ ისეთ აქტივს, რომელსაც ორი შესაძლო შედეგი აქვს: 90% ალბათობა იმისა, რომ ფულადი სახსრების ნაკადი იქნება 10 ფე და 10% ალბათობა იმისა, რომ ფულადი სახსრების ნაკადი იქნება 1,000 ფე. ისინი აღნიშნავენ, რომ ფულადი სახსრების მოსალოდნელი ნაკადი მოცემულ მაგალითში არის 109 ფე და აკრიტიკებენ შედეგს, ვინაიდან არ წარმოადგენს არც ერთ ისეთ თანხას, რომელიც შეიძლება საბოლოოდ იყოს გადახდილი.
მგ14. ზემოაღნიშნულის მსგავსი მტკიცებები ასახავს ძირითად უთანხმოებას შეფასების მიზანთან. თუ შეფასების მიზანია გასაწევი დანახარჯების ერთიანი სიდიდის განსაზღვრა, ფულადი სახსრების მოსალოდნელმა ნაკადმა შეიძლება ვერ მოგვცეს მოსალოდნელი დანახარჯის რეპრეზენტაციულად სწორი შეფასება. თუმცა, წინამდებარე სტანდარტი ეხება აქტივის აღდგენითი ღირებულების შეფასებას. აქტივის აღდგენითი ღირებულება მოცემულ მაგალითში მოსალოდნელი არ არის, რომ 10 ფე იქნება, მიუხედავად იმისა, რომ ის არის ყველაზე მეტად მოსალოდნელი ფულადი სახსრების ნაკადი. ამის მიზეზი ის არის, რომ 10 ფე-ს შეფასება არ მოიცავს აქტივის შესაფასებელი ფულადი სახსრების ნაკადების განუსაზღვრელობას. პირიქით, გაურკვეველი ფულადი სახსრების ნაკადი ისეა წარმოდგენილი, თითქოს გარკვეული ფულადი სახსრების ნაკადი იყოს. არც ერთი გონიერი ერთეული არ გაყიდის ამ მახასიათებლების მქონე აქტივს 10 ფე-ად.
დისკონტირების განაკვეთი
მგ15. რომელი მიდგომაც არ უნდა აირჩიოს ერთეულმა აქტივის გამოყენების ღირებულების შესაფასებლად, ფულადი სახსრების ნაკადების დისკონტირებისათვის გამოყენებული საპროცენტო განაკვეთები არ უნდა ასახავდეს იმ რისკებს, რომლითაც უნდა გაკეთდეს შეფასებული ფულადი სახსრების ნაკადების კორექტირება. სხვა შემთხვევაში, ზოგიერთი დაშვება ორმაგად იქნება დათვლილი.
მგ16. როდესაც აქტივისათვის დამახასიათებელი განაკვეთის მიღება არ შეიძლება პირდაპირ ბაზრიდან, ერთეული დისკონტირების განაკვეთის შესაფასებლად იყენებს შემცვლელებს. მიზანი იმაში მდგომარეობს, რომ, შეძლებისდაგვარად, გამოთვლილ იქნეს საბაზრო შეფასება:
(ა) ფულის დროითი ღირებულებისა იმ პერიოდებში, სანამ დამთავრდება აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადა; და
(ბ) (ბ), (დ) და (ე) ფაქტორებისა, რომლებიც მგ 1- პუნქტში იყო აღწერილი, იმდენად, რამდენადაც ამ ფაქტორებს არ გამოუწვევია კორექტირებები, შეფასებული ფულადი სახსრების ნაკადების მიღებაში.
მგ17. ამგვარი შეფასებების ამოსავალ ბაზად ერთეულმა შეიძლება გაითვალისწინოს შემდეგი განაკვეთები:
(ა) ერთეულის კაპიტალური დანახარჯების საშუალო შეწონილი სიდიდე, რომელიც განსაზღვრულია ე.წ. კაპიტალური აქტივის შეფასების მოდელით;
(ბ) ერთეულის სასესხო კაპიტალის საპროცენტო განაკვეთის ნაზარდი; და
(გ) სასესხო კაპიტალის სხვა საბაზრო განაკვეთები.
მგ18. ამასთან, ეს განაკვეთები უნდა შესწორდეს, რათა:
(ა) აისახოს მეთოდი, რომლითაც ბაზარი შეაფასებს აქტივისაგან მოსალოდნელ ფულადი სახსრების ნაკადებთან დაკავშირებულ სპეციფიკურ რისკებს; და
(ბ) გამოირიცხოს რისკები, რომლებიც არ შეესაბამება აქტივისაგან მოსალოდნელ ფულად ნაკადებს, ან რომლითაც შესწორდა მოსალოდნელი ფულადი ნაკადები. გათვალისწინებულ უნდა იქნეს ისეთი რისკი, როგორიცაა ქვეყნის რისკი, სავალუტო და ფასის რისკები.
მგ19. დისკონტირების განაკვეთი დამოუკიდებელია ერთეულის კაპიტალის სტრუქტურისაგან და იმ საშუალებებისაგან, რომლითაც ერთეული აფინანსებს აქტივის შესყიდვას, ვინაიდან ფულადი სახსრების ნაკადები, რომელთა წარმოშობა მოსალოდნელი არ არის აქტივიდან, დამოკიდებული არ არის იმაზე, რა საშუალებით აფინანსებს ერთეული აქტივების შესყიდვას.
მგ20. 68-ე პუნქტი მოითხოვს, რომ გამოყენებული დისკონტირების განაკვეთი უნდა იყოს დაბეგვრამდელი განაკვეთი. ამდენად, როდესაც დისკონტირების განაკვეთის შესაფასებლად გამოიყენება დაბეგვრის შემდგომი ბაზა, მაშინ ეს ბაზა უნდა შესწორდეს, დაბეგვრამდელი განაკვეთის ასახვის მიზნით.
მგ21. ჩვეულებრივ, ერთეული აქტივის გამოყენების ღირებულების შესაფასებლად იყენებს ერთ დისკონტირების განაკვეთს. თუმცა, ერთეული სხვადასხვა მომავალი პერიოდებისათვის სხვადასხვა დისკონტირების განაკვეთს იყენებს, როდესაც აქტივის გამოყენების ღირებულება მგრძნობიარეა სხვადასხვა პერიოდის რისკებს შორის განსხვავების მიმართ, ან საპროცენტო განაკვეთების ვადის სტრუქტურის მიმართ.
დანართი „ბ“
ცვლილებები სხვა სსბასს-ებში
[ამოღებულია]
დასკვნის საფუძველი
დასკვნის საფუძველი დაერთვის, მაგრამ არ წარმოადგენს სსბასს 26-ის ნაწილს.
სსბასს 26-ის განვითარება, ბასსს-ის მიერ გადასინჯული 2004 წელს გამოცემული ბასს 36-ის საფუძველზე.
შესავალი
დს1. სსბასსს-ის fass-თან დაახლოების პროგრამა წარმოადგენს მნიშვნელოვან ელემენტს სსბასსს-ის სამუშაო პროგრამის ფარგლებში. სსბასსს-ის პოლიტიკა გულისხმობს ssbass-ის დარიცხვის მეთოდის თანხვედრას ბასსს-ის მიერ გამოცემულ ფასს-ებთან, როდესაც ეს მართებულია საჯარო სექტორის ერთეულებთან მიმართებით
დს2. სსბასსს-მა გამოსცა სსბასს 21 - ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება - 2004 წლის დეკემბერში. სსბასს 21-ით განსაზღვრულია ის პროცედურები, რომლითაც ერთეულმა უნდა იხელმძღვანელოს ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურების დასადგენად და ჩამოყალიბებულია გაუფასურების აღიარებისა და შეფასების წესები. საჯარო სექტორში აქტივთა უმრავლესობა ფულადი სახსრების არწარმომქმნელია და მათი აღიარებისა და შეფასების მოთხოვნებმა სსბასს 21-ში წარმოშვა განსხვავებები, ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტთან - ბასს 36 - აქტივების გაუფასურება - მიმართებით
წინამდებარე სტანდარტის საჭიროება
დს3. სსბასს 21 მომხმარებლებს: (ა) ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურების დასადგენად და (ბ) ნებისმიერი გაუფასურების აღიარებისა და შეფასების ბუღალტრულად აღსარიცხად ურჩევს, ისარგებლონ ბასს 36-ით. სსბასს-ში ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურების აღრიცხვის მოთხოვნებისა და ინსტრუქციების გაერთიანება, გარკვეულწილად, მოსახერხებელია, რადგან საჯარო სექტორის ერთეულებს აღარ მოუწევთ ისარგებლონ ბასს 36-ით, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების ფლობის შემთხვევაში. დამატებით, არსებობს კიდევ ზოგიერთი საჭირბოროტო საკითხი, გაუფასურებასთან დაკავშირებით, მათ შორის:
(ა) უნდა შევიდნენ თუ არა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ძირითადი აქტივები, რომლებიც აღრიცხულია სსბასს 17-ის, ძირითადი აქტივები, გადაფასების მოდელის მიხედვით, მისი მოქმედების არეალში;
(ბ) ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივებისგან განსხვავება;
(გ) ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების დანიშნულების შეცვლა და მათი ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ აქტივად კვალიფიცირება.
(დ) ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებში ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების აღრიცხვა გაუფასურების მიზნებისთვის.
გადაფასებული ღირებულებით აღრიცხული ძირითადი აქტივებისა და სამართლიანი ღირებულებით რეგულარულად გადაფასებული არამატერიალური აქტივების გამორიცხვა მისი მოქმედების სფეროდან.
დს4. სსბასს 21 არ ვრცელდება ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ ძირითად აქტივებზე, რომლებიც აღრიცხულია გადაფასებული ღირებულებით, სსბასს 17-ის გადაფასების მოდელის მიხედვით. სსბასს 21-ის დასკვნის საფუძველში აღნიშნულია, რომ სსბასსს-ი მიიჩნევს, გადაფასებული ღირებულებით აღრიცხული აქტივები სსბასს 17-ის გადაფასების მოდელის მიხედვით უნდა გადაფასდნენ საკმარისი რეგულარულობით, რათა უზრუნველყოფილი იყოს ის, რომ: (ა) მათი გადაფასებული ღირებულება არსებითად არ განსხვავდებოდეს საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს მათი სამართლიანი ღირებულებისგან და (ბ) შეფასებისას ნებისმიერი გაუფასურება გათვალისწინებულ იქნეს. სსბასსს-მ იმსჯელა, ანალოგიური მასშტაბის გამორიცხვა უნდა ყოფილიყო თუ არა გათვალისწინებული წინამდებარე სტანდარტში.
დს5. სსბასსს აღიარებს, რომ ძირითადი აქტივები, რომელთა აღრიცხვაც ხდება გადაფასების მოდელით, იმყოფება ბასს 36-ის მოქმედების სფეროში და გაითვალისწინა ის მოსაზრება, რომ ასეთი აქტივების გაუფასურების ზარალის დადგენისას მართებულია, საჯარო სექტორის ერთეულებმა, რომლებიც გადაფასების მოდელის მიხედვით აღრიცხავენ აქტივებს, იხელმძღვანელონ შესაბამისი ინსტრუქციებით. სსბასსს-მ მიუთითა, რომ ბასს 36-ის მიხედვით, როდესაც ძირითადი აქტივების ერთეულის სამართლიანი ღირებულება არის მისი საბაზრო ღირებულება, გაუფასურების ზარალის მაქსიმუმი ტოლია მისი გასვლის დანახარჯებისა. სსბასს 21-ის დასკვნის საფუძვლებში მოცემულია, „სსბასსს მიიჩნევს, რომ, უმეტეს შემთხვევაში, ეს არ იქნება არსებითად მნიშვნელოვანი და პრაქტიკული მოსაზრებიდან გამომდინარე, აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულების განსაზღვრა და ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გასვლისას მათი გაუფასურების ზარალის აღიარება აუცილებლობას არ წარმოადგენს.“ სსბასსს-მ აგრეთვე მიიჩნია, რომ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივის გასვლის დანახარჯები, სავარაუდოდ, არსებითი არ იქნება.
დს6. სპეციალიზებული ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების შემთხვევაში, როდესაც მათი სამართლიანი ღირებულება საბაზრო ღირებულების საფუძველზე არ განისაზღვრება, ბასს 36-ის მიხედვით, ერთეულს მოეთხოვება აქტივის აღდგენითობა დაადგინოს, აქტივის გამოყენების ღირებულების საფუძველზე. რამდენადაც გამოყენების ღირებულება ეფუძნება ფულადი სახსრების ნაკადების პროგნოზებს, ეს შესაძლოა იყოს აქტივის საბალანსო ღირებულებაზე მნიშვნელოვნად მეტი ან ნაკლები. ეს ანალიზი რელევანტურია საჯარო სექტორის ერთეულებისთვისაც. თუმცა, საეჭვოა, ფლობენ თუ არა საჯარო სექტორის ერთეულები ისეთ სპეციალიზებულ აქტივებს, რომლებიც შეესაბამება წინამდებარე სტანდარტში მოცემულ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივის განმარტებას.
დს7. სსბასსს რჩება იმ აზრზე, რომ საკმაოდ რთულად შესასრულებელი იქნებოდა ერთეულებისთვის აქტივის გაუფასურებაზე შემოწმების ვალდებულების დაკისრება, სსბასს 17-ით მოცემული მოთხოვნების დამატებით, რომელიც ითვალისწინებს აქტივების საკმარისი სიხშირით გადაფასებას, რათა უზრუნველყოფილი იყოს ის ფაქტი, მათი გადაფასებული ღირებულება არსებითად არ განსხვავდებოდეს საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს მათი სამართლიანი ღირებულებისგან. თუმცა ამ მოსაზრებების დასაბალანსებლად, სსბასსს-მა საბოლოოდ გადაწყვიტა, რომ სსბასს 21-თან შესაბამისობაში ყოფნას უპირატესობა უნდა მიენიჭოს, ბასს 36-თან თანხვედრასთან შედარებით და ძირითადი აქტივები, რომლებიც სსბასს 17-ის გადაფასების მოდელის მიხედვით აღირიცხება, გამორიცხული უნდა იყოს წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროდან. ძირითადი აქტივების მიდგომის შესაბამისად, არამატერიალური აქტივები, რომელთა გადაფასებაც სამართლიანი ღირებულებით რეგულარულად ხდება, აგრეთვე უნდა გამოირიცხოს სტანდარტის მოქმედების არედან.
გადაფასებული აქტივების გაუფასურება (ცვლილებები სსბასს 21-სა და სსბასს 26-ში)
დს7ა. იმ იურისდიქციების მოთხოვნების შესაბამისად, რომლებიც იყენებენ სსბასს-ებს, 2015 წელს სსბასსს-მ გადახედა თავდაპირველ გადაწყვეტილებას, გამოერიცხა გადაფასებული ძირითადი აქტივები და არამატერიალური აქტივები სსბასს 26-ის მოქმედების სფეროდან.
დს7ბ. სსბასსს თვლიდა, რომ დს5 და დს6 პუნქტებში დასაბუთებული საფუძველი სწორი იყო სსბასს 26-ის და ბასს 36-ის განსხვავებულ მოთხოვნებთან დაკავშირებით. სსბასსს-მ დაადასტურა მოსაზრება, რომ გაუფასურებები გათვალისწინებული უნდა იქნეს აქტივების გადაფასებისას, რათა მათი საბალანსო ღირებულებები მნიშვნელოვნად არ განსხვავდებოდეს სამართლიანი ღირებულებისგან, როგორც ეს მოთხოვნილია სსბასს 17-ის 44-ე პუნქტითა და სსბასს 31-ის 74-ე პუნქტით.
დს7გ. სსბასსს-მ ასევე დაადასტურა, რომ ბუნდოვანია გადაფასებას გაუფასურების ზარალი წარმოადგენს თუ გაუფასურების ზარალის ანულირება იმის გათვალისწინებით, რომ ანალოგიური წესებით ხდება მათი აღრიცხვა. სსბასს 17-ის 51-ე პუნქტის თანახმად, აქტივების მთლიანი კლასი უნდა გადაფასდეს იმ შემთხვევაში, თუ ამ კლასში შემავალი რომელიმე ობიექტი გადაფასდება. ამრიგად, თუ გაუფასურების ზარალი და გაუფასურების ზარალის ანულირება განიხილება როგორც გადაფასება, შედეგები გართულდება. სსბასსს-მ ჩათვალა, რომ მან უნდა გადაჭრას აღნიშნული ბუნდოვანება.
დს7დ სსბასსს-მ ასევე მიიჩნია მნიშვნელოვნად, რომ მომხმარებლებს მიეწოდებათ რაოდენობრივი და თვისებრივი ინფორმაცია გაუფასურების შესახებ, რაც მითითებულია სსბასს 26-ის 120-ე და 121-ე პუნქტებში.
დს7ე. სსბასს 21-ის შესაბამისად, სსბასსს-ს ამოცანა ბუნდოვანების გარკვევასთან დაკავშირებით იყო იმის უზრუნველყოფა, რომ გადაფასებული აქტივების გაუფასურების ზარალი და გაუფასურების ზარალის ანულირება არ ითვალისწინებდა ერთეულის მიერ აქტივების იმ მთლიანი კლასის გადაფასებას, რომელსაც ეკუთვნის აღნიშნული ობიექტი, ამ ობიექტთან დაკავშირებით გაუფასურების ზარალის აღიარებისათვის.
დს7ვ. მიუხედავად იმისა, რომ ძირითადი აქტივები და არამატერიალური აქტივები, რომლებიც ფასდება გადაფასებული თანხებით, სსბასს 26-ის ფარგლებში, გულისხმობს, რომ ერთეულს მოეთხოვება ყოველწლიურად შეაფასოს არის თუ არა რაიმე ნიშანი იმისა, რომ აქტივი შეიძლება იყოს გაუფასურებული, სავარაუდოა, რომ ერთეულისთვის ცნობილი იქნება გაუფასურების ნებისმიერი მაჩვენებლის შესახებ. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ იმ ძირითადი აქტივების და არამატერიალური აქტივების სსბასს 26-ის მოქმედების სფეროში შემოყვანა, რომლებიც ფასდება გადაფასებული თანხებით, არ იქნება მეტად ბუნდოვანი ფინანსური ანგარიშგების შემდგენლებისათვის.
დს7ზ. ამ მოსაზრებების შედეგად, სსბასსს-მ 2015 წლის სექტემბერში დაამტკიცა განსახილველი პროექტი (გპ) 57, გადაფასებული აქტივების გაუფასურება, და შემდეგ თვეში გამოაქვეყნა აღნიშნული გპ.
პასუხები განსახილველ პროექტ (გპ) 57-ზე
დს7თ. გპ 57-ის გამოკითხულთა უმრავლესობამ მხარი დაუჭირა წინადადებას და სსბასსს-ს დასაბუთებას. სსბასსს-მ გაითვალისწინა წინადადება, რომლის თანახმადაც ახსნა იმისა, რომ გადაფასებული აქტივების გაუფასურების ზარალი ან გაუფასურების ზარალის ანულირება არ ითვალისწინებდა ერთეულის მიერ აქტივების იმ მთლიანი კლასის გადაფასებას, რომელსაც ეკუთვნის აღნიშნული ობიექტი, უფრო ეფექტიანად შეიძლება მიღწეულ იქნას სსბასს 17-ში მოცემული მარტივი განაცხადით.
დს7ი. სსბასსს-მ განიხილა აღნიშნული მოსაზრება, მაგრამ შეუსაბამოდ მიიჩნია ორი მიზეზის გამო. უპირველეს ყოვლისა, ასეთი მიდგომა საკმარისად არ ეხებოდა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივებისთვის გამოყენებითი ღირებულების განსაზღვრის სხვადასხვა მეთოდებს, აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულების შეფასებისას. ასეთი მეთოდებია ცვეთადი ჩანაცვლების ღირებულების და მომსახურების ერთეულების მიდგომა, რესტავრაციის ღირებულების მიდგომა და მომსახურების ერთეულების მიდგომა. მეორეც, მიდგომა არ უზრუნველყოფს მომხმარებლის მიერ ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილების მიღების მიზნებისათვის საჭირო ინფორმაციას, რაც მოცემულია სსბასს 21-სა და სსბასს 26-ში, განმარტებით შენიშვნებთან დაკავშირებით. შესაბამისად, სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ გპ 57-ის წინადადებები ჩაერთოთ საბოლოო სტანდარტში.
დს7კ. გპ-ს რესპონდენტთა კომენტარების შემდეგ, სსბასსს-მ გადაამუშავა გპ 57-ის დასკვნის საფუძველში არსებული მტკიცება, რომ გაუფასურებები კონცეფციურად განსხვავდება გადაფასების შედეგად შემცირებისგან. იმის გამო, რომ გაუფასურება და გადაფასების შედეგად შემცირება გულისხმობს მომსახურების პოტენციალის ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარის შემცირებას, სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ ისინი კონცეფციურად იგივეა. თუმცა, მათ შორის არის პრაქტიკული განსხვავება. გაუფასურებები ესაა მოვლენები, რომლებიც გავლენას ახდენენ ცალკეულ აქტივებზე, ან აქტივების ჯგუფებზე და არ წარმოადგენენ პერიოდული გადაფასების შედეგებს. აღნიშნული პრაქტიკული განსხვავება აისახება სსბასს 17-ის 51ა პუნქტში, რომელშიც ნათქვამია, რომ „აქტივის გაუფასურების ზარალი და აქტივის გაუფასურების ზარალის ანულირება სსბასს 21-ის და სსბასს 26-ის, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, შესაბამისად, აუცილებლად არ იწვევს აქტივთა იმ კლასის გადაფასების საჭიროებას, რომელსაც ეკუთვნის ეს აქტივი, ან აქტივების ჯგუფი.“
გუდვილის გამორიცხვა სტანდარტის მოქმედების სფეროდან
დს8. ბასს 36 შეიცავს საკმაოდ ვრცელ მოთხოვნებს და სახელმძღვანელო მითითებებს: (ა) გუდვილის გაუფასურების შესახებ, (ბ) გუდვილის ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივებზე განაწილების შესახებ და (გ) გუდვილის შემცველი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების გაუფასურებაზე შემოწმების შესახებ. სსბასსს-მა იმსჯელა, უნდა გავრცელდეს თუ არა წინამდებარე სტანდარტი გუდვილზე. სსბასსს-ს ჯერ კიდევ არ გამოუცია სსბასს-ი, რომელიც განიხილავს ერთეულთა გაერთიანებებს და მიიჩნევს, რომ ერთეულთა გაერთიანებების შემთხვევაში წამოიჭრება საჯარო სექტორის მრავალი ერთეულისთვის სპეციფიკური საკითხები, კერძოდ: ყოველთვის უნდა მოხდეს თუ არა შეძენის იდენტიფიკაცია საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებებში. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ გუდვილი უნდა გამოირიცხოს წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროდან. სსბასს 3-ის - ბუღალტრული აღრიცხვის პოლიტიკა, ცვლილებები ბუღალტრულ შეფასებებში და შეცდომები - იერარქიის მიხედვით მომხმარებლებს უთითებენ, რომ იხელმძღვანელონ შესაბამისი საერთაშორისო და ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტით, რომელიც განიხილავს გუდვილის გაუფასურებას, გუდვილის განაწილებას ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებზე. დასასრულ, გუდვილის შემცველი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების შემოწმებას გაუფასურებაზე.
დს8ა. სსბასს 40, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოიცა 2017 წლის იანვარში. სსბასს 40 მოიცავს გუდვილის აღიარებისა და შეფასების მოთხოვნებს. სსბასს 40-ის შემუშავებისას, სსბასსს განიხილავდა მოთხოვნებს გუდვილის გაუფასურებასთან დაკავშირებით. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ გუდვილი არ წარმოქმნის ეკონომიკურ სარგებელს სხვა აქტივებისგან დამოუკიდებლად და, შესაბამისად, მისი შეფასება გაუფასურებასთან დაკავშირებით ხდება როგორც აქტივების ჯგუფის ნაწილის. გუდვილი შეიძლება შეფასდეს მხოლოდ ფულადი სახსრების ნაკადების გათვალისწინებით, იქნება ეს ფულადი სახსრების შემოდინება ან წმინდა ფულადი სახსრების გადინების შემცირება. სსბასსს-მ ასევე აღნიშნა, რომ სსბასს 21 ეხება მხოლოდ ცალკეული აქტივების გაუფასურებას და აფასებს გაუფასურებას აქტივის დარჩენილი მომსახურების პოტენციალის ამჟამინდელი ღირებულების მითითებით. სსბასსს-მ ამიტომაც დაასკვნა, რომ არ იქნება მიზანშეწონილი სსბასს 21-ის გამოყენება გუდვილის გაუფასურებასთან დაკავშირებით. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ გაუფასურების მიზნით გუდვილი უნდა ჩაითვალოს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივად, იმის მიუხედავად, ოპერაცია, რომელსაც იგი უკავშირდება, არის თუ არა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ოპერაცია. სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ სსბასს 21-სა და სსბასს 26-ში შეიტანს დამატებით მითითებებს იმასთან დაკავშირებით, რომ გუდვილი უნდა ჩაითვალოს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივად, გაუფასურების მიზნებისათვის.
დს8ბ. სსბასსს-ს გადაწყვეტილების შედეგად, რომ გაუფასურების მიზნებისათვის გუდვილი უნდა განიხილებოდეს როგორც ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივად, სსბასსს დათანხმდა, რომ სსბასს 2-ში შეეტანა ვრცელი მოთხოვნები და მითითებები (ა) გუდვილის გაუფასურების შესახებ, (ბ) გუდვილის მიკუთვნებაზე ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულებისთვის და (გ) გუდვილთან ერთად ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულების ტესტირება გაუფასურებასთან დაკავშირებით, რომელიც მოცემულია ბასს 36-ში.
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების განსხვავება ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივებისგან
დს9. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ ზოგ აქტივს გააჩნია ორივე, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი და ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი მახასიათებლები. სსბასსს-მ განიხილა, მიიღოს თუ არა კომპონენტებზე დაფუძნებული მიდგომა, რომელიც გულისხმობს აქტივების ფულადი სახსრების წარმომქმნელი და ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი კომპონენტების იდენტიფიკაციას და ექვემდებარება აღრიცხვის სხვადასხვა მეთოდებს. სსბასსს-მ უარყო ასეთი მიდგომა დანახარჯებისა და სარგებლის ანალიზის საფუძველზე. საბოლოო ჯამში, სსბასს-მა გადაწყვიტა, რომ საჯარო სექტორში აქტივები, უმრავლეს შემთხვევაში, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელია და უპირატესობა უნდა მიენიჭოს მათი პოტენციალის ანალიზის გაკეთებას გაუფასურების დასადგენად. წინამდებარე სტანდარტი შესაბამისად შეიცავს მე-18 პუნქტის უარყოფად ვარაუდს, რომ ის აქტივები, რომლებსაც ერთდროულად ფულადი სახსრების წარმომქმნელი და არწარმომქმნელი აქტივის თვისებები გააჩნია, უნდა აღირიცხოს ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივებისთვის დადგენილი მეთოდით.
გაუფასურების მაჩვენებლები: საბაზრო ფასი
დს10. როდესაც ეს სტანდარტი იქნა გამოცემული, სსბასსს-მ განიხილა იყო თუ არა საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურების შესახებ მინიშნებები - ინფორმაციის როგორც გარე წყაროების, ისე შიდა წყაროების მიხედვით - ბასს 36-ში მოცემულის ანალოგიური. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ ბასს 36 რელევანტური იყო, გარდა იმ მითითებისა, რომლის მიხედვითაც ანგარიშვალდებული საწარმოს ნეტო აქტივების საბალანსო ღირებულება მეტია მის საბაზრო კაპიტალიზაციაზე. როდესაც ეს სტანდარტი გამოიცა, სსბასსს-ს მიაჩნდა, რომ საჯარო სექტორის ძალიან ცოტა ერთეული, რომელიც არ წარმოადგენს [სკს-ს] (კვადრატულ ფრჩხილებში მოცემული ტერმინი აღარ გამოიყენება 2016 წლის აპრილში სსბასს- ის გამოყენების გამოცემის შედეგად) გამოცემს კაპიტალის ინსტრუმენტებს, რომლებიც ივაჭრება ბაზრებზე, და ამიტომაც ასეთი მინიშნება მხოლოდ სკს-ების კონსოლიდაციისთვის იქნება მნიშვნელოვანი.
გაყიდვის ხარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება და იძულებითი გაყიდვები
დს11. „გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული რეალური ღირებულების“ განმარტების კომენტარებში, ბასს 36-ში მოცემულია, რომ „გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული რეალური ღირებულება“ არ ასახავს იძულებით გაყიდვას“, მაგრამ იქვე მიუთითებს: “გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ხელმძღვანელობა იძულებულია დაუყოვნებლივ განახორციელოს გაყიდვა“. სსბასს 26-ის მე-40 პუნქტში გათვალისწინებული არ არის ეს შენიშვნა, რადგანაც ძალიან იშვიათად არსებობს ისეთი გარემოებები, როდესაც საჯარო სექტორის ერთეულები, რომლებიც არ წარმოადგენენ სახელმწიფო კომერციულ საწარმოებს, იძულებული არიან, დაუყოვნებლივ მოახდინონ აქტივების გაყიდვა რათა გააგრძელონ ფუნქციონირება.
აქტივების დანიშნულების შეცვლა
დს12. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივები შეიძლება გახდნენ ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივები და პირიქით. სსბასს-მ განიხილა, თუ რა გარემოებებში უნდა იყოს ნებადართული ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივისთვის დანიშნულების შეცვლა და მისთვის ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის კატეგორიის მინიჭება და პირიქით. სსბასს-მ დაასკვნა, რომ ზემოხსებულს მხოლოდ და მხოლოდ მაშინ შეიძლება ჰქონდეს ადგილი, როდესაც არსებობს ნათელი მტკიცებულება იმისა, რომ ამის გაკეთება მიზანშეწონილია. სსბასსს-მ აგრეთვე გადაწყვიტა, რომ აქტივის დანიშნულების შეცვლა, თავისთავად, არ იწვევს გაუფასურებაზე შემოწმების აუცილებლობას ან გაუფასურების ზარალის კომპენსირებას. ამის ნაცვლად, მომდევნო საანგარიშგებო პერიოდების დასასრულს ერთეულმა აქტივის გაუფასურებაზე ტესტირების საჭიროების დასადგენად უნდა შეაფასოს კატეგორიის შეცვლიდან გამომდინარე შესაბამისი ფაქტორები. ეს მოთხოვნები გათვალისწინებულია 112-ე -პუნქტში.
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულები
დს13. ისევე, როგორც ბასს-36-ში, როდესაც შეუძლებელია ცალკეული აქტივის აღდგენითი ღირებულების დადგენა, უნდა განისაზღვროს აქტივის ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი ღირებულება. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული არის აქტივების უმცირესი იდენტიფიცირებადი ჯგუფი, რომელიც: (ა) გამოიმუშავებს ფულად ნაკადებს უწყვეტი მოხმარებიდან და (ბ) უმთავრესად, დამოკიდებული არ არის სხვა აქტივებიდან ან აქტივთა ჯგუფებიდან შემოსულ ფულადი სახსრების ნაკადებზე. სსბასსს-მ დაასკვნა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის ცნება მართებულია საჯარო სექტორის ერთეულებში არსებულ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივებთან მიმართებაში.
კორპორაციული აქტივები
დს14. ბასს 36 შეიცავს კორპორაციულ აქტივებთან დაკავშირებულ მოთხოვნებს. კორპორაციული აქტივები განსაზღვრულია ბასს 36-ში როგორც აქტივები, გარდა გუდვილისა, „რომლებსაც წვლილი შეაქვთ როგორც განსახილველ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის, ისე სხვა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების წარმოქმნაში“. სსბასსს-მ იმსჯელა, ჩაერთო თუ არა ბასს 36-ით განსაზღვრული კორპორაციული აქტივების მოთხოვნები წინამდებარე სტანდარტში.
დს15. საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, რომლებიც არ წარმოადგენენ სახელმწიფო კომერციულ საწარმოს, კომერციული შემოსავლის მიღება არ წარმოადგენს მთავარ მიზანს. შესაბამისად, სსბასსს მიიჩნევს, რომ ძალიან იშვიათად ხდება, რომ სხვადასხვა ტიპის საქმიანობებისთვის გამიზნული აქტივი (მაგალითად, ადმინისტრაციული შენობა) მომსახურების პოტენციალს წარმოშობდეს, ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულს, იმავდროულად ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ ერთეულში მომსახურების პოტენციალის სახით წვლილის შეტანის გარეშე. შესაბამისად, გადაწყდა, რომ წინამდებარე სტანდარტში არ არსებობს კორპორაციული აქტივების, განმარტებებისა და მოთხოვნების გათვალისწინების აუცილებლობა. 96-ე პუნქტში სტანდარტის მოხმარებლებს ეძლევათ მითითება ისარგებლონ შესაბამისი საერთაშორისო და ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტებით, სადაც განხილულია ისეთი აქტივები, რომლებიც ვერ გამოიმუშავებენ ფულადი სახსრების ნაკადებს სხვა აქტივებისაგან დამოუკიდებლად, წარმოადგენენ ერთზე მეტი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის ნაწილს, მაგრამ არ შეაქვთ წვლილი მომსახურების პოტენციალის სახით, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ საქმიანობებში.
ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებში აღრიცხვის მეთოდი
დს16. შესაძლოა არსებობდეს ისეთი გარემოებები, როდესაც საჯარო სექტორის ერთეულები ფლობენ ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ აქტივებს, რომლებსაც სხვა ისეთი საქმიანობების პარალელურად, რომლებიც არ წარმოშობს ფულად სახსრებს, წვლილი შეაქვთ სახელმწიფო კომერციულ საწარმოებში მომსახურების პოტენციალის შექმნის სახით. სსბასსს-მ განიხილა სახელმწიფო კომერციულ საწარმოებში ასეთი ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების აღრიცხვის მეთოდის მიდგომა. განსაკუთრებით, სსბასსს-მ განიხილა, რამდენად მართებული იქნებოდა, სსბასს 21-ის მიხედვით ნებისმიერ გაუფასურებაზე შემოწმების შემდეგ, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის საბალანსო ღირებულების წილის ჩართვა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის საბალანსო ღირებულებაში, როდესაც ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულის საბალანსო ღირებულებას ადარებენ მის აღდგენით ღირებულებასთან.
დს17. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ ასეთი ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის საბალანსო ღირებულების წილი უნდა ჩაირთოს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულში. ასეთი წილის განსაზღვრა ხდება იმ მომსახურების პოტენციალის პროპორციულად, რომლის შექმნითაც ასეთ აქტივს წვლილი შეაქვს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულში. თუ ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის გათვალისწინება არ ხდება, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის საბალანსო ღირებულება შეიძლება შემცირდეს, გაუფასურების ზარალი კი არ აღიარდეს. თუმცა, რადგან ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის ნებისმიერი გაუფასურება განისაზღვრება სსბასს 21-ის მიხედვით, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივი ჩამოიწერება მისი მომსახურების აღდგენით ღირებულებამდე. ამგვარად, ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულთან დაკავშირებული შემდგომი გაუფასურების ზარალი აღარ უნდა დაერიცხოს ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ აქტივს. ნებისმიერი გაუფასურების ზარალი ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულში შემავალ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ აქტივებზე უნდა განაწილდეს საბალანსო ღირებულების პროპორციულად, 92-ე პუნქტით დაწესებული შეზღუდვების გათვალისწინებით. ეს მიდგომა ასახულია 95-ე პუნქტში.
სსბასს 26-ის გადახედვა ბასსს-ის მიერ 2008 წელს გამოცემული ფასს-ების გაუმჯობესებების შედეგად
დს18. სსბასსს-მ განიხილა ბასს 36-ში შეტანილი ცვლილებები, რომლებიც შევიდა ბასსს-ის მიერ 2008 წლის მაისში გამოცემულ - ფასს-ების გაუმჯობესების პროექტში - და, ძირითადად, დაეთანხმა ბასსს-ის არგუმენტებს, სტანდარტის გადახედვასთან დაკავშირებით. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ არ არსებობს საჯარო სექტორისთვის რაიმე სპეციფიკური მიზეზი, რომ უარი თქვან შესაბამისი შესწორებების შეტანაზე.
სსბასს 26-ის გადახედვა სსბასს-ების 2015 წლის გაუმჯობესების II ნაწილის შედეგად: დაინტერესებული მხარეების მიერ წამოჭრილი საკითხები
დს19. დაინტერესებულმა მხარეებმა აღნიშნეს, რომ სსბასს-ები, რომლებიც ეხებოდა გასაყიდად ფლობილ გრძელვადიან აქტივებს და გამსვლელ ჯგუფებს, არათანმიმდევრულია. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ ფასს 5, გასაყიდად გამიზნული გრძელვადიანი აქტივები და შეწყვეტილი ოპერაციები, შეიძლება შესაბამისი იყოს საჯარო სექტორისთვის მხოლოდ კონკრეტულ გარემოებებში, შემდეგი მიზეზების გამო:
(ა) საჯარო სექტორში აქტივების გაყიდვა არ შეიძლება დასრულდეს ერთი წლის განმავლობაში, საჭირო დამტკიცების საფეხურების გამო. ეს ბადებს კითხვებს ფასს 5-ის შესაბამისად მოწოდებული ინფორმაციის შესაბამისობისა და თანმიმდევრულობის შესახებ. კერძოდ, სსბასსს აღნიშნავს, რომ, ფასს 5-ის თანახმად, გასაყიდად ფლობილ აქტივებს ცვეთა არ ერიცხება. სსბასსს წუხს, რომ არაცვეთადი აქტივები დროის ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაშო შეიძლება იყოს შეუსაბამო.
(ბ) საჯარო სექტორში მრავალი აქტივი გაიცემა ტრანსფერის ან განაწილების გზით ან ნომინალური ანაზღაურების სანაცვლოდ. ვინაიდან, ფასს 5 ითვალისწინებს გაყიდვას რეალური ღირებულებით, შეფასების და გამჟღავნების მოთხოვნებით შეიძლება არ იყოს მიწოდებული შესაბამისი ინფორმაცია ამ ტრანსფერებზე. ამასთან, სსბასსს აცნობიერებს, რომ ფასს 5-ში შეფასებისა და გამჟღავნების მოთხოვნები შეიძლება მიზანშეწონილი იყოს მაშინ, როდესაც გაყიდვები გამიზნულია სამართლიანი ღირებულებით.
(გ) საჯარო სექტორში მრავალი შეწყვეტილი ოპერაცია წარმოადგენს ოპერაციებს, რომლებიც ადრე მომსახურებას ეწეოდა უფასოდ ან ნომინალური ღირებულებით. ვინაიდან, ფასს 5 ითვალისწინებს შეწყვეტილ ოპერაციებს, რომლებიც გასვლამდე ან გასაყიდად ფლობილად კლასიფიცირებამდე წარმოადგენდნენ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებს, ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების ჯგუფს, გამჟღავნების მოთხოვნებმა შეიძლება არ უზრუნველყოს შესაბამისი ინფორმაცია საჯარო სექტორის შეწყვეტილი ოპერაციებისთვის. ამასთან, სსბასსს აცნობიერებს, რომ ფასს 5-ში გამჟღავნების მოთხოვნები შეიძლება იყოს მიზანშეწონილი, როდესაც შეწყვეტილი ოპერაციები ადრე იყო ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების ერთი ან რამდენიმე ჯგუფი.
სსბასსს შეთანხმდა, რომ სსბასს-ში მოხსენიებულ მითითებას გასაყიდად ფლობილ გრძელვადიან აქტივებზე ან შეწყვეტილ ოპერაციებთან დაკავშირებულ აღრიცხვის საერთაშორისო ან ეროვნულ სტანდარტებზე ამოიღებდა. სსბასსს წუხდა იმის გამო, რომ ამ მითითების შენარჩუნებას შეიძლება გამოეწვია ის, რომ ერთეულებს შეეძლოთ დაეცვათ ფასს 5-ის მოთხოვნები იმ გარემოებებში, როდესაც ეს შეიძლება არ იყოს მიზანშეწონილი. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, იძლევა მითითებებს სააღრიცხვო პოლიტიკის არჩევის შესახებ იმ ოპერაციების შესახებ, რომლებიც არ არის კონკრეტულად მითითებული სსბასს-ებში. ეს მითითებები ერთეულებს საშუალებას მისცემს მიიღონ სააღრიცხვო პოლიტიკა, რომელიც შეესაბამება ფასს 5-ს - სადაც ერთეული მიიჩნევს, რომ მიზანშეწონილია.
სსბასს 26–ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს20. სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
გადაწყვეტილების საილუსტრაციო ხე
გადაწყვეტილებების ხე დაერთვის წინამდებარე სტადარტს, თუმცა არ წარმოადგენს სსბასს 26-ის ნაწილს.
მეტი სიმარტივისა და სიცხადის უზრუნველყოფის მიზნით, წინამდებარე სქემაში გაკეთებულია დაშვება, რომ ნებისმიერი აქტივი, რომელიც ფსწე-ს ნაწილია, იმავდროულად, ქმნის მომსახურების პოტენციალს ისეთი საქმიანობისთვის, რომლის შედეგადაც არ ხდება ფულადი სახსრების გამომუშავება. თუ აქტივი აგრეთვე ქმნის მომსახურების პოტენციალს ერთი ან მეტი ფსწე-სთვის, მაგრამ არა ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი ერთეულისთვის, 96-ე პუნქტის შესაბამისად, ერთეულებმა უნდა იხელმძღვანელონ შესაბამისი საერთაშორისო და ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტით, რომელიც განიხილავს ასეთ გარემოებებს.
მითითებები დანერგვაზე
წინამდებარე მითითებები თან ერთვის სსბასს 26-ს, მაგრამ არ წარმოადგენს მის ნაწილს.
საჯარო სექტორის მფლობელობაში არსებული აქტივების უმეტესობა ფულადი სახსრების არწარმომქმნელია და მათი გაუფასურების აღრიცხვა უნდა მოხდეს სსბასს 21-ის მიხედვით.
ისეთ გარემოებებში, როდესაც საჯარო სექტორის მფლობელობაში არსებული აქტივი გამიზნულია კომერციული შემოსავლის გამოსამუშავებლად, გათვალისწინებული უნდა იყოს წინამდებარე სტანდარტის დებულებები. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების უმეტესობა წარმოიშობა სხვადასხვა ბიზნეს საქმიანობებში, რომლებსაც საჯარო სექტორის კომერციული ერთეულები მართავენ. მაგალითად, კომერციულ საფუძვლებზე მომუშავე მემარცვლეობის მეურნეობა, რომელიც სასოფლო-სამეურნეო კვლევითი ერთეულის ნაწილია.
ყველა ქვემოთ მოყვანილი მაგალითის მიზნებისათვის, საჯარო სექტორის ერთეული ეწევა კომერციულ საქმიანობას.
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის იდენტიფიკაცია
მოცემული მაგალითის მიზანია:
(ა) აჩვენოს, თუ როგორ ხდება ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების იდენტიფიკაცია სხვადასხვა სიტუაციაში; და
(ბ) წარმოაჩინოს კონკრეტული ფაქტორები, რაც ერთეულმა უნდა გაითვალისწინოს, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი იმ ერთეულის იდენტიფიკაციის დროს, რომელსაც განეკუთვება აქტივი.
ა - მოთხოვნის შემცირება, რომელიც დაკავშირებულია ერთი პროდუქციის მწარმოებელ ერთეულთან
მოცემულობა
მდ1. მთავრობას გააჩნია ელექტროსადგური. ელექტროსადგურს ერთიან ელექტროდანადგარში გააჩნია ორი ტურბინული გენერატორი. მიმდინარე პერიოდში, ერთი ყველაზე მსხვილი სამრეწველო საწარმო დაიხურა და მოთხოვნა ელექტროენერგიაზე მნიშვნელოვნად შემცირდა. მთავრობამ, ამის საპასუხოდ, შეაჩერა ერთი გენერატორის მუშაობა.
ანალიზი
მდ2. ტურბინული გენერატორები ცალკე, დამოუკიდებლად არ გამოიმუშავებენ ფულადი სახსრების ნაკადებს. შესაბამისად, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული, რომელიც გამოყენებული უნდა იყოს გაუფასურების დასადგენად, მთლიანად ელექტროდანადგარია.
ბ―სახელმწიფო ავიასატრანსპორტო ქვედანაყოფი იჯარით გასცემს საჰაერო ხომალდს
მოცემულობა
მდ3. M არის სახელმწიფო ერთეულის ავიასატრანსპორტო ქვედანაყოფი. ის ექსპლუატაციას უწევს 3 საჰაერო ხომალდს, დასაფრენ ბილიკს, რამდენიმე ანგარს და სხვა შენობებს, მათ შორის სარემონტო და საწვავ-გასამართ საშუალებებს. შესაბამის მომსახურებებზე მოთხოვნების შემცირებიდან გამომდინარე, M-მ ერთი საჰაერო ხომალდი იჯარით გასცა კერძო სექტორის ერთეულზე 5 წლის ვადით. იჯარის პირობების თანახმად,“ M ვალდებულია, მოიჯარეს დასაფრენი ბილიკით სარგებლობის უფლება მისცეს და პასუხს აგებს საჰაერო ხომალდის ტექნიკურ მომსახურებაზე.
ანალიზი
მდ4. იჯარის პირობებიდან გამომდინარე, იჯარით გაცემული საჰაერო ხომალდს არ შეუძლია გამოიმუშაოს ფულადი სახსრების ნაკადები, რომელიც, უმეტესწილად, დამოკიდებელი იქნება მთლიანად M -ს მიერ გამომმუშავებულ ფულადი სახსრების ნაკადებზე. შეაბამისად, მაღალი ალბათობით წარმომქმნელი ერთეული, რომელსაც მიეკუთვნება საჰაერო ხომალდი, არის მთლიანად M.
გ―ნაგავგადამამუშავებელი ერთეულის დამქუცმაცებელი აგრეგატი
მოცემულობა
მდ5. ადგილობრივი მუნიციპალიტეტი მართავს ნაგავგადამამუშავებელ ერთეულს, რომელიც ფლობს დამქუცმაცებელ აგრეგატს, ზემოხსენებული საქმიანობის შესრულების მიზნით. დამქუცმაცებელი აგრეგატის გაყიდვა შესაძლებელია მხოლოდ ჯართის ფასად და ეს უკანასკნელი ვერ გამოიმუშავებს ფულადი სახსრების ისეთ ნაკადებს, რომელიც, უმეტესწილად, დამოკიდებული არ არის ნაგავგადამამუშავებელ ერთეულში სხვა აქტივებიდან წარმოქმნილ ფულადი სახსრების ნაკადებზე.
ანალიზი
მდ6. შეუძლებელია, განისაზღვროს დამქუცმაცებელი აგრეგატის აღდგენითი ღირებულება, რადგან ვერ დგინდება აგრეგატის გამოყენების ღირებულება და მოსალოდნელია, რომ იგი განსახვავებული იქნება მისი, როგორც ჯართის ღირებულებისგან. ამგვარად, ერთეული აფასებს იმ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენით ღირებულებას, რომელსაც დამქუცმაცებელი აგრეგატი განეკუთვნება, ანუ ნაგავგადამამუშავებელი ერთეულის, როგორც ერთი მთლიანი აქტივის აღდგენით ღირებულებას.
დ― ავტობუსების კომპანიის მიერ მარშრუტების მომსახურება
მოცემულობა
მდ7. სახელმწიფო ავტობუსების კომპანია, მუნიციპალიტეტთან გაფორმებული ხელშეკრულების საფუძველზე, ეწევა მომსახურებას. მას მოეთხოვება მინიმალური მომსახურების გაწევა ხუთ სხვადასხვა მარშრუტზე. თითოეული მარშრუტისათვის გამოყოფილია აქტივები და თითოეული მათგანიდან მიღებული ფულადი სახსრები შესაძლოა იდენტიფიცირებულ იქნეს ცალ-ცალკე. ერთ-ერთი მარშრუტი მუშაობს მნიშვნელოვანი ზარალით.
ანალიზი
მდ8. რადგან ერთეულს არა აქვს რომელიმე მარშრუტის შეწყვეტის უფლება, იმ ფულადი სახსრების უმცირესი იდენტიფიცირებადი დონე, რომელთა მიღება, უმეტესწილად, დამოკიდებული არ არის სხვა აქტივების ან აქტივთა ჯგუფიდან ფულადი სახსრების შემოდინებაზე, არის ხუთივე მარშრუტიდან მიღებადი ფულადი სახსრები. ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულს წარმოადგენს მთლიანად ავტობუსების კომპანია.
გამოყენების ღირებულების გაანგარიშება და გაუფასურების ზარალის აღიარება
მოცემულობა და გამოყენების ღირებულების გაანგარიშება
მდ9. 20X0 წლის დასაწყისში, R მთავრობა მისი ენერგოსექტორის საშუალებით იწყებს ელექტროსადგურის ექსპლუატაციას, რომლის აშენებაზეც დაიხარჯა 250 მილიონი ფე.
მდ10. 20X4 წლის დასაწყისში კონკურენტების მიერ აშენებული ელექტროსადგურები შევიდა ექსპლუატაციაში, რომლის შედეგადაც შემცირდა R მთავრობის შემოსავალი ელექტროსადგურიდან. შემოსავლის შემცირება იმის გამო მოხდა, რომ გამომუშავებული ელექტროენერგიის ოდენობა, დაგეგმილთან შედარებით შემცირდა; აგრეთვე დაეცა ელექტროენერგიის ფასები და შემცირდა ელექტროსადგურის სარეზერვო სიმძლავრე, დაგეგმილთან შედარებით.
მდ11. შემოსავლის შემცირება წარმოადგენს მტკიცებულებას, რომ აქტივის ეკონომიკური მწარმოებლურობა მოსალოდნელზე ნაკლებია. შესაბამისად, R მთავრობას მოეთხოვება, განსაზღვროს აქტივის ადგენითი ღირებულება.
მდ12. R მთავრობა იყენებს ცვეთის დარიცხვის წრფივ მეთოდს 20-წლიანი სასარგებლო მომსახურების ვადის მიხედვით, ნარჩენი ღირებულების გარეშე.
მდ13.შეუძლებელია ელექტროსადგურის გაყიდვის ღირებულებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრა. ამგვარად, აღდგენითობა შეიძლება განისაზღვროს, მხოლოდ აქტივის გამოყენების ღირებულების გამოთვლის საფუძველზე. ელექტროსადგურის გამოყენების ღირებულების გასაანგარიშებლად (იხილეთ ცხრილი 1) R მთავრობა:
(ა) ახდენს ფულადი სახსრების ნაკადების პროგნოზირებას ერთეულის ხელმძღვანელობის მიერ დამტკიცებული უახლოესი, ხუთწლიანი (20X5-20X9 წლები) ფინანსური ბიუჯეტების/პროგნოზების მიხედვით;
(ბ) აფასებს შემდგომ პერიოდში (20Y0-20Y9 წლები) ფულადი სახსრების ნაკადებს კლებადი ზრდის ტემპების გამოყენებით, რომლის დიაპაზონიც წლიური 6%-დან წლიურ 3 პროცენტამდე მერყეობს; და
(გ) ირჩევს 6%-იან დისკონტირების განაკვეთს, რომელიც წარმოადგენს დაბეგვრამდე განაკვეთს და ასახავს ფულის დროითი ღირებულების მიმდინარე საბაზრო შეფასებებს და R მთავრობის ელექტროსადგურთან დაკავშირებულ სპეციფიკურ რისკებს.
გაუფასურების ზარალის აღიარება და შეფასება
მდ14. R მთავრობაში არსებული ელექტროსადგურის აღდგენითი ღირებულება შეადგენს 121.1 მილიონ ფე-ს.
მდ15. R მთავრობა ელექტროსადგურის აღდგენით ღირებულებას უდარებს მის საბალანსო ღირებულებას (იხ. ცხრილი 2).
მდ16. ვინაიდან საბალანსო ღირებულება აღდგენით ღირებულებას 78.9 მილიონი ფე-ით აღემატება, ერთეულმა დაუყოვნებლივ უნდა აღიაროს გაუფასურების ზარალი - 78.9 მილიონი ფე ნამეტში ან დეფიციტში.
ცხრილი 1― R მთავრობის ელექტროსადგურის გამოყენების ღირებულების გაანგარიშება 20X4 წლის ბოლოს
| წელი | გრძელვადიანი ზრდის ტემპი | ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადები | დისკონტირებული ღირებულების კოეფიციენტი |
დისკონტირებული მომავალი მლნ, ფე |
|
|---|---|---|---|---|---|
| 20X5 (n=1) | 16.8 * | 0.94340 | 15.8 | ||
| 20X6 | 14.4 * | 0.89000 | 12.8 | ||
| 20X7 | 14.2 * | 0.83962 | 11.9 | ||
| 20X8 | 14.1 * | 0.79209 | 11.2 | ||
| 20X9 | 13.9 * | 0.74726 | 10.4 | ||
| 20Y0 | (6%) | 13.1 † | 0.70496 | 9.2 | |
| 20Y1 | (6%) | 12.3 † | 0.66506 | 8.2 | |
| 20Y2 | (6%) | 11.6 † | 0.62741 | 7.3 | |
| 20Y3 | (5%) | 11.0 † | 0.59190 | 6.5 | |
| 20Y4 | (5%) | 10.5 † | 0.55839 | 5.9 | |
| 20Y5 | (5%) | 10.0 † | 0.52679 | 5.3 | |
| 20Y6 | (4%) | 9.6 † | 0.49697 | 4.8 | |
| 20Y7 | (4%) | 9.2 † | 0.46884 | 4.3 | |
| 20Y8 | (3%) | 8.9 † | 0.44230 | 3.9 | |
| 20Y9 | (3%) | 8.6 † | 0.41727 | 3.6 | |
| გამოყენების ღირებულება | 121.1 | ||||
| * ეფუძნება ნეტო ფულადი ნაკადების ერთეულის ხელმძღვანელობის საუკეთესო შეფასებას;. | |||||
| † ეფუძნება ექსტრაპოლაციას წინა წლის ფულადი სახსრების ნაკადების მიმართ, კლებადი ზრდის ტემპების გამოყენებით. | |||||
| § დისკონტირებული ღირებულების კოეფიციენტი გამოთვლილია შემდეგი ფორმულით:k = 1/1(+a)n, სადაც a არის დისკონტირების განაკვეთი, ხოლო n - დისკონტირების პერიოდი. | |||||
ცხრილი 2―R მთავრობაში არსებული ელექტროსადგურის გაუფასურების ზარალის გაანგარიშება 20X5 წლის დასაწყისში
| 20X5 წლის დასაწყისი | სულ ფე(მლნ) |
|---|---|
| პირვანდელი ღირებულება | 250.0 |
| აკუმულირებული ცვეთა (20X4) | (50.0) |
| საბალანსო ღირებულება | 200.0 |
| გაუფასურების ზარალის შემდგომ საბალანსო ღირებულება | 121.1 |
| გაუფასურების ზარალი | (78.9) |
გაუფასურების ზარალის ანულირება
წინამდებარე მაგალითი ეყრდნობა მეორე მაგალითში მოცემულ ინფორმაციას R მთავრობის შესახებ. დამატებითი ინფორმაცია მოცემულია წინამდებარე მაგალითში. ამ მაგალითში მხედველობაში არ მიიღება გადასახადები.
მოცემულობა
მდ17. 20X6 წელს რამდენიმე კონკურენტმა დახურა ელექტროსადგურები. ეს ნიშნავს, რომ 2004 წელს R მთავრობის შემოსავალზე უარყოფითი ზეგავლენა პროგნოზირებადზე ნაკლებია. ეს დადებითი ცვლილება ერთეულისაგან მოითხოვს ელექტროსადგურის აღდგენითი ღირებულების გადაფასებას.
მდ18. მე-2 მაგალითში შესრულებული გათვლების ანალოგიური გამოთვლების შედეგად მივიღებთ, რომ ელექტროსადგურის აღდგენითი ღირებულება ამჟამად შეადგენს 157.7 მილიონ ფე-ს.
გაუფასურების ზარალის კომპენსირება
მდ19. R მთავრობა ერთმანეთს უდარებს ელექტროსადგურის აღდგენით ღირებულებას და მის ნეტო საბალანსო ღირებულებას და კომპენსირებას უკეთებს გაუფასურების იმ ნაწილს, რომელიც მანამდე იყო აღიარებული მეორე მაგალითში.
ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი ერთეული, რომელიც მონაწილეობს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულში
მოცემულობა
მდ20. საჯარო სექტორის საავადმყოფოს ექსპლუატაციაში აქვს მაგნიტურ-რეზონანსული გამოსახულების სკანერი, რომელიც, უმეტესწილად, გამოიყენება უფასო პაციენტებისთვის გამოყოფილ განყოფილებებში. ამასთან, მისი სამუშაო დატვირთვის 20% მოდის ფასიანი პაციენტების გამოკვლევაზე. ფასიან პაციენტებს ათავსებენ და მკურნალობენ ცალკე შენობებში, სადაც განთავსებულია პალატები, მოქმედი თეატრი და მრავალი კაპიტალური აღჭურვილობა, რომელიც გამოიყენება მხოლოდ ფასიანი პაციენტებისთვის. 20X6 წლის 31 დეკემბერს შენობისა და კაპიტალური აღჭურვილობების საბალანსო ღირებულება შეადგენდა 30,000 ფე-ს. შეუძლებელია ცალკეული შენობისა და კაპიტალური აღჭურვილობების საგნების აღდგენითი ღირებულების დადგენა. შესაბამისად, შენობა და კაპიტალური აღჭურვილობა ჩაითვლება, როგორც ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული. 20X6 წლის 1 იანვარს მაგნიტურ-რეზონანსული გამოსახულების სკანერის საბალანსო ღირებულება 3,000 ფე იყო. 20X6 წლის 31 დეკემბერს მაგნიტურ-რეზონანსული გამოსახულების სკანერის აღიარებული ცვეთის ხარჯი შეადგენდა 600 ფე-ს. რამდენადაც ამ სფეროში ადგილი ჰქონდა მნიშვნელოვან ტექნოლოგიურ წინსვლას, 20X6 წლის 31 დეკემბერს სკანერი შემოწმდა გაუფასურებაზე და დადგინდა, რომ გაუფასურების ზარალი შეადგენს 400 ფე-ს. ამგვარად, მაგნიტურ-რეზონანსული გამოსახულების სკანერის საბალანსო ღირებულება 20X6 წლის 31 დეკემბერს შეადგენს 2,000 ფე-ს.
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი ღირებულების დადგენა
მდ21. წლის განმავლობაში მნიშვნელოვნად იკლო ფასიანი პაციენტების რიცხვმა საავადმყოფოში. შესაბამისად, მოხდა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის შემოწმება გაუფასურებაზე, ფსწე-ს აღდგენითი ღირებულება, რომელიც განისაზღვრება მისი გამოყენების ღირებულებით, განისაზღვრა როგორც 27,400 ფე. მაგნიტურ-რეზონანსული გამოსახულების სკანერის შეცვლილი საბალანსო ღირებულების 20% (400ფე) ნაწილდება ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის საბალანსო ღირებულებაზე გაუფასურების ზარალის დადგენამდე (3,000 ფე). გაუფასურების ზარალი ნაწილდება შენობასა და კაპიტალურ აღჭურვილობებზე, პროპორციულად მათი საბალანსო ღირებულებების მიხედვით. მაგნიტურ-რეზონანსული გამოსახულების სკანერს უკვე აღარ დაერიცხება გაუფასურების ზარალი, რადგან მას ეს უკანასკნელი უკვე მიეკუთვნა სსბასს 21-ის შესაბამისად - ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება.
აღიარებული ვალდებულებების ჩართვა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი ღირებულების გაანგარიშებებში
მოცემულობა
მდ22. მუნიციპალიტეტი მართავს ნაგავსაყრელს და ამ საქმიანობის დასრულების შემდეგ ერთეულს მოეთხოვება პირვანდელი მდგომარეობა დაუბრუნოს გამოყოფილ ადგილს. ადგილის პირვანდელი მდგომარეობის დაბრუნებაში იგულისხმება მიწის ზედა ფენის შეცვლა, რომელიც უნდა მოიხსნას ნაგავსაყრელის ექსპლუატაციის დაწყებამდე. მიწის ზედა ფენის შეცვლის დანახარჯები აღიარდა მიწის ზედა ფენის მოხსნისთანავე; მიღებული ღირებულება აღიარდა, როგორც ადგილის თვითღირებულების ნაწილი და მასზე ცვეთის დარიცხვა ხდება ადგილის სასარგებლო გამოყენების ვადის განმავლობაში. აღდგენა-განახლების დანახარჯების საბალანსო ღირებულება შეადგენს 500 ფე-ს, რომელიც ადგილის აღდგენა-განახლების დისკონტირებული ღირებულების ტოლია.
შემოწმება გაუფასურებაზე
მდ23.მუნიციპალიტეტი ამოწმებს ადგილს გაუფასურებაზე. ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულს წარმოადგენს მთლიანად ადგილი. მთავრობას მიღებული აქვს სხვადასხვა წინადადებები, ადგილის შესყიდვასთან დაკავშირებით და შეთავაზებული ფასი დაახლოებით 800 ფე-ა. ფასი ასახავს იმ ფაქტს, რომ მყიდველი ვალდებულებას იღებს, პირვანდელი მდგომარეობა დაუბრუნოს მიწის ნიადაგის ზედა ფენას. ადგილის გასვლის ხარჯები უმნიშვნელოა. ადგილის გამოყენების ღირებულება შეადგენს დაახლოებით 1,200 ფე-ს, რომელშიც არ შედის აღდგენა-განახლების დანახარჯები. ნაგავსაყრელის საბალანსო ღირებულება 1,000 ფე-ა.
მდ24. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება შეადგენს 800 ფე-ს. ეს ღირებულება შეიცავს უკვე გაწეულ მიწის ზედა ფენის აღდგენის/პირვანდელი მდგომარეობის დაბრუნების დანახარჯებს. ამის შედეგად, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გამოყენების ღირებულება დგინდება ადგილის აღდგენის დანახარჯების გათვალისწინების შემდეგ და შეფასებულია როგორც 700 ფე (1,200 ფე-ს - 500 ფე). ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის საბალანსო ღირებულება შეადგენს 500 ფე-ს, რომელიც წარმოადგენს ადგილის საბალანსო ღირებულებას (1,000 ფე) გამოკლებული აღდგენის დანახარჯების გაწევის საბალანსო ღირებულება (500 ფე); ამგვარად, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აღდგენითი ღირებულება აღემატება მის საბალანსო ღირებულებას.
გასვლის ოპერაციის საბალანსო ღირებულება, გუდვილის ჩათვლით
მოცემულობა
მგ24ა.მუნიციპალიტეტი 100 ფე-დ ყიდის ერთეულს, რომელიც წარმოადგენდა ფულადი სახსრების წარმომქმნელი იმ ერთეულის ნაწილს, რომელსაც მიეკუთვნებოდა გუდვილი. მიკუთვნებული გუდვილის იდენტიფიცირება ან მისი დაკავშირება ერთეულზე უფრო დაბალი დონის აქტივების ჯგუფთან შესაძლებელია მხოლოდ პირობითად. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის დარჩენილი ნაწილის აღდგენითი ღირებულება შეადგენს 300 ფე-ს.
ბუღალტრული აღრიცხვა
მგ24ბ.ვინაიდან ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულზე მიკუთვნებული გუდვილის იდენტიფიცირება ან დაკავშირება ამ ერთეულზე უფრო დაბალი დონის აქტივების ჯგუფთან შესაძლებელია მხოლოდ პირობითად, გაყიდულ ოპერაციასთან დაკავშირებული გუდვილის შეფასება შესაძლებელია ამ ოპერაციისა და ერთეულის დარჩენილი ნაწილის ღირებულებების თანაფარდობით. ამრიგად, ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულზე მიკუთვნებული გუდვილის 25 პროცენტი შეიტანება გაყიდული ოპერაციის საბალანსო ღირებულებაში
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის რესტრუქტურიზაციისას გუდვილის მიკუთვნება
მოცემულობა
მგ24გ. გუდვილი მიკუთვნებული იყო მანამდე ფულადი სახსრების წარმომქმნელ A ერთეულზე. მიკუთვნებული გუდვილის იდენტიფიცირება ან მისი დაკავშირება A ერთეულზე უფრო დაბალი დონის აქტივების ჯგუფთან შესაძლებელია მხოლოდ პირობითად. A უნდა დაიყოს სამ ნაწილად და შეუერთდეს B, C და D ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებს.
ბუღალტრული აღრიცხვა
მგ24დ.ვინაიდან A-ზე მიკუთვნებული გუდვილის იდენტიფიცირება ან მისი დაკავშირება ამ ერთეულზე უფრო დაბალი დონის აქტივების ჯგუფთან შესაძლებელია მხოლოდ პირობითად, B, C და D ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებზე გუდვილი გადანაწილდება A-ს შესაბამისი სამი ნაწილის ღირებულებათა პროპორციულად, რადგან A-ს სამი ნაწილი ინტეგრირებულია B, C და D-სთან.
ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულში ცალკეული აქტივის ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდი, რომელიც დამოკიდებულია მისი აღდგენითი ღირებულების დადგენის შესაძლებლობაზე
მოცემულობა
მდ25. წყლის გამწმენდ ქარხანაში რეზერვუარი დაზიანდა, მაგრამ ჯერ კიდევ მუშაობს, თუმცა ისე კარგად არა, როგორც დაზიანებამდე. რეზერვუარის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება ნაკლებია მის საბალანსო ღირებულებაზე. რეზერვუარი არ გამოიმუშავებს ფულადი სახსრების დამოუკიდებელ ნაკადებს. აქტივების უმცირესი იდენტიფიცირებადი ჯგუფი, რომელიც შეიცავს წყლის რეზერვუარს და გამოიმუშავებს ფულადი სახსრების ნაკადებს და, უმეტესწილად, დამოუკიდებელია სხვა აქტივებიდან შემოსული ფულადი სახსრების ნაკადებისგან, არის ქარხანა, რომელსაც განეკუთვნება რეზერვუარი. ქარხნის აღდგენითი ღირებულება ცხადყოფს, რომ ქარხანა მთლიანად გაუფასურებული არ არის.
რეზერვუარის აღდგენითი ღირებულების დადგენა შეუძლებელია
მდ26. დაშვება 1: ხელმძღვანელობის მიერ დამტკიცებული ბიუჯეტი/პროგნოზები არ ასახავს ხელმძღვანელობის გადაწყვეტილებას, შეცვალოს წყლის რეზერვუარი.
მდ27. ცალკე რეზერვუარის აღდგენითი ღირებულების დადგენა შეუძლებელია, რადგან მისი გამოყენების ღირებულება:
(ა) შესაძლოა განსხვავდებოდეს მისი გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულებისგან;
(ბ) შეიძლება დადგინდეს მხოლოდ ფულადი სახსრების გამომმუშავებელი ისეთი ერთეულისთვის, რომელსაც განეკუთვნება წყლის რეზერვუარი (წყლის გამწმენდი ქარხანა).
ქარხანა გაუფასურებული არ არის. ამგვარად, არ მოხდება წყლის რეზერვუარის გაუფასურების ზარალის აღიარება. ამის მიუხედავად, ერთეულს შესაძლოა დასჭირდეს, გადააფასოს რეზერვუარის ცვეთის პერიოდი ან ცვეთის აღრიცხვის მეთოდი. ალბათ, საჭირო იქნება უფრო მოკლე ცვეთის პერიოდის ან უფრო სწრაფი ცვეთის მეთოდის მიღება რეზერვუარის სავარაუდო დარჩენილი სასარგებლო მომსახურების ვადის ან ისეთი მოდელის ასახვისთვის, სადაც მოსალოდნელია ერთეულის მიერ ეკონომიკური სარგებლის მიღება.
რეზერვუარის აღდგენითი ღირებულების დადგენა შესაძლებელია
მდ28. დაშვება 2: ხელმძღვანელობის მიერ დამტკიცებული ბიუჯეტი/პროგნოზები ასახავს ხელმძღვანელობის გადაწყვეტილებას, უახლოეს მომავალში შეცვალოს რეზერვუარი და გაყიდოს. რეზერვუარის გასვლამდე მისი უწყვეტი გამოყენების შედეგად მიღებული ფულადი სახსრების ნაკადები შეფასდა, როგორც უმნიშვნელო.
მდ29. რეზერვუარის გამოყენების ღირებულება შეიძლება შეფასდეს როგორც მიახლოებული მისი გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულებისა. შესაბამისად, რეზერვუარის აღდგენითი ღირებულების დადგენა შესაძლებელია და მხედველობაში არ მიიღება ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ის ერთეული, რომელსაც განეკუთვნება რეზერვუარი (ე.ი. საწარმოო ხაზი). ვინაიდან რეზერვუარის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება მის საბალანსო ღირებულებაზე ნაკლებია, რეზერვუარის გაუფასურების ზარალი უნდა აღიარდეს.
ბასს 36-თან შედარება სსბასს 26 - ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება - განიხილავს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურებას საჯარო სექტორში და მოიცავს ბასს-36-ში (2004) - აქტივების გაუფასურება - შესულ ცვლილებებს, როგორც ფასს-ების გაუმჯობესების პროექტის ნაწილს, რომელიც გამოიცა 2008 წლის მაისში. მთავარი განსხვავება სსბასს 26-სა და ბასს 36-ს შორის მდგომარეობს შემდეგში:
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-20 ⬇
დანართი №18სსბასს 31—არამატერიალური აქტივებიგამომცემლისაგან წინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი ძირითადად ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტს (ბასს) 38 - არამატერიალური აქტივები. ის ასევე შეიცავს ამონარიდებს ინტერპრეტაციების მუდმივმოქმედი კომიტეტის ინტერპრეტაციიდან 32 (იმკ 32) არამატერიალური აქტივები - ვებ-გვერდის დანახარჯები. ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) ამ პუბლიკაციაში ამონარიდები ბასს 38 და იმკ 32-დან გადმოტანილია ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ოფიციალურ დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგაგმომცემლო დეპარტამენტში, შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
სსბასს 31—არამატერიალური აქტივებისსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 31 - არამატერიალური აქტივები, გამოიცა 2010 წლის იანვარში. შემდგომ, სსბასს 31 იქნა შესწორებული შემდეგი სსბასს-ის შედეგად:
|
|---|
სსბასს 31-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
| შეცვლილი პუნქტი | ცვლილების შედეგი | ცვლილების საფუძველი |
|---|---|---|
|
|
|
|
|
სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი; სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
2010 წლის იანვარი
სსბასს 31—არამატერიალური აქტივები
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1
მოქმედების სფერო 2–15
არამატერიალური მემკვიდრეობითი აქტივები 11–15
განმარტებები 16–25
არამატერიალური აქტივები 17–25
იდენტიფიცირებადობა 18–20
აქტივის კონტროლი 21–24
მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი 25
აღიარება და შეფასება 26–65
ცალკე შეძენა 32–39
არამატერიალური აქტივების შეძენა, როგორც შეძენის ნაწილი
(საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება) 39ა–39ე
წარმოების პროცესში მყოფი კვლევებისა და განვითარების შეძენილ პროექტებზე გაწეული შესაბამისი დანახარჯები 40–41
არამატერიალური აქტივები, შეძენილი არაგაცვლითი
ოპერაციებით 42–43
აქტივების გაცვლა 44–45
შიდა წარმოშობის გუდვილი 46–48
შიდა წარმოშობის არამატერიალური აქტივები 49–51
კვლევითი ფაზა 52–54
განვითარების ფაზა 55–62
შიდა წარმოშობის არამატერიალური აქტივების დანახარჯები 63–65
ხარჯების აღიარება 66–70
წარსული დანახარჯები, რომლებიც არ უნდა აღიარდეს აქტივად 70
შესაბამისი შეფასება... 71–86
თვითღირებულების მოდელი. 73
გადაფასების მოდელი 74–86
სასარგებლო მომსახურების ვადა 87–95
არამატერიალური აქტივები განსაზღვრული სასარგებლო მომსახურების ვადებით 96–105
ამორტიზაციის პერიოდი და ამორტიზაციის მეთოდი 96–98
ნარჩენი ღირებულება 99–102
ამორტიზაციის პერიოდის და ამორტიზაციის მეთოდის
მიმოხილვა 103–105
არამატერიალური აქტივები განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადებით........... 106–109
სასარგებლო მომსახურების ვადის შეფასების მიმოხილვა 108–109
საბალანსო ღირებულების აღდგენითობა - გაუფასურების
ზარალი 110
მოძველება და გასვლა 111–116
განმარტებითი შენიშვნები 117–127
ზოგადი ნაწილი 117–122
აღიარების შემდგომ გადაფასების მოდელის გამოყენებით
შეფასებული არამატერიალური აქტივები 123–124
კვლევის და განვითარების დანახარჯები 125–126
სხვა ინფორმაცია 127
გარდამავალი დებულებები 128–131
ძალაში შესვლის თარიღი 132–133
დანართი „ა“: მითითებები გამოყენებაზე
დანართი „ბ“: ცვლილებები სხვა სსბასს-ებში
დასკვნის საფუძველი
საილუსტრაციო მაგალითები
ბასს 38-თან შედარება
საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 31 - არამატერიალური აქტივები - ჩამოყალიბებულია 1-133 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 31 უნდა იქნეს აღქმული მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. ზუსტი მითითებების არარსებობის შემთხვევაში, სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, წარმოადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს. |
|---|
მიზანი
წინამდებარე სტანდარტის მიზანია აღწეროს არამატერიალური აქტივების ბუღალტრული აღრიცხვის წესები, რომლებიც განხილული არაა სპეციფიურად სხვა სტანდარტებში. ეს სტანდარტი ითხოვს ერთეულისგან აღიაროს არამატერიალური აქტივი მხოლოდ და მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ განსაზღვრული კრიტერიუმები დაკმაყოფილებულია. სტანდარტი ასევე განსაზღვრავს თუ როგორ უნდა შეფასდეს არამატერიალური აქტივების საბალანსო ღირებულება და ითხოვს სპეციალურ გამჟღავნებას არამატერიალური აქტივების შესახებ.
მოქმედების სფერო
2. ერთეული, რომელიც ამზადებს და წარადგენს ფინანსურ ანგარიშგებას ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდის შესაბამისად, უნდა იყენებდეს აღნიშნულ სტანდარტს არამატერიალური აქტივების აღრიცხვისთვის.
3. წინამდებარე სტანდარტი უნდა იქნეს გამოყენებული არამატერიალური აქტივების აღრიცხვისთვის, გარდა:
(ა) არამატერიალური აქტივებისა, რომლებიც განიხილება სხვა სტანდარტების ფარგლებში;
(ბ) ფინანსური აქტივებისა, რომლებიც განსაზღვრულია სსბასს 28-ში, ფინანსური ინსტრუმენტები: წარდგენა;
(გ) აქტივების აღმოჩენის და შეფასების აღიარებისა და გაზომვისა (იხ. შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული სტანდარტი მინერალური რესურსების აღმოჩენასთან და შეფასებასთან დაკავშირებით)
(დ) მინერალური რესურსების, ნავთობის, ბუნებრივი გაზის და სხვა მსგავსი არაწარმოებული აქტივების განვითარებაზე და მოპოვებაზე გაწეული დანახარჯებისა;
(ე) [ამოღებულია]
(ვ) [ამოღებულია]
(ზ) კანონმდებლობით, კონსტიტუციით ან სხვა ეკვივალენტური საშუალებით მინიჭებული უფლებამოსილებებისა და უფლებებისა;
(თ) გადავადებული საგადასახადო აქტივებისა (იხ. შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული სტანდარტი მოგების გადასახადებთან დაკავშირებით);
(ი) დაზღვევის ხელშეკრულებასთან დაკავშირებული საერთაშორისო ან ეროვნული სტანდარტის მოქმედების სფეროში შემავალი სადაზღვევო ხელშეკრულებებით განსაზღვრული დამზღვევის უფლებების საფუძველზე წარმოშობილი შეძენის და არამატერიალური აქტივების გადავადებული დანახარჯებისა. იმ შემთხვევაში, როცა შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული სტანდარტი არ განსაზღვრავს ასეთი არამატერიალური აქტივებისთვის ასახვის სპეციფიურ მოთხოვნებს, ამ არამატერიალური აქტივებისთვის გამოიყენება წინამდებარე სტანდარტით განსაზღვრული მოთხოვნები განმარტებით შენიშვნებთან დაკავშირებით;
(კ) [ამოღებულია]
(ლ) არამატერიალური მემკვიდრეობითი აქტივებისა, თუმცა, 115-ე-127-ე პუნქტების მოთხოვნები განმარტებითი შენიშვნების შესახებ გამოიყენება იმ მემკვიდრობითი აქტივების მიმართ, რომლებიც არის აღიარებული.
4. [ამოღებულია]
5. [ამოღებულია]
6. თუ არამატერიალური აქტივების განსაზღვრული ტიპებისათვის სხვა სსბასს ადგენს აღრიცხვის წესებს, ერთეული იყენებს იმ სსბასს-ს, ნაცვლად წინამდებარე სტანდარტისა. მაგალითად, ეს სტანდარტი არ გამოიყენება:
(ა) ჩვეულებრივი საოპერაციო საქმიანობის ფარგლებში ერთეულის მიერ გასაყიდად გამიზნული არამატერიალური აქტივებისთვის (იხ. სსბასს 11, სამშენებლო ხელშეკრულებები და სსბასს 12, მატერიალური მარაგები);
(ბ) იჯარისთვის, რომელიც შედის სსბასს 13-ის, იჯარა, მოქმედების სფეროში;
(გ) აქტივებისთვის, რომლებიც წარმოქმნილია დაქირავებულთა სარგებლიდან (იხ. სსბასს 25, დაქირავებულთა სარგებელი);
(დ) ფინანსური აქტივებისთვის, რომლებიც განსაზღვრულია სსბასს 28-ით. ზოგიერთი ფინანსური აქტივის აღიარება და შეფასება დაფარულია სსბასს 34-ით, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება, სსბასს 35-ით, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება და სსბასს 36-ით - ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში;
(ე) შეღავათიანი მომსახურების აქტივების აღიარებისა და თავდაპირველი შეფასებისთვის, რომლებიც შედის სსბასს 32-ის, შეღავათიანი მომსახურების აქტივები: უფლების გადამცემი, სფეროში. თუმცა, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ასეთი აქტივების შესაბამისი შეფასებისა და გამჟღავნებისათვის; და
(ვ) გუდვილისათვის (იხ. სსბასს 40, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები).
7. ზოგიერთი არამატერიალური აქტივი შეიძლება იყოს განთავსებული ფიზიკურ საგანში, როგორიცაა კომპაქტ-დისკი (კომპიუტერული პროგრამის შემთხვევაში), იურიდიული დოკუმენტაცია (ლიცენზიის ან პატენტის შემთხვევაში) ან ფილმი. როდესაც აქტივი მოიცავს მატერიალურის და არამატერიალურის ელემენტებს, იმის განსაზღვრისას, სსბასს 17-ის, ძირითადი აქტივები, მიხედვით იქნეს განხილული თუ წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, ერთეული პროფესიონალური მსჯელობით ადგენს თუ რომელი ელემენტია უფრო მნიშვნელოვანი. მაგალითად, საბრძოლო თვითმფრინავისთვის ნავიგაციის პროგრამა წარმოადგენს შემადგენელ ნაწილს და განიხილება როგორც ძირითადი აქტივი. სამართლიანია იგივეს გამოყენება კომპიუტერის საოპერაციო სისტემის მიმართ, როდესაც პროგრამა არ წარმოადგენს იმ ტექნიკური მოწყობილობის განუყოფელ ნაწილს, რომლის შემადგენლობაშიცაა, კომპიუტერული პროგრამა განიხილება როგორც არამატერიალური აქტივი.
8. წინამდებარე სტანდარტი სხვა საკითხებთან ერთად გამოიყენება რეკლამის, ტრენინგის, ექსპლუატაციის, კვლევების და განვითარების საქმიანობის დანახარჯებისთვის. კვლევების და განვითარების საქმიანობების მიზანია ცოდნის მიღება. ამიტომ, მიუხედავად იმისა, რომ ამ საქმიანობებმა შეიძლება გამოიწვიოს ფიზიკური სახით აქტივის წარმოქმნა (მაგ., მაკეტი), აქტივის ფიზიკური ელემენტი მეორეხარისხოვანია არამატერიალურ კომპონენტთან ანუ მიღებულ ცოდნასთან შედარებით.
9. ფინანსური ლიზინგის შემთხვევაში, მის საფუძვლად აღებული აქტივი შეიძლება იყოს მატერიალური ან არამატერიალური. თავდაპირველი აღიარების შემდგომ, მოიჯარე, ფინანსური იჯარით ფლობილ არამატერიალურ აქტივზე, პასუხისმგებლობას ამ სტანდარტის შესაბამისად იღებს. სალიცენზიო ხელშეკრულებით მიღებული უფლებები ისეთ მუხლებზე, როგორიცაა ფილმები, ვიდეო ჩანაწერები, თამაშები, პატენტები და საავტორო უფლებები, გამოირიცხება სსბასს 13-ის მოქმედების სფეროდან და განიხილება წინამდებარე სტანდარტით.
10. ზოგიერთი საქმიანობა ან ოპერაცია იმდენად სპეციალიზებულია, რომ შესაძლოა საჭირო გახდეს მათი აღრიცხვის სხვა გზით განხილვა. ასეთი საკითხები წარმოიქმნება მოპოვებით მრეწველობაში, ნავთობის, ბუნებრივი გაზის, მინერალური რესურსების ძიების, მოპოვებისა და დამუშავების დანახარჯების და სადაზღვევო ხელშეკრულებების შემთხვევაში. აქედან გამომდინარე, წინამდებარე სტანდარტი არ ეხება ასეთ საქმიანობასა და ხელშეკრულებებთან დაკავშირებულ დანახარჯებს. თუმცა, მოცემული სტანდარტი ეხება მომპოვებელი მრეწველობის ან სადაზღვევო ერთეულების მიერ გამოყენებულ სხვა არამატერიალურ აქტივებს (როგორიცაა, კომპიუტერის პროგრამული უზრუნველყოფა) და სხვა დანახარჯებს (როგორიცაა, დანახარჯები გაშვების/წარმოების დაწყების სამუშაოებზე).
არამატერიალური მემკვიდრეობითი აქტივები
11. წინამდებარე სტანდარტი ერთეულისაგან არ ითხოვს აღიაროს არამატერიალური მემკვიდრეობითი აქტივები, რომლებიც სხვა შემთხვევაში აკმაყოფილებენ არამატერიალური აქტივების განსაზღვრის და აღიარების კრიტერიუმებს. თუ ერთეული აღიარებს არამატერიალურ მემკვიდრეობით აქტივებს, მან უნდა გამოიყენოს ამ სტანდარტის გამჟღავნების მოთხოვნები და შეუძლია, მაგრამ არ მოეთხოვება ამ სტანდარტის შეფასების მოთხოვნების გამოყენება.
12. ზოგიერთი არამატერიალური აქტივი, მათი კულტურული, ეკოლოგიური ან ისტორიული მნიშვნელობიდან გამომდინარე, ასახულია როგორც არამატერიალური მემკვიდრეობითი აქტივები. არამატერიალური მემკვიდრეობითი აქტივების მაგალითებია მნიშვნელოვან ისტორიულ მოვლენებზე ჩანაწერები და უფლებები მნიშვნელოვანი საზოგადოებრივი მოღვაწის გამოსახულების გამოყენებაზე, მაგალითად, საფოსტო მარკაზე ან საკოლექციო მონეტებზე. ქვემოთ ჩამოთვლილი განსაზღვრული მახასიათებლები, ხშირად ვლინდება არამატერიალური მემკვიდრეობითი აქტივების მიერ (თუმცა, ეს მახასიათებლები არ არის ექსკლუზიური მათთვის):
(ა) საბაზრო ფასის გამო, მათი ღირებულება კულტურული, ეკოლოგიური და ისტორიული მნიშვნელობიდან გამომდინარე, საეჭვოა მთლიანად აისახოს ფინანსურ ღირებულებაში;
(ბ) სამართლებლივმა და/ან კანონმდებლობით დადგენილმა მოვალეობებმა შეიძლება აკრძალოს ან მკაცრად შეზღუდოს მათი გაყიდვით გასხვისება;
(გ) მათი ღირებულება დროთა განმავლობაში შეიძლება გაიზარდოს; და
(დ) შესაძლოა რთული იყოს მათი სასარგებლო მომსახურების ვადების განსაზღვრა, რომლიც ზოგიერთ შემთხვევაში შესაძლებელია რამდენიმე ასეული წელი იყოს.
13. საჯარო სექტორის ერთეულებს, მრავალი წლის წინ, სხვადასხვა საშუალებით, შესაძლოა არამატერიალური მემკვიდრეობითი აქტივების სახით დიდი ქონება ჰქონდეთ მიღებული; მათ შორის, შესყიდვის, ჩუქების, მემკვიდრეობის და კონფისკაციის გზით. ეს აქტივები იშვიათად არის ფლობილი ფულადი სახსრების ნაკადების წარმოქმნის გამო და მათი ასეთი მიზნებით გამოყენებასთან დაკავშირებით შეიძლება არსებობდეს სამართლებრივი ან სოციალური შეზღუდვები.
14. ზოგიერთ არამატერიალურ მემკვიდრეობით აქტივს აქვს მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი და არა მემკვიდრეობითი ღირებულება. მაგალითად, ისტორიული ჩანაწერის გამოყენებისათვის ერთეულისთვის გადახდილ როიალტს. ამ შემთხვევებში, არამატერიალური მემკვიდრეობითი აქტივი შეიძლება აღიარებული და შეფასებული იქნეს იმავე მეთოდის შესაბამისად, როგორც ფულადი სახსრების წარმომქმნელი არამატერიალური აქტივების სხვა ელემენტები. სხვა არამატერიალური მემკვიდრეობითი აქტივებისთვის მათი მომავალი ეკონომიკური ღირებულება ან მომსახურების პოტენციალი შეზღუდულია მათი მემკვიდრეობითი ხასიათიდან გამომდინარე. მომავალი ეკონომიკური სარგებლის და მომსახურების პოტენციალის არსებობამ შესაძლოა გავლენა მოახდინოს შეფასების მეთოდის არჩევაზე.
15. 117-ე-124-ე პუნქტებით განსაზღვრული მოთხოვნები გამჟღავნებასთან დაკავშირებით, ერთეულისგან ითხოვს განმარტოს აღიარებული არამატერიალური აქტივები. ამიტომაც, ერთეულებს, რომლებიც აღიარებენ არამატერიალურ მემკვიდრეობით აქტივებს, მოეთხოვებათ ასეთ აქტივებთან დაკავშირებით გაამჟღავნონ შემდეგი:
(ა) გამოყენებული შეფასების მეთოდი;
(ბ) გამოყენებული ამორტიზაციის მეთოდი, თუ ასეთს ადგილი აქვს;
(გ) მთლიანი საბალანსო ღირებულება;
(დ) აკუმულირებული ამორტიზაცია პერიოდის ბოლოსათვის, თუ ასეთი არსებობს;
(ე) პერიოდის დასაწყისისა და ბოლოსათვის საბალანსო ღირებულებების შეჯერება, განსაზღვრული კომპონენტების ჩვენებით.
განმარტებები
16. წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
ამორტიზაცია არის არამატერიალური აქტივის ამორტიზირებული თანხის სისტემატური განაწილება მისი სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში.
საბალანსო ღირებულება არის თანხა, რომლითაც აქტივები აღიარებულია ყოველგვარი აკუმულირებული ამორტიზაციის და აკუმულირებული გაუფასურების ზარალის გამოკლებით.
განვითარება არის კვლევების, აღმოჩენების ან სხვა ცოდნის გამოყენება ახალი ან არსებითად გაუმჯობესებული მასალების, მოწყობილობების, პროდუქციის, პროცესების, სისტემების ან მომსახურების წარმოების დაგეგმვის ან დიზაინირებისათვის, კომერციული წარმოების ან გამოყენების დაწყებამდე.
არამატერიალური აქტივი არის იდენტიფიცირებადი არამონეტარული აქტივი ფიზიკური ფორმის გარეშე.
კვლევა არის ორიგინალური და დაგეგმილი გამოკვლევები ახალი სამეცნიერო ან ტექნიკური ცოდნის მისაღებად.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
არამატერიალური აქტივები
17. ერთეულები ხშირად ხარჯავენ რესურსებს, ან ვალდებულებებს იღებენ ისეთი არამატერიალური რესურსების შეძენის, განვითარების, შენარჩუნების ან გაძლიერებისათვის, როგორიცაა სამეცნიერო და ტექნიკური ცოდნა და ახალი პროცესების ან სისტემების დანერგვა, ლიცენზიები, ინტელექტუალური საკუთრება და სავაჭრო ნიშნები (ბრენდის დასახელების და გამომცემლობის სახელწოდების ჩათვლით). ამ მრავლისმომცველი დასახელებების ტიპიური მაგალითებია: კომპიუტერული პროგრამები, პატენტები, საავტორო უფლებები, ფილმები, სერვისის მომხმარებელთა სია, თევზაობაზე შეძენილი ლიცენზია, შეძენილი იმპორტის ქვოტები და სერვისის მომხმარებლებთან ურთიერთობები.
იდენტიფიცირებადობა
18. მე-17 მუხლში აღწერილი ყველა მუხლი არ აკმაყოფილებს არამატერიალური აქტივის განსაზღვრებას, ანუ იდენტიფიცირებადობის, რესურსებზე კონტროლის და მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის არსებობის კრიტერიუმებს. ამ სტანდარტის მოქმედების სფეროში არსებული ობიექტი თუ არ აკმაყოფილებს არამატერიალური აქტივის განსაზღვრებას, მათ შეძენაზე ან საკუთარი ძალებით შექმნაზე გაწეული დანახარჯები აღიარდება ხარჯებად მათი წარმოქმნისთანავე. ამასთან, როცა ობიექტი შეძენილია ერთეულთა გაერთიანების შედეგად, იგი წარმოადგენს შეძენის თარიღით აღიარებული გუდვილის ნაწილს (იხ. 66-ე პუნქტი).
18ა. არამატერიალური აქტივის განმარტებით მოითხოვება არამატერიალური აქტივის იდენტიფიცირებადობა, გუდვილისაგან მისი გამიჯვნის მიზნით. ერთეულის შეძენისას წარმოქმნილი გუდვილი წარმოადგენს მყიდველის მიერ სხვა ისეთი აქტივებიდან მომავალი ეკონომიკური სარგებლის მიღებისათვის შესრულებულ გადახდას, რომელთა ცალ-ცალკე განსაზღვრა და აღიარება შეუძლებელია. მომავალი ეკონომიკური სარგებელი შესაძლებელია წარმოიქმნას შესყიდულ იდენტიფიცირებად აქტივებისა და იმ აქტივების, ერთობლივი გამოყენებიდან, რომლებიც ინდივიდუალურად არ აკმაყოფილებს ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარების კრიტერიუმებს.
19. აქტივი იდენტიფიცირებადია, თუ იგი:
(ა) განცალკევებადია, ე. ი შესაძლებელია მისი გამოყოფა ერთეულიდან და გაყიდვა, გადაცემა, ლიცენზირება, გაქირავება ან გაცვლა, ცალკე ან დაკავშირებულ ხელშეკრულებასთან, იდენტიფიცირებად აქტივთან ან ვალდებულებასთან ერთად, იმის მიუხედავად, ერთეულს აქვს თუ არა განზრახული ამის გაკეთება; ან
(ბ) წარმოიქმნება დაკავშირებული სახელშეკრულებო ან სხვა იურიდიული უფლებებით, მიუხედავად იმისა, არის თუ არა ეს უფლებები გადაცემადი ან გამოყოფადი ერთეულისგან ან სხვა უფლებებისგან და ვალდებულებებისგან.
20. სავალდებულო შეთანხმება, ამ სტანდარტის მიზნებისათვის, ასახავს შეთანხმებას, რომელიც აკისრებს მხარეებს მსგავს უფლებებს და მოვალეობებს ისე, როგორც ხელშეკრულება დააკისრებდა.
აქტივის კონტროლი
21. ერთეული აკონტროლებს აქტივს, თუ მას გააჩნია საბაზისო რესურსიდან მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღების უფლება და შეუძლია ამ სარგებელზე ან მომსახურების პოტენციალზე სხვების მიერ წვდომა შეზღუდოს. ერთეულის უნარი გააკონტროლოს არამატერიალური აქტივებიდან მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი, ჩვეულებრივ გამომდინარეობს იურიდიული უფლებებიდან, რისი დაცვაც შესაძლებელია სასამართლოში. იურიდიული უფლებების არარსებობისას, უფრო რთულია კონტროლის დადასტურება. თუმცა, უფლების იურიდიული იძულება არ წარმოადგენს კონტროლის აუცილებელ პირობას, ვინაიდან ერთეული შესაძლებელია სხვა გზით აკონტროლებდეს მომავალ ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს.
22. სამეცნიერო ან ტექნიკურმა ცოდნამ შესაძლოა წარმოქმნას მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი. ერთეული აკონტროლებს ამ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს, თუ, მაგალითად, ცოდნა დაცულია ისეთი იურიდიული უფლებებით, როგორიცაა: საავტორო უფლებები, სავაჭრო ხელშეკრულების შეზღუდვა (სადაც ეს ნებადართულია), ან დაქირავებულთა მიერ კონფიდენციალობის დაცვის იურიდიული მოვალეობა.
23. ერთეულს შეიძლება ჰყავდეს კვალიფიური კადრების გუნდი და შეეძლოს განსაზღვროს პერსონალის დამატებითი უნარ-ჩვევები, რომელიც სწავლების შედეგად მიიღება და წარმოქმნის მომავალი ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს. ერთეული შესაძლოა ასევე მოელოდეს პერსონალის მიერ ერთეულის სასარგებლოდ თავისი უნარ-ჩვევების გამოყენების გაგრძელებას, თუმცა, როგორც წესი, კვალიფიციური კადრების გუნდისგან და სწავლებიდან მოსალოდნელ მომავალ ეკონომიკურ სარგებელზე ან მომსახურების პოტენციალზე ერთეულს არამატერიალური აქტივის განსაზღვრების დასაკმაყოფილებლად არასაკმარისი კონტროლი გააჩნია, მსგავსი მიზეზით, ნაკლებ სავარაუდოა, რომ განსაკუთრებული მენეჯერული ან ტექნიკური ტალანტი აკმაყოფილებდეს არამატერიალური აქტივის განსაზღვრებას, თუ იურიდიულად დაცული არ არის მათი გამოყენების და მოსალოდნელი მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღების უფლებები და ამავე დროს განსაზღვრების სხვა ნაწილებიც არაა დაკმაყოფილებული.
24. ერთეულს შესაძლოა გააჩნდეს მომსახურების მომხმარებელთა პორტფელი ან წარმატების კოეფიციენტი, მიაღწიოს მისი მომსახურების მოსალოდნელ მომხმარებელთა რიცხვს და მოლოდინი, რომ მის მიერ მომხმარებლებთან ურთიერთობების ჩამოყალიბებისათვის გაწეული ძალისხმევის გამო, მომხმარებლები გააგრძელებენ მისი მომსახურების გამოყენებას. თუმცა, მომსახურების მომხმარებლებთან ურთიერთობის ან ერთეულისადმი მათი ლოიალობის დაცვის ან სხვა გზებით კონტროლის იურიდიული უფლებების არარსებობისას, მომსახურების მომხმარებლებთან ურთიერთობის ან ერთეულისადმი მათი ლოიალობის შედეგად მოსალოდნელ მომავალ ეკონომიკურ სარგებელზე ან მომსახურების პოტენციალზე, ერთეულს არასაკმარისი კონტროლი გააჩნია იმისთვის, რომ ასეთმა მუხლებმა (მაგალითად, მომსახურების მომხმარებელთა პორტფელი, საბაზრო წილი ან მომსახურების წარმატების კოეფიციენტი, ურთიერთობები მომსახურების მომხმარებლებთან და მათი ლოიალობა) არამატერიალური აქტივის განსაზღვრის მოთხოვნები დააკმაყოფილოს. მსგავსი ურთიერთობების დაცვისათვის იურიდიული უფლებების არარსებობისას, გაცვლითი ოპერაციები იმავე ან მსგავსი არასახელშეკრულებო მომხმარებელთა ურთიერთობებისთვის (გარდა ერთეულთა შეძენის ნაწილისა) იმას ამტკიცებს, რომ ერთეულს მაინც შეუძლია სერვისის მომხმარებლებთან ურთიერთობის შედეგად მოსალოდნელი მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის გაკონტროლება. ვინაიდან, ამგვარი გაცვლითი ოპერაციები ასევე ამტკიცებს, რომ მომსახურების მომხმარებელთა ურთიერთობები არის განცალკევებადი და ეს ურთიერთობები აკმაყოფილებს არამატერიალური აქტივის განმარტებას.
მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი
25. არამატერიალური აქტივისგან მისაღები მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი შეიძლება მოიცავდეს საქონლის ან მომსახურების რეალიზაციიდან ამონაგებს, ხარჯების ეკონომიას ან ერთეულის მიერ აქტივის გამოყენების შედეგად მიღებულ სხვა სარგებელს. მაგალითად, ინტელექტუალური საკუთრების წარმოების ან მომსახურების პროცესში გამოყენებამ შესაძლოა შეამციროს მომავალი წარმოების ან მომსახურების დანახარჯები ან გააუმჯობესოს მომსახურების მიწოდება და არ გაზარდოს მომავალი შემოსავლები (მაგალითად, ონლაინ სისტემა, რომელიც საშუალებას აძლევს მოქალაქეებს განაახლონ მართვის მოწმობები უფრო სწრაფად ონლაინ სისტემის გამოყენებით, რომელიც გამოიწვევს ამ ფუნქციის შემსრულებელი ოფისის პერსონალის შემცირებას და გაზრდის დამუშავების პროცესის სიჩქარეს).
აღიარება და შეფასება
26. არამატერიალური აქტივის სახით მუხლის აღიარებისათვის, ერთეულმა უნდა აჩვენოს რომ ის აკმაყოფილებს:
(ა) არამატერიალური აქტივის განმარტებას (იხ. მე-17-25-ე პუნქტები); და
(ბ) აღიარების კრიტერიუმებს (იხ. 28-ე-30-ე პუნქტები).
ეს მოთხოვნა ეხება თავდაპირველ დანახარჯებს (გაცვლითი ოპერაციის ღირებულებას ან ერთეულის შიგნით შექმნილ არამატერიალურ აქტივს ან არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად შეძენილი არამატერიალური აქტივის სამართლიან ღირებულებას), რომელიც გაწეულია შემდგომში დასამატებლად, ნაწილის შესაცვლელად ან აქტივის მომსახურებისათვის.
26ა. 32-ე-39-ე პუნქტები განსაზღვრავს ცალკე შეძენილი არამატერიალური აქტივების აღიარების კრიტერიუმების გამოყენებას, ხოლო 39 (ა)-41-ე პუნქტები ეხება მათ გამოყენებას საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებებში შეძენილი არამატერიალური აქტივებისათვის, 42-ე-43-ე პუნქტები განიხილავს არაგაცვლითი ოპერაციების საშუალებით შეძენილი არამატერიალური აქტივის თავდაპირველ შეფასებას, 44-ე-45-ე პუნქტები იხილავს არამატერიალური აქტივების გაცვლას, 46-ე-48-ე პუნქტები ეხება შიდა წარმოშობის გუდვილის თავდაპირველ აღიარებას და შეფასებას, ხოლო 49-ე-65-ე პუნქტები განსაზღვრავს ერთეულში წარმოქმნილი არამატერიალური აქტივების თავდაპირველ აღიარებასა და შეფასებას.
27. არამატერიალური აქტივების თვისება ისეთია, რომ, უმრავლეს შემთხვევაში, ასეთი აქტივები არ იზრდება და არ ხდება მათი ნაწილის ჩანაცვლება. აქედან გამომდინარე, მოსალოდნელია, რომ შემდგომში გაწეული დანახარჯების უმეტესობა შეინარჩუნებს მოსალოდნელ მომავალ ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს, რომელიც განივთებულია არსებულ არამატერიალურ აქტივში და არ დააკმაყოფილებს ამ სტანდარტის არამატერიალური აქტივის განმარტებას და აღიარების კრიტერიუმებს. გარდა ამისა, ხშირად ძნელია შემდგომი დანახარჯების მიკუთვნება კონკრეტულად განსაზღვრულ არამატერიალურ აქტივზე, და არა ერთეულის საქმიანობაზე მთლიანად. აქედან გამომდინარე, მხოლოდ იშვიათად მოხდება შემდგომი დანახარჯების - შეძენილი არამატერიალური აქტივის თავდაპირველი აღიარების შემდგომ ან ერთეულის შიგნით არამატერიალური აქტივის შექმნის დასრულების შემდგომ წარმოქმნილი დანახარჯების - აღიარება აქტივის საბალანსო ღირებულებაში. 61-ე პუნქტის შესაბამისად, სავაჭრო ნიშნების, დასახელებების, გამომცემლობის სახელწოდების, მომსახურების მომხმარებელთა სიის და შინაარსობრივად მსგავსი ერთეულების (ერთეულის მიერ შეძენილი ან შიგნით შექმნილი) შემდგომი დანახარჯები ყოველთვის წარმოქმნისთანავე აღიარდება როგორც ნამეტი ან დეფიციტი, ვინაიდან ასეთი დანახარჯების გამოყოფა ვერ ხერხდება ერთეულის მთლიანი საქმიანობის განვითარებისათვის საჭირო დანახარჯებისგან.
28. არამატერიალური აქტივი უნდა აღიარდეს მხოლოდ და მხოლოდ მაშინ, თუ:
(ა) შესაძლებელია აქტივზე მიკუთვნებადი მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის ერთეულში შემოსვლა; და
(ბ) შესაძლებელია აქტივის თვითღირებულების ან სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასება1.
29. ერთეულმა უნდა შეაფასოს მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლის ალბათობა გონივრული და დასაბუთებული დაშვებებით, რომლიც წარმოადგენს აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში არსებული ეკონომიკური პირობების შესახებ მენეჯმენტის საუკეთესო შეფასებას.
30. ერთეული აქტივის თავდაპირველი აღიარების დროს არსებული მტკიცებულების საფუძველზე (გარე მტკიცებულებისთვის უფრო მეტი მნიშვნელობის მინიჭებით) მსჯელობაით აფასებს მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოდინების უტყუარობის ხარისხს.
31. არამატერიალური აქტივი 32-ე-43-ე პუნქტების შესაბამისად, თავდაპირველად უნდა აღიარდეს თვითღირებულებით. როდესაც არამატერიალური აქტივი შეძენილია არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად, მისი საწყისი ღირებულება შეძენის თარიღისათვის უნდა განისაზღვროს იმ თარიღისათვის არსებული სამართლიანი ღირებულებით.
ცალკე შეძენა
32. ჩვეულებრივ, ფასი, რომელსაც ერთეული იხდის არამატერიალური აქტივის ცალკე შესაძენად, ასახავს მის მოლოდინს შესაძლებლობაზე, რომ აქტივში განივთებული მოსალოდნელი მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი შემოვა ერთეულში. სხვა სიტყვებით, ერთეული ელოდება ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოდინებას, მაშინაც კი, როდესაც გაურკვევლობაა შემოდინების დროსთან ან ოდენობასთან დაკავშირებით. ამიტომ, აღიარების კრიტერიუმი, რომ შემოდინება მოსალოდნელია, ცალკე შეძენილი არამატერიალური აქტივებისთვის, 28 (ა) პუნქტში ყოველთვის მიიჩნევა დაკმაყოფილებულად.
33. ამასთან, ცალკე შეძენილი არამატერიალური აქტივის თვითღირებულება ჩვეულებრივ შეიძლება შეფასდეს საიმედოდ. ეს განსაკუთრებით ასეა, როდესაც შესყიდვის კომპენსაცია არის ფულის ან სხვა მონეტარული აქტივის ფორმით.
34. ცალკე შეძენილი არამატერიალური აქტივის თვითღირებულება მოიცავს:
(ა) მისი შესყიდვის ფასს, იმპორტის მოსაკრებლის და შესყიდვის დაუბრუნებადი გადასახადების ჩათვლით, შეღავათების და ფასდაკლებების გამოკლების შემდეგ; და
(ბ) აქტივის გამოსაყენებლად მომზადებისთვის გაწეულ პირდაპირ მიკუთვნებად დანახარჯებს.
35. პირდაპირ მიკუთვნებადი დანახარჯების მაგალითებია:
(ა) აქტივის სამუშაო მდგომარეობაში მოყვანასთან პირდაპირ დაკავშირებული მომუშავეთა გასამრჯელოების დანახარჯები (როგორც განმარტებულია სსბასს 39-ში);
(ბ) აქტივის სამუშაო მდგომარეობაში მოყვანასთან პირდაპირ დაკავშირებული პროფესიული დანახარჯები;
(გ) აქტივის შესაბამისი მუშაობის შემოწმების დანახარჯები.
36. დანახარჯების მაგალითები, რომლებიც არ წარმოადგენს არამატერიალური აქტივის ღირებულების ნაწილს, არის:
(ა) ახალი პროდუქტის ან მომსახურების დანერგვის დანახარჯები (სარეკლამო და მხარდამჭერი ღონისძიებების დანახარჯების ჩათვლით);
(ბ) ახალ ადგილზე ან მომსახურების მომხმარებელთა ახალ ჯგუფთან საქმიანობის წარმართვის დანახარჯები (კადრების გადამზადების დანახარჯების ჩათვლით);
(გ) ადმინისტრაციის და სხვა საერთო ზედნადები დანახარჯები.
37. არამატერიალური აქტივის საბალანსო ღირებულებაში დანახარჯების აღიარება წყდება მაშინ, როდესაც აქტივი ისეთ მდგომარეობაში იმყოფება, რაც აუცილებელია იმისათვის, რომ შესაძლებელი იყოს მისი ექსპლუატაცია მენეჯმენტისთვის საჭირო ფორმით. ამიტომაც, არამატერიალური აქტივების გამოყენებისას ან გადაადგილებისას გაწეული დანახარჯები არ შედის ამ აქტივის საბალანსო ღირებულებაში. მაგალითად, არამატერიალური აქტივის საბალანსო ღირებულებაში არ შედის შემდეგი დანახარჯები:
(ა) დანახარჯები, რომლებიც გაწეულია იმ დროს, როდესაც აქტივი, რომელიც იმყოფება ისეთ მდგომარეობაში, რაც აუცილებელია იმისათვის, რომ შესაძლებელი იყოს მისი ექსპლუატაცია მენეჯმენტისთვის საჭირო ფორმით, ჯერ არ არის გამოყენებული; და
(ბ) საწყისი საოპერაციო დანაკარგები, როგორიცაა დანაკარგები, წარმოქმნილი აქტივის ნაწარმ პროდუქტზე მოთხოვნის ჩამოყალიბების დროს.
38. ზოგიერთ ოპერაციას ადგილი აქვს არამატერიალური აქტივის სრულყოფასთან დაკავშირებით, მაგრამ არ არის აუცილებელი აქტივის ისეთ მდგომარეობაში მოსაყვანად, რომ შესაძლებელი იყოს მისი ექსპლუატაცია მენეჯმენტისთვის საჭირო ფორმით. ასეთ არასავალდებულო ოპერაციებს შესაძლებელია ადგილი ჰქონდეთ სრულყოფის ღონისძიებების დაწყებამდე ან მათი მსვლელობისას. ვინაიდან, არასავალდებულო ოპერაციები არ არის აუცილებელი აქტივის ისეთ მდგომარეობაში მოსაყვანად, რომ შესაძლებელი იყოს მისი ექსპლუატაცია მენეჯმენტისთვის საჭირო ფორმით, არასავალდებულო ოპერაციებთან დაკავშირებული შემოსავლები და ხარჯები მიღებისა და გაწევისთანავე აღიარდება ნამეტში ან დეფიციტში და შევა შემოსავლების და ხარჯების შესაბამის ჯგუფში.
39. თუ არამატერიალური აქტივისათვის გადახდა ნორმალური საკრედიტო პირობებით გადავადებულია, მისი თვითღირებულება წარმოადგენს ფულად ფორმაში გამოხატული ფასის ეკვივალენტს. ამ თანხას და მთლიან გადახდებს შორის სხვაობა აღიარდება, როგორც საპროცენტო ხარჯი კრედიტის პერიოდის განმავლობაში, თუ არ იქნება კაპიტალიზებული სსბასს 5-ით, ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები, კაპიტალიზაციის ასახვის ნებადართული მეთოდის შესაბამისად.
არამატერიალური აქტივის შეძენა, როგორც შეძენის ნაწილი (საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება)
39ა. სსბასს 40-ის შესაბამისად, თუ არამატერიალური აქტივი შეძენილია ერთეულის შეძენის დროს, მაშინ ამ არამატერიალური აქტივის თვითღირებულებაა შეძენის დროს არსებული მისი სამართლიანი ღირებულება. არამატერიალური აქტივის სამართლიანი ღირებულება ასახავს შეძენის თარიღისთვის ბაზრის მონაწილეთა მოლოდინს ამ აქტივში განივთებული მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის ერთეულში შემოსვლის ალბათობის შესახებ. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ერთეული მოელის ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლას ერთეულში, თუნდაც გაურკვეველი იყოს მისაღები ფულადი სახსრების ნაკადების მიღების დრო ან სიდიდე. ამიტომ, 28 (ა) პუნქტით გათვალისწინებული აღიარების კრიტერიუმის ალბათობა ყოველთვის დაკმაყოფილებულად უნდა იყოს მიჩნეული ერთეულთა გაერთიანების დროს შეძენილ არამატერიალურ აქტივთან მიმართებით. თუ ერთეულის შეძენისას შეძენილი აქტივი განცალკევებადია, ან წარმოიშობა სავალდებულო შეთანხმებიდან (სახელშეკრულებო ან სხვა იურიდიული უფლებების ჩათვლით), იარსებებს ამ აქტივის სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასებისთვის საჭირო საკმარისი ინფორმაცია. ამდენად, 28 (ბ) პუნქტის საიმედო შეფასების კრიტერიუმი ყოველთვის დაკმაყოფილებულად უნდა იყოს მიჩნეული, ერთეულთა გაერთიანების დროს შეძენილ არამატერიალურ აქტივთან მიმართებით.
39ბ. წინამდებარე სტანდარტისა და სსბასს 40-ის შესაბამისად, მყიდველი აღიარებს შეძენილი ერთეულის არამატერიალურ აქტივს გუდვილისგან განცალკევებით, შეძენის თარიღისათვის, იმის მიუხედავად, აღიარებული ჰქონდა თუ არა შეძენილ ერთეულს ეს აქტივი ერთეულის შეძენამდე. ეს იმას ნიშნავს, რომ მყიდველი ერთეული გუდვილისგან განცალკევებით აქტივის სახით აღიარებს შეძენილი ერთეულის დაუმთავრებელ კვლევისა და განვითარების პროექტს, თუ ეს პროექტი აკმაყოფილებს არამატერიალური აქტივის განმარტებას. შეძენილი ერთეულის კვლევისა და განვითარების დაუმთავრებელი პროექტი აკმაყოფილებს არამატერიალური აქტივის განმარტებას, თუ ის:
(ა) აკმაყოფილებს აქტივის განმარტებას; და
(ბ) იდენტიფიცირებადია, ე.ი განცალკევებადია ან წარმოიშობა სავალდებულო შეთანხმებიდან (სახელშეკრულებო ან სხვა იურიდიული უფლებების ჩათვლით).
არამატერიალური აქტივი შეძენილი ერთეულის შეძენით (საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება)
39გ. თუ ერთეულის შეძენის დროს შეძენილი არამატერიალური აქტივი განცალკევებადია, ან წარმოიშობა სავალდებულო შეთანხმებიდან (სახელშეკრულებო ან სხვა იურიდიული უფლებების ჩათვლით), იარსებებს ამ აქტივის სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასებისთვის საჭირო საკმარისი ინფორმაცია. როდესაც არამატერიალური აქტივის სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრაში გამოყენებული შეფასებებისათვის არსებობს მთელი რიგი სხვადასხვა ალბათობის მქონე შესაძლო შედეგები, ეს განუსაზღვრელობა აისახება აქტივის სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრაში.
39დ. ერთეულის შეძენის დროს შეძენილი არამატერიალური აქტივი შესაძლებელია განცალკევებადი იყოს, მაგრამ მხოლოდ მასთან დაკავშირებულ სავალდებულო შეთანხმებასთან, იდენტიფიცირებად აქტივთან ან ვალდებულებასთან ერთად. ასეთ შემთხვევებში, მყიდველი არამატერიალურ აქტივს აღიარებს გუდვილისგან განცალკევებით, მაგრამ მასთან დაკავშირებულ ერთეულთან ერთად.
39ე. მყიდველს შეუძლია ერთ აქტივად აღიაროს დამატებითი აქტივების ჯგუფი იმ პირობით, თუ დამატებით აქტივებს ანალოგიური სასარგებლო მომსახურების ვადები აქვს. მაგალითად, ტერმინები „ბრენდი“ ან „ბრენდის სახელწოდება“ ხშირად გამოიყენება როგორც სავაჭრო ნიშნის ან სხვა ნიშნის სინონიმები. მიუხედავად ამისა, პირველად ნახსენები ტერმინები ზოგადი ხასიათისაა და გამოიყენება დამატებითი აქტივების ჯგუფთან მიმართებაში, როგორიცაა სავაჭრო ნიშანი (ან მომსახურების ნიშანი) და მასთან დაკავშირებული სავაჭრო სახელწოდება, ფორმულები, რეცეპტები და ტექნოლოგიური ექსპერტიზა.
წარმოების პროცესში მყოფი კვლევებისა და განვითარების შეძენილ პროექტებზე გაწეული შესაბამისი დანახარჯები
40. კვლევის და განვითარების დანახარჯი, რომელიც:
(ა) დაკავშირებულია ცალკე ან ერთეულის შეძენის დროს შეძენილ დაუმთავრებელ კვლევის და განვითარების პროექტებთან და აღიარებულია არამატერიალურ აქტივად; და
(ბ) გაწეულია ამ პროექტის შეძენის შემდეგ
უნდა აღირიცხოს 52-ე-60-ე პუნქტების შესაბამისად.
41. 52-ე-60-ე პუნქტების მოთხოვნების გამოყენება გულისხმობს, რომ ცალკე ან ერთეულის შეძენის დროს შეძენილ დაუმთავრებელ კვლევების და განვითარების სამუშაოების პროექტებზე შემდგომ პერიოდში გაწეული და არამატერიალურ აქტივად აღიარებული დანახარჯები:
(ა) გაწევისთანავე აღიარდება დანახარჯად, თუ ეს კვლევითი დანახარჯია;
(ბ) გაწევისთანავე აღიარდება დანახარჯად, თუ განვითარების სამუშაოთა დანახარჯია, რომელიც არ აკმაყოფილებს 55-ე პუნქტში მოცემულ არამატერიალურ აქტივად აღიარების კრიტერიუმებს; და
(გ) დაემატება შეძენილ დაუმთავრებელ კვლევის ან განვითარების სამუშაოების პროექტის საბალანსო ღირებულებას, თუ ეს განვითარების სამუშაოთა დანახარჯია, რომელიც აკმაყოფილებს 55-ე პუნქტის აღიარების კრიტერიუმს.
არაგაცვლითი ოპერაციებით შეძენილი არამატერიალური აქტივები
42. ზოგიერთ შემთხვევაში არამატერიალური აქტივი შეიძლება შეძენილ იქნეს არაგაცვლითი ოპერაციით. ეს შეიძლება მოხდეს მაშინ, როდესაც სხვა სახელმწიფო ერთეული ერთეულს გადასცემს არამატერიალურ აქტივებს არაგაცვლითი ოპერაციით, მაგალითად, აეროპორტში თვითმფრინავის დაჯდომის უფლება, რადიო ან სატელევიზიო მაუწყებლობის ლიცენზია, საიმპორტო ლიცენზიები, კვოტები ან უფლებები სხვა შეზღუდულ რესურსებზე. კერძი პირმა, მაგალითად, ნობელის პრემიის ლაურეატმა, თავისი პერსონალური ნაშრომები, პუბლიკაციების საავტორო უფლებების ჩათვლით, შეიძლება არაგაცვლითი ოპერაციით, ანდერძით დაუტოვოს ეროვნულ არქივს (საჯარო სექტორის ერთეულს).
43. ამ შემთხვევებში, ერთეულის თვითღირებულება არის შეძენის დროს მისი სამართლიანი ღირებულება. ამ სტანდარტის მიზნებისათვის, არაგაცვლითი ოპერაციით შეძენილი არამატერიალური აქტივის შეფასება სამართლიანი ღირებულებით აღიარებისას 74-ე პუნქტის მოთხოვნების შესაბამისად, არ აწესებს გადაფასებას. შესაბამისად, 74-ე პუნქტის მოთხოვნები და დამხმარე კომენტარები 75-ე-86-ე პუნქტებში გამოიყენება მხოლოდ მაშინ, როდესაც ერთეული ირჩევს არამატერიალური აქტივის გადაფასებას შემდგომ საანგარიშგებო პერიოდებში.
აქტივების გაცვლა
44. ერთი ან მეტი არამატერიალური აქტივი შეიძლება შეძენილ იქნეს არაფულად აქტივზე, ან მონეტარული და არამონეტარული აქტივების კომბინაციაზე გაცვლის შედეგად. შემდეგი მსჯელობა ეხება მხოლოდ ერთი მონეტარული აქტივის მეორეზე გაცვლას, მაგრამ შესაძლებელია მისი გამოყენება წინა წინადადებაში განხილული ყველა სახის გაცვლის მიმართ. ასეთი არამატერიალური აქტივის თვითღირებულება შეფასდება სამართლიანი ღირებულებით, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც არც მიღებული და არც გაცემული აქტივის სამართლიანი ღირებულება საიმედოდ შეფასებადი არ არის. შეძენილი აქტივი ამგვარად შეფასდება იმ შემთხვევაშიც, თუ ერთეულს არ შეუძლია იმავდროულად გაცემული აქტივის აღიარების შეწყვეტა. თუ შეძენილი აქტივი არ შეფასდება სამართლიანი ღირებულებით, მისი თვითღირებულება შეფასდება გაცემული აქტივის საბალანსო ღირებულებით.
45. 26-ე პუნქტი განსაზღვრავს, რომ არამატერიალური აქტივის აღიარების პირობა არის ის, რომ არამატერიალური აქტივის თვითღირებულების შეფასება უნდა შეიძლებოდეს საიმედოდ. ისეთი არამატერიალური აქტივის სამართლიანი ღირებულება, რომლისთვისაც არ არსებობს შესადარისი საბაზრო ოპერაციები, შეიძლება საიმედოდ შეფასდეს, თუ:
(ა) სამართლიანი ღირებულების ცვალებადობა, რიგ მიზანშეწონილ შეფასებებში, ამ აქტივისათვის არსებითი არ არის; ან
(ბ) სხვადასხვა შეფასებების შესაძლებლობა შეიძლება საიმედოდ შეფასდეს და გამოყენებულ იქნეს სამართლიანი ღირებულების შეფასებისას.
თუ ერთეულს შეუძლია საიმედოდ განსაზღვროს მიღებული ან გაცემული აქტივის სამართლიანი ღირებულება, მაშინ თვითღირებულების განსასაზღვრად გაცემული აქტივის სამართლიანი ღირებულება გამოიყენება, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა მიღებული აქტივის სამართლიანი ღირებულება უფრო ნათელია.
შიდა წარმოშობის გუდვილი
46. შიდა წარმოშობის გუდვილი არ უნდა აღიარდეს აქტივად.
47. ზოგიერთ შემთხვევაში, დანახარჯის გაწევა ხდება მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მისაღებად, თუმცა ამის შედეგად არ წარმოიქმნება არამატერიალური აქტივი, რომელიც აკმაყოფილებს წინამდებარე სტანდარტის აღიარების კრიტერიუმებს. ასეთ დანახარჯს ხშირად განიხილავენ როგორც დანახარჯს, რომელიც ხელს უწყობს შიდა წარმოშობის გუდვილის გაზრდას. შიდა წარმოშობის გუდვილის აქტივად აღიარება არ ხდება, რადგან ის არ არის ერთეულის მიერ კონტროლირებული იდენტიფიცირებადი რესურსი (ანუ არც განცალკევებადია და არც სავალდებულო შეთანხმებიდანაა (სახელშეკრულებო ან სხვა იურიდიული უფლებების ჩათვლით) წარმოშობილი), რომლის თვითღირებულების საიმედოდ შეფასება შესაძლებელია.
48. განსხვავება ერთეულის საბაზრო ღირებულებასა და მისი იდენტიფიცირებადი წმინდა აქტივების საბალანსო ღირებულებას შორის, ნებისმიერ დროს, შესაძლოა გამოწვეული იყოს მთელი რიგი ფაქტორების ზემოქმედებით, რომლებიც გავლენას ახდენს ერთეულის ღირებულებაზე. თუმცა, ასეთი განსხვავებები არ წარმოადგენს ერთეულის მიერ კონტროლირებული არამატერიალური აქტივების თვითღირებულებას.
შიდა წარმოშობის არამატერიალური აქტივები
49. ზოგჯერ ძნელია იმის შეფასება, აკმაყოფილებს თუ არა შიდა წარმოშობის არამატერიალური აქტივი აღიარების კრიტერიუმებს, შემდეგი პრობლემების გამო:
(ა) იდენტიფიცირება იმისა არსებობს თუ არა და დროის რა მომენტში არსებობს არამატერიალური აქტივი, რომელიც წარმოქმნის მოსალოდნელ ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს; და
(ბ) აქტივის თვითღირებულების საიმედოდ განსაზღვრა. ზოგიერთ შემთხვევაში შეუძლებელია ერთეულში არამატერიალური აქტივის წარმოქმნის თვითღირებულების გამორჩევა შიდა წარმოშობის გუდვილის შენარჩუნების ან გაზრდის თვითღირებულებისაგან, ან ყოველდღიური ოპერაციების დანახარჯებისაგან.
აქედან გამომდინარე, შიდა წარმოშობის ყველა არამატერიალური აქტივისათვის არამატერიალური აქტივის აღიარებისა და საწყისი შეფასების მოთხოვნების დაკმაყოფილებასთან ერთად, ერთეული იყენებს ქვემოთ, 50-ე-65-ე პუნქტებში მოცემულ მოთხოვნებსა და მეთოდურ მითითებებს.
50. იმისათვის, რომ შეფასდეს, აკმაყოფილებს თუ არა შიდა წარმოშობის არამატერიალური აქტივი აღიარების კრიტერიუმებს, ერთეული ახდენს აქტივის წარმოქმნის პროცესის კლასიფიკაციას:
(ა) კვლევითი სამუშაოების ფაზად; და
(ბ) განვითარების ფაზად.
მიუხედავად იმისა, რომ ტერმინები „კვლევითი სამუშაოები” და „განვითარების სამუშაოები” განმარტებულია, ამ სტანდარტის მიზნისათვის ,,კვლევით ფაზას” და „განვითარების ფაზას” უფრო ფართო მნიშვნელობა აქვს.
51. თუ ერთეულს არ შეუძლია გამიჯნოს არამატერიალური აქტივის წარმოსაქმნელად განხორციელებული შიდა პროექტის კვლევითი სამუშაოების ფაზა განვითარების სამუშაოების ფაზისაგან, ერთეული ამ პროექტზე დანახარჯებს განიხილავს, თითქოს ისინი გაწეული იყო მხოლოდ კვლევით ფაზაში.
კვლევითი ფაზა
52. კვლევითი სამუშაოების შედეგად (ან შიდა პროექტის კვლევითი ფაზის შემდეგ) წარმოქმნილი არც ერთი არამატერიალური აქტივის აღიარება არ უნდა მოხდეს. კვლევით სამუშაოებზე (ან კვლევით ფაზაში) გაწეული დანახარჯების აღიარება ხარჯის სახით უნდა მოხდეს მაშინ, როდესაც გაწეული იქნება დანახარჯი.
53. შიდა პროექტის კვლევითი სამუშაოების ფაზაში ერთეულს არ შეუძლია აჩვენოს, რომ არსებობს არამატერიალური აქტივი, რომელიც, წარმოქმნის მომავალ ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს. აქედან გამომდინარე, ასეთი დანახარჯის აღიარება ხარჯის სახით ყოველთვის ხდება მაშინ, როდესაც დანახარჯი გაიწევა.
54. კვლევითი სამუშაოების მაგალითებია:
(ა) ახალი ცოდნის მისაღებად მიმართული საქმიანობა;
(ბ) სამეცნიერო აღმოჩენების ან სხვა ცოდნის გამოყენების საშუალების ძიება, შეფასება და საბოლოო შერჩევა;
(გ) მასალების, მოწყობილობების, საქონლის, პროცესების, სისტემის ან მომსახურების ალტერნატივების ძიება; და
(დ) ახალი ან გაუმჯობესებული მასალების, მოწყობილობების, საქონლის, პროცესების, სისტემის ან მომსახურების შესაძლო ალტერნატივების ფორმულირება, დიზაინი, შეფასება და საბოლოო შერჩევა.
განვითარების ფაზა
55. არამატერიალური აქტივი, რომელიც წარმოიქმნება განვითარების სამუშაოების შედეგად (ან შიდა პროექტის განვითარების ფაზის შემდეგ) უნდა აღიარდეს მხოლოდ მაშინ, როდესაც ერთეულს შეუძლია აჩვენოს:
(ა) არამატერიალური აქტივის დასრულების ტექნიკურად განხორციელებადობა ისე, რომ მისი გამოყენება ან გაყიდვა გახდეს შესაძლებელი;
(ბ) არამატერიალური აქტივის დასრულებისა და გამოყენების ან მისი გაყიდვის განზრახვა;
(გ) არამატერიალური აქტივის გამოყენების ან გაყიდვის უნარი;
(დ) თუ როგორ წარმოქმნის არამატერიალური აქტივი მომავალ ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს. სხვა საკითხებთან ერთად, ერთეულმა უნდა აჩვენოს არამატერიალური აქტივის გამოყენების შედეგების ან თვით არამატერიალური აქტივის ბაზრის არსებობა, ან თუ მისი ერთეულში გამოყენებაა განზრახული -- არამატერიალური აქტივის სარგებლიანობა;
(ე) განვითარების სამუშაოების დასრულებისა და არამატერიალური აქტივის გამოყენების ან გაყიდვისათვის საჭირო ადეკვატური ტექნიკური, ფინანსური და სხვა რესურსების არსებობა; და
(ვ) განვითარების სამუშაოების მიმდინარეობისას გაწეული, არამატერიალურ აქტივზე მიკუთვნებადი დანახარჯების საიმედოდ შეფასების უნარი.
56. ერთეულს ზოგჯერ, შიდა პროექტის განვითარების ფაზაში შეუძლია განსაზღვროს არამატერიალური აქტივი და აჩვენოს, რომ აქტივი წარმოქმნის მომავალ ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს. ეს იმიტომ, რომ განვითარების ფაზა უფრო მოწინავეა კვლევით ფაზასთან შედარებით.
57. განვითარების სამუშაოების მაგალითებია:
(ა) ნიმუშებისა და მოდელების დაპროექტება, შექმნა და ტესტირება (გამოცდა) მათი წარმოებისა და გამოყენების დაწყებამდე;
(ბ) ინსტრუმენტების, შაბლონების, ფორმებისა და შტამპების დაპროექტება ახალი ტექნოლოგიის გამოყენებით;
(გ) დაპროექტება, შექმნა და მართვა საცდელი მოწყობილობის ან ოპერაციის, რომელიც საკმარისად მასშტაბური არ არის, ეკონომიკურად გამართლებული კომერციული წარმოებისათვის ან მომსახურების გასაწევად გამოყენებისათვის;
(დ) ახალი ან გაუმჯობესებული მასალების, მოწყობილობების, საქონლის, პროცესების, სისტემის ან მომსახურების შერჩეული ალტერნატივის დაპროექტება, შექმნა და ტესტირება;
(ე) ვებ-გვერდის დანახარჯები და პროგრამული უზრუნველყოფის განვითარების ხარჯები.
58. იმის დემონსტრირებისათვის, თუ როგორ წარმოქმნის არამატერიალური აქტივი მომავალ ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს, ერთეული აფასებს აქტივიდან მისაღებ მომავალ ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს სსბასს 21-ის, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება ან სსბასს 26-ის, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, პრინციპების მიხედვით. თუ აქტივი მომავალ ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს წარმოქმნის მხოლოდ სხვა აქტივებთან ერთად გამოყენების შემთხვევაში, ერთეული იყენებს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების კონცეფციას, რომელიც მოცემულია სსბასს 26-ში.
59. არამატერიალური აქტივის შექმნის დასასრულებლად, გამოსაყენებლად და სარგებლის მისაღებად საჭირო რესურსების არსებობა შეიძლება დემონსტრირებულ იქნეს, მაგალითად, ბიზნესგეგმით, რომელშიც მოცემულია საჭირო ტექნიკური, ფინანსური და სხვა რესურსების რაოდენობა და ერთეულის მიერ ამ რესურსების მიღების შესაძლებლობა. ზოგიერთ შემთხვევაში, ერთეული ახდენს გარე ფინანსების მიღების შესაძლებლობის დემონსტრირებას, სესხის გამცემის ან დამფინანსებლის მიერ გეგმის დაფინანსების სურვილის დამადასტურებელი დოკუმენტის მიღებით.
60. ერთეულის თვითღირებულების კალკულაციის სისტემის საშუალებით ხშირად შესაძლებელია შიდა წარმოშობის არამატერიალური აქტივის თვითღირებულების საიმედოდ შეფასება, როგორიცაა, საფირმო ნიშნის, საავტორო უფლებებისა და ლიცენზიების მიღებისათვის ან პროგრამული უზრუნველყოფის საცდელ-საკონსტრუქტორო სამუშაოებისათვის გაცემული ხელფასი და სხვა დანახარჯები.
61. შიდა წარმოშობის სასაქონლო ნიშნები, ჟურნალ-გაზეთების სახელწოდება, პუბლიკაციების დასახელებები, მომსახურების კლიენტების სია და არსებითად მსგავსი მუხლები არ უნდა აღიარდეს არამატერიალურ აქტივებად.
62. შიდა წარმოშობის სასაქონლო ნიშანზე, ჟურნალ-გაზეთების სახელწოდებაზე, პუბლიკაციების დასახელებებზე, მომსახურების კლიენტების სიასა და არსებითად მსგავს მუხლებზე გაწეული დანახარჯების გამორჩევა მთლიანად ერთეულის საქმიანობის განვითარების თვითღირებულებისაგან შეუძლებელია. აქედან გამომდინარე, არ უნდა მოხდეს ასეთი მუხლების არამატერიალურ აქტივად აღიარება.
შიდა წარმოშობის არამატერიალური აქტივის თვითღირებულება
63. შიდა წარმოშობის არამატერიალური აქტივის თვითღირებულება, 31-ე პუნქტის მიზნებისათვის, წარმოადგენს იმ თარიღის შემდეგ გაწეული დანახარჯების ჯამს, როდესაც არამატერიალურმა აქტივმა პირველად დააკმაყოფილა 28-ე, 29-ე და 55-ე პუნქტებში მოცემული აღიარების კრიტერიუმები. 70-ე პუნქტით იკრძალება იმ დანახარჯის გადასინჯვა, რომელიც წინა წლების ფინანსურ ანგარიშგებებში ან შუალედურ ფინანსურ ანგარიშგებებში აღიარებული იყო როგორც ხარჯი.
64. შიდა წარმოშობის არამატერიალური აქტივის თვითღირებულება მოიცავს ყველა პირდაპირ მიკუთვნებად დანახარჯს, რომელიც აუცილებელია აქტივის შექმნისათვის, წარმოებისა და მენეჯმენტის მიერ განსაზღვრული ფორმით გამოსაყენებლად მომზადებისთვის. პირდაპირ მიკუთვნებადი დანახარჯების მაგალითებია:
(ა) არამატერიალური აქტივის შესაქმნელად გამოყენებული ან მოხმარებული მასალების და მომსახურებაზე გაწეული დანახარჯები;
(ბ) არამატერიალური აქტივის შექმნაში უშუალოდ დაკავებული პერსონალის სარგებელი (როგორც სსბასს 39-ითაა განსაზღვრული);
(გ) იურიდიული უფლებების რეგისტრაციისთვის მოსაკრებელი; და
(დ) არამატერიალური აქტივის შესაქმნელად გამოყენებული ლიცენზიების ან პატენტების ამორტიზაცია.
სსბასს 5 განსაზღვრავს არამატერიალური აქტივის, როგორც კვალიფიცირებადი აქტივის თვითღირებულების კომპონენტის სახით პროცენტების აღიარების კრიტერიუმებს.
65. შიდა წარმოშობის არამატერიალური აქტივის თვითღირებულების კომპონენტებს არ წარმოადგენს:
(ა) გაყიდვის, ადმინისტრაციული და სხვა საერთო ზედნადები ხარჯები, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც შესაძლებელია ამ დანახარჯების პირდაპირ მიკუთვნება აქტივის გამოყენებისათვის მომზადებაზე;
(ბ) ნათლად გამოკვეთილი არაეფექტურობა და საწყისი საოპერაციო დანაკარგები, რასაც ადგილი აქვს აქტივის გეგმიური მაჩვენებლების მიღწევამდე; და
(გ) აღნიშნული აქტივის საექსპლუტაციოდ პერსონალის დატრენინგებაზე გაწეული დანახარჯები.
ხარჯის აღიარება
66. არამატერიალური აქტივის ერთეულზე გაწეული დანახარჯი ხარჯის სახით უნდა აღიარდეს მაშინ, როდესაც დანახარჯი იქნება გაწეული, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც:
(ა) იგი არის იმ არამატერიალური აქტივის თვითღირებულების ნაწილი, რომელიც აკმაყოფილებს აღიარების კრიტერიუმებს (იხილეთ პუნქტები 25-ე-65-ე); ან
(ბ) არამატერიალური აქტივის ერთეული შეძენილია ერთეულის შეძენისას და არ შეიძლება აღიარდეს როგორც არამატერიალური აქტივი. ამ შემთხვევაში, აღნიშნული დანახარჯი მიიჩნევა შეძენის თარიღისათვის გუდვილად აღიარებული თანხის ნაწილად (იხ. სსბასს 40)
67. ზოგიერთ შემთხვევაში, დანახარჯი გაიწევა ერთეულისთვის მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღების მიზნით, მაგრამ არ ხდება ისეთი არამატერიალური აქტივის ან სხვა აქტივის შეძენა ან შექმნა, რომლის აღიარება შესაძლებელი იქნება. საქონლის მიწოდების შემთხვევებში, ერთეული ამგვარ დანახარჯებს აღიარებს ხარჯის სახით, თუ მას ამ საქონლით სარგებლობის უფლება აქვს. მომსახურების გაწევის შემთხვევაში, ერთეული ამგვარ დანახარჯებს მაშინ აღიარებს, როდესაც მომსახურებას იღებს. მაგალითად, სამეცნიერო-კვლევითი სამუშაოების დანახარჯი ხარჯის სახით აღიარდება დანახარჯის გაწევისთანავე (იხ. პუნქტი 52), გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მისი შეძენა ხდება როგორც ერთეულის შეძენის ნაწილის. მაგალითები სხვა დანახარჯებისა, რომელთა ხარჯის სახით აღიარება ხდება დანახარჯის გაწევისას, მოიცავს შემდეგს:
(ა) დანახარჯები ახალი საქმიანობების დაწყებაზე (ახალი საქმიანობის დაწყების დანახარჯები), თუ ეს დანახარჯები არ შედის ძირითადი აქტივების თვითღირებულებაში, სსბასს 17-ის შესაბამისად. ახალი საქმიანობის დაწყების დანახარჯი შესაძლოა მოიცავდეს ერთეულის დაფუძნების დანახარჯებს, როგორებიცაა, იურიდიული პირის დაფუძნებისას გაწეული იურიდიული მომსახურებისა და სამდივნო დანახარჯები, ახალი საწარმოო სიმძლავრეების გაშვების ან ბიზნესის დაწყების (გახსნის წინა დანახარჯები) დანახარჯები და ახალი ოპერაციების დაწყების ან ახალი პროდუქციის წარმოების ან ახალი პროცესების გაშვების დანახარჯები (წინა საოპერაციო დანახარჯები);
(ბ) დანახარჯები ტრენინგებზე;
(გ) დანახარჯები რეკლამასა და რეალიზაციის ხელშეწყობაზე (მათ შორის, კატალოგების და საინფორმაციო ბუკლეტების ფოსტით შეკვეთაზე);
(დ) დანახარჯებ მთელი ერთეულის ან მისი ნაწილის ადგილის შეცვლაზე ან რეორგანიზაციაზე.
68. ერთეულს მაშინ აქვს საქონლით სარგებლობის უფლება, როდესაც საქონელი მას ეკუთვნის. ანალოგიურად, ერთეულს აქვს საქონლით სარგებლობის უფლება, თუ საქონელი შექმნა მომწოდებელმა მიწოდების ხელშეკრულების პირობების შესაბამისად და ერთეულს შეუძლია მოითხოვოს მისი დაბრუნება საფასურის გადახდის სანაცვლოდ. მიიჩნევა, რომ მომსახურება მიღებულია, თუ ის შესრულებულია მომწოდებლის მიერ, ერთეულისთვის მისი მიწოდების ხელშეკრულების შესაბამისად და არა მაშინ, როდესაც ერთეული იყენებს მას სხვა მომსახურების გასაწევად, მაგალითად, მომხმარებელთა სარეკლამო მომსახურებისთვის.
69. 66-ე პუნქტი არ კრძალავს წინასწარი გადახდის აღიარებას აქტივის სახით, როდესაც საქონლისთვის გადახდა განხორციელებულია წინასწარ, სანამ ერთეული მოიპოვებს ამ საქონლით სარგებლობის უფლებას. ანალოგიურად, 66-ე პუნქტი არ კრძალავს წინასწარი გადახდის აღიარებას აქტივის სახით, როდესაც მომსახურებისთვის გადახდა განხორციელებულია წინასწარ, სანამ ერთეული ამ მომსახურებას მიიღებს.
წარსული დანახარჯები, რომლებიც არ უნდა აღიარდეს ხარჯებად
70. დანახარჯი არამატერიალური აქტივის ერთეულზე, რომელიც ერთეულის მიერ წინა წლიურ ფინანსურ ანგარიშგებაში ან შუალედურ ფინანსურ ანგარიშგებაში თავდაპირველად აღიარდა როგორც ხარჯი, შემდგომში არ უნდა აღიარდეს როგორც არამატერიალური აქტივის თვითღირებულების ნაწილი.
შესაბამისი შეფასება
71. ერთეული სააღრიცხვო პოლიტიკის სახით ირჩევს ან თვითღირებულების მოდელს, 73-ე პუნქტის მიხედვით ან გადაფასების მოდელს, 74-ე პუნქტის მიხედვით. თუ არამატერიალური აქტივი აღრიცხულია გადაფასების მოდელის გამოყენებით, მაშინ მის ჯგუფში არსებული ყველა აქტივი აღრიცხული უნდა იყოს იმავე მეთოდის გამოყენებით, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა ამ აქტივებისათვის არ არსებობს აქტიური ბაზარი.
72. არამატერიალური აქტივების ჯგუფი წარმოადგენს აქტივთა დაჯგუფებას, რომლებიც ერთმანეთის მსგავსია თავიანთი ბუნებითა და ერთეულის საქმიანობაში გამოყენებით. არამატერიალური აქტივების ჯგუფში შემავალი ერთეულების გადაფასება წარმოებს ერთდროულად, რათა თავიდან იქნეს აცილებული აქტივების შერჩევითი გადაფასება და ისეთი შემთხვევა, როცა ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული თანხები წარმოადგენს სხვადასხვა თარიღებისთვის არსებული დანახარჯების და ღირებულებების ნაზავს.
თვითღირებულების მოდელი
73. საწყისი აღიარების შემდეგ, არამატერიალური აქტივი უნდა აისახოს ნებისმიერი აკუმულირებული ამორტიზაციისა და გაუფასურების ზარალის ოდენობით შემცირებული თვითღირებულებით.
გადაფასების მოდელი
74. საწყისი აღიარების შემდეგ, არამატერიალური აქტივი უნდა აისახოს გადაფასებული ღირებულებით, რომელიც არის გადაფასების თარიღისათვის, ნებისმიერი შემდგომი აკუმულირებული ამორტიზაციისა და გაუფასურების ზარალის ოდენობით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება. წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, გადაფასების მიზნით, სამართლიანი ღირებულება უნდა განისაზღვროს აქტიური ბაზრიდან მიღებული ინფორმაციის საშუალებით. გადაფასებები უნდა ჩატარდეს რეგულარულად, ისე, რომ საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს მისი საბალანსო ღირებულება არსებითად არ განსხვავდებოდეს სამართლიანი ღირებულებისაგან.
75. გადაფასების მოდელის გამოყენების დროს არ უნდა მოხდეს:
(ა) იმ არამატერიალური აქტივების გადაფასება, რომლებიც მანამდე არ იყო აღიარებული აქტივების სახით; ან
(ბ) არამატერიალური აქტივების საწყისი აღიარება თვითღირებულების გარდა სხვა თანხით.
76. გადაფასების მოდელი გამოიყენება აქტივის თვითღირებულებით საწყისი აღიარების შემდეგ. თუმცა, თუ არამატერიალური აქტივის თვითღირებულების მხოლოდ ნაწილია აღიარებული აქტივის სახით იმის გამო, რომ აქტივმა არ დააკმაყოფილა აღიარების კრიტერიუმები პროცესის ნაწილის გავლამდე (იხ. 63-ე პუნქტი) გადაფასების მოდელი შესაძლოა გამოყენებულ იქნეს მთლიანად ამ აქტივისათვის. აგრეთვე, გადაფასების მოდელი შესაძლოა გამოყენებულ იქნეს იმ არამატერიალური აქტივისათვის, რომელიც მიღებული იქნა არა-გაცვლითი ოპერაციის მეშვეობით (იხ.42-ე-43-ე პუნქტები).
77. აქტიური ბაზრის არსებობა არამატერიალური აქტივისათვის ჩვეულებრივი რამ არ არის, თუმცა შესაძლებელია არსებობდეს. მაგალითად, ზოგიერთ იურისდიქციაში, აქტიური ბაზარი შეიძლება არსებობდეს თავისუფლად გადაცემადი ერთი ერთეულისგან მეორე ერთეულის მიერ შეძენილი ერთგვარი ლიცენზიებისათვის ან წარმოების კვოტებისათვის. თუმცა, აქტიური ბაზარი არ შეიძლება არსებობდეს სასაქონლო ნიშნებისათვის, გაზეთების სათაურებისათვის, მუსიკისა და ფილმების გაშვების უფლებებისათვის, პატენტებისათვის ან სავაჭრო ნიშნებისათვის, რადგან თითოეული ასეთი აქტივი უნიკალურია. აგრეთვე, მიუხედავად იმისა, რომ არამატერიალურ აქტივებს ყიდულობენ და ყიდიან, ხელშეკრულებებზე მოლაპარაკება წარმოებს ინდივიდუალურ მყიდველებსა და გამყიდველებს შორის და გარიგებები შედარებით იშვიათად ხდება. ამ მიზეზით, ერთ აქტივში გადახდილმა ფასმა შესაძლოა ვერ უზრუნველყოს სხვა აქტივის სამართლიანი ღირებულების საკმარისი მტკიცებულება. დასასრულს, ფასები ხშირად ხელმისაწვდომი არ არის საზოგადოებისათვის.
78. არამატერიალური აქტივის გადაფასების სიხშირე დამოკიდებულია მისი სამართლიანი ღირებულების ცვლილებაზე. თუ გადაფასებული აქტივის სამართლიანი ღირებულება მნიშვნელოვნად განსხვავდება მისი საბალანსო ღირებულებისაგან, საჭიროა შემდგომი გადაფასება. ზოგიერთი არამატერიალური აქტივის სამართლიანი ღირებულება შესაძლოა ხშირად მნიშვნელოვნად იცვლებოდეს, ამ შემთხვევაში საჭირო იქნება ყოველწლიური გადაფასება. ასეთი ხშირი გადაფასებები აუცილებელი არ არის იმ არამატერიალური აქტივებისათვის, რომელთა სამართლიანი ღირებულება უმნიშვნელოდ იცვლება.
79. თუ არამატერიალური აქტივის გადაფასება ხდება, აქტივის საბალანსო ღირებულება უნდა დაკორექტირდეს ისე, რომ გადაფასების ღირებულების ტოლი გახდეს. გადაფასების თარიღისთვის აქტივი აისახება შემდეგი ორი მეთოდიდან ერთ-ერთით:
(ა) აქტივის თავდაპირველი საბალანსო ღირებულება იმგვარად დაკორექტირდება, რომ ის შესაბამისობაში მოვიდეს აქტივის საბალანსო ღირებულების გადაფასებასთან. მაგალითად, თავდაპირველი საბალანსო ღირებულება შეიძლება გადაანგარიშდეს ბაზრის დაკვირვებადი მონაცემების მიხედვით, ან აქტივის საბალანსო ღირებულების ცვლილების პროპორციულად. გადაფასების თარიღისთვის დაგროვილი ამორტიზაცია კორექტირდება ისე, რომ თავდაპირველი საბალანსო ღირებულებისა და დაგროვილი გაუფასურების ზარალით შემცირებული საბალანსო ღირებულების სხვაობის თანხის ტოლი იყოს; ან
(ბ) დაგროვილი ამორტიზაცია გამოიქვითება აქტივის თავდაპირველი საბალანსო ღირებულებიდან.
დაგროვილი ამორტიზაციის კორექტირების თანხა წარმოადგენს აქტივის საბალანსო ღირებულების ზრდის, ან შემცირების ნაწილს, რაც აისახება 84-ე და 85-ე პუნქტების შესაბამისად.
80. თუ გადაფასებული არამატერიალური აქტივის ჯგუფს მიკუთვნებული არამატერიალური აქტივის გადაფასება შეუძლებელია ამ აქტივისათვის აქტიურის ბაზრის არარსებობ გამო, აქტივი უნდა აისახოს ნებისმიერი აკუმულირებული ამორტიზაციისა და გაუფასურების ზარალის ოდენობით შემცირებული თვითღირებულებით.
81. თუ გადაფასებული არამატერიალური აქტივის სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრა, აქტიური ბაზრის ინფორმაციის საფუძველზე შეუძლებელია, აქტივის საბალანსო ღირებულება იქნება მისი აქტიური ბაზრის ინფორმაციის საფუძველზე, ნებისმიერი შემდგომი აკუმულირებული ამორტიზაციისა და გაუფასურების ზარალის ოდენობით შემცირებული აქტივის გადაფასების ღირებულება გადაფასების თარიღისთვის.
82. გადაფასებული არამატერიალური აქტივის აქტიური ბაზრის არარსებობის ფაქტი, შესაძლებელია მიუთითებდეს აქტივის გაუფასურებაზე და საჭირო იყოს მისი გაუფასურებაზე ტესტირება, სსბასს 21-ის ან სსბასს 26-ის შესაბამისად.
83. თუ შემდგომი შეფასების თარიღისათვის აქტიური ბაზრის ინფორმაციის საფუძველზე შესაძლებელია აქტივის სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრა, მაშინ ამ თარიღიდან გამოიყენება გადაფასების მოდელი.
84. თუ არამატერიალური აქტივის საბალანსო ღირებულება გადაფასების შედეგად იზრდება, აღნიშნული მატების თანხა უნდა დაკრედიტდეს გადაფასების ნამეტში, თუმცა, გადაფასებიდან მიღებული მატება უნდა აღიარდეს ნამეტში ან დეფიციტში იმ ოდენობით, რომლითაც კომპენსირდება იმავე აქტივთან დაკავშირებით, ადრე ნამეტში ან დეფიციტში აღიარებული გადაფასებით განპირობებული შემცირების თანხა.
85. თუ აქტივის საბალანსო ღირებულება გადაფასების შედეგად შემცირდა, შემცირების თანხა უნდა აღიარდეს ნამეტში ან დეფიციტში, თუმცა, გადაფასებით განპირობებული შემცირების თანხა უნდა აღიარდეს წმინდა აქტივებში/კაპიტალში იმ ოდენობით, რომ შემცირების თანხა არ აღემატებოდეს გადაფასების ნამეტში ამ აქტივთან დაკავშირებით ასახულ საკრედიტო ნაშთს. გადაფასებით განპირობებული შემცირების თანხის ასახვა პირდაპირ წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ამცირებს წმინდა აქტივების/კაპიტალის განყოფილებაში - „გადაფასების ნამეტის“ - დასათაურების ქვეშ დაგროვილ თანხას.
86. ნამეტის რეალიზაციისას წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ასახული დაგროვილი გადაფასებიდან ნამეტი შეიძლება გადატანილ იქნეს პირდაპირ აკუმულირებულ ნამეტში ან დეფიციტში, როდესაც ნამეტის რეალიზება მოხდება. მთლიანი ნამეტი შესაძლებელია რეალიზებულ იქნეს აქტივის ბრუნვიდან ამოღებისას ან გასვლისას, თუმცა, ნამეტის ნაწილი შეიძლება რეალიზებულ იქნეს ერთეულის მიერ აქტივის გამოყენების დროს. ასეთ შემთხვევაში, რეალიზებული ნამეტის თანხა არის სხვაობა აქტივის გადაფასებულ საბალანსო ღირებულებაზე დაფუძნებულ ამორტიზაციასა და იმ ამორტიზაციას შორის, რომელიც აღიარდებოდა აქტივის ისტორიული ღირებულების საფუძველზე. პირდაპირ გაუნაწილებელ ნამეტში ან დეფიციტში გადაფასების ნამეტის გადატანა ნამეტისა და დეფიციტის მეშვეობით არ ხდება.
სასარგებლო მომსახურების ვადა
87. ერთეულმა უნდა შეაფასოს, განსაზღვრულია თუ განუსაზღვრელი არამატერიალური აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადა და თუ განსაზღვრულია, როგორია მისი ხანგრძლივობა, ან მწარმოებლურობა ან მსგავსი მახასიათებელი. ერთეულის მიერ არამატერიალური აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადა მიიჩნევა განუსაზღვრელად, თუ ყველა მიმდინარე ფაქტორის გაანალიზების შემდეგ ვერ განისაზღვრება იმ პერიოდის შეზღუდვა, რომლის განმავლობაშიც მოსალოდნელია აქტივის მიერ ერთეულში ფულადი სახსრების ნაკადების შემოსვლის გამომუშავება ან მომსახურების პოტენციალის შემოდინება.
88. არამატერიალური აქტივების აღრიცხვა დამოკიდებულია მის სასარგებლო მომსახურების ვადაზე. არამატერიალური აქტივი განსაზღვრული სასარგებლო მომსახურების ვადით ამორტიზდება (იხ. 96-ე-105-ე პუნქტები), ხოლო არამატერიალური აქტივი განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადით არ ამორტიზდება (იხ. 106-ე-109–ე პუნქტები). წინამდებარე სტანდარტს თან ახლავს საილუსტრაციო მაგალითები, სადაც ნაჩვენებია სასარგებლო მომსახურების ვადის განსაზღვრა სხვადასხვა არამატერიალური აქტივისათვის და ამ არამატერიალური აქტივების შემდგომი აღრიცხვა, რომელიც ეყრდნობა მათი სასარგებლო მომსახურების ვადის განსაზღვრას.
89. არამატერიალური აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის განსაზღვრისას, მრავალი ფაქტორის გათვალისწინებაა საჭირო, მათ შორის:
(ა) ერთეულის მიერ აქტივის მოსალოდნელი გამოყენების ხასიათი და შესაძლებელია თუ არა აქტივის ეფექტურად მართვა სხვა მმართველი გუნდის მიერ;
(ბ) აქტივის ტიპური სასიცოცხლო ციკლი და საჯარო ინფორმაცია იმავე ტიპისა და მსგავსი დანიშნულების აქტივების სასარგებლო მომსახურების ვადის წინასწარი შეფასების შესახებ;
(გ) ტექნიკური, ტექნოლოგიური, კომერციული და სხვა სახის მოძველება;
(დ) იმ დარგის სტაბილურობა, რომელშიც მოქმედებს აქტივი და აქტივიდან მიღებულ საქონელზე ან მომსახურებაზე საბაზრო მოთხოვნის ცვლილებები;
(ე) კონკურენტების ან პოტენციური კონკურენტების მოსალოდნელი ქმედებები;
(ვ) აქტივის მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღების არსებული დონის შენარჩუნება, დანახარჯის დონე და ერთეულის უნარი და სურვილი ამ დონის მისაღწევად;
(ზ) აქტივზე კონტროლის პერიოდი და ამ აქტივის გამოყენებაზე დაწესებული იურიდიული ან მსგავსი შეზღუდვები, მაგალითად, აქტივთან დაკავშირებული იჯარის ვადის გასვლის თარიღი;
(თ) დამოკიდებულია თუ არა აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადა ერთეულის სხვა აქტივების სასარგებლო მომსახურების ვადაზე.
90. ტერმინი „განუსაზღვრელი“ არ ნიშნავს „შეუზღუდავს“. არამატერიალური აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადა ასახავს მხოლოდ სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში აქტივის სტანდარტული მწარმოებლურობის შესანარჩუნებლად საჭირო მომავალი შენახვის ხარჯების დონეს, ასევე ამ დონის მიღწევის შესაძლებლობასა და მიზანს. დასკვნა, რომ არამატერიალური აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადა განუსაზღვრელია, დამოკიდებული არ უნდა იყოს დაგეგმილ მომავალ ხარჯებზე, რომლებიც აქტივის სტანდარტული მწარმოებლობის შესანარჩუნებლად მისი შენახვის ხარჯებს აღემატება.
91. ტექნოლოგიის, კომპიუტერული პროგრამული უზრუნველყოფისა და სხვა არამატერიალური აქტივების სწრაფი ცვალებადობის ისტორიის გათვალისწინებით, არამატერიალური აქტივები მგრძნობიარეა ტექნოლოგიური მოძველების მიმართ. ამგვარად, ხშირად მათი სასარგებლო მომსახურების ვადა ხანმოკლე იქნება. არამატერიალური აქტივის გამოყენებით წარმოებული პროდუქციის სამომავლო გასაყიდი ფასის მოსალოდნელი შემცირება შეიძლება აქტივის მოსალოდნელი ტექნოლოგიური ან კომერციული მოძველების მიმანიშნებელი იყოს, რაც, თავის მხრივ, შეიძლება მოწმობდეს აქტივში განივთებული მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემცირებას.
92. არამატერიალური აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადა შესაძლოა ძალიან ხანგრძლივი ან განუსაზღვრელიც კი იყოს. განუსაზღვრელობის გამო გამართლებულია არამატერიალური აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის წინდახედულად შეფასება, მაგრამ არ არის გამართლებული არარეალურად ხანმოკლე ვადის შერჩევა.
93. სავალდებულო შეთანხმებებიდან (სახელშეკრულებო ან სხვა იურიდიული უფლებების ჩათვლით) წარმოქმნილი არამატერიალური აქტივების სასარგებლო მომსახურების ვადა არ უნდა აღემატებოდეს ამ სავალდებულო შეთანხმების (სახელშეკრულებო ან სხვა იურიდიული უფლებების ჩათვლით) ვადას, მაგრამ შესაძლოა უფრო ხანმოკლე იყოს. ეს დამოკიდებულია პერიოდზე, რომლის განმავლობაშიც სავალდებულო შეთანხმებები (სახელშეკრულებო ან სხვა იურიდიული უფლებების ჩათვლით) გადაცემულია შეზღუდული და განახლებადი პირობებით, არამატერიალური აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადა უნდა შეიცავდეს განახლების პერიოდ(ებ)ს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ არსებობს მტკიცებულება იმისა, რომ ერთეული განახლებას განახორციელებს მნიშვნელოვანი დანახარჯების გარეშე.
93ა. სასარგებლო მომსახურების ვადა:
(ა) ლიცენზიის ან მსგავსი უფლების, რომელიც ადრე გადაცემული იყო ერთი გაერთიანებული ერთეულის მიერ მეორე გაერთიანებულ ერთეულზე, რომელიც აღიარებულია საბოლოო ერთეულის მიერ გაერთიანებაში; ან
(ბ) შეძენისას არამატერიალურ აქტივად აღიარებული ხელახლა შეძენილი უფლების
წარმოადგენს სავალდებულო შეთანხმების (სახელშეკრულებო ან სხვა იურიდიული უფლებების ჩათვლით) დარჩენილ ვადას, რომლის თანახმადაც მოხდა უფლების გადაცემა და არ მოიცავს განახლების პერიოდებს.
94. შესაძლებელია, არამატერიალური აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადაზე გავლენას ახდენდეს ეკონომიკური, პოლიტიკური, სოციალური და იურიდიული ფაქტორები. ეკონომიკური, პოლიტიკური ან სოციალური ფაქტორები განსაზღვრავს ერთეულის მიერ მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღების პერიოდს. იურიდიულმა ფაქტორებმა შესაძლოა შეზღუდოს ერთეულის მიერ ამ სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღებაზე წვდომის გაკონტროლების პერიოდი. სასარგებლო მომსახურების ვადა არის ამ ფაქტორებით განსაზღვრული პერიოდებიდან უფრო ხანმოკლე.
95. შემდეგი ფაქტორების არსებობა, სხვა საკითხებთან ერთად, მიუთითებს, რომ ერთეულს შეეძლება დაკავშირებული შეთანხმებების (სახელშეკრულებო ან სხვა იურიდიული უფლებების) მნიშვნელოვანი დანახარჯების გარეშე განახლება:
(ა) გამოცდილებაზე დაყრდნობით აშკარა ხდება, რომ სავალდებულო შეთანხმებები (სახელშეკრულებო ან სხვა იურიდიული უფლებების ჩათვლით) განახლდება. თუ განახლება დამოკიდებულია მესამე მხარის თანხმობაზე, მაშინ უნდა არსებობდეს მტკიცებულება, რომ მესამე მხარე დათანხმდება.
(ბ) არსებობს მტკიცებულება, რომ განახლებისთვის აუცილებელი ყველა პირობა დაკმაყოფილდება; და
(გ) განახლების დანახარჯი უმნიშვნელოა ერთეულისთვის მომავალ ეკონომიკურ სარგებელთან ან მომსახურების პოტენციალთან შედარებით, რომლის შემოსვლაც ერთეულში ამ უფლებების განახლებიდან არის მოსალოდნელი.
როცა განახლების დანახარჯი მნიშვნელოვანია მომავალ ეკონომიკურ სარგებელთან ან მომსახურების პოტენციალთან შედარებით, რომელთა შემოსვლაც ერთეულში განახლების შემთხვევაშია მოსალოდნელი, ,,განახლების’“ დანახარჯი, არსებითად, წარმოადგენს განახლების დღეს ახალი არამატერიალური აქტივის შესყიდვის დანახარჯს.
არამატერიალური აქტივები განსაზღვრული სასარგებლო მომსახურების ვადით
ამორტიზაციის პერიოდი და ამორტიზაციის მეთოდი
96. განსაზღვრული სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივის ამორტიზებადი თანხა სისტემატურად უნდა გადანაწილდეს მის სასარგებლო მომსახურების ვადაზე. ამორტიზება მაშინ უნდა დაიწყოს, როცა შესაძლებელია აქტივის გამოყენება, მაგ., მისი იმ ადგილას და იმ მდგომარეობაში ყოფნისას, როცა მისი გამოყენება მენეჯმენტის მიერ განსაზღვრული ფორმით არის შესაძლებელი. ამორტიზების შეწყვეტა უნდა დაემთხვეს ორი პერიოდიდან ყველაზე ადრე დაწყებულს: როცა აქტივი კლასიფიცირებულია გასაყიდად ფლობილად (ან შეტანილია გამსვლელი აქტივების ჯგუფში, რომელიც კლასიფიცირებულია გასაყიდად ფლობილად), შესაბამისი აღრიცხვის საერთაშორისო ან ეროვნული სტანდარტების მიხედვით, რომელიც ეხება გასაყიდად ფლობილ გრძელვადიან აქტივებს და შეწყვეტილ ოპერაციებს და ამ აქტივის აღიარების შეწყვეტის თარიღს. ამორტიზაციის გამოყენებულმა მეთოდმა უნდა ასახოს მოდელი, რომლის მიხედვითაც ერთეული ვარაუდობს ამ აქტივის მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მოხმარებას. თუ ამ მოდელის საიმედოდ განსაზღვრა შეუძლებელია, მაშინ გამოყენებული უნდა იყოს წრფივი დარიცხვის მეთოდი. ყოველი პერიოდის ამორტიზაციის ხარჯი უნდა აღიარდეს მოგებაში ან ზარალში, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა წინამდებარე ან სხვა სტანდარტი ნებას რთავს, ან მოითხოვს, რომ ეს ხარჯი შეტანილ იქნეს სხვა აქტივის საბალანსო ღირებულებაში.
97. აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში აქტივის ამორტიზებადი თანხის სისტემურ საფუძველზე გასანაწილებლად, შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ამორტიზაციის სხვადასხვა მეთოდი. ამ მეთოდებში შედის წრფივი, ნაშთის შემცირების და წარმოების ერთეულთა ჯამის მეთოდები. შერჩეული მეთოდი უნდა შეესაბამებოდეს ერთეულის მიერ აქტივის ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მოხმარების წესს და გამოყენებულ უნდა იქნეს უცვლელად, პერიოდიდან პერიოდამდე, თუ აქტივის მოსალოდნელი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მოხმარების ხასიათი არ იცვლება.
97ა. არსებობს უარყოფადი ვარაუდი იმის თაობაზე, რომ მიზანშეწონილი არ არის ამორტიზაციის ისეთი მეთოდის გამოყენება, რომელიც აქტივის მონაწილეობით განხორციელებული საქმიანობიდან მიღებულ შემოსავლებს ეყრდნობა. არამატერიალური აქტივის მონაწილეობით განხორციელებული საქმიანობიდან მიღებული შემოსავლები, როგორც წესი, ისეთ ფაქტორებს ასახავს, რომლებიც უშუალოდ არ არის დაკავშირებული არამატერიალურ აქტივში განივთებული ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მოხმარებასთან. მაგალითად, შემოსავლებზე გავლენას ახდენს სხვა რესურსები და პროცესები, გაყიდვის პროცესთან დაკავშირებული საქმიანობები, ასევე გაყიდვების მოცულობისა და გასაყიდი ფასების ცვლილებები. შემოსავლების ფასის კომპონენტზე შეიძლება გავლენა მოახდინოს ინფლაციამ, რაც არანაირად არ არის დაკავშირებული აქტივის გამოყენების წესთან. ზემოაღნიშნული ვარაუდის უარყოფა შესაძლებელია მხოლოდ იშვიათ შემთხვევებში:
(ა) თუ არამატერიალური აქტივი გამოსახულია, როგორც შემოსავლის შეფასება, როგორც აღწერილია 97 (გ) პუნქტში; ან
(ბ) როდესაც შესაძლებელია იმის დემონსტრირება, რომ შემოსავლისა და არამატერიალური აქტივიდან მიღებული ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მოხმარება ძალიან კარგად არის ერთმანეთთან დაკავშირებული.
97ბ. 97-ე პუნქტის შესაბამისად ამორტიზაციის შესაფერისი მეთოდის არჩევისას, ერთეულს შეუძლია განსაზღვროს მოცემული არამატერიალური აქტივისთვის დამახასიათებელი უპირატესი, დომინირებული შემზღუდველი ფაქტორი. მაგალითად, ხელშეკრულებაში, რომელიც ადგენს ერთეულის უფლებებს არამატერიალური აქტივის გამოყენებასთან მიმართებით, შეიძლება განისაზღვროს ერთეულის მიერ არამატერიალური აქტივის გამოყენება როგორც წინასწარ განსაზღვრული წლების გარკვეული ვადით (ე.ი. დროით), ან წარმოებული პროდუქციის რაოდენობით, ან შემოსავლების ფიქსირებული მთლიანი ოდენობით, რომელიც ამ აქტივის მეშვეობით მიიღება. ამგვარი უპირატესი შემზღუდველი ფაქტორის იდენტიფიკაცია შეიძლება გამოდგეს ამოსავალ ბაზად ამორტიზაციის მიზანშეწონილი საფუძვლის განსაზღვრისთვის, თუმცა, შესაძლებელია სხვა საფუძვლის გამოყენებაც, თუკი სხვა საფუძველი უფრო ზუსტად ასახავს ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მოხმარების მოსალოდნელ ხასიათს.
97გ. იმ შემთხვევაში, როდესაც არამატერიალური აქტივისთვის დამახასიათებელი უპირატესი შემზღუდველი ფაქტორი შემოსავლის გარკვეული ზღვრული ოდენობის მიღწევაა, მაშინ მისაღები შემოსავლის ოდენობა იქნება ამორტიზაციის დასაშვები საფუძველი. მაგალითად ფასიანი გზის ექსპლუატაციის უფლება შეიძლება ეყრდნობოდეს მთლიანი შემოსავლის ფიქსირებულ ოდენობას, რომელსაც უფლების გამცემი მიიღებს საგზაო მოსაკრებლების ამოღების გზით (მაგალითად, ხელშეკრულება ფასიანი გზის ექსპლუატაციის უფლებას შეიძლება ითვალისწინებდეს მანამ, სანამ მისი ექსპლუატაციიდან მიღებული საგზაო მოსაკრებლების მთლიანი ოდენობა არ მიაღწევს 100 მლნ ფე-ს). იმ შემთხვევაში, როდესაც ერთეული დაადგენს, რომ არამატერიალური აქტივის გამოყენების ხელშეკრულებაში უპირატესი შემზღუდველი ფაქტორი შემოსავლებია, ამ აქტივის გამოყენების შედეგად მისაღები შემოსავლის ოდენობა შეიძლება იყოს არამატერიალური აქტივის ამორტიზაციის დასაშვები საფუძველი, იმ პირობით, თუ ხელშეკრულებაში მითითებულია აქტივიდან მისაღები მთლიანი შემოსავლების ფიქსირებული ოდენობა, რომლის საფუძველზეც განისაზღვრება ამორტიზაციის სიდიდე.
98. ამორტიზაცია, ჩვეულებრივ, ნამეტში ან დეფიციტში აღიარდება. თუმცა, ზოგჯერ აქტივში განივთებული ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი, ხარჯის გამოწვევის ნაცვლად, ერთეულის მიერ სხვა აქტივების წარმოებაშია შთანთქმული. ამ შემთხვევაში, საამორტიზაციო თანხა შეადგენს სხვა აქტივების თვითღირებულების ნაწილს და ჩაირთვება მის საბალანსო ღირებულებაში. მაგალითად, საწარმოო პროცესში გამოყენებული არამატერიალური აქტივების ამორტიზაცია ჩაირთვება მატერიალური მარაგების საბალანსო ღირებულებაში (იხ. სსბასს 12).
ნარჩენი ღირებულება
99. განსაზღვრული სასარგებლო მომსახურების ვადის არამატერიალური აქტივის ნარჩენი ღირებულება მიჩნეულ უნდა იქნეს ნულის ტოლად, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც:
(ა) მესამე მხარეს აღებული აქვს აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის ბოლოს მისი შესყიდვის ვალდებულება; ან
(ბ) არსებობს აქტიური ბაზარი აქტივისათვის და:
(i) ნარჩენი ღირებულების განსაზღვრა შესაძლებელია ამ ბაზრიდან აღებული ინფორმაციის საფუძველზე; და
(ii) მოსალოდნელია, რომ ეს ბაზარი იარსებებს აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის ბოლოსთვის.
100. განსაზღვრული სასარგებლო მომსახურების ვადის აქტივის ამორტიზებადი თანხა განისაზღვრება მისი ნარჩენი ღირებულების გამოკლების შემდეგ. ნულისაგან განსხვავებული ნარჩენი ღირებულება ნიშნავს, რომ ერთეული ვარაუდობს აქტივის გასვლას მისი ეკონომიკური მომსახურების ვადის დასრულებამდე.
101. განსაზღვრული სასარგებლო მომსახურების ვადის აქტივის ნარჩენი ღირებულების შეფასება ეფუძნება მისი გასვლისას არსებულ, შეფასების დღეს იმ მსგავსი აქტივების ფასებით გამოთვლილ აღდგენით ღირებულებას, რომლებმაც თავიანთი სასარგებლო მომსახურების ვადის ბოლოს მიაღწიეს და მსგავს პირობებში მოქმედებდნენ. ნარჩენი ღირებულება გადაისინჯება, სულ მცირე, ყველა ფინანსური წლის ბოლოს. ნარჩენ ღირებულებაში ცვლილება აღირიცხება, როგორც ცვლილება სააღრიცხვო შეფასებებში, სსბასს 3-ის, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, შესაბამისად.
102. არამატერიალური აქტივის ნარჩენი ღირებულება შესაძლოა გაიზარდოს აქტივის საბალანსო ღირებულებამდე ან უფრო მეტადაც. ასეთ შემთხვევაში, ამორტიზაციის ხარჯი ნულის ტოლია იმ დრომდე, სანამ მისი ნარჩენი ღირებულება აქტივის საბალანსო ღირებულებაზე ნაკლები გახდება.
ამორტიზაციის პერიოდისა და ამორტიზაციის მეთოდის გადასინჯვა
103. განსაზღვრული სასარგებლო მომსახურების ვადის არამატერიალური აქტივის ამორტიზაციის პერიოდი და ამორტიზაციის მეთოდი უნდა გადაისინჯოს, სულ მცირე, ყოველი წლის ბოლოს. თუ აქტივის მოსალოდნელი სასარგებლო მომსახურების ვადა მნიშვნელოვნად განსხვავდება მისი წინა შეფასებისაგან, მაშინ ამორტიზაციის პერიოდი შესაბამისად უნდა შეიცვალოს. თუ აქტივიდან მოსალოდნელი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალის ხასიათი მნიშვნელოვნად შეიცვალა, მაშინ ამორტიზაციის მეთოდი აღნიშნული ცვლილების ასახვის მიზნით უნდა შეიცვალოს. ასეთი ცვლილებები უნდა აისახოს, როგორც ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში, სსბასს 3-ის შესაბამისად.
104. არამატერიალური აქტივის გამოყენების ვადის განმავლობაში შეიძლება აღმოჩნდეს, რომ მისი სასარგებლო მომსახურების ვადის შეფასება შეუსაბამოა. მაგალითად, გაუფასურების ზარალის აღიარება შესაძლოა მიანიშნებდეს, რომ საჭიროა ამორტიზაციის პერიოდის შეცვლა.
105. დროთა განმავლობაში, არამატერიალური აქტივიდან მოსალოდნელი მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის ერთეულში შემოსვლის ხასიათი შეიძლება შეიცვალოს. მაგალითად, შეიძლება ცხადი გახდეს, რომ ამორტიზაციის ნაშთის შემცირების მეთოდი უფრო მისაღებია, ვიდრე წრფივი მეთოდი. სხვა მაგალითია, როცა ლიცენზიით წარმოდგენილი უფლებების გამოყენება გადავადებულია სტრატეგიული გეგმის სხვა კომპონენტების ამოქმედებამდე. ასეთ შემთხვევაში, აქტივიდან შემოსული ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი შესაძლოა არ იქნეს მიღებული მომდევნო პერიოდებამდე.
განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივები
106. განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე აქტივები არ უნდა იქნეს ამორტიზებული.
107. სსბასს 21-ის და სსბასს 26-ის თანახმად, ერთეულს მოეთხოვება განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე ან გამოსაყენებლად მიუწვდომელი არამატერიალური აქტივის გაუფასურების შემოწმება, მისი მომსახურების აღდგენითი ღირებულების ან აღდგენითი ღირებულების საბალანსო ღირებულებასთან შედარების გზით:
(ა) ყოველწლიურად; და
(ბ) ყოველთვის, როცა არსებობს არამატერიალური აქტივის შესაძლო გაუფასურების რაიმე ნიშანი.
სასარგებლო მომსახურების ვადის შეფასების გადასინჯვა
108. ამორტიზებისთვის გაუმიზნავი არამატერიალური აქტივების სასარგებლო მომსახურების ვადა ყველა პერიოდში უნდა გადაისინჯოს, რათა განისაზღვროს, კვლავაც ადასტურებს თუ არა მოვლენები და პირობები, რომ არამატერიალურ აქტივს განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადა აქვს. თუკი ასეთი რამ არ დასტურდება, აქტივის განუსაზღვრელი მომსახურების ვადის შეცვლა განსაზღვრული სასარგებლო მომსახურების ვადით აღირიცხება, როგორც ცვლილება სააღრიცხვო შეფასებებში, სსბასს 3-ის შესაბამისად.
109. სსბასს 21-ის ან სსბასს 26-ის შესაბამისად, არამატერიალური აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის შეცვლა განუსაზღვრელის განსაზღვრულით, აქტივის შესაძლო გაუფასურებაზე მიანიშნებს. აქედან გამომდინარე, ერთეული აქტივის გაუფასურებას სსბასს 21-ის ან სსბასს 26-ის მიხედვით, მისი მომსახურების აღდგენითი ღირებულების ან აღდგენითი ღირებულების საბალანსო ღირებულებასთან შედარების გზით ამოწმებს. მომსახურების აღდგენით ღირებულებაზე ან აღდგენით ღირებულებაზე საბალანსო ღირებულების ნებისმიერი ნამეტი აღიარდება გაუფასურების ზარალად.
საბალანსო ღირებულების აღდგენითობა- გაუფასურების ზარალი
110. ერთეული სსბასს 21-ის ან სსბასს 26-ის გამოყენებით განსაზღვრავს, არამატერიალური აქტივი გაუფასურდა თუ არა. აღნიშნული სტანდარტები განმარტავენ, თუ როგორ და როდის უნდა გადასინჯოს ერთეულმა მისი აქტივების საბალანსო ღირებულება, როგორ უნდა განსაზღვროს აქტივის მომსახურების აღდგენითი ღირებულება ან აღდგენითი ღირებულება და როდის უნდა აღიაროს გაუფასურების ზარალი, ან მოახდინოს მისი უკუგატარება.
მოძველება და გასვლა
111. არამატერიალური აქტივის აღიარება უნდა შეწყდეს:
(ა) მისი გასვლისას (არაგაცვლითი ოპერაციით გასვლის ჩათვლით); ან
(ბ) როდესაც არავითარი მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი არ არის მოსალოდნელი აქტივის გამოყენებისა და შემდგომი გასვლის შედეგად.
112. არამატერიალური აქტივის აღიარების შეწყვეტისას წარმოქმნილი მოგება ან ზარალი უნდა განისაზღვროს როგორც სხვაობა აქტივის გასვლის წმინდა შემოსავლებსა და აქტივის საბალანსო ღირებულებას შორის. იგი უნდა აღიარდეს ნამეტში ან დეფიციტში (თუ სსბასს 13 გაყიდვაზე ან უკუიჯარაზე სხვაგვარად არ განსაზღვრავს), როდესაც აქტივის აღიარება შეწყდება.
113. არამატერიალური აქტივის გასვლა შეიძლება რამდენიმე გზით მოხდეს (მაგ., გაყიდვით, ფინანსური იჯარით, ან არაგაცვლითი ოპერაციით). ასეთი აქტივის გასვლის თარიღის განსაზღვრისას, ერთეული იყენებს სსბასს 9-ის, შემოსავლები გაცვლითი ოპერაციებიდან, კრიტერიუმებს საქონლის გაყიდვიდან მიღებული ამონაგების აღიარების შესახებ. სსბასს 13 ეხება აქტივის გაყიდვით და უკუიჯარის პირობით გასვლას.
114. თუ ერთეული, 28-ე პუნქტის აღიარების პრინციპის შესაბამისად, არამატერიალური აქტივის ნაწილის გასვლის ხარჯს აქტივის საბალანსო ღირებულებაში აღიარებს, ის წყვეტს გასული ნაწილის საბალანსო ღირებულების აღიარებას. თუ ერთეულისთვის გასული ნაწილის საბალანსო ღირებულების განსაზღვრა შეუძლებელია, მას გასვლის ღირებულება ეხმარება, დაადგინოს, რა ღირებულების იყო გასული ნაწილი აქტივის შესყიდვის ან ერთეულში მისი შექმნისას.
114ა. ქვემოთ ჩამოთვლილ შემთხვევებში:
(ა) ლიცენზიის ან მსგავსი უფლების, რომელიც ადრე გადაცემული იყო ერთი გაერთიანებული ერთეულის მიერ მეორე გაერთიანებულ ერთეულზე, რომელიც აღიარებულია საბოლოო ერთეულის მიერ გაერთიანებაში; ან
(ბ) შეძენისას არამატერიალურ აქტივად აღიარებული ხელახლა შეძენილი უფლების
თუ აღნიშნული უფლება მოგვიანებით გადაცემულია (გაიყიდა) მესამე მხარეზე, შესაბამისი საბალანსო ღირებულება, ასეთის არსებობის შემთხვევაში, გამოყენებული იქნება გადაცემის მოგების ან ზარალის დადგენისას.
115. არამატერიალური აქტივის გასვლისას მისაღები თანხა თავდაპირველად აღიარდება სამართლიანი ღირებულებით. თუ გადახდა არამატერიალური აქტივისათვის გადავადებულია, მიღებული ანაზღაურება თავდაპირველად აღიარდება ფულადი ერთეულის ეკვივალენტის შესაბამისად. სხვაობა გადასახადის ნომინალურ ღირებულებასა და ფულად ეკვივალენტს შორის აღიარდება პროცენტის სახით მიღებულ შემოსავლად, სსბასს 9-ის შესაბამისად, რომელიც ასახავს მოთხოვნასთან დაკავშირებულ რეალურ შემოსავალს.
116. შეზღუდული სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივის ამორტიზება არ წყდება მაშინაც, როცა არამატერიალური აქტივი აღარ გამოიყენება, გარდა ისეთი შემთხვევისა, როცა ის ბოლომდეა ამორტიზებული.
განმარტებითი შენიშვნები
ზოგადი ნაწილი
117. თითოეული ჯგუფის არამატერიალური აქტივისათვის განმარტებით შენიშვნებში უნდა აისახოს შემდეგი ინფორმაცია, შიდა წარმოშობის არამატერიალური აქტივების და სხვა არამატერიალური აქტივების გამიჯვნით:
(ა) სასარგებლო მომსახურების ვადა განუსაზღვრელია თუ განსაზღვრული და თუ განსაზღვრულია, აქტივების სასარგებლო მომსახურების ვადები ან გამოყენებული ამორტიზაციის ნორმები;
(ბ) განსაზღვრული სასარგებლო მომსახურების ვადის არამატერიალური აქტივისთვის გამოყენებული ამორტიზაციის მეთოდები;
(გ) თავდაპირველი საბალანსო ღირებულება და აკუმულირებული ამორტიზაცია (აგრეგირებული აკუმულირებული გაუფასურების ზარალთან ერთად) პერიოდის დასაწყისისა და ბოლოსათვის;
(დ) ფინანსური შედეგების ანგარიშგების ის მუხლ(ებ)ი, რომელშიც მოცემულია არამატერიალური აქტივების ამორტიზაცია;
(ე) საბალანსო ღირებულების შეჯერება პერიოდის ბოლოსა და დასაწყისისათვის რომელიც აჩვენებს:
აქტივების მიღებებს, შიდა განვითარების სამუშაოების, ცალკე შეძენილის ან ერთეულთა შეძენის შედეგად შეძენილის ცალკე მითითებით;
აქტივების გასვლებს;
ღირებულების გაზრდას ან შემცირებას პერიოდის განმავლობაში, რომელიც განაპირობა გადაფასებამ 74-ე, 84-ე და 85-ე პუნქტების შესაბამისად (თუ ასეთი არსებობს);
სსბასს 21-ის ან სსბასს 26-ის შესაბამისად, პერიოდის განმავლობაში ნამეტში ან დეფიციტში აღიარებულ გაუფასურების ზარალს (თუ ასეთი არსებობს);
სსბასს 21-ის ან სსბასს 26-ის შესაბამისად, პერიოდის განმავლობაში ნამეტში ან დეფიციტში გაუფასურების ზარალის ანულირებას (თუ ასეთი არსებობს);
პერიოდის განმავლობაში აღიარებულ ამორტიზაციას;
ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების წარსადგენ ვალუტაში გადაანგარიშებისას და უცხოური ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების საანგარიშგებო ვალუტაში გადაანგარიშებისას წარმოქმნილ წმინდა საკურსო სხვაობებს;
პერიოდის განმავლობაში საბალანსო ღირებულების სხვა ცვლილებებს.
118. არამატერიალური აქტივების ჯგუფი არის მსგავსი ხასიათისა და გამოყენების აქტივების დაჯგუფება. ცალკეული ჯგუფების მაგალითები შეიძლება მოიცავდეს:
(ა) სასაქონლო ნიშანს;
(ბ) ჟურნალ-გაზეთების სახელწოდებებს და პუბლიკაციების სათაურებს;
(გ) კომპიუტერულ პროგრამულ უზრუნველყოფას;
(დ) ლიცენზიებს;
(ე) საავტორო უფლებებს, პატენტებს და სხვა უფლებებს სამრეწველო ქონების საკუთრებაზე, მომსახურებისა და ექსპლოატაციის უფლებებს;
(ვ) რეცეპტებს, ფორმულებს, მოდელებს, დიზაინს და პროტოტიპებს; და
(ზ) არამატერიალურ აქტივებს, რომლებზეც მიმდინარეობს საცდელ-საკონსტრუქტორო სამუშაოები.
ზემოთ აღნიშნული კლასები იყოფა (ან ერთიანდება) უფრო მცირე (დიდ) ჯგუფებად, თუ ამით მიიღება ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლისათვის უფრო შესაფერისი ინფორმაცია.
119. ერთეული ასახავს ინფორმაციას გაუფასურებული არამატერიალური აქტივის შესახებ, სსბასს 21-ის ან სსბასს 26-ის მიხედვით, 117-ე პუნქტით (ე) (iii)-(v) მოთხოვნილ ინფორმაციასთან ერთად.
120. სსბასს 3 ითხოვს, რომ ერთეულმა ასახოს სააღრიცხვო შეფასების ცვლილების ხასიათი და ოდენობა, რომელიც მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს მიმდინარე პერიოდში ან მოსალოდნელია, მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინოს შემდგომ პერიოდებში. ასეთი ასახვა შესაძლოა გამომდინარეობდეს ცვლილებებიდან, რომლებიც მოხდა:
(ა) არამატერიალური აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის შეფასებაში;
(ბ) ამორტიზაციის მეთოდში; ან
(გ) ნარჩენ ღირებულებაში.
121. ერთეულმა აგრეთვე უნდა ასახოს:
(ა) განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონედ შეფასებული არამატერიალური აქტივის საბალანსო ღირებულება და მიზეზები, რომლებიც ადასტურებს ამ აქტივის განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის შეფასებას. ამ მიზეზების ჩამოთვლისას ერთეულმა უნდა აღწეროს ფაქტორ(ებ)ი, რომელიც/რომლებიც მნიშვნელოვან როლს ასრულებს მოცემული არამატერიალური აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის განუსაზღვრელად მიჩნევაში;
(ბ) ერთეულის ფინანსური ანგარიშგებისათვის არსებითი ნებისმიერი ინდივიდუალური არამატერიალური აქტივის აღწერა, საბალანსო ღირებულებისა და დარჩენილი ამორტიზაციის პერიოდის მითითებით;
(გ) არაგაცვლითი ოპერაციებით შეძენილი და თავდაპირველად სამართლიანი ღირებულებით აღიარებული არამატერიალური აქტივებისათვის (იხ. 42-ე-43–ე პუნქტები):
(i) ამ აქტივებისათვის თავდაპირველად აღიარებული სამართლიანი ღირებულება;
(ii) მათი საბალანსო ღირებულება; და
(iii) როგორ აღირიცხება აქტივები აღიარების შემდგომ: თვითღირებულების მოდელით თუ გადაფასების მოდელით.
(დ) იმ არამატერიალური აქტივების არსებობა და საბალანსო ღირებულება, რომელთა კონტროლის უფლება შეზღუდულია და ვალდებულების უზრუნველსაყოფად გამოყენებული არამატერიალური აქტივების საბალანსო ღირებულება; და
(ე) არამატერიალური აქტივების შეძენის სახელშეკრულებო ვალდებულებების თანხა.
122. როდესაც ერთეული აღწერს ფაქტორ(ებ)ს, რომელიც მნიშვნელოვან როლს ასრულებს არამატერიალური აქტივების სასარგებლო მომსახურების ვადის განსაზღვრაში, მან უნდა გაითვალისწინოს 89-ე პუნქტში მოცემული ფაქტორების ჩამონათვალი.
აღიარების შემდეგ გადაფასების მოდელით შეფასებული არამატერიალური აქტივები
123. თუ არამატერიალური აქტივები აღრიცხულია გადაფასებული ღირებულებით, უნდა გამჟღავნდეს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) არამატერიალური აქტივების ჯგუფების მიხედვით:
გადაფასების ძალაში შესვლის თარიღი;
გადაფასებული არამატერიალური აქტივების საბალანსო ღირებულებები;
საბალანსო ღირებულება, რომელიც ფინანსურ ანგარიშგებაში აისახებოდა, არამატერიალური აქტივები 73-ე პუნქტში განხილული თვითღირებულების მოდელით რომ ყოფილიყო შეფასებული; და
(ბ) არამატერიალურ აქტივებთან დაკავშირებული გადაფასების ნამეტის ოდენობა პერიოდის დასაწყისისა და ბოლოსათვის, პერიოდის განმავლობაში მომხდარი ცვლილებებისა და ნაშთის მესაკუთრეებისათვის განაწილების ნებისმიერი შეზღუდვის მითითებით;
(გ) აქტივების სამართლიანი ღირებულებების შეფასებისას გამოყენებული მეთოდები და მნიშვნელოვანი დაშვებები.
124. შესაძლოა, ინფორმაციის გამჟღავნების მიზნებისათვის, აუცილებელი გახდეს გადაფასებული აქტივების ჯგუფების უფრო მსხვილ ჯგუფებში აგრეგირება, თუმცა, თუ აგრეგირების შედეგად არამატერიალური აქტივების ჯგუფში როგორც თვითღირებულების, ისე გადაფასების მოდელის შესაბამისად შეფასებული ღირებულებები შერეულად იქნება წარმოდგენილი, კლასების აგრეგირება არ მოხდება.
კვლევით და განვითარების სამუშაოებზე გაწეული დანახარჯები
125. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს პერიოდის განმავლობაში ხარჯის სახით აღიარებული აგრეგირებული თანხები, კვლევით განვითარების სამუშაოებზე გაწეული დანახარჯები.
126. კვლევით და განვითარების სამუშაოებზე გაწეული დანახარჯები მოიცავს ყველა დანახარჯს, რომელიც პირდაპირ მიეკუთვნება კვლევით ან განვითარების სამუშაოებს (იხ. 64–ე და 65–ე პუნქტები, მეთოდური მითითებებისათვის გაწეული დანახარჯების იმ სახეებზე, რომლებიც 125-ე პუნქტით გათვალისწინებული ინფორმაციის ასახვის მიზნისათვის, აღნიშნულ დანახარჯებში ჩართვას ექვემდებარება).
სხვა ინფორმაცია
127. ერთეულს არ მოეთხოვება, მაგრამ კარგი იქნება, თუ წარადგენს შემდეგ ინფორმაციას:
(ა) მთლიანად ამორტიზებული იმ არამატერიალური აქტივის აღწერას, რომელიც ჯერ კიდევ გამოიყენება; და
(ბ) ერთეულის მიერ კონტროლებული იმ მნიშვნელოვანი არამატერიალური აქტივების მოკლე აღწერას, რომლებიც აქტივის სახით იმის გამო არ არის აღიარებული, რომ წინამდებარე სტანდარტის აღიარების კრიტერიუმებს არ აკმაყოფილებს.
გარდამავალი დებულებები
128. ერთეულმა, რომელსაც ადრე აღიარებული აქვს არამატერიალური აქტივები, ეს სტანდარტი რეტროსპექტულად, სსბასს 3-ის შესაბამისად უნდა გამოიყენოს.
129. [ამოღებულია]
130. [ამოღებულია]
131. [ამოღებულია]
131ა. 79-ე პუნქტი შეიცვალა 2015 წლის იანვარში სსბასს-ების 2014 წლის გაუმჯობესების გამოცემის შედეგად. ერთეული ვალდებულია აღნიშნული ცვლილებები გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის, რომელიც იწყება ამ ცვლილების თავდაპირველი გამოყენებიდან და წინა წლიურ პერიოდში.
ძალაში შესვლის თარიღი
132. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს 2011 წლის 1 აპრილიდან ან შემდეგ დაწყებულ პერიოდს. ადრინდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული იყენებს ამ სტანდარტს 2011 წლის 1 აპრილამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ეს ფაქტი უნდა გაამჟღავნოს და, ამავე დროს, გამოიყენოს სსბასს 21 და სსბასს 26.
132ა. პუნქტი 6 შესწორდა სსბასს 32-ით, შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები: უფლების გადამცემი, გამოცემული 2011 წლის ოქტომბერში. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული შესწორება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს 2014 წლის 1 იანვრიდან ან შემდეგ დაწყებულ პერიოდს. ადრინდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ სტანდარტს იყენებს 2014 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ეს ფაქტი უნდა გაამჟღავნოს და, ამავე დროს, გამოიყენოს სსბასს 32, სსბასს 5-ის მე–6 და 42 (ა) პუნქტების შესწორებები, სსბასს 13-ის 25-ე-27-ე და 85 (ბ) პუნქტების შესწორებები, სსბასს 17-ის მე–5, მე–7 და 107 (გ) პუნქტების შესწორებები და სსბასს 29-ის მე–2 და 125 (ა) პუნქტების შესწორებები.
132ბ. 79, 91 და 97 პუნქტები შეიცვალა და დაემატა 97 (ა), 97 (ბ) და 131 (ა) პუნქტები სსბასს-ების 2014 წლის გაუმჯობესების 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეული ვალდებულია აღნიშნული ცვლილებები გამოიყენოს პერსპექტიულად, წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის, 2015 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისათვის. რეკომენდებულია უფრო ადრეული გამოყენება. იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2015 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდებისთვის, იგი ვალდებულია, გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
132გ. 129-ე, 130-ე, 131-ე და 133-ე პუნქტები შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
132დ. შეიცვალა 6 (დ) პუნქტი 2015 წლის იანვარში სსბასს 35-ის, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება და სსბასს 37-ის, ერთობლივი შეთანხმებები, გამოცემის შედეგად. ერთეული ვალდებულია გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები, როდესაც იგი გამოიყენებს სსბასს 35-ს და სსბასს 37-ს.
132ე. მე-3, 96-ე, 116-ე და 117-ე პუნქტები შეიცვალა სსბასს-ების 2015 წლის გაუმჯობესების 2016 წლის აპრილში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. რეკომენდებულია უფრო ადრეული გამოყენება. თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
132ვ. მე-4 და მე-5 პუნქტები ამოღებულია 2016 წლის აპრილში სსბასს-ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
132ზ. 110-ე პუნქტი შეიცვალა გადაფასებული აქტივების გაუფასურების (ცვლილებები სსბასს 21-სა და სსბასს 26-ში) გამოცემის შედეგად. ერთეული ვალდებულია გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ამ ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
132თ. მე-6, 35-ე და 64-ე პუნქტები შეიცავა 2016 წლის ივლისში სსბასს 39-ის, დაქირავებულთა სარგებელი, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 39.
132ი. მე-3, მე-6, მე-18, 24-ე, მე-40, 41-ე, 66-ე, 67-ე და 117-ე პუნქტები შეიცვალა და 18 (ა), 26 (ა), 39 (ა)-39 (ე), 93 (ა) და 114 (ა) პუნქტები დაემატა 2017 წლის იანვარში სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოცემის შედეგად. ერთეული ამ ცვლილებებს გამოიყენებს პერსპექტიულად, წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის, 2019 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ამიტომაც, არამატერიალურ აქტივებთან და გუდვილთან დაკავშირებული აღიარებული თანხები არ უნდა შესწორდეს. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული გამოიყენებს ზემოაღნიშნულ ცვლილებებს 2019 წლის 1 იანვრამდე, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 40.
133. როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
დანართი „ა“
მითითებები გამოყენებაზე
დანართი სსბასს 31-ის შემადგენელი ნაწილია
ვებ-გვერდის დანახარჯები
მგ1. ერთეულმა შეიძლება წარმოქმნას შიდა დანახარჯები თავისი ვებ-გვერდის განვითარებასა და ოპერაციებზე შიდა და გარე წვდომისთვის. გარე წვდომისთვის შექმნილი ვებ-გვერდი შეიძლება გამოყენებულ იქნეს სხვადასხვა მიზნებისათვის, როგორებიც არის: ინფორმაციის გავრცელება, მომსახურებაზე ცნობიერების ამაღლება, ნორმატიული აქტების პროექტებზე კომენტარების მოთხოვნა, ერთეულის მომსახურებისა და პროდუქციისთვის ხელის შეწყობა და რეკლამირება, ელექტრონული მომსახურების მიწოდება და მომსახურების და პროდუქციის გაყიდვა. შიდა წვდომისთვის შექმნილი ვებ-გვერდი შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ერთეულის პოლიტიკის და მომსახურების მომხმარებლების შესახებ მონაცემების შესანახად და მსგავსი ინფორმაციის მოსაძებნად.
მგ2. ვებ-გვერდის საცდელ-საკონსტრუქტორო სამუშაოების ფაზები შეიძლება აღიწეროს შემდეგნაირად:
(ა) დაგეგმვა - მოიცავს განხორციელებადობის შესწავლის ღონისძიებებს, რომელშიც შედის: მიზნების და სპეციფიკის განსაზღვრა, ალტერნატივების შეფასება და უპირატესობის მინიჭება;
(ბ) გამოყენების და ინფრასტრუქტურის განვითარების სამუშაოები - მოიცავს დომენის სახელის მოპოვებას, ტექნიკური უზრუნველყოფის და საოპერაციო პროგრამული უზრუნველყოფის შესყიდვას და განვითარების სამუშაოებს, შექმნილი სისტემების დამონტაჟებას და გამოცდას;
(გ) გრაფიკული დიზაინის განვითარების სამუშაოები - მოიცავს ვებ-გვერდის გარე ხედის დიზაინის შექმნას; და
(დ) შემადგენლობის განვითარების სამუშაოები - მოიცავს შექმნას, შესყიდვას, მომზადებას და ინფორმაციის, ტექსტის ან გრაფიკული სახით, ვებ-გვერდზე ატვირთვას ვებ-გვერდის განვითარების სამუშაოების დასრულებამდე. ეს ინფორმაცია შეიძლება შეინახოს ცალკე მონაცემთა ბაზებში, რომლებიც ინტეგრირებულია (ან ხელმისაწვდომია) ვებ-გვერდში ან პირდაპირ კოდირებულია ვებ-გვერდებზე.
მგ3. როგორც კი ვებ-გვერდის საცდელ-საკონსტრუქტორო სამუშაოები დასრულდება, საოპერაციო ფაზა იწყება. ამ ფაზის განმავლობაში ერთეული ინარჩუნებს და აძლიერებს სისტემებს, ინფრასტრუქტურას, გრაფიკულ დიზაინს და ვებ-გვერდის შემადგენლობას.
მგ4. შიდა და გარე წვდომისთვის ერთეულის ვებ-გვერდის განვითარებასა და ოპერაციებზე გაწეული შიდა დანახარჯების აღრიცხვისას არსებობს შემდეგი შეკითხვები:
(ა) არამატერიალურია თუ არა ერთეულში შექმნილი აქტივი, რომელიც ამ სტანდარტის მოთხოვნების განხილვის საგანს წარმოადგენს;
(ბ) როგორია ასეთი დანახარჯების შესაბამისი აღრიცხვის მეთოდი.
მგ5. გამოყენების წესი არ ვრცელდება ვებ-გვერდის ტექნიკური უზრუნველყოფის შესყიდვაზე, განვითარებასა და საქმიანობაზე (მაგ., ვებ სერვერები, სატესტო სერვერები, წარმოების სერვერები და ინტერნეტ-კავშირები). ამასთან, როდესაც ერთეული თავისი ვებ-გვერდის ინტერნეტ მომსახურების მომწოდებლის ჰოსტინგზე დანახარჯებს წარმოქმნის, დანახარჯები აღიარდება მომსახურების მიღებისას წარმოქმნილ ხარჯად.
მგ6. სსბასს 31 არ გამოიყენება ჩვეულებრივი საოპერაციო ციკლის განმავლობაში გასაყიდად განკუთვნილი არამატერიალური აქტივებისათვის (იხ. სსბასს 11 და სსბასს 12) ან სსბასს 13-ის სფეროში შემავალი ლიზინგისათვის შესაბამისად, გამოყენების წესი არ ვრცელდება სხვა ერთეულზე გასაყიდად განკუთვნილ ვებ-გვერდის (ან ვებ-გვერდის კომპიუტერული პროგრამის) განვითარებაზე ან საქმიანობაზე. როდესაც ვებ-გვერდი იჯარით გაიცემა, მეიჯარე იყენებს გამოყენების ამ წესს. როდესაც ვებ-გვერდი ფინანსური იჯარის პირობით გაიცემა, მოიჯარე იყენებს გამოყენების ამ წესს იჯარით გაცემული აქტივის თავდაპირველი აღიარების შემდგომ.
მგ7. განვითარების სამუშაოების შედეგად წარმოქმნილი და შიდა ან გარე წვდომისთვის განკუთვნილი ვებ-გვერდი ერთეულის შიგნით წარმოქმნილი და ამ სტანდარტის მოთხოვნების განხილვის საგნად ქცეული არამატერიალურ აქტივია.
მგ8. განვითარების სამუშაოების შედეგად წარმოქმნილი ვებ-გვერდი არამატერიალურ აქტივად მხოლოდ და მხოლოდ მაშინ აღიარდება, როდესაც, აღიარების და საწყისი შეფასების შესახებ 28-ე პუნქტით განსაზღვრულ ზოგად მოთხოვნებთან ერთად, ერთეულს ამ სტანდარტის 55-ე პუნქტის მოთხოვნების დაკმაყოფილებაც შეუძლია. კერძოდ, ერთეულმა შესაძლოა დააკმაყოფილოს მოთხოვნა იმის საჩვენებლად, თუ როგორ წარმოქმნის მისი ვებ-გვერდი მომავალ ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს, ამ სტანდარტის 55-ე პუნქტის „დ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად. ეს მაშინ, როდესაც, მაგალითად, ვებ-გვერდს შემოსავლების, მათ შორის, შეკვეთების განთავსების ან მომსახურების მიწოდების შედეგად, ვებ-გვერდის მეშვეობით და არა საჯარო მოსამსახურეების მიერ ფიზიკური ადგილმდებარეობის გამოყენებით, პირდაპირი შემოსავლების წარმოქმნის უნარი შესწევს. როდესაც ერთეულს არ შესწევს უნარი, აჩვენოს, თუ როგორ წარმოქმნის მხოლოდ ან ძირითადად თავისი მომსახურების მხარდაჭერისა და რეკლამირებისთვის შექმნილი ვებ-გვერდი მომავალ ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს, ასეთი ვებ-გვერდის განვითარების სამუშაოებზე გაწეული ყველა დანახარჯი მათი წარმოქმნისას ხარჯებად აღიარდება.
მგ9. ერთეულის ვებ-გვერდის განვითარების სამუშაოებსა და ოპერაციებზე გაწეული ნებისმიერი შიდა დანახარჯი ამ სტანდარტის შესაბამისად აღირიცხება. თითოეული ქმედების ხასიათი, რომლისთვისაც წარმოიქმნება დანახარჯები (მაგ., მომუშავეთა ტრენინგები და ვებ-გვერდის მომსახურება) და ვებ-გვერდის განვითარების ან პოსტ განვითარების ფაზა, აღრიცხვის შესაბამისი მეთოდის განსაზღვრისათვის ფასდება (დამატებითი წესები წარმოდგენილია საილუსტრაციო მაგალითების ბოლოს, ცხრილში), მაგალითად:
(ა) დაგეგმვის ფაზა ხასიათით ამ სტანდარტის 52-ე-54-ე პუნქტებში წარმოდგენილი კვლევების ფაზის მსგავსია. ამ ფაზაში გაწეული ყველა დანახარჯი მათი წარმოქმნისას, ხარჯებად აღიარდება;
(ბ) გამოყენების და ინფრასტრუქტურის განვითარების სამუშაოების, გრაფიკული დიზაინის და შემადგენლობის საცდელ-საკონსტრუქტორო სამუშაოების ფაზები, რამდენადაც ერთეულის მომსახურებების და, საქონლის რეკლამირების და მხარდაჭერის გარდა, სხვა მიზნებისათვის განხორციელებული შემადგენლობის განვითარების სამუშაოები ხასიათით ამ სტანდარტის 55-ე-62-ე პუნქტებით განსაზღვრული საცდელ-საკონსტრუქტორო სამუშაოების მსგავსია. ამ ფაზებში გაწეული დანახარჯები არამატერიალურ აქტივად აღიარებული ვებ-გვერდის თვითღირებულებაში გწ8 პუნქტის შესაბამისად შედის. დანახარჯები შესაძლებელია პირდაპირ მიეკუთვნოს და აუცილებლი იყოს შექმნის, წარმოების ან მენეჯმენტის მიერ განსაზღვრული ფორმით საქმიანობისათვის ვარგის მდგომარეობაში მოსაყვანად. მაგალითად, სპეციალურად ვებ-გვერდის შემადგენლობის შესყიდვაზე ან შექმნაზე გაწეული დანახარჯები ერთეულის მომსახურების და საქონლის რეკლამირების და მხარდაჭერის გარდა, სხვა შემადგენლობის), ან დანახარჯები, რომლებიც ვებ-გვერდის შემადგენლობის გამოყენების ნებას რთავს (მაგ.,გავრცელებისთვის სალიცენზიო მოსაკრებელი), შედის განვითარების სამუშაოების თვითღირებულებაში, როდესაც ეს პირობები დაკმაყოფილებულია. თუმცა, ამ სტანდარტის 83-ე პუნქტის შესაბამისად, წინა ფინანსურ ანგარიშგებებში ხარჯად აღიარებული, არამატერიალურ აქტივზე გაწეული დანახარჯი არამატერიალური აქტივის თვითღირებულების ნაწილად მოგვიანებით არ აღიარდება (მაგ., თუ საავტორო უფლების ღირებულება მთლიანად იქნა ამორტიზირებული და შემადგენლობა შემდგომში ვებ-გვერდზეა წარმოდგენილი).
(გ) ერთეულის მომსახურების და საქონლის რეკლამირებისა და მხარდაჭერისთვის (მაგ., პროდუქციის ციფრული ფოტოები) განხორციელებული შემადგენლობის საცდელ-საკონსტრუქტორო სამუშაოებზე დანახარჯები, ამ სტანდარტის 67 (გ) პუნქტის შესაბამისად, ხარჯად აღიარდება წარმოქმნისას. მაგალითად, ერთეულის კუთვნილი საქონლის ციფრული ფოტოების გადაღებასა და გამოსახულების გაძლიერებაზე გაწეული პროფესიული მომსახურების დანახარჯების აღრიცხვისას, დანახარჯები ხარჯებად პროფესიული მომსახურების გაწევის პროცესის შედეგად და არა ვებ-გვერდზე ციფრული ფოტოების ჩვენებისას აღიარდება; და
(დ) საოპერაციო ფაზა ვებ-გვერდის საცდელ-საკონსტრუქტორო სამუშაოების ფაზის დასრულების შემდეგ იწყება. ამ ფაზაში წარმოქმნილი დანახარჯები ხარჯებად წარმოშობისთანავე აღიარდება, თუ ამ სტანდარტის 28-ე პუნქტით განსაზღვრულ აღიარების კრიტერიუმებს აკმაყოფილებს.
მგ10. მითითები გამოყენებაზე-ს მგ8 პუნქტის შესაბამისად, არამატერიალურ აქტივად აღიარებული ვებ–გვერდი თავდაპირველი აღიარების შემდგომ, ამ სტანდარტის 71-ე-86–ე პუნქტების გამოყენებით ფასდება. ვებ-გვერდის სასარგებლო მომსახურების ვადის საუკეთესო შეფასება უნდა იყოს მოკლე, როგორც ეს 91-ე პუნქტშია აღწერილი.
მგ11. მგ1-მგ10 პუნქტების წესები სპეციფიკურად ვებ-გვერდის განვითარების სამუშაოების დანახარჯებისთვის არ გამოიყენება, თუმცა, ერთეულს ამ პუნქტების პრინციპების გამოყენება შეუძლია.
დანართი „ბ“
ცვლილებები სხვა სსბასს-ებში
[ამოღებულია]
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 31-ის შემადგენელი ნაწილი.
წინაისტორია
დს1. სსბასსს-ის ფასს-ებთან დაახლოების პროგრამა სსბასსს-ის სამუშაო პროგრამის მნიშვნელოვანი ელემენტია. სსბასსს-ის პოლიტიკა ის არის, რომ, სადაც მისაღებია, საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის დარიცხვის მეთოდზე დაფუძნებული სსბასს-ები ბასსს-ს მიერ გამოცემულ ფასს-ებს მიუახლოვდეს.
დს2. დარიცხვის მეთოდზე დაფუძნებული სსბასს-ები, რომლებიც ფასს-ებს ემთხვევა, ფასს-ების მოთხოვნებს, სტრუქტურას და ტექსტს ინარჩუნებს, თუ საჯარო სექტორს გადახვევისთვის სპეციფიური მიზეზი არ აქვს. ფასს-ების შესაბამისობიდან გადახვევა მოსალოდნელია მაშინ, როდესაც ფასს-ების მოთხოვნები ან ტერმინოლოგია საჯარო სექტორისათვის შესაბამისი არ არის, ან როდესაც საჯარო სექტორის კონტექსტში განსაზღვრული მოთხოვნების საილუსტრაციოდ დამატებითი კომენტარის ჩართვა ან მაგალითების მოტანა არის აუცილებელი. სსბასს-ებსა და მათ ეკვივალენტებს – ფასს-ებს – შორის განსხვავებები იდენტიფიცირებულია თითოეულ სსბასს-ში შემავალ ფასს-ებთან შედარებაში. ბასს 38-თან შედარებაში მითითებულია 2008 წლის 31 დეკემბერი, ბასს-38-ის 2008 წლის ვერსია.
მოქმედების სფერო
დს3. საბჭო მსჯელობდა, კანონმდებლობით, კონსტიტუციით ან მსგავსი საშუალებით მინიჭებული უფლებამოსილება ამ სტანდარტის მოქმედების სფეროში უნდა ჩართულიყო თუ არა. საბჭოს ამ თემასთან დაკავშირებით ჩამოყალიბებული ხედვა არ ქონდა და ამიტომაც, ეს უფლებამოსილება სტანდარტის მოქმედების სფეროდან გამოირიცხება. საბჭო ამჟამად კონცეპტუალური ჩარჩოს ჩამოყალიბებაზე მუშაობს და, თუ აუცილებელია, ამ სტანდარტის მოქმედების სფეროში კანონმდებლობით, კონსტიტუციით ან მსგავსი საშუალებით მინიჭებული უფლებამოსილების გამოყენების საკითხს გადახედავს.
დს4. ბასს 38 მოიცავს მოთხოვნებს და წესებს, რომლებიც ვრცელდება ბიზნესების გაერთიანების ფარგლებში შეძენილ გუდვილსა და არამატერიალურ აქტივებზე. სსბასსს მსჯელობდა, ამ სტანდარტის მოქმედების სფეროში ბიზნესების გაერთიანების ფარგლებში შეძენილი გუდვილი და არამატერიალური აქტივები უნდა ჩართულიყო თუ არა. სსბასსს-ს ჯერ არ გამოუცია სსბასს, რომელიც ბიზნესების გაერთიანებას ეხება. ის, სავარაუდოდ, მხედველობაში მიიღებს, რომ საჯარო სექტორის სპეციფიკური საკითხები საჯარო სექტორის ერთეულების გაერთიანებებისას წარმოიშობა. სსბასსს ასკვნის, რომ ბიზნესების გაერთიანების ფარგლებში შეძენილი გუდვილი და არამატერიალური აქტივები არ უნდა იქნეს ჩართული ამ სტანდარტის მოქმედების სფეროში. სსბასს 3-ში –– სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო პოლიტიკებში და შეცდომები –– მოცემული იერარქიის შესაბამისად, მომხმარებლებს ეხებათ ბიზნესების გაერთიანების ფარგლებში შეძენილ გუდვილთან და არამატერიალურ აქტივებთან დაკავშირებული შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული სტანდარტების მოთხოვნები.
დს4ა. შემდგომში, სსბასსს-მ გამოსცა სსბასს 40, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები. სსბასს 40 განსაზღვრავს საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებების აღრიცხვას, მათ შორის არამატერიალური აქტივების თავდაპირველ აღიარებასა და შეფასებას. სსბასს 40 არ განსაზღვრავს არამატერიალური აქტივების შემდგომი შეფასებას და გამჟღავნებას, რომელიც აღიარებულია საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანების ნაწილად. შესაბამისად, სსბასსს-მ გადახედა, განხილული ყოფილიყო თუ არა საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებაში აღიარებული გუდვილი და არამატერიალური აქტივები წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროში. სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ ასეთი აქტივები უნდა შედიოდეს მოცემული სტანდარტის მოქმედების სფეროში, სსბასსს-ს სსბასს 40-ის გამოცემის გამო და, შესაბამისად, შესწორდა წინამდებარე სტანდარტი.
დს5. ბასს 38 მოიცავს აქტივების გაცვლასთან დაკავშირებულ მოთხოვნებს, როდესაც გაცვლით ოპერაციას კომერციული არსი არ აქვს. სსბასსს მსჯელობდა, იყო თუ არა წესები აუცილებელი და დაასკვნა, რომ არ იყო აუცილებელი, ვინაიდან ეს საკითხი სსბასს 23-ს ეხება.
დს6. ბასსს-მ გამოსცა ბასს 38-ის ინტერპრეტაცია, რომელიც ვებ-გვერდის დანახარჯებს ეხება. სსბასსს-ს თვლის, რომ სიკ 32-ში მოცემული წესები საჯარო სექტორისთვის მართებულია. შესაბამისად, სსბასს 31 მოიცავს სიკ 32-ში მოცემულ განმარტებებს და წესებს, მითითებების სახით. მითითებები გამოყენებაზე სსბასს 31-ის შემადგენელი ნაწილია. სიკ 32-ის დანართი, რომელიც აღრიცხვის შესაბამის პრინციპებს აჩვენებს და ისიც, თუ როგორ უკავშირდებიან ისინი სსბასს 31-ს, მოცემულია საილუსტრაციო მაგალითებში
დს7. სტანდარტი ემისიის სავაჭრო სქემებს არ ეხება. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ მთავრობის მიერ დაფუძნებული ემისიის სავაჭრო სქემები, რომლებიც კანონმდებლობით, კონსტიტუციით ან მსგავსი საშუალებით მინიჭებული ძალაუფლების ტიპს წარმოადგენს, ამ სტანდარტის მოქმედების სფეროდან გამოირიცხება (იხ. დს3 პუნქტი). მთავრობამ ემისიის სავაჭრო სქემების ფარგლებში შეიძლება შეიძინოს ნებართვები. ასეთი ნებართვების ასახვა ზოგიერთი საერთაშორისო და ეროვნული სტანდარტების შემმუშავებელი ორგანოს მიერ ამჟამად შესწავლის პროცესშია და კონსენსუსი აღრიცხვის შესაბამის მეთოდთან დაკავშირებით ჯერ არ მიღწეულა. თუ აუცილებელი იქნება, სსბასსს გადახედავს ამ სტანდარტის გამოყენების საკითხს ემისიის სავაჭრო სქემებთან მიმართებით.
არაგაცვლითი ოპერაციის მეშვეობით შეძენილი არამატერიალური აქტივები
დს8. სსბასს 23 ადგენს არაგაცვლითი ოპერაციით მიღებული აქტივების და ვალდებულებების თავდაპირველ აღიარებას, თავდაპირველ შეფასებას და ასახვას. ეს სტანდარტი ეხება გარემოებას, როდესაც არამატერიალური აქტივი არაგაცვლითი ოპერაციის მეშვეობით არის შეძენილი. სსბასსს-მ დაადგინა, რომ ასეთი ოპერაციებიდან წარმოშობილი არამატერიალური აქტივებისთვის, მათი თავდაპირველი შეფასების მიზნით, ერთეული, აღნიშნულ სტანდარტთან ერთად, სსბასს 23-ის მოთხოვნებს იყენებს და, შესაბამისად, მხედველობაში იღებს ამ სტანდარტით განსაზღვრულ პირდაპირ მიკუთვნებად დანახარჯებს.
გადაფასების მოდელი
დს9. სსბასს 31-ის მიხედვით შემოთავაზებული გადაფასების მოდელი ბასს 38-ში წარმოდგენილის მსგავსია. ბასს 38 მოითხოვს, რომ გადაფასებები აღირიცხოს ცალკეული აქტივების მიხედვით. სსბასს 17 – ძირითადი აქტივები – მოითხოვს, რომ გადაფასებები აღირიცხოს აქტივთა ჯგუფის მიხედვით და არა ცალკეული აქტივის მიხედვით. სსბასსს ამ მეთოდის შესახებ, არამატერიალურ აქტივებთან დაკავშირებით, მსჯელობდა და დაასკვნა, რომ აუცილებელი არ იყო, ვინაიდან არამატერიალური აქტივები ძირითადი აქტივებისგან განსხვავდება: ნაკლებად სავარაუდოა, ისინი ერთგვაროვანნი იყვნენ. საჯარო სექტორის ერთეულების არამატერიალური აქტივების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ტიპია შიდა წარმოშობის პროგრამული უზრუნველყოფა, რომლისთვისაც დეტალური ინფორმაცია თითოეული აქტივის მიხედვით ხელმისაწვდომია. ამიტომაც სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ მართებული იქნებოდა გადაფასებული არამატერიალური აქტივების ცალკეული აქტივების მიხედვით აღრიცხვა მოეთხოვა.
სსბასს 31– ის გადახედვა, როგორც ბასსს-ს მიერ ფასს-ების გაუმჯობესების და ვიწრო მასშტაბის ცვლილებების 2013 წლის დეკემბერში და 2014 წლის მაისში გამოცემის შედეგად
დს10. სსბასსს-მ მიმოიხილა ბასს 38-ის შესწორებები, რომლებიც შედის ფასს-ების გაუმჯობესებაში და ცვეთის და ამორტიზაციის მისაღები მეთოდების ახსნა-ში, რომლებიც ბასსს-ს მიერ გამოიცა 2013 წლის დეკემბერში და 2014 წლის მაისში. ამ დოკუმენტებით ზოგადად შეთანხმდა, რომ არ არსებობს განსაკუთრებული მიზეზი საჯარო სექტორისთვის იმისა, რომ იყოს მიღებული აღნიშნული ცვლილებები.
სსბასს 31-ის გადახედვა სსბასს-ების 2015 წლის გაუმჯობესების მეორე ნაწილის შედეგად:
დაინტერესებული მხარეების მიერ წამოჭრილი საკითხები
დს11. დაინტერესებულმა მხარეებმა აღნიშნეს, რომ სსბასს-ები, რომლებიც ეხებოდა გასაყიდად ფლობილ გრძელვადიან აქტივებს და გამსვლელ ჯგუფებს, არათანმიმდევრულია. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ ფასს 5, გასაყიდად გამიზნული გრძელვადიანი აქტივები და შეწყვეტილი ოპერაციები, შეიძლება შესაბამისი იყოს საჯარო სექტორისთვის მხოლოდ კონკრეტულ გარემოებებში, შემდეგი მიზეზების გამო:
(ა) საჯარო სექტორში აქტივების გაყიდვა არ შეიძლება დასრულდეს ერთი წლის განმავლობაში, საჭირო დამტკიცების საფეხურების გამო. ეს ბადებს კითხვებს ფასს 5-ის შესაბამისად მოწოდებული ინფორმაციის შესაბამისობისა და თანმიმდევრულობის შესახებ. კერძოდ, სსბასსს აღნიშნავს, რომ, ფასს 5-ის თანახმად, გასაყიდად ფლობილ აქტივებს ცვეთა არ ერიცხება. სსბასსს წუხს, რომ არაცვეთადი აქტივები დროის ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაშო შეიძლება იყოს შეუსაბამო.
(ბ) საჯარო სექტორში მრავალი აქტივი გაიცემა ტრანსფერის ან განაწილების გზით ან ნომინალური ანაზღაურების სანაცვლოდ. ვინაიდან, ფასს 5 ითვალისწინებს გაყიდვას სამართლიანი ღირებულებით, შეფასების და გამჟღავნების მოთხოვნებით შეიძლება არ იყოს მიწოდებული შესაბამისი ინფორმაცია ამ ტრანსფერებზე. ამასთან, სსბასსს აცნობიერებს, რომ ფასს 5-ში შეფასებისა და გამჟღავნების მოთხოვნები შეიძლება მიზანშეწონილი იყოს მაშინ, როდესაც გაყიდვები გამიზნულია სამართლიანი ღირებულებით.
(გ) საჯარო სექტორში მრავალი შეწყვეტილი ოპერაცია წარმოადგენს ოპერაციებს, რომლებიც ადრე მომსახურებას ეწეოდა უფასოდ ან ნომინალური ღირებულებით. ვინაიდან, ფასს 5 ითვალისწინებს შეწყვეტილ ოპერაციებს, რომლებიც გასვლამდე ან გასაყიდად ფლობილად კლასიფიცირებამდე წარმოადგენდნენ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებს, ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების ჯგუფს, გამჟღავნების მოთხოვნებმა შეიძლება არ უზრუნველყოს შესაბამისი ინფორმაცია საჯარო სექტორის შეწყვეტილი ოპერაციებისთვის. ამასთან, სსბასსს აცნობიერებს, რომ ფასს 5-ში გამჟღავნების მოთხოვნები შეიძლება იყოს მიზანშეწონილი, როდესაც შეწყვეტილი ოპერაციები ადრე იყო ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების ერთი ან რამდენიმე ჯგუფი.
იმის გამო, რომ სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ ფასს 5 შესაბამისი იქნებოდა საჯარო სექტორში მხოლოდ შეზღუდულ გარემოებებში, სსბასსს შეთანხმდა, რომ სსბასს-ში მოხსენიებულ მითითებას გასაყიდად ფლობილ გრძელვადიან აქტივებზე ან შეწყვეტილ ოპერაციებთან დაკავშირებულ აღრიცხვის საერთაშორისო ან ეროვნულ სტანდარტებზე ამოიღებდა. სსბასსს წუხდა იმის გამო, რომ ამ მითითების შენარჩუნებას შეიძლება გამოეწვია ის, რომ ერთეულებს შეეძლოთ დაეცვათ ფასს 5-ის მოთხოვნები იმ გარემოებებში, როდესაც ეს შეიძლება არ იყოს მიზანშეწონილი. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, იძლევა მითითებებს სააღრიცხვო პოლიტიკის არჩევის შესახებ იმ ოპერაციების შესახებ, რომლებიც არ არის კონკრეტულად მითითებული სსბასს-ებში. ეს მითითებები ერთეულებს საშუალებას მისცემს მიიღონ სააღრიცხვო პოლიტიკა, რომელიც შეესაბამება ფასს 5-ს - სადაც ერთეული მიიჩნევს, რომ მიზანშეწონილია.
სსბასს 31-ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს12. სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
საილუსტრაციო მაგალითები
შინაარსი
პუნქტი
შიდა წარმოშობის არამატერიალური აქტივის აღიარება სმ1–სმ5
ამ სტანდარტის 63-ე პუნქტის გამოყენების მაგალითი სმ1–სმ4
ამ სტანდარტის 55-65-ე პუნქტების გამოყენების მაგალითი სმ5
არამატერიალური აქტივების სასარგებლო მომსახურების ვადის
შეფასება სმ6–სმ21
შეძენილი პატენტი, განსაზღვრული სასარგებლო
მომსახურების ვადით... სმ8–სმ9
შეძენილი პატენტი, განუსაზღვრელი სასარგებლო
მომსახურების ვადით ................................................................... სმ10–სმ11
შეძენილი საავტორო უფლება, რომელსაც დარჩენილი აქვს
იურიდიული ვადა – 50 წელი სმ12–სმ13
შეძენილი მაუწყებლობის ლიცენზია, რომელსაც ვადა ეწურება
5 წელიწადში - ნაწილი “ა“ სმ14–სმ15
შეძენილი მაუწყებლობის ლიცენზია, რომელსაც ვადა ეწურება
5 წელიწადში - ნაწილი “ბ“ სმ16–სმ17
ორ ქალაქს შორის საზოგადოებრივი სატრანზიტო მარშრუტის
შეძენილი უფლება, რომელსაც ვადა ეწურება 5 წელში სმ18–სმ19
ქონების მფლობელთა შეძენილი სია სმ20–სმ21
დანერგვის მითითებების საილუსტრაციო მაგალითები სმ22
საილუსტრაციო მაგალითები
ეს მაგალითები სსბასს 31–ს თან ერთვის, მაგრამ მისი ნაწილი არ არის
შიდა წარმოშობის არამატერიალური აქტივების აღიარება და შეფასება
ამ სტანდარტის 63-ე პუნქტის გამოყენების მაგალითი
სმ1. ერთეულმა სასამართლო შემთხვევების ეფექტურად დაგეგმვისათვის შექმნა ახალი სისტემა , რომელიც მომსახურების გაზრდილ მიწოდებას გამოიწვევს. 20X8 წლის 31 მარტით დასრულებული ფინანსური წლის განმავლობაში სისტემის შექმნაზე გაწეული დანახარჯები იყო 1,000ფე, 2 რომლიდანაც 900 ფე წარმოიშვა 20X8 წლის 1 მარტამდე და 100 ფე წარმოიშვა 20X8 წლის 1 მარტიდან 20X8 წლის 31 მარტამდე პერიოდში. ერთეულს შუძლია იმის დემონსტრირება, რომ 20X8 წლის 1 მარტს ახლად შექმნილი სისტემა აკმაყოფილებს არამატერიალურ აქტივად აღიარების კრიტერიუმებს. სისტემის აღდგენითი მომსახურების ღირებულება (შექმნის პროცესის დასრულებისთვის, სანამ გამოსაყენებლად ვარგისი იქნება, ფულადი სახსრების ნაკადების მომავალი გასვლის ჩათვლით) შეფასებულია 500 ფე-ად.
სმ2. ფინანსური წლის დასრულებისას შექმნილი სისტემა აღიარდება არამატერიალური აქტივის სახით 100 ფე-ს ღირებულებით (იმ თარიღის შემდეგ წარმოშობილი დანახარჯები, როდესაც აღიარების კრიტერიუმები დაკმაყოფილდა, ანუ, 20X8 წლის 1 მარტი). 20X8 წლის 1 მარტამდე წარმოშობილი 900 ფე-ს დანახარჯი ხარჯებად აღიარდება, ვინაიდან აღიარების კრიტერიუმები 20X8 წლის 1 მარტამდე არ დაკმაყოფილდა. ეს დანახარჯები არ შეადგენს ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში აღიარებული სისტემის თვითღირებულების ნაწილს.
სმ3. 20X9 წლის 31 მარტით დასრულებული ფინანსური წლის განმავლობაში წარმოშობილი დანახარჯები შდაგენს 2,000 ფე-ს. ამ ფინანსური წლის დასრულებისას, სისტემის აღდგენითი მომსახურების ღირებულება (შექმნის პროცესის დასრულებისთვის, სანამ გამოსაყენებლად ვარგისი იქნება, ფულადი სახსრების ნაკადების მომავალი გასვლის ჩათვლით) იქნება 1,900 ფე.
სმ4. 20X9 წლის 31 მარტისთვის შექმნილი სისტემის თვითღირებულება არის 2,100 ფე (20X8 წლის ბოლოს 100 ფე-ს დანახარჯი, დამატებული 20X9 ფინანსურ წელს აღიარებული 2,000 ფე-ს დანახარჯი). ერთეული აღიარებს გაუფასურების ზარალს 200 ფე-ს ოდენობით, შექმნილი სისტემის გაუფასურების ზარალამდე არსებული (2,000 ფე) საბალანსო ღირებულების კორექტირებისთვის აღდგენითი მომსახურების ღირებულებამდე. გაუფასურების ზარალი რევერსირებული იქნება შესაბამის პერიოდში, თუ სსბასს 21-ის გაუფასურების ზარალის რევერსირებისთვის მოთხოვნები დაკმაყოფილდება.
ამ სტანდარტის 55-65–ე პუნქტების გამოყენების მაგალითი
სმ5. ერთეული ქმნის სისტემას, რომელიც შიდა მოხმარებისთვის და მესამე მხარისთვის გაყიდვის მიზნით სტატისტიკურ ანგარიშებს აწარმოებს. სისტემა ტექნიკურად განხორციელებადია და ერთეულმა იცის, რომ ანგარიშის ამ ტიპთან დაკავშირებით არსებობს მოთხოვნა და რომ მესამე მხარე მზად არის, გადაიხადოს პროდუქციისთვის. ამიტომაც წარმოიქმნება მომავალი ეკონომიკური სარგებელი. ამ სისტემის შექმნაზე მიკუთვნებადი დანახარჯები შესაძლებელია იდენტიფიცირდეს და შეფასდეს საიმედოდ.
არამატერიალური აქტივების სასარგებლო მომსახურების ვადის შეფასება
სმ6. შემდეგი წესები ამ სტანდარტის შესაბამისად არამატერიალური აქტივის სასარგებლო მომსახურების ვადის განსაზღვრის მაგალითებს იძლევა.
სმ7. შემდეგი მაგალითებიდან თითოეული აღწერს შეძენილ არამატერიალურ აქტივს, ფაქტებს და გარემოებებს, სასარგებლო მომსახურების ვადის განსაზღვრების გარშემო და ამ განსაზღვრების საფუძველზე, შესაბამის აღრიცხვას.
შეძენილი პატენტი, განსაზღვრული სასარგებლო მომსახურების ვადით
სმ8. „ა“ ერთეული „ბ“ ერთეულისგან ვაქცინაციის ფორმულაზე პატენტს ყიდულობს. „ა“ ერთეულს უფასო ვაქცინაციებით თავისი მყიდველების უზრუნველყოფის შესაძლებლობა აქვს. მოსალოდნელია, რომ პატენტით დაცული ვაქცინაცია, სულ მცირე 15 წლის განმავლობაში, მომსახურების პოტენციალის წყარო იყოს. „ა“ ერთეულს „გ“ ერთეულისაგან 5 წელიწადში პატენტის შეძენა ევალება. მან შეძენისას არსებული სამართლიანი ღირებულების 60 პროცენტი უნდა გადაიხადოს და აპირებს, პატენტი 5 წელიწადში გაყიდოს.
სმ9. პატენტი „ა“ ერთეულის მიერ, შეძენისას არსებული სამართლიანი ღირებულების 60 პროცენტის ტოლი ნარჩენი ღირებულებით, 5–წლიან პერიოდში ამორტიზდება. პატენტი გაუფასურების განხილვას სსბასს 21-ის შესაბამისად უნდა დაექვემდებაროს.
შეძენილი პატენტი, განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადით
სმ10. A ერთეულ B ერთეულისგან ვაქცინაციის ფორმულაზე აქტივს –– პატენტს –– ყიდულობს. მას უფასო ვაქცინაციებით თავისი ამომრჩევლების უზრუნველყოფის შესაძლებლობა აქვს. მოსალოდნელია, რომ ფორმულას ყოველ 10 წელიწადში ეფექტიანობის შესანარჩუნებლად მცირეოდენი მოდიფიკაცია დასჭირდება. დასტური მიღებულია. B ორგანიაზაციასთან დადებული კონტრაქტი ადგენს, რომ ეს ერთეული ფორმულის ეფექტიანობას მუდმივად შეინარჩუნებს, და ამის გაკეთების შესაძლებლობას ადასტურებს. მოსალოდნელია, რომ პატენტის განახლების და ფორმულის ეფექტურობის შენარჩუნების დანახარჯები უმნიშვნელო იქნება და ის B ერთეულის მიერ გადაიხდება, როცა მოხდება ასეთი გაუმჯობესება.
სმ11. პროდუქციის სასიცოცხლო ციკლის კვლევების ანალიზი და დემოგრაფიული და გარემოს დაცვასთან დაკავშირებული ტენდენციები ამტკიცებს, რომ პატენტი მომსახურების პოტენციალის უზრუნველყოფისას A ერთეულს თავისი ვაქცინაციის პროგრამის განუსაზღვრელი პერიოდით მიწოდების შესაძლებლობას აძლევს. შესაბამისად, პატენტი უნდა აისახოს განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადით. ამიტომაც პატენტი არ უნდა ამორტიზდეს, თუ მისი სასარგებლო მომსახურების ვადა განსაზღვრული არ არის. პატენტი უნდა შემოწმდეს გაუფასურებაზე სსბასს 21-ის შესამისად.
შეძენილი საავტორო უფლება, რომელსაც 50–წლიანი იურიდიული ვადა აქვს დარჩენილი
სმ12. A ერთეული B ერთეულისგან ყიდულობს საავტორო უფლებას, თავის მყიდველებს შორის, ხარჯების დაფარვის მეთოდით, გაავრცელოს და გაყიდოს საავტორო უფლებით დაცული მასალები. ერთეულის მყიდველების ჩვევების და ტენდენციების ანალიზი იმის დასტურია, რომ საავტორო უფლებით დაცული მასალები ფულადი სახსრების წმინდა ნაკადების შემოდინებას მხოლოდ მომავალი 30 წლის განმავლობაში წარმოქმნის.
სმ13. საავტორო უფლება უნდა ამორტიზდეს მისი გაანგარიშებული 30-წლიანი სასარგებლო მომსახურების ვადის მანძილზე. საავტორო უფლება გაუფასურების განხილვას სსბასს 21-ის მიხედვით უნდა დაექვემდებაროს.
შეძენილი მაუწყებლობის ლიცენზია, რომელსაც ვადა 5 წელიწადში ეწურება –– ნაწილი „ა“
სმ14. A ერთეული B ერთეულისაგან მაუწყებლობის ლიცენზიას ყიდულობს. A ერთეული საზოგადოებისთვის უფასო სამაუწყებლო სერვისების მიწოდებას აპირებს. თუ A ერთეული თავის მომხმარებელს, სულ მცირე, მომსახურების საშუალო დონით უზრუნველყოფს და სათანადო საკანონმდებლო მოთხოვნებს შეასრულებს, სამაუწყებლო ლიცენზია ყოველ ათ წელიწადში ერთხელ განახლდება. ლიცენზია შეიძლება უსასრულოდ, მცირე ხარჯის გაწევის შემდეგ განახლდეს. იგი ბოლო შეძენამდე უკვე ორჯერ განახლდა. A ერთეულს განზრახული აქვს ლიცენზიის უსასრულოდ განახლება და არსებობს მტკიცებულება, რომ მას ამის გაკეთება შეუძლია. წარსულში არ არსებობდა რაიმე გადაულახავი პრობლემა ლიცენზიის გასაახლებლად. მაუწყებლობაში გამოყენებული მოწყობილობების გამოცვლა უახლოესი დროის განმავლობაში მოსალოდნელი არ არის. ამის გამო შესაძლოა ლიცენზია A ერთეულს უფასო მაუწყებლობის მომსახურებების უსასრულოდ უზრუნველყოფაში დაეხმაროს.
სმ15. B ერთეული არ აღიარებს, რომ აქვს სამაუწყებლო ლიცენზიის, არამატერიალური აქტივის სახით, გადაცემის ძალა. რაკი სამაუწყებლო ლიცენზია A ერთეულს უფასო მაუწყებლობის მომსახურებების უსასრულოდ უზრუნველყოფაში დაეხმარება, ის A ერთეულმა უსასრულო სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე ლიცენზიად უნდა აღიაროს. ამის გამო ლიცენზია სასარგებლო მომსახურების ვადის განსაზღვრამდე არ უნდა ამორტიზდეს. ლიცენზია გაუფასურების განხილვას სსბასს 21-ის შესაბამისად უნდა დაექვემდებაროს.
შეძენილი მაუწყებლობის ლიცენზია, რომელსაც ვადა 5 წელიწადში ეწურება –– ნაწილი „ბ“
სმ16. ლიცენზიის გამცემი ორგანო შემდგომში გადაწყვეტს, რომ ლიცენზიას აღარ განაახლებს, მაგრამ აუქციონზე გაიტანს. ლიცენზიის გამცემი ორგანოს მიერ გადაწყვეტილების მიღებისას A ერთეულის სამაუწყებლო ლიცენზიას ვადის ამოწურვამდე სამი წელი აქვს. A ერთეული ელოდება, რომ ლიცენზია მომსახურების პოტენციალის მიწოდებას ვადის ამოწურვამდე განაგრძობს.
სმ17. ვინაიდან სამაუწყებლო ლიცენზია მეტჯერ ვერ განახლდება, მისი სასარგებლო მომსახურების ვადა განუსაზღვრელი აღარ არის. ამიტომაც შეძენილი ლიცენზია A ერთეულის მიერ დარჩენილი სამი წლის სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში უნდა ამორტიზდეს და გაუფასურებაზე სსბასს 21-ს შესაბამისად მაშინვე შემოწმდეს.
ორ ქალაქს შორის საზოგადოებრივი სატრანზიტო მარშრუტის შეძენილი უფლება, რომელსაც ვადა 5 წელიწადში ეწურება
სმ18. A ერთეული B ერთეულისაგან ყიდულობს ორ ქალაქს შორის, საზოგადოებრივი სატრანზიტო მარშრუტის უფლებას, რაც შემოსავლებს წარმოქმნის. სატრანზიტო მარშრუტი შესაძლებელია ყოველ 5 წელიწადში ერთხელ განახლდეს. A ერთეული განახლების ირგვლივ შესაბამისი წესებისა და ინსტრუქციების დაკმაყოფილებას აპირებს. სატრანზიტო მარშრუტის განახლებას, როგორც წესი, მინიმალური ხარჯები სჭირდება და წარსულში, როდესაც მარშრუტზე უფლების მქონე ერთეული შესაბამის წესებსა და ინსტრუქციებს ასრულებდა, იგი განახლდებოდა. A ერთეული სატრანზიტო მომსახურებების შეუზღუდავად გაწევას ელის. მოთხოვნებისა და ფულადი სახსრების მოძრაობის ანალიზი ამ დაშვებებს მხარს უჭერს.
სმ19. ვინაიდან ფაქტები და გარემოებები საზოგადოებრივ სატრანზიტო მარშრუტს დროის განუსაზღვრელ პერიოდში „ა“ ერთეულისთვის ფულადი სახსრების მოძრაობის უზრუნველყოფაში მხარს უჭერს, სატრანზიტო გადაზიდვის უფლება უსასრულო სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონედ აღიარდება. ამის გამო არამატერიალური აქტივი სასარგებლო მომსახურების ვადის განსაზღვრამდე არ უნდა ამორტიზდეს. იგი გაუფასურებაზე უნდა შემოწმდეს ყოველწიურად, სსბასს 21-ის შესაბამისად, ნებისმიერ დროს, როდესაც გაუფასურების ნიშნები არსებობს.
ქონების მფლობელთა შეძენილი სია
სმ20. ადგილობრივი ერთეული (ერთეული A) ქონების მფლობელთა სიას ყიდულობს საჯარო სექტორის სხვა ერთეულისაგან, რომელიც ქონების დოკუმენტების რეგისტრირებაზეა პასუხისმგებელი (ერთეული B). B ერთეული მთავრობის სხვა დონეა და A ერთეულის ანგარიშვალდებული ერთეულის ნაწილი არ არის. A ერთეული საგადასახადო შემოსავლების მისაღებად სიის გამოყენებას აპირებს და შეძენილ სიაში3 მოცემული ინფორმაციისგან სარგებელს, სულ მცირე, ერთი, მაგრამ არაუმეტეს სამი წლის განმავლობაში ელის.
სმ21. ქონების მფლობელთა სია უნდა ამორტიზირდეს მისი სასარგებლო მომსახურების საუკეთესოდ გათვლილი ვადის, ვთქვათ, 18 თვის განმავლობაში. მიუხედავად იმისა, რომ B ერთეული შეიძლება სამომავლოდ ამ სიაში ქონების მფლობელების ახალი სახელებისა და სხვა ინფორმაციის შეტანას აპირებდეს, ქონების მფლობელების შეძენილი სიის მოსალოდნელი სარგებელი მხოლოდ ქონების მფლობელთა თავდაპირველ სიას ეხება. ქონების მფლობელთა სია აგრეთვე უნდა დაექვემდებაროს გაუფასურების განხილვას, ყოველწლიურად, სსბასს 21-ის მიხედვით, ნებისმიერ დროს, როდესაც გაუფასურების ნიშნები არსებობს.
დანერგვის მითითებების საილუსტრაციო მაგალითები
სმ22. ცხრილის მიზანია მგ2-მგ3 პუნქტებში აღწერილი თითოეული ფაზის განმავლობაში წარმოშობილი დანახარჯებისა და მგ4-მგ11 პუნქტების გამოყენების ილუსტრირება, მათი მნიშვნელობების ასახსნელად. ეს არ არის შესაძლო დანახარჯებისთვის დაწვრილებით შედგენილი საკონტროლო სია.
|
|
|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ბასს 38-თან შედარება
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-21 ⬇
დანართი №19
სსბასს 32—შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები: უფლების გადამცემი
გამომცემლისაგან
წინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტში (სსბასს) ჩამოყალიბებულია სააღრიცხვო მოთხოვნები უფლების გადამცემის მიმართ შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებში. იგი ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ, ფინანსური აღრიცხვის ინტერპრეტაციების საერთაშორისო კომიტეტის მიერ შემუშავებულ მე-12 ინტერპრეტაციას (ფაისკ 12) - შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები. ფაისკ 12-ში ოპერატორის მიმართ სააღრიცხვო მოთხოვნებია ჩამოყალიბებული. ეს სსბასს-ი ასევე მოიცავს ამონარიდს ბასსს-ის მიერ გამოცემული, ინტერპრეტაციების მუდმივმოქმედი კომიტეტის მიერ შემუშავებული 29-ე ინტერპრეტაციიდან (იმკ-29) შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები: განმარტებითი შენიშვნები. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების ფონდის (ფასსფ) ნებართვით, ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორისათვის ბუ¬ღალ¬ტრუ¬ლი აღ¬რიც¬ხვის სა¬ერ¬თა-შო¬რი¬სო სტან¬დარ¬ტების საბჭოს (სსბასსს) წინამდებარე გამოცემაში გამოყენებულია ამონარიდები ფაისკ 12-დან და ფაისკ 29-დან.
ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom.
E-mail: publications@ifrs.org
Internet: www.ifrs.org
ფასს-ები, ბასს-ები, დოკუმენტების გამოცემული პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით.
“IFRS”, “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “Intarnational Accounting Standards” და “International Financial Reporting Standards” ფასს ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული ფასს-ის ფონდის ნებართვის გარეშე.
სსბასს 32—შეღავათიანი მომსახურების შეთახმებები: უფლების გადამცემი
სსბასს-ის ისტორია
წინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს.
სსბასს 32, შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები: უფლების გადამცემი, გამოიცა 2011 წლის ოქტომბერში.
მას შემდეგ, სსბასს 32 განახლებული იქნა შემდეგი სსბასს-ების გათვალისწინებით:
სსბასს-ების გამოყენება (2016 წლის აპრილის გამოცემა)
სსბასს-ების 2015 წლის გაუმჯობესება (2016 წლის აპრილის გამოცემა)
სსბასს 33, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, (2015 წლის იანვრის გამოცემა)
სსბასს 32-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
|
|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|
|
|
|
2011 წლის ოქტომბერი
სსბასს 32—შეღავათიანი მომსახურების შეთახმებები: უფლების გადამცემი
შინაარსი
პუნქტი
მოქმედების სფერო .............................................................................. 2–7
შეღავათიანი მომსახურების აქტივების აღიარება და შეფასება ..... 9–13
ვალდებულებების აღიარება და შეფასება......................................... 14–28
ფინანსური ვალდებულების მოდელი ....................................... 18–23
ოპერატორისათვის უფლების გადაცემის მოდელი ................. 24–26
შეთანხმების გაყოფა ...................................................................... 27–28
სხვა ვალდებულებები, პირობითი ვალდებულებები და
პირობითი აქტივები...................................................................... 29
სხვა შემოსავლები ................................................................................ 30
წარდგენა და გამჟღავნება ................................................................... 31–33
გარდამავალი დებულებები ................................................................ 34–35
ძალაში შესვლის თარიღი ................................................................... 36–37
დანართი „ა“: მითითებები გამოყენებაზე
დანართი „ბ“: ცვლილებები სხვა სსბასს-ებში დასკვნის საფუძველი
მითითებები დანერგვაზე საილუსტრაციო მაგალითები
მიზანი
1. წინამდებარე სტანდარტის მიზანია, შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებისთვის უფლების გადამცემის, როგორც საჯარო სექტორის ერთეულის მიმართ სააღრიცხვო მოთხოვნების დადგენა.
მოქმედების სფერო (იხ.მგ1–მგ2 პუნქტები)
2. ერთეული,1 რომელიც ამზადებს და წარადგენს ფინანსურ ანგარიშგებას აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდის შესაბამისად, წინამდებარე სტანდარტი შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებების აღრიცხვისათვის უნდა გამოიყენოს.
3. [ამოღებულია]
4. [ამოღებულია]
5. წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროში შემავალი შეთანხმებები მოიცავს ოპერატორს, რომელიც უფლების გადამცემის სახელით, შეღავათიანი მომსახურების აქტივებთან დაკავშირებით, საჯარო მომსახურებას ახორციელებს.
6. შეთანხმებები სტანდარტის მოქმედების სფეროს მიღმა საჯარო მომსახურების გაწევას არ მოითხოვს და მომსახურებასა და კომპონენტების მართვას მხოლოდ იმ შემთხვევაში მოიცავს, როდესაც აქტივი უფლების გადამცემის მიერ არ კონტროლდება (მაგ., გარე წყაროს გამოყენება, მომსახურების ხელშეკრულებები ან პრივატიზაცია).
7. წინამდებარე სტანდარტი ოპერატორის მიერ გამოყენებულ აღრიცხვას არ განსაზღვრავს (ოპერატორის მიერ შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების აღრიცხვის წესები შეიძლება მოიძებნოს აღრიცხვის შესაბამის საერთაშორისო ან ეროვნულ სტანდარტში, რომელიც შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებს ეხება).
განმარტებები (იხ.მგ3–მგ4 პუნქტები)
8. ქვემოთ ჩამოთვლილი ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში განსაზღვრული მნიშვნელობებით არის გამოყენებული:
სავალდებულო შეთანხმება, ამ სტანდარტის მიზნებისათვის, აღწერს მხარეებისთვის იმავე უფლებებისა და ვალდებულებების მიმანიჭებელ ხელშეკრულებებს და სხვა შეთანხმებებს, რაც ხელშეკრულების გაფორმების შემთხვევაში ექნებოდათ.
უფლების გადამცემი, ამ სტანდარტის მიზნებისათვის, არის ერთეული, რომელიც ოპერატორზე შეღავათიანი შეთანხმების აქტივის გამოყენების უფლებას გასცემს.
1 ერთეული, წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის, მოიხსენება უფლების გადამცემად.
ოპერატორი, ამ სტანდარტის მიზნებისათვის, არის ერთეული, რომელიც იყენებს უფლების გადამცემის მიერ კონტროლირებულ შეღავათიანი მომსახურების აქტივს, საზოგადოებრივი მომსახურების მისაწოდებლად
შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები არის სავალდებულო ძშეთანხმება უფლების გადამცემსა და ოპერატორს შორის, რომელშიც:
(ა) ოპერატორი, უფლების გადამცემის სახელით, საზოგადოებრივი მომსახურების გასაწევად დროის განსაზღვრულ მონაკვეთში შეღავათიანი მომსახურების აქტივს იყენებს; და
(ბ) ოპერატორი შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების პერიოდის განმავლობაში, მის მიერ გაწეული მომსახურებისათვის კომპენსაციას იღებს.
შეღავათიანი მომსახურების აქტივი არის შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებში საზოგადოებრივი მომსახურების გასაწევად გამოყენებული აქტივი, რომელიც:
(ა) წარმოდგენილია ოპერატორის მიერ და:
(i) ოპერატორი აშენებს, ავითარებს ან შეიძენს მესამე მხარისაგან; ან
(ii) ოპერატორის მფლობელობაში არსებული აქტივია; ან
(ბ) წარმოდგენილია უფლების გადამცემის მიერ და არის:
(i) უფლების გადამცემის მფლობელობაში არსებული აქტივი; ან
(ii) უფლების გადამცემის მფლობელობაში არსებული აქტივის გაუმჯობესება.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში.
შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აღიარება და შეფასება
(იხ.მგ5–მგ35 პუნქტები)
9. უფლების გადამცემმა შეღვათიან მომსახურებად უნდა აღიაროს ოპერატორის მიერ წარმოდგენილი აქტივი და უფლების გადამცემის არსებული აქტივის გაუმჯობესება, თუ:
(ა) უფლების გადამცემი აკონტროლებს ან არეგულირებს, თუ რა მომსახურება უნდა გასწიოს ოპერატორმა აქტივით, ვის მიმართ და რა ფასად უნდა გასწიოს; და
(ბ) უფლების გადამცემი შეთანხმების ვადის ბოლოს აკონტროლებს –
ფლობის საშუალებით, ბენეფიციური მფლობელობით ან სხვაგვარად – ნებისმიერ მნიშვნელოვან ნარჩენ წილს აქტივში.
10. წინამდებარე სტანდარტი ეხება შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებაში მისი მთლიანი სასარგებლო ვადით გამოყენებულ აქტივს (სრულვადიანი აქტივი), თუ დაკმაყოფილებულია 9 (ა) პუნქტის პირობები.
11. უფლების გადამცემმა თავდაპირველად უნდა შეაფასოს მე-9 პუნქტის (ან მე-10 პუნქტის, სრულვადიანი აქტივებისათვის) მიხედვით აღიარებული შეღავათიანი მომსახურების აქტივი სამართლიანი ღირებულებით, მე-12 პუნქტში აღნიშნულის გარდა.
12. როდესაც უფლების გადამცემის მფლობელობაში არსებული აქტივი აკმაყოფილებს 9 (ა) და 9 (ბ) პუნქტში არსებულ პირობებს (ან მე-10 პუნქტში, სრულვადიანი აქტივებისათვის), უფლების გადამცემმა უნდა მოახდინოს არსებული აქტივის, როგორც შეღავათიანი მომსახურების აქტივის, რეკლასიფიკაცია. რეკლასიფიცირებული შეღავათიანი მომსახურების აქტივი უნდა აღრიცხოს სსბასს 17-ის, ძირითადი აქტივები, ან სსბასს 31-ის, არამატერიალური აქტივები, შესაბამისად, თუ მისაღებია.
13. საწყისი აღიარების ან რეკლასიფიკაციის შემდგომ, შეღავათიანი მომსახურების აქტივები უნდა აღრიცხოს სსბასს 17-ის ან სსბასს 31-ის მიხედვით, საჭიროებისამებრ.
ვალდებულებების აღიარება და შეფასება (იხ. მგ36–მგ50 პუნქტები)
14. როდესაც უფლების გადამცემი აღიარებს შეღავათიანი მომსახურების აქტივს მე-9 პუნქტის შესაბამისად (ან მე-10 პუნქტში, სრულვადიანი აქტივებისათვის), უფლების გადამცემმა ასევე უნდა აღიაროს ვალდებულებაც. უფლების გადამცემმა არ უნდა აღიაროს ვალდებულება, როდესაც მის მფლობელობაში არსებული აქტივი, მე-12 პუნქტის მიხედვით, შეღავათიანი მომსახურების აქტივად არის რეკლასიფიცირებული, ოპერატორის მიერ დამატებითი ანაზღაურების გაცემის შემთხვევების გარდა, როგორც მე-15 პუნქტშია აღნიშნული.
15. მე-14 პუნქტის მიხედვით აღიარებული ვალდებულება თავდაპირველად უნდა შეფასდეს იმავე ოდენობით, როგორც მე-11 პუნქტის მიხედვით აღიარებული შეღავათიანი მომსახურების აქტივი, შესწორებული უფლების გადამცემის მიერ ოპერატორისათვის ან ოპერატორის მიერ უფლების გადამცემისთვის გადახდილი ნებისმიერი სხვა ანაზღაურების (მაგ., ფულადი სახსრები) ოდენობით.
16. აღიარებული ვალდებულების ბუნება დამოკიდებულია უფლების გადამცემსა და ოპერატორს შორის გაცვლილი ოდენობის ბუნებაზე. უფლების გადამცემის მიერ ოპერატორისათვის მიცემული
ანაზღაურება დგინდება სავალდებულო შეთანხმების პირობების შესაბამისად და, როცა შესაბამისია, სახელშეკრულებო სამართლით.
17. შეღავათიანი მომსახურების აქტივის სანაცვლოდ,უფლების გადამცემმა შეიძლება ოპერატორს შეღავათიანი მომსახურების აქტივი, ნებისმიერი შემდეგი კომბინაციით აუნაზღაუროს:
(ა) ოპერატორისათვის გადახდების განხორციელებით („ფინანსური ვალდებულების“ მოდელი);
(ბ) სხვა საშუალების გამოყენებით (ოპერატორისათვის უფლების გადაცემის მოდელი), როგორიც არის:
(i) შეღავათიანი მომსახურების აქტივის მომხმარებელი მესამე მხარისაგან შემოსავლის გამომუშავების უფლების გადაცემა ოპერატორისათვის; ან
(ii) შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის გამოყენების საშუალების გადაცემა ოპერატორისათვის (მაგ., საავადმყოფოს კერძო ნაწილი, როცა საავადმყოფოს დარჩენილი ნაწილი უფლების გადამცემის მიერ საზოგადოების პაციენტების სამკურნალოდ გამოიყენება, ან კერძო ადგილი ავტოპარკინგისათვის, საზოგადოებრივ ადგილთან ახლოს).
ფინანსური ვალდებულების მოდელი (იხ. მგ37–მგ46 პუნქტები)
18. როდესაც უფლების გადამცემს, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აშენების, გაფართოების, შეძენის ან გაუმჯობესების მიზნით, ოპერატორისათვის ფულადი სახსრებით ან ფინანსური აქტივით გადახდის უპირობო ვალდებულება აქვს, მე-14 პუნქტის მიხედვით აღიარებული ვალდებულება ფინანსურ ვალდებულებად უნდა აღრიცხოს.
19. უფლების გადამცემს ფულადი სახსრების გადახდის უპირობო ვალდებულება აქვს, თუ გარანტირებულია, რომ მან ოპერატორს უნდა გადაუხადოს:
(ა) განსაზღვრული ან განსაზღვრადი ოდენობა; ან
(ბ) არსებობის შემთხვევაში, საჯარო მომსახურების მომხმარებლებისაგან ოპერატორების მიერ მიღებული ოდენობებსა და 19 (ა) პუნქტში მოხსენიებულ ნებისმიერ განსაზღვრულ ან განსაზღვრად ოდენობას შორის სხვაობა, მაშინაც კი, თუ გადახდა დამოკიდებულია ოპერატორზე, რომელიც შეღავათიანი მომსახურების აქტივის მიერ ხარისხის ან ეფექტურობის განსაზღვრული მოთხოვნების დაკმაყოფილებას უზრუნველყოფს.
20. სსბასს 28-ის, ფინანსური ინსტრუმენტები: წარდგენა, აღიარების
შეწყვეტის მოთხოვნები, სსბასს 29, ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასება, და სსბასს 30, ფინანსური ინსტრუმენტები: განმარტებითი შენიშვნები, გამოიყენება მე-14 პუნქტის მიხედვით აღიარებული ფინანსური ვალდებულებისათვის, გარდა შემთხვევებისა, როდესაც წინამდებარე სტანდარტი მოთხოვნებს წამოაყენებს და მითითებებს იძლევა.
21. უფლების გადამცემმა ოპერატორისთვის გადახდები უნდა გადაანაწილოს და აღრიცხოს მათი შინაარსის მიხედვით, როგორც მე- 14 პუნქტის შესაბამისად აღიარებული ვალდებულების შემცირება, ფინანსური ხარჯი და ოპერატორის მიერ განხორციელებული მომსახურებისათვის საკომისიო.
22. შეღავათიანი მომსახურების ფარგლებში, 21-ე პუნქტის შესაბამისად დადგენილი ფინანსური ხარჯი და ოპერატორის მიერ განხორციელებული მომსახურებისათვის საკომისიო უნდა აღირიცხოს როგორც ხარჯი.
23. როდესაც შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ან მომსახურების კომპონენტი ცალ-ცალკე იდენტიფიცირებადია, უფლების გადამცემის მიერ ოპერატორისათვის განხორციელებული გადახდების მომსახურების კომპონენტები შეღავათიანი მომსახურების აქტივის და მომსახურების შესაბამისი სამართლიანი ღირებულებებით უნდა გადანაწილდეს. როდესაც აქტივის ან მომსახურების კომპონენტები ცალ-ცალკე იდენტიფიცირებადი არ არის, უფლების გადამცემის მიერ ოპერატორისათვის განხორციელებული გადახდების მომსახურების კომპონენტები სავარაუდო შეფასების ტექნიკის გამოყენებით დადგინდება.
ოპერატორისათვის უფლების გადაცემის მოდელი (იხ. მგ47–მგ49)
24. როდესაც უფლების გადამცემს, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის მშენებლობის, განვითარების, შეძენის ან გაუმჯობესების მიზნით, ოპერატორისათვის ფულადი სახსრებით ან სხვა ფინანსური აქტივით გადახდის უპირობო ვალდებულება არ აქვს და შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ან სხვა შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის მესამე მხარის მომხმარებლებიდან ოპერატორს შემოსავლის გამომუშავების უფლებას გადასცემს, უფლების გადამცემმა მე-14 პუნქტის მიხედვით აღიარებული ვალდებულება უნდა აღრიცხოს, როგორც უფლების გადამცემსა და ოპერატორს შორის აქტივების გაცვლით წარმოშობილი შემოსავლის გამოუმუშავებელი ნაწილი.
25. უფლების გადამცემმა უნდა აღიაროს შემოსავალი და შეამციროს 24-ე პუნქტის მიხედვით აღიარებული ვალდებულება, შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების ეკონომიკური შინაარსის შესაბამისად.
26. როდესაც უფლების გადამცემი ოპერატორს შეღავათიანი მომსახურების აქტივისთვის და მომსახურების გაწევისათვის ანაზღაურებას უხდის
შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ან სხვა შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის მესამე მხარის მომხმარებლებიდან შემოსავლის მიღების უფლების გადაცემის გზით, გაცვლა მიიჩნევა შემოსავლის წარმომქმნელ ოპერაციად, რადგანაც ოპერატორისათვის მიცემული უფლება ძალაშია შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების პერიოდის განმავლობაში, უფლების გადამცემი გაცვლიდან მიღებულ შემოსავალს დაუყოვნებლივ არ აღიარებს. ნაცვლად ამისა, ვალდებულება აღიარდება შემოსავლის მიუღებელი ნაწილისათვის. შემოსავალი აღიარდება შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების ეკონომიკური შინაარსის მიხედვით და ვალდებულება მცირდება შემოსავლის აღიარებასთან ერთად.
შეთანხმების გაყოფა (იხ. მგ50 პუნქტი)
27. თუ უფლების გადამცემი იხდის შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აშენების, გაფართოების, შეძენის ან გაუმჯობესებისათვის, ნაწილობრივ, ფინანსური ვალდებულების აღებით და, ნაწილობრივ, ოპერატორისათვის უფლების გადაცემით, აუცილებელია, რომ მე-14 პუნქტის მიხედვით აღიარებული მთლიანი ვალდებულების თითოეული ნაწილი ცალ-ცალკე აღირიცხოს. თავდაპირველად აღიარებული მთლიანი ვალდებულება მე-15 პუნქტით განსაზღვრული ოდენობის ტოლი უნდა იყოს.
28. უფლების გადამცემმა, ვალდებულების თითოეული ნაწილი, რომელსაც 27-ე პუნქტი ეხება, 18-26-ე პუნქტების შესაბამისად უნდა აღრიცხოს.
სხვა ვალდებულებები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები (იხ. მგ51–მგ54)
29. უფლების გადამცემმა შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებიდან წარმოშობილი თითოეული ვალდებულება, პირობითი ვალდებულება და პირობითი აქტივი უნდა აღრიცხოს სსბასს 19-ის, ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები, სსბასს 28-ის, სსბასს 29-ის და სსბასს 30-ის შესაბამისად.
სხვა შემოსავლები (იხ. მგ55–მგ64 პუნქტები)
30. უფლების გადამცემმა შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებიდან წარმოშობილი შემოსავალი (24-ე-26-ე პუნქტებში წარმოდგენილის გარდა) უნდა აღრიცხოს სსბასს 9-ის, შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან, შესაბამისად.
წარდგენა და გამჟღავნება (იხ. მგ65–მგ67 პუნქტები)
31. უფლების გადამცემმა ინფორმაცია უნდა წარადგინოს სსბასს 1-ის შესაბამისად;
32. შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებების ყველა ასპექტი უნდა იქნეს განხილული განმარტებით შენიშვნებში გასამჟღავნებელი ინფორმაციის დასადგენად. უფლების გადამცემმა თითოეულ საანგარიშგებო პერიოდში შეღავათიანი მომსახურების შეთანმებებთან დაკავშირებით უნდა გააკეთოს შემდეგი განმარტებითი შენიშვნები:
(ა) შეთანხმების აღწერილობა;
(ბ) შეთანხმების მნიშვნელოვანი პირობები, რომლებმაც შესაძლოა გავლენა იქონიოს ოდენობაზე, დროზე და მომავალი ფულადი სახსრების ნაკადების სარწმუნოებაზე (მაგ., შეღავათის პერიოდი, ხელახლა შეფასების თარიღები და ხელახლა შეფასებისა და მოლაპარაკების საფუძველი);
(გ) ბუნება და დონე (მაგ., რაოდენობა, დროითი პერიოდი, ან თანხა, როგორც შესაბამისია) შემდეგის:
(i) კონკრეტული აქტივის გამოყენების უფლება;
(ii) ოპერატორისაგან შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებასთან დაკავშირებით განსაზღვრული მომსახურებების მიღების მოლოდინის უფლება;
(iii) საანგარიშო პერიოდის ბოლოსთვის აღიარებული შეღავათიანი მომსახურების აქტივების საბალანსო ღირებულება, მათ შორის, უფლების გადამცემის არსებული აქტივები, რომლებიც კლასიფიცირდა შეღავათიანი მომსახურების აქტივებად;
(iv) შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების ბოლოსათვის განსაზღვრული აქტივების მიღების უფლება;
(v) განახლებისა და შეწყვეტის არჩევანი;
(vi) სხვა უფლებები და მოვალეობები (მაგ., შეღავათიანი მომსახურების აქტივების მნიშვნელოვანი რემონტი); და
(vii) ოპერატორისათვის შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ან სხვა შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის ხელმისაწვდომობის საშუალების მიცემის მოვალეობა; და
(დ) საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში წარმოშობილი ცვლილებები შეთანხმებაში.
33. 32-ე პუნქტის მიხედვით გათვალისწინებული განმარტებითი შენიშვნები წარმოდგენილია ცალ-ცალკე თითოეული მნიშვნელოვანი შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებისათვის ან ჯამურად შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებისათვის, რომელიც მოიცავს მსგავსი შინაარსის მომსახურებებს (მაგ.,მოსაკრებლების მოკრება, სატელეკომუნიკაციო ან წყალგაყვანილობის მომსახურებები). ასეთი გამჟღავნება წარმოადგენს სსბასს 17-ით ან/და სსბასს 31-ით კლასების
მიხედვით მოთხოვნილ განმარტებით შენიშვნებთან ერთად დამატებითი გამჟღავნების მოთხოვნას. შეღავათიანი მომსახურების აქტივებმა მსგავსი ბუნების შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებში, რომლებიც მოცემულია აგრეგირებულად, შეიძლება შექმნან აქტივების კლასის ქვესიმრავლე, რომელიც გამჟღავნებულია სსბასს 17-ის ან/და სსბასს 31-ის შესაბამისად, ან შეიძლება შედიოდეს აქტივების ერთზე მეტ კლასში, რომლებიც გამჟღავნებულია სსბასს 17-ის ან/და სსბასს 31- ის შესაბამისად. მაგალითად, სსბასს 17-ის მიზნებისათვის, ფასიანი ხიდი შესაძლოა დაჯგუფდეს სხვა ხიდებთან ერთად. ამ პუნქტის მიზნებისათვის, ფასიანი ხიდი შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებში შესაძლოა დაჯგუფდეს ფასიან გზებთან.
გარდამავალი დებულებები
34. უფლების გადამცემმა, რომელმაც მანამდე აღიარა შეღავათიანი მომსახურების აქტივები, დაკავშირებული ვალდებულებები, შემოსავლები და ხარჯები, წინამდებარე სტანდარტი, სსბასს 3-ის, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, შესაბამისად, რეტროსპექტულად უნდა გამოიყენოს.
35. [ამოღებულია]
35ა. მე-13, 32-ე, 33-ე და მგ35 პუნქტები შეიცვალა სსბასს-ების 2015 წლის გაუმჯობესების 2016 წლის აპრილში გამოცემის შედეგად. ერთეული, რომელიც მანამდე იყენებდა სსბასს 32-ს, ვალდებულია შეღავათიანი მომსახურების აქტივების კლასიფიცირება თავიდან შეაფასოს მე-13 პუნქტის შესაბამისად. ერთეულმა უნდა წარმოადგინოს შეღავათიანი მომსახურების აქტივები განახლებული კლასიფიკაციით რეტროსპექტულად, სსბასს 3-ის შესაბამისად.
35ბ. როდესაც შეღავათიანი მომსახურების აქტივების რეკლასიფიცირება ხდება 35ა პუნქტის შესაბამისად, ერთეულმა შეღავათიანი მომსახურების აქტივები უნდა აღრიცხოს შემდეგნაირად:
(ა) თუ შეღავათიანი მომსახურების აქტივები ადრე შეფასებული იყო თვითღირებულების მოდელის გამოყენებით, ხოლო აქტივების ის კლასი, რომელზედაც იქნა რეკლასიფიცირებული აღნიშნული შეღავათიანი მომსახურების აქტივები, ფასდება თვითღირებულების მოდელის გამოყენებით, ერთეული აგრძელებს თვითღირებულების მოდელის გამოყენებას. ერთეული ვალდებულია გადაიტანოს მომდევნო პერიოდებში მომსახურების დათმობის აქტივების ღირებულება, აკუმულირებულ ამორტიზაციასთან ან ამორტიზაციასთან და აკუმულირებულ გაუფასურების ზარალთან ერთად.
(ბ) თუ შეღავათიანი მომსახურების აქტივები ადრე შეფასებული იყო თვითღირებულების მოდელის გამოყენებით და აქტივების ის კლასი, რომელზედაც იქნა რეკლასიფიცირებული აღნიშნული
შეღავათიანი მომსახურების აქტივები, ფასდება გადაფასების მოდელის გამოყენებით, ერთეულმა ან უნდა:
(i) გადააფასოს შეღავათიანი მომსახურების აქტივები; ან
(ii) სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილებებთან დაკავშირებით სსბასს 3-ის მოთხოვნების შესაბამისად, რეტროსპექტულად გამოიყენოს თვითღირებულების მოდელი დანარჩენი აქტივებისათვის იმ აქტივის კლასში, რომლისთვისაც მოხდა ამ შეღავათიანი მომსახურების აქტივების რეკლასიფიკაცია. თუ ინფორმაცია აქტივების თვითღირებულებასთან დაკავშირებით არ არსებობს, ერთეულმა შეიძლება გამოიყენოს აქტივების საბალანსო ღირებულება, როგორც სავარაუდო ღირებულება.
(გ) თუ შეღავათიანი მომსახურების აქტივები ადრე შეფასებული იყო გადაფასების მოდელის გამოყენებით და აქტივების ის კლასი, რომელზედაც იქნა რეკლასიფიცირებული აღნიშნული შეღავათიანი მომსახურების აქტივები, ფასდება თვითღირებულების მოდელის გამოყენებით, ერთეულმა უნდა:
(i) შეღავათიანი მომსახურების აქტივების მიმართ რეტროსპექტულად გამოიყენოს თვითღირებულების მოდელი. როდესაც ინფორმაცია აქტივების თვითღირებულებასთან დაკავშირებით არ არსებობს, ერთეულმა შეიძლება გამოიყენოს აქტივების საბალანსო ღირებულება, როგორც სავარაუდო ღირებულება; ან
(ii) სააღრიცხვო პოლიტიკის ცვლილებებთან დაკავშირებით სსბასს 3-ის მოთხოვნების შესაბამისად, გადააფასოს დანარჩენი აქტივები იმ აქტივის კლასში, რომლისთვისაც მოხდა ამ შეღავათიანი მომსახურების აქტივების რეკლასიფიკაცია.
(დ) თუ შეღავათიანი მომსახურების აქტივები ადრე შეფასებული იყო გადაფასების მოდელის გამოყენებით და აქტივების ის კლასი, რომელზედაც იქნა რეკლასიფიცირებული აღნიშნული შეღავათიანი მომსახურების აქტივები, ფასდება გადაფასების მოდელის გამოყენებით, ერთეულმა უნდა დააკორექტიროს გადაფასების ნამეტი აქტივების თითოეულ კლასთან მიმართებით. თუ წინა გადაფასების შემცირება აღიარებული იქნა შეღავათიანი მომსახურების აქტივთან დაკავშირებით ან ერთზე მეტი აქტივის მიმართ იმ აქტივების კლასში რომელზედაც შეღავათიანი მომსახურების აქტივები არის გადატანილი, ერთეულმა უნდა განიხილოს მოეთხოვება თუ არა გადატანები გადაფასების ნამეტსა და აკუმულირებული ნამეტს ან დეფიციტს შორის.
ძალაში შესვლის თარიღი
36. ერთეულმა მოცემული სტანდარტი უნდა გამოიყენოს 2014 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის. რეკომენდებულია სტანდარტის ადრეული გამოყენება. თუ ერთეული წინამდებარე სტანდარტს 2014 წლის პირველ იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის გამოიყენებს, მან ამის შესახებ განმარტებით შენიშვნებში უნდა აღნიშნოს და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 5, ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები, სსბასს 13, იჯარა, სსბასს 17, სსბასს 29 და სსბასს 31.
36ა. 35-ე და 37-ე პუნქტები შეიცვალა სსბასს 33-ის, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, 2015 წლის იანვარში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული იყენებს სსბასს 33-ს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, ამ ადრინდელი პერიოდისთვის ასევე უნდა იქნას გამოყენებული აღნიშნული ცვლილება.
36ბ. მე-13, 32-ე, 33-ე და მგ35 პუნქტები შეიცვალა და 35 (ა) და 35 (ბ) პუნქტები დაემატა სსბასს-ების 2015 წლის გაუმჯობესების 2016 წლის აპრილში გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილება წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. რეკომენდებულია უფრო ადრეული გამოყენება. თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
36გ. მე-3 და მე-4 პუნქტები ამოღებულ იქნა 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
37. როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
დანართი „ა“
მითითებები გამოყენებაზე
წინამდებარე დანართი სსბასს 32-ის განუყოფელი ნაწილია.
მოქმედების სფერო (იხ. მე-2–მე-7 პუნქტები)
მგ1. წინამდებარე სტანდარტი განკუთვნილია ასახოს ფინანსური ანგარიშგების ინტერპრეტაციების საერთაშორისო კომიტეტის მე-12 ინტერპრეტაცია, შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები (ფაისკ 12), რომელშიც შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებაში კერძო სექტორის ოპერატორის მიმართ სააღრიცხვო მოთხოვნებია ჩამოყალიბებული. ამისათვის, მოქმედების სფერო, აქტივის აღიარების პრინციპები, და ტერმინოლოგია შესაბამისობაშია ფაისკ 12-ის გამოყენების მითითებებთან. თუმცა, რადგანაც წინამდებარე სტანადარტი ეხება სააღრიცხვო მოთხოვნებს უფლების გადამცემის მიმართ, წინამდებარე სტანდარტი ფაისკ 12-ში იდენტიფიცირებულ საკითხებს უფლების გადამცემის გადმოსახედიდან შემდეგნაირად მიმართავს:
(ა) უფლების გადამცემი აღიარებს ფინანსურ ვალდებულებას, როდესაც იგი ვალდებულია, ოპერატორს რამდენიმე ნაწილად, შეღავათიანი მომსახურების (ე.ი. აშენებული, გაფართოებული, შეძენილი, ან გაუმჯობესებული) აქტივისათვის გადაუხადოს. ფაისკ-ის მე-12, მე-14 და მე-20 პუნქტების შესაბამისად წინამდებარე სტანდარტში განსაზღვრული შეფასების მოთხოვნების გამოყენებით, ოპერატორი აღიარებს შემოსავალს აშენების, გაფართოების, შეძენის, გაუმჯობესებისა და მის მიერ გაწეული საოპერაციო მომსახურებებისათვის. ფაისკ 12-ის მე-8 პუნქტის შესაბამისად, შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების დადებამდე ოპერატორი წყვეტს იმ აქტივის აღიარებას, რომელსაც იგი ფლობდა და ძირითად აქტივებად აღიარებდა;
(ბ) უფლების გადამცემი აღიარებს ვალდებულებას, როდესაც იგი ოპერატორს შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ან სხვა შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის მომხმარებელი მე-3 მხარისაგან შემოსავლის გამომუშავების უფლებას აძლევს. ფაისკ 12-ის 26-ე პუნქტის მიხედვით, ოპერატორი არამატერიალურ აქტივს აღიარებს;
(გ) უფლების გადამცემი წყვეტს ოპერატორისათვის გადაცემული აქტივის აღიარებას, რომელსაც ის აღარ აკონტროლებს. ფაისკ 12- ის 27-ე პუნქტის მიხედვით, ოპერატორი აღიარებს აქტივს და ვალდებულებას აქტივის გაცვლიდან წარმოშობილ ნებისმიერ მოვალეობასთან დაკავშირებით.
მგ2. წინამდებარე სტანდარტის მე-9 პუნქტი განსაზღვრავს პირობებს,
რომლის შემთხვევაშიც, აქტივი, სრულვადიანი აქტივის გარდა, სტანდარტის მოქმედების სფეროში შედის. სტანდარტის მე-10 პუნქტი განსაზღვრავს პირობებს, რომლის შემთხვევაშიც, სრულვადიანი აქტივები სტანდარტის მოქმედების სფეროში შედის.
განმარტებები (იხ. მე-8 პუნქტი)
მგ3. მე-8 პუნქტი განსაზღვრავს შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებს. შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებების საერთო მახასიათებლებია შემდეგი:
(ა) უფლების გადამცემი საჯარო სექტორის ერთეულს წარმოადგენს;
(ბ) ოპერატორი სულ მცირე შეღავათიანი მომსახურების აქტივის გარკვეულ მართვასა და დაკავშირებულ მომსახურებაზეა პასუხისმგებელი და უფლების გადამცემის სახელით არ მოქმედებს მხოლოდ როგორც აგენტი;
(გ) შეთანხმება განსაზღვრავს საწყის ფასებს, რომელიც ოპერატორის მიერ უნდა იქნეს დაკისრებული და არეგულირებს ფასების გადახედვას შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების პერიოდის მანძილზე;
(დ) შეთანხმების პერიოდის ბოლოს ოპერატორი ვალდებულია, შეღავათიანი მომსახურების აქტივი უფლების გადამცემს განსაზღვრულ პირობებში, მცირე ან ნულოვანი დამატებითი ანაზღაურებით გადასცეს, იმის მიუხედავად, თუ რომელმა მხარემ დააფინანსა იგი თავდაპირველად; და
(ე) შეთანხმება იმართება სავალდებულო შეთანხმებით, რომელიც
|
|
|
ფასების |
|---|---|---|---|
|
|
|
დავების |
|
მგ4. მე-8 პუნქტი განმარტავს შეღავათიანი მომსახურების აქტივს. შეღავათიანი მომსახურების აქტივის მაგალითებია: გზები, ხიდები, გვირაბები, ციხეები, საავადმყოფოები, აეროპორტები, წყლის გამანაწილებელი ინფრასტრუქტურა, ენერგიის მიწოდებისა და სატელეკომუნიკაციო ქსელები, სამხედრო და სხვა ოპერაციებისთვის მუდმივი დაწესებულებები და საჯარო მომსახურების გაწევის ადმინისტრაციული მიზნებისათვის გამოყენებული სხვა გრძელვადიანი მატერიალური და არამატერიალური აქტივები.
შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აღიარება და თავდაპირველი შეფასება
(იხ. მე-9–მე-13 პუნქტები)
შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აღიარება
მგ5. მე-9 პუნქტის შესაბამისად (ან მე-10 პუნქტის შესაბამისად,
სრულვადიანი აქტივისათვის) შეღავათიანი მომსახურების აქტივი უნდა აღიარდეს თუ არა, შეთანხმებით გათვალისწინებული ყველა ფაქტისა და გარემოების გათვალისწინებით უნდა შეფასდეს.
მგ6. 9 (ა) პუნქტში ნახსენები კონტროლი და რეგულაცია შეიძლება სავალდებულო შეთანხმება, ან სხვა შემთხვევა იყოს (როგორიც არის მესამე მხარის მარეგულირებლის გავლით, რომელიც არეგულირებს უფლების გადამცემის მრეწველობაში ან სექტორში მოქმედ სხვა ერთეულებს), ის მოიცავს უფლების გადამცემის მიერ მთლიანი შედეგის, ასევე სხვა მომხმარებლის მიერ ნაწილის ან სრული შედეგების შესყიდვის შემთხვევებს, აქტივის სარგებელზე სხვების ხელმისაწდვომობის შეზღუდვის ან რეგულირების საშუალება არის კონტროლის აუცილებელი ელემენტი, რომელიც ერთეულის აქტივებს ყველა ერთეულისათვის ხელმისაწვდომი და ყველასათვის სარგებლის მიმცემი საჯარო აქტივებისაგან განასხვავებს. სავალდებულო შეთანხმება ოპერატორის მიერ დასაწესებელ საწყის ფასებს აყალიბებს და შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების პერიოდის განმავლობაში ფასების გადახედვას არეგულირებს. როდესაც სავალდებულო შეთანხმება შეღავათიანი მომსახურების აქტივის გამოყენების კონტროლს უფლების გადამცემს გადასცემს, აქტივი 9 (ა) პუნქტით გათვალისწინებულ პირობებს აკმაყოფილებს. ეს პირობები იმათ კონტროლს ეხება, რომელებსაც ოპერატორი უნდა მოემსახუროს.
მგ7. 9 (ა) პუნქტის მიზნებისათვის, უფლების გადამცემს ფასის მთლიანად გაკონტროლება არ სჭირდება: საკმარისია, რომ ფასს არეგულირებდეს უფლების გადამცემი, სავალდებულო შეთანხმება, ან მესამე მხარის მარეგულირებელი, რომელიც უფლების გადამცემის მრეწველობაში ან სექტორში მოქმედ სხვა ერთეულებს (საავადმყოფოებს, სკოლებს ან უნივერსიტეტებს) არეგულირებს (მაგ., შეზღუდვის მექანიზმის მეშვეობით) თუმცა, პირობები შეთახმების შინაარსის მიმართ გამოიყენება. შინაარსის არმქონე, მაგალითად, ლიმიტი, რომელიც მხოლოდ განსაკუთრებულ შემთხვევებში გამოიყენება, იგნორირებულია. პირიქით, თუ, მაგალითად, შეთანხმება ოპერატორს ფასების დადგენის თავისუფლებას აძლევს, მაგრამ ნებისმიერი ზედმეტი მოგება უფლების გადამცემს უბრუნდება, ოპერატორის დაბრუნება შეიზღუდება და კონტროლის ტესტის საფასო ელემენტი დაკმაყოფილდება.
მგ8. ბევრ მთავრობას, პირდაპირ ან საგანგებოდ შექმნილი სააგენტოების საშუალებით, ეკონომიკის კონკრეტულ სფეროში მოქმედი ერთეულების ქცევის რეგულირების ძალაუფლება აქვს. მე-9(ა) პუნქტის თანახმად, ზემოხსენებული ფართო მარეგულირებელი ქმედებები კონტროლს არ ნიშნავს. წინამდებარე სტანდარტში, ტერმინი
,,რეგულირება“ შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებების სპეციფიური ტერმინების და პირობების კონტექსტში გამოიყენება.
მაგალითად, სარკინიგზო მომსახურების მარეგულირებელმა შეიძლება დაადგინოს განაკვეთები, რომლებიც მთლიანად სარკინიგზო მრეწველობას ეხება. იურისდიქციის ფარგლებში, კანონით გათვალისწინებული ჩარჩოს მიხედვით, ასეთი განაკვეთები შეიძლება ბუნდოვნად იყოს მინიშნებული სავალდებულო შეთანხმებაში, რომელიც სარკინიგზო ტრანსპორტირებაზე შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებს მართავს ან ისინი შეიძლება კონკრეტულად იყოს მოხსენიებული. თუმცა, ორივე შემთხვევაში, შეღავათიანი მომსახურების აქტივი კონტროლდება ხელშეკრულებით ან მსგავსი სავალდებულო შეთანხმებით ან სარკინიგზო მომსახურების რეგულაციებით და არა იმ ფაქტით, რომ უფლების გადამცემი სარკინიგზო მომსახურების მარეგულირებელთან დაკავშირებულ საჯარო სექტორის ერთეულს წარმოადგენს.
მგ9. 9 (ბ) პუნქტის მიზნებისათვის, ნებისმიერ ნარჩენ წილზე უფლების გადამცემის კონტროლმა ოპერატორს აქტივის გაყიდვის ან გირაოში ჩადების საშუალება უნდა შეუზღუდოს და უფლების გადამცემს შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების გამოყენების განგრძობადი უფლება მისცეს. ნარჩენი წილი აქტივში არის აქტივის სავარაუდოდ შეფასებული მიმდინარე ღირებულება, ისე როგორც ის რომ ყოფილიყო იმ ხნის და იმ მდგომარეობაში, როგორც მოსალოდნელია რომ იქნება შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების პერიოდის ბოლოს.
მგ10. კონტროლი უნდა იქნეს განსხვავებული მართვისაგან. თუ უფლების გადამცემი 9 (ა) პუნქტში აღწერილი კონტროლის ხარისხს და აქტივში ნებისმიერ მნიშვნელოვან ნარჩენ ღირებულებას ინარჩუნებს, ოპერატორი აქტივს უფლების გადამცემის სახელით მხოლოდ მართავს - მაშინაც კი, როცა, ბევრ შემთხვევაში, მას შეიძლება ფართო მენეჯერული უფლებები ჰქონდეს.
მგ11. 9 (ა) და 9 (ბ) პუნქტებში მოცემული პირობები ერთობლიობაში ადგენენ, თუ როდის კონტროლდება აქტივი, საჭირო ჩამანაცვლებლის ჩათვლით, უფლების გადამცემის მიერ მისი მთელი ეკონომიკური ვადის განმავლობაში. მაგალითად, თუ ოპერატორს აქტივის ნაწილის ჩანაცვლება შეთანხმების პერიოდის განმავლობაში უწევს (მაგ., გზის ზედა ფენა ან შენობის სახურავი), აქტივი განიხილება, როგორც მთელი. შესაბამისად, 9 (ბ) პუნქტში მოცემული პირობები დაკმაყოფილებულია მთლიანი აქტივისათვის, ჩანაცვლებული ნაწილის ჩათვლით, თუ უფლების გადამცემი ნებისმიერ მნიშვნელოვან ნარჩენ წილს ამ ნაწილის ბოლო ჩანაცვლებაში აკონტროლებს.
მგ12. ზოგჯერ შეღავათიანი მომსახურების აქტივის გამოყენება 9 (ა) პუნქტში აღწერილის შესაბამისად, ნაწილობრივ რეგულირდება და ნაწილობრივ არ რეგულირდება. თუმცა, ამ შეთანხმებებს სხვადასხვა ფორმა აქვს:
(ა) ნებისმიერი აქტივი, რომელიც ფიზიკურად განცალკევებადი და დამოუკიდებლად მუშაობის უნარის მქონეა და, სსბასს 26-ის,
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, მიხედვით, ფულის გამომმუშავებელი ერთეულის განმარტებას აკმაყოფილებს, განცალკევებით არის გაანალიზებული, რათა დადგინდეს, 9 (ა) პუნქტში ჩამოყალიბებული პირობები დაკმაყოფილდება თუ არა, მისი მთლიანად არარეგულირებული მიზნებისათვის გამოყენების შემთხვევაში (მაგ., ეს შეიძლება ეხებოდეს საავადმყოფოს კერძო ნაწილს, სადაც საავადმყოფოს ნაწილი უფლების გადამცემის მიერ საჯარო პაციენტების სამკურნალოდ გამოიყენება); და
(ბ) როდესაც, უბრალოდ, დამატებითი საქმიანობები (მაგ., საავადმყოფოს მაღაზიის) არარეგულირებულია, კონტროლის ტესტი ისე გამოიყენება, თითქოს ეს მომსახურებები არ არსებობდეს, ვინაიდან უფლების გადამცემის მიერ 9 (ა) პუნქტში აღწერილი მიდგომის შესაბამისად მომსახურებების გაკონტროლებისას, დამატებითი საქმიანობების არსებობა შეღავათიანი მომსახურების აქტივზე უფლების გადამცემის კონტროლს არ ამცირებს.
მგ13. ოპერატორს შესაძლოა მგ12 (ა) პუნქტში აღწერილი განცალკევებადი აქტივის ან მგ12 (ბ) პუნქტში აღწერილი დამატებითი არარეგულირებული მომსახურების გასაწევად საჭირო საშუალებების გამოყენების უფლება ჰქონდეს. ნებისმიერ შემთხვევაში, შეიძლება შინაარსობრივად არსებობდეს იჯარა უფლების გადამცემიდან ოპერატორზე. თუ ასეა, ეს სსბასს 13-ის შესაბამისად აღირიცხება.
უფლების გადამცემის მფლობელობაში არსებული აქტივი
მგ14. შეთანხმება შეიძლება მოიცავდეს უფლების გადამცემის მფლობელობაში არსებულ აქტივს:
(ა) რომელზეც უფლების გადამცემი ოპერატორს შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების მიზნებისათვის ხელმისაწვდომობის საშუალებას აძლევს; ან
(ბ) რომელზეც უფლების გადამცემი ოპერატორს საშუალებას აძლევს, გამოიმუშაოს შემოსავალი, როგორც კომპენსაცია შეღავათიანი მომსახურების აქტივისათვის.
მგ15. მე-11 პუნქტში მოცემული მოთხოვნები ეხება მე-9 პუნქტის (ან მე-10 პუნქტის, სრულვადიანი აქტივისთვის) მიხედვით აღიარებული აქტივების საწყის შეფასებას სამართლიანი ღირებულებით. უფლების გადამცემის მფლობელობაში არსებული, შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებაში გამოყენებული აქტივი, წინამდებარე სტანდარტის მიხედვით, რეკლასიფიცირებულია და არა აღიარებული. უფლების გადამცემის მფლობელობაში არსებული აქტივის მხოლოდ განახლება (მაგ., რომელიც მის შესაძლებლობებს ზრდის), მე-9 პუნქტის მიხედვით (ან მე-10 პუნქტის მიხედვით, სრულვადიანი აქტივებისათვის),
შეღავათიანი მომსახურების აქტივად აღიარდება.
მგ16. სსბასს 17-ში ან სსბასს 31-ში, შესაბამისად, გაუფასურების ტექსტის გამოყენებისას უფლების გადამცემი ოპერატორისათვის შეღავათიანი მომსახურების გაწევას გაუფასურების გამომწვევ გარემოებად არ განიხილავს, თუ აქტივის გამოყენებაში მის სამომავლო სარგებლიანობაზე ან მომსახურების პოტენციალზე გავლენის მომხდენი ცვლილება არ არსებობს. უფლების გადამცემი სსბასს 21-ს, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, ან სსბასს 26-ს შესაბამისად იყენებს, რათა დაადგინოს, ამ პირობების გავლენით რომელიმე ინდიკატორი ამოქმედდა თუ არა.
მგ17. თუ აქტივი მე-9 პუნქტით (ან მე-10 პუნქტით, სრულვადიანი აქტივისათვის) განსაზღვრულ აღიარების პირობას ვეღარ აკმაყოფილებს, უფლების გადამცემი სსბასს 17-ში ან სსბასს 31-ში, შესაბამისად, წარმოდგენილ აღიარების შეწყვეტის პრინციპებს სისრულეში მოიყვანს. მაგალითად, თუ აქტივი დროებით გადაიცემა, უფლების გადამცემი შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების ამ პირობის შინაარსს იმის დასადგენად განიხილავს, შეწყდეს თუ არა აქტივის აღიარება. ასეთ შემთხვევებში, უფლების გადამცემი ასევე განიხილავს, შეთანხმება იჯარის ოპერაციაა თუ გაყიდვის და იჯარით უკან დაბრუნების ოპერაცია, რომელიც სსბასს 13-ის შესაბამისად უნდა აღირიცხოს.
მგ18. როდესაც შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმება მოიცავს უფლების გადამცემის მფლობელობაში არსებული აქტივის გაუმჯობესებას, როგორიც არის აქტივის მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის გაზრდა, გაუმჯობესება შეფასდება, რათა დადგინდეს, აკმაყოფილებს თუ არა იგი მე-9 პუნქტით (ან მე-10 პუნქტით, სრულვადიანი აქტივისათვის) გათვალისწინებულ აღიარების პირობებს. თუ ეს პირობები კმაყოფილდება, გაუმჯობესება აღიარდება და შეფასდება წინამდებარე სტანდარტის მიხედვით.
ოპერატორის აქტივი
მგ19. ოპერატორმა შეიძლება გამოყოს აქტივი შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებაში გამოსაყენებლად, რომელიც მას არ აუშენებია, არ განუვითარებია და არც შეუძენია. თუ შეთანხმება მოიცავს ოპერატორის მფლობელობაში არსებულ აქტივს, რომელსაც ოპერატორი შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების ფარგლებში იყენებს, უფლების გადამცემი დაადგენს, აკმაყოფილებს თუ არა აქტივი მე-9 პუნქტის (ან მე-10 პუნქტის, სრულვადიანი აქტივებისათვის) პირობებს. თუ აღიარების პირობები დაკმაყოფილებულია, უფლების გადამცემი აქტივს შეღავათიანი მომსახურების აქტივად აღიარებს და მას წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად აღრიცხავს.
აშენებული ან გაფართოებული აქტივი
მგ20. როდესაც აშენებული ან გაფართოებული აქტივი მე-9 პუნქტში (ან მე-10 პუნქტში, სრულვადიანი აქტივისათვის) მოცემულ პირობებს აკმაყოფილებს, უფლების გადამცემი აქტივს წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად აღიარებს და შეაფასებს. სსბასს 17 ან სსბასს 31, შესაბამისად, განსაზღვრავს, თუ როდის უნდა აღიარდეს შეღავათიანი მომსახურების აქტივი. სსბასს 17-იც და სსბასს 31-იც მოითხოვს, რომ აქტივი მხოლოდ და მხოლოდ მაშინ უნდა აღიარდეს, როდესაც:
(ა) სავარაუდოა, რომ ერთეული აქტივთან დაკავშირებულ სამომავლო ეკონომიკურ სარგებელს ან პოტენციურ მომსახურებას მიიღებს; და
(ბ) აქტივის თვითღირებულება ან სამართლიანი ღირებულება შესაძლებელია საიმედოდ შეფასდეს.2.
მგ21. აღნიშნული კრიტერიუმები, სავალდებულო შეთანხმების ვადებსა და პირობებთან ერთად, იმის დასადგენად უნდა იქნეს განხილული, აღიარდეს თუ არა შეღავათიანი მომსახურების აქტივი მისი აშენების და განვითარების პერიოდში. ძირითადი აქტივებისა და არამატერიალური აქტივებისათვის აღიარების კრიტერიუმი შეიძლება დაკმაყოფილდეს აშენებისა და გაფართოების პერიოდის განმავლობაში. თუ ასეა, უფლების გადამცემი, როგორც წესი, შეღავათიანი მომსახურების აქტივს პერიოდის განმავლობაში აღიარებს.
მგ22. აღიარების პირველი კრიტერიუმი უფლების გადამცემის მიერ ეკონომიკური სარგებლის და მომსახურების პოტენციალის მიღებას მოითხოვს. უფლების გადამცემის გადმოსახედიდან შეღავათიანი მომსახურების აქტივის უმთავრესი მიზანი არის მომსახურების პოტენციალის გაწევა საჯარო სექტორის უფლების გადამცემის სახელით. უფლების გადამცემის მიერ აწყობილი ან პირადი სარგებლობისათვის განვითარებული აქტივის მსგავსად, აშენების ან გაფართოების ხარჯის გაწევისას, უფლების გადამცემი სავალდებულო შეთანხმების პირობებს იმის დასადგენად შეაფასებს, მიიღებს თუ არა შეღავათიანი მომსახურების აქტივის მომსახურების პოტენციალს იმ დროისათვის.
მგ23. აღიარების მეორე კრიტერიუმი აქტივის საწყისი ღირებულების ან სამართლიანი ღირებულების საიმედოდ შეფასებადობას მოითხოვს. შესაბამისად, სსბასს 17-ის ან სსბასს 31-ის აღიარების მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად უფლების გადამცემს უნდა ჰქონდეს საიმედო
2 ინფორმაცია, რომელიც საიმედოა, თავისუფალია არსებითი შეცდომებისგან და მიკერძოებისგან, და შეიძლება მომხმარებლებზე იყოს დამოკიდებული, რომ ერთგულად წარმოადგენდეს იმას, რასაც უნდა წარმოადგენდეს ან გონივრულად მოსალოდნელია, რომ წარმოადგენდეს. სსბასს 1-ის დს16 პუნქტში განხილულია საიმედოობის ახსნის გარდამავალი მიდგომა.
ინფორმაცია აქტივის ღირებულებისა და სამართლიანი ღირებულების შესახებ, მისი აშენებისა და გაფართოების პერიოდში. მაგალითად, თუ შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმება მოითხოვს, რომ ოპერატორმა უფლების გადამცემს აქტივის აშენებისა და გაფართოების პერიოდში ანგარიშგება წარუდგინოს, გაწეული დანახარჯი შეიძლება შეფასებადი იყოს. შესაბამისად, ის დააკმაყოფილებს სსბასს 17-ში ან სსბასს 31-ში მოცემულ აღიარების პრინციპებს განვითარებული აქტივებისათვის. ასევე, როდესაც უფლების გადამცემს აშენებული ან განვითარებული აქტივის მიღებაზე უარის თქმის მცირე შესაძლებლობა აქვს, ხელშეკრულების ან სხვა მსგავსი სავალდებულო შეთანხმების პირობების დასაკმაყოფილებლად, დანახარჯი აქტივის დასრულებისკენ მიმართული ღონისძიებების განხორციელების პროგრესის მიხედვით აღიარდება. შესაბამისად, უფლების გადამცემი აღიარებს შეღავათიანი მომსახურების აქტივს და დაკავშირებულ ვალდებულებას.
შეღავათიანი მომსახურების აქტივის შეფასება
მგ24. მე-11 პუნქტი მე-9 პუნქტის (ან მე-10 პუნქტის, სრულვადიანი აქტივისათვის) შესაბამისად აღიარებული შეღავათიანი მომსახურების აქტივების საწყის შეფასებას სამართლიანი ღირებულებით მოითხოვს. კერძოდ, საწყისი აღიარებისას სამართლიანი ღირებულება გამოიყენება აშენებული ან განვითარებული შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ან არსებული აქტივის გაუმჯობესების ღირებულების დასადგენად,. მე-11 პუნქტში მოცემული მოთხოვნები წინამდებარე სტანდარტის მე-12 პუნქტის შესაბამისად შეღავათიანი მომსახურების აქტივებად რეკლასიფიცირებულ უფლების გადამცემის მფლობელობაში არსებულ აქტივებს არ ეხება. საწყისი აღიარებისას სამართლიანი ღირებულების გამოყენება სსბასს 17-ის ან სსბასს 31-ის მიხედვით გადაფასებას არ მოითხოვს.
მგ25. უფლების გადამცემსა და ოპერატორს შორის გადაცემული კომპენსაციის ტიპი გავლენას ახდენს შეღავათიანი მომსახურების აქტივის სამართლიანი ღირებულების დადგენაზე საწყისი აღიარებისას. შემდგომი პუნქტები განმარტავს, თუ როგორ უნდა დადგინდეს აქტივის სამართლიანი ღირებულება საწყისი აღიარებისას, გაცემული კომპენსაციის ტიპზე დაყრდნობით:
(ა) როდესაც უფლების გადამცემი ოპერატორს უხდის, სამართლიანი ღირებულება აქტივის საწყისი აღიარებისას ოპერატორისათვის აქტივის სანაცვლოდ განხორციელებული გადახდების ნაწილს წარმოადგენს..
(ბ) როდესაც უფლების გადამცემი ოპერატორისათვის აქტივის სანაცვლოდ გადახდებს არ ახორციელებს, აქტივი სსბასს 17-ში და სსბასს 31-ში არამატერიალური აქტივის გაცვლის მსგავსად აღირიცხება.
კომპენსაციის ტიპები
მგ26. შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები იშვიათად არის იდენტური; ტექნიკური მოთხოვნები იცვლება სექტორისა და იურისდიქციის მიხედვით. უფრო მეტიც, შეთანხმების პირობები შეიძლება ასევე დამოკიდებული იყოს განსაზღვრული იურისდიქციის საერთო საკანონმდებლო ჩარჩოს სპეციფიკურ მახასიათებლებზე. სახელშეკრულებო სამართალი, როდესაც არსებობს, შეიძლება მოიცავდეს პირობებს, რომლებიც ინდივიდუალურ ხელშეკრულებებში არ უნდა განმეორდეს.
მგ27. შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების პირობების შესაბამისად, უფლების გადამცემმა შეიძლება ოპერატორს შეღავათიანი მომსახურების აქტივი ნებისმიერი შემდეგი კომბინაციით აუნაზღაუროს:
(ა) ოპერატორისათვის გადახდების (მაგ., ფულადი სახით) განხორციელებით;
(ბ) ოპერატორისათვის ანაზღაურების სხვაგვარად მიცემით, როგორიც არის:
(i) შეღავათიანი მომსახურების ან სხვა შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის მომხმარებელი მესამე მხარისაგან შემოსავლის გამომუშავების უფლების გადაცემა ოპერატორისათვის; ან
(ii) ოპერატორისათვის სხვა შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის გამოყენებაზე უფლების გადაცემა.
მგ28. როდესაც უფლების გადამცემი ოპერატორს, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის სანაცვლოდ, გადახდების განხორციელების საშუალებით უნაზღაურებს, აქტივები და მომსახურების კომპონენტები შეიძლება იყოს განცალკევებადი (მაგ., სავალდებულო შეთანხმება განსაზღვრავს წინასწარგანსაზღვრული გადახდების ოდენობას, რომელიც შეღავათიანი მომსახურების აქტივზე უნდა გადანაწილდეს) ან არაგანცალკევებადი.
განცალკევებადი გადახდები
მგ29. შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმება განცალკევებადია სხვადასხვა გარემოებებში, მათ შორის, შეიძლება იყოს შემდეგი (მაგრამ არ შემოიფარგლება ამით):
(ა) იდენტიფიცირებულია გადახდების ნაკადის ნაწილი, რომელიც თვითონ შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ხელმისაწვდომობის შესაბამისად იცვლება და სხვა ნაწილი, რომელიც კონკრეტული მომსახურებების გამოყენების ან შესრულების შესაბამისად იცვლება;
(ბ) შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების სხვადასხვა კომპონენტები შეიძლება მიმდინარეობდეს სხვადასხვა პერიოდის განმავლობაში ან შეიძლება შეწყდეს ცალ-ცალკე. მაგალითად, მომსახურების ცალკეული კომპონენტი შეიძლება შეწყდეს შეთანხმების დანარჩენი ნაწილის გაგრძელებაზე ზეგავლენის გარეშე; ან
(გ) შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების სხვადასხვა კომპონენტები შეიძლება ხელახლა ინდივიდუალურად შეთანხმდეს. მაგალითად, მომსახურების კომპონენტი ბაზარზეა შემოწმებული და ღირებულების ნაწილობრივი ან სრული ზრდა ან შემცირება უფლების გადამცემზე ისეთნაირად გადის, რომ უფლების გადამცემის მიერ განხორციელებული, კონკრეტულად ამ მომსახურებასთან დაკავშირებული გადახდის ნაწილი შესაძლებელია იდენტიფიცირდეს.
მგ30. სსბასს 17 და სსბასს 31 მოითხოვს გაცვლითი ოპერაციის ფარგლებში შეძენილი აქტივის საწყის შეფასებას თვითღირებულებით, რაც აქტივის ფულადი ფასის ეკვივალენტს წარმოადგენს. გაცვლითი ოპერაციებისათვის ოპერაციის ფასი სამართლიან ღირებულებად მიიჩნევა, თუ სხვაგვარად არ არის მითითებული. როდესაც აქტივი ან გადახდების მომსახურების კომპონენტები განცალკევებადია, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ფულადი ფასის ეკვივალენტი არის შეღავათიანი მომსახურების აქტივის გადახდების კომპონენტის მიმდინარე ღირებულება. თუმცა, თუ აქტივების გადახდების ნაწილის მიმდინარე ღირებულება სამართლიან ღირებულებაზე მეტია, შეღავათიანი მომსახურების აქტივი თავდაპირველად ფასდება მისი სამართლიანი ღირებულებით.
არაგანცალკევებადი გადახდები
მგ31. როდესაც აქტივი და უფლების გადამცემის მიერ ოპერატორისათვის მომსახურების გადახდის კომპონენტი განცალკევებადი არ არის, სამართლიანი ღირებულება მე-11 პუნქტში სავარაუდო შეფასების ტექნიკის გამოყენებით დგინდება.
მგ32. წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნების გამოყენების მიზნებისათვის, შეთანხმებით გათვალისწინებული გადახდები და სხვა კომპენსაციები, შეთანხმების დასაწყისში ან მისი ხელახლა შეფასებისას, შეღავათიანი მომსახურების აქტივზე და შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების სხვა კომპონენტებზე (მაგ., შენახვისა და მოვლის მომსახურებები) მათი სამართლიანი ღირებულებების შესაბამისად გადანაწილდება. შეღავათიანი მომსახურების აქტივის სამართლიანი ღირებულება მოიცავს მხოლოდ აქტივთან დაკავშირებულ თანხებს და არ მოიცავს შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების სხვა კომპონენტებთან დაკავშირებულ თანხებს. ზოგიერთ შემთხვევაში, აქტივებზე და შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების სხვა კომპონენტებზე
გადახდების გადანაწილება უფლების გადამცემის მიერ შეფასების ტექნიკის გამოყენებას მოითხოვს. მაგალითად, უფლების გადამცემმა შეიძლება აქტივთან დაკავშირებული გადახდები შეაფასოს, შედარებადი აქტივის სამართლიან ღირებულებასთან მიმართებაში ისეთ შეთანხმებაში, რომელიც სხვა კომპონენტებს არ მოიცავს, ან გადახდების სავარაუდო დადგენის გზით, სხვა კომპონენტებისათვის შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების შედარებად შეთანხმებებთან მიმართებაში და შემდეგ, შეთანხმების ფარგლებში, მთლიანი გადახდებიდან ამ გადახდების გამოკლებით.
ოპერატორი კომპენსაციის სხვა ფორმებს ღებულობს
მგ33. 17 (ბ) პუნქტში მოხსენიებული ოპერაციების ტიპები არამონეტარული გაცვლითი ოპერაციებია. სსბასს 17-ის 38-ე და სსბასს 31-ის 44-ე პუნქტი, შესაბამისობის მიხედვით, ასეთ გარემოებებზე მითითებებს იძლევა.
მგ34. როდესაც ოპერატორი შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ან სხვა შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის მესამე მხარის მომხმარებლისაგან შემოსავლის გამომუშავების უფლებას, ან უფლების გადამცემისაგან არაფულად კომპენსაციას ღებულობს, უფლების გადამცემი პირდაპირ შეღავათიანი მომსახურების აქტივის შესაძენად ხარჯს არ გასწევს. ოპერატორისათვის გაწეული კომპენსაციის ეს ფორმები ოპერატორს შეღავათიანი მომსახურების აქტივის თვითღირებულებას და შეღავათიანი მომსახურების აქტივის პერიოდის განმავლობაში მის მუშაობას უნაზღაურებს. ამიტომაც, უფლების გადამცემს თავდაპირველად აქტივის კომპონენტის მე-11 პუნქტში მოცემული ხერხის შესაბამისად შეფასება სჭირდება.
შემდგომი შეფასება
მგ35. საწყისი აღიარების შემდგომ, უფლების გადამცემი, შემდგომი შეფასების და შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აღიარების შეწყვეტისათვის, სსბასს 17-ს და სსბასს 31-ს იყენებს. სსბასს 21 და სსბასს 26 ასევე გამოიყენება იმის გაანალიზებისას, არსებობს თუ არა შეღავათიანი მომსახურების აქტივის გაუფასურების ნიშნები. ამ სტანდარტების ეს მოთხოვნები გამოიყენება წინამდებარე სტანდარტის მიხედვით შეღავათიანი მომსახურების აქტივად აღიარებული ან კლასიფიცირებული ყველა აქტივისათვის.
ვალდებულებების აღიარება და შეფასება (იხ.მე-14-28-ე პუნქტები)
მგ36. უფლების გადამცემი ვალდებულებას მე-14 პუნქტის შესაბამისად მხოლოდ მაშინ აღიარებს, როდესაც შეღავათიანი მომსახურების აქტივი მე-9 პუნქტის (ან მე-10 პუნქტის, სრულვადიანი აქტივისათვის) შესაბამისად აღიარდება. მე-14 პუნქტის შესაბამისად აღიარებული ვალდებულების ბუნება 25 (ა) პუნქტში აღწერილ თითოეულ შემთხვევაში შინაარსის მიხედვით ერთმანეთისგან განსხვავდება.
ფინანსური ვალდებულების მოდელი (იხ. მე-18–23-ე პუნქტები)
მგ37. უპირობო ვალდებულება, რომელიც უფლების გადამცემს ოპერატორისათვის წინასწარ განსაზღვრული გადახდების განხორციელების ვალდებულებას აკისრებს, სსბასს 29-ის მიხედვით, ფინანსური ვალდებულებაა. უფლების გადამცემს აქვს უპირობო ვალდებულება, თუ მას აქვს მცირე მოქმედების თავისუფლება (ასეთის არსებობის შემთხვევაში), რომ თავიდან აიცილოს ვალდებულება, ვინაიდან, ჩვეულებრივ, ოპერატორთან სავალდებულო შეთანხმება კანონმდებლობით არის უზრუნველყოფილი.
მგ38. როდესაც უფლების გადამცემი ოპერატორს, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის და მომსახურების გაწევის ღირებულებისათვის წინასწარ განსაზღვრული გადახდების განხორციელებით, კომპენსაციას აძლევს, წინასწარ განსაზღვრული გადახდების აქტივთან დაკავშირებული ნაწილის ამსახველი ოდენობა, მე-14 პუნქტის შესაბამისად, ვალდებულებად აღიარდება. ეს ვალდებულება 21-ე პუნქტში მოხსენიებულ ფინანსურ გადასახდელებს და მომსახურების გადახდების კომპონენტებს არ მოიცავს.
მგ39. როდესაც უფლების გადამცემი ოპერატორს შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აღიარებამდე უხდის, უფლების გადამცემი აღნიშნულ გადახდებს წინასწარგადახდებად აღრიცხავს.
მგ40. 21-ე პუნქტში მოხსენიებული ფინანსური გადასახდელები, წინასწარ დადგენის შემთხვევაში, ოპერატორის კაპიტალის ღირებულებაზე დაყრდნობით განისაზღვრება, რაც შეღავათიანი მომსახურების აქტივისათვის არის დამახასიათებელი.
მგ41. თუ შეღავათიანი მომსახურების აქტივისათვის დამახასიათებელი ოპერატორის კაპიტალის ღირებულების წინასწარ დადგენა შეუძლებელია, მაშინ გამოიყენება შეთანხმებაში მოცემული შეღავათიანი მომსახურების აქტივისათვის დამახასიათებელი განაკვეთი, უფლების გადამცემის დამატებითი სასესხო განაკვეთი, ან შეთანხმების ვადების და პირობების შესაბამისი სხვა განაკვეთი.
მგ42. როდესაც საკმარისი ინფორმაცია ხელმისაწვდომი არ არის, ფინანსური გადასახდელის დასადგენად გამოყენებული განაკვეთი შეიძლება მსგავსი აქტივის შესაძენად მოსალოდნელი განაკვეთის მიხედვით შეფასდეს (მაგ., მსგავსი აქტივის ლიზინგი, მსგავსი ადგილმდებარეობით და პირობებით). სავარაუდო განაკვეთი შემდეგთან ერთად უნდა იქნეს განხილული:
(ა) გადახდების ამჟამინდელი ღირებულება;
(ბ) აქტივის სავარაუდოდ შეფასებული სამართლიანი ღირებულება; და
(გ) სავარაუდოდ შეფასებული ნარჩენი ღირებულება, რათა
თითოეული რიცხვის სანდოობა გარანტირებული და ორმხრივად შეთავსებადი იყოს.
მგ43. როდესაც უფლების გადამცემი დაფინანსებაში მონაწილეობს (მაგ., აშენების გაფართოების, შეძენისა და გაუმჯობესების მიზნით ან გარანტიების სახით ოპერატორზე სესხს გასცემს), ფინანსური გადასახდელების განაკვეთის დასადგენად შესაძლებელია უფლების გადამცემის დამატებითი სასესხო განაკვეთის გამოყენება იყოს მისაღები.
მგ44. ფინანსური გადასახდელების დასადგენად გამოყენებული საპროცენტო განაკვეთი შეიძლება მომავალში არ შეიცვალოს, თუ აქტივის კომპონენტი ან მთლიანად შეთანხმება ახლიდან არ შეთანხმდება.
მგ45. შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებაში ვალდებულებასთან დაკავშირებული ფინანსური გადასახდელები წარმოდგენილია სხვა ფინანსურ გადასახდელებთან ერთად, სსბასს 28-ის, სსბასს 29-ის და სსბასს 30-ის შესაბამისად.
მგ46. 21-ე პუნქტის შესაბამისად დადგენილი გადახდების მომსახურების კომპონენტი თავდაპირველად შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების მთლიან პერიოდზე აღიარდება, რადგან აღიარების ეს მოდელი გაწეულ მომსახურებას ყველაზე უკეთესად პასუხობს. იმ შემთხვევაში, როდესაც სპეციალური ხარჯების კომპენსირება ცალ- ცალკე მოითხოვება და მათი ვადები ცნობილია, ასეთი ხარჯები გაწევისთანავე აღიარდება.
ოპერატორისათვის უფლების გადაცემის მოდელი (იხ. 24-ე−26-ე პუნქტები)
მგ47. როდესაც უფლების გადამცემი ოპერატორს შეღავათიანი მომსახურების ატივისა და გაწეული მომსახურებისათვის კომპენსაციას უხდის, ოპერატორისათვის შეღავათიანი მომსახურების აქტივის მომხმარებელი მესამე მხარისაგან შემოსავლის გამომუშავების უფლების გადაცემით, ოპერატორს შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების პერიოდის განმავლობაში შემოსავლის გამომუშავების უფლება ეძლევა. ამასთან, უფლების გადამცემი გამოიმუშავებს შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების ფარგლებში მიღებულ აქტივთან დაკავშირებულ სარგებელს, ოპერატორისათვის შეთანხმების პერიოდის განმავლობაში მიცემული უფლების სანაცვლოდ. შესაბამისად, ეს შემოსავალი დაუყოვნებლივ არ აღიარდება. ნაცვლად ამისა, აღიარდება ვალდებულება შემოსავლის ჯერაც გამოუმუშავებელი ნაწილისათვის. 25-ე პუნქტის შესაბამისად, შემოსავალი აღიარდება და ვალდებულება შემცირდება შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების ეკონომიკურ შინაარსზე დამოკიდებულებით მაშინ, როდესაც ოპერატორისათვის შეღავათიანი მომსახურების აქტივი შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების განმავლობაში ხელმისაწვდომი ხდება. როგორც მგ27 პუნქტშია
აღწერილი, უფლების გადამცემმა შეიძლება ოპერატორს გადახდების კომბინაციით და პირდაპირ მესამე მხარის მომხმარებლებისაგან შემოსავლის გამომუშავების უფლების გადაცემით გადაუხადოს. ასეთ შემთხვევებში, თუ ოპერატორის მიერ მესამე მხარის შემოსავლების გამომუშავების უფლება მნიშვნელოვნად ამცირებს ან ანულებს უფლების გადამცემის მიერ ოპერატორისათვის გადასახდელი წინასწარგადახდების ნაკადს, ვალდებულების შესამცირებლად შეიძლება სხვა საფუძველი უფრო შესაფერისი იყოს (მაგ., პირობა, რომლის მიხედვითაც უფლების გადამცემის სამომავლო წინასწარგადახდების ნაკადი მცირდება ან ნულდება).
მგ48. როდესაც უფლების გადამცემი ოპერატორს შეღავათიანი მომსახურების აქტივის და მომსახურების სანაცვლოდ, შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის მიწოდებით უხდის კომპენსაციას, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის გარდა, შემოსავალი აღიარდება და 24-ე პუნქტის მიხედვით აღიარებული ვალდებულება მგ47 პუნქტში აღწერილის მსგავსად მცირდება. ასეთ შემთხვევებში, უფლების გადამცემი სსბასს 17-ში ან სსბასს 31-ში, შესაბამისობის მიხედვით, აღიარების შეწყვეტის მოთხოვნებსაც განიხილავს.
მგ49. ზოგიერთ შემთხვევაში, ოპერატორისათვის უფლების გადაცემის მოდელის ფარგლებში, შეიძლება არსებობდეს „ჩრდილოვანი გადასახდელები“. ზოგიერთი ჩრდილოვანი გადასახდელი გადახდილია შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აშენების, გაფართოების, შეძენის ან გაუმჯობესებისთვის და ოპერატორის მიერ მისი გამოყენებისთვის. როდესაც უფლების გადამცემი ოპერატორს მხოლოდ მესამე მხარის მომხმარებლების მიერ შეღავათიანი მომსახურების აქტივის გამოყენებისათვის უხდის, ეს არის გამოყენებისათვის გადახდილი კომპენსაცია და არა შეღავათიანი მომსახურების აქტივის შეძენა. შესაბამისად, ასეთი გადახდები მგ48 პუნქტში განსაზღვრულ ვალდებულებას არ უკავშირდება. უფლების გადამცემი ოპერატორს შეღავათიანი მომსახურების აქტივის გამოყენების ხარისხის შესაბამისად უხდის კომპენსაციას და ასეთ გადახდებს ხარჯებად სსბასს 1-ის შესაბამისად აღრიცხავს.
შეთანხმების გაყოფა (იხ. 27-ე−28-ე პუნქტები)
მგ50. თუ ოპერატორს შეღავათიანი მომსახურების აქტივისათვის კომპენსაციას ნაწილობრივ წინასწარგანსაზღვრული გადახდების ნაკადით უხდიან და ნაწილობრივ, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ან სხვა შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის მესამე მხარის გამოყენებით შემოსავლის მიღების უფლების გადაცემის გზით, აუცილებელია უფლების გადამცემის კომპენსაციასთან დაკავშირებული ვალდებულების თითოეული ნაწილის ცალ-ცალკე აღრიცხვა. ასეთ ვითარებაში, ოპერატორისათვის ანაზღაურება წინაწარგანსაზღვრული გადახდებისათვის ფინანსური
ვალდებულების ნაწილად იყოფა და ნაწილობრივ შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ან სხვა შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის მესამე მხარის გამოყენებით შემოსავლის მიღების უფლებისათვის - ვალდებულების ნაწილად. ვალდებულების თითოეული ნაწილი თავდაპირველად აღიარდება გადახდილი ან გადასახდელი კომპენსაციის სამართლიანი ღირებულებით.
სხვა ვალდებულებები, პასუხისმგებლობები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები (იხ. 29-ე პუნქტი)
მგ51. შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები შეიძლება მოიცავდეს ფინანსური გარანტიის სხვადასხვა ფორმებს (მაგ., გარანტია, ფასიანი ქაღალდი, ვალთან დაკავშირებული უზრუნველყოფა, რომელსაც ოპერატორი შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აშენების, გაფართოების, შეძენის ან გაუმჯობესების დასაფინანსებლად იღებს), ან შედეგზე დამოკიდებულ გარანტიებს (მაგ., მინიმალური შემოსავლის ნაკადის გარანტია, მოკლე ჩავარდნებისათვის კომპენსაციის ჩათვლით).
მგ52. უფლების გადამცემის მიერ გაკეთებული გარკვეული გარანტიები შეიძლება აკმაყოფილებდეს ფინანსური გარანტიის ხელშეკრულების განსაზღვრებას. უფლების გადამცემი ადგენს, აკმაყოფილებს თუ არა უფლების გადამცემის მიერ შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების ფარგლებში გაკეთებული გარანტიები ფინანსური გარანტიის ხელშეკრულების განსაზღვრებას და გარანტიის აღრიცხვისათვის სსბასს 28-ს, სსბასს 29-ს და სსბასს 30-ს იყენებს. როდესაც გარანტია სადაზღვევო ხელშეკრულებას წარმოადგენს, უფლების გადამცემს შეუძლია აირჩიოს სადაზღვევო ხელშეკრულებებთან დაკავშირებული შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული სააღრიცხვო სტანდარტის გამოყენება. დამატებითი მითითებებისათვის იხილეთ სსბასს 28-ის მგ3-მგ9 პუნქტები.
მგ53. გარანტიები და ვალდებულებები, რომლებიც ფინანსური გარანტიის ხელშეკრულების მიმართ სსბასს 28-ის და სსბასს 29-ის მოთხოვნებს არ კმაყოფილებს ან სადაზღვევო ხელშეკრულებებს არ წარმოადგენს, სსბასს 19-ის შესაბამისად აღირიცხება.
მგ54. პირობითი აქტივები ან ვალდებულებები შეიძლება წარმოიშვას შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების პირობებზე კამათისას. ასეთი პირობითი ვითარებები სსბასს 19-ის შესაბამისად აღირიცხება.
სხვა შემოსავლები (იხ. 30-ე პუნქტი)
მგ55. ოპერატორმა შეიძლება უფლების გადამცემს ანაზღაურება გადაუხადოს შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ხელმისაწვდომობისათვის, უფლების გადამცემისათვის რესურსების წინასწარგანსაზღვრული შემოდინების უზრუნველყოფით, მათ შორის, შემდეგის ჩათვლით:
(ა) წინასწარი გადახდა ან გადახდების ნაკადი;
(ბ) შემოსავლის განაწილების უზრუნველყოფა;
(გ) უფლების გადამცემის მიერ ოპერატორისათვის გადასახდელი წინასწარგანსაზღვრული გადახდების ნაკადის შემცირება; და
(დ) ოპერატორისათვის შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის ხელმისაწვდომობის უზრუნველყოფისთვის გადახდილი რენტა.
მგ56. როდესაც ოპერატორი წინასწარგადახდას, გადახდების ნაკადს, ან სხვა სახის ანაზღაურებას უფლების გადამცემისათვის შეღავათიანი მომსახურების აქტივის გამოყენების უფლების მისანიჭებლად შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების განმავლობაში ახორციელებს, უფლების გადამცემი ამ გადახდებს სსბასს 9-ის შესაბამისად აღრიცხავს. შემოსავლის აღიარების პერიოდულობა შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების ვადების და პირობების შესაბამისად დგინდება და ის განსაზღვრავს უფლების გადამცემის ვალდებულებას, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ხელმისაწვდომობა ოპერატორისათვის უზრუნველყოს.
მგ57. როდესაც ოპერატორი შეღავათიანი მომსახურებასთან ერთად, ახორციელებს წინასწარგადახდას, გადახდების ნაკადს, ან სხვა სახის ანაზღაურებას უფლების გადამცემისათვის, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ან სხვა შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის მესამე მხარის გამოყენებით, შემოსავლის გამომუშავების უფლების გადაცემით, ოპერატორისაგან მიღებული გადახდების ნაწილი, რომელიც სააღრიცხვო პერიოდში არ არის გამომუშავებული, შემოსავლის აღიარების პირობების დაკმაყოფილებამდე ვალდებულებად აღიარდება.
მგ58. როდესაც შემოსავლის აღიარების პირობები დაკმაყოფილებულია, 30-ე პუნქტის მიხედვით, ვალდებულება, შემოსავლის აღიარებასთან ერთად, მცირდება.
მგ59. თუმცა. გარდა აქტივების სახეობების ცვალებადი ბუნებისა, რომლებიც შეიძლება შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებში იქნეს გამოყენებული და ხანდაზმულობისა, რომლის განმავლობაშიც შეთანხმებები მოქმედებს, შეიძლება არსებობდეს უფრო შესაფერისი ალტერნატიული მეთოდები სავალდებულო შეთანხმებით განსაზღვრულ შემომავალ ფულადი სახსრების ნაკადებთან დაკავშირებული შემოსავლის აღიარებისათვის, რომელიც უკეთესად წარმოაჩენს შეღავათიანი მომსახურების აქტივის და/ან ფულის დროითი ღირებულების ხელმისაწვდომობის ეკონომიკურ მოხმარებას ოპერატორის მიერ. მაგალითად, ანუიტეტის მეთოდი, რომელიც საპროცენტო ფაქტორს ეხება, რაც, როგორც წესი, ნომინალური საფუძვლის საპირისპიროდ, შემოსავალს დისკონტირებული საფუძვლით აღიარებს, შეიძლება უფრო შესაფერისი იყოს შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებისათვის, რომლის ვადაც რამდენიმე ათწლეულს შეადგენს.
მგ60. წინასწარგადახდის ოპერატორისაგან მიღების შემთხვევაში, შემოსავალი ისე აღიარდება, რომ ზუსტად წარმოაჩინოს შეღავათიანი მომსახურების აქტივის და/ან ფულის დროითი ღირებულების ხელმისაწვდომობის ეკონომიკური მოხმარება ოპერატორის მიერ. მაგალითად, როდესაც ოპერატორი ვალდებულია, წლიური გადასახდელები შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების ვადის განმავლობაში, ან წინასწარგანსაზღვრული ოდენობები განსაზღვრულ წლებში გადაიხადოს, შემოსავალი განსაზღვრულ დროს აღიარდება.
მგ61. შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებისათვის, რომელთა მიხედვითაც ოპერატორს შეღავათიანი მომსახურების აქტივის მესამე მხარის მომხმარებლისაგან შემოსავლის გამომუშავების უფლება აქვს, შემოსავალი დაკავშირებულია მომსახურების გაწევისას მიღებული ეკონომიკური სარგებლის შემოდინებასთან, და, შესაბამისად, იმავე მეთოდით აღიარდება, როგორც შემცირდა ვალდებულება. ასეთ შემთხვევებში, უფლების გადამცემი შემოსავლის განაწილების დებულების ოპერატორთან არსებულ შეთანხმებაში ჩასადებად ხშირად გამართავს მოლაპარაკებას. შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების ნაწილის სახით შემოსავლის განაწილება შეიძლება ემყარებოდეს ოპერატორის მიერ გამომუშავებულ მთლიან შემოსავლებს ან გარკვეული ზღვრის ზემოთ არსებულ შემოსავლებს ან იმაზე მეტ შემოსავალს, რაც ოპერატორისათვის განსაზღვრული უკუგების განაკვეთის მისაღებადაა საჭირო.
მგ62. უფლების გადამცემი, შესაბამისი შეთანხმების შინაარსის შესაბამისად, შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების შემოსავლის განაწილების უზრუნველყოფიდან მიღებულ შემოსავალს მისი წარმოქმნისას ნებისმიერი პირობითი მოვლენის (მაგ., შემოსავლის ზღვრის მიღწევა) მომხდარად მიჩნევის შემდეგ აღიარებს. უფლების გადამცემი სსბასს 19- ს იმის დასადგენად იყენებს, თუ როდის მოხდა პირობითი მოვლენა.
მგ63. სამომავლო წინასწარგანსაზღვრული გადახდების ნაკადის (რომლის სხვაგვარად გადახდაც უფლების გადამცემს ოპერატორისათვის შესაძლოა მოეთხოვოს) შემცირება უფლების გადამცემისათვის წინასწარგადახდილ არაფულად ანაზღაურებას წარმოადგენს. ასეთი შემოსავალი ვალდებულების შემცირებასთან ერთად აღიარდება.
მგ64. როდესაც ოპერატორი შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის ხელმისაწვდომობისათვის ნომინალურ რენტას იხდის, რენტით მიღებული შემოსავალი აღიარდება სსბასს 23-ის, შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადები და ტრანსფერები), მიხედვით.
წარდგენა და გამჟღავნება (იხ. 31-ე−33-ე პუნქტები)
მგ65. განმარტებითი შენიშვნები, რომლებიც შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებების სხვადასხვა ასპექტებს ეხება, შეიძლება არსებულ
სტანდარტებში იქნეს გამოყენებული. ეს სტანდარტი იყენებს შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებთან დაკავშირებულ მხოლოდ დამატებით განმარტებით შენიშვნებს. როდესაც შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების კონკრეტული ასპექტის აღრიცხვა სხვა სტანდარტში გამოიყენება, უფლების გადამცემი ამ სტანდარტის გამჟღავნების მოთხოვნებს, 32-ე პუნქტში ჩამოყალიბებულ შენიშვნებთან ერთად, იზიარებს.
მგ66. სსბასს 1 მოითხოვს, რომ ფინანსური გადასახდელები ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში განცალკევებულად იქნეს წარდგენილი. 21-ე პუნქტის მიხედვით წარმოდგენილი ფინანსური გადასახდელები ამ მუხლით არის მოცული.
მგ67. 31-ე-33-ე პუნქტებში ხაზგასმული განმარტებითი შენიშვნების დამატებით, უფლების გადამცემი სხვა სსბასს-ებში მოცემული შესაბამისი წარდგენისა და გამჟღავნების მოთხოვნებსაც იყენებს, რამდენადაც ისინი ამ სტანდარტის მიხედვით აღიარებულ აქტივებს, ვალდებულებებს, შემოსავლებს და ხარჯებს მიეკუთვნება.
გარდამავალი დებულებები (იხ. 34-ე−35-ე პუნქტები) მგ68. [ამოღებულია]
მგ69. [ამოღებულია] მგ70. [ამოღებულია] მგ71. [ამოღებულია] მგ72. [ამოღებულია] მგ73. [ამოღებულია]
დანართი „ბ“
სხვა სსბასს-ებში ცვლილებები
[ამოღებულია]
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 4-ის შემადგენელი ნაწილი.
მიზანი
დს1. როდესაც არ არსებობს საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი, რომელიც შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებს ეხება, საჯარო სექტორის ერთეულები, სსბასს 1-ის, ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა, მიხედვით, სხვა საერთაშორისო ან ეროვნული სააღრიცხვო სტანდარტის მოძებნას დაისახავენ მიზნად. კერძო სექტორის მონაწილეობის მომცველი შეთანხმებების არსებობის შემთხვევაში, ისინი შეეცდებიან, გამოიყენონ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო საბჭოს ფინანსური ანგარიშგების ინტერპრეტაციების საერთაშორისო კომიტეტის მე-12 ინტერპრეტაცია (ფაისკ 12) – შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები. თუმცა, ფაისკ 12 ოპერატორისათვის აღრიცხვას ეხება და, შესაბამისად, უფლების გადამცემისათვის მითითებებს არ მოიცავს. სსბასსს დარწმუნებულია, რომ წინამდებარე სტანდარტი ხელს შეუწყობს საჯარო სექტორის ერთეულების თანმიმდევრულობას და შესაბამისობას შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებების ანგარიშგებაში ასახვისას. მოქმედების სფერო
დს2. 2008 წლის მარტის საკონსულტაციო დოკუმენტის – შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებების აღრიცხვა და ანგარიშგება – განვითარებისას იდენტიფიცირებული საჯარო და კერძო სექტორის ერთეულების მომცველი სხვადასხვა ტიპის შეთანხმებების განხილვის შემდეგ სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფერო უნდა იყოს სარკე ფაისკ 12-სთვის, კერძოდ, კრიტერიუმი, რომლის მიხედვითაც უფლების გადამცემი შეღავათიანი მომსახურების აქტივს აღიარებს (იხ. პ. დს11-დს16). მოცემული მიდგომა ერთი შეთანხმების მონაწილე ორივე მხარისაგან ერთი და იმავე პრინციპების გამოყენებას მოითხოვს, რომ დაადგინოს, რომელმა მხარემ უნდა აღიაროს შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებაში გამოყენებული აქტივი. შესაბამისად, შეთანხმებები, რომელებიც, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აღიარებასთან დაკავშირებით, მე-9 პუნქტის (ან მე-10 პუნქტის, სრულვადიანი აქტივებისათვის) მოთხოვნებს არ აკმაყოფილებს, წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროს მიღმა რჩება. სსბასსს მიიჩნევს, რომ ეს მიდგომა მინიმუმამდე ამცირებს ერთ- ერთი ან ორივე მხარის მიერ აქტივის აღიარებას.
დს3. სსბასსს-მ აღიარა, რომ სტანდარტმა უნდა წარმოადგინოს მითითებები იმ შესაბამისი სსბასს-ების გამოყენებაზე, რომლებიც წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროს მიღმა არსებულ ხელშეკრულებებს ეხება. მითითებები გამოყენებაზე მოიცავს სქემას, რომელიც
წინამდებარე სტანდარტის გამოყენებას აღწერს, ასევე შესაბამის სსბასს- ებთან კავშირის ამსახველ ცხრილს შეთანხმებების სხვა, წინამდებარე სტანდარტის მიღმა არსებული შეთანხმების ტიპებისათვის.
დს4. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ მნიშვნელოვანია უფლების გადამცემის მიერ ოპერატორისათვის შეღავათიანი მომსახურების აქტივისათვის გადახდილი კომპენსაციის აღრიცხვის წესების წარდგენა. კომპენსაცია შეიძლება უფლების გადამცემს უფლებას ანიჭებდეს: ფულის და ფულის ეკვივალენტურ განსაზღვრად გადახდებზე, ან შეღავათიანი მომსახურების აქტივის მესამე მხარის მომხმარებლებისგან შემოსავლების მიღებაზე, ან სხვა შემოსავლების გამომმუშავებელი აქტივის გამოყენებაზე, ან ანაზღაურების ორივე ტიპის კომბინაციის მიღებაზე. ანაზღაურების თითოეულ ტიპს შედეგად მოჰყვება აღრიცხვის განსაზღვრული საკითხები, რომელზეც სსბასსს-ს, სტანდარტის მუდმივი გამოყენების უზრუნველსაყოფად, მითითებები აქვს წარმოდგენილი.
დს5. სსბასსს-მ ასევე დაასკვნა, რომ სსბასს 9-ის, შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან, შემოსავლის აღიარების ზოგადი პრინციპების შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებისათვის გამოყენებასთან დაკავშირებით, აუცილებელი იყო მითითებები, ზოგიერთი შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების უნიკალური მახასიათებლების გამო (მაგ., შემოსავლის გამანაწილებელი დებულებები).
დს6. წინამდებარე სტანდარტი არ მოიცავს ოპერატორების მიერ აღრიცხვას, რადგანაც ეს ფაისკ 12-ის მიხედვით არის მოცული. ბევრ შემთხვევაში, ოპერატორი კერძო სექტორის ერთეულია და სსბასს-ები არ არის განკუთვნილი კერძო სექტორის ერთეულებისათვის გამოსაყენებლად. ოპერატორი ან უფლების გადამცემი შეიძლება ასევე იყოს [სახელმწიფო კომერციული საწარმო (სკს)] (კვადრატულ ფრჩხილებში მოცემული ტერმინი აღარ გამოიყენება 2016 წლის აპრილში გამოცემული სსბასს- ების გამოყენების გამოცემის შედეგად). როდესაც წინამდებარე სტანდარტი გამოვიდა, სსბასს-ები არ იყო გამიზნული სკს-ების მიერ გამოსაყენებლად. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტები (ფასს-ები) გამოიყენებოდა კერძო სექტორის სუბიექტებისა და სკს-ების მიერ.
დს7. გპ 43–ის ზოგიერთმა რესპოდენტმა გამოთქვა მოსაზრება, რომ წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფერო უნდა განივრცოს და საჯარო-საჯაროსთვის შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები მოიცვას. სსბასს-მ აღნიშნა, რომ ასეთი შეთანხმებების აღრიცხვა პროექტის ძირითად მიზანს არ წარმოადგენდა, არამედ ისეთი შემთხვევების აღრიცხვა იყო, როდესაც უფლების გადამცემი სსბასს- ების დარიცხვით გამომყენებელი საჯარო სექტორის ერთეულს წარმოადგენს. სსბასსს-მ დაადგინა, რომ წინამდებარე სტანდარტის ანალოგიის მიხედვით გამოყენება მისაღები იქნება საჯარო სექტორის
უფლების გადამცემისათვის სსბასს 3-ის, სააღრიცხვო პოლიტია, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, მე-12-15-ე პუნქტების შესაბამისად და შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული სააღრიცხვო სტანდარტი, რომელიც ეხება შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებას, შესაძლებელია იქნეს გამოყენებული საჯარო სექტორის ოპერატორის მიერ.
განმარტებები
დს8. გპ 43 არ მოიცავს განმარტებებს, რადგან მათ ფაისკ 12-იც არ მოიცავდა. შესაბამისად, გპ 43-მა წარმოადგინა მითითებები განსაზღვრულ ტერმინოლოგიაზე. გპ 43-ის რესპოდენტებმა გამოთქვეს აზრი, რომ რადგანაც ეს სტანდარტია და არა ინტერპრეტაცია, მნიშვნელოვანი იყო, სტანდარტის გამოყენების მუდმივობისათვის განმარტებები მოეცვა. სსბასსს დათანხმდა, რომ ამ სტანდარტს განმარტებებიც მოეცვა.
დს9. სსბასსს დათანხმდა, რომ არ გამოეყენებინა ტერმინი `ინფრასტრუქტურა~ შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებაში გამოყენებულ აქტივთან მიმართებაში მაშინაც კი, როცა ფაისკი ამ ტერმინს იყენებს. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ტერმინი სსბასს-ebში ისე გამოიყენება, რომ შეიძლება წინამდებარე სტანდარტთან სრულად შეთავსებადი არ იყოს. ამასთან, ტერმინს აქვს დადგენილი მნიშვნელობა ზოგიერთ იურისდიქციაში, რომელიც ფაისკ 12-ში გამოყენებულისაგან განსხვავდება. გამჭვირვალობის უზრუნველსაყოფად, წინამდებარე სტანდარტის მე-9 პუნქტის (ან მე-10 პუნქტის, სრულვადიანი აქტივებისათვის) პირობების შესაბამისად აქტივის აღიარების გამო, ის წინამდებარე სტანდარტში „შეღავათიანი მომსახურების აქტივად” განიხილება. იგულისხმება, რომ ეს ტერმინი ფაისკ 12-ში განხილულის მსგავს აქტივებს უნდა მოიცავდეს.
დს10. ტერმინი „სავალდებულო შეთანხმება~ მანამდე განმარტებული არ იყო, მაგრამ სხვა სსბასს-ებში არის გამოყენებული, მხარეებისთვის იმავე უფლებებისა და ვალდებულებების მიმნიჭებელი შეთანხმებების ასაწერად, როგორსაც ხელშეკრულების შემთხვევაში მიანიჭებდა. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ სტანდარტის მიზნებისათვის, სტანდარტის გამოყენების უზრუნველსაყოფად ეს ტერმინი უნდა განიმარტოს.
შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აღიარება
დს11. შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებში აღრიცხვის მთავარი საკითხი იმაში მდგომარეობს, უნდა აღიაროს თუ არა უფლების გადამცემმა შეღავათიანი მომსახურების აქტივი.
დს12. სსბასსს-მ კონტროლზე დამყარებული მიდგომის რისკები და სარგებელი იმის შესაფასებლად განიხილა, უნდა აღიაროს თუ არა უფლების გადამცემმა აქტივი. რისკებისა და სარგებლის მიდგომა ფოკუსირებულია შეთანხმების პირობებისა და ვადების ეკონომიკურ ასპექტებზე. სსბასსს-ს არ სჯეროდა, რომ ეს ორიენტაცია შეღავათიანი
მომსახურების შეთანხმებებისათვის მისაღები იქნებოდა, რადგან შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ძირითადი მიზანი, უფლების გადამცემის გადმოსახედიდან, არის, უფლების გადამცემის სახელით, კონკრეტული საჯარო მომსახურების გაწევა, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის გამოყენების გზით და არა ეკონომიკური სარგებლის უზრუნველყოფა, როგორიც არის ასეთი აქტივით წარმოქმნილი შემოსავალი (მაგ., მომხმარებლის საკომისიო). შესაბამისად, აქტივის მომსახურების პოტენციალი დაერიცხება უფლების გადამცემს. ეკონომიკური სარგებელი შეღავათიანი მომსახურების აქტივიდან, სავარაუდოდ, მხოლოდ იმ შემთხვევებში წარმოიშობა, როდესაც ოპერატორს შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ან გამომმუშავებელი აქტივის მესამე მხარის მომხმარებლისაგან შემოსავლის გამომუშავების უფლება გადაეცემა. კონტროლზე დამყარებული მიდგომა ფოკუსირებულია ეკონომიკური სარგებლის კონტროლზე და შეღავათიანი მომსახურების აქტივის მომსახურების პოტენციალზე.
დს13. როგორც ხშირად ხდება, შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები უფლების გადამცემსა და ოპერატორს შორის რისკის გადასანაწილებლად ფორმდება. სსბასსს ასევე დაინტერესდა, შესაძლებელია თუ არა საკმარისად ობიექტური კრიტერიუმის დადგენა რისკებისა და სარგებლის შესაფასებლად, რათა მიღებული იქნეს თანმიმდევრული შედეგები. ამასთან, სხვადასხვა რისკების და სარგებლის შეწონვა პრობლემატურ თემად იყო წარმოდგენილი. შესაბამისად, სსბასს-მ დაასკვნა, რომ რისკებისა და სარგებლის მიდგომა არახელსაყრელია.
დს14. სსბასსს-მ ასევე განიხილა, უფლებისა და ვალდებულების მიდგომა სათანადო იყო თუ არა. მიუხედავად იმისა, რომ ასეთ მიდგომას შეიძლებოდა კონცეპტუალური მნიშვნელობა ჰქონოდა, სსბასსს-ს სჯერა, რომ ეს არის სერიოზული ცვლილება აქტივებისა და ვალდებულებების აღრიცხვასა და ფინანსურ ანგარიშგებაში საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის, რომლებიც შესაძლოა მონაწილეობდნენ შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებების მიღმა. სსბასსს-მა მიიღო გადაწყვეტილება იმ ფაისკ 12-ის დამატების შესახებ, რომელიც კონტროლზე დაფუძნებულ მიდგომას იყენებს. სსბასსს დათანხმდა, რომ უფლებებისა და ვალდებულებების მიდგომა გამოუსადეგარი იყო წინამდებარე სტანდარტისათვის.
დს15. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ კონტროლზე დამყარებული მიდგომა ყველაზე ეფექტურია იმის დასადგენად, უფლების გადამცემმა აქტივი უნდა აღიაროს თუ არა. სსბასსს-მ დაადგინა, რომ თუ კონტროლზე დამყარებული მიდგომა გამოიყენება, იგი შესაბამისობაში უნდა იყოს ფაისკ 12-თან, დს2 პუნქტში მოცემული მიზეზებით. შესაბამისად, წინამდებარე სტანდარტი ეხება მხოლოდ იმ შეთანხმებებს, რომლებშიც უფლების გადამცემი (ა) აკონტროლებს ან არეგულირებს ოპერატორის
მიერ გაწეულ მომსახურებას, და (ბ) აკონტროლებს შეღავათიანი მომსახურების აქტივში ნებისმიერ მნიშვნელოვან ნარჩენ წილს, შეთანხმების ვადის ბოლოსათვის. ფაისკ 12-თან შესაბამისობაში, სრულვადიანი აქტივის შემთხვევაში, მხოლოდ (ა) პირობა უნდა დაკმაყოფილდეს, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აღიარებისათვის. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ მნიშვნელოვანი იყო იმის ხაზგასმა, რომ შეღავათიანი მომსახურების აქტივი სავალდებულო შეთანხმებას წარმოადგენს. შესაბამისად, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აღიარების ან არაღიარების საკითხი, შეთანხმების ყველა ფაქტისა და გარემოების საფუძველზე ფასდება.
დს16. წინამდებარე სტანდარტის 9 (ა) პუნქტი შესაბამისობაშია ფაისკ 12-ის მე- 5 პუნქტთან. იგი, უფლების გადამცემის გადმოსახედიდან, გამიზნულია შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებისათვის დამახასიათებელი წესებისათვის და არა საჯარო სექტორის მარეგულირებელი უფლებამოსილების ფართო მნიშვნელობისათვის გამოსაყენებლად. წინამდებარე სტანდარტის 9 (ა) პუნქტში გამოყენებული წესები შეთანხმების საგანია ან დამოკიდებულია მარეგულირებელზე. მგ6 პუნქტში წარმოდგენილია მითითებები მე-9(ა) პუნქტში ტერმინის `რეგულირება~ გამოყენების შესახებ, რათა დადგინდეს, უფლების გადამცემმა შეღავათიანი მომსახურების აქტივი უნდა აღიაროს თუ არა. ედ43-ის ზოგიერთი რესპოდენტი ირწმუნებოდა, რომ ასეთი დამატებითი მითითებებით უზრუნველყოფა, ფაისკ 12-თან ასიმეტრიას ქმნის, რამდენადაც ამ ტერმინის მნიშვნელობაზე დამატებითი მითითებები არ არსებობს. სსბასსს-მ მიიჩნია, რომ მგ6 პუნქტში წარმოდგენილი დამატებითი მითითებები აუცილებელია საჯარო სექტორის უფლების გადამცემის და კერძო სექტორის ოპერატორის მიერ „რეგულირების“ კრეტერიუმის ერთნაირად გამოსაყენებლად, რათა დადგინდეს, შეღავათიანი მომსახურების აქტივი უნდა აღიარდეს თუ არა, რამდენადაც საჯარო სექტორს შესაძლებელია ტერმინი მთავრობის მარეგულირებელი ფართო უფლებამოსილების ფარგლებში ჰქონდეს განხილული.
ვალდებულების აღიარება
დს17. გპ 43 აღწერს ვალდებულების გამომწვევ 2 გარემოებას, როდესაც უფლების გადამცემი, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის სანაცვლოდ, ოპერატორისათვის გადასახდელი ანაზღაურების ბუნების გათვალისწინებით, შეღავათიანი მომსახურების აქტივს აღიარებს.
დს18. გპ 43-ის ვარაუდით, უფლების გადამცემის მიერ შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აღიარებისას ვალდებულება უნდა აღიარდეს. გპ-მ შენიშნა, რომ ვალდებულება შესაძლებელია ფინანსური ვალდებულებისა და შედეგების ვალდებულების ნებისმიერი კომბინაცია იყოს. ედ43-ის ვარაუდით, ფინანსური ვალდებულება მაშინ წარმოიშობა, როდესაც უფლების გადამცემს ოპერატორის მიმართ
ფულადი სახსრების ან ფულადი სახსრების ეკვივალენტის სახით განსაზღვრადი ფულადი გადახდები აქვს გადასახდელი და შედეგების ვალდებულება წარმოიშობა, როდესაც უფლების გადამცემი ოპერატორს კომპენსაციას უხდის, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის მომხმარებლების დაბეგვრის ან ოპერატორისათვის სხვა შემოსავლის- გამომმუშავებელი აქტივის გამოყენების უფლების გადაცემით. გპ 43-ის ვარაუდით, უფლების გადამცემი შედეგების ვალდებულებას სსბასს 19- ის, ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები, შესაბამისად აღრიცხავს.
დს19. გპ 43-ის რესპოდენტებმა მოითხოვეს აღნიშნული საკითხის განმარტებები, განსაკუთრებით გპ 43-ში იდენტიფიცირებულ
„შედეგების ვალდებულებასთან“ მიმართებაში. რესპოდენტების დამოკიდებულება შეჯამებულია ქვემოთ:.
(ა) შეღავათიანი მომსახურების აქტივის მომხმარებლების დაბეგვრის უფლება ან ოპერატორისათვის სხვა შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის ხელმისაწვდომობის უზრუნველყოფა ზოგიერთი რესპოდენტის მიერ აქტივის კომპენსაციისგან დამოუკიდებლად განიხილებოდა. ეს რესპოდენტები ხაზს უსვამდნენ, რომ ხელმისაწვდომობის უზრუნველყოფის უფლება დამახასიათებელია ბევრი შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებისათვის და თუ ის უნდა აღიარდეს, ასეთი აღიარება დამოკიდებული არ უნდა იყოს ოპერატორისაგან უფლების გადამცემისთვის გადახდების ნაკადის არწარმოშობაზე.
(ბ) მაშინ, როდესაც აღწერილია როგორც შესრულების მოვალეობა, მომავალში უფლების გადამცემისაგან ეკონომიკური რესურსების გადინების ვალდებულება არ არსებობს, ამიტომაც ეს რესპოდენტები სვამენ კითხვას, სსბასს 1-ის შესაბამისად განსაზღვრული ვალდებულება ან სსბასს 19-ის შესაბამისად განსაზღვრული ანარიცხი შესაძლებელია თუ არა სამართლიანად იყოს წარმოდგენილი როგორც არსებული.
დს20. ამასთან, სხვადასხვა რესპოდენტებმა, სავარაუდოდ, ზემოხსენებული საკითხის გამო, მოითხოვეს განმარტება „შედეგების ვალდებულების“ ედ-ში. რესპოდენტებიდან რამდენიმე დაინტერესდა ამ
„დამაბალანსებელი მუხლის“ ბუნების არსი გადავადებული შემოსავალი იყო თუ არა.
დს21. სსბასსს დათანხმდა, რომ საჭირო იყო ამ საკითხის გარკვევა. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ტერმინის - „შედეგების ვალდებულება“ - გამოყენებას შესაძლებელია გამოეწვია დაბნეულობა, რადგან იგი გამოყენებულია სსბასს 23-ში, შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადები და ტრანსფერები). სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმება უფრო გაცვლითი, ვიდრე არაგაცვლითი ოპერაციაა და, შესაბამისად, უკეთესი იქნება, ტერმინი - „შედეგების
ვალდებულება“ - გაცვლით ოპერაციებთან მიმართებაში არ იქნეს გამოყენებული.
დს22. ფაისკ 12-ის მიხედვით, ოპერატორი, რომელიც შეღავათიანი მომსახურების აქტივს ვერ აკონტროლებს, ფინანსურ ან არამატერიალურ აქტივს იმის მიხედვით აღიარებს, თუ რომელი მხარე იღებს მოთხოვნის რისკს. სსბასსს დათანხმდა, რომ ფაისკ 12-თან სიმეტრიის შესანარჩუნებლად, იგივე მიდგომა უფლების გადამცემისთვისაც უნდა დაინერგოს. შესაბამისად, კრედიტის აღრიცხვისთვის გამოიყენება ორი მოდელი, როდესაც უფლების გადამცემი შეღავათიანი მომსახურების აქტივს წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად აღიარებს: ფინანსური ვალდებულების მოდელი და ოპერატორისათვის უფლების გადაცემის მოდელი (რომელიც „შედეგების ვალდებულებას“ ენაცვლება).
დს23. გპ 43-ში გამოყენებული ტერმინის – „შედეგების ვალდებულება“ – სტანდარტში გამოყენებული ტერმინით – „ვალდებულება“ შეცვლის შესახებ სსბასსს-ს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებისათვის გპ 43-ში შემოთავაზებულ უფლების გადამცემის სააღრიცხვო მიდგომას არ ცვლის.
ფინანსური ვალდებულების მოდელი
დს24. როდესაც უფლების გადამცემი ოპერატორს ანაზღაურებას, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის სანაცვლოდ, ფულადი სახსრების ან სხვა ფინანსური აქტივის მიწოდების სახით უხდის, ფაისკ 12-ის კლასიფიკაციით, ასეთი ტიპის შეთანხმება „ფინანსური აქტივის მოდელია“, რადგან ოპერატორი ფინანსურ აქტივს იღებს. წინამდებარე სტანდარტი ასეთი ტიპის შეთანხმებას „ფინანსური ვალდებულების მოდელად“ მიიჩნევს, რადგან უფლების გადამცემს ფინანსური ვალდებულება გააჩნია.
დს25. ფინანსური ვალდებულება წარმოიშობა იმ შემთხვევებში, როდესაც უფლების გადამცემი ვალდებულია, ოპერატორს განსაზღვრადი გადახდები გადაუხადოს, რადგან, სავალდებულო შეთანხმების თანახმად, უფლების გადამცემს სხვა ერთეულისთვის (ოპერატორისთვის) ფულადი სახსრების ან სხვა ფინასნსური აქტივის მიწოდება ევალება. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ ფულადი სახსრების ან ფულადი სახსრების ეკვივალენტების განსაზღვრადი გადახდების არსებობის შემთხვევაში, გადახდები უნდა გადანაწილდეს, როგორც ვალდებულების შემცირება, გადასახდელი ფინანსური დავალიანება და გადასახდელები შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების ფარგლებში ოპერატორის მიერ გაწეული მომსახურებისათვის.
დს26. შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები გაფორმებულია სავალდებულო შეთანხმების გზით, რომელიც შეიძლება მოიცავდეს ხელშეკრულებებს ან მხარეებისთვის, ზოგადად, ხელშეკრულებებში
გათვალისწინებული უფლებებისა და მოვალდეობების მიმნიჭებელ სხვა, მსგავს შეთანხმებებს. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ თუ მსგავსი შეთანხმებები არსებობს, სსბასს 28, ფინანსური ინსტრუმენტები: წარდგენა, სსბასს 29, ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასება, და სსბასს 30, ფინანსური ინსტრუმენტები: განმარტებითი შენიშვნები, ასეთი შეთანხმებების ანალოგიურად უნდა იქნეს გამოყენებული.
დს27. ფაისკ 12-ის ასპექტებიდან გადახვევის განხილვისას, სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ფაისკ 12-ის ძირითადი მახასიათებლები, რომლებიც სტანდარტის
„სარკისებურად“ განვითარების მიდგომის საგანი იყო, ჩასართავი შეთანხმებების მოქმედების სფეროთი და აღიარებისა და გამჟღავნების მოთხოვნებით შეიზღუდა.
დს28. ფაისკ 12 მოითხოვს, რომ ფინანსური აქტივი აღირიცხოს ფინანური ინსტრუმენტების შესახებ არსებული ფასს-ის მიხედვით. წინამდებარე სტანდარტი იძლევა მითითებებს, რომელთა მიზანია ფინასნური მოდელის მიხედვით ფინანსური გადასახდელის დასადგენად გამოსაყენებელი საპროცენტო განაკვეთის განსაზღვრა. სსბასსს-მ მიიჩნია, რომ უფლების გადამცემს, როგორც წესი, საბაზრო განაკვეთის დასადგენად საკმარისი ინფორმაცია არ ექნება. შესაბამისად, მითითებები ოპერატორის კაპიტალის ღირებულების გამოყენებას მოითხოვს, თუ მისი დადგენა შესაძლებელია. იგი ასევე, შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების პირობებისა და ვადების შესაბამისად, სხვა განაკვეთების გამოყენების უფლებას იძლევა.
ოპერატორისათვის უფლების გადაცემის მოდელი
დს29. გპ 43-ის რესპოდენტების მიერ დღის წესრიგში დაყენებული საკითხების პასუხად, სსბასსს-მ ხელახლა განიხილა უფლების გადამცემის მიერ შეღავათიანი მომსახურების აქტივის სანაცვლოდ, ოპერატორისათვის გადახდილი ანაზღაურების ბუნება, როდესაც ოპერატორი აქტივის ფასს შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ან სხვა შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის მესამე მხარის მომხმარებლისაგან გამომუშავებული შემოსავლიდან გამოქვითავს. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ, ასეთ შემთხვევაში, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის სანაცვლოდ გადახდილ ფულად ანაზღაურებას არა უფლების გადამცემი, არამედ შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ან სხვა შემოსავლის გამომმუშავებელი აქტივის მომხმარებელი აკმაყოფილებს. ამ შეთანხმების ეკონომიკური შინაარსი გულისხმობს უფლების გადამცემის წმინდა აქტივების ზრდას და, შესაბამისად, შემოსავალი დაირიცხება და უნდა აღიარდეს. რამდენადაც შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმება გაცვლით ოპერაციას წარმოადგენს, საბჭომ, შემოსავლის ბუნებისა და შემოსავლის აღიარებასთან დაკავშირებული ვადების განხილვისას, სსბასს 9-ს მიმართა.
დს30. როდესაც ოპერატორი მოთხოვნის რისკს თავის თავზე იღებს, უფლების
გადამცემი ოპერატორს კომპენსაციას უხდის, შეღავათიანი მომსახურების აქტივთან ან სხვა შემოსავლის გამომმუშავებელ აქტივთან დაკავშირებული საჯარო მომსახურების მომხმარებლების დაბეგვრის უფლების გადაცემით (მაგ., ლიცენზია). უფლების გადამცემი ოპერატორისათვის აქტივს ხელმისაწვდომს ხდის, შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აშენების, გაფართოების, შეძენისა და გაუმჯობესების კომპენსირების მიზნით. ფაისკ 12-ის კლასიფიკაციით, ასეთი ტიპის შეთანხმება „არამატერიალური აქტივის მოდელია“. წინამდებარე სტანდარტი ასეთი ტიპის შეთანხმებას
„ოპერატორისათვის უფლების გადაცემის მოდელად“ მიიჩნევს.
დს31. შესაბამისად, სსბასსს-ს აზრით, კრედიტი ან ვალდებულებად უნდა აღირიცხოს, როგორც წმინდა აქტივების/კაპიტალის პირდაპირი ზრდა, ან შემოსავლად.
დს32. ასეთ შემთხვევაში, დადგინდა, რომ უფლების გადამცემს ვალდებულება არ აქვს, რადგან შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმება არის აქტივების გაცვლა, რომლის დროსაც შეღავათიანი მომსახურების აქტივი უფლების გადამცემის მიერ მოპოვებულია ოპერატორისათვის აქტივის მესამე მხარის მომხმარებლებისაგან შემოსავლის გამომუშავების უფლების გადაცემის სანაცვლოდ, შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების პერიოდის განმავლობაში.
დს33. გპ 43-ის ზოგიერთმა რესპოდენტმა აღნიშნა, რომ კრედიტი უნდა განიხილებოდეს წმინდა აქტივად/კაპიტალად, სსბასს 1-ის შესაბამისად, რომელიც წმინდა აქტივებს/კაპიტალს ერთეულის აქტივებში, ვალდებულებების გამოკლების შემდეგ, ნარჩენ წილად მიიჩნევს. სსბასს 1 გამოყოფს წმინდა აქტივების/კაპიტალის ოთხ კომპონენტს. ეს კომპონენტებია:
(ა) შეტანილი კაპიტალი, რომელიც საანგარიშგებო თარიღისათვის მფლობელების შენატანების მთლიან ჯამურ ოდენობას გამოკლებული მფლობელებისათვის განაწილებული ოდენობის ტოლია;
(ბ) აკუმულირებული ნამეტი ან დეფიციტი;;
(გ) რეზერვები, მ.შ. თითოეული რეზერვის ბუნებისა და მიზნის აღწერა წმინდა აქტივების/კაპიტალის ფარგლებში;
(დ) არამაკონტროლებელი წილები.
დს34. სსბასსს-მ დაადგინა, რომ კრედიტი უფლების გადამცემის წმინდა აქტივების/კაპიტალის პირდაპირ ზრდას არ წარმოადგენდა, რადგან კრედიტი არ არის წმინდა აქტივების/კაპიტალის ერთ-ერთი კომპონენტი, რომელიც დს33-ში ქვემოთ მოცემული მიზნებისათვის არის იდენტიფიცირებული:
(ა) მფლობელების შენატანი განსაზღვრულია, როგორც „სამომავლო
ეკონომიკური სარგებელი ან გარე მხარეების მიერ ერთეულისთვის გადაცემული მომსახურების პოტენციალი, გარდა იმისა, რაც ვალდებულებას წარმოშობს იმ წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ფინანსური წილის დამდგენი ერთეულისთვის, რომელიც: (a) უფლებას გადასცემს როგორც (ი) სამომავლო ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის განაწილებას ერთეულის მიერ მისი ვადის განმავლობაში, როდესაც ასეთი განაწილება მფლობელზე ან მის წარმომადგენელზეა დამოკიდებული და (იი) აქტივების ვალდებულებებზე მეტობის განაწილებას იმ დროს, როდესაც ერთეული გასაჭირშია; და/ან (ბ) შეიძლება გაიყიდოს, გაიცვალოს, გადაიცეს ან გამოსყიდულ იქნეს~. შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აღიარებასთან დაკავშირებულ კრედიტზე ეს განმარტება არ ვრცელდება, რადგან ოპერატორს უფლების გადამცემისათვის შენატანი არ გაუკეთებია, რასაც შედეგად მოჰყვებოდა ოპერატორის ფინანსური წილი ერთეულში, როგორც სსბასს 1-შია განხილული.
(ბ) აკუმულირებული ნამეტი/დეფიციტი არის ერთეულის ნამეტის ან დეფიციტის დაგროვება. შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აღიარებასთან დაკავშირებული კრედიტი წარმოადგენს დამოუკიდებელ ოპერაციას და არა დაგროვებას.
(გ) რეზერვები, როგორც წესი, პირდაპირ წმინდა აქტივებში/კაპიტალში აღიარებული მუხლებისაგან წარმოიშობა, და შეიძლება მოიცავდეს, მაგალითად, მოგებას და ზარალს აქტივის გადაფასებიდან (მაგ., ძირითადი აქტივები, ინვესტიციები). შეღავათიანი მომსახურების აქტივის აღიარებასთან ან რეკლასიფიკაციასთან დაკავშირებული კრედიტი არ წარმოადგენს მოგებას ან ზარალს, რომელიც უნდა აღიარდეს პირდაპირ წმინდა აქტივებში/კაპიტალში, რადგან იგი მოიცავს გაცვლით ოპერაციას და არა უფლების გადამცემის ხელთ არსებული აქტივის გადაფასებას. უფლების გადამცემის ხელთ არსებული აქტივი – როდესაც ის შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებაშია გამოყენებული და წინამდებარე სტანდარტის კონტროლის კრიტერიუმს კვლავაც აკმაყოფილებს – რეკლასიფიცირებულია. შესაბამისად, არანაირი გადაფასება არ ხდება.
(დ) არამაკონტროლებელი წილი განმარტებულია როგორც
„კონტროლირებული ერთეულის ნამეტის ან დეფიციტის და წმინდა აქტივების/კაპიტალის იმ წმინდა აქტივებს/კაპიტალს მიკუთვნებული ნაწილი, რომელიც მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ, პირდაპირ ან არაპირდაპირ, კონტროლირებული ერთეულებით, არ არის ფლობილი.” არამაკონტროლებელი წილი შეიძლება წარმოიშვას, მაგალითად,
როდესაც ეკონომიკური ერთეული მთლიან სამთავრობო დონეზე მოიცავს ნაწილობრივ პრივატიზებულ სკს-ს. შესაბამისად, შეიძლება არსებობდნენ ერთეულის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ფინანსური წილის მქონე კერძო აქციონერები. შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების აღიარებასთან დაკავშირებული კრედიტი ამ განმარტებას ვერ აკმაყოფილებს, რადგან ოპერატორს უფლების გადამცემში ასეთი ფინანსური წილი არ აქვს.
დს35. სსბასსს შეთანხმდა, რომ კრედიტი შემოსავალია. რამდენადაც შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმება არის გაცვლითი ოპერაცია, სსბასსს-მ შემოსავლის ბუნებისა და შემოსავლის აღიარების ვადების განხილვისას სსბასს 9-ს მიმართა. სსბასს 9-ის შესაბამისად, როდესაც საქონელი გაიყიდება ან მომსახურება გაიწევა განსხვავებული საქონლის ან მომსახურების სანაცვლოდ, გაცვლა შემოსავლის წარმომქმნელ ოპერაციად მიიჩნევა, რამდენადაც ეს უფლების გადამცემის წმინდა აქტივების ზრდას იწვევს. ამ ვითარებაში, უფლების გადამცემი შეღავათიანი მომსახურების აქტივს ოპერატორისათვის იმ საჯარო მომსახურების მომხმარებელი მესამე მხარის დაბეგვრის უფლების გადაცემით იღებს, რომელსაც იგი უფლების გადამცემის სახელით ახორციელებს. უფლების გადამცემის მიერ აღიარებული შეღავათიანი მომსახურების აქტივი და ოპერატორის მიერ აღიარებული უფლება (არამატერიალური აქტივი) ურთიერთგანსხვავებულია. თუმცა, სანამ შემოსავლის აღიარების კრიტერიუმი არ დაკმაყოფილდება, კრედიტი ვალდებულებად აღიარდება.
დს36. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ, ამ შემთხვევაში, აღიარებული შემოსავლის ტოლი ფულადი სახსრების ნაკადები არ შემოედინება. ეს შედეგი შესაბამისობაშია სსბასს 9-სთან, რომელშიც ერთეული უზრუნველყოფს საქონელს და მომსახურებას და სანაცვლოდ ღებულობს განსხვავებულ აქტივს, რომელიც, შემდგომ, ფულად შემოსავლებს წარმოქმნის.
დს37. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ, ამ შემთხვევაში, აღიარებული შემოსავლის ტოლი ფულადი სახსრების ნაკადები არ შემოედინება. ეს შედეგი შესაბამისობაშია სსბასს 9-სთან, რომელშიც ერთეული უზრუნველყოფს საქონელს და მომსახურებას და სანაცვლოდ ღებულობს განსხვავებულ აქტივს, რომელიც, შემდგომ, ფულად შემოსავლებს წარმოქმნის.
დს38. სსბასს 9 გამოყოფს ოპერეციების სამ ტიპს, რომელიც შემოსავალს წარმოშობს: მომსახურების გაწევა, საქონლის (ან სხვა აქტივების) გაყიდვა და სხვების მიერ ერთეულის აქტივების გამოყენებით წარმოშობილი შემოსავალი, პროცენტის, როიალტის და დივიდენდის მიღება. შემოსავლის ბუნების შესახებ მსჯელობისას, სსბასსს-მ ოპერაციებიხ ეს ტიპები ცალ-ცალკე განიხილა.
დს39. სსბასსს-მ სსბასს 9-ში ჩამოყალიბებული შემოსავლის აღიარების მიდგომები „ოპერატორისათვის უფლების გადაცემის“ მოდელთან
მიმართებაში განიხილა და დაასკვნა, რომ სრულად არცერთი სცენარი არ აკმაყოფილებს ამ მოდელის პირობებს. მიუხედავად ამისა, სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ შემოსავალი აღიარდება თითოეული მათგანის მიხედვით, უფრო შეთანხმების პერიოდის განმავლობაში, ვიდრე დაუყოვნებლივ. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ, ანალოგიურად, შემოსავლის აღიარების ასეთი მაგალითი ამ მოდელთან დაკავშირებული ვალდებულებიდან წარმოშობილი შემოსავლის აღიარებისათვისაც შესაბამისი იყო. შედეგად, სანამ შემოსავლის აღიარების კრიტერიუმი დაკმაყოფილდება, კრედიტი აღიარებულია ვალდებულებად.
დს40. სსბასს-მ განიხილა, უფლების გადამცემმა, დს30 პუნქტში აღწერილ შემთხვევებში, უნდა აღიაროს თუ არა საოპერაციო ხარჯები, რომლებიც ოპერატორისათვის უფლების გადაცემის მოდელს ეხება. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ უფლების გადამცემის მიერ აღიარებული ვალდებულება დაკავშირებულია მხოლოდ უფლების გადამცემის მიერ მიღებულ შეღავათიანი მომსახურების აქტივთან. თუ მომსახურების ხარჯები აღიარებულია, უფლების გადამცემს ასევე მოუწევს წლიური ხარჯის თანაბარი წლიური შემოსავლის აღიარება. სსბასსს-ს არ სჯეროდა, რომ ასეთი აღრიცხვა სასარგებლო ინფორმაციას უზრუნველყოფდა, რადგან ყოველწლიურად თანაბარი ოდენობის შემოსავალი და ხარჯები აღიარდებოდა. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ, ამ შემთხვევაში, შეიძლება ოპერატორის ხარჯების შესახებ საიმედო ინფორმაცია ხელმისაწვდომი არ იყოს. შესაბამისად, სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ, დს30 პუნქტში აღწერილ შემთხვევებში, უფლების გადამცემმა შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებასთან დაკავშირებული საოპერაციო ხარჯები არ უნდა აღიაროს.
სხვა სსბასს-ებში განხილული სააღრიცხვო საკითხები
დს41. ბევრი შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების კომპლექსურობის გამო, შეიძლება არსებობდეს დამატებითი სააღრიცხვო საკითხები ხელშეკრულების ან მსგავსი სავალდებულო შეთანმების კონკრეტულ პირობებთან დაკავშირებით (მაგ., შემოსავლები, ხარჯები, გარანტიები და პირობითი მუხლები). სსბასსს შეთანმხმდა, რომ წინამდებარე სტანდარტში ასეთი მითითებების გამეორება აუცილებელი არ იყო. შესაბამისად, როდესაც არსებული სსბასს განსაზღვრავს აღრიცხვას და ანგარიშგებას შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების კომპონენტისათვის, ეს ასახულია წინამდებარე სტანდარტში და დამატებითი მითითებები არ არის წარმოდგენილი. თუმცა, სსბასსს-მ აღნიშნა ზოგიერთი შემთხვევა (მაგ., შემოსავლის აღიარება), როდესაც ასეთი სსბასს-ის გამოყენება რთული იქნებოდა, შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებში გარკვეული უნიკალური მახასიათებლების არსებობის გათვალისწინებით. წინამდებარე სტანდარტის მუდმივი გამოყენების უზრუნველსაყოფად, სსბასს-მ წარმოადგინა განსაზღვრული მითითებები იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა იქნეს გამოყენებული პრინციპები სხვა სსბასს-ებში.
გარდამავალი დებულებები
დს42. წინამდებარე სტანდარტი მოითხოვს, რომ ერთეულმა, რომელმაც შეღავათიანი მომსახურების აქტივები და დაკავშირებული ვალდებულებები, შემოსავლები და ხარჯები მანამდე აღიარა, წინამდებარე სტანდარტი რეტროსპექტულად, სსბასს 3-ის შესაბამისად, უნდა გამოიყენოს. სტანდარტი ასევე მოითხოვს, რომ ერთეულმა, რომელსაც მანამადე არ უღიარებია შეღავათიანი მომსახურების აქტივები და დაკავშირებული ვალდებულებები, შემოსავლები და ხარჯები და იყენებს აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდს, წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს რეტროსპექტულად ან პერსპექტიულად, სავარაუდო ღირებულების გამოყენებით ყველაზე ადრეული პერიოდიდან მოყოლებული, რომლისთვისაც ფინანსურ ანგარიშგებაში წარმოდგენილია შედარებადი ინფორმაცია.
დს43. სსბასს 3, ზოგადად, ცვლილებების რეტროსპექტულად აღრიცხვას მანამდე მოითხოვს, სანამ რეტროსპექტული გამოყენება უსარგებლო არ გახდება. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ რეტროსპექტული დადგენის ორი ასპექტი არსებობს: რეკლასიფიკაცია და გადაფასება. სსბასსს-ს აზრით, როგორც წესი, სასარგებლო იქნება, რეტროსპექტულად დადგინდეს მანამდე უფლების გადამცემის ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ჩართული ყველა ოდენობის სათანადო კლასიფიკაცია, მაგრამ შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ასეთი რეტროსპექტული გადაფასება, შეიძლება ყოველთვის ხელსაყრელი არ იყოს, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ერთეულს მანამდე აღიარებული შეღავათიანი მომსახურების აქტივები და დაკავშირებული ვალდებულებები, შემოსავლები და ხარჯები არ აქვს.
დს44. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ როდესაც რეტროსპექტული მიდგომა სასარგებლო არ არის, სსბასს 3 მოითხოვს პროსპექტულ მიდგომას ყველაზე ადრეული პრაქტიკული თარიღიდან, რომელიც შეიძლება მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისი იყოს.
დს45. წინამდებარე სტანდარტის გარდამავალი დებულებები ერთეულებისათვის, რომელთაც მანამდე შეღავათიანი მომსახურების აქტივები არ უღიარებიათ, გპ 43-დან შესწორდა, რადგან გპ 43-ის ზოგიერთი რესპოდენტი დაინტერესდა, თუ რატომ არ არის მისაღები სსბასს 3-ის ზოგადი მოთხოვნები ერთეულებისათვის, რომელთაც შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები მანამდე არ უღიარებიათ. გპ 43-მა, ასეთ შემთხვევებში, პროსპექტული გამოყენება მოითხოვა, მაგრამ რეტროსპექტული გამოყენების შესაძლებლობაც დაუშვა.
დს46. გპ 43-ის განვითარების პროცესში, სსბასსს-ს შეღავათიანი მომსახურების აქტივის შეფასების დადგენის ხელსაყრელობასთან დაკავშირებით პრობლემები ჰქონდა და მიიჩნია, რომ ამას შეიძლება შედეგად მოეტანა წარსულში გაფორმებული შეთანხმებების არათანმიმდევრული გამოყენება. ეს ძალიან ჰგავდა სსბასს 31-ის –
არამატერიალური აქტივები – დასრულებისას წამოჭრილ საკითხს. მასზე დაყრდნობით, სსბასსს-მ გპ 43-ში სსბასს 31-ის შესაბამისად გარდამავალი დებულებების წარმოდგენა მიზანშეწონილად მიიჩნია.
დს47. თუმცა, სსბასს-მ აღნიშნა, რომ არამატერიალურ აქტივებთან დაკავშირებული გარემოებები შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებში არსებულისაგან განსხვავდება. სახელდობრ, შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებები, საზოგადოდ, მოიცავენ სავალდებულო გრძელვადიან შეთანხმებებს, რომლებისთვისაც სამართლიანი ღირებულების და თვითღირებულების განსაზღვრისათვის ინფორმაცია უფრო ადვილად ხელმისაწვდომი იქნება, ვიდრე წარსულში შეძენილი ან განვითარებული არამატერიალური აქტივებისათვის, იმ შემთხვევაშიც კი, როდესაც ერთეულს შეღავათიანი მომსახურების აქტივები მანამდე არ უღიარებია.
დს48. სსბასსს-მ გააცნობიერა, რომ რადგან ბევრი შეთანხმება შეიძლება წარსულში იყოს დადებული, სრული რეტროსპექტული მიდგომის გამოყენება მოსალოდნელია, გართულდეს. შედეგად, სსბასსს-მ მიიჩნია, რომ `სავარაუდო ღირებულება~ შეიძლება იქნეს გამოყენებული შეღავათიანი მომსახურების აქტივების აღიარებისა და შეფასებისათვის.
სსბასს 32 – ის გადახედვა სსბასს-ების 2015 წლის გაუმჯობესების მეორე ნაწილის გამოცემის შედეგად:
დაინტერესებული მხარეების მიერ წამოჭრილი საკითხები
დს49. სსბასსს-მ ყურადღება გაამახვილა შესაძლო შეუსაბამობაზე სსბასს 32-ის მოთხოვნებსა და IPSAS 17-ისა და IPSAS 31-ის მოთხოვნებს შორის. მოთხოვნები სსბასს 32-ში შეიძლება ჩანდეს როგორც შეღავათიანი მომსახურების აქტივების ცალკე კლასად წარდგენის მოთხოვნა, თითქოს ისინი ბუნებით და ფუნქციებით განსხვავებულ აქტივებს წარმოადგენდნენ. ვინაიდან სსბასსს-ს განზრახვას არ წარმოადგენს განსხვავებული აქტივების ისე წარმოდგენა, თითქოს ისინი მსგავსი აქტივები იყვნენ, სსბასსს-მ გადაწყვიტა სსბასს 32-ისთვის განმარტებები შეეთავაზებია, რათა მისი მისწრაფებები ნათელი გამხდარიყო. სსბასსს- მ გადაწყვიტა, რომ მიუხედავად იმისა, რომ აღნიშნული ცვლილებები შეამცირებდა მომხმარებლებისათვის ინფორმაციას, არსებული მოთხოვნები განმარტებით შენიშვნებზე, კერძოდ, 32-ე პუნქტის, უზრუნველყოფდა მაღალი ხარისხის განმარტებით შენიშვნებს შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებთან დაკავშირებული აქტივების შესახებ.
დს50. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ შეღავათიანი მომსახურების აქტივების ხელახალი კლასიფიკაცია შეიძლება მოითხოვდეს შეფასების საფუძვლების ცვლილებას ზოგიერთი ერთეულისათვის. მაგალითად, ზოგიერთი შეღავათიანი მომსახურების აქტივი, რომელიც ფასდება გადაფასების მოდელის გამოყენებით, შეიძლება გადანაწილდეს
აქტივების კლასში, რომელიც ფასდება თვითღირებულების მოდელის გამოყენებით. ანალოგიურად, ზოგიერთი შეღავათიანი მომსახურების აქტივი, რომელიც ფასდება თვითღირებულების მოდელის გამოყენებით, შეიძლება გადანაწილდეს აქტივების კლასში, რომელიც ფასდება გადაფასების მოდელის გამოყენებით. იმის გამო, რომ შეღავათიანი მომსახურების აქტივებსა და კლასის სხვა აქტივებს შორის თანაფარდობა განსხვავდება ერთეულიდან ერთეულში, სსბასსა შეთანხმდა, რომ ერთეულებს უფლება მიეცეთ თავად შეარჩიონ შეფასების საფუძველი რეკლასიფიცირებისას. სსბასსს-მ ასევე აღნიშნა, რომ ინფორმაცია, რომელიც საჭიროა რეტროსპექტულად თვითღირებულების მოდელის გამოსაყენებლად, შესაძლოა არ იყოს ხელმისაწვდომი. შესაბამისად, სსბასსს დათანხმდა, რომ ერთეულებს უფლებას მიეცემათ გამოიყენონ გადაფასების მოდელის შესაბამისად განსაზღვრული საბალანსო ღირებულებები, როგორც დასაშვები ღირებულებები, რეკლასიფიცირებისას, როდესაც ერთეული აირჩევს აქტივების კლასის შეფასებას თვითღირებულების მოდელის გამოყენებით.
სსბასს 32-ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს51. სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
მითითებები დანერგვაზე
ეს მითითებები სსბასს 32-ს დაერთვის, მაგრამ მისი ნაწილი არ არის.
მდ1. მითითებები გამოყენებაზე სსბასს 32-ის მოთხოვნების გარკვეული ასპექტების ილუსტრირებას ისახავს მიზნად.
შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებების სააღრიცხვო სტრუქტურა
მდ2. შემდეგ დიაგრამაზე შეჯამებულია სსბასს 32-ის მიერ შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებისათვის დადგენილი აღრიცხვის წესები.
კავშირები სხვა სსბასს-ებთან, რომელიც გამოიყენება მომსახურების დებულებებთან კომბინირებული აქტივის შემცველი ტიპური შეთანხმებებისათვის
მდ3. შემდეგ ცხრილში მოცემულია ტიპური შეთანხმებები, რომლებიც ითვალისწინებს კერძო სექტორის მონაწილეობას საზოგადოებრივი მომსახურების გაწევაში, ასევე მითითებულია iს სსბასს-ebi, რომლებიც გამოიყენება ამ შეთანხმებებში. შეთანხმებების სახეობების ჩამონათვალი არ არის ამომწურავი. ამ ცხრილის მიზანია შეთანხმებების ტიპური სიმრავლის წარმოჩენა. სსბასსს-s განზრახული არა აქვს ისეთი შთაბეჭდილება შექმნას, თითქოს სხვადასხვა ტიპის შეთანხმებების ბუღალტრული აღრიცხვის მოთხოვნებს შორის კავშირები არის ნათელი.
მდ4. გამუქებული ტექსტი აჩვენებს სსბასს 32-ის მოქმედების სფეროში შემავალ შეთანხმებებს.
|
|
|
|
||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|||||
|
|
||||||
|
|
||||||
|
|
||||||
|
გრან |
|
|
||||
|
|
ოპერ |
|
||||
|
|
|
|
|
|||
|
|
||||||
|
|
||||||
|
|||||||
|
|
25–30 |
|
|
|||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
გრან |
|
|
||||
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|||||
|
|||||||
საილუსტრაციო მაგალითები
ეს მაგალითები თან ხლავს სსბასს 32-s, მაგრამ არ წარმოადგენს მის ნაწილს
სმ1. ეს მაგალითები, მრავალი სხვადასხვა სახეობის შეღავათიანი მომსახურების შეთანმებებიდან, ეხება მხოლოდ სამ მათგანს. მათი მიზანია მოახდინოს სააღრიცხვო მიდგომების ილუსტრირება ზოგიერთი მახასიათებლისათვის, რომელიც როგორც წესი, ყველაზე ხშირია პრაქტიკაში. იმისათვის რომ ეს ილუსტრაციები გამხდარიყო მაქსიმალურად ნათელი, დაშვებულ იქნა, რომ შეღავათიანი მომსახურების ვადა შეადგენს მხოლოდ 10 წელს და ოპერატორის წლიური შემოსულობები პერიოდის განმავლობაში მუდმივია. პრაქტიკაში, ვადა შეიძლება იყოს გაცილებით ხანგრძლივი და წლიური შემოსავლები შეიძლება გაიზარდოს დროსთან ერთად.
შეთანხმების პირობები (საერთოა სამივე მაგალითისთვის)
სმ2. ამ მაგალითებში მონეტარული თანხები დენომინირებულია „ფულად ერთეულში“ (ფე).
სმ3. ეს ტერმინები საერთოა მომდევნო სამი მაგალითისთვის:
სმ4. შეთანხმების პირობები მოითხოვს, რომ ოპერატორმა გზის დაგება 2 წელიწადში დაასრულოს და უზრუნველყოს მისი მოვლა და გამოყენება გარკვეული სტანდარტის დაცვით 8 წლის განმავლობაში (ე.ი. 3-10 წლები). ასეთი შეთანხმება წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროში შედის და გზა აკმაყოფილებს შეღავათიანი შეთანხმების აქტივად აღიარების პირობებს, მე-9 პუნქტის მიხედვით (ან მე-10 პუნქტის, სრულვადიანი აქტივისათვის).
სმ5. შეთანხმების პირობა ასევე მოითხოვს, რომ ოპერატორმა ხელახლა დააგოს გზის ზედაპირი, როდესაც თავდაპირველი ზედაპირის ხარისხი გარკვეული დონის ქვემოთ დაეცემა. ოპერატორი, სავარაუდოდ, დაადგენს, რომ მას გზის ზედაპირის ხელახლა დაგება მოუწევს მე-8 წლის ბოლოს 110 ფე-ს ოდენობის სამართლიანი ღირებულებით. ოპერატორისათვის ამ მომსახურების სანაცვლოდ გადახდილი ანაზღაურება ჩართული იქნება წინასწარგანსაზღვრული გადახდების ნაკადში და/ან შემოსავალში, რომლის გამომუშავების უფლებაც აქვს ოპერატორს, უფლების გადამცემის მიერ ოპერატორისათვის გადაცემული შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ან სხვა შემოსავლის-გამომმუშავებელი აქტივის საშუალებით.
სმ6. იგულისხმება, რომ თავდაპირველი ზედაპირი შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ცალკეული კომპონენტია და აკმაყოფილებს სსბასს 17-ში მოცემულ აღიარების კრიტერიუმს, როდესაც შეღავათიანი მომსახურების აქტივი თავდაპირველად აღიარდება. დამატებით იგულისხმება, რომ არსებობს საკმარისი სარწუნოობის დონე ზედაპირის ხელახლა დაგების სამუშაოების დროსა და ოდენობასთან დაკავშირებით, რათა ის ცალკე კომპონენტად აღიარდეს, როდესაც გზა ხელახლა დაიგება. იგულისხმება, რომ ზედაპირის ხელახლა დაგების ღირებულება შეიძლება გამოყენებული იქნეს ზედაპირის საწყისი ღირებულების სავარაუდოდ განსაზღვრისათვის, რომელიც შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ცალკეულ კომპონენტად აღიარდება. გზის ზედაპირი შესაბამისად, აღიარდება შეღავათიანი მომსახურების აქტივის საწყისი სამართლიანი ღირებულების ცალკეულ კომპონენტად, შეფასდება ხელახლა დაგების სავარაუდო სამართლიანი ღირებულებით და ამორტიზდება 3-8 წლის განმავლობაში. ცვეთის ეს პერიოდი უფრო მოკლეა, ვიდრე საბაზისო გზისათვის და მხედველობაში მიიღება, რომ ხელახლა დაგება, როგორც წესი, საჭირო იქნება 6 წლის და არა 25 წლის განმავლობაში. იგულისხმება, რომ დაგების ფაზის განმავლობაში, პირველ წელს, მხოლოდ საბაზისო გზა დაიგება და ის გამოყენებისთვის ვარგისი ხდება მხოლოდ მე-2 წლის ბოლოს.
სმ7. გზის ზედაპირის, როგორც შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ცალკეული კომპონენტის, აღიარებას ან ჩანაცვლებას მე-8 წელს შედეგად მოაქვს უფლების გადამცემის მიერ აღიარებული ვალდებულების ზრდა. როდესაც ვალდებულება დაკავშირებულია ოპერატორისათვის უფლების გადაცემის მოდელთან, ამ ზრდის შედეგად მიღებული დამატებითი შემოსავალი შეთანხმების პერიოდის განმავლობაშიც კი აღიარდება. თუმცა, თუ აღნიშნული ხარჯის გაწევის შედეგად მომსახურების პოტენციალი გაუმჯობესდა, როგორიც არის ახალი სამანქანო გზის დაგება, ვიდრე თავდაპირველი
მომსახურების შესაძლებლობების ზრდა, მაშინ მიზანშეწონილი იქნება, გაუმჯობესებასთან დაკავშირებული შემოსავალი მხოლოდ მისი წარმოშობისას აღიარდეს.
სმ8. მე-3 წლის დასაწყისში გზის მთლიანი სამართლიანი ღირებულება შეადგენს 1,050 ფე-ს, რომელიც შედგება საბაზისო ფენის დაგებასთან დაკავშირებული 940 ფე-სგან და ზედაპირის ფენის დაგებასთან დაკავშირებული 110 ფე-სგან. ზედაპირის ფენის სამართლიანი ღირებულება გამოიყენება ზედაპირის ხალახლა დაგების სამართლიანი ღირებულების დასადგენად (რაც, სსბასს 17-ის შესაბამისად, ჩამანაცვლებელ კომპონენტად მიიჩნევა). ზედაპირის ფენის სავარაუდო ვადა (e.ი. 6 წელი) ასევე გამოიყენება ჩამანაცვლებელი კომპონენტის ამორტიზაციის სავარაუდოდ განსასაზღვრად მე-9 და მე- 10 წლებში. გზის მთლიანი საწყისი სამართლიანი ღირებულება უფრო ნაკლებია, ვიდრე აქტივთან დაკავშირებული წინასწარგანსაზღვრული გადახდების მიმდინარე ღირებულება, ასეთის არსებობის შემთხვევაში.
სმ9. გზის საბაზისო ნაწილს 25 წლის ეკონომიკური ვადა აქვს. წლიური ცვეთა უფლების გადამცემის მიერ განსაზღვრულია წრფივი მეთოდით. შესაბამისად, ეს საბაზისო ფენისათვის 38 ფე-ს (940/25) შეადგენს. ზედაპირის ფენა ცვეთას განიცდის 6 წლის განმავლობაში (3-8 წლები თვადაპირველი კომპონენტისათვის და მე-9 წლიდან ჩამანაცვლებელი კომპონენტისათვის). ზედაპირის ფენასთან დაკავშირებული წლიური ცვეთა შეადგენს 18ფე-ს (110 ფე/6). შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების პერიოდის განმავლობაში გზის ღირებულება არ უფასურდება.
სმ10. ოპერატორის კაპიტალის ღირებულების განსაზღვრა შეუძლებელია. შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებაში აქტივთან დაკავშირებული მიახლოებითი განაკვეთი შეადგენს 6.18%-ს.
სმ11. იგულისხება, რომ ფულადი სახსრების ყველა ნაკადს წლის ბოლოს აქვს ადგილი.
სმ12. იგულისხმება, რომ ფულის ღირებულება დროში მნიშვნელოვანი არ არის. მგ59 პუნქტი იძლევა მითითებებს მეთოდებზე, რომლებიც შეიძლება მისაღები იყოს, როდესაც ფულის ღირებულება დროში მნიშვნელოვანია.
სმ13. მე-10 წლის ბოლოს შეთანხმება ამოიწურება. შეთანხმების ბოლოს ოპერატორი გზის ექსპლოატაციას უფლების გადამცემს გადააბარებს.
მ14. ოპერატორისათვის გადახდილი მთლიანი კომპენსაცია, სამივე მაგალითის მიხედვით, მოიცავს შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების თითოეულ კომპონენტს და გამოხატავს თითოეული მომსახურების სამართლიანი ღირებულებას, რომელიც ჩამოყალიბებულია პირველ ცხრილში.
სმ15. უფლების გადამცემის სააღრიცხვო პოლიტიკა ძირითადი აქტივებისთვის სსბასს 17-ში განსაზღვრული თვითღირებულების მოდელის გამოყენებით ასეთი აქტივების აღიარებას გულისხმობს.
ცხრილი 1: შეთანხმების კომპონენტების სამართლიანი ღირებულებები (ფულადი ერთეულები)
|
|
|---|---|
| გზა – საბაზისო ფენა |
|
|
|
|
|
| წლიური მომსახურების კომპონენტი |
|
| ეფექტური საპოცენტო განაკვეთი |
|
მაგალითი 1: უფლების გადამცემი ოპერატორს წინასწარგანსაზღვრულ თანხებს უხდის
დამატებითი პირობები
სმ16. შეთანხმების პირობები მოითხოვს, რომ უფლების გადამცემმა ოპერატორს წლიურად, 3-10 წლებში 200 ფე გადაუხადოს, საზოგადოებისათვის გზით სარგებლობის საშუალების მიცემის სანაცვლოდ. მთლიანი კომპენსაცია (200 ფე-s გადახდა 3-10 წლებში) გამოხატავს სამართლიან ღირებულებას პირველ ცხრილში მოცემული თითოეული მომსახურებისათვის. ეს გადახდები, 12 ფე-ს ოდენობის, გზის დაგების, წლიური საექსპლოატაციო ხარჯების დასაფარად და, 110 ფე-ს ოდენობის, ოპერატორისათვის მე-8 წელს გზის ხელახლა დაგების ხარჯის ასანაზღაურებლად არის განსაზღვრული.
ფინასნური ანგარიშგების გავლენა
სმ17. უფლების გადამცემი თავდაპირველად აღიარებს შეღავათიანი მომსახურების აქტივს ძირითად აქტივად სამართლიანი ღირებულებით (სულ 1,050 ფე, რომელიც შედგება საბაზისო ფენის დაგებასთან დაკავშირებული 940 ფე-სგან და თავდაპირველი ზედაპირის ფენის დაგებასთან დაკავშირებული 110 ფე-სგან). აქტივი აღიარდება მისი დაგების დასრულებისას (525 ფე პირველ წელს და 525 ფე მე-2 წელს). ცვეთა ხდება ყოველწლიურად (56 ფე, რომელიც შედგება საბაზისო ფენასთან დაკავშირებული 38 ფე-სგან და ზედაპირის ფენასთან დაკავშირებული 18 ფე-სგან), მე-3 წლიდან მოყოლებული.
სმ18. უფლების გადამცემი თავდაპირველად აღიარებს ფინანსურ ვალდებულებას სამართლიანი ღირებულებით, პირველი წლის ბოლოს დამუშავების პროცესში მყოფი აქტივის სამართლიანი ღირებულების ოდენობით (525 ფე). ვალდებულება იზრდება მე-2 წლის ბოლოს, რათა ასახოს როგორც დამატებითი კონსტრუქციის სამართლიანი ღირებულება (525 ფე), ასევე დარჩენილი ფინანსური ვალდებულების ფინანსური გადასახდელი. რადგანაც შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების მომსახურების კომპონენტთან დაკავშირებული წინასწარგანსაზღვრული გადახდების ოდენობა ცნობილია, უფლების გადამცემს შეუძლია დაადგინოს გადახდის ოდენობა, რომელიც ამცირებს ვალდებულებას. ფინასნური ვალდებულება, 6.18%-ის ოდენობის მიახლოებითი განაკვეთით, აღიარდება ყოველწლიურად. ვალდებულება შემდგომ შეფასდება ამორტიზებული ღირებულებით, ე.ი. თავდაპირველად აღიარებულ ოდენობას დამატებული ფინანსური გადასახდელით, რომელიც ეფექტური საპროცენტო განაკვეთის მეთოდით, ანაზღაურების გამოკლებით გამოითვლება.
სმ19. გზის ზედაპირის ხელახლა დასაგებად გადახდილი ანაზღაურება ჩართული იქნება წინასწარი გადახდების ნაკადში. გზის ზედაპირის ხელახლა დაგებასთან დაკავშირებული ფულადი სახსრების ნაკადების მოძრაობის პირდაპირი გავლენა არ არსებობს; თუმცა, უფლების გადამცემი ზედაპირის ხელახლა დაგებას აქტივად სამუშაოს შესრულების შემდეგ აღიარებს. is 110ფე/6=18 ფე-ს ოდენობის ხარჯს მე-9 წლიდან მოყოლებული აღიარებს.
სმ20. ანაზღაურება გზის მოვლისა და ექსპლოატაციისათვის (12 ფე) ჩართულია წინასწარგანსაზღვრული გადახდების ნაკადში. მომსახურების ხარჯთან დაკავშირებული ფულადი სახსრების ნაკადების გავლენა არ არსებობს; თუმცა, უფლების გადამცემი ხარჯს ყოველწლიურად აღიარებს.
სმ21. მომსახურების ხარჯები სსბასს 1-ის შესაბამისად აღირიცხება.
ფულადი სახსრების ნაკადების, ფინანსური შედეგების ანგარიშგების და ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგების მიმოხილვა
სმ22. უფლების გადამცემის ფულადი სახსრების ნაკადები, ფინანსური შედეგების ანგარიშგება და ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება შეთანხმების ვადის განმავლობაში ისე იქნება შედგენილი, როგორც 1.1-1.3 ცხრილებშია ილუსტრირებული. დამატებით, 1.4 ცხრილი გვაჩვენებს ცვლილებებს ფინანსურ ვალდებულებაში.
ცხრილი 1.1 - ფულადი სახსრების ნაკადები (ფულადი
ერთეულები)
|
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | სულ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
– | – | (200) | (200) | (200) | (200) | (200) | (200) | (200) | (200) | (1,600) |
|
– | – | (200) | (200) | (200) | (200) | (200) | (200) | (200) | (200) | (1,600) |
ცხრილი 1.2 - ფინანსური შედეგების ანგარიშგება (ფულადი ერთეულები)
|
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | სულ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
– | – | (12) | (12) | (12) | (12) | (12) | (12) | (12) | (12) | (96) |
|
– | (32) | (67) | (59) | (51) | (43) | (34) | (25) | (22) | (11) | (344) |
|
– | – | (38) | (38) | (38) | (38) | (38) | (38) | (38) | (38) | (304) |
|
– | – | (18) | (19) | (18) | (18) | (19) | (18) | – | – | (110) |
|
– | – | – | – | – | – | – | – | (18) | (19) | (37) |
|
– | – | (56) | (57) | (56) | (56) | (57) | (56) | (56) | (57) | (451) |
|
– | (32) | (135) | (128) | (119) | (111) | (103) | (93) | (90) | (80) | (891) |
|
|||||||||||
ცხრილი 1.3 ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება (ფულადი ერთეულები)
|
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
525 | 940 | 902 | 864 | 826 | 788 | 750 | 712 | 674 | 636 |
|
– | 110 | 92 | 73 | 55 | 37 | 18 | – | – | – |
|
– | – | – | – | – | – | – | 110 | 92 | 73 |
|
525 | 1,050 | 994 | 937 | 881 | 825 | 768 | 822 | 766 | 709 |
|
– | – | (200) | (400) | (600) | (800) | (1,000) | (1,200) | (1,400) | (1,600) |
|
(525) | (1,082) | (961) | (832) | (695) | (550) | (396) | (343) | (177) | – |
|
– | 32 | 167 | 295 | 414 | 525 | 628 | 721 | 811 | 891 |
|
||||||||||
ცხრილი 1.4 ცვლილებები ფინანსურ ვალდებულებებში (ფულადი ერთეულები)
|
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
|
|---|
|
– | 525 | 1,082 | 961 | 832 | 695 | 550 | 396 | 343 | 177 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
525 | 525 | – | – | – | – | – | – | – | – |
|
– | 32 | – | – | – | – | – | – | – | – |
|
– | – | (121) | (129) | (137) | (145) | (154) | (163) | (166) | (177) |
|
– | – | – | – | – | – | – | 110 | – | – |
|
525 | 1,082 | 961 | 832 | 695 | 550 | 396 | 343 | 177 | – |
მაგალითი 2: უფლების გადამცემი გზის მომხმარებლებისათვის მოსაკრებლის დაწესების უფლებას აძლევს ოპერატორს
შეთანხმების დამატებითი პირობები
სმ23. შეთანხმების პირობები უფლებას აძლევს ოპერატორს შეაგროვოს მოსაკრებელი გზით მოსარგებლე მძღოლებისაგან. ოპერატორის პროგნოზით, ავტომობილების რიცხვი შეთანხმების ვადის განმავლობაში იქნება მუდმივი და იგი თითოეულ წელს მიიღებს 200 ფე-ს ოდენობის მოსაკრებელს, 3-10 წლებში. მთლიანი კომპენსაცია (200 ფე თითოეულ წელს, 3-10 წლებში) ასახავს სამართლიან ღირებულებას 1-ელ ცხრილში მოცემული თითოეული მომსახურებისათვის და იგულისხმება, რომ დაფარავს გზის დაგების, წლიური ექსპლოატაციის ხარჯებს 12 ფე-ს ოდენობის და მე-8 წელს გზის ზედაპირის ხელახლა დაგებისათვის ოპერატორის ხარჯის ანაზღაურებას 110 ფე-ს ოდენობის.
ფინანსური ანგარიშგების გავლენა
სმ24. უფლების გადამცემი თავდაპირველად აღიარებს შეღავათიანი მომსახურების აქტივს ძირითად აქტივად, მისი სამართლიანი ღირებულებით (სულ 1,050, რომელიც შედგება საბაზისო ფენის დაგებისთვის საჭირო 940 ფე-სგან და თავდაპირველი ზედაპირის ფენის დაგებისათვის საჭირო 110 ფე-სგან). აქტივი აღიარდება, როდესაც დასრულდება დაგება (525 ფე პირველ წელს და 525 ფე მე-2 წელს). ცვეთა მოხდება ყოველწლიურად (56 ფე, რომელიც შედგება საბაზისო ფენასთან დაკავშირებული 38 ფე-სგან და ზედაპირის ფენასთან დაკავშირებული 18 ფე-სგან, მე-3 წლიდან მოყოლებული).
სმ25. როგორც ანაზღაურება შეღავათიანი მომსახურების აქტივის სანაცვლოდ, უფლების გადამცემი, ოპერატორისათვის უფლების გადაცემის მოდელის მიხედვით, აღიარებს ვალდებულებას,
ოპერატორისათვის 3-10 წლებში 200 ფე-ს ოდენობის მოსაკრებლის შეგროვების უფლების გადაცემისათვის. ვალდებულება აღიარდება აქტივის აღიარებასთან ერთად.
სმ26. ვალებულება მცირდება 3-10 წლების განმავლობაში და უფლების გადამცემი აღიარებს შემოსავალს მასზე დაყრდნობით, რადგან მოსალოდნელია, რომ შეღავათიანი მომსახურების აქტივის ხელმისაწვდომობა უზრუნველყოფილი იქნება შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების პერიოდის განმავლობაშიც კი იმ მომენტიდან, როდესაც აქტივს აქვს უნარი გამოიმუშაოს ეკონომიკური სარგებელი.
სმ27. გზის ზედაპირის ხელახლა დაგებისათვის გადახდილი ანაზღაურება ჩართული იქნება მოსაკრებლებში, რომლის გამომუშავებასაც მოელის ოპერატორი შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების ვადის განმავლობაში. არ არსებობს ფულადი სახსრების ნაკადების პირდაპირი გავლენა, რომელიც უკავშირდება გზის ზედაპირის ხელახლა დაგებას; თუმცა, უფლების გადამცემი აღიარებს ზედაპირის ხელახლა დაგებას აქტივად, როდესაც სამუშაო შესრულდება და აღიარებს 110ფე/6=18ფე – ს ოდენობის ხარჯს, მე-9 წლიდან მოყოლებული.
სმ28. ანაზღაურება გზის მოვლისა და ექსპლოატაციისათვის (12 ფე) ჩართული იქნება მოსაკრებლებში, რომლის გამომუშავებასაც მოელის ოპერატორი შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების ვადის განმავლობაში. არ არსებობს ფინასნური ანგარიშგების გავლენა, რომელიც დაკავშირებულია მომსახურების ხარჯთან. ამას არა აქვს გავლენა ფულად ნაკადებზე, რადგან უფლების გადამცემს არ აქვს ფულადი სახსრების ნაკადების გადინება. ეს არ აღიარდება საოპერაციო ხარჯად, რადგან აქტივის და ვალდებულების თავდაპირველად აღიარებული სამართლიანი ღირებულება არ მოიცავს მომსახურების ხარჯებს, რომელიც შეიძლება გასწიოს ოპერატორმა.
ფულადი სახსრების ნაკადების, ფინანსური შედეგების ანგარიშგების და ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგების მიმოხილვა
სმ29. უფლების გადამცემის ფულადი სახსრების ნაკადები, ფინანსური შედეგების ანგარიშგება და ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება, შეთანხმების ვადის განმავლობაში იქნება შედგენილი ისე, როგორც ილუსტრირებულია 2.1-2.3 ცხრილებში. დამატებით, 2.4 ცხრილი გვაჩვენებს ცვილებებს ფინანსურ ვალდებულებაში.
ცხრილი 2.1. ფულადი სახსრების ნაკადები (ფულადი ერთეულები)
სმ30. რადგანაც არ ხდება გადახდა ოპერატორისათვის, არ არსებობს ფულადი სახსრების ნაკადების გავლენა ამ მაგალითისთვის.
.
ცხრილი 2.2 ფინანსური შედეგების ანგარიშგება (ფულადი
ერთეულები)
|
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | სულ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
– | – | 145 | 145 | 145 | 145 | 145 | 145 | 145 | 145 | 1160 |
|
– | – | (38) | (38) | (38) | (38) | (38) | (38) | (38) | (38) | (304) |
|
– | – | (18) | (19) | (18) | (18) | (19) | (18) | – | – | (110) |
|
– | – | – | – | – | – | – | – | (18) | (19) | (37) |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
– | – | (56) | (57) | (56) | (56) | (57) | (56) | (56) | (57) | (451) |
|
– | – | 89 | 88 | 89 | 89 | 88 | 89 | 89 | 88 | 709 |
|
|||||||||||
ცხრილი 2.3 ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება (ფულადი ერთეულები)
|
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
525 | 940 | 902 | 864 | 826 | 788 | 750 | 712 | 674 | 636 |
|
– | 110 | 92 | 73 | 55 | 37 | 18 | – | – | – |
|
– | – | – | – | – | – | – | 110 | 92 | 73 |
|
525 | 1,050 | 994 | 937 | 881 | 825 | 768 | 822 | 766 | 709 |
|
– | – | – | – | – | – | – | – | – | – |
|
(525) | (1,050) | (905) | (760) | (615) | (470) | (325) | (290) | (145) | – |
|
– | – | (89) | (177) | (266) | (355) | (443) | (532) | (621) | (709) |
|
||||||||||
|
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
|
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||||||
ცხრილი 2.4 ცვლილებები ვალდებულებაში (ფულადი ერთეულები)
|
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
– | 525 | 1,050 | 905 | 760 | 615 | 470 | 325 | 290 | 145 |
|
525 | 525 | – | – | – | – | – | – | – | – |
|
– | – | (145) | (145) | (145) | (145) | (145) | (145) | (145) | (145) |
|
– | – | – | – | – | – | – | 110 | – | – |
|
525 | 1,050 | 905 | 760 | 615 | 470 | 325 | 290 | 145 | – |
მაგალითი 3: უფლების გადამცემი ოპერატორს უხდის წინასწარგანსაზღვრული გადახდებით და ასევე გზის მომხმარებლებისათვის მოსაკრებლის დაწესების უფლებას გადასცემს ოპერატორს
შეთანხმების დამატებითი პირობები
სმ31. შეთანხმების პირობები ოპერატორს უფლებას აძლევს შეაგროვოს მოსაკრებელი გზით მოსარგებლე მძღოლებისაგან. ოპერატორის პროგნოზით, ავტომობილების რიცხვი შეთანხმების ვადის განმავლობაში იქნება მუდმივი და იგი თითოეულ წელს მიიღებს 100 ფე-ს ოდენობის მოსაკრებელს, 3-10 წლებში. შეთანხმება ასევე მოითხოვს, რომ უფლების გადამცემმა გადაუხადოს ოპერატორს წინასწარგანსაზღვრული გადახდებით, 100 ფე ყოველწლიურად. იგულისხმება, რომ მოსაკრებლების შეგროვების უფლების სამართლიანი ღირებულება და წინასწარგასაზღვრული გადახდები ოპერატორისათვის გადახდილი იქნება თანაბარი ოდენობით (ე.ი. ოპერატორის კომპენსაციის თითოეული ფორმის 50%).
ფინანსური ანგარიშგების გავლენა
სმ32. უფლების გადამცემი თავდაპირველად აღიარებს შეღავათიანი მომსახურების აქტივს ძირითად აქტივად, მისი სამართლიანი ღირებულებით (სულ 1,050, რომელიც შედგება საბაზისო ფენის
დაგებისთვის საჭირო 940 ფე-სგან და თავდაპირველი ზედაპირის ფენის დაგებისათვის საჭირო 110 ფე-სგან). აქტივი აღიარდება, როდესაც დასრულდება დაგება (525 ფე პირველ წელს და 525 ფე მე-2 წელს). ცვეთა მოხდება ყოველწლიურად (56 ფე, რომელიც შედგება საბაზისო ფენასთან დაკავშირებული 38 ფე-სგან და თავდაპირველი ზედაპირის ფენასთან დაკავშირებული 18 ფე-სგან).
სმ33. როგორც ანაზღაურება შეღავათიანი მომსახურების აქტივის სანაცვლოდ, უფლების გადამცემი ოპერატორისათვის უფლების გადაცემის მოდელის მიხედვით აღიარებს ვალდებულებას, ოპერატორისათვის 3-10 წლებში 100 ფე-ს ოდენობის მოსაკრებლის შეგროვების უფლების გადაცემისათვის. ვალდებულება და ფინანსური ვალდებულება აღიარდება აქტივის აღიარებასთან ერთად პირველი წლის ბოლოს (525 ფე). ვალდებულება და ფინანსური ვალდებულება გაიზრდება მე-2 წლის ბოლოს, რათა ასახოს როგორც დამატებითი კონსტრუქციის სამართლიანი ღირებულება (525 ფე), ასევე, დარჩენილ ფინანსურ ვალდებულებაზე ფინანსური გადასახდელი.
სმ34. უფლების გადამცემის ვალდებულება, რომელიც დაკავშირებულია წინასწარგანსაზღვრული გადახდების და მოსაკრებლის დაწესების უფლების ოპერატორისათვის გადაცემასთან, განიხილება როგორც ორი სხვადასხვა მუხლი. მაშასადამე, ამ შეთანხმებაში აუცილებელია უფლების გადამცემის მიერ ოპერატორისათვის გადახდილი კომპენსაცია დაიყოს ორ ნაწილად – ვალდებულებად და ფინანსურ ვალდებულებად.
სმ35. 525 ფე-ს ოდენობის ვალებულება (1-ლი და მე-2 წლების ბოლოს აღიარებულიც კი) მცირდება 3-10 წლების განმავლობაში და უფლების გადამცემი აღიარებს შემოსავალს მასზე დაყრდნობით, რადგან მოსალოდნელია, რომ მოსაკრებლები გამომუშავებული იქნება შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების პერიოდის განმავლობაშიც კი იმ მომენტიდან, როდესაც აქტივს აქვს უნარი გამოიმუშაოს ეკონომიკური სარგებელი.
~სმ36. უფლების გადამცემი თავდაპირველად აღიარებს ფინანსურ ვალდებულებას იმ აქტივის სამართლიანი ღირებულების (525ფე) ნახევარი ოდენობის სამართლიანი ღირებულებით, რომელიც აღიარებულია 1- ლი და მე-2 წლების ბოლოსაც კი. ვალდებულება, ოპერატორისათვის უფლების გადაცემის მოდელის ფარგლებში, აღიარდება აქტივის სამართლიანი ღირებულების მეორე ნახევრის ტოლი ოდენობით. ფინანსური ვალდებულება ასევე გაიზრდება მე-2 წლის ბოლოს, დარჩენილი ფინანსური ვალდებულების ფინანსური გადასახდელით. რადგანაც შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების მომსახურების კომპონენტთან დაკავშირებული წინასწარგანსაზღვრული გადასახდელების ოდენობა ცნობილია, უფლების გადამცემს შეუძლია დაადგინოს გადახდების ოდენობა, რომელიც ამცირებს ვალდებულებას. ფინანსური გადასახდელი, 6.18%-იანი მიახლოებითი განაკვეთით, აღიარდება ყოველწლიურად. ვალდებულება შემდგომში შეფასდება ამორტიზებული ღირებულებით, ე.ი. თავდაპირველად აღიარებულ ღირებულებას დამატებული ფინანსური გადასახდელით, რომელიც გამოითვლება ეფექტური საპროცენტო განაკვეთის მეთოდის გამოყენებით, გადახდების გამოკლებით.
სმ37. ოპერატორს ანაზღაურებას უხდიან გზის ზედაპირის ხელახლა დაგებისათვის (110ფე) მოსალოდნელი მოსაკრებლების ოდენობით, რომლის გამომუშავებასაც ვარაუდობს ოპერატორი შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების განმავლობაში და წინასწარგანსაზღვრული გადახდების ოდენობით (ე.ი. 50% თითოეულის). არ არსებობს ფულადი სახსრების ნაკადების პირდაპირი გავლენა, რომელიც დაკავშირებულია გზის ზედაპირის ხელახლა დაგებასთან; თუმცა, უფლების გადამცემი აღიარებს ზედაპირის ხელახლა დაგებას აქტივად, როდესაც სამუშაო შესრულდება და მე-9 წლიდან მოყოლებული აღიარებს ცვეთის ხარჯს 110ფე/6=18ფე-ს ოდენობის.
სმ38. ოპერატორს უხდიან გზის მოვლისა და ექსპლოატაციისათვის (12 ფე), მოსაკრებლების ოდენობით, რომლის გამომუშავებასაც მოელის ოპერატორი შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების ვადის განმავლობაში და წინასწარგანსაზღვრული გადასახდელებით (ე.ი. 50% თითოეულის). არ არსებობს ფულადი სახსრების ნაკადების პირდაპირი გავლენა, რომელიც დაკავშირებულია მომსახურების ხარჯთან, რადგან უფლების გადამცემს არ აქვს ფულადი სახსრების გადინება. თუმცა, უფლების გადამცემი აღიარებს ხარჯს ყოველწლიურად, წინასწარგანსაზღვრულ გადახდებთან (6ფე) დაკავშირებული კომპენსაციის ნაწილისათვის. არ არსებობს ფინანსური ანგარიშგების გავლენა მომსახურების ხარჯის დარჩენილ 6ფე-ზე. ეს არ აღიარდება საოპერაციო ხარჯად, რადგან თავდაპირველად აღიარებული აქტივისა და ვალდებულების სამართლიანი ღირებულება, არ მოიცავს მომსახურების ხარჯებს, რომელიც შეიძლება გასწიოს ოპერატორმა.
სმ39. უფლების გადამცემის ფულადი სახსრების ნაკადები, ფინანსური შედეგების ანგარიშგება და ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება, შეთანხმების ვადის განმავლობაში იქნება ისე შედგენილი, როგორც ილუსტრირებულია 3.1-3.3 ცხრილებში. დამატებით, 3.4 ცხრილი გვაჩვენებს ცვილებებს ვალდებულებებში და 3.5 ცხრილი - ცვლილებებს ფინანსურ ვალდებულებაში.
ფულადი სახსრების ნაკადების, ფინანსური შედეგების ანგარიშგების და ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგების მიმოხილვა
ცხრილი 3.1. ფულადი სახსრების ნაკადები (ფულადი ერთეულები)
|
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
|
|
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
- | - |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
- | - |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ცხრილი 3.2 ფინანსური შედეგების ანგარიშგება (ფულადი
ერთეულები)
|
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | სულ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
– | – | 73 | 72 | 73 | 72 | 73 | 72 | 73 | 72 | 580 |
|
– | – | (6) | (6) | (6) | (6) | (6) | (6) | (6) | (6) | (48) |
|
– | (16) | (33) | (30) | (26) | (22) | (17) | (12) | (11) | (5) | (172) |
|
– | – | (38) | (38) | (38) | (38) | (38) | (38) | (38) | (38) | (304) |
|
– | – | (18) | (19) | (18) | (18) | (19) | (18) | – | – | (110) |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
– | – | – | – | – | – | – | – | (18) | (19) | (37) |
|
– | – | (56) | (57) | (56) | (56) | (57) | (56) | (56) | (57) | (451) |
|
– | (16) | (22) | (21) | (15) | (12) | (7) | (2) | – | 4 | (91) |
|
|||||||||||
ცხრილი 3.3 ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება (ფულადი ერთეულები)
|
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
525 | 940 | 902 | 864 | 826 | 788 | 750 | 712 | 674 | 636 |
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
– | 110 | 92 | 73 | 55 | 37 | 18 | – | – | – |
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
– | – | – | – | – | – | – | 110 | 92 | 73 |
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
525 | 1,050 | 994 | 937 | 881 | 825 | 768 | 822 | 766 | 709 |
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
– | – | (100) | (200) | (300) | (400) | (500) | (600) | (700) | (800) |
|
(262) | (525) | (452) | (380) | (307) | (235) | (162) | (145) | (72) | – |
|
(263) | (541) | (480) | (416) | (348) | (276) | (199) | (172) | (89) | – |
|
– | 16 | 38 | 59 | 74 | 86 | 93 | 95 | 95 | 91 |
|
||||||||||
ცხრილი 3.4 ცვლილებები ვალდებულებაში (ფულადი ერთეულები)
|
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
– | 262 | 525 | 452 | 380 | 307 | 235 | 162 | 145 | 72 |
|
262 | 263 | – | – | – | – | – | – | – | – |
|
– | – | (73) | (72) | (73) | (72) | (73) | (72) | (73) | (72) |
|
– | – | – | – | – | – | – | 55 | – | – |
|
262 | 525 | 452 | 380 | 307 | 235 | 162 | 145 | 72 | – |
ცხრილი 3.5 ცვლილებები ფინანსურ ვალდებულებაში (ფულადი ერთეულები)
|
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
– | 263 | 541 | 480 | 416 | 348 | 276 | 199 | 172 | 89 |
|
263 | 262 | – | – | – | – | – | – | – | – |
|
– | 16 | – | – | – | – | – | – | – | – |
|
– | – | (61) | (64) | (68) | (72) | (77) | (82) | (83) | (89) |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
– | – | – | – | – | – | – | 55 | – | – |
|
263 | 541 | 480 | 416 | 348 | 276 | 199 | 172 | 89 | – |
ნორმატიული-აქტი-22 ⬇
დანართი №20სსბასს 34—ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგებაგამომცემლისაგანწინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს) ძირითადად ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ (ბასს) 27-ს, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება. ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) ამ გამოცემაში, ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით, გამოყენებულია ამონარიდები ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ (ბასს) 27-დან. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom.
ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
სსბასს 34—ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგებასსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 34, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება გამოცემულია 2015 წლის იანვარში. მას შემდეგ, სსბასს-ში ცვლილებები შევიდა შემდეგი სსბასს-ების შესაბამისად:
|
|---|
სსბასს 34-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
ცვლილების საფუძველი |
|---|---|---|
| 4 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 5 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 32ა | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
2015 წლის იანვარი
სსბასს 34 —ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1
მოქმედების სფერო 2–5
განმარტებები 6–10
ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგების მომზადება 11–18
განმარტებითი შენიშვნები 19–23
გარდამავალი დებულებები 24–31
ძალაში შესვლის თარიღი 32–33
სსბასს 6 (დეკემბერი 2006) -ის გაუქმება ან ჩანაცვლება 34
დასკვნის საფუძველი
ბასს 27-თან შედარება (შესწორებულია 2011-ში)
მიზანი
ამ სტანდარტის მიზანია დაადგინოს აღრიცხვის და გამჟღავნების მოთხოვნები კონტროლირებულ ერთეულებში, ერთობლივ საქმიანობებსა და მეკავშირე ერთეულებში ინვესტიციებისთვის, როდესაც ერთეული ამზადებს ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებას.
მოქმედების სფერო
ერთეული, რომელიც ფინანსურ ანგარიშგებას ამზადებს და წარადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდით, ვალდებულია გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი კონტროლირებულ ერთეულებში, ერთობლივ საქმიანობებსა და მეკავშირე ერთეულებში ინვესტიციების აღრიცხვისათვის, როდესაც ის გადაწყვეტს ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგების წარდგენას, ან ამის გაკეთება მოეთხოვება კანონმდებლობით.
სტანდარტი არ ადგენს თუ რომელმა ერთეულებმა უნდა წარადგინოს ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგებები. წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება მაშინ, როდესაც ერთეული ამზადებს ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებას, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) შესაბამისად.
3. [ამოღებულია]
4. [ამოღებულია]
განმარტებები
წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება არის ეკონომიკური ერთეულის ფინანსური ანგარიშგება, რომელშიც მაკონტროლებელი ერთეულის და მისი კონტროლირებული ერთეულების აქტივები, ვალდებულებები, წმინდა აქტივები/კაპიტალი, შემოსავლები, ხარჯები და ფულადი სახსრების ნაკადები წარმოდგენილია როგორც ერთი ეკონომიკური ერთეულის აქტივები, ვალდებულებები, წმინდა აქტივები/კაპიტალი, შემოსავლები, ხარჯები და ფულადი სახსრების ნაკადები.
ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება არის ერთეულის მიერ წარდგენილი ანგარიშგება, რომელშიც ერთეულს, საკუთარი შეხედულემისამებრ, წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნების გათვალისწინებით, კონტროლირებულ ერთეულებში, ერთობლივ საქმიანობებსა და მეკავშირე ერთეულებში განხორციელებული ინვესტიციების აღრიცხვა შეუძლია თვითღირებულებით, სსბასს 29-ის - „ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასება~ - შესაბამისად, ან კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით, როგორც ეს აღწერილია სსბასს 36-ში - „ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში~.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში. შემდეგი ტერმინები განმარტებულია სსბასს 35-ში, „კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება“, სსბასს 36-ში, „ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში~და სსბასს 37-ში, „ერთობლივი შეთანხმებები“: მეკავშირე ერთეული, კონტროლი, კონტროლირებული ერთეული, მაკონტროლებელი ერთეული, ეკონომიკური ერთეული, კაპიტალ-მეთოდი, საინვესტიციო ერთეული, ერთობლივი კონტროლი, ერთობლივი ერთეული, ერთობლივი საქმიანობა, ერთობლივი მეწილე და მნიშვნელოვანი გავლენა.
ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება არის ფინანსური ანგარიშგება, რომლის წარდგენა ხდება კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების დამატების სახით, ან იმ ინვესტორის ფინანსური ანგარიშგების დამატების სახით, რომელსაც არ გააჩნია ინვესტიციები კონტროლირებულ ერთეულებში, მაგრამ აქვს ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებში ან ერთობლივ საქმიანობებში, რომელშიც, სსბასს 36-ის შესაბამისად, მეკავშირე ერთეულებში ან ერთობლივ საქმიანობებში ფლობილი ინვესტიციების ასახვა მოითხოვება კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით, გარდა 9-10 პუნქტებში აღწერილი შემთხვევებისა.
იმ ერთეულის ფინანსური ანგარიშგება, რომელსაც არ გააჩნია კონტროლირებული ერთეული, მეკავშირე ერთეული, ან ერთობლივი მეწილის წილი ერთობლივ საქმიანობაში, არ წარმოადგენს ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებას.
ერთეულს, რომელიც განთავისუფლებულია კონსოლიდაციისგან სსბასს 35-ის მე-5 პუნქტის შესაბამისად, ან კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებისგან სსბასს 36-ის 23-ე პუნქტის შესაბამისად, უფლება აქვს, თავისი ერთადერთი ფინანსური ანგარიშგების სახით წარადგინოს ინდივიდუალური ფინანსურ ანგარიშგება.
საინვესტიციო ერთეული, რომელიც ვალდებულია, როგორც მიმდინარე, ისე ყველა წარდგენილ შესადარის პერიოდშიც, სსბასს 35-ის 56-ე პუნქტის შესაბამისად შეაფასოს თავისი ინვესტიციები ყველა თავის კონტროლირებულ ერთეულში სამართლიანი ღირებულებით ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, ერთადერთი ფინანსური ანგარიშგების სახით წარადგენს ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებას.
ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგების მომზადება
11. ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება უნდა მომზადდეს ყველა მოქმედი სსბასს–ის შესაბამისად, გარდა მე–12 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.
12. როდესაც ერთული ამზადებს ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებას, კონტროლირებულ ერთეულებში, ერთობლივ საქმიანობებსა და მეკავშირე ერთეულებში ანალოგიური ინვესტიციები უნდა ასახოს:
(ა) თვითღირებულებით;
(ბ) სსბასს 29-ის შესაბამისად; ან
(გ) კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით, როგორც ეს აღწერილია სსბასს 36-ში
13. თუ ერთეული აირჩევს, სსბასს 36-ის 24-ე პუნქტის შესაბამისად, მეკავშირე ერთეულებში ან ერთობლივ საქმიანობებში ინვესტიციები შეაფასოს სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, სსბასს 29-ის შესაბამისად, მან ეს ინვესტიციები ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაშიც ამავე მეთოდით უნდა ასახოს.
14. თუ მაკონტროლებელი ერთეული ვალდებულია, სსბასს 35-ის 56-ე პუნქტის შესაბამისად, კონტროლირეულ ერთეულში თავისი ინვესტიცია შეაფასოს სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, სსბასს 29-ის შესაბამისად, მან კონტროლირებულ ერთეულში ფლობილი ინვესტიცია ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაშიც ამავე მეთოდით უნდა ასახოს. თუ მაკონტროლებელი ერთეული, რომელიც თავისთავად არ წარმოადგენს საინვესტიციო ერთეულს, სსბასს 35-ის 58-ე პუნქტის შესაბამისად, ვალდებულია კონტროლირებული საინვესტიციო ერთეულის ინვესტიციიები შეაფასოს სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით. სსბასს 29-ის შესაბამისად და კონსოლიდაცია გაუკეთოს კონტროლირებული საინვესტიციო ერთეულის სხვა აქტივებს, ვალდებულებებს, შემოსავლებსა და ხარჯებს. ამასთან, მან კონტროლირებულ საინვესტიციო ერთეულში ინვესტიციები ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაშიც ამავე მეთოდით უნდა ასახოს.
15. როდესაც მაკონტროლებელი ერთეული შეწყვეტს საინვესტიციო ერთეულად არსებობას, ან პირიქით, ხდება საინვესტიციო ერთეული, მან ეს ცვლილება სტატუსის ცვლილების თარიღიდან უნდა ასახოს შემდეგნაირად:
(ა) როდესაც ერთეული წყვეტს არსებობას, როგორც საინვესტიციო ერთეული, ერთეულმა უნდა აღრიცხოს ინვესტიცია კონტროლირებულ ერთეულში, მე -12 პუნქტის შესაბამისად, სტატუსის შეცვლის თარიღი ითვლება პირობითი შეძენის თარიღად. თუ ინვესტიცია მე-12 პუნქტის შესაბამისად აღირიცხება, კონტროლირებული ერთეულის სამართლიანი ღირებულება, პირობითი შეძენის თარიღის მდგომარეობით უნდა წარმოადგენდეს გადაცემულ პირობით კომპენსაციას,
(ბ) როდესაც ერთეული ხდება საინვესტიციო ერთეული, მან კონტროლირებულ ერთეულში ფლობილი ინვესტიცია სსბასს 29-ის მიხედვით უნდა აღრიცხოს სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით. განსხვავება კონტროლირებული ერთეულის ადრინდელ საბალანსო ღირებულებასა და ინვესტორის სტატუსის შეცვლის თარიღისათვის განსაზღვრულ სამართლიან ღირებულებას შორის, აღიარდება, როგორც მოგება ან ზარალი, ნამეტში ან დეფიციტში. მოგების ან ზარალის აგრეგირებული თანხა, რომელიც ადრე უშუალოდ იქნა აღიარებული წმინდა აქტივებში/კაპიტალში, ამ კონტროლირებულ ერთეულებთან მიმართებით იმგვარად უნდა აისახოს, თითქოს სტატუსის შეცვლის თარიღისათვის მოხდა საინვესტიციო ერთეულის მიერ ამ კონტროლირებული ერთეულების განკარგვა.
16. კონტროლირებადი ერთეულისაგან, ერთობლივი საქმიანობისაგან ან მეკავშირე ერთეულებისაგან დივიდენდები ან მსგავსი განაწილებები აღიარდება ერთეულის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში, როდესაც ერთეულს უფლება ექნება მიიღოს დივიდენდი ან მსგავსი განაწილება. დივიდენდი ან მსგავსი განაწილება აღიარდება ნამეტში ან დეფიციტში, თუ ერთეული არ აირჩევს კაპიტალ-მეთოდს, ამ შემთხვევაში, დივიდენდი ან მსგავსი განაწილება აღიარდება როგორც ინვესტიციის საბალანსო ღირებულების შემცირება.
17. როდესაც მაკონტროლებელი ერთეული ახდენს თავისი ეკონომიკური ერთეულის სტრუქტურის რეორგანიზაციას ახალი ერთეულის, როგორც მაკონტროლებელი ერთულის დაფუძნების გზით, რომელიც აკმაყოფილებს შემდეგ კრიტერიუმებს:
(ა) ახალი მაკონტროლებელი ერთეული თავდაპირველ მაკონტროლებელ ერთეულზე კონტროლს მოიპოვებს (i) კაპიტალის ინსტრუმენტების გამოცემით, თავდაპირველი მაკონტროლებელი ერთეულის არსებული კაპიტალის ინსტრუმენტების სანაცვლოდ, ან (ii) სხვა მექანიზმით, რაც იწვევს ახალ მაკონტროლებელ ერთეულს, რომელსაც აქვს მაკონტროლებელი საკუთრების ინტერესი. თავდაპირველ მაკონტროლებელ ერთეულში;
(ბ) ახალი ეკონომიკური ერთეულის და თავდაპირველი ეკონომიკური ერთეულის აქტივები და ვალდებულებები ერთი და იგივეა უშუალოდ რეორგანიზაციამდე და მის შემდე;
(გ) თავდაპირველი მშობელი საწარმოს რეორგანიზაციამდელ მესაკუთრეებს, რეორგანიზაციამდეც და რეორგანიზაციის შემდეგაც, ერთი და იგივე აბსოლუტური და ხვედრითი წილი აქვთ თავდაპირველი ეკონომიკური ერთეულისა და ახალი ეკონომიკური ერთეულის წმინდა აქტივებში;
და ახალი მაკონტროლებელი ერთეული თავის ინვესტიციებს თავდაპირველ მაკონტროლებელ ერთეულში 12 (ა) პუნქტის შესაბამისად ასახავს ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში, მაშინ ახალმა მაკონტროლებელმა ერთეულმა ინვესტიციების თვითღირებულება უნდა შეაფასოს საკუთარი კაპიტალის იმ ელემენტებში თავისი წილის საბალანსო ღირებულებით, რომლებიც ნაჩვენებია თავდაპირველი მაკონტროლებელი ერთეულის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში რეორგანიზაციის თარიღისათვის.
18. ანალოგიურად, ერთეულმა, რომელიც არ არის მაკონტროლებელი ერთეული, შეიძლება შექმნას ახალი ერთეული, როგორც მისი მაკონტროლებელი ერთეული, ისე, რომ დაკმაყოფილებული იყოს მე-17 პუნქტში მოცემული კრიტერიუმები. მე-17 პუნქტში მოცემული მოთხოვნები თანაბრად გამოიყენება ასეთ რეორგანიზაციებზე. ასეთ შემთხვევებში,, „თავდაპირველი მაკონტროლებელი ერთეულის" და „თავდაპირველი ეკონომიკური ერთეულის" მითითება ეხება „თავდაპირვანდელ ერთეულს".
განმარტებითი შენიშვნები
19. ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში გასამჟღავნებელი ინფორმაციის მოსამზადებლად ერთეულმა უნდა გამოიყენოს ყველა შესაფერისი სსბასს, მათ შორის 20–23 პუნქტებით გათვალისწინებული მოთხოვნები.
20. როდესაც მაკონტროლებელი ერთეული სსბასს 35-ის მე-5 პუნქტის შესაბამისად აირჩევს არ მოამზადოს კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება და ამის ნაცვლად ამზადებს ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებას, მან ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) ის ფაქტი, რომ მოცემული ფინანსური ანგარიშგება არის ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება; ერთეულმა გამოიყენა კონსოლიდაციისაგან განთავისუფლების უფლება; იმ ერთეულის დასახელება, ვისი კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგებაც მომზადებულია სსბასს-ების შესაბამისად და ხელმისაწვდომია საჯარო სარგებლობისთვის; მისამართი, სადაც შეიძლება კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მოპოვება;
(ბ) კონტროლირებულ ერთეულებში, ერთობლივ საქმიანობებსა და მეკავშირე ერთეულებში დაბანდებული მნიშვნელოვანია ინვესტიციების ჩამონათვალი, მათ შორის:
(i) ამ კონტროლირებული ერთეულების, ერთობლივი საქმიანობების და მეკავშირე ერთეულების დასახელებები;
(ii) იურისდიქცია, რომელშიც ეს კონტროლირებული ერთეულები, ერთობლივი საქმიანობები და მეკავშირე ერთეულები საქმიანობენ (თუ ეს განსხვავდება მაკონტროლებელი ერთეულის საქმიანობის ადგილისგან).
(iii) ამ ერთეულებში ფლობილი საკუთრების პროცენტული წილი და აღწერა იმისა, თუ როგორ განისაზღვრა საკუთრების აღნიშნული პროცენტული წილი
(გ) (ბ) პუნქტით გათვალისწინებული კონტროლირებული ერთეულების, ერთობლივი საქმიანობების და მეკავშირე ერთეულების აღრიცხვისათვის გამოყენებული მეთოდის აღწერა.
21. როდესაც საინვესტიციო ერთეული, რომელიც მაკონტროლებელი ერთეულია (მე-20 პუნქტში გათვალისწინებული მაკონტროლებელი ერთეულის გარდა), ამზადებს, მე -10 პუნქტის შესაბამისად, ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებას, როგორც მის ერთადერთ ფინანსურ ანგარიშგებას, მან უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი. საინვესტიციო ერთეულმა აგრეთვე უნდა წარადგინოს განმარტებითი შენიშვნები, რომლებიც ეხება სსბასს 38-ით - სხვა ერთეულებში წილების გამჟღავნება - განსაზღვრულ საინვესტიციო ერთეულებს.
22. თუ მაკონტროლებელ ერთეულს, რომელიც თავად არ არის საინვესტიციო ერთეული, მოეთხოვება სსბასს 35-ის 56-ე პუნქტის შესაბამისად, შეაფასოს კონტროლირებული საინვესტიციო ერთეულის ინვესტიცია სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, სსბასს 29 -ის შესაბამისად და კონსოლიდაცია გაუკეთოს კონტროლირებული საინვესტიციო ერთეულის სხვა აქტივებს, ვალდებულებებს, შემოსავლებსა და ხარჯებს, მან უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი. ერთეულმა აგრეთვე უნდა წარადგინოს განმარტებითი შენიშვნები, რომლებიც ეხება სსბასს 38-ით - სხვა ერთეულებში წილების გამჟღავნება - განსაზღვრულ საინვესტიციო ერთეულებს.
23. როდესაც მაკონტროლებელი ერთეულის (20-21-ე პუნქტებით გათვალისწინებული მაკონტროლებელი ერთეულის გარდა) ან ინვესტორის, ერთობლივი კონტროლით ან მნიშვნელოვანი გავლენით, ინვესტირებული ერთეული ამზადებს ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებას, მაკონტროლებელმა ერთეულმა ან ინვესტორმა უნდა განსაზღვროს ფინანსური ანგარიშგების მომზადება სსბასს 35-ის, სსბასს 36-ის ან სსბასს 37-ის შესაბამისად, რომლებსაც ისინი ეხება. მაკონტროლებელმა ერთეულმა ან ინვესტორმა აგრეთვე უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ინფორმაცია თავის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში:
(ა) ის ფაქტი, რომ ანგარიშგებები წარმოადგენს ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებებს და მიზეზები, რის გამოც მზადდება აღნიშნული ანგარიშგებები, თუ ეს არ არის მოთხოვნილი კანონმდებლობით ან სხვა უფლებამოსილი ორგანოს მიერ.
(ბ) მნიშვნელოვანი კონტროლირებული ერთეულების, ერთობლივი საქმიანობების და მეკავშირე ერთეულების ჩამონათვალი, მათ შორის:
(i) ამ კონტროლირებული ერთეულების, ერთობლივი საქმიანობების და მეკავშირე ერთეულების დასახელებები.
(ii) იურისდიქცია, რომელშიც ეს კონტროლირებული ერთეულები ერთობლივი საქმიანობები და მეკავშირე ერთეულები მოქმედებენ (თუ ეს განსხვავდება მაკონტროლებელი ერთეულისაგან).
(iii) ამ ერთეულებში ფლობილი საკუთრების პროცენტული წილი და აღწერა იმისა, თუ როგორ განისაზღვრა საკუთრების აღნიშნული პროცენტული წილი.
(გ) (ბ) პუნქტით გათვალისწინებული კონტროლირებული ერთეულების, ერთობლივი საქმიანობების და მეკავშირე ერთეულების აღრიცხვისათვის გამოყენებული მეთოდის აღწერა.
გარდამავალი დებულებები
24. თავდაპირველი გამოყენების თარიღისათვის, საინვესტიციო ერთეულმა, რომელიც ადრე კონტროლირებულ ერთეულში ფლობილ ინვესტიციას აფასებდა თვითღირებულებით, ეს ინვესტიცია უნდა შეაფასოს სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, ისე, თითქოს ყოველთვის წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნები იყო ძალაში. საინვესტიციო საწარმომ რეტროსპექტულად უნდა გააკორექტიროს იმ წლიური პერიოდის მონაცემები, რომელიც უშუალოდ უსწრებს წინ თავდაპირველი გამოყენების თარიღს და ასევე უნდა გააკორექტიროს უშუალო წინა პერიოდის დასაწყისის მდგომარეობით არსებული აკუმულირებული ნამეტის/დეფიციტის მონაცემი, შემდეგ ორ სიდიდეს შორის სხვაობის თანხით:
(ა) ინვესტიციის წინა საბალანსო ღირებულება; და
(ბ) ინვესტორის ინვესტიციის სამართლიანი ღირებულება კონტროლირებულ ერთეულში.
25. თავდაპირველი გამოყენების თარიღისთვის, საინვესტიციო ერთეულმა, რომელიც ადრე კონტროლირებულ ერთეულში ფლობილ ინვესტიციას აფასებდა სამართლიანი ღირებულებით, პირდაპირ წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ასახვით, ამ ინვესტიციის შეფასება უნდა გააგრძელოს სამართლიანი ღირებულებით. სამართლიანი ღირებულებების კორექტირების მთლიანი თანხა, რომელიც ადრე აღიარებული იყო წმინდა აქტივებში/კაპიტალში, ერთეულმა უნდა გადაიტანოს იმ წლიური პერიოდის აკუმულირებული ნამეტის/დეფიციტის საწყის ნაშთში, რომელიც უშუალოდ უსწრებს წინ თავდაპირველი გამოყენების თარიღს.
26. თავდაპირველი გამოყენების თარიღისთვის, საინვესტიციო ერთეული ვალდებული არ არის, შეცვალოს კონტროლირებულ ერთეულში ფლობილი ადრინდელი წილის სააღრიცხვო მეთოდი, რომელსაც წინათ აღრიცხავდა სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით სსბასს 29-ის შესაბამისად, როგორც ეს მე-12 პუნქტითაა ნებადართული.
27 . საინვესტიციო ერთეულმა უნდა გამოიყენოს სამართლიანი ღირებულების ის მნიშვნელობები, რომლებიც ადრე წარედგინათ ინვესტორებს, ან ხელმძღვანელობას.
28. თუ შეუძლებელია (სსბასს 3-ში - „სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები“ - მოცემული განმარტების თანახმად) კონტროლირებულ ერთეულში განხორციელებული ინვესტიციის შეფასება 24-27-ე პუნქტების შესაბამისად, საინვესტიციო ერთეულმა წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნები უნდა გამოიყენოს ყველაზე ადრეული პერიოდის დასაწყისისთვის, რომლის მიმართაც შესაძლებელია 24-27-ე პუნქტების გამოყენება, რაც შეიძლება მიმდინარე პერიოდი იყოს. ინვესტორმა რეტროსპექტულად უნდა გააკორექტიროს იმ წლიური პერიოდის მონაცემები, რომელიც უშუალოდ უსწრებს წინ ზემოაღნიშნულ თავდაპირველი გამოყენების თარიღს, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც მიმდინარე პერიოდია ყველაზე ადრეული პერიოდის დასაწყისი, რომლისთვისაც შესაძლებელია ამ პუნქტის გამოყენება. როდესაც თარიღი, რომლისთვისაც შესაძლებელია, რომ საინვესტიციო ერთეულმა შეაფასოს კონტროლირებული ერთეულის სამართლიანი ღირებულება, წინ უსწრებს უშუალო წინა პერიოდის დასაწყისს, ინვესტორმა უნდა გააკორექტიროს უშუალო წინა პერიოდის დასაწყისისთვის არსებული წმინდა აქტივების/კაპიტალის მონაცემი, შემდეგ ორ სიდიდეს შორის სხვაობის თანხით:
(ა) ამ ინვესტიციის ადრინდელი საბალანსო ღირებულება; და
(ბ) ინვესტორის მიერ კონტროლირებულ ერთეულშიი ფლობილი ინვესტიციის სამართლიანი ღირებულება.
თუ მიმდინარე პერიოდია ყველაზე ადრეული პერიოდის დასაწყისი, რომლისთვისაც შესაძლებელია ამ პუნქტის გამოყენება, წმინდა აქტივების/კაპიტალის კორექტირების თანხა უნდა აღიარდეს მიმდინარე პერიოდის დასაწყისში.
29. თუ საინვესტიციო ერთეული კონტროლირებულ ერთეულში ფლობილ ინვესტიციას ასხვისებს, ან კონტროლს კარგავს ამ სტანდარტის თავდაპირველი გამოყენების თარიღამდე, საინვესტიციო ერთეული ვალდებული არ არის, შეცვალოს ამ ინვესტიციის სააღრიცხვო მეთოდი, რომელსაც წინათ იყენებდა.
30. თავდაპირველი გამოყენების თარიღისათვის, მაკონტროლებელი ერთეული, რომელიც არ წარმოადგენს საინვესტიციო ერთეულს, მაგრამ რომელსაც სსბასს 35-ის 56-ე პუნქტის შესაბამისად მოეთხოვება შეაფასოს კონტროლირებული საინვესტიციო ერთეულის ინვესტიცია სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, სსბასს 29-ის შესაბამისად და კონსოლიდაცია გაუკეთოს კონტროლირებული საინვესტიციო ერთეულის სხვა აქტივებს, ვალდებულებებს, შემოსავლებსა და ხარჯებს, მან უნდა გამოიყენოს 24-29 პუნქტებში მოცემული გარდამავალი დებულებები, კონტროლირებულ საინვესტიციო ერთეულში ფლობილი ინვესტიციის თავის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახვისათვის.
31. გარდამავალი დებულებები ერთობლივი ოპერაციაში მის წილთან დაკავშირებით ერთეულის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში ბუღალტრული აღრიცხვის ცვლილებისას, მოცემულია სსბასს 37-ში, ერთობლივი შეთანხმებები.
ძალაში შესვლის თარიღი
32. ერთეულმა წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს ყოველწლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, რომლებიც იწყება 2017 წლის 1 იანვრის ან მას შემდეგ.. რეკომენდებულია ვადამდელი გამოყენება. თუ ერთეული იყენებს წინამდებარე სტანდარტს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 35, სსბასს 36, სსბასს 37 და სსბასს 38.
32ა. მე-4 და მე-5 პუნქტები ამოღებულია 2016 წლის აპრილში გამოცემული დოკუმენტის - სსბასს–ების გამოყენება - გამო. ერთეული ვალდებულია გამოიყენოს ეს ცვლილებები წლიურ ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, რომლებიც იწყება 2018 წლის 1 იანვარს ან მას შემდეგ. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან ეს ფაქტი უნდა გაამჟღავნოს ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში.
33. როდესაც ერთეული ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის დანერგავს დარიცხვის მეთოდის შესაბამის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) თავდაპირველი დანერგვა, ძალაში შესვლის თარიღიდან გამომდინარე, ეს სტანდარტი ვრცელდება ერთეულების წლიურ ფინანსურ ანგარიშგებებზე,, რომელიც მოიცავს პერიოდებს დაწყებულს სსბასს–ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
სსბასს 6-ის (დეკემბერი 2006) გაუქმება ან ჩანაცვლება
34. წინამდებარე სტანდარტი გამოიცა სსბასს 35-თან ერთად, პარალელურად. ერთად ორი სტანდარტი აუქმებს სსბასს 6-ს, კონსოლიდირებულ და ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებას (2006 წლის დეკემბერი). სსბასს 6 მოქმედებს მანამ, სანამ სსბასს 34 და სსბასს 35 არ იქნება გამოყენებული ან არ შევა ძალაში - რომელიც უფრო ადრე მოხდება.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 34-ის შემადგენელი ნაწილი.
მიზანი
დს1. დასკვნის საფუძველი აჯამებს სსბასსს– ს მოსაზრებებს სსბასს 34 – ში დასკვნების მისაღწევად. რადგან ეს სტანდარტი ემყარება ბასს 27-ს, ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებას (შესწორებულია 2011 წელს, მათ შორის, ცვლილებებია შეტანილი 2014 წლის 31 დეკემბრამდე), რომელიც გამოცემულია ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს მიერ. (ბასსს), დასკვნების საფუძვლები ასახავს მხოლოდ იმ სფეროებს, სადაც სსბასს 34 არ შეესაბამება ბასს 27-ის ძირითად მოთხოვნებს (შესწორებულია 2011 წელს), ან სადაც სსბასსს განიხილავდა ასეთ გადახვევებს.
მიმოხილვა
დს2. 2012 წელს სსბასსს-მა დაიწყო მუშაობა იმ სსბასს-ების განახლების შესახებ, რომლებიც ითვალისწინებდნენ წილების აღრიცხვას კონტროლირებულ ერთეულებში, მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში. 2013 წლის ოქტომბერში სსბასსს–მ გამოსცა განსახილველი პროექტები (გპ-ები) 48–დან 52–მდე, რომელსაც ერთობლივად სხვა ერთეულებში წილებად მოიხსენიებდნენ. ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგების გპ 48, დაფუძნებულია ბასს 27-ზე, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება (შესწორებულია 2011 წელს), იმის გათვალისწინებით, რომ სსბასს 6-ში, კონსოლიდირებული და ინდივიდუალური ფინანსურ ანგარიშგება გათვალისწინებულია საჯარო სექტორთან დაკავშირებული შესაბამისი ცვლილებები. 2015 წლის იანვარში სსბასსს-მ გამოსცა ხუთი ახალი სსბასს, მათ შორის სსბასს 34. ამ ახალ სსბასს-ებმა გააუქმა სსბასს 6, სსბასს 7, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებში და სსბასს 8, ერთობლივ საქმიანობებში წილები.
ინდივიდუალურ ანგარიშგებაში კაპიტალ-მეთოდის გამოყენება
დს3. სსბასს 6-მა ერთეულს უფლება მისცა თავის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში, შეეფასებინა ინვესტიციები კონტროლირებულ ერთეულებში, ერთობლივად კონტროლირებულ ერთეულებსა და მეკავშირე ერთეულებში:
(ა) კაპიტალის მეთოდის გამოყენებით
(ბ) თვითღირებულებით; ან
(გ) როგორც ფინანსური ინსტრუმენტი, სსბასს 29-ის შესაბამისად.
დს4. სსბასსს– მ აღნიშნა, რომ 2003 წელს ბასსს-მ შეზღუდა ერთეულების ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებებში წარმოდგენილი ინვესტიციების შეფასების მეთოდები, კაპიტალ-მეთოდის გამოყენების შესაძლებლობის ამოღებით. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ბასსს–ის მიერ მითითებული მიზეზები ამ ცვლილების შესასრულებლად მოიცავდა შემდეგს
(ა) ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში ყურადღება გამახვილებულია აქტივების, როგორც ინვესტიციების, განხოციელებაზე. ამისათვის თვითღირებულებას და სამართლიან ღირებულებას შეუძლია შესაბამისი ინფორმაციის უზრუნველყოფა; და
(ბ) რამდენადაც კაპიტალ-მეთოდი უზრუნველყოფს ინფორმაციას კონტროლირებული ერთეულის ან მეკავშირე ერთეულის მოგებისა და ზარალის შესახებ, ეს ინფორმაცია შესაძლებელია ხელმისაწვდომი იქნეს კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში.
დს5. სსბასსს-მ ასევე აღნიშნა, რომ როდესაც მან გამოსცა გპ 48, ბასსს-მ მიანიშნა თავისი განზრახვა, განეხილა კაპიტალ-მეთოდის გამოყენება ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში. ამ საკითხის გადახედვის გადასაწყვეტად, ბასსს-მ აღიარა, რომ ზოგიერთ ქვეყანაში კორპორატიული სამართალი მოითხოვს, რომ აღრიცხვის კაპიტალ-მეთოდი იქნეს გამოყენებული ცალკეული ინვესტიციების შესაფასებლად, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგებების წარდგენისას.
დს6. სსბასსს– მა გადაწყვიტა განაგრძოს კაპიტალ-მეთოდის გამოყენება ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში შემდეგი მიზეზების გამო:
(ა) კაპიტალ-მეთოდი არის საჯარო სექტორში ცალკეული ინვესტიციების აღრიცხვის კარგად ჩამოყალიბებული მეთოდი. ბევრ შემთხვევაში, როდესაც ინვესტიციები ხორციელდება საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ, კაპიტალ-მეთოდს შეუძლია მიაწოდოს ისეთი ინფორმაცია, რომელიც საიმედო1 და გამოსადეგია და, შესაძლოა, უფრო დაბალ ფასად, ვიდრე თვითღირებულების ან სამართლიანი ღირებულების მეთოდმა. საჯარო სექტორში, საინვესტიციო ერთეულები ხშირად გამოიყენება უფრო „ინსტრუმენტებად“, მომსახურების მიწოდების უზრუნველსაყოფად, ვიდრე საინვესტიციო მიზნებისათვის, როგორც ეს ზოგადად შეიძლება იყოს კერძო სექტორში. ამრიგად, კაპიტალ-მეთოდი შეიძლება, ზოგიერთ შემთხვევაში, უკეთესად შეესაბამებოდეს საჯარო სექტორში მომხმარებელთა საჭიროებების დაკმაყოფილებას, რადგან ეს საშუალებას აძლევს ფინანსურ ანგარიშგებას ასახოს წლების განმავლობაში განხორციელებული ინვესტიციებით გამოწვეული კაპიტალში ცვლილებები და წარმადობა, ხარჯ-ეფექტიანობით და ადვილად გასაგები მეთოდით.
(ბ) მიუხედავად იმისა, რომ თვითღირებულების მეთოდის გამოყენება ხშირად შედარებით მარტივია, სადაც ინვესტიციები ფლობილია გარკვეული პერიოდის განმავლობაში, თვითღირებულების მეთოდის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს მოძველებული და ნაკლებად შესაბამისი ინფორმაცია. ამ შემთხვევაში, იგი ვერ აკმაყოფილებს მომხმარებლის საჭიროებებს.
(გ) საჯარო სექტორში, სავარაუდოდ, იმ ინვესტიციების წილი უფრო მაღალია, რომლისთვისაც არ არსებობს აქტიური ბაზრები და რომლის სამართლიანი ღირებულების დადგენა ადვილად შესაძლებელი არაა. მიუხედავად იმისა, რომ სსბასს 29-ში მოცემული მითითება შეიძლება გამოყენებულ იქნას ამგვარი ინვესტიციების ღირებულების დასადგენად, სსბასსს თვლიდა, რომ ეს მიდგომა ზოგადად მიგვიყვანდა ინფორმაციამდე, რომელიც ზუსტად არ ასახავდა აღნიშნულ გარემოებებს.
დს7. გპ 48-ის გამოკითხულთა უმრავლესობამ მხარი დაუჭირა წინადადებას ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში კაპიტალ-მეთოდის გამოყენების დაშვებასთან დაკავშირებით. გამოკითხულთა შემდგომი ჯგუფი ასევე მხარს უჭერდა ამ წინადადებას, გამომდინარე იქიდან, რომ ბასსს ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებას აღადგენდა. 2014 წლის აგვისტოში, ბასსს-მ გამოაქვეყნა კაპიტალ-მეთოდი ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში (ცვლილებები ბასს 27-ში), რომელმაც აღადგინა კაპიტალ-მეთოდი, როგორც არჩევანის საშუალება ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ მან მიიღო ამ წინადადებისთვის და ბასს 27-ში კაპიტალ-მეთოდის აღსადგენად მხარდაჭერა და შეთანხმდა, რომ გაგრძელდება კაპიტალ-მეთოდის გამოყენება ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში.
საინვესიტიციო ერთეულების ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება
დს8. სსბასს 35-ის შემუშავებისას, სსბასსს-მ გადაწყვიტა საინვესტიციო ერთეულების კონცეფციის შემოღება და მოეთხოვა, რომ მაკონტროლებელ ერთეულს, რომელიც წარმოადგენს საინვესტიციო ერთეულს, თავისი ინვესტიციები უმეტეს კონტროლირებულ ერთეულებში შეეფასებინა სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, სსბასს 29-ის შესაბამისად. აქედან გამომდინარე, სსბასსს-მ გადაწყვიტა მოითხოვოს, რომ საინვესტიციო ერთეულმა შეაფასოს თავისი ინვესტიციები კონტროლირებულ ერთეულებში სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში. სსბასსს-მ ასევე გადაწყვიტა, რომ საინვესტიციო ერთეულმა, რომელიც ამზადებს ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებას, როგორც მის ერთადერთ ფინანსურ ანგარიშგებას, ასევე უნდა გააკეთოს სსბასს 38-ით მოთხოვნილი
განმარტებებიკონტროლირებულ ერთეულებში მისი წილების შესახებ.
დს9. სსბასსს-მ ასევე გადაწყვიტა, რომ საინვესტიციო ერთეულის მაკონტროლებელ ერთეულს, რომელიც თავად არ წარმოადგენს საინვესტიციო ერთეულს, მოსთხოვოს წარმოადგინოს კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, რომელშიც ის (i) კონტროლირებულ საინვესტიციო ერთეულში თავის ინვესტიციებს აფასებს სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, სსბასს 29-ის შესაბამისად და (ii) აერთიანებს კონტროლირებული საინვესტიციო ერთეულების სხვა აქტივებს, ვალდებულებებს, შემოსავლებსა და ხარჯებს. შესაბამისად, სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ არასაინვესტიციო მაკონტროლებელმა ერთეულმა კონტროლირებულ საინვესტიციო ერთეულში თავისი ინვესტიცია ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში შეაფასოს იგივენაირად.
სსბასს 34-ის გადახედვა, სსბასსს-ს მიერ 2016 წლის აპრილში გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს10. სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
ბასს 27-თან შედარება სსბასს 34, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება, შედგენილია, ძირითადად, ბასს 27-ის, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგების საფუძველზე (შესწორებულია 2011 წელს, 2014 წლის 31 დეკემბრამდე ცვლილებების ჩათვლით). ამ სტანდარტის გამოცემის დროს სსბასსს-მ არ გაითვალისწინა საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ ფასს 9-ის, ფინანსური ინსტრუმენტების გამოყენების შესაძლებლობა. შესაბამისად, ფასს 9-ის მითითება ბასსს-ს მიერ გამოცემულ სტანდარტში ჩანაცვლდა მითითებით ფინანსურ ინსტრუმენტებთან დაკავშირებულ სსბასს-ებზე. ძირითადი განსხვავებები სსბასს 34-სა და ბასს 27-ს შორის (შესწორებულია 2011 წელს) მდგომარეობს შემდეგში:
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-23 ⬇
დანართი №21სსბასს 35 —კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგებაგამომცემლისაგანწინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს) ძირითადად ეფუძნება ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტს (ფასს) 10-ს, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება. ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) ამ გამოცემაში, ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით, გამოყენებულია ამონარიდები ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტ (ფასს) 10-დან. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
სსბასს 35—კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგებასსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 35, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება გამოცემულია 2015 წლის იანვარში. მას შემდეგ, სსბასს-ში ცვლილებები შევიდა შემდეგი სსბასს-ების შესაბამისად:
|
|---|
სსბასს 35-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
|
|
ცვლილების საფუძველი |
|---|---|---|
| 4 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 6 | შეცვლილია | სსბასს 39, 2016 წლის ივლისი |
| 8 | შეცვლილია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 11 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 12 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 13 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 40 | შესწორებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 52 | შესწორებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 55ა | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 56 | შესწორებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 57 | შესწორებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 63 | შესწორებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 79ა | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 79ბ | დამატებულია | სსბასს 39, 2016 წლის ივლისი |
| 79გ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 79დ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
2015 წლის იანვარი
სსბასს 35—კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1–2
მოქმედების სფერო 3–13
საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება 4
კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების წადგენა ....... 5–10
სახელმწიფო კომერციული საწარმოები 11–13
განმარტებები 14-17
სავალდებულო შეთანხმება 15
ეკონომიკური ერთეული 16–17
კონტროლი 18–37
უფლებამოსილება 23-29
სარგებელი 30-34
უფლებამოსილებასა და სარგებელს შორის კავშირი 35-37
ბუღალტრული აღრიცხვის წესები 38-55
კონსოლიდაციის პროცედურები 40
ერთიანი სააღრიცხო პოლიტიკა 41
შეფასება 42
ხმის მიცემის უფლება 43-45
ანგარიშგების თარიღი 46
უმცირესობის წილი 43-45
კონტროლის დაკარგვა 52-55
საინვესტიციო ერთეულები სამართლიანი ღირებულების მოთხოვნა 56–64
ერთეული არის თუ არა სანვესტიციო ერთეული, იმის დადგენა 59-60
მსჯელობა და დაშვებები 61-62
საინვესტიციო ერთეულის სტატუსის ცვლილების აღრიცხვა 63-64
გარდამავალი დებულებები 65–78
ძალაში შესვლის თარიღი 79–80
სსბასს 6 (2006 წლის დეკემბერი) -ის გაუქმება ან ჩანაცვლება 81
დანართი ა: მითითებები გამოყენებაზე
დანართი ბ: ცვლილებები სხვა სსბასს-ებში
დასკვნის საფუძვლები
მითითებები დანერგვაზე
საილუსტრაციო მაგალითები
შედარება სსბასს 10-თან
საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 35, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება მოცემულია 1-81 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 35 გააზრებული უნდა იქნას მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტის წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. სსბასს 3 - სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები-იძლევა სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძვლებს ზუსტი მითითებების არარსებობის შემთხვევაში.
მოქმედების სფერო
1. წინამდებარე სტანდარტის მიზანია დაადგინოს კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების წარდგენისა და მომზადების პრინციპები როდესაც ერთეული აკონტროლებს ერთ ან რამდენიმე სხვა ერთეულს.
2. 1-ელ პუნქტში მოცემული მიზნის მისაღწევად, წინამდებარე სტანდარტი:
(ა) თხოვს ერთეულს (მაკონტროლებელ ერთეულს), რომელიც აკონტროლებს ერთ ან რამდენიმე სხვა ერთეულს (კონტროლირებულ ერთეულს) წარადგინოს კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება;
(ბ) განსაზღვრავს კონტროლის პრინციპს და ადგენს კონტროლს, როგორც კონსოლიდაციის საფუძველს;
(გ) განსაზღვრავს, თუ როგორ უნდა იქნეს გამოყენებული კონტროლის პრინციპი იმის დასადგენად, აკონტროლებს თუ არა ერთეული სხვა ერთეულს და, შესაბამისად, უნდა მოახდინოს თუ არა ერთეულმა მისი კონსოლიდაცია;
(დ) ადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის მოთხოვნებს კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისთვის; და
(ე) განსაზღვრავს საინვესტიციო ერთეულს და ადგენს გამონაკლისს საინვესტიციო ერთეულის ცალკეული კონტროლირებული ერთეულების კონსოლიდაციისთვის.
მოქმედების სფერო
3. ერთეულმა, რომელიც ამზადებს და წარადგენს ფინანსურ ანგარიშგებას დარიცხვის მეთოდის საფუძველზე, უნდა გამოიყენოს ეს სტანდარტი ეკონომიკური ერთეულის კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისას და წარდგენისას.
საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები
4. წინამდებარე სტანდარტი არ ეხება საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებებთან დაკავშირებულ ბუღალტრული აღრიცხვის მოთხოვნებს და მათ გავლენას კონსოლიდაციაზე, მათ შორის საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანების შედეგად წარმოქმნილ გუდვილს (იხ. სსბასს 40, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები).
კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა
5. ერთეულმა, რომელიც წარმოადგენს მაკონტროლებელ ერთეულს, უნდა წარმოადგინოს კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება. წინამდებარე სტანდარტი ვრცელდება ყველა ერთეულზე, გარდა იმ შემთხვევისა, რომ მაკონტროლებელ ერთეულს არ მოეთხოვება წარადგინოს კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, თუ იგი აკმაყოფილებს ყველა შემდეგ პირობას.
(ა) ის არის თავად კონტროლირებული ერთეული და მომხმარებლების საინფორმაციო მოთხოვნილებები დაკმაყოფილებულია მისი მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ მომზადებული კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგებით, ხოლო ნაწილობრივ კონტროლირებული ერთეულის შემთხვევაში მისი ყველა სხვა მესაკუთრე, მათ შორის ისინიც, რომლებსაც სხვაგვარად არ აქვთ ხმის მიცემის უფლება, ინფორმირებულნი იყვნენ, რომ მაკონტროლებელი ერთეული არ წარადგენს კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებას და ამის წინააღმდეგ არ წასულან;
(ბ) მაკონტროლებელი ერთეულის წილობრივი ინსტრუმენტები არ იყიდება ფასიანი ქაღალდების საჯარო ბაზარზე (ადგილობრივი ან უცხოური საფონდო ბირჟა, ან არასაბირჟო ფასიანი ქაღალდების ბაზარი, მათ შორის, ადგილობრივი და რეგიონული ბაზრები);
(გ) მაკონტროლებელი ერთეული თავის ფინანსურ ანგარიშგებას ფასიანი ქაღალდების კომისიაში ან სხვა მარეგულირებელ ორგანოში არც ადრე წარადგენდა და არც ახლა იმყოფება წარდგენის პროცესში, ფასიანი ქაღალდების საჯარო ბაზარზე რაიმე სახის ფინანსური ინსტრუმენტების გამოშვების მიზნებისათვის; და
(დ) მისი საბოლოო ან ნებისმიერი შუალედური მაკონტროლებელი ერთეული ამზადებს საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) შესაბამის საჯაროდ ხელმისაწვდომ ფინანსურ აანგარიშგებას, რომელშიც კონტროლირებული ერთეულები ან კონსოლიდირებულია, ან შეფასებულია სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად.
6. მოცემული სტანდარტი არ ეხება დაქირავებულ პირთა შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლების ან სხვა გრძელვადიანი სარგებლების პროგრამებს, რომლებზეც ვრცელდება სსბასს 39, დაქირავებულთა სარგებელი.
7. მაკონტროლებელმა ერთეულმა, რომელიც საინვესტიციო ერთეულს წარმოადგენს, არ ევალება კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა, თუ წინამდებარე სტანდარტის 56-ე პუნქტის შესაბამისად, მოითხოვება ყველა მისი კონტროლირებული ერთეულის შეფასება სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით.
8. კონტროლირებული ერთეული არ არის გამორიცხული კონსოლიდაციისგან, რადგან მისი საქმიანობა განსხვავდება ეკონომიკური ერთეულის ფარგლებში შემავალი სხვა ერთულების საქმიანობისაგან, მაგალითად, საჯარო სექტორის კომერციული ერთეულების გაერთიანება საბიუჯეტო სექტორის ერთეულებთან. კონტროლირებული ერთეულების სხვადასხვა საქმიანობის შესახებ შესაბამისი ინფორმაცია მოცემულია ამგვარი კონტროლირებული ერთეულების კონსოლიდაციით და კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებში დამატებითი ინფორმაციის გამჟღავნებით. მაგალითად, სსბასს 18-ით, სეგმენტის შესახებ ანგარიშგება, მოთხოვნილი გამჟღავნებები ხელს უწყობს ეკონომიკურ ერთეულში სხვადასხვა საქმიანობის მნიშვნელობის ახსნას.
9. მე–5 პუნქტში კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისგან განთავისუფლება არ გამოიყენება იმ შემთხვევაში, როდესაც კონტროლირებული ერთეულის მომხმარებელთა ინფორმაციის მოთხოვნილებები არ იქნებოდა დაკმაყოფილებული მაკონტროლებელი ერთეულის კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადებით. მაგალითად, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგებები მთლიან სამთავრობო დონეზე შეიძლება არ აკმაყოფილებდეს მომხმარებლების ინფორმაციულ მოთხოვნილებებს მთავრობის მთავარ სექტორებთან ან საქმიანობებთან დაკავშირებით. მრავალ იურისდიქციაში კანონმდებლობით დადგენილია ფინანსური ანგარიშგების მოთხოვნები, რომლებიც გამიზნულია ამგვარი მომხმარებლების ინფორმაციული მოთხოვნილებების დასაკმაყოფილებლად.
10. შეიძლება ერთეულს მოეთხოვოს (მაგალითად, კანონმდებლობით, ან გარე მომხმარებლების მიერ) შეიმუშაოს ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგება, რომელიც განსხვავებული ეკონომიკური ერთეულისათვის არის განკუთვნილი, ვიდრე ამ სტანდარტითაა განსაზღვრული. მიუხედავად იმისა, რომ ასეთი ფინანსური ანგარიშგება არ შეესაბამება ამ სტანდარტის ფარგლებს და არ უნდა შეესატყვისებოდეს წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნებს, ერთეულს შეუძლია გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტის სახელმძღვანელო მითითებები ამგვარი ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისას.
სახელმწიფო კომერციული საწარმოები
11. [ამოღებულია]
12. [ამოღებულია]
13. [ამოღებულია]
განმარტებები
წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
სარგებელი არის უპირატესობა, რომელსაც ერთეული იღებს სხვა ერთეულებთან მისი მონაწილეობით. სარგებელი შეიძლება იყოს ფინანსური ან არაფინანსური. ერთეულის სხვა ერთეულზე მონაწილეობის ფაქტობრივ გავლენას შეიძლება ჰქონდეს დადებითი ან უარყოფითი მხარეები.
სავალდებულო შეთანხმება: წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის, სავალდებულო შეთანხმება არის შეთანხმება, რომელიც ანიჭებს მას აღსრულებულ უფლებებსა და მოვალეობებს მასზე, როგორც ეს ხელშეკრულების ფორმითაა გათვალისწინებული. იგი მოიცავს ხელშეკრულებებს ან სხვა იურიდიულ უფლებებს.
კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება არის ეკონომიკური ერთეულის ფინანსური ანგარიშგება, რომელშიც მაკონტროლებელი ერთეულის და მისი კონტროლირებული ერთეულების აქტივები, ვალდებულებები, წმინდა აქტივები/კაპიტალი, შემოსავალი, ხარჯები და ფულადი სახსრების ნაკადები წარმოდგენილია როგორც ერთი ეკონომიკური ერთეულის აქტივები, ვალდებულებები, წმინდა აქტივები/კაპიტალი, შემოსავალი, ხარჯები და ფულადი სახსრების ნაკადები.
კონტროლი: ერთეული აკონტროლებს სხვა ერთეულს, როდესაც ერთეული ექვემდებარება ან აქვს უფლებები, შეცვალოს სარგებელი სხვა ერთეულებთან მისი მონაწილეობით და აქვს შესაძლებლობა გავლენა მოახდინოს ამ სარგებელთა ბუნებაზე ან ოდენობაზე სხვა ერთულზე მისი უფლებამოსილებით.
კონტროლირებული ერთეული არის ერთეული, რომელსაც აკონტროლებს სხვა ერთეული.
მაკონტროლებელი ერთეული არის ერთეული, რომელიც აკონტროლებს ერთ ან რამდენიმე ერთეულს.
გადაწყვეტილების მიმღები პირი არის უფლებების მქონე პირი, რომელიც არის მარწმუნებელი ან რწმუნებული სხვა მხარისათვის.
ეკონომიკური ერთეული არის მაკონტროლებელი ერთეული და მისი კონტროლირებული ერთეულები.
საინვესტიციო ერთეული არის ერთეული, რომელიც:
(ა) ღებულობს სახსრებს ერთი ან მეტი ინვესტორისგან, რათა ამ ინვესტორ(ებ)ს გაუწიოს ინვესტიციების მართვის მომსახურება;
(ბ) მიზნად ისახავს სახსრების ინვესტირებას მხოლოდ კაპიტალის ღირებულების ნაზრდის, საინვესტიციო შემოსავლის ან ორივეს მიღების გზით; და
(გ) ზომავს და აფასებს მისი ყველა ინვესტიციის შესრულებას სამართლიანი ღირებულების საფუძველზე.
უმცირესობის წილი არის კონტროლირებული ერთეულის წმინდა აქტივები/კაპიტალი, რომელიც არ შეიძლება მიეკუთვნოს, უშუალოდ ან არაპირდაპირი გზით, მაკონტროლებელ ერთეულს.
უფლებამოსილება მოიცავს ძალაში შესულ (მოქმედ) უფლებებს, რომლებიც მოცემულ მომენტში ერთეულს სხვა ერთეულის შესაბამისი საქმიანობების მართვის შესაძლებლობას აძლევს.
დამცავი უფლებები არის უფლებები, რომლებიც მიზნად ისახავს მხარის ინტერესების დაცვას, რომელსაც ფლობს, გარეშე მხარის უფლებამოსილების მინიჭების გარეშე, იმ ერთეულზე, რომელსაც ეს უფლებები ეხება.
შესაბამისი საქმიანობა: წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის, შესაბამისი საქმიანობა არის პოტენციურად კონტროლირებული ერთეულის საქმიანობა, რომელიც მნიშვნელოვნად აისახება იმ სარგებელის ბუნებაზე ან ოდენობაზე, რომელსაც ერთეული ღებულობს ამ სხვა ერთულში მისი მონაწილეობისაგან.
მოცილების უფლებები არის გადაწყვეტილების მიმღებისთვის გადაწყვეტილების უფლებამოსილების ჩამორთმევა.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში. შემდეგი ტერმინები მოცემულია ან სსბასს 36–ში, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში ან სსბასს 37–ში, ერთობლივი შეთანხმებები, ან სსბასს 38–ში, განმარტებითი შენიშვნები სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ.
სავალდებულო შეთანხმება
15. სავალდებულო კავშირების დადგენა შეიძლება რამდენიმე გზით. სავალდებულო შეთანხმება ხშირად, მაგრამ არა ყოველთვის, წერილობით, ხელშეკრულების ფორმით ან მხარეებს შორის დოკუმენტირებული მსჯელობით ხდება. კანონმდებლობით განსაზღვრულ სტრუქტურებს, როგორებიცაა საკანონმდებლო ან აღმასრულებელი ორგანო, ასევე შეუძლიათ შექმნან სააღსრულებო შეთანხმებები, სახელშეკრულებო შეთანხმებების მსგავსად, თვითონვე ან მხარეთა შორის ხელშეკრულებებთან ერთად.
ეკონომიკური ერთეული
16. ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისთვის, ტერმინი ეკონომიკური ერთეული წინამდებარე სტანდარტში გულისხმობს ერთეულთა ჯგუფს, რომელიც შედგება მაკონტროლებელი და კონტროლირებული ერთეულებისგან. ეკონომიკურ ერთეულთან მიმართებით ხანდახან გამოიყენება სხვა ტერმინებიც, როგორიცაა: ადმინისტრაციული ერთეული, ფინანსური ერთეული, კონსოლიდირებული ერთეული და ჯგუფი. ეკონომიკურ ერთეულში შესაძლოა შედიოდეს ისეთი ერთეულები, რომლებსაც გააჩნიათ ორივე, სოციალურ- პოლიტიკური და კომერციული მიზნები.
17. ეკონომიკური ერთეულის დადგენა უნდა განხორციელდეს იურისდიქციაში მოქმედი საკონსტიტუციო წყობის გათვალისწინებით, კერძოდ, თუ როგორაა სახელისუფლებო უფლებამოსილებები შეზღუდული და განაწილებული, ასევე, და როგორ შეიქმნა და მოქმედებს სამთავრობო სისტემა. მაგალითად, იურისდიქციებში აღმასრულებელმა, საკანონმდებლო და სასამართლო ხელისუფლებებმა შეიძლება ერთობლივად შექმნან ეკონომიკური ერთეული, რასთან დაკავშირებითაც არსებობს მომხმარებლის მოთხოვნილება კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაზე. ასეთი კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, ჩვეულებრივ, მოიხსენიება როგორც მთლიანი მთავრობის ფინანსური ანგარიშგება.
კონტროლი (იხ. პუნქტები მგ2–მგ87)
18. ერთეული, იმის გაუთვალისწინებლად, თუ რას წარმოადგენს სხვა ერთეულში მისი მონაწილეობა, განსაზღვრავს, არის თუ არა იგი მაკონტროლებელი ერთეული, თუკი აკონტროლებს იგი სხვა ერთეულს.
19. ერთეული აკონტროლებს სხვა ერთეულს, როდესაც სხვა ერთეულში მისი მონაწილეობიდან წარმოქმნილ ცვალებად სარგებელთან დაკავშირებით ექვემდებარება რისკებს ან გააჩნია ამ ერთეულიდან ცვალებადი შემოსავლების მიღების უფლებები და აქვს შესაძლებლობა გავლენა მოახდინოს ამ სარგებელთა ბუნებაზე ან ოდენობაზე, სხვა ერთეულზე უფლებამოსილების განხორციელების საშუალებით.
20. ამრიგად, ერთეული აკონტროლებს სხვა ერთეულს მხოლოდ და მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც ერთეული ფლობს ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილს:
(ა) უფლებამოსილებას სხვა ერთეულებზე (იხ. პუნქტები 23–29);
(ბ) სხვა ერთეულში მისი მონაწილეობით, ცვალებადი შემოსავლების მიღების რისკებს ან უფლებებს (იხ.პუნქტები 30–34);
(გ) შესაძლებლობა იმისა, რომ სხვა ერთეულთან მიმართებით მინიჭებული უფლებამოსილება გამოიყენოს სხვა ერთეულში მონაწილეობიდან მიღებული სარგებლის ბუნებაზე ან ოდენობაზე გავლენის მოხდენის მიზნით (იხ. პუნქტები 35–37).
ერთეულმა უნდა განიხილოს ყველა ფაქტი და გარემოება, რათა დაადგინოს, აკონტროლებს თუ არა იგი სხვა ერთეულს. თუ ფაქტები და გარემოებები მიანიშნებს, რომ შეიცვალა მე-20-ე პუნქტში ჩამოთვლილი, კონტროლის არსებობის განმსაზღვრელი ერთი ან მეტი ელემენტი, ერთეულმა ხელახლა უნდა შეაფასოს, აკონტროლებს თუ არა ის სხვა ერთეულს (იხ. პუნქტები მგ82–მგ87).
ორი ან რამდენიმე ერთეული კოლექტიურად აკონტროლებს სხვა ერთეულს იმ შემთხვევაში, თუ მათ ერთად უნდა იმოქმედონ შესაბამისი საქმიანობების სამართავად. ასეთ შემთხვევაში, ვინაიდან არც ერთ ერთეულს არ შეუძლია ამ საქმიანობების მართვა სხვებთან თანამშრომლობის გარეშე, ცალ-ცალკე არც ერთი ერთეული არ აკონტროლებს სხვა ერთეულს. თითოეულმა ერთეულმა თავისი მონაწილეობის წილი სხვა ერთეულში უნდა აღრიცხოს შესაბამისი სსბასს-ების მიხედვით, როგორიცაა სსბასს 36, სსბასს 37 ან ფინანსური ინსტრუმენტების შესახებ სხვა სსბასს-ები (სსბასს 28, ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასება და სსბასს 30, ფინანსური ინსტრუმენტები: განმარტებითი შენიშვნები.)
უფლებამოსილება
ერთეულს მაშინ გააჩნია უფლებამოსილება სხვა ერთულთან მიმართებით, როდესაც აქვს მოქმედი (ძალაში შესული) უფლებები, რომლებიც მას მიმდინარე მომენტში შესაბამისი საქმიანობების (ე.ი. საქმიანობების, რომლებიც მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს სხვა ერთეულებში მონაწილეობიდან მიღებული სარგებლის ბუნებაზე ან ოდენობაზე) მართვის შესაძლებლობას აძლევს. სხვა ერთეულის ფინანსური და საოპერაციო პოლიტიკის მართვის უფლება იმაზე მეტყველებს, რომ ერთულს აქვს უნარი წარმართოს სხვა ერთეულის შესაბამისი საქმიანობა და რომ ამ გზით ხშირად ხდება საჯარო სექტორში უფლებამოსილების დემონსტრირება.
უფლებამოსილება გამომდინარეობს უფლებებისგან. ზოგიერთ შემთხვევაში მარტივია უფლებამოსილების დადგენა. მაგალითად, როდესაც სხვა ერთეულთან მიმართებით უფლებამოსილების მოპოვება ხდება პირდაპირ და მხოლოდ და მხოლოდ წილობრივი ინსტრუმენტებით მინიჭებული ხმის უფლებებით, როგორიცაა აქციები და მისი არსებობის დადგენა (შეფასება) შესაძლებელია აქციების ფლობით განპირობებული ხმის უფლებებით. ამასთან, საჯარო სექტორის ერთულები ხშირად სხვა უფლებამოსილებებს მოიპოვებენ, ვიდრე ხმის უფლებას. მათ ასევე შეიძლება მიიღონ სხვა ერთეულზე უფლებამოსილება კაპიტალის წილობრივი ინსტრუმენტის გარეშე, როგორც ფინანსური ინვესტიციის. ერთულს შეიძლება ჰქონდეს უფლებები, რომლებიც მინიჭებულია სავალდებულო შეთანხმებებით. ეს უფლებები შეიძლება ერთეულს აძლევდეს უფლებამოსილებას მოსთხოვოს სხვა ერთულს აქტივების გაცემა ან ვალდებულებების წარმოქმნა ისე, რომ გავლენა იქონიოს თავდაპირველად ნახსენები ერთეულის მიერ მიღებული სარგებლის ბუნებაზე ან ოდენობაზე. იმის შეფასება, თუ რამდენად იწვევს ასეთი უფლებები სხვა ერთეულებზე უფლებამოსილების წარმოქმნას, შეიძლება იყოს რთული და მოითხოვს რამდენიმე ფაქტორის გათვალისწინებას.
ერთეულს შეიძლება ჰქონდეს უფლებამოსილება სხვა ერთეულზე მაშინაც კი, თუ მას არ აქვს პასუხისმგებლობა სხვა ერთეულის ყოველდღიურ საქმიანობაზე ან სხვა ერთეულის მიერ შესრულებული ფუნქციების შესრულებაზე. კანონმდებლობამ შეიძლება კანონმდებლობით დადგენილ ორგანოებს ან მოხელეებს უფლება მისცეს განახორციელონ თავიანთი ფუნქციები მთავრობისგან დამოუკიდებლად. მაგალითად, გენერალურ აუდიტორს და მთავრობის სტატისტიკოსს, ჩვეულებრივ, აქვთ კანონმდებლობით მინიჭებული უფლებამოსილება, მიიღონ ინფორმაცია და გამოაქვეყნონ ანგარიშები მთავრობისთვის დახმარების თხოვნის გარეშე, ხოლო სასამართლო ხელისუფლებას ხშირად აქვს სპეციალური უფლებამოსილებები, რათა მოხდეს სასამართლო დამოუკიდებლობის კონცეფციის უზრუნველჰყოფა. კანონმდებლობამ ასევე შეიძლება განსაზღვროს ფართო პარამეტრები, რომლის ფარგლებშიც საკანონმდებლო ორგანო უნდა მოქმედებდეს და შედეგად, იქმნება კანონმდებლობით განსაზღვრული ორგანო, რომელიც ფუნქციონირებს პარლამენტის ან მსგავსი ორგანოს მიერ დადგენილი მიზნების შესაბამისად. დამოუკიდებლად ფუნქციონირების კანონმდებლობით განსაზღვრული უფლებამოსილების არსებობა თავისთავად არ გამორიცხავს იმ ერთეულს, რომელსაც აქვს შესაძლებლობა კანონმდებლობით მინიჭებული უფლებამოსილების ფარგლებში სხვა ერთეულის საოპერაციო და ფინანსური პოლიტიკა წარმართოს ისე, რომ მიიღოს სარგებელი. მაგალითად, ცენტრალური ბანკის დამოუკიდებლობა მონეტარულ პოლიტიკასთან მიმართებაში არ გამორიცხავს ცენტრალური ბანკის კონტროლის შესაძლებლობას. მაინც საჭირო იქნება ყველა ფაქტის და გარემოების გათვალისწინება.
სხვა ერთეულზე უფლებების არსებობა აუცილებლად არ წარმოქმნის უფლებამოსილებას წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის. ერთეულს არ აქვს უფლებამოსილება სხვა ერთეულზე მხოლოდ იმის გამო, რომ არსებობს:
(ა) მარეგულირებელი კონტროლი (იხ, პუნქტი მგ12);
(ბ) ეკონომიკური დამოკიდებულება (იხ. პუნქტები მგ41–მგ42).
ერთეულს, რომელსაც გააჩნია შესაბამისი საქმიანობის წარმართვის მიმდინარე შესაძლებლობა, უფლებამოსილება მაშინაც კი აქვს, თუ ჯერ არ მომხდარა მისთვის მინიჭებული მართვის უფლებების რეალიზება. მტკიცებულება იმისა, რომ ერთეულს განხორციელებული აქვს კონტროლის მიზნებისათვის განხილული ერთეულის შესაბამისი საქმიანობების მართვა, შეიძლება ერთეულს დაეხმაროს იმის დადგენაში, გააჩნია თუ არა მას უფლებამოსილება, მაგრამ მხოლოდ ამგვარი მტკიცებულების არსებობა, თავისთავად, გადამწყვეტი არ არის იმის დასადგენად, აქვს თუ არა ერთეულს უფლებამოსილება კონტროლის მიზნებისათვის განხილულ ერთეულზე - წინასწარ განსაზღვრული საქმიანობით შექმნილი ერთეულის შემთხვევაში, შესაბამისი საქმიანობის წარმართვის უფლება შეიძლება გამოყენებულ იქნეს იმ დროისთვის, როდესაც აღნიშნული ერთეული დაფუძნდა.
თუ ორი ან მეტი ერთეულიდან თითოეულს აქვს ძალაში შესული უფლებები, რომლებიც მას სხვა ერთეულის სხვადასხვა შესაბამისი საქმიანობის ცალმხრივად მართვის შესაძლებლობას აძლევს, მაშინ ამ ერთეულთან მიმართებით იმ ერთეულს გააჩნია უფლებამოსილება სხვა ერთეულთან მიმართებით, რომელსაც აქვს მიმდინარე მომენტში იმის შესაძლებლობა, რომ მართოს ისეთი საქმიანობები, რომლებიც ყველაზე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს სხვა ერთეულის სარგებლის ბუნებაზე ან ოდენობაზე.
ერთეულს შეუძლია ჰქონდეს უფლებამოსილება კონტროლის მიზნებისთვის განხილულ ერთეულზე, მაშინაც კი, თუ სხვა ერთეულებს აქვთ ძალაში შესული უფლებები, რომლებიც მიმდინარე მომენტში შესაბამისი საქმიანობების მართვაში მონაწილეობის მიღების შესაძლებლობას აძლევს. მაგალითად, როდესაც მეორე ერთეულს გააჩნია მნიშვნელოვანი გავლენა. თუმცა, ერთეულს, რომელსაც აქვს მხოლოდ დამცავი უფლებები, არ გააჩნია უფლებამოსილება მეორე ერთეულთან მიმართებით (იხ. პუნქტები მგ29–მგ31) და, მაშასადამე, ის არ აკონტროლებს სხვა ერთეულს.
სარგებელი
ერთეული მაშინ ექვემდებარება რისკებს, რომლებიც დაკავშირებულია სხვა ერთეულში მისი მონაწილეობიდან ცვალებადი სარგებლის მიღებასთან, ან გააჩნია სხვა ერთეულიდან ცვალებადი სარგებლის მიღების უფლება, თუ მისი მონაწილეობით მისაღები სარგებელი შეიძლება იცვლებოდეს სხვა ერთეულის საქმიანობის შედეგების მიხედვით. ერთეულები სხვა ერთეულებში დროთა განმავლობაში მონაწილეობენ დადებითი ფინანსური ან არაფინანსური სარგებლის მოლოდინის გამო. ამასთან, კონკრეტულ საანგარიშგებო პერიოდში, კონტროლის მიზნებისათვის განხილულ ერთეულში, ერთეულის მონაწილეობის ფაქტობრივი გავლენა შეიძლება იყოს მხოლოდ პოზიტიური, მხოლოდ ნეგატიური, ან ორივეს ნაზავი - როგორც პოზიტიური, ასევე ნეგატიური.
ერთეულის სარგებელი კონტროლის მიზნებისათვის განხილულ ერთეულში მისი მონაწილეობიდან, შეიძლება იყოს მხოლოდ ფინანსური, მხოლოდ არაფინანსური ან ორივე ერთად, ფინანსურიც და არაფინანსურიც. ფინანსური სარგებელი მოიცავს ინვესტიციებს, როგორიცაა დივიდენდები ან მსგავსი განაწილებები და ზოგჯერ მოიხსენიება როგორც "დაბრუნება". არაფინანსური სარგებელი მოიცავს იმ უპირატესობებს, რომლებიც წარმოიქმნება მწირი რესურსებიდან, რომელიც არ ფასდება ფინანსურად და ეკონომიკური სარგებლით, რომლებიც უშუალოდ მიიღება ერთეულის მომსახურების მიმღებების მიერ. არაფინანსური სარგებელი შეიძლება აღმოჩნდეს მაშინ, როდესაც სხვა ერთეულის საქმიანობა შესაბამისობაშია (ეს მათთან შეთანხმებულია) ერთეულის მიზნებთან და ეხმარება ერთეულს მისი მიზნების მისაღწევად. მაგალითად, ერთეულმა შეიძლება მოიპოვოს სარგებელი მაშინ, როდესაც თავსებადი საქმიანობის სხვა ერთეული უზრუნველყოფს მომსახურებას, რომელზეც ეს ერთეული იყო ვალდებული მიეწოდებინა. თავსებადი საქმიანობა შეიძლება განხორციელდეს ნებაყოფლობით, ან ერთულს შეიძლება ჰქონდეს უფლებამოსილება, სხვა ერთეულმა განახორციელოს აღნიშნული საქმიანობა. არაფინანსური სარგებელი შეიძლება ასევე წარმოიშვას იმ შემთხვევაში, როდესაც ორ ერთულს აქვს დამატებითი მიზნები (ანუ ერთი ერთეულის მიზნები სხვა ერთეულის მიზნებს ემატება და უფრო სრულყოფილს ხდის).
შემდეგი მაგალითები ასახავს ფინანსურ სარგებელს, რომელიც შეუძლია ერთეულმა მიიღოს სხვა ერთეულში მისი მონაწილეობით:
(ა) დივიდენდები, სავალო ფასიან ქაღალდებზე სესხის ცვალებადი პროცენტი, ეკონომიკური სარგებელის სხვა განაწილება;
(ბ) სხვა ერთეულში ინვესტიციის ღირებულების ზრდა ან შემცირება;
(გ) ფინანსური დახმარების გაწევის ხელშეკრულებებიდან ზარალი, ძირითადი პროექტების ფინანსური დახმარების ჩათვლით;
(დ) ხარჯების დაზოგვა (მაგალითად, თუ ერთეულმა მიაღწია მასშტაბის ან სინერგიის ეკონომიას სხვა ერთეულის ოპერაციების ან აქტივების საკუთარ ოპერაციებთან ან აქტივებთან გაერთიანებით);
(ე) სხვა ერთეულის ლიკვიდაციისას, აქტივებისა და ვალდებულებების დარჩენილი პროცენტები; და
(ვ) ცვლადი სარგებელის სხვა ზემოქმედება, რომელიც სხვა ერთეულებისთვის მიუწვდომელია.
არაფინანსური სარგებელის მაგალითები მოიცავს:
(ა) სხვა ერთეულის სპეციალიზირებული ცოდნისგან სარგებლის მიღების შესაძლებლობას;
(ბ) ერთეულისთვის სხვა ერთეულის საქმიანობის განმახორციელებელი საქმიანობის მნიშვნელობა, რომელიც ეხმარება მას მიზნების მიღწევაში;
(გ) გაუმჯობესებული შედეგები
(დ) შედეგების უფრო ეფექტური მიწოდება
(ე) საქონლისა და მომსახურების უფრო ეფექტური წარმოება და მიწოდება;
(ვ) აქტივებისა და მათთან დაკავშირებული მომსახურებების უფრო ადრე ხელმისაწვდომობა, ვიდრე ამას სხვა შემთხვევაში ექნებოდა ადგილი; და
(ზ) მომსახურების ხარისხის უფრო მაღალი დონე, ვიდრე ამას სხვა შემთხვევაში ექნებოდა ადგილი.
მიუხედავად იმისა, რომ მხოლოდ ერთ ერთეულს შეუძლია გააკონტროლოს სხვა ერთეული, ერთზე მეტმა მხარემ შეიძლება მონაწილეობა მიიღოს ამ სხვა ერთეულის სარგებელში. მაგალითად, უმცირესობის წილის მფლობელებს შეუძლიათ მონაწილეობა მიიღონ ისეთ ფინანსურ სარგებლებში, როგორიცაა ერთეულიდან ნამეტი ან განაწილებები ან არაფინანსური სარგებელი, როგორიცაა თავსებადი საქმიანობები სასურველი შედეგებით.
კავშირი უფლებამოსილებასა და სარგებლებს შორის
ერთეული მაშინ აკონტროლებს კონტროლის მიზნებისათვის განხილულ სხვა ერთეულს, თუ ერთეულს გააჩნია არა მარტო უფლებამოსილება სხვა ერთეულთან მიმართებით და ექვემდებარება რისკებს, რომლებიც დაკავშირებულია სხვა ერთეულში მისი მონაწილეობიდან ცვალებადი სარგებლის მიღებასთან, ან გააჩნია სხვა ერთეულიდან ცვალებადი სარგებლის მიღების უფლება, არამედ იმავდროულად აქვს იმის უნარი, თავისი უფლებამოსილება გამოიყენოს კონტროლის მიზნებისათვის განხილულ სხვა ერთეულში მონაწილეობიდან მისაღები სარგებლის ბუნებაზე ან ოდენობაზე გავლენის მოსახდენად.
მხოლოდ თავსებადი მიზნების არსებობა არასაკმარისია იმისათვის, რომ ერთულმა დაასკვნას, რომ იგი აკონტროლებს სხვა ერთეულს. იმისათვის, რომ ერთეული აკონტროლებდეს სხვა ერთეულს, ერთეულს ასევე უნდა გააჩნდეს შესაძლებლობა გამოიყენოს თავისი უფლებამოსილება კონტროლის მიზნებისათვის განხილულ ერთეულზე, იმისათვის, რომ სხვა ერთეულმა იმუშაოს მასთან ერთად, მიზნების განსახორციელებლად.
გადაწყვეტილების მიღების უფლებების მქონე ერთეულმა უნდა განსაზღვროს ის მარწმუნებელია, თუ რწმუნებული. ერთეულმა ასევე უნდა განსაზღვროს, გადაწყვეტილების მიღების უფლებების მქონე სხვა ერთეული მოქმედებს თუ არა როგორც ერთეულის რწმუნებული. რწმუნებული არის მხარე, რომელიც, უპირველეს ყოვლისა, დაქირავებულია იმისთვის, რომ იმოქმედოს სხვა მხარის, ან მხარეების (მარწმუნებელის/მარწმუნებლების) სახელით და მათი ინტერესების სასარგებლოდ და, მაშასადამე, ის არ აკონტროლებს სხვა ერთეულს, როდესაც იყენებს გადაწყვეტილების მიღების უფლებამოსილებას. ამგვარად, ზოგჯერ, მარწმუნებელი მხარის უფლებამოსილებას შესაძლებელია რწმუნებული ფლობდეს და ახორციელებდეს.
ბუღალტრული აღრიცხვის მოთხოვნები
38. მაკონტროლებელმა ერთულმა კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება უნდა მოამზადოს ერთიანი სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენებით. ანალოგიურ ვითარებაში მომხდარი მსგავსი ოპერაციებისა და სხვა მოვლენების მიმართ.
39. კონტროლირებული ერთეულის კონსოლიდაცია იწყება იმ თარიღიდან, როდესაც ერთეული მოიპოვებს სხვა ერთეულის კონტროლს და წყდება მაშინ, როდესაც ერთეული კარგავს სხვა ერთეულის კონტროლს.
კონსოლიდაციის პროცედურები
40. კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში:
(ა) გაერთიანებულია მაკონტროლებელი ერთეულისა და მისი კონტროლირებული ერთეულების აქტივების, ვალდებულებების, წმინდა აქტივების/კაპიტალის, შემოსავლების, ხარჯებისა და ფულადი სახსრების ნაკადების ანალოგიური მუხლები.
(ბ) ამოთიშულია (ელიმინირებულია) მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ თითოეულ კონტროლირებულ ერთეულში ფლობილი ინვესტიციების საბალანსო ღირებულება და მაკონტროლებელი ერთეულის კუთვნილი წილი თითოეული კონტროლირებული ერთეულის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში (სსბასს 40 განმარტავს, თუ როგორ უნდა აღირიცხოს ნებისმიერი დაკავშირებული გუდვილი).
(გ) მთლიანად ელიმინირებულია შიდაჯგუფური აქტივები და ვალდებულებები, წმინდა აქტივები/კაპიტალი, შემოსავლები, ხარჯები და ფულადი სახსრების ნაკადები, რომლებიც დაკავშირებულია ეკონომიკურ ერთეულში შემავალ ერთეულთა შორის განხორციელებულ ოპერაციებთან (მთლიანად არის ელიმინირებული შიდაჯგუფურ ოპერაციებთან დაკავშირებული ნამეტი ან დეფიციტი, რომელიც ასახულია ისეთი აქტივების საბალანსო ღირებულებაში, როგორიცაა მატერიალური მარაგები და გრძელვადიანი აქტივები). შიდაჯგუფური დეფიციტი შეიძლება გაუფასურების მაჩვენებელი იყოს, რაც უნდა აღიარდეს კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში.
ერთიანი სააღრიცხვო პოლიტიკა
41. თუ ეკონომიკურ ერთეულში შემავალი რომელიმე წევრი ანალოგიურ ვითარებაში მომხდარი მსგავსი ოპერაციებისა და სხვა მოვლენების მიმართ იყენებს იყენებს კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში გამოყენებული სააღრიცხვო პოლიტიკისგან განსხვავებულ სააღრიცხვო პოლიტიკას, მაშინ კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისას სათანადო კორექტირებები უნდა გაკეთდეს ეკონომიკურ ერთეულში შემავალი ზემოაღნიშნული წევრის ფინანსურ ანგარიშგებაში, ეკონომიკური ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობაში მოყვანის მიზნით.
შეფასება
42. ერთეული კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში კონტროლირებული ერთეულების შემოსავლებსა და ხარჯებს ასახავს იმ თარიღიდან, როდესაც მოიპოვებს კონტროლს და იმ თარიღამდე, როდესაც დაკარგავს კონტროლს ამ კონტროლირებულ ერთეულზე. კონტროლირებული ერთეულის შემოსავლები და ხარჯები მაკონტროლებელი ერთეულის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში გაიანგარიშება შეძენის თარიღისთვის აღიარებული აქტივებისა და ვალდებულებების ღირებულებების საფუძველზე. მაგალითად, ფინანსური შედეგების კონსოლიდირებულ ანგარიშგებაში შეძენის თარიღის შემდეგ აღიარებული ცვეთის ხარჯი უნდა ეყრდნობოდეს შესაბამისი ცვეთადი აქტივების სამართლიან ღირებულებებს, რომლებიც კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებული იყო შეძენის თარიღისათვის.
ხმის მიცემის პოტენციური უფლებები
როდესაც არსებობს პოტენციური ხმის უფლებები, ან სხვა წარმოებული ფინანსური ინსტრუმენტები, რომლებიც შეიცავს პოტენციურ ხმის უფლებებს, პროპორცია, რომლის მიხედვითაც ხდება ნამეტის ან დეფიციტის და ერთეულის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში მომხდარი ცვლილებების მიკუთვნება მაკონტროლებელ ერთეულზე და უმცირესობის წილზე, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისას, განისაზღვრება მხოლოდ ძალაში შესული საკუთრების წილების საფუძველზე და ეს თანხები არ ასახავს პოტენციური ხმის უფლებების შესაძლო გამოყენებას, ან კონვერტაციას და სხვა წარმოებულ ფინანსურ ინსტრუმენტებს, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც გამოიყენება 44-ე პუნქტი.
ზოგიერთ სიტუაციაში, ერთეულს, პრაქტიკულად გააჩნია ძალაში შესული საკუთრების წილი, გამომდინარე გარიგებიდან, რომელიც მიმდინარე მომენტში ერთეულისთვის ხელმისაწვდომს ხდის საკუთრების წილებთან დაკავშირებული შემოსავლების მიღებას. ასეთ სიტუაციაში, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისას, მაკონტროლებელ ერთეულსა და უმცირესობის წილზე მისაკუთვნებელი წილების თანაფარდობა განისაზღვრება ამგვარი პოტენციური ხმის უფლებებისა და სხვა წარმოებული ფინანსური ინსტრუმენტების შესაძლო გამოყენების გათვალისწინებით, რომლებიც მიმდინარე მომენტში ერთეულისთვის ხელმისაწვდომს ხდის შემოსავლების მიღებას.
სსბასს 28 და სსბასს 29 არ ეხება იმ კონტროლირებულ ერთეულებში ფლობილ წილებს, რომლებიც კონსოლიდირდება. როდესაც ფინანსური ინსტრუმენტები, რომლებიც შეიცავს პოტენციურ ხმის უფლებებს, თავისი არსით, მიმდინარე მომენტში ერთეულისთვის ხელმისაწვდომს ხდის კონტროლირებულ ერთეულში ფლობილ საკუთრების წილთან დაკავშირებული შემოსავლების მიღებას, ამგვარი ფინანსური ინსტრუმენტების მიმართ არ გამოიყენება სსბასს 28-ის და სსბასს 29-ის მოთხოვნები. ყველა სხვა შემთხვევაში, ფინანსური ინსტრუმენტები, რომლებიც მოიცავს კონტროლირებულ ერთეულში პოტენციურ ხმის უფლებებს, აღირიცხება სსბასს 28-ის და სსბასს 29-ის შესაბამისად.
საანგარიშო თარიღები
მაკონტროლებელი ერთეულის და მისი კონტროლირებული ერთეულების ფინანსური ანგარიშგებები, რომლებიც გამოიყენება კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მოსამზადებლად, შედგენილი უნდა იყოს ერთი და იმავე საანგარიშგებო თარიღისთვის. როდესაც მაკონტროლებელი ერთეულის საანგარიშგებო თარიღი განსხვავდება ზემოაღნიშნული კონტროლირებული ერთეულის საანგარიშგებო თარიღისგან, მაკონტროლებელი ერთეული ან:
ა) მოიპოვებს დამატებით ფინანსურ ინფორმაციას კონსოლიდაციის მიზნებისთვის მაკონტროლებელი ერთეულის საანგარიშგებო თარიღისათვის; ან
ბ) იყენებს კონტროლირებული ერთეულის უახლეს ფინანსურ ანგარიშგებას, დაზუსტებულს იმ მნიშვნელოვანი გარიგებების ან მოვლენების შედეგებით, რომლებიც ამ ფინანსური ანგარიშგებების თარიღსა და კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების თარიღს შორის ხდება.
უმცირესობის წილი
47. მაკონტროლებელმა ერთეულმა ფინანსური მდგომარეობის კონსოლიდირებულ ანგარიშგებაში უმცირესობის წილი უნდა წარადგინოს წმინდა აქტივების/კაპიტალის ნაწილში, მაკონტროლებელი ერთეულის მფლობელების წმინდა აქტივების/კაპიტალისგან განცალკევებით.
48. კონტროლირებულ ერთეულში მაკონტროლებელი ერთეულის საკუთრების წილში მომხდარი ცვლილებები, რომლებიც არ იწვევს მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ კონტროლირებული ერთეულის კონტროლის დაკარგვას, განიხილება როგორც კონტროლირებული ერთეულის მესაკუთრეებთან, როგორც მფლობელებთან შესრულებული ოპერაციები.
49. ერთეულმა ნამეტი ან დეფიციტი და წმინდა აქტივებში/კაპიტალში პირდაპირ აღიარებული სხვა მოგება ან ზარალი უნდა გაანაწილოს მაკონტროლებელ ერთეულსა და უმცირესობის წილზე. ანალოგიურად, ერთეულმა მაკონტროლებელ ერთეულსა და უმცირესობის წილზე უნდა გაანაწილოს წმინა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგებაში აღიარებული მთლიანი სრული თანხებიც თუნდაც ამან გამოიწვიოს უმცირესობის წილის უარყოფითი ნაშთი.
თუ კონტროლირებულ ერთეულს მიმოქცევაში გაშვებული აქვს კაპიტალის ინსტრუმენტებად კლასიფიცირებული კუმულაციური პრივილეგიური აქციები, რომლებიც უმცირესობის წილის მფლობელობაში იმყოფება, მაშინ მაკონტროლებელმა ერთეულმა თავისი წილი ნამეტში ან დეფიციტში უნდა გაიანგარიშოს ასეთი აქციების დივიდენდების გათვალისწინებით ჩატარებული კორექტირების შემდეგ, იმის მიუხედავად, იყო თუ არა დივიდენდები გამოცხადებული.
უმცირესობის წილის ხვედრით წილში მომხდარი ცვლილებები
51. იმ შემთხვევაში, როდესაც იცვლება უმცირესობის წილის მიერ ფლობილი წმინდა აქტივების/კაპიტალის ხვედრითი წილი, ერთეულმა უნდა გააკორექტიროს მაკონტროლებელი და უმცირესობის წილების საბალანსო ღირებულებები, კონტროლირებულ ერთეულში ფლობილი წილების თანაფარდობაში მომხდარი ცვლილების ასახვის მიზნით. სხვაობა უმცირესობის წილების კორექტირების თანხასა და გადახდილი ან მიღებული კომპენსაციის სამართლიან ღირებულებას შორის უნდა აღიარდეს პირდაპირ წმინდა აქტივების/კაპიტალის ნაწილში და მიეკუთვნოს მაკონტროლებელი ერთეულის მფლობელებს.
კონტროლის დაკარგვა
52. თუ მაკონტროლებელი ერთეული კონტროლს კარგავს კონტროლირებულ ერთეულზე, მაკონტროლებელი ერთეული:
(ა) წყვეტს ყოფილი კონტროლირებული ერთეულის აქტივების და ვალდებულებების აღიარებას ფინანსური მდგომარეობის კონსოლიდირებულ ანგარიშგებაში;
(ბ) ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში დარჩენილ ნებისმიერ ინვესტიციას აღიარებს კონტროლის დაკარგვის თარიღისათვის განსაზღვრული სამართლიანი ღირებულებით და შემდგომში ამ ინვესტიციას და ასევე ყოფილი კონტროლირებული ერთეულიდან მისაღებ, ან მისთვის გადასახდელი ნებისმიერი დავალიანების თანხას ასახავს შესაფერისი სსბასს-ების შესაბამისად. დარჩენილი წილი ხელახლა ფასდება 54 (ბ) (iii)-სა და 55 (ა) პუნქტების შესაბამისად. გადაფასებული ღირებულება მიიჩნევა ფინანსური აქტივის საწყისი აღიარებისას სსბასს 29-ის შესაბამისად განსაზღვრულ სამართლიან ღირებულებად, ან როდესაც შესაფერისია, თვითღირებულებად, მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში განხორციელებული ინვესტიციის თავდაპირველი აღიარებისას; და
(გ) აღიარებს მოგებას ან ზარალს, რომელიც დაკავშირებულია კონტროლის დაკარგვასთან, რომელიც მიეკუთვნება ყოფილი მაკონტროლებლის წილს, როგორც ეს მოცემულია 54–55 (ა) პუნქტებში.
53. მაკონტროლებელმა ერთეულმა კონტროლირებულ ერთეულზე კონტროლი შეიძლება დაკარგოს ორი ან მეტი შეთანხმების (ოპერაციის) შედეგად. თუმცა, ზოგჯერ გარემოებები იმაზე მიუთითებს, რომ მრავალჯერადი გარიგებები უნდა აისახოს როგორც ერთი ოპერაცია. იმის დასადგენად, მრავალჯერადი შეთანხმება უნდა აისახოს თუ არა ერთი ოპერაციის სახით, მაკონტროლებელმა ერთეულმა უნდა გაითვალისწინოს შეთანხმების ყველა პირობა და მათი ეკონომიკური შედეგები. ქვემოთ განხილული სიტუაციიდან ერთ-ერთის, ან მეტის არსებობა შეიძლება იმაზე მიუთითებდეს, რომ მაკონტროლებელმა ერთეულმა მრავალჯერადი გარიგებები უნდა ასახოს, როგორც ერთი ოპერაცია:
ა) ეს გარიგებები დადებულია ერთსა და იმავე დროს, ან ერთმანეთთან დაკავშირებულად;
ბ) ისინი ქმნიან ერთიან გარიგებას, რომელიც განკუთვნილია საერთო კომერციული ეფექტის მისაღწევად.
გ) ერთი გარიგების განხორციელება დამოკიდებულია სულ მცირე ერთ სხვა გარიგებაზე მაინც;
დ) ცალკე განხილული ერთი გარიგება, ეკონომიკური თვალსაზრისით, გამართლებული არ არის, მაგრამ ეკონომიკურად გამართლებულია, როდესაც სხვა გარიგებებთან ერთად განიხილება. მაგალითად, როდესაც ინვესტიციების გაყიდვა გათვალისწინებულია საბაზროზე დაბალი ფასით და ამის კომპენსაცია ხდება საბაზროზე მაღალი ფასით მომდევნო გაყიდვის შედეგად.
54. თუ მაკონტროლებელი ერთეული კონტროლს კარგავს კონტროლირებულ ერთეულზე, იგი:
(ა) წყვეტს:
კონტროლირებული ერთეულის აქტივებისა (მათ შორის გუდვილის) და ვალდებულებების აღიარებას მათი საბალანსო ღირებულებით იმ თარიღისთვის, როდესაც დაკარგა კონტროლი;
ყოფილი კონტროლირებული ერთეულის უმცირესობის წილის საბალანსო ღირებულებების აღიარებას იმ თარიღისთვის, როდესაც კონტროლს კარგავს (მათ შორის, პირდაპირ წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ასახული ამ წილზე მისაკუთვნებელი ნებისმიერი მოგების ან ზარალის).
(ბ) აღიარებს:
იმ ოპერაციიდან, მოვლენიდან თუ გარემოებებიდან მიღებული კომპენსაციის (ასეთის არსებობის შემთხვევაში) სამართლიან ღირებულებას, რომელმაც გამოიწვია კონტროლის დაკარგვა; და
თუ ოპერაცია, რომელმაც კონტროლის დაკარგვა გამოიწვია, მოიცავს კონტროლირებული ერთეულის აქციების განაწილებას მის მესაკუთრეებზე, როგორც აქციების მფლობელებზე, ამ განაწილებას; და
კონტროლირებულ ერთეულში დარჩენილ ინვესტიციას, კონტროლის დაკარგვის თარიღისთვის განსაზღვრული სამართლიანი ღირებულებით;
(გ) თუ სხვა სსბასს-ებით მოითხოვება, პირდაპირ აკუმულირებულ ნამეტში/დეფიციტში გადააქვს კონტროლირებულ ერთეულთან დაკავშირებით 55-ე პუნქტის შესაბამისად უშუალოდ წმინდა აქტივების/კაპიტალის შემადგენლობაში აღიარებული თანხები.
(დ) ამის შედეგად წარმოქმნილ ნებისმიერ სხვაობის თანხას აღიარებს, როგორც მოგებას ან ზარალს, მაკონტროლებელ ერთეულზე მისაკუთვნებელ მოგებაში ან ზარალში.
55. თუ მაკონტროლებელი ერთეული კონტროლს კარგავს კონტროლირებულ ერთეულზე, მაკონტროლებელმა ერთეულმა ამ კონტროლირებულ ერთეულთან დაკავშირებით წმინდა აქტივებში/კაპიტალში, ადრე აღიარებული ყველა თანხა იმავე მეთოდით უნდა ასახოს, რომელიც მოეთხოვებოდა, თუ შესაბამისი აქტივების ან ვალდებულებების გასვლა პირდაპირ მაკონტროლებელი ერთეულიდან მოხდებოდა. თუ თავდაპირველად უშუალოდ წმინდა აქტივებში/კაპიტალში აღიარებული გადაფასების ნამეტი აქტივის გასვლისას გადატანილი იქნება პირდაპირ აკუმულირებულ ნამეტში ან დეფიციტში, მაკონტროლებელმა ერთეულმა კონტროლირებულ ერთეულზე კონტროლის დაკარგვისას გადაფასების ნამეტი უნდა გადაიტანოს პირდაპირ აკუმულირებულ ნამეტში ან დეფიციტში.
55ა. თუ მაკონტროლებელი ერთეული კარგავს კონტროლს იმ კონტროლირებულ ერთეულზე, რომელიც არ შეიცავს ოპერაციას, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 40-ში, მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის მონაწილეობით გარიგების შედეგად, რაც კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით აღირიცხება, მაკონტროლებელი ერთეული მოგებას ან ზარალს განსაზღვრავს 54–55-ე პუნქტების შესაბამისად. გარიგების შედეგად მიღებული მოგება ან ზარალი აღიარდება მაკონტროლებელი ერთეულის ნამეტში ან დეფიციტში მხოლოდ მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში იმ წილის ოდენობით, რასთანაც არაა დაკავშირებული ინვესტიცია. მოგების დარჩენილი ნაწილი ელიმინირდება ამ მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში ინვესტიციის საბალანსო ღირებულების საპირისპიროდ. გარდა ამისა, თუ მაკონტროლებელი ერთეული ინარჩუნებს ინვესტიციას ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში და ყოფილი მაკონტროლებელი ერთეული ახლა არის მეკავშირე ერთეული ან ერთობლივი საქმიანობა, რომელიც აღრიცხულია კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით, მაკონტროლებელი ერთეული აღიარებს თავის ნამეტში ან დეფიციტში ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში დარჩენილი ინვესტიციის სამართლიანი ღირებულებით გადაფასების შედეგად მოგების ან ზარალის ნაწილს ახალ მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში იმ ოდენობით, რასთანაც არაა დაკავშირებული ინვესტიცია. მოგების დარჩენილი ნაწილი ელიმირდება ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში დარჩენილი ინვესტიციის საბალანსო ღირებულების საპირისპიროდ თუ მაკონტროლებელი ერთეული ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში დაიტოვებს ინვესტიციას, რომელიც ახლა აღირიცხება სსბასს 29-ის შესაბამისად, ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში დარჩენილი ინვესტიციის სამართლიანი ღირებულებით გადაფასების შედეგად წარმოქმნილი მოგების ან ზარალის ნაწილი მთლიანად აღირიცხება მაკონტროლებელი ერთეულის ნამეტში ან დეფიციტში.
საინვესტიციო ერთულები: სამართლიანი ღირებულების მოთხოვნა
56. გარდა 57-ე პუნქტში აღწერილისა, საინვესტიციო ერთეულმა არ უნდა მოახდინოს თავისი კონტროლირებული ერთეულების კონსოლიდირება ან სსბასს 40-ის გამოყენება, როდესაც იგი მოიპოვებს სხვა ერთეულის კონტროლს. ამის ნაცვლად, საინვესტიციო ერთეულმა უნდა შეაფასოს ინვესტიცია კონტროლირებულ ერთეულში სამართლიანი ღირებულებით ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, სსბასს 29-ის შესაბამისად.
57. 56 პუნქტის მოთხოვნის მიუხედავად, თუ საინვესტიციო ერთეულს გააჩნია კონტროლირებული ერთეული, რომელიც თავად არ არის საინვესტიციო ერთეული და რომლის ძირითადი დანიშნულება და საქმიანობაა მომსახურების გაწევა, რაც უკავშირდება საინვესტიციო ერთეულის საინვესტიციო საქმიანობას (იხ. პუნქტები მგ98 - მგ100), მან უნდა მოახდინოს აღნიშნული კონტროლირებული ერთეულის კონსოლოდირება, წინამდებარე სტანდარტის 38-ე–55-ე პუნქტების შესაბამისად და გამოიყენოს სსბასს 40-ის მოთხოვნები, ნებისმიერი ასეთი კონტროლირებული ერთეულის შეძენისას.
58. საინვესტიციო ერთეულის მაკონტროლებელმა ერთეულმა, რომელიც თავად არ წარმოადგენს საინვესტიციო ერთეულს, უნდა წარადგინოს კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, რომელშიც იგი (i) აფასებს კონტროლირებული საინვესტიციო ერთეულის ინვესტიციებს სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, სსბასს 29-ის შესაბამისად და (ii) ახდენს კონსოლიდაციას კონტროლირებული საინვესტიციო ერთეულის სხვა აქტივების, ვალდებულებების, შემოსავლების და ხარჯების, წინამდებარე სტანდარტის 38-ე–55-ე პუნქტების შესაბამისად.
როგორ განისაზღვრება, ერთეული მიიჩნევა თუ არა საინვესტიციო ერთეულად
59.ერთეულმა უნდა განიხილოს ყველა ფაქტი და გარემოება, როდესაც აფასებს, არის თუ არა ის საინვესტიციო ერთეული, მათ შორის, თავისი მიზანი და სტრუქტურა. მგ89 – მგ106 პუნქტები უფრო დეტალურად აღწერს საინვესტიციო ერთეულის განსაზღვრის ელემენტები. თუ ფაქტები და გარემოებები მიუთითებს, რომ არსებობს ცვლილებები სამი ელემენტიდან ერთ ან მეტ ელემენტში, რომლებიც შეადგენენ საინვესტიციო ერთეულის განსაზრვრებას, მაკონტროლებელმა ერთეულმა უნდა შეაფასოს, არის თუ არა ეს საინვესტიციო ერთეული.
60. მაკონტროლებელი ერთეული, რომელიც ან წყვეტს საინვესტიციო ერთეულად არსებობას, ან ხდება საინვესტიციო ერთეული, სტატუსის ცვლილებას უნდა ასახოს პერსპექტიულად იმ თარიღიდან, როდესაც მოხდა სტატუსის შეცვლა (იხ. პუნქტები 63–64).
მსჯელობა და ვარაუდები
61. საინვესტიციო ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს სსბასს 38-ის მე-15 პუნქტით გათვალისწინებული ინფორმაცია მნიშვნელოვან მსჯელობასა და ვარაუდებთან დაკავშირებით, რომლითაც დადგინდა, რომ ეს არის საინვესტიციო ერთეული, თუ მას არ აქვს ყველა შემდეგი მახასიათებელი:
(ა) ჰყავს ერთზე მეტი ინვესტორი (იხ. პუნქტები მგ89 – მგ90);
(ბ) გააჩნია საკუთრების წილი კაპიტალის ფორმით ან ანალოგიური წილები (იხ. პუნქტები მგ91 – მგ92); და
(გ) გააჩნია ერთზე მეტი ინვესტიცია (იხ. პუნქტები მგ96 – მგ97).
62. რომელიმე ზემოაღნიშნული მახასიათებლების არარსებობა ყოველთვის არ ნიშნავს იმას, რომ ერთეული არ კლასიფიცირდება საინვესტიციო ერთეულად. თუმცა, ამ მახასიათებლებიდან ნებისმიერის არარსებობა გულისხმობს იმას, რომ ერთეულს მოეთხოვება საინვესტიციო ერთეულად განსაზღვრისათვის გაკეთებული მნიშვნელოვანი მსჯელობების და ვარაუდების გამჟღავნება განმარტებით შენიშვნებში.
საინვესტიციო ერთეულის სტატუსის ცვლილების აღრიცხვა
63. როდესაც ერთეული წყვეტს საინვესტიციო ერთეულად არსებობას, მან უნდა გამოიყენოს სსბასს 40 ყველა კონტროლირებულ ერთეულთან მიმართებით, რომლებიც ადრე შეფასებული ჰქონდა სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, 56-ე პუნქტის შესაბამისად. საინვესტიციო ერთეულის სტატუსის შეცვლის თარიღი ერთეულმა უნდა მიიჩნიოს პირობითი შეძენის თარიღად. პირობითი შეძენის შედეგად წარმოქმნილი გუდვილის, ან ხელსაყრელი შეძენის მოგების შეფასებისას, პირობითი შეძენის თარიღისთვის განსაზღვრული, კონტროლირებული ერთეულის სამართლიანი ღირებულება მიჩნეულ უნდა იქნეს შეძენისთვის გადაცემულ პირობით კომპენსაციად. სტატუსის შეცვლის თარიღიდან, ყველა კონტროლირებული ერთეულის კონსოლიდაცია უნდა განხორციელდეს წინამდებარე სტანდარტის 38-ე-51-ე პუნქტების შესაბამისად.
64. იმ შემთხვევაში, როდესაც ერთეული გახდება საინვესტიციო ერთეული, მან უნდა შეწყვიტოს კონტროლირებული ერთეულების კონსოლიდაცია ერთეულის სტატუსის შეცვლის თარიღიდან, იმ კონტროლირებული ერთეულების გარდა, რომელთა კონსოლიდაცია ისევ გაგრძელდება 57-ე პუნქტის შესაბამისად. იმ კონტროლირებული ერთეულების მიმართ, რომელთა კონსოლიდაციასაც წყვეტს, საინვესტიციო ერთეულმა 52-ე და 53-ე პუნქტების მოთხოვნები იმგვარად უნდა გამოიყენოს, თითქოს საინვესტიციო ერთეულმა ამ კონტროლირებულ ერთეულებზე კონტროლი დაკარგა, სტატუსის შეცვლის თარიღიდან.
გარდამავალი დებულებანი
65. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი რეტროსპექტულად, სსბასს 3-ის, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები - შესაბამისად, გარდა 66–78 პუნქტებში მითითებული შემთხვევებისა.
66. სსბასს 3-ის 33-ე პუნქტის მოთხოვნების მიუხედავად, როდესაც ეს სტანდარტი პირველად გამოიყენება, ერთეულმა უნდა წარადგინოს მხოლოდ სსბასს 3-ის 33 (ვ) პუნქტით გათვალისწინებული რაოდენობრივი ინფორმაცია იმ წლიური პერიოდისთვის, რომელიც უშუალოდ წინ უსწრებს („უშუალო წინა პერიოდი“) პირველ წლიურ პერიოდს. ერთეულს შეუძლია ასევე წარადგინოს ინფორმაცია მიმდინარე პერიოდისთვის ან ადრინდელი შესადარისი პერიოდების შესახებ, მაგრამ მას არ ევალება ამის გაკეთება.
67. წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის, სტანდარტის თავდაპირველი გამოყენების თარიღად მიიჩნევა იმ წლიური საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისი, რომლისთვისაც ერთეული მოცემულ სტანდარტს პირველად გამოიყენებს.
68. სტანდარტის თავდაპირველი გამოყენების თარიღისათვის, ერთეულს არ ევალება კორექტირებების გაკეთება ადრინდელი აღრიცხვის წესებში, რომელსაც იყენებდა თავისი მონაწილეობის ასახვისთვის:
(ა) ერთეულებში, რომლებიც კონსოლიდირებული უნდა ყოფილიყო ამ თარიღისათვის სსბასს 6-ის, კონსოლიდირებული და ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება შესაბამისად, და კვლავ კონსოლიდირდება წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად; ან
(ბ) ერთეულებში, რომლებიც არ უნდა ყოფილიყო კონსოლიდირებული ამ თარიღისათვის, სსბასს 6-ის შესაბამისად და არ კონსოლიდირდება არც წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად.
69. წინამდებარე სტანდარტის თავდაპირველი გამოყენების თარიღისათვის, ერთეულმა უნდა შეაფასოს არის თუ არა ის საინვესტიციო ერთეული, ამ თარიღისათვის არსებული ფაქტებისა და გარემოებების გათვალისწინებით. თუ თავდაპირველი გამოყენების თარიღისათვის ერთეული დაასკვნის, რომ ის არის საინვესტიციო ერთეული, მან, 77-ე-78-ე პუნქტების მოთხოვნების ნაცვლად, უნდა გამოიყენოს 70-ე-73-ე პუნქტების მოთხოვნები.
70. იმ კონტროლირებული ერთეულების გარდა, რომლებიც კონსოლიდირდება 57-ე პუნქტის შესაბამისად (რომელთა მიმართაც გამოიყენება 68-ე ან და 77-ე-78-ე პუნქტები, საჭიროებისამებრ), საინვესტიციო ერთეულმა თავისი ინვესტიცია თითოეულ კონტროლირებულ ერთეულში უნდა შეაფასოს სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით იმგვარად, თითქოს ყოველთვის წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნები მოქმედებდა. საინვესტიციო ერთეულმა რეტროსპექტულად უნდა გააკორექტიროს როგორც იმ წლიური პერიოდის მონაცემები, რომელიც უშუალოდ წინ უსწრებს ამ სტანდარტის თავდაპირველი გამოყენების თარიღს, ასევე უშუალო წინა პერიოდის დასაწყისის მდგომარეობით წმინდა აქტივების/კაპიტალის მონაცემი, შემდეგ ორ სიდიდეს შორის სხვაობის გათვალისწინებით:
(ა) კონტროლირებული ერთეულის ადრინდელი საბალანსო ღირებულება; და
(ბ) საინვესტიციო ერთეულის მიერ კონტროლირებულ ერთეულში ფლობილი ინვესტიციის სამართლიანი ღირებულება.
სამართლიანი ღირებულებების კორექტირების მთლიანი თანხა, რომელიც ადრე აღიარებული იყო უშუალოდ წმინდა აქტივებში/კაპიტალში, ერთეულმა უნდა გადაიტანოს იმ წლიური პერიოდის აკუმულირებული ნამეტის/დეფიციტის საწყის ნაშთში, რომელიც უშუალოდ წინ უსწრებს ამ სტანდარტის თავდაპირველი გამოყენების თარიღს.
71. საინვესტიციო ერთეულმა უნდა გამოიყენოს სამართლიანი ღირებულების ის მნიშვნელობები, რომლებიც ადრე წარედგინათ ინვესტორებს ან ხელმძღვანელობას.
72. თუ 70–ე პუნქტის შესაბამისად კონტროლირებულ ერთეულში განხორციელებული ინვესტიციის შეფასება შეუძლებელია (როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 3-ში), საინვესტიციო ერთეულმა წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნები უნდა გამოიყენოს ყველაზე ადრეული პერიოდის დასაწყისისთვის, რომლისთვისაც შესაძლებელია 70–ე პუნქტის გამოყენება, რაც შეიძლება იყოს მიმდინარე პერიოდი. ინვესტორმა რეტროსპექტიურად უნდა გააკორექტიროს იმ წლიური პერიოდის მონაცემები, რომელიც უშუალოდ წინ უსწრებს ამ სტანდარტის თავდაპირველი გამოყენების თარიღს, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც ყველაზე ადრეული პერიოდის დასაწყისი, რომლისთვისაც შესაძლებელია ამ პუნქტის გამოყენება, წარმოადგენს მიმდინარე პერიოდს. ამ უკანასკნელ შემთხვევაში კი, წმინდა აქტივების/კაპიტალის კორექტირების თანხა უნდა აღიარდეს მიმდინარე პერიოდის დასაწყისში.
73. თუ საინვესტიციო ერთეულმა გაასხვისა კონტროლირებულ ერთეულში ფლობილი ინვესტიცია, ან დაკარგა კონტროლი კონტროლირებულ ერთეულზე, ამ სტანდარტის თავდაპირველი გამოყენების თარიღამდე, საინვესტიციო ერთეულს არ მოეთხოვება ამ კონტროლირებული ერთეულის მიმართ ადრე გამოყენებული სააღრიცხვო მეთოდის კორექტირება.
74. თუ თავდაპირველი გამოყენების თარიღისთვის ერთეული დაასკვნის, რომ მან უნდა მოახდინოს სხვა ისეთი ერთეულის კონსოლიდაცია, რომელიც ადრე არ იყო კონსოლიდირებული სსბასს 6-ის შესაბამისად, ერთეულმა უნდა შეაფასოს ადრე არაკონსოლიდირებული ერთეულის აქტივები, ვალდებულებები და უმცირესობის წილი იმგვარად, თითქოს ეს სხვა ერთეული კონსოლიდირებული იყო იმ თარიღიდან, როდესაც ერთეულმა მოიპოვა კონტროლი სხვა ერთეულზე, წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნების შესაბამისად. ერთეულმა რეტროსპექტულად უნდა გააკორექტიროს იმ წლიური პერიოდის მონაცემები, რომელიც უშუალოდ წინ უსწრებს ამ სტანდარტის თავდაპირველი გამოყენების თარიღს. თუ ერთეული დაადგენს, რომ კონტროლის მოპოვების თარიღი წინ უსწრებს წინა პერიოდის დასაწყისს, მან უშუალო წინა პერიოდის დასაწყისისთვის არსებული წმინდა აქტივების/კაპიტალის მონაცემის კორექტირების სახით, უნდა აღიაროს სხვაობა შემდეგ ორ სიდიდეს შორის:
(ა) აღიარებული აქტივების, ვალდებულებების და უმცირესობის წილის თანხა; და
(ბ) ერთეულის სხვა ერთეულში მონაწილეობის წინა პერიოდის საბალანსო ღირებულებები.
75. თუ კონტროლირებული ერთეულის აქტივების, ვალდებულებების და უმცირესობის წილის შეფასება 74-ე (ა) ან (ბ) პუნქტების შესაბამისად, შეუძლებელია (როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 3-ში), ერთეულმა უნდა შეაფასოს ადრე არაკონსოლიდირებული ერთეულის აქტივები, ვალდებულებები და უმცირესობის წილი იმგვარად, თითქოს ეს ერთეული კონსოლიდირებული იყო პირობითი შეძენის თარიღისათვის. პირობითი შეძენის თარიღი იქნება ყველაზე ადრეული პერიოდის დასაწყისი, რომლისთვისაც შესაძლებელია ამ პუნქტის გამოყენება, რომელიც შეიძლება იყოს მიმდინარე პერიოდი.
76. ერთეულმა რეტროსპექტულად უნდა გააკორექტიროს იმ წლიური პერიოდის მონაცემები, რომელიც უშუალოდ წინ უსწრებს წინამდებარე სტანდარტის თავდაპირველი გამოყენების თარიღს, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც ყველაზე ადრეული პერიოდის დასაწყისი, რომლისთვისაც შესაძლებელია ამ პუნქტის გამოყენება, წარმოადგენს მიმდინარე პერიოდს. თუ პირობითი შეძენის თარიღი წინ უსწრებს უშუალო წინა პერიოდის დასაწყისს, ერთეულმა, უშუალო წინა პერიოდის დასაწყისისთვის არსებული წმინდა აქტივების/კაპიტალის მონაცემის კორექტირების სახით, უნდა აღიაროს სხვაობა შემდეგ ორ სიდიდეს შორის:
(ა) აღიარებული აქტივების, ვალდებულებების და უმცირესობის წილის თანხა; და
(ბ) ერთეულის სხვა ერთეულში მონაწილეობის წინა პერიოდის საბალანსო ღირებულებები.
თუ ყველაზე ადრეული პერიოდის დასაწყისი, რომლისთვისაც შესაძლებელია ამ პუნქტის გამოყენება, წარმოადგენს მიმდინარე პერიოდს, წმინდა აქტივების/კაპიტალის კორექტირების თანხა უნდა აღიარდეს მიმდინარე პერიოდის დასაწყისში.
77. თუ წინამდებარე სტანდარტის თავდაპირველი გამოყენების თარიღისთვის ერთეული დაასკვნის, რომ მან აღარ უნდა მოახდინოს იმ ერთეულის კონსოლიდაცია, რომელიც ადრე კონსოლიდირებული იყო სსბასს 6-ის შესაბამისად, ერთეულმა სხვა ერთეულში თავისი წილი უნდა შეაფასოს იმ თანხით, რომლითაც შეაფასებდა იმ შემთხვევაში, თუ წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნები ძალაში იქნებოდა შესული იმ დროს, როდესაც ერთეული ჩაერთო სხვა ერთეულის საქმიანობაში ან როდესაც მან კონტროლი დაკარგა სხვა ერთეულზე. ერთეულმა რეტროსპექტულად უნდა გააკორექტიროს იმ წლიური პერიოდის მონაცემები, რომელიც უშუალოდ წინ უსწრებს ამ სტანდარტის თავდაპირველი გამოყენების თარიღს. თუ თარიღი, როდესაც ერთეული ჩაერთო სხვა ერთეულის საქმიანობაში (მაგრამ კონტროლი არ ჰქონდა მოპოვებული წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად), ან როდესაც მან კონტროლი დაკარგა სხვა ერთეულზე, წინ უსწრებს უშუალო წინა პერიოდის დასაწყისს, ერთეულმა უშუალო წინა პერიოდის დასაწყისისთვის არსებული წმინდა აქტივების/კაპიტალის მონაცემების კორექტირების სახით, უნდა აღიაროს სხვაობა შემდეგ ორ სიდიდეს შორის:
(ა) აქტივების, ვალდებულებებისა და უმცირესობის წილის ადრინდელი საბალანსო ღირებულება; და
(ბ) ერთეულის სხვა ერთეულში მონაწილეობის აღიარებული თანხა.
78. თუ შეუძლებელია (სსბასს 3-ში მოცემული განმარტების თანახმად) სხვა ერთეულში ფლობილი წილის შეფასება 77-ე პუნქტის შესაბამისად, ერთეულმა უნდა გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნები ყველაზე ადრეული პერიოდის დასაწყისისთვის, რომლისთვისაც შესაძლებელია 77-ე პუნქტის გამოყენება, რაც შეიძლება იყოს მიმდინარე პერიოდი. ერთეულმა რესტროსპექტულად უნდა გააკორექტიროს იმ წლიური პერიოდის მონაცემები, რომელიც უშუალოდ წინ უსწრებს წინამდებარე სტანდარტის თავდაპირველი გამოყენების თარიღს, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც ყველაზე ადრეული პერიოდის დასაწყისი, რომლისთვისაც შესაძლებელია ამ პუნქტის გამოყენება, წარმოადგენს მიმდინარე პერიოდს. თუ თარიღი, როდესაც ერთეული ჩაერთო სხვა ერთეულის საქმიანობაში (მაგრამ არ ჰქონდა კონტროლი მოპოვებული წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად), ან როდესაც მან კონტროლი დაკარგა აღნიშნულ ერთეულზე, წინ უსწრებს უშუალო წინა პერიოდის დასაწყისს, ერთეულმა უშუალო წინა პერიოდის დასაწყისისთვის არსებული წმინდა აქტივების/კაპიტალის მონაცემების კორექტირების სახით, უნდა აღიაროს სხვაობა შემდეგ ორ სიდიდეს შორის:
(ა) აქტივების, ვალდებულებებისა და უმცირესობის წილების ადრინდელი საბალანსო ღირებულება; და
(ბ) სხვა ერთეულში ერთეულის მონაწილეობის წილთან დაკავშირებით აღიარებული თანხა.
თუ ყველაზე ადრეული პერიოდის დასაწყისი, რომლისთვისაც შესაძლებელია ამ პუნქტის გამოყენება, წარმოადგენს მიმდინარე პერიოდს, წმინდა აქტივების/კაპიტალის კორექტირების თანხა უნდა აღიარდეს მიმდინარე პერიოდის დასაწყისში.
ძალაში შესვლის თარიღი
79. ერთეულმა წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს 2017 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდგომ დაწყებული წლიური პერიოდებისთვის. ნებადართულია ვადაზე ადრე გამოყენება. თუ ერთეული მოცემული სტანდარტის გამოყენებას დაიწყებს უფრო ადრეული პერიოდისთვის, მან ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 34, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება.
79ა. მე-11, მე-12 და მე-13 პუნქტები ამოღებულია და მე-8 პუნქტი შეცვლილია 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენება გამოცემის შედეგად. ერთეული ვალდებულია ზემოაღნიშნული ცვლილებები გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
79ბ. მე–6 პუნქტი შეიცვალა 2016 წლის ივლისში სსბასს 39-ის, დაქირავებულთა სარგებელი, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისათვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 39.
79გ. მე-4, მე-40, 56-ე, 57-ე და 63-ე პუნქტები შეიცვალა 2017 წლის იანვარში სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის 2019 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2019 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 40.
79დ. 52-ე პუნქტი შეიცვალა და 55 (ა) პუნქტი დაემატა 2017 წლის იანვარში სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოცემის შედეგად. ერთეული ამ ცვლილებებს გამოიყენებს პერსპექტიულად, წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, რომლებიც იწყება სსბასსს-ს მიერ განსაზღვრული თარიღიდან ან მის შემდეგ. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული გამოიყენებს ზემოაღნიშნულ ცვლილებებს უფრო ადრე, მან უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და, თუ მას უკვე არ გაუკეთებია, იმავდროულად გამოიყენოს სსბასს 40.
80. როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის საფუძველზე სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
სსბასს 6 – ის გაუქმება და ჩანაცვლება (2006 წლის დეკემბერი)
81. წინამდებარე სტანდარტი გამოიცა სსბასს 34-თან ერთად. ორი სტანდარტი ერთად ანაცვლებს სსბასს 6-ს (2006 წლის დეკემბერი). სსბასს 6 მოქმედებს მანამ, სანამ სსბასს 34 და სსბასს 35 არ იქნება გამოყენებული ან ძალაში არ შევა - რომელიც უფრო ადრე მოხდება.
დანართი „ა“
მითითებები გამოყენებაზე
წინამდებარე დანართი სსბასს 35-ის შემადგენელი ნაწილია.
მგ1. წინამდებარე დანართში ჰიპოთეტური სიტუაციებია წარმოდგენილი. მართალია, ამ მაგალითების ზოგიერთი ასპექტი შეიძლება ფაქტობრივად არსებობდეს, მაგრამ ყველა კონკრეტული ფაქტი და გარემოება უნდა შეფასდეს სსბასს 35-ის, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, გამოყენებისას.
კონტროლის შეფასება
მგ2. იმისათვის, რომ ერთეულმა განსაზღვროს, ის აკონტროლებს თუ არა მეორე ერთეულს, მან უნდა შეაფასოს აქვს თუ არა ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი:
(ა) უფლებამოსილება სხვა ერთეულზე;
(ბ) სხვა ერთეულში მისი მონაწილეობიდან წარმოქმნილ ცვალებად სარგებლთან დაკავშირებული რისკი ან უფლებები; და
(გ) მეორე ერთეულზე თავისი უფლებამოსილების გამოყენების უნარი, რათა გავლენა მოახდინოს ამ ერთეულში მისი მონაწილეობიდან წარმოქმნილი სარგებლის ხასიათსა და ოდენობაზე.
მგ3. შემდეგი საკითხების გათვალისწინებას შეუძლია დახმარების გაწევა აღნიშნულის განსაზღვრაში:
(ა) აღნიშნული მეორე ერთეულის დანიშნულება და სტრუქტურა (იხ. პუნქტები მგ5–მგ8);
(ბ) რომელია რელევანტური საქმიანობები და ამ საქმიანობების შესახებ როგორ მიიღება გადაწყვეტილებები (იხ. პუნქტები მგ13–მგ15);
(გ) ერთეულის უფლებები განაპირობებს თუ არა მიმდინარე მომენტში მის უნარს, რომ წარმართოს მეორე ერთეულის რელევანტური საქმიანობები (იხ. პუნქტები მგ16–მგ56);
(დ) ერთეულს აქვს თუ არა მეორე ერთეულში მისი მონაწილეობიდან წარმოქმნილ ცვალებად სარგებლთან დაკავშირებული რისკი ან უფლებები (იხ. პუნქტები მგ57–მგ58); და
(ე) ერთეულს აქვს თუ არა მეორე ერთეულზე თავისი უფლებამოსილების გამოყენების უნარი, რათა გავლენა მოახდინოს ამ ერთეულში მისი მონაწილეობიდან წარმოქმნილი სარგებლის ხასიათსა და ოდენობაზე (იხ. პუნქტები მგ60–მგ74).
მგ4. იმისათვის, რომ ერთეულმა განსაზღვროს, აკონტროლებს თუ არა მეორე ერთეულს, მან უნდა გაითვალისწინოს თავისი ურთიერთობა სხვა მხარეებთან (იხ. პუნქტები მგ75–მგ77).
სხვა ერთეულის დანიშნულება და სტრუქტურა
მგ5. ერთეულმა უნდა გაითვალისწინოს იმ ერთეულის დანიშნულება და სტრუქტურა, რომლის კონტროლის თვალსაზრისით შემოწმებაც ხორციელდება, რათა გამოავლინოს რელევანტური საქმიანობები, როგორ მიიღება გადაწყვეტილებები ამ რელევანტურ საქმიანობებზე და მიმდინარე მომენტში ვისა აქვს ამ საქმიანობების წარმართვის შესაძლებლობა, ასევე, ვინ იღებს სარგებელს ამ საქმიანობებიდან.
მგ6. იმ ერთეულის დანიშნულებისა და სტრუქტურის გათვალისწინების შემდეგ, რომლის კონტროლის თვალსაზრისით შემოწმებაც ხორციელდება, შეიძლება ნათელი გახდეს, რომ ერთეული, რომლის კონტროლის შეფასებაც ხორციელდება, კონტროლირდება იმ წილობრივი ინსტრუმენტების მეშვეობით, რომლებიც წარმოქმნიან მფლობელის პროპორციულ ხმის უფლებებს, როგორიცაა მაგალითად ჩვეულებრივი აქციები. ასეთ შემთხვევაში, გადაწყვეტილების მიღების შემცვლელი დამატებითი შეთანხმებების არარსებობის პირობებში, კონტროლის შეფასებისას აქცენტი კეთდება იმის განსაზღვრაზე, რომელ მხარეს, თუ არსებობს ასეთი, აქვს საკმარისი ხმის უფლებების გამოყენების უნარი იმისათვის, რომ განსაზღვროს კონტროლის თვალსაზრისით შესაფასებელი ერთეულის საოპერაციო და ფინანსური პოლიტიკა (იხ. პუნქტები მგ32–მგ52). ყველაზე მარტივ შემთხვევაში ერთეული, რომელიც ხმის უფლებების უმრავლესობას ფლობს, სხვა ფაქტორების არარსებობის შემთხვევაში, აკონტროლებს ამ ერთეულს.
მგ7. იმისათვის, რომ უფრო რთულ შემთხვევებში განისაზღვროს ერთეული აკონტროლებს თუ არა მეორე ერთეულს, შეიძლება აუცილებელი იქნეს პუნქტში მგ3 მოცემული ზოგიერთი ან ყველა ფაქტორის გათვალისწინება.
მგ8. შეიძლება ხმის უფლებები გადამწყვეტი ფაქტორი არ იყოს იმის განსაზღვრისას, ვინ აკონტროლებს ერთეულს, რომლის კონტროლის შეფასებაც ხორციელდება. თუ ხმის უფლებები არსებობს, შეიძლება მისი მოქმედების სფერო შეზღუდული იყოს. კონტროლის თვალსაზრისით შესაფასებელი ერთეულის რელევანტური საქმიანობები შეიძლება წარიმართებოდეს სავალდებულო შეთანხმებებით ან ისეთი სადამფუძნებლო დოკუმენტების დებულებებით, როგორიცაა მაგალითად წესდება ან კონსტიტუცია. ასეთ შემთხვევაში, შესაფასებელი ერთეულის დანიშნულებისა და სტრუქტურის განხილვა უნდა მოიცავდეს ასევე იმ რისკების განხილვას, რომელთა ამ ერთეულის მიერ აღებაა გათვალისწინებული, ან რისკების, რომელთა სხვა ერთეულის მიერ აღებაა გათვალისწინებული, ან ზოგიერთი მათგანის ან ყველა რისკის განხილვას. რისკების გათვალისწინება გულისხმობს არა მარტო დაღმასვლის რისკს, არამედ აღმასვლის რისკსაც.
უფლებამოსილება
მგ9. სხვა ერთეულზე უფლებამოსიელბა რომ ჰქონდეს, ერთეულს უნდა გააჩნდეს უფლებები, რომელიც მას მიმდინარე მომენტში მისცემს შესაძლებლობას, წარმართოს აღნიშნული დაკავშირებული საქმიანობები. უფლებამოსილების შეფასების მიზნისთვის გათვალისწინებულ უნდა იქნეს მხოლოდ არსებითი უფლებები და უფლებები, რომლებიც დამცავი ხასიათის არ არის (იხ. პუნქტები მგ25–მგ31).
მგ10. იმის განსაზღვრა, ერთეულს აქვს თუ არა უფლებამოსილება, დამოკიდებულია რელევანტურ საქმიანობებზე, ამ საქმიანობების შესახებ გადაწყვეტილებების მიღების ხასიათსა და პოტენციურ კონტროლირებულ ერთეულთან დაკავშირებით ამ და სხვა ერთეულების უფლებებზე.
მგ11. როგორც წესი, ერთეულს უფლებამოსილება ექნება მის მიერ შექმნილ ერთეულზე, როდესაც სადამფუძნებლო დოკუმენტში ან შესაბამის კანონმდებლობაში მითითებულია ის საოპერაციო და საფინანსო საქმიანობები, რომლებსაც ეს ერთეული ახორციელებს. თუმცა, სადამფუძნებლო დოკუმენტის ან კანონმდებლობის გავლენის შეფასება ხდება არსებული გარემოებების ჭრილში, რადგან ყველა ფაქტი და გარემოება უნდა იქნეს გათვალისწინებული იმის შეფასებისას, ერთეულს აქვს თუ არა უფლებამოსილება სხვა ერთეულზე. მაგალითად, მთავრობას შეიძლება უფლებამოსილება არ ჰქონდეს სამეცნიერო-კვლევით და განვითარების კორპორაციაზე, რომელიც კანონმდებლობით დადგენილი მანდატის საფუძველზე ფუნქციონირებს და ამ ან სხვა კანონმდებლობით რელევანტური საქმიანობების წარმართვის უფლებამოსილება დაკისრებული აქვს სხვა ერთეულებს, რომლებიც მთავრობის კონტროლს არ ექვემდებარებიან.
მარეგულირებელი კონტროლი
მგ12. საზოგადოდ, წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის მარეგულირებელი კონტროლი არ წარმოქმნის უფლებამოსილებას სხვა ერთეულზე. მთავრობასა და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულებს, მათ ზენაციონალურ ორგანოებს, შეიძლება იმ მარეგულირებელი ჩარჩოს შექმნის ფართო უფლებამოსილება ჰქონდეთ, რომლის ფარგლებშიც ერთეულები ფუნქციონირებენ, რათა დააწესონ პირობები ან სანქციები მათ ოპერაციებზე და აღასრულონ აღნიშნული პირობები ან სანქციები. მაგალითად, მთავრობები და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულები ზღუდავენ სახიფათო საქონლის გაყიდვას ან მოხმარებას, ან განსაზღვრავენ მონოპოლიების ფასწარმოქმნის პოლიტიკას. თუმცა, როდესაც რეგულრიება იმდენად მჭიდროა, რომ ფაქტობრივად კარნახობს, როგორ წარმართოს ერთეულმა თავისი საქმიანობა, მაშინ შეიძლება აუცილებელი იქნეს იმის განხილვა, არის თუ არა ამ ერთეულის დანიშნულება და სტრუქტურა ისეთი, რომ ის მარეგულირებელი ერთეულის მიერ კონტროლირდებოდეს.
რელევანტური საქმიანობები და რელევანტური საქმიანობების წარმართვა
მგ13. მრავალი ერთეულის შემთხვევაში, საოპერაციო და საფინანსო საქმიანობების სპექტრი გავლენას ახდენს მათ მიერ წარმოქმნილ სარგებელზე. ნებისმიერმა საქმიანობამ, რომელიც ეხმარება კონტროლირებულ ერთეულს მიზნების მიღწევაში ან რომელსაც წვლილი შეაქვს მიზნების მიღწევაში, შეიძლება გავლენა იქონიოს კონტროლირებული ერთეულის სარგებელზე. იმ საქმიანობების მაგალითები, რომლებსაც, გარემოებების მიხედვით, შეუძლია იყოს რელევანტური საქმიანობები, სხვასთან ერთად, მოიცავს:
(ა) აქტივების მოხმარება და ვალდებულებების აღება მომსახურების მიმღებთათვის მომსახურების გასაწევად;
(ბ) კონკრეტული პირების ან ჯგუფებისთვის ფონდების განაწილება;
(გ) შემოსავლის ამოღება არაგაცვლითი ოპერაციების მეშვეობით;
(დ) საქონლის ან მომსახურების გაყიდვა ან შესყიდვა;
(ე) ფიზიკური აქტივების მართვა;
(ვ) ფინანსური აქტივების მართვა მათი მომსახურების პერიოდში (დეფოლტის ჩათვლით);
(ზ) აქტივების შერჩევა, შეძენა და გაყიდვა;
(თ) ვალდებულებების პორტფელის მართვა;
(ი) ახალი პროდუქტების ან პროცესების კვლევა და შექმნა; და
(კ) დაფინანსების სტრუქტურის განსაზღვრა ან დაფინანსების მოპოვება.
მგ14. რეალევანტური საქმიანობების შესახებ გადაწყვეტილებების მაგალითები, სხვასთან ერთად, მოიცავს:
(ა) საოპერაციო და კაპიტალის შესახებ გადაწყვეტილებების მიღებას, ბიუჯეტის ჩათვლით; და
(ბ) ერთეულის ძირითადი ხელმძღვანელი პირების ან მომსახურების მომწოდებლების დანიშვნასა და ანაზღაურების განსაზღვრას, ასევე მათი მომსახურების ან დასაქმების შეწყვეტას.
მგ15. ზოგიერთ სიტუაციაში კონკრეტული გარემოებების შექმნამდე ან მის შემდეგ საქმიანობები შეიძლება იყოს რელევანტური საქმიანობები. როდესაც ორ ან მეტ ერთეულს მიმდინარე მომენტში შესაძლებლობა აქვს, რომ წარმართოს რელევანტური საქმიანობები და ეს საქმიანობები სხვადასხვა დროს ხდება, ამ ერთეულებმა უნდა განსაზღვრონ, რომელ ერთეულს შეუძლია იმ საქმიანობების წარმართვა, რომლებიც ყველაზე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს ამ სარგებელზე, განმეორებადი გადაწყვეტილებების მიღების უფლებების შესაბამისად (იხ. 28-ე პუნქტი). აღნიშნულმა ერთეულებმა დროთა განმავლობაში ხელახლა უნდა გაითვალისწინონ ეს შეფასება, თუ შეიცვლება შესაბამისი ფაქტები ან გარემოებები.
უფლებები, რომლებიც ერთეულს სხვა ერთეულზე უფლებამოსილებას აძლევს
მგ16. უფლებამოსილება წარმოიქმნება უფლებებიდან. სხვა ერთეულზე ეუფლებამოსილების მოსაპოვებლად ერთეულს უნდა ჰქონდეს უფლებები, რომელიც მას სხვა ერთეულის რელევანტური საქმიანობების წარმართვის შესაძლებლობას აძლევს მიმდინარე მომენტში. უფლებები, რომლებმაც შეიძლება ერთეულის უფლებამოსილება წარმოქმნას, ერთმანეთისგან განსხვავდება.
მგ17. იმ უფლებების მაგალითები, რომლებსაც შეუძლია ერთეულისთვის უფლებამოსილების მიცემა, სხვასთან ერთად, მოიცავს:
(ა) სხვა ერთეულის მმართველი ორგანოსთვის პოლიტიკის განსაზღვრასთან დაკავშირებით მითითებების მიცემის უფლება, რომელიც ამ უფლების მფლობელს აღნიშნული სხვა ერთეულის რელევანტური საქმიანობების წარმართვის შესაძლებლობას აძლევს;
(ბ) უფლებები სხვა ერთეულის ხმის უფლებების (ან პოტენციური ხმის უფლებების) სახით (იხ. პუნქტები მგ32–მგ52);
(გ) სხვა ერთეულის ძირითადი ხელმძღვანელი პერსონალის, რომელთაც რელევანტური საქმიანობების წარმართვის შესაძლებლობა აქვთ, დანიშვნის, სხვა თანამდებობაზე გადაყვანის ან გათავისუფლების უფლება;
(დ) სხვა ერთეულის, რომელიც რელევანტურ საქმიანობებს წარმართავს, დანიშვნის ან გათავისუფლების უფლება;
(ე) სხვა ერთეულის რელევანტურ საქმიანობებთან დაკავშირებული საოპერაციო და კაპიტალის ბიუჯეტების დამტკიცების ან ვეტოს უფლება;
(ვ) სხვა ერთეულის მიერ ერთეულის სასარგებლოდ ოპერაციებში მონაწილეობის წარმართვის უფლება ან ნებისმიერი ცვლილების ვეტოს უფლება;
(ზ) სხვა ერთეულში ძირითადი ცვლილებების ვეტოს უფლება, როგორიცაა მაგალითად სხვა ერთეულის ძირითადი აქტივის გაყიდვა; და
(თ) სხვა უფლებები (როგორიცაა მაგალითად მენეჯმენტის ხელშეკრულებაში მითითებული გადაწყვეტილებების მიღების უფლებები), რომლებიც მის მფლობელს რელევანტური საქმიანობების წარმართვის შესაძლებლობას აძლევს.
მგ18. იმისათვის, რომ ერთეულმა განსაზღვროს, აქვს თუ არა უფლებამოსილება, მან უნდა განიხილოს არსებული სავალდებულო შეთანხმებები და მექანიზმ(ებ)ი, რომლის მეშვეობითაც მან მოიპოვა უფლებამოსილება. გზები, რომელთა საშუალებით ერთეულმა შეიძლება მოიპოვა უფლებამოსილება, ინდივიდუალურად ან სხვა შეთანხმებებთან კომბინაციაში, მოიცავს:
(ა) საკანონმდებლო ან აღმასრულებელ უფლებამოსილებას;
(ბ) ადმინისტრაციულ შეთანხმებებს;
(გ) სახელშეკრულებო შეთანხმებებს;
(დ) სადამფუძნებლო დოკუმენტებს (მაგალითად, წესდება); და
(ე) ხმის ან მსგავს უფლებებს.
მგ19. იმისათვის, რომ განსაზღვროს, ერთეულს საკმარისი უფლებები აქვს თუ არა იმისათვის, რომ უფლებამოსილება გააჩნდეს, ერთეულმა ასევე უნდა გაითვალისწინოს სხვა ერთეულის დანიშნულება და სტრუქტურა (იხ. პუნქტები მგ5–მგ8) და პუნქტებში მგ53–მგ56 მოცემული მოთხოვნები, პუნქტებთან მგ20–მგ22 ერთად.
მგ20. ზოგიერთ ვითარებაში შეიძლება რთული იყოს იმის განსაზღვრა, ერთეულს აქვს თუ არა საკმარისი უფლებები, სხვა ერთეულზე უფლებამოსილების წარმოქმნისთვის. მსგავს შემთხვევებში, იმისათვის რომ შესაძლებელი იყოს უფლებამოსილების შეფასება, ერთეულმა უნდა გაითვალისწინოს მტკიცებულება იმის შესახებ, მას აქვს თუ არა რელევანტური საქმიანობების ცალმხრივად წარმართვის პრაქტიკული შესაძლებლობა. სხვა ფაქტორებთან ერთად გათვალისწინებულ უნდა იქნეს შემდეგი საკითხები, რომლებმაც უფლებებსა და პუნქტებში მგ21 და მგ22 მოცემულ ინდიკატორებთან ერთად, შეიძლება უზრუნველყოს მტკიცებულება, რომ ერთეულის უფლებები საკმარისია სხვა ერთეულზე უფლებამოსილების წარმოსაქმნელად:
(ა) ერთეულს შეუძლია, სახელშეკრულებო უფლების გარეშე, დანიშნოს ან დაამტკიცოს სხვა ერთეულის ძირითადი ხელმძღვანელი პერსონალი, რომელთაც აქვთ რელევანტური საქმიანობების წარმართვის შესაძლებლობა;
(ბ) ერთეულს შეუძლია, სახელშეკრულებო უფლების გარეშე, წარმართოს სხვა ერთეული ან ვეტო დაადოს ნებისმიერ ცვლილებას მნიშვნელოვან ოპერაციებში, თავის სასარგებლოდ;
(გ) ერთეულს შეუძლია დომინირება სხვა ერთეულის მმართველი ორგანოს წევრების არჩევისას ნომინაციის პროცესზე, ან ხმის უფლების სხვა მფლობელებისგან მინდობილობის მიღება;
(დ) სხვა ერთეულის ძირითადი ხელმძღვანელი პერსონალი ერთეულის დაკავშირებული მხარეა (მაგალითად, სხვა ერთეულის აღმასრულებელი დირექტორი და ერთეულის დირექტორი ერთი და იგივე პირია); ან
(ე) სხვა ერთეულის მმართველი ორგანოს წევრების უმეტესობა ერთეულის დაკავშირებული მხარეა.
მგ21. ზოგიერთ შემთხვევაში არსებობს სხვა ერთეულთან ერთეულის სპეციფიური ურთიერთობის ნიშნები, რომლებიც მიუთითებენ, რომ ერთეულს სხვა ერთეულში პასიურ წილთან შედარებით უფრო მეტი ინტერესი აქვს. ნებისმიერი ნიშნის, ან ნიშნების ერთობლიობის არსებობა, აუცილებელი არ არის, რომ ნიშნავდეს უფლებამოსილების კრიტერიუმის დაკმაყოფილებას. თუმცა, თუ ერთეულს სხვა ერთეულში პასიურ წილთან შედარებით უფრო მეტი ინტერესი აქვს, ეს შეიძლება მიუთითებდეს, რომ ერთეულს სხვა დაკავშირებული უფლებები აქვს, რომელიც საკმარისია მისთვის სხვა ერთეულზე უფლებემოსილების მოსაპოვებლად ან უზრუნველყოფს სხვა ერთეულზე უფლებემოსილების არსებობის მტკიცებულებას. მაგალითად, ქვემოთ ჩამოთვლილი შემთხვევები მიუთითებს, რომ ერთეულს სხვა ერთეულში პასიურ წილთან შედარებით მეტი ინტერესი აქვს და სხვა უფლებებთან გაერთიანებით შეიძლება უფლებამოსილებაზე მიუთითებდეს:
(ა) ერთეულსა და სხვა ერთეულის ოპერაციებს შორის ურთიერთობა დამოკიდებულების ურთიერთობაა, როგორიც მაგალითად, შემდეგ სიტუაციებშია:
(i) ერთეული აფინანსებს სხვა ერთეულის ოპერაციების მნიშვნელოვან ნაწილს და სხვა ერთეული აღნიშნულზეა დამოკიდებული;
(ii) ერთეული გარანტიას გასცემს სხვა ერთეულის მოვალეობების მნიშვნელოვან ნაწილზე და სხვა ერთეული აღნიშნულზეა დამოკიდებული;
(iii) ერთეული სხვა ერთეულს უზრუნველყოფს კრიტიკული მნიშვნელობის მომსახურებით, ტექნოლოგიით, ნედლეულით ან მასალებით და სხვა ერთეული აღნიშნულზეა დამოკიდებული;
(iv) ერთეული აკონტროლებს ისეთ აქტივებს, როგორიცაა ლიცენზიები ან სავაჭრო ნიშნები, რომლებსაც კრიტიკული მნიშვნელობა აქვს სხვა ერთეულისთვის და სხვა ერთეული აღნიშნულზეა დამოკიდებული;
(v) ერთეული უზრუნველყოფს სხვა ერთეულის ძირითად ხელმძღვანელ პერსონალს (მაგალითად, როდესაც ერთეულის პერსონალს სხვა ერთეულის ოპერაციების სპეციალიზებული ცოდნა აქვს) და სხვა ერთეული აღნიშნულზეა დამოკიდებული.
(ბ) სხვა ერთეულის საქმიანობების მნიშვნელოვან ნაწილშია ჩართული ერთეული ან საქმიანობები მისი სახელით ხორციელდება;
(გ) სხვა ერთეულში ერთეულის მონაწილეობიდან წარმოქმნილ ცვალებად სარგებლთან დაკავშირებული რისკი ან უფლებები აღემატება მის ხმის ან სხვა მსგავს უფლებებს. მაგალითად, შეიძლება არსებობდეს სიტუაცია, როდესაც ერთეულს სხვა ერთეულის სარგებლის ნახევარზე მეტის მიღების უფლება ან რისკი აქვს, თუმცა ის სხვა ერთეულის ხმის უფლებების ნახევარზე ნაკლებს ფლობს.
მგ22. საჯარო სექტორის ერთეულებს ხშირად სპეციფიური ურთიერთობები აქვთ სხვა მხარეებთან პუნქტში მგ21 ჩამოთვლილი ნიშნების შედეგად. საჯარო სექტორის ერთეულები ხშირად აფინანსებენ სხვა ერთეულების საქმიანობებს. ეკონომიკური დამოკიდებულება განხილულია პუნქტებში მგ41-მგ42.
მგ23. რაც უფრო მეტია სხვა ერთეულში მისი მონაწილეობიდან წარმოქმნილ ცვალებად სარგებლთან დაკავშირებული რისკი ან უფლებები, მით უფრო მეტია ერთეულის მოტივაცია, რომ უფლებამოსილების მოსაპოვებლად საკმარისი უფლებები მიიღოს. მაშასადამე, სხვა ერთეულში მისი მონაწილეობიდან წარმოქმნილ ცვალებად სარგებლთან დაკავშირებული მაღალი რისკი ან დიდი უფლებები მიანიშნებს, რომ ერთეულს შეიძლება უფლებამოსილება აქვს. თუმცა, ერთეულის რისკის დონე თავისთავად არ განსაზღვრავს, აქვს თუ არა ერთეულს უფლებამოსილება სხვა ერთეულზე.
მგ24. როდესაც პუნქტში მგ20 მოცემული ფაქტორები და პუნქტებში მგ21–მგ23 მოცემული ნიშნები ერთეულის უფლებებთან ერთად განიხილება, უფრო მეტი მნიშვნელობა ენიჭება პუნქტში მგ20 აღწერილ უფლებამოსილების მტკიცებულებას.
არსებითი უფლებები
მგ25. იმის შეფასებისას, აქვს თუ არა უფლებამოსილება, ერთეული ითვალისწინებს სხვა ერთეულთან დაკავშირებულ მხოლოდ არსებით უფლებებს (რომელსაც ერთეული ან სხვები ფლობენ). იმისათვის, რომ უფლება არსებითი იყოს, მის მფლობელს ამ უფლების გამოყენების პრაქტიკული შესაძლებლობა უნდა ჰქონდეს.
მგ26. იმის განსაზღვრა, უფლებები არსებითია თუ არა, განსჯის გამოყენებას მოითხოვს, ყველა ფაქტისა და გარემოების გათვალისწინებით. აღნიშნულის განსაზღვრისას გასათვალისწინებელი ფაქტორები, სხვასთან ერთად, მოიცავს:
(ა) არსებობს თუ არა ბარიერები (ეკონომიკური ან სხვაგვარი), რომელიც მფლობელს (ან მფლობელებს) ამ უფლებების გამოყენებაში უშლის ხელს. მსგავსი ბარიერების მაგალითები, სხვასთან ერთად, მოიცავს შემდეგს:
(i) ფინანსური ჯარიმები და მოტივაცია, რომელიც ხელს უშლის (ან აფერხებს) მფლობელის მიერ ამ უფლებების გამოყენებას;
(ii) განხორციელების ან კონვერსიის ფასი, რომელიც წარმოქმნის ფინანსურ ბარიერს, რომელიც ხელს უშლის (ან აფერხებს) მფლობელის მიერ ამ უფლებების გამოყენებას;
(iii) პირობები, რომლებიც გამორიცხავს ამ უფლებების გმაოყენებას, მაგალითად, პირობები, რომლებიც ზღუდავენ ამ უფლების გამოყენების ვადებს;
(iv) სხვა ერთეულის სადამფუძნებლო დოკუმენტებში ან შესაბამის კანონებსა და რეგულირებაში ცალსახა, გონივრული მექანიზმის, რომელიც მფლობელს თავისი უფლებების გამოყენების საშუალებას მისცემდა, არარსებობა;
(v) ამ უფლებების მფლობელის უუნარობა, მოიპოვოს უფლებების გამოყენებისათვის საჭირო ინფორმაცია;
(vi) საოპერაციო ბარიერები ან მოტივაცია, რომელიც ხელს უშლის (ან აფერხებს) მფლობელის მიერ თავისი უფლებების გამოყენებას (მაგ., იმ ხელმძღვანელების არარსებობა, რომელთაც სურთ ან შეუძლიათ სპეციალიზებული მომსახურების გაწევა ან მომსახურების გაწევა და არსებული ხელმძღვანელის სხვა ინტერესების აღება);
(vii) იურიდიული ან მარეგულირებელი მოთხოვნები, რომლებიც ზღუდავენ ამ უფლებების გამოყენების საშუალებებს ან მფლობელს თავისი უფლებების გამოყენების საშუალებას არ აძლევენ (მაგ., როდესაც სხვა ერთეულს კანონით მინიჭებული უფლებამოსილება აქვს, რაც მას მთავრობისგან დამოუკიდებლად ფუნქციონირების საშუალებას აძლევს ან როდესაც უცხოურ ერთეულს ეკრძალება თავისი უფლებების გამოყენება).
(ბ) როდესაც უფლებების გამოყენებისათვის ერთზე მეტი მხარის თანხმობაა საჭირო ან როდესაც უფლებებს ერთზე მეტი მხარე ფლობს, არსებობს თუ არა მექანიზმი, რომელიც აღნიშნულ მხარეებს თავიანთი უფლებების გამოყენების საშუალებას მისცემს, თუ ისინი ამას მოისურვებენ. მსგავსი მექანიზმის არარსებობა არის ნიშანი, რომ ეს უფლებები შეიძლება არსებითი არ არის. რაც უფრო მეტი მხარის თანხმობაა საჭირო უფლებების გამოყენებაზე, მით უფრო ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ეს უფლებები არსებითია. თუმცა, დირექტორთა საბჭომ (ან სხვა მმართველი ორგანო), რომლის წევრები გადაწყვეტილებების მიმღებისგან დამოუკიდებელნი არიან, შეიძლება შეასრულოს მრავალი ერთეულის (ან სხვა მხარეების) მიერ უფლებების გამოყენებისას კოლექტიურად მოქმედების მექანიზმის როლი. შესაბამისად, დამოუკიდებელი დირქტორთა საბჭოს (ან სხვა მმართველი ორგანოს) განხორციელებადი გათავისუფლების უფლებები, უფრო სავარაუდოა, რომ არსებითი იქნება, ვიდრე იგივე უფლებები, რომლებიც ინდივიდუალურადაა განხორციელებადი ერთეულების (ან სხვა მხარეების) დიდი რაოდენობის მიერ.
(გ) როდესაც მხარე ან მხარეები, რომლებიც ამ უფლებებს ფლობენ, სარგებელს იღებენ ამ უფლებების გამოყენებიდან. მაგალითად, სხვა ერთეულში პოტენციური ხმის უფლებების მფლობელმა (იხ. პუნქტები მგ49–მგ52) უნდა გაითვალისწინოს ამ ინსტრუმენტის განხორციელების ან კონვერსიის ფასი. უფრო მეტად სავარაუდოა, რომ პოტენციური ხმის უფლებები არსებითი იქნება, როდესაც ამ ინსტრუმენტს გამოყენება სარფიანია ან როდესაც ერთეული სხვა მიზეზების გამო (მაგ., ერთეულსა და სხვა ერთეულს შორის სინერგიის რეალიზება) მიიღებს სარგებელს ამ ინსტრუმენტის განხორციელების ან კონვერსიისგან.
მგ27. იმისათვის, რომ არსებითი იყოს, უფლებები განხორციელებადი უნდა იყოს მაშინ, როდესაც საჭიროა გადაწყვეტილებების მიღება რელევანტური საქმიანობების მიმართულების შესახებ. როგორც წესი, უფლებები არსებითი რომ იყოს, საჭიროა რომ ისინი მიმდინარე მომენტში იყოს განხორციელებადი. თუმცა, ზოგჯერ უფლებები შეიძლება არსებითი იყოს, მიუხედავად იმისა, რომ ეს უფლებები მიმდინარე მომენტში განხორციელებადი არ არის.
მგ28. სხვა მხარეების მიერ განხორციელებად არსებით უფლებებს შეუძლია ხელი შეუშალოს ერთეულის მიერ იმ ერთეულის გაკონტროლებას, რომლის კონტროლის თვალსაზრისით შეფასებაც მიმდინარეობს და რომელთანაც არის დაკავშირებული აღნიშნული უფლებები. მსგავსი არსებითი უფლებები არ საჭიროებს მფლობელების მიერ გადაწყვეტილებების ინიცირების შესაძლებლობას. თუ ეს უფლებები უბრალოდ დამცავი არ არის (იხ. პუნქტები მგ29–მგ31), მაშინ სხვა მხარეების მიერ ფლობილ არსებით უფლებებს შეუძლია აღკვეთოს ერთეულის მიერ იმ ერთეულის გაკონტროლება, რომლის კონტროლის თვალსაზრისით შეფასებაც მიმდინარეობს, თუნდაც ეს უფლებები მის მფლობელს რელევანტურ საქმიანობებთან დაკავშირებული გადაწყვეტილებების დამტკიცების ან დაბლოკვის შესაძლებლობას მხოლოდ მიმდინარე მომენტში აძლევდეს.
დამცავი უფლებები
მგ29. იმის შეფასებისას, უფლებები წარმოქმნიან თუ არა ერთეულის უფლებამოსილებას სხვა ერთეულზე, ერთეულმა უნდა შეაფასოს მისი უფლებები და სხვა მხარეების მიერ ფლობილი უფლებები დამცავი უფლებებია თუ არა. დამცავი უფლებები დაკავშირებულია სხვა ერთეულის საქმიანობების ფუნდამენტურ ცვლილებებთან ან განსაკუთრებულ ვითარებაში გამოიყენება. თუმცა, ყველა უფლება, რომელიც განსაკუთრებულ ვითარებაში გამოიყენება ან მოვლენებზეა დამოკიდებული, არის დამცავი (იხ. პუნქტები მგ15 და მგ55).
მგ30. რადგან დამცავი უფლებების მიზანია მათი მფლობელის ინტერესების დაცვა ამ მხარისთვის იმ ერთეულზე უფლებამოსილების მიცემის გარეშე, რომელთანაც არის დაკავშირებული ეს უფლებები, ერთეულს, რომელიც მხოლოდ დამცავ უფლებებს ფლობს, არ შეუძლია სხვა ერთეულზე ჰქონდეს უფლებამოსილება ან აღკვეთოს სხვა მხარის მიერ იმ ერთეულზე უფლებამოსილების აღება, რომელთანაც არის დაკავშირებული ეს უფლებები (იხ. 29-ე პუნქტი 29).
მგ31. დამცავი უფლებების მაგალითები, სხვასთან ერთად, მოიცავს:
(ა) გამსესხებლის უფლებას, შეზღუდოს მსესხებელის მიერ იმ საქმიანობების განხორციელება, რომელიც მნიშვნელოვნად შეცვლის მსესხებლის საკრედიტო რისკს გამსესხებლის საზიანოდ;
(ბ) ერთეულში არამაკონტროლებელი წილის მფლობელი მხარის უფლებას, დაამტკიცოს ის კაპიტალური დანახარჯი, რომელიც აღემატება ჩვეულებრივი საქმიანობისას საჭირო ოდენობას ან დაამტკიცოს წილობრივი ან სავალო ინსტრუმენტების გამოშვება;
(გ) გამსესხებლის უფლებას, დააყადაღოს მსესხებლის აქტივები, თუ მსესხებელი ვერ დააკმაყოფილებს სესხის დაფარვის განსაზღვრულ პირობებს;
(დ) მარეგულირებლის უფლებას, შეკვეცოს ან დახუროს ერთეულის ოპერაციები, რომლებიც რეგულირებასთან ან სხვა მოთხოვნებთან შესაბამისობაში არ არის. მაგალითად, დაბინძურების მაკონტროლებელ ორგანოს შეიძლება ჰქონდეს იმ ერთეულის ოპერაციების დახურვის უფლებამოსილება, რომელიც არღვევს გარემოსდაცვით რეგულირებას;
(ე) გარკვეულ შეზღუდულ ვითარებაში სხვა ერთეულის მმართველი ორგანოს წევრების გათავისუფლების უფლებას. მაგალითად, რეგიონის მთავრობას შეიძლება ჰქონდეს შესაძლებლობა, რომ გაათავისუფლოს მუნიციპალიტეტის თავჯდომარე, ან მას დროებით შეუჩეროს უფლებამოსილება და ადმინისტრატორი დანიშნოს, თუ მუნიციპალიტეტს არ შეუძლია დროული გადაწყვეტილებების მიღება ძირითადი პოლიტიკის შესახებ;
(ვ) მთავრობის უფლებას, გააუქმოს არამომგებიან ერთეულში შენატანების საგადასახადო მიზნებისთვის გამოქვითვადობა, თუ ერთეული მნიშვნელოვნად შეცვლის თავის მიზნებს ან საქმიანობას;
(ზ) ერთეულის უფლებას, საქველმოქმედო ორგანიზაციისთვის უზრუნველყოს რესურსები, რათა მოითხოვოს, რომ ამ ორგანიზაციის ლიკვიდაციის შემთხვევაში მისი წმინდა აქტივები განაწილდეს ორგანიზაციაზე, რომელიც მსგავს საქმიანობას ეწევა. (თუმცა, თუ ერთეულს ექნებოდა უფლებამოსილება, რომ განესაზღვრა როგორ უნდა განაწილდეს საქველმოქმედო ორგანიზაციის წმინდა აქტივები ლიკვიდაციის შემთხვევაში, მაშინ ამ ერთეულს არსებითი უფლებები ექნებოდა ამ საქველმოქმედო ორგანიზაციასთან მიმართებით).
ხმის უფლებები
მგ32. როდესაც ერთეულს ხმის ან მსგავსი უფლებები აქვს სხვა ერთეულთან მიმართებით, ერთეულმა უნდა განიხილოს, ეს უფლებები წარმოქმნის თუ არა მის შესაძლებლობას მიმდინარე მომენტში, რომ წარმართოს ამ ერთეულის რელევანტური საქმიანობები. აღნიშნულის შეფასებისას ერთეული ამ ნაწილში (პუნქტები მგ33–მგ52) მოცემულ მოთხოვნებს გამოიყენებს.
უფლებამოსილება ხმის უფლებების უმეტესობით
მგ33. ერთეულს, რომლიც სხვა ერთეულის ხმის უფლებების ნახევარზე მეტს ფლობს, უფლებამოსილება აქვს შემდეგ სიტუაციებში, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც პუნქტი მგ34 ან პუნქტი მგ35 ვრცელდება:
(ა) რელევანტური საქმიანობები წარიმართება ხმის უფლებების უმეტესობის მფლობელის ხმის უფლების საფუძველზე; ან
(ბ) იმ მმართველი ორგანოს წევრების უმეტესობა, რომელიც რელევანტურ საქმიანობებს წარმართავს, ხმის უფლებების უმეტესობის მფლობელის ხმის უფლებით ინიშნება თანამდებობაზე.
ხმის უფლებების უმეტესობა, ძალაუფლების გარეშე
მგ34. ერთეულს, რომელიც სხვა ერთეულის ხმის უფლებების უმეტესობას ფლობს, ამ ერთეულზე უფლებამოსილება რომ ჰქონდეს, ერთეულის ხმის უფლებები არსებითი უნდა იყოს, პუნქტების მგ25–მგ28 შესაბამისად და მან ერთეული უნდა უზრუნველყოს რელავანტური საქმიანობების წარმართვის შესაძლებლობით მიმდინარე მომენტში, რაც ხშირად საოპერაციო და საფინანსო პოლიტიკის განსაზღვრის მეშვეობით ხორციელდება. თუ სხვა ერთეულს აქვს უფლებები, რომელიც ამ ერთეულს რელევანტური საქმიანობების წარმართვის უფლებას ანიჭებს და ეს ერთეული არ არის იმ ერთეულის რწმუნებული, რომელიც ამ კონტროლის შეფასებას ახორციელებს, მაშინ ერთეულს, რომელიც კონტროლის შეფასებას ახორციელებს, არა აქვს უფლებამოსილება ამ ერთეულზე.
მგ35. ერთეულს სხვა ერთეულზე უფლებამოსილება არა აქვს, თუნდაც ეს ერთეული ამ სხვა ერთეულის ხმის უფლებების უმეტესობას ფლობდეს, როდესაც აღნიშნული ხმის უფლებები არსებითი არ არის. მაგალითად, ერთეულს, რომელსაც სხვა ერთეულის ხმის უფლებების ნახევარზე მეტი აქვს, არ შეუძლია ჰქონდეს უფლებამოსილება, თუ რელევანტური საქმიანობები მთავრობის, სასამართლოს, ადმინისტრატორის, მიმღების, ლიკვიდატორის ან მარეგულირებლის მიერ წარმართვას ექვემდებარება.
უფლებამოსილება ხმის უფლებების უმეტესობის გარეშე
მგ36. ერთეულს შეიძლება უფლებამოსილება ჰქონდეს, თუნდაც სხვა ერთეულის ხმის უფლებების ნახევარზე ნაკლებს ფლობდეს. ერთეულს შეუძლია უფლებამოსილება ჰქონდეს სხვა ერთეულის ხმის უფლებების ნახევარზე ნაკლების ფლობის შემთხვევაში, მაგალითად, შემდეგის მეშვეობით:
(ა) დირექტორთა საბჭოს (ან სხვა მმართველი ორგანოს) წევრების უმეტესობის დანიშვნის ან გათავისუფლების უფლებამოსილება და სხვა ერთეულის კონტროლი ამ საბჭოს ან ამ ორგანოს მეშვეობით (იხ. პუნქტი მგ38);
(ბ) სავალდებულო შეთანხმება ერთეულსა და ხმის უფლებების სხვა მფლობელებს შორის (იხ. პუნქტი მგ39);
(გ) უფლებები, რომლებიც წარმოიშობა სხვა სავალდებულო შეთანხმებებით (იხ. პუნქტი მგ40);
(დ) ერთეულის ხმის უფლებები (იხ. პუნქტები მგ37 და მგ43–მგ48);
(ე) პოტენციური ხმის უფლებები (იხ. პუნქტები მგ49–მგ52); ან
(ვ) (ა)–(ე)-ს კომბინაცია.
საკუთრების წილებზე მიკუთვნებული სპეციფიური ხმის უფლებები (ოქროს წილები)
მგ37. ერთეულს შეიძლება გადამწყვეტი ხმის უფლება ჰქონდეს და ამგვარად შეუძლია ვეტოს უფლება გამოიყენოს სხვა ერთეულის სხვა ხმის უფლებების მიმართ. ამ სახის უფლებას ზოგჯერ „ოქროს წილს“ უწოდებენ. მსგავსმა სპეციფიურმა უფლებებმა შეიძლება წამოშვან უფლებამოსილება. როგორც წესი, ეს უფლებები დოკუმენტირებულია სხვა ერთეულის სადამფუძნებლო დოკუმენტებში (როგორიცაა მაგალითად წესდება) და გამიზნულია ხმის უფლების დონის ან სხვა უფლებების, რომლებსაც შეიძლება გარკვეული მხარეები ფლობდნენ, შეზღუდვისთვის. მათ შეიძლება ასევე ვეტოს უფლება მისცეს ერთეულს სხვა ერთეულში ნებისმიერ მნიშვნელოვან ცვლილებასთან მიმართებით, როგორიცაა მაგალითად ძირითადი აქტივის გაყიდვა ან სხვა ერთეულის მთლიანად გაყიდვა.
საბჭოს ან სხვა მმართველი ორგანოს კონტროლი
მგ38. ერთეულს შეიძლება სავალდებულო შეთანხმებების შედეგად (მათ შორის, არსებული კანონმდებლობა, აღმასრულებელი უფლებამოსილება, რეგულირება, სახელშეკრულებო ან სხვა შეთანხმებები) ჰქონდეს დირექტორთა საბჭოს (ან სხვა მმართველი ორგანოს) წევრების უმეტესობის დანიშვნის ან გათავისუფლების უფლება.
სავალდებულო შეთანხმება ხმის უფლებების სხვა მფლობელებთან
მგ39. ერთეულსა და ხმის უფლებების სხვა მფლობელებს შორის სავალდებულო შეთანხმებამ შეიძლება ერთეულს მისცეს უფლება, გამოიყენოს საკმარისი ხმის უფლებები იმისათვის, რომ ერთეულმა უფლაბამოსილება მიიღოს, თუნდაც ამ ერთეულს სავალდებულო შეთანხმების გარეშე არ ჰქონდეს საკმარისი ხმის უფლებები იმისათვის, რომ უფლებამოსილება გააჩნდეს. თუმცა, სავალდებულო შეთანხმებით შეიძლება უზრუნველყოფილ იქნეს ერთეულის მიერ საკმარისი ხმის უფლებები, რათა მან შეძლოს გადაწყვეტილებების მიღება რელევანტური საქმიანობების შესახებ.
უფლებები სხვა სავალდებულო შეთანხმებებიდან
მგ40. სხვა გადაწყვეტილებების მიღების უფლებებმა, ხმის უფლებებთან ერთად, შეიძლება წარმოქმნას რელევანტური საქმიანობების მიმდინარე მომენტში წარმართვის შესაძლებლობა. მაგალითად, სავალდებულო შეთანხმებით განსაზღვრულმა უფლებამ, ხმის უფლებასთან ერთად, შეიძლება ერთეულს მისცეს სხვა ერთეულის საოპერაციო ან საფინანსო პოლიტიკის ან სხვა ძირითადი საქმიანობების წარმართვის შესაძლებლობა მიმდინარე მომენტში, რაც მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს ამ ერთეულის მიერ მიღებულ სარგებელზე. თუმცა, ერთეულს სხვა ერთეულზე კონტროლი არ ექნებოდა, სხვა ერთეულს რომ შეძლებოდა თავისი პოლიტიკის ან პროგრამის მნიშვნელოვანწილად განსაზღვრა (მაგალითად, სავალდებულო შეთანხმების პირობების დაუცველობა და შედეგების მიღება, ან თავისი წესდების შეცვლა ან საკუთარი თავის გაუქმება).
ეკონომიკური დამოკიდებულება
მგ41. მხოლოდ ეკონომიკური დამოკიდებულება არ წარმოქმნის ერთეულზე უფლებამოსილებას წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის. ეკონომიკურ დამოკიდებულებას ადგილი აქვს, როდესაც:
(a) ერთეულს ერთადერთი ძირითადი კლიენტი ჰყავს და ამ კლიენტის დაკარგვას შეუძლია გავლენა მოახდინოს ამ ერთეულის ოპერაციების არსებობაზე; ან
(b) ერთეულის საქმიანობები ძირითადად გრანტებითა და შემოწირულობებით ფინანსდება და ის თავისი დაფინანსების ძირითად ნაწილს ერთადერთი ერთეულისგან იღებს.
მგ42. ერთეულმა შეიძლება სხვა ერთეულის, რომელიც მის დაფინანსებაზე დამოკიდებული არ არის, საფინანსო და საოპერაციო პოლიტიკაზე გავლენის მოხდენა შეძლოს. თუმცა, საჭიროა ფაქტორების კომბინაციის გათვალისწინება იმისათვის, რომ განისაზღვროს, ეკონომიკური დამოკიდებულება არის თუ არა ისეთი, რომ ეკონომიკურად დამოკიდებულ ერთეულს აღარ აქვს უფლებამოსილება თავისი საფინანსო ან საოპერაციო პოლიტიკის გასატარებლად. თუ ეკონომიკურად დამოკიდებული ერთეული ინარჩუნებს თავისუფლებას იმის თაობაზე, ამა თუ იმ ერთეულისგან მიიღოს თუ არა დაფინანსება, ან განახორციელოს საქმიანობა ერთეულთან, მაშინ ეკონომიკურად დამოკიდებელი ერთეული მაინც ინარჩუნებს საბოლოო უფლებამოსილებას თავისი საფინანსო ან საოპერაციო პოლიტიკის მართვაზე. მაგალითად, კერძო სკოლას, რომელიც დაფინანსებას იღებს მთავრობისგან, მაგრამ ინარჩუნებს თავისუფლებას დაფინანსების მიღებასთან ან მიღებული ფონდების გამოყენების გზებთან დაკავშირებით, მაინც აქვს საბოლოო უფლებამოსილება თავისი საფინანსო ან საოპერაციო პოლიტიკის მართვაზე. ეს ასეა მაშინაც კი, როდესაც მსგავსი ერთეულისთვის მიცემული სახელმწიფო გრანტებით მოითხოვება განსაზღვრული პირობების დაკმაყოფილება. მართალია, ერთეულმა შეიძლება სახელმწიფო გრანტები კაპიტალური აქტივების მშენებლობისა და საოპერაციო დანახარჯებისთვის მიიღოს, რომელიც ექვემდებარება სპეციფიური მომსახურების სტანდარტებით განსაზღვრას ან მომხმარებლის მიერ საფასურის გადახდაზე შეზღუდვებს, მაგრამ მის მმართველ ორგანოს შეიძლება მაინც ჰქონდეს თავისუფლება იმის განსაზღვრისთვის, როგორ გამოიყენოს აქტივები; შესაბამისად, ერთეული გააკონტროლებს თავის საფინანსო და საოპერაციო პოლიტიკას. მნიშვნელოვანია ასევე ერთეულის ოპერაციებისა და თვითონ ერთეულის ერთმანეთისგან განსხვავება. ძირითადი კლიენტის დაკარგვამ შეიძლება გავლენა იქონიოს ერთეულის ოპერაციების სიცოცხლისუნარიანობაზე, მაგრამ არა თვითონ ერთეულის არსებობაზე.
ერთეულის ხმის უფლებები
მგ43. ერთეულს, რომელსაც ხმის უფლებების უმეტესობაზე ნაკლები ხმის უფლებები აქვს, უფლებამოსილებისათვის საკმარისი უფლებები აქვს, როდესაც ერთეულს რელევანტური საქმიანობების ცალმხრივად წარმართვის პრაქტიკული შესაძლებლობა აქვს.
მგ44. იმის შეფასებისას, ერთეულის ხმის უფლებები საკმარისია თუ არა უფლებამოსილებისთვის, ერთეული ყველა ფაქტორსა და გარემოებას ითვალისწინებს, მათ შორის:
(ა) ერთეულის მიერ ფლობილი ხმის უფლებების თანაფარდობა სხვა ხმის უფლებების ოდენობასა და სხვა ხმის უფლებების მფლობელების დისპერსიასთან მიმართებით, შემდეგის გათვალისწინებით:
(i) რაც უფრო მეტი ხმის უფლებას ფლობს ერთეული, მით უფრო მეტად არის სავარაუდო, რომ ერთეულს აქვს უფლებები, რომელიც რელევანტური საქმიანობების წარმართვის შესაძლებლობას წარმოქმნის მიმდინარე მომენტში;
(ii) რაც უფრო მეტი ხმის უფლებას ფლობს ერთეული სხვა ხმის უფლებების მფლობელებთან შედარებით, მით უფრო უფრო მეტად არის სავარაუდო, რომ ერთეულს აქვს უფლებები, რომელიც რელევანტური საქმიანობების წარმართვის შესაძლებლობას წარმოქმნის მიმდინარე მომენტში;
(iii) რაც უფრო მეტი მხარის ერთობლივი ქმედებაა საჭირო ამ ერთეულის ხმის უფლებების გადაწონვისთვის, მით უფრო უფრო მეტად არის სავარაუდო, რომ ერთეულს აქვს უფლებები, რომელიც რელევანტური საქმიანობების წარმართვის შესაძლებლობას წარმოქმნის მიმდინარე მომენტში;
(ბ) პოტენციური ხმის უფლებები, რომლებსაც ფლობს ერთეული, ხმის უფლებების სხვა მფლობელები და სხვა მხარეები (იხ. პუნქტები მგ49–მგ52);
(გ) სხვა სავალდებულო შეთანხმებებიდან წარმოშობილი უფლებები (იხ. პუნქტი მგ40); და
(დ) ნებისმიერი დამატებითი ფაქტები და გარემოებები, რომელიც მიუთითებს, რომ ერთეულს აქვს, ან არა აქვს, რელევანტური საქმიანობების წარმართვის შესაძლებლობა იმ მომენტში, როდესაც საჭიროა ამ გადაწყვეტილებების მიღება, მათ შორის ხმის მიცემის ხასიათი აქციონერთა სხვადასხვა შეკრებებზე.
მგ45. როდესაც რელევანტური საქმიანობების წარმართვა განისაზღვრება ხმის უფლებების უმეტესობით და ერთეული მნიშვნელოვნად მეტ ხმის უფლებას ფლობს, ვიდრე ხმის უფლებების სხვა მფლობელები ან ხმის უფლებების მფლობელთა ორგანიზებული ჯგუფები და სხვა აქციონერების დისპერსია ფართოა, შეიძლება მხოლოდ პუნქტში მგ44(ა)–(გ) ჩამოთვლილი ფაქტორების გათვალისწინებით გახდეს ცხადი, რომ ამ ერთეულს უფლებამოსილება აქვს სხვა ერთეულზე.
მგ46. სხვა სიტუაციებში შეიძლება მხოლოდ პუნქტში მგ44(ა)–(გ) ჩამოთვლილი ფაქტორების გათვალისწინების შემდეგ გახდეს ცხადი, რომ ამ ერთეულს უფლებამოსილება არა აქვს სხვა ერთეულზე.
მგ47. თუმცა, მხოლოდ პუნქტში მგ44(ა)–(გ) ჩამოთვლილი ფაქტორები შეიძლება ამომწურავი არ იყოს. თუ ამ ფაქტორების გათვალისწინების შემდეგ ერთეულისთვის ცხადი არ არის, მას აქვს თუ არა უფლებამოსილება, მან დამატებითი ფაქტორები და გარემოებები უნდა გაითვალისწინოს, როგორიცაა მაგალითად, სხვა აქციონერები პასიურნი არიან თუ არა, რაც ადრინდელ აქციონერთა შეკრებებზე ხმის მიცემის ხასიათიდან წარმოჩინდება. ეს მოიცავს პუნქტში მგ20 მოცემული ფაქტორებისა და პუნქტებში მგ21–მგ23 მოცემული ნიშნების შეფასებას. ერთეული რაც უფრო ნაკლებ ხმების უფლებას ფლობს და რაც უფრო ნაკლებია მხარეების რაოდენობა, რომლებმაც ერთობლივად უნდა იმოქმედონ ამ ერთეულის ხმის უფლებების გადასაწონად, მით უფრო მეტად იქნება საჭირო დამატებით ფაქტორებსა და გარემოებებზე დაყრდნობა იმისათვის, რომ შეფასდეს ამ ერთეულის უფლებები საკმარისია თუ არა მისი უფლებამოსილების წარმოსაქმნელად. როდესაც პუნქტებში მგ20–მგ23 მოცემული ფაქტორების ერთეულის უფლებებთან ერთად გათვალისწინება ხდება, უფრო მეტი მნიშვნელობა ენიჭება პუნქტში მგ20 მოცემულ უფლებამოსილების მტკიცებულებას, ვიდრე პუნქტებში მგ21–მგ23 მოცემულ უფლებამოსილების ნიშნებს.
მგ48. თუ პუნქტში მგ44(ა)–(დ) მოცემული ფაქტორების გათვალისწინების შემდეგ ნათელი არ არის, ერთეულს აქვს თუ არა უფლებამოსილება, მაშინ ეს ერთეული სხვა ერთეულს არ აკონტროლებს.
პოტენციური ხმის უფლებები
მგ49. კონტროლის შეფასებისას ერთეული ითვალისწინებს სხვა მხარეების მიერ ფლობილ ხმის უფლებებს, ისევე როგორც პოტენციური ხმის უფლებებს, რათა განსაზღვროს მას აქვს თუ არა უფლებამოსილება. პოტენციური ხმის უფლებები არის სხვა ერთეულის ხმის უფლებების მოპოვების უფლებები, როგორიცაა მაგალითად უფლებები, რომლებიც წარმოიშობა კონვერტირებადი ინსტრუმენტების ან ოფციონებისგან, მათ შორის ფორვარდული ხელშეკრულებებიდან. აღნიშნული პოტენციური ხმის უფლებების გათვალისწინება ხდება მხოლოდ მაშინ, როდესაც ეს უფლებები არსებითია (იხ. პუნქტები მგ25–მგ28).
მგ50. პოტენციური ხმის უფლებების გათვალისწინებისას ერთეულმა უნდა განიხილოს ამ ინსტრუმენტის დანიშნულება და სტრუქტურა, ისევე როგორც ერთეულის სხვა ერთეულში მონაწილეობის დანიშნულება და სტრუქტურა. აღნიშნული მოიცავს ამ ინსტრუმენტის სხვადასხვა პირობების შეფასებას, ისევე როგორც ერთეულის აშკარა მოლოდინების, მოტივებისა და ამ პირობებზე დათანხმების მოტივებისა და მიზეზების შეფასებას.
მგ51. თუ ერთეულს აქვს ასევე სხვა ერთეულის საქმიანობებთან დაკავშირებული ხმის ან სხვა გადაწყვეტილებების მიღების უფლებები, ერთეული შეაფასებს, ეს უფლებები, პოტენციური ხმის უფლებებთან ერთად, წარმოქმნის თუ არა ერთეულის უფლებამოსილებას.
მგ52. მხოლოდ არსებით პოტენციურ ხმის უფლებებებს, ცალკე აღებულს ან სხვა უფლებებთან ერთად, შეუძლია წარმოქმნას რელევანტური საქმიანობების წარმართვის ერთეულის შესაძლებლობა მიმდინარე მომენტში. მაგალითად, ეს სავარაუდოდ მოხდება, როდესაც ერთეული სხვა ერთეულის ხმის უფლებების 40 პროცენტს ფლობს და პუნქტის მგ26 შესაბამისად არსებით უფლებებს ფლობს ოფციონიდან, რომელიც გულისხმობს ხმის უფლებების დამატებით 20 პროცენტის შეძენას.
უფლებამოსილება, როდესაც ხმის ან მსგავს უფლებებს მნიშვნელოვანი გავლენა არა აქვს სარგებელზე
მგ53. სხვა ერთეულის დანიშნულებისა და სტრუქტურის შეფასებისას (იხ. პუნქტები მგ5–მგ8) ერთეულმა უნდა გაითვალისწინოს სხვა ერთეულის შექმნისას მონაწილეობა და მიღებული გადაწყვეტილებები და შეაფასოს მონაწილეობის პირობები უზრუნველყოფს თუ არა ერთეულს საკმარისი უფლებებით იმისათვის, რომ მან უფლებამოსილება მიიღოს. სხვა ერთეულის შექმნისას მონაწილეობა თავისთავად საკმარისი არ არის ერთეულის მიერ სხვა ერთეულის კონტროლის წარმოსაქმნელად. თუმცა, ერთეულის შექმნისას მონაწილეობა შეიძლება მიუთითებდეს, რომ ერთეულს ჰქონდა ისეთი უფლებების მოპოვების შესაძლებლობა, რომელიც საკმარისია სხვა ერთეულზე უფლებამოსილების წარმოსაქმნელად და შესაბამისად, ერთეულის დანიშნულებისა და სტრუქტურის განსაზღვრის შესაძლებლობამ შეიძლება წარმოქმნას უფლებამოსილება. ისეთი ერთეულის შემთხვევაში, რომლის შექმნისას წინასწარ განისაზღვრება მისი რელევანტური საქმიანობების უმეტესობა (ან ყველა მათგანი), ერთეულის დანიშნულებისა და სტრუქტურის განსაზღვრის შესაძლებლობის ქონა შეიძლება უფრო შესაბამისი იყოს კონტროლის შეფასებისთვის, ვიდრე მიმდინარე გადაწყვეტილებების მიღების უფლებები.
მგ54. ამასთან, ერთეულმა უნდა გაითვალისწინოს ისეთი სავალდებულო შეთანხმებებიდან წარმოქმნილი უფლებები, როგორიცაა ყიდვის უფლებები, გაყიდვის უფლებები, ლიკვიდაციის უფლებები და უფლებები, რომლებიც წარმოიქმნება საკანონმდებლო ან აღმასრულებელი უფლებამოსილებიდან, რაც დადგენილია სხვა ერთეულის შექმნისას. როდესაც სავალდებულო შეთანხმებები მოიცავს საქმიანობებს, რომელიც მჭიდროდაა დაკავშირებული სხვა ერთეულთან, მაშინ ეს საქმიანობები პრაქტიკულად სხვა ერთეულის საერთო საქმიანობების შემადგენელი ნაწილია, მიუხედავად იმისა, რომ ისინი შეიძლება სხვა ერთეულის ფარგლებს გარეთ განხორციელდეს. შესაბამისად, სავალდებულო შეთანხმებებში ასახული ცალსახა ან ნაგულისხმევი გადაწყვეტილების მიღების უფლებები, რომელიც მჭიდროდაა დაკავშირებული სხვა ერთეულთან, მიჩნეულ უნდა იქნეს რელევანტურ საქმიანობებად, სხვა ერთეულზე უფლებამოსილების განსაზღვრისას.
მგ55. ზოგიერთი სხვა ერთეულისთვის რელევანტური საქმიანობა შეიძლება განხორციელდეს მხოლოდ მაშინ, როდესაც გარკვეული გარემოებები შეიქმნება ან გარკვეული მოვლენები მოხდება. სხვა ერთეული შეიძლება ისე იქნეს ჩამოყალიბებული, რომ მისი საქმიანობების მიმართულება და ამ საქმიანობებიდან წარმოქმნილი სარგებელი წინასწარ იყოს განსაზღვრული, გარდა იმ შემთხვევისა და მანამდე, სანამ აღნიშნული გარკვეული გარემოებები წარმოიქმნება ან გარკვეული მოვლენები მოხდება. ასეთ შემთხვევაში ამ გარემოებების შექმნისას ან მოვლენების მოხდენისას მხოლოდ ერთეულის საქმიანობების შესახებ გადაწყვეტილებებს შეუძლია გავლენის მოხდენა სარგებელზე და ამგვარად, რელევანტურ საქმიანობებზე. საჭირო არ არის, რომ ეს გარემოებები ან მოვლენები უკვე მომხდარი იყოს იმისათვის, რომ ამ გადაწყვეტილებების მიღების შესაძლებლობის მქონე ერთეულს უფლებამოსილება ჰქონდეს. ფაქტი, რომ გადაწყვეტილებების მიღების უფლება დამოკიდებულია წარმოქმნილ გარემოებებზე ან მოვლენის მოხდენაზე, თავისთავად არ ნიშნავს, რომ ეს უფლებები დამცავი უფლებებია.
მგ56. ერთეულს შეიძლება ჰქონდეს ცალსახა ან ნაგულისხმევი დაპირება, რომ უზრუნველყოს სხვა ერთეულის მიერ საქმიანობის ისე გაგრძელება, როგორც სტრუქტურით იყო გამიზნული. მსგავსმა დაპირებამ შეიძლება გაზარდოს ერთეულის რისკი სარგებლის ცვალებადობასთან დაკავშირებით და ამგვარად, გაზარდოს ერთეულის მოტივაცია, რომ საკმარისი უფლებები მოიპოვოს უფლებამოსილების მისაღებად. შესაბამისად, დაპირება, რომ უზრუნველყოს სხვა ერთეულის მიერ საქმიანობის ისე გაგრძელება, როგორც სტრუქტურით იყო გამიზნული, შეიძლება მიუთითებდეს, რომ ერთეულს აქვს უფლება, მაგრამ ეს თავისთავად არ წარმოქმნის ერთეულის უფლებამოსილებას და არც სხვა ერთეულის მიერ უფლებამოსილების ქონას აღკვეთს.
სხვა ერთეულში მონაწილეობიდან წარმოქმნილ ცვალებად სარგებლთან დაკავშირებული რისკი ან უფლებები
მგ57. იმის შეფასებისას, ერთეული აკონტროლებს თუ არა სხვა ერთეულს, ერთეული განსაზღვრავს მას აქვს თუ არა სხვა ერთეულში მისი მონაწილეობიდან წარმოქმნილ ცვალებად სარგებლთან დაკავშირებული რისკი ან უფლებები.
მგ58. ცვალებადი სარგებელი არის სარგებელი, რომელიც ფიქსირებული არ არის და სხვა ერთეულის საქმიანობის შედეგად ცვლილების პოტენციალი აქვს. ცვალებადი სარგებელი შეიძლება იყოს მხოლოდ დადებითი, მხოლოდ უარყოფითი ან როგორც დადებითი, ისე უარყოფითი (იხ. 30-ე პუნქტი). ერთეული შეთანხმების შინარსის საფუძველზე შეაფასებს სხვა ერთეულისგან წარმოქმნილი სარგებელი ცვალებადია თუ არა და რამდენად ცვალებადია ეს სარგებელი, მიუხედავად ამ სარგებლის იურიდიული ფორმისა. მაგალითად:
(ა) არაფინანსური სარგებლის კონტექსტში ერთეულმა სარგებელი შეიძლება მიიღოს სხვა ერთეულის მიერ თავისი მიზნების მიღწევისთვის განხორციელებული საქმიანობიდან. სარგებელი შეიძლება ცვალებადი იყოს წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის, რადგან მან ერთეული შეიძლება სხვა ერთეულის საქმიანობის შედეგების რისკის წინაშე დააყენოს. თუ სხვა ერთეული ვერ შეძლებდა ამ საქმიანობების განხორციელებას, მაშინ შეიძლება ერთეულს დამატებითი დანახარჯების გაწევა დასჭირვებოდა, ამ საქმიანობების თვითონ განხორციელების, დამატებითი დაფინანსების უზრუნველყოფის ან სხვა ფორმით დახმარების გამო, რათა შესაძლებელი გამხდარიყო სხვა ერთეულის მიერ აღნიშნული საქმიანობების გაგრძელება;
(ბ) ფინანსური სარგებლის კონტექსტში, შეიძლება ერთეული ფლობდეს ფიქსირებულგანაკვეთიანი გადახდების ობლიგაციას. ფიქსირებულგანაკვეთიანი გადახდები ცვალებადი სარგებელია წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის, რადგან ის ექვემდებარება დეფოლტის რისკს და ერთეულისთვის წარმოქმნის ობლიგაციის გამომშვების საკრედიტო რისკს. ცვალებადობის დონე (ანუ რამდენად ცვალებადია ეს სარგებელი) დამოკიდებულია ობლიგაციის საკრედიტო რისკზე. ანალოგიურად, სხვა ერთეულის აქტივების მართვისთვის ფიქსირებული საქმიანობის შედეგის საზღაური ცვალებადი სარგებელია, რადგან ერთეულის წინაშე წარმოქმნის სხვა ერთეულის საქმიანობის შედეგების რისკს. ცვალებადობის დონე დამოკიდებულია სხვა ერთეულის უნარზე, საკმარისი შემოსავალი წარმოქმნას საზღაურის გადასახდელად.
მგ59. როგორც წესი, ლიკვიდატორს არა აქვს სალიკვიდაციო ერთეულში მონაწილეობიდან ცვალებადი სარგებლის მიღების უფლება.
კავშირი უფლებამოსილებასა და სარგებელს შორის
დელეგირებული უფლებამოსილება
მგ60. საჯარო სექტორის ერთეულებში გავრცელებულია სახელმწიფო პოლიტიკის გატარებაზე პასუხისმგებლობის აღება. ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება უფლბამოსილი ორგანო მოქმედებდეს თავისი სახელით, ზოგიერთ შემთხვევაში კი შეიძლება ის რომელიმე სამინისტროს ან სხვა ერთეულის რწმუნებულის სახით მოქმედებდეს. მაგალითად:
(ა) სახელმწიფო დეპარტამენტმა, რომელსაც მინისტრის მიერ უფლებამოსილება აქვს მინიჭებული, რომ მინისტრის სახელით იმოქმედოს, შეიძლება სხვა ერთეულთან მიმართებაში იმოქმედოს მხოლოდ როგორც პასუხისმგებელი მინისტრის რწმუნებულმა. ასეთ შემთხვევაში ეს დეპარტამენტი არ აკონტროლებს სხვა ერთეულს და მის კონსოლიდირებას არ განახორციელებს.
(ბ) სახელმწიფო დეპარტამენტი შეიძლება მოქმდებდეს მინისტრის მიერ დელეგირებული უფლებამოსილებით. დეპარტამენტი თავისუფალია გადაწყვეტილებების მიღებისა და ღონისძიებების გატარებისას, ის არ ექვემდებარება მინისტრისგან მითითებების მიღებას. ასეთ შემთხვევებში დეპარტამენტი თავისი სახელით მოქმედებს და წინამდებარე სტანდარტში მოცემული სხვა მოთხოვნები უნდა გამოიყენოს, რათა განსაზღვროს, აკონტროლებს თუ არა სხვა ერთეულს. სხვა ერთეულთან მიმართებით დეპარტამენტის გადაწყვეტილებების მიღების უფლებამოსილება იქნება მნიშვნელოვანი ფაქტორი იმის განსაზღვრისას, ის მოქმედებს როგორც რწმუნებული თუ როგორც მარწმუნებელი.
(გ) ერთეულმა შეიძლება ტრასტი შექმნას კონკრეტული საქმიანობების განსახორციელებლად და დანიშნოს ნდობით აღჭურვილი პირი. ნდობით აღჭურვილი პირი პასუხისმგებელია ამ ტრასტის საფინანსო და საოპერაციო საქმიანობების შესახებ გადაწყვეტილებებზე, ტრასტის დაფუძნების აქტის შესაბამისად. თუ ერთეულს შეუძლია თავისი გადაწყვეტილების საფუძველზე ამ ნდობით აღჭურვილი პირის ჩანაცვლება, მაშინ ერთეულმა უნდა შეაფასოს, აკონტროლებს თუ არა ტრასტს, იმის გათვალისწინებით, რომ მას ექნება წარმოქმნილ ცვალებად სარგებლთან დაკავშირებული რისკი ან უფლებები, იმ კონტექსტის თვალსაზრისით, რომელთან მიმართებით მისი მიზნები მიიღწევა ამ ტრასტის საქმიანობების მეშვეობით.
მგ61. ერთეულმა შეიძლება თავისი გადაწყვეტილებების მიღების უფლების რწმუნებულზე დელეგირება განახორციელოს ზოგიერთ სპეციფიურ საკითხთან ან ყველა რელევანტურ საქმიანობასთან დაკავშირებით. იმის შეფასებისას, აკონტროლებს თუ არა სხვა ერთეულს, ერთეულმა რწმუნებისთვის დელეგირებული გადაწყვეტილებების მიღების უფლებები უნდა განიხილოს, როგორც პირდაპირ ერთეულის მიერ ფლობილი. ისეთ სიტუაციებში, როდესაც ერთზე მეტი მარწმუნებელი არსებობს, თითოეულმა მარწმუნებელმა მგ5–მგ56 პუნქტებში მოცემული მოთხოვნების გამოყენებით უნდა შეაფასოს, აქვს თუ არა უფლებამოსილება სხვა ერთეულზე. პუნქტებში მგ62–მგ74 მოცემულია მითითებები იმის განსაზღვრისთვის, გადაწყვეტილების მიმღები რწმუნებულია თუ მარწმუნებელი.
მგ62. გადაწყვეტილების მიმღებმა უნდა განიხილოს ზოგადი ურთიერთობა მასსა და იმ ერთეულს, რომელის მართვა (და კონტროლის თვალსაზრისით შეფასება) ხორციელდება და ასევე ამ ერთეულში მონაწილე სხვა მხარეებს შორის. კერძოდ, იმის განსაზღვრისას, ის რწმუნებულია თუ არა, გადაწყვეტილების მიმღებმა უნდა გაითვალისწინოს ქვემოთ ჩამოთვლილი ყველა ფაქტორი:
(ა) სხვა ერთეულთან მიმართებით მისი გადაწყვეტილებების მიღების უფლებამოსილების მოქმედების სფერო (იხ. პუნქტები მგ64 და მგ65);
(ბ) სხვა მხარეების მიერ ფლობილი უფლებები (იხ. პუნქტები მგ66–მგ69);
(გ) ანაზღაურება, რომლის მიღების უფლება აქვს ანაზღაურების შეთანხმებ(ებ)ის შესაბამისად (იხ. პუნქტები მგ70–მგ72); და
(დ) გადაწყვეტილების მიმღების მიერ სხვა ერთეულში მის მიერ ფლობილი სხვა წილებიდან ცვალებადი სარგებლის მიღების რისკი (იხ. პუნქტები მგ73 და მგ74).
განსხვავებული წონა უნდა მიენიჭოს თითოეულ ფაქტორს, კონკრეტული ფაქტებისა და გარემოებების საფუძველზე.
მგ63. იმისათვის, რომ განისაზღვროს, გადაწყვეტილების მიმღები რწმუნებულია, თუ არა, საჭიროა პუნქტში მგ62 ჩამოთვლილი ყველა ფაქტორის განხილვა, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ერთადერთი მხარე ფლობს გადაწყვეტილების მიმღების გათავისუფლების არსებით უფლებას (გათავისუფლების უფლებები) და ყოველგვარი მიზეზის გარეშე შეუძლია გადაწყვეტილების მიმღების გათავისუფლება (იხ. პუნქტი მგ67).
გადაწყვეტილებების მიღების უფლებამოსილების მოქმედების სფერო
მგ64. გადაწყვეტილებების მიღების უფლებამოსილების მოქმედების სფერო შეფასდება შემდეგი ფაქტორების გათვალისწინებით:
(ა) საქმიანობები, რომლებიც ნებადართულია გადაწყვეტილებების მიღების შესახებ შეთანხმებ(ებ)ით და დადგენილია კანონით, და
(ბ) თავისუფლება, რომელიც გადაწყვეტილების მიმღებს აქვს აღნიშნული საქმიანობების შესახებ გადაწყვეტილბების მიღებისას.
მგ65. გადაწყვეტილების მიმღებმა უნდა გაითვალისწინოს სხვა ერთეულის დანიშნულება და სტრუქტურა, ასევე რისკები, რომელთა ამ ერთეულის მიერ აღება იყო გათვალისწინებული, ან რისკების, რომელთა სხვა მონაწილე მხარეებისთვის გადაცემა იყო გათვალისწინებული და გადაწყვეტილების მიმღების სხვა ერთეულის შექმნისას მონაწილეობის დონე. მაგალითად, თუ გადაწყვეტილების მიმღები მნიშვნელოვნად არის ჩათული სხვა ერთეულის შექმნაში (მათ შორის გადაწყვეტილების მიღების მოქმედების სფეროს განსაზღვრა), ეს მონაწილეობა შეიძლება მიუთითებდეს, რომ გადაწყვეტილების მიმღებს ჰქონდა შესაძლებლობა და მოტივაცია, რომ მოეპოვებინა უფლებები, რომლებიც განაპირობებდა გადაწყვეტილების მიმღების მიერ რელევანტური საქმიანობების წარმართვის შესაძლებლობას.
სხვა მხარეების მიერ ფლობილი უფლებები
მგ66. სხვა მხარეების მიერ ფლობილმა უფლებებმა შეიძლება გავლენა იქონიონ გადაწყვეტილების მიმღების მიერ სხვა ერთეულის რელევანტური საქმიანობების წარმართვის შესაძლებლობაზე. არსებითი გათავისუფლების ან სხვა უფლებები შეიძლება მიუთითებდეს, რომ გადაწყვეტილების მიმღები რწმუნებულია.
მგ67. თუ ერთადერთი მხარე ფლობს გათავისუფლების არსებით უფლებებს და შეუძლია გადაწყვეტილების მიმღები უმიზეზოდ გაათავისუფლოს, ეს, ცალკე აღებული, საკმარისია დასკვნის გაკეთებისთვის, რომ გადაწყვეტილების მიმღები რწმუნებულია. თუ ერთზე მეტი მხარე ფლობს მსგავს უფლებებს (და არცერთ ცალკეულ მხარეს არ შეუძლია გადაწყვეტილების მიმღების გათავისუფლება სხვა მხარეების თანხმობის გარეშე), მაშინ ეს უფლებები, ცალკე აღებული, გადამწყვეტი არ არის იმის განსაზღვრისას, რომ გადაწყვეტილების მიმღები ძირითადად სხვების სახელით და სხვების სასარგებლოდ მოქმედებს. ამასთან, რაც უფრო მეტია იმ მხარეების რაოდენობა, რომლებმაც ერთად უნდა იმოქმედონ გადაწყვეტილების მიმღების გათავისუფლების უფლების გამოსაყენებლად და რაც უფრო მეტია გადაწყვეტილების მიმღების სხვა ეკონომიკური ინტერესის (მაგ., ანაზღაურება და სხვა ინტერესი) მოცულობა და დაკავშირებული ცვალებადობა, მით უფრო ნაკლები წონა უნდა მიენიჭოს ამ ფაქტორს.
მგ68. იმისათვის, რომ შეფასდეს გადაწყვეტილების მიმღები რწმუნებულია თუ არა, სხვა მხარეების მიერ ფლობილი არსებითი უფლებები, რომლებიც ზღუდავენ გადაწყვეტილების მიმღების თავისუფლებას, განხილულ უნდა იქნეს გათავისუფლების უფლებების მსგავსად. მაგალითად, გადაწყვეტილების მიმღები, რომელსაც თავისი ქმედებებისთვის თანხმობის მიღება მცირე რაოდენობით სხვა მხარეებისგან მოეთხოვება, როგორც წესი, რწმუნებულია (უფლებებისა და იმის შესახებ, ეს უფლებები არსებითია თუ არა, დამატებითი მითითებები იხილეთ პუნქტებში მგ25–მგ28).
მგ69. სხვა მხარეების მიერ ფლობილი უფლებების განხილვა უნდა მოიცავდეს სხვა ერთეულის დირექტორთა საბჭოს (ან სხვა მმართველი ორგანოს) მიერ ფლობილი განხორციელებადი უფლებებისა და მათი გავლენის შეფასებას გადაწყვეტილების მიღების უფლებაზე (იხ. პუნქტი მგ26(ბ)).
ანაზღაურება
მგ70. რაც უფრო მაღალია გადაწყვეტილების მიმღების ანაზღაურება, სხვა ერთეულის საქმიანოებებისგან მოსალოდნელ სარგებელთან შედარებით, და მეტია მასთან დაკავშირებული ცვალებადობა, უფრო მეტად სავარაუდოა, რომ გადაწყვეტილების მიმღები მარწმუნებელია.
მგ71. იმისათვის, რომ განისაზღვროს ის მარწმუნებელია თუ რწმუნებული, გადაწყვეტილების მიმღებმა ასევე უნდა გაითვალისწინოს, ანაზღაურების შესახებ შეთანხმება მოიცავს თუ არა მხოლოდ ისეთ ვადებს, პირობებსა და თანხას, რომელიც, როგორც წესი, გაითვალისწინება ანალოგიური მომსახურების შეთანხმებებში, ხოლო აუცილებელი კვალიფიკაციის დონე განისაზღვრება სტანდარტული კომერციული პრინციპით.
მგ72. გადაწყვეტილების მიმღები პირი ვერ იქნება რწმუნებული, თუ მგ74 (ა) და (ბ) პუნქტებში აღწერილი პირობები არ არსებობს. თუმცა, ამ პირობების არსებობა, თავისთავად, საკმარისი არ არის დასკვნის გამოსატანად იმის შესახებ, რომ გადაწყვეტილების მიმღები პირი არის რწმუნებული.
რისკები, რომლებიც დაკავშირებულია სხვა ფორმის მონაწილეობიდან მისაღები შემოსავლების ცვალებადობასთან
მგ73. გადაწყვეტილების მიმღებმა პირმა, რომელსაც სხვა ინტერესები გააჩნია სხვა ერთეულთან მიმართებით (მაგალითად, ინვესტიციები სხვა ერთეულში, ან სხვა ერთეულის საქმიანობის შედეგების გარანტირებას უზრუნველყოფს), უნდა გააანალიზოს თავისი რისკები, რომლებიც დაკავშირებულია ამგვარი მონაწილეობიდან მისაღები შემოსავლების ცვალებადობასთან, როდესაც აფასებს, არის თუ არა ის რწმუნებული. სხვა ერთეულში სხვა ფორმის მონაწილეობა იმის მიმანიშნებელია, რომ გადაწყვეტილების მიმღები პირი შეიძლება იყოს მარწმუნებელი.
მგ74. გადაწყვეტილების მიმღებმა, როდესაც აფასებს სხვა ერთეულში სხვა სახის მონაწილეობიდან მისაღები შემოსავლების ცვალებადობის რისკებს, უნდა გაითვალისწინოს შემდეგი ფაქტორები:
(ა) რაც უფრო მეტი სხვა ეკონომიკური ინტერესები გააჩნია გადაწყვეტილების მიმღებს და რაც უფრო მაღალია ამგვარ ინტერესებთან დაკავშირებული ცვალებადობის ხარისხი, მისი ანაზღაურებისა და სხვა ინტერესების ერთობლივად გათვალისწინებით, მით უფრო მეტია იმის ალბათობა, რომ გადაწყვეტილების მიმღები არის მარწმუნებელი;
(ბ) განსხვავდება თუ არა მისი ცვალებადი სარგებლის მიღების რისკები სხვა ერთეულების ანალოგიური რისკებისგან და თუ ასეა, გავლენას იქონიებს თუ არა ეს მის მოქმედებებზე. მაგალითად, ასეთი სიტუაცია შეიძლება წარმოიშვას, როდესაც გადაწყვეტილების მიმღებს გააჩნია სუბორდინირებული წილები სხვა ერთეულში, ან სხვა ერთეულის საკრედიტო რეიტინგის ამაღლებას უზრუნველყოფს სხვა ფორმით.
გადაწყვეტილების მიმღებმა თავისი რისკები უნდა შეაფასოს სხვა ერთეულის მთლიანი შემოსავლების ცვალებად ხასიათთან მიმართებით. ამგვარი შეფასება, უპირველეს ყოვლისა, ეყრდნობა იმ შემოსავალს, რომლის მიღებაც მოსალოდნელია სხვა ერთეულის საქმიანობიდან, მაგრამ ასევე გათვალისწინებული უნდა იყოს გადაწყვეტილების მიმღების მაქსიმალური დაქვემდებარება რისკებზე, რომლებიც დაკავშირებულია სხვა ერთეულში გადაწყვეტილების მიმღების სხვა ფორმის მონაწილეობიდან მისაღები შემოსავლების ცვალებადობასთან.
ურთიერთობა სხვა მხარეებთან
მგ75. როდესაც აფასებს კონტროლის არსებობას, ერთეულმა უნდა გააანალიზოს თავისი ურთიერთობის ხასიათი სხვა მხარეებთან და მოქმედებენ თუ არა ისინი ერთეულის სახელით (ე.ი. არიან თუ არა ისინი „დე ფაქტო რწმუნებულები“). იმის დადგენა, სხვა მხარეები მოქმედებენ თუ არა, როგორც დე ფაქტო რწმუნებულები, საჭიროებს განსჯას, რომლის დროსაც გათვალისწინებული უნდა იყოს არა მარტო ურთიერთობის ხასიათი, არამედ ისიც, როგორ ურთიერთქმედებენ ეს მხარეები ერთმანეთთან და ერთეულთან.
მგ76. აუცილებელი არ არის, რომ ამგვარი ურთიერთობა გულისხმობდეს სავალდებულო შეთანხმებას. მსგავსი ურთიერთობა შეიძლება ასევე წარმოიშვას საკანონმდებლო ან სააღსრულებლო უფლებამოსილებიდან, რომელიც არ აკმაყოფილებს სავალდებულო შეთანხმების განმარტებას. მხარე მიიჩნევა დე ფაქტო რწმუნებულად, როდესაც ერთეულს, ან მხარეებს, რომლებიც მართავენ ერთეულის საქმიანობებს, გააჩნია იმის შესაძლებლობა, რომ აღნიშნულ მხარეს მიუთითოს, რომ ერთეულის სახელით იმოქმედოს. ასეთ სიტუაციაში, ერთეულმა, როდესაც აფასებს კონტროლის არსებობას სხვა ერთეულზე, მისი დე ფაქტო რწმუნებულის გადაწყვეტილების მიღების უფლებები და თავისი არაპირდაპირი რისკები, რომლებიც დაკავშირებულია დე ფაქტო რწმუნებულის მეშვეობით ცვალებადი სარგებლის მიღებასთან, ან ამგვარი შემოსავლის მიღების უფლებები უნდა განიხილოს საკუთარ რისკებთან და უფლებებთან ერთად.
მგ77. ქვემოთ განხილულია ამგვარი სხვა მხარეების მაგალითები, რომლებიც, მათი ურთიერთობის ხასიათის მიხედვით, შეიძლება წარმოადგენდნენ ერთეულის დე ფაქტო რწმუნებულებს:
(ა) ერთეულის დაკავშირებული მხარეები;
(ბ) მხარე, რომელმაც თავისი წილი სხვა ერთეულში მიიღო, როგორც იმ ერთეულის მიერ განხორციელებული შენატანი, ან ერთეულის მიერ მიცემული სესხი, რომელიც კონტროლის შეფასებას ახორციელებს;
(გ) მხარე, რომელიც თანახმაა არ გაყიდოს, არ გადასცეს, ან არ გაცვალოს თავისი წილი სხვა ერთეულში, ერთეულის წინასწარი თანხმობის გარეშე (იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც ერთეულსა და სხვა მხარეს გააჩნიათ წინასწარი დამტკიცების უფლება და ეს უფლება ეფუძნება მსურველ დამოუკიდებელ მხარეებს შორის შეთანხმებულ პირობებს);
(დ) მხარე, რომელსაც არ შეუძლია თავისი ოპერაციების დაფინანსება ერთეულის სუბორდინირებული ფინანსური მხარდაჭერის გარეშე;
(ე) სხვა ერთეული, რომლის მმართველი ორგანოს წევრების უმეტესობა, ან უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელი პერსონალი, წარმოდგენილია იმავე პიროვნებებით, რომლებიც არიან ერთეულის მმართველი ორგანოს წევრები, ან უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელი პერსონალი;
(ვ) მხარე, რომელსაც მჭიდრო საქმიანი ურთიერთობები გააჩნია ერთეულთან, მაგალითად ურთიერთობა პროფესიული მომსახურების გამწევსა და ერთ-ერთ მის მნიშვნელოვან კლიენტს შორის.
სპეციფიკური აქტივების კონტროლი
მგ78. ერთეულმა უნდა გააანალიზოს, განიხილავს თუ არა ის სხვა ერთეულის გარკვეულ ნაწილს, როგორც პირობითად დამოუკიდებელ ერთეულს და თუ ასეა, გააჩნია თუ არა კონტროლი პირობითად დამოუკიდებელ ერთეულზე;
მგ79. ერთეულმა მხოლოდ და მხოლოდ იმ შემთხვევაში უნდა მიიჩნიოს სხვა ერთეულის გარკვეული ნაწილი პირობითად დამოუკიდებელ ერთეულად, თუ დაკმაყოფილებულია შემდეგი პირობები:
სხვა ერთეულის სპეციფიკური აქტივები (და მასთან დაკავშირებული საკრედიტო რეიტინგის ამაღლების მომსახურება, თუ არსებობს) არის სხვა ერთეულის სპეციფიკური ვალდებულებების დაფარვის, ან სხვა სპეციფიკური მონაწილეობის ანაზღაურების ერთადერთი წყარო. ფაქტობრივად, სპეციფიკური აქტივებიდან რაიმე სარგებლის სხვა ერთეულის დარჩენილი ნაწილის მიერ გამოყენება არ შეიძლება და პირობითად გამოუკიდებელი ერთეულის რაიმე ვალდებულებები არ არის გადასახდელი სხვა ერთეულის დარჩენილი ნაწილის აქტივებიდან. ამგვარად, ფაქტობრივად, პირობითად დამოუკიდებელი ერთეულის ყველა აქტივი, ვალდებულება და წილობრივი ინსტრუმენტები დაცულია (გამოცალკევებულია) მთლიანი სხვა ერთეულისგან. ამგვარ პირობითად დამოუკიდებელ ერთეულს ხშირად უწოდებენ „საცავს”.
მგ80. როდესაც მგ79 პუნქტის პირობა დაკმაყოფილებულია, ერთეულმა იმის შესაფასებლად, გააჩნია თუ არა მას უფლებამოსილება სხვა ერთეულის ამ ნაწილზე, უნდა დაადგინოს ის საქმიანობები, რომლებიც მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს პირობითად დამოუკიდებელი ერთეულის შემოსავლებზე და როგორ ხდება ამ საქმიანობების მართვა. როდესაც ერთეული აფასებს, გააჩნია თუ არა მას კონტროლი პირობითად დამოუკიდებელ ერთეულზე, მან ასევე უნდა გააანალიზოს, ექვემდებარება თუ არა რისკებს, რომლებიც დაკავშირებულია პირობითად დამოუკიდებელ ერთეულში მისი მონაწილეობიდან ცვალებადი სარგებლის მიღებასთან, ან გააჩნია თუ არა პირობითად დამოუკიდებელი ერთეულისგან ცვალებადი სარგებლის მიღების უფლება და იმის შესაძლებლობა, გამოიყენოს თავისი უფლებამოსილება სხვა ერთეულის ამ ნაწილთან მიმართებით, რათა გავლენა მოახდინოს თავისი შემოსავლების სიდიდეზე.
მგ81. თუ ერთეულს გააჩნია კონტროლი პირობითად დამოუკიდებელ ერთეულზე, მან უნდა მოახდინოს სხვა ერთეულზე მოცემული ნაწილის კონსოლიდაცია. ასეთ შემთხვევაში, სხვა მხარეებმა უნდა გამორიცხონ სხვა ერთეულის მოცემული ნაწილი სხვა ერთეულზე კონტროლის არსებობის დასადგენად ჩატარებული ანალიზიდან და სხვა ერთეულის კონსოლიდაციისას.
შეფასების უწყვეტობა
მგ82. თუ ფაქტები და გარემოებები იმაზე მიუთითებს, რომ შეიცვალა მე-20 პუნქტში ჩამოთვლილი კონტროლის სამი ელემენტიდან ერთი ან მეტი ელემენტი, ერთეულმა ხელახლა უნდა შეაფასოს, გააჩნია თუ არა მას კონტროლი სხვა ერთეულზე.
მგ83. თუ შეიცვალა საშუალება, რომლის მეშვეობითაც ერთეულს შეუძლია სხვა ერთეულთან მიმართებით თავისი უფლებამოსილების რეალიზება, აღნიშნული ცვლილება გათვალისწინებული უნდა იყოს სხვა ერთეულთან მიმართებით ერთეულის უფლებამოსილების არსებობის შეფასებაში. მაგალითად, გადაწყვეტილებების მიღების უფლებების შეცვლა შეიძლება იმას ნიშნავდეს, რომ რელევანტური საქმიანობების მართვა უკვე აღარ ხდება ხმის უფლებების მიხედვით, არამედ რეგულირდება სხვა შეთანხმებებით, მაგალითად ხელშეკრულებებით, რომლებიც სხვა მხარეს, ან მხარეებს ანიჭებს მიმდინარე მომენტში რელევანტური საქმიანობების მართვის შესაძლებლობას.
მგ84. სხვა ერთეულთან მიმართებით უფლებამოსილების მოპოვება, ან დაკარგვა შეიძლება გამოიწვიოს ამა თუ იმ მოვლენამ, რომელშიც თვითონ ერთეული მონაწილეობას არ იღებს. მაგალითად, ერთეულმა სხვა ერთეულთან მიმართებით შეიძლება უფლებამოსილება მოიპოვოს იმის გამო, რომ ვადა გაუვიდა სხვა მხარის, ან მხარეების გადაწყვეტილებების მიღების უფლებებს, რომლებიც ადრე ხელს უშლიდა ერთეულს სხვა ერთეულზე კონტროლის განხორციელებაში.
მგ85. ერთეულმა ასევე უნდა გააანალიზოს ის ცვლილებებიც, რომლებიც გავლენას ახდენს რისკებზე, რომლებიც დაკავშირებულია სხვა ერთეულში მისი მონაწილეობიდან ცვალებადი სარგებლის მიღებასთან. მაგალითად, ერთეულმა, რომელსაც გააჩნია უფლებამოსილება სხვა ერთეულთან მიმართებით, შეიძლება დაკარგოს სხვა ერთეულზე კონტროლი, თუ ის დაკარგავს სარგებლის მიღების უფლებას, ან უკვე აღარ ეკისრება პასუხისმგებლობა ვალდებულებებზე, ვინაიდან აღარ აკმაყოფილებს 20(ბ) პუნქტის მოთხოვნას (მაგალითად, თუ შეწყდება სხვა ერთეულის საქმიანობის შედეგების მიხედვით ანაზღაურების მიღების ხელშეკრულება).
მგ86. ერთეულმა უნდა განიხილოს, ხომ არ შეიცვალა მისი შეფასება იმის შესახებ, რომ ის მოქმედებს როგორც რწმუნებული, ან მარწმუნებელი. ერთეულსა და სხვა მხარეებს შორის ურთიერთობის ხასიათში მომხდარი ცვლილება შეიძლება იმას ნიშნავდეს, რომ ერთეული უკვე აღარ მოქმედებს, როგორც რწმუნებული, მაშინაც კი, თუ ის წინათ მოქმედებდა, როგორც რწმუნებული და პირიქით. მაგალითად, თუ შეიცვალა ერთეულის ან სხვა მხარეთა უფლებები, ერთეულმა ხელახლა უნდა შეაფასოს თავისი სტატუსი - მარწმუნებლის, ან რწმუნებულის.
მგ87. საბაზრო პირობების შეცვლა (მაგალითად, სხვა ერთეულის სარგებლის შეცვლა, რაც განაპირობა ბაზრის პირობებმა), თავისთავად, არ იწვევს ერთეულის თავდაპირველი შეფასების შეცვლას, რომელიც ეხება კონტროლის არსებობას, ან მარწმუნებლის, თუ რწმუნებულის სტატუსს, თუ საბაზრო პირობების შეცვლა არ გამოიწვევს მე-20 პუნქტში ჩამოთვლილი კონტროლის სამი ელემენტიდან ერთის, ან მეტის შეცვლას, ან მთლიანობაში მარწმუნებელსა და რწმუნებულს შორის ურთიერთობის შეცვლას.
იმის განსაზღვრა, ერთეული არის თუ არა საინვესტიციო ერთეული
მგ88. ერთეულმა უნდა განიხილოს ყველა ფაქტი და გარემოება, როდესაც აფასებს, არის თუ არა ის საინვესტიციო ერთეული, მათ შორის, თავისი მიზანი და სტრუქტურა. პუნქტებში მგ89–მგ106 უფრო დეტალურად არის აღწერილი ზემოაღნიშნული განმარტების ელემენტები.
ინვესტორების რაოდენობა
მგ89. საინვესტიციო ერთეულის განმარტებით მოითხოვება, რომ ერთეულს ჰყავდეს ერთი ან მეტი ინვესტორი. საინვესტიციო ერთეულს შეიძლება რამდეიმე ინვესტორი ჰყავდეს, რომლებიც თავიანთ სახსრებს აერთიანებენ, რათა მათთვის ხელმისაწვდომი გახდეს ინვესტიციების მართვის მომსახურება და საინვესტიციო შესაძლებლობები, რაც მათთვის ინდივიდუალურად ხელმისაწვდომი შეიძლება არ ყოფილიყო. რამდენიმე ინვესტორის არსებობის შედეგად ნაკლებად სავარაუდო იქნება, რომ ერთეულმა ან ამ ერთეულის შემცველმა ეკონომიკური ერთეულის სხვა წევრებმა, კაპიტალის ზრდის ან საინვესტიციო შემოსავლის გარდა სხვა სარგებელი მიიღონ.
მგ90. თუმცა, საჯარო სექტორში გავრცელებულია ასევე საინვესტიციო ერთეულის იმ ერთადერთი მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ, ან მისთვის ჩამოყალიბება, რომელიც ინვესტორთა ფართო ჯგუფის ინტერესებს წარადგენს ან ემსახურება (მაგ., საპენსიო ფონდი, სახელმწიფო საინვესტიციო ფონდი ან ტრასტი).
საკუთრების წილი
მგ91. საინვესტიციო ერთეული, როგორც წესი, დამოუკიდებელი იურიდიული ერთეულია, თუმცა სავალდებულო არ არის, რომ ასე იყოს. საინვესტიციო ერთეულში საკუთრების წილები, როგორც წესი, შეიძლება არსებობდეს საკუთარი კაპიტალის წილის, ან სხვა ანალოგიური წილების სახით (მაგალითად, ამხანაგობის წევრთა წილები), რომლებსაც მიეკუთვნება საინვესტიციო ერთეულის წმინდა აქტივების პროპორციული წილი. საინვესტიციო ერთეულის განმარტებაში მითითებული არ არის, რომ ყველა ინვესტორს ერთი და იგივე უფლებები უნდა ჰქონდეს. სხვადასხვა კატეგორიის ინვესტორების არსებობა, რომელთაგან ზოგს უფლებები გააჩნია მხოლოდ კონკრეტულ ინვესტიციაზე, ან ინვესტიციების ჯგუფზე, ან, რომლებსაც განსხვავებული პროპორციული წილები გააჩნიათ წმინდა აქტივებში, ხელს არ უშლის იმას, რომ ერთეული კლასიფიცირებული იყოს საინვესტიციო ერთეულად.
მგ92. საინვესტიციო ერთეულის განმარტებაში მითითებული არ არის, რომ ინვესტორს უნდა ჰქონდეს საკუთრების წილი, რომელიც აკმაყოფილებს წმინდა აქტივების/კაპიტალის განმარტებას სხვა შესაფერისი სსბასს-ების შესაბამისად. ერთეულმა, რომელსაც მნიშვნელოვანი საკუთრების წილი აქვს ვალის ფორმით და ვერ აკმაყოფილებს წმინდა აქტივების/კაპიტალის განმარტებას, შეიძლება მაინც დააკმაყოფილოს საინვესტიციო ერთეულის კრიტერიუმები, თუ ამ ვალის მფლობელს აქვს ერთეულის წმინდა აქტივების სამართლიანი ღირებულების ცვლილებებიდან ცვალებადი უკუგების რისკი.
დანიშნულება
მგ93. საინვესტიციო ერთეულის განმარტება მოითხოვს, რომ ერთეულის მიზანი იყოს სახსრების ინვესტირება მხოლოდ და მხოლოდ შემოსავლების მიღების მიზნით, კაპიტალის ღირებულების ზრდის შედეგად, საინვესტიციო შემოსავლის სახით (როგორიცაა, დივიდენდები, პროცენტები, ან საიჯარო შემოსავალი), ან ორივე გზით. დოკუმენტები, რომლებიც გვიჩვენებს, რაში მდგომარეობს ერთეულის საინვესტიციო მიზნები, როგორიცაა, მაგალითად ერთეულის მანდატი, წესდება, შეთავაზების მემორანდუმი, ერთეულის მიერ გავრცელებული პუბლიკაციები და ასევე სხვა კორპორაციული ან ამხანაგობის დოკუმენტები, როგორც წესი, მტკიცებულებებს უზრუნველყოფს საინვესტიციო ერთეულის დანიშნულების შესახებ. დამატებით მტკიცებულებებს შეიძლება მიეკუთვნოს ის, რა სახით წარუდგენს ერთეული თავის თავს სხვა მხარეებს; მაგალითად, ერთეულმა შეიძლება თავისი მიზანი წარადგინოს, როგორც საშუალოვადიანი ინვესტიციების განხორციელება კაპიტალის ღირებულების ზრდის მიზნით.
მგ94. ერთეულს, რომელსაც აქვს დამატებითი მიზნები, რომლებიც ამ საინვესტიციო ერთეულის დანიშნულების არათანმიმდევრულია, ვერ დააკმაყოფილებს საინვესტიციო ერთეულის განმარტებას. მაგალითები, როდის შეიძლება აღნიშნული მოხდეს, შემდეგია:
(ა) ინვესტორი, რომლის მიზანია თავის ინვესტირებულ ერთეულებთან ერთად აწარმოოს ან გაყიდოს პროდუქტები. ეს ერთეული უკუგებას მიიღებს შექმნის, წარმოების ან მარკეტინგული საქმიანობიდან, ისევე როგორც თავისი ინვესტიციებიდან;
(ბ) ინვესტორი, რომლის მიზნები მოითხოვს სხვა ერთეულის ეკონომიკურ, სოციალურ ან გარემოსდაცვის პოლიტიკასთან შეთანაწყობას. მაგალითად, როდესაც ერთეულს მოეთხოვება თავისი საინვესტიციო პოლიტიკის შესაბამისობა სხვა მიზნებთან, როგორიცაა მაგალითად გარკვეული სამეურნეო საქმიანობის ფლობა ან დასაქმების შედეგების გაუმჯობესება იურისდიქციაში; და
(გ) ინვესტორი, რომლის ინდივიდუალური საინვესტიციო გადაწყვეტილებების მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ რატიფიცირება ან დამტკიცებაა საჭირო ან რომელსაც მოეთხოვება მაკონტროლებელი ერთეულის მითითებების შესრულება. მსგავსი რატიფიცირება, დამტკიცება ან გადაწყვეტილებები, სავარაუდოდ, საინვესტიციო ერთეულის დანიშნულების არათანმიმდევრული იქნება.
მგ95. დროთა განმავლობაში შეიძლება შეიცვალოს ერთეულის დანიშნულება. იმის შეფასებისას, კვლავ აკმაყოფილებს თუ არა საინვესტიციო ერთეულის განმარტებას, ერთეულს დასჭირდება იმ გარემოს ცვლილებების გათვალისწინება, სადაც ის ფუნქციონირებს, ისევე როგორც ამ ცვლილებების მის საინვესტიციო სტრატეგიაზე გავლენის გათვალისწინება.
დანიშნულების დემონსტრირება ერთზე მეტი ინვესტიციის ფლობით
მგ96. საინვესტიციო ერთეულისთვის შეიძლება მრავალი გზით იყოს შესაძლებელი თავისი დანიშნულების დემონსტრირება - ფონდების ინვესტირება კაპიტალის ზრდისთვის, საინვესტიციო შემოსავლის მიღებისთვის ან ორივე მათგანის გამო. ერთ-ერთი გზაა რამდენიმე ინვესტიციის ფლობა თავისი რისკების დივერსიფიკაციისა და უკუგების მაქსიმიზაციისთვის. ერთეული შეიძლება ინვესტიციების პორტფელს პირდაპირ ან არაპირდაპირ ფლობდეს, მაგალითად, ერთადერთი ინვესტიციის ფლობით საინვესტიციო ერთეულში, რომელიც რამდენიმე ინვესტიციას ფლობს.
მგ97. ზოგიერთ შემთხვევაში ერთეული შეიძლება ერთადერთ ინვესტიციას ფლობდეს. თუმცა, ერთადერთი ინვესტიციის ფლობა აუცილებლად არ ნიშნავს ერთეულის მიერ საინვესტიციო ერთეულის განმარტების ვერ დაკმაყოფილებას. მაგალითად, საინვესტიციო ერთეული შეიძლება მხოლოდ ერთადერთ ინვესტიციას ფლობდეს, როდესაც ერთეული:
(ა) საქმიანობის საწყის ეტაპზე იმყოფება და ჯერ არა აქვს განსაზღვრული შესაფერისი ინვესტიციები და, მაშასადამე, ჯერ არ შეუსრულებია რამდენიმე ინვესტიციის შეძენის თავისი საინვესტიციო გეგმა;
(ბ) ჯერ არ განუხორციელებია სხვა ინვესტიციები, გასული ინვესტიციების შესაცვლელად;
(გ) დაფუძნებულია ინვესტორების სახსრების გაერთიანების მიზნით, მათ დასაბანდებლად ერთ ინვესტიციაში, როდესაც ამ ინვესტიციის განხორციელება შეუძლებელია ცალკეული ინვესტორის მიერ (მაგალითად, როდესაც აუცილებელი მინიმალური ინვესტიციის ოდენობა ძალიან დიდია ინდივიდუალური ინვესტორისთვის); ან
(დ) ლიკვიდაციის პროცესში იმყოფება.
ინვესტიციასთან დაკავშირებული მომსახურება და საქმიანობები
მგ98. შესაძლებელია, რომ საინვესტიციო ერთეული, პირდაპირ ან კონტროლირებული ერთეულის მეშვეობით, მესამე მხარეებს, ისევე როგორც თავის მაკონტროლებელ ერთეულს ან სხვა ინვესტორებს, უწევდეს ინვესტიციების განხორციელებასთან დაკავშირებულ მომსახურებას (მაგალითად, საკონსულტაციო მომსახურებას, მომსახურებას ინვესტიციების მართვის საკითხებში, ინვესტიციების მხარდაჭერისა და ადმინისტრირების მომსახურებას), თუნდაც ეს საქმიანობები არსებითი იყოს ერთეულისთვის, იმ პირობით, თუ იგი ისევ აკმაყოფილებს საინვესტიციო ერთეულის განმარტებას.
მგ99. საინვესტიციო ერთეული, პირდაპირ ან კონტროლირებული ერთეულის მეშვეობით, ასევე შეიძლება მონაწილეობდეს ინვესტიციების განხორციელებასთან დაკავშირებულ შემდეგი სახის საქმიანობაში, თუ ამ საქმიანობების მიზანია ინვესტირებული ერთეულებიდან ინვესტიციის უკუგების (კაპიტალის ღირებულების ზრდა, ან საინვესტიციო შემოსავალი) მაქსიმალურად გაზრდა და ამ ტიპის საქმიანობები არ წარმოადგენს საინვესტიციო ერთეულის საქმიანობისთვის არსებით განცალკევებულ მიმართულებას, ან შემოსავლების მიღების არსებით განცალკევებულ წყაროს:
(ა) ინვესტირებული ერთეულისთვის ბიზნესის მართვის საკითხებში მომსახურების გაწევა, ან საკონსულტაციო მომსახურება სტრატეგიის საკითხებში; და
(ბ) ინვესტირებული ერთეულისთვის ფინანსური მხარდაჭერის უზრუნველყოფა, როგორიცაა, მაგალითად სესხის მიცემა, კაპიტალის მიწოდების ვალდებულება ან გარანტიები.
მგ100. თუ საინვესტიციო ერთეულს გააჩნია კონტროლირებული ერთეული, რომელიც თვითონ არ არის საინვესტიციო ერთეული და მისი ძირითადი დანიშნულება და საქმიანობაა მოცემული საინვესტიციო ერთეულისთვის, ან სხვა მხარეებისთვის ინვესტიციების განხორციელებასთან დაკავშირებული ისეთი მომსახურების გაწევა, ან ისეთი საქმიანობის განხორციელება, რომლებიც აღწერილია მგ98–მგ99 პუნქტებში, მან ამ კონტროლირებული ერთეულის კონსოლიდაცია უნდა მოახდინოს 57-ე პუნქტის შესაბამისად. თუ კონტროლირებული ერთეული, რომელიც ასრულებს ინვესტიციების განხორციელებასთან დაკავშირებულ მომსახურებას ან საქმიანობას, თვითონ საინვესტიციო ერთეულია, მაკონტროლებელმა ერთეულმა მოცემული კონტროლირებული ერთეული უნდა შეაფასოს სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, 56-ე პუნქტის შესაბამისად.
გამოსვლის სტრატეგიები
მგ101. ერთეულის დანიშნულების შესახებ მტკიცებულებებს უზრუნველყოფს მისი საინვესტიციო გეგმებიც. ერთ-ერთი ნიშანი, რომლითაც საინვესტიციო ერთეული განსხვავდება სხვა ერთეულებისგან, იმაში მდგომარეობს, რომ საინვესტიციო ერთეული არ გეგმავს ინვესტიციების შენარჩუნებას განუსაზღვრელი ვადით; ის მათ ინარჩუნებს მხოლოდ გარკვეული პერიოდით. ვინაიდან წილობრივ ინსტრუმენტებსა და არაფინანსურ აქტივში განხორციელებულ ინვესტიციებს ერთეული პოტენციურად შეიძლება განუსაზღვრელი ვადით ინარჩუნებდეს, საინვესტიციო ერთეულს უნდა ჰქონდეს დოკუმენტირებული გამოსვლის სტრატეგია, რომელშიც აღწერილი იქნება, როგორ გეგმავს ერთეული კაპიტალის ღირებულების ზრდის რეალიზებას პრაქტიკულად ყველა თავისი ინვესტიციისთვის, რომელიც განხორციელებული აქვს წილობრივ ინსტრუმენტებსა და არაფულად აქტივებში. საინვესტიციო ერთეულს გამოსვლის სტრატეგია ასევე უნდა ჰქონდეს ყველა თავისი სავალო ინსტრუმენტისთვის, რომლებიც პოტენციურად შეიძლება შეინარჩუნოს განუსაზღვრელი ვადით, მაგალითად უვადო სავალო ინსტრუმენტებისთვის. ერთეული ვალდებული არ არის, რომ კონკრეტული გამოსვლის სტრატეგია ჰქონდეს თითოეული ინდივიდუალური ინვესტიციისთვის, მაგრამ უნდა განსაზღვროს განსხვავებული პოტენციური სტრატეგია სხვადასხვა ტიპის საინვესტიციო პორტფელისთვის, მათ შორის, დასაბუთებული ვადები საინვესტიციო პროექტიდან გამოსვლისთვის. გამოსვლის მექანიზმები, რომლებიც ამოქმედდება მხოლოდ ვალდებულებების შეუსრულებლობის შემთხვევაში, როგორიცაა, მაგალითად სახელშეკრულებო პირობების დარღვევა, ან შეუსრულებლობა, არ მიიჩნევა მოცემული შეფასების მიზნებისთვის გამოსვლის სტრატეგიად.
მგ102. გამოსვლის სტრატეგია შეიძლება განსხვავებული იყოს ინვესტიციების ტიპების მიხედვით. არაკოტირებული საწარმოების წილობრივ ინსტრუმენტებში განხორციელებული ინვესტიციებისთვის გამოსვლის სტრატეგიის მაგალითები მოიცავს საფონდო ბირჟაზე ფასიანი ქაღალდების პირველად საჯარო განთავსებას, ფასიანი ქაღალდების დახურულ განთავსებას, ბიზნესის (საწარმოს) გაყიდვას, ინვესტირებულ ერთეულში ფლობილი წილების განაწილებას (ინვესტორებზე) და აქტივების გაყიდვას (მათ შორის, ინვესტირებული ერთეულის აქტივების გაყიდვა ინვესტირებული ერთეულის ლიკვიდაციამდე). ისეთ წილობრივ ინსტრუმენტებში განხორციელებული ინვესტიციებისთვის, რომლებიც იყიდება საჯარო ბაზარზე, გამოსვლის სტრატეგიის მაგალითებია ინვესტიციის გაყიდვა დახურული შეთავაზების ფარგლებში, ან საჯარო ბაზარზე. უძრავ ქონებაში განხორციელებული ინვესტიციებისთვის გამოსვლის სტრატეგიის მაგალითია უძრავი ქონების გაყიდვა უძრავი ქონების ბაზარზე, სპეციალიზებული დილერების მეშვეობით, ან ღია ბაზარზე.
მგ103. საინვესტიციო ერთეულს შეიძლება გააჩნდეს ინვესტიცია სხვა საინვესტიციო ერთეულში, რომელიც შექმნილია ერთეულთან კავშირში იურიდიული, მარეგულირებელი, საგადასახადო ან სხვა ანალოგიური ეკონომიკური მიზეზებით. ასეთ შემთხვევაში, ინვესტორი საინვესტიციო ერთეული ვალდებული არ არის, გააჩნდეს ამ ინვესტიციისთვის გამოსვლის სტრატეგია, იმ პირობით, თუ ინვესტირებულ საინვესტიციო ერთეულს თავისი ინვესტიციებისთვის გააჩნია სათანადო გამოსვლის სტრატეგიები.
სამართლიანი ღირებულების შეფასება
მგ104. საინვესტიციო ერთეულის განმარტების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ელემენტია ის, რომ ერთეული პრაქტიკულად ყველა თავისი ინვესტიციის შედეგებს აფასებს და აანალიზებს სამართლიანი ღირებულების საფუძველზე, ვინაიდან სამართლიანი ღირებულების გამოყენებით უფრო შესაბამისი ინფორმაცია მიიღება, ვიდრე, მაგალითად კონტროლირებული ერთეულების კონსოლიდაციის შედეგად, ან მეკავშირე ერთეულებსა თუ ერთობლივ საქმიანობაში ფლობილი წილების წილობრივი მეთოდით აღრიცხვისას. იმისათვის, რომ საინვესტიციო ერთეულმა აჩვენოს, რომ ის აკმაყოფილებს განმარტების ზემოაღნიშნულ ელემენტს, ის:
(ა) ინვესტორებს აწვდის სამართლიანი ღირებულების შესახებ ინფორმაციას და ფინანსურ ანგარიშგებაში პრაქტიკულად ყველა თავის ინვესტიციას აფასებს სამართლიანი ღირებულებით ყველა შემთხვევაში, როდესაც სსბასს-ების მიხედვით მოითხოვება ან ნებადართულია სამართლიანი ღირებულებით შეფასება; და
(ბ) შიდა ანგარიშგების მიზნებისთვის სამართლიანი ღირებულების შესახებ ინფორმაციას აწვდის ერთეულის უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელ პერსონალს (როგორც ეს ცნება განმარტებულია სსბასს 20-ში, დაკავშირებულ მხარეთა შესახებ განმარტებითი შენიშვნები), რომელიც შეფასების ძირითადი ინსტრუმენტის სახით, სამართლიან ღირებულებას იყენებს პრაქტიკულად ყველა თავისი ინვესტიციის შედეგების შესაფასებლად და საინვესტიციო გადაწყვეტილებების მისაღებად.
მგ105. პუნქტში მგ104(ა) მოცემული მოთხოვნის შესასრულებლად, საინვესტიციო ერთეულმა:
(a) ყველა თავისი საინვესტიციო ქონების აღრიცხვისთვის უნდა აირჩიოს სამართლიანი ღირებულების მოდელი, სსბასს 16-ის, საინვესტიციო ქონება, შესაბამისად;
(b) მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობაში განხორციელებული ინვესტიციების აღრიცხვისთვის უნდა აირჩიოს წილობრივი მეთოდის გამოყენებისგან გათავისუფლების უფლება, რომელსაც ითვალისწინებს სსბასს 36; და
(c) სამართლიანი ღირებულებით უნდა შეაფასოს ფინანსური აქტივები, სსბასს 29-ის მოთხოვნების გამოყენებით.
მგ106. საინვესტიციო ერთეულს შეიძლება გააჩნდეს ზოგიერთი ისეთი აქტივი, რომელიც დაკავშირებული არ არის საინვესტიციო საქმიანობასთან, მაგალითად სათავო ოფისის შენობა და შესაბამისი აღჭურვილობა; გარდა ამისა, შეიძლება გააჩნდეს ფინანსური ვალდებულებებიც. საინვესტიციო ერთეულის განმარტების სამართლიანი ღირებულების ელემენტი ეხება მხოლოდ საინვესტიციო ერთეულის ინვესტიციებს. შესაბამისად, საინვესტიციო ერთეული ვალდებული არ არის, არასაინვესტიციო დანიშნულების აქტივები, ან ვალდებულებები შეაფასოს სამართლიანი ღირებულებით.
დანართი „ბ“
ცვლილებები სხვა სსბასს-ებში
[ამოღებულია]
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 35-ის შემადგენელი ნაწილი.
მიზანი
დს1. წინამდებარე დასკვნის საფუძველში შეჯამებულია სსბასს 35-ის თაობაზე დასკვნების მისაღწევად სსბასსს-ის მიერ ჩატარებული განხილვები. რადგან წინამდებარე სტანდარტი ბასსს-ის მიერ გამოცემულ ფასს 10-ს, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება (გამოცემული 2011 წელს, 2014 წლის 31 დეკემბრამდე ცვლილებების ჩათვლით), ეფუძნება, დასკვნის საფუძველში წარმოდგენილია მხოლოდ ის სფეროები, სადაც სსბასს 35 განსხვავდება ფასს 10-ის ძირითადი მოთხოვნებისგან, ან სადაც სსბასსს-მ განიხილა მსგავსი განსხვავებები.
მიმოხილვა
დს2. 2012 წელს სსბასსს-მ მუშაობა დაიწყო პროექტზე, რომლის მიზანი იყო იმ სსბასს-ების განახლება, რომლებიც ეხება კონტროლირებულ ერთეულებში, მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობეში წილების აღრიცხვას. 2013 წლის ოქტომბერში სსბასსს-მ გამოსცა განსახილველი პროექტები, 48-დან 52-მდე, რომლებსაც ერთობლივად ეწოდება სხვა ერთეულებში მონაწილეობა. 49-ე განსახილველი პროექტი, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, ეფუძნებოდა ფასს 10-ს, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, სსბასს 6-ში, კონსოლიდირებული და ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება, მოცემული საჯარო სექტორის მოდიფიცირებების გათვალისწინებით. 2015 წლის იანვარში სსბასსს-მ გამოსცა ხუთი ახალი სსბასს, მათ შორის სსბასს 35. ამ ახალმა სსბასს-ებმა ჩაანაცვლა სსბასს 6, სსბასს 7, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებში და სსბასს 8, ერთობლივ საქმიანობაში მონაწილეობა.
პროცესი
დს3. წინამდებარე სტანდარტის შემუშავებისას სსბასსს-მ გაითვალისწინა სსბასს 6-ის ის ასპექტები, რომლებიც სპეციალურად საჯარო სექტორთან დაკავშირებული საკითხების ან იმ გარემოებებისთვის იყო შემუშავებული, რომლებიც საჯარო სექტორში უფრო გავრცელებულია, ვიდრე სხვა სექტორებში. სსბასსს-მ წინამდებარე სტანდარტში აქცენტი გააკეთა ამ საკითხებზე. სსბასსს-მ ასევე გაითვალისწინა მითითებები იმის შეფასებისთვის, ერთეული არის თუ არა კონტროლირებული ერთეული 2014 წლის სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის სახელმძღვანელოს მიზნებისათვის, რათა თავიდან აეცილებინა არასასურველი განსხვავებები. დამატებითი მაგალითების შემუშავებისას, სადაც წარმოჩენილია საჯარო სექტორის გარემო, სსბასსს-მ გაითვალისწინა ასევე ეროვნული სტანდარტების დამდგენთა იმ ორგანოების მიერ შემუშავებული მითითებები, რომლებიც პასუხისმგებელნი არიან სამთავრობო სექტორების ზედამხედველობაზე.
შესაბამისობა სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკასთან
დს4. როგორც 49-ე განსახილველი პროექტის შემუშავებისას, ისე წინამდებარე სტანდარტზე მუშაობის დასრულების პროცესში სსბასსს-მ გაითვალისწინა 2014 წლის სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის სახელმძღვანელოში მოცემულ კონტროლის განმარტებასა (დაკავშირებულ მაჩვენებლებსა და მითითებებთან ერთად) (და 2008 წლის ეროვნული ანგარიშების სისტემასთან ერთად, რომელთანაც ჰარმონიზებულია 2014 წლის სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის სახელმძღვანელო) და შეთავაზებულ სტანდარტს შორის მსგავსებები და განსხვავებები. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის სახელმძღვანელოსა და ფინანსურ ანგარიშს შორის ზოგიერთი განსხვავება წარმოქმნილია მათი ხასიათისა და განსხვავებული მიზნების გამო. მაგალითად, ინსტიტუციონალური ერთეულების სექტორების მიხედვით კლასიფიკაცია მათი ეკონომიკური ხასიათის, როგორც სამთავრობო ერთეულების, საფუძველზე კვლავ რჩება მნიშვნელოვან განმასხვავებელ ფაქტორად მაკროეკონომიკურ სტატისტიკურ ანგარიშსა და ბუღალტრული აღრიცხვასა და ფინანსურ ანგარიშს შორის. უფრო მეტიც, მაკროეკონომიკურ სტატისტიკაში განსხვავება საბაზრო მწარმოებლებსა და არასაბაზრო მწარმოებლებს შორის კვლავ გამოიწვევს განსხვავებას საერთო სამთავრობო სექტორის ან საჯარო კორპორაციების სექტორში კლასიფიკაციის თვალსაზრისით და შესაბამისად, საჯარო სექტორის საერთო კლასიფიკაციის თვალსაზრისით, თუნდაც კონტროლის თაობაზე ზუსტად იგივე პრინციპი და კონცეპტუალური მითითებები არსებობდეს.
დს5. წინამდებარე სტანდარტის შემუშავებისას სსბასსს-მ ძალისხმევა გასწია 2014 წლის სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის სახელმძღვანელოს მითითებებთან უფრო მჭიდრო შესაბამისობისთვის და განსხავვებების ხასიათის უფრო ნათლად ახსნისთვის. საკითხები, რომლებთან მიმართებით სსბასსს-მ სპეციალურად გაითვალისწინა სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის სახელმძღვანელოს მოთხოვნები, მოიცავს შემდეგს:
(ა) მოთხოვნილ იქნეს თუ არა ყველა კონტროლირებული ერთეულის კონსოლიდირება, მთავრობის სექტორების მიხედვით ანგარიშის წარდგენის საპირისპიროდ;
(ბ) წინამდებარე სტანდარტში კონტროლის კონცეფციასა და 2014 წლის სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის სახელმძღვანელოში გამოყენებულ მიდგომას შორის მსგავსება, 2008 წლის სახელმწიფოს ეროვნულ ანგარიშებში არამომგებიანი ინსტიტუტებისა და კორპორაციების კონტროლის მაჩვენებლების გათვალისწინების ჩათვლით;
(c) მარეგულირებელ კონტროლსა და ფინანსური ანგარიშის მიზნებისთვის კონტროლს შორის განსხვავებები; და
(d) ოქროს წილებთან დაკავშირებული უფლებები.
აღნიშნული საკითხებიდან ზოგიერთი უფრო დეტალურადაა განხილული წინამდებარე დასკვნის საფუძვლის მომდევნო ნაწილებში.
მოქმედების სფერო (პუნქტები 3–11)
სრულ მფლობელობაში და ნაწილობრივ მფლობელობაში მყოფი მაკონტროლებელი ერთეულები
დს6. სსბასსს დათანხმდა, რომ სსბასს 6-ის და ფასს 10-ის მოთხოვნების შესაბამისად სრულ მფლობელობაში ან ნაწილობრივ მფლობელობაში მყოფ მაკონტროლებელ ერთეულებს, რომლებიც აკმაყოფილებენ გარკვეულ პირობებს და დაქირავების შემდგომ ან სხვა გრძელვადიან დაქირავებულ პირთა სარგებლის პროგრამებს არ უნდა მოეთხოვებოდეს კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა. სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ მაკონტროლებელ ერთეულს, რომელიც თვითონ კონტროლირებული ერთეულია, არ უნდა მოეთხოვებოდეს კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა მხოლოდ მაშინ, როდესაც „ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მსგავსი ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლები არსებობენ ან მათი საინფორმაციო მოთხოვნილებები დაკმაყოფილებულია მაკონტროლებელი ერთეულის კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგებით“. ამ შეზღუდვის მიზანია მომხმარებლების დაცვა, როდესაც მსგავსი მაკონტროლებელი ერთეულები წარმოადგენენ მთავრობის ძირითად სექტორებს ან საქმიანობებს და არსებობენ მომხმარებლები, რომლებსაც კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება სჭირდებათ ანგარიშვალდებულების ან გადაწყვეტილების მიღების მიზნებისთვის.
კონსოლიდირების მოთხოვნების ყველა კონტროლირებული ერთეულისთვის გამოყენება
დს7. სსბასსს-მ აღნიშნა როგორც ფასს 10-ში, ისე სსბასს 6-ში მოცემული ზოგადი პრინციპი, რომ მაკონტროლებელმა ერთეულმა ყველა თავისი კონტროლირებული ერთეულის მუხლობრივი კონსოლიდირება უნდა განახორციელოს. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ გასულს წლებში სჯარო სექტორის ერთეულების სხვა ერთეულებში მონაწილეობის პოტენციური მასშტაბი და სირთულე (განსაკუთრებით მთავრობასა და სხვა ერთეულებს შორის ურთიერთობა) გაიზარდა. მთავრობის ინტერვენციები მთავრობის (და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულების) სხვა ერთეულებში მონაწილეობის, რომელთაგან ზოგიერთმა შეიძლება წარმოქმნას კონტროლი, როგორც ეს წინამდებარე სტანდარტშია განმარტებული, ფართო სპექტრის ხელშემწყობი ფაქტორია. კონსოლიდაციის გავლენამ, როდესაც მთავრობას დიდ რაოდენობით კონტროლირებული ერთეულები ჰყავს და კონტროლირებული ერთეულები ახორციელებენ საქმიანობას, რომელიც ადრე მიჩნეული იყო მხოლოდ კერძო სექტორის საქმიანობად და როდესაც გამიზნულია, რომ კონტროლი დროებითი უნდა იყოს, განაპირობა კითხვების წამოშობა იმასთან დაკავშირებით, გამართლებულია თუ არა ყველა კონტროლირებული ერთეულის კონსოლიდირება, დაკავშირებული დანახარჯებისა და სარგებლის გათვალისწინებით.
დს8. სსბასსს-მ ინტენსიურად განიხილა საკითხი, საჭიროა თუ არა ყველა კონტროლირებული ერთეულის კონსოლიდირება, მომხმარებელთა მოთხოვნილებების გათვალისწინებით. სსბასსს-მ აქცენტი გააკეთა კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგებით უზრუნველყოფილ ინფორმაციაზე და აღნიშნა, რომ მომხმარებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებები შეიძლება ასევე დაკმაყოფილდეს სხვა ანგარიშგებებითა და ანგარიშებით, როგორიცაა მაგალითად, (i) ორივე, მაკონტროლებელი და კონტროლირებული ერთეულის ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება; (ii) ანგარიშები საქმიანობის შედეგების შესახებ; და (iii) სტატისტიკური ანგარიშები. მართალია, სსბასსს-ის განხილვის გარკვეული ნაწილი შესაბამისი იყო ნებისმიერი ტიპის საჯარო სექტორის ერთეულისთვის, რომელიც მაკონტროლებელი ერთეულია, მაგრამ მრავალი განხილული საკითხი ეხებოდა მთლიანად მთავრობის დონეს. სსბასსს-მ განიხილა მოსაზრებები კონსოლიდირების სარგებლიანობის შესახებ შემდეგი ტიპის კონტროლირებულ ერთეულებთან მიმართებით (ამასთნ, აღნიშნა, რომ ეს ფართო კატეგორიები უნივერსალურად ვერ იქნება გამოყენებული):
(ა) დეპარტამენტები და სამინისტროები;
(ბ) სახელმწიფო სააგენტოები;
(გ) [მთავრობის საწარმოები (GBE)] (ფრჩხილებში ჩასმული ტერმინი აღარ გამოიყენება 2016 წლის აპრილში სსბასს-ების გამოყენებადობის გამოცემის შემდეგ);
(დ) ფინანსური ინსტიტუტები (გარდა მთავრობის მიერ დაფინანსებული საწარმოებისა); და
(ე) სხვა ინვესტიციები (მათ შორის საერთაშორისო ინვესტიციები, დაკავშირებული ინვესტიციები და საინვესტიციო ერთეულები). ტერმინი „დაკავშირებული ინვესტიციები“ გამოყენებულ იქნა სხვა მიზნის მიღწევისას შეძენილი წილების აღნიშვნისთვის, როგორიცაა მაგალითად, კერძო სექტორის ერთეულის კრახის თავიდან აცილება.
დს9. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ მიუხედავად საერთო შეთანხმებისა, რომ დეპარტამენტების, სამინისტროებისა და სახელმწიფო სააგენტოების კონსოლიდირება შესაფერისია, ზოგიერთი წევრი ნაკლებად დარწმუნებული იყო, რომ კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადების დანახარჯები გამართლებულია სხვა კატეგორიის კონტროლირებული ერთეულების შემთხვევაში.
დს10. სსბასსს-მ აღნიშნა არგუმენტები მთავრობის ყველა კონტროლირებული ერთეულის კონსოლიდირების მოთხოვნის მხარდასაჭერად, მათ შორის:
(ა) კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება უზრუნველყოფს მთავრობის საქმიანობებისა და მიმდინარე ფინანსური მდგომარეობის პანორამულ სურათს. ეს პანორამული სურათი უზრუნველყოფს, რომ მომხმარებლებს არ გამოეპაროთ გარკვეულ სექტორებთან დაკავშირებული რისკები. ის გვიჩვენებს მთლიანობაში მთავრობის საქმიანობის შედეგს;
(ბ) იმ ერთეულების კატეგორიების იდენტიფიცირება, რომელთა კონსოლიდირება უნდა განხორციელდეს, შეიძლება სირთულეებთან იყოს დაკავშირებული. მსგავსმა მცდელობებმა შეიძლება გამოიწვიოს წესებზე დაფუძნებული სტანდარტების წარმოქმნა. მაგალითად, შეიძლება რთული იყოს ფინანსური კრიზისიდან გამოხსნილი ერთეულების ცალკე, თანმიმდევრულ საფუძველზე იდენტიფიცირება სხვადასხვა იურისდიქციაში და დროთა განმავლობაში. მსგავსი პრობლემები შეიძლება წარმოიქმნას მთავრობის საწარმოების ნებისმიერ ცალკე წინადადებასთან მიმართებით. მართალია, მთავრობის საწარმო სსბასს-ებში განმარტებული ტერმინი იყო, როდესაც წინამდებარე სტანდარტი გამოიცა, მაგრამ სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ განსხვავებები არსებობს პრაქტიკაში ამ ტერმინის სხვადასხვა იურისდიქციებში გამოყენების თვალსაზრისით. ამასთან, პრობლემასთან დაკავშირებით, რომელიც ეხება იმ ერთეულების ჯგუფის ნათლად იდენტიფიცირებას, რომლისთვისაც შესაფერისი იქნებოდა განსხვავებული სააღრიცხვო მოთხოვნების გამოყენება, სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ მსგავსი საქმიანობები შეიძლება განხორციელდეს სხვადასხვა ტიპის ერთეულების მიერ, როგორც იურისდიქციის ფარგლებში, ისე სხვადასხვა იურისდიქციებში. ამიტომ, მიუხედავად იმისა, რომ განსხვავებული სააღრიცხვო მიდგომების გამოყენების წინადადებამ შეიძლება განაპირობოს ამა თუ იმ იურისდიქციაში ერთეულების ჯგუფის თანმიმდევრული აღრიცხვა, მან შეიძლება ვერ უზრუნველყოს მსგავსი საქმიანობების შესადარისი აღრიცხვა;
(გ) ერთეულების კონსოლიდირება არის მსგავსი მუხლების ერთნაირად აღრიცხვის მაგალითი. კონსოლიდირების გამონაკლისები ამცირებენ ფინანსური ანგარიშგების მთლიანობას. რადგან შეიძლება მრავალი ერთეული არსებობდეს, რომელიც პოტენციურად მიიჩნევა, რომ ცალკე მიდგომას ან განმარტებით შენიშვნას საჭიროებს, აღნიშნულმა შეიძლება უარყოფითი გავლენა იქონიოს კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მთლიანობაზე;
(დ) მთელი მთავრობის ფინანსურ ანგარიშგებას ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგებისგან განსხვავებული თვალსაზრისი აქვს. ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება უზრუნველყოფს ინფორმაციას მთავრობის ბირთვის საქმიანობების შესახებ.
დს11. სსბასსს-მ ასევე აღნიშნა არგუმენტები, რომლებიც გამოთქმულ იქნა მთავრობის გარკვეული კონტროლირებული ერთეულების კონსოლიდირების საწინააღმდეგოდ, მათ შორის:
(ა) იმ ერთეულების კონსოლიდირებამ, რომლებიც მთავრობის ბირთვისგან განსხვავებულ საქმიანობებს ახორციელებენ, შეიძლება ბუნდოვანი გახადოს შედეგების წარდგენა და თვითონ მთავრობის მდგომარეობა. ეს არგუმენტი წამოიჭრა სხვადასხვა კონტროლირებულ ერთეულებთან დაკავშირებით, მათ შორის სამრეწველო საქმიანოებებთან, დიდი ფინანსურ ინსტიტუტებთან, დროებით კონტროლირებულ ერთეულებთან და ასევე იმ ერთეულებთან დაკავშირებით, რომლებსაც ფინანსური მიზნები აქვთ, სოციალური მიზნების საპირისპიროდ;
(ბ) ზოგიერთის აზრით გარკვეული კატეგორიის კონტროლირებული ერთეულების წილობრივი აღრიცხვა სათანადო ინფორმაციას უზრუნველყოფს შეძენის შემდეგ საქმიანობის ფინანსურ შედეგებზე, დიდი დანახარჯების გაწევის ან მთავრობის ბირთვის შესახებ ინფორმაციის ბუნდოვნად წარდგენის გარეშე;
(გ) ზოგიერთის აზრით შეუფერებელია იმ ერთეულების კონსოლიდირება, რომლებიც ფინანსური კრიზისისგან იქნა გადარჩენილი, რადგან ისინი არ წარმოადგენენ მთავრობის ძირითად საქმიანობებს და გამიზნული არ არის, როგორც გრძელვადიანი ინვესტიცია;
(დ) როდესაც მთავრობებს დიდი რაოდენობით კონტროლირებული ერთეულები აქვთ, კონსოლიდირების პროცესის დანახარჯები დიდია და შეიძლება მიჩნეულ იქნეს, რომ აჭარბებს ამ ერთეულების მუხლობრივად კონსოლიდირების სარგებელს.
დს12. ყველა კონტროლირებული ერთეულის კონსოლიდირების მოთხოვნის მხარდამჭერი და საწინააღმდეგო არგუმენტების განხილვისას სსბასსს-მ გაითვალისწინა:
(ა) ფინანსური ანგარიშის მიზანი, რომელიც მოცემულია ზოგადი დანიშნულების საჯარო სექტორის ერთეულების კონცეპტუალურ საფუძვლებში (კონცეპტუალური საფუძვლები);
(ბ) მომხმარებელთა მოთხოვნილებებისა და კონსოლიდირებული ფინანსური ინფორმაციის შესახებ მტკიცებულების შეზღუდული ხელმისაწვდომობა (განსაკუთრებით სპეციფიური ტიპის კონტროლირებულ ერთეულებთან დაკავშირებით კონსოლიდირებული ფინანსური ინფორმაციის სარგებლიანობის შესახებ);
(გ) კონტექსტი, რომლის ფარგლებში მზადდება მთლიანი მთავრობის კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება;
(დ) შემოთავაზებულ სტანდარტში კონტროლის განმარტებასა და კონსოლიდირების მოთხოვნებს შორის ურთიერთკავშირი; და
(ე) სსბასსს-ის, როგორც ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების დამდგენის, როლი.
დს13. ფინანსური ანგარიშის მიზნებთან მიმართებით სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ კონცეპტუალური საფუძვლების მე-2 თავში ფინანსური ანგარიშის მიზნები განსაზღვრულია, როგორც ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილების მიღების მიზნებისათვის სასარგებლო ინფორმაციის უზრუნველყოფა. საჯარო სექტორში ბიუჯეტის მნიშვნელობის გამო (და ბიუჯეტთან შესაბამისობის დემონსტრირების მნიშვნელობის გამო) სსბასსს-მ განიხილა არგუმენტი, რომ კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში საჭიროა მხოლოდ იმ ერთეულების კონსოლიდირება, რომლებიც მთავრობის საბიუჯეტო ერთეულს წარმოადგენს. თუმცა, სსბასსს დათანხმდა, რომ საბიუჯეტო ერთეულის მიდგომა შეუფერებელი იქნება ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშისთვის, რადგან:
(ა) განხილვა იმის თაობაზე, რომელი ერთეულები შედის მთავრობის ბიუჯეტში, შეიძლება ეფუძნებოდეს ფაქტორებს, რომლებიც განსხვავდება ერთეულის ავტონომიის ხარისხისა და საბაზრო საქონლის უზრუნველყოფის დონის ან კომერციული უკუგების წარმოქმნისგან;
(ბ) ხშირ შემთხვევაში, განხილვა იმის თაობაზე, რომელი ერთეულები შედის მთავრობის ბიუჯეტში, დაკავშირებულია საკითხთან, გამიზნულია თუ არა, რომ ერთეული იყოს თვითდაფინანსებული. მთავრობის ბიუჯეტიდან თვითდაფინანსებული ერთეულების გამორიცხვა ფაქტობრივად ამ საქმიანობების შემოსავლისა და ხარჯების ურთიერთგადაფარვის საშუალებას იძლევა და ნიშნავს, რომ საბიუჯეტო სექტორის ინფორმაცია არ ასახავს მთავრობის მიერ კონტროლირებულ ყველა ოპერაციის არსს;
(გ) იურისდიქციისთვის საბიუჯეტო ზღვარი განისაზღვრება იურისდიქციის ფარგლებში. ფინანსური ანგარიში საბიუჯეტო სექტორზე რომ იყოს დაფუძნებული, არ იარსებებდა მთავრობების სტანდარტიზებული და შესადარისი ფინანსური ანგარიშები საერთაშორისო კონტექსტში.
დს14. სსბასს 14-ით მოითხოვებოდა ყველა კონტროლირებული ერთეულის კონსოლიდირება, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც არსებობს მტკიცებულება, რომ (ა) კონტროლი დროებითი იყო, რადგან კონტროლირებული ერთეული ფლობილი იყო მხოლოდ და მხოლოდ შეძენიდან თორმეტ თვეში მისი გაყიდვის მიზნით და (ბ) ხელმძღვანელობა აქტიურად ეძებს მყიდველს. მსგავსი დროებით კონტროლირებული ერთეულების ფინანსური ინსტრუმენტების სახით აღრიცხვა მოითხოვებოდა. სსბასსს-მ განიხილა, დროებით კონტროლირებული ერთეულების აღნიშნული აღრიცხვა ხომ არ უნდა იქნეს მოთხოვნილი შეთავაზებული სტანდარტითაც. სსბასსს-მ აღნიშნა სსბასს 6-ში მოცემულ მოთხოვნებთან დაკავშირებული პრობლემები. აღნიშნული მოიცავდა შემდეგ პრობლემებს:
(ა) დროებით კონტროლირებული ერთეულების იდენტიფიცირების სირთულე;
(ბ) იმ ერთეულებისთვის განსხვავებული სააღრიცხვო მიდგომის გამოყენების დასაბუთება, რომლებიც ფლობილია ორიოდე წლით (რასაც შეიძლება ადგილი ჰქონდეს იმ ერთეულებთან მიმართებით, რომლებიც თავდაპირველად გამიზნული იყო დროებით კონტროლირებულად);
(გ) ინვესტიციის არსებული ფორმით გაყიდვასთან დაკავშირებული სირთულე. საჯარო სექტორის ერთეულს შეიძლება დასჭირდეს პასუხისმგებლობის შენარჩუნება გარკვეულ რისკებთან დაკავშირებით, იმისათვის, რომ გაყიდოს ინვესტიცია დროებით კონტროლირებულ ერთეულში. მსგავსი ერთეულების ფინანსური ინსტრუმენტების სახით აღრიცხვა უზრუნველყოფს ამ ინვესტიციასთან დაკავშირებული რისკების მხოლოდ ნაწილობრივ წარდგენას;
(დ) თუ საჯარო სექტორის ერთეულს რისკი აქვს „დროებით“ კონტროლირებული ინვესტიციიდან, მაშინ ეს რისკები სხვა კონტროლირებული ერთეულების რისკების თანმიმდევრულად უნდა აისახოს; და
(ე) ანგარიშვალდებული ერთეულის მიერ დამატებითი ახსნის წარდგენას შეუძლია დროებით კონტროლირებული დიდი ერთეულების კონსოლიდირებისას წარმოქმნილი ზოგიერთი პრობლემის მოგვარება.
დს15. ამგვარად, სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ განსხვავებული სააღრიცხვო მიდგომის გამოყენება არ მოეთხოვა დროებით კონტროლირებული ერთეულებისთვის. 49-ე განსახილველი პროექტის რესპონდენტები საზოგადოდ, დათანხმდნენ ამ წინადადებაზე, სსბასსს-ის მოსაზრებების მსგავსი მიზეზების გამო. რესპონდენტთა კომენტარების განხილვისას სსბასსს-მ გააცნობიერა გამოთქმული არგუმენტები, რომ დროებით კონტროლირებული ერთეულები უნდა გათავისუფლდნენ კონსოლიდირებისგან, განსაკუთრებით მთავრობის მიერ მოქალაქეთა ინტერესების დაცვის მიზნით შეძენილი კონტროლირებული ერთეულები. თუმცა, სსბასსს-მ განიხილა მსგავს სიტუაციებში აღრიცხვის სხვადასხვა იურისდიქციის გამოცდილება და აღნიშნა, რომ მსგავსი ერთეულების კონსოლიდირება ხორციელდებოდა ზოგიერთ იურისდიქციაში. სსბასსს-მ განიხილა ასევე აღნიშნული კონსოლიდირების გაუქმების მხარდაჭერის დონე. რესოპნდენტებმა აღნიშნეს, რომ მსგავსი ინვესტიციები საბოლოო ჯამში, შეიძლება უფრო დიდი ხნით იქნეს შენარჩუნებული, ვიდრე თავდაპირველად იყო განზრახული. ზოგიერთმა რესპონდენტმა სსბასსს წაახალისა, რომ გაეთვალისწინებინა დამატებითი განმარტებითი შენიშვნების მოთხოვნა გაყიდვის მიზნით შეძენილ ერთეულებთან დაკავშირებით. სსბასსს დათანხმდა, რომ სსბასს 38-ში, სხვა ერთეულებში მონაწილეობის განმარტებითი შენიშვნები, მოეთხოვა განმარტებითი შენიშვნებში გასაყიდად ფლობილ სხვა ერთეულებში მონაწილეობასთან დაკავშირებით.
დს16. მომხმარებელთა მოთხოვნილებების დაკმაყოფილების თვალსაზრისით კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების სარგებლიანობის შესახებ არსებული კვლევის განხილვისას სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ მიუხედავად იმისა, რომ მთავრობების მზარდი რაოდენობა იყენებს ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის საფუძველს, ეს შედარებით ახალი ტენდენციაა და კონსოლიდირება ხშირ შემთხვევაში ეტაპობრივად ხორციელდება, პირველ რიგში კონსოლიდირდება მთავრობის საქმიანობების ბირთვი, შემდეგ კი სხვა კატეგორიების ერთეულები, დროისა და რესურსების ხელმისაწვდომობის შესაბამისად. შედეგად, მცირეა იმ იურიდსიქციების რაოდენობა, სადაც ხდება მთლიანი მთავრობის კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა და შეზღუდულია მთლიანი მთავრობის კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების სარგებლიანობის ემპირიული კვლევა. დღემდე ჩატარებულ კვლევებში აქცენტი კეთდებოდა იმაზე, ვინ იყენებს კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებებს და კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების საერთო სარგებელზე, გარკვეული ტიპის კონტროლირებული ერთეულების აღრიცხვის ან მათი ალტერნატიული გზით აღრიცხვის ნაცვლად. განხილვისას სსბასსს-მ გაითვალისწინა კონტროლირებული ერთეულების ქვეჯგუფების, როგორიცაა მაგალითად დროებით კონტროლირებული ერთეულები, ბუღალტრული აღრიცხვისა და ინფორმაციის წარდგენის ალტერნატიული გზები. სსბასსს-მ აღნიშნა სირთულეები, რომლებიც დაკავშირებულია იმ კონტროლირებული ერთეულების კატეგორიების თანმიმდევრულად იდენტიფიცირებასთან, რომლებიც შეიძლება განსხვავებულად აღირიცხოს ან დამატებითი განმარტებითი შენიშვნების მოთხოვნებს დაექვემდებაროს.
დს17. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ საინვესტიციო ერთეულებისთვის მოთხოვნების შემუშავებისას ბასსს აქცენტს აკეთებდა მომხმარებელთა მოთხოვნილებებზე. სსბასსს-ის მიერ საინვესტიციო ერთეულებთან დაკავშირებით გათვალისწინებული საკითხები განხილულია წინამდებარე დასკვნის საფუძვლის მომდევნო ნაწილში.
დს18. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ მრავალი მთავრობა ამზადებს სტატისტიკურ ანგარიშებს, სადაც კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება ასახულია სექტორული მიდგომით, რაც გულისხმობს მთავრობის სერთო და საჯარო კორპორაციების სექტორებად დაყოფას (არაფინანსური და ფინანსური). ეს ინფორმაცია 2008 წლის სტატისტიკის ეროვნული ანგარიშების სტატისტიკური მითითებების შესაბამისად მუშავდება, რაც თავის მხრივ, 2014 წლის სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის სახელმძღვანელოს მითითებებისა და ანგარიშების ევროპული სისტემის (ESA 2010) თანმიმდევრულია. სსბასსს-მ განიხილა, შესაძლებელია თუ არა მსგავსი სტატისტიკური მიდგომის გამოყენება, მთლიანი მთავრობის ანგარიშების სსბასს-ის მიდგომის საფუძველზე დამუშავების ალტერნატივის სახით. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ სსბასს 22-ში, სახელმწიფო მმართველობის სექტორის შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნება ფინანსურ ანგარიშგებაში, მოცემულია მითითებები კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში მსგავსი სტატისტიკური ინფორმაციის წარდგენის შესახებ. თუმცა, სსბასს 22-ით მსგავსი ინფორმაციის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახვა არც მოითხოვება და არც ნებადართულია მსგავსი ინფორმაციის წარდგენის ყველა კონტროლირებული ერთეულის კონსოლიდირების ალტერნატივის სახით გამოყენება. მართალია, სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ სტატისტიკური ანგარიში მნიშვნელოვან როლს ასრულებს და უზრუნველყოფს ინფორმაციას, რომელიც ქვეყნებს შორის შესადარისია, სსბასსს დათანხმდა, რომ მსგავს ინფორმაციას განსხვავებული მიზანი აქვს და ვერ შეასრულებს კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების როლს მთლიანი მთავრობის საქმიანობის მიმოხილვის თვალსაზრისით. სსბასსს-მ ასევე აღნიშნა, რომ ეროვნული მთავრობის გარდა სხვა მთავრობებისთვის სტატისტიკური სექტორული ინფორმაციის უზრუნველყოფის დავალდებულება შეიძლება რთული აღმოჩნდეს. შესაბამისად, სსბასსს დათანხმდა, რომ სსბასს 22-ის ნებისმიერი ცვლილება არ უნდა იყოს იმ პროექტის ნაწილი, რომლის მიზანია სსბასს-ების, 6 და 8, განახლება. მართალია, სსბასსს-მ გადაწყვეტა, რომ წინამდებარე სტანდარტში არ წარმოედგინა მითითებები სტატისტიკური სექტორების შესახებ ინფორმაციის წარდგენის თაობაზე, მაგრამ მან აღნიშნა, რომ მთავრობებს შეუძლიათ სტატისტიკური სექტორების მიხედვით დანაწევრებული კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა.
დს19. ამგვარად, 49-ე განსახილველ პროექტში შეთავაზებული იყო ყველა კონტროლირებული ერთეულის კონსოლიდირება, გარდა საინვესტიციო ერთეულების (ცალკეა განხილული ამ დასკვნის საფუძველში) კონსოლიდირებისგან გათავისუფლებებისა. სსბასსს-მ მოითხოვა მოსაზრებები იმის თაობაზე, არსებობს თუ არა ერთეულების კატეგორიები, რომელთა კონსოლიდირება არ უნდა განხორციელდეს, არკონსოლიდირების დასაბუთებასთან ერთად, მომხმარებელთა მოთხოვნილებების გათვალისწინებით. საზოგადოდ, რესპონდენტებმა მხარი დაუჭირეს ამ შეთავაზებას, თუმცა რამდენიმე რესპონდენტმა ხაზი გაუსვა განხორციელებასთან დაკავშირებულ სირთულეებს (მაგალითად, დიდი რაოდენობით კონტროლირებული ერთეულების კონსოლიდირების დანახარჯები). ზოგიერთმა რესპონდენტმა კომენტარი გააკეთა ასევე იურიდიული ან ადმინისტრაციული გზით შექმნილი ანგარიშვალდებული ერთეულების არსებობაზე და აღნიშნა, რომ ისინი შეიძლება განსხვავდებოდნენ შემოთავაზებული სტანდარტის შესაბამისად გამოვლენილი ანგარიშვალდებული ერთეულებისგან. სსბასსს დათანხმდა, რომ წინამდებარე სტანდარტში აეღიარებინა იურიდიული ან ადმინისტრაციული გზით დაფუძნებული ანგარიშვალდებული ერთეულების არსებობა.
საინვესტიციო ერთეულები
დს20. 2012 წლის ოქტომბერში ბასსს-მა გამოსცა დოკუმენტი საინვესტიციო ერთეულები (ცვლილებები ფასს 10-ში, ფასს 12-ში და ბასს 27-ში). აღნიშნული ცვლილებების შედეგად ფასს 10-ით მოითხოვება, რომ კონტროლირებულმა ერთეულმა, რომელიც საინვესტიციო ერთეულია, თავისი ინვესტიციების უმეტესობა სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხოს, მოგების ან ზარალის მეშვეობით, მათი კონსოლიდირების ნაცვლად. სსბასსს-მ განიხილა საჯარო სექტორში მსგავსი ერთეულებისთვის ფასს 10-ში მოცემული მოთხოვნების შესაფერისობა. სსბასსს-მ პირველ რიგში განიხილა, რომელ ერთეულებზე შეიძლება მოახდინოს გავლენა მსგავსმა მოთხოვნებმა. ერთეულები, რომლებმაც შეიძლება დააკმაყოფილონ საინვესტიციო ერთეულის განმარტება, მოიცავს გარკვეულ სუვერენული ქონების ფონდებს, საპენსიო ფონდებსა და სახელმწიფო სექტორსა და კერძო სექტორს შორის პარტნიორობაში ან კერძო ფინანსურ ინიციატივაში მაკონტროლებელი წილების მფლობელ ფონდებს. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ნებისმიერი მოთხოვნა, რომელიც მხოლოდ საინვესტიციო ერთეულებზე ვრცელდება, შეიძლება გავრცელდეს საჯარო სექტორის ერთეულების შედარებით მცირე რაოდენობაზე (იმ ერთეულების ტიპების გათვალისწინებით, რომლებიც შეიძლება საინვესტიციო ერთეულები იყვნენ, ასევე იმ ფაქტის გათვალისწინებით, რომ ამ ერთეულებს შეიძლება მოეთხოვებათ ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტების, მათ შორის ადგილობრივი სტანდარტების, ფართო სპექტრის შესაბამისად ანგარიშგება).
დს21. სსბასსს-მ აღნიშნა ბასსს-ის რესპონდენტების მიერ ბასსს-ის საინვესტიციო ერთეულის შეთავაზებაზე გაკეთებული კომენტარები და გაითვალისწინა, რომ მსგავსი არგუმენტები გავრცელდება საჯარო სექტორზეც. მართლაც, სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ბასსს-ის მიერ კონკრეტულად გამოვლენილი ზოგიერთი ტიპის პოტენციური საინვესტიციო ერთეულები (მაგალითად, სუვერენული ქონების ფონდები) შეიძლება იყვნენ საჯარო სექტორის ერთეულები, რომლებიც სსბასს-ებს იყენებენ. სსბასსს-მ აღნიშნა ბასსს-ის მიერ მომხმარებელთა მოთხოვნილებებზე აქცენტის გაკეთება საინვესტიციო ერთეულების განხილვისას. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ იურისდიქციის ანგარიშგების საფუძვლების მიხედვით, საჯარო სექტორის საინვესტიციო ერთეულს შეიძლება მოეთხოვებოდეს სსბასს-ების, ფასს-ების ან ადგილობრივი სტანდარტების შესაბამისად ანგარიშგება. სსბასსს დათანხმდა, რომ ფასს 10-ში მოცემული მოთხოვნა, რომ საინვესტიციო ერთეულმა თავისი ინვესტიციები სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხოს, შესაფერისი ჩანს საჯარო სექტორისთვის. სსბასსს-მ ასევე აღნიშნა, რომ სსბასსს-ებსა და ფასს-ებში თანმიმდევრული მოთხოვნების ასახვა შეამცირებს აღრიცხვის არბიტრაჟის შესაძლებლობას იმის განსაზღვრისას, საინვესტიციო ერთეულს რომელი ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტების გამოყენება მოეთხოვება.
დს22. სსბასსს-მ განიხილა, ფასს 10-ში მოცემული საინვესტიციო ერთეულის განმარტება შესაფერისი იყო თუ არა საჯარო სექტორისთვის. სსბასსს დათანხმდა, რომ ეს განმარტება უმეტესწილად შესაფერისია, თუმცა აღნიშნა, რომ საინვესტიციო ერთეულს ხშირ შემთხვევაში გარე მანდატი დასჭირდება, რომლითაც დადგინდება მისი დანიშნულება (ერთეულის მიერ თავისი დანიშნულების ინვესტორებისთვის მტკიცების ნაცვლად) და შესაბამისი ცვლილება შეიტანა აღნიშნულ განმარტებაში. სსბასსს-მ გაითვალისწინა, რომ სასარგებლო იქნება საჯარო სექტორის სცენარების დამატებითი მაგალითების წარდგენა, სადაც ერთეული საინვესტიციო ერთეული არ იქნება უბრალოდ დამატებითი მიზნების დასახვის გამო.
დს23. სსბასსს-მ განიხილა საინვესტიციო ერთეულის ტიპური მახასიათებლები
საჯარო სექტორში გამოსაყენებლად შესაფერისი იყო თუ არა. სსბასსს-მ აღნიშნა,
რომ ფასს 10-ში გაკეთებულია დაშვება, რომ ერთეული შეიძლება საინვესტიციო
ერთეული იყოს, მიუხედავად იმისა, რომ მას არა აქვს ტიპური მახასიათებლები.
ასეთ შემთხვევებში ერთეულს მოეთხოვება ახსნას, რატომ არის ის საინვესტიციო
ერთეული, მიუხედავად იმისა, რომ მას არა აქვს საინვესტიციო ერთეულის ყველა
მახასიათებელი. სსბასსს-მ გაითვალისწინა, რომ ფასს 10-ში გამოვლენილი
ტიპური მახასიათებლები ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ტიპური მახასიათებლები
იყოს საჯარო სექტორის კონტექსტში.
მაგალითად, სუვერენერული ქონების ფონდს შეიძლება:
(ა) ერთადერთი ინვესტორი ჰყავდეს (მინისტრი ან საჯარო სექტორის ერთეული). ფონდმა შეიძლება არგუმენტი წარმოადგინოს, რომ ის საინვესტიციო ფონდია მოქალაქეების სახელით ან მათ სასარგებლოდ. ფასს 10-ის პუნქტში დს259 ცალსახად არის მინიშნებული მთავრობის მიერ ფლობილ საინვესტიციო ფონდებზე და საპენსიო პროგრამებისა და შემოწირულობების მიერ სრულად ფლობილ ფონდებზე, იმისათვის რომ აეხსნა ბასსს-მა რატომ გადაწყვიტა ეს ტიპურ მახასიათებლად მიეჩნია, საინვესტიციო ერთეულის განმარტების აუცილებელ ნაწილად მიჩნევის ნაცვლად;
(ბ) ჰყავდეს ინვესტორები, რომლებიც დაკავშირებული მხარეებია. ფონდი, რომლის ინვესტორი დაკავშირებული მხარეა, შეიძლება მაინც მრავალი დაუკავშირებელი ბენეფიციარი ინვესტორის სახელით მოქმედებდეს;
(გ) საკუთრების წილი ჰქონდეს კაპიტალის ან მსგავსი წილის გარდა სხვა ფორმით. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ სუვერენული ქონების ფონდებში საკუთრების წილების ფორმა შეიძლება განსხვავებული იყოს და ფასს 10-ის პუნქტში დს264 კონკრეტულად არის მითითებული საპენსიო ფონდებსა და სუვერენული ქონების ფონდებზე იმის ახსნისას, რატომ გადაწყვიტა ბასსს-მა აღნიშნულის მიჩნევა ტიპურ მახასიათებლად, განმარტების აუცილებელ ნაწილად მიჩნევის ნაცვლად. ფასს 10-ის პუნქტის დს264 მიხედვით „მაგალითად, საპენსიო ფონდს ან სუვერენულ ქონების ფონდს, რომელსაც ერთადერთი პირდაპირი ინვესტორი ჰყავს, შეიძლება ჰყავდეს ბენეფიციარები, რომლებსაც ამ საინვესტიციო ფონდის წმინდა აქტივები ეკუთვნით, მაგრამ საკუთრების ერთეულები არ გააჩნიათ.“
დს24. კერძო და საჯარო სექტორს შორის განსხვავებების გამო სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ ტიპური მახასიათებლები საინვესტიციო ერთეულის განმარტებისგან ცალკე არ განესაზღვრა. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ფასს 10-ში საინვესტიციო ერთეულების განხილვაში აღწერილია, როგორ შეუძლია ერთეულს წარმოაჩინოს, რომ ის აკმაყოფილებს საინვესტიციო ერთეულის განმარტებას. ამგვარად, სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ შეენარჩუნებინა მსგავსი სახელმძღვანელო მითითებები, მაგრამ ის განეთავსებინა საინვესტიციო ერთეულის განმარტების შესახებ მითითებებთან ერთად. სსბასსს დათანხმდა, რომ ფასს 10-ში მოცემული მახასიათებელი, რომ „პირები ან ერთეულები, რომლებმაც ერთეულს ფონდები მისცეს, ამ ერთეულის დაკავშირებული მხარეები არ არიან“, არ ასახავს საჯარო სექტორის კონტექსტს და დათანხმდა ამ მახასიათებლის შესახებ მითითებების გამოტოვებაზე.
დს25. მართალია, სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ საინვესტიციო ერთეულის განმარტებისგან ცალკე არ განესაზღვრა ტიპური მახასიათებლები, მაგრამ სსბასსს-მ გაითვალისწინა, რომ საჯარო სექტორის ერთეულების უმეტესობას, რომლებიც საკუთარ თავს საინვესტიციო ერთეულებად მიიჩნევენ, უნდა მოეთხოვოს გამოყენებული განსჯისა და დაშვებების შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნება. სსბასსს-ის აზრით ამ განსჯისა და დაშვებების გამჟღავნება მნიშვნელოვანი იქნება გამჭვირვალობის თვალსაზრისით და წაახალისებს საინვესტიციო ერთეულის სააღრიცხვო მოთხოვნების სათანადოდ გამოყენებას.
დს26. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ კერძო სექტორის ერთეულებთან შედარებით, რომელთაც ნათლად გამოკვეთილი ფინანსური მიზნები აქვთ, საჯარო სექტორის ერთეულებს მიზნების უფრო ფართო სპექტრი აქვთ და ეს მიზნები შეიძლება დროთა განმავლობაში შეიცვალოს. საჯარო სექტორის ერთეულის მიზნები შეიძლება ასევე შეიცვალოს მთავრობის პოლიტიკის ცვლილების შედეგად და ცვლილებებმა შეიძლება განაპირობონ, რომ ერთეულმა, რომელიც ადრე აკმაყოფილებდა საინვესტიციო ერთეულის განმარტებას, ახლა ვეღარ დააკმაყოფილოს ეს განმარტება. შესაბამისად, ცვალებადი მიზნების შესაძლებლობის განხილვის შემდეგ სსბასსს დათანხმდა, რომ ხაზი გაესვა ერთეულის მიერ თავისი სტატუსის რეგულარულად ხელახლა შეფასების საჭიროებისთვის.
დს27. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ფასს 10-ში მოცემული საინვესტიციო ერთეულის მოთხოვნები ვრცელდება თვითონ საინვესტიციო ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაზე - მათი გამოყენება არ შეიძლება საინვესტიციო ერთეულის მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ. ფასს 10-ით მოითხოვება, რომ მაკონტროლებელმა ერთეულმა, რომელიც თვითონ არ არის საინვესტიციო ერთეული, წარადგინოს კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, სადაც ყველა კონტროლირებული ერთეული მუხლობრივად არის კონსოლიდირებული. სსბასსს-მ განიხილა, საჯარო სექტორის კონტექსტი გამოიწვევს თუ არა მის მიერ უფრო მეტი ან ნაკლები წონის მინიჭებას ბასსს-ის მიერ ამ საკითხთან დაკავშირებით განხილულ არგუმენტებზე და არსებობს თუ არა საჯარო სექტორის მახასიათებლები, რომლებიც წაადგენიან საინვესტიციო ერთეულის მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ განსხვავებული სააღრიცხვო მიდგომის გამოყენებას.
დს28. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ბასსს წუხდა, რომ თუ არასაინვესტიციო მაკონტროლებელი ერთეულს მოეთხოვებოდა მის მიერ კონტროლირებული ერთეულის მიერ გამოყენებული სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხვის შენარჩუნება, ის შეძლებდა განსხვავებული აღრიცხვის შედეგების მიღწევას კონტროლირებული ერთეულების პირდაპირ ან უშუალოდ, კონტროლირებული საინვესტიციო ერთეულის მეშვეობით შენარჩუნებით. კერძოდ, სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ საკუთრების წილები აქციების ან სხვა წილობრივი ინსტრუმენტების მეშვეობით ნაკლებად გავრცელებულია საჯარო სექტორში. შედეგად, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ეკონომიკური ერთეულის შემადგენლობაში შემავალი ერთეულები ფლობდნენ საკუთრების ინვესტიციას საბოლოო მაკონტროლებელ ერთეულში და ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მათ საკუთრების წილი ჰაქონოდათ ამ ეკონომიკურ ერთეულში შემავალ სხვა ერთეულებში.
დს29. სსბასსს-მ განიხილა, კონტროლირებული საინვესტიციო ერთეულის შესახებ რა სახის ინფორმაცია იქნებოდა ყველაზე სასარგებლო მომხმარებლისთვის. სსბასსს-მ გაითვალისწინა, რომ მომხმარებლისთვის ყველაზე სასარგებლო იქნებოდა, თუ კონტროლირებული ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში გამოყენებული ინვესტიციების აღრიცხვა გავრცელდებოდა მაკონტროლებელი ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაზე. შესაბამისად, სსბასსს-მ შესთავაზათ, რომ კონტროლირებული საინვესტიციო ერთეულის მქონე მაკონტროლებელ ერთეულს უნდა მოეთხოვებოდეს კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა, სადაც ის (i) კონტროლირებული საინვესტიციო ერთეულის ინვესტიციებს სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტის ან დეფიციტის მეშვეობით შეაფასებს სსბასს 29-ის შესაბამისად და (ii) კონტროლირებული საინვესტიციო ერთეულის სხვა აქტივებისა და ვალდებულებების და შემოსავლისა და ხარჯების კონსოლიდირებას განახორციელებს ამ სტანდარტით მოთხოვნილი ჩვეულებრივი კონსოლიდირების აღრიცხვის პოლიტიკის შესაბამისად. სსბასსს-მ გაითვალისწინა, რომ მისი შეთავაზებები ასახავს ფაქტს, რომ მაკონტროლებელი ერთეული თვითონ არ მართავს საინვესტიციო ერთეულს სამართლიანი ღირებულების საფუველზე. სანაცვლოდ, ის ამ საინვესტიციო ერთეულის ინვესტიციებს მართავს სამართლიანი ღირებულების საფუძველზე. ეს მიდგომა თანმიმდევრულია ასევე საინვესტიციო ერთეულის მიერ სხვა ერთეულებში თავისი ინვესტიციების აღრიცხვასთან.
დს30. სსბასს 35-ის შემუშავებისას ბასსს-მა წარადგინა საინვესტიციო ერთეულის მოთხოვნების გამოყენების ასპექტების განამრტების შეთავაზება. ბასსს-მა 2014 წლის დეკემბერში გამოსცა საინვესტიციო ერთეულები: კონსოლიდირების გამონაკლისის გამოყენება (ცვლილებები ფასს 10-ში, ფასს 12-სა და ბასს 28-ში). სსბასსს-ის აზრით ეს განმარტებები ძალიან სასარგებლო იყო ბასსს-ის საინვესტიციო ერთეულის მოთხოვნების ვადამდე გამომყენებლების მიერ გამოვლენილ, განხორციელებისას წარმოქმნილ პრობლემებზე რეაგირებისთვის და ამ ცვლილებების ის ასპექტები გამოიყენა, რომლებიც შესაფერისია წინამდებარე სტანდარტისთვის.
კონტროლი (პუნქტები18–37)
დს31. სსბასსს დათანხმდა, რომ ფასს 10-ში მოცემული კონტროლის სამი მოთხოვნა, საზოგადოოდ, შესაფერისია საჯარო სექტორისთვის. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ფასს 10-ის მოთხოვნები, რომ არსებობდეს უფლებამოსილება, უკუგება და კავშირი უფლებამოსილებასა და უკუგებას შორის, მსგავსია ადრე სსბასსს-ის მიერ სსბასს 6-ში გამოყენებული მიდგომისა, თუმცა სსბასს 6-ით მოითხოვებოდა ორივე, უფლებამოსილებისა და სარგებლის არსებობა. სსბასს 6-ში გამოყენებული ტერმინოლოგიის თანმიმდევრულად სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ საჯარო სექტორის კონტექსტისთვის ტერმინი „სარგებელი“, საზოგადოდ, უფრო შესაფერისია, ვიდრე „უკუგება“ (როგორც ქვემოთ, ქვესათაურში, „ტერმინოლოგია“, არის განხილული). თუმცა, გაგრძელდა ტერმინის „უკუგება“ გამოყენება საინვესტიციო ერთეულების კონტექსტში.
დს32. სსბასსს-მ განიხილა სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკაში ერთეულზე კონტროლთან მიმართებით გამოყენებული მიდგომა. 2008 წლის სტატისტიკის ეროვნული ანგარიშების პუნქტში 4.80 მოცემულია კორპორაციების კონტროლის რვა მაჩვენებელი და არამომგებიანი ინსტიტუტების კონტროლის ხუთი მაჩვენებელი და ახსნილია, რომ „მართალია, ერთადერთი მაჩვენებელი საკმარისი იქნებოდა კონტროლის განსაზღვრისთვის, მაგრამ ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება რამდენიმე ინდიკატორმა ერთობლივად მიუთითოს კონტროლზე“. სეართო ჯამში სტატისტიკური მაჩვენებლების მიმართულება წინამდებარე სტანდარტის მიდგომის შესაბამისია და შესაბამისად, ანალიზის პრაქტიკული შედეგები სავარაუდოდ უმეტესწილად დაემთხვევა. სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის ზოგიერთი მაჩვენებელი ნახსენებია ქვემოთ მოცემულ პუნქტებში.
უფლებამოსილება (პუნქტები 23–29)
დს33. სსბასსს-მ გადაწყვიტა ფასს 10-ის მოდიფიცირება, რათა:
(ა) ხაზი გაესვა რელევანტური საქმიანობების იმ სპექტრზე, რომელიც შეიძლება განხორციელდეს საჯარო სექტორში და აქცენტი გაეკეთებინა იმაზე, რომ საფინანსო და საოპერაციო პოლიტიკის კონტროლს შეუძლია რელევანტურ საქმიანობებზე უფლებამოსილების დემონსტრირება;
(ბ) განემარტა, რომ მარეგულირებელი კონტროლი და ეკონომიკური დამოკიდებულება არ წარმოქმნიან უფლებამოსილებას წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის; და
(გ) განეხილა სპეციფიური უფლებამოსილება, რომელსაც შეუძლია კონტროლი წარმოქმნას საჯარო სექტორში, მათ შორის ოქროს წილები, სხვა ერთეულის საბჭოს წევრების უმრავლესობის დანიშვნის უფლება და კანონმდებლობით ან სადამფუძნებლო დოკუმენტებით განსაზღვრული უფლებამოსილება.
მარეგულირებელი კონტროლი
დს34. სსბასსს დათანხმდა, რომ საჭიროა მარეგულირებელი კონტროლის შესახებ სსბასს 6-ში მოცემული ადრინდელი მითითებების წინამდებარე სტანდარტში ჩართვა. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ფასს 10 შემუშავდა მოგებაზე ორიენტირებული ერთეულებისათვის, რომელთაგან ძალიან ცოტას აქვს კანონმდებლობის ან რეგულირების შექმნის ან აღსრულების უფლებამოსილება. საპირისპიროდ, მთავრობის ხასიათი ნიშნავს, რომ საჯარო სექტორში მარეგულირებელი უფლებამოსილება ხშირი შემთხვევაა.
დს35. იმის განხილვისას, წინამდებარე სტანდარტში როგორ ასახულიყო მითითებები მარეგულირებელი კონტროლის შესახებ, სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ (i) ფასს 10-ში მოცემულ უფლებამოსილების განხილვაში აქცენტი გაკეთებულია ინვესტირებული საწარმოს „რელევანტურ საქმიანობებზე“ გავლენის შესაძლებლობაზე, და (ii) უფლებამოსილება კონტროლის არსებობის სამი ელემენტიდან მხოლოდ ერთ-ერთი ელემენტია. სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ მარეგულირებელი კონტროლის შესახებ მითითებები განეთავსებინა უფლებამოსილებისა და რელევანტური საქმიანობების განხილვასთან.
დს36. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ 2008 წლის სტატისტიკის ეროვნულ ანგარიშებში რეგულირებისა და კონტროლის განხილვა მსგავსია ადრე სსბასს 6-ში მოცემული განხილვისა. 2008 წლის სტატისტიკის ეროვნულ ანგარიშებში წერია:
რეგულირება და კონტროლი. რთული განსასჯელია გამყოფი ხაზის განსაზღვრა იმ რეგულირებასა, რომელიც ჯგუფის ან დარგის ჯგუფის ყველა საწარმოზე ვრცელდება, და ცალკეული კორპორაციების კონტროლს შორის. მრავალია მთავრობის მიერ რეგულირების მეშვეობით მონაწილეობის შემთხვევები, განსაკუთრებით ისეთ სფეროებში, როგორიცაა მონოპოლიები და პრივატიზებული კომუნალური მომსახურება. შესაძლებელია მარეგულირებელი ჩართულობა მნიშვნელოვან სფეროებში, როგორიცაა მაგალითად ფასწარმოქმნა, საწარმოს მიერ თავის კორპორაციულ პოლიტიკაზე კონტროლის დათმობის გარეშე. მჭიდროდ რეგულირებულ გარემოში შესვლის ან ოპერირების გაგრძელების არჩევანი მიუთითებს, რომ ერთეული კონტროლს არ ექვემდებარება. როდესაც რეგულირება იმდენად მჭიდროა, რომ ფაქტობრივად განსაზღვრავს, როგორ უნდა განახორციელოს საწარმომ თავისი სამეურნეო საქმიანობა, მაშინ ეს შეიძლება მიჩნეულ იქნეს კონტროლის ერთ-ერთ ფორმად. თუ ერთეული ინარჩუნებს ცალმხრივი გადაწყვეტილებების მიღების უნარს იმასთან დაკავშირებით, დათანხმდეს თუ არა საჯარო სექტორის ერთეულისგან დაფინანსების მიღებაზე, მასთან კომერციულ ან სხვაგვარ ურთიერთობაზე, მაშინ ამ ერთეულს სრული შესაძლებლობა აქვს, რომ განსაზღვროს თავისი კორპორაციული პოლიტიკა და ის საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ კონტროლს არ ექვემდებარება.
დს37. სსბასსს-მ აღნიშნა 2008 წლის სტატისტიკის ეროვნულ ანგარიშებში დომინანტი კლიენტის მიერ კონტროლის განხილვა. მასში წერია:
„საზოგადოდ, თუ აშკარა მტკიცებულება არსებობს, რომ კორპორაციას არ შეუძლია აირჩიოს არა-საჯარო სექტორის კლიენტებთან ურთიერთობა საჯრო სექტორის გავლენის გამო, მაშინ იგულისხმება, რომ საჯარო კონტროლი არსებობს.“
ეკონომიკური დამოკიდებულება
დს38. ფასს 10-ის პუნქტის ბ40 მიხედვით „... როდესაც არ არსებობს სხვა უფლებები, ინვესტირებული საწარმოს ეკონომიკური დამოკიდებულება ინვესტორზე (როგორიცაა, მაგალითად მომწოდებლის ურთიერთობა მთავარ მომხმარებელთან), ინვესტორს არ ანიჭებს უფლებამოსილებას ინვესტირებულ საწარმოსთან მიმართებით.“ მართალია, სსბასსს დაეთანხმა, რომ ეკონომიკური დამოკიდებულება თავისთავად არ წარმოქმნის კონტროლს, მაგრამ სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ საჯარო სექტორში ეკონომიკური დამოკიდებულება შეიძლება არსებობდეს სხვა უფლებებთან ერთად. საჭიროა აღნიშნული სხვა უფლებების შეფასება, რათა განისაზღვროს ისინი წარმოქმნიან თუ არა კონტროლს.
დს39. საჯარო სექტორში ეკონომიკური დამოკიდებულების გავრცელების გამო სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ შესაფერისი იყო ეკონომიკური დამოკიდებულების წარმოქმნის გზების განხილვა და ეკონომიკური დამოკიდებულების შესახებ მაგალითების მოყვანა.
საკუთრების წილებზე მინიჭებული სპეციფიური ხმის უფლებები (ოქროს წილები)
დს40. სსბასსს დათანხმდა, რომ წინამდებარე სტანდარტში აღიარებულიყო, რომ საკუთრების ინტერესებზე მინიჭებული სპეციფიური ხმის უფლებები (რასაც ხშირად „ოქროს წილებს“ უწოდებენ) გავლენას მოახდენენ კონტროლის შეფასებაზე. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ მსგავსი უფლებები აღიარებულია 2014 წლის სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის სახელმძღვანელოშიც.
არსებითი უფლებები
დს41. კანონით დადგენილი დამოუკიდებლობა გავრცელებულია საჯარო სექტორში. სსბასსს დათანხმდა წარმოეჩინა გზები, რომლის მეშვეობით კანონით დადგენილმა დამოუკიდებლობამ შეიძლება გავლენა იქონიოს ინვესტორის მიერ უფლებების შეფასებაზე. ამ სტანდარტში აღნიშნულია, რომ ინვესტირებული ერთეულის დამოუკიდებლობა შეიძლება განხილულ იქნეს, როგორც ინვესტორის მიერ თავისი უფლებების გამოყენების ბარიერი (პუნქტი მგ26). მასში ასევე აღნიშნულია, რომ დამოუკიდებლად ოპერირებისთვის კანონით დადგენილი დამოუკიდებლობა თავისთავად ხელს არ უშლის ერთეულის გაკონტროლებას სხვა ერთეულის მიერ (იხ. 25-ე პუნქტი).
ტერმინოლოგია
დს42. სსბასსს-ების სტანდარტული ტერმინოლოგიის ასახვის მიზნით ცვლილებების შეტანასთან ერთად სსბასსს დათანხმდა, რომ ფასს 10-ში მოცემული ტერმინოლოგიის სხვა მრავალი ცვლილება იყო შესაფერისი. სხვაგვარად თუ არ არის მითითებული რომელიმე სსბასს-ში, ტერმინოლოგიის წინამდებარე მიმოხილვა შესაბამისია 34-დან 38-მდე სსბასს-ებისთვის.
ინვესტორი /ინვესტირებული
დს43. ფასს 10-ში ტერმინები „ინვესტორი“ და „ინვესტირებული“ გამოყენებულია, შემდეგის მისათითებლად: (i) პოტენციური მაკონტროლებელი ერთეული, რომელიც ამ სტანდარტს იყენებს, რათა შეაფასოს კონტროლი არსებობს თუ არა და (ii) პოტენციური კონტროლირებული ერთეული. სსბასსს-ის აზრით ეს ტერმინები შესაფერისი არ არის წინამდებარე სტანდარტის უმეტესი ნაწილებისთვის, რადგან ისინი შეიძლება წაკითხულ იქნეს, თითქოს იგულისხმება, რომ არსებობს ფინანსური ინსტრუმენტი, რომელიც საკუთრების წილს წარმოადგენს. საჯარო სექტორში კონტროლის შეფასება უმეტესწილად არ მოიცავს მსგავს ფინანსურ ინსტრუმენტებს.
დს44. სსბასსს-მ განიხილა სხვა ტერმინები, რომლებიც შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ინვესტორისა და ინვესტირებულის აღსანიშნავად ამ სტანდარტის კონტექსტში. ერთი ალტერნატივა იყო ინვესტორისთვის „პოტენციური მაკონტროლებელი ერთეულის“ წოდება, ხოლო ინვესტირებულისთვის კი „პოტენციური კონტროლირებული ერთეულის“. სსბასსს-ის აზრით, მართალია არსი ნათლად ჩანს, მაგრამ ამ ფრაზების წინამდებარე სტანდარტში გამოყენება მოუხერხებელი იქნება. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ სსბასს-ები, საზოგადოდ, ეხება ერთეულებს, რომლებიც ამ სტანდარტს იყენებენ, როგორც „ერთეულები“. წინამდებარე სტანდარტის შემთხვევაში ერთეული, რომელიც ამ სტანდარტს იყენებს, არის ერთეული, რომელიც აფასებს, აკონტროლებს თუ არა სხვა ერთეულს (რომელსაც ფასს 10-ის შესაბამისად ინვესტორი ეწოდება). ამ სტანდარტის გამომყენებელი ერთეული ამას აკეთებს იმისათვის, რომ განსაზღვროს, აკონტროლებს თუ არა სხვა ერთეულს. შესაბამისად, სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ კონტექსტიდან გამომდინარე ინვესტორი საწრმოსთვის „ერთეული“ ეწოდებინა, ხოლო ინვესტირებულისთვის კი „სხვა ერთეული“, ან „ერთეული, რომლის კონტროლის შეფასება ხორციელდება“.
დს45. სსბასსს დათანხმდა ტერმინის „ინვესტორი“ შენარჩუნებაზე, როდესაც წინამდებარე სტანდარტში მინიშნებულია კონკრეტული ინვესტიცია და ტერმინი გამოიყენება მისი ჩვეულებრივი მნიშვნელობის შესაბამისად. ეს განსაკუთრებით შესაფერისია ამ სტანდარტის იმ ნაწილებისთვის, რომელიც საინვესტიციო ერთეულებს ეხება.
დს46. სსბასსს ასევე დათანხმდა, რომ ტერმინები „ინვესტორი“ და „ინვესტირებული“ შესაფერისია, როდესაც საუბარია ერთობლივ საქმიანობასა და მეკავშირე ერთეულებში მონაწილეობაზე.
სავალდებულო შეთანხმებები
დს47. სსბასსს დათანხმდა, რომ ფასს 10-ში მოცემული მინიშნება „სახელშეკრულებო შეთანხმებებზე“ უმეტეს შემთხვევაში შეეცვალა ტერმინით, „სავალდებულო შეთანხმებები“. ამ ცვლილებით აღიარებულია, რომ ზოგიერთ იურისდიქციაში ერთეულებს, რომლებიც სსბასს-ებს იყენებენ, შეიძლება არ ჰქონდეთ ხელშეკრულებების გაფორმების უფლებამოსილება, მაგრამ, მიუხედავად ამისა, მაინც ჰქონდეთ სავალდებულო შეთანხმებების გაფორმების უფლებამოსილება. ამასთან, სსბასსს დათანხმდა, რომ წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის სავალდებულო შეთანხმება უნდა მოიცავდეს უფლებებს, რომლებიც საკანონმდებლო ან აღმასრულებელი უფლებამოსილების შედეგად წარმოიქმნება. წინამდებარე სტანდარტში გამოყენებული სავალდებულო შეთანხმების განმარტებას მიზანმიმართულად უფრო ფართო მნიშვნელობა აქვს, ვიდრე ფინანსური ინსტრუმენტების შესახებ სტანდარტებში გამოყენებულს, სადაც ის გამოიყენება იმ უფლებებთან დაკავშირებით, რომლებიც ხელშეკრულებების მსგავსია და ასევე გამოიყენება დაინტერესებულ მხარეებთან დაკავშირებით.
სარგებელი
დს48. სსბასსს დათანხმდა, რომ საჯარო სექტორისთვის ტერმინი „სარგებელი“ უფრო შესაფერისია, ვიდრე ტერმინი „უკუგება“, განსაკუთრებით კონტროლირებულ ერთეულში ფინანსური ინვესტიციის არარსებობის პირობებში კონტროლის ურთიერთობების არსებობის გათვალისწინებით. სსბასსს-ის აზრით ტერმინი „უკუგება“ შეიძლება აღქმული იქნეს, როგორც შეუსაბამო აქცენტის გაკეთება ფინანსურ უკუგებაზე, მაშინ როდესაც საჯარო სექტორში უფრო სავარაუდოა, რომ სარგებელი არაფინანსური იქნება, ვიდრე ფინანსური. ტერმინი „უკუგება“ შენარჩუნებულ იქნა საინვესტიციო ერთეულების კონტექსტში.
დს49. სსბასსს-მ გადაწყვიტა ფასს 10-ის მოდიფიცირება, რათა:
(ა) ხაზი გაესვა, რომ საჯარო სექტორში კონტროლის მრავალი შეფასება გულისხმობს არაფინანსური სარგებლის შეფასებას;
(ბ) აღენიშნა, რომ სარგებელს შეიძლება ჰქონდეს დადებითი ან უარყოფით ასპექტები; და
(გ) წარმოედგინა სარგებლის მაგალითები საჯარო სექტორის კონტექსტში.
დს50. სსბასსს დათანხმდა სარგებლის მაგალითების წინამდებარე სტანდარტის ტექსტში ასახვაზე, რადგან მისი აზრით ეს მაგალითები განსაკუთრებით სასარგებლოა ერთეულისთვის, რომელიც ახორციელებს საწყის შეფასებას - აკონტროლებს თუ არა სხვა ერთეულებს.
დს51. სსბასს 35-ში მოცემული კონტროლის განმარტება მოიცავს „ცვალებად სარგებელს“ და ამ კონცეფციაზე მინიშნებებია გაკეთებული მთელ სტანდარტში. სსბასსს-მ განიხილა, როგორ გავრცელდებოდა სტანდარტი სარგებელზე, რომელიც, ისე ჩანს, თითქოს ფიქსირებული ან მუდმივია. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ბასსს-მა ცალსახად განიხილა ეს საკითხი და წარმოადგინა მაგალითები, რათა ეჩვენებინა, რომ სარგებელი, რომელიც ისე ჩანს, თითქოს მუდმივია, შეიძლება სინამდვილეში ცვალებადი იყოს, რადგან მას აქვს ერთეულის საქმიანობის შედეგების მიღწევის რისკი. სსბასსს-მ აღნიშნა ფინანსურ სარგებელთან დაკავშირებით ბასსს-ის მაგალითები და დათანხმდა ამ მაგალითების მგ58 პუნქტში განხილულ არაფინანსურ სარგებელში ასახვაზე.
ერთგვაროვანი ანგარიშგების თარიღები
დს52. სსბასსს-მ განიხილა, დაეწესებინა თუ არა დროის ზღვრები მაკონტროლებელი ერთეულისა და მისი კონტროლირებული ერთეულების საანგარიშგებო პერიოდის დასასრულს შორის განსხვავებაზე. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ფასს 10-ით მოითხოვება, რომ კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მოსამზადებლად გამოყენებული ფინანსურ ანგარიშგებებს ერთი და იგივე საანგარიშგებო თარიღი ჰქონდეთ, ან, როდესაც ეს პრაქტიკულად შეუძლებელია, მოითხოვება კონტროლირებული ერთეულების უახლეს ფინანსურ ანგარიშგებებში შესწორებების შეტანა. ამასთან, ფასს 10-ით თარიღებს შორის განსხვავება შეზღუდულია სამი თვით. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ შეიძლება საჯარო სექტორში არსებობდეს შემთხვევები, როდესაც ერთეულებს განსხვავებული საანგარიშგებო თარიღები აქვთ და თარიღების შეცვლა შეუძლებელი იყოს. სსბასსს დათანხმდა, რომ არ დაეწესებინა თარიღებს შორის განსხვავებების სამთვიანი ზღვარი.
დანერგვასთან დაკავშირებული პრობლემები
დს53. რამდენიმე რესპონდენტმა კომენტარი გააკეთა კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადების სირთულეზე, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც კონტროლირებული ერთეულების რაოდენობა დიდია, როგორც ეს მთლიანი მთავრობის ფინანსური ანგარიშგების შემთხვევაშია. სსბასსს-მ გააცნობიერა ეს პრაქტიკული სირთულეები, თუმცა აღნიშნა, რომ იმ იურისდიქციების უმეტესობას, რომლებიც კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებას წარადგენენ, მსგავსი პრობლემები ჰქონდათ. აღნიშნულ იურისდიქციებში კონსოლიდირების განმახორციელებელი ერთეულები გამარტივებულ სტრატეგიებს იყენებდნენ სირთულეებისა და კონსოლიდირებასთან დაკავშირებული პრობლემების დასაძლევად. მსგავსი სტრატეგიები მოიცავს:
(ა) სხვადასხვა კატეგორიის ერთეულების კონტროლის ეტაპობრივად შეფასებას, თავდაპირველად იმ ერთეულებზე აქცენტის გაკეთებით, რომლებიც სავარაუდოდ არსებითია;
(ბ) იმ კონტროლირებული ერთეულების არკონსოლიდირებას (ან კონსოლიდირების გადავადებას), რომლებიც სავარაუდოდ არაარსებითია;
(გ) ერთეულებს შორის ნაშთებისა და ოპერაციების შესახებ ინფორმაციის მოპოვების დანახარჯების თვალსაზრისით ეფექტური გზების მოძიებას;
(დ) ერთეულებს შორის არაარსებითი ნაშთებისა და ოპერაციების არანულირებას;
(ე) განხილვას, წარდგენილ იქნეს თუ არა ყველა განმარტებითი შენიშვნა ყველა ერთეულთან მიმართებით.
დს54. სსბასსს-მ განიხილა, წარმოედგინა თუ არა სპეციფიური მითითებები კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისას არსებითობის გამოყენების შესახებ, მაგრამ დაასკვნა, რომ ეს შესაფერისი არ იქნება ფინანსური ანგარიშის სტანდარტში.
ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის აქტივების გაყიდვა ან შეტანა
დს55. სსბასს 35-ის შემუშავების დროს ბასსს მოსაზრებებს ითხოვდა ფასს 10-ში და ბასს 28-ში ცვლილებების წინადადებებზე, რათა ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის ოპერაციებისთვის ნაწილობრივი შემოსულობის ან ზარალის აღიარების მოთხოვნები გავრცელებულიყო მხოლოდ შემოსულობაზე ან ზარალზე, რომელიც წარმოიქმნება იმ აქტივების გაყიდვიდან ან შეტანიდან, რომლებიც სამეურნეო საქმიანობას არ წარმოადგენენ, როგორც ეს განმარტებულია ფასს 3-ში, საწარმოთა გაერთიანება. ბასსს-მა 2014 წლის სექტემბერში გამოსცა ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის აქტივების გაყიდვა ან შეტანა (ცვლილებები ფასს 10-სა და ბასს 28-ში). სსბასსს დათანხმდა, რომ ამ ცვლილებებით შემოღებული მოთხოვნები არ აესახა სსბასს 35-სა და სსბასს 36-ში, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობაში, იმის გამო, რომ უფრო შესაფერისი იქნებოდა სრული ან ნაწილობრივი შემოსულობებისა და ზარალის აღიარების განხილვა საჯარო სექტორის გაერთიანებებისთვის სტანდარტის დონის მოთხოვნების პროექტის მომზადების კონტექსტში.
დს56. როდესაც სსბასსს-მ შეიმუშავა განსახილველი პროექტი 60, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, მან ხელახლა განიხილა, აესახა თუ არა მითითებები იმის თაობაზე, როგორ უნდა აღირიცხოს ინვესტორის მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულზე კონტროლის დაკარგვა. სსბასსს-მ მიმოიხილა ბასსს-ის მიერ გამოცემული მითითებები - ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის აქტივების გაყიდვა ან შეტანა (ცვლილებები ფასს 10-ში და ბასს 28-ში). თუ სსბასს 35-ში აისახება ბასსს-ის ცვლილებები, შედეგად მიიღება, რომ ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის ოპერაციების ნაწილობრივი შემოსულობა ან ზარალი გავრცელდება მხოლოდ შემოსულობაზე ან ზარალზე, რომელიც წარმოიქმნება იმ ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულზე კონტროლის დაკარგვიდან, რომელიც ოპერაციას არ შეიცავს. სსბასსს-ს არ გამოუვლენია საჯარო სექტორთან მიმართებით რომელიმე მიზეზი ბასს-ის ამ მიდგომიდან გადახვევისთვის. შედეგად, სსბასსს დათანხმდა წინამდებარე მითითებების სსბასს 35-ში ასახვაზე (შესწორებული, 60-ე განსახილველ პროექტში მოცემულ ტერმინებსა და განმარტებებთან შესაბამისობისთვის).
დს57. 2015 წლის დეკემბერში ბასსს-მა გადაავადა მითითებების დანერგვა - ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის აქტივების გაყიდვა ან შეტანა (ცვლილებები ფასს 10-ში და ბასს 28-ში). აღნიშნულის მიზეზი იყო ის, რომ ბასსს თავისი პროექტის ფარგლებში დამატებით კვლევას აწარმოებდა ამ სფეროში წილობრივი აღრიცხვის შესახებ და მას არ სურდა საწარმოებისთვის აღრიცხვის ორჯერ შეცვლა მოეთხოვა მოკლევადიან პერიოდში. ძალაში შესვლის თარიღის გადავადების შემდეგ ბასსს-მა არ გააუქმა ამ მითითებების ვადაზე ადრე გამოყენების ნებართვა, რადგან მას არ სურდა აეკრძალა უკეთესი ფინანსური ანგარიშის გამოყენება. სსბასსს-მ მიმოიხილა ბასსს-ის ეს გადაწყვეტილება და ვერ გამოავლინა საჯარო სექტორთან მიმართებით რაიმე მიზეზი ბასსს-ის მიდგომიდან გადახვევისთვის. შედეგად, სსბასსს დათანხმდა წინამდებარე მითითებების სსბასს 35-ში ასახვაზე (შესწორებული, 60-ე განსახილველ პროექტში მოცემულ ტერმინებსა და განმარტებებთან შესაბამისობისთვის), რომელიც ძალაშია თარიღით, რომელსაც სსბასსს დაადგენს.
სსბასს 35-ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს58. სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
მითითებები დანერგვაზე
წინამდებარე მითითებები თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 35-ის შემადგენელი ნაწილი.
სხვა ერთეულთან ურთიერთობის ხასიათი
მდ1. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაში შეჯამებულია სხვა ერთეულში სხვადასხვა სახის მონაწილეობა.
დიაგრამა 1: სხვა ერთეულებში მონაწილეობის ფორმები

| ერთეული აკონტროლებს თუ არა სხვა ერთეულს სსბასს 35-ის შესაბამისად? | ||||
|---|---|---|---|---|
| დიახ | არა | |||
| კონტროლირებულ ერთეულში მონაწილეობის აღრიცხვა სსბასს 35-ის შესაბამისად. სსბასს 35-ით მოითხოვება სრული კონსოლიდირება, თუ კონტროლირებული ან მაკონტროლებელი ერთეული საინვესტიციო ერთეული არ არის | ერთეულს აქვს ერთობლივი კონტროლი სსბასს 37-ის შესაბამისად? | |||
| გაამჟღავნეთ სსბასს 38-ის და სხვა სსბასს-ების შესაბამისად | დიახ | არა | ||
| ერთობლივი შეთანხმების კლასიფიცირებასსბასს 37-ის შესაბამისად | ერთეულს აქვს მნიშვნელოვანი გავლენა სსბასს 36-ის შესაბამისად? | |||
| ერთობლივი ოპერაცია | ერთობლივი საქმიანობა დიახ | არა | ||
| აქტივები, ვალდებულებები, შემოსავალი და ხარჯები აღრიცხეთ სსბასს 37-ის შესაბამისად | მონაწილეობა აღღიცხეთ კაპიტალ-მეთოდით, სსბასს 36-ის შესაბამისად | მონაწილეობა აღრიცხეთ სსბასს 29-ის ან სხვა სსბასს-ის შესაბამისად, საჭიროებისამებრ | ||
| გაამჟღავნეთ სსბასს 38-ის და სხვა სსბასს-ების შესაბამისად | გაამჟღავნეთ სსბასს 38-ის და სხვა სსბასს-ების შესაბამისად | გაამჟღავნეთ სსბასს 38-ის და სხვა სსბასს-ების შესაბამისად |
საილუსტრაციო მაგალითები
წინამდებარე მაგალითები თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 35-ის შემადგენელი ნაწილი.
სმ1. სცენარებში ჰიპოთეტური სიტუაციებია წარმოდგენილი. მართალია, ამ სცენარების ზოგიერთი ასპექტი შეიძლება ფაქტობრივად არსებობდეს, მაგრამ ყველა კონკრეტული ფაქტი და გარემოება უნდა შეფასდეს სსბასს 35-ის გამოყენებისას.
უფლებამოსილება (პუნქტები მგ9–მგ56)
სმ2. ქვემოთ მოცემულ მაგალითში ნაჩვენებია იმის შეფასება, არსებობს თუ არა უფლებამოსილება წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის.
მაგალითი 1რეგიონის მთავრობა ნაწილობრივ აფინანსებს ადგილობრივი მთავრობის საქმიანობებს. მოითხოვება, რომ ამ დაფინანსების ნაწილი დაიხარჯოს კონკრეტულ საქმიანობებზე. ადგილობრივ მთავრობას ჰყავს საბჭო, რომელსაც ადგილობრივი თემი ყოველ ოთხ წელიწადში ერთხელ ირჩევს. აღნიშნული საბჭო იღებს გადაწყვეტილებებს, როგორ იქნეს გამოყენებული ადგილობრივი მთავრობის რესურსები ადგილობრივი თემის სასარგებლოდ. ადგილობრივი მთავრობის საქმიანობები მრავალფეროვანია და მოიცავს ბიბლიოთეკის მომსახურებას, დასვენების ადგილების მოწყობას, ნარჩენებისა და წყალარინების მართვასა და მშენებლობის, ჯანდაცვისა და უსაფრთხოების რეგულირების აღსრულებას. ეს საქმიანობები აღნიშნული ადგილობრივი მთავრობის რელევანტური საქმიანობებია. ამ საქმიანობებიდან მრავალი რეგიონის მთავრობის იტნერესს ემთხვევა. მიუხედავად ადგილობრივი მთავრობის ნაწილობრივ დაფინანსებისა, რეგიონის მთავრობას არა აქვს უფლებამოსილება ადგილობრივი მთავრობის რელევანტური საქმიანობის წარმართაზე. რელევანტურ საქმიანობებზე ადგილობრივი მთავრობის უფლებები ხელს უშლის რეგიონის მთავრობის მიერ კონტროლის განხორციელებას. |
მარეგულირებელი კონტროლი (პუნქტი მგ12)
სმ3. ქვემოთ მოცემულ მაგალითებში ნაჩვენებია მარეგულირებელი კონტროლის სხვადასხვა ფორმები. მარეგულირებელი კონტროლის ამ ფორმებიდან არცერთი არ წარმოქმნის უფლებამოსილებას რელევანტურ საქმიანობებზე წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის. თუმცა, ეს მაგალითები არ გამორიცხავს, რომ შეიძლება არსებობდეს შემთხვევები, როდესაც წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის უფლებამოსილება რელევანტურ საქმიანობებზე შეიძლება მარეგულირებელი კონტროლიდან მომდინარეობდეს.
მაგალითი 2დაბინძურების მაკონტროლებელ ორგანოს უფლებამოსილება აქვს, რომ დახუროს იმ ერთეულების ოპერაციები, რომლებიც არ იცავენ გარემოსდაცვით რეგულირებას. უფლებამოსილების არსებობა არ წარმოქმნის უფლებამოსილებას რელევანტურ საქმიანობებზე. |
მაგალითი 3ქალაქს უფლებამოსილება აქვს, რომ მიიღოს ზონირების კანონმდებლობა, რათა შეზღუდოს სწრაფი კვების ობიექტების განთავსების ადგილები ან საერთოდ აკრძალოს ისინი. ამ უფლებამოსილების არსებობა არ წარმოქმნის უფლებამოსილებას სწრაფი კვების ობიექტების რელევანტურ საქმიანობებზე. |
მაგალითი 4ცენტრალურ მთავრობას უფლებამოსილება აქვს, რომ მარეგულირებელი კონტროლი დაამყაროს მონოპოლიებზე. სრულად ფლობილი სახელმწიფო სააგენტოს უფლებამოსილება აქვს, რომ განახორციელოს იმ მონოპოლიების რეგულირება, რომლებიც ექვემდებარებიან მსგავს კონტროლს და ფასის ჭერი დააწესა ელექტროენერგიის დისტრიბუტორი ერთეულებისთვის. ცენტრალურ მთავრობას ელექტროენერგიის დისტრიბუტორ ერთეულებში საკუთრების წილი არა აქვს და ფინანსურ სარგებელს არ იღებს ელექტროენერგიის დისტრიბუციიდან. ამ უფლებამოსილების შედეგად არც ცენტრალურ მთავრობას და არც სახელმწიფო სააგენტოს არა აქვს მარეგულირებელი კონტროლის დაწესების უფლებამოსილება. ნებისმიერი სხვა უფლებამოსილება ცალკე უნდა შეფასდეს. |
მაგალითი 5აზარტული თამაშების მაკონტროლებელი საბჭო სახელმწიფო სააგენტოა, რომელიც კაზინოებსა და სხვა ტიპის აზარტულ თამაშებს არეგულირებს რეგიონში და რეგიონის აზარტული თამაშების კანონმდებლობას აღასრულებს. აზარტული თამაშების მაკონტროლებელი საბჭო პასუხისმგებელია იმ წესებისა და რეგულირების ჩამოყალიბებაზე, რომლებიც გამოიყენება რეგიონში აზარტული თამაშების მართვისთვის. ეს წესები და რეგულირება კანონმდებლობით არის განპირობებული. საკანონმდებლო ორგანომ მიიღო კანონმდებლობა და რეგიონის ზოგად პოლიტიკას შეიმუშავებს აზარტულ თამაშებთან დაკავშირებით; აღნიშნულ წესებში და რეგულირებაში დეტალური მოთხოვნებია მოცემული, რომლებიც უნდა შესრულდეს აზარტული თამაშების ორგანიზაციის, მისი მფლობელების, თანამშრომლებისა და მომწოდებლების მიერ. ეს წესები და რეგულირება საქმიანობების ფართო სპექტრს მოიცავს, მათ შორის, ლიცენზირებას, სააღრიცხვო სისტემებს, კაზინოს აზარტული თამაშების წესებსა და აუდიტს. აზარტული თამაშების მაკონტროლებელ საბჭოს უფლება აქვს ასევე, რომ არ გასცეს ლიცენზიები აზარტული თამაშების ორგანიზაციაზე, მათ მფლობელებზე, თანამშრომლებზე და მომწოდებლებზე. ლიცენზიის მისაღებად განმცხადებელმა უნდა აჩვენოს, რომ მას კარგი რეპუტაცია აქვს, წესიერი და პატიოსანია. ლიცენზიის განცხადების ფორმებით, როგორც წესი, მოითხოვება დეტალური პირადი ინფორმაცია. იმის მიხედვით, რომელი ტიპის ლიცენზიის მიღება სურს, განმცხადებელს შეიძლება მოეთხოვოს დეტალური ინფორმაციის გამჟღავნება ადრინდელი ბიზნეს-კავშირების, დასაქმების ისტორიის, ნასამართლეობისა და ფინანსური სტაბილურობის შესახებ. მართალია, ეს წესები და რეგულირება გავლენას ახდენს იმაზე, როგორც ოპერირებენ აზარტული თამაშების ორგანიზაციები, მაგრამ აზარტული თამაშების მაკონტროლებელ საბჭოს უფლებამოსილება არა აქვს აზარტული თამაშების ორგანიზაციების რელევანტურ საქმიანობებზე (როგორც ეს წინამდებარე სტანდარტით არის განსაზღვრული). რეგულირება ვრცელდება აზარტული თამაშების ყველა ორგანიზაციაზე და თითოეულ ორგანიზაციას აქვს არჩევანი - სურს თუ არა აზარტული თამაშების სფეროში მოღვაწეობა. აზარტული თამაშების კანონმდებლობისა და რეგულირების მიზანია საზოგადოების დაცვა და არა მაკონტროლებელი მონაწილეობა აზარტული თამაშების ორგანიზაციებში. |
რელევანტური საქმიანობები და რელევანტური საქმიანობების წარმართვა (პუნქტები მგ13–მგ15)
სმ4. ქვემოთ მოცემულ მაგალითებში ნაჩვენებია იმის შეფასება, ერთეულს აქვს თუ არა სხვა ერთეულის რელევანტური საქმიანობების წარმართვის უფლებამოსილება წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის.
მაგალითი 6ერთეულები A და B ქმნიან სხვა ერთეულს, C ერთეულს, სამედიცინო პროდუქციის შექმნისა და მარკეტინგისთვის. ერთეული A პასუხისმგებელია სამედიცინო პროდუქციის შექმნასა და მარეგულირებლის მიერ დამტკიცების მოპოვებაზე - ეს პასუხისმგებლობა მოიცავს უპირობო შესაძლებლობას, რომ სამედიცინო პროდუქტის შექმნასთან და მარეგულირებლის მიერ დამტკიცების მოპოვებასთან დაკავშირებით მიიღოს ყველა გადაწყვეტილება. მარეგულირებლის მიერ პროდუქტის დამტკიცების შემდეგ B ერთეული აწარმოებს ამ პროდუქტს და მის მარკეტინგს ახორციელებს - B ერთეულს უპირობო შესაძლებლობა აქვს, რომ ამ პროდუქტის წარმოებასა და მარკეტინგთან დაკავშირებით მიიღოს ყველა გადაწყვეტილება. თუ ყველა ზემოაღნიშნული საქმიანობა - სამედიცინო პროდუქტის შექმნა და მარეგულირებლის მიერ დამტკიცების მოპოვება, ისევე როგორც წარმოება და მარკეტინგი - რელევანტური საქმიანობებია, თითoეულმა, A ერთეულმა და B ერთეულმა უნდა განსაზღვროს, აქვს თუ არა იმ საქმიანობების წარმართვის შესაძლებლობა, რომლებიც ყველაზე დიდ გავლენას ახდენენ C ერთეულისგან სარგებლის მიღებაზე. შესაბამისად, თითოეულმა, A ერთეულმა და B ერთეულმა უნდა განიხილოს, სამედიცინო პროდუქტის შექმნა და მარეგულირებლის მიერ დამტკიცების მოპოვება ან წარმოება და მარკეტინგი ახდენენ თუ არა ყველაზე დიდ გავლენას C ერთეულისგან სარგებლის მიღებაზე და მათ შეუძლიათ თუ არა ამ საქმიანობის წარმართვა. იმისათვის, რომ განსაზღვრონ, რომელ ერთეულს აქვს უფლებამოსილება, ერთეულები A და B გაითვალისწინებენ: |
გ) მათი გადაწყვეტილებების მიღების უფლებამოსილების გავლენას ერთეულის C საქმიანობის შედეგებზე, (ბ) პუნქტში მოცემულ ფაქტორებთან მიმართებით; და დ) მათ რისკს ერთეულისგან C სარგებლის ცვალებადობასთან დაკავშირებით. ამ კონკრეტულ მაგალითში ეს ერთეულები ასევე გაითვალისწინებენ:
|
მაგალითი 7საინვესტიციო სტრუქტურა იქმნება და ფინანსდება სავალო ინსტრუმენტით, რომლის მფლობელია ერთ-ერთი ინვესტორი (სავალო ინსტრუმენტების ინვესტორი) და წილობრივი ინსტრუმენტებით, რომლის მფლობელები რამდენიმე სხვა ინვესტორია. წილობრივი ინსტრუმენტების მოცემული ნაწილის გამოშვება მიზნად ისახავს ინვესტირებული ერთეულის საწყისი ზარალის შთანთქმას და ნარჩენი შემოსავლის მიღებას ინვესტირებული ერთეულიდან. წილობრივი ინსტრუმენტების ერთ-ერთი ინვესტორი, რომელსაც აქციების 30% ეკუთვნის, იმავდროულად არის აქტივების მმართველი. ინვესტირებული ერთეული თავის შემოსავლებს იყენებს ფინანსური აქტივების პორტფელის შესაძენად, უქვემდებარებს რა სხვა ერთეულის საკრედიტო რისკს, რომელიც დაკავშირებულია აქტივების ძირითადი თანხისა და პროცენტების შესაძლო გადაუხდელობასთან. სავალო ინსტრუმენტების ინვესტორს ამ ოპერაციის შესახებ ინფორმაცია მიეწოდება, როგორც მინიმალური საკრედიტო რისკის მქონე ინვესტიცია, რომელიც დაკავშირებულია პორტფელის შემადგენლობაში მყოფ აქტივებთან დაკავშირებული თანხების შესაძლო გადაუხდელობასთან, რასაც განაპირობებს ამ აქტივების ხასიათი და ის ფაქტი, რომ წილობრივი ინსტრუმენტების მოცემული სერიის გამოშვება გამიზნულია ინვესტირებული ერთეულის თავდაპირველი ზარალის შთანთქმისთვის. ინვესტირებული ერთეულის შემოსავლებზე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს ინვესტირებული ერთეულის აქტივების პორტფელის მართვა, რომელიც მოიცავს პორტფელის მართვის ინსტრუქციების ფარგლებში გადაწყვეტილებების მიღებას აქტივების შერჩევის, შეძენისა და გასხვისების შესახებ, ასევე მართვის ღონისძიებებს, პორტფელის აქტივებთან დაკავშირებული თანხების გადაუხდელობის შემთხვევაში. ყველა ზემოაღნიშნული საქმიანობის მართვას ახორციელებს აქტივების მმართველი იქამდე, სანამ გადაუხდელი თანხის ოდენობა არ მიაღწევს პორტფელის ღირებულების გარკვეულ (წინასწარ დადგენილ) ხვედრით წილს (ე.ი. როდესაც პორტფელის ღირებულება იმდენია, რომ შთაინთქმება სხვა ერთეულის წილობრივი ინსტრუმენტების გამოშვება). ამ მომენტიდან, აქტივების მართვას ახორციელებს ნდობით აღჭურვილი მესამე მხარე, სავალო ინსტრუმენტების ინვესტორის მიერ მიცემული ინსტრუქციებით. ინვესტირებული ერთეულის აქტივების პორტფელის მართვა ინვესტირებული ერთეულის რელევანტურ საქმიანობას წარმოადგენს. აქტივების მმართველს რელევანტური საქმიანობის მართვის შესაძლებლობა გააჩნია მანამ, სანამ აქტივებთან დაკავშირებული გადაუხდელი თანხების ოდენობა არ მიაღწევს პორტფელის ღირებულების წინასწარდადგენილ ხვედრით წილს; სავალო ინსტრუმენტების ინვესტორს რელევანტური საქმიანობის მართვის შესაძლებლობა გააჩნია მაშინ, როდესაც აქტივებთან დაკავშირებული გადაუხდელი აქტივების ღირებულება გადააჭარბებს პორტფელის ღირებულების მიმართ წინასწარდადგენილ თანაფარდობას. აქტივების მმართველმა და სავალო ინსტრუმენტების ინვესტორმა, თითოეულმა უნდა დაადგინოს, შეუძლიათ თუ არა მათ ისეთი საქმიანობების მართვა, რომლებიც ყველაზე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს ინვესტირებული ერთეულის შემოსავლებზე, მათ შორის, უნდა გაითვალისწინონ ინვესტირებული ერთეულის დანიშნულება და სტრუქტურა, ასევე თითოეული მხარის რისკები, რომლებიც დაკავშირებულია ინვესტირებული ერთეულისგან ცვალებადი შემოსავლების მიღებასთან. |
უფლებები, რომლებიც ერთეულს უფლებამოსილებას ანიჭებს სხვა ერთეულთან მიმართებით (პუნქტები მგ16–მგ28)
სმ5. ქვემოთ მოცემულ მაგალითებში ნაჩვენებია იმის შეფასება, ერთეულს აქვს თუ არა სხვა ერთეულის რელევანტური საქმიანობების წარმართვის უფლებამოსილება წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის.
მაგალითი 8 მთავრობის საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტო თემის საცხოვრებელი კომპლექსის პროგრამას აფუძნებს, რომელიც დაბალფასიან საცხოვრებელ ფართობებს უზრუნველყოფს. პროგრამა ხორციელდება რეგისტრირებულ ასოციაციასთან შეთანხმების ფარგლებში. ამ ასოციაციის ერთადერთი საქმიანობაა თემის საცხოვრებელი კომპლექსის მართვა. ასოციაციას საკუთრების ინსტრუმენტები არა აქვს.
ასოციაციის მმართველთა საბჭოში 16 წევრია, რომელთაგან რვას თანამდებობაზე მთავრობის საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტო ნიშნავს (და ათავისუფლებს თანამდებობიდან). თავჯდომარე თანამდებობაზე ინიშნება მთავრობის საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტოს მიერ დანიშნული საბჭოს წევრებისგან და მას გადამწყვეტი ხმის უფლება აქვს, რაც იშვიათად გამოიყენება. საბჭო რეგულარულად იკრიბება და ასოციაციის ხელმძღვანელობისგან მიღებულ ანგარიშებს მიმოიხილავს. ამ ანგარიშების საფუძველზე საბჭომ შეიძლება დაამტკიცოს გადაწყვეტილებები ძირითად საკითხებზე, როგორიცაა მაგალითად, მნიშვნელოვანი მოვლა-შენახვა და დამატებითი კაპიტალის ინვესტირება დამატებითი საცხოვრებელი ფართობების მშენებლობისთვის, თავისუფალი საცხოვრებელი ფართებისა და საცხოვრებელ ფართობებზე მოთხოვნის განხილვის შემდეგ. მთავრობის საცხოვრებელი მშენებლობის სააგენტო ფლობს მიწის ნაკვეთს, რომელზეც საცხოვრებელი კომპლექსია გაშენებული და კაპიტალისა და საოპერაციო ფონდების შეტანას ახორციელებს აღნიშნულ ასოციაციაში მისი დაფუძნებიდან. ასოციაცია არის ამ საცხოვრებელი კომპლექსის მფლობელი. ასოციაცია იტოვებს კომპლექსის ოპერირებიდან წარმოქმნილ ნებისმიერ ნამეტს და თავისი წესდების შესაბამისად არ შეუძლია პირდაპირი ფინანსური უკუგების მიცემა მთავრობის საცხოვრებელი შენობების მშენებლობების სააგენტოსთვის. ზემოთ მოცემული ინფორმაცია ეხება ქვემოთ აღწერილ მაგალითებს 8ა და 8ბ. თითოეული მაგალითი ცალკე განიხილება. |
მაგალითი 8აზემოთ მოცემული ფაქტებისა და გარემოებების საფუძველზე მთავრობის საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტო აკონტროლებს ასოციაციას. საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტოს აქვს უფლება, რომელიც მას აძლევს ასოციაციის რელევანტური საქმიანობების მიმდინარე მომენტში წარმართვის შესაძლებლობას, მიუხედავად იმისა, ის ამ უფლებების გამოყენებას გადაწყვეტს თუ არა. საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტო თანამდებობაზე ნიშნავს მმართველთა საბჭოს რვა წევრს, რომელთაგან ერთ-ერთი თავჯდომარეა გადამწყვეტი ხმის უფლებით. შედეგად, საცხოვრებელი მშენებლობის სააგენტოს უფლებამოსილება აქვს ასოციაციაზე არსებითი უფლებების მეშვეობით, რაც მას ასოციაციის რელევანტური საქმიანობების მიმდინარე მომენტში წარმართვის შესაძლებლობას აძლევს, მიუხედავად იმისა, საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტო ამ არსებითი უფლებების გამოყენებას გადაწყვეტს თუ არა. საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტოს ასევე აქვს რისკი ან უფლებები ასოციაციაში მისი მონაწილეობიდან ცვალებად სარგებელთან მიმართებით. საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტო არაფინანსურ სარგებელს მოიპოვებს ასოციაციის მეშვეობით, რაც ხელს უწყობს მისი სოციალური მიზნის - დაბალფასიან კომუნალურ საცხოვრებელ ფართობებზე მოთხოვნილების დაკმაყოფილება - მიღწევას. საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტო ასევე აკმაყოფილებს კონტროლის კრიტერიუმს. საბჭოს წევრების დანიშვნის მეშვეობით საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტოს შესაძლებლობა აქვს, რომ თავისი უფლებამოსილება გამოიყენოს ამ ასოციაციიდან სარგებლის ხასიათსა და ოდენობაზე გავლენის მოსახდენად. საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტო აკმაყოფილებს კონტროლის სამივე კრიტერიუმს და შესაბამისად, საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტო აკონტროლებს ამ ასოციაციას. |
მაგალითი 8ბ ამ მაგალითზე ვრცელდება 8ა მაგალითში მოცემული ფაქტები, გარდა ქვემოთ მოცემულისა: ა) ასოციაციის მმართველი საბჭოს წევრები საჯარო ნომინაციისა და ხმის მიცემის პროცესის მეშვეობით აირჩევა, რაც არ წარმოქმნის საცხოვრებელი მშენებლობის სააგენტოს უფლებას, რომ დანიშნოს საბჭოს წევრები; და ბ) ასოციაციის საბჭოს მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებებს მიმოიხილავს საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტო, რომელმაც შეიძლება რჩევა მისცეს ასოციაციას. ზემოთ მოცემული შეცვლილი ფაქტებისა და გარემოებების საფუძველზე საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტოს არა აქვს არსებითი უფლებები ამ ასოციაციასთან დაკავშირებით და შესაბამისად, არა აქვს უფლებამოსილება ასოციაციაზე. საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტოს დაბალფასიან კომუნალურ საცხოვრებელ ფართობებთან დაკავშირებული სოციალური მიზნები კვლავ მიიღწევა და შესაბამისად, ის კვლავ მოიპოვებს პირდაპირ არაფინანსურ სარგებელს. თუმცა, მხოლოდ მიზნების თანხვედრა საკმარისი არ არის დასკვნის გასაკეთებლად, რომ ერთეული სხვა ერთეულს აკონტროლებს (იხ. 36-ე პუნქტი). საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტოს არა აქვს უფლებამოსილება და შესაბამისად, არა აქვს ამ უფლებამოსილების გამოყენების შესაძლებლობა იმისათვის, რომ გავლენა მოახდინოს სააგნტოს სარგებლის ხასიათსა და ოდენობაზე. საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტოს კონტროლის სამი კრიტერიუმიდან ორი კრიტერიუმის დაკმაყოფილება არ შეუძლია და შესაბამისად, საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტო არ აკონტროლებს ამ ასოციაციას. |
მაგალითი 9მთავრობას ერთ-ერთი კანონით შექმნილი ორგანოს წევრების უმეტესობის თანამდებობაზე დანიშვნისა და გათავისუფლების უფლება აქვს. ეს უფლებამოსილება გამოიყენებოდა ადრინდელი მთავრობების მიერ. ამჟამინდელ მთავრობას ეს არ გაუკეთებია, რადგან მას პოლიტიკური მიზეზების გამო არ სურს ისე წარმოჩინდეს, თითქოს ამ კანონით შექმნილი ორგანოს საქმიანობაში ერევა. ასეთ შემთხვევაში მთავრობას მაინც აქვს არსებითი უფლებები, მიუხედავად იმისა, რომ მან არჩია ამ უფლებების არგამოყენება. |
მაგალითი 10ადგილობრივი მთავრობის პოლიტიკის შესაბამისად, როდესაც ის თავის მოთხოვნილებაზე მეტ მიწის ნაკვეთს ფლობს, მან უნდა განიხილოს მიწის ხელმისაწვდომობა ხელმისაწვდომი საცხოვრებელი შენობების მშენებლობისთვის. ადგილობრივი მთავრობა ვადებსა და პირობებს განსაზღვრავს, რათა შექმნილი საცხოვრებელი ფართობების ფასი ხელმისაწვდომი იყოს და დაკმაყოფილდეს ადგილობრივი მოთხოვნილება საცხოვრებელ ფართებზე. ამ პოლიტიკის შესაბამისად ადგილობრივმა მთავრობამ მიწის ნაკვეთი საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის ასოციაციას ფ.ე.1-ად მიჰყიდა 20 ხელმისაწვდომი ფასის სახლის მშენებლობისთვის. მიწის ნაკვეთის დარჩენილი ნაწილი ღია საბაზრო ღირებულებით გაიყიდა კერძო დეველოპერზე. ადგილობრივ მთავრობასა და საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის ასოციაციას შორის ხელშეკრულებაში მითითებულია, რისთვის შეიძლება მიწის ნაკვეთის გამოყენება, როგორი ხარისხის სახლები უნდა აშენდეს, მიმდინარე ანგარიშგებისა და საქმიანობის შედეგების მართვის მოთხოვნები, გამოუყენებელი მიწის ნაკვეთის დაბრუნებისა და დავების გადაჭრის პროცესი. მიწის ნაკვეთი გამოყენებული უნდა იქნეს ხელმისაწვდომ საცხვორებელ ფართობებთან დაკავშირებით ადგილობრივი მთავრობის პოლიტიკის შესაბამისად. აღნიშნულ შეთანხმებაში ასევე მოცემულია მოთხოვნები საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის ასოციაციის ხარისხის უზრუნველყოფისა და ფინანსური მართვის პროცესებთან დაკავშირებით. საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის ასოციაციამ უნდა წარმოაჩინოს, რომ მას აქვს შესაძლებლობა და უფლებამოსილება ამ მშენებლობის განსახორციელებლად. მან ასევე უნდა წარმოაჩინოს, რომ შესაძლებელია დამატებითი ღირებულების წარმოქმნა ადგილობრივი მთავრობის რესურსების საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის ასოციაციის რესურსებთან გაერთიანებით, რათა კონკრეტული კლიენტების ჯგუფის მოთხოვნილება მდგრადი გზით დაკმაყოფილდეს. საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის ასოციაციის საბჭოს საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის ასოციაციის წევრები ნიშნავენ თანამდებობაზე. ადგილობრივ მთავრობას ამ საბჭოში თავისი წარმომადგენელი არა ჰყავს. ზემოთ მოცემული ფაქტებისა და გარემოებების საფუძველზე მთავრობის საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის სააგენტოს არა აქვს საკმარისი უფლებამოსილება ასოციაციაზე იმისათვის, რომ მისი რელევანტური საქმიანობები წარმართოს, შესაბამისად, ის ამ ასოციაციას არ აკონტროლებს. ადგილობრივმა მთავრობამ შეიძლება არაპირდაპირი, არაფინანსური სარგებელი მიიღოს ასოციაციისგან იმ თვალსაზრისით, რომ საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის ასოციაციის საქმიანობები ხელს უწყობს ადგილობრივი მთავრობის სოციალური მიზნების მიღწევას დაბალფასიან კომუნალურ საცხოვრებელ ფართობებთან დაკავშირებით. თუმცა, მხოლოდ მიზნების თანხვედრა საკმარისი არ არის იმისათვის, რომ დავასკვნათ, რომ ერთი ერთეული აკონტროლებს მეორე ერთეულს (იხ. 36-ე პუნქტი). იმისათვის, რომ ადგილობრივ მთავრობას უფლებამოსილება ჰქონდეს საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის ასოციაციაზე, მას უნდა ჰქონდეს საცხოვრებელი შენობების მშენებლობის ასოციაციისთვის მითითების მიცემის შესაძლებლობა, რომ მან ადგილობრივ მთავრობასთან იმუშავოს ადგილობრივი მთავრობის მიზნების მიღწევაში ხელშეწყობისთვის. |
მაგალითი 11ერთეული, რომლის შეფასება მიმდინარეობს კონტროლის თვალსაზრისით, აქციონერთა წლიურ შეკრებებს ატარებს, სადაც გადაწყვეტილებები მიიღება რელევანტური საქმიანობების წამართვის შესახებ. აქციონერთა მომდევნო გეგმიური კრება რვა თვეში გაიმართება. თუმცა, აქციონერებს, რომლებიც ინდივიდუალურად ან ერთობლივად ხმის უფლებების 5 პროცენტს მაინც ფლობენ, შეუძლიათ რიგგარეშე კრების მოწვევა რელევანტურ საქმიანობებთან დაკავშირებით არსებული პოლიტიკის შესაცვლელად, მაგრამ სხვა აქციონერებისთვის შეტყობინების გაგზავნის მოთხოვნა ნიშნავს, რომ შეუძლებელი იქნება მსგავსი კრების ჩატარება სულ მცირე 30 დღეში. რელევანტურ საქმიანობებთან დაკავშირებული პოლიტიკის შეცვლა შესაძლებელია მხოლოდ აქციონერთა რიგგარეშე ან გეგმიურ კრებებზე. ეს მოიცავს აქტივების არსებითი გაყიდვის დამტკიცებას, ისევე როგორც მნიშვნელოვანი ინვესტიციების განხორციელების ან გაყიდვის. ზემოთ აღწერილი ფაქტები ვრცელდება ქვემოთ მოცემულ მაგალითებზე 11ა–11დ. თითოეული მაგალითი ცალკე განიხილება. |
მაგალითი 11აერთეული ფლობს სხვა ერთეულში ხმის უფლებების უმრავლესობას. ამ ერთეულის ხმის უფლებები არსებითია, რადგან ერთეულს შეუძლია გადაწყვეტილებების მიღება რელევანტური საქმიანობების წარმართვის შესახებ, როდესაც საჭიროა ამ გადაწყვეტილებების მიღება. ფაქტი, რომ 30 დღეა საჭირო ერთეულის მიერ თავისი ხმის უფლებების გამოყენებისთვის, ხელს არ უშლის ერთეულს, რომ ჰქონდეს რელევანტური საქმიანობების წარმართვის მიმდინარე შესაძლებლობა იმ მომენტიდან, როდესაც ერთეული შეიძენს აქციებს. |
მაგალითი 11ბერთეული ფორვარდული ხელშეკრულების ერთ-ერთი მხარეა, რომელიც ეხება ინვესტირებული ერთეულის აქციების საკონტროლო პაკეტის შეძენას. ფორვარდული ხელშეკრულების შესრულების ვადა დადგება 25 დღეში. არსებულ აქციონერებს არ შეუძლიათ რელევანტურ საქმიანობებთან დაკავშირებული არსებული პოლიტიკის შეცვლა, რადგან რიგგარეშე კრების მოწვევა არ შეიძლება სულ მცირე 30 დღემდე, ამ დროისთვის კი ფორვარდული ხელშეკრულება უკვე შესრულებული უნდა იყოს. ამგვარად, ერთეულს გააჩნია უფლებები, რომლებიც, პრაქტიკულად, იმ აქციონერის უფლებების ეკვივალენტურია, რომელიც აქციების საკონტროლო პაკეტის მფლობელი ერთეულია 11ა მაგალითში (ე.ი ფორვარდული ხელშეკრულების მფლობელ ერთეულს რელევანტური საქმიანობების შესახებ გადაწყვეტილებების მიღება შეუძლია ყოველთვის, როდესაც ამის გაკეთება არის საჭირო). ერთეულის ფორვარდული ხელშეკრულება არის რეალური უფლება, რომელიც ერთეულს მიმდინარე მომენტში რელევანტური საქმიანობების მართვის შესაძლებლობას აძლევს მანამდეც კი, სანამ ფორვარდული ხელშეკრულება შესრულდება. |
მაგალითი 11გ ერთეული არსებითი ოფციონის მფლობელია, რომელიც ეხება სხვა ერთეულის აქციების საკონტროლო პაკეტის შეძენას, რომელიც აღსრულებას ექვემდებარება 25 დღეში და მისი აღსრულების ფასი საბაზროზე ხელსაყრელია. დასკვნა ისეთივეა, როგორც 11ბ მაგალითში. |
მაგალითი 11დ ერთეული ფორვარდული ხელშეკრულების ერთ-ერთი მხარეა, რომელიც ეხება სხვა ერთეულის აქციების საკონტროლო პაკეტის შეძენას და მას რაიმე სხვა დაკავშირებული უფლებები არ გააჩნია სხვა ერთეულთან მიმართებით. ფორვარდული ხელშეკრულების შესრულების თარიღი დგება ექვს თვეში. წინა მაგალითისგან განსხვავებით, ერთეულს არ გააჩნია იმის შესაძლებლობა, რომ მიმდინარე მომენტში მართოს რელევანტური საქმიანობები. მიმდინარე მომენტში რელევანტური საქმიანობების მართვის შესაძლებლობა აქვთ არსებულ აქციონერებს, რადგან მათ შეუძლიათ რელევანტურ საქმიანობებთან დაკავშირებული პოლიტიკის შეცვლა მანამ, სანამ ფორვარდული ხელშეკრულება შესრულდება. |
უფლებამოსილება ხმის უფლების გარეშე და საკუთრების წილებზე მიკუთვნებული სპეციფიური ხმის უფლებები (პუნქტები მგ36–მგ37)
სმ6. ქვემოთ მოცემულ მაგალითებში ნაჩვენებია შეფასებები, სხვა ერთეულში საკუთრების წილებზე მიკუთვნებულ სპეციფიური ხმის უფლებებს შეუძლია თუ არა უფლებამოსილების წარმოქმნა წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის.
მაგალითი 12 ცენტრალურმა მთავრობამ განახორციელა ერთ-ერთი კომპანიის პრივატიზება და თავისი ეროვნული ინტერესების დაცვის მიზნით „ოქროს წილის“ მექანიზმი გამოიყენა. „ოქროს წილს“ არავითარი ღირებულება არა აქვს და არ წარმოქმნის წილობრივ უფლებებს კომპანიის კაპიტალთან მიმართებით. ოქროს წილი გულისხმობს, რომ კომპანიის კონტროლი ან კომპანიის 24 პროცენტიანი წილის გაყიდვა არ შეიძლება ცენტრალური მთავრობის თანხმობის გარეშე. ცენტრალურ მთავრობას დამცავი უფლებები აქვს და არა არსებითი უფლებები. |
მაგალითი 13ცენტრალურმა მთავრობამ მის მიერ ფლობილი ერთ-ერთი კომპანიის ყველა აქცია გაყიდა, მაგრამ დაიტოვა ოქროს წილი (ნომინალური ღირებულებით ერთი ფულადი ერთეული). ოქროს წილი სახელმწიფო მდივანს (როგორც ამ აქციის მფლობელს) კომპანიის აქციების 15 პროცენტს აძლევს და შესაბამისად მას უზრუნველყოფს ამ საწარმოს ნებისმიერი პოტენციური შეძენის დაბლოკვის შესაძლებლობით. ამ წილით ასევე მოითხოვება, რომ საბჭოს თავჯდომარე და აღმასრულებელი დირექტორი იყვნენ ამ ქვეყნის მოქალაქეები. ამ ოქროს წილის არსი გახლდათ კომპანიის დაცვა საზღვარგარეთიდან შეძენისგან, ძირითადად ეროვნული უსაფრთხოების საფუძველზე. ცენტრალური მთავრობას აქვს დამცავი უფლებები და არა არასებითი უფლებები. |
მაგალითი14ცენტრალური მთავრობა თავდაცვის კომპანიებში არავითარ წილს არ ფლობს. თუმცა, მან მიიღო კანონმდებლობა, სადაც მითითებულია, რომ იმ კომპანიებთან მიმართებით, რომლებიც სტრატეგიულ საქმიანობას ახორციელებენ თავდაცვისა და ეროვნული უსაფრთხოების სისტემისთვის, ეროვნული თავდაცვის ან უსაფრთხოების ფუნდამენტურ ინტერესზე არსებითი გავლენის შესაძლებლობის შემთხვევაში, მთავრობამ შეიძლება:
ცენტრალური მთავრობას აქვს დამცავი უფლებები და არა არასებითი უფლებები. |
საბჭოს ან სხვა მმართველი ორგანოს კონტროლი (პუნქტი მგ38)
სმ7. ქვემოთ მოცემულ მაგალითშინაჩვენებია იმის შეფასება, ერთეულს აქვს თუ არა კონტროლი სხვა ერთეულის საბჭოზე ან მმართველ ორგანოზე წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის. მსგავსი კონტროლის არსებობამ შეიძლება უზრუნველყოს მტკიცებულება, რომ ერთეულს საკმარისი უფლებები აქვს სხვა ერთეულზე უფლებამოსილებისთვის.
მაგალითი15ეროვნულ მუზეუმს ნდობით აღჭურვილი პირების საბჭო მართავს, რომლის წევრებს ირჩევს სახელმწიფო დეპარტამენტი, რომელიც პასუხისმგებელია მუზეუმის დაფინანსებაზე. ნდობით აღჭურვილ პირებს თავისუფლება აქვთ მუზეუმის ოპერირების შესახებ გადაწყვეტილებების მიღების თვალსაზრისით. დეპარტამენტს აქვს მუზეუმის ნდობით აღჭურვილი პირების უმრავლესობის თანამდებობაზე დანიშვნის უფლებამოსილება. დეპარტამენტს აქვს მუზეუმზე უფლებამოსილების გამოყენების შესაძლებლობა. |
ეკონომიკური დამოკიდებულება (პუნქტები მგ41–მგ42)
სმ8. ქვემოთ მოცემულ მაგალითებში ნაჩვენებია, სხვა ერთეულისგან დაფინანსებაზე დამოკიდებულება წარმოქმნის თუ არა უფლებამოსილებას წინამდებარე სტანდარტის კონტექსტში.
მაგალითი 16კვლევითი ინსტიტუტი მრავალია იმ ინსტიტუტებიდან, რომლებიც თავიანთი დაფინანსების ძირითად ნაწილს ცენტრალური მთავრობისგან იღებენ. ეს ინსტიტუტები წინადადებებს წარადგენენ და დაფინანსება განაწილდება ტენდერის პროცესის მეშვეობით. აღნიშნული კვლევითი ინსტიტუტი ინარჩუნებს ამ დაფინანსების მიღების ან მასზე უარის თქმის უფლებას. ცენტრალური მთავრობა არ აკონტროლებს ამ კვლევით ინსტიტუტს, რადგან კვლევით ინსტიტუტს შეუძლია უარი თქვას მთავრობის დაფინანსებაზე, მოიძიოს დაფინანსების ალტერნატიული წყაროები ან შეწყვიტოს ფუნქციონირება. |
მაგალითი 17სურსათის მიმწოდებელ ერთეულს სავალდებულო შეთანხმება აქვს სახელმწიფოს მიერ ფლობილი სკოლის სურსათით მომარაგებაზე. შეთანხმება გაფორმებულია ამ კომპანიასა და სკოლას შორის. სკოლასთან ხელშეკრულებებიდან წარმოიქმნება ამ კომპანიის შემოსავლის უდიდესი ნაწილი. არსებობს ზოგადი მოთხოვნები, რომლებიც რეგულირებით არის დადგენილი და ვრცელდება ყველა მსგავს შეთანხმებაზე, მათ შორის კვებითი სტანდარტები და შესყიდვების პოლიტიკა. მაგალითად, შეთანხმებაში მითითებულია, რა ოდენობის პროდუქცია უნდა იქნეს შეძენილი ადგილობრივ ბაზარზე. ამჟამინდელი შეთანხმებები ხუთწლიან პერიოდს მოიცავს. ამ პერიოდის ბოლოს თუ სურსათის მიმწოდებელ ერთეულს სურს სკოლის სურსათით მომარაგების გაგრძელება, მას მოეთხოვება სატენდერო პროცესის გავლა და ამ ბიზნესისთვის სხვა ერთეულებთან კონკურენცია. სკოლა სურსათის მიმწოდებელ ამ ერთეულს არ აკონტროლებს, რადგან მას შეუძლია აირჩიოს სკოლის სურსათით მომარაგების შეწყვეტა და სხვა სამუშაო მოძებნოს, ან შეწყვიტოს მუშაობა. |
მაგალითი18საერთაშორისო დონორი განვითარებად ქვეყანაში აფინანსებს პროექტს. დონორი ამ ქვეყანაში პატარა, ადგილობრივ სააგენტოს იყენებს ამ პროექტის მართვისთვის. ამ ადგილობრივ სააგენტოს თავისი მართვის საბჭო ჰყავს, მაგრამ ის მეტისმეტად არის დამოკიდებული დონორის დაფინანსებაზე. სააგენტო ინარჩუნებს ამ დონორისგან დაფინანსებაზე უარის თქმის უფლებამოსილებას. საერთაშორისო დონორი არ აკონტროლებს ადგილობრივ სააგენტოს, რადგან ამ სააგენტოს შეუძლია აირჩიოს ამ დონორისგან დაფინანსების მიღებაზე უარის თქმა და დაფინანსების ალტერნატიული წყაროები მოიძიოს ან შეწყვიტოს ფუნქციონირება. |
ხმის უფლებები (პუნქტები მგ43–მგ48)
სმ9. ქვემოთ მოცემულ მაგალითებში ნაჩვენებია ერთეულს, რომელსაც სხვა ერთეულში ხმის უფლებების ნახევარზე ნაკლები აქვს, აქვს თუ არა რელევანტური საქმიანობების ცალმხრივად წარმართვის შესაძლებლობა და ეს უფლებები საკმარისია თუ არა მის მიერ სხვა ერთეულზე უფლებამოსილების მოსაპოვებლად წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის.
მაგალითი 19ერთეული იძენს სხვა ერთეულის ხმის უფლების მქონე აქციების 48%-ს. დანარჩენი ხმის უფლებები ეკუთვნის ათასობით აქციონერს, მაგრამ ცალ-ცალკე არც ერთ მათგანს არ გააჩნია ხმის უფლებების 1%-ზე მეტი. არც ერთ აქციონერს არა აქვს დადებული შეთანხმება არც ერთ სხვა აქციონერთან კონსულტაციების, ან კოლექტიური გადაწყვეტილების მიღების შესახებ. როდესაც ერთეული აფასებდა, შესაძენი ხმის უფლებების მქონე აქციების ხვედრით წილს აქციების სხვა პაკეტების სიდიდის საფუძველზე, ერთეული იმ დასკვნამდე მივიდა, რომ 48% წილის შეძენა საკმარისი იქნებოდა კონტროლის მოსაპოვებლად. ასეთ შემთხვევაში, მისი პაკეტის აბსოლუტური ზომისა და აქციების სხვა პაკეტების ფარდობითი ზომის საფუძველზე, ერთეული დაასკვნის, რომ მას საკმარისი დომინანტური წილი გააჩნია, რათა დააკმაყოფილოს უფლებამოსილების კრიტერიუმი ისე, რომ აუცილებელი არ იქნება უფლებამოსილების არსებობის სხვა მტკიცებულებების განხილვა. |
მაგალითი 20ერთეულს A ეკუთვნის სხვა ერთეულის ხმის უფლების მქონე აქციების 40%, ხოლო სხვა თორმეტ ინვესტორს, თითოეულს ეკუთვნის აღნიშნული სხვა ერთეულის ხმის უფლების მქონე აქციების 5%. აქციონერებთან დადებული შეთანხმება ერთეულს A იმ ხელმძღვანელი პერსონალის დანიშვნისა და გათავისუფლების უფლებას აძლევს, რომელსაც აკისრია რელევანტური საქმიანობების მართვის პასუხისმგებლობა და, გარდა ამისა, მათი ანაზღაურების განსაზღვრის შესაძლებლობასაც აძლევს. ამ შეთანხმების შეცვლის შესახებ გადაწყვეტილების მისაღებად აუცილებელია აქციონერთა ხმათა უმრავლესობა, კერძოდ, ხმების ორი მესამედი. ამ შემთხვევაში, ერთეული A დაასკვნის, რომ მარტო ხმის უფლებების პაკეტის აბსოლუტური სიდიდიდან და აქციების სხვა პაკეტების შეფარდებითი სიდიდიდან გამომდინარე არ შეიძლება დასკვნის გამოტანა იმის შესახებ, გააჩნია თუ არა მას უფლებამოსილების მოსაპოვებლად საკმარისი უფლებები. თუმცა, ერთეული A გადაწყვეტს, რომ მისი სახელშეკრულებო უფლება, დანიშნოს და გაანთავისუფლოს ხელმძღვანელი პერსონალი და ასევე განსაზღვროს მათი ანაზღაურება, საკმარისია დასკვნის გამოსატანად, რომ მას გააჩნია უფლებამოსილება სხვა ერთეულზე. როდესაც ერთეული A ადგენს, გააჩნია თუ არა მას უფლებამოსილება სხვა ერთეულთან მიმართებით, არ გაითვალისწინება ის ფაქტი, რომ ერთეულმა A შეიძლება არ გამოიყენოს ეს უფლება, ან ალბათობა იმისა, რომ ერთეული A გამოიყენებს თავის უფლებას, შეარჩიოს, დანიშნოს ან გაათავისუფლოს თანამდებობიდან ხელმძღვანელი პერსონალი. |
მაგალითი 21A ერთეულს ეკუთვნის სხვა ერთეულის ხმის უფლების მქონე აქციების 45%, ხოლო ორ სხვა ინვესტორს, თითოეულს ეკუთვნის სხვა ერთეულის ხმის უფლების მქონე აქციების 26%. დანარჩენი ხმის უფლების მქონე აქციები ეკუთვნის სამ სხვა აქციონერს, თითოეულს 1%. არ არსებობს სხვა შეთანხმება, რომელიც გავლენას იქონიებს გადაწყვეტილების მიღების პროცესზე. ამ შემთხვევაში, A ერთეულის კუთვნილი აქციების პაკეტის სიდიდისა და აქციების სხვა პაკეტებთან მიმართებით მისი ხვედრითი წილის ანალიზი საკმარისია იმის დასადგენად, რომ A ერთეულს არ გააჩნია უფლებამოსილება აღნიშნულ სხვა ერთეულთან მიმართებით. მარტო ორმა სხვა ინვესტორმაც რომ ითანამშრომლოს, ეს საკმარისი იქნება იმისთვის, რომ A ერთეულს ხელი შეუშალონ სხვა ერთეულის რელევანტური საქმიანობების მართვაში. |
მაგალითი 22ერთეულს ეკუთვნის სხვა ერთეულის ხმის უფლების მქონე აქციების 35%. სამ სხვა აქციონერს, თითოეულს ეკუთვნის სხვა ერთეულის ხმის უფლების მქონე აქციების 5%. დანარჩენი ხმისუფლებიანი აქციები განაწილებულია სხვა მრავალრიცხოვან აქციონერზე, რომელთაგან არც ერთს არ ეკუთვნის ხმის უფლების მქონე აქციების 1%-ზე მეტი. არც ერთ აქციონერს არა აქვს დადებული შეთანხმება არც ერთ სხვა აქციონერთან კონსულტაციების, ან კოლექტიური გადაწყვეტილების მიღების შესახებ. სხვა ერთეულის რელევანტური საქმიანობების შესახებ გადაწყვეტილებების მიღებას ესაჭიროება ხმათა უმრავლესობით დამტკიცება აქციონერთა შესაბამის კრებებზე. აქციონერთა ბოლო პერიოდის შესაბამის კრებებზე საკითხი გავიდა სხვა ერთეულის აქციონერთა ხმების 75%-ით. ამ შემთხვევაში, სხვა აქციონერების აქტიური მონაწილეობა ბოლო პერიოდების აქციონერთა საერთო კრებებზე იმის მიმანიშნებელია, რომ ერთეულს არ ექნებოდა რელევანტური საქმიანობების ცალმხრივად მართვის პრაქტიკული შესაძლებლობა, იმის მიუხედავად, ერთეულმა განახორციელა თუ არა რელევანტური საქმიანობების მართვა, იმის გამო, რომ საკმარისი რაოდენობის სხვა აქციონერებმაც ისევე მისცეს ხმა, როგორც ინვესტორმა. |
პოტენციური ხმის უფლებები (პუნქტები მგ49–მგ52)
სმ10. ქვემოთ მოცემულ მაგალითებში ნაჩვენებია, პოტენციური ხმის უფლებები არსებითია თუ არა წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის.
მაგალითი 23A ერთეულს ეკუთვნის სხვა ერთეულის ხმისუფლებიანი აქციების 70%. ერთეულს B ეკუთვნის სხვა ერთეულის ხმისუფლებიანი აქციების 30% და ასევე ოფციონი, რომელიც ეხება A ერთეულს ხმისუფლებიანი აქციების ნახევრის შეძენას. ოფციონის განხორციელება შესაძლებელია მომდევნო ორ წელიწადში, ფიქსირებულ ფასად, რომელიც საბაზრო ფასთან შედარებით არახელსაყრელს ხდის ოფციონის გამოყენებას (და მოსალოდნელია, რომ ეს ოფციონი არ განხორციელდება მითითებულ ორწლიან პერიოდში). ერთეული A იყენებს თავის ხმის უფლებებს და აქტიურად მართავს სხვა ერთეულის რელევანტურ საქმიანობებს. ასეთ შემთხვევაში, მოსალოდნელია, რომ ერთეული A დააკმაყოფილებს უფლებამოსილების კრიტერიუმს, რადგან, როგორც ჩანს, მას გააჩნია მიმდინარე მომენტში რელევანტური საქმიანობების მართვის შესაძლებლობა. მართალია, ერთეულს B გააჩნია დამატებითი ხმისუფლებიანი აქციების შეძენის ოფციონები, რომლის განხორციელება მიმდინარე მომენტში შეუძლია (რაც, გამოყენების შემთხვევაში, მას უზრუნველყოფს სხვა ერთეულის საკონტროლო პაკეტით), მაგრამ ამ ოფციონებთან დაკავშირებული პირობები ისეთია, რომ ოფიციონები რეალურად არ მიიჩნევა. |
მაგალითი 24A ერთეულს და ორ სხვა ინვესტორს, თითოეულს ეკუთვნის სხვა ერთეულის ხმისუფლებიანი აქციების ერთი მესამედი. სხვა ერთეულის სამეწარმეო საქმიანობა მჭიდროდ არის დაკავშირებული A ერთეულთან. A ერთეულს, წილობრივი ინსტრუმენტების გარდა, ეკუთვნის სავალო ინსტრუმენტებიც, რომელთა კონვერტაცია შესაძლებელია სხვა ერთეულის ჩვეულებრივ აქციებში, ნებისმიერ მომენტში ფიქსირებულ ფასად საბაზრო ფასთან შედარებით არახელსაყრელი ფასით (მაგრამ ზარალი უმნიშვნელოა). თუ სავალო ინსტრუმენტების კონვერტაცია მოხდება, A ერთეულს ექნება სხვა ერთეულის ხმისუფლებიანი აქციების 60%. ერთეული A სარგებელს მიიღებდა სინერგიის რეალიზების გზით, თუ სავალო ინსტრუმენტები გადაიცვლება ჩვეულებრივ აქციებში. მაშასადამე, A ერთეულს გააჩნია უფლებამოსილება სხვა ერთეულთან მიმართებით, რადგან მას გააჩნია სხვა ერთეულის ხმისუფლებიანი აქციები და ასევე რეალური პოტენციური ხმის უფლებები, რაც მას მიმდინარე მომენტში რელევანტური საქმიანობების მართვის შესაძლებლობას აძლევს. |
უფლებამოსილების არსებობა ისეთ სიტუაციაში, როდესაც ხმის უფლებები, ან სხვა ანალოგიური უფლებები მნიშვნელოვან გავლენას არ ახდენს სარგებელზე (პუნქტები მგ53–მგ56)
სმ11. ქვემოთ მოცემულ მაგალითებში ნაჩვენებია, ხმის უფლებების ან მსგავსი უფლებების არარსებობისას ერთეულს აქვს თუ არა უფლებამოსილება წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის.
მაგალითი 25 ცენტრალურ მთავრობას მიღებული აქვს კანონმდებლობა, რომელიც არეგულირება კულტურული და მემკვიდრეობის საბჭოების დაფუძნებას. ამ საბჭოებს დამოუკიდებელი იურიდიული სტატუსი და შეზღუდული პასუხისმგებლობა აქვთ. ამ საბჭოების უფლებამოსილება და მიზნები, ანგარიშგების მოთხოვნებთან ერთად, კანონმდებლობით არის განსაზღვრული. თითოეული საბჭოს ძირითადი ფუნქციაა საბჭოს აქტივების, ძრითადად ქონების, ადმინისტრირება ბენეფიციარების საერთო სარგებლის წარმოქმნის მიზნით. საბჭოებს ჯანდაცვის, განათლების, პროფესიული სწავლების წახალისებაზე და ბენეფიციარების სოციალურ და ეკონომიკურ კეთილდღეობაზე თანხის დახარჯვის უფლება აქვთ. მათ თანხის დახარჯვაზე შეზღუდული უფლებამოსილება აქვთ, გარდა იმ დანიშნულებით თანხის დახარჯვისა, რომელიც კანონმდებლობით არის განსაზღვრული. ბენეფიციარები (როგორც განმარტებულია თითოეული საბჭოს მიერ და კონკრეტული ტერიტორიიდან ადამიენებს მოიცავს) ირჩევენ საბჭოს წევრებს. ნდობით აღჭურვილი პირები თანამდებობაზე სამწლიანი ვადით ინიშნებიან ბენეფიციარების მიერ წლიურ სართო კრებაზე ხმის მიცემის მეშვეობით. თითოეული საბჭო განსაზღვრავს თავის საოპერაციო და საფინანსო პოლიტიკასა და სტრატეგიას. საქმიანობები, რომლებსაც უდიდესი გავლენა აქვთ საბჭოს მიზნების მიღწევაზე, გახლავთ ქონების მართვა და ფონდების განაწილება ბენეფიციარებზე. ცენტრალური მთავრობა არ აკონტროლებს ამ საბჭოებს. მთავრობა მონაწილეობდა იმ კანონმდებლობის შექმნაში, რომლითაც ხორციელდება საბჭოს საქმიანობების მართვა, მაგრამ მას ამ საბჭოების რელევანტურ საქმიანობებზე უფლებები არა აქვს. |
მაგალითი 26 ხუთმა ადგილობრივი მმართველობის ორგანომ შექმნა ცალკე კომპანია მონაწილე ორგანოებისთვის საზიარო მომსახურების გასაწევად. კომპანია მუშაობს ამ ადგილობრივ ორგანოებთან ხელშეკრულების ფარგლებში. კომპანიის ძირითადი მიზანია მომსახურების გაწევა ამ ადგილობრივი ორგანოებისათვის. კომპანია ეკუთვნის ყველა მონაწილე ადგილობრივ ორგანოს. თითოეულ მათგანს ერთი აქცია და ერთი ხმის უფლება აქვს. თითოეული ადგილობრივი ორგანოს ხელმძღვანელს უფლება აქვს იყოს ამ კომპანიის საბჭოს წევრი. კომპანიის საბჭო პასუხისმგებელია სტრატეგიულ მიმართულებაზე, სამეურნეო საქმიანობასთან დაკავშირებული შემთხვევების დამტკიცებასა და საქმიანობის შედეგების მონიტორინგზე. თითოეული საზიარო საქმიანობისთვის არსებობს მრჩეველთა ჯგუფი, რომელიც პასუხისმგებელია ამ საქმიანობასთან დაკავშირებით საოპერაციო მართვასა და გადაწყვეტილებების მიღებაზე. თითოეული მრჩეველთა ჯგუფი შედგება თითო წარმომადგენლისგან თითოეული ადგილობრივი ორგანოდან. |
საზიარო მომსახურების შეთანხმების სარგებელია:
|
თუ განისაზღვრება დამატებითი საზიარო მომსახურება, რისთვისაც საჭირო იქნება დამატებითი კაპიტალი, ეს კომპანია წილობრივი ინსტრუმენტების ახალ ჯგუფს გამოუშვებს ან კონტროლირებულ ერთეულს შექმნის ახალ აქტივებში წილის ფლობისთვის. კომპანია თავის დანახარჯებს ორი გზით ფარავს. ის იტოვებს დიდი ოდენობით შესყიდვებიდან დანაზოგის პროცენტს და გარიგების ადმინისტრაციულ დანახარჯებს აკისრებს ადგილობრივ მთავრობას, გაწეული მომსახურებისთვის. ინდივიდუალურად არცერთი ადგილობრივი ორგანო არ აკონტროლებს ამ კომპანიას. იმის შესახებ გადაწყვეტილების მიღებისას, როგორ განხორციელდეს კომპანიაში თავისი მონაწილეობის აღრიცხვა, თითოეულმა ადგილობრივმა ორგანომ უნდა განიხილოს ასევე, ის არის თუ არა მხარე ერთობლივ შეთანხმებაში, როგორც ეს განმარტებულია სსბასს 37-ში, ერთობლივი შეთანხმებები. |
მაგალითი 27 დასვენების ტრასტი დაფუძნდა, როგორც გარანტიით შეზღუდული, საქველმოქმედო ორგანიზაცია ადგილობრივი მთავრობის სახელით სპორტისა და დასასვენებელი კომპლექსების ოპერირებისა და მართვის მიზნით. ადგილობრივ მთავრობასთან შეთანხმების პირობების მიხედვით ეს ტრასტი პასუხისმგებელია საოპერაციო მართვაზე, ქალაქის სპორტისა და დასვენების კომპლექსების შექმნასა და ოპერირებაზე. ტრასტს მოეთხოვება ადგილობრივი მთავრობის არსებული დასასვენებელი კომპლექსების ოპერირება. მოთხოვნილი მომსახურების დონე, მათ შორის სამუშაო საათები და პერსონალის რაოდენობა, განისაზღვრება ადგილობრივი მთავრობის მიერ. ამ ტრასტის საქმიანობა ადგილობრივი მთავრობის გრძელვადიანი გეგმის თანმიმდევრული უნდა იყოს და მისი საქმიანობების მნიშვნელოვან ნაწილს ადგილობრივი მთავრობა აფინანსებს. ტრასტს არა აქვს ახალი კომპლექსის შექმნის ან სხვა ნებისმიერი სხვა საქმიანობის განხორციელების უფლება ადგილობრივი მთავრობისგან დამტკიცების გარეშე. თუ ტრასტი შეწყვეტს ოპერირებას, შემოსავალი უნდა გადაეცეს მსგავსი მიზნების მქონე სხვა საქველმოქმედო ორგანიზაციას. ადგილობრივი მთავრობა პასუხისმგებელი არ არის ამ ტრასტის ვალებზე (მისი ვალდებულება შემოიფარგლება ერთი ფულადი ერთეულით). ადგილობრივი მთავრობა აკონტროლებს ტრასტს. იმის დეტალურად მითითებით, როგორ უნდა განახორციელოს ოპერირება, ადგილობრივ მთავრობას წინასწარ აქვს განსაზღვრული ამ ტრასტის საქმიანობები და ადგილობრივი მთავრობის სარგებლის ხასიათი. |
მაგალითი 28ადგილობრივი მთავრობა თავის დასასვენებელ ცენტრებს, ბიბლიოთეკებსა და თეატრებს გადასცემს საქველმოქმედო ტრასტს. ტრასტის შექმნით ადგილობრივი მთავრობა სარგებლის მიღებას მოელის დანახარჯების დაზოგვიდან, საზოგადოების მიერ კომპლექსების უფრო ინტენსიური გამოყენებიდან და უფრო ხელსაყრელი საგადასახადო მიდგომიდან, ასევე უკეთეს ხელმისაწვდომობას დაფინანსებაზე, რომელიც განკუთვნილია მხოლოდ საქველმოქმედო ორგანიზაციებისთვის. ტრასტს შეუძლია განსაზღვროს შესაქმნელი კომპლექსების ხასიათი და ზომა და შეუძლია სხვა საქველმოქმედო საქმიანობაში მონაწილეობა. ტრასტის საბჭოს თემი ირჩევს. ადგილობრივ მთავრობას ერთი წარმოამდგენელი ჰყავს ამ საბჭოში. ტრასტს მოეთხოვება ნებისმიერი ნამეტის შენარჩუნება და მისი გამოყენება ტრასტის მიზნებისთვის. ადგილობრივი მთავრობა სარგებელს იღებს ტრასტის საქმიანობებიდან, მაგრამ ის არ აკონტროლებს ტრასტს. ადგილობრივ მთავრობას არ შეუძლია მას მიუთითოს, როგორ გამოიყენოს თავისი რესურსები. |
მაგალითი 29ტრასტი A ხელს უწყობს, მხარს უჭერს და ახორციელებს პროგრამებს, საქმანობასა და ინიციატივებს A ქალაქის კეთილმოწყობისთვის. ის ადგილობრივი მთავრობისგან იღებს დაფინანსებას სხვადასხვა მომსახურებისთვის, მათ შორის უხამსი ნახატების მოსაშორებლად, კეთილმოწყობის პროექტებისათვის და გარემოსდაცვითი ღონისძიებების ჩასატარებლად. ის ანგარიშს აბარებს ადგილობრივ მთავრობას ამ მომსხურების გაწევასთან დაკავშირებით თავისი საქმიანობის შედეგების შესახებ. ტრასტი რომ არ არსებობდეს, ადგილობრივ მთავრობას მოუწევდა ამ მომსახურებების რაიმე სხვა გზით მიწოდება. ტრასტი შემოწირულობებისა და მოხალისეთა მუშაობის სახით დახმარებას იღებს ასევე ადგილობრივი თემისგან, მათ შორის ადგილობრივი ბიზნესის, სკოლების, სათემო ჯგუფებისა და პირებისგან. ტრასტი თავდაპირველად დაფუძნდა ადგილობრივი მთავრობის არჩეული თანამდებობის პირის მიერ. ადგილობრივი მთავრობა თანამდებობაზე ნიშნავს ყველა ნდობით აღჭურვილ პირს (გარკვეული მოთხოვნების გათვალისწინებით, როგორიცაა მაგალითად გენდერული ბალანსი და ნდობით აღჭურვილი პირების ადგილმდებარეობა). ხუთიდან 12-მდე ნდობით აღჭურვილი პირია. ნდობით აღჭურვილი პირები ნიშნავენ პერსონალს. ტრასტის სადამფუძნებლო დოკუმენტის ცვლილება ნდობით აღჭურვილმა პირებმა და ადგილობრივი მთავრობის მმართველმა ორგანომ უნდა დაამტკიცონ. ტრასტის დაშლის შემთხვევაში ნამეტი აქტივები უნდა გადაეცეს მსგავს საქველმოქმედო ორგანიზაციას იგივე გეოგრაფიულ ტერიტორიაზე. აქტივების აღნიშნული გადაცემა ადგილობრივი მთავრობის მიერ დამტკიცებას ექვემდებარება. ადგილობრივ მთავრობას მრავალფეროვანი უფლებები აქვს ტრასტზე, მათ შორის:
ადგილობრივ მთავრობას შეუძლია ტრასტის რელევანტური საქმიანობების (აღნიშნული მომსახურებების) ისე წარმართვა თავისი შეთანხმებებით, რომ მას შეუძლია გავლენა მაოხდინოს გაწეული მომსახურებების დანახარჯებსა და ხარისხზე. ადგილობრივი მთავრობის წინაშეა ცვალებადი უკუგების რისკი (როგორც მომსახურების ეკონომიკური გავლენა, ისე მომსახურების ხარისხი). რადგან ის ამ უკუგებაზე გავლენის მოსახდენად თავის უფლებამოსილებას იყენებს, ადგილობრივი მთავრობა აკონტროლებს აღნიშნულ ტრასტს. |
მაგალითი 30ერთეული A საჯარო სექტორის ორგანოა, რომელიც ხელს უწყობს ახალი სახლების მშენებლობას, არსებული სახლების შეკეთებასა და მოდერნიზებას და სახლებისა და საცხოვრებელი პირობების გაუმჯობესებას. ის ასევე ხელს უწყობს საცხოვრებლის დაფინანსების ხელმისაწვდომობას და საცხოვრებლის დაფინანსების უზრუნველყოფაში კონკურენციასა და ეფექტიანობას. A ერთეულმა დააფუძნა ცალკე ტრასტი, რომელსაც ვიწროდ განსაზღვრული მიზნები აქვს. ტრასტის ფუნქციებია საცხოვრებელი სახლების სესხებში, რომლებიც კრიტერიუმებს აკმაყოფილებენ, წილების ყიდვა და იპოთეკური ობლიგაციების გამოშვება. ერთეული A უზრუნველყოფს ტრასტის მიერ გამოშვებული ობლიგაციების გარანტიას, მაგრამ არ უზრუნველყოფს მიმდინარე დაფინანსებას - ტრასტი თავის საქმიანობებს აფინანსებს თავისი ინვესტიციებიდან მიღებული შემოსავლით. ტრასტის დაშლის შემთხვევაში ტასტის აქტივები უნდა განაწილდეს ერთ ან მეტ საქველმოქმედო ორგანიზაციაზე. A ერთეულს არა აქვს ტრასტის საქმიანობებთან დაკავშირებით მიმდინარე გადაწყვეტილებების მიღების უფლებები. A ერთეულს უფლებამოსილება აქვს ამ ტრასტის რელევანტურ საქმიანობებზე, რადგან მან განსაზღვრა ტრასტის რელევანტური საქმიანობები, როდესაც ტრასტი დააფუძნა. A ერთეულის წინაშეა ასევე ცვალებადი სარგებელი, როგორც მის მიერ გარანტირებული ობლიგაციებიდან, ისე ტრასტის საქმიანობებიდან, რაც A ერთეულის მიერ განისაზღვრა ტრასტის დაფუძნებისას, რომელიც A ერთეულს ეხმარება თავისი მიზნების მიღწევაში. |
მაგალითი 31კანონმდებლობით შეიქმნა საფინანსო სააგენტო. ის ეკუთვნის ათ ადგილობრივ ორგანოსა და ცენტრალურ მთავრობას. ის მოგების მიღების საფუძველზე ოპერირებს. საფინანსო სააგენტო სავალო დაფინანსებას მოიძიებს და ამ დაფინანსებას აწვდის მონაწილე ადგილობრივ ორგანოებს. მისი ძირითადი მიზანია დანახარჯების უფრო ეფექტურად დაფინანსება და დაფინანსების წყაროების დივერსიფიკაცია ადგილობრივი ორგანოებისთვის. მას შეუძლია ნებისმიერი სხვა საქმიანობის განხორციელება, რომელსაც საბჭო მიიჩნევს, რომ გონივრულად დაკავშირებულია ამ სამეურნეო საქმიანობასთან ან მას დაეხმარება. მონაწილე ადგილობრივი ორგანოების ძირითადი სარგებელია შემცირებული სესხით სარგებლობასთან დაკავშირებული დანახარჯები. საფინანსო სააგენტოს საბჭოს შეუძლია დივიდენდების გადახდის შესახებ გადაწყვეტილების მიღება, მაგრამ მოსალოდნელია, რომ ცოტა ოდენობის დივიდენდები გადაიხდება. საბჭო პასუხისმგებელია საფინანსო სააგენტოს საქმიანობების სტრატეგიულ მიმართულებასა და კონტროლზე. საბჭო შედგება ოთხიდან შვიდ დირექტორამდე. დირექტორების უმეტესობა დამოუკიდებელია. არსებობს აქციონერთა საბჭო, რომლის შემადგენლობაში შედის აქციონერების მიერ დანიშნული ათი წარმომადგენელი (მათ შორის, ცენტრალური მთავრობის წარმომადგენელი). აქციონერთა საბჭოს ფუნქციაა:
საფინანსო სააგენტო სავალო ფასიან ქაღალდებს თავისი გასესხების და/ან საინვესტიციო პოლიტიკის, რომელიც საბჭოს და/ან აქციონერების მიერ არის დამტკიცებული, შესაბამისად შეისყიდის. საფინანსო სააგენტოში ძირითადი აქციონერის სახით მონაწილეობისათვის თითოეულმა ადგილობრივმა მთავრობამ განახორციელა საწყისი კაპიტალის ინვესტიცია ფ.ე.100,000-ის ოდენობით, წარმოადგინა უზრუნველყოფა სამომავლო ქონების გადასახადებისთვის და დათანხმდა მისთვის საჭირო ნასესხები სახსრების დადგენილი ნაწილის საფინანსო სააგენტოსგან მიღებაზე სამწლიანი პერიოდით. არც ცენტრალური მთავრობა და არც მონაწილე ადგილობრივი ორგანოები აკონტროლებენ საფინანსო სააგენტოს. იმის განსაზღვრისას, როგორ აღრიცხონ საფინანსო სააგენტოში თავიანთი მონაწილეობა, ცენტრალურმა მთავრობამ და ადგილობრივმა ორგანოებმა უნდა განიხილონ, არიან თუ არა ისინი ერთობლივი შეთანხმების მხარეები, როგორც ეს განმარტებულია სსბასს 37-ში. |
მაგალითი 32სადამფუძნებლო დოკუმენტების მიხედვით, A ერთეულის ერთადერთ სამეწარმეო საქმიანობას წარმოადგენს დებიტორული დავალიანებების ყიდვა და მათი ყოველდღიური მომსახურება B ერთეულისთვის. ყოველდღიური მომსახურება მოიცავს დავალიანების ძირითადი თანხისა და გადასახდელი პროცენტების თანხების ამოღებასა და გადაცემას მათი გადახდის ვადის დადგომისას. დებიტორულ დავალიანებასთან დაკავშირებული ვალდებულების შეუსრულებლობის შემთხვევაში, ერთეული A დებიტორულ დავალიანებას ავტომატურად მიჰყიდის B ერთეულს, როგორც გათვალისწინებულია A ერთეულს და B ერთეულს შორის დადებულ ცალკე „ფუთ“ ხელშეკრულებაში. აქ ერთადერთი რელევანტური საქმიანობაა დებიტორული დავალიანებების მართვა, მასთან დაკავშირებული ვალდებულების შეუსრულებლობის შემთხვევაში, ვინაიდან ეს არის ერთადერთი საქმიანობა, რომელსაც შეუძლია მნიშვნელოვანი გავლენის მოხდენა A ერთეულის საქმიანობის ფინანსურ შედეგებზე. დებიტორული დავალიანებების მართვა მანამ, სანამ არ დაფიქსირდება დებიტორულ დავალიანებასთან დაკავშირებული ვალდებულების შეუსრულებლობის ფაქტი, არ წარმოადგენს რელევანტურ საქმიანობას, რადგან არ საჭიროებს არსებითი გადაწყვეტილებების მიღებას, რომლებიც მნიშვნელოვან გავლენას იქონიებდა A ერთეულის საქმიანობის ფინანსურ შედეგებზე. საქმიანობები, რომლებიც უნდა განხორციელდეს ვალდებულების შეუსრულებლობის ფაქტის დადგომამდე, წინასწარ არის განსაზღვრული და გულისხმობს მხოლოდ ფულადი სახსრების ამოღებას მათი გადახდის ვადის დადგომისას და მათ გადაცემას ერთეულისთვის B. მაშასადამე, როდესაც ერთეული A აფასებს მთლიანობაში ერთეულის A იმ საქმიანობებს, რომლებიც მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს A ერთეულის საქმიანობის ფინანსურ შედეგებზე, მან უნდა გაითვალისწინოს მხოლოდ B ერთეულის უფლება, მართოს აქტივები მათი გადახდის ვალდებულების შეუსრულებლობის ფაქტის დადგომისას. ამ მაგალითში, A ერთეულის სტრუქტურა უზრუნველყოფს იმის გარანტიას, რომ B ერთეულს ექნება გადაწყვეტილებების მიღების უფლებამოსილება ისეთ საქმიანობებთან დაკავშირებით, რომლებიც მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს საქმიანობის ფინანსურ შედეგებზე ზუსტად იმ მომენტში, როდესაც საჭიროა გადაწყვეტილებების მიღების ზემოაღნიშნული უფლებამოსილება. „ფუთ“ ხელშეკრულების პირობები მთლიანი გარიგებისა და A ერთეულის დაფუძნების განუყოფელი ნაწილია. ამგვარად, „ფუთ“ ხელშეკრულების პირობებისა და A ერთეულის სადამფუძნებლო დოკუმენტების ერთობლივად გაანალიზების შედეგად, შეიძლება დასკვნის გამოტანა, რომ B ერთეულს გააჩნია უფლებამოსილება A ერთეულთან მიმართებით, იმ ფაქტის მიუხედავად, რომ ერთეული B დებიტორულ დავალიანებაზე საკუთრების უფლებას იღებს მხოლოდ დებიტორულ დავალიანებასთან დაკავშირებული ვალდებულების შეუსრულებლობის ფაქტის დადგომისას და ვადაგადაცილებულ დებიტორულ დავალიანებას მართავს A ერთეულის იურიდიულ საზღვრებს გარეთ. |
სხვა ერთეულისგან ცვალებადი შემოსავლების მიღებასთან დაკავშირებული რისკები ან უფლებები (პუნქტი მგ57)
სმ12. ქვემოთ მოცემულ მაგალითებში ნაჩვენებია, ერთეული ცვალებად სარგებელს იღებს თუ არა სხვა ერთეულისგან წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის.
მაგალითი 33კვლევამ აჩვენა, რომ უნვიერსიტეტებში ოჯახისადმი მეგობრული პოლიტიკა, რომელიც გულისხმობს პატარა ბავშვების ხარისხიანი განათლების უზრუნველყოფას, ძალიან მნიშვნელოვანია სტუდენტებისა და პერსონალის მოსაზიდად. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მაღალი დონის პერსონალისა და ასპირანტების მოსაზიდად, რაც თავის მხრივ ხელს უწყობს უნივერსიტეტის რეპუტაციის გაუმჯობესებასა და მის მიერ კვლევისთვის დაფინანსების მოძიებას. ზემოთ მოცემული ინფორმაცია შესაფერისია ქვემოთ მოცემული მაგალითებისთვის 33ა და 33ბ. თითოეული მაგალითი ცალკე განიხილება. |
მაგალითი 33აA უნივერსიტეტს შექმნილი აქვს ბავშებზე ზრუნვის შვიდი ცენტრი (მართალია, უნივერსიტეტი A მთავრობისგან დაფინანსებას იღებს თავისი საგანმანათლებლო პროგრამებისთვის, მაგრამ ბავშვებზე ზრუნვის ცენტრები უნივერსიტეტის მიერ არის დაფუძნებული, და არა მთავრობის მიერ). ცენტრები ფუნქციონირებს უნივერსიტეტის კუთვნილ შენობებში. თითოეულ ცენტრს თავისი ხელმძღვანელი და პერსონალი ჰყავს და თავისი ბიუჯეტი აქვს. ცენტრების მომსახურებით სარგებლობა მხოლოდ უნივერსიტეტის თანამშრომლებსა და სტუდენტებს შეუძლიათ. უნივერსიტეტი ბავშვებზე ზრუნვის მომსახურების ლიცენზირებული პროვაიდერია. უნივერსიტეტს უფლება აქვს დახუროს ეს ცენტრები ან მათ სხვა ფუნქცია დააკისროს. რადგან ბავშვებზე ზრუნვის ცენტრი უნივერსიტეტის კუთვნილ შენობებშია გახსნილი, პერსონალსა და მშობლებს მოეთხოვებათ უნივერსიტეტის ჯანმრთელობისა და უსაფრთხოების პოლიტიკის დაცვა. ბავშვებზე ზრუნვის ცენტრის ხელმძღვანელ გუნდს შეუძლია ყველა სხვა საოპერაციო პოლიტიკის განსაზღვრა. უნივერსიტეტი A არაფინანსურ სარგებელს იღებს ბავშვებზე ზრუნვის მომსახურების უნივერსიტეტის ტერიტორიაზე გაწევიდან. მართალია, უნივერსიტეტი A ამ ცენტრების ყოველდღიურ მართვაში არ მონაწილეობს, მაგრამ მას შეუძლია ამ ცენტრების დახურვა და მათი სამუშაო საათების შეცვლა. უნივერსიტეტი A აკონტროლებს ბავშვებზე ზრუნვის ცენტრებს. |
მაგალითი 33ბB უნივერსიტეტმა ბავშვებზე ზრუნვის მომსახურებისთვის უფასოდ დათმო შენობა უნივერსიტეტის ტერიტორიაზე. ბავშვებზე ზრუნვის მომსახურებას ეწევა რეგისტრირებული საზოგადოება. ყველა მშობელი, რომელიც ბავშვებზე ზრუნვის მომსახურებას იყენებს, ამ საზოგადოების წევრია. წევრები ნიშნავენ ამ რეგისტრირებული საზოგადოების საბჭოს და პასუხისმგებელნი არიან ბავშვებზე ზრუნვის ცენტრის საოპერაციო და საფინანსო პოლიტიკაზე. ბავშვებზე ზრუნვის ცენტრის გამოყენება შეუძლია პერსონალს, სტუდენტებსა და ფართო საზოგადოებას, თუმცა სტუდენტებს ენიჭებათ უპირატესობა. რადგან ბავშვებზე ზრუნვის ცენტრი უნივერსიტეტის შენობაშია განთავსებული, პერსონალსა და მშობლებს მოეთხოვებათ უნივერსიტეტის ჯანმრთელობისა და უსაფრთხოების პოლიტიკის დაცვა. აღნიშნული რეგისტრირებული საზოგადოება ბავშვებზე ზრუნვის მომსახურების ლიცენზირებული პროვაიდერია. თუ რეგისტრირებული საზოგადოება შეწყვეტს ფუნქციონირებას, მისი რესურსები უნდა გადაეცეს მსგავს არამომგებიან ორგანიზაციას. აღნიშნულ რეგისტრირებულ საზოგადოებას შეუძლია არ გამოიყენოს უნივერსიტეტის შენობები თავისი მომსახურების გაწევისას. მართალია, უნივერსიტეტი არაფინანსურ სარგებელს იღებს ბავშვებზე ზრუნვის მომსახურების თავის ტერიტორიაზე გაწევიდან, მაგრამ მას არა აქვს რეგისტრირებული საზოგადოების რელევანტური საქმიანობების წარმართვის უფლებამოსილება. რეგისტრირებული საზოგადოების წევრებს, ანუ ბავშვების მშობლებს, აქვთ რეგისტრირებული საზოგადოების რელევანტური საქმიანობების წარმართვის უფლებამოსილება. უნივერსიტეტი არ აკონტროლებს აღნიშნულ რეგისტრირებულ საზოგადოებას. |
კავშირი უფლებამოსილებასა და სარგებელს შორის
დელეგირებული უფლებამოსილება (პუნქტები მგ60–მგ63)
სმ13. ქვემოთ მოცემულ მაგალითებში ნაჩვენებია, ერთეული მარწმუნებლის სახით მოქმდებებს, თუ რწმუნებულის სახით, წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის.
მაგალითი 34ერთ-ერთი სახელმწიფო დეპარტამენტი შეიძლება პასუხისმგებელი იყოს სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის საქმიანობის შედეგების მონიტორინგზე. მონიტორინგის განმახორციელებელი დეპარტამენტის ფუნქციაა იმის უზრუნველყოფა, რომ აღნიშნული სხვა ერთეულის მიდგომა მთავრობის მიზნების თანმიმდევრული იყოს. ის უზრუნველყოფს მინისტრებისთვის ხარისხიანი მომსახურების გაწევასა და შედეგებს, და აფასებს ნებისმიერ რისკს და მინისტრს აცნობებს მის შესახებ. დეპარტამენტს მინისტრთან ცალსახა შეთანხმება აქვს გაფორმებული, რომელშიც განსაზღვრულია მისი მონიტორინგის ფუნქციები. დეპარტამენტს სხვა ერთეულისგან ინფორმაციის მოთხოვნის უფლებამოსილება აქვს და რჩევას აძლევს მინისტრს ამ ერთეულისგან მიღებული დაფინანსების მოთხოვნების თაობაზე. დეპარტამენტი მინისტრს რჩევას აძლევს ასევე იმის შესახებ, აღნიშნულ სხვა ერთეულს გარკვეული სხვა საქმიანობების განხორციელების ნება უნდა დაერთოს თუ არა. დეპარტამენტი ასრულებს მინისტრის რწმუნებულის ფუნქციას. |
მაგალითი 35პროვინციის მთავრობა ტრასტს აფუძნებს რეგიონში ჯანდაცვის პროგრამებისა და სხვა ჯანდაცვის ინიციატივებისთვის დაფინანსების მოძიების ღონისძიებების კოორდინირებისთვის. ამასთან, ტრასტი ინვესტიციას ახორციელებს და მართავს საქველმოქმედო ფონდებს. ამ ფონდების მიერ მოზიდული სახსრები გამოიყენება რეგიონში სახელმწიფოს მიერ ფლობილი საავადმყოფოებისა და მოხუცებზე ზრუნვის კომპლექსებში. პროვინციის მთავრობა თანამდებობაზე ნიშნავს ტრასტის საბჭოს ყველა ნდობით აღჭურვილ პირს და ტრასტის საოპერაციო ხარჯებს აფინანსებს. ტრასტი რეგისტრირებული საქველმოქმედო ორგანიზაციაა და გათავისუფლებულია მოგების გადასახადის გადახდისგან. ქვემოთ მოცემული ანალიზის საფუძველზე პროვინციის მთავრობა აკონტროლებს აღნიშნულ ტრასტს:
|
მაგალითი 36კანონმდებლობის ფარგლებში დაფუძნდა ორგანო თემისთვის მომსახურების გასაწევად. ამ კანონით შექმნილ ორგანოს ჰყავს მმართველი საბჭო, რომელიც ზედამხედველობას უწევს მის საქმიანობას და პასუხისმგებელია მის ყოველდღიურ ოპერაციებზე. პროვინციის მთავრობის ჯანდაცვის მინისტრი ნიშნავს ამ ორგანოს მმართველ საბჭოს და, მინისტრის მიერ დამტკიცების შემთხვევაში, ამ ორგანოს მმართველი საბჭო ნიშნავს მის აღმასრულებელ დირექტორს. პროვინციის მთავრობის ჯანდაცვის დეპარტამენტი მოქმედებს პროვინციის საზოგადოებრივი ჯანდაცვის სისტემის „სისტემის მენეჯერის“ სახით. ეს ფუნქცია მოიცავს:
|
მინისტრის მიერ დამტკიცება საჭიროა კონკრეტულად შემდეგი ძირითადი გადაწყვეტილებებისთვის:
ჯანდაცვის დეპარტამენტი თავის საოპერაციო და კაპიტალის დაფინანსებას მთლიანად პროვინციის მთავრობისგან იღებს. |
ზემოთ მოცემული ფაქტებისა და გარემოებების საფუძველზე, ჯანდაცვის დეპარტამენტი მოქმედებს, როგორც მინისტრის რწმუნებული ამ ორგნაოსთან მიმართებით. ეს ცხადია დეპარტამენტის შეზღუდული გადაწყვეტილებების მიღების უფლებამოსილებიდან. ჯანდაცვის დეპარტამენტი ამ ორგანოს არ აკონტროლებს. რადგან მინისტრი ნიშნავს აღნიშნული ორგანოს მმართველ საბჭოს და ამტკიცებს ძირითად გადაწყვეტილებებს, რომლებიც გავლენას ახდენენ ორგანოს საქმიანობებზე, მინისტრს აქვს ამ ორგანოს რელევანტრი საქმიანობების წარმართვის უფლებამოსილება. თუ დავუშვებთ, რომ დაკმაყოფილებულია კონტროლის სხვა კრიტერიუმები (ცვალებადი სარგებელი და კავშირი უფლებამოსილებასა და სარგებელს შორის), როგორც ეს მოსალოდნელია, მაშინ მინისტრი აკონტროლებს ამ ორგანოს. შესაბამისად, ეს ორგანო კონსოლიდირდება პროვინციის მთლიანი მთავრობის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში. |
მაგალითი 37 ფაქტები იგივეა, რაც 36-ე მაგალითში, შემდეგი საკითხების გარდა:
მინისტრს კვლავ შეუძლია ჯანდაცვის დეპარტამენტის უფროსზე დელეგირებული უფლებამოსილების გამოყენება, მაგრამ პრაქტიკაში ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ეს გააკეთოს. |
| ამ მაგალითში ჯანდაცვის დეპარტამენტის გადაწყვეტილებების მიღების უფლებამოსილება მნიშვნელოვნად არის გაზრდილი მინისტრის მიერ უფლებამოსილების ჯანდაცვის დეპარტამენტის უფროსზე დელეგირების შედეგად. რადგან აღნიშნული დელეგირების პირობებში ჯანდაცვის დეპარტამენტი მოქმედებს, როგორც მარწმუნებელი, დეპარტამენტს აქვს ამ ორგანოს რელევანტური საქმიანობების მიმდინარე მომენტში წარმართვის უფლებამოსილება, ჯანდაცვის დეპარტამენტის ჯანდაცვის მომსახურების მიზნების მიღწევისთვის. რადგან ჯანდაცვის დეპარტამენტს ასევე აქვს შესაძლებლობა, რომ ამ ორგანოზე თავისი უფლებამოსილება გამოიყენოს დეპარტამენტის სარგებლის ხასიათსა და ოდენობაზე გავლენის მოსახდენად, დეპარტამენტი აკონტროლებს აღნიშნულ ორგანოს. |
მაგალითი 38 კანონით განსაზღვრულია, რომ ფინანსებსა და გადასახადებთან დაკავშირებული სახელმწიფო დეპარტამენტის (ხაზინა) უფროსი არის რამდენიმე საინვესტიციო ფონდის მმართველი ნდობით აღჭურვილი პირი. ეს საინვესტიციო ფონდები ფინანსდება გამოყოფილი გადასახადებით და გამოიყენება ფედერალური სოციალური უზრუნველყოფის პროგრამების განხორციელებისთვის. ხაზინა ახორციელებს აღნიშნული საგადასახადო შემოსავლის, რომელიც ამ ფონდებთანაა დაკავშირებული, უდიდესი ნაწილის აკრეფას. სხვა სააგენტოებიც ახორციელებენ აღნიშნული შემოსავლის გარკვეული ნაწილის არკეფას და მას ხაზინას გადასცემენ. ხაზინას ამ ფონდების ადმინისტრირების პასუხისმგებლობა დელეგირებული აქვს. თითოეული ფონდთან მიმართებით, ხაზინა მაშინვე ახორციელებს ამ ფონდზე დაკრედიტებული მთლიანი შემოსავლის ინვესტირებას და ინვესტირებულ აქტივებს გამოყოფილ სატრასტო ფონდში ინახავს, სანამ თანხა არ დასჭირდება შესაბამის სააგენტოს. როდესაც შესაბამისი სააგენტოები გადაწყვეტენ, რომ თანხა სჭირდებათ, ხაზინა ამ ფონდების საინვესტიციო ნაშთებიდან გამოისყიდის ფასიან ქაღალდებს და შემოსულ ფულად სახსრებს, ამ ინვესტიციებიდან მიღებული პროცენტის ჩათვლით, გადაიტანს პროგრამის ანგარიშებზე, სააგენტოს მიერ დასახარჯად. ხაზინა უზრუნველყოფს თითოეული სააგენტოს ყოველთვიურ და სხვა პერიოდულ ანგარიშგებას. ხაზინა მართვის საზღაურს აკისრებს თავისი მომსახურებისთვის. |
მაგალითი 39 ადგილობრივი მთავრობა ახორციელებს ათი ფონდის ადმინისტრირებას. თითოეული მათგანი დაკავშირებულია კონკრეტულ რაიონთან. ფონდები ფლობენ კონკრეტულ აქტივებს (როგორიცაა მაგალითად, მიწა და ძირითადი აქტივები), რომლებიც იმ რაიონებს მიეკუთვნებოდა, რომლებსაც ადრე თავისი ადგილობრივი მთავრობა ჰყავდა, მაგრამ შემდეგ სხვა რაიონებთან გაერთიანდა. ეს ფონდები იღებენ ამ აქტივებთან დაკავშირებულ შემოსავალსა და გარკვეულ გადასახადს, როგორიცაა, მაგალითად ამ რაიონის ქონების გადასახადი. ამ ფონდების მიერ აღნიშნული კონკრეტული აქტივების ფლობისა და შემოსავლის მიღების უფლებები კანონმდებლობითაა განსაზღვრული. ამ ფონდების აქტივებისა და შემოსავლის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ ყოფილი რაიონის მაცხოვრებლების სასარგებლოდ. |
ადგილობრივი მთავრობა თავისუფალია ამ ფონდების ხარჯვასთან დაკავშირებით გადაწყვეტილებების მიღებისას. ფონდები თემის სასარგებლოდ ისე უნდა იქნეს გამოყენებული, როგორც ადგილობრივი მთავრობა მიიჩნევს შესაფრისად გონივრული განსჯის საფუზველზე, ყოფილი რაიონის მაცხოვრებლების ინტერესების გათვალისწინებით. ადგილობრივმა მთავრობამ შეიძლება ეს ფონდები გამოიყენოს ხარჯვისთვის, რომელიც განსაზღვრული არ არის გადასახადის საბჭოს მიერ. ფონდებზე დაკისრებული დანახარჯების მიზნობრიობა კანონით ნებადართულ მიზნებს უნდა შეესაბამებოდეს. ამ ფონდებს ადგილობრივი მთავრობა აკონტროლებს. |
მაგალითი 40სუვერენული ქონების ფონდი (ფონდი) არის კონსტიტუციურად დაფუძნებული მუდმივი ფონდი, რომელსაც სახელმწიფო კორპორაცია მართავს. კანონმდებლობით განსაზღვრულია, რომ ფონდს ეკუთვნის ნავთობის გაყიდვებიდან შემოსავლის სულ მცირე 25%. ფონდი ამ შემოსავლის გარკვეულ ნაწილს გვერდზე გადადებს მოქალაქეთა ამჟამინდელი და სამომავლო თაობების სასარგებლოდ. აღნიშნული კორპორაცია მართავს როგორც ფონდის, ისე გარკვეული სხვა სახელმწიფო ინვესტიციების აქტივებს, რისთვისაც ანაზღაურებას იღებს. კორპორაციას არ შეუძლია ფონდის შემოსავლის დახარჯვა. ფონდის შემოსავლის დახარჯვის შესახებ გადაწყვეტილებას პარლამენტი იღებს. ყოველ წელს ფონდის შემოსავალი იყოფა საოპერაციო ხარჯებად და იმ მაცხოვრებლებისათვის წლიურ გადახდებად, რომლებიც კანონმდებლობით განსაზღვრულ გარკვეულ კრიტერიუმებს აკმაყოფილებენ. კორპორაცია არ აკონტროლებს სუვერენული ქონების ფონდს. ის უბრალოდ მოქმედებს, როგორც რწმუნებული. |
მაგალითი 41გადაწყვეტილების მიმღები (ფონდის მმართველი) აფუძნებს ფონდს, ბაზარზე რეკლამას უკეთებს და მართავს ფონდის მიერ რეგულირებულ ფასიან ქაღალდებს ზუსტად განსაზღვრული პარამეტრების მიხედვით, რომლებიც ჩამოყალიბებულია საინვესტიციო მანდატში, ადგილობრივი კანონმდებლობის მოთხოვნების შესაბამისად. ინვესტორების წინაშე ფონდს რეკლამა უკეთდება, როგორც ინვესტიციის განხორციელებას საფონდო ბირჟაზე კოტირებული ერთეულების წილობრივი ინსტრუმენტების დივერსიფიცირებულ პორტფელში. დადგენილი პარამეტრების ფარგლებში, ფონდის მმართველს მინიჭებული აქვს მოქმედების თავისუფლება იმ აქტივების შერჩევის საკითხში, რომელშიც უნდა განახორციელოს ინვესტიცია. ფონდის მმართველმა ფონდში ჩადო 10% პროპორციული ინვესტიცია და გაწეული მომსახურებისთვის ჰონორარს იღებს საბაზრო განაკვეთების მიხედვით, რომელიც ფონდის წმინდა აქტივების ღირებულების 1%-ის ტოლია. ჰონორარი შესაბამისობაშია გაწეულ მომსახურებასთან. ფონდის მმართველს ფონდის ზარალის დაფინანსების საკითხში ვალდებულება ეკისრება მხოლოდ მისი ინვესტიციის, ანუ 10%-იანი წილის ფარგლებში. ფონდს არ მოეთხოვება და არც აქვს შექმნილი დირექტორების დამოუკიდებელი საბჭო. ინვესტორებს არ გააჩნიათ რაიმე რეალური უფლებები, რომლებიც გავლენას იქონიებდა ფონდის მმართველის გადაწყვეტილების მიღების უფლებამოსილებაზე, მაგრამ შეუძლიათ თავიანთი წილების გამოსყიდვა (მიმოქცევიდან ამოღება), ფონდის მიერ დადგენილი ლიმიტების ფარგლებში. მართალია, ფონდის მმართველი მოქმედებს საინვესტიციო მანდატით გათვალისწინებული პარამეტრების ფარგლებში და კანონმდებლობით დადგენილი მოთხოვნების შესაბამისად, მაგრამ ფონდის მმართველს გააჩნია გადაწყვეტილებების მიღების უფლებები, რომლებიც მას მიმდინარე მომენტში ფონდის რელევანტური საქმიანობების მართვის შესაძლებლობას აძლევს: ინვესტორებს არ გააჩნიათ რეალური უფლებები, რომლებიც გავლენას იქონიებდა ფონდის მმართველის გადაწყვეტილებების მიღების უფლებამოსილებაზე. ფონდის მმართველი ჰონორარს იღებს საბაზრო განაკვეთების მიხედვით, რომელიც შესაბამისობაშია მის მიერ გაწეულ მომსახურებასთან და ამავე დროს, მას ფონდში ჩადებული აქვს პროპორციული ინვესტიცია. ანაზღაურება და ფონდში განხორციელებული ინვესტიციები ფონდის მმართველს უქვემდებარებს რისკებს, რომლებიც დაკავშირებულია ფონდის საქმიანობიდან მისაღები შემოსავლების ცვალებად ხასიათთან, თუმცა, ამგვარი რისკების სიდიდე იმდენად მნიშვნელოვანი არ არის, რომ ამის საფუძველზე ფონდის მმართველი მიჩნეულიყო მარწმუნებლად. ამ მაგალითში ფონდის მმართველის რისკები, რომლებიც დაკავშირებულია ფონდიდან მისაღები შემოსავლების ცვალებად ხასიათთან, შეზღუდული პარამეტრების ფარგლებში მისი გადაწყვეტილებების მიღების უფლებამოსილების გათვალისწინებით, იმის მიმანიშნებელია, რომ ფონდის მმართველი არის რწმუნებული. ამგვარად, ფონდის მმართველი დაასკვნის, რომ ის არ აკონტროლებს ფონდს. |
მაგალითი 42 გადაწყვეტილების მიმღები აფუძნებს, ბაზარზე რეკლამას უკეთებს და მართავს ფონდს, რომელიც საინვესტიციო შესაძლებლობებს აძლევს ინვესტორებს. გადაწყვეტილების მიმღებმა (ფონდის მმართველი) გადაწყვეტილებები უნდა მიიღოს ყველა ინვესტორის ინტერესების სასარგებლოდ და ფონდის მართვის შეთანხმებების შესაბამისად. მიუხედავად ამისა, ფონდის მმართველს თავისუფალი მოქმედების ფართო უფლებები აქვს მინიჭებული გადაწყვეტილებების მიღების საკითხში. ფონდის მმართველი გაწეული მომსახურებისთვის ანაზღაურებას იღებს საბაზრო განაკვეთების მიხედვით, რომელიც ტოლია ფონდის მიერ მართული აქტივების 1%-ის და ფონდის მთლიანი ნამეტის 20%-ის, თუ მიღწეული იქნება მოგების წინასწარ დადგენილი დონე. ფონდის მმართველის ანაზღაურება შესაბამისობაშია მის მიერ გაწეულ მომსახურებასთან. მართალია, ფონდის მმართველმა გადაწყვეტილებები უნდა მიიღოს ყველა ინვესტორის ინტერესების გათვალისწინებით, მაგრამ მას გააჩნია გადაწყვეტილების მიღების საკითხში ფართო თავისუფალი მოქმედების უფლებამოსილება, ფონდის რელევანტური საქმიანობების მართვისთვის. ფონდის მმართველს უხდიან ფიქსირებულ ანაზღაურებას და ასევე საზღაურს, რომელიც განისაზღვრება ფონდის საქმიანობის შედეგებზე დაყრდნობით, რაც მის მიერ გაწეულ მომსახურებასთან შესაბამისობაშია. გარდა ამისა, ამ ანაზღაურებას ფონდის მმართველის ინტერესები შესაბამისობაში მოჰყავს სხვა ინვესტორების ინტერესებთან, რათა გაიზარდოს ფონდის ღირებულება, ისე, რომ არ წარმოიქმნას რისკები, რომლებიც დაკავშირებული იქნებოდა ფონდის საქმიანობიდან მისაღები შემოსავლების ცვალებად ხასიათთან, რაც ისეთივე მნიშვნელოვანი ფაქტორი აღმოჩნდება, როგორც ანაზღაურება, თუ ანალიზის დროს ფონდის მმართველი ცალ-ცალკე განიხილავდა. ყოველივე ზემოაღნიშნული კი იმის მიმანიშნებელია, რომ ფონდის მმართველი არის მარწმუნებელი. ამ მაგალითში აღწერილი ფაქტობრივი გარემოებები და ანალიზი ვრცელდება მომდევნო 42ა-42გ პუნქტებზე. თითოეული მაგალითი ცალკე განიხილება. |
მაგალითი 42ა ფონდის მმართველს ასევე გააჩნია 2% ინვესტიცია ფონდში, რასაც მისი ინტერესები შესაბამისობაში მოჰყავს სხვა ინვესტორების ინტერესებთან. ფონდის მმართველს ფონდის ზარალის დაფინანსების საკითხში ვალდებულება ეკისრება მხოლოდ მისი ინვესტიციის, ანუ 2% ინვესტიციის ფარგლებში. ინვესტორებს შეუძლიათ ფონდის მმართველის გათავისუფლება თანამდებობიდან ხმის უბრალო უმრავლესობით, მაგრამ მხოლოდ ხელშეკრულების პირობების დარღვევის შემთხვევაში. ფონდის მმართველის ინვესტიციის წილი, 2%, ზრდის მის რისკებს, რომლებიც დაკავშირებულია ფონდის საქმიანობიდან მისაღები შემოსავლების ცვალებად ხასიათთან ისე, რომ არ წარმოქმნის ისეთ მნიშვნელოვან რისკებს, რომლებიც იმის მიმანიშნებელი იქნებოდა, რომ ფონდის მმართველი არის მარწმუნებელი. სხვა ინვესტორების უფლებები, გაათავისუფლონ ფონდის მმართველი, მიიჩნევა დამცავ უფლებებად, რადგან მათი გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ ხელშეკრულების პირობების დარღვევის შემთხვევაში. ამ მაგალითში მართალია, ფონდის მმართველს გააჩნია ფართო თავისუფალი მოქმედების უფლებამოსილება გადაწყვეტილებების მიღების საკითხში და ის ექვემდებარება რისკებს, რომლებიც დაკავშირებულია მისი წილიდან და ანაზღაურების სახით მისაღები შემოსავლების ცვალებად ხასიათთან, მაგრამ ფონდის მმართველის რისკის ქვეშ მყოფი ანაზღაურების სიდიდე იმის მიმანიშნებელია, რომ ფონდის მმართველი არის რწმუნებული. ამგვარად, ფონდის მმართველი დაასკვნის, რომ ის არ აკონტროლებს ფონდს. |
მაგალითი 42ბ ფონდის მმართველს გააჩნია არსებითზე მეტი პროპორციული ინვესტიციები ფონდში, მაგრამ ზარალის დაფინანსების საკითხში ვალდებულება ეკისრება მხოლოდ თავისი ინვესტიციის ფარგლებში. ინვესტორებს შეუძლიათ ფონდის მმართველის გათავისუფლება თანამდებობიდან ხმის უბრალო უმრავლესობით, მაგრამ მხოლოდ ხელშეკრულების პირობების დარღვევის შემთხვევაში. |
| ამ მაგალითში სხვა ინვესტორების უფლებები, გაათავისუფლონ ფონდის მმართველი, მიიჩნევა დამცავ უფლებებად, რადგან მათი გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ ხელშეკრულების პირობების დარღვევის შემთხვევაში. მართალია, ფონდის მმართველს უხდიან ფიქსირებულ ანაზღაურებას და ასევე საზღაურს, რომელიც განისაზღვრება ფონდის საქმიანობის შედეგების მიხედვით, რაც შესაბამისობაშია მის მიერ გაწეულ მომსახურებასთან, მაგრამ ფონდის მმართველის ინვესტიციამ, მის ანაზღაურებასთან ერთად, შეიძლება წარმოქმნას რისკები, რომლებიც დაკავშირებულია ფონდის საქმიანობიდან მისაღები შემოსავლების ცვალებად ხასიათთან; ამასთან, რისკის ქვეშ მყოფი შემოსავლების სიდიდე იმდენად მნიშვნელოვანია, რომ ფონდის მმართველის მარწმუნებლობაზე მიანიშნებს. რაც უფრო მეტი ეკონომიკური ინტერესები გააჩნია ფონდის მმართველს ფონდთან მიმართებით და რაც უფრო მაღალია ამგვარ ინტერესებთან დაკავშირებული ცვალებადობის ხარისხი (მისი ანაზღაურებისა და სხვა ფორმით მონაწილეობის ერთობლივად განხილვისას), ფონდის მმართველმა მით უფრო მეტი მნიშვნელობა უნდა მიანიჭოს ანალიზის დროს ამ ეკონომიკურ ინტერესებს და უფრო მეტია იმის ალბათობა, რომ ფონდის მმართველი იქნება მარწმუნებელი. |
| მაგალითად, განიხილავს რა თავის ანაზღაურებას და სხვა ფაქტორებს, ფონდის მმართველმა შეიძლება თავისი ინვესტიციები, 20%-ის ოდენობის, საკმარისად მიიჩნიოს იმის შესახებ დასკვნის გამოსატანად, რომ ის აკონტროლებს ფონდს. თუმცა, სხვა გარემოებებში (ანუ, იმ შემთხვევაში, თუ ანაზღაურება, ან სხვა ფაქტორები განსხვავებული იქნებოდა), კონტროლი შეიძლება წარმოქმნილიყო სხვა დონის ინვესტიციებიდან. |
მაგალითი 42გ ფონდის მმართველს გააჩნია 20% პროპორციული ინვესტიცია ფონდში, მაგრამ ზარალის დაფინანსების საკითხში ვალდებულება ეკისრება მხოლოდ თავისი ინვესტიციის, 20%-იანი წილის ფარგლებში. ფონდში შექმნილია დირექტორთა საბჭო, რომლის ყველა წევრი დამოუკიდებელია ფონდის მმართველთან მიმართებით და დანიშნულები არიან სხვა ინვესტორების მიერ. საბჭო ფონდის მმართველს ნიშნავს ყოველწლიურად. თუ საბჭო გადაწყვეტს, რომ ფონდის მმართველს არ უნდა განუახლოს შრომითი ხელშეკრულება, მომსახურება, რომელსაც ფონდს უწევდა ფონდის მმართველი, შეიძლება შეასრულოს ამ დარგში მომუშავე სხვა მმართველებმა. |
| მართალია, ფონდის მმართველს უხდიან ფიქსირებულ ანაზღაურებასა და საზღაურს, რომელიც განისაზღვრება ფონდის საქმიანობის შედეგებზე დაყრდნობით, რაც მის მიერ გაწეულ მომსახურებასთან შესაბამისობაშია, მაგრამ ფონდის მმართველის ინვესტიციის 20%-იანი წილი მის ანაზღაურებასთან ერთად წარმოქმნის ფონდის მმართველის დაქვემდებარებას რისკებზე, რომლებიც დაკავშირებულია ფონდის საქმიანობიდან მისაღები სარგებლის ცვალებად ხასიათთან. ამასთან, რისკის ქვეშ მყოფი შემოსავლების სიდიდე იმდენად მნიშვნელოვანია, რომ ფონდის მმართველის მარწმუნებლობაზე მიანიშნებს. თუმცა, ინვესტორებს გააჩნიათ რეალური უფლებები, თანამდებობიდან გაათავისუფლონ ფონდის მმართველი: დირექტორთა საბჭო უზრუნველყოფს მექანიზმს იმის გარანტირებისთვის, რომ ინვესტორებს შეეძლოთ ფონდის მმართველის გათავისუფლება, თუ ამის გაკეთებას გადაწყვეტენ. |
| ამ მაგალითში ფონდის მმართველი ანალიზის დროს განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობს თანამდებობიდან გათავისუფლების უფლებას. ამგვარად, მართალია, ფონდის მმართველს თავისუფალი მოქმედების ფართო უფლებები გააჩნია და ექვემდებარება რისკებს, რომლებიც დაკავშირებულია ფონდის სარგებლის ცვალებად ხასიათთან, რომელსაც იღებს ანაზღაურების ფორმით და ასევე ინვესტიციებიდან, მაგრამ სხვა ინვესტორების რეალური უფლებები იმის მიმანიშნებელია, რომ ფონდის მმართველი არის რწმუნებული. ამგვარად, ფონდის მმართველი დაასკვნის, რომ ის არ აკონტროლებს ფონდს. |
მაგალითი 43ერთეული A შექმნილია აქტივებით უზრუნველყოფილი ფიქსირებულგანაკვეთიანი ფასიანი ქაღალდების პორტფელის შესაძენად, რომელიც ფინანსდება ფიქსირებულგანაკვეთიანი სავალო ინსტრუმენტებითა და წილობრივი ინსტრუმენტებით. წილობრივი ინსტრუმენტები განკუთვნილია სავალო ინსტრუმენტების მფლობელთა (ვალის ინვესტორები) დასაცავად საწყისი ზარალისგან და A ერთეულის ნარჩენი ღირებულების მისაღებად. ამ გარიგების შესახებ პოტენციურ ვალის ინვესტორებს ინფორმაცია მიეწოდათ, რომ ეს არის ინვესტიცია აქტივებით უზრუნველყოფილი ფასიანი ქაღალდების პორტფელში, რომელიც ექვემდებარება საკრედიტო რისკს, რომელიც დაკავშირებულია პორტფელის აქტივებით უზრუნველყოფილი ფასიანი ქაღალდების ემიტენტების გადაუხდელობისა და პორტფელის მართვასთან დაკავშირებულ საპროცენტო განაკვეთის რისკებთან. პორტფელის ფორმირების მომენტში წილობრივი ინსტრუმენტები შეადგენს შეძენილი აქტივების ღირებულების 10%-ს. მიმოქცევაში მყოფი აქტივების პორტფელს მართავს გადაწყვეტილების მიმღები (აქტივების მმართველი), საინვესტიციო გადაწყვეტილებების მიღების მეშვეობით იმ პარამეტრების ფარგლებში, რომლებიც განსაზღვრულია A ერთეულის პროსპექტში. ამ მომსახურებისთვის აქტივების მმართველი ანაზღაურებას იღებს საბაზრო განაკვეთების მიხედვით (სამართავი აქტივების ღირებულების 1%-ს) და ასევე საზღაურს, რომელიც განისაზღვრება საქმიანობის შედეგების მიხედვით (ნამეტის 10%), თუ ერთეულის A მოგება გადააჭარბებს გარკვეულ დონეს. აღნიშნული საზღაური შესაბამისობაშია აქტივების მმართველის მიერ გაწეულ მომსახურებასთან. აქტივების მმართველს ეკუთვნის A ერთეულის წილობრივი ინსტრუმენტების (კაპიტალის) 35%. დანარჩენი 65% და ყველა სავალო ინსტრუმენტი ეკუთვნის მრავალრიცხოვან, ძალიან დაქსაქსულ ინვესტორებს, რომლებიც წარმოადგენენ დამოუკიდებელ (არადაკავშირებულ) მესამე მხარეებს. აქტივების მმართველის თანამდებობიდან გათავისუფლება, მიზეზების აუხსნელად, შესაძლებელია სხვა ინვესტორების უბრალო უმრავლესობის გადაწყვეტილებით. |
| აქტივების მმართველს უხდიან ფიქსირებულ ანაზღაურებას და ასევე საზღაურს, რომელიც განისაზღვრება ფონდის საქმიანობის შედეგებზე დაყრდნობით, რაც მის მიერ გაწეულ მომსახურებასთან შესაბამისობაშია. ამ ანაზღაურებას აქტივების მმართველის ინტერესები შესაბამისობაში მოჰყავს სხვა ინვესტორების ინტერესებთან, რაც მდგომარეობს ფონდის ღირებულების გაზრდაში. აქტივების მმართველი ექვემდებარება რისკებს, რომლებიც დაკავშირებულია სარგებლის ცვალებად ხასიათთან, რომელსაც იღებს ფონდის საქმიანობიდან (რადგან ის არის კაპიტალის 35% წილის მფლობელი) და ასევე მომსახურების ანაზღაურებიდან. |
| მიუხედავად იმისა, რომ აქტივების მმართველი მოქმედებს A ერთეულის პროსპექტში განსაზღვრული პარამეტრების ფარგლებში, მას მიმდინარე მომენტში გააჩნია ისეთი გადაწყვეტილებების მიღების შესაძლებლობა, რაც მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს ერთეულის A შემოსავლებზე: სხვა ინვესტორების გათავისუფლების უფლებებს ანალიზში მცირე მნიშვნელობა (წონა) ენიჭება, რადგან ამ უფლებების მფლობელები არიან მრავალრიცხოვანი ძალიან დაქსაქსული ინვესტორები. ამ მაგალითში აქტივების მმართველმა განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიაქციოს თავის დაქვემდებარებას რისკებზე, რომლებიც დაკავშირებულია ფონდის სარგებლის ცვალებად ხასიათთან, რომელსაც იღებს წილობრივ ინსტრუმენტებში (კაპიტალში) ფლობილი წილიდან, რომელსაც სუბორდინირებული მდგომარეობა უკავია სავალო ინსტრუმენტებთან მიმართებით. კაპიტალის 35%-იანი წილი წარმოქმნის სუბორდინირებულ რისკს, რომელიც დაკავშირებულია A ერთეულის ზარალთან და ასევე უფლებებს შემოსავლებზე, რომელთა სიდიდე იმდენად მნიშვნელოვანია, რომ იმაზე მიანიშნებს, რომ აქტივების მმართველი არის მარწმუნებელი. ამგვარად, აქტივების მმართველი დაასკვნის, რომ ის აკონტროლებს A ერთეულს. |
მაგალითი 44გადაწყვეტილების მიმღები (სპონსორი) აფინანსებს მრავალგამყიდველიანი კომერციული ქაღალდების ემიტენტ სპეციალიზებულ სუბიექტს, რომელიც უშვებს მოკლევადიან სავალო ინსტრუმენტებს, არადაკავშირებული (დამოუკიდებელი) მესამე მხარე ინვესტორებისთვის. ამ გარიგების რეკლამაში პოტენციურ ინვესტორებს ეცნობათ, რომ ეს არის ინვესტიცია მაღალი რეიტინგის მქონე საშუალოვადიან აქტივებში, რომელსაც გააჩნია მინიმალური საკრედიტო რისკი, რომელიც დაკავშირებულია პორტფელის აქტივების ემიტენტების მხრიდან ვალდებულებების შესაძლო შეუსრულებლობასთან. მრავალი ცედენტი ყიდის მაღალი ხარისხის საშუალოვადიან აქტივების პორტფელს ამ საშუამავლო სუბიექტზე. თითოეული ცედენტი ემსახურება აქტივების იმ პორტფელს, რომელსაც ის მიჰყიდის საშუამავლო სუბიექტს და, ამავე დროს, საბაზრო განაკვეთებზე დაფუძნებული მომსახურების საზღაურის გადაუხდელობის შემთხვევაში, მართავს დებიტორულ დავალიანებებს. გარდა ამისა, თითოეული ცედენტი თავისი აქტივების პორტფელისთვის უზრუნველყოფს საკრედიტო დანაკარგებით განპირობებული პირველი ზარალის დაცვას, საშუამავლო სუბიექტისთვის გადაცემული აქტივების ჭარბი უზრუნველყოფის მეშვეობით. სპონსორი ადგენს საშუამავლო სუბიექტის პირობებს და მართავს მის ოპერაციებს საბაზრო განაკვეთების მიხედვით განსაზღვრული საზღაურის სანაცვლოდ. ეს საზღაური შესაბამისობაშია გაწეულ მომსახურებასთან. სპონსორი ამტკიცებს იმ გამყიდველებს, რომლებსაც საშუამავლო სუბიექტისთვის აქტივების მიყიდვის უფლება ეძლევათ, ამტკიცებს აქტივებს, რომლებიც უნდა შეისყიდოს საშუამავლო სუბიექტმა და გადაწყვეტილებებს იღებს საშუამავლო სუბიექტის დაფინანსების შესახებ. სპონსორმა უნდა იმოქმედოს ყველა ინვესტორის ინტერესების გათვალისწინებით. |
| სპონსორს გააჩნია უფლება საშუამავლო სუბიექტის ნებისმიერ ნარჩენ შემოსავალზე და ასევე ის უწევს საშუამავლო სუბიექტს საკრედიტო რეიტინგის ამაღლებისა და ლიკვიდობის უზრუნველყოფის მომსახურებას. სპონსორის მიერ საკრედიტო რეიტინგის ამაღლების მიზნით გაწეული მომსახურება ანეიტრალებს საშუამავლო სუბიექტის ყველა აქტივის თითქმის 5%-მდე ზარალს, მას შემდეგ, რაც ზარალს შთანთქავენ ცედენტები. ლიკვიდობის უზრუნველყოფის მომსახურების გაწევა არ ხდება დაუფარავ აქტივებთან მიმართებით. ინვესტორებს არ გააჩნიათ რეალური უფლებები, რომლებიც გავლენას იქონიებდა სპონსორის გადაწყვეტილების მიღების უფლებამოსილებაზე. |
მართალია, სპონსორს მომსახურებისთვის საზღაურს უხდიან საბაზრო განაკვეთების მიხედვით, რაც შესაბამისობაშია მის მიერ გაწეულ მომსახურებასთან, მაგრამ სპონსორი ექვემდებარება რისკებს, რომლებიც დაკავშირებულია საშუამავლო სუბიექტის საქმიანობიდან მისაღები სარგებლის ცვალებად ხასიათთან, რასაც განაპირობებს მისი უფლებები საშუამავლო სუბიექტის ნებისმიერ ნარჩენ შემოსავალზე და საკრედიტო რეიტინგის ამაღლებისა და ლიკვიდობის უზრუნველსაყოფად გაწეული მომსახურება (ე.ი. საშუამავლო სუბიექტი ექვემდებარება ლიკვიდობის რისკს, რადგან მოკლევადიან სავალო ინსტრუმენტებს იყენებს საშუალოვადიანი აქტივების დასაფინანსებლად). მიუხედავად იმისა, რომ თითოეულ ცედენტს გააჩნია გადაწყვეტილების მიღების უფლებები, რომლებიც გავლენას ახდენს საშუამავლო სუბიექტის აქტივების ღირებულებაზე, სპონსორს გააჩნია მოქმედებების ფართო თავისუფლება გადაწყვეტილებების მიღების საკითხში, რაც მას მიმდინარე მომენტში ისეთი საქმიანობების მართვის შესაძლებლობას აძლევს, რომლებიც ყველაზე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს საშუამავლო სუბიექტის სარგებელზე (ე.ი. სპონსორმა დაადგინა საშუამავლო სუბიექტის პირობები, მას გააჩნია გადაწყვეტილებების მიღების უფლება აქტივებთან დაკავშირებით (ამტკიცებს შესაძენ აქტივებს და ამ აქტივების ცედენტებს)). საშუამავლო სუბიექტის ნარჩენ შემოსავლებზე უფლება და მისთვის საკრედიტო რეიტინგის ამაღლებისა და ლიკვიდობის მხარდაჭერის მიზნით მომსახურების გაწევა, სპონსორს დაქვემდებარებულს ხდის რისკებზე, რომლებიც დაკავშირებულია საშუამავლო სუბიექტის საქმიანობიდან მისაღები სარგებლის ცვალებად ხასიათთან და ეს რისკები განსხვავდება სხვა ინვესტორების რისკებისგან. მაშასადამე, ზემოაღნიშნული რისკები იმის მიმანიშნებელია, რომ სპონსორი არის მარწმუნებელი და, ამდენად, სპონსორი დაასკვნის, რომ ის აკონტროლებს საშუამავლო სუბიექტს. სპონსორის ვალდებულება, იმოქმედოს ყველა ინვესტორის ინტერესების სასარგებლოდ, ხელს არ უშლის იმას, რომ სპონსორი მიჩნეული იყოს მარწმუნებლად. |
სააღრიცხვო მოთხოვნები: კონტროლის დაკარგვა (პუნქტები 52–55ა)
სმ13ა. ქვემოთ მოცემულ მაგალითში ნაჩვენებია ისეთ კონტროლირებულ ერთეულში წილის გაყიდვის აღრიცხვა, რომელიც ოპერაციას არ შეიცავს.
მაგალითი 44ამაკონტროლებელ ერთეულს 100 პროცენტიანი წილი აქვს კონტროლირებულ ერთეულში, რომელიც ოპერაციას არ შეიცავს. მაკონტროლებელი ერთეული კონტროლირებულ ერთეულში თავისი წილის 70 პროცენტს ყიდის მეკავშირე ერთეულზე, რომელშიც მისი წილი 20 პროცენტია. ამ ოპერაციის შედეგად მაკონტროლებელი ერთეული კონტროლს კარგავს ამ კონტროლირებულ ერთეულზე. შვილობილი ერთეულის წმინდა აქტივების ღირებულებაა ფ.ე.100, ხოლო გაყიდული წილის საბალანსო ღირებულებაა ფ.ე.70 (ფ.ე.70=ფ.ე.100 × 70%). მიღებული ანაზღაურების სამართლიანი ღირებულებაა ფ.ე.210, რაც ასევე გაყიდული წილის სამართლიანი ღირებულებაა. ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში შენარჩუნებული ინვესტიციაა მეკავშირე ერთეული, რომელიც აღირიცხება წილობრივი მეთოდით და მისი სამართლიანი ღირებულებაა ფ.ე.90. პუნქტების 54-55 შესაბამისად, პუნქტით 55ა მოთხოვნილ ანულირებამდე, განსაზღვრული შემოსულობა არის ფ.ე. 200 (ფ.ე.200 = ფ.ე.210 + ფ.ე.90 – ფ.ე.100). ეს შემოსულობა ორი ნაწილისგან შედგება:
|
|
საინვესტიციო ერთეულები (პუნქტები მგ88–მგ106)
სმ14. ქვემოთ მოცემულ მაგალითებში ნაჩვენებია, ერთეული არის თუ არა საინვესტიციო ერთეული წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის.
მაგალითი 45 ერთეული, ლიმითიდ ფართნერშიფი, 20X1 წელს შეიქმნა შეზღუდული ამხანაგობის სახით, 10-წლიანი ვადით. შეთავაზების მემორანდუმის მიხედვით ლიმითიდ ფართნერშიფის მიზანია სწრაფი ზრდის პოტენციალის მქონე ერთეულებში ინვესტირება, მათი მომსხურების ვადის განმავლობაში კაპიტალის ზრდის მიზნით. ერთეული GP (ლიმითიდ ფართნერშიფის გენერალური პარტნიორი) კაპიტალის 1 პროცენტს უზრუნველყოფს ლიმითიდ ფართნერშიფისთვის და პასუხისმგებელია პარტნიორობისთვის შესაფერისი ინვესტიციების მოძიებაზე. დაახლოებით 75 შეზღუდული პარტნიორი, რომლებიც დაკავშირებულნი არ არიან GP ერთეულთან, უზრუნველყოფენ ამ ამხანაგობის კაპიტალის 99 პროცენტს. |
| ლიმითიდ ფართნერშიფი საქმიანობებში ინვესტირებას 20X1 წელს იწყებს. თუმცა, 20X1 წლის ბოლოს შესაფერისი ინვესტიციები გამოვლენილი არ არის. 20X2 წელს ლიმითიდ ფართნერშიფმა მაკონტროლებელი წილი შეიძინა ერთ ერთეულში, ABC კორპორაციაში. ლიმითიდ ფართნერშიფმა ვერ შეძლო სხვა საინვესტიციო გარიგების განხორციელება 20X3 წლამდე, როდესაც მან სააქციო კაპიტალი შეიძინა ხუთ განსხვავებულ საოპერაციო კომპანიაში. გარდა ამ სააქციო წილის შეძენისა, ლიმითიდ ფართნერშიფი სხვა საქმიანობებს არ ახორციელებს. ლიმითიდ ფართნერშიფი თავის ინვესტიციებს სამართლიანი ღირებულების საფუძველზე აფასებს და ეს ინფორმაცია მიწოდება ერთეულს GP და გარე ინვესტორებს. |
| ლიმითიდ ფართნერშიფს თითოეულ ინვესტირებულ ერთეულში თავისი წილების ამხანაგობის დადგენილი 10-წლიანი ვადის განმავლობაში გასვლის გეგმები აქვს. მსგავსი გასვლა მოიცავს პირდაპირ გაყიდვას ფულადი სახსრების სანაცვლოდ, ლიკვიდური წილობრივი ფასიანი ქაღალდების განაწილებას ინვესტორებზე ინვსტირებული ერთეულების ფასიანი ქაღალდების წარმატებული საჯარო გაყიდვის შემდეგ და ინვესტიციების გაყიდვას საჯაროდ ან სხვა დაუკავშირებელ ერთეულებზე. |
მოცემული ინფორმაციის მიხედვით ლიმითიდ ფართნერშიფი აკმაყოფილებს საინვესტიციო ერთეულის განმარტებას 20X1 წელს მისი შექმნიდან 20X3 წლის 31 დეკმბრამდე, რადგან არსებობს შემდეგი პირობები:
|
ამასთან, ლიმითიდ ფართნერშიფმა გამოავლინა შემდეგი თვისებები, რომლებიც შესაფერისია იმის შეფასებისთვის, ის აკმაყოფილებს თუ არა საინვესტიციო ერთეულის განმარტებას:
ლიმითიდ ფართნერშიფი ერთზე მეტ ინვესტიციას არ ფლობს ამ პერიოდის განმავლობაში. თუმცა, აღნიშნულის მიზეზია ის, რომ ის შექმნის სტადიაზე იყო და გამოვლენილი არ ჰქონდა შესაფერისი საინვესტიციო შესაძლებლობები. |
მაგალითი 46ჰაი ტექნოლოჯი შეიქმნა ტექნოლოჯი კორპორეიშენის მიერ, კაპიტალის გაზრდის მიზნით დამწყებ ტექნოლოგიურ კომპანიებში ინვესტირებისთვის. ტექნოლოჯი კორპორეიშენი 70 პროცენტს ფლობს ჰაი ტექნოლოჯი ფონდში და აკონტროლებს ჰაი ტექნოლოჯი ფონდს; ჰაი ტექნოლოჯი ფონდის დანარჩენი 30 პროცენტიანი საკუთრების წილის მფლობელია 10 ინვსტორი. ტექნოლოჯი კორპორეიშენი ფლობს ოფციონებს ჰაი ტექნოლოჯის მიერ ფლობილი ინვესტიციების მათი სამართლიანი ღირებულებით შესაძენად, რომლებიც გამოყენებულ იქნება, თუ ინვესტირებული ერთეულების მიერ ტექნოლოგიის შექმნა სარგებელს მოუტანს ტექნოლოჯი კორპორეიშენის ოპერაციებს. ინვესტიციების გასვლის გეგმები არ შეუდგენია ჰაი ტექნოლოჯი ფონდს. ჰაი ტექნოლოჯი ფონდს მართავს ინვესტიციების კონსულტანტი, რომელიც ჰაი ტექნოლოჯი ფონდის ინვესტორებისთვის რწმუნებულის სახით მოქმედებს. მართალია, ჰაი ტექნოლოჯი ფონდის მიზანია კაპიტალის გაზრდის მიზნით ინვესტირება და ის ინვესტიციების მართვის მომსახურებას უწევს თავის ინვესტორებს, მაგრამ ჰაი ტექნოლოჯი ფონდი საინვესტიციო ერთეული არ არის შემდეგი შეთანხმებებისა და გარემოებების გამო:
|
მაგალითი 47 რიილ ესთეით ენთითი შეიქმნა საცალო, საოფისე და სხვა კომერციული უძრავი ქონების შექმნის, ფლობისა და ოპერირებისთვის. საზოგადოდ, რიილ ესთეით ენთითი თავის ქონებას ფლობს სრულად ფლობილ კონტროლირებულ ერთეულებში, რომლებსაც არა აქვთ სხვა არსებითი აქტივები ან ვალდებულებები, გარდა დაკავშირებული საინვესტიციო ქონების დაფინანსებისთვის გამოყენებული ნასესხები სახსრებისა. რიილ ესთეით ენთითი და თითოეული მისი კონტროლირებული ერთეული თავის საინვესტიციო ქონებას სამართლიანი ღირებულებით ასახავს სსბასს 16-ის, საინვესტიციო ქონება, შესაბამისად. რიილ ესთეით ენთითის არა აქვს განსაზღვრული ქონებაში თავისი ინვესტიციების გასვლის ვადები, მაგრამ სამართლიან ღირებულებას იყენებს, რათა დაეხმაროს გასვლის ოპტიმალური დროის განსაზღვრაში. მართალია, სამართლიანი ღირებულება საქმიანობის შედეგების ერთი მაჩვენებელია, მაგრამ რიილ ესთეით ენთითი და მისი ინვესტორები სხვა შეფასებებსაც იყენებენ, მათ შორის ინფორმაციას მოსალოდნელი ფულადი ნაკადების, საიჯარო შემოსავლისა და ხარჯების შესახებ, რათა შეაფასონ საქმიანობის შედეგები და მიიღონ საინვესტიციო გადაწყვეტილებები. რიილ ესთეით ენთითის ძირითადი ხელმძღვანელ პირების აზრით სამართლიანი ღირებულების შესახებ ინფორმაცია ძირითადი მახასიათებელი კი არ არის თავიანთი ინვესტიციების შედეგების შეფასებისთვის, არამედ ის თანაბრად შესაბამისი საქმიანობის შედეგების ძირითადი მაჩვენებლების ერთი ნაწილია. |
რიილ ესთეით ენთითი ახორციელებს ინტენსიურ ქონებისა და აქტივების მართვის საქმიანობებს, მათ შორის, ქონების მოვლა-შენახვა, კაპიტალური დანახარჯები, რეკონსტრუქცია, მარკეტინგი და მოიჯარეების შერჩევა, რომელთაგან ზოგიერთს ის მესამე მხარეებს აძლევს შესასრულებლად. აღნიშნული მოიცავს განახლებისთვის ქონების შერჩევას, მშენებლობას და მომწოდებლებთან მოლაპარაკებებს დიზაინისა და სამშენებლო სამუშაოების შესასრულებლად, მსგავსი ქონების მშენებლობისთვის. აღნიშნული დეველოპერული საქმიანობა რიილ ესთეით ენთითის საქმიანობების განცალკევებულ არსებით ნაწილს წარმოადგენს. რიილ ესთეით ენთითი არ აკმაყოფილებს საინვესტიციო ერთეულის განმარტებას, რადგან:
|
მაგალითი 48ერთეული, მასტერ ფონდი, 20X1 წელს შეიქმნა 10-წლიანი ვადით. მასტერ ფონდის კაპიტალს ორი დაკავშირებული დონორი ფონდი ფლობს. ეს დონორი ფონდები შექმნილია, რათა ერთმანეთთან კავშირში დააკმაყოფილონ სამართლებრივი, მარეგულირებელი, საგადასახადო ან მსგავსი მოთხოვნები. დონორი კაპიტალიზდება 1 პროცენტი ინვესტიციით გენერალური პარტნიორისგან და 99 პროცენტი ინვესტიციით კაპიტალის ინვესტორებისგან, რომლებიც დაკავშირებულნი არ არიან გენერალურ პარტნიორთან (არცერთი მხარე არ ფლობს მაკონტროლებელ ფინანსურ წილს). |
![]() |
| მასტერ ფონდის მიზანია ინვესტიციების პორტფელის ფლობა კაპიტალის ზრდის წარმოქმნისა და საინვესტიციო შემოსავლისთვის (როგორიცაა, მაგალითად, პროცენტი ან საიჯარო შემოსავალი). ინვესტორებისათვის მიწოდებული ინფორმაცია ინვესტიციის მიზნის შესახებ არის ის, რომ სტრუქტურის, მასტერ ფონდი-დონორი, ერთადერთი დანიშნულებაა საინვესტიციო შესაძლებლობების უზრუნველყოფა ინვესტორებისთვის ცალკე ბაზრის ნიშებში, მცირე და არალიკვიდურ აქტივებში, რომელთა ინდივიდუალურად გაყიდვა შეუძლებელია, დიდ ერთობლიობაში ინვესტირებისთვის. მასტერ ფონდმა გამოავლინა გასვლის სტრატეგია მის მიერ ფლობილი წილობრივი და არაფინანსური ინვესტიციებისთვის და ამ სტრატეგიის დოკუმენტირება განახორციელა. მასტერ ფონდი მოკლევადიანი და საშუალოვადიანი სავალო ინვესტიციების პორტფელს ფლობს, რომელთაგან ზოგიერთი დაფარვის ვადამდე იქნება ფლობილი, ზოგიერთი კი გაიყიდება, თუმცა, მასტერ ფონდს კონკრეტულად არ განუსაზღვრია, რომელი ინვესტიციები იქნება ფლობილი და რომელი გაიყიდება. მასტერ ფონდი ფაქტობრივად ყველა თავის ინვესტიციას, სავალო ინვესტიციების ჩათვლით, სამართლიანი ღირებულების საფუძველზე აფასებს. ამასთან, ინვესტორები პერიოდულ ფინანსურ ინფორმაციას იღებენ, სამართლიანი ღირებულების საფუძველზე, დონორი ფონდებისგან. საკუთრების წილი როგორც მასტერ ფონდში, ისე დონორ ფონდებში წარმოდგენილია წილის ერთეულებით. |
თითოეული, მასტერ ფონდი და დონორი ფონდები, აკმაყოფილებს საინვესტიციო ერთეულის განმარტებას. შემდეგი პირობები არსებობს:
|
|
მასტერ ფონდი და დონორი ფონდები შექმნილია, რათა ერთმანეთთან კავშირში დააკმაყოფილონ სამართლებრივი, მარეგულირებელი, საგადასახადო ან მსგავსი მოთხოვნები. ერთად განხილვისას მათ შემდეგი მახასიათებლები აქვთ:
|
მაგალითი 49სახელმწიფო კორპორაცია A შეიქმნა ძირითადი საქმიანობის - წილობრივი დაფინანსების უზრუნველყოფა თავისი არსებული და ახალი საწარმოებისთვის - განსახორციელებლად. მისი საინვესტიციო მიზანია კაპიტალის გაზრდისა და უკუგების მიღება. ყველა შეძენა აღნიშნულ საფუძველზე ხორციელდება. ამ კორპორაციის სტრატეგიაა ინვესტიციების სამართლიანი ღირებულების გაზრდა, გასვლისას შემოსულობის რეალიზებისთვის. ხელმძღვანელობა ინვესტიციების სამართლიან ღირებულებას აფასებს და რეგულარულად ახორციელებს მის მონიტორინგს. კორპორაცია ხშირად ახორციელებს ინვესტიციების გასვლას, როდესაც ისინი დაფარვის ვადის გარკვეულ დონეს მიაღწევენ, რათა უზრუნველყონ ფონდები მიმდინარე საინვესტიციო შესაძლებლობებისთვის. ნებისმიერი ნამეტი მთავრობას გადაეცემა დივიდენდების სახით. ამასთან, კორპორაცია ინვესტიციებთან დაკავშირებულ მომსახურებას უწევს მთავრობას ფინანსურ კრიზისში მყოფი საწარმოებისთვის მთავრობის დახმარების პოლიტიკასთან დაკავშირებით. ის რწმუნებულის სახით მოქმედებს მთავრობის ზოგიერთი ბიზნეს-ინიციატივის სქემის მართვისა და განხორციელებისას. კორპორაციას არა აქვს რაიმე ზარალი ან რისკები აღნიშნულ სქემებში მონაწილეობის შედეგად. ეს კორპორაცია საინვესტიციო ერთეულია. ის აკმაყოფილებს საინვესტიციო ერთეულის განმარტების ყველა, სამივე ასპექტს. |
შედარება ფასს 10-თანსსბასს 35, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, ძირითადად ემყარება ფასს 10-ს, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება (გამოცემული 2011 წელს, 2014 წლის 31 დეკემბრამდე ცვლილებების ჩათვლით). წინამდებარე სტანდარტის გამოცემის დროს სსბასსს-ს არ ჰქონდა განხილული საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის ფასს 10-ში მითითებული გარკვეული ფასს-ების გამოყენებადობა. აღნიშნული სტანდარტებია:
სსბასს 35-სა და ფასს 10-ს შორის ძირითადი განსხვავებებია:
|
ნორმატიული-აქტი-24 ⬇
დანართი №22 სსბასს 36—ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში წინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს), ძირითადად, ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტ 28-ს (ბასს 1), ინვესტიციები მეკავშირე საწარმოებსა და ერთობლივ საქმიანობაში ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) წინამდებარე გამოცემაში გამოყენებულია ამონარიდები ბასს 28-დან. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში, შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
სსბასს 36—ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში სსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 36, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში გამოცემული იქნა 2015 წლის იანვარში. შემდგომ ცვლილებები შევიდა შემდეგი სსბასს-ების შესაბამისად:
|
სსბასს 36-ის შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
| შეცვლილი პუნქტი | ცვლილების შედეგი | ცვლილების საფუძველი |
|---|---|---|
| 4 | შეცვლილია | სსბასს-ების გაუმჯობესება, 2016 წლის აპრილი |
| 6 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 7 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 26 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 31 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 33 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 34ა | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 34ბ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 51ა | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 51ბ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 51გ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
2015 წლის იანვარი
სსბასს 36—ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1
მოქმედების სფერო 2–7
განმარტებები 8–9
სავალდებულო შეთანხმება 9
მნიშვნელოვანი გავლენა 10–15
კაპიტალ-მეთოდი 16–21
კაპიტალ-მეთოდის გამოყენება 22–48
კაპიტალ-მეთოდის გამოყენების გამონაკლისები 23–25
კაპიტალ-მეთოდის გამოყენების შეწყვეტა 26–27
საკუთრების წილის ცვლილება 28
კაპიტალ-მეთოდის პროცედურები 29–42
გაუფასურების ზარალი 43–48
ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება 49
გარდამავალი დებულებები 50
ძალაში შესვლის თარიღი 51–52
სსბასს-ის 7 გაუქმება და ჩანაცვლება (2006 წლის დეკემბერი) 53
დასკვნის საფუძველი
შედარება ბასს-თან 28 (შესწორებული 2011 წელს)
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 36 - ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში - ჩამოყალიბებულია 1-53 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 36 აღქმულ უნდა იქნეს მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, იძლევა სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს, დეტალური მითითებების არარსებობის შემთხვევაში. |
მიზანი
1. წინამდებარე სტანდარტის მიზანია მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობაში ინვესტიციების ბუღალტრული აღრიცხვის წესის განსაზღვრა და მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში ინვესტიციების კაპიტალ-მეთოდით აღრიცხვისათვის მოთხოვნების ჩამოყალიბება
მოქმედების სფერო
2. რომელიც ფინანსურ ანგარიშგებას ამზადებს და წარადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდით, უნდა გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში ინვესტიციების აღრიცხვისთვის.
3. მოცემული სტანდარტი უნდა გამოიყენოს ყველა ერთეულმა, რომლებიც წარმოადგენენ ინვესტორებს მნიშვნელოვანი გავლენით, ან ერთობლივი კონტროლით ინვესტირებულ ერთეულზე, როდესაც ინვესტიციის შედეგია რაოდენობრივად გამოხატვადი საკუთრების წილის ფლობა.
4. სტანადარტში მოცემულია მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში საკუთრების წილის ბუღალტრული აღრიცხვის საფუძვლები. სხვა ერთეულში ინვესტიცია მოცემულ ერთეულს ანიჭებს საკუთრების წილთან დაკავშირებულ რისკებს და სარგებელს. წინამდებარე სტანდარტი ეხება მხოლოდ რაოდენობრივად გამოხატვად საკუთრების წილს. აღნიშნული მოიცავს საკუთრების წილს, რომელიც წარმოიქმნება ინვესტიციებისგან სათანადოდ ფორმირებულ კაპიტალის სტრუქტურაში ან სხვა ერთეულში. სათანადოდ ფორმირებული კაპიტალის სტრუქტურა ნიშნავს სააქციო კაპიტალს ან კაპიტალის ეკვივალენტურ ფორმას, როგორიცაა მაგალითად წილი ქონების საინვესტიციო ფონდში. რაოდენობრივად გამოხატვადი საკუთრების წილები შეიძლება მოიცავდეს აგრეთვე სხვა ინვესტიციებიდან წარმოქმნილ საკუთრების წილს, როდესაც მოცემული ერთეულის საკუთრების წილის საიმედოდ1შეფასება შესაძლებელია (მაგალთად, წილი ამხანაგობაში). როდესაც სხვა ერთეულის წილობრივი სტრუქტურა არასაკმარისად არის განსაზღვრული, შეიძლება საკუთრების წილის საიმედოდ შეფასება შეუძლებელი იქნეს.
5. საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ განხორციელებულ გარკვეულ შენატანებს შეიძლება მოიხსენიებდნენ, როგორც „ინვესტიციას“, მაგრამ ისინი შეიძლება არ წარმოქმნიდნენ საკუთრების წილს. მაგალითად, საჯარო სექტორის ერთეულმა შეიძლება მნიშვნელოვანი ინვესტიცია განახორციელოს საავადმყოფოს განვითარებაში, რომლსაც ფლობს და ოპერირებას ახორციელებს საქველმოქმედო ორგანიზაცია. მართალია, მსგავსი შენატანები თავიანთი ხასიათით არაგაცვლითია, მაგრამ ისინი მოცემულ საჯარო სექტორის ერთეულს აძლევენ საავადმყოფოს ოპერირებაში მონაწილეობის საშუალებას და საქველმოქმედო ორგანიზაცია ანგარიშვალდებულია საჯარო სექტორის ამ ერთეულის წინაშე სახელმწიფო ფულადი სახსრების გამოყენებისათვის. თუმცა, საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ განხორციელებული შენატანი არ წარმოადგენს საკუთრების წილს, რადგან საქველმოქმედო ორგანიზაციას შეეძლო ალტერნატიული დაფინანსების მოძიება და ამგვარად აღეკვეთა საჯარო სექტორის ერთეულის საავადმყოფოს ოპერირებაში მონაწილეობა. შესაბამისად, საჯარო სექტორის მოცემულ ერთეულს არ გააჩნია საკუთრების წილისთვის დამახასიათებელი არც რისკი და არც სარგებელი.
6. [ამოღებულია]
7. [ამოღებულია]
განმარტებები
8. წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
მეკავშირე ერთეული არის ერთეული, რომელზეც მოცემულ ერთეულს გააჩნია მნიშვნელოვანი გავლენა.
სავალდებულო შეთანხმება: წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის სავალდებულო შეთანხმება არის შეთანხმება, რომელიც მონაწილე მხარეებს ანიჭებს სააღსრულებლო უფლებებს და მოვალეობებს ხელშეკრულების მსგავსად. იგი მოიცავს სახელშეკრულებო უფლებებს ან სხვა სამართლებრივ უფლებებს.
კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება არის ეკონომიკური ერთეულის ფინანსური ანგარიშგება, სადაც მაკონტროლებელი ერთეულის და კონტროლირებული ერთეულების აქტივები, ვალდებულებები, წმინდა აქტივები/კაპიტალი, შემოსავალი, ხარჯები და ფულადი ნაკადები წარდგენილია ისე, როგორც ერთი ეკონომიკური ერთეულის.
კაპიტალ-მეთოდი ისეთი სააღრიცხვო მეთოდია, რომელიც გულისხმობს წილობრივი მონაწილეობის თავდაპირველ აღრიცხვას თვითღირებულების საფუძველზე, ხოლო შემდეგ მის კორექტირებას მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ინვესტორის კუთვნილ წილში შეძენის შემდგომ მომხდარი ცვლილების შესაბამისად. ინვესტორის ნამეტი ან დეფიციტი მოიცავს მის კუთვნილ წილს ინვესტირებული ერთეულის ნამეტში ან დეფიციტში, ხოლო ინვესტორის წმინდა აქტივები/კაპიტალი მოიცავს მის კუთვნილ წილს ინვესტირებული ერთეულის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში, რომელიც არ აღიარებულა ინვესტირებული ერთეეულის ნამეტსა და დეფიციტში.
ერთობლივი შეთანხმება არის შეთანხმება, რომელზეც ორ ან მეტ მხარეს გააჩნია ერთობლივი კონტროლი.
ერთობლივი კონტროლი წარმოადგენს სავალდებულო შეთანხმებით დადგენილ ერთობლივ კონტროლს, რომელიც არსებობს მხოლოდ მაშინ, როდესაც შესაფერისი საქმიანობების შესახებ გადაწყვეტილებებისათვის საჭიროა კონტროლის განხორციელებაში მონაწილე მხარეების ერთსულოვანი თანხმობა.
ერთობლივი საქმიანობა არის შეთანხმება, რომელიც გულისხმობს, რომ შეთანხმებაზე ერთობლივი კონტროლის განახორციელებელ მხარეებს გააჩნიათ უფლება აღნიშნული შეთანხმების წმინდა აქტივებზე.
ერთობლივ საქმიანობაში მონაწილე არის ერთობლივი საქმიანობის მონაწილე მხარე, რომელიც ერთობლივად ახორციელებს კონტროლს ამ ერთობლივ საქმიანობაზე.
მნიშვნელოვანი გავლენა ნიშნავს ინვესტორის მიერ ინვესტირებული ერთეულის ფინანსური და საოპეარციო პოლიტიკის გადაწყვეტილებების მიღებაში მონაწილეობის უფლებას, რაც არ გულისხმობს ინვესტორის მიერ ამ პოლიტიკაზე კონტროლის ან ერთობლივი კონტროლის უფლებას.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში. ქვემოთმოცემული ტერმინები განმარტებულია სსბასს 34-ში, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება, სსბასს 35-ში, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, ან სსბასს 37-ში, ერთობლივი შეთანხმებები: სარგებელი, კონტროლი, კონტროლირებული ერთეული, მაკონტროლებელი ერთეული, ეკონომიკური ერთეული, საინვესტიციო ერთეული, ერთობლივი ოპერაცია, უფლებამოსილება და ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება.
სავალდებულო შეთანხმება
9. სავალდებულო შეთანხმების მტკიცებულება მრავალნაირია. ხშირად, მაგრამ არა ყოველთვის, სავალდებულო შეთანხმება წერილობითია, მხარეებს შორის ხელშეკრულების ან დოკუმენტირებული მსჯელობის სახით. შესაძლებელია სავალდებულო შეთანხმებების მსგავსი აღსრულებადი შეთანხმებები შეიქმნას კანონით დადგენილი მექანიზმებით, როგორიცაა მაგალითად, საკუთრივ საკანონმდებლო ან აღმასრულებელი ხელისუფლების მიერ ან მხარეებს შორის ხელშეკრულებების მეშვეობით.
მნიშვნელოვანი გავლენა
10. აქვს თუ არა მნიშვნელოვანი გავლენა ინვესტოარს ინვესტირებულ ერთეულზე, განსჯის საგანს წარმოადგენს, რომელიც ინვესტორსა და ინვესტირებულ ერთეულს შორის ურთიერთობის ბუნებაზე და წინამდებარე სტანდარტში მოცემულ „მნიშვნელოვანი გავლენის“ განმარტებაზეა დამყარებული. აღნიშნული სტანდარტი ვრცელდება მხოლოდ იმ მეკავშირე ერთეულებზე, სადაც საჯარო სექტორის ერთეული საკუთრების წილს ფლობს აქციების, ან საკუთარი სათანადოდ ფორმირებული კაპიტალის სხვა სტრუქტურის სახით და ერთეულის წილის საიმედოდ შეფასება შესაძლებელია.
11. როდესაც ერთეული ფლობს რაოდენობრივად გამოხატვად საკუთრების წილს და იგი პირდაპირ ან ირიბად (მაგ. კონტროლირებული ერთეულების მეშვეობით) ფლობს ინვესტირებული ერთეულის ხმათა უფლების 20 პროცენტს ან მეტს, მაშინ ითვლება, რომ ერთეულს გააჩნია მნიშვნელოვანი გავლენა თუკი არ არსებობს სხვა დამამტკიცებელი საბუთი იმისა, რომ ეს არ შეესაბამება სინამდვილეს. და პირიქით, თუ ინვესტორს პირდაპირ ან არაპირდაპირ (მაგ. კონტროლირებული ერთეულების მეშვეობით) ეკუთვნის ინვესტირებულ ერთეულში ხმის უფლების 20%-ზე ნაკლები, მაშინ ითვლება, რომ ინვესტორს არ გააჩნია მნიშვნელოვანი გავლენა თუკი არ არსებობს მტკიცება იმისა, რომ მსგავსი გავლენა არსებობს. სხვა ინვესტორის მიერ ამავე ერთეულში მნიშვნელოვანი, ან ძირითადი წილის ფლობა არ ნიშნავს იმას, რომ ინვესტორს არ შეიძლება გააჩნდეს მნიშვნელოვანი გავლენა მოცემულ ინვესტირებულ ერთეულზე.
12. ერთეულის მნიშვნელოვანი გავლენის არსებობა როგორც წესი, დასტურდება ქვემოთმოცემული ერთი, ან უფრო მეტი გზით:
(ა) ინვესტირებული ერთეულის დირექტორთა საბჭოში ან ანალოგიურ მმართველობით ორგანოში წარმომადგენლობა;
(ბ) მონაწილეობა პოლიტიკის შემუშავების პროცესში, დივიდენდების და მსგავსი განაწილების შესახებ გადაწყვეტილებების მიღებაში მონაწილეობის ჩათვლით;
(გ) ერთეულსა და ინვესტირებულ ერთეულს შორის მნიშვნელოვანი ოპერაციები;
(დ) მმართველი პერსონალის ურთიერთგაცვლა;
(ე) მნიშვნელოვანი ტექნიკური ინფორმაციის მიწოდება.
13. ერთეულს შესაძლოა ჰქონდეს სააქციო გარანტიები, აქციის ქოლ–ოფციონები, სავალო ან წილობრივი ინსტრუმენტები რომლებიც კონვერტირებადია ჩვეულებრივ აქციებში, ან სხვა მსგავსი ინსტრუმენტები, რომელთა გამოყენების ან კონვერტაციის შემთხვევაში, შესაძლებელია ამ ერთეულს მიეცეს დამატებითი ხმის უფლებამოსილება, ან შეიძლება შემცირდეს სხვა მხარის ხმის უფლებამოსილება სხვა ერთეულის ფინანსურ და საოპერაციო პოლიტიკაზე (ე.წ. პოტენციური ხმის უფლებამოსილება). პოტენციური ხმის უფლებამოსილების, რაც ამჟამად არსებობს და კონვერტირებადია, არსებობის, სხვა ერთეულების მიერ ფლობილი ხმის უფლებამოსილების ჩათვლით, გათვალისწინება ხდება იმის შეფასებისას, რომელიმე ერთეულს გააჩნია თუ არა მნიშვნელოვანი გავლენა. პოტენციური ხმის უფლება არ არის მიმდინარე ეტაპზე განხორციელებადი ან კონვერტირებადი თუ, მაგალითად მისი განხორციელება ან კონვერტირება შეუძლებელია სამომავლო თარიღამდე, ან სამომავლო მოვლენის მოხდენაზეა დამოკიდებული.
14. იმის განსაზღვრისას, პოტენციური ხმის უფლების ქონა რამდენად უწყობს ხელს მნიშვნელოვან გავლენას, საჯარო სექტორის ერთეული განიხილავს ყველა მოვლენას და გარემოებას (პოტენციური ხმის უფლებამოსილებათა და სხვა სახელშეკრულებო შეთანხმებათა არსებობის პირობების ჩათვლით, მიუხედავად იმისა, ცალკე განიხილება ისინი თუ ერთად), რომლებიც ზემოქმედებენ პოტენციურ უფლებამოსილებაზე, გარდა ხელმძღვანელობის განზრახვისა, და მათი გამოყენების ან კონვერტირების ფინანსურ შესაძლებლობას.
15. ინვესტორი მნიშვნელოვან გავლენას კარგავს ინვესტირებულ ერთეულზე, როდესაც იგი კარგავს უფლებამოსილებას მონაწილეობა მიიღოს ინვესტირებული ერთეულის ფინანსური და საოპერაციო პოლიტიკის შესახებ გადაწყვეტილების მიღებაში. მნიშვნელოვანი გავლენის დაკარგვა შეიძლება მოხდეს აბსოლუტური ან შეფარდებითი საკუთრების უფლების დონეების ცვლილებებით ან ცვლილებების გარეშე. ამას ადგილი აქვს იმ შემთხვევაში, როდესაც, მაგალითად, მეკავშირე ერთეული ხდება სხვა მთავრობის, სასამართლოს ან ადმინისტრაციული ორგანოს კონტროლის ობიექტი. იგი შეიძლება წარმოიშვას, ასევე, სავალდებულო ძალის მქონე შეთანხმების შესაბამისად.
კაპიტალ-მეთოდი
კაპიტალ-მეთოდის მიხედვით, მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში ინვესტიცია თავდაპირველად აღიარდება თვითღირებულებით და საბალანსო ღირებულება იზრდება ან მცირდება, რათა აისახოს შეძენის თარიღის შემდგომ პერიოდში ინვესტორის წილი ინვესტირებული ერთეულის ნამეტში ან დეფიციტში. ინვესტირებული ერთეულის ნამეტში ან დეფიციტში ინვესტორის წილი აღიარდება ინვესტორის ნამეტში ან დეფიციტში. ინვესტირებული ერთეულისაგან განაწილების ფორმით მიღებული თანხა ამცირებს მოცემული ინვესტიციის საბალანსო ღირებულებას. საბალანსო ღირებულების შესწორება შეიძლება აუცილებელი იქნეს ინვესტირებულ ერთეულში ინვესტორის პროპორციული წილის ცვლილების გამო, რაც გამოწვეულია ინვესტირებული ერთეულის კაპიტალის ცვლილებებით, რომელიც არ აღიარებულა ინვესტირებული ერთეულის ნამეტში ან დეფიციტში. მსგავსი ცვლილებები მოიცავს ცვლილებებს, რომლებიც წარმოიქმნება ძირითადი აქტივების გადაფასების და სავალუტო კურსის სხვაობების შედეგად. ინვესტორის წილი აღნიშნულ ცვლილებებში აღიარდება ინვესტორის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში.
17. შემოსავლის აღიარება მიღებული განაწილებული თანხების საფუძველზე შესაძლოა არ იყოს ინვესტორის მიერ მეკავშირე ერთეულში განხორციელებული ინვესტიციიდან გამომუშავებული შემოსავლის ადეკვატური მაჩვენებელი, რადგან მიღებული განაწილებული თანხები შესაძლებელია უმნიშვნელოდ იყოს დაკავშირებული მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის შედეგებთან. რადგან ინვესტორი ერთობლივ კონტროლს, ან მნიშვნელოვან გავლენას ახორციელებს ინვესტირებულ ერთეულზე, ინვესტორი დაინტერესებულია მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის შედეგებით და ამიტომ გაწეული ინვესტიციის უკუგებით. ინვესტორი აღნიშნულ წილს აღრიცხავს თავისი ფინანსური ანგარიშგების გაფართოებით, რათა ასახოს მისი წილი ინვესტირებული ერთეულის ნამეტში ან დეფიციტში. აღნიშნულის შედეგად კაპიტალ-მეთოდის გამოყენება უზრუნველყოფს ინვესტორის წმინდა აქტივების/კაპიტალის და ნამეტის ან დეფიციტის უფრო ინფორმატიულ ანგარიშგებას.
18. როდესაც არსებობს პოტენციური ხმის უფლება ან სხვა წარმოებულები, რომლებიც შეიცავენ პოტენციური ხმის უფლებას, ერთეული წილის მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში განისაზღვრება მხოლოდ არსებული საკუთრების წილის საფუძველზე და არ ასახავს პოტენციური ხმის უფლების და სხვა წარმოებული ინსტრუმენტების შესაძლო განხორციელებას ან კონვერსიას, თუ არ ვრცელდება მე-19 პუნქტი.
19. ზოგიერთ გარემოებაში, ერთეულს ძალაში შესული საკუთრების წილი პრაქტიკულად შეიძლება გააჩნდეს ისეთი ოპერაციის შედეგად, რომელიც მიმდინარე მომენტში მისთვის ხელმისაწვდომს ხდის საკუთრების წილთან დაკავშირებულ სარგებელს. ასეთ შემთხვევაში, ერთეულზე მიკუთვნებული წილი განისაზღვრება ისეთი პოტენციური ხმის უფლებებისა და სხვა წარმოებული ინსტრუმენტების შესაძლო რეალიზების გათვალისწინებით, რომლებიც ზემოაღნიშნულ სარგებელს ერთეულისთვის ხელმისაწვდომს ხდის მიმდინარე მომენტში..
20. სსბასს 29, ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასება არ ვრცელდება წილზე იმ მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობაში, რომელთა აღრიცხვა ხორციელდება კაპიტალ-მეთოდით. როდესაც პოტენციური ხმის უფლების მქონე ინსტრუმენტები არსებითად მიმდინარე პერიოდში ხდიან მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში საკუთრების წილთან დაკავშირებულ სარგებელს, მაშინ აღნიშნული ინსტრუმენტები არ განიხილება სსბასს 29-ის მოქმედების სფეროში. ყველა დანარჩენ შემთხვევაში, ინსტრუმენტები, რომლებიც შეიცავენ პოტენციური ხმის უფლებას მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში, აღირიცხება სსბასს 29-ის შესაბამისად.
21. ინვესტიცია მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში, რომელიც აღირიცხება კაპიტალ-მეთოდით, კლასიფიცირებული უნდა იქნეს, როგორც გრძელვადიანი აქტივი.
კაპიტალ-მეთოდის გამოყენება
22. ერთეულმა, რომელიც ახორციელებს ერთობლივ კონტროლს, ან მნიშვნელოვანი გავლენა აქვს ინვესტირებულ ერთეულზე, თავისი ინვესტიცია მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში უნდა აღრიცხოს კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც აღნიშნული ინვესტიცია წარმოადგენს გამონაკლისს 23-ე-25-ე პუნქტების შესაბამისად.
კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებისგან გათავისუფლება
23. ერთეულს არ სჭირდება კაპიტალ-მეთოდის გამოყენება მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში ინვესტიციის აღრიცხვისათვის, როდესაც მოცემული ერთეული წარმოადგენს მაკონტროლებელ ერთეულს, რომელიც გათავისუფლებულია კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისაგან სსბასს 35-ის მე-5 პუნქტში მოცემული მოქმედების სფეროს გამონაკლისის შესაბამისად ან ვრცელდება ყველა ქვემოთმოცემული მოთხოვნები:
(ა) ერთეული თვითონ წარმოადგენს მაკონტროლებელ ერთეულს და მომხმარებლების მოთხოვნას ინფორმაციაზე აკმაყოფილებს მისი, როგორც მაკონტროლებელი ერთეულის კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, ხოლო ნაწილობრივ საკუთრებაში მყოფი ერთეულის შემთხვევაში, მისი ყველა სხვა მესაკუთრე, მათ შორის ისინიც, ვისაც სხვა შემთხვევაში არ ექნებოდათ ხმის უფლებები, ინფორმირებული იყვნენ იმის შესახებ, რომ ერთეული არ იყენებს კაპიტალ-მეთოდს და ამის წინააღმდეგი არ წასულან.
(ბ) ერთეულის სავალო ან წილობრივი ინსტრუმენტები არ იყიდება საჯარო ბაზარზე (ადგილობრივ ან უცხოურ საფონდო ბირჟაზე ან არარეგისტრირებული ფასიანი ქაღალდების ბაზარზე, ადგილობრივი და რეგიონული ბაზრების ჩათვლით).
(გ) ერთეული თავის ფინანსურ ანგარიშგებას ფასიანი ქაღალდების კომისიაში ან სხვა მარეგულირებელ ორგანოში არც ადრე წარადგენდა და არც ახლა იმყოფება წარდგენის პროცესში, საჯარო ბაზარზე რაიმე სახის ინსტრუმენტების გამოშვების მიზნებისათვის; და
(დ) ერთეულის ძირითადი ან ნებისმიერი შუალედური მაკონტროლებელი ერთეული ამზადებს ფინანსურ ანგარიშგებას, რომელიც საჯაროდ ხელმისაწვდომია, სსბასს-ების შესაბამისადაა მომზადებული და კონტროლირებული ერთეულები კონსოლიდირებულია, ან შეფასებულია სამართლიანი ღირებულებით სსბასს 35-ის შესაბამისად.
24. როდესაც ინვესტიცია მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში პირდაპირ ან არაპირდაპირ ეკუთვნის ერთეულს, რომელიც წარმოადგენს სარისკო კაპიტალის ორგანიზაციას, ან ერთობლივ ფონდს, საპაიო საინვესტიციო ფონდს და სხვა მსგავს ერთეულს, მათ შორის სადაზღვევო ფონდს, რომლის პაის ღირებულება დაკავშირებულია ინვესტიციის შედეგებთან, ასეთ შემთხვევაში ერთეულს აქვს არჩევანის უფლება: შეუძლია ეს ინვესტიციები შეაფასოს სამართლიანი ღირებულებით, ცვლილებების ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, სსბასს 29-ის შესაბამისად. განმარტების შესაბამისად, საინვესტიციო ერთეული გააკეთებს აღნიშნულ არჩევანს.
25. როდესაც ერთეულს მეკავშირე ერთეულში გააჩნია ინვესტიცია, რომლის ნაწილს არაპირდაპირ ფლობს სარისკო კაპიტალის ორგანიზაციის, ერთობლივი ფონდის, სატრასტო ერთეულის და მსგავსი ერთეულების მეშვეობით, ინვესტიციებთან დაკავშირებული სადაზღვევო ფონდების ჩათვლით, მაშინ მოცემულმა ერთეულმა შეიძლება არჩიოს მეკავშირე ერთეულში ინვესტიციის აღნიშნული ნაწილის სამართლიანი ღირებულებით შეფასება ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, სსბასს-ის 29 შესაბამისად, მიუხედავად იმისა, აღნიშნულ სარისკო კაპიტალის ორგანიზაციას, ერთობლივ ფონდს, სატრასტო ერთეულს და მსგავს ერთეულებს, ინვესტიციებთან დაკავშირებული სადაზღვევო ფონდების ჩათვლით, გააჩნიათ თუ არა მნიშვნელოვანი გავლენა ინვესტიციის აღნიშნულ ნაწილზე. როდესაც ერთეული აკეთებს ამ არჩევანს, მან მეკავშირე ერთეულში დარჩენილი ინვესტიციის იმ ნაწილის, რომელიც არ არის ფლობილი სარისკო კაპიტალის ორგანიზაციის, ერთობლივი ფონდის, სატრასტო ერთეულის და მსგავსი ერთეულების მეშვეობით, აღრიცხვისთვის უნდა გამოიყენოს კაპიტალ-მეთოდი. როდესაც ერთეული მეკავშირე ერთეულში ფლობს ინვესტიციას, რომლის ნაწილი არაპირდაპირაა ფლობილი საინვესტიციო ერთეულის მეშვეობით, მოცემულმა ერთეულმა ინვესტიციის აღნიშნული ნაწილი სამართლიანი ღირებულებით უნდა შეაფასოს ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, სსბასს 29-ის შესაბამისად.
კაპიტალ-მეთოდის გამოყენების შეწყვეტა
26. ერთეულმა კაპიტალ-მეთოდის გამოყენება უნდა შეწყვიტოს იმ თარიღიდან, როდესაც მისი ინვესტიცია შეწყვეტს არსებობას მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის სახით, შემდეგნაირად:
(ა) როდესაც ინვესტიცია ხდება კონტროლირებული ერთეული, ერთეულმა თავისი ინვესტიცია უნდა აღრიცხოს სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორში ერთეულთა გაერთიანებები. და სსბასს 35-ის შესაბამისად.
(ბ) როდესაც ყოფილ მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში დარჩენილი წილი ფინანსური აქტივია, ერთეულმა დარჩენილი წილი სამართლიანი ღირებულებით უნდა შეაფასოს. დარჩენილი წილის სამართლიანი ღირებულება განხილული უნდა იქნეს, როგორც მისი სამართლიანი ღირებულება ფინანსურ აქტივად თავდაპირველი აღიარებისას, სსბასს 29-ის შესაბამისად. როდესაც ერთეულის მიერ დარჩენილი წილის სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხვას აბრკოლებს სსბასს 29-ის მგ113 და მგ114 პუნქტები, ერთეულმა დარჩენილი წილი ინვესტიციის საბალანსო ღირებულებით უნდა შეაფასოს იმ თარიღით, როდესაც იგი წყვეტს არსებობას როგორც მეკავშირე ერთეული ან ერთობლივი საქმიანობა და აღნიშნული საბალანსო ღირებულება მიჩნეული უნდა იქნეს, როგორც მისი თვითღირებულება ფინანსური აქტივის თავდაპირველი აღიარებისას, სსბასს-ის 29 შესაბამისად. ერთეულმა ნამეტში ან დეფიციტში უნდა აღიაროს ნებისმიერი სხვაობა:
(i) ნებისმიერი დარჩენილი წილის და მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში წილის ნაწილის გასვლიდან მიღებული ნებისმიერი შემოსულობის სამართლიან ღირებულებასა (ან, როდესაც შესაფერისია, საბალანსო ღირებულებას); და
(ii) კაპიტალ-მეთოდის გამოყენების შეწყვეტის თარიღით მოცემული ინვესტიციის საბალანსო ღირებულებას შორის.
(გ) როდესაც ერთეული შეწყვეტს კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებას, ამ ერთეულმა მოცემულ ინვესტიციასთან დაკავშირებული, ადრე პირდაპირ ერთეულის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში აღიარებული ნებისმიერი თანხა უნდა აღრიცხოს იმავე მეთოდით, რაც მოითხოვებოდა ინვესტირებულ ერთეულს პირდაპირ რომ გაესხვისებინა დაკაშირებული აქტივები ან ვალდებულებები.
27. როდესაც მეკავშირე ერთეულში ინვესტიცია გახდება ინვესტიცია ერთობლივ საქმიანობაში ან პირიქით, ინვესტიცია ერთობლივ საქმიანობაში გახდება ინვესტიცია მეკავშირე ერთეულში, მოცემული ერთეული აგრძელებს კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებას და მას არ ევალება დარჩენილი წილის ხელახლა შეფასება.
საკუთრების წილის ცვლილება
28. როდესაც მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში ერთეულის წილი მცირდება, მაგრამ ინვესტიცია მაინც კლასიფიცირებულია როგორც მეკავშირე ერთეული ან ერთობლივი საქმიანობა, ერთეულმა ადრე წმინდა აქტივებში/კაპიტალში აღიარებული მოგების ან ზარალის ის ნაწილი, რომელიც დაკავშირებულია საკუთრების წილის აღნიშნულ შემცირებასთან, პირდაპირ დაგროვილ ნამეტში ან დეფიციტში უნდა გადაიტანოს, შესაბამისად, თუ მოითხოვება, რომ დაკავშირებული აქტივების ან ვალდებულებების გასვლისას მიღებული მოგება ან ზარალი გადატანილი იქნეს დაგროვილ ნამეტში ან დეფიციტში.
კაპიტალ-მეთოდის პროცედურები
29. კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებისთვის შესაფერისი მრავალი პროცედურა მსგავსია სსბასს 35-ში აღწერილი კონსოლიდირების პროცედურების. უფრო მეტიც, კონცეფციები, რომლებიც წარმოადგენენ იმ პროცედურების საფუძველს, რომლებიც გამოიყენება კონტროლირებული ერთეულის შეძენის აღრიცხვისთვის, მიღებულია აგრეთვე მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში ინვესტიციის შეძენის აღრიცხვისთვის.
30. ეკონომიკური ერთეულის წილი მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში წარმოადგენს ამ მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში მაკონტროლებელი ერთეულის და მის მიერ კონტროლირებული ერთეულების წილების გაერთიანებას. ეკონომიკური ერთეულის წილები სხვა მეკავშირე ერთეულებში ან ერთობლივ საქმიანობებში უგულებელყოფილია ამ მიზნისთვის. როდესაც მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას გააჩნია კონტროლირებული ერთეულები, მეკავშირე ერთეულები ან ერთობლივი საქმიანობები, კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებისას გათვალისწინებული ნამეტი ან დეფიციტი და წმინდა აქტივები წარმოადგენენ მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებულ ნამეტს ან დეფიციტის და წმინდა აქტივებს (მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის წილის ჩათვლით, მისი მეკავშირე ერთეულების და ერთობლივი საქმიანობების ნამეტში ან დეფიციტში ან წმინდა აქტივებში), ერთიანი სააღრიცხვო პოლიტიკის გატარებისთვის საჭირო ყველა კორექტირების შემდეგ (იხ. 37- 39-ე პუნქტები).
31. მოგება და ზარალი, რომლებიც წარმოიშობა ერთეულსა (კონტროლირებული კონსოლიდირებული ერთეულების ჩათვლით) და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის „აღმავალი“ და „დაღმავალი” ოპერაციების შედეგად, იმ აქტივებით, რომლებიც არ წარმოადგენენ საქმიანობას სსბასს 40-ის შესაბამისად, ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარდება მხოლოდ მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში სხვა არადაკავშირებული ინვესტორების წილის ოდენობით. „აღმავალი“ ოპერაციაა, მაგალითად მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის მიერ აქტივების მიყიდვა ინვესტორისათვის. „დაღმავალ” ოპერაციას წარმოადგენს, მაგალითად, ინვესტორის მიერ მეკავშირე ერთეულისთვის ან ერთობლივი საქმიანობისათვის აქტივების მიყიდვა ან კაპიტალში შენატანის მიზნით გადაცემა.
32. როდესაც „დაღმავალი“ ოპერაციები იძლევა გასაყიდი ან კაპიტალში შენატანის სახით გადასაცემი აქტივების ნეტო სარეალიზაციო ღირებულების შემცირების ან ამ აქტივების გაუფასურების ზარალის მტკიცებულებას, აღნიშნული ზარალი სრულად უნდა აღიარდეს ინვესტორის მიერ. როდესაც „აღმავალი“ ოპერაციები იძლევა შესაძენი აქტივების ნეტო სარეალიზაციო ღირებულების შემცირების ან ამ აქტივების გაუფასურების ზარალის მტკიცებულებას, ინვესტორმა უნდა აღიაროს მიღებულ ზარალში მისი წილი.
33. მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში არაფულადი აქტივის შეტანა მოცემული მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის კაპიტალის წილის სანაცვლოდ უნდა აღირიცხოს 31-ე პუნქტის შესაბამისად, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც აღნიშნულ შენატანს არ გააჩნია კომერციული შინაარსი, ამ ტერმინის სსბასს 17-ში, ძირითადი აქტივები, აღწერილი მნიშვნელობით. როდესაც მსგავს შენატანს არ გააჩნია კომერციული შინაარსი, მოგება ან ზარალი მიიჩნევა არარეალიზებულად და არ აღიარდება, თუ იმავდროულად არ არსებობს 34-ე პუნქტში აღწერილი სიტუაცია. მსგავსი არარეალიზებული მოგება და ზარალი უნდა ჩამოიწეროს კაპიტალ-მეთოდით აღრიცხული ინვესტიციის საპირისპიროდ და არ უნდა აისახოს გადავადებული მოგების ან ზარალის სახით ერთეულის კონსოლიდირებულ ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ან ერთეულის იმ ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში, სადაც ეს ინვესტიციები აღირიცხება კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით.
34. როდესაც მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის კაპიტალის წილის მიღებასთან ერთად ერთეული იღებს ფულად ან არაფულად აქტივებს, ერთეული აღნიშნულ მიღებულ ფულად ან არაფულად აქტივებთან დაკავშირებულ შენატანზე მიკუთვნებული მოგების ან ზარალის ნაწილს სრულად აღიარებს ნამეტში ან დეფიციტში.
34ა. მოგება ან ზარალი, რომლებიც წარმოიშობა ერთეულსა (კონტროლირებული კონსოლიდირებული ერთეულების ჩათვლით) და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის „დაღმავალი” ოპერაციების შედეგად, იმ აქტივებით, რომლებიც წარმოადგენენ საქმიანობას სსბასს 40-ის შესაბამისად, ინვესტორის ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარდება მთლიანად.
34ბ. ერთეულს შეუძლია გაყიდოს ან კაპიტალში შეიტანოს აქტივები ორი ან მეტი შეთახმებით (ოპერაციით). იმის განსაზღვრისას, გაყიდული ან კაპიტალში შეტანილი აქტივები შეადგენენ თუ არა საქმიანობას, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 40-ით, ერთეულმა უნდა გაითვალისწინოს ამ აქტივების გაყიდვა ან კაპიტალში შეტანა წარმოადგენს თუ არა მრავალჯერადი შეთანხმების ნაწილს, რომელიც უნდა აღირიცხოს როგორც ერთი ოპერაცია, სსბასს 35-ის 53-ე პუნქტის შესაბამისად.
35. ინვესტიცია კაპიტალ-მეთოდით აღირიცხება იმ თარიღიდან, როდესაც იგი ხდება მეკავშირე ერთეული ან ერთობლივი საქმიანობა. ინვესტიციის შეძენისას ინვესტიციის თვითღირებულებასა და ინვესტირებული ერთეულის იდენტიფიცირებადი აქტივების და ვალდებულებების ნეტო სამართლიან ღირებულებაში ერთეულის წილს შორის ნებისმიერი სხვაობა შემდეგნაირად უნდა აღირიცხოს:
(ა) როდესაც ერთეული ინვესტიციის საბალანსო ღირებულებაში ასახავს მეკავშირე ერთეულთან ან ერთობლივ საქმიანობასთან დაკავშირებულ გუდვილს, ნებადართულია ამ გუდვილის ამორტიზაცია.
(ბ) ინვესტირებული ერთეულის იდენტიფიცირებადი აქტივების და ვალდებულებების ნეტო სამართლიან ღირებულებაში ერთეულის წილის ნებისმიერი ნამეტი ინვესტიციის თვითღირებულებაზე აისახება შემოსავლად მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის ნამეტში ან დეფიციტში ერთეულის წილის განსაზღვრისას იმ პერიოდში, როდესაც შეძენილ იქნა ინვესტიცია.
შეძენის შემდეგ მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის ნამეტში ან დეფიციტში ერთეულის წილი სათანადოდ კორექტირდება, რათა აღირიცხოს, მაგალითად ცვეთადი აქტივების ცვეთა შეძენის თარიღით სამართლიანი ღირებულების საფუძველზე. მსგავსად, შეძენის შემდეგ ერთეულის წილი მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის ნამეტში ან დეფიციტში სათანადოდ დაკორექტირდება ძირითად აქტივებთან ან როდესაც შესაფერისია, გუდვილთან დაკავშირებული გაუფასურების ზარალის გათვალისწინებით.
36. კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებისას, მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის უახლესი ხელმისაწვდომი ფინანსური ანგარიშგება გამოიყენება. როდესაც ერთეულის საანგარიშგებო პერიოდის დასასრული განსხვავდება მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის საანგარიშგებო პერიოდის დასასრულისაგან, ერთეული:
(ა) კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებისათვის მოიძიებს დამატებით ფინანსურ ინფორმაციას იმავე თარიღისათვის, რაც ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების თარიღია; ან
(ბ) გამოიყენებს მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის უახლეს ფინანსური ანგარიშგებას, კორექტირებულს იმ მნიშვნელოვანი ოპერაციების ან მოვლენების შედეგებით, რომლებსაც ადგილი ჰქონდა აღნიშნული ფინანსური ანგარიშგების თარიღსა და ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების თარიღს შორის პერიოდში.
37. ერთეულის ფინანსური ანგარიშგება უნდა მომზადდეს ერთიანი სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენებით, მსგავს გარემოებებში განხორციელებული ანალოგიური ოპერაციების და მოვლენების მიმართ.
38. 39-ე პუნქტში მითითებული გამონაკლისის გარდა, როდესაც მეკავშირე ერთეული ან ერთობლივი საქმიანობა მსგავს გარემოებებში ანალოგიური ოპერაციების და მოვლენების აღრიცხვისათვის ერთეულისაგან განსხვავებულ სააღრიცხვო პოლიტიკას იყენებს, უნდა განხორციელდეს კორექტირება, რათა მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის სააღრიცხვო პოლიტიკა შეესაბამებოდეს ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკას, როდესაც ერთეული კაპიტალ-მეთოდის გამოსაყენებლად იყენებს მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის ფინანსურ ანგარიშგებას.
39. 38-ე პუნქტის მოთხოვნის მიუხედავად, ერთეულმა, რომელიც თვითონ საინვესტიციო ერთეულია და გააჩნია წილი მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში, კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებისას უნდა შეინარჩუნოს სამართლიანი ღირებულების შეფასება, რომელიც ამ საინვესტიციო მეკავშირე ერთეულმა ან ერთობლივმა საქმიანობამ გამოიყენა თავის კონტროლირებულ ერთეულებში კუთვნილი წილების შესაფასებლად.
40. თუ მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას მიმოქცევაში გაშვებული აქვს კუმულაციური პრივილეგირებული აქციები, რომლის მფლობელები არიან სხვა მხარეები და არა ერთეული, ამასთან, ეს აქციები კლასიფიცირდება როგორც კაპიტალი, ერთეულმა თავისი წილი მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის ნამეტში ან დეფიციტში უნდა გამოითვალოს მხოლოდ ნამეტის და დეფიციტის კორექტირების შემდეგ ასეთ აქციებთან დაკავშირებული დივიდენდებით, მიუხედავად იმისა, გამოცხადებულია თუ არა მათი გაცემა.
41. როდესაც ერთეულის წილი მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის დეფიციტში ტოლია ან აღემატება მის წილს მოცემულ მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში, ერთეული წყვეტს დეფიციტში თავისი წილის შემდგომ აღიარებას. წილი მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში არის მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში ინვესტიციის საბალანსო ღირებულება, რომელიც განისაზღვრება კაპიტალ-მეთოდით გრძელვადიან წილთან ერთად, რაც არსებითად ქმნის მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში ერთეულის ნეტო ინვესტიციის ნაწილს. მაგალითად, მუხლი, რომლის დაფარვა არ დაგეგმილა და არც სავარაუდოა, რომ განხორციელდება უახლოეს მომავალში, თავისი არსით, წარმოადგენს ერთეულის კუთვნილი ინვესტიციის ზრდას მოცემულ მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში. მსგავსი მუხლები შეიძლება მოიცავდეს პრივილეგირებულ აქციებს და გრძელვადიან დებიტორულ დავალიანებას ან სესხებს, მაგრამ არ მოიცავს სავაჭრო დებიტორულ დავალიანებას, სავაჭრო კრედიტორულ დავალიანებას ან გრძელვადიან დებიტორულ დავალიანებას, რომელზეც, გაცემულია ადეკვატური უზრუნველყოფა, როგორიცაა, მაგალითად უზრუნველყოფილი სესხები. კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით აღიარებული დეფიციტი, რომელიც აღემატება ერთეულის ინვესტიციას ჩვეულებრივ აქციებში, მიეკუთვნება მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში ამ ერთეულის წილის სხვა კომპონენტებს, მათი რიგითი რანგის (ე.ი. ლიკვიდაციის დროს პრიორიტეტულობის) შებრუნებული თანმიმდევრობით.
42. მას შემდეგ, რაც ერთეულის წილი ნულამდე ეცემა, დამატებითი დეფიციტი წარმოიქმნება და ვალდებულებები აღიარდება მხოლოდ ერთეულის მიერ მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის სახელით აღებული იურიდიული და კონსტრუქციული ვალდებულებების ან შესრულებული გადახდების მოცულობით. თუ მეკავშირე ერთეული ან ერთობლივი საქმიანობა შემდგომში აღიარებს ნამეტს, ერთეული განაახლებს თავისი წილის აღიარებას ამ ნამეტში მას შემდეგ, რაც მისი წილი ნამეტში გაუტოლდება დეფიციტში მის წილს, რომელიც არ ჰქონდა აღიარებული.
გაუფასურების ზარალი
43. კაპიტალ-მეთოდის გამოყენების შემდეგ, მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის დეფიციტის 41-ე პუნქტის შესაბამისად აღიარების ჩათვლით, ერთეული გამოიყენებს სსბასს 29-ს, რათა განსაზღვროს საჭიროა თუ არა დამატებითი გაუფასურების ზარალის აღიარება მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში მის ნეტო ინვესტიციასთან მიმართებაში.
44. ერთეული სსბასს 29-ს იყენებს აგრეთვე, რათა განსაზღვროს რაიმე დამატებითი გაუფასურების ზარალი ხომ არ არის აღიარებული მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში მის წილთან მიმართებაში, რაც არ წარმოადგენს ნეტო ინვესტიციის ნაწილს და აგრეთვე გაუფასურების ზარალის ოდენობის განსაზღვრისათვის.
45. როდესაც სსბასს 29-ის გამოყენება მიანიშნებს, რომ მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში ინვესტიცია შეიძლება გაუფასურებული იყოს, ერთეული იყენებს სსბასს 26-ს, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, და შესაძლოა გამოიყენოს სსბასს 21, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება.
46. სსბასს 26 მიუთითებს ერთეულს განსაზღვროს ფულადი სახსრების წარმოქმნელი ინვესტიციის გამოყენების ღირებულება. ფულადი სახსრების წარმოქმნელი ინვესტიციის გამოყენების ღირებულების სსბასს 26-ის შესაბამისად განსაზღვრისათვის ერთეული შეაფასებს:
(ა) სამომავლო სავარაუდო ფულადი სახსრების ნაკადების, რომლის წარმოქმნა მოსალოდნელია მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის მიერ, ახლანდელ ღირებულებაში მის წილს, მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის საოპერაციო საქმიანობიდან და ინვესტიციის საბოლოოდ გასვლიდან მიღებული ფულადი სახსრების ჩათვლით; ან
(ბ) სავარაუდო სამომავლო ფულადი სახსრების ნაკადების, რომელთა წარმოქმნა მოსალოდნელია ინვესტიციებიდან მისაღები დივიდენდების ან მსგავსი განაწილების შედეგად და მისი საბოლოო გასვლიდან, ახლანდელ ღირებულებას.
შესაბამისი დაშვებების გამოყენებით, ორივე მეთოდი იგივე შედეგს იძლევა.
47. სსბასს 21-ით მოითხოვება, რომ როდესაც აქტივის გამოყენების აღდგენითი ღირებულება ნაკლებია მის საბალანსო ღირებულებაზე, მაშინ საბალანსო ღირებულება უნდა შემცირდეს მისი გამოყენების აღდგენით ღირებულებამდე. მომსახურების აღდგენითი ღირებულება არის აქტივის სამართლიან ღირებულებას, შემცირებული გაყიდვის ხარჯებით, და მის გამოყენების ღირებულებას შორის უდიდესი. ფულადი სახსრების არწარმოქმნელი აქტივის გამოყენების ღირებულება განისაზღვრება, როგორც აქტივის მომსახურების დარჩენილი პოტენციალის ახლანდელი ღირებულება. აქტივის მომსახურების დარჩენილი პოტენციალი შეიძლება შეფასდეს ამორტიზებული ჩანაცვლების ღირებულების მიდგომით, აღდგენითი ღირებულების მიდგომით ან მომსახურების ერთეულების მიდგომით, რომელიც შესაფერისია.
48. მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში ინვესტიციის აღდგენითი ღირებულება უნდა შეფასდეს თითოეული მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობისათვის, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მოცემული მეკავშირე ერთეული ან ერთობლივი საქმიანობა არ წარმოქმნის ფულადი სახსრების ნაკადებს მუდმივი გამოყენების შედეგად, რაც დიდწილად დამოუკიდებელია ერთეულის სხვა აქტივებისაგან ფულადი სახსრების ნაკადების წარმოქმნისაგან.
ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება
49. მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში ინვესტიცია უნდა აღირიცხოს ერთეულის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში, სსბასს-ის 34, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება, მე-12 პუნქტის შესაბამისად.
გარდამავალი დებულებები
50. პროპორციული კონსოლიდირებიდან კაპიტალ-მეთოდზე გადასვლის ან კაპიტალ-მეთოდიდან ერთობლივ ოპერაციასთან მიმართებაში აქტივების და ვალდებულებების აღრიცხვაზე გადასვლის გარდამავალი დებულებები მოცემულია სსბასს 37-ში.
ძალაში შესვლის თარიღი
51. ერთეული ვალდებულია წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენოს იმ პერიოდებისათვის მომზადებული წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომლებიც იწყება 2017 წლის 1 იანვრის შემდეგ. რეკომენდირებულია სტანდარტის ვადაზე ადრე გამოყენება. როდესაც ერთეული წინამდებარე სტანდარტს იყენებს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან ეს ფაქტი უნდა ასახოს განმარტებით შენიშვნებში და სსბასს 34, სსბასს 35, სსბასს 37 და სსბასს 38, განმარტებითი შენიშვნები სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ, გამოიყენოს იმავდროულად.
51ა. მე-6 და მე-7 პუნქტები ამოღებულია 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
51ბ. 26-ე პუნქტი შეიცვალა 2017 წლის იანვარში სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის 2019 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2019 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 40.
51გ 31-ე და 33-ე პუნქტები შეიცვალა და 34 (ა) და 34 (ბ) პუნქტები დაემატა 2017 წლის იანვარში სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოცემის შედეგად. ერთეული ამ ცვლილებებს გამოიყენებს პერსპექტიულად, წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, რომლებიც იწყება სსბასსს-ს მიერ განსაზღვრული თარიღიდან ან მის შემდეგ. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული გამოიყენებს ზემოაღნიშნულ ცვლილებებს უფრო ადრე, მან უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და, თუ მას უკვე არ გაუკეთებია, იმავფროულად გამოიყენოს სსბასს 40.
52. როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის საფუძველზე სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
სსბასს-ის 7 გაუქმება და ჩანაცვლება (2006 წლის დეკემბერი)
53. წინამდებარე სტანდარტი ცვლის სსბასს-ს 7, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებში (2006 წლის დეკემბერი). სსბასს 7 უნდა იქნეს გამოყენებული მანამ, სანამ დაიწყება სსბასს-ის 36 გამოყენება, ან სანამ ძალაში არ შევა - რომელიც უფრო ადრე მოხდება.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 36-ის შემადგენელი ნაწილი.
მიზანი
დს1. წინამდებარე დასკვნის საფუძველში შეჯამებულია სსბასს-თან 36 დაკავშირებით სსბასსს-ს მიერ გათვალისწინებული საკთხები. რადგან წინამდებარე სტანდარტი ეფუძნება ბასს-ს 28, ინვესტიციები მეკავშირე და ერთობლივ საწარმოებში, (შესწორებული 2011 წელს, 2014 წლის 31 დეკემბრამდე გაკეთებული შესწორებების ჩათვლით), გამოცემული ბასსს-ს მიერ, წინამდებარე დასკვნის საფუძველში განხილულია მხოლოდ ის საკითხები, სადაც სსბასს 36 განსხვავდება ბასს 28-ის (შესწორებული 2011 წელს) ძირითადი მოთხოვნებისაგან, ან სადაც სსბასსს-მ განიხილა მსგავსი განსხვავებები.
საბაზისო ინფორმაცია
დს2. სსბასსს-მ 2012 წელს დაიწყო მუშაობა სსბასს-ების განახლების პროექტზე, რომელიც ეხებოდა კონტროლირებულ ერთეულებში, მეკავშირე ერთეულებში და ერთობლივ საქმიანობებში წილების აღრიცხვას. 2013 წლის ოქტომბერში სსბასსს-მ გამოსცა პროექტები 48-დან 52-მდე, რომლებიც ეხებოდა წილს სხვა ერთეულებში. გპ 50, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში, ეფუძნებოდა ბასს 28-ს (შესწორებული 2011 წელს), სსბასს 7-ში, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებში, და სსბასს 8-ში, ერთობლივ საქმიანობაში მონაწილეობა, ასახული საჯარო სექტორისთვის შესაბამისი მოდიფიკაციის გათვალისწინებით. 2015 წლის იანვარში სსბასსს-მ გამოსცა ახალი სსბასს-ები, სსბასს 36-ის ჩათვლით. აღნიშნული ახალი სსბასს-ები ანაცვლებს სსბასს 6-ს, კონსოლიდირებული და ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება, სსბასს 7-ს და სსბასს 8-ს.
დს3. მეკავშირე ერთეულების და ერთობლივი საქმიანობის აღრიცხვის გაერთიანების შედეგად სტანდარტის სახელი შეიცვალა - ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებში და ერთობლივ საქმიანობაში.
დს4. სსბასს 36-ის პროექტის მომზადებისას, საბჭომ ხელახლა არ განიხილა სსბასს 7-ის, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებში, ყველა მოთხოვნა. აღნიშნული გადაწყვეტილების შედეგად მიღებული ყველაზე მნიშვნელოვანი ცვლილება გახლდათ კაპიტალ-მეთოდის გამოყენების მოთხოვნა ერთობლივ საქმიანობაში ინვესტიციების აღრიცხვისათვის, და მეკავშირე ერთეულებში და ერთობლივ საქმიანობაში ინვესტიციების აღრიცხვის გაერთიანება ერთ სტანდარტში. ერთობლივ საქმიანობაში ინვესტიციების კაპიტალ-მეთოდით აღრიცხვასთან დაკავშირებით საბჭოს შეხედულებები განხილულია სსბასს 37-ის დასკვნის საფუძველში.
მოქმედების სფერო
რაოდენობრივად გამოხატვადი საკუთრების წილი
დს5. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ სსბასს 7-ის მოქმედების სფერო შემოიფარგლება ინვესტიციებით მეკავშირე ერთეულებში, „სადაც მეკავშირე ერთეულში ინვესტიცია იწვევს საკუთრების წილის ფლობას აქციების ან სათანადოდ ფორმირებული კაპიტალის სტრუქტურის სახით“. სსბასს 7-ის შემუშავებისას სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ არასასურველია კაპიტალ-მეთოდის აღრიცხვის გამოყენება გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მეკავშირე ერთეულს გააჩნია სათანადოდ ფორმირებული ან სხვა საიმედოდ შეფასებადი კაპიტალის სტრუქტურა. სსბასსს-მ გამოხატა აღნიშნული მოდიფიცირების განხორციელების განზრახვა და დაასკვნა, რომ იგი გამიზნული იყო წინამდებარე სტანდარტის საკუთრების წილისგან განსხვავებული წილის აღრიცხვისთვის, არასათანადოდ გამოყენების თავიდან ასაცილებლად.
დს6. სსბასს 7-ისგან განსხვავებით, წინამდებარე სტანდარტი ეხება როგორც მეკავშირე ერთეულებს, ისე ერთობლივ საქმიანობას, რადგან ერთობლივ საქმიანობას შეიძლება გააჩნდეს მრავალი ფორმა, ამხანაგობის შეთანხმებების ჩათვლით, რომელსაც არ გააჩნია სათანადოდ ფორმირებული კაპიტალის სტრუქტურა, სსბასს 7-ის მოქმედების სფეროს შეზღუდვა მიუღებელი იყო. სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფერო უნდა შემოიფარგლოს „რაოდენობრივად გამოხატვადი საკუთრების წილით“. რესპონდენტებმა მხარი დაუჭირეს ამ წინადადებას, მაგრამ გაითვალისწინეს, რომ შესაფერისი იქნებოდა განმარტებით შენიშვნებში ინფორმაციის ასახვა სხვა ერთეულებში მოცემული ერთეულის რაოდენობრივად არგამოხატვადი საკუთრების წილების ასახვა. სსბასსს დაეთანხმა, რომ სსბასს 38-ით, განმარტებითი შენიშვნები სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ, უნდა მოითხოვებოდეს რაოდენობრივად არგამოხატვადი საკუთრების წილების განმარტებით შენიშვნებში ასახვა.
დროებითი ერთობლივი კონტროლი და მნიშვნელოვანი გავლენა
დს7. სსბასს 7-ით და სსბასს 8-ით, ერთობლივ საქმიანობაში მონაწილეობა, არ მოითხოვება კაპიტალ-მეთოდის ან პროპორციული კონსოლიდირების გამოყენება როდესაც სხვა ერთეულზე ერთობლივი კონტროლი, ან მასზე მნიშვნელოვანი გავლენა გამიზნულია, რომ დროებითი იქნება. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ბასსს-მ აღნიშნული გამონაკლისები 2003 წელს გააუქმა ეკვივალენტურ ფასს-ებში ფასს 5-ის, გასაყიდად გამიზნული გრძელვადიანი აქტივები და შეწყვეტილი ოპერაციები, გამოცემის შედეგად.
დს8. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ სსბასს 35-ის, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, შემუშავებისას მან გაითვალისწინა დაკავშირებული პრობლემა, წინამდებარე სტანდარტში აესახა თუ არა დროებითი კონტროლის გამორიცხვა, და დათანხმდა, რომ არ განეხოციელებინა აღნიშნული. შესაბამისად, სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ არ უზრუნველყოს გამონაკლისი დროებითი ერთობლივი კონტროლის ან დროებითი მნიშვნელოვანი გავლენის საფუძველზე სსბასს 36-ში.
მნიშვნელოვანი გავლენა
BC9. სტანდარტით დადგენილია პრეზუმცია, რომ ერთეულს მნიშვნელოვანი გავლენა აქვს ინვესტირებულ ერთეულზე როდესაც ერთეული საკუთრების წილს ფლობს აქციების ან სხვა სათანადოდ ფორმირებული კაპიტალის სტრუქტურის სახით, და ფლობს, პირდაპირ ან არაპირდაპირ (ანუ კონტროლირებული ერთეულების საშუალებით), ინვესტირებული ერთეულის ხმის უფლების 20 პროცენტს ან მეტს. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ 20 პროცენტის ფლობა მნიშვნელოვანი გავლენის პრეზუმციის დასადგენად თავდაპირველად წამოვიდა ბასს 28-დან და გამოიყენებოდა აგრეთვე სსბასს 7-ში (2006 წლის დეკემბერი). წინამდებარე სტანდარტში აღნიშნული პრეზუმციის შენარჩუნების თაობაზე გადაწყვეტილების მიღებისას სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ მისთვის არ არის ცნობილი საჯარო სექტორთან დაკვშირებით რაიმე მიზეზის შესახებ, რის გამოც უნდა გამოიყენოს 20 პროცენტისაგან განსხვავებული ოდენობა.
ანგარიშგების ერთიანი თარიღები
დს10. სსბასსს-მ განიხილა დაეწესებინა თუ არა დროის შეზღუდვა ერთეულის საანგარიშგებო პერიოდის დასასრულსა და მეკავშირე ერთეულის და ერთობლივი საქმიანობის საანგარიშგებო პერიოდის დასასრულს შორის დროის პერიოდზე. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ბასს 28-ით მოითხოვება მეკავშირე საწარმოს ან ერთობლივი საწარმოს უახლესი ფინანსური ანგარიშგების გამოყენება კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებისას და მოითხოვება კორექტირებები თუ ანგარიშგებების დასრულების თარიღები არ არის ერთიდაიგივე. ამასთან, ბასს 28-ით თარიღებს შორის განსხვავება შეზღუდულია სამი თვით. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ საჯარო სექტორში შეიძლება ერთეულებს განსხვავებული ანგარიშგების თარიღები გააჩნდეთ და შეუძლებელი იქნეს აღნიშნული თარიღების შეცვლა. სსბასსს-ი შეთანხმდა, რომ არ დააწესოს თარიღებს შორის განსხვავებაზე სამთვიანი შეზღუდვა.
საინვესტიციო ერთეულები
დს11. გპ 50-ის ზოგიერთმა რესპონდენტმა მოითხოვა, რომ სსბასსს-ს განემარტა კაპიტალ-მეთოდის გამოყენება საინვესტიციო ერთეულების მიერ და აგრეთვე იმ ინვესტორების მიერ, რომელთაც ინვესტიცია გააჩნიათ მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში, რომლებიც საინვესტიციო ერთეულს წარმოადგენენ. შესაბამისად, სსბასსს-მ::
(ა) განმარტა, რომ საინვესტიციო ერთეულს, განმარტების შესაბამისად, არჩეული ექნება მეკავშირე ერთეულებში და ერთობლივ საქმიანობებში ინვესტიციების აღრიცხვა სამართლიანი ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, სსბასს 29-ის შესაბამისად; და
(ბ) მოითხოვა, რომ ერთეულმა, რომელსაც გააჩნია წილი საინვესტიციო მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში, კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებისას უნდა შეინარჩუნოს აღნიშნული საინვესტიციო მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის მიერ გამოყენებული სამართლიანი ღირებულებით შეფასება კონტროლირებულ ერთეულებში, მის წილთან მიმართებაში.
დს12. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ ბასსს-ს წევრებმაც მოითხოვეს განმარტებები საინვესტიციო მეკავშირე საწარმოში და ერთობლივ საწარმოში ინვესტიციების აღრიცხვის ზოგიერთ ასპექტთან მიმართებით. ბასსს-მ 2014 წლის ივნისში გამოსცა პროექტი 2014/2 საინვესტიციო საწარმოები -კონსოლიდირების გამონაკლისის გამოყენება (შეთავაზებული ფასს 10-ის და ბასს 28-ის ცვლილებები) და შემდგომ, 2014 წლის დეკემბერში გამოსცა საინვესტიციო საწარმოები: კონსოლიდირების გამონაკლისის გამოყენება (ცვლილებები ფასს 10-ში, ფასს 12-ში და ბასს 28-ში). სსბასსს-მ გაითვალისწინა ის, რომ აღნიშნული განმარტებები სასარგებლო იყო ბასსს-ს საინვესტიციო ერთეულთან დაკავშირებული მოთხოვნების ვადაზე ადრე დამნერგავი საწარმოების მიერ განხორციელების იდენტიფიცირებული პრობლემების გადაჭრაში და შემოიღო აღნიშნული ცვლილებების ის ასპექტები, რომლებიც წინამდებარე სტანდარტის შესაფერისია.
ინვესტორს და მისი მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის აქტივების გაყიდვა და კაპიტალში შენატანის სახით გადაცემა
დს13. იმ დროისათვის, როდესაც ვითარდებოდა სსბასს 36, ბასსს-მ ცვლილებები შეიტანა ფასს 10-სა და ბასს 28-ში, ისე, რომ ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულსა ან ერთობლივ საქმიანობას შორის გარიგებების შედეგად ნაწილობრივი მოგების ან ზარალის აღიარების მოთხოვნები გავრცელებულიყო მხოლოდ მოგებასა და ზარალზე, რომელიც წარმოიქმნება იმ აქტივების გაყიდვის ან კაპიტალში შენატანის სახით გადაცემის შედეგად, რომლებიც არ წარმოადგენს ერთეულს, როგორც ეს განსაზღვრულია ფასს 3-ში, საწარმოთა გაერთიანება. ბასსს-მ გამოაქვეყნა - აქტივების გაყიდვა ან კაპიტალში შეტანა ინვესტორსა და მის მეკავშირე ან ერთობლივ საწარმოს შორის (შესწორებები ფასს 10-ში და ბასს 28-ში) 2014 წლის სექტემბერში. სსბასსს შეთანხმდა არ მოეხდინა ამ ცვლილებების ასახვა სსბასს 35-სა და სსბასს 36-ში იმ მოტივით, რომ უფრო მიზანშეწონილი იქნებოდა განეხილათ სრული ან ნაწილობრივი მოგების და ზარალის აღიარება საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებებისათვის, სტანდარტების შესაბამისი მოთხოვნების შემუშავების კონტექსტში.
დს14. იმ დროისათვის, როდესაც სსბასსს-მ შეიმუშავა გპ 60, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, მან კვლავ განიხილა შეეტანა თუ არა მითითება იმის, თუ როგორ უნდა აღრიცხულიყო ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულსა ან ერთობლივი საქმიანობას შორის აქტივების გაყიდვა ან კაპიტალის შენატანის სახით გადაცემა. სსბასს-მ მიმოიხილა ბასსს-ს მიერ გამოცემული სახელმძღვანელო მითითებები ინვესტორსა და მის მეკავშირე ან ერთობლივ საწარმოს შორის აქტივების გაყიდვა ან კაპიტალის შენატანის სახით გადაცემა (ცვლილებები ფასს 10-სა და ბასს 28-ში). ბასსს-ს ცვლილებების შედეგი, თუ ეს გათვალისწინებულია სსბასს 36-ში, იქნება ის, რომ ნაწილობრივი მოგება ან ზარალი ინვესტორსა და მის მეკავშირე ან ერთობლივ საწარმოს შორის გარიგების შედეგად, გამოიყენება მხოლოდ მოგებისთვის ან ზარალისთვის, რომელიც გამოწვეულია იმ აქტივების გაყიდვით ან კაპიტალში შენატანის სახით გადაცემით, რომლებიც არ წარმოადგენს ერთეულს. სსბასსს-მ ვერ დაადგინა სახელმწიფო სექტორისთვის გამოსაყენებელი რაიმე მიზეზი, თუ რატომ უნდა გამოეყენებინა ბასსს-ს მიდგომისგან განსხვავებული მიდგომა. შესაბამისად, სსბასსს შეთანხმდა, რომ შეეტანა აღნიშნული სახელმძღვანელო მითითებები (შესწორებულია გპ 60-ის ტერმინოლოგიისა და განმარტებების შესაბამისად) სსბასს 36-ში.
დს15. 2015 წლის დეკემბერში, ბასსს-მ გადაავადა სახელმძღვანელო მითითებების - ინვესტორსა და მის მეკავშირე ან ერთობლივ საწარმოს შორის აქტივების გაყიდვა ან კაპიტალის შენატანის სახით გადაცემა (ცვლილებები ფასს 10-სა და ბასს 28-ში) - დანერგვა. ეს მოხდა იმის გამო, რომ ბასსს აწარმოებდა შემდგომ კვლევებს ამ სფეროში, როგორც კაპიტალის აღრიცხვის შესახებ მისი პროექტის ნაწილს და არ სურდა, რომ სუბიექტები ვალდებულები ყოფილიყვნენ მოკლე დროში ორჯერ შეეცვალათ თავიანთი ბუღალტრული აღრიცხვა. ძალაში შესვლის თარიღის გადავადებისას, ბასსს-მ დართო ნება საწარმოებს სახელმძღვანელო მითითებების ადრეული გამოყენების, რადგან არ სურდა უკეთესი ფინანსური ანგარიშგების მომზადების აკრძალვა. სსბასსს-მ განიხილა ბასსს-ს გადაწყვეტილება აღნიშნული სახელმძღვანელო მითითებების განხორციელების გადავადების შესახებ. სსბასსს-მ ვერ დაადგინა რაიმე მიზეზი, თუ რატომ უნდა გამოეყენებინა ბასსს-ს მიდგომისგან განსხვავებული მიდგომა. შესაბამისად, სსბასსს შეთანხმდა, რომ შეეტანა აღნიშნული სახელმძღვანელო მითითებები (შესწორებულია სსბასს 40-ის ტერმინოლოგიისა და განმარტებების შესაბამისად) სსბასს 36-ში, სსბასსს-ს მიერ განსაზღვრული თარიღიდან გამოსაყენებლად.
სსბასს 36–ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს16. სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
შედარება ბასს 28-სთან (შესწორებული 2011 წელს)სსბასს 36, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში, მიიღება, ძირითადად, ეფუძნება ბასს 28-ს, ინვესტიციები მეკავშირე და ერთობლივ საწარმოებში (შესწორებულია 2011 წელს, მათ შორის, მოიცავს ცვლილებებს 2014 წლის 31 დეკემბრამდე). წინამდებარე სტანდარტის გამოცემის დროს სსბასსს-მ არ მიიჩნია საჭიროდ ფასს 9-ის, ფინანსური ინსტრუმენტების, საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ გამოყენება. შესაბამისად, ბასს 28-ში ფინანსურ ინსტრუმენტებთან დაკავშირებული მითითებები ფასს 9-ის შესახებ შეიცვალა იმ სსბასს-ების მითითებით, რომლებიც ეხება ფინანსურ ინსტრუმენტებს. ძირითადი განსხვავებები სსბასს 36-სა და ბასს 28-ს (შესწორებული 2011 წელს) შორის მდგომარეობს შემდეგში:
|
ნორმატიული-აქტი-25 ⬇
დანართი №23სსბასს 37—ერთობლივი შეთანხმებებიგამომცემლისაგან
|
სსბასს 37—ერთობლივი შეთანხმებებისსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 37, ერთობლივი შეთანხმბები, გამოიცა 2015 წლის იანვარში. მას შემდგომ სსბასს 4 განახლებული იქნა შემდეგი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტებით:
|
სსბასს 37-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
| შეცვლილი პუნქტი | ცვლილების შედეგი | ცვლილების საფუძველი |
|---|---|---|
| 5 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 6 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 24ა | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 32 | შეცვლილია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 41ა | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 42ა | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენება, 2016 წლის აპრილი |
| 42ბ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| 42გ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| მგ33ა | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| მგ33ბ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| მგ33გ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
| მგ33დ | დამატებულია | სსბასს 40, 2017 წლის იანვარი |
2015 წლის იანვარი
სსბასს 37—ერთობლივი შეთანხმებები
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1–2
მომცველობის სფერო 3–6
განმარტებები 7–8
მავალდებულებელი შეთანხმებები 8
ერთობლივი შეთანხმებები 9–22
ერთობლივი კონტროლი 12–18
ერთობლივი შეთანხმებების ტიპები 19–22
ერთობლივი შეთანხმების მონაწილე მხარეების ფინანსური
ანგარიშგება 23–28
ერთობლივი ოპერაციები 23–26
ერთობლივი საქმიანობები 27–28
ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგებები 29–30
გარდამავალი დებულებები 31–41
ერთობლივი საქმიანობები—
32–36
ერთობლივი ოპერაციები—კაპიტალ-მეთოდიდან აქტივების და ვალდებულებების აღრიცხვაზე გადასვლა 37–40
გარდამავალი დებულებები ერთეულის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში 41
ერთობლივ ოპერაციებში მონაწილეობის შეძენის აღრიცხვა 41A
ძალაში შესვლის თარიღი 42–43
სსბასს-ის 8 (2006 წლის დეკემბერი) გაუქმება და ჩანაცვლება 44
დანართი „ა“: მითითებები გამოყენებაზე
დანართი „ბ“ სხვა სსბასს-ებში ცვლილებები
დასკვნის საფუძველი
საილუსტრაციო მაგალითები
ფასს 11-თან შედარება
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 37, ერთობლივი შეთანხმებები, ჩამოყალიბებულია 1-44 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 37 აღქმულ უნდა იქნეს მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. ზუსტი მითითებების არარსებობის შემთხვევაში, სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, წარმოადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს. |
მიზანი
1. წინამდებარე სტანდარტის მიზანია ფინანსური ანგარიშგების პრინციპების დადგენა იმ ერთეულებისათვის, რომლებსაც გააჩნიათ წილი ერთობლივად კონტროლირებულ შეთანხმებებში (ანუ ერთობლივ შეთანხმებებში).
2. 1-ლ პუნქტში მოცემული მიზნის მისაღწევად, წინამდებარე სტანდარტით განმარტებულია ერთობლივი კონტროლი და მოითხოვება ერთობლივი შეთანხმების მონაწილე ერთეულის მიერ იმ ერთობლივი შეთანხმების ტიპის განსაზღვრა, რომელშიც მონაწილეობს, თავისი უფლებების და მოვალეობების შეფასების საშუალებით და აღნიშნული უფლებების და მოვალეობების აღრიცხვა ერთობლივი შეთანხმების ტიპის შესაბამისად.
მოქმედების სფერო
3. ერთეული, რომელიც ამზადებს და წარადგენს ფინანსურ ანგარიშგებას დარიცხვის მეთოდით, წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს იმ ერთობლივი შეთანხმების ტიპის განსაზღვრისათვის, რომელშიც მონაწილეობს და აღნიშნულ ერთობლივ შეთანხმებაში თავისი უფლებების და მოვალეობების აღრიცხვისათვის.
4. წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს ყველა ერთეულმა, რომელიც წარმოადგენს ერთობლივი შეთანხმების მხარეს.
5. [ამოღებულია]
6. [ამოღებულია]
განმარტებები
7. წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
სავალდებულო შეთანხმება: წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის სავალდებულო შეთანხმება არის შეთანხმება, რომელიც მონაწილე მხარეებს ანიჭებს სააღსრულებლო უფლებებს და მოვალეობებს მსგავსად იმისა, თითქოს ხელშეკრულების ფორმით იყოს წარმოდგენილი. იგი მოიცავს სახელშეკრულებო უფლებებს ან სხვა სამართლებრივ უფლებებს.
ერთობლივი შეთანხმება არის შეთანხმება, რომელზეც ორ ან მეტ მხარეს გააჩნია ერთობლივი კონტროლი.
ერთობლივი კონტროლი წარმოადგენს სავალდებულო შეთანხმებით დადგენილ ერთობლივ კონტროლს, რომელიც არსებობს მხოლოდ მაშინ, როდესაც შესაბამისი საქმიანობების შესახებ გადაწყვეტილებებისათვის საჭიროა კონტროლის განხორციელებაში მონაწილე მხარეების ერთსულოვანი თანხმობა.
ერთობლივი ოპერაცია წარმოადგენს ერთობლივ შეთანხმებას, სადაც მხარეებს, რომლებიც შეთანხმებაზე ერთობლივ კონტროლს ახორციელებენ, შეთანხმებასთან მიმართებაში გააჩნიათ უფლებები აქტივებზე და მოვალეობები ვალდებულებებისთვის.
ერთობლივი ოპერატორი არის ერთობლივი შეთანხმების მხარე, რომელსაც ერთობლივი კონტროლი გააჩნია ერთობლივ ოპერაციაზე.
ერთობლივი საქმიანობა არის შეთანხმება, რომელიც გულისხმობს, რომ შეთანხმებაზე ერთობლივი კონტროლის განმახორციელებელ მხარეებს გააჩნიათ უფლება აღნიშნული შეთანხმების წმინდა აქტივებზე.
ერთობლივ საქმიანობაში მონაწილე არის ერთობლივი საქმიანობის მონაწილე მხარე, რომელიც ერთობლივად ახორციელებს კონტროლს ამ ერთობლივ საქმიანობაზე.
ერთობლივი შეთანხმების მხარე არის ერთეული, რომელიც მონაწილეობს ერთობლივ შეთანხმებაში, მიუხედავად იმისა, აღნიშნული ერთეული ახორციელებს თუ არა შეთანხმების ერთობლივ კონტროლს.
განცალკვებული სუბიექტი არის ცალკე იდენტიფიცირებადი ფინანსური სტრუქტურა, ინდივიდუალური იურიდიული პირების ან კანონით აღიარებული პირების ჩათვლით, მიუხედავად იმისა, აღნიშნულ ერთეულს გააჩნია თუ არა იურიდიული პირის სტატუსი.
სხვა სსბასს-ებში განსაზღვრული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, როგორც მოცემულია სხვა სტანდარტებში და ცალკე გამოქვეყნებულ ტერმინთა განმარტებების გლოსარში. ქვემოთმოცემული ტერმინები განმარტებულია სსბასს 34-ში, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება, ან სსბასს 36-ში, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში: სარგებელი, კონტროლი, კაპიტალ-მეთოდი, დამცავი უფლებები, შესაბამისი საქმიანობები, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება და მნიშვნელოვანი გავლენა.
სავალდებულო შეთანხმება
8. სავალდებულო შეთანხმების მტკიცებულება მრავალნაირია. ხშირად, მაგრამ არა ყოველთვის, სავალდებულო შეთანხმება წერილობითია, მხარეებს შორის ხელშეკრულების ან დოკუმენტირებული მსჯელობის სახით. შესაძლებელია სავალდებულო შეთანხმებების მსგავსი აღსრულებადი შეთანხმებები შეიქმნას კანონმდებლობით ან აღმასრულებელი მექანიზმებით, როგორიცაა მაგალითად საკუთრივ საკანონმდებლო ან აღმასრულებელი ხელისუფლების მიერ ან მხარეებს შორის ხელშეკრულებების მეშვეობით.
ერთობლივი შეთანხმებები (იხ. მგ2–მგ33 პუნქტები)
9. ერთობლივი შეთანხმება არის შეთანხმება, რომელზეც ორი ან მეტი მხარე ახორციელებს ერთობლივ კონტროლს.
10. ერთობლივ შეთანხმებას გააჩნია შემდეგი თვისებები:
(ა) მხარეები დაკავშირებულნი არიან სავალდებულო შეთანხმებით (იხ. მგ2–მგ4 პუნქტები).
(ბ) აღნიშნული სავალდებულო შეთანხმება ორ ან მეტ მხარეს უზრუნველყოფს ერთობლივი კონტროლის უფლებით შეთანხმებაზე (იხ. მე-12–მე-18 პუნქტები).
11. ერთობლივი შეთანხმება წარმოადგენს ერთობლივ ოპერაციას ან ერთობლივ საქმიანობას.
ერთობლივი კონტროლი
12. ერთობლივი კონტროლი არის შეთანხმების კონტროლის გაზიარება, რომელიც არსებობს მხოლოდ მაშინ, როდესაც შესაბამისი საქმიანობების შესახებ გადაწყვეტილებებისათვის საჭიროა კონტროლის განხორციელებაში მონაწილე მხარეების ერთსულოვანი თანხმობა. აღნიშნული საზიარო კონტროლი შეიძლება შეთანხმებული იქნეს სავალდებულო შეთანხმებით.
13. ერთეულმა, რომელიც შეთანხმების მხარეს წარმოადგენს, უნდა შეაფასოს სავალდებულო შეთანხმება ყველა მხარეს, ან მხარეთა ჯგუფს, უზრუნველყოფს თუ არა შეთანხმების კოლექტიური კონტროლის უფლებით. ყველა მხარე, ან მხარეთა ჯგუფი, შეთანხმებას კოლექტიურად აკონტროლებს მაშინ, როდესაც მათ ერთად უნდა იმოქმედონ იმისათვის, რომ წარმართონ საქმიანობები, რომლებიც მნიშვნელოვან გავლენას ახდენენ შეთანხმებიდან მიღებულ სარგებელზე (ანუ შესაბამისი საქმიანობები).
14. როდესაც დადგინდება, რომ ყველა მხარე ან მხარეთა ჯგუფი, კოლექტიურ კონტროლს ახორციელებს შეთანხმებაზე, ერთობლივი კონტროლი არსებობს მხოლოდ მაშინ, როდესაც შესაბამისი საქმიანობების შესახებ გადაწყვეტილებებისათვის საჭიროა იმ მხარეების ერთსულოვანი თანხმობა, რომლებიც შეთანხმებას კოლექტიურად აკონტროლებენ.
15. ერთობლივი შეთანხმების შემთხვევაში, არცერთი განცალკევებული მხარე საკუთრივ არ აკონტროლებს შეთანხმებას. შეთანხმებაზე ერთობლივი კონტროლის განმახორციელებელ ნებისმიერ მხარეს შეუძლია ნებისმიერი სხვა მხარის ან მხარეთა ჯგუფის მიერ შეთანხმების კონტროლის პრევენცია.
16. შეთანხმება შეიძლება წარმოადგენდეს ერთობლივ შეთანხმებას, თუნდაც მისი ყველა მხარე არ ახორციელებდეს ერთობლივ კონტროლს. წინამდებარე სტანდარტი ერთმანეთისაგან განასხვავებს მხარეებს, რომლებიც ერთობლივ კონტროლს ახორციელებენ ერთობლივ შეთანხმებაზე (ერთობლივი ოპერატორები ან ერთობლივი საქმიანობის განმახორციელებლები) და მხარეებს, რომლებიც მონაწილეობენ, მაგრამ არ გააჩნიათ ერთობლივი კონტროლი ერთობლივ შეთანხმებაზე.
17. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს განსჯა რათა შეაფასოს ყველა მხარე, ან მხარეთა ჯგუფი, აკონტროლებს თუ არა შეთანხმებას. ერთეულმა აღნიშნული შეფასება უნდა გააკეთოს ყველა ფაქტის და გარემოების გათვალისწინებით (იხ. მგ5–მგ11 პუნქტები).
18. როდესაც ფაქტები და გარემოებები იცვლება, ერთეულმა ხელახლა უნდა შეაფასოს არსებობს თუ არა ერთობლივი კონტროლი შეთანხმებაზე.
ერთობლივი შეთანხმების ტიპები
19. ერთეულმა უნდა განსაზღვროს იმ ერთობლივი შეთანხმების ტიპი, რომელშიც იგი მონაწილეობს. ერთობლივი შეთანხმების კლასიფიკაცია ერთობლივ ოპერაციად ან ერთობლივ საქმიანობად დამოკიდებულია შეთანხმების მხარეთა უფლებებსა და მოვალეობებზე.
20. ერთეული იყენებს განსჯას რათა შეაფასოს ერთობლივი შეთანხმება ერთობლივ ოპერაციას წარმოადგენს თუ ერთობლივ საქმიანობას. ერთეულმა უნდა განსაზღვროს იმ ერთობლივი შეთანხმების ტიპი, რომელშიც იგი მონაწილეობს შეთანხმებიდან წარმოქმნილი უფლებების და მოვალეობების გათვალისწინებით. ერთეული თავის უფლებებს და მოვალეობებს აფასებს შეთანხმების სტრუქტურის, სამართლებრივი ფორმის და მხარეებს შორის შეთანხმებული ან სამართლებრივი ან აღმასრულებელი ხელისუფლების მიერ დადგენილი პირობების გათვალისწინებით, და საჭიროების შემთხვევაში სხვა ფაქტების და გარემოებების გათვალისწინებით (იხ. მგ12–მგ33 პუნქტები).
21. ზოგჯერ მხარეები ერთმანეთთან დაკავშირებულნი არიან ჩარჩო-შეთანხმებით, რომელიც ადგენს ზოგად პირობებს ერთი ან მეტი საქმიანობის განხორციელებისათვის. აღნიშნული ჩარჩო-შეთანხმებით შეიძლება დადგენილი იქნეს, რომ მხარეები დებენ განსხვავებულ ერთობლივ შეთანხმებებს გარკვეულ საქმიანობებზე, რაც შეთანხმების ნაწილს შეადგენს. მაშინაც კი, როდესაც აღნიშნული ერთობლივი შეთანხმებები დაკავშირებულია ერთიდაიგივე ჩარჩო-შეთანხმებასთან, მათი ტიპი შეიძლება განსხვავებული იყოს, თუ მხარეების უფლებები და მოვალეობები განსხვავებულია სხვადასხვა საქმიანობების შემთხვევაში აღნიშნული ჩარჩო შეთანხმების ფარგლებში. შედეგად, ერთობლივი ოპერაციები და ერთობლივი საქმიანობები შეიძლება თანაარსებობდნენ, როდესაც მხარეები ახორციელებენ სხვადასხვა საქმიანობებს, რომლებიც ერთიდაიმავე ჩარჩო-შეთანხმების შემადგენელი ნაწილებია.
22. როდესაც ფაქტები და გარემოებები იცვლება, ერთეულმა ხელახლა უნდა შეაფასოს შეიცვალა თუ არა იმ ერთობლივი შეთანხმების ტიპი, რომლის მონაწილესაც თვითონ წარმოადგენს.
ერთობლივი შეთანხმების მონაწილე მხარეების ფინანსური ანგარიშგებები (იხ. მგ34–მგ37 პუნქტები)
ერთობლივი ოპერაციები
23. ერთობლივმა ოპერატორმა ერთობლივ ოპერაციაში მის მონაწილეობასთან დაკავშირებით უნდა აღიაროს შემდეგი:
(ა) თავისი აქტივები, ერთობლივად ფლობილ აქტივებში თავისი წილის ჩათვლით;
(ბ) თავისი ვალდებულებები, ერთობლივად წარმოქმნილ ვალდებულებებში თავისი წილის ჩათვლით;
(გ) თავისი შემოსავალი, რომელიც მიიღო ერთობლივი ოპერაციის შედეგად გამოშვებული პროდუქციის თავისი წილის გაყიდვიდან;
(დ) ერთობლივი ოპერაციის შედეგად გამოშვებული პროდუქციის გაყიდვიდან მიღებულ შემოსავალში თავისი წილი;
(ე) თავისი ხარჯები, მათ შორის თავისი წილი ერთობლივად გაწეულ ხარჯებში.
24. ერთობლივმა ოპერატორმა ერთობლივ ოპერაციაში მის წილთან დაკავშირებული აქტივები, ვალდებულებები, შემოსავლები და ხარჯები უნდა აღრიცხოს იმ სსბასს-ების შესაბამისად, რომლებიც ვრცელდება კონკრეტულ აქტივებზე, ვალდებულებებზე, შემოსავლებზე და ხარჯებზე.
24ა. როდესაც ერთეული წილს იძენს ისეთ ერთობლივ ოპერაციაში, რომელშიც ერთობლივი ოპერაციის საქმიანობა წარმოადგენს ერთეულს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 40-ში, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება, მან 23-ე პუნქტის შესაბამისად შეძენის აღრიცხვასთაან მიმართებით უნდა გამოიყენოს სსბასს 40-ითა და სხვა სსბასს-ებით გათვალისწინებული ყველა პრინციპი, რომელიც არ ეწინააღმდეგება წინამდებარე სტანდარტის სახელმძღვანელო მითითებებს, ასევე უნდა გაამჟღავნოს ყველანაირი ინფორმაცია, რომელიც ამ სსბასს-ებით მოითხოვება საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებებთან დაკავშირებით. აღნიშნული მოთხოვნა ეხება როგორც თავდაპირველი წილის შეძენას, ისე დამატებით შეძენილ წილებს ისეთ ერთობლივ ოპერაციაში, რომლის საქმიანობა წარმოადგენს ერთეულს. ამგვარ ერთობლივ ოპერაციაში წილის შეძენის აღრიცხვის წესი აღწერილია მგ33ა-მგ33დ პუნქტებში.
25. მგ34-მგ37 პუნქტებში აღწერილია აქტივების გაყიდვის, შეტანისა და შესყიდვის ოპერაციების აღრიცხვის წესი, რომლებიც შესრულებულია ერთეულსა და იმ ერთობლივ ოპერაციას შორის, რომელშიც ის არის ერთობლივი ოპერატორი.
26. თავისი წილი ერთობლივ ოპერაციაში 23-ე-25-ე პუნქტების შესაბამისად უნდა ასახოს იმ მხარემაც, რომელიც მონაწილეობს ერთობლივ ოპერაციაში, მაგრამ არ ახორციელებს ერთობლივ კონტროლს, როდესაც აღნიშნულ მხარეს მოცემულ ერთობლივ ოპერაციასთან დაკავშირებით გააჩნია უფლებები აქტივებზე და ასევე, მოვალეობები ვალდებულებებისთვის. როდესაც მხარეს, რომელიც მონაწილეობს, მაგრამ არ ახორციელებს ერთობლივ კონტროლს ერთობლივ ოპერაციაზე, არ გააჩნია უფლებები აქტივებზე, და მოვალეობები ვალდებულებებისთვის ერთობლივ ოპერაციასთან დაკავშირებით, მან ერთობლივ ოპერაციაში თავისი წილი უნდა აღრიცხოს იმ სსსბასს-ების შესაბამისად, რომლებიც ეხება ამ ტიპის წილს.
ერთობლივი საქმიანობები
27. ერთობლივი საქმიანობის მონაწილემ ერთობლივ საქმიანობაში კუთვნილი წილი უნდა აღიაროს ინვესტიციის სახით და ინვესტიცია უნდა აღრიცხოს კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით, სსბასს 36-ის, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში, შესაბამისად, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც აღნიშნული ერთეული გათავისუფლებულია კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებისაგან, ისე როგორც ეს არის მითითებული ამ სტანდარტში.
28. მხარემ, რომელიც მონაწილეობს ერთობლივ საქმიანობაში, მაგრამ არ ახორციელებს ერთობლივ კონტროლს, შეთანხმებაში თავისი წილი უნდა აღრიცხოს იმ სსბასს-ების შესაბამისად, რომლებიც ეხება ფინანსურ ინსტრუმენტებს, როგორებიცაა: სსბასს 28, ფინანსური ინსტრუმენტები: წარდგენა, სსბასს 29, ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასება, და სსბასს 30, ფინანსური ინსტრუმენტები: გამჟღავნება, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც მას მნიშვნელოვანი გავლენა გააჩნია ერთობლივ საქმიანობაზე, რაც უნდა აღირიცხოს სსბასს 36-ის შესაბამისად.
ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგებები
29. ერთობლივმა ოპერატორმა ან ერთობლივი საქმიანობის მონაწილე მხარემ თავის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში უნდა აღრიცხოს თავისი წილი:
(ა) ერთობლივი ოპერაციის შემთხვევაში, 23-ე-25-ე შესაბამისად; და
(ბ) ერთობლივი საქმიანობის შემთხვევაში სსბასს 34-ის, მე-12 პუნქტის შესაბამისად.
30. მხარემ, რომელიც მონაწილეობს, მაგრამ არ ახორციელებს ერთობლივი შეთანხმების ერთობლივ კონტროლს, თავის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში უნდა აღრიცხოს თავისი წილი:
(ა) ერთობლივი ოპერაციის შემთხვევაში, 26-ე პუნქტის შესაბამისად; და
(ბ) ერთობლივი საქმიანობის შემთხვევაში, სსბასს 29-ის შესაბამისად, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მოცემულ ერთეულს მნიშვნელოვანი გავლენა გააჩნია ერთობლივ საქმიანობაზე, როდესაც მან უნდა გამოიყენოს სსბასს 34-ის მე-12 პუნქტი.
გარდამავალი დებულებები
31. სსბასს 3-ის, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, 33-ე პუნქტის მოთხოვნის მიუხედავად, წინამდებარე სტანდარტის გამოყენების შემთხვევაში ერთეულმა უნდა წარადგინოს მხოლოდ რაოდენობრივი ინფორმაცია, რაც მოთხოვნილია სსბასს 33-ის 33 (ვ) პუნქტით წინამდებარე სტანდარტის გამოყენების დაწყების პერიოდის წინა წლის პერიოდში (‘წინა პერიოდი’). ერთეულს შეუძლია აგრეთვე ამ ინფორმაციის წარდგენა მიმდინარე პერიოდისათვის, ან უფრო ადრინდელი შესადარისი პერიოდებისათვის, თუმცა ეს არ მოითხოვება.
ერთობლივი საქმიანობები—პროპორციული კონსოლიდაციიდან კაპიტალ-მეთოდზე გადასვლა
32. პროპორციული კონსოლიდირებიდან კაპიტალ-მეთოდზე გადასვლისას ერთეულმა ინვესტიცია ერთობლივ საქმიანობაში უნდა აღიაროს წინა წლის დასაწყისიდან. აღნიშნული საწყისი ინვესტიცია უნდა შეფასდეს როგორც იმ აქტივების და ვალდებულებების გაერთიანებული საბალანსო ღირებულება, რომელთა კონსოლიდირებას ერთეული ახდენდა პროპორციულად, თუ გუდვილი ადრე მიკუთვნებული ჰქონდა უფრო დიდ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულს, ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების ჯგუფს, ერთეულმა გუდვილი ერთობლივ საქმიანობას უნდა მიაკუთვნოს ერთობლივი საქმიანობისას და იმ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის, ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების ჯგუფის საბალანსო ღირებულებების თანაფარდობის შესაბამისად, რომელზეც მიკუთვნებული იყო გუდვილი.
33. 32-ე პუნქტის შესაბამისად განსაზღვრული ინვესტიციის საწყისი ნაშთი თავდაპირველი აღიარებისას მიიჩნევა დასაშვებ ღირებულებად. ერთეულმა სსბასს 36-ის 43-ე-48-ე პუნქტები უნდა გამოიყენოს ინვესტიციის საწყის ნაშთთან მიმართებაში, რათა შეაფასოს გაუფასურებულია თუ არა ინვესტიცია და აღიაროს გაუფასურების ზარალი დაგროვილი ნამეტის ან დეფიციტის კორექტირების სახით წინა პერიოდის დასაწყისში.
34. როდესაც ადრე პროპორციულად კონსოლიდირებული აქტივების და ვალდებულებების გაერთიანების შედეგად უარყოფითი წმინდა აქტივები მიიღება, ერთეულმა უნდა შეაფასოს გააჩნია თუ არა სამართლებრივი ან კონსტრუქციული მოვალეობა უარყოფით წმინდა აქტივებთან მიმართებაში, და თუ ეს ასეა, ერთეულმა უნდა აღიაროს შესაბამისი ვალდებულება. როდესაც ერთეული დაასკვნის, რომ არ გააჩნია სამართლებრივი ან კონსტრუქციული მოვალეობა უარყოფით წმინდა აქტივებთან მიმართებაში, მან არ უნდა აღიაროს შესაბამისი ვალდებულება, თუმცა უნდა შეასწოროს დაგროვილი ნამეტი ან დეფიციტი წინა პერიოდის დასაწყისისთვის. ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს აღნიშნული ფაქტი, ერთობლივ საქმიანობაში მისი ზარალის მთლიანი ოდენობა, რომელიც აღიარებული არ იყო უშუალო წინა პერიოდის დასაწყისისთვის და ასევე იმ თარიღისთვის, როდესაც პირველად გამოიყენა წინამდებარე სტანდარტი.
35. ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს წინა პერიოდის დასაწყისისთვის ერთი ინვესტიციის ნაშთის სახით აგრეგირებული აქტივების და ვალდებულებების ჩაშლა. აღნიშნული განმარტებითი შენიშვნა უნდა მომზადდეს გაერთიანებული სახით ყველა ერთობლივი საქმიანობისათვის, სადაც ერთეული იყენებს 32-ე-36-ე პუნქტებში მითითებულ გარდამავალ მოთხოვნებს.
36. თავდაპირველი აღიარების შემდეგ, ერთეულმა ერთობლივ საქმიანობაში თავისი ინვესტიცია უნდა აღრიცხოს კაპიტალ-მეთოდის საშუალებით, სსბასს 36-ის შესაბამისად.
ერთობლივი ოპერაციები—კაპიტალ-მეთოდიდან აქტივების და ვალდებულებების აღრიცხვაზე გადასვლა
37. ერთობლივ ოპერაციაში წილის კაპიტალ-მეთოდით აღრიცხვიდან აქტივების და ვალდებულებების აღრიცხვაზე გადასვლისას ერთეულმა უშუალო წინა პერიოდის დასაწყისში უნდა განახორციელოს იმ ინვესტიციის აღიარების ანულირება, რომელიც წინა პერიოდში აღრიცხული იყო კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით, ისევე როგორც ნებისმიერი სხვა მუხლის, რომელიც აღრიცხული იყო კაპიტალ-მეთოდით და აგრეთვე სხვა მუხლები, რომლებიც შეადგენდა ერთობლივ შეთანხმებაში ერთეულის წმინდა ინვესტიციის ნაწილს სსბასს 36-ის 41-ე პუნქტის შესაბამისად და უნდა აღიაროს ერთობლივ ოპერაციაში მონაწილეობასთან დაკავშირებით თავისი წილი ერთობლივი ოპერაციის თითოეულ აქტივსა და ვალდებულებაში,გუდვილის ჩათვლით, რომელიც შეიძლება ამ ინვესტიციის საბალანსო ღირებულების ნაწილი იყო
38. ერთეულმა უნდა განსაზღვროს თავისი წილი ერთობლივ ოპერაციასთან დაკავშირებულ აქტივებსა და ვალდებულებებში მისი უფლებების და მოვალეობების სავალდებულო შეთანხმების მიხედვით დადგენილი პროპორციის საფუძველზე. ერთეულს შეუძლია აქტივების და ვალდებულებების თავდაპირველი საბალანსო ღირებულების შეფასება მათი ინვესტიციის საბალანსო ღირებულებისაგან განცალკევებით უშუალო წინა პერიოდის დასაწყისისთვის, იმ ინფორმაციის საფუძველზე, რომელსაც ერთეული იყენებდა კაპიტალ-მეთოდის დროს.
39. ნებისმიერი განსხვავება, რომელიც წარმოიქმნება იმის გამო, რომ ადრე ინვესტიცია აისახებოდა კაპიტალ-მეთოდით სხვა მუხლებთან ერთად, რომლებიც წარმოადგენდა ამ შეთანხმებაში ერთეულის წმინდა ინვესტიციის ნაწილს, სსბასს 36-ის 41-ე პუნქტის შესაბამისად, ასევე აღიარებული აქტივებისა და ვალდებულებების, მათ შორის გუდვილის წმინდა თანხა, უნდა:
(ა) გადაიფაროს ინვესტიციასთან დაკავშირებული გუდვილის საპირისპიროდ, ნებისმიერი დარჩენილი სხვაობა კი უნდა დაკორექტირდეს წინა პერიოდის დაგროვილი ნამეტის ან დეფიციტის საპირისპიროდ, თუ აქტივების და ვალდებულებების აღიარებული წმინდა სიდიდე, გუდვილის ჩათვლით, უფრო მეტია, ვიდრე იმ ინვესტიციის (და ნებისმიერი სხვა მუხლის, რომელიც ერთეულის წმინდა ინვესტიციის შემადგენლობაში შედიოდა), რომლის აღიარებაც შეწყდა;
(ბ) დაკორექტირდეს წინა პერიოდის დაგროვილი ნამეტის ან დეფიციტის საპირისპიროდ, თუ აღიარებული აქტივების და ვალდებულებების წმინდა სიდიდე, გუდვილის ჩათვლით, ნაკლებია, ვიდრე იმ ინვესტიციის (და ნებისმიერი სხვა მუხლის, რომელიც ერთეულის წმინდა ინვესტიციის შემადგენლობაში შედიოდა), რომლის აღიარებაც შეწყდა.
40. ერთეულმა, რომელიც კაპიტალ-მეთოდით აღრიცხვიდან გადადის აქტივების და ვალდებულებების აღრიცხვაზე, უნდა წარმოადგინოს შემაჯერებელი ინფორმაცია იმ ინვესტიციის, რომლის აღიარებაც შეწყდა და აღიარებული აქტივებისა და ვალდებულებების, ასევე დარჩენილი სხვაობის, რომლითაც გაკორექტირდა უშუალო წინა პერიოდის დასაწყისის დაგროვილი ნამეტი ან დეფიციტი.
გარდამავალი დებულებები ერთეულის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში
41. ერთეული, რომელიც სსბასს 6-ის, კონსოლიდირებული და ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება, შესაბამისად ადრე ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში ერთობლივ ოპერაციაში მონაწილეობის წილს აღიარებდა როგორც ინვესტიციას, კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით, თვითღირებულებით ან სსბასს-ის 29 შესაბამისად, უნდა:
(ა) შეწყვიტოს ინვესტიციის აღიარება და ერთობლივ ოპერაციაში მონაწილეობასთან დაკავშირებით აღიაროს აქტივები და ვალდებულებები 37-ე-39-ე პუნქტების შესაბამისად განსაზღვრული ღირებულებით.
(ბ) წარმოადგინოს შემაჯერებელი ინფორმაცია იმ ინვესტიციის, რომლის აღიარებაც შეწყდა და აღიარებული აქტივებისა და ვალდებულებების, ასევე დარჩენილი სხვაობის, რომლითაც გაკორექტირდა უშუალო წინა პერიოდის დასაწყისის დაგროვილი ნამეტი ან დეფიციტი.
ერთობლივ ოპერაციებში წილების შეძენის აღრიცხვა
41ა. 24 (ა), 42 (ბ) და მგ33ა-მგ33დ პუნქტები დაემატა 2017 წლის იანვარში სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა ზემოაღნიშნული ცვლილებები პერსპექტიულად უნდა გამოიყენოს ისეთ ერთობლივ ოპერაციაში შეძენილ წილებთან მიმართებით, რომელთა საქმიანობა წარმოადგენს ერთეულს სსბასს 40-ში მოცემული განმარტების თანახმად, იმ წილებთან მიმართებით, რომელთა შეძენა განხორციელდა იმ პირველი პერიოდის დაწყების შემდეგ, როდესაც ერთეული გამოიყენებს ზემოაღნიშნულ ცვლილებებს. შესაბამისად, არ უნდა გაკორექტირდეს თანხები, რომლებიც აღიარებული იყო ერთობლივ ოპერციებში ისეთი წილების შეძენასთან მიმართებით, რომლებიც განხორციელდა წინა პერიოდებში.
ძალაში შესვლის თარიღი
42. ერთეული ვალდებულია წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენოს იმ პერიოდებისათვის მომზადებული წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომლებიც იწყება 2017 წლის 1 იანვარს ან მის შემდეგ. რეკომენდირებულია სტანდარტის ვადაზე ადრე გამოყენება. როდესაც ერთეული წინამდებარე სტანდარტს იყენებს 2017 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან ეს ფაქტი უნდა ასახოს განმარტებით შენიშვნებში და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 34, სსბასს 35, სსბასს 36 და სსბასს 38, სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ განმარტებითი შენიშვნები..
42ა. მე-5 და მე-6 პუნქტები ამოღებულია 2016 წლის აპრილში სსბასს–ების გამოყენების გამოცემის შედეგად. ერთეულმა უნდა გამოიყენოს აღნიშნული ცვლილებები წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული ცვლილებებს გამოიყენებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი.
42ბ. 24-ე, 41 (ა), მგ33ა-მგ33დ პუნქტები დაემატა 2017 წლის იანვარში სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოცემის შედეგად. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის 2019 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება რეკომენდებულია. თუ ერთეული იყენებს ცვლილებებს 2019 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და ამავდროულად გამოიყენოს სსბასს 40.
42გ. 32-ე პუნქტი შეიცვალა 2017 წლის იანვარში სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, გამოცემის შედეგად. ერთეული ამ ცვლილებებს გამოიყენებს წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის 2019 წლის 1 იანვარს ან მის შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის. ადრეული გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული გამოიყენებს ზემოაღნიშნულ ცვლილებებს უფრო ადრე, მან უნდა გაამჟღავნოს აღნიშნული ფაქტი და იმავდროულად გამოიყენოს სსბასს 40.
43. როდესაც ერთეული ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის ამ სტანდარტის ძალაში შესვლის შემდგომი თარიღისათვის ნერგავს სსბასს-ით განსაზღვრულ ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდს, როგორც ეს განმარტებულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ების პირველად გამოყენება, ეს სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც ფარავს დარიცხვის მეთოდის დანერგვის თარიღისათვის ან მის შემდეგ დაწყებულ საანგარიშგებო პერიოდებს.
სსბასს 8-ის (2006 წლის დეკემბერი) გაუქმება და ჩანაცვლება
44. მოცემული სტანდარტი ცვლის სსბასს 8-ს, ერთობლივ საქმიანობაში მონაწილეობა (2006 წლის დეკემბერი). სსბასს 8 უნდა იქნეს გამოყენებული მანამ, სანამ დაიწყება სსბასს 37-ის გამოყენება, ან სანამ წინამდებარე სტანდარტი ძალაში არ შევა - რომელიც უფრო ადრე მოხდება.
დანართი „ა“
მითითებები გამოყენებაზე
წინამდებარე დანართი სსბასს-ის 37 განუყოფელ ნაწილს წარმოადგენს.
მგ1. წინამდებარე დანართში მოცემულ მაგალითებში აღწერილია ჰიპოთეტური სიტუაციები. მართალია მაგალითების ზოგიერთი ასპექტი შეიძლება რეალურად არსებობდეს, მაგრამ სსბასს 37-ის გამოყენებისას კონკრეტულ ფაქტიურ მოდელთან დაკავშირებით ყველა ფაქტი და გარემოება უნდა შეფასდეს.
ერთობლივი შეთანხმებები
სავალდებულო შეთანხმება (მე-8 პუნქტი)
მგ2. წინამდებარე სტანდარტში მოცემული სავალდებულო შეთანხმებების განმარტების შესაბამისად სავალდებულო შეთანხმების განხილვა შესაფერისია აგრეთვე სასამართლო ან აღმასრულებელი ხელისუფლების მიერ შექმნილი აღსრულებად შეთანხმებებთან მიმართებაში.
მგ3. როდესაც ერთობლივი შეთანხმებები შექმნილია განცალკევებული სუბიექტის მეშვეობით (იხ. მგ19– მგ33 პუნქტები), სავალდებულო შეთანხმება, ან სავალდებულო შეთანხმების ზოგიერთი ასპექტი, გაერთიანდება მოცემული განცალკევებული სუბიექტის მუხლებში, დებულებაში ან წესდებაში.
მგ4. სავალდებულო შეთანხმებაში მოცემულია პირობები, რომელთა შესაბამისად მხარეები მონაწილეობენ საქმიანობაში, რომელიც შეთანხმების საგანს წარმოადგენს. როგორც წესი, სავალდებულო შეთანხმება ეხება შემდეგ საკთხებს:
(ა) ერთობლივი შეთანხმების მიზანი, საქმიანობა და ხანგრძლივობა;
(ბ) როგორ ინიშნებიან თანამდებობაზე დირექტორთა საბჭოს ან ანალოგიური ორგანოს წევრები;
(გ) გადაწყვეტილებების მიღების პროცესი: საკითხები, რომლებიც მოითხოვენ გადაწყვეტილებებს მხარეებისაგან, მხარეთა ხმის უფლებები და ამ საკითხების მხარდაჭერის საჭირო დონე. სავალდებულო შეთანხმებაში ასახული გადაწყვეტილების მიღების პროცესით დგინდება შეთანხმების ერთობლივი კონტროლი (იხ.მგ5–მგ11 პუნქტები);
(დ) მხარეებისგან მოთხოვნილი კაპიტალი ან სხვა შენატანი.
(ე) როგორ ინაწილებენ მხარეები ერთობლივ შეთანხმებასთან დაკავშირებულ აქტივებს, ვალდებულებებს, შემოსავალს, ხარჯებს, ნამეტს ან დეფიციტს.
ერთობლივი კონტროლი (მე-12–მე-18 პუნქტები)
მგ5. იმის შეფასებისას, ახორციელებს თუ არა ერთეული ერთობლივ კონტროლს შეთანხმებაზე, ერთეულმა უნდა შეაფასოს ყველა მხარე, ან მხარეთა ჯგუფი, აკონტროლებს თუ არა შეთანხმებას. სსბასს 35-ში, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, განმარტებულია კონტროლი, რაც გამოყენებული უნდა იქნეს იმის შესაფასებლად ყველა მხარეს, ან მხარეთა ჯგუფს აქვს თუ არა წვდომა ან უფლება ცვალებად სარგებელზე შეთანხმებაში მათი მონაწილეობის შედეგად და გააჩნიათ თუ არა აღნიშნულ სარგებელზე გავლენის მოხდენის შესაძლებლობა. როდესაც ყველა მხარეს, ან მხარეთა ჯგუფს, განხილულს კოლექტიურად, შეუძლია წარმართოს საქმიანობები, რომლებიც მნიშვნელოვან გავლენას ახდენენ შეთანხმებიდან წარმოქმნილ სარგებელზე (ანუ შესაბამისი საქმიანობები), მაშინ მხარეები შეთანხმებას აკონტროლებენ კოლექტიურად.
მგ6. After დასკვნის გაკეთების შემდეგ, რომ ყველა მხარე ან მხარეთა ჯგუფი კოლექტიურად აკონტროლებს შეთანხმებას, ერთეულმა უნდა შეაფასოს გააჩნია თუ არა მას ერთობლივი კონტროლი შეთანხმებაზე. ერთობლივი კონტროლი არსებობს, როდესაც შესაფერის საქმიანობებზე გადაწყვეტილების მისაღებად საჭიროა იმ მხარეების ერთსულოვანი თანხმობა, რომლებიც კოლექტიურად აკონტროლებენ შეთანხმებას. იმის შეფასებისთვის, ერთობლივ კონტროლს ახორციელებს ყველა მონაწილე მხარე, მხარეთა ჯგუფი თუ მარტო ერთი მონაწილე მხარე, საჭიროა განსჯა.
მგ7. ზოგჯერ მხარეების მიერ თავიანთ სავალდებულო შეთანხმებაში მოცემული გადაწყვეტილების მიღების პროცესი ერთმნიშვნელოვნად იწვევს ერთობლივ კონტროლს. მაგალითად, დავუშვათ ორმა მხარემ შექმნა სავალდებულო შეთანხმება, სადაც თითოეულს ხმათა უფლების 50 პროცენტი გააჩნია და მათ შორის დადებული სავალდებულო შეთანხმებით მოითხოვება ხმის უფლების მინიმუმ 51 პროცენტი შესაბამის საქმიანობებზე გადაწყვეტილებების მისაღებად. ამ შემთხვევაში მხარეები ერთმნიშვნელოვნად შეთანხმდნენ, რომ ჰქონდეთ ერთობლივი კონტროლი შეთანხმებაზე, რადგან შესაბამის საქმიანობებზე გადაწყვეტილებები ვერ მიიღება ორივე მხარის თანხმობის გარეშე.
მგ8. სხვა შემთხვევებში, სავალდებულო შეთანხმებით მოითხოვება ხმის უფლების მინიმალური წილი შესაბამის საქმიანობებზე გადაწყვეტილებების მისაღებად. როდესაც ხმის უფლების აღნიშნული მინიმალური წილი მიიღწევა შეთანხმებული მხარეების ერთზე მეტი კომბინაციით, მსგავსი შეთანხმება არ წარმოადგენს ერთობლივ შეთანხმებას გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც სავალდებულო შეთანხმებაში მითითებულია თუ რომელი მხარეები (ან მხარეთა კომბინაცია) უნდა შეთანხმდეს ერთსულოვნად შეთანხმების ფარგლებში შესაბამისი საქმიანობების შესახებ გადაწყვეტილებების მისაღებად.
გამოყენების მაგალითები |
მაგალითი 1დავუშვათ სამმა მხარემ ჩამოაყალიბა შეთანხმება: A-ს აქვს შეთანხმების ხმის უფლების 50 პროცენტი, B-ს 30 პროცენტი და C-ს 20 პროცენტი. A-ს, B-ს და C-ს შორის სავალდებულო შეთანხმებაში მითითებულია, რომ ხმის უფლების მინიმუმ 75 პროცენტი არის საჭირო შეთანხმების შესაბამის საქმიანობებზე გადაწყვეტილების მისაღებად. მართალია, A-ს შეუძლია ყველა გადაწყვეტილების დაბლოკვა, მაგრამ იგი არ აკონტროლებს შეთანხმებას, რადგან მას სჭირდება B-ს თანხმობა. სავალდებულო შეთანხმების პირობებით ხმის უფლების 75 პროცენტის მოთხოვნა გადაწყვეტილების მისაღებად შესაბამის საქმიანობაზე ნიშნავს, რომ A და B ერთობლივ კონტროლს ახორციელებენ შეთანხმებაზე, რადგან შეთანხმების შესაბამის საქმიანობებზე გადაწყვეტილებების მიღება შეუძლებელია თუ ორივე, A და B არ ეთანხმება. |
მაგალითი 2დავუშვათ შეთანხმებაში მონაწილეობს სამი მხარე: A- ს აქვს შეთანხმების ხმის უფლების 50 პროცენტი, B-ს და C-ს თითოეულს 25 პროცენტი. A-ს, B-ს და C-ს შორის სავალდებულო შეთანხმებაში მითითებულია, რომ ხმის უფლების მინიმუმ 75 პროცენტი არის საჭირო შეთანხმების შესაბამის საქმიანობებზე გადაწყვეტილების მისაღებად. მართალია, A-ს შეუძლია ყველა გადაწყვეტილების დაბლოკვა, მაგრამ იგი არ აკონტროლებს შეთანხმებას, რადგან მას სჭირდება B-ს ან C-ს თანხმობა. ამ მაგალთში A, B და C ერთობლივად აკონტროლებენ შეთანხმებას. თუმცა, მხარეთა ერთზე მეტი კომბინაციაა, რომელთაც შეუძლიათ ხმის უფლების 75 პროცენტის მიღწევა (მაგ. A და B ან A და C). მსგავს სიტუაციაში ერთობლივი შეთანხმების მისაღებად სავალდებულო შეთანხმებაში მითითებული უნდა იქნეს მხარეთა რომელი კომბინაცია უნდა შეთანხმდეს ერთსულოვნად შეთანხმების შესაბამისი საქმიანობების შესახებ გადაწყვეტილების მისაღებად. |
მაგალითი 3დავუშვათ შეთანხმება, სადაც A-ს და B-ს თითეულს ხმის უფლების 35 პროცენტი აქვს, დანარჩენი 30 პროცენტი კი ძალიან დანაწევრებულია. შესაბამისი საქმიანობების შესახებ გადაწყვეტილებების მიმსაღებად საჭიროა ხმის უფლებათა უმეტესობა. A-ს და B-ს გააჩნიათ ერთობლივი კონტროლი შეთანხმებაზე მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ სავალდებულო შეთანხმებაში მითითებულია, რომ შესაბამისი საქმიანობების შესახებ გადაწყვეტილებების მისაღებად საჭიროა A-ს და B-ს შეთანხმება. |
მგ9. ერთსულოვანი თანხმობის მოთხოვნა ნიშნავს, რომ ერთობლივი კონტროლის შეთანხმების ერთ მხარეს შეუძლია სხვა მხარეებიდან ნებისმიერის, ან მხარეთა ჯგუფის მიერ ცალმხრივი გადაწყვეტილებების (შესაბამისი საქმიანობების შესახებ) მისი თანხმობის გარეშე მიღების პრევენცია. როდესაც ერთსულოვანი თანხმობის მოთხოვნა დაკავშირებულია მხოლოდ გადაწყვეტილებებთან, რომლებიც რომელიმე მხარეს აძლევს დამცავ უფლებებს და არა გადაწყვეტილებებთან შეთანხმების შესაბამისი საქმიანობების შესახებ, მაშინ ეს მხარე არ არის შეთანხმების ერთობლივი კონტროლის განმახორციელებელი მხარე.
მგ10. სავალდებულო შეთანხმება შეიძლება მოიცავდეს მუხლებს დავის გადაწყვეტის შესახებ, როგორიცაა მაგალითად არბიტრაჟი. აღნიშნული მუხლებით შეიძლება ნებადართული იქნეს გადაწყვეტილებების მიღება ერთობლივი კონტროლის განმახორციელებელი მხარეების ერთსულოვანი თანხმობის გარეშე. მსგავსი მუხლების არსებობა არ ნიშნავს, რომ შეთანხმება არ არის ერთობლივად კონტროლირებული, და შედეგად ერთობლივი შეთანხმება.
ერთობლივი კონტროლის შეფასება
არა
დიახ
არა
მგ11. როდესაც შეთანხმება სცილდება სსბასს 37-ის, ერთობლივი შეთანხმებები, მოქმედების სფეროს, ერთეული შეთანხმებაში თავის წილს აღრიცხავს შესაბამისი სსბასს-ების, როგორიცაა მაგალითად სსბასს 35, სსბასს 36, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში, ან სსბასს 29, ფინანსური ინსტრუმენტები: წარდგენა, შესაბამისად.
ერთობლივი შეთანხმების ტიპები (მე-19-22-ე პუნქტები)
მგ12. ერთობლივი შეთანხმება იქმნება სხვადასხვა მიზნებისათვის (მაგ. მხარეების მიერ ხარჯების და რისკების განაწილების მიზნით, ან მხარეებისთვის ახალი ტექნოლოგიების და ბაზრების ხელმისაწვდომობისთვის) და სხვადასხვა სტრუქტურის და სამართლებრივი ფორმის გამოყენებით.
მგ13. ზოგიერთი შეთანხმებით არ მოითხოვება, რომ საქმიანობა, რომელიც შეთნახმების საგანს წარმოადგენს, განხორციელდეს განცალკევებული სუბიექტის მეშვეობით. თუმცა, სხვა შეთანხმებები მოიცავს განცალკევებული სუბიექტის დაფუძნებას.
მგ14. წინამდებარე სტანდარტით მოთხოვნილი ერთობლივი შეთანხმებების კლასიფიკაცია დამოკიდებულია მხარეთა უფლებებსა და მოვალეობებზე, რომლებიც წარმოიქმნება შეთანხმებიდან ჩვეულებრივი ოპერირების პირობებში. ამ სტანდარტით ერთობლივი შეთანხმებები კლასიფიცირდება როგორც ერთობლივი ოპერაციები ან ერთობლივი საქმიანობები. როდესაც ერთეულს გააჩნია შეთანხმებასთან დაკავშირებული უფლებები აქტივებზე და მოვალეობები ვალდებულებებისთვის, მაშინ შეთანხმება წარმოადგენს ერთობლივ ოპერაციას. როდესაც ერთეულს გაააჩნია უფლებები შეთანხმების წმინდა აქტივებზე, მაშინ შეთანხმება წარმოადგენს ერთობლივ საქმიანობას. მგ16–მგ33 პუნქტებში მოცემულია შეფასება, რომელსაც ერთეული ახორციელებს იმისათვის, რომ განსაზღვროს მას წილი ერთობლივ ოპერაციაში აქვს თუ ერთობლივ საქმიანობაში.
ერთობლივი შეთანხმების კლასიფიკაცია
მგ15. როგორც მგ14 პუნქტში აღინიშნა, ერთობლივი შეთანხმებების კლასიფიცირებისათვის საჭიროა მხარეებმა შეაფასონ შეთანხმების შედეგად წარმოქმნილი თავიანთი უფლებები და მოვალეობები. შეფასების განხორციელებისას ერთეულმა შეიძლება გაითვალისწინოს შემდეგი:
(ა) ერთობლივი შეთანხმების სტრუქტურა (იხ. მგ16–მგ21 პუნქტები).
(ბ) როდესაც ერთობლივი შეთანხმება ჩამოყალიბებულია განცალკევებული სუბიექტის საშუალებით:
(i) განცალკევებული სუბიექტის სამართლებრივი ფორმა (იხ.მგ22–მგ24 პუნქტები);
(ii) სავალდებულო შეთანხმების პირობები (იხ.მგ25–მგ28 პუნქტები); და
(iii) როდესაც შესაფერისია, სხვა ფაქტები და გარემოებები (იხ.მგ29–მგ33 პუნქტები).
ერთობლივი შეთანხმების სტრუქტურა
ერთობლივი შეთანხმებები, რომლებიც არ არის სტრუქტურიზებული განცალკევებული სუბიექტის საშუალებით
მგ16. ერთობლივი შეთანხმება, რომელიც არ არის სტრუქტურიზებული განცალკევებული სუბიექტის საშუალებით, წარმოადგენს ერთობლივ ოპერაციას. მსგავს შემთხვევებში სავალდებულო შეთანხმებით დგინდება შეთანხმებასთან დაკავშირებული მხარეთა უფლებები აქტივებზე და მოვალეობები ვალდებულებებისათვის, და მხარეთა უფლებები შესაბამის შემოსავლებსა და მოვალეობები შესაბამისი ხარჯებისათვის.
მგ17. ხშირად სავალდებულო შეთანხმებაში აღწერილია იმ საქმიანობების ხასიათი, რომლებიც წარმოადგენს შეთანხმების საგანს, აღწერილია აგრეთვე თუ როგორ აპირებენ მხარეები აღნიშნული საქმიანობების ერთად განხორციელებას. მაგალითად, ერთობლივი შეთანხმების მხარეები შეიძლება შეთანხმდნენ, რომ ერთად განახორციელონ მომსახურების გაწევა ან პროდუქციის წარმოება, სადაც თითოეული მხარე პასუხისმგებელი იქნება კონკრეტულ სფეროებზე და თითოეული გამოიყენებს თავის აქტივებს და წარმოიქმნება თავისი ვალდებულებები. სავალდებულო შეთანხმებაში შეიძლება მითითებული იყოს აგრეთვე თუ როგორ უნდა განაწილდეს მხარეებს შორის საერთო შემოსავალი და ხარჯები. მსგავს სიტუაციაში თითოეული ერთობლივი ოპერატორი თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებს კონკრეტული ამოცანისთვის გამოყენებულ აქტივებს და ვალდებულებებს, და შემოსავალის და ხარჯების თავის წილს აღიარებს სავალდებულო შეთანხმების შესაბამისად.
მგ18. სხვა შემთხვევებში ერთობლივი შეთანხმების მხარეები შეიძლება შეთანხმდნენ აქტივის გაზიარებაზე და ერთობლივ ოპერირებაზე. მსგავს შემთხვევაში სავალდებულო შეთანხმებით დგინდება მხარეების უფლებები ერთობლივად ოპერირებულ აქტივთან მიმართებაში და აგრეთვე თუ როგორ განაწილდება მხარეებს შორის აქტივის ოპერირებიდან მიღებული შემოსავალი და საოპერაციო ხარჯები. თითოეული ერთობლივი ოპერატორი აღრიცხავს ერთობლივ აქტივში თავის წილს და თავის შეთანხმებულ ვალდებულებებს, აღიარებს თავის წილს გამოშვებულ პროდუქციაში, შემოსავალში და ხარჯებში სავალდებულო შეთანხმების შესაბამისად.
ერთობლივი შეთანხმებების სტრუქტურა განცალკევებული სუბიექტის საშუალებით
მგ19. ერთობლივი შეთანხმება, სადაც შეთანხმებასთან დაკავშირებული აქტივები და ვალდებულებები ფლობილია ცალკე სუბიექტის სახით, შეიძლება წარმოადგენდეს ერთობლივ საქმიანობას ან ერთობლივ ოპერაციას.
მგ20. მხარე იქნება ერთობლივი ოპერატორი თუ ერთობლივი საქმიანობის მონაწილე, დამოკიდებულია შეთანხმებასთან დაკავშირებით მოცემული მხარის უფლებებზე აქტივებთან მიმართებაში და მოვალეობებზე ვალდებულებებისათვის, რომლებიც ფლობილია განცალკევებული სუბიექტის მიერ.
მგ21. როგორც მგ15 პუნქტში აღინიშნა, როდესაც მხარეები ერთობლივ შეთანხმებას ქმნიან განცალკევებული სუბიექტის სახით, მხარეებმა უნდა შეაფასონ მოცემული განცალკევებული სუბიექტის სამართლებრივი ფორმა, სავალდებულო შეთანხმების პირობები, და როდესაც შესაფერისია, ნებისმიერი სხვა ფაქტები და გარემოებები, რომლებიც მათ აძლევთ:
(ა) უფლებებს აქტივებზე და მოვალეობებს ვალდებულებებისათვის შეთანხმებასთან დაკავშირებით (ანუ შეთანხმება წარმოადგენს ერთობლივ ოპერაციას); ან
(ბ) უფლებებს შეთანხმების წმინდა აქტივებზე (ანუ შეთანხმება წარმოადგენს ერთობლივ საქმიანობას).
ერთობლივი შეთანხმებების კლასიფიკაცია: შეთანხმებიდან წარმოქმნილი მხარეების უფლებების და მოვალეობების შეფასება
ერთობლივი ოპერაცია
განცალკევებული სუბიექტის სამართლებრივი ფორმა
მგ22. ერთობლივი შეთანხმების ტიპის შეფასების თვალსაზრისით, განცალკევებული სუბიექტის სამართლებრივი ფორმა მნიშვნელოვანი ფაქტორია. სამართლებრივი ფორმა მხარეებს ეხმარება განცალკევებული სუბიექტის მიერ ფლობილ აქტივებზე თავისი უფლებებისა და თავის ვალდებულებებზე საკუთარი პასუხისმგებლობის საწყის შეფასებაში, როგორიცაა მაგალითად, გააჩნიათ თუ არა მხარეებს წილი განცალკევებული სუბიექტის მიერ ფლობილ აქტივებზე და ეკისრებათ თუ არა მხარეებს პასუხისმგებლობა განცალკევებული სუბიექტის ვალდებულებებზე.
მგ23. მაგალითად, მხარეებმა ერთობლივი შეთანხმება შეიძლება განახორციელონ განცალკევებული სუბიექტის საშუალებით, რომლის სამართლებრივი ფორმა იწვევს განცალკევებული სუბიექტის ცალკე განხილვას (ანუ, განცალკევებულ სუბიექტში ფლობილი აქტივები და ვალდებულებები წარმოადგენენ მოცემული განცალკევებული სუბიექტის აქტივებს და ვალდებულებებს და არა მხარეთა აქტივებს და ვალდებულებებს). მსგავს შემთხვევაში, განცალკევებული სუბიექტის სამართლებრივი ფორმის შედეგად მხარეების უფლებების და მოვალეობების შეფასება მიუთითებს, რომ მოცემული შეთანხმება ერთობლივი საქმიანობაა. თუმცა, სავალდებულო შეთანხმებაში მხარეებს შორის შეთანხმებულ პირობებს (იხ.მგ25–მგ28 პუნქტები) და, როდესაც შესაფერისია, სხვა ფაქტებს და გარემოებებს (იხ. მგ29–მგ33 პუნქტები), შეიძლება უპირატესი მოქმედების უფლება მიენიჭოს განცალკევებული სუბიექტის სამართლებრივი ფორმით განსაზღვრულ მხარეთა უფლებების და მოვალეობების შეფასებასთან მიმართებაში.
მგ24. განცალკევებული სუბიექტის სამართლებრივი ფორმის მიხედვით, მხარეებზე მინიჭებული უფლებების და მოვალეობების შეფასება საკმარისია დასკვნის გასაკეთებლად, რომ მოცემული შეთანხმება ერთობლივი ოპერაციაა მხოლოდ მაშინ, როდესაც მხარეები შეთანხმებას ახორციელებენ განცალკევებული სუბიექტის საშუალებით, რომლის სამართლებრივი ფორმა არ გულისხმობს მხარეების და განცალკევებული სუბიექტის განცალკევებას (ანუ განცალკევებულ სუბიექტში ფლობილი აქტივები და ვალდებულებები წარმოადგენენ მხარეთა აქტივებს და ვალდებულებებს).
სავალდებულო შეთანხმების პირობების შეფასება
მგ25. ხშირად მხარეებს შორის სავალდებულო შეთანხმებაში შეთანხმებული უფლებები და მოვალეობები თანმიმდევრულია, ან არ ეწინააღმდეგება იმ განცალკევებული სუბიექტის სამართლებრივი ფორმით მხარეებისათვის მინიჭებულ უფლებებსა და მოვალეობებს, რომლის მეშვეობითაც არის შექმნილი მოცემული შეთანხმება.
მგ26. სხვა შემთხვევებში, მხარეები იყენებენ სავალდებულო შეთანხმებას განცალკევებული სუბიექტის სამართლებრივი ფორმით მხარეებისათვის მინიჭებული იმ უფლებების და მოვალეობების გაუქმების ან მოდიფიცირებისათვის, რომლის მეშვეობითაც არის შექმნილი მოცემული შეთანხმება.
გამოყენების მაგალითი |
მაგალითი 4დავუშვათ, რომ ორი მხარე ერთობლივ შეთანხმებას ქმნის რეგისტრირებული ერთეულის საშუალებით. თითოეულ მხარეს გააჩნია აღნიშნული რეგისტრირებული ერთეულის საკუთრების წილის 50 პროცენტი. რეგისტრაცია იძლევა მოცემული ერთეულის მისი მფლობელებისაგან განცალკევების საშუალებას და შედეგად მოცემული ერთეულის მიერ ფლობილი აქტივები და ვალდებულებები იურიდიული პირის კუთვნილ აქტივებსა და ვალდებულებებს წარმოადგენს. მსგავს შემთხვევაში, განცალკევებული სუბიექტის სამართლებრივი ფორმით მხარეებისათვის მინიჭებული უფლებების და მოვალეობების შეფასება გვიჩვენებს, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლება შეთანხმების წმინდა აქტივებზე. თუმცა, მხარეები ცვლიან მოცემული კორპორაციის მახასიათებლებს თავიანთი სავალდებულო შეთანხმების მეშვეობით, ისე რომ თითოეულ მხარეს გააჩნია წილი იურიდიული პირის აქტივებში და თითოეული მხარე პასუხისმგებელია იურიდიული პირის ვალდებულებებზე განსაზღვრული პროპორციით. სახელშეკრულებო შეთანხმებით კორპორაციის მახასიათებლების ამგვარი ცვლილებები იწვევს იმას, რომ შეთანხმება კლასიფიცირებული იქნეს ერთობლივ ოპერაციად. |
მგ27. ქვემოთ მოცემულ ცხრილში შედარებულია ერთობლივი ოპერაციის მხარეების სავალდებულო შეთანხმებების გავრცელებული პირობები ერთობლივი საქმიანობის მხარეების სავალდებულო შეთანხმებების გავრცელებულ პირობებთან. ცხრილში მოცემული სავალდებულო პირობების მაგალითები არ არის ამომწურავი.
სავალდებულო შეთანხმების პირობების შეფასება |
||
|---|---|---|
| ერთობლივი ოპერაცია | ერთობლივი საქმიანობა | |
| სავალდებულო შეთანხმების პირობები | სავალდებულო შეთანხმება ერთობლივი შეთანხმების მხარეებს უზრუნველყოფს უფლებებით აქტივებზე და მოვალეობებით ვალდებულებებისათვის. | სავალდებულო შეთანხმება უზრუნველყოფს ერთობლივი შეთანხმების მხარეებს უფლებებით შეთანხმების წმინდა აქტივებზე (ანუ შეთანხმებასთან დაკავშირებით განცალკევებულ სუბიექტს გააჩნია უფლებები აქტივებზე და მოვალეობები ვალდებულებებისათვის, და არა მხარეებს). |
| უფლებები აქტივებზე | სავალდებულო შეთანხმებით დგინდება, რომ ერთობლივი შეთანხმების მხარეები ინაწილებენ მთლიან წილს (ანუ უფლებებს საერთო ქონებრივ და საკუთრების წილებზე) შეთანხმებასთან დაკავშირებულ აქტივებში განსაზღვრული პროპორციით (მაგ. შეთანხმებაში მხარეთა საკუთრების წილის შესაბამისი პროპორციით ან მათზე უშუალოდ მიკუთვნებადი განხოციელებული საქმიანობის პროპორციით). | სავალდებულო შეთანხმებით დგინდება, რომ შეთანხმებაში ჩადებული აქტივები, ან შემდგომში ერთობლივი შეთანხმებით შეძენილი აქტივები არის შეთანხმების აქტივები. მხარეებს არ გააჩნიათ წილი (ანუ უფლება საერთო ქონებრივ და საკუთრების წილებზე) შეთანხმების აქტივებზე. |
| მოვალეობები ვალდებულებებისათვის | სავალდებულო შეთანხმებით დგინდება, რომ შეთანხმების მხარეები ინაწილებენ ყველა ვალდებულებას, მოვალეობას, ხარჯებს და დანახარჯებს განსაზღვრული პროპორციით (მაგ. შეთანხმებაში მხარეთა საკუთრების წილის შესაბამისი პროპორციით ან მათზე უშუალოდ მიკუთვნებადი განხორციელებული საქმიანობის პროპორციით). | სავალდებულო შეთანხმებით დგინდება, რომ ერთობლივი შეთანხმება არის პასუხისმგებელი შეთანხმების ვალებსა და მოვალეობებზე. |
| სავალდებულო შეთანხმებით დგინდება, რომ ერთობლივი შეთანხმების მხარეები პასუხისმგებელნი არიან შეთანხმებაზე მხოლოდ შეთანხმებაში მათი შესაბამისი ინვესტიციის მოცულობით ან შესაბამისი ვალდებულებების ფარგლებში, რომლებიც აკისრიათ შეთანხმების კაპიტალში განსახორციელებელ შენატანებთან, კერძოდ, გადაუხდელ, ან დამატებით შენატანებთან, ან ორივე მათგანთან დაკავშირებით. | ||
| სავალდებულო შეთანხმებით დგინდება, რომ ერთობლივი შეთანხმების მხარეები არიან პასუხისმგებელნი მესამე მხარეთა მიერ წამოყენებულ პრეტენზიებზე. | სავალდებულო შეთანხმება ადგენს, რომ ერთობლივი შეთანხმების კრედიტორებს არ შეუძლიათ გადახდის მოთხოვნა რომელიმე მხარისგან შეთანხმების ვალებთან ან მოვალეობებთან დაკავშირებით. | |
| შემოსავალი, ხარჯები, ნამეტი ან დეფიციტი | სავალდებულო შეთანხმებით დგინდება შემოსავლის და ხარჯების განაწილება ერთობლივი შეთანხმების თითოეული მხარის საქმიანობის შედეგების მიხედვით. მაგალითად, სავალდებულო შეთანხმებით შეიძლება განისაზღვროს, რომ შემოსავლები და ხარჯები განაწილდეს ერთობლივად ოპერირებულ ქარხანაში თითოეული მხარის დატვირთვის შესაბამისად, რაც შეიძლება განსხვავდებოდეს შეთანხმებაში მათი საკუთრების წილისგან. სხვა შემთხვევებში მხარეები შეიძლება შეთანხმდნენ შეთანხმებასთან დაკავშირებული ნამეტის ან დეფიციტის გარკვეული პროპორციით განაწილებაზე, როგორიცაა მაგალითად შეთანხმებაში საკუთრების წილი. ეს არ უშლის ხელს შეთანხმებას იყოს ერთობლივი ოპერაცია, თუ მხარეებს გააჩნიათ შეთანხმებასთან დაკავშირებულ აქტივებზე უფლებები და მოვალეობები ვალდებულებებისთვის. | სავალდებულო შეთანხმებით დგინდება თითოეული მხარის წილი შეთანხმების ფარგლებში განხორციელებულ საქმიანობებთან დაკავშირებით მიღებულ ნამეტში ან დეფიციტში. |
| გარანტიები | ერთობლივი შეთანხმების მხარეებს ხშირად მოეთხოვებათ მესამე მხარისათვის გარანტიის წარდგენა, მაგალითად ერთობლივი შეთანხმების მიერ მომსახურების და დაფინანსების მისაღებად. მსგავსი გარანტიის უზრუნველყოფა, ან მხარეების მიერ ვალდებულების აღება მის უზრუნველყოფაზე თავისთავად არ გულისხმობს, რომ ერთობლივი შეთანხმება ერთობლივი ოპერაციაა. მახასიათებელი, რომელიც განსაზღვრავს ერთობლივი შეთანხმება ერთობლივი ოპერაციაა თუ ერთობლივი საქმიანობა, არის მხარეების მოვალეობა შეთანხმებასთან დაკავშირებული ვალდებულებებისათვის (რომელთაგან ზოგიერთზე შეიძლება მხარეებს უზრუნველყოფილი ჰქონდეთ გარანტია). | |
მგ28. როდესაც სავალდებულო შეთანხმებაში მითითებულია, რომ მხარეებს შეთანხმებასთან დაკავშირებით გააჩნიათ უფლებები აქტივებზე და მოვალეობები ვალდებულებებისათვის, ისინი წარმოადგენენ ერთობლივი ოპერაციის მხარეებს და არ არის საჭირო სხვა ფაქტების ან გარემოებების განხილვა (იხ. მგ29–მგ33 პუნქტები) ერთობლივი შეთანხმების კლასიფიცირებისთვის.
სხვა ფაქტების და გარემოებების შეფასება
მგ29. როდესაც სავალდებულო შეთანხმებაში არ არის მითითებული, რომ მხარეებს შეთანხმებასთან დაკავშირებით გააჩნიათ უფლებები აქტივებზე და მოვალეობები ვალდებულებებისათვის, მხარეებმა უნდა გაითვალისწინონ სხვა ფაქტები და გარემოებები იმისათვის, რომ განსაზღვრონ ერთობლივი შეთანხმება ერთობლივი ოპერაციაა თუ ერთობლივი საქმიანობა.
მგ30. ერთობლივი შეთანხმება შეიძლება დაფუძნდეს განცალკევებული სუბიექტის საშუალებით, რომლის სამართლებრივი ფორმა ერთმანეთისგან მიჯნავს მხარეებს და ამ განცალკევებულ სუბიექტს. მხარეებს შორის შეთანხმებულ სავალდებულო პირობებში შეიძლება არ იყოს მითითებული მხარეების უფლებები აქტივებზე და მოვალეობები ვალდებულებებისათვის, თუმცა სხვა ფაქტების და გარემოებების გათვალისწინების შედეგად შეიძლება მსგავსი შეთანხმება კლასიფიცირდეს ერთობლივ ოპერაციად. ეს მოხდება მაშინ, როდესაც ფაქტები და გარემოებები ერთობლივ შეთანხმებასთან დაკავშირებით მხარეებს უზრუნველყოფენ უფლებებით აქტივებზე და მოვალეობებით ვალდებულებებისათვის.
მგ31. The parties to such arrangements often ensure their access to the outputs provided by the arrangement by preventing the arrangement from selling output to third parties. როდესაც შეთანხმების ფარგლებში განხორციელებული მოქმედებები, ძირითადად გამიზნულია მხარეთა პროდუქციით უზრუნველყოფაზე, ეს იმაზე მეტყველებს, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები ამ შეთანხმების აქტივებიდან მისაღებ, ფაქტობრივად, სრულ მომსახურების პოტენციალზე ან ეკონომიკურ სარგებელზე. ამგვარი შეთანხმების მონაწილე მხარეები ხშირად შეთანხმებას უკრძალავენ შეთანხმების ფარგლებში გამოშვებული პროდუქციის გაყიდვას მესამე მხარეებზე, რათა უზრუნველყონ იმის გარანტია, რომ მხოლოდ მათთვის იქნება ხელმისაწვდომი აღნიშნული პროდუქცია.
მგ32. ამგვარი დიზაინის და მიზნის შეთანხმების გავლენა გახლავთ ის, რომ შეთანხმებასთან დაკავშირებული ვალდებულებები, ფაქტობრივად, კომპენსირდება მხარეებისგან, გამოშვებული პროდუქციისთვის გადახდილი ფულადი სახსრების ნაკადებით. როდესაც შეთანხმების მონაწილე მხარეები წარმოადგენენ, ფაქტობრივად, ფულადი სახსრების ერთადერთ წყაროს, რომელსაც ერთობლივი შეთანხმება იღებს უწყვეტი საქმიანობის განსახორციელებლად, ეს იმაზე მეტყველებს, რომ მხარეებს გააჩნიათ მოვალეობები საქმიანობასთან დაკავშირებული ვალდებულებებისთვის.
| გამოყენების მაგალითი |
მაგალითი 5 დავუშვათ, რომ ორი მხარე ქმნის ერთობლივ შეთანხმებას რეგისტრირებული ერთეულის სახით (C ერთეული), სადაც თითოეული მხარის საკუთრების წილი 50 პროცენტია. შეთანხმების მიზანია მასალების წარმოება მხარეთა მიერ საკუთარი მოხმარებისათვის, ინდივიდუალური წარმოების პროცესები. შეთანხმება უზრუნველყოფს, რომ მხარეები ახორციელებენ ქარხნის ოპერირებას, რომელიც აწარმოებს მხარეებისთვის მისაღები ხარისხის მასალებს საჭირო რაოდენობით. C ერთეულის (რეგისტრირებული ერთეულის), რომლის საშუალებით ხორციელდება საქმიანობები, სამართლებრივი ფორმა მიუთითებს, რომ C ერთეულში ფლობილი აქტივები და ვალდებულებები C ერთეულის აქტივები და ვალდებულებებია. მხარეებს შორის სავალდებულო შეთანხმებაში არ არის მითითებული, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები C ერთეულის აქტივებზე ან მოვალეობები მის ვალდებულებებთან დაკავშირებით. შესაბამისად, C ერთეულის სამართლებრივი ფორმა და სავალდებულო შეთანხმების პირობები მიუთითებენ, რომ მოცემული შეთანხმება ერთობლივი საქმიანობაა. |
თუმცა, მხარეები ითვალისწინებენ აგრეთვე შეთანხმების შემდეგ ასპექტებს:
|
ზემოთ მოცემულიდან გამომდინარე, მნიშვნელოვანია შემდეგი ფაქტები და გარემოებები:
აღნიშნული ფაქტები და გარემოებები მიუთითებს, რომ შეთანხმება ერთობლივი ოპერაციაა. ერთობლივი შეთანხმების კლასიფიკაციის შესახებ დასკვნა არ შეიცვლება, თუ მხარეები გამოშვებული პროდუქციის შემდგომი წარმოების პროცესში გამოყენების ნაცვლად მესამე მხარეს მიყიდიან თავიანთ წილ გამოშვებულ პროდუქციას. როდესაც მხარეები სავალდებულო შეთანხმების პირობებს ცვლიან ისე, რომ შეთანხმებამ შეძლოს თავისი პროდუქციის მესამე მხარეებზე გაყიდვა, მაშინ ეს გამოიწვევდა იმას, რომ C ერთეული დაექვემდებარებოდა მოთხოვნას და ასევე, მარაგებთან და კრედიტებთან დაკავშირებულ რისკებს. ამ სცენარით, ფაქტების და გარემოებების ამგვარი ცვლილება მოითხოვს ერთობლივი შეთანხმების კლასიფიცირების ხელახლა შეფასებას. მსგავსი ფაქტები და გარემოებები მიუთითებს, რომ შეთანხმება ერთობლივი საქმიანობაა. |
მგ33. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაში ასახულია ერთეულის მიერ გაკეთებული შეფასება იმისათვის, რომ განახორციელოს შეთანხმების კლასიფიცირება, როდესაც ერთობლივი შეთანხმება შექმნილია განცალკევებული სუბიექტის საშუალებით:
ერთობლივი შეთანხმების მონაწილე მხარეების ფინანსური ანგარიშგება (23-ე-28-ე პუნქტები)
ერთობლივ ოპერაციაში წილის შეძენების აღრიცხვა
მგ33ა. როდესაც ერთეული წილს იძენს ისეთ ერთობლივ ოპერაციაში, რომლის საქმიანობა წარმოადგენს ერთეულს, სსბასს 40-ში, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება, მოცემული განმარტების თანახმად, მან 23-ე პუნქტის შესაბამისად განსაზღვრულ წილთან მიმართებით უნდა გამოიყენოს სსბასს 40-ითა და სხვა სსბასს-ებით გათვალისწინებული ყველა პრინციპი, რომელიც ეხება საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანების აღრიცხვას და არ ეწინააღმდეგება წინამდებარე სტანდარტის სახელმძღვანელო მითითებებს, ასევე უნდა გაამჟღავნოს ყველანაირი ინფორმაცია, რომელიც ამ სტანდარტებით მოითხოვება საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებებთან დაკავშირებით. საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებასთან დაკავშირებული აღრიცხვის პრინციპები, რომლებიც არ ეწინააღმდეგება წინამდებარე სტანდარტის სახელმძღვანელო მითითებებს, სხვასთან ერთად მოიცავს:
(ა) იდენტიფიცირებადი აქტივების და ვალდებულებების სამართლიანი ღირებულებით შეფასება იმ მუხლების გარდა, რომელთათვისაც სსბასს 40-ითა და სხვა სსბასს-ებით გათვალისწინებულია გამონაკლისები;
(ბ) შეძენასთან დაკავშირებული დანახარჯების აღიარებას ხარჯად იმ პერიოდებში, რომლებშიც გაწეული იყო ეს დანახარჯები და ერთეულმა მიიღო შესაბამისი მომსახურება, სავალო და წილობრივი ფასიანი ქაღალდების გამოშვების დანახარჯების გარდა, რომლებიც აღიარდება სსბასს 28-ისა და სსბასს 29-ის შესაბამისად;
(გ) იმ ნამეტი თანხის აღიარებას გუდვილის სახით, რომლითაც გადაცემული კომპენსაცია აღემატება შეძენის თარიღისთვის განსაზღვრულ, შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და აღებული ვალდებულებების სხვაობას, თუ ადგილი აქვს ამგვარ გადამეტებას; და
(დ) იმ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების ტესტირების ჩატარებას, რომელსაც მიეკუთვნა გუდვილი, სულ მცირე ყოველწლიურად მაინც, ასევე, როდესაც არსებობს ამ ერთეულის შესაძლო გაუფასურების ნიშნები, როგორც მოითხოვება სსბასს 26-ით, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანების ფარგლებში შეძენილი გუდვილისათვის.
მგ33ბ. 24 (ა) და მგ33ა პუნქტები ასევე ვრცელდება ერთობლივი ოპერაციის ფორმირებაზეც, მაგრამ მხოლოდ და მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ერთობლივ ოპერაციაში მონაწილე რომელიმე მხარემ ერთობლივი ოპერაციის ფორმირებისას შენატანის სახით შეიტანა არსებული ერთეული. თუმცა, ეს პუნქტები არ ვრცელდება ერთობლივი ოპერაციის ფორმირებაზე, თუ ერთობლივი ოპერაციის ფორმირებისას ერთობლივ ოპერაციაში მონაწილე ყველა მხარემ, შენატანის სახით, მხოლოდ ისეთი აქტივები ან აქტივების ჯგუფი შეიტანა, რომლებიც არ წარმოადგენს ერთეულს.
მგ33გ. ისეთ ერთობლივ ოპერაციაში, რომლის საქმიანობა წარმოადგენს ერთეულს სსბასს 40-ში მოცემული განმარტების შესაბამისად, ერთობლივმა ოპერატორმა თავისი წილი შეიძლება გაზარდოს დამატებითი წილის შეძენით ამ ერთობლივ ოპერაციაში. ასეთ შემთხვევაში, ერთობლივ ოპერაციაში ადრე ფლობილი წილები არ გადაფასდება, თუ მოცემული ერთობლივი ოპერატორი ერთობლივ კონტროლს ინარჩუნებს.
მგ33დ. 24 (ა) და მგ33ა-მგ33გ პუნქტები არ ვრცელდება ერთობლივ ოპერაციაში ისეთი წილის შეძენაზე, როდესაც ერთობლივად მაკონტროლებელი მხარეები, მათ შორის ერთეული, რომელიც წილს იძენს ერთობლივ ოპერაციაში, ექვემდებარებიან ერთი და იმავე საბოლოო მაკონტროლებელი მხარის ან მხარეების საერთო კონტროლს, წილის შეძენამდე და შეძენის შემდეგაც და ეს კონტროლი არ არის დროებითი.
ერთობლივი ოპერაციის გაყიდვების და შენატანების აღრიცხვა
მგ34. იმ შემთხვევაში, როდესაც ერთეული გარიგებას დებს ერთობლივ ოპერაციასთან, რომელშიც თვითონ არის ერთობლივი ოპერატორი, მაგალითად, აქტივების მიყიდვის ან კაპიტალში შენატანის სახით შეტანის შესახებ, იგი ოპერაციას ახორციელებს ერთობლივი ოპერაციის მონაწილე სხვა მხარეებთანაც და ამიტომ ერთობლივმა ოპერატორმა ამგვარი გარიგების შედეგად წარმოქმნილი მოგება და ზარალი უნდა აღიაროს მხოლოდ იმ ოდენობით, რამდენიც არის სხვა მხარეთა მონაწილეობის წილი ერთობლივ ოპერაციაში.
მგ35. როდესაც ამგვარი ოპერაციები უზრუნველყოფს მტკიცებულებას იმის შესახებ, რომ ერთობლივ ოპერაციაზე გასაყიდი, ან ერთობლივ ოპერაციაში შესატანი აქტივების ნეტო სარეალიზაციო ღირებულება შემცირებულია, ან აქტივები გაუფასურებულია, ამგვარი ზარალი მთლიანად უნდა აღიაროს ერთობლივმა ოპერატორმა.
ერთობლივი ოპერაციისგან აქტივების შეძენის აღრიცხვა
მგ36. იმ შემთხვევაში, როდესაც ერთეული გარიგებას დებს ერთობლივ ოპერაციასთან, რომელშიც თვითონ არის ერთობლივი ოპერატორი, მაგალითად, მისგან აქტივების ყიდვის შესახებ, მან არ უნდა აღიაროს ამ ოპერაციასთან დაკავშირებული მოგებისა და ზარალის თავისი წილი მანამ, სანამ ამ აქტივებს არ გაყიდის მესამე მხარეზე.
მგ37. როდესაც ამგვარი გარიგება უზრუნველყოფს მტკიცებულებას იმის შესახებ, რომ ერთობლივი ოპერაციიდან შესაძენი აქტივების ნეტო სარეალიზაციო ღირებულება შემცირებულია, ან აქტივების გაუფასურების ზარალი არსებობს, ერთობლივმა ოპერატორმა უნდა აღიაროს თავისი წილი ზემოაღნიშნულ ზარალში.
დანართი „ბ“
სხვა სსბასს-ებში შესწორებები
[ამოღებულია]
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 37-ის შემადგენელი ნაწილი.
მიზანი
დს1. წინამდებარე დასკვნის საფუძველში შეჯამებულია სსბასს 37-თან დაკავშირებით სსბასსს-ს მიერ გათვალისწინებული საკითხები. ვინაიდან წინამდებარე სტანდარტი ეფუძნება ფასს-ს 11, ერთობლივი საქმიანობა, (გამოცემული 2011 წელს, 2014 წლის 31 დეკემბრამდე გაკეთებული შესწორებების ჩათვლით), გამოცემული ბასსს-ს მიერ, წინამდებარე დასკვნის საფუძველში განხილულია მხოლოდ ის საკითხები, სადაც სსბასს 37 განსხვავდება ფასს 11-ის ძირითადი მოთხოვნებისაგან.
მიმოხილვა
დს2. სსბასსს-მ 2012 წელს დაიწყო მუშაობა სსბასს-ების განახლების პროექტზე, რომელიც ეხებოდა კონტროლირებულ ერთეულებში, მეკავშირე ერთეულებში და ერთობლივ საქმიანობებში წილების აღრიცხვას. 2013 წლის ოქტომბერში სსბასსს-მ გამოსცა განსახილველი პროექტები (გპ-ები) 48-დან 52-მდე, რომლებიც ერთობლიობაში იწოდებოდა როგორც სხვა ერთეულებში მონაწილეობა. გპ 51, ერთობლივი შეთანხმებები, ეფუძნებოდა ფასს 11-ს, ერთობლივი საქმიანობა, სსბასს 8-ში, ერთობლივ საქმიანობაში მონაწილეობა, ასახული საჯარო სექტორისთვის შესაბამისი მოდიფიკაციის გათვალისწინებით. 2015 წლის იანვარში სსბასსს-მ გამოსცა ახალი სსბასს-ები, სსბასს 37-ის ჩათვლით. აღნიშნული ახალი სსბასს-ები ანაცვლებს სსბასს 6-ს, კონსოლიდირებული და ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება, სსბასს 7-ს, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებში და სსბასს 8-ს.
ერთობლივ შეთანხმებათა კლასიფიკაცია
დს3. სსბასს-ში 37 ერთობლივი შეთანხმებები კლასიფიცირებულია როგორც ერთობლივი საქმიანობა ან ერთობლივი ოპერაციები, იმისდა მიხედვით, გააჩნია თუ არა ერთეულს (i) უფლებები აქტივებზე და მოვალეობები ვალდებულებებისათვის, ან (ii) უფლებები წმინდა აქტივებზე. აღნიშნული განსხვავდება სსბასს 8-საგან, სადაც მინიშნებულია შემდეგი სამი ტიპის შეთანხმება, ერთობლივად კონტროლირებული ერთეულები, ერთობლივად კონტროლირებული ოპერაციები და ერთობლივად კონტროლირებული აქტივები. სსბასსს დათანხმდა, რომ სსბასს 37-ში ერთობლივი შეთანხმებების კლასიფიკაცია უნდა შეესაბამებოდეს ფასს 11-ს.
სააღრიცხვო ოფციის გაუქმება
დს4. სსბასს-ით 37 მოითხოვება, რომ ერთობლივ საქმიანობაში მონაწილემ თავისი წილი ერთობლივ საქმიანობაში აღრიცხოს კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით. ადრე სსბასს 8-ით ნებადართული იყო ერთობლივად კონტროლირებული ერთეულების აღრიცხვა კაპიტალ-მეთოდით ან პროპორციული კონსოლიდირების მეთოდის გამოყენებით. სსბასსს-მ აღიარა ბასს-ის მოტივი პროპორციული კონსოლიდირების, როგორც ერთობლივ საქმიანობაში წილის აღრიცხვის მეთოდის გაუქმებისთვის და დათანხმდა, რომ სსბასს 37-ით ნებადართული სააღრიცხვო მიდგომა ფასს 11-ის თანმიმდევრული უნდა იყოს.
დს5. ბასს-ის მიზეზები ერთობლივ საქმიანობაში წილის პროპორციული კონსოლიდირების მეთოდით აღრიცხვის ამოღებისათვის მოიცავს შემდეგს:
(ა) ერთობლივი საქმიანობის აღრიცხვისთვის ყველაზე შესაფერისი მეთოდია კაპიტალ-მეთოდი, რადგან იგი აღრიცხავს ერთეულის წილს ინვესტირებული ერთეულის წმინდა აქტივებში.
(ბ) ფასს 11-ში მოცემული მიდგომა ბასს-ის შეხედულების თანმიმდევრულია, რაც შეადგენს ერთობლივ შეთანხმებაში ერთეულის წილის ეკონომიკურ არსს.
(გ) ფასს 11-ით მოითხოვება მსგავსი უფლებების მქონე შეთანხმებების თანმიმდევრული აღრიცხვა.
(დ) ბასსს-მ არ გაითვალისწინა, რომ პროპორციული კონსოლიდირების მეთოდით აღრიცხვის გაუქმება გამოიწვევს ინფორმაციის დაკარგვას ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებისათვის (ფასს 12-ის, განმარტებითი შენიშვნები სხვა საწარმოებში მონაწილეობის შესახებ, გამჟღავნების მოთხოვნებთან მიმართებით).
დს6. სსბასსს-ს შეხედულება გულისხმობს, რომ საჯარო სექტორში არ არის ისეთი განსხვავებები, რომელიც აუცილებელს გახდიდა ბასსს-ს მიერ შერჩეული მიდგომისაგან განსხვავებული მიდგომის გამოყენებას.
წილის შეძენა ერთობლივ ოპერაციაში
დს7. სსბასს 37-ის შემუშავებისას, ბასსს-მ მოითხოვა მოსაზრებები ფასს 11-ში ცვლილებების შეტანასთან დაკავშირებით, ახალი სახელმძღვანელო მითითებების გამოშვებით იმასთან დაკავშირებით, თუ როგორ აღირიცხოს წილის შეძენა ერთობლივ ოპერაციაში, რომელიც არ წარმოადგენს საწარმოს როგორც ეს განმარტებულია ფასს-ში 3, საწარმოთა გაერთიანება. ბასსს-მ 2014 წლის მაისში გამოსცა ერთობლივ ოპერაციებში წილის შეძენის აღრიცხვა (ცვლილებები ფასს 11-ში). სსბასსს დათანხმდა, რომ არ აესახა მსგავსი მითითებები სსბასს 37-ში, რადგან უფრო შესაფერისი იქნება მსგავსი მითითებების გათვალისწინება საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებებისთვის სტანდარტის შესაბამისი მოთხოვნების პროექტის შემუშავებისას.
დს8. იმ დროს, როდესაც სსბასსს-მ შეიმუშავა სსბასს 40, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, იგი განიხილავდა, შეეტანა თუ არა სახელმძღვანელო მითითებები თუ როგორ უნდა მომხდარიყო იმ ერთობლივ ოპერაციებში წილის შეძენა, რომელიც არ წარმოადგენს ერთეულს. სსბასსს-მ მიმოიხილა ბასსს-ს მიერ გაცემული სახელმძღვანელო მითითებები ერთობლივ ოპერაციებში წილების შეძენის აღრიცხვაზე (ფასს 11-ის ცვლილებები) და ვერ მოძებნა საჯარო სექტორისთვის რაიმე მიზეზი თუ რატომ უნდა მომხდარიყო აღნიშნული მითითებებიდან გადახვევა. შესაბამისად, სსბასსს შეთანხმდა, რომ მოიცავს ამ სახელმძღვანელო მითითებებს სსბასს 37-ში (შესწორდა სსბასს 40-ის ტერმინოლოგიასთან და განმარტებებთან შესაბამისობის მიზნით).
სსბასს 37-ის გადახედვა 2016 წლის აპრილში სსბასსს-ს მიერ გამოცემული სსბასს-ების გამოყენების შედეგად
დს9. სსბასსს-მ 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენება. ამ დოკუმენტით, ყველა სსბასს-ში იქნა ცვლილებები შეტანილი შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
(ა) თითოეული სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტები სსბასსს-ების „საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის, გარდა სახელმწიფო კომერციული საწარმოებისა (სკს)“ გამოყენების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სკს“ შეცვლილია ტერმინით „საჯარო სექტორის კომერციული ერთეული“, საჭიროების შემთხვევაში; და
(გ) ცვლილებები იქნა შეტანილი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის განკუთვნილი სსბასს-ები.
ამ ცვლილებების მიზეზები განხილულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
საილუსტრაციო მაგალითები
შინაარსი
პუნქტი
სამშენებლო მომსახურებები სმ2–სმ8
ერთობლივად ოპერირებული მომსახურების ცენტრი სმ9–სმ13
საცხოვრებლით დახმარების მომსახურების ერთობლივი გაწევა სმ14–სმ20
პროდუქციის ერთობლივი წარმოება და დისტრიბუცია სმ21–სმ35
ერთობლივად ოპერირებული ბანკი სმ36–სმ40
ნავთობის და გაზის მოძიების, ექსპლუატაციის და
წარმოების საქმიანობები სმ41–სმ50
თხევადი ბუნებრივი გაზის შეთანხმება სმ51–სმ59
საილუსტრაციო მაგალითები
წინამდებარე მაგალითები თან ახლავს, მაგრამ არ არის სსბასს 37-ის ნაწილი.
სმ1. წინამდებარე დანართში მოცემულ მაგალითებში აღწერილია ჰიპოთეტური სიტუაციები, სადაც განხილულია სსბასს 37-ის სხვადასხვა სიტუაციებში გამოყენება. მიუხედავად იმისა, რომ მაგალითების ზოგიერთი ასპექტი შეიძლება რეალურად არსებობდეს, სსბასს 37-ის გამოყენებისას კონკრეტულ ფაქტიურ მოდელთან დაკავშირებით ყველა ფაქტი და გარემოება უნდა შეფასდეს.
მაგალითი 1 – სამშენებლო მომსახურებები
სმ2. A და B ერთეულების (მხარეების) საქმიანობა მოიცავს მრავალი ტიპის საჯარო და კერძო სამშენებლო მომსახურებას. A ერთეული არის კერძო სექტორის ერთეული, B ერთეული კი სახელმწიფო საკუთრებაშია. სახელმწიფო კონტრაქტის ერთობლივად შესრულების მიზნით, მათ შექმნეს სავალდებულო შეთანხმება ორ ქალაქს შორის გზის პროექტირებასა და მშენებლობაზე. აღნიშნული სავალდებულო შეთანხმებით განსაზღვრულია A და B მხარეების წილები და დადგენილია მოცემული შეთანხმების ერთობლივი კონტროლი, რომლის მიზანია გზის მოწყობა. ერთობლივი შეთანხმება აღარ განვითარდება გზის მოწყობის დასრულების შემდეგ. აღნიშნული გზა გადაეცემა სახელმწიფოს მისი მოწყობის დასრულების შემდეგ.
სმ3. მხარეებმა დააფუძნეს განცალკევებული სუბიექტი (Z ერთეული), რომლის მეშვეობითაც განახორციელებენ შეთანხმებას. Z ერთეული A-ს და B-ს სახელით აფორმებს კონტრაქტს სახელმწიფოსთან. ამასთან, შეთანხმებასთან დაკავშირებულ აქტივებს და ვალდებულებებს ფლობს Z ერთეული. Z ერთეულის სამართლებრივი ფორმის ძირითადი მახასიათებელია ის, რომ მხარეებს, და არა Z ერთეულს, გააჩნიათ უფლებები ერთეულის აქტივებზე და მოვალეობები ვალდებულებებისათვის.
სმ4. A-ს და B-ს შორის სავალდებულო შეთანხმებით დამატებით დადგენილია, რომ:
(ა) აღნიშნული შეთანხმების განხორციელებისათვის საჭირო საქმიანობებს საზიაროდ ახორციელებენ მხარეები, შეთანხმებაში მონაწილეობის წილების მიხედვით;
(ბ) მხარეები ერთპიროვნულად ან ერთობლივად არიან პასუხისმგებელნი შეთანხმების საქმიანობებთან დაკავშირებულ ყველა საოპერაციო და ფინანსურ მოვალეობებთან დაკავშირებით შეთანხმებაში, მათი წილების შესაბამისად; და
(გ) შეთანხმების საქმიანობებთან დაკავშირებულ ნამეტს და დეფიციტს A და B ინაწილებენ შეთანხმებაში მათი წილების საფუძველზე.
სმ5. აღნიშნული საქმიანობების კოორდინირების და ზედამხედველობის მიზნით, A და B ნიშნავენ პროექტის მენეჯერს, რომელიც იქნება ერთ-ერთი მხარის თანამშრომელი. განსაზღვრული დროის გასვლის შემდეგ პროექტის მენეჯერის ფუნქციას შეასრულებს მეორე მხარის თანამშრომელი. A და B თანხმდებიან, რომ აღნიშნული საქმიანობები განხორციელდება თანამშრომლების მიერ „მოგების ან ზარალის გარეშე“.
სმ6. სახელმწიფოსთან გაფორმებული ხელშეკრულების პირობების შესაბამისად, Z ერთეული მხარეების სახელით წარუდგენს სახელმწიფოს ინვოისებს შესრულებულ სამუშაოებზე.
ანალიზი
სმ7. ერთობლივი შეთანხმება ხორციელდება განცალკევებული სუბიექტის მეშვეობით, რომლის სამართლებრივი ფორმა არ უზრუნველყოფს მხარეების და მოცემული განცალკევებული სუბიექტის განცალკევებას (ანუ Z ერთეულის მიერ ფლობილი აქტივები და ვალდებულებები წარმოადგენენ აღნიშნული მხარეების აქტივებს და ვალდებულებებს). აღნიშნული გამყარებულია მხარეებს შორის სავალდებულო შეთანხმებით დადგენილი პირობებით, რომლის შესაბამისად A-ს და B-ს აქვთ უფლებები აქტივებზე და მოვალეობები ვალდებულებებისთვის, რაც დაკავშირებულია შეთანხმებასთან, რომელსაც ახორციელებს Z ერთეული. აღნიშნული ერთობლივი შეთანხმება წარმოადგენს ერთობლივ ოპერაციას. ეს არ წარმოადგენს შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებას.
სმ8. ორივე, A და B თავიანთ ფინანსურ ანგარიშგებაში შეთანხმებული მონაწილეობის წილის საფუძველზე. აღიარებენ აქტივებში (მაგ. ძირითადი აქტივები, დებიტორული დავალიანებები) თავიანთ წილს და თავიანთ წილს ნებისმიერ ვალდებულებაში, რომელიც წარმოიქმნება შეთანხმებიდან (მაგ. მესამე მხარეებისადმი კრედიტორული დავალიანება). თითოეული აღიარებს აგრეთვე Z ერთეულის მიერ სახელმწიფოსთვის გაწეული სამშენებლო მომსახურებიდან წარმოქმნილ შემოსავალსა და ხარჯებში თავის წილს.
მაგალითი 2 – ერთობლივად ოპერირებული მომსახურების ცენტრი
სმ9. ორი ერთეული (მხარეები) აფუძნებს განცალკევებულ სუბიექტს (X ერთეული) მომსახურების ერთობლივი ცენტრის დაფუძნების და ოპერირების მიზნით. მხარეებს შორის სავალდებულო შეთანხმებით დადგენილია X ერთეულის მიერ განხორციელებულ საქმიანობაზე ერთობლივი კონტროლი. X ერთეულის სამართლებრივი ფორმის ძირითადი მახასიათებელია ის, რომ ერთეული, და არა მხარეები ფლობს უფლებებს აქტივებზე და მოვალეობებს ვალდებულებებისათვის მოცემულ შეთანხმებასთან დაკავშირებით. აღნიშნული საქმიანობები მოიცავს მომსახურებებზე ოფისის ფართის განაწილებას, ავტოსადგომის მართვას, ცენტრის და მისი მოწყობილობების, როგორიცაა მაგალითად ლიფტების, მოვლა-შენახვას, ცენტრის რეპუტაციის შექმნას და ცენტრისთვის კლიენტთა ბაზის მართვას.
სმ10. სავალდებულო შეთანხმების პირობების მიხედვით:
(ა) X ერთეული ფლობს მომსახურების ცენტრს. სავალდებულო შეთანხმებაში არ არის მითითებული, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები მომსახურების ცენტრზე.
(ბ) მხარეები არ არიან პასუხისმგებელნი X ერთეულის სესხებზე, ვალდებულებებზე ან მოვალეობებზე. თუ X ერთეულს არ შეუძლია თავისი ვალების ან ვალდებულებების დაფარვა, ან მისი მოვალეობების შესრულება მესამე მხარეების წინაშე, თითოეული მხარის ან ნებისმიერი მესამე მხარის ვალდებულება შეზღუდული იქნება მოცემული მხარის კაპიტალში წილის გადაუხდელი შენატანის ოდენობით
(გ) მხარეებს უფლება აქვთ გაყიდონ ან დააგირაონ თავიანთი წილი X ერთეულში.
(დ) თითოეული მხარე იხდის მომსახურების ოპერირების ხარჯებში თავის წილს, X ერთეულში თავისი წილის მიხედვით.
ანალიზი
სმ11. აღნიშნულუ ერთობლივი შეთანხმება ხორციელდება განცალკევებული სუბიექტის საშუალებით, რომლის სამართლებრივი ფორმის გამო სუბიექტი განცალკევებულია და ცალკე უნდა იქნეს განხილული (ანუ, განცალკევებული სუბიექტის მიერ ფლობილი აქტივები და ვალდებულებები ამ განცალკევებული სუბიექტის აქტივები და ვალდებულებებია და არა მხარეების აქტივები და ვალდებულებები). ამასთან, სავალდებულო შეთანხმების პირობებში არ არის მითითებული, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები აქტივებზე, ან მოვალეობები ვალდებულებებისათვის მოცემულ შეთანხმებასთან დაკავშირებით. ნაცვლად ამისა, სავალდებულო შეთანხმების პირობებით დადგენილია, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები X ერთეულის წმინდა აქტივებზე.
სმ12. ზემოთ მოცემული აღწერის მიხედვით არ არსებობს სხვა ფაქტები ან გარემოებები, რომლებიც მიუთითებენ, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები შეთანხმებასთან დაკავშირებულ ფაქტობრივად, სრულ მომსახურების პოტენციალზე ან ეკონომიკურ სარგებელზე და რომ მხარეებს გააჩნიათ მოვალეობები ვალდებულებებისათვის შეთანხმებასთან დაკავშირებით. აღნიშნული ერთობლივი შეთანხმება არის ერთობლივი საქმიანობა.
სმ13. მხარეები თავიანთ უფლებებს X ერთეულის წმინდა აქტივებზე აღიარებენ ინვესტიციების სახით და აღრიცხავენ კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით.
მაგალითი 3 – საცხოვრებლით დახმარების მომსახურების ერთობლივი გაწევა
სმ14. საჯარო სექტორის ჯანდაცვის მომსახურების პროვაიდერი (X ერთეული) და უძრავი ქონების მნიშვნელოვანი დეველოპერი (Y ერთეული) დებენ შეთანხმებას, რომ ერთად იმუშაონ მოხუცებულებისთვის საცხოვრებლით დახმარების მომსახურების გასაწევად. X ერთეული და Y ერთეული ქმნიან განცალკევებულ კომპანიას (Z ერთეულს). კომპანიის სამართლებრივი ფორმა უფლებებს აქტივებზე და მოვალეობებს ვალდებულებებისათვის ანიჭებს თვითონ კომპანიას. X ერთეულს და Y ერთეულს შორის შეთანხმებით მოითხოვება ყველა გადაწყვეტილების ერთობლივად მიღება. შეთანხმებით დადასტურებულია აგრეთვე შემდეგი:
(ა) X ერთეული უზრუნველყოფს საცხოვრებლით დახმარების გაწევას. Y ერთეული ააშენებს შენობებს.
(ბ) შეთანხმების აქტივები Z ერთეულის, კომპანიის საკუთრებაა. არცერთ მხარეს არ შეუძლია Z ერთეულის აქტივების გაყიდვა, დაგირავება, გადაცემა ან სხვა უზრუნველყოფის სახით გამოყენება.
(გ) მხარეების ვალდებულება შეზღუდულია Z ერთეულის გადაუხდელი კაპიტალის შენატანის ოდენობით.
(დ) თითოეული მხარე იხდის მომსახურების განხორციელების ხარჯებში თავის წილს, Z ერთეულში თავისი წილის შესაბამისად.
(ე) Z ერთეულის მოგება განაწილდება X ერთეულს და Y ერთეულს შორის პროპორციით 40:60, რაც წარმოადგენს მხარეების შესაბამის წილს მოცემულ შეთანხმებაში.
ანალიზი
სმ15. ერთობლივი შეთანხმება ხორციელდება განცალკევებული სუბიექტის საშუალებით, რომლის სამართლებრივი ფორმის შედეგად აღნიშნული განცალკევებული სუბიექტი ცალკე უნდა იქნეს განხილული (ანუ განცალკევებული სუბიექტის მიერ ფლობილი აქტივები და ვალდებულებები არის ამ განცალკევებული სუბიექტის აქტივები და ვალდებულებები და არა მხარეების აქტივები და ვალდებულებები). ამასთან, სავალდებულო შეთანხმების პირობებში არ არის მითითებული, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები აქტივებზე, ან მოვალეობები ვალდებულებებისათვის მოცემულ შეთანხმებასთან დაკავშირებით. ნაცვლად, სავალდებულო შეთანხმების პირობებით დადგენილია, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები Z ერთეულის წმინდა აქტივებზე.
სმ16. ზემოთ მოცემული აღწერის მიხედვით, არ არსებობს სხვა ფაქტები ან გარემოებები, რომლებიც მიუთითებენ, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები შეთანხმებასთან დაკავშირებულ, ფაქტობრივად, სრულ მომსახურების პოტენციალზე ან აქტივების ეკონომიკურ სარგებელზე, და რომ მხარეებს გააჩნიათ მოვალეობები ვალდებულებებისათვის შეთანხმებასთან დაკავშირებით. აღნიშნული ერთობლივი შეთანხმება არის ერთობლივი საქმიანობა.
სმ17. მხარეები თავიანთ უფლებებს Z ერთეულის წმინდა აქტივებზე აღიარებენ ინვესტიციების სახით და აღრიცხავენ კაპიტალ-მეთდის გამოყენებით.
ვარიანტი
სმ18. საჯარო სექტორის ჯანდაცვის მომსახურების პროვაიდერი (X ერთეული) და უძრავი ქონების მსხვილი დეველოპერი (Y ერთეული) დებენ შეთანხმებას, რომ ერთად იმუშაონ მოხუცებულებისთვის საცხოვრებლით დახმარების მომსახურების გასაწევად. X ერთეულს და Y ერთეულს შორის შეთანხმებით მოითხოვება ყველა გადაწყვეტილების ერთობლივად მიღება. შეთანხმებით დადასტურებულია აგრეთვე შემდეგი:
(ა) X ერთეული უზრუნველყოფს საოპერაციო აქტივებს, საოფისე მოწყობილობების, ავტომობილების და ავეჯის ჩათვლით, საცხოვრებლით დახმარების შენობებისათვის.
(ბ) Y ერთეული ააშენებს შენობებს, რომლებიც დარჩება მის საკუთრებაში. Y ერთეული პასუხისმგებელი იქნება შენობების მიმდინარე მოვლა-შენახვაზე. Y ერთეულს არ შეეძლება შენობების გაყიდვა, შენობების შეძენის უფლების თავდაპირველად X ერთეულისთვის შეთავაზების გარეშე. Y ერთეულს ეკუთვნის საბოლოოდ შენობების გაყიდვიდან მიღებული მოგების 100%.
(გ) მომსახურება გაიწევა ახალი ერთეულის, Z ერთეულის, საშუალებით, რომელიც დაფუძნდა ამ მიზნისათვის.
(დ) თითოეული მხარე გადაიხდის მომსახურების გაწევის ხარჯების 50%-ს.
(ე) საცხოვრებლით დახმარების გაწევიდან მიღებული მოგება თანაბრად განაწილდება X ერთეულს და Y ერთეულს შორის.
(ვ) X ერთეული პასუხისმგებელი იქნება თანამშრომლების მართვაზე და პირადი პრეტენზიების და ჯანდაცვის და უსაფრთხოების პრობლემების შედეგად წარმოქმნილ ვალდებულებებზე.
(ზ) Y ერთეული პასუხისმგებელი იქნება ვალდებულებებზე, გამოასწოროს შენობების დეფექტები ან საჭიროებისამებრ, შეცვალოს შენობები, რათა დააკმაყოფილოს ჯანდაცვის და უსაფრთხოების კანონები და ამ კანონების ცვლილებების მოთხოვნები.
ცვლილების მიზეზი
სმ19. მართალია, მომსახურების გაწევა ხორციელდება განცალკევებული სუბიექტის საშუალებით, მაგრამ მომსახურების გაწევისთვის გამოყენებული აქტივები კვლავ X ერთეულის და Y ერთეულის საკუთრებაშია. ერთობლივი შეთანხმება არის ერთობლივი ოპერაცია.
სმ20. ორივე, X და Y ერთეული, თავიანთ ფინანსურ ანგარიშგებებში აღიარებენ თავიანთ აქტივებს და ვალდებულებებს. ისინი აღიარებენ აგრეთვე Z ერთეულის მეშვეობით საცხოვრებლით დახმარების მომსახურების გაწევის შედეგად წარმოქმნილ შემოსავლებსა და ხარჯებში თავიანთ წილს.
მაგალითი 4 –პროდუქციის ერთობლივი წარმოება და დისტრიბუცია
სმ21. A და B ერთეულებმა (მხარეებმა) დადეს სტრატეგიული და საოპერაციო შეთანხმება (ჩარჩო-შეთანხმება), სადაც ისინი შეთანხმდნენ პირობებზე, რომელთა მიხედვით ისინი პროდუქციის (P პროდუქციის) წარმოებას და დისტრიბუციას განახორციელებენ განსხვავებულ ბაზრებზე.
სმ22. მხარეები შეთანხმდნენ საწარმოო და სადისტრიბუციო საქმიანობა განახორციელონ ქვემოთ აღწერილი ერთობლივი შეთანხმებების დაფუძნებით:
(ა) საწარმოო საქმიანობა: მხარეები შეთანხმდნენ, რომ საწარმოო საქმიანობა განახორციელონ ერთობლივი შეთანხმებით (საწარმოო შეთანხმება). საწარმოო შეთანხმება სტრუქტურიზებულია განცალკევებულ სუბიექტში (M ერთეული), რომლის სამართლებრივი ფორმის შედეგად იგი მიჩნეული უნდა იქნეს განცალკევებულად (ანუ M ერთეულის მიერ ფლობილი აქტივები და ვალდებულებები არის M ერთეულის აქტივები და ვალდებულებები და არა მხარეების აქტივები და ვალდებულებები). აღნიშნული ჩარჩო-შეთანხმების მიხედვით, მხარეებმა აიღეს ვალდებულება, რომ საწარმოო შეთანხმების შედეგად წარმოებული P პროდუქცია მთლიანად შეისყიდონ M ერთეულში თავიანთი წილების შესაბამისად. შემდგომ მხარეები P პროდუქციას ყიდიან სხვა შეთანხმებაზე, რომელსაც ერთობლივად აკონტროლებენ თვითონ ეს მხარეები, და რომელიც დაფუძნებულია P პროდუქციის დისტრიბუციისათვის, როგორც ეს არის აღწერილი ქვემოთ. A-ს და B-ს შორის დადებულ არც საწარმოო შეთანხმებაში და არც სავალდებულო შეთანხმებაში არ არის მითითებული, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები აქტივებზე და მოვალეობები ვალდებულებებისთვის, საწარმოო საქმიანობასთან დაკავშირებით.
(ბ) სადისტრიბუციო საქმიანობა: მხარეები შეთანხმდნენ სადისტრიბუციო საქმიანობა განახორციელონ ერთობლივი შეთანხმებით (სადისტრიბუციო შეთანხმება). მხარეებმა აღნიშნული სადისტრიბუციო შეთანხმება დადეს განცალკევებული სუბიექტის მეშვეობით (D ერთეული), რომლის სამართლებრივი ფორმის შედეგად იგი მიჩნეული უნდა იქნეს განცალკევებულად (ანუ D ერთეულის მიერ ფლობილი აქტივები და ვალდებულებები არის D ერთეულის აქტივები და ვალდებულებები და არა მხარეების აქტივები და ვალდებულებები). აღნიშნული ჩარჩო-შეთანხმების მიხედვით, სადისტრიბუციო შეთანხმება ადგენს თავის მოთხოვნებს P პროდუქციასთან მიმართებით სხვადასხვა მხარეებისთვის, იმ ბაზრების მოთხოვნების შესაბამისად, სადაც სადისტრიბუციო შეთანხმება ყიდის პროდუქციას, A-ს და B-ს შორის დადებულ არც ჩარჩო-შეთანხმებაში და არც სადისტრიბუციო შეთანხმებაში არ არის მითითებული, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები აქტივებზე, და მოვალეობები ვალდებულებებისთვის სადისტრიბუციო საქმიანობასთან დაკავშირებით.
სმ23. ამასთან, ჩარჩო-შეთანხმებით დადგენილია შემდეგი:
(ა) საწარმოო შეთანხმება აწარმოებს P პროდუქციას, რათა დაკმაყოფილდეს P პროდუქციაზე ის მოთხოვნები, რასაც სადისტრიბუციო შეთანხმება უყენებს მხარეებს;
(ბ) საწარმოო შეთანხმების მიერ P პროდუქციის მხარეებისათვის მიყიდვის კომერციული პირობები. საწარმოო შეთანხმება P პროდუქციას ყიდის მხარეებზე ფასად, რომელიც შეთანხმდა A-ს და B-ს შორის, რომ დაფარავს წარმოების ხარჯებს. შემდგომ მხარეები პროდუქციას გაყიდიან სადისტრიბუციო შეთანხმებით იმ ფასად, რომელიც შეთანხმდა A-ს და B-ს შორის.
(გ) შეთანხმების ნებისმიერი ფულადი სახსრების ნაკლებობა დაფინანსდება მხარეების მიერ M ერთეულში, მათი წილის შესაბამისად.
ანალიზი
სმ24. აღნიშნული ჩარჩო-შეთანხმებით დადგენილია პირობები, რომლის მიხედვით A და B მხარეები ახორციელებენ P პროდუქციის წარმოებას და დისტრიბუციას. ეს საქმიანობები ხორციელდება ერთობლივი შეთანხმებებით, რომელთა მიზანია P პროდუქციის ან წარმოება ან დისტრიბუცია.
სმ25. მხარეები საწარმოო შეთანხმებას ახორციელებენ M ერთეულის საშუალებით, რომლის სამართლებრივი ფორმა უზრუნველყოფს მხარეების და ერთეულის განცალკევებას. ამასთან, საწარმოო საქმიანობასთან დაკავშირებული არც ჩარჩო შეთანხმებაში და არც სავალდებულო შეთანხმებაში არ არის მითითებული, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები აქტივებზე და მოვალეობები ვალდებულებებისათვის საწარმოო საქმიანობასთან დაკავშირებით. თუმცა, ფაქტების და გარემოებების შემდგომი განხილვის შედეგად მხარეებმა დაასკვნეს, რომ საწარმოო შეთანხმება არის ერთობლივი ოპერაცია:
(ა) მხარეებმა აიღეს ვალდებულება შეისყიდონ საწარმოო შეთანხმებით წარმოებული P პროდუქციის მთლიანი ოდენობა. შედეგად, A-ს და B-ს გააჩნიათ უფლებები საწარმოო შეთანხმების აქტივების, ფაქტობრივად, სრულ მომსახურების პოტენციალზე ან ეკონომიკურ სარგებელზე.
(ბ) საწარმოო შეთანხმება აწარმოებს P პროდუქციას, რათა დააკმაყოფილონ მხარეების მოთხოვნა რაოდენობაზე და ხარისხზე, ისე რომ მათ შეძლონ სადისტრიბუციო შეთანხმების მოთხოვნის დაკმაყოფილება P პროდუქციაზე. საწარმოო შეთანხმების ექსკლუზიური დამოკიდებულება მხარეებზე ფულადი სახსრების წარმოქმნასთან დაკავშირებით და მხარეების ვალდებულებაზე უზრუნველყონ ფულადი სახსრები, როდესაც საწარმოო შეთანხმება ფულის ნაკლებობას განიცდის, მიუთითებს რომ მხარეებს გააჩნიათ მოვალეობა საწარმოო შეთანხმების ვალდებულებებისათვის, რადგან აღნიშნული ვალდებულებების ანგარიშსწორება განხორციელდება მხარეების მიერ P პროდუქციის შესყიდვის მეშვეობით ან მხარეების მიერ ფონდების უშუალოდ უზრუნველყოფით.
სმ26. მხარეები სადისტრიბუციო საქმიანობას ახორციელებენ D ერთეულის მეშვეობით, რომლის სამართლებრივი ფორმა უზრუნველყოფს მხარეების და ერთეულის განცალკევებას. ამასთან, სადისტრიბუციო საქმიანობასთან დაკავშირებულ არც ჩარჩო-შეთანხმებაში და არც სავალდებულო შეთანხმებაში არ არის მითითებული, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები აქტივებზე და მოვალეობები ვალდებულებებისათვის სადისტრიბუციო საქმიანობასთან დაკავშირებით.
სმ27. არ არსებობს სხვა ფაქტები და გარემოებები, რომლებიც მიუთითებენ, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები სადისტრიბუციო შეთანხმებასთან დაკავშირებული აქტივების, ფაქტობრივად, სრულ მომსახურების პოტენციალზე ან ეკონომიკურ სარგებელზე ან, რომ მხარეებს გააჩნიათ მოვალეობა ამ შეთანხმებასთან დაკავშირებული ვალდებულებებისათვის - სადისტრიბუციო შეთანხმება არის ერთობლივი საქმიანობა.
სმ28. ორივე, A და B თავიანთ ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებენ აქტივებში (მაგ. ძირითადი აქტივები, დებიტორული დავალიანებები) თავიანთ წილს და თავიანთ წილს ნებისმიერ ვალდებულებაში, რომელიც წარმოიქმნება საწარმოო შეთანხმებიდან (მაგ. მესამე მხარეებისადმი კრედიტორული დავალიანება), M ერთეულში შეთანხმებული საკუთრების წილის საფუძველზე. თითოეული აღიარებს აგრეთვე საწარმოო შეთანხმების მიერ P პროდუქციის წარმოების შედეგად წარმოქმნილ ხარჯებში თავის წილს და აგრეთვე თავის წილს სადისტრიბუციო შეთანხმების მიერ P პროდუქციის გაყიდვის შედეგად წარმოქმნილ შემოსავალში.
სმ29. მხარეები სადისტრიბუციო საქმიანობის წმინდა აქტივებზე თავიანთ უფლებებს აღიარებენ ინვესტიციების სახით და აღრიცხავენ კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით.
ვარიანტი
სმ30. დავუშვათ, რომ მხარეები შეთანხმდნენ ზემოაღწერილი საწარმოო შეთანხმება პასუხისმგებელია არა მხოლოდ P პროდუქციის წარმოებაზე, არამედ მესამე მხარეზე - კლიენტებზე მის დისტრიბუციაზე.
სმ31. მხარეები შეთანხმდნენ აგრეთვე, რომ დააფუძნონ ზემოაღწერილის მსგავსი სადისტრიბუციო შეთანხმება, ექსკლუზიურად P პროდუქციის დისტრიბუციისათვის, რათა გააფართოვონ P პროდუქციის დისტრიბუცია დამატებით, კონკრეტულ ბაზრებზე.
სმ32. საწარმოო შეთანხმება P პროდუქციას ყიდის აგრეთვე უშუალოდ სადისტრიბუციო შეთანხმებაზე. არ არსებობს ვალდებულება და არც შეკვეთილი არაა საწარმოო შეთანხმების პროდუქციის ფიქსირებული პროპორციის სადისტრიბუციო შეთანხმების მიერ შესყიდვა.
ვარიანტის ანალიზი
სმ33. ამ ვარიანტს გავლენა არ მოუხდენია არც განცალკევებული სუბიექტის სამართლებრივ ფორმაზე, რომლის ფარგლებშიც ხორციელდება საწარმოო საქმიანობა, და არც სავალდებულო პირობებზე, რომლებიც დაკავშირებულია მხარეთა უფლებებთან აქტივებზე და მოვალეობებთან ვალდებულებებისთვის, საწარმოო საქმიანობასთან მიმართებით. თუმცა, საწარმოო საქმიანობა ხდება თვითდაფინანსებადი შეთანხმება, რადგან მას შეუძლია საკუთარი სახელით განახორციელოს ვაჭრობა, P პროდუქციის დისტრიბუცია მესამე მხარეზე - კლიენტებზე და შედეგად, მოთხოვნის არსებობის დაშვებით, მარაგებთან და კრედიტებთან დაკავშირებული რისკების აღება. მართალია, საწარმოო შეთანხმებას შეუძლია P პროდუქციის გაყიდვა სადისტრიბუციო შეთანხმებაზეც, მაგრამ ამ სცენარის მიხედვით საწარმოო შეთანხმება არ არის დამოკიდებული მხარეებეზე იმისათვის, რომ უწყვეტად განახორციელოს თავისი საქმიანობა. ამ შემთხვევაში საწარმოო შეთანხმება არის ერთობლივი საქმიანობა.
სმ34. ამ ვარიანტს გავლენა არა აქვს სადისტრიბუციო შეთანხმების ერთობლივ საქმიანობად კლასიფიცირებაზე.
სმ35. მხარეები ინვესტიციის სახით აღიარებენ თავიანთ უფლებებს საწარმოო შეთანხმების წმინდა აქტივებზე და სადისტრიბუციო შეთანხმების წმინდა აქტივებზე და აღრიცხავენ კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით.
მაგალითი 5 – ერთობლივად ოპერირებული ბანკი
სმ36. A ბანკი - სახელმწიფო ბანკი და B ბანკი - კერძო ბანკი, (მხარეები) შეთანხმდნენ, რომ გაეერთიანებინათ გარკვეული კორპორატიული, საინვესტიციო საბანკო, აქტივების მართვის და მომსახურების საქმიანობები განცალკევებული სუბიექტის (C ბანკის) დაფუძნებით. თითოეული მხარე მოელის, რომ აღნიშნული შეთანხმება მოუტანს მრავალმხრივ სარგებელს. A ბანკი დარწმუნებულია, რომ შეთანხმება მას მისცემს სტრატეგიული გეგმების შესრულების საშუალებას, რათა გააუმჯობესოს რენტაბელობა უფრო მეტი პროდუქციის და მომსახურების შეთავაზებით. B ბანკი მოელის, რომ შეთანხმება გააძლიერებს მის შეთავაზებას ფინანსური დანაზოგების და საბაზრო პროდუქციის კუთხით.
სმ37. C ბანკის სამართლებრივი ფორმის ძირითადი მახასიათებელია ის, რომ აღნიშნული განცალკევებული სუბიექტი მიიჩნევა განცალკევებულად (ანუ განცალკევებული სუბიექტის მიერ ფლობილი აქტივები და ვალდებულებები არის განცალკევებული სუბიექტის აქტივები და ვალდებულებები და არა მხარეთა აქტივები და ვალდებულებები). თითოეულს, A ბანკს და B ბანკს, გააჩნია C ბანკის 40 პროცენტიანი საკუთრების წილი, დარჩენილი 20 პროცენტი კი საფონდო ბირჟაზე რეგისტრირდება და გაიყიდება. A ბანკს და B ბანკს შორის შეთანხმებით დადგენილია C ბანკის საქმიანობის ერთობლივი კონტროლი.
სმ38. ამასთან, A ბანკმა და B ბანკმა გააფორმეს შეუქცევადი შეთანხმება, რომლის მიხედვით დავის დროსაც კი ორივე ბანკი თანხმდება საჭირო თანხების თანაბარი ოდენობით უზრუნველყოფაზე საჭიროების შემთხვევაში, ერთპიროვნულად ან ერთობლივად, რათა უზრუნველყოფილი იქნეს C ბანკის მიერ შესაფერისი კანონმდებლობის და საბანკო რეგულირების დაცვა და საზედამხედველო ორგანოების წინაშე აღებული ვალდებულებების შესრულება. აღნიშნული ვალდებულება წარმოადგენს დაშვებას თითოეული მხარის მიერ, რომ უზრუნველყონ საჭირო თანხის 50 პროცენტი, რათა C ბანკი შესაბამისობაში იყოს კანონმდებლობასთან და საბანკო რეგულირებასთან.
ანალიზი
სმ39. ერთობლივი საქმიანობა ხორციელდება განცალკევებული სუბიექტის საშუალებით, რომლის სამართლებრივი ფორმის შედეგად მხარეები და განცალკევებული სუბიექტი განცალკევებულია. სავალდებულო შეთანხმების პირობებით არ არის მითითებული, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები C ბანკის აქტივებზე, ან მოვალეობები მისი ვალდებულებებისათვის, თუმცა შეთანხმების მიხედვით დადგენილია, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები C ბანკის წმინდა აქტივებზე. მხარეების ვალდებულება, რომ უზრუნველყონ ბანკის C მხარდაჭერა თუ იგი ვერ ასრულებს შესაფერისი კანონმდებლობის და საბანკო რეგულირების მოთხოვნებს, თავისთავად არ არის იმის განმსაზღვრელი, რომ მხარეებს გააჩნიათ მოცალეობა C ბანკის ვალდებულებებისთვის. არ არსებობს სხვა ფაქტები და გარემოებები, რომლებიც მიუთითებენ, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები C ბანკის აქტივების სრულ ეკონომიკურ სარგებელზე და მხარეებს გააჩნიათ მოვალეობა C ბანკის ვალდებულებებისათვის. აღნიშნული ერთობლივი შეთანხმება არის ერთობლივი საქმიანობა.
სმ40. ორივე ბანკი, A და B, აღიარებს თავიანთ უფლებას C ბანკის წმინდა აქტივებზე ინვესტიციის სახით და აღრიცხავს კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით.
მაგალითი 6 – ნავთობის და გაზის მოძიების, ექსპლუატაციის და წარმოების საქმიანობები
სმ41. A და B ერთეულებმა (მხარეებმა) დააფუძნეს განცალკევებული სუბიექტი (H ერთეული) და ერთობლივი საოპერაციო შეთანხმება ნავთობის და გაზის მოძიების, ექსპლუატაციის და წარმოების საქმიანობის განხორციელებისათვის O ქვეყანაში. H ერთეულის სამართლებრივი ფორმის ძირითადი მახასიათებელია ის, რომ აღნიშნული განცალკევებული სუბიექტი მიიჩნევა განცალკევებულად (ანუ განცალკევებული სუბიექტის მიერ ფლობილი აქტივები და ვალდებულებები არის განცალკევებული სუბიექტის აქტივები და ვალდებულებები და არა მხარეთა აქტივები და ვალდებულებები).
სმ42. O ქვეყანამ H ერთეულს მისცა ნავთობის და გაზის მოძიების, ექსპლუატაციის და წარმოების საქმიანობის ნებართვა კონკრეტულ მიწის ნაკვეთზე (საბადოები).
სმ43. მხარეებს შორის შეთანხმებული ერთობლივი საოპერაციო შეთანხმებით დადგენილია მხარეთა უფლებები და მოვალეობები აღნიშნულ საქმიანობასთან დაკავშირებით. ქვემოთ მოცემულია აღნიშნული შეთანხმების ძირითადი პირობების შეჯამება.
შეთანხმება
სმ44. H ერთეულის საბჭო შედგება თითო დირექტორისაგან თითოეული მხარიდან. თითოეულ მხარეს გააჩნია 50 პროცენტიანი წილი H ერთეულში. ნებისმიერი გადაწყვეტილების მისაღებად საჭიროა დირექტორთა ერთსულოვანი თანხმობა.
ერთობლივი საოპერაციო შეთანხმება (ესშ)
სმ45. ერთობლივი საოპერაციო შეთანხმებით ფუძნდება საოპერაციო კომიტეტი. კომიტეტის შემადგენლობაში შედის თითო წარმომადგენელი თითოეული მხარიდან. თითოეულ მხარეს გააჩნია საოპერაციო კომიტეტში მონაწილეობის 50 პროცენტიანი წილი.
სმ46. საოპერაციო კომიტეტი ამტკიცებს საქმიანობასთან დაკავშირებულ ბიუჯეტს და სამუშაო პროგრამებს, რისთვისაც საჭიროა აგრეთვე თითოეული მხარის წარმომადგენლის ერთსულოვანი თანხმობა. ერთ-ერთი მხარე ინიშნება ოპერატორად და პასუხისმგებელია მართვაზე და დამტკიცებული პროგრამების განხორციელებაზე.
სმ47. ერთობლივ საოპერაციო შეთანხმებაში მითითებულია, რომ მოძიების, ექსპლუატაციის და წარმოების საქმიანობებიდან წარმოქმნილი უფლებები და მოვალეობები მხარეებს შორის უნდა განაწილდეს H ერთეულში თითოეული მხარის წილის პროპორციულად. კერძოდ, ერთობლივი საოპერაციო შეთანხმებით დადგენილია, რომ მხარეები ინაწილებენ:
(ა) H ერთეულისთვის მინიჭებული მოძიების, ექსპლუატაციის და წარმოების განვითარების ნებართვიდან წარმოქმნილ უფლებებს და მოვალეობებს (მაგ. ნებართვებს, აღდგენის ვალდებულებებს, როიალტებს და საგადასახადო ვალდებულებებს);
(ბ) წარმოებულ პროდუქციას; და
(გ) ყველა სამუშაო პროგრამასთან დაკავშირებულ მთლიან ხარჯებს.
სმ48. აღნიშნულ სამუშაო პროგრამებთან დაკავშირებით გაწეული ხარჯები იფარება მხარეების ფულადი სახსრებით. თუ რომელიმე მხარე ვერ შეასრულებს ფულად მოვალეობებს, მეორე მხარეს მოეთხოვება დეფოლტის თანხის შეტანა H. ერთეულში დეფოლტის თანხა მიიჩნევა ვალად, რომელიც დეფოლტის მხარეს აქვს მეორე მხარის მიმართ.
ანალიზი
სმ49. მხარეები ერთობლივ შეთანხმებას ახორციელებენ განცალკევებული სუბიექტის საშუალებით, რომლის სამართლებრივი ფორმის შედეგად მხარეები და განცალკევებული სუბიექტი გამიჯნულია. მხარეებმა შეძლეს განცალკევებული სუბიექტის იმ სამართლებრივი ფორმის შედეგად წარმოქმნილი უფლებების და მოვალეობების თავდაპირველი შეფასების გაუქმება, რომლის საშუალებითაც ხორციელდება შეთანხმება. მათ აღნიშნული განახორციელეს საოპერაციო შეთანხმების პირობებზე შეთანხმებით, რომლის მიხედვითაც მათ მიენიჭათ უფლებები აქტივებზე (მაგ. მოძიების და ექსპლუატაციის ნებართვები, წარმოება და საქმიანობიდან წარმოქმნილი სხვა აქტივები) და მოვალეობები ვალდებულებებისათვის (მაგ. სამუშაო პროგრამების შედეგად წარმოქმნილი ყველა ხარჯები და მოვალეობები), რომლებიც ფლობილია H ერთეულის მიერ. მოცემული ერთობლივი შეთანხმება არის ერთობლივი ოპერაცია.
სმ50. თითოეული, A ერთეული და B ერთეული შეთანხმებიდან წარმოქმნილ აქტივებსა და ვალდებულებებში თავის წილს აღიარებს თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში შეთანხმებული მონაწილეობის წილის საფუძველზე. აღნიშნულის საფუძველზე აღიარებს აგრეთვე თითოეული მხარე თავის წილს შემოსავალში (თავის წილს წარმოებული პროდუქციის გაყიდვიდან) და თავის წილს ხარჯებში.
მაგალითი 7 – თხევადი ბუნებრივი გაზის შეთანხმება
სმ51. A ერთეული ფლობს არაექსპლუატირებულ გაზის საბადოს, სადაც მნიშვნელოვანი გაზის რესურსებია. A ერთეულმა განსაზღვრა, რომ გაზის საბადო ეკონომიკურად გამართლებული იქნება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ გაზი გაიყიდება მომხმარებლებზე, უცხოურ ბაზრებზე. ამისათვის უნდა აშენდეს თხევადი ბუნებრივი გაზის ქარხანა გაზის გათხევადებისათვის, რათა შესაძლებელი იქნეს მისი ტრანსპორტირება უცხოეთის ბაზრებზე.
სმ52. A ერთეული ერთობლივ შეთანხმებას დებს B ერთეულთან რათა განავითარონ და განახორციელონ გაზის საბადოს და თხევადი ბუნებრივი გაზის ქარხნის ოპერირება. ამ შეთანხმების ფარგლებში, A ერთეული და B ერთეული (მხარეები) თანხმდებიან, ახალ განცალკევებულ სუბიექტში, ერთეულში C, შეიტანონ გაზის საბადო და ფულადი სახსრები. აღნიშნული შენატანების სანაცვლოდ თითოეული მხარე მიიღებს 50 პროცენტიან საკუთრების წილს C ერთეულში. C ერთეულის სამართლებრივი ფორმის ძირითადი მახასიათებელია ის, რომ აღნიშნული განცალკევებული სუბიექტი მიიჩნევა განცალკევებულად (ანუ განცალკევებული სუბიექტის მიერ ფლობილი აქტივები და ვალდებულებები არის განცალკევებული სუბიექტის აქტივები და ვალდებულებები და არა მხარეთა აქტივები და ვალდებულებები).
სმ53. მხარეებს შორის სავალდებულო შეთანხმებაში მითითებულია, რომ:
(ა) თითოეულმა, A ერთეულმა და B ერთეულმა, უნდა დანიშნოს C ერთეულის საბჭოს ორი წევრი. დირექტორთა საბჭო ერთსულოვნად უნდა დაეთანხმოს C ერთეულის სტრატეგიას და ინვესტიციების განხორციელებას.
(ბ) გაზის საბადოს და თხევადი ბუნებრივი გაზის ქარხნის ყოველდღიური მენეჯმენტი, წარმოების განვითარების და სამშენებლო საქმიანობების ჩათვლით, განხორციელდება B ერთეულის თანამშრომლების მიერ. C ერთეული იმ ხარჯებს აუნაზღაურებს B ერთეულს, რომელსაც იგი გასწევს გაზის საბადოს და თხევადი ბუნებრივი გაზის ქარხნის მართვისას.
(გ) C ერთეული პასუხისმგებელია თხევადი ბუნებრივი გაზის წარმოებასა და გაყიდვაზე, ისევე როგორც ბიზნესის ჩვეულებრივ წარმართვისას წარმოქმნილ სხვა ვალდებულებებისთვის, როგორიცაა მაგალითად კრედიტორული დავალიანება, ადგილმდებარეობის აღდგენის და ქარხნის დემონტაჟის ვალდებულებები.
(დ) A და B ერთეულებს თანაბარი წილი აქვთ შეთანხმების ფარგლებში განხორციელებული საქმიანობებიდან წარმოქმნილ ნამეტში, და ამგვარად, ერთნაირი წილი ეკუთვნით C ერთეულის მიერ გაცემულ დივიდენდებსა თუ მსგავს განაწილებებში.
სმ54. სავალდებულო შეთანხმებაში არ არის მითითებული რომელიმე მხარეს თუ გააჩნია უფლებები C ერთეულის აქტივებზე ან მოვალეობები მისი ვალდებულებებისათვის.
სმ55. C ერთეულის საბჭო იღებს გადაწყვეტილებას დადოს ფინანსური შეთანხმება გამსესხებელთა სინდიკატთან გაზის საბადოს ექსპლუატაციასა და თხევადი ბუნებრივი გაზის ქარხნის მშენებლობაში დახმარებისათვის. განვითარების და მშენებლობის სავარაუდო მთლიანი დანახარჯები შეადგენს 1,000 მილიონ ფე-ს.1
სმ56. გამსესხებელი სინდიკატი C ერთეულს უზრუნველყოფს სესხით 700 მილიონი ფე-ს ოდენობით. შეთანხმებაში მითითებულია, რომ სინდიკატს შეუძლია მიმართოს A და B ერთეულებს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ C ერთეული დეფოლტს განიცდის სესხის შეთანხმებაზე გაზის საბადოს და თხევადი ბუნებრივი გაზის ქარხნის მშენებლობისას. გამსესხებელი სინდიკატი თანხმდება, რომ მას არ ექნება უფლება ვალის დაბრუნება მოსთხოვოს A და B ერთეულებს მას შემდეგ, რაც თხევადი ბუნებრივი გაზის ქარხანა აშენდება, რადგან მისი შეფასებით ფულადი სახსრების ნაკადი, რასაც C ერთეული წარმოქმნის თხევადი ბუნებრივი გაზის გაყიდვიდან, საკმარისი იქნება სესხის დასაფარად. მართალია, ამ დროისთვის გამსესხებლებს არ ექნებათ A და B ერთეულებისათვის დახმარებისთვის მიმართვის უფლება, მაგრამ სინდიკატი C ერთეულის დეფოლტისაგან დაცვის მიზნით ყადაღას ადებს თხევადი ბუნებრივი გაზის ქარხანას.
ანალიზი
სმ57. ერთობლივი შეთანხმება ხორციელდება განცალკევებული სუბიექტის მეშვეობით, რომლის სამართლებრივი ფორმის შედეგად მხარეები და განცალკევებული სუბიექტი გამიჯნულია. სავალდებულო შეთანხმების პირობებით არ არის მითითებული, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები C ერთეულის აქტივებზე, ან მოვალეობები მისი ვალდებულებებისათვის, მაგრამ დადგენილია, რომ მხარეებს უფლებები გააჩნიათ C ერთეულის წმინდა აქტივებზე. გაზის საბადოს განვითარების და თხევადი ბუნებრივი გაზის ქარხნის მშენებლობის დროს ფინანსური შეთანხმების რეგრესული ხასიათი (ანუ A და B ერთეულები უზრუნველყოფენ ცალკე გარანტიებს ამ ეტაპის განმავლობაში) თავისთავად არ აკისრებს მხარეებს მოვალეობას C ერთეულის ვალდებულებებისათვის (ე.ი. აღნიშნული სესხი წარმოადგენს C ერთეულის ვალდებულებას). A და B ერთეულებს გააჩნიათ ცალკე ვალდებულებები, რაც გახლავთ მათი გარანტიები, დაფარონ სესხი, თუ C ერთეული დეფოლტს განიცდის განვითარების და მშენებლობის ფაზაში.
სმ58. არ არსებობს სხვა ფაქტები ან გარემოებები, რომლებიც მიუთითებენ, რომ მხარეებს გააჩნიათ უფლებები C ერთეულის აქტივების, ფაქტობრივად, სრულ პოტენციალზე ან ეკონომიკურ სარგებელზე, და რომ მხარეებს გააჩნიათ მოვალეობები C ერთეულის ვალდებულებებისათვის. აღნიშნული ერთობლივი შეთანხმება არის ერთობლივი საქმიანობა.
სმ59. მხარეები თავიან უფლებებს C ერთეულის წმინდა აქტივებზე აღიარებენ ინვესტიციის სახით და აღრიცხავენ კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით.
მაგალითი 8—იმ ერთობლივ ოპერაციებში წილის შეძენის აღრიცხვა, რომელშიც ერთობლივი ოპერაციის საქმიანობა წარმოადგენს ერთეულს
სმ60. A, B და C მუნიციპალიტეტები ერთობლივად აკონტროლებენ D ერთობლივ ოპერაციას, რომლის საქმიანობები წარმოადგენს ერთეულს, როგორც ეს სსბასს 40-ში, საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები, არის განსაზღვრული..
სმ61. E მუნიციპალიტეტი იძენს D ერთობლივ ოპერაციაში A მუნიციპალიტეტის საკუთრების წილის 40 პროცენტს 300 ფე-ს ღირებულებით და წარმოექმნება შეძენასთან დაკავშირებული დანახარჯები 50 ფე-ს ღირებულების.
სმ62. მხარეებს შორის სავალდებულო შეთანხმება, რომელსაც შეუერთდა E მუნიციპალიტეტი როგორც შეძენის მონაწილე მხარე, ადგენს, რომ E მუნიციპალიტეტის წილი სხვადასხვა აქტივებსა და ვალდებულებებში განცალკევებულია მისი საკუთრების წილიდან D ერთობლივ ოპერაციაში. ქვემოთ მოცემული ცხრილი გამოსახავს E მუნიციპალიტეტის აქტივების და ვალდებულებების წილს D ერთობლივ ოპერაციაში, როგორც ეს დადგენილია მხარეებს შორის სავალდებულო შეთანხმებით:
| ერთობლივ ოპერაციასთან დაკავშირებული E მუნიციპალიტეტის აქტივების და ვალდებულებების წილი | ||
|---|---|---|
| ძირითადი აქტივები | 48% | |
| არამატერიალური აქტივები (გუდვილის გამოკლებით) | 90% | |
| დებიტორული დავალიანებები | 40% | |
| მატერიალური მარაგები | 40% | |
| საპენსიო ვალდებულებები | 15% | |
| კრედიტორული დავალიანებები | 40% | |
| პირობითი ვალდებულებები | 56% | |
ანალიზი
სმ63. E მუნიციპალიტეტი თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებს სავალდებულო შეთანხმების შედეგად თავის წილს აქტივებსა და ვალდებულებებში (იხ. 23-ე პუნქტი).
სმ64. იგი იყენებს სსბასს 40-ით და სხვა სსბასს-ებით განსაზღვრულ შეძენის აღრიცხვის პრინციპებს D ერთობლივ ოპერაციაში წილის შეძენისას, შეძენილი აქტივების და წარმოქმნილი ვალდებულებების იდენტიფიცირების, აღიარების, შეფასებისა და კლასიფიცირებისათვის. ეს არის იმის გამო, რომ E მუნიციპალიტეტმა შეიძინა წილი ერთობლივ ოპერაციაში, რომელშიც საქმიანობა წარმოადგენს ოპერაციას (იხ. 24 (ა) პუნქტი).
სმ65. ამასთან, E მუნიციპალიტეტი არ იყენებს სსბასს 40-სა და სხვა სსბასს-ებში მოცემულ შეძენის აღრიცხვის პრინციპებს, რომლებიც ეწინააღმდეგება ამ სტანდარტით გათვალისწინებულ მითითებებს. შედეგად, 23-ე პუნქტის შესაბამისად, E მუნიციპალიტეტი აღიარებს და, შესაბამისად, აფასებს, D ერთობლივ ოპერაციაში თავის წილთან დაკავშირებით, მხოლოდ მის წილს ერთობლივი ფლობილ თითოეულ აქტივში და იმ თითოეულ ვალდებულებაში, რომელიც ერთობლივად წარმოიქმნება, როგორც ეს განსაზღვრულია სავალდებულო შეთანხმებით. E მუნიციპალიტეტი თავის აქტივებში და ვალდებულებებში არ ასახავს სხვა მხარეების წილებს D ერთობლივ ოპერაციაში.
სმ66. სსბასს 40 ითხოვს შემსყიდველს შეაფასოს შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივები და მათი შეძენასთან დაკავშირებული ვალდებულებები, შეძენის თარიღისათვის, სამართლიანი ღირებულებით, შეზღუდული გამონაკლისების გათვალისწინებით, მაგალითად, არამატერიალური აქტივის სახით აღიარებული თავიდან შეძენილი უფლება ფასდება მასთან დაკავშირებული სავალდებულო შეთანხმების დარჩენილი ვადის საფუძველზე, იმისდა მიუხედავად, განიხილავდა თუ არა ბაზრის მონაწილეები სავალდებულო შეთანხმებების პოტენციურ განახლებას, მისი სამართლიანი ღირებულებით შეფასების დროს. ასეთი შეფასება არ ეწინააღმდეგება წინამდებარე სტანდარტს და შესაბამისად, აღნიშნული მოთხოვნები გამოიყენება.
სმ67. შედეგად, E მუნიციპალიტეტი განსაზღვრავს ერთობლივ ოპერაციასთან დაკავშირებულ იდენტიფიცირებად აქტივებსა და ვალდებულებებში თავის წილს, სსბასს 40-ში მითითებული სამართლიანი ღირებულებით ან სხვა ღირებულებით. შემდეგ ცხრილში მოცემულია E მუნიციპალიტეტის წილი ერთობლივ ოპერაციასთან დაკავშირებულ იდენტიფიცირებად აქტივებსა და ვალდებულებებში, სსბასს 40-ში მითითებული სამართლიანი ღირებულებით ან სხვა ღირებულებით.
| სამართლიანი ღირებულება ან სხვა ღირებულება, განსაზღვრული სსბასს 40-ით, E მუნიციპალიტეტის წილის D ერთობლივი ოპერაციის იდენტიფიცირებად აქტივებსა და ვალდებულებებში (ფე) | |||
|---|---|---|---|
| ძირითადი აქტივები | 138 | ||
| არამატერიალური აქტივები (გუდვილის გამოკლებით) | 72 | ||
| დებიტორული დავალიანებები | 84 | ||
| მატერიალური მარაგები | 70 | ||
| საპენსიო ვალდებულებები | (12) | ||
| კრედიტორული დავალიანებები | (48) | ||
| პირობითი ვალდებულებები | (52) | ||
| გადავადებული საგადასახადო ვალდებულება (იხ. მოგების გადასახადთან დაკავშირებით საერთაშორისო ან ეროვნული სტანდარტი) | (24) | ||
| წმინდა აქტივები | 228 | ||
სმ68. სსბასს 40-ის შესაბამისად, E მუნიციპალიტეტის წილებისთვის გადახდილი კომპენსაციის მეტობა იდენტიფიცირებადი წმინდა აქტივების ოდენობაზე, აღიარდება როგორც გუდვილი.
| გადაცემული კომპენსაცია | 300ფე | ||
| E მუნიციპალიტეტის წილი ერთობლივ ოპერაციაში მონაწილეობასთან დაკავშირებით იდენტიფიცირებად აქტივებსა და ვალდებულებებში | 228ფე | ||
| გუდვილი | 72 | ||
სმ69. შეძენასთან დაკავშირებული ხარჯები 50 ფე-ს ოდენობით არ განიხილება, როგორც ერთობლივ ოპერაციაში მონაწილეობისთვის გადაცემული კომპენსაციის ნაწილი. ისინი აღიარდება ხარჯებად, ნამეტში ან დეფიციტში იმ პერიოდში, როდესაც გაწეულია ხარჯები და მიღებულია მომსახურება (იხ. სსბასს 40-ის 111-ე პუნქტი).
მაგალითი 9—ნოუ-ჰაუს გამოყენების უფლების შეტანა ერთობლივ ოპერაციაში, რომლის საქმიანობა წარმოადგენს ოპერაციას
სმ70. A და B ერთეულები წარმოადგენენ ორ ერთეულს, რომელთა საქმიანობაა მრავალფეროვანი პროგრამებისთვის მაღალი ხარისხის ბატარეების შექმნა.
სმ71. ელექტრო მანქანებისთვის ბატარეების შესაქმნელად ისინი ადგენენ სავალდებულო შეთანხმებას (Z ერთობლივ ოპერაციას) ერთობლივად მუშაობისთვის. A და B ერთეულები ინაწილებენ Z ერთობლივი ოპერაციის ერთობლივ კონტროლს. აღნიშნული შეთანხმება წარმოადგენს ერთობლივ ოპერაციას, სადაც საქმიანობები შეადგენენ ერთეულს, სსბასს 40-ის შესაბამისად.
სმ72. რამდენიმე წლის შემდეგ, ერთობლივმა ოპერატორებმა (A და B ერთეულებმა) გადაწყვიტეს, რომ განხორციელებადია M მასალების გამოყენებით ბატარეის შექმნა ელექტრო მანქანებისთვის. თუმცა, M მასალების დამუშავება მოითხოვს სპეციალისტის ნოუ-ჰაუს და ამიტომაც, M მასალა ჯერ-ჯერობით გამოყენებულ იქნა მხოლოდ ელექტროენერგიის საწარმოებლად.
სმ73. M მასალების დასამუშავებლად ნოუ-ჰაუს მისაღებად, A და B ერთეულებმა უზრუნველყვეს, რომ C ერთეული შეერთებოდა შეთანხმებას როგორც მორიგი ერთობლივი ოპერატორი, A და B ერთეულებისგან Z ერთობლივი ოპერაციის წილის შეძენით და სავალდებულო შეთანხმების მხარედ გახდომით.
სმ74. C ერთეულის საქმიანობა აქამდე მხოლოდ ელექტროენერგიის წარმოება იყო. მას აქვს დიდი ხნის და ფართო ცოდნა M მასალის დამუშავებაში.
სმ75. Z ერთობლივ ოპერაციაში მისი წილის სანაცვლოდ, C ერთეული ფულს უხდის A და B ერთეულებს და ანიჭებს უფლებას გამოიყენოს თავისი ნოუ-ჰაუ M მასალის გადასამუშავებლად, ერთობლივი ოპერაციის მიზნებისათვის. ამასთან, C ერთეული Z ერთობლივ ოპერაციას გადასცემს თანამშრომლებს, რომლებიც გამოცდილები არიან M მასალების გადამუშავების პროცესში. ამასთან, C ერთეული არ გადასცემს ნოუ-ჰაუს A და B ერთეულებს ან Z ერთობლივ ოპერაციას, ვინაიდან იგი ინარჩუნებს მასზე ყველა უფლებას. კერძოდ, C ერთეული უფლებამოსილია გამოითხოვოს თავისი ნოუ-ჰაუს გამოყენების უფლება M მასალების დამუშავების პროცესიდან და უკან გამოიყვანოს თავისი გადაცემული თანამშრომლები, ყოველგვარი შეზღუდვისა და A ან B ერთეულებისათვის ან Z ერთობლივი ოპერაციისთვის კომპენსაციის გადახდის გარეშე, თუ იგი შეწყვეტს მონაწილეობას Z ერთობლივ ოპერაციაში.
სმ76. ერთობლივ ოპერაციაში წილის შეძენის თარიღისათვის C ერთეულის ნოუ-ჰაუს სამართლიანი ღირებულება შეადგენს 1,000 ფე-ს. შეძენის დაწყებამდე დაუყოვნებლივ, C ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში ნოუ-ჰაუს საბალანსო ღირებულება იყო 300 ფე.
ანალიზი
სმ77. C ერთეულმა შეიძინა წილი Z ერთობლივ ოპერაციაში, სადაც ერთობლივი ოპერაციის საქმიანობა წარმოადგენს ოპერაციას, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 40-ით.
სმ78. ერთობლივ ოპერაციაში თავისი წილის შეძენის აღრიცხვისას, C ერთეული იყენებს სსბასს 40-ითა და სხვა სსბასს-ებით გათვალისწინებულ ყველა პრინციპს, რომელიც არ ეწინააღმდეგება წინამდებარე სტანდარტის სახელმძღვანელო მითითებებს (იხ. 24 (ა) პუნქტი). შესაბამისად, C ერთეული თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებს სავალდებულო შეთანხმების შედეგად თავის წილს აქტივებსა და ვალდებულებებში (იხ. პუნქტი 23).
სმ79. C ერთეულმა Z ერთობლივ ოპერაციას გადასცა M მასალების დამუშავების ნოუ-ჰაუს უფლება, როგორც წილი იმ ერთეულის, რომელიც შეუერთდა Z ერთობლივ ოპერაციას როგორც ოპერატორი. ამასთან, C ერთეული ინარჩუნებს ამ უფლების კონტროლს, რადგან მას უფლება აქვს გამოითხოვოს თავისი ნოუ-ჰაუს გამოყენების უფლება M მასალების დამუშავებაზე და უკან გამოიყვანოს თავისი გადაცემული თანამშრომლები, ყოველგვარი შეზღუდვისა და A ან B ერთეულებისათვის ან Z ერთობლივი ოპერაციისთვის კომპენსაციის გადახდის გარეშე, თუ იგი შეწყვეტს მონაწილეობას Z ერთობლივ ოპერაციაში.
სმ80. შედეგად, C ერთეული აგრძელებს M მასალების დამუშავების ნოუ-ჰაუს აღიარებას Z ერთობლივ ოპერაციაში წილის შეძენის შემდგომ, ვინაიდან ის ინარჩუნებს მასზე ყველა უფლებას. აღნიშნული გულისხმობს იმას, რომ C ერთეული გააგრძელებს ნოუ-ჰაუს აღიარებას საბალანსო ღირებულების საფუძველზე, 300 ფე-ს ოდენობით. იმ ნოუ-ჰაუს გამოყენების უფლების კონტროლის შენარჩუნების შედეგად, რომელიც გადასცა ერთობლივ ოპერაციას, C ერთეულმა მიანიჭა ნოუ-ჰაუს უფლება საკუთარ თავს. შესაბამისად, C ერთეული არ ახდენს ნოუ-ჰაუს განმეორებით შეფასებას და იგი არ აღიარებს მოგებას ან ზარალს მისი გამოყენების უფლების მიღებაზე.
შედარება ფასს 11-თანსსბასს 37, ერთობლივი შეთანხმებები, ძირითადად ეფუძნება ფასს-ს 11, ერთობლივი საქმიანობა (გამოცემული 2011 წელს, 2014 წლის 31 დეკემბრამდე ცვლილებების ჩათვლით). წინამდებარე სტანდარტის გამოცემისას სსბასსს-ს არ ჰქონდა გათვალისწინებული საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ფასს 9-ის, ფინანსური ინსტრუმენტები, შესაბამისობა. ამგვარად, ფასს 11-ში მოცემული მინიშნებები ფასს 9-ზე ჩანაცვლებულია იმ სსბასს-ებზე მინიშნებებით, რომლებიც ეხება ფინანსურ ინსტრუმენტებს. : სსბასს-ს 37 და ფასს 11-ს შორის ძირითადი განსხვავებებია შემდეგი:
|
ნორმატიული-აქტი-26 ⬇
დანართი №24სსბასს 38 - „სხვა ერთეულებში წილების გამჟღავნება“საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის წინამდებარე საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს) ძირითადად ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტს, ფასს 12-ს - განმარტებითი შენიშვნები სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ. საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) მიერ ფასს 12-დან ამონარიდები წინამდებარე გამოცემაში გადმოტანილია, ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
სსბასს 38 - სხვა ერთეულებში წილების გამჟღავნებასსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოქვეყნებული სსბასს-ების შედეგად განპირობებულ შესწორებებს. სსბასს 38, განმარტებითი შენიშვნები სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ, გამოცემულ იქნა 2015 წლის იანვარში. მას შემდეგ სსბასს 38-ში ცვლილებები შევიდა შემდეგი სსბასს-ების შესაბამისად:
|
სსბასს 38-ში შეცვლილი პუნქტების ცხრილი
| შეცვლილი პუნქტი | ცვლილების შედეგი | ცვლილების საფუძველი |
|---|---|---|
| 4 | შეცვლილია | სსბასს 39, 2016 წ. ივლისი |
| 5 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენებადობა, 2016 წ. აპრილი |
| 6 | ამოღებულია | სსბასს-ების გამოყენებადობა, 2016 წ. აპრილი |
| 61ა | დამატებულია | სსბასს-ების გამოყენებადობა, 2016 წ. აპრილი |
| 61B | დამატებულია | სსბასს 39, 2016 წ. ივლისი |
2015 წ. იანვარი
სსბასს 38 - სხვა ერთეულებში წილების გამჟღავნება
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1
მოქმედების სფერო 2–6
განმარტებები 7–8
სავალდებულო შეთანხმება 8
ინფორმაციის გამჟღავნება სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ... 9–11
მნიშვნელოვანი განსჯა და დაშვებები 12–14
საინვესტიციო ერთეულის სტატუსი 15–16
კონტროლირებულ ერთეულებში მონაწილეობა 17–26
არამაკონტროლებელი წილის მონაწილეობა ეკონომიკური ერთეულის საქმიანობასა და ფულად ნაკადებში 19
მნიშვნელოვანი შეზღუდვების ხასიათი და ხარისხი 20
კონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში ერთეულის მონაწილეობასთან დაკავშირებული რისკების ხასიათი........ 21–24
კონტროლირებულ ერთეულში მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ ფლობილ საკუთრების წილის დონეში მომხდარი ცვლილების შედეგები, რაც არ იწვევს კონტროლის დაკარგვას ................ 25
საანგარიშგებო პერიოდში კონტროლირებულ ერთეულზე კონტროლის დაკარგვის შედეგები 26
მონაწილეობა არაკონსოლიდირებულ კონტროლირებულ ერთეულებში (საინვესტიციო ერთეულები) 27–34
მონაწილეობა ერთობლივ შეთანხმებებსა და მეკავშირე ერთეულებში ... 35–39
ერთობლივ შეთანხმებასა და მეკავშირე ერთეულებში ერთეულის მონაწილეობის ხასიათი, ხარისხი და ფინანსური გავლენა ..... 36–38
ერთობლივ საქმიანობასა და მეკავშირე ერთეულებში ერთეულის მონაწილეობასთან დაკავშირებული რისკები 39
მონაწილეობა არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ
ერთეულებში ............................................... .......... .......... .................... 40–48
მონაწილეობის ხასიათი 43–45
რისკების ხასიათი 46–48
საკუთრების წილები, რომელთა რაოდენობრივად გამოსახვა
შეუძლებელია 49–50
გაყიდვის მიზნით შეძენილი მაკონტროლებელი წილები 51–57
გარდამავალი დებულებები 58–60
ძალაში შესვლის თარიღი 61–62
„ა“ დანართი: მითითებები გამოყენებაზე
„ბ“ დანართი: შესწორებები სხვა სსბასს-ებში
დასკვნის საფუძველი
შედარება ფასს 12-თან
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 38 - განმარტებითი შენიშვნები სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ - ჩამოყალიბებულია 1-62 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსფასს 38 აღქმულ უნდა იქნეს მისი მიზნების, დასკვნის საფუძვლისა და საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის კონტექსტში. სსბასს 3 - სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები - იძლევა სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს, დეტალური მითითებების არარსებობის შემთხვევაში |
მიზანი
1. წინამდებარე სტანდარტის მიზანია ერთეულისგან იმ ინფორმაციის გამჟღავნების მოთხოვნა, რომელიც ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელს საშუალებას მისცემს შეაფასონ:
(ა) კონტროლირებულ ერთეულებში, არაკონსოლიდირებულ კონტროლირებულ ერთეულებში, ერთობლივ შეთანხმებებში, მეკავშირე ერთეულებსა და არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში მისი მონაწილეობის ხასიათი და დაკავშირებული რისკები; და
(ბ) აღნიშნული მონაწილეობის გავლენა მის ფინანსურ მდგომარეობაზე, საქმიანობის ფინანსურ შედეგებსა და ფულად ნაკადებზე.
მოქმედების სფერო
2. საჯარო სექტორის ერთეულმა, რომელიც ფინანსურ ანგარიშგებას ამზადებს და წარადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდის საფუძველზე, წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს კონტროლირებულ ერთეულებში, არაკონსოლიდირებულ კონტროლირებულ ერთეულებში, ერთობლივ შეთანხმებებში, მეკავშირე ერთეულებსა და არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში მისი მონაწილეობის შესახებ ინფორმაციის გასამჟღავნებლად.
3. წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს ერთეულმა, რომელიც მონაწილეობს რომელიმე ქვემოთ მოცემულ ერთეულში:
(ა) კონტროლირებული ერთეულები;
(ბ) ერთობლივი შეთანხმებები (ანუ ერთბლივი ოპერაციები ან ერთობლივი საქმიანობა);
(გ) მეკავშირე ერთეულები; ან
(დ) არაკონსოლიდირებული სტრუქტურიზებული ერთეულები.
4. წინამდებარე სტანდარტი არ ვრცელდება:
(ა) შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის პროგრამებზე ან შრომითი გასამრჯელოების სხვა გრძელვადიან პროგრამებზე, რომლებზეც სსბასს 39, დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოები, ვრცელდება.
(ბ) ერთეულის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაზე, რომელზეც ვრცელდება სსბასს 34, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება. თუმცა:
(i) თუ ერთეული მონაწილეობს სტრუქტურიზებულ ერთეულებში, რომლებიც კონსოლიდირებულნი არ არიან და ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებას ამზადებენ, როგორც მათ ერთადერთ ფინანსურ ანგარიშგებას, მან ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისას პუნქტებში 40-48 მოცემული მოთხოვნები უნდა გამოიყენოს.
(ii) საინვესტიციო ერთეულმა, რომელიც ამზადებს ფინანსურ ანგარიშგებას, სადაც მისი ყველა კონტროლირებული ერთეულები შეფასებულია რეალური ღირებულებით, ნამეტის ან დეფიციტის მეშვეობით, სსბასს 35-ის 56-ე პუნქტის შესაბამისად, განმარტებითი შენიშვნები უნდა წარადგინოს საინვესტიციო ერთეულებთან დაკავშირებით, რაც წინამდებარე სტანდარტით მოითხოვება.
(გ) იმ ერთეულის მიერ ფლობილ წილზე, რომელიც მონაწილეობს ერთობლივ შეთანხმებაში, მაგრამ მას ერთობლივი კონტროლი არა აქვს, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ეს წილი განაპირობებს აღნიშნულ შეთანხმებაზე მნიშვნელოვან გავლენას ან წარმოადგენს წილს სტრუქტურიზებულ ერთეულში.
(დ) მონაწილეობაზე სხვა ერთეულში, რომელიც აღირიცხება სსბასს 29-ის, ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასება, შესაბამისად. თუმცა, ერთეულმა უნდა გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი:
(i) როდესაც ეს მონაწილეობა არის მონაწილეობა მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში, რომელიც სსბასს 36-ის, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობაში, შესაბამისად ფასდება რეალური ღირებულებით, ნამეტის ან დეფიციტის მეშვეობით; ან
(ii) როდესაც ეს მონაწილეობა არის მონაწილეობა სტრუქტურიზებულ ერთეულში, რომელიც კონსოლიდირებული არ არის.
5. [ამოღებულია]
6. [ამოღებულია]
განმარტებები
7. წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
სავალდებულო შეთანხმება: წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის სავალდებულო შეთანხმება არის შეთანხმება, რომელიც აღსრულებად უფლებებსა და მოვალეობებს ანიჭებს მის მონაწილე მხარეებს, ისევე როგორც ხელშეკრულების შემთხვევაში. ის მოიცავს კონტრაქტორების უფლებებსა და სხვა სამართლებრივ უფლებებს.
მონაწილეობა სხვა ერთეულში, წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის გულისხმობს სავალდებულო შეთანხმებების მეშვეობით ან სხვაგვარად ჩართულობას, რაც ერთეულისთვის წარმოქმნის ცვალებად სარგებელს აღნიშნული სხვა ერთეულის საქმიანობის შედეგებიდან. სხვა ერთეულში მონაწილეობა შეიძლება დადასტურდეს, თუმცა ამით არ შემოიფარგლება, წილობრივი ან სავალო ინსტრუმენტების ფლობით, ისევე როგორც სხვა ფორმით მონაწილეობით, როგორიცაა მაგალითად დაფინანსებით უზრუნველყოფა, ლიკვიდობის მხარდაჭერა, კრედიტის გაუმჯობესება და გარანტიები. ის მოიცავს საშუალებებს, რომელთა მეშვეობით ერთეული აკონტროლებს ან ერთობლივად აკონტროლებს, ან მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს სხვა ერთეულზე. მხოლოდ ტიპური დაფინანსების/დაფინანსების მიღების ან მომხმარებელი/მიმწოდებლის ურთიერთობა სულაც არ ნიშნავს სხვა ერთეულში მონაწილეობას.
პუნქტებში მგ7–მგ9 მოცემულია დამატებითი ინფორმაცია სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ.
სსბასს 35-ის, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, პუნქტებში მგ57–მგ59 ახსნილია სარგებლის ცვალებადობა.
შემოსავალი სტრუქტურიზებული ერთეულიდან, წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის მოიცავს (მაგრამ არ შემოიფარგლება) საზღაურს, პროცენტს, დივიდენდებს ან მსგავს განაწილებას, პერიოდულ და არაპერიოდულ საზღაურს, შემოსულობას ან ზარალს სტრუქტურიზებულ ერთეულში მონაწილეობის ხელახლა შეფასებიდან ან აღიარების შეწყვეტიდან და შემოსულობებს ან ზარალს სტრუქტურიზებული ერთეულისთვის აქტივებისა და ვალდებულებების გადაცემიდან.
სტრუქტურიზებული ერთეული არის:
ისეთი ერთეულების შემთხვევაში, როდესაც, როგორც წესი, ადმინისტრაციული შეთანხმებები ან კანონმდებლობაა დომინანტი ფაქტორი იმის განსაზღვრისას, ვინ აკონტროლებს ერთეულს, ერთეული, რომელსაც მინიჭებული აქვს ისეთი კლასიფიკაცია, რომ ადმინისტრაციული შეთანხმებები ან კანონმდებლობა არ არის დომინანტი ფაქტორები იმის განსაზღვრისას, ვინ აკონტროლებს ერთეულს, ისე რომ სავალდებულო შეთანხმებებია მნიშვნელოვანი ერთეულის კონტროლის განსაზღვრაში და დაკავშირებული საქმიანობა წარიმართება სავალდებულო შეთანხმებების მეშვეობით; ან
ისეთი ერთეულების შემთხვევაში, როდესაც, როგორც წესი, ხმის ან მსგავსი უფლებებია დომინანტი ფაქტორი იმის განსაზღვრისას, ვინ აკონტროლებს ერთეულს, ერთეული, რომელსაც მინიჭებული აქვს ისეთი კლასიფიკაცია, რომ ხმის ან მსგავსი უფლებები არ არის დომინანტი ფაქტორი იმის განსაზღვრისას, ვინ აკონტროლებს ერთეულს, ისე რომ ნებისმიერი ხმის უფლება დაკავშირებულია მხოლოდ ადმინისტრაციულ დავალებებთან და შესაბამისი საქმიანობა წარიმართება სავალდებულო შეთანხმებების მეშვეობით.
პუნქტებში მგ20–მგ23 მოცემულია დამატებითი ინფორმაცია სტრუქტურიზებული ერთეულების შესახებ.
სხვა სსბასს-ებში განმარტებული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იგივე მნიშვნელობით გამოიყენება და მოცემულია ტერმინთა განმარტებების გლოსარში, რომელიც ცალკე გამოიცემა. ქვემოთ მოცემული ტერმინები განმარტებულია სსბასს 34-ში, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება, სსბასს 35-ში, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, სსბასს 36-ში, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობაში, ან სსბასს 37-ში, ერთობლივი შეთანხმებები: მეკავშირე ერთეული, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, კონტროლი, კონტროლირებული ერთეული, მაკონტროლებელი ერთეული, ეკონომიკური ერთეული, კაპიტალ-მეთოდი, საინვესტიციო ერთეული, ერთბლივი შეთანხმება, ერთობლივი კონტროლი, ერთობლივი ოპერაცია, ერთობლივი საქმიანობა, არამაკონტროლებელი წილი, შესაბამისი საქმიანობა, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება, განცალკევებული ერთეული და მნიშვნელოვანი გავლენა.
სავალდებულო შეთანხმება
8. სავალდებულო შეთანხმება შეიძლება მრავალი გზით დადასტურდეს. სავალდებულო შეთანხმება ხშირ შემთხვევაში, მაგრამ არა ყოველთვის, წერილობითია, ორ მხარეს შორის ხელშეკრულების ან დოკუმენტირებული განხილვის ფორმით. უფლებამოსილი მექანიზმების, როგორიცაა კანონმდებლობა და აღმასრულებელი ხელისუფლება, მეშვეობით შეიძლება ასევე სახელშეკრულებო შეთანხმების მსგავსი აღსრულებადი შეთანხმებების შექმნა, თვითონ მათ მიერ ან მხარეებს შორის ხელშეკრულებების მეშვეობით.
ინფორმაციის გამჟღავნება სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ
9. 1-ელ პუნქტში მოცემული მიზნის მისაღწევად ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) მნიშვნელოვანი განსჯა და დაშვებები, რომლებიც მან გამოიყენა შემდეგის განსაზღვრისთვის:
(i) სხვა ერთეულში ან შეთანხმებაში მისი მონაწილეობის ხასიათი;
(ii) იმ ერთობლივი შეთანხმების სახე, რომლშიც ის მონაწილეობს (პუნქტები 12-14); და
(iii) რომ ის აკმაყოფილებს საინვესტიციო ერთეულის განმარტებას, საჭიროების შემთხვევაში ( მე-15 პუნქტი); და
(ბ) ინფორმაცია მისი მონაწილეობის შესახებ:
(i) კონტროლირებულ ერთეულებში (პუნქტები 17–26);
(ii) ერთობლივ შეთანხმებებსა და მეკავშირე ერთეულებში (პუნქტები 35–39);
(iii) არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში (პუნქტები 40–48);
(iv) საკუთრების წილში, რომლის რაოდენობრივად გამოსახვა შეუძლებელია (პუნქტები 49–50); და
(v) გაყიდვის მიზნით შეძენილ მაკონტროლებელი წილში (პუნქტები 51–57).
10. როდესაც წინამდებარე სტანდარტით მოთხოვნილი ინფორმაცია, სხვა სსბასს-ებით მოთხოვნილ განმარტებით შენიშვნებთან ერთად, ვერ აკმაყოფილებს 1-ელ პუნქტში მოცემულ მიზანს, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს დამატებითი ინფორმაცია, რომელიც აუცილებელია აღნიშნული მიზნის შესასრულებლად.
11. ერთეულმა უნდა განიხილოს 1-ელ პუნქტში მოცემული ინფორმაციის გამჟღავნების მიზნის შესრულებისათვის საჭირო დეტალების დონე და რამდენად ყურადღება უნდა დაუთმოს წინამდებარე სტანდარტის თითოეულ მოთხოვნას. მან უნდა გააერთიანოს ან დაანაწევროს განმარტებითი შენიშვნებები, ისე რომ სასარგებლო ინფორმაცია არ დაიფაროს დიდი მოცულობით უმნიშვნელო დეტალების ასახვით ან განსხვავებული მახასიათებლების მქონე მუხლების გაერთიანებით (იხ. პუნქტები მგ 2–მგ6).
მნიშვნელოვანი განსჯა და დაშვებები
12. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია გამოყენებული მეთდოლოგიის შესახებ, რომელიც იმისათვის გამოიყენა, რომ განესაზღვრა:
(ა) რომ ის აკონტროლებს სხვა ერთეულს, როგორც ეს აღწერილია სსბასს 35-ის მე-18 და მე-20 პუნქტებში;
(ბ) რომ ის ერთობლივად აკონტროლებს შეთანხმებას ან მას მნიშვნელოვანი გავლენა აქვს სხვა ერთეულზე; და
(გ) ერთბლივი შეთანხმების სახე (ანუ ერთობლივი ოპერაცია ან ერთობლივი საქმიანობა), როდესაც შეთანხმება სტრუქტურიზებულია განცალკევებული ერთეულის გამოყენებით.
13. მე-12 პუნქტით მოთხოვნილი ინფორმაცია უნდა აისახოს ფინანსურ ანგარიშგებაში ან ფინანსურ ანგარიშგებაში მითითება უნდა გაკეთდეს სხვა ანგარიშგებაზე, რომელიც ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებისთვის იგივე პირობებით და იმავე დროს არის ხელმისაწვდომი, როგორც ეს ფინანსური ანგარიშგება. აღნიშნული მითითებების მეშვეობით ჩართული ინფორმაციის გარეშე ფინანსური ანგარიშგება არასრულია. მსგავსი მითითებების გამოყენება შეიძლება იურისდიქციის შეზღუდვებს ექვემდებარებოდეს.
14. იმისათვის, რომ შეასრულოს მე-12 პუნქტის მოთხოვნები, ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია, მაგალითად იმ ფაქტორების შესახებ, რომელიც გაითვალისწინა იმის დასადგენად, რომ:
(ა) ის აკონტროლებს კონკრეტულ ერთეულს (ამ მსგავსი კატეგორიის ერთეულს), როდესაც ამ სხვა ერთეულში მონაწილეობა არ დასტურდება წილობრივი ან სავალო ინსტრუმენტების ფლობით;
(ბ) ის არ აკონტროლებს სხვა ერთეულს (ან ერთეულების კატეგორიას) მიუხედავად იმისა, რომ ფლობს აღნიშნული სხვა ერთეულის (ან ერთეულების) ხმის უფლებების ნახევარზე მეტს;
(გ) ის აკონტროლებს სხვა ერთეულს (ან ერთეულების კატეგორიას) მიუხედავად იმისა, რომ ფლობს აღნიშნული სხვა ერთეულის (ან ერთეულების) ხმის უფლებების ნახევარზე ნაკლებს;
(დ) ის არის რწმუნებული, ან მარწმუნებელი (იხ. სსბასს 35-ის პუნქტები მგ60–მგ74);
(ე) მას არ გააჩნია სხვა ერთეულზე მნიშვნელოვანი გავლენა, მიუხედავად იმისა, რომ ფლობს მისი ხმის უფლებების 20%-ს, ან მეტს; და
(ვ) მას აქვს მნიშვნელოვანი გავლენა სხვა ერთეულზე, მიუხედავად იმისა, რომ ფლობს მისი ხმის უფლებების 20%-ზე ნაკლებს.
საინვესტიციო ერთეულის სტატუსი
15. როდესაც მაკონტროლებელი ერთეული დაადგენს, რომ ის არის საინვესტიციო ერთეული სსბასს 35-ის შესაბამისად, საინვესტიციო ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია იმ მნიშვნელოვანი განსჯისა და დაშვებების შესახებ, რომელთა მეშვეობით დაადგინა, რომ ის არის საინვესტიციო ერთეული. საინვესტიციო ერთეულს არ მოეთხოვება ამ ინფორმაციის გამჟღავნება, თუ მას გააჩნია სსბასს 35-ის 61-ე პუნქტში მოცემული ყველა მახასიათებელი.
16. როდესაც ერთეული ხდება საინვესტიციო ერთეული, ან აღარ აკმაყოფილებს საინვესტიციო ერთეულის განმარტებას, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა წარმოადგინოს ინფორმაცია საინვესტიციო ერთეულის საკლასიფიკაციო სტატუსის შეცვლის შესახებ და განმარტოს ამ ცვლილების გამომწვევი მიზეზები. გარდა ამისა, ერთეულმა, რომელიც ხდება საინვესტიციო ერთეული, უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია იმის შესახებ, რა გავლენას ახდენს მისი სტატუსის შეცვლა წარდგენილი პერიოდის ფინანსურ ანგარიშგებაზე, მათ შორის:
(ა) სტატუსის შეცვლის თარიღისთვის განსაზღვრული რეალური ღირებულებების მთლიანი თანხა იმ კონტროლირებული ერთეულებისა, რომელთა კონსოლიდირებაც შეწყდა;
(ბ) სსბასს 35-ის 64-ე პუნქტის შესაბამისად გამოთვლილი შემოსულობის ან ზარალის, თუ ასეთი არსებობს, მთლიანი თანხა; და
(გ) ნამეტის ან დეფიციტის მუხლ(ებ)ი, სადაც აისახა ეს შემოსულობა ან ზარალი (თუ ის ცალკე არ არის წარდგენილი).
კონტროლირებულ ერთეულებში მონაწილეობა
17. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია, რომელიც კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელს საშუალებას მისცემს:
(ა) შეისწავლოს:
(i) ეკონომიკური ერთეულის შემადგენლობა; და
(ii) წილი, რომლიც არამაკონტროლებელი წილის მფლობელებს აქვთ ეკონომიკური ერთეულის საქმიანობასა და ფულად ნაკადებში (მე-19 პუნქტი); და
(ბ) შეაფასოს:
(i) იმ მნიშვნელოვანი შეზღუდვების ხასიათი და ხარისხი, რომლებიც მას უზღუდავს ეკონომიკური ერთეულის აქტივების წვდომის ან გამოყენების და ვალდებულებების დაფარვის შესაძლებლობას (მე-20 პუნქტი);
(ii) იმ რისკების ხასიათი და ცვლილებები, რომლებიც დაკავშირებულია კონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში მის მონაწილეობასთან (პუნქტები 21–24);
(iii) კონტროლირებულ ერთეულში მისი საკუთრების წილის ცვლილებების შედეგები, რაც არ იწვევს კონტროლის დაკარგვას (25-ე პუნქტი); და
(iv) საანგარიშგებო პერიოდში კონტროლირებული ერთეულის კონტროლის დაკარვის შედეგები (26-ე პუნქტი).
18. თუ კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მოსამზადებლად გამოყენებული კონტროლირებული ერთეულის ფინანსური ანგარიშგება ისეთი თარიღისთვის, ან პერიოდისთვის არის შედგენილი, რომელიც განსხვავდება კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების თარიღის, ან პერიოდისგან (იხ. სსბასს 35-ის 46-ე პუნქტი), ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) ამ კონტროლირებული ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების საანგარიშგებო პერიოდის ბოლო თარიღი; და
(ბ) განსხვავებული თარიღის, ან პერიოდის გამოყენების მიზეზები.
არამაკონტროლებელი წილის მონაწილეობა ეკონომიკური ერთეულის საქმიანობასა და ფულად ნაკადებში.
19. ერთეულმა თითოეული კონტროლირებული ერთეულისთვის, რომელსაც ანგარიშვალდებული ერთეულისთვის არსებითი არამაკონტროლებელი წილი გააჩნია, უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) კონტროლირებული ერთეულის დასახელება;
(ბ) კონტროლირებული ერთეულის ქვეყანა და იურიდიული ფორმა, ასევე იურისდიქცია, სადაც ოპერირებს;
(გ) არამაკონტროლებელი წილის მფლობელის მიერ ფლობილი საკუთრების ხვედრითი წილი;
(დ) არამაკონტროლებელი წილის მიერ ფლობილი ხმის უფლებების ხვედრითი წილი, თუ განსხვავდება მათი საკუთრების ხვედრითი წილისგან;
(ე) საანგარიშგებო პერიოდში კონტროლირებული ერთეულის არამაკონტროლებელ წილზე მიკუთვნებული ნამეტი ან დეფიციტი;
(ვ) კონტროლირებული ერთეულის დაგროვილი არამაკონტროლებელი წილი საანგარიშგებო პერიოდის დასასრულისთვის; და
(ზ) კრებსითი ფინანსური ინფორმაცია კონტროლირებული ერთეულის შესახებ (იხ. პუნქტი მგ10).
მნიშვნელოვანი შეზღუდვების ხასიათი და ხარისხი
20. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) მნიშვნელოვანი შეზღუდვები სვალდებულო შეთანხმებებში (მაგალითად, საკანონმდებლო, სახელშეკრულებო და მარეგულირებელი შეზღუდვები), რომელიც მას უზღუდავს ეკონომიკური ერთეულის აქტივებზე წვდომის ან გამოყენების და ვალდებულებების დაფარვის შესაძლებლობას, როგორიცაა მაგალითად:
(i) რომლებიც ზღუდავს მაკონტროლებელი ერთეულის ან მისი კონტროლირებული ერთეულის მიერ ფულადი სახსრების ან სხვა აქტივების ეკონომიკური ერთეულის სხვა ერთეულებზე გადაცემას (ან მათგან მიღებას);
(ii) გარანტიები ან სხვა მოთხოვნები, რომლებიც შეიძლება ზღუდავდეს დივიდენდებისა და კაპიტალის სხვა სახის განაწილებების გაცემას, ან სესხებისა და ავანსების გაცემას ეკონომიკური ერთეულის სხვა ერთეულებზე (ან პირიქით).
(ბ) ინფორმაცია არამაკონტროლებელი წილის დამცავი უფლებებით წარმოქმნილი შეზღუდვების ხასიათისა და ხარისხის შესახებ, რომლებსაც შეუძლია მნიშვნელოვნად შეუზღუდოს ერთეულს ეკონომიკური ერთეულის აქტივების წვდომის ან გამოყენებისა და ვალდებულებების დაფარვის შესაძლებლობა (ასე, მაგალითად, როდესაც მაკონტროლებელი ერთეული ვალდებულია, კონტროლირებული ერთეულის ვალდებულებები დაფაროს მანამ, სანამ საკუთარ ვალდებულებებს დაფარავს, ან, როდესაც აუცილებელია არამაკონტროლებელი წილის ნებართვა კონტროლირებული ერთეულის აქტივებზე წვდომის მოსაპოვებლად ან კონტროლირებული ერთეულის ვალდებულებების დასაფარად).
(გ) კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში ნაჩვენები იმ აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებები, რომლებსაც ეხება ეს შეზღუდვები.
კონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში ერთეულის მონაწილეობასთან დაკავშირებული რისკების ხასიათი
21. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია ნებისმიერი სავალდებულო შეთანხმების პირობების შესახებ, რომლის თანახმად მაკონტროლებელ ან კონტროლირებულ ერთეულს შეიძლება მოეთხოვოს, რომ ფინანსური დახმარება აღმოუჩინოს კონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულს, მათ შორის, ინფორმაცია ისეთი მოვლენების ან გარემოებების შესახებ, რომლებსაც შეუძლია ანგარიშვალდებული ერთეულის ზარალის წარმოქმნა (მაგალითად, ლიკვიდობის შეთანხმებები, ან საკრედიტო რეიტინგის ცვლილებასთან დაკავშირებული შემზღუდავი პირობები, რომლებიც დაკავშირებულია სტრუქტურიზებული ერთეულის აქტივების შესყიდვის ვალდებულებებთან, ან მისთვის ფინანსური დახმარების აღმოჩენასთან).
22. თუ საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში მაკონტროლებელმა ერთეულმა ან რომელიმე მისმა კონტროლირებულმა ერთეულმა სავალდებულო შეთანხმებით განსაზღვრული მოვალეობის გარეშე კონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულს გაუწია ფინანსური ან სხვა სახის დახმარება, (მაგალითად, შეიძინეს სტრუქტურიზებული ერთეულის აქტივები, ან მის მიერ გამოშვებული ფინანსური ინსტრუმენტები), ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) გაწეული დახმარების ფორმა და თანხა, მათ შორის ისეთი სიტუაციების აღწერა, როდესაც მაკონტროლებელი ერთეული ან მისი კონტროლირებული ერთეულები სტრუქტურიზებულ ერთეულს დაეხმარნენ ფინანსური მხარდაჭერის მიღებაში; და
(ბ) აღნიშნული დახმარების გაწევის მიზეზები.
23. თუ საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში მაკონტროლებელი ერთეული ან რომელიმე მისი კონტროლირებული ერთეული სტრუქტურიზებულ ერთეულს, რომლის კონსოლიდირება წინათ არ ხდებოდა, გაუწევს ფინანსურ, ან სხვა სახის დახმარებას, სავალდებულო შეთანხმებით განსაზღვრული მოვალეობის გარეშე და დახმარების გაწევის შედეგად ეს ერთეული მოიპოვებს კონტროლს სტრუქტურიზებულ ერთეულზე, ერთეულმა უნდა ახსნას შესაბამისი ფაქტორები, რომლებიც გაითვალისწინა დახმარების გაწევის შესახებ გადაწყვეტილების მიღებისას.
24. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია ნებისმიერი მიმდინარე განზრახვის შესახებ, რომელიც ეხება კონსოლიდირებული სტრუქტურიზებული ერთეულისთვის ფინანსური, ან სხვა სახის დახმარების აღმოჩენას, მათ შორის განზრახვა იმის შესახებ, რომ დაეხმაროს სტრუქტურიზებულ ერთეულს ფინანსური დახმარების მიღებაში.
კონტროლირებულ ერთეულში მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ ფლობილ საკუთრების წილის დონეში მომხდარი ცვლილების შედეგები, რაც არ იწვევს კონტროლის დაკარგვას
25. ერთეულმა უნდა წარმოადგინოს ცხრილი, სადაც ნაჩვენებია რა გავლენა იქონია მაკონტროლებელი ერთეულის მესაკუთრეებზე მისაკუთვნებელ საკუთარ კაპიტალზე კონტროლირებულ ერთეულში მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ ფლობილ საკუთრების წილის დონეში მომხდარმა ისეთმა ცვლილებებმა, რაც არ იწვევს კონტროლის დაკარგვას.
საანგარიშგებო პერიოდში კონტროლირებულ ერთეულზე კონტროლის დაკარგვის შედეგები
26. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს სსბასს 35-ის 52-ე პუნქტის შესაბამისად გამოთვლილი შემოსულობა ან ზარალი, თუ ასეთი არსებობს, და:
(ა) ამ შემოსულობის, ან ზარალის ის ნაწილი, რომელიც მისაკუთვნებელია ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში დარჩენილი ინვესტიციის კონტროლის დაკარგვის თარიღისთვის რეალური ღირებულებით შეფასებაზე; და
(ბ) ნამეტის ან დეფიციტის შემადგენელი ის მუხლ(ებ)ი, რომელშიც აისახა ეს შემოსულობა, ან ზარალი (თუ ეს თანხები ცალკე არ არის წარდგენილი).
მონაწილეობა არაკონსოლიდირებულ კონტროლირებულ ერთეულებში (საინვესტიციო ერთეულები)
27. საინვესტიციო ერთეულმა, რომელიც სსბასს 35-ის შესაბამისად ვალდებულია, გამოიყენოს კონსოლიდაციიდან გათავისუფლების უფლება და ამის ნაცვლად კონტროლირებულ ერთეულში ფლობილი ინვესტიცია უნდა აღრიცხოს რეალური ღირებულებით, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით, განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია ამ ფაქტის შესახებ.
28. საინვესტიციო ერთეულმა, თითოეული არაკონსოლიდირებული კონტროლირებული ერთეულის შესახებ, უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) კონტროლირებული ერთეულის სახელწოდება;
(ბ) კონტროლირებული ერთეულის ქვეყანა და იურიდიული ფორმა, ასევე იურისდიქცია, სადაც ოპერირებს; და
(გ) საინვესტიციო ერთეულის მიერ ფლობილი ხმის უფლებების ხვედრითი წილი, თუ განსხვავებულია, წილი მესაკუთრეთა ხმის უფლებებში.
29. თუ საინვესტიციო ერთეული არის სხვა საინვესტიციო ერთეულის მაკონტროლებელი ერთეული, მაკონტროლებელმა ერთეულმა ასევე უნდა წარმოადგინოს 28 (ა)-(გ) პუნქტებით გათვალისწინებული ინფორმაცია იმ ინვესტიციების შესახებ, რომლებსაც აკონტროლებს მისი კონტროლირებული საინვესტიციო ერთეული. ამ ინფორმაციის წარმოდგენა შესაძლებელია მაკონტროლებელი ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში, კონტროლირებული ერთეულის (ან კონტროლირებული ერთეულების) ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომელიც შეიცავს ზემოაღნიშნულ ინფორმაციას.
30. საინვესტიციო ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) სავალდებულო შეთანხმებებიდან წარმოქმნილი არაკონსოლიდირებული კონტროლირებული ერთეულის შესაძლებლობების მნიშვნელოვანი შეზღუდვების (მაგალითად, რომელიც გამოწვეულია სასესხო შეთანხმებებით, მარეგულირებელი მოთხოვნებით, ან სახელშეკრულებო შეთანხმებებით) ხასიათი და ხარისხი, გადასცეს ფულადი სახსრები საინვესტიციო ერთეულს ფულადი დივიდენდების ან მსგავსი განაწილებების სახით, ან საინვესტიციო ერთეულს დაუბრუნოს არაკონსოლიდირებული კონტროლირებული ერთეულზე გაცემული სესხი ან საავანსო თანხები; და
(ბ) ნებისმიერი მიმდინარე ვალდებულებები ან განზრახვა, რომელიც ეხება არაკონსოლიდირებული კონტროლირებული ერთეულისთვის ფინანსური ან სხვა სახის დახმარების აღმოჩენას, მათ შორის ვალდებულებები ან განზრახვა, რომელიც ეხება კონტროლირებული ერთეულისთვის დახმარების აღმოჩენას ფინანსური დახმარების მიღებაში.
31. თუ საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში საინვესტიციო ერთეული, ან მისი კონტროლირებული ერთეულები არაკონსოლიდირებულ კონტროლირებულ ერთეულს სავალდებულო ხელშეკრულებიდან წარმოქმნილი მოვალეობის გარეშე აღმოუჩენენ ფინანსურ, ან სხვა სახის დახმარებას (მაგალითად, იყიდიან კონტროლირებული ერთეულის აქტივებს, ან მის მიერ გამოშვებულ ფინანსურ ინსტრუმენტებს, ან კონტროლირებულ ერთეულს დაეხმარებიან ფინანსური დახმარების მიღებაში), ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) თითოეული არაკონსოლიდირებული კონტროლირებული ერთეულისთვის გაწეული დახმარების ფორმა და თანხა; და
(ბ) დახმარების აღმოჩენის მიზეზები.
32. საინვესტიციო ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია ისეთი სავალდებულო შეთანხმებების პირობების შესახებ, რომლის თანახმად ერთეულს, ან მის არაკონსოლიდირებულ კონტროლირებულ ერთეულებს შეიძლება დაეკისროს ვალდებულება, ფინანსური დახმარება აღმოუჩინოს არაკონსოლიდირებულ კონტროლირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულს, მათ შორის ისეთი მოვლენების, ან გარემოებების შესახებ, რომლებსაც შეუძლია ანგარიშვალდებული ერთეულის ზარალის წარმოქმნა (მაგალითად, ლიკვიდობის შეთანხმებები, ან საკრედიტო რეიტინგის ცვლილებასთან დაკავშირებული შემზღუდავი პირობები, რომლებიც ეხება სტრუქტურიზებული ერთეულის აქტივების შესყიდვის ვალდებულებებს, ან მისთვის ფინანსური დახმარების აღმოჩენას).
33. თუ საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში საინვესტიციო ერთეული, ან რომელიმე მისი არაკონსოლიდირებული კონტროლირებული ერთეული, ფინანსურ, ან სხვა სახის დახმარებას სავალდებულო შეთანხმით წარმოქმნილი მოვალეობის გარეშე აღმოუჩენს არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულს, რომელსაც არ აკონტროლებს საინვესტიციო ერთეული და დახმარების აღმოჩენის შედეგად საინვესტიციო ერთეული მოიპოვებს კონტროლს სტრუქტურიზებულ ერთეულზე, საინვესტიციო ერთეულმა უნდა ახსნას შესაბამისი ფაქტორები, რომლებიც გაითვალისწინა დახმარების აღმოჩენის შესახებ გადაწყვეტილების მიღებისას.
34. მაკონტროლებელმა ერთეულმა, რომელიც საინვესტიციო ერთეულს აკონტროლებს და თვითონ არ არის საინვესტიციო ერთეული, თავის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში უნდა გაამჟღავნოს პუნქტებით 27-33 მოთხოვნილი ინფორმაცია მსგავსი არაკონსოლიდირებული კონტროლირებული ერთეულების შესახებ.
მონაწილეობა ერთობლივ შეთანხმებებსა და მეკავშირე ერთეულებში
35. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ისეთი ინფორმაცია, რომელიც მისი ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს საშუალებას მისცემს, შეაფასონ:
(ა) ერთობლივ შეთანხმებებსა და მეკავშირე ერთეულებში მისი მონაწილეობის ხასიათი, ხარისხი და ფინანსური შედეგები, მათ შორის სხვა ინვესტორებთან მისი ურთიერთობის ხასიათი და შედეგები, ვისთან ერთადაც გააჩნია ერთობლივი კონტროლი, ან მნიშვნელოვანი გავლენა ერთობლივ შეთანხმებებსა და მეკავშირე ერთეულებზე (პუნქტები 36 და 38); და
(ბ) ერთობლივ საქმიანობასა და მეკავშირე ერთეულებში მონაწილეობასთან დაკავშირებული რისკების ხასიათი და მათი ცვლილებები (39-ე პუნქტი).
ერთობლივ შეთანხმებასა და მეკავშირე ერთეულებში ერთეულის მონაწილეობის ხასიათი, ხარისხი და ფინანსური გავლენა
36. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) თითოეული ერთობლივი შეთანხმებისა და მეკავშირე ერთეულისთვის, რომელიც არსებითია ანგარიშვალდებული ერთეულისთვის:
(i) ერთობლივი შეთანხმების ან მეკავშირე ერთეულის სახელწოდება;
(ii) ერთეულის ურთიერთობის ხასიათი ერთობლივ შეთანხმებასთან ან მეკავშირე ერთეულთან (მაგალითად, ერთობლივი შეთანხმების ფარგლებში განხორციელებული ქმედებები, ან მეკავშირე ერთეულის საქმიანობა და არის თუ არა ისინი ერთეულის საქმიანობისთვის სტრატეგიული მნიშვნელობის);
(iii) ერთობლივი შეთანხმების ან მეკავშირე ერთეულის ქვეყანა და იურიდიული ფორმა, ასევე იურისდიქცია, სადაც ოპერირებს; და
(iv) ერთეულის საკუთრების ან მონაწილეობის ხვედრითი წილი, ხოლო თუ განსხვავებულია, წილი მესაკუთრეთა ხმის უფლებებში (საჭიროების შემთხვევაში).
(ბ) თითოეული ერთობლივი საქმიანობისა და მეკავშირე ერთეულისთვის, რომელიც არსებითია ანგარიშვალდებული ერთეულისთვის:
(i) ერთობლივ საქმიანობაში ან მეკავშირე ერთეულში ინვესტიციის შეფასება კაპიტალ-მეთოდით ხორციელდება თუ რეალური ღირებულებით;
(ii) კრებსითი ფინანსური ინფორმაცია ერთობლივი საქმიანობის ან მეკავშირე ერთეულის შესახებ, როგორც აღწერილია პუნქტებში მგ12 და მგ13; და
(iii) თუ ერთობლივი საქმიანობა ან მეკავშირე ერთეული აისახება კაპიტალ-მეთოდით - ერთობლივ საქმიანობაში ან მეკავშირე ერთეულში ფლობილი ინვესტიციის რეალური ღირებულება, თუ არსებობს ამ ინვესტიციის კოტირებული საბაზრო ფასი.
(გ) პუნქტში მგ16 მითითებული ფინანსური ინფორმაცია, ერთეულის მიერ იმ ერთობლივ საქმიანობასა და მეკავშირე ერთეულებში ფლობილი ინვესტიციების შესახებ, რომლებიც ინდივიდუალურად არსებითი არ არის:
(i) აგრეგირებულად, ყველა ინდივიდუალურად არაარსებითი ერთობლივი საქმიანობის მიხედვით და ასევე ცალ-ცალკე; და
(ii) აგრეგირებულად, ყველა ინდივიდუალურად არაარსებითი მეკავშირე ერთეულის მიხედვით. ეს აგარეგირებული ინფორმაცია ერთობლივი საქმიანობის შესახებ აგრეგირებული ინფორმაციისგან ცალკე უნდა გამჟღავნდეს.
37. საინვესტიციო ერთეული ვალდებული არ არის, წარმოადგინოს 36(ბ)–36(გ) პუნქტებით მოთხოვნილი ინფორმაცია.
38. ერთეულმა ასევე უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) ერთობლივი საქმიანობის ან მეკავშირე ერთეულების შესაძლებლობების მნიშვნელოვანი შეზღუდვების - ერთეულს გადასცენ ფულადი სახსრები ფულადი დივიდენდების სახით ან მსგავსი განაწილებები, ან დაუბრუნონ სესხი, ან გადაუხადონ საავანსო თანხები - ხასიათი და ხარისხი (მაგალითად, რომელიც გამოწვეულია სასესხო შეთანხმებებით, მარეგულირებელი მოთხოვნებით, ან ერთობლივ საქმიანობაზე ან მეკავშირე ერთეულზე ერთობლივი კონტროლის, ან მნიშვნელოვანი გავლენის მქონე ინვესტორებს შორის დადებული სავალდებულო შეთანხმებებით).
(ბ) თუ კაპიტალ-მეთოდით მომზადებული ერთობლივი საქმიანობის ან მეკავშირე ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების პერიოდი ან თარიღი განსხვავებულია ანგარიშვალდებული ერთეულის პერიოდის ან თარიღისგან, მაშინ:
(i) ამ ერთობლივი საქმიანობის ან მეკავშირე ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების საანგარიშგებო პერიოდის ბოლო თარიღი; და
(ii) განსხვავებული თარიღის, ან პერიოდის გამოყენების მიზეზი.
(გ) წილი ერთობლივი საქმიანობის ან მეკავშირე ერთეულის ზარალში, რომელიც აღიარებული არ არის - როგორც საანგარიშგებო პერიოდის მიხედვით, ასევე მთლიანად, თუ ერთეულმა შეწყვიტა ერთობლივი საქმიანობის ან მეკავშირე ერთეულის ზარალში თავისი კუთვნილი წილის აღიარება, როდესაც დაიწყო წილობრივი მეთოდის გამოყენება.
ერთობლივ საქმიანობასა და მეკავშირე ერთეულებში ერთეულის მონაწილეობასთან დაკავშირებული რისკები
39. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) ერთობლივ საქმიანობასთან დაკავშირებული ვალდებულებები - სხვა ვალდებულებების თანხისგან განცალკევებით, როგორც მითითებულია პუნქტებში მგ17–მგ19; და
(ბ) თუ ზარალის წარმოქმნის ალბათობა უმნიშვნელო არ არის, სსბასსს 19-ის, ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები, შესაბამისად ერთობლივ საქმიანობასთან ან მეკავშირე ერთეულთან დაკავშირებული პირობითი ვალდებულებები (მათ შორის, თავისი წილი პირობით ვალდებულებებში, რომლებიც ერთობლივ საქმიანობაზე ან მეკავშირე ერთეულებზე ერთობლივი კონტროლის უფლების, ან მნიშვნელოვანი გავლენის მქონე სხვა ინვესტორებთან ერთად აქვს აღებული) - სხვა პირობითი ვალდებულებების თანხისგან განცალკევებით.
მონაწილეობა არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში
40. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ისეთი ინფორმაცია, რომელიც მისი ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს საშუალებას მისცემს:
(ა) შეისწავლონ არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში მისი მონაწილეობის ხასიათი და ხარისხი (პუნქტები 43–45); და
(ბ) შეაფასონ არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში მის მონაწილეობასთან დაკავშირებული რისკების ხასიათი და მათი ცვლილება (პუნქტები 46–48).
41. 40(ბ) პუნქტით მოთხოვნილი ინფორმაცია მოიცავს ერთეულის რისკს, რომელიც წარმოიშვა წინა პერიოდებში არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში მისი მონაწილეობიდან (მაგალითად, სტრუქტურიზებული ერთეულისთვის სპონსორული დახმარების აღმოჩენა), თუნდაც საანგარიშგებო თარიღისთვის ერთეული აღარ იღებდეს არანაირ მონაწილეობას სტრუქტურიზებულ ერთეულში სავალდებულო შეთანხმებით.
42. საინვესტიციო ერთეული ვალდებული არ არის, გაამჟღავნოს 40-ე პუნქტით მოთხოვნილი ინფორმაცია არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულთან მიმართებით, რომელსაც ის აკონტროლებს და რომლის შესახებაც წარმოადგენს 27–33 პუნქტებით მოთხოვნილ ინფორმაციას.
მონაწილეობის ხასიათი
43. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ხარისხობრივი და რაოდენობრივი ინფორმაცია არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში მისი მონაწილეობის შესახებ, მათ შორის (თუმცა მხოლოდ ამ ინფორმაციით არ შემოიფარგლება) სტრუქტურიზებული ერთეულის ხასიათის, მიზნის, სიდიდისა და საქმიანობის შესახებ და როგორ ფინანსდება სტრუქტურიზებული ერთეული.
44. თუ ერთეულმა სპონსორობა გაუწია არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულს, რომლის შესახებაც ის არ წარმოადგენს 46-ე პუნქტით მოთხოვნილ ინფორმაციას (მაგალითად, იმიტომ, რომ საანგარიშგებო თარიღისთვის მას არ გააჩნია ამ ერთეულში მონაწილეობის წილი), ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) როგორ განსაზღვრა მან, რომელ სტრუქტურიზებულ ერთეულს გაუწია სპონსორობა;
(ბ) საანგარიშგებო პერიოდში ამ სტრუქტურიზებული ერთეულიდან მიღებული შემოსავალი, მათ შორის ანგარიშგებაში წარდგენილი შემოსავლების სახეების აღწერა; და
(გ) ამ სტრუქტურიზებული ერთეულებისთვის საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში გადაცემული ყველა აქტივის საბალანსო ღირებულება (გადაცემის მომენტისთვის).
45. ერთეულმა პუნქტებით 44(ბ) და (გ) მოთხოვნილი ინფორმაცია უნდა წარმოადგინოს ცხრილის სახით, თუ რომელიმე სხვა ფორმატი უფრო მისაღები არ არის და თავისი სპონსორული საქმიანობების კლასიფიცირება მოახდინოს სათანადო კატეგორიებად (იხ. პუნქტები მგ2–მგ6).
რისკების ხასიათი
46. თუ რომელიმე სხვა ფორმატი უფრო მისაღები არ არის, ერთეულმა ცხრილის ფორმატით უნდა წარმოადგინოს შემდეგი კრებსითი ინფორმაცია:
(ა) ფინანსურ ანგარიშგებაში არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში თავის მონაწილეობასთან დაკავშირებით აღიარებული აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებები;
(ბ) ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგების ის მუხლები, რომლებშიც აღიარებულია ზემოაღნიშნული აქტივები და ვალდებულებები;
(გ) თანხა, რომელიც ყველაზე უკეთ ასახავს ერთეულის მაქსიმალურ ზარალს, რომელიც შეიძლება წარმოიქმნას არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში მისი მონაწილეობიდან, მათ შორის, როგორ განსაზღვრა მაქსიმალური ზარალის სიდიდე. თუ ერთეულს არ შეუძლია არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში მის მონაწილეობასთან დაკავშირებული მაქსიმალური ზარალის მიღების რისკის რაოდენობრივად გამოსახვა, მან უნდა დააფიქსიროს თვითონ ეს ფაქტი და ახსნას მიზეზები; და
(დ) არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში ერთეულში მონაწილეობასთან დაკავშირებული აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებების შედარება ერთეულის მაქსიმალურ ზარალთან, რომელიც შეიძლება წარმოიქმნას ამ ერთეულებში მისი მონაწილეობიდან.
47. თუ საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში ერთეულმა არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულს, რომელშიც მას წინათ გააჩნდა, ან მიმდინარე პერიოდში აქვს წილი, ფინანსური ან სხვა სახის დახმარება აღმოუჩინა სავალდებულო შეთანხმებით წარმოქმნილი მოვალეობის გარეშე (მაგალითად, შეიძინა სტრუქტურიზებული ერთეულის აქტივები, ან მის მიერ გამოშვებული ფინანსური ინსტრუმენტები), ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) აღმოჩენილი დახმარების ფორმა და თანხა, მათ შორის, ისეთი სიტუაციების აღწერა, როდესაც ერთეული დაეხმარა სტრუქტურიზებულ ერთეულს ფინანსური მხარდაჭერის მიღებაში; და
(ბ) დახმარების აღმოჩენის მიზეზები.
48. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია ნებისმიერი მიმდინარე განზრახვის შესახებ, რომელიც ეხება კონსოლიდირებული სტრუქტურიზებული ერთეულისთვის ფინანსური, ან სხვა სახის დახმარების აღმოჩენას, მათ შორის განზრახვას, ხელი შეუწყოს სტრუქტურიზებულ ერთეულს ფინანსური დახმარების მიღებაში. მსგავსი მიმდინარე განზრახვები მოიცავს დახმარების გაწევას სავალდებულო შეთანხმებით წარმოქმნილი მოვალეოებების შედეგად და ასევე დახმარების გაწევის განზრახვას, როდესაც ერთეულს არა აქვს მოვალეობა სავალდებულო შეთანხმებით.
საკუთრების წილები, რომელთა რაოდენობრივად გამოსახვა შეუძლებელია
49. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია, რომელიც ფინანსური ანგარიშგების ყველა მომხმარებელს აძლევს სხვა ერთეულებში იმ საკუთრების წილების ხასიათისა და ხარისხის შესწავლის შესაძლებლობას, რომლის რაოდენობრივად გამოსახვა შეუძლებელია.
50. რამდენადაც ეს ინფორმაცია უკვე ასახული არ არის წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, ერთეულმა ანგარიშვალდებული ერთეულისთვის არსებით თითოეულ იმ საკუთრების წილთან დაკავშირებით, რომლის რაოდენობრივად გამოსახვა შეუძლებელია, უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი:
(ა) იმ ერთეულის დასახელება, რომლის საკუთრების წილიც აქვს; და
(ბ) ამ ერთეულში საკუთრების წილის ხასიათი.
გაყიდვის მიზნით შეძენილი მაკონტროლებელი წილები
51. ერთეულმა, საინვესტიციო ერთეულის გარდა, კონტროლირებულ ერთეულში მის მონაწილეობასთან დაკავშირებით ინფორმაცია უნდა გაამჟღავნოს, როდესაც კონტროლის წარმოქმნის მომენტში ერთეულს ჰქონდა ამ წილის გაყიდვის განზრახვა და საანგარიშგებო თარიღით მას ამ წილის გაყიდვის აქტიური განზრახვა აქვს.
52. მრავალი სიტუაციაა, როდესაც საჯარო სექტორის ერთეულმა შეიძლება სხვა ერთეულზე კონტროლი მოიპოვოს, როდესაც ერთეულს თავისი მაკონტროლებელი წილის ახლო მომავალში გაყიდვის აქტიური განზრახვა აქვს.
53. ქვეყნის ეკონომიკურ კეთილდღეობასთან დაკავშირებით მთავრობის ზოგადი პასუხისმგებლობის გამო შეიძლება ის ჩაერიოს, რათა თავიდან იქნეს აცილებული კომპანიის, როგორიცაა მაგალთად, ფინანსური ინსტიტუტი, გაკოტრება. მსგავსმა ინტერვენციებმა შეიძლება განაპირობოს მთავრობის მიერ სხვა ერთეულზე კონტროლის მოპოვება, თუმცა მას ამ ერთეულზე კონტროლის შენარჩუნების განზრახვა არა აქვს. სანაცვლოდ, მას განზრახული აქვს კონტროლირებულ ერთეულში წილის გაყიდვა ან სხვაგვარად გასხვისება. თუ ამ სხვა ერთეულის რესტრუქტურიზაციაა საჭირო მისი გასვლის ხელშეწყობის მიზნით, მაშინ რესტრუქტურიზაცია შეიძლება განხორციელდეს ერთი ან მეტი წლის მანძილზე და მთავრობამ შეიძლება ამ პროცესის დასრულების შემდეგ შეინარჩუნოს გარკვეული ნარჩენი აქტივები ან ვალდებულებები. მსგავსი კონტროლირებული ერთეულების შენარჩუნებამ იმ საანგარიშგებო პერიოდებში, როდესაც კონტროლი არსებობს, შეიძლება მნიშვნელოვანი გავლენა იქონიოს კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაზე. გაკოტრების თავიდან აცილების მიზნით ინტერვენციების შედეგად კონტროლის მოპოვება ყველაზე სავარაუდოა, რომ მთავრობის დონეზე მოხდება, თუმცა შეიძლება ინდივიდუალური საჯარო სექტორის ერთეულების დონეზეც მოხდეს.
54. სახელმწიფო პოლიტიკის მიზნების შესრულებისას შეიძლება საჯარო სექტორის ერთეულმაც შეიძინოს წილი სხვა ერთეულში, ამ წილის ნაწილობრივ ან მთლიანად გასხვისების მიზნით. მაგალითად, მთავრობამ შეიძლება ერთეულს დაავალოს სხვა ერთეულებში გარკვეული წილების შეძენა გადანაწილების მიზნით.
55. 51-ე პუნქტში მითითებულ თითოეულ კონტროლირებულ ერთეულთან დაკავშირებით ერთეულმა შემდეგი ინფორმაცია უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) კონტროლირებული ერთეულის სახელწოდება და მისი ძირითადი საქმიანობის აღწერა;
(ბ) მაკონტროლებელი წილის შეძენის მიზეზი და ფაქტორები, რომლებიც გამოყენებულ იქნა კონტროლის არსებობის დასადგენად;
(გ) კონტროლირებული ერთეულის გავლენა კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაზე, მათ შორის, გავლენა აქტივებზე, ვალდებულებებზე, შემოსავალზე, ხარჯებსა და წმინდა აქტივებზე/კაპიტალზე; და
(დ) გასვლის მიდგომის მიმდინარე სტატუსი, მათ შორის გასვლის მოსალოდნელი მეთოდი და ვადები.
56. 55-ე პუნქტით მოთხოვნილი ინფორმაცია გამჟღავნებულ უნდა იქნეს თითოეული საანგარიშგებო თარიღით, მანამ, სანამ ერთეულიდან გავა მაკონტროლებელი წილი ან ერთეულს აღარ ექნება ამ წილის გასხვისების განზრახვა. იმ პერიოდში, როდესაც ერთეული გაასხვისებს მაკონტროლებელ წილს, ან აღარ ექნება მაკონტროლებელი წილის გასხვისების განზრახვა, მან უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) ფაქტი, რომ ადგილი ჰქონდა გასვლას ან განზრახვის ცვლილებას; და
(ბ) გასვლის ან განზრახვის ცვლილების გავლენა კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაზე.
57. როდესაც წინამდებარე სტანდარტით ან სხვა სსბასს-ით მოითხოვება 55-ე და 56-ე პუნქტებისთვის შესაბამისი ინფორმაციის გამჟღავნება, საჭიროა მინიშნებების გაკეთება აღნიშნულ სხვა გამჟღავნებებზე.
გარდამავალი დებულებები
58. მისასალმებელია ერთეულის მიერ წინამდებარე სტანდარტით მოთხოვნილი ინფორმაციის ასახვა 2017 წლის 1 იანვარს ან მას შემდეგ დაწყებულ პერიოდებზე ადრე, თუ წინამდებარე სტანდარტის ზოგიერთი გამჟავნების მოთხოვნა არ განაპირობებს ერთეულის მიერ წინამდებარე სტანდარტის ყველა მოთხოვნასთან შესაბამისობას ან სსბასსს 34-ის, სსბასს 35-ის, სსბასს 36-ისა და სსბასს 37-ის ვადამდე გამოყენებას.
59. წინამდებარე სტანდარტში მოცემული გამჟღავნების მოთხოვნები გამოყენებულ უნდა იქნეს წარდგენილი ნებისმიერი პერიოდისთვის, რომელიც იწყება იმ წლიურ პერიოდზე ადრე, რომელიც უშუალოდ წინ უსწრებს პირველ წლიურ პერიოდს, რომლისთვისაც გამოიყენება წინამდებარე სტანდარტი.
60. წინამდებარე სტანდარტის პუნქტებში 40-56 მოცემული გამჟღავნების მოთხოვნები და პუნქტებში მგ20-მგ25 მოცემული შესაბამისი მითითებები გამოყენებულ უნდა იქნეს წარდგენილი ნებისმიერი პერიოდისთვის, რომელიც იწყება იმ წლიურ პერიოდზე ადრე, რომელიც უშუალოდ წინ უსწრებს პირველ წლიურ პერიოდს, რომლისთვისაც გამოიყენება წინამდებარე სტანდარტი.
ძალაში შესვლის თარიღი
61. ერთეულმა წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს 2017 წლის 1 იანვარს ან მას შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის. ნებადართულია ვადამდელი გამოყენება.
61ა. მე-5 და მე-6 პუნქტები ამოღებულია 2016 წლის აპრილში გამოცემული „სსბასს-ის შესაბამისობადობით“. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს იმ წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს 2018 წლის 1 იანვარს ან შემდეგ დაწყებულ პერიოდებს. მისასალმებელია ვადამდელი გამოყენება. თუ ერთეული ამ ცვლილებებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის გამოიყენებს, მან ეს ფაქტი უნდა გაამჟღავნოს.
61B. მე-4 პუნქტი შესწორდა 2016 წლის ივლისში გამოცემული სსბასს 39-ით, დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოები. ერთეულმა აღნიშნული ცვლილებები უნდა გამოიყენოს იმ წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს 2018 წლის 1 იანვარს ან შემდეგ დაწყებულ პერიოდებს. მისასალმებელია ვადამდელი გამოყენება. თუ ერთეული ამ ცვლილებებს 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდისთვის გამოიყენებს, მან ეს ფაქტი უნდა გაამჟღავნოს და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 39.
62. როდესაც ერთეული ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის ამ სტანდარტის ძალაში შესვლის შემდგომი თარიღისათვის ნერგავს სსბასს-ით განსაზღვრულ ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდს, როგორც ეს განმარტებულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს) პირველად გამოყენება, ეს სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც ფარავს დარიცხვის მეთოდის დანერგვის თარიღისათვის ან მის შემდეგ დაწყებულ საანგარიშგებო პერიოდებს.
„ა“ დანართი
მითითებები გამოყენებაზე
ეს დანართი სსბასს 38-ის შემადგენელი ნაწილია.
მგ1. ამ დანართში განხილული მაგალითები ასახავს ჰიპოთეზურ სიტუაციებს. მართალია, ქვემოთ განხილული მაგალითების ზოგიერთი ასპექტი შეიძლება რეალურ სიტუაციებშიც შეგვხვდეს, მაგრამ წინამდებარე სტანდარტის გამოყენებისას აუცილებელია, რომ ერთეულმა შეაფასოს ყველა შესაფერისი ფაქტი და თითოეული კონკრეტული ფაქტობრივი სიტუაციის გარემოებები.
აგრეგირება (მე-11 პუნქტი)
მგ2. ერთეულმა თავისი გარემოებების გათვალისწინებით უნდა გადაწყვიტოს, რამდენად დაწვრილებითი ინფორმაცია მიაწოდოს მომხმარებლებს იმისათვის, რომ დააკმაყოფილოს მათი საინფორმაციო მოთხოვნილებები, ასევე რამდენად დიდი მნიშვნელობა უნდა მიანიჭოს წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნების სხვადასხვა ასპექტს და როგორ უნდა მოახდინოს ამ ინფორმაციის აგრეგირება. აუცილებელია წონასწორობის მიღწევა, რათა, ერთი მხრივ, ფინანსური ანგარიშგება არ იყოს გადატვირთული ზედმეტი დეტალებით, რომლებიც შეიძლება არ დაეხმაროს ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს და, მეორე მხრივ, ინფორმაცია არ გახდეს ბუნდოვანი, გადაჭარბებული აგრეგირების გამო.
მგ3. ერთეულს შეუძლია აგრეგირებული სახით წარმოადგინოს წინამდებარე სტანდარტით მოთხოვნილი ინფორმაცია მსგავს ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ, თუ ინფორმაციის აგრეგირება შეესაბამება ინფორმაციის გამჟღავნების მიზანს და მგ4 პუნქტის მოთხოვნას, ამავე დროს ბუნდოვანს არ გახდის წარმოდგენილ ინფორმაციას. ერთეულმა უნდა განმარტოს, როგორ გააერთიანა ანალოგიურ ერთეულებში თავისი მონაწილეობის წილები.
მგ4. ერთეულმა ცალ-ცალკე უნდა წარმოადგინოს ინფორმაცია თავისი მონაწილეობის შესახებ:
(ა) კონტროლირებულ ერთეულებში;
(ბ) ერთბლივ საქმიანობაში;
(გ) ერთბლივ ოპერაციებში;
(დ) მეკავშირე ერთეულებსა; და
(ე) არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში.
მგ5. იმის დასადგენად, შესაძლებელია თუ არა ინფორმაციის აგრეგირება, ერთეულმა უნდა გაითვალისწინოს ხარისხობრივი და რაოდენობრივი ინფორმაცია, რომელიც ეხება თითოეული ერთეულისთვის დამახასიათებელ განსხვავებულ რისკსა და შემოსავალს, რომლის აგრეგირების საკითხსაც იხილავს, ასევე თითოეული ამგვარი ერთეულის მნიშვნელობა ანგარიშვალდებული ერთეულისთვის. ერთეულმა მოთხოვნილი ინფორმაცია იმგვარად უნდა წარმოადგინოს, რომ ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებისთვის ნათელი გახდეს ზემოაღნიშნულ სხვა ერთეულებში მისი მონაწილეობის ხასიათი და ხარისხი.
მგ6. ქვემოთ განხილულია ინფორმაციის აგრეგირების მისაღები დონეების მაგალითები მგ4 პუნქტში აღწერილ ერთეულთა კატეგორიების ფარგლებში:
(ა) საქმიანობის ხასიათი (მაგალითად, სამეცნიერო-კვლევითი საქმიანობით დაკავებული ერთეული, რომელიც დაკავებულია განახლებადი საკრედიტო ბარათების სეკურიტიზაციით).
(ბ) დარგობრივი კლასიფიკაცია.
(გ) გეოგრაფია (მაგ., ქვეყანა ან რეგიონი).
სხვა ერთეულებში მონაწილეობა
მგ7. სხვა ერთეულში მონაწილეობა გულისხმობს ნებისმიერ საქმიანობას, სავალდებულო შეთანხმებით იქნება ეს გათვალისწინებული, თუ არა, რომელიც ანაგარიშვალდებულ ერთეულის წინაშე წარმოქმნის რისკებს, რომლებიც დაკავშირებულია სხვა ერთეულის საქმიანობიდან ცვალებადი ხასიათის შემოსავლის მიღებასთან. ანგარიშვალდებულ ერთეულს სხვა ერთეულის მიზნისა და სტრუქტურის განხილვა შეიძლება დაეხმაროს იმის დადგენაში, მონაწილეობს თუ არა ის სხვა ერთეულში და, მაშასადამე, ვალდებულია თუ არა წარმოადგინოს წინამდებარე სტანდარტით მოთხოვნილი ინფორმაცია. ამგვარი შეფასებისას ერთეულმა უნდა განიხილოს რისკები, რომელთა საკუთარ თავზე აღება ინვესტირებული ერთეულის მხრიდან გათვალისწინებული იყო ინვესტირებული ერთეულის სტრუქტურის ორგანიზების დროს და ასევე რისკები, რომელთა გადაცემაც გათვალისწინებული იყო ანგარიშვალდებულ ერთეულსა და სხვა მხარეებზე.
მგ8. როგორც წესი, ანგარიშვალდებული ერთეულის წინაშეა რისკები, რომლებიც დაკავშირებულია სხვა ერთეულის საქმიანობიდან ცვალებადი ხასიათის შემოსავლის მიღებასთან იმის გამო, რომ ფინანსური ინსტრუმენტების (როგორიცაა, სხვა ერთეულის მიერ გამოშვებული წილობრივი, ან სავალო ინსტრუმენტები) მფლობელია, ან სხვა ისეთი ფორმით მონაწილეობს სხვა ერთეულში, რომელიც ანეიტრალებს ზემოაღნიშნულ ცვალებადობას. მაგალითად, დავუშვათ, რომ სტრუქტურიზებული ერთეული არის სესხების პორტფელის მფლობელი. სტრუქტურიზებული ერთეული სხვა ერთეულიდან (ანგარიშვალდებული ერთეულიდან) მოიპოვებს კრედიტის გადაუხდელობის სვოპის ხელშეკრულებას, რათა თავი დაიცვას სესხების ძირითადი თანხებისა და პროცენტების გადაუხდელობისგან. ამ შემთხვევაში, ანგარიშვალდებული ერთეულის მონაწილეობა ისეთი ტიპისაა, რომ მას დაქვემდებარებულს ხდის რისკებზე, რომლებიც დაკავშირებულია სტრუქტურიზებული ერთეულის საქმიანობიდან ცვალებადი ხასიათის შემოსავლის მიღებასთან, რადგან კრედიტის გადაუხდელობის სვოპის შეთანხმება ანეიტრალებს სტრუქტურიზებული ერთეულის შემოსავლების ცვალებადობას.
მგ9. ზოგიერთი ფინანსური ინსტრუმენტი განკუთვნილია რისკის გადასაცემად ანგარიშვალდებული ერთეულიდან სხვა ერთეულზე. ამგვარი ფინანსური ინსტრუმენტები ცვალებად შემოსავლებს წარმოქმნის სხვა ერთეულისთვის, თუმცა, როგორც წესი, ანგარიშვალდებული ერთეულის წინაშე არ წარმოქმნის სხვა ერთეულის საქმიანობიდან ცვალებადი შემოსავლების მიღებასთან დაკავშირებულ რისკს. მაგალითად, დავუშვათ, სტრუქტურიზებული ერთეული დაფუძნებულია საინვესტიციო შესაძლებლობების უზრუნველყოფის მიზნით იმ ინვესტორებისთვის, რომელთაც სურთ, თავის თავზე აიღონ Z ერთეულის საკრედიტო რისკი (Z ერთეული არ არის დაკავშირებული მხარე ამ საქმიანობაში მონაწილე არც ერთი მხარისთვის). სტრუქტურიზებული ერთეული დაფინანსებას იღებს ამ ინვესტორებისთვის სპეციალური სავალო ფასიანი ქაღალდების (ნოტების) გამოშვებით, რომლებიც დაკავშირებულია ერთეულის საკრედიტო რისკთან (საკრედიტო ობლიგაცია) და მიღებულ შემოსავალს იყენებს ურისკო ფინანსური აქტივების პორტფელში ინვესტირებისთვის. სტრუქტურიზებული ერთეული თავის თავზე იღებს Z ერთეულის საკრედიტო რისკს, კრედიტის გადაუხდელობის სვოპის ხელშეკრულების დადებით სვოპის კონტრაგენტთან. კრედიტის გადაუხდელობის სვოპის ხელშეკრულებით Z ერთეულის საკრედიტო რისკი გადადის სტრუქტურიზებულ ერთეულზე იმის სანაცვლოდ, რომ სვოპის ხელშეკრულების კონტრაგენტი უხდის საზღაურს. სტრუქტურიზებული ერთეულის ინვესტორები იღებენ მაღალ შემოსავალს, რომელიც ასახავს როგორც სტრუქტურიზებული ერთეულის შემოსავალს, რომელსაც იღებს თავისი აქტივების პორტფელიდან, ასევე კრედიტის გადაუხდელობის სვოპის ხელშეკრულებიდან მიღებულ საზღაურს. სვოპის კონტრაგენტს არ გააჩნია სტრუქტურიზებულ ერთეულში მონაწილეობის წილი, რომელიც მას დაქვემდებარებულს გახდის სტრუქტურიზებული ერთეულის საქმიანობიდან ცვალებადი შემოსავლების მიღებასთან დაკავშირებულ რისკზე, რადგან კრედიტის გადაუხდელობის სვოპის ხელშეკრულების თანახმად, შემოსავლების ცვალებადობა, განეიტრალების ნაცვლად, სტრუქტურიზებულ ერთეულს გადაეცემა.
კრებსითი ფინანსური ინფორმაცია კონტროლირებული ერთეულების, ერთობლივი საქმიანობისა და მეკავშირე ერთეულების შესახებ (19-ე და 36-ე პუნქტები)
მგ10. თითოეული კონტროლირებული ერთეულისთვის, რომელსაც გააჩნია ანგარიშვალდებული ერთეულისთვის არსებითი არამაკონტროლებელი წილი, ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) არამაკონტროლებელი წილისთვის გადახდილი დივიდენდები და მსგავსი განაწილება; და
(ბ) კრებსითი ფინანსური ინფორმაცია შვილობილი ერთეულის აქტივების, ვალდებულებების, მოგების ან ზარალის და ფულადი ნაკადების შესახებ, რომელიც მომხმარებლებს საშუალებას მისცემს, წარმოდგენა შეიქმნან, რა სახის მონაწილეობის წილი გააჩნია არამაკონტროლებელ წილს ეკონომიკური ერთეულის საქმიანობასა და ფულად ნაკადებში. სხვასთან ერთად, ეს ინფორმაცია შეიძლება მოიცავდეს, მაგალითად, მოკლევადიან აქტივებს, გრძელვადიან აქტივებს, მოკლევადიან ვალდებულებებს, გრძელვადიან ვალდებულებებს, ამონაგებს, შემოსავალა და ნამეტს ან დეფიციტს.
მგ11. მგ10(ბ) ქვეპუნქტით მოთხოვნილი კრებსითი ფინანსური ინფორმაცია უნდა მოიცავდეს თანხებს, რომლებიც არსებობს ერთეულებს შორის განულებამდე.
მგ12. თითოეული ერთობლივი საქმიანობისა და მეკავშირე ერთეულისთვის, რომელიც არსებითია ანგარიშვალდებული ერთეულისთვის, ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) ერთობლივი საქმიანობისა და მეკავშირე ერთეულისგან მიღებული დივიდენდები და მსგავსი განაწილება; და
(ბ) კრებსითი ფინანსური ინფორმაცია ერთობლივი საქმიანობის ან მეკავშირე ერთეულის შესახებ (იხ. მგ14 და მგ15 პუნქტები), მათ შორის ქვემოთ ჩამოთვლილი, თუმცა შეზღუდული არ არის მარტო ამით:
(i) მოკლევადიანი აქტივები;
(ii) გრძელვადიანი აქტივები;
(iii) მოკლევადიანი ვალდებულებები;
(iv) გრძელვადიანი ვალდებულებები;
(v) შემოსავალი;
(vi) საგადასახადო ხარჯი;
(vii) აქტივების გასვლიდან ან ვალდებულებების დაფარვიდან წარმოქმნილი, აღიარებული დაბეგვრამდე შემოსულობა ან ზარალი, მიკუთვნებადი შეწყვეტილ ოპერაციებზე; და
(viii) ნამეტი ან დეფიციტი.
მგ13. გარდა მგ12 პუნქტით მოთხოვნილი კრებსითი ფინანსური ინფორმაციისა, ერთეულმა თითოეული ერთობლივი საქმიანობისთვის, რომელიც არსებითია ანგარიშვალდებული ერთეულისთვის, უნდა წარმოადგინოს შემდეგი თანხები:
(ა) მგ12(ბ) (i) პუნქტში მოცემული ფული და ფულის ეკვივალენტები;
(ბ) მოკლევადიანი ფინანსური ვალდებულებები (სავაჭრო და სხვა დავალიანებისა და ანარიცხების გამოკლებით), რომელიც მოცემულია მგ12(ბ)(iii) პუნქტში;
(გ) გრძელვადიანი ფინანსური ვალდებულებები (სავაჭრო და სხვა დავალიანებისა და ანარიცხების გამოკლებით), რომელიც მოცემულია მგ12(ბ)(iv) პუნქტში;
(დ) ცვეთა და ამორტიზაცია;
(ე) საპროცენტო შემოსავალი;
(ვ) საპროცენტო ხარჯი; და
(ზ) მოგების გადასახადის ხარჯი.
მგ14. მგ12 და მგ13 პუნქტების შესაბამისად მომზადებული კრებსითი ფინანსური ინფორმაცია უნდა მოიცავდეს თანხებს, რომლებიც ასახულია ერთობლივი საქმიანობის ან მეკავშირე ერთეულის სსბასს-ების შესაბამისად მომზადებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში (და არა ერთეულის წილებს ამ თანხებში). თუ ერთეული თავის წილს ერთობლივ საქმიანობაში ან მეკავშირე ერთეულში აღრიცხავს კაპიტალ-მეთოდით, მაშინ:
(ა) თანხები, რომლებიც ასახულია ერთობლივი საქმიანობის ან მეკავშირე ერთეულის სსბასს სტანდარტების შესაბამისად მომზადებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში, უნდა დაკორექტირდეს, რათა აისახოს ერთეულის მიერ კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებისას შეტანილი კორექტირებები, როგორიცაა, მაგალითად რეალური ღირებულების კორექტირებები, რომლებიც ერთეულმა განახორციელა შეძენის მომენტში და კორექტირებები, რომლებიც ხორციელდება განსხვავებული სააღრიცხვო პოლიტიკის შესაბამისობაში მოსაყვანად;
(ბ) ერთეულმა უნდა აჩვენოს წარმოდგენილი კრებსითი ფინანსური ინფორმაციის შეჯერება ერთობლივ საქმიანობაში ან მეკავშირე ერთეულში თავისი მონაწილეობის წილის საბალანსო ღირებულებასთან.
მგ15. ერთეულს შეუძლია მგ12 და მგ13 პუნქტებით გათვალისწინებული კრებსითი ფინანსური ინფორმაცია წარმოადგინოს ერთობლივი საქმიანობის ან მეკავშირე ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების საფუძველზე, იმ შემთხვევაში, თუ:
(ა) ერთეული ერთობლივ საქმიანობაში ან მეკავშირე ერთეულში თავის წილს აფასებს რეალური ღირებულებით სსბასს 36-ის შესაბამისად; და
(ბ) ერთობლივი საქმიანობა ან მეკავშირე ერთეული არ ამზადებს სსბასს სტანდარტების შესაბამის ფინანსურ ანგარიშგებას და აღნიშნულ საფუძველზე მომზადება არაპრაქტიკულია ან მიზანშეუწონელ დანახარჯებთან არის დაკავშირებული.
ასეთ შემთხვევაში, ერთეულმა უნდა განმარტოს, რის საფუძველზე მომზადდა კრებსითი ფინანსური ინფორმაცია.
მგ16. ერთეულმა აგრეგირებულად უნდა აჩვენოს ყველა ინდივიდუალურად არაარსებით ერთობლივ საქმიანობაში ან მეკავშირე ერთეულში ფლობილი წილების საბალანსო ღირებულება, რომლებიც აისახება კაპიტალ-მეთოდით. გარდა ამისა, ერთეულმა ცალ-ცალკე უნდა აჩვენოს თავისი წილების აგრეგირებული თანხა ამ ერთობლივი საქმიანობის ან მეკავშირე ერთეულების:
(ა) შემოსავალში;
(ბ) საგადასახადო ხარჯში;
(გ) აქტივების გასვლიდან ან ვალდებულებების დაფარვიდან წარმოქმნილ, აღიარებულ დაბეგვრამდე შემოსულობაში ან ზარალში, რომელიც მიკუთვნებადია შეწყვეტილ ოპერაციებზე;
(დ) ნამეტში ან დეფიციტში;
(ე) ერთეული ცალ-ცალკე წარმოადგენს ინფორმაციას ერთობლივი საქმიანობისა და მეკავშირე ერთეულების შესახებ.
ერთობლივ საქმიანობასთან დაკავშირებული ვალდებულებები (პუნქტი 39(ა))
მგ17. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია ვალდებულებების მთლიანი თანხის შესახებ, რომელიც აღებული აქვს ერთობლივ საქმიანობაში მონაწილეობასთან დაკავშირებით, მაგრამ აღიარებული არ არის საანგარიშგებო თარიღისთვის (მათ შორის, თავისი წილი იმ ვალდებულებებში, რომლებიც აღებული აქვს სხვა ინვესტორებთან ერთად, რომლებსაც გააჩნიათ ერთობლივი კონტროლის უფლება ერთობლივ საქმიანობაზე). ერთეულის ვალდებულებად მიიჩნევა ნებისმიერი ვალდებულება, რომელიც მომავალში გამოიწვევს ფულადი სახსრების, ან სხვა რესურსების გასვლას ერთეულიდან.
მგ18. აუღიარებელ ვალდებულებებს, რომლებიც მომავალში გამოიწვევს ფულადი სახსრების, ან სხვა რესურსების გასვლას ერთეულიდან, განეკუთვნება:
(ა) ფულად სახსრების, ან სხვა რესურსების შეტანასთან დაკავშირებული აუღიარებელი ვალდებულებები, რომლებიც წარმოიშვა, მაგალითად:
(i) ერთობლივი საქმიანობის დაფუძნების, ან შეძენის ხელშეკრულების შედეგად (როდესაც, მაგალითად ერთეულს სახსრების შეტანა მოეთხოვება გარკვეულ პერიოდში);
(ii) კაპიტალტევადი პროექტების შედეგად, რომელიც განახორციელა ერთობლივმა საქმიანობამ;
(iii) შესყიდვასთან დაკავშირებული უპირობო ვალდებულებები, მათ შორის, იმ მოწყობილობების, მარაგის, ან მომსახურების შესყიდვასთან დაკავშირებული ვალდებულებები, რომლის ერთობლივი საქმიანობისგან, ან მისი სახელით შესყიდვა ევალება ერთეულს;
(iv) აუღიარებელი ვალდებულებები, რომლებიც დაკავშირებულია ერთობლივი საქმიანობისთვის სესხების მიცემასთან, ან სხვა სახის ფინანსური დახმარების აღმოჩენასთან;
(v) აუღიარებელი ვალდებულებები, რომლებიც დაკავშირებულია რესურსების, მაგალითად აქტივების, ან მომსახურების შეტანასთან ერთობლივ საქმიანობაში;
(vi) ერთობლივ საქმიანობასთან დაკავშირებული სხვა აუღიარებელი ვალდებულებები, რომლებიც გაუქმებას არ ექვემდებარება.
(ბ) აუღიარებელი ვალდებულებები, რომლებიც დაკავშირებულია ერთობლივ საქმიანობაში სხვა მხარის მიერ ფლობილი წილის (ან მისი ნაწილის) შეძენასთან იმ შემთხვევაში, თუ მომავალში გარკვეული მოვლენები მოხდება, ან არ მოხდება.
მგ19. მგ18 და მგ19 პუნქტებში მოცემული მოთხოვნები და მაგალითები წარმოადგენს ზოგიერთი ტიპის ინფორმაციის ნიმუშებს, რომელთა გამჟღავნებაც მოითხოვება სსბასს 20-ის, დაკავშირებულ მხარეთა განმარტებითი შენიშვნები, 27-ე პუნქტით.
მონაწილეობა არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში (პუნქტები 40–48)
სტრუქტურიზებული ერთეულები
მგ20. სტრუქტურიზებულია ერთეული, რომელიც იმგვარად იყო ორგანიზებული, რომ ხმის უფლებები, ან სხვა ანალოგიური უფლებები გადამწყვეტ ფაქტორს არ წარმოადგენს იმის დადგენაში, ვინ აკონტროლებს ერთეულს. ისეთი ერთეულების შემთხვევაში, როგორიცაა დეპარტამენტები ან სამინისტროები, როდესაც ადმინისტრაციული შეთანხმებები ან კანონმდებლობაა გადამწყვეტი ფაქტორია იმის დადგენისას, ვინ აკონტროლებს ერთეულს, სტრუქტურიზებული ერთეული არის ერთეული, რომელიც იმგვარად არის ორგანიზებული, რომ ადმინისტრაციული შეთანხმებები ან კანონმდებლობა გადამწყვეტი ფაქტორი არ არის იმის დადგენისას, ვინ აკონტროლებს ერთეულს. ისეთი ერთეულის შემთხვევაში, როდესაც, როგორც წესი, ხმის უფლებები, ან სხვა ანალოგიური უფლებები გადამწყვეტ ფაქტორს წარმოადგენს იმის დადგენაში, ვინ აკონტროლებს ერთეულს (მაგალითად, გარკვეული მოგების მიღების მიზნის მქონე გარკვეული ერთეულები), სტრუქტურიზებული ერთეული არის ერთეული, რომელიც იმგვარად არის ორგანიზებული, რომ ხმის უფლებები, ან სხვა ანალოგიური უფლებები გადამწყვეტ ფაქტორს არ წარმოადგენს იმის დადგენაში, ვინ აკონტროლებს ერთეულს. მართალია, სავალდებულო შეთანხმებები იშვიათად ფორმდება საჯარო სექტორის ერთეულებს შორის, მაგრამ სავალდებულო შეთანხმებები, როგორც წესი, გადამწყვეტ ფაქტორს არ წარმოადგენს იმის დადგენაში, ვინ აკონტროლებს ერთეულს. ამგვარად, სტრუქტურიზებული ერთეულის შესაბამისი საქმიანობის დასადგენად სავალდებულო შეთანხმებების გამოყენება შეიძლება მიუთითებდეს სტრუქტურიზებული ერთეულის არსებობაზე. კონტექსტიდან გამომდინარე, სტრუქტურიზებული ერთეული შეიძლება იყოს (i) ერთეული, რომლის საქმიანობის უმეტესი ნაწილი წინასწარგანსაზღვრულია, შესაბამისი საქმიანობის შეზღუდული მოქმედების სფეროში, მაგრამ იმართება სავალდებულო შეთანხმებებით, ან (ii) ერთეული, რომლისთვის ხმის უფლებები დაკავშირებულია მხოლოდ ადმინისტრაციულ დავალებებთან და შესაბამისი საქმიანობა წარიმართება სავალდებულო შეთანხმებების მეშვეობით.
მგ21. სტრუქტურიზებულ ერთეულს ხშირად ახასიათებს ზოგიერთი ან ყველა შემდეგი თავისებურება თუ ნიშანი:
(ა) შეზღუდული საქმიანობა;
(ბ) ვიწრო და ზუსტად განსაზღვრული მიზანი, მაგალითად სამეცნიერი-კვლევითი და საცდელ-საკონსტრუქტორო საქმიანობის განხორციელება, ერთეულისთვის კაპიტალის წყაროს, ან დაფინანსების უზრუნველყოფა, ან ინვესტორების უზრუნველყოფა საინვესტიციო შესაძლებლობებით, სტრუქტურიზებული ერთეულის აქტივებთან დაკავშირებული რისკებისა და სარგებლის გადაცემით ინვესტორებზე;
(გ) წმინდა კაპიტალის უკმარისობა, რაც სტრუქტურიზებულ ერთეულს თავისი საქმიანობის დაფინანსების საშუალებას არ აძლევს სუბორდინირებული ფინანსური დახმარების გარეშე;
(დ) დაფინანსება ინვესტორებთან დადებული მრავალრიცხოვანი ხელშეკრულებებით ურთიერთდაკავშირებული ფინანსური ინსტრუმენტების ფორმით, რომლებიც წარმოქმნიან საკრედიტო ან სხვა სახის რისკების დაჯგუფებებს (ტრანშეებს).
მგ22. სტრუქტურიზებულ ერთეულად, სხვასთან ერთად, მიიჩნევა შემდეგი ერთეულები:
(ა) სახელმწიფოსა და კერძო სექტორის საწარმოს შორის პარტნიორობა, რომელიც ერთობლივი საქმიანობა კი არ არის, არამედ არის პარტნიორობა, რომელიც დაფუძნებულია და იმართება სავალდებულო შეთანხმებებით;
(ბ) სეკურიტიზაციით დაკავებული ერთეულები;
(გ) აქტივებით უზრუნველყოფილი დაფინანსება;
(დ) ზოგიერთი საინვესტიციო ფონდი.
მგ23. უბრალოდ ფაქტი, რომ მთავრობა აფინანსებს სხვა ერთეულს, არ ნიშნავს, რომ ეს ერთეული სტრუქტურიზებული ერთეულია. ერთეული, რომელიც კონტროლდება ხმის უფლებების მეშვეობით, თავისთავად არ წარმოადგენს სტრუქტურიზებულ ერთეულს მარტო იმიტომ, რომ, მაგალითად, დაფინანსებას იღებს მესამე მხარეებისგან რესტრუქტურიზაციის შემდეგ.
არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში მონაწილეობასთან დაკავშირებული რისკების ხასიათი (პუნქტები 46–48)
მგ24. 46-48 პუნქტებით მოთხოვნილი ინფორმაციის გარდა, ერთეულმა უნდა წარმოადგინოს დამატებითი ინფორმაცია, რომელიც აუცილებელია 40(ბ) ქვეპუნქტში ჩამოყალიბებული ინფორმაციის გამჟღავნების მიზნის მისაღწევად.
მგ25. ქვემოთ განხილულია დამატებითი ინფორმაციის მაგალითები, რომელიც გარემოებებისდა მიხედვით, შეიძლება შესაფერისი იყოს იმ რისკების შესაფასებლად, რომლებიც ანაგარიშვალდებული ერთეულის წინაშეა არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულში მონაწილეობის გამო:
(ა) შეთანხმების პირობები, რომლის თანახმად ერთეულს შეიძლება დაეკისროს ვალდებულება, ფინანსური დახმარება აღმოუჩინოს არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულს (მაგალითად, ლიკვიდობის შეთანხმებები, ან საკრედიტო რეიტინგის ცვლილებასთან დაკავშირებული შემზღუდავი პირობები, რომლებიც დაკავშირებულია სტრუქტურიზებული ერთეულის აქტივების შესყიდვის ვალდებულებებთან, ან ფინანსური დახმარების აღმოჩენასთან), მოიცავს:
(i) იმ მოვლენების, ან გარემოებების აღწერას, რომლებსაც შეუძლია ანგარიშვალდებული ერთეულის ზარალის წარმოქმნა;
(ii) ინფორმაციას იმის შესახებ, არსებობს თუ არა ისეთი პირობები, რომლებიც შეზღუდავს ამ ვალდებულებას;
(iii) არსებობს თუ არა სხვა მხარეები, რომლებიც ფინანსურ დახმარებას უწევენ სტრუქტურიზებულ ერთეულს და თუ ასეა, მაშინ რა კატეგორიისაა ანგარიშვალდებული ერთეულის ვალდებულებები სხვა მხარეთა ვალდებულებებთან მიმართებით.
(ბ) ზარალი, რომელიც ერთეულმა მიიღო საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულში მონაწილეობის გამო.
(გ) შემოსავლების სახეები, რომელიც ერთეულმა მიიღო საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულში მონაწილეობიდან.
(დ) ვალდებულია თუ არა ერთეული, არაკონსოლიდირებული სტრუქტურიზებული ერთეულის ზარალი აანაზღაუროს სხვა მხარეებზე უფრო ადრე, ამგვარი ზარალის მაქსიმალური ზღვარი ერთეულისთვის და (თუ შესაფერისია) სხვა მხარეთა მიერ ასანაზღაურებელი პოტენციური ზარალის კლასი და თანხები, რომელთა წილები უფრო დაბალი კლასისაა, ვიდრე ერთეულის წილი არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულში.
(ე) ინფორმაცია მესამე მხარეებთან დადებული ლიკვიდობის შეთანხმებების, გარანტიების, ან სხვა სახელშეკრულებო ვალდებულებების შესახებ, რომლებსაც შეუძლია გავლენის მოხდენა არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულში ერთეულის კუთვნილი წილების რეალურ ღირებულებაზე, ან არაკონსოლიდირებულ სტრუქტურიზებულ ერთეულებში ერთეულის მონაწილეობასთან დაკავშირებულ რისკზე.
(ბ) სირთულეები, რომლებიც არაკონსოლიდირებულმა სტრუქტურიზებულმა ერთეულმა განიცადა თავისი საქმიანობის დაფინანსებისას საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში.
(ზ) არაკონსოლიდირებული სტრუქტურიზებული ერთეულის დაფინანსებასთან დაკავშირებით _ დაფინანსების ფორმები (მაგალითად, მოკლევადიანი კომერციული დოკუმენტები, ან საშუალოვადიანი ნოტები) და მათი საშუალო შეწონილი ვადიანობა. ეს ინფორმაცია შეიძლება მოიცავდეს არაკონსოლიდირებული სტრუქტურიზებული ერთეულის აქტივებისა და მისი დაფინანსების ვადების ანალიზს, თუ სტრუქტურიზებულ ერთეულს გააჩნია ხანგრძლივი ვადის მქონე აქტივები, რომლებიც ფინანსდება უფრო მოკლევადიანი ფინანსების ხარჯზე.
„ბ“ დანართი
სხვა სსბასს-ებში შეტანილი ცვლილებები
[ამოღებულია]
დასკვნის საფუძველი
დასკვნის საფუძველი სსბასს 38-ს, განმარტებითი შენიშვნები სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ, თან ახლავს, მაგრამ არ არის მისი ნაწილი.
მიზანი
დს1. წინამდებარე დასკვნის საფუძველში შეჯამებულია სსბასს-ის მიერ სსბასს 38-თან დაკავშირებით დასკვნების გაკეთებისას განხილული საკითხები. რადგან წინამდებარე სტანდარტი ეფუძნება ფასს 12-ს, განმარტებითი შენიშვნები სხვა საწარმოებში მონაწილეობის შესახებ (გამოცემული 2011 წელს, 2014 წლის 31 დეკემბრამდე შეტანილი ცვლილებების ჩათვლით), რომელიც გამოცემულია ბასსს-ის მიერ, დასკვნის საფუძვლებში მოცემუია მხოლოდ ის სფეროები, სადაც სსბასს 38-ის მოთხოვნები განსხვავდება ფასს 12-ის ძირითადი მოთხოვნებისგან.
მიმოხილვა
დს2. 2012 წელს სსბასსს-მა მუშაობა დაიწყო პროექტზე, რათა განეახლებინა ის სსბასს-ები, რომლებიც ეხება კონტროლირებულ ერთეულებში, მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობაში მონაწილეობას. 2013 წლის ოქტომბერში სსბასსს-მა გამოსცა განსახილველი დოკუმენტები, 48-დან 52-მდე, რომლებსაც ერთობლივად ეწოდება მონაწილეობა სხვა ერთეულებში. განსახილველი დოკუმენტი 52, განმარტებითი შენიშვნები სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ, დაეფუძნა ფასს 12-ს, განმარტებითი შენიშვნები სხვა საწარმოებში მონაწილეობის შესახებ, განმარტებითი შენიშვნების სსბასს 6-ში, კონსოლიდირებული და ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება, სსბასს 7-ში, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებში და სსბასს 8-ში, ერთობლივ საქმიანობაში მონაწილეობა, მოცემული საჯარო სექტორისთვის მოდიფიცირების გათვალისწინებით. 2015 წლის იანვარში სსბასს-მა გამოსცა ახალი სსბასს-ები, მათ შორის სსბასს 38. ამ ახალმა სსბასს-ებმა ჩაანაცვლა სსბასს 6, სსბასს 7 და სსბასს 8.
მნიშვნელოვანი განსჯა და დაშვებები (პუნქტები 12-14)
დს3. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ ფასს 12-ის მე-7 პუნქტით მოითხოვება, რომ ერთეულმა ინფორმაცია გაამჟღავნოს მნიშვნელოვანი განსჯისა და დაშვებების შესახებ, რომელიც მან გამოიყენა სხვა ერთეულში მონაწილეობის ხასიათის დასადგენად (მაგალითად, კონტროლი, ერთობლივი კონტროლი ან მნიშვნელოვანი გავლენა). მართალია, სსბასს დაეთანხმა, რომ მომხმარებლებს სჭირდებათ ინფორმაცია აღნიშნული განსჯის შესახებ, მაგრამ მან აღნიშნა, რომ საჯარო სექტორის ერთეულს შეიძლება მოეთხოვებოდეს მრავალი განსჯისა და დაშვებების გამოყენება გარკვეულ ერთეულებთან მიმართებით და მსგავსი განსჯისა და დაშვებების, ასევე პერიოდიდან პერიოდამდე განსჯის ცვლილებების გამჟღავნებამ შეიძლება განაპირობოს უსარგებლო დეტალების ასახვა. სსბასსს-მა ასევე აღნიშნა, რომ საჯარო სექტორში ანგარიშვალდებული ერთეულის შესახებ გადაწყვეტილებები შეიძლება მიღებულ იქნეს იმ საფუძვლების გათვალისწინებით, რომელიც შექმნილია სხვა მხარეებთან ერთად, როგორიცაა მგაგალითად საკანონმდებლო ორგანოები და საზედამხედველო კომიტეტები. გარკვეული სახის ერთეულებისთვის ერთობლივად კონტროლირებული ერთეულების ან მნიშვნელოვან გავლენას დაქვემდებარებულ ერთეულებად კლასიფიცირებასთან დაკავშირებული შეფასებები შეიძლება ფინანსური ანგარიშგების გარდა სხვა საჯრო დოკუმენტებში იქნეს ასახული. ამგვარად, სსბასსს დათანხმდა მოეთხოვა, რომ ერთეულმა კონტროლის, ერთობლივი კონტროლის ან მნიშვნელოვანი გავლენის არსებობის ან არარსებობის დასადგენად გამოყენებული მეთოდოლოგია გაამჟღავნოს თვითონ ფინანსურ ანგარიშგებაში, ან სხვა საჯაროდ ხელმისაწვდომ დოკუმენტზე მინიშნებით.
სტრუქტურიზებული ერთეულის განმარტება (პუნქტები 7 და მგ20-მგ23)
დს4. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ ფასს 12-ში მოცემულ „სტრუქტურიზებული ერთეულის“ განმარტებაში აქცენტი გაკეთებულია ხმის ან მსგავს უფლებებზე, რაც კერძო სექტორთან შედარებით იშვიათად ხდება ან ნაკლებად მნიშვნელოვანია საჯარო სექტორში. თუმცა, სსბასსს დათანხმდა, რომ მაინც შესაფერისი იქნებოდა სტრუქტურიზებული ერთეულის განმარტებაში მინიშნება ხმის ან მსგავს უფლებებზე, რადგან ხმის ან მსგავსი უფლება შეიძლება საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ სხვა ერთეულზე კონტროლის დაწესების გადამწყვეტი საშუალება იყოს. სსბასსს-მა გადაწყვიტა სტრუქტურიზებული ერთეულის განმარტების მოდიფიცირება, რათა ხაზი გაესვა, რომ ის გამოიყენება, როდესაც ერთეულის კონტროლის ჩვეულებრივი საშუალებები გადამწყვეტ ფაქტორებს არ წარმოადგენენ იმის დასადგენად, ვინ აკონტროლებს ერთეულს და მოიცავს იმ გარემოებების უფრო ფართო სპექტრს, რომლებსაც ადგილი აქვს საჯარო სექტორში.
დს5. სსბასსს-მა გამოავლინა, რომ საჯარო სექტორის მრავალი ერთეულისთვის კონტროლის განსაზღვრის გავრცელებული საშუალებაა ადმინისტრაციული შეთანხმებები და კანონმდებლობა. შესაბამისად, სსბასსს დაეთანხმა მოსაზრებას, რომ სტრუქტურიზებული ერთეულის განმარტებაში მინიშნება „მსგავს უფლებებზე“ უნდა მოიცავდეს ადმინისტრაციულ შეთანხმებებსა და კანონმდებლობას. ამგვარად, განსახილველ დოკუმენტში შეთავაზებული იყო, რომ ერთეულები, რომელთათვისაც ადმინისტრაციული შეთანხმებები ან კანონმდებლობაა გადამწყვეტი ფაქტორები ერთეულის კონტროლის განსაზღვრისას, არ იქნებიან სტრუქტურიზებული ერთეულები. სსბასსს-ის აზრით სტრუქტურიზებული ერთეულისგან მოთხოვნილი განმარტებითი შენიშვნები შესაფერისია, მაგრამ სასარგებლო რომ იყოს მათში აქცენტი უნდა გაკეთდეს ერთეულების შეზღუდულ ჯგუფზე (რაც თანმიმდევრულია ბასსს-ის მოთხოვნების განზრახვაზე იმ საწარმოებთან მიმართებით, რომლებიც ფასს 12-ს იყენებენ).
დს6. 52-ე განსახილველი პროექტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა გამოთქვა წუხილი, რომ სტრუქტურიზებული ერთეულის განმარტება შეიძლება ისე იქნეს წაკითხული, თითქოს იგულისხმებოდეს, რომ ერთეული არაუფლებამოსილი სახით ან კანონების დარღვევით ფუნქციონირებდა. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ ეს განზრახული არ ყოფილა და გადასინჯა სტრუქტურიზებული ერთეულის განმარტება, რათა დაედგინა საჭირო იყო თუ არა მისი უფრო გარკვევით ჩამოყალიბება. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ განამრტე
ბაში არ იგულისხმებოდა, რომ სტრუქტურიზებულ ერთეულს არ მოეთხოვებოდა შესაბამისი კანონების ან ადმინსიტრაციული შეთანხმებების დაცვა. თუმცა, განმარტება იძლევა საშუალებას, რომ ერთეულების მცირე ჯგუფი შეიძლება დაფუძნდეს შეთანხმებებით, რომლებიც განსხვავდება მსგავსი ერთეულების დასაფუძნებლად გამოყენებული გავრცელებული შეთანხმებებისგან.
საინვესტიციო ერთეულები (პუნქტები 27-34)
დს7. სსბასსს-მა განიხილა ფასს 12-ით მოთხოვნილი საინვესტიციო ერთეულთან დაკავშირებული ინფორმაციის გამჟღავნება და დაასკვნა, რომ ეს გამჟღავნებები განსაკუთრებით შესაფერისი იყო საჯარო სექტორისთვის. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ სსბასს 35-ში მოცემული მოთხოვნების შედეგად საჯარო სექტორის ერთეულების უმეტესობას, რომლებსაც საინვესტიციო ერთეული აქვთ, მოეთხოვება აღნიშნული ინფორმაციის გამჟღავნება.
დს8. სსბასსს-მა განიხილა არასაინვესტიციო მაკონტროლებელ ერთეულს, რომელიც საინვესტიციო ერთეულებს რეალური ღირებულებით აღრიცხავს, უნდა მოეთხოვებოდეს თუ არა დამატებითი ინფორმაციის გამჟღავნება. სსბასსს-ის აზრით საინვესტიციო ერთეულებთან დაკავშირებით მოთხოვნილი ინფორმაციის გამჟღავნება შესაფერისია და უნდა აისახოს საინვესტიციო ერთეულების მქონე მაკონტროლებელი ერთეულების კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში.
საკუთრების წილები, რომელთა რაოდენობრივად გამოსახვა შეუძლებელია (პუნქტები 49 და 50)
დს9. სსბასს 36-ის, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობაში, მოქმედების სფერო შემოიფარგლება „რაოდენობრივად გამოხატვადი საკუთრების წილებით“. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ რესპონდენტებმა მხარი დაუჭირეს ამ წინადადებას, მაგარმ გაითვალისწინეს, რომ შესაფერისი იქნებოდა ინფორმაციის გამჟღავნება სხვა ერთეულებში ერთეულის წილების, რომელთა რაოდენობრივად გამოსახვა შეუძლებელია, შესახებ. სსბასსს დაეთანხმა, რომ წინამდებარე სტანდარტით მოეთხოვა ინფორმაციის გამჟღავნება იმ წილების შესახებ, რომელთა რაოდენობრივად გამოსახვა შეუძლებელია.
გაყიდვის
მიზნით შეძენილი მაკონტროლებელი წილები (პუნქტები
50-57)
დს10. 52-ე განსახილველი პროექტის ზოგიერთი რესპონდენტის წინადადება იყო, რომ სსბასსს-ს მოეთხოვა დროებითი კონტროლის (ფასს 5-ის, გასაყიდად გამიზნული გრძელვადიანი აქტივები და შეწყვეტილი ოპერაციები, საფუძველზე ახალი სტანდარტის შემუშავებით ან წინამდებარე სტანდარტში გამჟღავნების მოთხოვნების დამატებით), შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნება. სსბასსს-მა განიხილა და უარყო მოსაზრება, რომ მოეთხოვა ყველა კონტროლირებულ ინვესტიციის, რომელიც გასაყიდად იყო გამიზნული, შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნება, რადგან ეს ძალიან ზოგადია. მიუხედავად ამისა, სსბასსს დაეთანხმა, რომ შეზღუდული დროის განმავლობაში გასაყიდად გამიზნული მაკონტროლებელი წილების შესახებ გარკვეული ინფორმაციის გამჟღავნება შეიძლება საინტერესო ყოფილიყო მომხმარებლებისთვის. მაგალთად, სსბასსს-მა გაითვალისწინა, რომ მომხმარებლებისათვის შეიძლება საინტერესო ყოფილიყო ინფორმაცია ერთეულის გადასარჩენად ინტერვენციების შესახებ, ან იმ ერთეულების შეძენის შესახებ, რომლებიც შემდეგ განაწილდება პოლიტიკის მიზნების მისაღწევად. სსბასსს დაეთანხმა, რომ მისი მიზანი იყო ინფორმაციის გამჟღავნების მოთხოვნა იმ მაკონტროლებელი წილის შესახებ, რომლის გასვლის აქტიური განზრახვა არსებობს, როგორც შეძენისას, ისე საანგარიშგებო თარიღით.
დს11. გასამჟღავნებელი ინფორმაციის განხილვისას სსბასსს დაეთანხმა, რომ მოთხოვნა ზოგადი უნდა ყოფილიყო. სსბასსს აცნობიერებს, რომ გარემოებები, როდესაც მაკონტროლებელი წილის შეძენა ან გასვლა ხდება, შეიძლება ძალიან ცვალებადი იყოს (მაგალითად, მაკონტროლებელი წილი შეიძლება შეძენილ იქნეს გარანტიების უზრუნველყოფით). ამასთან, ერთეულებს შეიძლება სურდეთ ინფორმაციის მიწოდება იმ ოპერაციებისა და მოვლენების შესახებ, რომლებიც მსგავს მაკონტროლებელ წილებს წარმოქმნიან და სსბასსს-ს არ სურდა უსარგებლოდ წინასწარ განესაზღვრა გასამჟღავნებელი ინფორმაციის ტიპი. ამგვარად, სსბასსს დათანხმდა, მოეთხოვა გამჟღავნება, რათა მომხმარებელს დახმარებოდა მსგავსი მაკონტროლებელი წილის კონსოლიდირების კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაზე გავლენის გაგებაში, ფინანსური ანგარიშგების ძირითად ასპექტებზე გავლენაზე მინიშნებით.
დს12. სსბასსს აცნობიერებს, რომ გასვლის მოსალოდნელი მეთოდი შეიძლება განხილვის პროცესში იყოს საანგარიშგებო თარიღით, მაგრამ გეგმები შეიძლება შეიცვალოს პერიოდიდან პერიოდამდე. მან აღიარა, რომ გასვლა შეიძლება ეტაპობრივად განხორციელდეს. ამგვარად, სსბასსს დაეთანხმა, მოეთხოვა „გასვლისადმი მიდგომის მიმდინარე სტატუსის“ გამჟღავნება.
დს13. სსბასსს-მა განიხილა, შეეზღუდა თუ არა გამჟღავნებები იმ სიტუაციებით, როდესაც მოსალოდნელია, რომ კონტროლი იარსებებს განსაზღვრული დროის პერიოდში, როგორიცაა მაგალითად ერთი ან ორი წელი. სსბასსს-მა გადაწყვიტა არ მიეთითებინა დროის პერიოდი. მისი აზრით გამჟღავნებების შეზღუდვა მაკონტროლებელი წილით და სიტაუციებით, როდესაც ჯერ კიდევ არსებობს წილის გასვლის აქტიური განზრახვა, განაპირობებს ინფორმაციულ გამჟღავნებას, მკითხველის მეტისმეტი დეტალებით დატვირთვის გარეშე.
სსბასს 38-ის გადასინჯვა 2016 წლის აპრილში გამოცემული სსბასს-ების გამოყენებადობის შედეგად
დს14. სსბასსს-მა 2016 წლის აპრილში გამოსცა სსბასს-ების გამოყენებადობა. ამ დოკუმენტით ყველა სსბასს-ის მითითებებში იქნა შეტანილი შემდეგი ცვლილებები:
(ა) ყოველი სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოღებულია სტანდარტული პუნქტი სსბასს-ის „სახელმწიფო საწარმოების გარდა სჯარო სექტორის ერთეულებზე“ გავრცელების შესახებ;
(ბ) ტერმინი „სახელმწიფო საწარმო“ ჩანაცვლდა ტერმინით „კომერციული საჯარო სექტორის ერთეული“, საჭიროებისამებრ; და
(გ) ცვლილება შევიდა საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობის მე-10 პუნქტში, იმ საჯარო სექტორის ერთეულების პოზიტიური აღწერით, რომლისთვისაც არის შემნილი სსბასს-ები.
აღნიშნული ცვლილებების მიზეზები მოცემულია სსბასს 1-ის დასკვნის საფუძველში.
ფასს 12-თან შედარება სსბასს 38, განმარტებითი შენიშვნები სხვა ერთეულებში მონაწილეობის შესახებ, ძირითადად ეფუძნება ფასს 12-ს, განმარტებითი შენიშვნები სხვა საწარმოებში მონაწილეობის შესახებ (გამოცემული 2011 წელს, 2014 წლის 31 დეკემბრამდე შეტანილი ცვლილებების ჩათვლით). წინამდებარე სტანდარტის გამოცემის დროს სსბასსს არ ჰქონდა განხილული ფასს 9-ის, ფინანსური ინსტრუმენტები, საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის გამოყენების საკითხი. ამიტომ, ფასს 12-ში გაკეთებული მითითება ფასს 9-ზე შეიცვალა მინიშნებით სსბასს-ებზე, რომლებიც ფინანსურ ინსტრუმენტებს ეხება. სსბასს 38-სა და ფასს 12-ს შორის ძირითადი განსხვავებებია:
|
ნორმატიული-აქტი-27 ⬇
დანართი №25 სსბასს 39―დაქირავებულთა სარგებელი გამომცემლისაგან წინამდებარე საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს), ძირითადად, ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტს (ბასს) 19-ს "დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოები". ბასს 19-დან ამონარიდები ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის (ბსფ) საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) წინამდებარე გამოცემაში გამოყენებულია ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში, შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
|---|
სსბასს 39―დაქირავებულთა სარგებელი სსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოცემული სსბასს-ებით გამოწვეულ ცვლილებებს. სსბასს 39 - დაქირავებულთა სარგებელი - გამოიცა 2016 წლის ივლისში. |
|---|
2016 წლის ივლისი
სსბასს 39 ―დაქირავებულთა სარგებელი
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1
მოქმედების სფერო 2–7
განმარტებები 8
დაქირავებულთა მოკლევადიანი სარგებელი 9–25
აღიარება და შეფასება 11–24
განმარტებითი შენიშვნები 25
შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებელი ― განსხვავება დადგენილშენატანიან და დადგენილსარგებლიან
პროგრამებს შორის 26–51
დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამები 32–39
დადგენილსარგებლიანი პროგრამები, სადაც პროგრამაში
მონაწილე ერთეულები საერთო კონტროლის ქვეშ იმყოფებიან 40–43
სახელმწიფო პროგრამები 44–47
დაზღვეული სარგებელი 48–51
შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებელი ―
დადგენილშენატანიანი პროგრამები 52–56
აღიარება და შეფასება 53–54
განმარტებითი შენიშვნები 55–56
შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებელი:
დადგენილსარგებლიანი პროგრამები 57–154
აღიარება და შეფასება 58–67
აღიარება და შეფასება - წარსულში გაწეული მომსახურების განსაზღვრული ღირებულების ახლანდელი ღირებულება და გადახდაზე მოგება და ზარალი 101-114
აღიარება და შეფასება: პროგრამის აქტივები 115–121
განსაზღვრული სარგებლის კომპონენტები 122-132
წარდგენა 133-136
განმარტებითი შენიშვნები 137–154
სხვა გრძელვადიანი დაქირავებულთა სარგებელი 155-161
აღიარება და შეფასება 158–160
განმარტებითი შენიშვნები 161
შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებელი 162–174
აღიარება 168–171
შეფასება 172–173
განმარტებითი შენიშვნები 174
გარდამავალი დებულებები 175
ძალაში შესვლის თარიღი 176–177
სსბასს 25 (დეკემბერი 2008) -ის გაუქმება ან ჩანაცვლება 178
დანართი „ა“: მითითებები გამოყენებაზე
დანართი „ბ“: ცვლილებები სხვა სსბასს-ებში
დასკვნის საფუძველი
ბასს 19-თან შედარება
| საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 39, დაქირავებულთა სარგებელი, ჩამოყალიბებულია 1–178 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა გააჩნია. სსბასს 39 აღქმულ უნდა იქნეს მისი მიზნის, დასკვნის საფუძვლისა და საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. ზუსტი მითითებების არარსებობის შემთხვევაში, სსბასს 3, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, წარმოადგენს ბუღალტრული აღრიცხვის პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს. |
|---|
მიზანი
წინამდებარე სტანდარტის მიზანია, განსაზღვროს დაქირავებულთა სარგებლის აღრიცხვისა და ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ასახვის წესი. ერთეულს მოეთხოვება აღიაროს:
(ა) ვალდებულება მაშინ, როდესაც დაქირავებულმა პირმა მომსახურება გასწია მომავალში სარგებლის მიღების სანაცვლოდ; და
(ბ) ხარჯი მაშინ, როდესაც ერთეული მოიხმარს იმ ეკონომიკურ სარგებელს, ან მომსახურების პოტენციალს, რომელიც მიიღო დაქირავებული პირის მიერ სარგებლის მიღების სანაცვლოდ გაწეული მომსახურებიდან.
მოქმედების სფერო
2. წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება დამქირავებლის მიერ დაქირავებულთა ყველა სახის სარგებლის ბუღალტრული აღრიცხვისათვის, გარდა წილობრივი გადახდის გარიგებებისა (იხ. ბუღალტრული აღრიცხვის შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული სტანდარტი, რომელიც ეხება წილობრივი გადახდის გარიგებებს).
3. წინამდებარე სტანდარტი არ ეხება დაქირავებულთა საპენსიო პროგრამის ანგარიშგებას (იხ. ბუღალტრული აღრიცხვის შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული სტანდარტი, რომელიც ეხება დაქირავებულთა საპენსიო უზრუნველყოფის პროგრამებს). ეს სტანდარტი არ ეხება სოციალური დაცვის კომბინირებული პროგრამებით გათვალისწინებულ სარგებელს, რომელიც არ წარმოადგენს საჯარო სექტორის ერთეულების არსებულ, ან ყოფილ დაქირავებულთა მიერ გაწეული მომსახურების სანაცვლოდ გადახდილ ანაზღაურებას.
4. დაქირავებულთა სარგებლები, რომელთაც წინამდებარე სტანდარტი ითვალისწინებს, მოიცავს შემდეგს:
(ა) ოფიციალურ პროგრამას, ან ერთეულსა და ცალკეულ დაქირავებულთან ან დაქირავებულთა ჯგუფთან ან მათ წარმომადგენლებთან დადებულ ფორმალურ შეთანხმებას;
(ბ) საკანონმდებლო მოთხოვნებს ან დარგობრივ შეთანხმებებს, რომელთა შესაბამისად ერთეულები ვალდებული არიან, მონაწილეობა მიიღონ ეროვნულ, სახელმწიფო, სამრეწველო და სხვა დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამების განხორციელებაში; ან სოციალური დაცვის კომბინირებულ პროგრამებში; ან
(გ) ერთეულში დამკვიდრებულ არაოფიციალურ პრაქტიკას, რომელიც წარმოშობს კონსტრუქციულ მოვალეობას. არაოფიციალური პრაქტიკა კონსტრუქციულ მოვალეობას მაშინ წარმოშობს, როდესაც ერთეულს, დაქირავებულთა სარგებლის გაცემის გარდა, არ გააჩნია სხვა რეალური ალტერნატივა. კონსტრუქციული მოვალეობის მაგალითია, როცა არსებული პრაქტიკის შეცვლა მიუღებელ ზიანს აყენებს დაქირავებულებთან მის ურთიერთობას.
5. დაქირავებულთა სარგებელს განეკუთვნება:
(ა) დაქირავებულთა მოკლევადიანი სარგებლები, რომლებიც ჩამოთვლილია ქვემოთ, თუ მათი გადახდა მთლიანად ხდება იმ წლიური საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრებიდან 12 თვეში, რომლის განმავლობაშიც დაქირავებულები გასწევენ შესაბამის მომსახურებას:
ხელფასები, მოსამსახურეთა სარგოები და სოციალური დაზღვევის შენატანები;
ანაზღაურებადი წლიური შვებულება და ანაზღაურებადი ბიულეტენი;
მოგების განაწილება და პრემიები;
არაფულადი სარგებლები (როგორიცაა, მაგალითად: სამედიცინო მომსახურება, ბინითა და ავტომანქანით უზრუნველყოფა, უფასო ან სუბსიდირებული საქონელი ან მომსახურება) ამჟამინდელი დაქირავებულებისათვის;
(ბ) შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლები, როგორიცაა:
საპენსიო სარგებლები (მაგ., პენსიები და პენსიაზე გასვლისას გადასახდელი ერთჯერადი დახმარებები); და
შრომითი საქმიანობის შემდგომი სხვა სარგებლები, როგორიცაა შრომითი საქმიანობის შემდგომი სიცოცხლის დაზღვევა და შრომითი საქმიანობის შემდგომი სამედიცინო მომსახურება;
(გ) დაქირავებულთა სხვა გრძელვადიანი სარგებლები, როგორიცაა:
ანაზღაურებადი შვებულება ხანგრძლივი მუშაობის სტაჟისათვის ან ანაზღაურებადი შემოქმედებითი შვებულება;
საიუბილეო ან სხვა სარგებლები ხანგრძლივი სამსახურისათვის; და
სარგებლები შრომის უნარის ხანგრძლივად დაკარგვის შემთხვევისთვის;
(დ) შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლები.
6. დაქირავებულთა სარგებელი მოიცავს მომუშავეებზე ან მათ კმაყოფაზე მყოფ პირებზე გაცემულ სარგებელს, ფულადი (ან საქონლის, ან მომსახურების მიწოდების) სახით. დახმარება შეიძლება მიიღოს უშუალოდ დაქირავებულმა პირმა, მისმა მეუღლემ, შვილებმა ან მათ კმაყოფაზე მყოფმა სხვა პირებმა, ან სხვებმა, მაგალითად, სადაზღვევო კომპანიებმა.
7. დაქირავებული პირი ერთეულში შეიძლება დასაქმებული იყოს მთლიან ან ნახევარ განაკვეთზე, მუდმივად, არარეგულარულად ან დროებით. ამ სტანდარტის მიზნებისათვის დაქირავებული პირი მოიცავს მაღალი თანამდებობის ხელმძღვანელ პერსონალსაც, როგორც ეს განმარტებულია სსბასს 20-ში - დაკავშირებული მხარეთა შესახებ განმარტებითი შენიშვნები.
განმარტებები
8. წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
დაქირავებულთა სარგებლების განსაზღვრა
დაქირავებულთა სარგებელი გულისხმობს ყველა სახის ანაზღაურებას, რომელიც გაიცემა ერთეულის მიერ დაქირავებულთა მიერ გაწეული მომსახურების სანაცვლოდ ან შრომითი საქმიანობის შეწყვეტასთან დაკავშირებით;
დაქირავებულთა მოკლევადიანი სარგებლები არის დაქირავებულთ სარგებლები (გარდა შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის შეღავათებისა), რომლებიც მთლიანად გადაიხდება იმ წლიური საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრებიდან 12 თვის განმავლობაში, როდესაც დაქირავებულმა პირმა გასწია შესაბამისი მომსახურება.
შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლები არის დაქირავებულთა სარგებლები (შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლების და დაქირავებულ პირთა მოკლევადიანი სარგებლების გარდა), რომლებიც გადასახდელია შრომითი საქმიანობის დასრულების შემდეგ.
თანამშრომლების გრძელვადიანი შეღავათები არის თანამშრომლის ყველა სარგებელი, გარდა თანამშრომლის მოკლევადიანი შეღავათებისა, დასაქმების შეღავათებისა და შეწყვეტის შეღავათებისა.
დაქირავებულ პირთა სხვა გრძელვადიანი სარგებლები მოიცავს დაქირავებულის ყველა ტიპის სარგებელს, დაქირავებულთა მოკლევადიანი სარგევლების, შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლებისა და შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლების გარდა.
შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებელი არის სარგებელი რომელიც გაიცემა დაქირავებული პირის დასაქმების შეწყვეტის სანაცვლოდ და წარმოიშობა:
(ა) ერთეულის გადაწყვეტილების შედეგად, დაქირავებულ პირს საპენსიო ასაკამდე შეუწყვიტოს დასაქმება; ან
(ბ) დაქირავებული პირის მიერ მიღებული გადაწყვეტილების შედეგად, დაეთანხმოს ერთეულის მიერ შეთავაზებული სარგებლის მიღებას, ერთეულში შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სანაცვლოდ.
პროგრამების კლასიფიკაციასთან დაკავშირებული განმარტებები
შრომითი საქმიანობის შემდგომი პერიოდის სარგებლის პროგრამა წარმოადგენს ოფიციალურ ან არაოფიციალურ შეთანხმებას, რომლის თანახმად შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლებით ერთეული უზრუნველყოფს ერთ ან მეტ დაქირავებულ პირს.
დადგენილშენატანიანი პროგრამა არის შრომითი საქმიანობის შემდგომი პერიოდის სარგებლის პროგრამა, რომლის მიხედვით ერთეულს დამოუკიდებელ სუბიექტში (ფონდში) შეაქვს შენატანების განსაზღვრული რაოდენობა და მომავალში არ ეკისრება ფონდში დამატებითი შენატანების გადახდის იურიდიული ან კონსტრუქციული მოვალეობა, თუ მიმდინარე ან წინა პერიოდებში დაქირავებული პირების მიერ გაწეული მომსახურებისათვის განკუთვნილი სარგებლების გასაცემად ფონდში არ აღმოჩნდება საკმარისი აქტივები.
დადგენილსარგებლიანი პროგრამა არის შრომითი საქმიანობის შემდგომი პერიოდის სარგებლის ყველა პროგრამა, გარდა დადგენილშენატანიანი პროგრამისა.
დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამა არის დადგენილშენატანიანი პროგრამა (სახელმწიფო პროგრამების გარდა), ან დადგენილსარგებლიანი პროგრამა (სახელმწიფო პროგრამების გარდა), რომელიც:
(ა) აერთიანებს იმ სხვადასხვა ერთეულის მიერ შეტანილ აქტივებს, რომლებიც არ ექვემდებარებიან საერთო კონტროლს; და
(ბ) ამ აქტივების საშუალებით ერთზე მეტი ერთეულის დაქირავებულ პირებს უზრუნველყოფს სარგებლებით იმგვარად, რომ შენატანებისა და სარგებლების დონე განისაზღვრება იმის გაუთვალისწინებლად, რომელ ერთეულში მუშაობენ ისინი.
სახელმწიფო პროგრამები არის კანონმდებლობით განსაზღვრული პროგრამები, რომლებიც მოქმედებენ იმგვარად, თითქოს ისინი წარმოადგენდნენ დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამებს, კანონმდებლობით გათვალისწინებული ეკონომიკური კატეგორიის ყველა ერთეულისათვის.
დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული განმარტებები
დადგენილი სარგებლის წმინდა ვალდებულება (აქტივი) არის პროგრამის დეფიციტი, ან ნამეტი, რომელიც კორექტირებულია დადგენილი სარგებლის წმინდა აქტივების გარკვეულ ზღვრულ სიდიდემდე შეზღუდვის პირობის ნებისმიერი გავლენის გათვალისწინებით.
დეფიციტი ან ნამეტი ესაა:
(ა) დადგენილი სარგებლის ვალდებულების დღევანდელ ღირებულებას გამოკლებული
(ბ) პროგრამის აქტივების (თუ ასეთი არსებობს) სამართლიანი ღირებულება.
პროგრამის აქტივის ზღვრული სიდიდე არის იმ ეკონომიკური სარგებლის დღევანდელი ღირებულება, რომელსაც ერთეული ღებულობს პროგრამიდან სახსრების უკან დაბრუნების ფორმით, ან მომავალში პროგრამაში გადასარიცხი შენატანების შემცირების სახით.
დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების დღევანდელი ღირებულება არის დაქირავებული პირის მიერ მიმდინარე და წინა პერიოდებში გაწეული მომსახურების შედეგად წარმოშობილი ვალდებულების დასაფარად მომავალში გადასახდელი თანხების დღევანდელი ღირებულება, პროგრამის აქტივების გამოქვითვის გარეშე.
პროგრამის აქტივები მოიცავს:
(ა) დაქირავებულთა გრძელვადიანი სარგებლის ფონდის მფლობელობაში არსებულ აქტივებს; და
(ბ) მაკვალიფიცირებელ სადაზღვევო პოლისებს.
დაქირავებულ პირთა გრძელვადიანი სარგებლის ფონდის მფლობელობაში არსებული აქტივები არის აქტივები (ანგარიშვალდებული ერთეულის მიერ გამოშვებული არაგადაცემადი ფინანსური ინსტრუმენტების გარდა), რომლებიც:
(ა) იმყოფება ანგარიშვალდებული ერთეულისაგან იურიდიულად დამოუკიდებელი ერთეულის (ფონდის) განკარგულებაში და არსებობს მხოლოდ დაქირავებულთა სარგებლების გადასახდელად ან დასაფინანსებლად; და
(ბ) ხელმისაწვდომია მხოლოდ დაქირავებულთა სარგებლების გადასახდელად ან დასაფინანსებლად, ხელმისაწვდომი არ არის ანგარიშვალდებული ერთეულის საკუთარი კრედიტორებისათვის (გაკოტრების შემთხვევაშიც კი) და არ უბრუნდება ანგარიშვალდებულ ერთეულს იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც:
ფონდში დარჩენილი აქტივები საკმარისია პროგრამის ან ანგარიშვალდებული ერთეულის ყველა შესაბამისი ვალდებულების დასაფარად, რომლებიც ეხება დაქირავებულთათვის სარგებლების გადახდას; ან
ანგარიშვალდებულ ერთეულს ზემოაღნიშნული აქტივები უბრუნდება დაქირავებულისთვის უკვე გადახდილი სარგებლების ასანაზღაურებლად.
მაკვალიფიცირებელი სადაზღვევო პოლისი წარმოადგენს მზღვეველის, რომელიც არ არის ანგარიშვალდებული ერთეულის დაკავშირებული მხარე (როგორც განსაზღვრულია სსბასს 20-ში), მიერ გამოშვებულ სადაზღვევო პოლისს1, თუ პოლისიდან მიღებული შემოსავალი:
(ა) გამოიყენება მხოლოდ დადგენილსარგებლიანი პროგრამით განსაზღვრული დაქირავებული პირის სარგებლების გადასახდელად ან დასაფინანსებლად; და
(ბ) ხელმისაწვდომი არ არის ანგარიშვალდებული ერთეულია საკუთარი კრედიტორებისათვის (გაკოტრების შემთხვევაშიც კი) და არ უბრუნდება ანგარიშვალდებულ ერთეულს, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც:
პოლისიდან მიღებული შემოსავალი წარმოადგენს ჭარბ აქტივებს, რომლებიც საჭირო არ არის დაქირავებულთა ყველა შესაბამისი სარგებლის ვალდებულების დასაფარად პოლისით; ან
პოლისიდან მიღებული შემოსავალი უბრუნდება ანგარიშვალდებულ ერთეულს, დაქირავებულთათვის უკვე გადახდილი სარგებლების ასანაზღაურებლად.
დადგენილსარგებლიანი პროგრამის დანახარჯებთან დაკავშირებული განმარტებები
მომსახურების ღირებულება მოიცავს:
(ა) მიმდინარე მომსახურების ღირებულებას, რომელიც წარმოადგენს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების დღევანდელი ღირებულების ზრდას, რაც გამოიწვია დაქირავებული პირის მიერ მიმდინარე პერიოდში გაწეულმა მომსახურებამ;
(ბ) წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულებას, რომელიც წარმოადგენს წინა პერიოდებში დაქირავებული პირის მიერ გაწეული მომსახურებისთვის დადგენილსარგებლიანი პროგრამით გათვალისწინებული ვალდებულებების დღევანდელი ღირებულების ცვლილებას, რაც გამოწვეულია პროგრამის ცვლილებით (ახალი დადგენილსარგებლიანი პროგრამის შემოღება, ან არსებულის გაუქმება ან შეცვლა), ან შეკვეცით (ერთეულის მიერ პროგრამის წევრთა რაოდენობის მნიშვნელოვანი შემცირება); და
(გ) პროგრამის საბოლოო ანგარიშსწორებისას წარმოქმნილ მოგებას ან ზარალს.
დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა სიდიდე წარმოადგენს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებაში (აქტივში) საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში მომხდარ ცვლილებას, რაც წარმოიშობა დროის გასვლის შემდეგ.
დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულების (აქტივის) გადაფასების თანხა მოიცავს:
(ა) აქტუარულ მოგებასა და ზარალს;
(ბ) პროგრამის აქტივებიდან მიღებულ უკუგებას, იმ თანხების გამოკლებით, რომლებიც შედის დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა თანხაში; და
(გ) პროგრამის აქტივების ზღვრული სიდიდის გავლენაში მომხდარ ნებისმიერ ცვლილებას, იმ თანხების გამოკლებით, რომლებიც შედის დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა თანხაში.
აქტუარული მოგება და ზარალი მოიცავს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების დღევანდელი ღირებულების ცვლილებებს, რაც გამოწვეულია:
(ა) წინა წლების გამოცდილების საფუძველზე განხორციელებული კორექტირებით (ადრინდელ აქტუარულ დაშვებებსა და ფაქტობრივ სიტუაციას შორის განსხვავების შედეგები); და
(ბ) აქტუარულ დაშვებებში შეტანილი ცვლილებებით.
უკუგება პროგრამის აქტივებიდან არის პროგრამის აქტივებიდან მიღებული პროცენტები, დივიდენდები და სხვა სახის შემოსავალი, პროგრამის აქტივებთან დაკავშირებული რეალიზებული თუ არარეალიზებული მოგების ან ზარალის ჩათვლით, რომელსაც აკლდება:
(ა) პროგრამის აქტივების მართვისთვის საჭირო დანახარჯები; და
(ბ) თვით პროგრამიდან გადასახდელი გადასახადები, იმ გადასახადების გარდა, რომლებიც გათვალისწინებულია დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების შესაფასებლად გამოყენებულ აქტუარულ დაშვებებში.
საბოლოო ანგარიშსწორება წარმოადგენს ოპერაციას, რომელიც აუქმებს დადგენილსარგებლიანი პროგრამით გათვალისწინებულ ყველა სარგებელთან ან სარგებლების ნაწილთან დაკავშირებულ ყველა სხვა იურიდიულ თუ კონსტრუქციულ მოვალეობას, რაც არ გულისხმობს დაქირავებულთათვის ან მათი სახელით პროგრამის პირობებით გათვალისწინებული სარგებლების გადახდას, რომლებიც აქტუარულ დაშვებებში აისახება.
დაქირავებულთა მოკლევადიანი სარგებელი
9. დაქირავებულთა მოკლევადიანი სარგებლები მოიცავს ქვემოთ ჩამოთვლილ მუხლებს, თუ მათი გადახდა მთლიანად ხდება იმ წლიური საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრებიდან 12 თვის განმავლობაში, როდესაც დაქირავებული პირები გასწევენ შესაბამის მომსახურებას:
(ა) ხელფასებს, მოსამსახურეთა სარგოებს და სოციალური დაზღვევის შენატანებს;
(ბ) წლიური ფასიანი შვებულებისა და ბიულეტენის ანაზღაურებას;
(გ) მოგების განაწილებას და პრემიებს;
(დ) არაფულად სარგებლებს (როგორიცაა, მაგალითად: სამედიცინო მომსახურება, ბინითა და ავტომანქანით უზრუნველყოფა, უფასო ან სუბსიდირებული საქონელი ან მომსახურება) ამჟამინდელი დაქირავებულებისათვის.
10. ერთეულს არ ევალება დაქირავებულთა მოკლევადიანი სარგებლების რეკლასიფიკაცია, თუ საბოლოო ანგარიშსწორების დროსთან დაკავშირებით ერთეულის მოლოდინები დროებით იცვლება. მეორე მხრივ, თუ სარგებლის მახასიათებლები (როგორიცაა, მაგალითად არადაგროვებადი სარგებლის გადაქცევა დაგროვებად სარგებლად) იცვლება, ან საბოლოო ანგარიშსწორების დროსთან დაკავშირებული მოლოდინების ცვლილება დროებითი არ არის, მაშინ ერთეული განიხილავს, კვლავ პასუხობს თუ არა აღნიშნული სარგებელი დაქირავებულთა მოკლევადიანი სარგებლის განმარტებას.
აღიარება და შეფასება
დაქირავებული პირის ყველა სახის მოკლევადიანი სარგებელი
11. თუ დაქირავებულმა პირმა რომელიმე სააღრიცხვო პერიოდში ერთეულს გაუწია მომსახურება, დაქირავებულის მოკლევადიანი სარგებლების არადისკონტირებული ოდენობა, რომლებიც გადასახდელია ამ მომსახურებისათვის, ერთეულმა უნდა აღიაროს:
(ა) როგორც ვალდებულება (დარიცხული ხარჯი) ნებისმიერი, უკვე გადახდილი თანხის გამოკლების შემდეგ. თუ უკვე გადახდილი თანხა აღემატება სარგებლების არადისკონტირებულ ღირებულებას, ერთეულმა ნამეტი თანხა უნდა აღიაროს აქტივად (წინასწარგაწეულ ხარჯად) იმ ოდენობით, რა ოდენობითაც წინასწარგადახდა ერთეულს მიიყვანს, მაგალითად, მომავალში გადასახდელების შემცირებამდე ან ფულადი სახსრების უკან დაბრუნებამდე; და
(ბ) როგორც ხარჯი, თუ რომელიმე სხვა სტანდარტი არ მოითხოვს ან ერთეულს უფლებას არ აძლევს, რომ სარგებლები ჩაირთოს აქტივის თვითღირებულებაში (იხ. მაგალითად, სსბასს 12, მატერიალური მარაგები ან სსბასს 17, ძირითადი აქტივები).
12. მე-13, მე-16 და მე-19 პუნქტებში ახსნილია, როგორ უნდა გამოიყენოს ერთეულმა მე-11 პუნქტი ანაზღაურებადი შვებულების, მოგების განაწილების ან პრემიების ფორმით გადასახდელ დაქირავებული პირის მოკლევადიან სარგებლებთან მიმართებით.
მოკლევადიანი ანაზღაურებადი შვებულება
13. მე-11 პუნქტის შესაბამისად, ანაზღაურებადი შვებულების ფორმის დაქირავებული პირის მოკლევადიანი სარგებლებისათვის მოსალოდნელი დანახარჯი ერთეულმა უნდა აღიაროს:
(ა) დაგროვებადი ანაზღაურებადი შვებულებების შემთხვევაში - როდესაც დაქირავებული პირი გასწევს მომსახურებას, რომელიც ზრდის მის უფლებას მომავალში ანაზღაურებად შვებულებებზე; და
(ბ) არადაგროვებადი ანაზღაურებადი შვებულების შემთხვევაში - როდესაც დაფიქსირდება სამუშაოზე არყოფნის ფაქტი.
14. ერთეულმა დაქირავებულ პირს კომპენსაცია შვებულებისთვის შეიძლება სხვადასხვა შემთხვევაში გადაუხადოს, მათ შორის შვებულების, ავადმყოფობისა და მცირე ხნით შრომისუუნარობის, დეკრეტული (დედის ან მამის) შვებულების, ნაფიც მსაჯულად ყოფნისა და სამხედრო ვალდებულების მოხდის შემთხვევაში. ანაზღაურებადი შვებულება იყოფა ორ კატეგორიად:
(ა) დაგროვებადი შვებულება; და
(ბ) არადაგროვებადი შვებულება..
15. დაგროვებადია შვებულება, რომლის გადატანა და გამოყენება შესაძლებელია შემდეგ პერიოდებში, თუ მიმდინარე პერიოდის ანაზღაურებადი შვებულების უფლება მთლიანად არ არის გამოყენებული. დაგროვებადი ანაზღაურებადი შვებულება შეიძლება იყოს გარანტირებული (სხვა სიტყვებით, დაქირავებულ პირს უფლება აქვს ერთეულიდან წასვლისას მიიღოს ფულადი დახმარება გამოუყენებელი შვებულებისათვის) ან არაანაზღაურებადი (ანუ, როდესაც მას უფლება არა აქვს ერთეულიდან წასვლისას მიიღოს ფულადი დახმარება გამოუყენებელი შვებულებისათვის). ვალდებულება მაშინ წარმოიშობა, როდესაც დაქირავებული გასწევს მომსახურებას, რომელიც გაზრდის მის უფლებას მომავალ ანაზღაურებად შვებულებაზე ვალდებულება არსებობს და მისი აღიარება ხდება იმ შემთხვევაშიც კი, თუ ანაზღაურებადი შვებულება არ არის გარანტირებული. თუმცა, იმის შესაძლებლობა, რომ დაქირავებულმა შეიძლება ერთეული დატოვოს დაგროვებადი არაგარანტირებული შვებულების უფლების გამოყენებამდე, გავლენას ახდენს ვალდებულების შეფასებაზე.
16. ერთეულმა დაგროვებადი ანაზღაურებადი შვებულების მოსალოდნელი დანახარჯი უნდა შეაფასოს როგორც დამატებითი თანხა, რომლის გადახდასაც ერთეული ვარაუდობს იმ გამოუყენებელი უფლებისათვის, რომელიც დაგროვდა საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოსათვის.
17. წინა პუნქტში განსაზღვრული მეთოდით, ვალდებულება ფასდება დამატებითი გადასახდელების ოდენობით, რომელიც წარმოიშობა მხოლოდ იმის გამო, რომ სარგებლები გროვდება. ბევრ შემთხვევაში, შეიძლება ერთეულს არ დასჭირდეს დეტალური გამოთვლების ჩატარება იმის დასადგენად, რომ არ არსებობს გამოუყენებელი ანაზღაურებადი შვებულების გადახდის არსებითი ვალდებულება. მაგალითად, სავარაუდოდ, დაქირავებული პირის ბიულეტენზე ყოფნის დროს, სარგებლის გადახდის ვალდებულება არსებითია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ იარსებებს ოფიციალური ან არაოფიციალური შეთანხმება გამოუყენებელი ფასიანი ბიულეტენის ფასიან შვებულებად ჩათვლის შესახებ.
18. არადაგროვებადი ანაზღაურებადი შვებულება არ გადაიტანება მომდევნო პერიოდებში; მათი ვადა გადის იმ შემთხვევაში, თუ მიმდინარე პერიოდის უფლება მთლიანად არ არის გამოყენებული და დაქირავებულ პირს უფლება არა აქვს, ერთეულიდან წასვლისას მიიღოს ფულადი დახმარება გამოუყენებელი არადაგროვებადი ანაზღაურებადი შვებულებებისათვის. ჩვეულებრივ, ეს ეხება ანაზღაურებადი შვებულებებისათვის სარგებლის გაცემის შემთხვევებს ავადმყოფობის (იმ ფარგლებში, რა ფარგლებშიც წინა პერიოდში გამოუყენებელი უფლება არ ზრდის დახმარების მიღების უფლებას მომავალში), დეკრეტული შვებულების დროს და ასევე ნაფიც მსაჯულად ყოფნის ან სამხედრო ვალდებულების მოხდისას. ერთეული არ აღიარებს სარგებლის გადახდის ვალდებულებას ან ხარჯს შვებულებამდე, რადგან დაქირავებული პირის მომსახურება აღნიშნული სარგებლის ოდენობას არ ზრდის.
მოგებაში მონაწილეობის და პრემირების პროგრამები
19. მე-11 პუნქტის შესაბამისად, ერთეულმა მხოლოდ იმ შემთხვევაში უნდა აღიაროს მოგებაში მონაწილეობისა და პრემიების მოსალოდნელი დანახარჯი, თუ:
(ა) წარსული მოვლენების შედეგად ერთეულს აქვს ზემოთ აღნიშნული სარგებლის გადახდის მიმდინარე იურიდიული ან კონსტრუქციული მოვალეობა და
(ბ) შესაძლებელია მოვალეობის საიმედოდ შეფასება.
მიმდინარე მოვალეობა მხოლოდ მაშინ არსებობს, როდესაც ერთეულს არ გააჩნია სხვა რეალური ალტერნატივა, გარდა იმისა, რომ გადაიხადოს ეს სარგებელი.
20. საჯარო სექტორში ზოგიერთ ერთეულს გააჩნია პრემირების პროგრამა, რომელიც დაკავშირებულია მომსახურების გაწევის მიზნებთან ან ფინანსური შედეგების გარკვეულ ასპექტებთან. ასეთი პროგრამების თანახმად, დაქირავებული პირები იღებენ გარკვეული ოდენობის თანხას ერთეულის, ან მისი კონკრეტული სეგმენტის მიზნების მიღწევაში შეტანილი წვლილის მიხედვით. ზოგ შემთხვევაში, ასეთი პროგრამები ვრცელდება დაქირავებულთა ჯგუფებზე, მაგალითად, როდესაც ყველა, ან ზოგიერთი დაქირავებული პირის მუშაობის შედეგი კონკრეტულ სეგმენტში ფასდება ერთობლივად და არა ინდივიდუალურად. საჯარო სექტორის ერთეულების მიზნებიდან გამომდინარე, მოგებაში მონაწილეობის პროგრამები საჯარო სექტორში უფრო იშვიათად გვხვდება, ვიდრე მოგებაზე ორიენტირებულ ერთეულებში. თუმცა, ასეთი პროგრამები შესაძლოა შეგვხვდეს როგორც დაქირავებულთა შრომის ანაზღაურების სისტემის ერთ-ერთი ასპექტი საჯარო სექტორის ერთეულების ისეთ სეგმენტებში, რომლებიც კომერციულ საქმიანობას ეწევიან. საჯარო სექტორის ზოგიერთი ერთეული შეიძლება არ იყენებდეს მოგებაში მონაწილეობის პროგრამებს, მაგრამ ასეთ ერთეულებში შეიძლება დაქირავებული პირების მუშაობა ფასდებოდეს ფინანსური კრიტერიუმების მიხედვით, როგორიცაა შემოსავლის მიღება და საბიუჯეტო მაჩვენებლების შესრულება. პრემირების ზოგიერთი პროგრამა შესაძლოა ყველა იმ დაქირავებულ პირთათვის გადახდას ითვალისწინებდეს, რომელმაც მომსახურება გასწია საანგარიშგებო პერიოდში, იმ შემთხვევაშიც კი, თუ ისინი დატოვებენ ერთეულს საანგარიშგებო თარიღამდე. თუმცა, პრემირების სხვა პროგრამის მიხედვით, დაქირავებული პირი პრემიას მხოლოდ იმ შემთხვევაში იღებს, თუ ერთეულში იმუშავებს გარკვეული პერიოდის განმავლობაში; ასე, მაგალითად, მოთხოვნა იმისა, რომ დაქირავებულმა პირებმა მთლიანი საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში გასწიონ მომსახურება. ასეთი პროგრამები წარმოშობს კონსტრუქციულ მოვალეობას, რადგან დაქირავებული პირები ეწევიან მომსახურებას, რომელიც ზრდის გადასახდელ თანხას, თუ ისინი ერთეულში სამუშაოდ დარჩებიან გარკვეული პერიოდის ბოლომდე. ამგვარი კონსტრუქციული მოვალეობების შეფასება ასახავს იმის შესაძლებლობას, რომ ზოგმა დაქირავებულმა პირმა შეიძლება ერთეული დატოვოს მოგებაში წილის მიუღებლად. 22-ე პუნქტში განხილულია სხვა პირობები, რომლებიც მანამდე უნდა დაკმაყოფილდეს, სანამ ერთეული აღიარებს შედეგებზე დამოკიდებულ გადახდებს, პრემიებსა და მოგებაში წილის მოსალოდნელ დანახარჯებს.
21. ერთეულს შეიძლება არ ჰქონდეს პრემიების გადახდის იურიდიული მოვალეობა. თუმცა, ზოგჯერ ერთეულში დამკვიდრებულია პრემიების გადახდის პრაქტიკა. ასეთ შემთხვევაში, ერთეულს აქვს კონსტრუქციული მოვალეობა, რადგან არ გააჩნია პრემიების გადახდის გარდა სხვა რეალური ალტერნატივა. კონსტრუქციული მოვალეობის შეფასება ასახავს იმის შესაძლებლობას, რომ ზოგიერთმა დაქირავებულმა პირმა შესაძლოა ერთეული დატოვოს, პრემიის მიღების გარეშე.
22. შედეგებზე დამოკიდებული გადახდების, მოგებაში მონაწილეობისა და პრემირების პროგრამებით წარმოქმნილი იურიდიული და კონსტრუქციული მოვალეობის საიმედოდ შეფასება ერთეულს შეუძლია მხოლოდ მაშინ, როდესაც:
(ა) პროგრამის ოფიციალური პირობები მოიცავს სარგებლის ოდენობის განსაზღვრის ფორმულას;
(ბ) ერთეული გადასახდელი თანხის რაოდენობას განსაზღვრავს ფინანსური ანგარიშგების გამოსაცემად დამტკიცებამდე; ან
(გ) წარსული გამოცდილება კონსტრუქციული მოვალეობის სიდიდის ცხადად განსაზღვრის საშუალებას იძლევა.
23. მოგებაში მონაწილეობისა და პრემირების პროგრამების მიხედვით მოვალეობა წარმოიშობა, დაქირავებული პირის მომსახურების საფუძველზე და არა ერთეულის მესაკუთრეებთან განხორციელებული ოპერაციის შედეგად. ამტომაც, მოგებაში მონაწილეობისა და პრემირების პროგრამის დანახარჯს ერთეული აღიარებს არა როგორც მოგების განაწილებას, არამედ როგორც ხარჯს.
24. თუ მოგებაში მონაწილეობისა და პრემიების გადახდა მთლიანად არ ხდება იმ პერიოდის დასრულებიდან 12 თვის განმავლობაში, როდესაც დაქირავებულმა პირმა გასწია შესაბამისი მომსახურება, ამგვარი გადასახდელები მიიჩნევა სხვა გრძელვადიან სარგებლად (იხ.155-161–ე პუნქტები).
განმარტებითი შენიშვნები
25. მართალია, წინამდებარე სტანდარტით არ მოითხოვება დაქირავებულ პირთა მოკლევადიანი სარგებლის შესახებ განმარტებით შენიშვნებში სპეციალური ინფორმაციის გამჟღავნება, მაგრამ სხვა სტანდარტები შეიძლება ითვალისწინებდეს ასეთ მოთხოვნას. მაგალითად, სსბასს 20 მოითხოვს ინფორმაციის გამჟღავნებას უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელი პერსონალის ანაზღაურების აგრეგირებული თანხის შესახებ, ხოლო სსბასს 1, ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა, მოითხოვს ინფორმაციის გამჟღავნებას დაქირავებულ პირთა სარგებლებთან დაკავშირებული ხარჯების შესახებ.
შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებელი: განსხვავება დადგენილშენატანიან და დადგენილსარგებლიან პროგრამებს შორის
26. შრომითი საქმიანობის შემდგომ სარგებელს განეკუთვნება:
(ა) საპენსიო დახმარებები, მაგალითად, პენსიები და პენსიაზე გასვლისას გადასახდელი ერთჯერადი დახმარებები; და
(ბ) შრომითი საქმიანობის შემდგომი სხვა სარგებელი, მაგალითად: შრომითი საქმიანობის შემდგომი სიცოცხლის დაზღვევა და შრომითი საქმიანობის შემდგომი უფასო სამედიცინო მომსახურება.
შეთანხმება, რომლის მიხედვით ერთეული უზრუნველყოფს შრომითი საქმიანობის შემდგომ სარგებელს, წარმოადგენს შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის პროგრამას. წინამდებარე სტანდარტს ერთეული იყენებს ყველა ასეთი შეთანხმების მიმართ, მიუხედავად იმისა, ითვალისწინებს თუ არა იგი შენატანების მისაღებად და სარგებლის გადასახდელად დამოუკიდებელი იურიდიული პირის დაფუძნებას, როგორიცაა საპენსიო სქემა (ფონდი), სტაჟის ან სიბერის გამო პენსიის ფონდი, ან საპენსიო უზრუნველყოფის სქემა.
27. შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის პროგრამები იყოფა დადგენილშენატანიან საპენსიო პროგრამად და დადგენილსარგებლიან საპენსიო პროგრამად. კლასიფიცირება დამოკიდებულია პროგრამის ეკონომიკურ შინაარსზე, რაც, თავის მხრივ, დამოკიდებულია მასში მოცემულ ძირითად პირობებსა და დებულებებზე.
28. დადგენილშენატანიანი პროგრამის შესაბამისად, პირის სამართლებრივი ან კონსტრუქციული მოვალეობა შემოიფარგლება შენატანების იმ ოდენობით, რომელზეც იგი თანახმაა გადარიცხოს ფონდში. ამგვარად, დაქირავებული პირის მიერ მიღებულ შრომითი საქმიანობის შემდგომ სარგებლებს ერთეული (შესაძლოა დაქირავებული პირებიც) განსაზღვრავს შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის პროგრამაში, ან სადაზღვევო კომპანიაში გადახდილი შენატანების ოდენობით, შენატანებიდან წარმოქმნილ საინვესტიციო შემოსავლებთან ერთად. აქედან გამომდინარე, აქტუარულ რისკსა (სარგებლები მოსალოდნელზე უფრო ნაკლები იქნება) და საინვესტიციო რისკს (ინვესტირებული აქტივები არასაკმარისი იქნება მოსალოდნელი სარგებლების გადასახდელად) ექვემდებარებიან დაქირავებული პირები.
29. როდესაც ერთეულის ვალდებულება არ შემოიფარგლება ფონდში მის მიერ გადასახდელი შენატანების ოდენობით (რომელზეც იგი თანახმაა, რომ შეიტანოს), ის შემთხვევებია, როდესაც ერთეულს აქვს იურიდიული ან კონსტრუქციული მოვალეობა:
(ა) პროგრამაში მოცემული სარგებლის გადახდის ფორმულის მიხედვით, რომელიც მხოლოდ შენატანების რაოდენობასთან არ არის დაკავშირებული და მოითხოვს, რომ ერთეულმა დამატებითი შენატანები შეიტანოს, თუ პროგრამის აქტივები საკმარისი არ იქნება პროგრამის ფორმულით გათვალისწინებული სარგებლის გადასახდელად;
(ბ) გარანტიის სახით, რომელიც ან გამომდინარეობს არაპირდაპირ პროგრამიდან, ან პირდაპირ განსაზღვრულია შენატანებიდან მისაღები უკუგების კონკრეტული ოდენობით; ან
(გ) იმ არაფორმალური პრაქტიკიდან გამომდინარე, რომელიც წარმოშობს კონსტრუქციულ მოვალეობას. მაგალითად, კონსტრუქციული მოვალეობა შეიძლება წარმოიშვას მაშინ, როდესაც ერთეულში არსებობს ყოფილ დაქირავებულ პირთათვის სარგებლის გაზრდის ტრადიცია, ინფლაციის გათვალისწინების მიზნით, იმ შემთხვევაშიც კი, როდესაც ამგვარი ქმედების იურიდიული მოვალეობა არ არსებობს.
30. დადგენილსარგებლიანი საპენსიო პროგრამის მიხედვით:
(ა) ერთეული ვალდებულია არსებული და ყოფილი დაქირავებული პირები უზრუნველყოს შეთანხმებული სარგებლებით; და
(ბ) აქტუარულ რისკსა (იმის რისკს, რომ სარგებლის დანახარჯები მოსალოდნელზე უფრო მეტი იქნება) და საინვესტიციო რისკს, პრაქტიკულად, ერთეული ეწევა. ერთეულის მოვალეობა შეიძლება გაიზარდოს იმ შემთხვევაში, თუ აქტუარული ან საინვესტიციო გამოცდილება მოსალოდნელზე უარესი აღმოჩნდება.
31. 32-51-ე პუნქტებში განხილულია დადგენილშენატანიან და დადგენილსარგებლიან საპენსიო პროგრამებს შორის განსხვავება, დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამების, დადგენილსარგებლიანი პროგრამების (რომლებიც ანაწილებენ რისკებს ერთობლივ კონტროლს დაქვემდებარებულ ერთეულებს შორის), სახელმწიფო პროგრამებისა და დაზღვეულსარგებლიანი პროგრამების კონტექსტში.
დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამები
32. ერთეულმა დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამის კლასიფიცირება დადგენილშენატანიან ან დადგენილსარგებლიან საპენსიო პროგრამად უნდა მოახდინოს პროგრამის პირობების შესაბამისად (მათ შორის, ნებისმიერი კონსტრუქციული მოვალეობის გათვალისწინებით, რომელსაც არ ითვალისწინებს პროგრამის ოფიციალური პირობები).
33. თუ ერთეული მონაწილეობს დამქირავებელთა ჯგუფის დადგენილსარგებლიან საპენსიო პროგრამაში, მან, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც 34-ე პუნქტს იყენებს:
(ა) თავისი პროპორციული წილი დადგენილსარგებლიანი საპენსიო პროგრამით გათვალისწინებულ ვალდებულებებში, პროგრამის აქტივებსა და პროგრამასთან დაკავშირებულ დანახარჯებში უნდა აღრიცხოს ნებისმიერი სხვა დადგენილსარგებლიანი პროგრამის მსგავსად; და
(ბ) განმარტებით შენიშვნებში გაამჟღავნოს 137-ე-150-ე პუნქტებით მოთხოვნილი ინფორმაცია (გარდა 150 (დ) ქვეპუნქტით მოთხოვნილისა).
34. როდესაც ხელმისაწვდომი არ არის საკმარისი ინფორმაცია იმისათვის, რომ დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამისთვის გამოყენებულ იქნეს დადგენილსარგებლიანი საპენსიო პროგრამის აღრიცხვის მეთოდი, ერთეულმა:
(ა) პროგრამა ისე უნდა აღრიცხოს 53-ე და 54-ე პუნქტების შესაბამისად, თითქოს ეს არის დადგენილშენატანიანი საპენსიო პროგრამა;
(ბ) განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს საჭირო ინფორმაცია 150-ე პუნქტის შესაბამისად.
35. დამქირავებელთა ჯგუფის დადგენილსარგებლიანი პროგრამის მაგალითია:
(ა) პროგრამა, რომელიც ფინანსდება მიმდინარე შემოსავლიდან გადახდის პრინციპით; დამქირავებლის ან/და დაქირავებულების შენატანები განისაზღვრება იმ ოდენობით, რომელიც, სავარაუდოდ, საკმარისი იქნება ამავე პერიოდში გასაცემი სარგებლისთვის, ხოლო მიმდინარე პერიოდში გაწეული მომსახურების შედეგად წარმოშობილი მომავალში გადასახდელი სარგებელი გადაიხდება მომავალი შენატანებიდან; და
(ბ) პროგრამა, რომელშიც დაქირავებული პირის სარგებელი განისაზღვრება ნამსახურები წლების შესაბამისად და პროგრამის მონაწილე ერთეულებს არა აქვთ პროგრამიდან გასვლის რეალური შესაძლებლობა ისე, რომ პროგრამაში არ გადაიხადონ შენატანები, პროგრამიდან გამოსვლის თარიღამდე დაქირავებულთა მიერ გამომუშავებული სარგებლისთვის. ასეთი პროგრამა ერთეულისთვის წარმოქმნის აქტუარულ რისკს, რადგან, თუ საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს უკვე გამომუშავებული სარგებლის დანახარჯი მოსალოდნელზე უფრო მეტი აღმოჩნდება, ერთეულს მოუწევს შენატანების ოდენობის გაზრდა, ან დაქირავებულ პირთა დარწმუნება, დაეთანხმონ შემცირებული სარგებლის მიღებას. ამრიგად, ასეთი პროგრამა წარმოადგენს დადგენილსარგებლიან პროგრამას.
36. როდესაც არსებობს საკმარისი ინფორმაცია დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამის შესახებ, რომ ეს პროგრამა დადგენილსარგებლიანი პროგრამაა, ერთეული ისევე ასახავს თავის პროპორციულ წილს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებებში, პროგრამის აქტივებსა და შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის დანახარჯებში, როგორც ნებისმიერ დადგენილსარგებლიან პროგრამასთან დაკავშირებით. თუმცა, ზოგჯერ, ერთეულმა სააღრიცხვო მიზნებისათვის, შეიძლება ვერ შეძლოს პროგრამის საფუძვლად აღებულ ფინანსურ მდგომარეობასა და შედეგებში თავისი წილის საკმარისად საიმედოდ იდენტიფიკაცია, რაც შეიძლება გამოიწვიოს შემდეგმა ფაქტორებმა:
(ა) პროგრამაში მონაწილე ერთეულებს პროგრამა აქტუარული რისკის წინაშე აყენებს, რომელიც დაკავშირებულია სხვა ერთეულების არსებულ და ყოფილ დაქირავებულ პირებთან, რასაც შედეგად მოჰყვება ის, რომ არ იარსებებს ვალდებულების, პროგრამის აქტივებისა და დანახარჯების ცალკეულ ერთეულებს შორის განაწილების ერთგვაროვანი და საიმედო საფუძველი; ან
(ბ) ერთეულს ხელი არ მიუწვდება პროგრამის შესახებ ისეთ ინფორმაციაზე, რომელიც დააკმაყოფილებს წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნებს.
ამ შემთხვევაში, ერთეული ამ პროგრამას ასახავს როგორც დადგენილშენატანიან პროგრამას და განმარტებით შენიშვნებში ამჟღავნებს 150-ე პუნქტით მოთხოვნილ დამატებით ინფორმაციას.
37. შეიძლება არსებობდეს სახელშეკრულებო შეთანხმება დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამასა და მის მონაწილე ერთეულებს შორის, სადაც განსაზღვრული იქნება, როგორ უნდა მოხდეს პროგრამის ნამეტი თანხების განაწილება პროგრამის მონაწილეებზე (ან დეფიციტის დაფინანსება). ამგვარი შეთანხმების შემცველი დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამის მონაწილემ, რომელიც პროგრამას აღრიცხავს როგორც დადგენილშენატანიან პროგრამას, 34-ე პუნქტის შესაბამისად, უნდა აღიაროს სახელშეკრულებო შეთანხმებიდან წარმოშობილი აქტივი ან ვალდებულება და ნამეტში ან დეფიციტში, შესაბამისი შემოსავალი ან ხარჯი.
38. დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამები განსხვავდება ჯგუფის პროფესიული საპენსიო პროგრამებისაგან. ჯგუფის პროფესიული საპენსიო პროგრამა წარმოადგენს ცალკეული დამქირავებლის პროგრამების უბრალო გაერთიანებას, რაც დამქირავებლებს საშუალებას აძლევს, აქტივები გააერთიანონ საინვესტიციო მიზნებისათვის და შეამცირონ ინვესტიციების მართვისა და ადმინისტრაციული დანახარჯები, მაგრამ სხვადასხვა დამქირავებლის მოთხოვნები განცალკევებულია მხოლოდ თავიანთი თანამშრომლების საპენსიო უზრუნველყოფის მიზნით. ჯგუფის პროფესიული საპენსიო პროგრამები არ ქმნის განსაკუთრებულ სააღრიცხვო პრობლემებს, რადგან ინფორმაცია ადვილად ხელმისაწვდომია, რაც საშუალებას იძლევა, ასეთი პროგრამები ისეთივე წესით აისახოს, როგორც ერთი დამქირავებლის პროგრამა და ამასთან, ამგვარი პროგრამები მონაწილე ერთეულებს არ უქმნის აქტუარულ რისკს, რომელიც დაკავშირებულია სხვა ერთეულების დაქირავებულ პირებთან და ყოფილ დაქირავებულ პირებთან. წინამდებარე სტანდარტში მოცემული განმარტებების შესაბამისად, ერთეულს ევალება ჯგუფის პროფესიული საპენსიო პროგრამის კლასიფიცირება ან დადგენილშენატანიან საპენსიო პროგრამად, ან დადგენილსარგებლიან საპენსიო პროგრამად, პროგრამის პირობების მიხედვით (მათ შორის, კონსტრუქციული ვალდებულების გათვალისწინებით, რომელიც პროგრამის ოფიციალურ პირობებში არ არის გათვალისწინებული).
39. იმის დასადგენად, როდის უნდა აღიარდეს, ან როგორ შეფასდეს ვალდებულება, რომელიც დაკავშირებულია დამქირავებელთა ჯგუფის დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ლიკვიდაციასთან, ან დამქირავებელთა ჯგუფის დადგენილსარგებლიანი პროგრამიდან ერთეულის გამოსვლასთან, ერთეულმა უნდა გამოიყენოს სსბასს 19, ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები.
დადგენილსარგებლიანი პროგრამები, სადაც პროგრამაში მონაწილე ერთეულები საერთო კონტროლის ქვეშ იმყოფებიან
40. დადგენილსარგებლიანი პროგრამა, რომლის დროსაც რისკები განაწილებულია საერთო კონტროლს დაქვემდებარებულ სხვადასხვა ერთეულს შორის, მაგალითად, მაკონტროლებელ ერთეულსა და კონტროლირებულ ერთეულებს შორის, არ წარმოადგენს დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამას.
41. ამგვარი პროგრამის მონაწილე ერთეულმა ინფორმაცია უნდა მოიპოვოს მთელი პროგრამის შესახებ, რომელიც შეფასებულია წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად, ისეთი დაშვებების საფუძველზე, რომლებიც მთელი პროგრამის მიმართ გამოიყენება. თუ არსებობს სახელშეკრულებო შეთანხმება, სავალდებულო შეთანხმება ან გაცხადებული პოლიტიკა, მთელი პროგრამის წმინდა დადგენილი სარგებლის ღირებულების დარიცხვის შესახებ, რომელიც შეფასებულია წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად ეკონომიკურ ერთეულში შემავალი ცალკეული ერთეულის მიმართ, ერთეულმა თავის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში უნდა აღიაროს ამგვარად დარიცხული წმინდა დადგენილი სარგებელი. თუ ასეთი ხელშეკრულება, შეთანხმება ან პოლიტიკა არ არსებობს, წმინდა დადგენილი სარგებლის ღირებულება უნდა აღიარდეს ჯგუფში შემავალი იმ ერთეულის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომელიც იურიდიულად არის დამქირავებლის პროგრამის დამფინანსებელი. ჯგუფში შემავალმა სხვა ერთეულებმა თავიანთ ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში უნდა აღიარონ მათ მიერ საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში გადასახდელი შენატანის ტოლი ღირებულება.
42. საჯარო სექტორში არის შემთხვევები, როდესაც დადგენილსარგებლიან პროგრამაში მონაწილეობს მაკონტროლებელი ერთეული და ერთი ან მეტი კონტროლირებული ერთეული. როდესაც არ არსებობს ისეთი სახელშეკრულებო შეთანხმება, იურიდიული ძალის მქონე შეთანხმება, ან გაცხადებული პოლიტიკა, როგორც ეს განხილულია 41-ე პუნქტში, კონტროლირებული ერთეული აღრიცხვას აწარმოებს დადგენილშენატანიანი პროგრამის საფუძველზე, ხოლო მაკონტროლებელი ერთეული კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში აღრიცხვას აწარმოებს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის საფუძველზე. გარდა ამისა, კონტროლირებულმა ერთეულმა ფინანსური ანგარიშგების შენიშვნებში უნდა განმარტოს, რომ ის თავის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში აღრიცხვას აწარმოებს დადგენილშენატანიანი პროგრამის საფუძველზე. კონტროლირებულმა ერთეულმა, რომელიც აღრიცხვას დადგენილშენატანიანი პროგრამის საფუძველზე აწარმოებს, ასევე უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია მაკონტროლებელი ერთეულის შესახებ და მიუთითოს, რომ მაკონტროლებელი ერთეულის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში აღრიცხვა წარმოებს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის საფუძველზე. ამასთან, კონტროლირებულმა ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს 151-ე პუნქტით მოთხოვნილი ინფორმაციაც.
43. ამგვარ პროგრამებში მონაწილეობა ჯგუფში შემავალი თითოეული ერთეულისათვის დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციას წარმოადგენს. ამგვარად, ერთეულმა ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია, რომელიც მოითხოვება 151-ე პუნქტით.
სახელმწიფო პროგრამები
44. ერთეულმა სახელმწიფო საპენსიო პროგრამები უნდა აღრიცხოს დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამის მსგავსად (იხ. 32-ე და 39-ე პუნქტები).
45. სახელმწიფო პროგრამები შექმნილია კანონმდებლობის შესაბამისად, რათა მოიცვას ყველა ერთეული (ან ამა თუ იმ კატეგორიის ყველა ერთეული, მაგალითად, რომელიმე დარგიდან), რომელსაც განაგებს ცენტრალური, საშტატო ან ადგილობრივი მთავრობა, ან სხვა ორგანო (მაგალითად, სპეციალურად ამ მიზნისათვის შექმნილი უწყება). წინამდებარე სტანდარტი ეხება მხოლოდ ერთეულის დაქირავებული პირების სარგებელს და არ ეხება სახელმწიფო პროგრამებით გათვალისწინებული სხვა ვალდებულებების აღრიცხვის წესს, რომლებიც დაკავშირებულია იმ ერთეულების არსებულ ან ყოფილ დაქირავებულებთან, რომლებიც არ ექვემდებარებიან ანგარიშვალდებული ერთეულის კონტროლს. მართალია, ხშირად სახელმწიფო ქმნის სახელმწიფო საპენსიო პროგრამებს და კერძო სექტორის ერთეულების მომუშავეებს და/ან თვითდასაქმებულ პირებს უზრუნველყოფს სარგებლით, მაგრამ წინამდებარე სტანდარტი არ ეხება ამგვარი პროგრამებიდან წარმოქმნილ მოვალეობებს. ერთეულის მიერ დაარსებული ზოგიერთი პროგრამა ითვალისწინებს როგორც სავალდებულო სარგებლებს, რომელიც სხვა შემთხვევაში სახელმწიფო პროგრამიდან დაფინანსდებოდა, ასევე ნებაყოფლობით დამატებით სარგებლებს. ასეთი პროგრამები არ არის სახელმწიფო პროგრამები.
46. ბევრი სახელმწიფო პროგრამა არ ფინანსდება მიმდინარე შემოსავლიდან: შენატანები განისაზღვრება იმ ოდენობით, რომელიც, სავარაუდოდ, საკმარისი იქნება ამავე პერიოდში გადასახდელი პენსიებისათვის, ხოლო მიმდინარე პერიოდში გაწეული მომსახურების შედეგად წარმოშობილი მომავალში გადასახდელი სარგებელი გადაიხდება მომავალი შენატანებიდან. ერთეულები, რომლებზეც ვრცელდება სახელმწიფო პროგრამები, ასეთ პროგრამებს აღრიცხავენ როგორც დადგენილშენატანიან, ან დადგენილსარგებლიან პროგრამას. აღრიცხვის მეთოდი დამოკიდებულია იმაზე, თუ რომელი მოვალეობა აკისრია ერთეულს, იურიდიული თუ კონსქტრუქციული. იმ შემთხვევაში, თუ ერთეულის ერთადერთი მოვალეობა შენატანების დროული გადახდაა და მას არ გააჩნია დამატებითი სარგებლის გადახდის მოვალეობა, იგი სახელმწიფო პროგრამას აღრიცხავს როგორც დადგენილშენატანიან პროგრამას.
47. კონტროლირებული ერთეულის მიერ სახელმწიფო პროგრამა შეიძლება კლასიფიცირდეს როგორც დადგენილშენატანიანი პროგრამა. თუმცა, არსებობს უარყოფადი დაშვება, რომ მაკონტროლებელმა ერთეულმა სახელმწიფო პროგრამა უნდა განიხილოს როგორც დადგენილსარგებლიანი პროგრამა. როდესაც ასეთი დაშვება უარყოფილია, სახელმწიფო პროგრამა აღირიცხება როგორც დადგენილშენატანიანი პროგრამა.
დაზღვეული სარგებელი
48. შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის პროგრამის დასაფინანსებლად, ერთეული შეიძლება იხდიდეს სადაზღვევო შენატანებს. ასეთი პროგრამა ერთეულმა უნდა განიხილოს როგორც დადგენილშენატანიანი პროგრამა, თუ მას არ ეკისრება (პირდაპირ თუ არაპირდაპირ, პროგრამის მიხედვით) იურიდიული ან კონსტრუქციული მოვალეობა იმისა, რომ:
(ა) დაუყოვნებლივ გადაიხადოს დაქირავებულთა სარგებელი, როცა გადახდის ვადა დადგება; ან
(ბ) დამატებით გადარიცხოს შენატანები, თუ მზღვეველი მთლიანად არ იხდის მომუშავეთა მიერ მიმდინარე და წინა პერიოდებში გაწეულ მომსახურებასთან დაკავშირებულ სამომავლო სარგებელს.
თუ ერთეული ინარჩუნებს ამგვარ იურიდიულ ან კონსტრუქციულ მოვალეობას, მან ეს პროგრამა უნდა განიხილოს, როგორც დადგენილსარგებლიანი პროგრამა.
49. სადაზღვევო ხელშეკრულებით, დაზღვეული სარგებელი პირდაპირ ან ავტომატურად არ უკავშირდება ერთეულის მოვალეობებს დაქირავებულთა სარგებელთან დაკავშირებით. შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის პროგრამები, რომლებიც სადაზღვევო ხელშეკრულებებსაც მოიცავს, ისევე განსხვავდებიან ერთმანეთისაგან, ბუღალტრული აღრიცხვისა და დაფინანსების მხრივ, როგორც სხვა დაფინანსებული პროგრამები.
50. როდესაც ერთეული შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის გაცემის ვალდებულებას აფინანსებს სადაზღვევო პოლისისათვის თანხის შეტანით და პროგრამის შესაბამისად ინარჩუნებს (პირდაპირ ან არაპირდაპირი პროგრამის მეშვეობით, ან მომავალი სადაზღვევო შენატანების განსაზღვრის მექანიზმით, ან დაკავშირებული მხარის ურთიერთობით მზღვეველთან) იურიდიულ ან კონსტრუქციულ მოვალეობას, სადაზღვევო შენატანების რაოდენობა არ წარმოადგენს დადგენილშენატანიანი პროგრამის ვალდებულებას. აქედან გამომდინარე, ერთეული:
(ა) მაკვალიფიცირებელ სადაზღვევო პოლისს აღრიცხავს როგორც პროგრამის აქტივს (იხ. მე-8 პუნქტი); და
(ბ) სხვა სადაზღვევო პოლისებს აღიარებს, როგორც კომპენსაციის უფლებას (თუ პოლისები აკმაყოფილებს 118-ე პუნქტით განსაზღვრულ კრიტერიუმებს).
51. როდესაც სადაზღვევო პოლისი განკუთვნილია პროგრამის რომელიმე მონაწილის ან პროგრამის მონაწილეთა ჯგუფისათვის და ერთეულს ხელშეკრულების ზარალის დაფარვის არანაირი იურიდიული ან კონსტრუქციული მოვალეობა არ აკისრია, ერთეულს არა აქვს დაქირავებულებზე სარგებლის გაცემის ვალდებულება. სარგებლის გადახდაზე მხოლოდ მზღვეველია პასუხისმგებელი. არსებითად, ამგვარი ხელშეკრულებების მიხედვით ფიქსირებული სადაზღვევო შენატანების გადახდა უფრო დაქირავებულთა სარგებლის გადახდის ვალდებულების დაფარვას წარმოადგენს, ვიდრე მის შესასრულებლად განხორციელებულ ინვესტიციას. შედეგად, ერთეულს აღარ აქვს არც აქტივი, არც ვალდებულება და ამიტომ ასეთ შენატანებს მიიჩნევს დადგენილშენატანიან პროგრამაში გადასახდელ შენატანებად.
შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებელი― დადგენილშენატანიანი პროგრამები
52. დადგენილშენატანიანი პროგრამების ბუღალტრული აღრიცხვა მარტივია, რადგან თითოეულ პერიოდში ანგარიშვალდებული ერთეულის ვალდებულება განისაზღვრება, ამ პერიოდში შესატანი თანხის შესაბამისად. ამგვარად, ვალდებულებების ან ხარჯების შესაფასებლად საჭირო არ არის აქტუარული დაშვებები და, შესაბამისად, არ არსებობს აქტუარული მოგების ან ზარალის წარმოშობის შესაძლებლობა. უფრო მეტიც, ვალდებულებები ფასდება არადისკონტირებულ საფუძველზე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მოსალოდნელი არაა რომ ისინი მთლიანად დაიფარება 12 თვის განმავლობაში იმ პერიოდის დასრულებიდან, როდესაც დაქირავებულებმა გასწიეს მომსახურება.
აღიარება და შეფასება
53. როდესაც დაქირავებულმა ერთეულს გარკვეულ პერიოდში მომსახურება გაუწია, ერთეულმა უნდა აღიაროს მის მიერ გაწეული მომსახურების სანაცვლოდ დადგენილშენატანიან პროგრამაში გადასახდელი შენატანები:
(ა) როგორც ვალდებულება (დარიცხული ხარჯი) უკვე გადახდილი შენატანების გამოკლებით. თუ უკვე გადახდილი შენატანები აღემატება საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებამდე გაწეული მომსახურების სანაცვლოდ გადასახდელი შენატანის რაოდენობას, ერთეულმა ნამეტი თანხა უნდა აღიაროს აქტივად (წინასწარ გაწეულ ხარჯად) იმ ოდენობით, რა ოდენობითაც წინასწარ გადახდა გამოიწვევს, მაგალითად: მომავალში გადასახდელების შემცირებას ან ფულადი სახსრების უკან დაბრუნებას; და
(ბ) როგორც ხარჯი, თუ სხვა სტანდარტი არ მოითხოვს ან უფლებას არ იძლევა, რომ შენატანი ჩართულ იქნეს აქტივის თვითღირებულებაში (იხ. მაგალითად, სსბასს 12 და სსბასს 17).
54. თუ მოსალოდნელი არაა, რომ დადგენილშენატანიანი პროგრამის შენატანები მთლიანად იქნება გადახდილი იმ საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებიდან 12 თვის განმავლობაში, რომლის განმავლობაშიც დაქირავებულებმა გასწიეს შესაბამისი მომსახურება, აღნიშნული შენატანების მიმართ გამოყენებულ უნდა იქნეს 85-ე პუნქტით განსაზღვრული დისკონტირების განაკვეთი.
განმარტებითი შენიშვნები
55. ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს დადგენილშენატანიანი პროგრამის ხარჯად აღიარებული თანხა.
56. როდესაც ამას მოითხოვს სსბასს 20, ერთეული განმარტებით შენიშვნებში ასახავს ინფორმაციას დადგენილშენატანიან პროგრამებში უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის სასარგებლოდ განხორციელებული შენატანების შესახებ.
შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებელი― დადგენილსარგებლიანი პროგრამები
57. დადგენილსარგებლიანი პროგრამების ბუღალტრული აღრიცხვა რთულია, რადგან ვალდებულებისა და ხარჯის შესაფასებლად საჭიროა აქტუარული დაშვებები და, შესაბამისად, არსებობს აქტუარული მოგების ან ზარალის წარმოშობის შესაძლებლობა. გარდა ამისა, ვალდებულებები ფასდება დისკონტირების საფუძველზე, რადგან ისინი შეიძლება დაიფაროს დაქირავებულთა მიერ მომსახურების გაწევიდან მრავალი წლის შემდეგ.
აღიარება და შეფასება
58. დადგენილსარგებლიანი პროგრამები შეიძლება არ ფინანსდებოდეს, ან მთლიანად ან ნაწილობრივ ფინანსდებოდეს ერთეულის მიერ და ზოგჯერ მისი დაქირავებულთა შენატანებით ერთეულში ან ფონდში, რომელიც ანგარიშვალდებული ერთეულისაგან იურიდიულად დამოუკიდებლად არსებობს და საიდანაც დაქირავებულებს უხდიან სარგებელს. დაფინანსებული სარგებლის თავის დროზე გაცემა დამოკიდებულია არა მარტო ფონდის ფინანსურ მდგომარეობასა და მისი საინვესტიციო საქმიანობის შედეგებზე, არამედ ერთეულის უნარზე და სურვილზე დაფაროს ფონდის აქტივების დეფიციტი. ამდენად, ერთეული, ფაქტობრივად, თავის თავზე იღებს პროგრამასთან დაკავშირებულ აქტუარულ და საინვესტიციო რისკებს. აქედან გამომდინარე, აუცილებელი არ არის, რომ დადგენილსარგებლიანი პროგრამებისთვის აღიარებული ხარჯი იყოს ამ პერიოდში პროგრამაში შესატანი თანხის იდენტური..
59. ერთეულის მიერ დადგენილსარგებლიანი პროგრამის აღრიცხვა მოიცავს შემდეგ ნაბიჯებს:
(ა) დეფიციტის ან ნამეტის დონის განსაზღვრას. აღნიშნული მოიცავს:
აქტუარული გამოთვლების მეთოდის, პროგნოზირებული პირობითი ერთეულის მეთოდის გამოყენებას დაქირავებულის მიერ მიმდინარე და წინა პერიოდებში გაწეული მომსახურების სანაცვლოდ, უკვე გამომუშავებული სარგებლის თანხის საიმედოდ შესაფასებლად (იხ. 69-ე–71-ე პუნქტები). აღნიშნული მოითხოვს, რომ ერთეულმა განსაზღვროს, თუ რა ოდენობის სარგებელი ეკუთვნის დაქირავებულებს მიმდინარე და წინა პერიოდებისათვის (იხ. 72-ე–76-ე პუნქტები) და შეადგინონ შეფასებები (აქტუარული ვარაუდები) დემოგრაფიული ცვლადების (მაგალითად, დაქირავებულთა დენადობისა და სიკვდილიანობის შესახებ) და ფინანსური ცვლადების შესახებ (მაგალითად. ხელფასების და სამედიცინო მომსახურების დანახარჯების ზრდა მომავალში), რაც გავლენას მოახდენს სარგებლის ღირებულებაზე (იხ. 77-ე-მე-100 პუნქტები);
აღნიშნული სარგებლის დისკონტირებას, რათა განისაზღვროს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებების დღევანდელი ღირებულება და მიმდინარე მომსახურების ღირებულება (იხ. 69-ე–71-ე და 85-ე–88-ე პუნქტები);
დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებების დღევანდელი ღირებულებიდან ნებისმიერი პროგრამის აქტივების სამართლიანი ღირებულების გამოკლებას (იხ. 115-ე-117-ე პუნქტები);
(ბ) დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულების (აქტივის) სიდიდის დადგენას (ა) ქვეპუნქტის შესაბამისად განსაზღვრული დეფიციტის ან ნამეტის თანხის ოდენობით, რომელიც კორექტირებულია დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა აქტივების გარკვეულ ზღვრულ სიდიდემდე შეზღუდვის პირობის ნებისმიერი გავლენის გათვალისწინებით (იხ. 66-ე პუნქტი);
(გ) ნამეტში ან დეფიციტში ასაღიარებელი თანხების განსაზღვრას:
მომსახურების მიმდინარე ღირებულებით (იხ. 72-ე-76-ე პუნქტები).
ნებისმიერი მომსახურების წარსული ღირებულებით და მათ დაფარვასთან დაკავშირებით მოგებით ან ზარალით (იხ. 101-ე–114-ე პუნქტები).
დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა სიდიდით (იხ. 123-ე-126-ე პუნქტები);
(დ) დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულების (აქტივის) გადაფასებული თანხების განსაზღვრას, რომლებიც უნდა აღიარდეს წმინდა აქტივებში/კაპიტალში და მოიცავს:
აქტუარულ მოგებას და ზარალს (იხ. 130-ე და 131-ე პუნქტები);
პროგრამის აქტივებიდან მიღებულ შემოსავალს, იმ თანხების გამოკლებით, რომლებიც შედის დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა თანხაში (იხ. 132-ე პუნქტი); და
აქტივების ზღვრული სიდიდის გავლენაში მომხდარ ნებისმიერ ცვლილებას (იხ. 66-ე პუნქტი), იმ თანხების გამოკლებით, რომლებიც შედის დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა თანხაში.
თუ ერთეულს ერთზე მეტი დადგენილსარგებლიანი პროგრამა აქვს, იგი ამ პროცედურებს ცალ-ცალკე იყენებს თითოეული არსებითი პროგრამის მიმართ.
60. ერთეულმა საკმარისი რეგულარობით უნდა განსაზღვროს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულების (აქტივის) სიდიდე, რათა ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებული თანხები არსებითად არ განსხვავდებოდეს საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოსათვის განსაზღვრული სიდიდისაგან.
61. აღნიშნული სტანდარტი მხარს უჭერს, მაგრამ არ ავალდებულებს ერთეულს, რომ მან ყველა არსებითი დადგენილსარგებლიანი პროგრამის შრომითი საქმიანობის შემდგომი ვალდებულების შეფასებაში ჩართოს პროფესიონალი (სერტიფიცირებული) აქტუარი. პრაქტიკული მოსაზრებით, ერთეულმა შეიძლება საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებამდე სთხოვოს აქტუარს ვალდებულების დეტალური შეფასება. მიუხედავად ამისა, ასეთი შეფასების შედეგები კორექტირდება, შეფასების თარიღიდან საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებამდე განხორციელებული არსებითი ოპერაციებისა და სხვა შემთხვევებში მნიშვნელოვანი ცვლილებების (მათ შორის, საბაზრო ფასებისა და საპროცენტო განაკვეთების ცვლილებების) გასათვალისწინებლად.
62. ზოგიერთ შემთხვევაში, შეფასებებმა, საშუალო მაჩვენებლებმა და შემოკლებულმა გამოთვლებმა შეიძლება უზრუნველყოს ამ სტანდარტით აღწერილი დეტალური გამოთვლების საიმედო მიახლოებითი მნიშვნელობა.
კონსტრუქციული მოვალეობის აღრიცხვა
63. ერთეულმა უნდა აღრიცხოს არა მარტო დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ოფიციალური პირობებიდან წარმოშობილი იურიდიული მოვალეობა, არამედ ერთეულის არაფორმალური პრაქტიკით წარმოშობილი კონსტრუქციული მოვალეობაც. ერთეულში დამკვიდრებული არაფორმალური პრაქტიკა კონსტრუქციულ მოვალეობას იმ შემთხვევაში წარმოშობს, როდესაც ერთეულს არ გააჩნია სხვა რეალური ალტერნატივა, გარდა იმისა, რომ დაქირავებულს გადაუხადოს სარგებელი. კონსტრუქციული მოვალეობის მაგალითია, როდესაც ერთეულის არაფორმალური პრაქტიკის შეცვლა მიუღებელ ზიანს აყენებს მის ურთიერთობას დაქირავებულებთან.
64. დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ოფიციალური პირობები ერთეულს შეიძლება პროგრამის ვალდებულებების შეწყვეტის საშუალებას აძლევდეს. მიუხედავად ამისა, ჩვეულებრივ, ერთეულისთვის ძნელია პროგრამის გაუქმება (გადახდის გარეშე), თუ მას დაქირავებულთა შენარჩუნება სურს. ამგვარად, თუ არ არსებობს საწინააღმდეგო მტკიცებულება, შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის აღრიცხვის კონტექსტში ივარაუდება, რომ ერთეული, რომელიც დაქირავებულებს ამჟამად ასეთ სარგებელს ჰპირდება, მომავალშიც, დაქირავებულთა შრომითი საქმიანობის დარჩენილი ვადის განმავლობაშიც გააგრძელებს ამას.
ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება
65. ერთეულმა დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულება (აქტივი) უნდა აღიაროს ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში.
66. როდესაც ერთეულს დადგენილსარგებლიან პროგრამაში აქვს ნამეტი, მან დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა აქტივი უნდა შეაფასოს შემდეგი ორი სიდიდიდან უმცირესის მიხედვით:
(ა) დადგენილსარგებიან პროგრამაში არსებული ნამეტის თანხა; და
(ბ) პროგრამის აქტივების ზღვრული სიდიდე, რომელიც განსაზღვრულია 85-ე პუნქტში მითითებული დისკონტირების განაკვეთით.
67. დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა აქტივი შეიძლება წარმოიშვას მაშინ, როდესაც დადგენილსარგებლიანი პროგრამა ზედმეტად დაფინანსდა, ან აქტუარული მოგების წარმოშობისას. ასეთ შემთხვევებში, ერთეული აღიარებს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა აქტივს, რადგან:
(ა) ერთეული აკონტროლებს რესურსს, რაც წარმოადგენს ნამეტი თანხის გამოყენების საშუალებას მომავალი სარგებლებისთვის;
(ბ) ეს კონტროლი არის წარსული მოვლენების შედეგი (ერთეულის მიერ გადახდილი შენატანები და დაქირავებულის მიერ გაწეული მომსახურება);
(გ) მომავალი ეკონომიკური სარგებელი ხელმისაწვდომია ერთეულისათვის, მომავალი შენატანების შემცირების ან ფულადი სახსრების უკან დაბრუნების ფორმით, პირდაპირ ერთეულისათვის, ან არაპირდაპირ სხვა დეფიციტიანი პროგრამისათვის. აქტივების ზღვრული სიდიდე წარმოადგენს მომავალი სარგებლების დღევანდელ ღირებულებას.
აღიარება და შეფასება: დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებების დისკონტირებული ღირებულება და მიმდინარე მომსახურების ღირებულება
68. დადგენილსარგებლიანი პროგრამის საბოლოო დანახარჯზე ზეგავლენას ახდენს მრავალი ცვლადი, მაგალითად: საბოლოო ხელფასები, მომუშავეთა დენადობა და სიკვდილიანობა, დაქირავებულთა შენატანების და სამედიცინო მომსახურების დანახარჯების ცვლილებები. პროგრამის საბოლოო დანახარჯი გაურკვეველია და ეს გაურკვევლობა, სავარაუდოდ, დიდი ხნის განმავლობაში გრძელდება. იმისათვის, რომ ერთეულმა შეაფასოს შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის ვალდებულებების დისკონტირებული ღირებულება და მასთან დაკავშირებული მიმდინარე მომსახურების ღირებულება, აუცილებელია:
(ა) აქტუარული შეფასების მეთოდის გამოყენება (იხ. 69-ე-71-ე პუნქტები);
(ბ) სარგებლის თანხების გადანაწილება მომსახურების პერიოდებზე (იხ. 72-ე-76-ე პუნქტები); და
(გ) აქტუარული დაშვებების განსაზღვრა (იხ.77-ე-მე-100 პუნქტები).
აქტუარული შეფასების მეთოდი
69. დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებებისა და მიმდინარე მომსახურების დისკონტირებული ღირებულების (საჭიროების შემთხვევაში კი - წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულების) განსაზღვრის მიზნით, ერთეულმა უნდა გამოიყენოს პროგნოზირებული პირობითი ერთეულის მეთოდი.
70. პროგნოზირებული პირობითი ერთეულის მეთოდის (რასაც ხანდახან შრომითი სტაჟის პროპორციულად დარიცხვის მეთოდს ან სარგებლის/შრომითი სტაჟის მეთოდს უწოდებენ) თანახმად, მომსახურების თითოეული პერიოდი განიხილება, როგორც გადასახდელი სარგებლის დამატებითი ერთეულის წარმოქმნის საფუძველი (იხ.72-ე-76-ე პუნქტები) და თითოეული პირობითი ერთეული განცალკევებულად შეფასდება, საბოლოო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით (იხ. 77-ე-მე-100 პუნქტები).
71. ერთეული ახდენს შრომითი საქმიანობის შემდგომი მთლიანი სარგებლის დისკონტირებას იმ შემთხვევაშიც კი, თუ ვალდებულების ნაწილი უნდა დაიფაროს საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებიდან 12 თვის განმავლობაში.
სარგებლის განაწილება მომსახურების პერიოდებზე
72. დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების დისკონტირებული ღირებულების, შესაბამისი მიმდინარე მომსახურების ღირებულებისა და, სადაც მიზანშეწონილია, წარსულში გაწეული მომსახურების დისკონტირებული ღირებულების განსაზღვრისას, ერთეულმა პროგრამის ფორმულის მიხედვით სარგებელი უნდა გაანაწილოს მომსახურების პერიოდებზე. თუმცა, თუ დაქირავებულის მიერ ბოლო წლებში გაწეული მომსახურება არსებითად უფრო მაღალ სარგებელს წარმოშობს, ვიდრე ადრეულ წლებში, ერთეულმა სარგებელი უნდა გაანაწილოს წრფივი მეთოდით:
(ა) იმ თარიღიდან, როდესაც დაქირავებულის მიერ გაწეულმა მომსახურებამ პირველად წარმოშვა პროგრამით გათვალისწინებული სარგებელი (მიუხედავად იმისა, სარგებელი დამოკიდებულია თუ არა დაქირავებულის შემდგომ მომსახურებაზე);
(ბ) იმ თარიღამდე, როდესაც დაქირავებულის მიერ შემდგომში გაწეული მომსახურება, ხელფასის დამატებითი ზრდის შემთხვევის გარდა, სხვა შემთხვევაში, პროგრამის მიხედვით არ წარმოშობს მომავალში არსებით სარგებელს.
73. პროგნოზირებული პირობითი ერთეულის მეთოდი ერთეულისგან მოითხოვს, რომ სარგებელი გაანაწილოს მიმდინარე პერიოდზე (მიმდინარე მომსახურების ღირებულების შეფასების მიზნით) და მიმდინარე და წინა პერიოდებზე (დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების ახლანდელი ღირებულების შესაფასებლად). ერთეული სარგებელს მიაკუთვნებს იმ პერიოდებს, როდესაც წარმოიშობა შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის ვალდებულება. აღნიშნული ვალდებულება წარმოიშობა მაშინ, როდესაც დაქირავებული გასწევს მომსახურებას, შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის მიღების (რომელთა გადახდას ერთეული მომავალ საანგარიშგებო პერიოდებში გეგმავს) სანაცვლოდ. აქტუარული მეთოდები ერთეულს საშუალებას აძლევს, საკმარისი საიმედოობით შეაფასოს ვალდებულება და დაასაბუთოს ვალდებულების აღიარება.
74. დადგენილსარგებლიანი პროგრამის მიხედვით, დაქირავებულის მომსახურება წარმოშობს ვალდებულებას მაშინაც კი, თუ ეს სარგებელი დამოკიდებულია დაქირავებულის მომავალ დასაქმებაზე (სხვა სიტყვებით, არ არის გარანტირებული). დაქირავებულის მიერ გარანტირებული საპენსიო დახმარების მიღების უფლებამდე გაწეული მომსახურება წარმოშობს კონსტრუქციულ მოვალეობას, რადგან ყოველი მომდევნო საანგარიშგებო თარიღისთვის მცირდება მომავალი მომსახურების ოდენობა, რომელიც დაქირავებულმა სარგებლის უფლების მისაღებად უნდა გასწიოს. დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების შეფასებისას, ერთეული ითვალისწინებს იმის ალბათობას, რომ ზოგიერთი დაქირავებული ვერ დააკმაყოფილებს გარანტირებული სარგებლის მისაღებად საჭირო მოთხოვნებს. ანალოგიურად, მართალია, შრომითი საქმიანობის შემდგომი ზოგიერთი ტიპის სარგებელი, მაგალითად, დაქირავებულის შრომითი საქმიანობის შემდგომი პერიოდის სამედიცინო დახმარება, მხოლოდ გარკვეული მოვლენების დადგომისას გაიცემა - როდესაც დაქირავებული აღარ მუშაობს ერთეულში, - მაგრამ ვალდებულება მაშინ წარმოიშობა, როდესაც დაქირავებული ეწევა მომსახურებას, რაც წარმოშობს სარგებლის მიღების უფლებას გარკვეული მოვლენების დადგომისას. გარკვეული მოვლენის დადგომის ალბათობა გავლენას ახდენს ვალდებულების შეფასებაზე, მაგრამ გავლენას არ ახდენს ამ ვალდებულების არსებობაზე.
75. ვალდებულება იზრდება იმ თარიღამდე, რომლიდანაც დაქირავებულის შემდგომი მომსახურება აღარ იწვევს სარგებლის არსებითი ოდენობით ზრდას. ამიტომ სარგებელი ნაწილდება იმ სააღრიცხვო პერიოდებზე, რომლებიც მთავრდება ამ თარიღამდე ან ამ თარიღისათვის. სარგებელი სააღრიცხვო პერიოდზე განაწილდება, პროგრამით დადგენილი ფორმულის მიხედვით. თუმცა, თუ დაქირავებულის მიერ ბოლო წლებში გაწეული მომსახურება ითვალისწინებს არსებითად მეტ სარგებელს წინა წლებთან შედარებით, ერთეული სარგებელს ანაწილებს წრფივი მეთოდით იმ თარიღამდე, როდესაც დაქირავებულის მიერ შემდგომში გაწეული მომსახურება აღარ იწვევს სარგებლის არსებითი ოდენობით ზრდას. ამის მიზეზია ის გარემოება, რომ დაქირავებულის მიერ შრომითი საქმიანობის მთელი პერიოდის განმავლობაში გაწეული მომსახურება საბოლოოდ განაპირობებს ყველაზე მეტი ოდენობის სარგებელს.
76. როდესაც სარგებელი მომსახურების ყოველი წლის საბოლოო ხელფასის მიმართ დადგენილ მუდმივ ხვედრით წილს წარმოადგენს, მომავალი ხელფასის ზრდა გავლენას ახდენს იმ თანხის სიდიდეზე, რომელიც საჭიროა საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებამდე გაწეული მომსახურებით წარმოქმნილი ვალდებულების დასაფარად, მაგრამ არ წარმოშობს დამატებით ვალდებულებას. ამგვარად:
(ა) მე-72 (ბ) ქვეპუნქტის მიზნებისათვის, ხელფასის ზრდა არ წარმოშობს დამატებით სარგებელს, თუნდაც სარგებლის რაოდენობა დამოკიდებული იყოს საბოლოო ხელფასზე; და
(ბ) თითოეულ პერიოდზე მისაკუთვნებელი სარგებლის რაოდენობა იქნება იმ საბოლოო ხელფასის მიმართ მუდმივი თანაფარდობა, რომელზეც დამოკიდებულია აღნიშნული სარგებელი.
აქტუარული დაშვებები
77. აქტუარული დაშვებები უნდა იყოს მიუკერძოებელი და ურთიერთთავსებადი.
78. აქტუარული დაშვებები წარმოადგენს ერთეულის მიერ გამოთვლილ იმ ცვლადების საუკეთესო შეფასებებს, რომლებიც განსაზღვრავს შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის საბოლოო ღირებულებას. აქტუარული დაშვებები მოიცავს:
(ა) დემოგრაფიულ დაშვებებს, სარგებლის მიმღები ამჟამინდელი და ყოფილი დაქირავებულების (და მათ კმაყოფაზე მყოფი პირების) მომავალი მახასიათებლების შესახებ. დემოგრაფიული დაშვებები ეხება შემდეგ საკითხებს:
სიკვდილიანობას შრომითი საქმიანობისა და მის შემდგომ პერიოდში;
სამუშაო ძალის დენადობის, შრომისუუნარობისა და ნაადრევად პენსიაზე გასვლის მაჩვენებლებს;
პროგრამის მონაწილეთა და მათ კმაყოფაზე მყოფ სარგებლის მიმღებ პირთა თანაფარდობას;
(ბ) ფინანსურ დაშვებებს, რომლებიც მოიცავს შემდეგ საკითხებს:
დისკონტირების განაკვეთს (იხ. 85-ე-88-ე პუნქტები);
სარგებლის სიდიდეს, თანამშრომლების მიერ შეღავათების ნებისმიერი ღირებულების გამოკლებით და მომავალი ხელფასის სიდიდეს (იხ. 89-ე–97-ე პუნქტები);
სამედიცინო დახმარების შემთხვევაში - მომავალ სამედიცინო მომსახურების დანახარჯებს, მათ შორის, როდესაც არსებითია, სარგებლის მოთხოვნების დამუშავების დანახარჯებს (ე.ი. დანახარჯებს, რომლებიც გაწეული იქნება მოთხოვნების დამუშავებისა და დარეგულირების პროცესში, მათ შორის, იურიდიული მომსახურების დანახარჯებსა და იმ დაქირავებულ პირთა ანაზღაურების დანახარჯებს, რომლებიც იხილავენ მოთხოვნებს (იხ. 98-ე-მე-100 პუნქტები); და
გადასახადებს, რომლებიც გადასახდელია პროგრამის მიხედვით საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებამდე გაწეულ მომსახურებასთან დაკავშირებული შენატანების, ან ამ მომსახურების შედეგად წარმოქმნილი სარგებლების მიხედვით.
79. აქტუარული დაშვებები მიუკერძოებელია, თუ ისინი წინდახედულია და არ არის ზედმეტად კონსერვატიული.
80. აქტუარული დაშვებები ურთიერთთავსებადია, თუ ისინი ითვალისწინებს ეკონომიკურ ერთიერთდამოკიდებულებას ისეთ ფაქტორებს შორის, როგორიცაა: ინფლაცია, ხელფასების ზრდის ტემპები, უკუგება პროგრამის აქტივებზე და დისკონტირების განაკვეთები. მაგალითად, ყველა დაშვება, რომელიც დამოკიდებულია ინფლაციის გარკვეულ დონეზე ნებისმიერ მომავალ საანგარიშგებო პერიოდში (მაგალითად, დაშვებები საპროცენტო განაკვეთების შესახებ, ასევე ხელფასისა და სარგებლის ზრდის შესახებ), გულისხმობს, რომ ინფლაცია იმავე დონეზე იქნება ამ პერიოდშიც.
81. ერთეული განსაზღვრავს დისკონტირების განაკვეთისა და სხვა ფინანსურ დაშვებებს ნომინალური (დადგენილი) გამოსახულებით, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც რეალურ გამოსახულებაში (ანუ ინფლაციით კორექტირებული) წარმოდგენილი შეფასებები უფრო საიმედოა, მაგალითად, ჰიპერინფლაციური ეკონომიკის პირობებში (იხ. სსბასს 10 - ფინანსური ანგარიშგება ჰიპერინფლაციური ეკონომიკის პირობებში), ან, როდესაც სარგებელი ინდექსირებულია და არსებობს ინდექსირებული ობლიგაციების აქტიური ბაზარი იმავე ვალუტაში და იმავე პირობებით.
82. ფინანსური დაშვებები უნდა ემყარებოდეს საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოსთვის განსაზღვრულ საბაზრო პროგნოზებს იმ პერიოდის შესახებ, როდესაც ვალდებულებები უნდა დაიფაროს.
აქტუარული დაშვებები: სიკვდილიანობა
83. ერთეულმა თავისი დაშვებები სიკვდილიანობის შესახებ უნდა განსაზღვროს პროგრამის წევრების სიკვდილიანობის დონის საუკეთესო შეფასების საფუძველზე, როგორც შრომითი საქმიანობის პერიოდში, ასევე მის შემდგომ.
84. სარგებლის საბოლოო ღირებულების მიახლოებითი შეფასების მიზნით, ერთეული ითვალისწინებს სიკვდილიანობის მოსალოდნელ ცვლილებებს, მაგალითად, სიკვდილიანობის სტანდარტული სტატისტიკური ცხრილების კორექტირების გზით, სიკვდილიანობის დონის გაუმჯობესების მიახლოებითი შეფასებების გათვალისწინებით.
აქტუარული დაშვებები―დისკონტირების განაკვეთი
85 შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის ვალდებულების (როგორც დაფინანსებულის, ასევე დაუფინანსებლის) დისკონტირების განაკვეთი უნდა ასახავდეს ფულის დროით ღირებულებას. ფულის დროითი ღირებულების ასახვის მიზნით შერჩეული ფინანსური ინსტრუმენტის ვალუტა და ვადა უნდა შეესაბამებოდეს შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის ვალდებულებების ვალუტას და შეფასებულ ვადას.
86. დისკონტირების განაკვეთი არის ერთ-ერთი აქტუარული დაშვება, რომელსაც არსებითი მნიშვნელობა აქვს. დისკონტირების განაკვეთი ასახავს ფულის დროით ღირებულებას და არა აქტუარულ ან საინვესტიციო რისკს. ამასთან, დისკონტირების განაკვეთი არ ასახავს არც ერთეულისთვის დამახასიათებელ სპეციფიკურ საკრედიტო რისკს, რომელსაც ექვემდებარებიან ამ ერთეულის კრედიტორები და არც იმის რისკს, რომ მომავალი გამოცდილება შესაძლოა განსხვავდებოდეს აქტუარული დაშვებებისაგან.
87. დისკონტირების განაკვეთი ასახავს სარგებლის გაცემის მიახლოებით გრაფიკს, რისი დადგენაც პრაქტიკაში ხშირად შესაძლებელია მხოლოდ საშუალო შეწონილი დისკონტირების განაკვეთის გამოყენებით., რომელიც ასახავს სარგებლის გაცემის მიახლოებით გრაფიკს და გასაცემი სარგებლის სიდიდესა და ვალუტას, რომელშიც ეს სარგებელი გაიცემა.
88. იმის დადგენა, ფულის დროითი ღირებულების ამსახველი, ვალდებულების დისკონტირების განაკვეთი არის თუ არა ყველაზე საუკეთესო მიახლოებითი სიდიდე, შესაძლებელია საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოსთვის არსებული სახელმწიფო ობლიგაციების, მაღალი დონის კორპორაციული ობლიგაციების, ან სხვა ფინანსური ინსტრუმენტების საბაზრო შემოსავლიანობის დონის საფუძველზე. ზოგიერთ იურისდიქციაში საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოსათვის არსებული სახელმწიფო ობლიგაციების საბაზრო შემოსავლიანობის დონე წარმოადგენს ფულის დროითი ღირებულების ამსახველ საუკეთესო მიახლოებით სიდიდეს. თუმცა, ზოგიერთ იურისდიქციაში ასე არ არის, მაგალითად, ისეთ იურისდიქციაში, სადაც არ არსებობს სახელმწიფო ობლიგაციების აქტიური ბაზარი, ან, სადაც საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოსათვის არსებული სახელმწიფო ობლიგაციების საბაზრო შემოსავლიანობის დონე არ ასახავს ფულის დროით ღირებულებას. ასეთ შემთხვევაში, ანგარიშვალდებული ერთეული დისკონტირების განაკვეთს სხვა მეთოდით ადგენს, მაგალითად, მაღალი ხარისხის კორპორაციული ობლიგაციების საბაზრო შემოსავლიანობის დონის გათვალისწინებით. ზოგ შემთხვევაში, შეიძლება არ არსებობდეს საკმარისად ხანგრძლივი დაფარვის ვადიანი სახელმწიფო ობლიგაციების, ან მაღალი ხარისხის კორპორაციული ობლიგაციების აქტიური ბაზარი, რომელიც შეესაბამება ყველანაირი სარგებლის გადახდის წინასწარშეფასებულ ვადას. ასეთ შემთხვევაში, ანგარიშვალდებული ერთეული იყენებს შესაბამისი ვადის მიმდინარე საბაზრო განაკვეთს, შედარებით უფრო მოკლევადიანი სარგებლის დისკონტირებისთვის, ხოლო უფრო გრძელვადიანი სარგებლის დისკონტირების განაკვეთს ანგარიშობს მიმდინარე საბაზრო განაკვეთების ექსტრაპოლაციით, შემოსავლიანობის მრუდის მიხედვით. დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებების მთლიან დისკონტირებულ ღირებულებაზე, სავარაუდოდ, არსებით გავლენას არ მოახდენს დისკონტირების განაკვეთი, რომელიც გამოიყენება სარგებლის იმ ნაწილის მიმართ, რომელიც უნდა გაიცეს ხელმისაწვდომი ფინანსური ინსტრუმენტის, როგორიცაა სახელმწიფო თუ კორპორაციული ობლიგაციები, საბოლოო დაფარვის ვადის შემდგომ პერიოდში.
აქტუარული დაშვებები - ხელფასები, სარგებელი და სამედიცინო მომსახურების დანახარჯები
89. შრომითი საქმიანობის შემდგომი ვალდებულებების შეფასებისას, გამოყენებულ უნდა იქნეს ისეთი საფუძველი, რომელიც ასახავს:
(ა) სარგებელს, რომელიც გათვალისწინებულია პროგრამის პირობებით (ან, რომლებიც გათვალისწინებული არ არის პროგრამის პირობებით და წარმოადგენს კონსტრუქციულ მოვალეობას) საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოსათვის;
(ბ) ხელფასების სამომავლო ზრდის წინასწარ შეფასებებს, რომლებიც გავლენას ახდენს გადასახდელ სარგებელზე;
(გ) ნებისმიერ შეზღუდვის გავლენას მომავალი სარგებლის დანახარჯებში დამქირავებლის წილზე;
(დ) დაქირავებულთაგან ან მესამე მხარეებისგან მიღებულ შენატანებს, რომლებიც ამცირებს ერთეულის საბოლოო დანახარჯებს მოცემულ სარგებელთან დაკავშირებით; და
(ე) სახელმწიფო სარგებლის მომავალი ცვლილებების წინასწარ შეფასებას, რომლებიც გავლენას ახდენს დადგენილსარგებლიანი პროგრამით გათვალისწინებულ სარგებელზე მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ:
აღნიშნული ცვლილებები ძალაში შევიდა საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებამდე; ან
წარსული გამოცდილება ან სხვა საიმედო მტკიცებულება მიუთითებს, რომ აღნიშნული სახელმწიფო სარგებელი შეიცვლება რომელიმე პროგნოზირებადი წესით, მაგალითად, ფასების საერთო დონეების მომავალი ცვლილებების შესაბამისად.
90. აქტუარული დაშვებები ასახავს მომავალი სარგებლის ცვლილებებს, რაც გათვალისწინებულია პროგრამის ოფიციალური პირობებით (ან კონსტრუქციული მოვალეობით, რომელსაც არ მოიცავს ზემოაღნიშნული პირობები) საანგარიშო პერიოდის ბოლოს. ეს ის შემთხვევაა, როდესაც:
(ა) ერთეულს წინა წლებში აქვს სარგებლის გაზრდის პრაქტიკა, მაგალითად ინფლაციის გავლენის შესამსუბუქებლად და არაფერი მიგვანიშნებს იმაზე, რომ ეს პრაქტიკა მომავალში შეიცვლება;
(ბ) ერთეული ვალდებულია პროგრამით გათვალისწინებული ოფიციალური პირობების (ან კონსტრუქციული მოვალეობის, რომელსაც არ მოიცავს ზემოაღნიშნული პირობები), ან კანონმდებლობის მიხედვით, პროგრამის ნებისმიერი ნამეტის თანხა გამოიყენოს პროგრამის მონაწილეთა საკეთილდღეოდ (იხ. 110 (გ) პუნქტი); ან
(გ) სარგებლის სიდიდე განსხვავდება შესრულების მიზნის ან სხვა კრიტერიუმების მიხედვით. მაგალითად, პროგრამის პირობები შეიძლება ითვალისწინებდეს შემცირებული სარგებლის გაცემას, ან დამატებით შენატანებს მოითხოვდეს დაქირავებული პირებისგან, თუ პროგრამის აქტივები საკმარისი არ იქნება. ვალდებულების შეფასებული თანხა ასახავს სარგებლის სიდიდეზე შესრულების მაჩვენებლის ან სხვა კრიტერიუმების გავლენის საუკეთესო შეფასებას.
91. აქტუარული დაშვებები არ ასახავს მომავალი სარგებლის ისეთ ცვლილებებს, რომლებიც გათვალისწინებული არ არის პროგრამის ოფიციალური პირობებით (ან კონსტრუქციული მოვალეობით) საანგარიშო პერიოდის ბოლოს. ასეთი ცვლილებები გამოვლინდება:
(ა) წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულებაში, იმდენად, რამდენადაც იგი ცვლის ცვლილებამდე გაწეული მომსახურების შესაბამისი სარგებლის სიდიდეს; და
(ბ) ცვლილებების შემდგომი პერიოდების მიმდინარე მომსახურების ღირებულებაში, იმდენად, რამდენადაც იგი ცვლის ცვლილების შემდეგ გაწეული მომსახურების შესაბამისი სარგებლის სიდიდეს.
92. ხელფასების სამომავლო ზრდის შეფასებისას მხედველობაში მიიღება ინფლაცია, სამუშაო სტაჟი, დაწინაურება და სხვა შესაბამისი ფაქტორები, მაგალითად, როგორიცაა შრომის ბაზარზე არსებული მოთხოვნა და მიწოდება.
93. ზოგიერთი დადგენილსარგებლიანი პროგრამა ზღუდავს შენატანების ოდენობას, რომლის გადახდაც ერთეულს მოეთხოვება. სარგებლის საბოლოო ღირებულებაში გაითვალისწინება შენატანებთან დაკავშირებული შეზღუდვების გავლენა. შენატანებთან დაკავშირებული შეზღუდვების გავლენა განისაზღვრება შემდეგი ორი პერიოდიდან უფრო ხანმოკლე პერიოდისთვის:
(ა) ერთეულის საქმიანობის სავარაუდო ვადა;
(ბ) პროგრამის სავარაუდო ვადა.
94. ზოგიერთი დადგენილსარგებლიანი პროგრამა დაქირავებულებს ან მესამე მხარეებს ავალდებულებს პროგრამით გათვალისწინებულ დანახარჯებში მონაწილეობის მიღებას. დაქირავებულთა შენატანები ამცირებს ერთეულისთვის სარგებელთან დაკავშირებულ დანახარჯებს. ერთეული განიხილავს, მესამე მხარეთა შენატანები ერთეულის სარგებელთან დაკავშირებულ დანახარჯებს ამცირებს, თუ ეს შენატანები წარმოადგენს კომპენსაციის უფლებას, როგორც ეს აღწერილია 118-ე პუნქტში. დაქირავებულთა ან მესამე მხარეთა შენატანები განსაზღვრულია ან პროგრამის ოფიციალური პირობებით (ან წარმოიქმნება კონსტრუქციული მოვალეობით, რაც არ გაითვალისწინება პროგრამით), ან ნებაყოფლობითი ხასიათისაა. დაქირავებულთა ან მესამე მხარეთა ნებაყოფლობითი შენატანები ამცირებს ერთეულისათვის მომსახურების ღირებულებას პროგრამაში ამ შენატანების გადახდისთანავე.
95. დაქირავებულთა ან მესამე მხარეთა შენატანები, რომლებიც განსაზღვრულია პროგრამის ოფიციალური პირობებით, ამცირებს ან მომსახურების დანახარჯებს (თუ ისინი მომსახურებასთან არის დაკავშირებული), ან გავლენას ახდენს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულების (აქტივის) გადაფასების თანხაზე (თუ ისინი დაკავშირებული არ არის მომსახურებასთან). თუ შენატანების გადარიცხვა მოითხოვება პროგრამის დეფიციტის შესამცირებლად, რომელსაც იწვევს პროგრამის აქტივებიდან მიღებული ზარალი, ან აქტუარული ზარალი, ასეთი შენატანები დაკავშირებული არ არის მომსახურებასთან. თუ დაქირავებულთა ან მესამე მხარეთა შენატანები დაკავშირებულია მომსახურებასთან, მაშინ შენატანები ამცირებს მომსახურების ღირებულებას შემდეგნაირად:
(ა) თუ შენატანების ოდენობა დამოკიდებულია ნამსახურები წლების რაოდენობაზე, ერთეულმა ეს შენატანები მომსახურების პერიოდებს უნდა მიაკუთვნოს იმავე მეთოდით, რომელიც მოითხოვება 72-ე პუნქტით მთლიანი სარგებლის გასანაწილებლად (ე.ი. ან პროგრამით გათვალისწინებული შენატანების ფორმულით, ან წრფივი მეთოდით); ან
(ბ) თუ შენატანების ოდენობა დამოკიდებული არ არის ნამსახურები წლების რაოდენობაზე, მაშინ ერთეულს უფლება აქვს, ამგვარი შენატანები აღიაროს როგორც მომსახურების ღირებულების შემცირება იმ პერიოდში, რომლის განმავლობაშიც შესაბამისი მომსახურება გასწია დაქირავებულმა პირმა. შენატანების მაგალითებს, რომლებიც დამოკიდებული არ არის ნამსახურები წლების რაოდენობაზე, განეკუთვნება შენატანები დაქირავებულთა ხელფასის მიმართ ფიქსირებული პროცენტული თანაფარდობის სახით; შენატანები, რომლებიც ფიქსირებულ თანხას წარმოადგენს მომსახურების მთელი პერიოდის განმავლობაში, ან დამოკიდებულია დაქირავებულთა ასაკზე.
96. დაქირავებულთა ან მესამე მხარეთა შენატანებისთვის, რომლებიც მომსახურების პერიოდებს 95 (ა) პუნქტის შესაბამისად მიეკუთვნება, შენატანებში მომხდარი ცვლილებები წარმოშობს:
(ა) მიმდინარე და წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულებას (თუ აღნიშნული ცვლილებები გათვალისწინებული არ არის პროგრამის ოფიციალური პირობებით და არც კონსტრუქციული მოვალეობის შედეგად წარმოიქმნება); ან
(ბ) აქტუარულ მოგებას ან ზარალს (თუ აღნიშნული ცვლილებები გათვალისწინებულია პროგრამის ოფიციალური პირობებით ან კონსტრუქციული ვალდებულების შედეგად წარმოიქმნება).
97. ზოგიერთი ტიპის შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებელი დაკავშირებულია ისეთ ცვლადებთან, როგორიცაა: სოციალური საპენსიო უზრუნველყოფის პროგრამების სარგებლის, ან სახელმწიფო სამედიცინო მომსახურების დონე. წარსულ გამოცდილებასა და სხვა სარწმუნო მტკიცებულებებზე დაფუძნებული ამგვარი სარგებლის შეფასება ასახავს ცვლადების მოსალოდნელ ცვლილებებს.
98. სამედიცინო დანახარჯებთან დაკავშირებული დაშვებები უნდა ითვალისწინებდეს სამედიცინო მომსახურების დანახარჯების წინასწარშეფასებულ, მომავალ მოსალოდნელ ცვლილებებს, რომლებიც გამოწვეულია ინფლაციითა და სამედიცინო მომსახურების დანახარჯებში მომხდარი განსაკუთრებული ცვლილებებით.
99. შრომითი საქმიანობის შემდგომი სამედიცინო მომსახურების სარგებლის შეფასება საჭიროებს დაშვებებს, სამედიცინო მომსახურებისათვის მიმართვების დონისა და სიხშირის და მათ დასაკმაყოფილებლად საჭირო დანახარჯების შესახებ. მომავალი სამედიცინო მომსახურების დანახარჯების განსაზღვრისას ერთეული ეყრდნობა წარსულის მონაცემებს საკუთარი გამოცდილებიდან და, საჭიროების შემთხვევაში, სხვა ერთეულებიდან, სადაზღვევო კომპანიებიდან, სამედიცინო მომსახურების მომწოდებლებიდან ან სხვა წყაროებიდან მოპოვებულ სტატისტიკურ მონაცემებსაც. მომავალი სამედიცინო მომსახურების დანახარჯების წინასწარი შეფასებისას მხედველობაში მიიღება ასევე ტექნიკური პროგრესი, ცვლილებები სამედიცინო მომსახურებით სარგებლობაში ან სამედიცინო მომსახურების მოდელის შეცვლა და პროგრამის მონაწილეთა ჯანმრთელობის მდგომარეობის შეცვლა.
100. სამედიცინო მომსახურებისათვის მიმართვების დონე ან სიხშირე მნიშვნელოვნად არის დამოკიდებული დაქირავებულთა (ან მათ კმაყოფაზე მყოფ პირთა) ასაკზე, ჯანმრთელობის მდგომარეობასა და სქესზე; ასევე შეიძლება დამოკიდებული იყოს სხვა ფაქტორებზეც, მაგალითად, გეოგრაფიულ მდებარეობაზე. ამიტომ წინა წლების მონაცემები იმდენად კორექტირდება, რამდენადაც შეიცვალა მოსახლეობის დემოგრაფიული შემადგენლობა წინა მონაცემებისაგან განსხვავებით. ისინი კორექტირდება იმ შემთხვევაშიც, როდესაც არსებობს საიმედო მტკიცებულება იმისა, რომ წარსულის ტენდენციები აღარ გაგრძელდება.
წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულება და საბოლოო ანგარიშსწორებისას წარმოქმნილი მოგება ან ზარალი
101. წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულების ან საბოლოო ანგარიშსწორებისას წარმოქმნილი მოგების ან ზარალის დადგენამდე, ერთეულმა ხელახლა უნდა შეაფასოს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულება (აქტივი), პროგრამის აქტივების მიმდინარე სამართლიან ღირებულებასა და მიმდინარე აქტუარულ დაშვებებზე (მათ შორის, მიმდინარე საბაზრო საპროცენტო განაკვეთებსა და სხვა მიმდინარე საბაზრო ფასებზე) დაყრდნობით, რომლებიც ასახავს პროგრამის მიხედვით შეთავაზებულ სარგებელს პროგრამაში ცვლილების შეტანამდე, შეკვეცამდე ან საბოლოო ანგარიშსწორებამდე.
102. ერთეულს არ ევალება, ერთმანეთისგან განასხვაოს პროგრამის შეცვლის შედეგად წარმოქმნილი წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულება, შეკვეცის შედეგად წარმოქმნილი წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულება და საბოლოო ანგარიშსწორების შედეგად მიღებული მოგება ან ზარალი, თუ ეს ოპერაციები ერთდროულად განხორციელდება. ზოგიერთ შემთხვევაში, პროგრამა საბოლოო ანგარიშსწორებამდე იცვლება, მაგალითად, როდესაც ერთეული ცვლის პროგრამით გათვალისწინებულ სარგებელს და შეცვლილ სარგებელს მოგვიანებით ფარავს. ამ შემთხვევაში, ერთეული წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულებას იქამდე აღიარებს, სანამ აღიარებს საბოლოო ანგარიშსწორებისას წარმოქმნილ მოგებას ან ზარალს.
103. საბოლოო ანგარიშსწორება პროგრამის შეცვლასა და შეკვეცასთან ერთდროულად მაშინ ხდება, როდესაც პროგრამა დასრულდება და ამის შედეგად იფარება პროგრამის ვალდებულებები, ხოლო პროგრამა წყვეტს არსებობას. თუმცა, პროგრამის დასრულება არ მიიჩნევა საბოლოო ანგარიშსწორებად, თუ იგი იცვლება ახალი პროგრამით, რომელიც, ფაქტობრივად, იმავე სარგებლებს ითვალისწინებს.
წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულება
104. წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულება წამოადგენს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების დღევანდელი ღირებულების ცვლილებას, რაც გამოწვეულია პროგრამის ცვლილებით, ან შეკვეცით.
105. ერთეულმა წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულება უნდა აღიაროს ხარჯის სახით იმ თარიღისათვის, რომელიც უფრო ადრე მოხდება:
(ა) პროგრამის შეცვლა ან შეკვეცა; და
(ბ) როდესაც ერთეული აღიარებს შესაბამის რესტრუქტურიზაციის ხარჯებს (იხ. სსბასს 19) ან შეწყვეტის სარგებელს (იხ.168-ე პუნქტი).
106. პროგრამის შეცვლად მიიჩნევა, როდესაც ერთეული შემოიღებს ახალ დადგენილსარგებლიან პროგრამას, ან აუქმებს არსებულს, ანდა ცვლის არსებული დადგენილსარგებლიანი პროგრამის მიხედვით გადასახდელი სარგებლის ოდენობას.
107. პროგრამის შეკვეცა ხდება მაშინ, როდესაც ერთეული მნიშვნელოვნად ამცირებს პროგრამაში მონაწილე დაქირავებულთა რიცხოვნობას. პროგრამის შეკვეცა შეიძლება გამოიწვიოს რაიმე იზოლირებულმა მოვლენამ, როგორიცაა, მაგალითად ქარხნის დახურვა, ამა თუ იმ კონკრეტული საქმიანობის შეწყვეტა, ან თვით პროგრამის შეწყვეტა, ან დროებით შეჩერება.
108. წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულება შეიძლება იყოს დადებითი (თუ ერთეული ახალ სარგებელს შემოიღებს ან არსებულს შეცვლის იმგვარად, რომ დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებების დღევანდელი ღირებულება იზრდება) და უარყოფითი (თუ ერთეული არსებულ სარგებელს აუქმებს, ან იმგვარად ცვლის, რომ დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებების დღევანდელი ღირებულება მცირდება).
109. იმ შემთხვევაში, როდესაც ერთეული ამცირებს არსებული დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ფარგლებში გადასახდელ ზოგიერთ სარგებელს და, ამავე დროს, ზრდის მოცემული პროგრამით გათვალისწინებულ სხვა სარგებლებს იმავე დაქირავებულ პირთათვის, იგი ამ ცვლილებას ასახავს როგორც ერთ ნეტო ცვლილებას.
110. წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულებაში არ შედის:
(ა) ხელფასების ფაქტობრივ და წინასწარდაგეგმილ ზრდას შორის განსხვავებით გამოწვეული გავლენა, წინა წლებში გაწეული მომსახურებისათვის სარგებლის გაცემის ვალდებულებაზე (არ არსებობს წარსულში გაწეული მომსახურების დანახარჯი, რადგან აქტუარული დაშვებებით გათვალისწინებულია ხელფასების საპროგნოზო სიდიდე);
(ბ) პენსიების ზრდის სიდიდის გადიდებული და შემცირებული შეფასებები, როდესაც ერთეულს აქვს პენსიების გაზრდის კონსტრუქციული მოვალეობა (არ არსებობს წარსულში გაწეული მომსახურების დანახარჯი, რადგან აქტუარული დაშვებებით გათვალისწინებულია ამგვარი ზრდა);
(გ) ფინანსურ ანგარიშგებაში უკვე აღიარებული აქტუარული მოგებით გამოწვეული სარგებლის ზრდის შეფასებები იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული ვალდებულია პროგრამის ოფიციალური პირობებით (ან პროგრამის პირობებით გაუთვალისწინებელი კონსტრუქციული მოვალეობით), ან კანონმდებლობით, რომ პროგრამის აქტივების ნამეტი სახსრები გამოიყენოს პროგრამის მონაწილეთა საკეთილდღეოდ, თუნდაც სარგებლის გაზრდა ოფიციალურად ჯერ არ იყოს დამტკიცებული (ამის შედეგად მიღებული ვალდებულების ზრდა არის აქტუარული ზარალი და არა წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულება, იხ. 98 (ბ) პუნქტი); და
(დ) გარანტირებული სარგებლის ზრდა (ანუ ისეთი სარგებლის, რომელიც დამოკიდებული არ არის მომავალში დაქირავებული პირის მუშაობაზე ერთეულში, იხ. 74-ე პუნქტი), ახალი ან გაზრდილი სარგებლის არარსებობის შემთხვევაში, როდესაც დაქირავებულები ასრულებენ გარანტირებული სარგებლის მიღების მოთხოვნებს (არ არსებობს წარსულში გაწეული მომსახურების დანახარჯი, რადგან ერთეულმა სარგებლის წინასწარ შეფასებული დანახარჯი აღიარა როგორც მიმდინარე მომსახურების ღირებულება მომსახურების გაწევისთანავე).
საბოლოო ანგარიშსწორებისას წარმოქმნილი მოგება დაზარალი
111. საბოლოო ანგარიშსწორებისას წარმოქმნილი მოგება ან ზარალი წარმოადგენს შემდეგ ორ სიდიდეს შორის სხვაობას:
(ა) დადგენილსარგებლიანი პროგრამით გათვალისწინებული ვალდებულებების დღევანდელი ღირებულება, რომლებიც შესრულდება დადგენილი ანგარიშსწორების თარიღისთვის;
(ბ) პროგრამით გათვალისწინებული ვალდებულებების საანგარიშსწორებო ფასი, საბოლოო ანგარიშსწორებასთან დაკავშირებით გადაცემული პროგრამის აქტივებისა და უშუალოდ ერთეულის მიერ გადახდილი ნებისმიერი თანხის ჩათვლით.
112. დადგენილსარგებლიანი პროგრამის საბოლოო ანგარიშსწორებისას წარმოქმნილი მოგება ან ზარალი ერთეულმა იმ დროს უნდა აღიაროს, როდესაც განხორციელდება საბოლოო ანგარიშსწორება.
113. საბოლოო ანგარიშსწორება წარმოადგენს ოპერაციას, რომელიც აუქმებს დადგენილსარგებლიანი პროგრამით გათვალისწინებული ყველა სარგებლის, ან სარგებლების ნაწილის გადახდასთან დაკავშირებულ ყველა სხვა იურიდიულ ან კონსტრუქციულ მოვალეობას (რაც არ გულისხმობს დაქირავებულთათვის ან მათი სახელით იმ სარგებლების გადახდას, რომლებიც გაითვალისწინება პროგრამის პირობებით და აისახება აქტუარულ დაშვებებში). მაგალითად, პროგრამით გათვალისწინებული დამქირავებლის მნიშვნელოვანი ვალდებულებების ერთჯერადი გადაცემა სადაზღვევო კომპანიისთვის, სადაზღვევო პოლისის ყიდვის მეშვეობით, მიიჩნევა პროგრამის საბოლოო ანგარიშსწორებად. პროგრამის მონაწილეთათვის პროგრამით გათვალისწინებული ერთჯერადი ფულადი თანხის გადახდა, შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის მიღების მათი უფლებების შეწყვეტის სანაცვლოდ, არ არის საბოლოო ანგარიშსწორება.
114. ზოგიერთ შემთხვევაში, ერთეული იძენს სადაზღვევო პოლისს დაქირავებულთა ზოგიერთი ან ყველა სახის სარგებლის დასაფინანსებლად, რომელიც დაკავშირებულია დაქირავებული პირის მიერ მიმდინარე და წინა პერიოდებში გაწეულ მომსახურებასთან. ამგვარი სადაზღვევო პოლისის შეძენა არ მიიჩნევა პროგრამის საბოლოო ანგარიშსწორებად, როდესაც ერთეული იტოვებს დამატებითი შენატანების გადარიცხვის იურიდიულ ან კონსტრუქციულ მოვალეობას (იხ. 48-ე პუნქტი) იმ შემთხვევაში, თუ მზღვეველი არ იხდის სადაზღვევო პოლისით განსაზღვრულ დაქირავებულთა სარგებლებს. 118-ე-121-ე პუნქტები ეხება სადაზღვევო პოლისებით განსაზღვრული კომპენსაციის უფლებების აღიარებასა და შეფასებას, რომლებიც არ წარმოადგენს პროგრამის აქტივებს.
აღიარება და შეფასება:―პროგრამის აქტივები
პროგრამის აქტივების სამართლიანი ღირებულება
115. ნებისმიერი პროგრამის აქტივების სამართლიანი ღირებულება გამოიქვითება დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების დღევანდელი ღირებულებიდან, დეფიციტის ან ნამეტის დონის განსაზღვრისას.
116. პროგრამის აქტივები არ მოიცავს ანგარიშვალდებული ერთეულის მიერ ფონდისათვის გადაუხდელ შენატანებს, ასევე ერთეულის მიერ გამოშვებულ, ფონდის მფლობელობაში მყოფ არაგადაცემად ფინანსურ ინსტრუმენტებს. პროგრამის აქტივები მცირდება ფონდის ნებისმიერი ვალდებულებით, რომელიც დაკავშირებული არ არის დაქირავებულთა სარგებელთან, მაგალითად, სავაჭრო და სხვა ვალდებულებები (კრედიტორული დავალიანებები) და წარმოებული ფინანსური ინსტრუმენტებიდან წარმოშობილი ვალდებულებები.
117. იმ შემთხვევაში, თუ პროგრამის აქტივები მოიცავს სადაზღვევო პოლისებს, რომლებიც ზუსტად შეესაბამება პროგრამით გათვალისწინებულ ზოგიერთ ან ყველა სარგებლის სიდიდესა და გაცემის დროს, მაშინ აღნიშნული სადაზღვევო პოლისების სამართლიანი ღირებულება ჩაითვლება შესაბამისი ვალდებულებების დღევანდელ ღირებულებად, რომლებიც აღწერილია 65-ე პუნქტში (და ექვემდებარება სავალდებულო შემცირებას, თუ სადაზღვევო პოლისებით მისაღები მოთხოვნები სრულად არ არის ანაზღაურებადი).
კომპენსაციები
118. მხოლოდ და მხოლოდ მაშინ, როდესაც ზუსტად არის განსაზღვრული, რომ მეორე მხარე აანაზღაურებს დადგენილსარგებლიანი პროგრამით გათვალისწინებული ვალდებულებების დასაფარად საჭირო დანახარჯებს ნაწილობრივ ან მთლიანად, ერთეულმა:
(ა) თავისი კომპენსაციის უფლება უნდა აღიაროს დამოუკიდებელი აქტივის სახით. ერთეულმა აღნიშნული აქტივი სამართლიანი ღირებულებით უნდა შეაფასოს;
(ბ) უნდა მოახდინოს თავისი კომპენსაციის უფლების სამართლიანი ღირებულების ცვლილებების დეზაგრეგირება და იმავე მეთოდით აღიაროს, როგორც აღიარებს პროგრამის აქტივების სამართლიანი ღირებულების ცვლილებებს (იხ. 126-ე და 128-ე პუნქტები). დადგენილსარგებლიანი პროგრამის დანახარჯის კომპონენტები, რომლებიც აღიარდება 122-ე პუნქტის შესაბამისად, შეიძლება აღიარდეს კომპენსაციის უფლების საბალანსო ღირებულების ცვლილებასთან დაკავშირებული თანხების გამოკლებით.
119. ზოგჯერ ერთეულს შეუძლია დაუკავშირდეს სხვა მხარეს, როგორიცაა მზღვეველი, რომელიც ნაწილობრივ ან მთლიანად გადაიხდის დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების დასაფარად საჭირო დანახარჯებს. მე-8 პუნქტში განსაზღვრული მაკვალიფიცირებელი სადაზღვევო პოლისები წარმოადგენს პროგრამის აქტივებს. ერთეული მაკვალიფიცირებელ სადაზღვევო პოლისებს აღრიცხავს პროგრამის სხვა აქტივების მსგავსად და მათ მიმართ 118-ე პუნქტი არ გამოიყენება (იხ. 48-ე-51-ე და 117-ე პუნქტები).
120. თუ ერთეულის სადაზღვევო პოლისი არ არის მაკვალიფიცირებელი სადაზღვევო პოლისი, იგი არ წარმოადგენს პროგრამის აქტივს. ასეთ შემთხვევებში, 118-ე პუნქტი გამოიყენება: ერთეული სადაზღვევო პოლისით განსაზღვრულ თავისი კომპენსაციის უფლებას აღიარებს როგორც დამოუკიდებელ აქტივს და არა როგორც დადგენილსარგებლიანი პროგრამის დეფიციტის ან ნამეტის განსაზღვრისას გამოსაქვით სიდიდეს. 142 (ბ) პუნქტის თანახმად, ერთეული ვალდებულია განმარტებით შენიშვნებში მოკლედ აღწეროს კომპენსაციის უფლებასა და შესაბამის ვალდებულებას შორის კავშირი
121. თუკი კომპენსაციის უფლება წარმოიშობა სადაზღვევო პოლისით, ან იურიდიულად სავალდებულო შეთანხმებით, რომელიც ზუსტად შეესაბამება დადგენილსარგებლიანი პროგრამის მიხედვით გადასახდელი სარგებლის მთლიან თანხას ან მის ნაწილს და მათი გადახდის ვადებს, მაშინ მიიჩნევა, რომ კომპენსაციის უფლების სამართლიანი ღირებულება არის დაკავშირებული ვალდებულების დღევანდელი ღირებულება, რომელიც აღწერილია 65-ე პუნქტში (და ექვემდებარება სავალდებულო შემცირებას, თუ კომპენსაცია სრულად არ არის ანაზღაურებადი).
დადაგენილსარგებლიანი პროგრამის დანახარჯების კომპონენტები
122. ერთეულმა დადგენილსარგებლიანი პროგრამის დანახარჯების კომპონენტები, იმ ნაწილების გარდა, რომელთა ჩართვას აქტივის თვითღირებულებაში სხვა სსბასს მოითხოვს ან უფლებას იძლევა, უნდა აღიაროს შემდეგნაირად:
(ა) მომსახურების ღირებულება (იხ. 68-ე-114-ე პუნქტები) - ნამეტში ან დეფიციტში;
(ბ) დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა სიდიდე (იხ. 125-ე-128-ე პუნქტები) - ნამეტში ან დეფიციტში; და
(გ) დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულების (აქტივის) გადაფასების თანხა (იხ. 129-ე-132-ე პუნქტები) - წმინდა აქტივებში/კაპიტალში.
123. სხვა სსბასს-ებით ერთეულს მოეთხოვება დაქირავებულთა სარგებელზე გაწეული ზოგიერთი დანახარჯის ჩართვა აქტივების, მაგალითად მატერიალური მარაგების ან ძირითადი აქტივების თვითღირებულებაში (იხ. სსბასს 12 და სსბასს 17). შრომითი საქმიანობის შემდგომ სარგებლებზე გაწეული ნებისმიერი დანახარჯი, რომელიც ჩართულია ამგვარი აქტივების თვითღირებულებაში, მოიცავს 122-ე პუნქტში ჩამოთვლილი კომპონენტების შესაბამის ხვედრით წილს.
124. არ შეიძლება წმინდა აქტივებში/კაპიტალში აღიარებული, დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულების (აქტივის) გადაფასებული თანხების შემდგომ პერიოდებში ნამეტში ან დეფიციტში რეკლასიფიკაცია. მეორეს მხრივ, ერთეულს უფლება აქვს, წმინდა აქტივებში/კაპიტალში აღიარებული ზემოაღნიშნული თანხები გადაანაცვლოს წმინდა აქტივების/კაპიტალის ფარგლებში.
დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა სიდიდე
125. ერთეულმა დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა სიდიდე უნდა განსაზღვროს საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისისათვის დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულების (აქტივის) გამრავლებით 85-ე პუნქტში მითითებულ დისკონტირების განაკვეთზე, პერიოდის განმავლობაში დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულების (აქტივის) ნებისმიერი ცვლილების გათვალისწინებით, რაც განაპირობა პროგრამაში შენატანების განხორციელებამ ან სარგებლის გადახდამ.
126. დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა თანხა შეიძლება მოიცავდეს პროგრამის აქტივებთან დაკავშირებულ საპროცენტო შემოსავალს, დადგენილგადასახდელიანი პროგრამის ვალდებულებასთან დაკავშირებულ საპროცენტო დანახარჯებს და 66-ე პუნქტში ნახსენებ, აქტივების ზღვრული სიდიდის გავლენასთან დაკავშირებულ პროცენტებს.
127. პროგრამის აქტივებთან დაკავშირებული საპროცენტო შემოსავალი პროგრამის აქტივებთან დაკავშირებული უკუგების კომპონენტია, რომელიც გამოითვლება საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისისთვის პროგრამის აქტივების სამართლიანი ღირებულების გამრავლებით 85-ე პუნქტში მითითებულ დისკონტირების განაკვეთზე, პერიოდის განმავლობაში დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა აქტივებში მომხდარი ნებისმიერი ცვლილების გათვალისწინებით, რაც განაპირობა პროგრამაში შენატანების განხორციელებამ ან სარგებლის გადახდამ. პროგრამის აქტივებთან დაკავშირებულ საპროცენტო შემოსავალსა და პროგრამის აქტივებთან დაკავშირებულ უკუგებას შორის სხვაობა ჩაირთვება დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულების (აქტივის) გადაფასების თანხაში.
128. აქტივების ზღვრული სიდიდის გავლენასთან დაკავშირებული პროცენტები წარმოადგენს აქტივების ზღვრული სიდიდის გავლენაში მომხდარი მთლიანი ცვლილების ნაწილს, რომელიც განისაზღვრება საანგარიშებო პერიოდის დასაწყისისათვის აქტივების ზღვრული სიდიდის გავლენის გამრავლებით 85-ე პუნქტში მითითებულ დისკონტირების განაკვეთზე. სხვაობა აქტივის ზღვრული სიდიდის გავლენასთან დაკავშირებული პროცენტის სიდიდესა და აქტივების ზღვრული სიდიდის გავლენაში მომხდარ მთლიან ცვლილებას შორის აისახება დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულების (აქტივის) გადაფასების თანხაში.
დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულების (აქტივის) გადაფასება
129. დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულების (აქტივის) გადაფასების თანხა მოიცავს:
(ა) აქტუარულ მოგებასა და ზარალს (იხ. 130-ე და 131-ე პუნქტები);
(ბ) პროგრამის აქტივებთან დაკავშირებულ უკუგებას (იხ. 132-ე პუნქტი), იმ თანხების გამოკლებით, რომლებიც შედის დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა სიდიდეში (იხ. 127-ე პუნქტი); და
(გ) აქტივების ზღვრული სიდიდის გავლენაში მომხდარ ნებისმიერ ცვლილებას, იმ თანხების გამოკლებით, რომლებიც შედის დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა სიდიდეში (იხ. 128-ე პუნქტი).
130. აქტუარული მოგება ან ზარალი შეიძლება წარმოიქმნას დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებების დღევანდელი ღირებულების ზრდის ან შემცირების შედეგად, რასაც იწვევს აქტუარული დაშვებების შეცვლა და წინა წლების გამოცდილების საფუძველზე განხორციელებული კორექტირებები. აქტუარული მოგების ან ზარალის წარმოქმნას იწვევს, მაგალითად, შემდეგი ფაქტორები:
(ა) სამუშაო ძალის დენადობის დონის მოულოდნელი ზრდა ან შემცირება, პენსიაში ნაადრევად გასვლა ან სიკვდილიანობა, ან ხელფასის, სარგებლების ზრდა (თუ პროგრამის ოფიციალური ან კონსტრუქციული პირობები ითვალისწინებს სარგებლების კორექტირებას ინფლაციის შესაბამისად), ან სამედიცინო მომსახურების დანახარჯების ზრდა;
(ბ) იმ დაშვებებში შეტანილი ცვლილებები, რომლებიც ეხება სარგებლის გადახდის ვარიანტებს;
(გ) სამუშაო ძალის დენადობის, პენსიაში ნაადრევად გასვლის ან სიკვდილიანობის დონის, ან ხელფასების, სარგებლების (თუ პროგრამის ოფიციალური ან კონსტრუქციული პირობები ითვალისწინებს სარგებლების კორექტირებას ინფლაციის შესაბამისად), ან სამედიცინო მომსახურების დანახარჯების სამომავლო შეფასებებში შეტანილი ცვლილებების გავლენა; და
(დ) დისკონტირების განაკვეთის ცვლილებების გავლენა
131. აქტუარული მოგება და ზარალი არ მოიცავს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებების დღევანდელ ღირებულებაში მომხდარ ცვლილებებს, რომლებიც გამოწვეულია ახალი დადგენილსარგებლიანი პროგრამის შემოღებით, დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ცვლილებით, შეკვეცით ან პროგრამის საბოლოო ანგარიშსწორებით, ანდა დადგენილსარგებლიანი პროგრამის მიხედვით გადასახდელ სარგებლებში მომხდარი ცვლილებებით. ამგვარი ცვლილებების შედეგად წარმოიქმნება წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულება, ან პროგრამის საბოლოო ანგარიშსწორებასთან დაკავშირებული მოგება ან ზარალი.
132. პროგრამის აქტივებზე ფაქტობრივი და მოსალოდნელი უკუგების განსაზღვრისას, ერთეული გამოქვითავს პროგრამის აქტივების მართვის დანახარჯებს და უშუალოდ პროგრამის მიხედვით გადასახდელ ნებისმიერ გადასახადს, იმ გადასახადის გარდა, რომელიც გაითვალისწინება დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებების შეფასებისას გამოყენებულ აქტუარულ დაშვებებში (იხ. 78-ე პუნქტი). სხვა ადმინისტრაციული დანახარჯები არ გამოიქვითება პროგრამის აქტივებთან დაკავშირებული უკუგებიდან.
წარდგენა
ურთიერთგადაფარვა
133. ერთეულმა ერთ პროგრამასთან დაკავშირებული აქტივით სხვა პროგრამით გათვალისწინებული ვალდებულება უნდა გადაფაროს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც ერთეულს:
(ა) აქვს ერთი პროგრამის ნამეტის გამოყენების სამართლებრივი უფლება მეორე პროგრამით გათვალისწინებული ვალდებულების დასაფარად; და
(ბ) განზრახული აქვს მოვალეობის დაფარვა ნეტო საფუძველზე, ან ერთი პროგრამის აქტივების ნამეტის რეალიზაცია და სხვა პროგრამის შესაბამისი მოვალეობის ერთდროულად დაფარვა.
134. ურთიერთგადაფარვის კრიტერიუმები სსბასს 28-ში - ფინანსური ინსტრუმენტები: წარდგენა – ფინანსური ინსტრუმენტებისთვის დადგენილი კრიტერიუმების მსგავსია.
მიმდინარე და გრძელვადიანი მუხლების გამიჯვნა
135. ზოგიერთ ერთეულს მიმდინარე აქტივები და ვალდებულებები გამიჯნული აქვს გრძელვადიანი აქტივებისა და ვალდებულებებისაგან. წინამდებარე სტანდარტი კონკრეტულად არ განსაზღვრავს, სავალდებულოა თუ არა შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის შედეგად წარმოშობილი აქტივებისა და ვალდებულებების მიმდინარე და გრძელვადიან ნაწილებად გამიჯვნა.
დადგენილსარგებლიანი პროგრამის დანახარჯების კომპონენტები
136. 122 პუნქტი მოითხოვს, რომ ერთეულმა მოგებაში ან ზარალში აღიაროს მომსახურების ღირებულება და დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა სიდიდე. მოცემული სტანდარტი კონკრეტულად არ განსაზღვრავს, როგორ უნდა წარადგინოს ერთეულმა მომსახურების ღირებულება და დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა სიდიდე. ერთეულმა ზემოაღნიშნული კომპონენტები უნდა წარადგინოს სსბასს 1-ის შესაბამისად.
განმარტებითი შენიშვნები
137. ერთეულმა ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ისეთი ინფორმაცია უნდა გაამჟღავნოს, რომ:
(ა) ნათელი გახდეს ერთეულის დადგენილსარგებლიანი პროგრამის მახასიათებლები და მასთან დაკავშირებული რისკების ხასიათი (იხ. 141-ე პუნქტი);
(ბ) იდენტიფიცირებული და ახსნილი იყოს ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული თანხები, რომლებიც წარმოიქმნა ერთეულის დადგენილსარგებლიანი პროგრამებიდან (იხ. 142-ე-146-ე პუნქტები); და
(გ) აღწერილი იყოს, რა გავლენის მოხდენა შეუძლია ერთეულის დადგენილსარგებლიან პროგრამებს მისი სამომავლო ფულადი სახსრების ნაკადების ოდენობაზე, მათი წარმოქმნის დროსა და მასთან დაკავშირებულ განუსაზღვრელობაზე (იხ. 147-ე-149-ე პუნქტები).
138. 137 პუნქტში ჩამოყალიბებული მიზნების მისაღწევად, ერთეულმა უნდა განიხილოს ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი ასპექტი:
(ა) ინფორმაციის დეტალიზაციის დონე, რომელიც აუცილებელია განმარტებით შენიშვნებში გამჟღავნებასთან დაკავშირებული მოთხოვნების შესასრულებლად;
(ბ) რამდენად დიდი მნიშვნელობა უნდა მიანიჭოს თითოეულ განსხვავებულ მოთხოვნას;
(გ) ინფორმაციის აგრეგირების ან დეზაგრეგირების აუცილებელი დონე; და
(დ) სჭირდებათ თუ არა ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს დამატებითი ინფორმაცია, განმარტებით შენიშვნებში წარმოდგენილი რაოდენობრივი ინფორმაციის შესაფასებლად.
139. თუ ამ სტანდარტისა და სხვა სსბასს-ების მოთხოვნების შესაბამისად წარმოდგენილი ინფორმაცია საკმარისი არ არის 137-ე პუნქტში ჩამოყალიბებული მიზნების მისაღწევად, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს დამატებითი ინფორმაცია, რომელიც აუცილებელია ამ მიზნის მისაღწევად. მაგალითად, ერთეულმა შეიძლება წარმოადგინოს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებების დღევანდელი ღირებულების ანალიზი, სადაც განცალკევებული იქნება პროგრამის ვალდებულებების ხასიათი, მახასიათებლები და დაკავშირებული რისკები. ამგვარ ინფორმაციაში შეიძლება განცალკევებული იყოს:
(ა) დავალიანების თანხები, რომლებიც მიეკუთვნება მოქმედ წევრებს, მონაწილეებს, რომელთათვისაც სარგებლის გადახდა არის გადავადებული, და პენსიონერებს;
(ბ) გარანტირებული სარგებლები და სარგებლები, რომელთა მიღების უფლება ჯერ არ არის გარანტირებული;
(გ) პირობითი სარგებლები, ხელფასების სამომავლო ზრდაზე მისაკუთვნებელი თანხები და სხვა სარგებლები.
140. ერთეულმა უნდა განსაზღვროს, მთელი გასამჟღავნებელი ინფორმაციის დეზაგრეგირება არის აუცილებელი თუ მისი ნაწილის, რათა ერთმანეთისგან გაიმიჯნოს ის პროგრამები ან პროგრამების ჯგუფები, რომლებსაც არსებითად განსხვავებული რისკები უკავშირდება. მაგალითად, ერთეულს შეუძლია პროგრამების შესახებ განმარტებით შენიშვნებში გასამჟღავნებელი ინფორმაციის დეზაგრეგირება ქვემოთ მოცემული ერთი ან მეტი მახასიათებლის მიხედვით:
(ა) პროგრამების განსხვავებული გეოგრაფიული ადგილმდებარეობა;
(ბ) სხვადასხვა მახასიათებლები, როგორიცაა საპენსიო პროგრამები, რომლებიც ეყრდნობა საშუალო ხელფასის მაჩვენებლებს ან საბოლოო ხელფასს, ან შრომითი საქმიანობის შემდგომი პერიოდის სამედიცინო მომსახურების პროგრამები;
(გ) განსხვავებული მარეგულირებელი გარემო;
(დ) განსხვავებული საანგარიშგებო სეგმენტები;
(ე) განსხვავებული დაფინანსების სქემები (მაგალითად, პროგრამები, რომლებიც საერთოდ არ ფინანსდება, ან პროგრამები, რომლებიც ნაწილობრივ ან მთლიანად ფინანსდება).
დადგენილსარგებლიანი პროგრამების მახასიათებლები და მასთან დაკავშირებული რისკები
141. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) ინფორმაცია თავისი დადგენილსარგებლიანი პროგრამების მახასიათებლების შესახებ, მათ შორის:
პროგრამით გათვალისწინებული სარგებლების ხასიათის აღწერა (მაგალითად, საბოლოო ხელფასზე დაფუძნებული დადგენილსარგებლიანი პროგრამა, ან შენატანებზე დაფუძნებული პროგრამა გარანტიით);
მარეგულირებელი სისტემის აღწერა, სადაც პროგრამა ფუნქციონირებს, მაგალითად დაფინანსების მინიმალური მოთხოვნების დონე და მარეგულირებელი სისტემის რაიმე გავლენა პროგრამაზე, როგორიცაა პროგრამის აქტივების ზღვრული სიდიდე (იხ. 66-ე პუნქტი);
ნებისმიერი სხვა პირის პასუხისმგებლობის აღწერა გეგმის მართვისთვის, მაგალითად, სამეურვეო პასუხისმგებლობის ან გეგმის მართვის შესახებ. პროგრამის მართვასთან დაკავშირებული, ერთეულის სხვა პასუხისმგებლობების აღწერა, მაგალითად პროგრამის ადმინისტრატორების ან ან მმართველი საბჭოს წევრების პასუხისმგებლობები.
(ბ) იმ რისკების აღწერა, რომლებსაც ერთეული ექვემდებარება პროგრამიდან გამომდინარე. ამასთან, განსაკუთრებული ყურადღება უნდა იყოს გამახვილებული უჩვეულო, ერთეულისათვის დამახასიათებელ ან პროგრამისთვის დამახასიათებელ რისკებზე და ასევე რისკების ნებისმიერ მნიშვნელოვან კონცენტრაციაზე. მაგალითად, თუ პროგრამის აქტივები, ძირითადად, ინვესტირებულია ერთი კატეგორიის ინვესტიციაში, მაგალითად, ქონებაში, მაშინ ამგვარი პროგრამის გამო, ერთეულზე შეიძლება გავლენა მოახდინოს ქონების ბაზრის რისკების კონცენტრაციამ;
(გ) პროგრამაში შეტანილი ნებისმიერი ცვლილების, პროგრამის შეკვეცისა და პროგრამის საბოლოო ანგარიშსწორების აღწერა.
(დ) საფუძველი, რითიც განისაზღვრა დისკონტირების განაკვეთი.
ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული თანხების ახსნა
142. ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა წარმოადგინოს თითოეული ქვემოთ ჩამოთვლილი მუხლისთვის საწყისი და საბოლოო ნაშთების შემაჯერებელი მონაცემები, თუ შესაფერისია:
(ა) დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულება (აქტივი), სადაც ცალ-ცალკე იქნება ნაჩვენები შემდეგი მუხლების საწყისი და საბოლოო ნაშთების შეჯერება:
პროგრამის აქტივები;
დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების ახლანდელი ღირებულება;
აქტივის ზღვრული სიდიდის გავლენა.
(ბ) ნებისმიერი კომპენსაციის უფლება. ერთეულმა ასევე უნდა აღწეროს ნებისმიერ კომპენსაციის უფლებასა და შესაბამის ვალდებულებას შორის ურთიერთკავშირი.
143. 142 პუნქტში მითითებულ თითოეულ შემაჯერებელ ცხრილში ნაჩვენები უნდა იყოს შემდეგი მუხლები:
(ა) მომსახურების მიმდინარე ღირებულება;
(ბ) საპროცენტო შემოსავალი ან ხარჯი;
(გ) დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულების (აქტივის) გადაფასების თანხები, სადაც ცალ-ცალკე იქნება გამოყოფილი:
პროგრამის აქტივებთან დაკავშირებული უკუგება, „ბ” პუნქტში მითითებული პროცენტის თანხების გამოკლებით;
აქტუარული მოგება და ზარალი, რომელიც გამოწვეულია დემოგრაფიული დაშვებების ცვლილებების შედეგად (იხ. 78 (ა) პუნქტი);
აქტუარული მოგება და ზარალი, რომელიც გამოწვეულია ფინანსური დაშვებებების ცვლილებების შედეგად (იხ. პუნქტი 78 (ბ));
დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა აქტივების გარკვეულ ზღვრულ სიდიდემდე შეზღუდვით გამოწვეულ შედეგებში მომხდარი ცვლილებები, „ბ“ პუნქტში მითითებული პროცენტის თანხების გამოკლებით. გარდა ამისა, ერთეულმა უნდა აღწეროს, როგორ განსაზღვრავს ხელმისაწვდომ მაქსიმალურ ეკონომიკურ სარგებელს, ე.ი. აღნიშნული სარგებელი პროგრამიდან სახსრების უკან დაბრუნების ფორმით იარსებებს, მომავალში პროგრამაში გადასარიცხი შენატანების შემცირების სახით, თუ ორივე ფორმით;
(დ) წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულება და პროგრამის საბოლოო ანგარიშსწორებისას წარმოქმნილი შემოსულობა ან ზარალი. როგორც 102-ე პუნქტით არის ნებადართული, აუცილებელი არ არის წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულებისა და პროგრამის საბოლოო ანგარიშსწორების შედეგად წარმოქმნილი მოგების ან ზარალის განცალკევება, თუ ორივე ერთდროულად წარმოიქმნება;
(ე) სავალუტო კურსის ცვლილებების გავლენა;
(ვ) შენატანები პროგრამაში, სადაც ცალ-ცალკე იქნება ნაჩვენები დამქირავებლისა და პროგრამის მონაწილეთა მიერ გადახდილი თანხები;
(ზ) პროგრამიდან გადახდილი თანხები, სადაც ცალკე იქნება გამოყოფილი ნებისმიერი პროგრამის საბოლოო ანგარიშსწორებისას გადახდილი თანხა;
(თ) საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებების და ერთეულთა გასვლის შედეგები.
144. ერთეულმა პროგრამის აქტივების სამართლიანი ღირებულება კატეგორიებად უნდა დაყოს ამ აქტივების ხასიათისა და მათთან დაკავშირებული რისკების მიხედვით, ორ ჯგუფად: აქტივები, რომელთათვისაც არსებობს აქტიური ბაზრის კოტირებული საბაზრო ფასი და აქტივები, რომელთათვისაც ასეთი ფასი არ არსებობს. მაგალითად, როდესაც ერთეული იხილავს 138-ე პუნქტის შესაბამისად გასამჟღავნებელი ინფორმაციის დეზაგრეგირების დონის საკითხს, მას შეუძლია ცალ-ცალკე გამოყოს შემდეგი მუხლები:
(ა) ფულადი სახსრები და ფულადი სახსრების ექვივალენტები;
(ბ) წილობრივი ინსტრუმენტები (დაყოფილი დარგების ტიპების, ზომის, გეოგრაფიული ადგილმდებარეობის და ა.შ. ნიშნებით);
გ) სავალო ინსტრუმენტები (დაყოფილი ემიტენტის ტიპის, საკრედიტო ხარისხის, გეოგრაფიული ადგილმდებარეობის და ა.შ. ნიშნებით);
(დ) უძრავი ქონება (დაყოფილი გეოგრაფიული ადგილმდებარეობის და ა.შ. ნიშნებით);
(ე) წარმოებული ფინანსური ინსტრუმენტები (დაყოფილი ხელშეკრულებასთან დაკავშირებული რისკის ტიპის მიხედვით, მაგალითად საპროცენტო განაკვეთის ხელშეკრულებები, სავალუტო კურსების ხელშეკრულებები, წილობრივი ინსტრუმენტების ხელშეკრულებები, კრედიტის ხელშეკრულებები, სვოპის ხელშეკრულებები და სხვ.)
(ვ) საინვესტიციო ფონდები (დაყოფილი ფონდების ტიპის მიხედვით);
(ზ) აქტივებით უზრუნველყოფილი ფასიანი ქაღალდები; და
თ) სტურუქტურიზებული სავალო ვალდებულებები.
145. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს თავისი საკუთარი გადასაცემი ფინანსური ინსტრუმენტების სამართლიანი ღირებულება, რომლებიც წარმოადგენს პროგრამის აქტივებს, პროგრამის იმ აქტივების სამართლიანი ღირებულება, რომლებიც წარმოადგენს ერთეულის მიერ დაკავებულ ქონებას და ასევე, ერთეულის მიერ გამოყენებული სხვა აქტივების სამართლიანი ღირებულება.
146. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია, მნიშვნელოვანი აქტუარული დაშვებების შესახებ, რომლებიც გამოიყენება დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებების დღევანდელი ღირებულების დასადგენად (იხ. 78-ე პუნქტი). ამგვარი ინფორმაცია წარმოდგენილი უნდა იყოს აბსოლუტურ გამოსახულებაში (როგორიცაა, მაგალითად აბსოლუტური პროცენტული თანაფარდობა და არა, როგორც მარჟა სხვადასხვა პროცენტულ სიდიდეებსა და სხვა ცვლად სიდიდეებს შორის). თუ ერთეული მოთხოვნილ ინფორმაციას გაამჟღავნებს მთლიანად პროგრამების ჯგუფების მიხედვით, მან ამგვარი ინფორმაცია უნდა წარმოადგინოს საშუალო შეწონილი სიდიდეების, ან შედარებით ვიწრო დიაპაზონის მნიშვნელობების სახით
მომავალი ფულადი სახსრების ნაკადების ოდენობა, წარმოქმნის დრო და მასთან დაკავშირებული განუსაზღვრელობა
147. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) თითოეული მნიშვნელოვანი აქტუარული დაშვების მგრძნობელობის ანალიზი (როგორც ეს წარმოდგენილია 146-ე პუნქტში) საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოსთვის არსებული მდგომარეობით, სადაც ნაჩვენები იქნება, რა გავლენას იქონიებს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებებზე შესაბამისი აქტუარული დაშვების ცვლილებები, რაც, გონივრულობის ფარგლებში, მოსალოდნელია ამ თარიღისთვის;
(ბ) ინფორმაცია „ა“ პუნქტით მოთხოვნილი მგრძნობელობის ანალიზის მომზადებისას გამოყენებული მეთოდების და დაშვებების და ასევე, ამ მეთოდების შეზღუდვების შესახებ;
(გ) ინფორმაცია მგრძნობელობის ანალიზის მომზადებისას გამოყენებულ მეთოდებსა და დაშვებებში წინა პერიოდის შემდეგ მომხდარი ცვლილებებისა და ამ ცვლილებების მიზეზების შესახებ.
148. ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს აქტივებისა და ვალდებულებების დაბალანსების ნებისმიერი სტრატეგიის აღწერა, რომელიც გამოიყენება პროგრამაში, ან ერთეულის მიერ, მათ შორის, ინფორმაცია რისკის სამართავად გამოყენებული ანუიტეტისა და სხვა მეთოდების შესახებ, როგორიცაა, მაგალითად სვოპის ხელშეკრულებები.
149. ერთეულის ფულად სახსრების მომავალ ნაკადებზე დადგენილსარგებლიანი პროგრამის გავლენის საჩვენებლად, უნდა წარმოადგინოს ინფორმაცია:
(ა) დაფინანსების ნებისმიერი შეთანხმებისა და პოლიტიკის შესახებ, რომელიც გავლენას ახდენს მომავალ შენატანებზე;
(ბ) პროგრამის შენატანების შესახებ, რომლის გადახდა მოსალოდნელია მომდევნო წლიურ საანგარიშგებო პერიოდში;
(გ) დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებების დაფარვის გრაფიკის შესახებ. აქ მოცემული უნდა იყოს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებების საშუალო შეწონილი ხანგრძლივობა. გარდა ამისა, შეიძლება წარმოდგენილი იყოს სხვა ინფორმაციაც, რომელიც ეხება სარგებლის გადახდის დროის განაწილებას, როგორიცაა, მაგალითად სარგებლის გადახდის ვადების ანალიზი.
დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამები
150. თუ ერთეული მონაწილეობს დამქირავებელთა ჯგუფის დადგენილსარგებლიან პროგრამაში, მან უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) დაფინანსების სქემების აღწერა, მათ შორის მეთოდის, რომელიც გამოიყენება ერთეულის შენატანების დონის დასადგენად და მინიმალური დაფინანსების მოთხოვნების;
(ბ) იმის აღწერა, თუ რა დონეზე შეიძლება დაეკისროს ერთეულს პასუხისმგებლობა პროგრამასთან მიმართებით, დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამის პირობების შესაბამისად, სხვა ერთეულთა ვალდებულებების გამო;
(გ) პროგრამის დეფიციტისა თუ ნამეტის განაწილების შეთანხმებული მეთოდის აღწერა შემდეგ შემთხვევებში:
პროგრამის ლიკვიდაცია; ან
ერთეულის გამოსვლა პროგრამიდან;
(დ) თუ ერთეული 34-ე პუნქტის შესაბამისად ამ პროგრამას აღრიცხავს ისე, თითქოს დადაგენილშენატანიანი პროგრამა იყოს, მან, „ა“-„გ“ პუნქტებითა და 141-ე-149-ე პუნქტებით მოთხოვნილი ინფორმაციის გარდა, დამატებით უნდა გაამჟღავნოს:
ის ფაქტი, რომ პროგრამა არის დადგენილსარგებლიანი პროგრამა;
მიზეზი იმისა, თუ რატომ ვერ მოიპოვა ერთეულმა საკმარისი ინფორმაცია, რათა ეს პროგრამა აღერიცხა, როგორც დადგენილსარგებლიანი პროგრამა;
პროგრამის შენატანები, რომლის გადახდაც მოსალოდნელია მომდევნო საანგარიშგებო პერიოდში;
ინფორმაცია პროგრამის ნებისმიერი დეფიციტის ან ნამეტის შესახებ, რომელსაც შეუძლია გავლენის მოხდენა მომავალი შენატანების სიდიდეზე, მათ შორის, რა მეთოდი გამოიყენა ერთეულმა პროგრამის დეფიციტისა თუ ნამეტის (თუ ასეთი არსებობს) და მისი გავლენის დასადგენად;
პროგრამაში ერთეულის მონაწილეობის დონის შედარება პროგრამაში მონაწილე სხვა ერთეულებთან. მაჩვენებლებს, რომლებიც გვიჩვენებს პროგრამაში ერთეულის მონაწილეობის დონეს, განეკუთვნება, მაგალითად ერთეულის ხვედრითი წილი პროგრამით გათვალისწინებულ მთლიან შენატანებში, ან ერთეულის ხვედრითი წილი პროგრამის მოქმედი წევრების, პენსიაზე გასულთა და პროგრამის ყოფილ წევრთა მთლიან რიცხოვნობაში, რომლებსაც პროგრამის სარგებლის მიღების უფლება აქვთ - თუ ასეთი ინფორმაცია ხელმისაწვდომია.
დადგენილსარგებლიანი პროგრამები, რომლებიც რისკებს ანაწილებს ერთობლივი კონტროლს დაქვემდებარებულ ერთეულებს შორის
151. თუ ერთეული მონაწილეობს ისეთ დადგენილსარგებლიან პროგრამაში, რომელიც რისკებს ანაწილებს ერთობლივ კონტროლს დაქვემდებარებულ ერთეულებს შორის, მან უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) სახელშეკრულებო შეთანხმება ან გაცხადებული პოლიტიკა წმინდა დადგენილი სარგებლის ღირებულების დარიცხვის შესახებ, ან მითითება, რომ ამგვარი პოლიტიკა არ არსებობს;
(ბ) ერთულის მიერ გადასახდელი შენატანების ოდენობის განსაზღვრის პოლიტიკა;
(გ) თუ ერთეული 41-ე პუნქტის შესაბამისად ასახავს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა დანახარჯების განაწილებას - 137-ე-149-ე პუნქტებით მოთხოვნილი ყველანაირი ინფორმაცია მთლიანი პროგრამის შესახებ;
(დ) თუ ერთეული 41-ე პუნქტის შესაბამისად ასახავს საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში გადასახდელ შენატანებს - მთლიანი პროგრამის შესახებ 137-ე-139-ე, 141-ე, 144-ე-146-ე და 149 (ა) და 149 (ბ) პუნქტებით მოთხოვნილი ინფორმაცია.
152. 151 პუნქტის (გ) და (დ) ქვეპუნქტების მოთხოვნების შესასრულებლად, ერთეულს შეუძლია უბრალოდ მიუთითოს ჯგუფში შემავალი სხვა ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების განმარტებითი შენიშვნები, თუ:
(ა) ჯგუფის ამ ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში განცალკევებით არის იდენტიფიცირებული და წარმოდგენილი პროგრამის შესახებ მოთხოვნილი ინფორმაცია; და
(ბ) ჯგუფის ამ ერთეულის ფინანსური ანგარიშგება ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებისთვის ხელმისაწვდომია იმავე პირობებით, როგორც ერთეულის ფინანსური ანგარიშგება, ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების პარალელურად ან უფრო ადრე.
სხვა სსბასს-ებში გამჟღავნებების მოთხოვნები
153. როდესაც აღნიშნული მოითხოვება სსბასს 20-ით, ერთეული ამჟღავნებს შემდეგ ინფორმაციას:
(ა) დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციები შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის პროგრამებთან; და
(ბ) შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლები ერთეულის უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელი პერსონალისათვის.
154. როდესაც აღნიშნული მოითხოვება სსბასს 19-ით, ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლების ვალდებულებების შედეგად წარმოშობილი პირობითი ვალდებულებების შესახებ.
სხვა გრძელვადიანი სარგებლის სახეები
155. სხვა გრძელვადიან სარგებლებს განეკუთვნება ქვემოთ ჩამოთვლილი სარგებლები, თუ მოსალოდნელი არ არის მათი მთლიანად დაფარვა იმ წლიური საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებიდან 12 თვეში, როდესაც დაქირავებულმა პირმა შესაბამისი მომსახურება გასწია:
(ა) გრძელვადიანი კომპენსირებადი გაცდენა. მაგალითად, შვებულება ხანგრძლივი სამუშაო სტაჟისათვის ან ანაზღაურებადი შემოქმედებითი შვებულება;
(ბ) საიუბილეო ან სხვა სარგებელი ხანგრძლივი მუშაობის სტაჟისათვის;
(გ) გრძელვადიანი სარგებელი, შრომისუუნარობის შემთხვევაში;
(დ) მოგების განაწილება და პრემიები;
(ე) გადავადებული ანაზღაურება; და
(ვ) ერთეულის მიერ გადასახდელი კომპენსაცია მანამ, სანამ ფიზიკური პირი ახალ სამუშაოს დაიწყებს.
156. როგორც წესი, დაქირავებული პირის სხვა გრძელვადიანი სარგებლების შეფასებას არ უკავშირდება ისეთივე დონის განუსაზღვრელობა, როგორიც შრომითი საქმიანობის შემდგომ სარგებლებს. ამის გამო, აღნიშნული სტანდარტით დაქირავებულ პირთა სხვა გრძელვადიანი სარგებლის აღრიცხვისათვის გამარტივებული მეთოდის გამოყენება მოითხოვება. შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის აღრიცხვის მეთოდისაგან განსხვავებით, ამ მეთოდით გადაფასების თანხები არ აღიარდება წმინდა აქტივების/კაპიტალის შემადგენლობაში.
157. წინამდებარე სტანდარტით გათვალისწინებულია უარყოფადი დაშვება, რომ გრძელვადიანი შრომისუუნარობის დახმარება არ შეიცავს ისეთივე განუსაზღვრელობის ხარისხს, როგორსაც შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებელი. როდესაც ეს დაშვება უარყოფილია, ერთეული განიხილავს, სრულად აღრიცხოს გრძელვადიანი შრომისუუნარობის სარგებელი თუ მხოლოდ მისი ნაწილი, 57-ე-154-ე პუნქტების შესაბამისად.
აღიარება და შეფასება
158. სხვა გრძელვადიანი სარგებლის პროგრამის ნამეტის ან დეფიციტის თანხის აღიარებისა და შეფასებისთვის, ერთეულმა უნდა გამოიყენოს გამოიყენოს 58-ე–მე-100 და 115-ე–117-ე პუნქტები, ხოლო კომპენსაციის უფლების აღიარებისა და შეფასებისთვის - 118-ე–121-ე მუხლები.
159. დაქირავებული პირის სხვა გრძელვადიანი სარგებლისათვის ერთეულმა ნამეტში ან დეფიციტში უნდა აღიაროს შემდეგი მუხლების ნეტო ჯამური სიდიდე, იმ ნაწილების გარდა, რომელთა ჩართვას აქტივის თვითღირებულებაში სხვა სსბასს მოითხოვს ან უფლებას იძლევა:
(ა) მომსახურების ღირებულება (იხ. 68-ე-114-ე პუნქტები);
(ბ) დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა სიდიდე (იხ. 125-ე-128-ე პუნქტები); და
(გ) დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულების (აქტივის) გადაფასების თანხა (იხ. 129-ე-132-ე პუნქტები).
160. დაქირავებულთა სხვა გრძელვადიანი დახმარებების სარგებლის მაგალითია დახმარება, შრომის უნარის ხანგრძლივად დაკარგვის შემთხვევაში. თუ დახმარების ოდენობა დამოკიდებულია მომსახურების ხანგრძლივობაზე, ვალდებულება წარმოიშობა მაშინ, როდესაც დაქირავებული გასწევს მომსახურებას. ამ ვალდებულების შეფასება ასახავს გადახდის მოთხოვნის შესაძლებლობას და დროის იმ ხანგრძლივობას, როდესაც, სავარაუდოდ, გადახდილ უნდა იქნეს ეს თანხა. თუ შრომისუუნარო დაქირავებულისათვის დახმარების ოდენობა ერთი და იგივეა, ნამსახურები წლების მიუხედავად, აღნიშნული დახმარებების მოსალოდნელი ღირებულება აღიარდება მაშინ, როდესაც მოხდება მოვლენა, რომლის მიზეზითაც დაქირავებული ხანგრძლივი დროით დაკარგავს შრომის უნარს.
განმარტებითი შენიშვნები
161. მართალია, წინამდებარე სტანდარტით არ მოითხოვება დაქირავებულთა სხვა გრძელვადიანი სარგებლების შესახებ განმარტებით შენიშვნებში სპეციფიკური ინფორმაციის გამჟღავნება, მაგრამ სხვა სსბასს-ები შეიძლება მოიცავდეს ასეთ მოთხოვნას. მაგალითად, სსბასს 20-ით მოითხოვება ინფორმაციის გამჟღავნება უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელი პერსონალის სარგებლების შესახებ, ხოლო სსბასს 1-ით, დაქირავებულ პირთა სარგებელთან დაკავშირებული ხარჯების შესახებ.
შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებელი
162. აღნიშნული სტანდარტი შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის ვალდებულებას სხვა სარგებლისგან ცალკე განიხილავს, რადგან სარგებლის ვალდებულებას წარმოშობს არა დაქირავებულთა მომსახურება, არამედ შრომითი საქმიანობის შეწყვეტა. შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლები წარმოიშობა ან ერთეულის ხელმძღვანელობის გადაწყვეტილების შედეგად - დაქირავებულ პირს შეუწყვიტოს დასაქმება, ან დაქირავებული პირის მიერ მიღებული გადაწყვეტილების შედეგად, დაეთანხმოს ერთეულის მიერ შეთავაზებული სარგებლის მიღებას, ერთეულში შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სანაცვლოდ.
163. შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლები არ მოიცავს ისეთ სიტუაციებში წარმოქმნილ სარგებლებს, როდესაც დაქირავებულ პირს დასაქმება შეუწყდება დაქირავებული პირის მოთხოვნით, მიუხედავად იმისა, რომ ერთეულს არ შეუთავაზებია მისთვის დასაქმების შეწყვეტა, ან როდესაც დასაქმების შეწყვეტის სავალდებულო მოთხოვნები არსებობს, რადგან ამგვარი სარგებლები შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლებია. ზოგიერთი ერთეული უფრო მცირე სიდიდის სარგებელს გასცემს დაქირავებულ პირზე მისი მოთხოვნით დასაქმების შეწყვეტისას (რაც, ფაქტობრივად, შრომითი საქმიანობის შემდგომ სარგებელს წარმოადგენს), ვიდრე მაშინ, როდესაც თვითონ ერთეული სთავაზობს დასაქმების შეწყვეტას. განსხვავება დაქირავებული პირის მოთხოვნით შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის შემთხვევაში ერთეულის მიერ გაცემულ სარგებელსა და უფრო დიდი სიდიდის სარგებელს შორის, რომელიც გაიცემა ერთეულის მოთხოვნით დაქირავებული პირის დასაქმების შეწყვეტის შემთხვევაში, წარმოადგენს შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებელს.
164. დაქირავებული პირის სარგებლის ფორმა არ გვიჩვენებს იმას, სარგებელი გაწეული მომსახურების სანაცვლოდ გაიცემა, თუ დაქირავებული პირის დასაქმების შეწყვეტის სანაცვლოდ. შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებელს, როგორც წესი, ერთჯერადი დახმარების სახე აქვს, მაგრამ ზოგჯერ ასევე მოიცავს:
(ა) შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის არაპირდაპირ გაზრდას დაქირავებულ პირთა სარგებლის პროგრამის მეშვეობით, ან უშუალოდ;
(ბ) ხელფასით უზრუნველყოფას დადგენილი პერიოდის დასრულებამდე, თუ დაქირავებული პირი შეწყვეტს ერთეულისათვის იმ მომსახურების გაწევას, რომლის მეშვეობითაც ერთეული იღებს ეკონომიკურ სარგებელს.
165. ქვემოთ განხილულია ინდიკატორები, რომლებიც იმაზე მიუთითებს, რომ დაქირავებულ პირებზე სარგებლები გაიცემა მათ მიერ გაწეული მომსახურების სანაცვლოდ:
(ა) სარგებელი განპირობებულია მომსახურებით, რომელსაც დაქირავებული პირი გასწევს მომავალში (მათ შორის, სარგებლები, რომლებიც იზრდება, თუ დაქირავებული პირი მომსახურებას შემდგომში გასწევს);
(ბ) სარგებელი გაიცემა დაქირავებულ პირთა სარგებლის პროგრამის პირობების შესაბამისად.
166. შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის ზოგიერთი სარგებელი გაიცემა დაქირავებულ პირთა სარგებლების არსებული პროგრამის პირობების შესაბამისად. მაგალითად, ამგვარი სარგებელი შეიძლება დადგენილი იყოს კანონმდებლობით, შრომითი ხელშეკრულებით ან პროფკავშირთან დადებული ხელშეკრულებით, ან იგულისხმებოდეს დამქირავებლის მიერ მსგავსი სარგებლის გაცემის წარსული პრაქტიკიდან გამომდინარე. მეორე მაგალითად გამოდგება ასეთი შემთხვევა: თუ ერთეული დაქირავებულ პირებს სთავაზობს სარგებლის გადახდას ხანგრძლივი პერიოდის მანძილზე, ან, როდესაც სარგებლის შეთავაზებასა და შრომითი ურთიერთობის ფაქტობრივი შეწყვეტის მოსალოდნელ თარიღს შორის პერიოდი ხანგრძლივია, ერთეული განიხილავს, არის თუ არა ეს დაქირავებულ პირთა სარგებლის ახალი პროგრამა და, მაშასადამე, ამ პროგრამის მიხედვით შეთავაზებული სარგებლები შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლებია, თუ შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლები. დაქირავებულ პირთა სარგებლების პროგრამის პირობების შესაბამისად გასაცემი დაქირავებულ პირთა სარგებლები შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლებად მიიჩნევა, თუ ისინი გაიცემა ერთეულის გადაწყვეტილების შედეგად, შეუწყდეს დაქირავებულ პირს დასაქმება და ამავე დროს დამოკიდებული არ არის დაქირავებული პირის მიერ მომსახურების გაწევაზე მომავალში.
167. ზოგიერთი სარგებელი დაქირავებულ პირებზე გაიცემა იმის მიუხედავად, თუ რა მიზეზით დატოვებენ ისინი ერთეულს. ამგვარი სარგებლების გაცემა გარკვეულია (დამოკიდებულია კანონით განსაზღვრულ პირობებზე, ან მინიმალურ ნამსახურებ წლებზე), მაგრამ მათი გადახდის დრო - განუსაზღვრელია. მიუხედავად იმისა, რომ ამგვარ სარგებლებს ზოგიერთ იურისდიქციაში შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის კომპენსაცია ან ფულადი საჩუქარი ეწოდება, ისინი უფრო შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლებია, ვიდრე შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებელი. შესაბამისად, ერთეულები მათ ასახავენ, როგორც შრომითი საქმიანობის შემდგომ სარგებელს.
აღიარება
168. ერთეულმა შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებელთან დაკავშირებით ვალდებულება და ხარჯი უნდა აღიაროს შემდეგი ორი მოვლენიდან უფრო ადრე მომხდარი მოვლენის თარიღით
(ა) როდესაც ერთეულს უკვე აღარ შეუძლია ამ სარგებლების შეთავაზების გაუქმება; და
(ბ) როდესაც ერთეული აღიარებს რესტრუქტურიზაციის დანახარჯებს, რომლებიც განეკუთვნება სსბასს 19-ის მოქმედების სფეროს და გულისხმობს შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლების გადახდას.
169. შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლებისათვის, რომლებიც გადასახდელია დაქირავებული პირის მიერ მიღებული გადაწყვეტილების შედეგად, შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სანაცვლოდ დაეთანხმოს ერთეულის მიერ შეთავაზებული სარგებლის მიღებას, ერთეული სარგებლის შეთავაზების გაუქმების უფლებას კარგავს შემდეგი ორი მოვლენიდან უფრო ადრე მომხდარი მოვლენის თარიღით:
(ა) თარიღი, როდესაც დაქირავებული პირი დაეთანხმება ერთეულის შეთავაზებას; და
(ბ) თარიღი, როდესაც ძალაში შევა შეზღუდვა (მაგალითად, საკანონმდებლო, მარეგულირებელი ორგანოების ან სახელშეკრულებო, ან სხვა სახის შეზღუდვა) რომელიც ეხება ერთეულის შესაძლებლობას, გააუქმოს სარგებლის გადახდის შეთავაზება. ასე იმ შემთხვევაში ხდება, როდესაც შეთავაზების მომენტში უკვე არსებობს ზემოაღნიშნული შეზღუდვა.
170. შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლისათვის, რომლებიც გადასახდელია ერთეულის მიერ მიღებული გადაწყვეტილების შედეგად, შეუწყვიტოს დასაქმება დაქირავებულ პირს, ერთეული სარგებლის შეთავაზების გაუქმების უფლებას კარგავს მას შემდეგ, რაც ერთეული შესაბამის დაქირავებულ პირებს აცნობებს დასაქმების შეწყვეტის გეგმის შესახებ, იმ პირობით, თუ დაკმაყოფილებულია ყველა შემდეგი კრიტერიუმი:
(ა) მოქმედებები, რომლებიც აუცილებელია გეგმის დასასრულებლად, იმაზე მიუთითებს, რომ ძალიან მცირე ალბათობაა იმისა, რომ გეგმაში მნიშვნელოვანი ცვლილებები შევიდეს;
(ბ) გეგმაში მითითებულია იმ პირთა რიცხოვნობა, რომლებსაც შეუწყდებათ დასაქმება, ასევე მათი თანამდებობრივი კლასიფიკაცია, ან ფუნქციები და ადგილმდებარეობა (მაგრამ აუცილებელი არ არის, რომ გეგმაში მითითებული იყოს თითოეული დაქირავებული პირის ვინაობა) და გეგმის დასრულების თარიღი;
(გ) გეგმაში იმდენად დეტალურად არის აღწერილი შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლები, რომლებსაც დაქირავებული პირები მიიღებენ, რომ დაქირავებული პირები შეძლებენ დასაქმების შეწყვეტისას მისაღები სარგებლის ტიპისა და ოდენობის განსაზღვრას.
171. თუ ერთეული შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლებს აღიარებს, შეიძლება ასევე მოუწიოს დაქირავებულ პირთა სხვა სარგებლის პროგრამის ცვლილების ან შეკვეცის ბუღალტრულად ასახვა (იხ. 105-ე პუნქტი).
შეფასება
172. ერთეულმა შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებელი უნდა შეაფასოს თავდაპირველი აღიარებისას, ხოლო შემდგომი ცვლილებები შეაფასოს და აღიაროს დაქირავებულ პირთა სარგებლის ბუნების შესაბამისად, მაგრამ შემდეგის გათვალისწინებით: თუ შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლები წარმოადგენს შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლების ოდენობის გაზრდას, ერთეულმა უნდა გამოიყენოს შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლებისთვის დადგენილი მოთხოვნები. სხვა შემთხვევაში:
(ა) თუ მოსალოდნელია, რომ შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლები მთლიანად დაიფარება იმ წლიური საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებიდან 12 თვეში, როდესაც აღიარდა შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლები, მაშინ ერთეულმა უნდა გამოიყენოს დაქირავებულ პირთა მოკლევადიანი სარგებლებისთვის დადგენილი მოთხოვნები;
(ბ) თუ მოსალოდნელი არ არის, რომ შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის გასამრჯელოები დაიფარება წლიური საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებიდან 12 თვეში, ერთეულმა უნდა გამოიყენოს დაქირავებულ პირთა სხვა გრძელვადიანი გასამრჯელოებისთვის დადგენილი მოთხოვნები.
173. ვინაიდან შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლები არ გაიცემა, დაქირავებული პირის მიერ გაწეული მომსახურების სანაცვლოდ, ერთეული არ იყენებს 72-ე-76-ე პუნქტებს, რომლებიც ეხება სარგებლების მიკუთვნებას მომსახურების პერიოდებზე.
განმარტებითი შენიშვნები
174. მართალია, წინამდებარე სტანდარტით არ მოითხოვება განმარტებით შენიშვნებში შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლების შესახებ სპეციფიკური ინფორმაციის გამჟღავნება, მაგრამ სხვა სსბასს-ები შეიძლება შეიცავდეს ასეთ მოთხოვნას. მაგალითად, სსბასს 20-ით მოითხოვება ინფორმაციის გამჟღავნება, უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელი პერსონალის სარგებლებისს შესახებ, ხოლო სსბასს 1-ით დაქირავებულ პირთა სარგებელთან დაკავშირებული ხარჯების შესახებ.
გარდამავალი დებულებანი
175. ერთეულმა წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს რეტროსპექტიულად, სსბასს 3-ის, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, შესაბამისად, გარდა იმისა, რომ:
(ა) ერთეულს არ სჭირდება ისეთი აქტივების საბალანსო ღირებულების გაკორექტირება, რომლებიც სცილდება ამ სტანდარტის მოქმედების სფეროს, დაქირავებულ პირთა სარგებლის დანახარჯებში მომხდარი ცვლილებების გასათვალისწინებლად, რომლებიც საბალანსო ღირებულებაში იყო ასახული სტანდარტის თავდაპირველი გამოყენების თარიღამდე. თავდაპირველი გამოყენების თარიღი არის იმ წინა პერიოდებს შორის ყველაზე ადრეული პერიოდის დასაწყისი, რომლებიც წარმოდგენილი იყო პირველ ფინანსურ ანგარიშგებაში, როდესაც ერთეულმა გამოიყენა აღნიშნული სტანდარტი;
(ბ) 2018 წლის 1 იანვრამდე დაწყებული პერიოდების ფინანსურ ანგარიშგებებში ერთეულს არ ევალება შესადარისი ინფორმაციის წარმოდგენა იმ ინფორმაციისთვის, რომლის გამჟღავნებაც მოითხოვება 147-ე პუნქტით, დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებების მგრძნობელობის შესახებ.
ძალაში შესვლის თარიღი
176. ერთეულმა წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს 2018 წლის 1 იანვარს ან მის შემდეგ დაწყებული წლიური პერიოდებისთვის. ნებადართულია ვადამდე ადრე გამოყენება. თუ ერთეული ამ სტანდარტს უფრო ადრინდელი პერიოდებისთვის გამოიყენებს, მან ეს ფაქტი უნდა გაამჟღავნოს ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში.
177. როდესაც ერთეული ნერგავს დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს, როგორც ეს განსაზღვრულია სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს-ების) პირველად გამოყენება, ფინანსური ანგარიშგების მიზნებისათვის, ძალაში შესვლის თარიღისათვის, წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება ერთეულის წლიური ფინანსური ანგარიშგებისათვის, რომელიც მოიცავს პერიოდებს, დაწყებულს სსბასს-ების დანერგვის თარიღიდან ან მის შემდეგ.
სსბასს 25-ის (2008) გაუქმება და ჩანაცვლება
178. წინამდებარე სტანდარტი აუქმებს სსბასს 25-ს, დაქირავებულთა სარგებელი (2008). სსბასს 25 მოქმედებს მანამ, სანამ სსბასს 39 არ იქნება გამოყენებული ან არ შევა ძალაში - რომელიც უფრო ადრე მოხდება.
დანართი „ა“
მითითებები გამოყენებაზე
წინამდებარე დანართი წარმოადგენს სსბასს 39-ის განუყოფელ ნაწილს.
მე-19 პუნქტის საილუსტრაციო მაგალითი: შედეგზე დაფუძნებული პრემიის სისტემის აღრიცხვა
მგ1. შედეგებზე დაფუძნებული პრემიების პროგრამის შესაბამისად, სახელმწიფო ბეჭდვით სამსახურს მოეთხოვება წლის ნამეტიდან გარკვეული ნაწილი გადაუხადოს იმ დაქირავებულებს, რომლებიც მთელი წლის განმავლობაში მუშაობდნენ ერთეულში - ანუ, საანგარიშგებო პერიოდის პირველ და ბოლო დღეს - თუ ამ ხნის მანძილზე ერთეულს არავინ დატოვებს, მიმდინარე წელს გადასახდელი მთლიანი თანხა იქნება ფაქტობრივი ნამეტის 3%. ერთეულის შეფასებით სამუშაო ძალის დენადობა გადასახდელ თანხას ფაქტობრივი ნამეტის 2,5 %-მდე შეამცირებს.
ერთეული აღიარებს ვალდებულებას და ხარჯს, რომელიც ფაქტობრივი ნამეტის 2,5%-ს უდრის.
37-ე პუნქტის საილუსტრაციო მაგალითი: დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამის აღრიცხვა
მგ2. სხვა ანალოგიური ერთეულების მსგავსად, X სახელმწიფოში ადგილობრივი სამთავრობო დეპარტამენტი A მონაწილეობს დამქირავებელთა ჯგუფის დადგენილსარგებლიანლიან პროგრამაში; იმდენად, რამდენადაც პროგრამა მონაწილე ერთეულებს აქტუარული რისკის წინაშე აყენებს, რომელიც დაკავშირებულია პროგრამაში მონაწილე სხვა ადგილობრივ დეპარტამენტებში დასაქმებულ და ყოფილ დაქირავებულებთან, არ არსებობს პროგრამაში მონაწილე ინდივიდუალურ ადგილობრივ ერთეულებზე ვალდებულების, პროგრამის აქტივებისა და დანახარჯების განაწილების თანმიმდევრული და სარწმუნო საფუძველი. შესაბამისად, ადგილობრივი სამთავრობო დეპარტამენტი პროგრამას ისე აღრიცხავს, თითქოს იყოს დადგენილშენატანიანი პროგრამა. შეფასებები დაფინანსების შესახებ, რომლებიც გამოთვლილი არ არის წინამდებარე სტანდარტით გათვალისწინებული დაშვებების შესაბამისად, გვიჩვენებს პროგრამის 480 მლნ ფულადი ერთეულის დეფიციტს. პროგრამა შეთანხმებულია, იურიდიული ძალის მქონე ხელშეკრულებით, პროგრამის მონაწილე თანამშრომლებთან შენატანების გეგმის შესახებ დადებული სავალდებულო შეთანხმებით, რომელიც ითვალისწინებს დეფიციტის აღმოფხვრას მომდევნო ხუთი წლის მანძილზე. ერთეულის მთლიანი შენატანების თანხა ხელშეკრულების მიხედვით შეადგენს 40 მლნ ფე-ს.
ერთეული აღიარებს ფულის დროითი ღირებულებით კორექტირებულ ვალდებულებას შენატანებისათვის და იმავე სიდიდის ხარჯს ნამეტში ან დეფიციტში.
(ა) ამ სტანდარტში ფულადი თანხები გამოსახულია „ფულად ერთეულში (ფე)“
70-ე პუნქტის საილუსტრაციო მაგალითი: პროგნოზირებული პირობითი ერთეულის მეთოდი
მგ3. ერთდროული სარგებლის თანხა გადაიხდება მომსახურების შეწყვეტისას და უდრის საბოლოო ხელფასის 1%-ს, მომსახურების თითოეულ წელზე. პირველ წელს ხელფასი არის 10,000 ფე და ვარაუდობენ, რომ ყოველ წელს 7%-ით გაიზრდება (რთული პროცენტი). დისკონტირების განაკვეთია წლიური 10%. შემდეგი ცხრილი გვიჩვენებს იმ დაქირავებული პირის სარგებელს, რომელიც, სავარაუდოდ, 5 წლის ბოლოს დატოვებს ერთეულს, იმ პირობით, რომ აქტუარული დაშვებები არ იცვლება. მაგალითის გასაადვილებლად იგნორირებულია დამატებითი კორექტირების საჭიროება იმის ალბათობის გასათვალისწინებლად, რომ დაქირავებულმა პირმა შესაძლოა ერთეული დატოვოს უფრო ადრე ან მოგვიანებით.
| წელი | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| სარგებელი განეკუთვნება: | |||||
| – წინა წლები | 0 | 131 | 262 | 393 | 524 |
| – მიმდინარე წელი (საბოლოო ხელფასის 1%) | 131 | 131 | 131 | 131 | 131 |
| – მიმდინარე და წინა წლები | 131 | 262 | 393 | 524 | 655 |
| წელი | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| ვალდებულება პერიოდის დასაწყისში | – | 89 | 196 | 324 | 476 |
| საპროცენტო განაკვეთი 10% | – | 9 | 20 | 33 | 48 |
| მიმდინარე მომსახურების ღირებულება | 89 | 98 | 108 | 119 | 131 |
| ვალდებულება პერიოდის ბოლოს | 89 | 196 | 324 | 476 | 655 |
შენიშვნა:
ვალდებულება პერიოდის დასაწყისში არის წინა წლებზე განაწილებული სარგებლის დღევანდელი ღირებულება.
მიმდინარე მომსახურების ღირებულება არის მიმდინარე წელზე განაწილებული სარგებლის დღევანდელი ღირებულება.
ვალდებულება პერიოდის ბოლოს არის მიმდინარე და წინა წლებზე განაწილებული სარგებლის დღევანდელი ღირებულება.
73-ე პუნქტის საილუსტრაციო მაგალითი: ნამსახურები წლების მიხედვით მიკუთვნებადი სარგებელი
მგ4. დადგენილსარგებლიანი პროგრამა ითვალისწინებს პენსიაზე გასვლისას 100 ფე-ის ოდენობის ერთჯერადი სარგებლის გადახდას თითო ნამსახურები წლისათვის.
თითოეულ წელს მიეკუთვნება 100 ფე-ის ოდენობის სარგებელი. მიმდინარე მომსახურების ღირებულება არის 100 ფე-ის დღევანდელი ღირებულება. დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების დღევანდელი ღირებულება არის 100 ფე-ის დღევანდელი ღირებულება გამრავლებული საანგარიშგებო თარიღამდე ნამსახურები წლების რაოდენობაზე.
თუ სარგებლის გადახდა დაქირავებული პირის ერთეულიდან წასვლისთანავე უნდა მოხდეს, მაშინ მიმდინარე მომსახურების ღირებულება და დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების დღევანდელი ღირებულება ასახავს დაქირავებული პირის ერთეულიდან წასვლის სავარაუდო თარიღს. ამგვარად, დისკონტირების ეფექტის გამო, მათი ღირებულება უფრო ნაკლები იქნება, ვიდრე თანხა, რომელიც გამოითვლებოდა საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს დაქირავებული პირის წასვლის შემთხვევისთვის.
მგ5. პროგრამა უზრუნველყოფს ყოველთვიურ პენსიას საბოლოო ხელფასის 0.2%-ის ოდენობით, ყოველი ნამსახურები წლისათვის. პენსიების გადახდა იწყება 65 წლის ასაკიდან.
სარგებელი, რომელიც ტოლია საბოლოო ხელფასის 0.2%-ის ოდენობის ყოველთვიური პენსიის დღევანდელი ღირებულების (რომელიც განსაზღვრულია შრომითი საქმიანობის დასრულების სავარაუდო თარიღისთვის) და გაიცემა პენსიაზე გასვლის მოსალოდნელი თარიღიდან მოსალოდნელი გარდაცვალების თარიღამდე, ნაწილდება თითოეულ ნამსახურებ წელზე. მიმდინარე პერიოდის მომსახურების ღირებულება ტოლია მოცემული სარგებლის დღევანდელი ღირებულების. დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების დღევანდელი ღირებულება იქნება საბოლოო ხელფასის 0.2 %-ის ოდენობის ყოველთვიური პენსიის დღევანდელი ღირებულება გამრავლებული საანგარიშგებო თარიღამდე ნამსახურები წლების რაოდენობაზე. მიმდინარე მომსახურების ღირებულება და დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების დღევანდელი ღირებულება ექვემდებარება დისკონტირებას, რადგან პენსია გაიცემა 65 წლის ასაკიდან.
74-ე პუნქტის საილუსტრაციო მაგალითი: გარანტირებული და არაგარანტირებული სარგებელი
მგ6. პროგრამის მიხედვით, 100 ფე-ის ოდენობის ერთჯერადი სარგებელი გაიცემა თითოეული ნამსახურები წლისათვის. გასამრჯელოს გაცემა გარანტირებული ხდება 10 წლის მუშაობის შემდეგ.
თითოეულ ნამსახურებ წელზე გასამრჯელო ნაწილდება 100 ფე-ის ოდენობით. პირველი 10 წლის განმავლობაში მიმდინარე მომსახურების ღირებულება და ვალდებულების დღევანდელი ღირებულება ასახავს იმის ალბათობას, რომ დაქირავებულმა პირმა შესაძლოა ერთეულში 10 წელი არ იმსახუროს.
მგ7. პროგრამის მიხედვით, 100 ფე-ის ოდენობის სარგებელი გადაიხდება თითოეულ ნამსახურებ წელზე, 25 წლის ასაკამდე ნამსახურები წლების გამოკლებით. სარგებლის გაცემა გარანტირებულია დაუყოვნებლივ.
სარგებელი არ მიეკუთვნება 25 წლის ასაკამდე ნამსახურებ წლებს, რადგან ამ პერიოდამდე შრომითი საქმიანობა არ წარმოშობს სარგებლის არანაირ (პირობითს ან უპირობოს) ვალდებულებას. 100 ფე-ის ოდენობით სარგებელი ნაწილდება ყოველ მომდევნო წელზე.
73-ე პუნქტის საილუსტრაციო მაგალითი: სააღრიცხვო პერიოდებზე მისაკუთვნებელი სარგებელი
მგ8. პროგრამა ითვალისწინებს ერთდროული სარგებლის გაცემას 1,000 ფე-ის ოდენობით, რომელიც გარანტირებული გახდება 10 წლის შრომითი საქმიანობის შემდეგ. პროგრამა არ ითვალისწინებს სხვა დამატებით სარგებლის შემდგომში გაწეული მომსახურებისათვის.
სარგებელი 100 ფე-ის ოდენობით (1,000 ფე გაყოფილი 10-ზე) ნაწილდება შრომითი საქმიანობის პირველი ათი წლის ყოველ წელიწადზე. მიმდინარე მომსახურების ღირებულება პირველი ათი წლის ყოველ წელიწადს ასახავს იმის ალბათობას, რომ დაქირავებულმა პირმა შეიძლება 10 წელი არ იმსახუროს. მომდევნო წლებზე სარგებელი არ ნაწილდება.
მგ9. პროგრამა ითვალისწინებს პენსიაზე გასვლისას ერთჯერადი სარგებლის გაცემას 2,000 ფე-ის ოდენობით იმ დაქირავებულ პირებზე, რომლებსაც აქვთ ერთეულში მუშაობის არანაკლებ 20 წლის სტაჟი და 55 წლის ასაკშიც განაგრძობენ მუშაობას, ან, რომლებიც 65 წლის ასაკშიც განაგრძობენ მუშაობას, მათი ნამსახურების წლების რაოდენობის მიუხედავად.
დაქირავებულ პირებს, რომლებიც 35 წლის ასაკამდე იწყებენ შრომით საქმიანობას, პროგრამის მიხედვით სარგებელი პირველად ერიცხებათ 35 წლის ასაკიდან (დაქირავებულმა პირმა შეიძლება ერთეული დატოვოს 30 წლის ასაკში და დაბრუნდეს 33 წლის ასაკში, მაგრამ ამას არავითარი გავლენა არ ექნება სარგებლის სიდიდესა და გაცემის დროზე). აღნიშნული სარგებლები დამოკიდებულია შემდგომ მომსახურებაზე. ამასთან, 55 წლის შემდეგ მუშაობა არ იწვევს მომავალი სარგებლების ოდენობის არსებითად გაზრდას. ამ კატეგორიის დაქირავებულ პირთათვის ერთეული 35 წლის ასაკიდან 55 წლის ასაკამდე ნამუშევარ თითოეულ წელზე ანაწილებს 100 ფე-ს (2000 გაყოფილი 20-ზე).
დაქირავებული პირებისთვის, რომლებიც შრომით საქმიანობას იწყებენ 35 წლის ასაკიდან 45 წლამდე, 20 წელზე მეტი ხნის მუშაობის სტაჟი შემდგომ სარგებლებს არსებითი ოდენობით არ ზრდის. ერთეული მათთვის სარგებლებს ანაწილებს პირველი 20 წლის თითოეულ წელზე 100 ფე-ის ოდენობით (2000 გაყოფილი 20-ზე).
დაქირავებულ პირს, რომელიც მუშაობას იწყებს 55 წლის ასაკში, 10 წელზე მეტი სტაჟის შემთხვევაში სარგებელი არსებითად არ გაეზრდება. ამ კატეგორიის დაქირავებული პირისთვის ერთეული პირველი 10 წლიდან თითოეულ წელს მიაკუთვნებს 200 ფე-ის ოდენობის სარგებელს (2,000 გაყოფილი 10-ზე).
მიმდინარე მომსახურების ღირებულება და ვალდებულების დღევანდელი ღირებულება ყველა დაქირავებული პირისთვის ასახავს იმის ალბათობას, რომ მათ შეიძლება ვერ დაასრულონ მომსახურების აუცილებელი პერიოდი.
მგ10. შრომითი საქმიანობის შემდგომი პერიოდის სამედიცინო მომსახურების პროგრამის მიხედვით, დაქირავებულ პირს უნაზღაურდება შრომითი საქმიანობის შემდგომი სამედიცინო დანახარჯების 40%, თუ იგი ერთეულში იმუშავებს არანაკლებ 10 წელი და არაუმეტეს 20 წელი, ხოლო თუ იმსახურებს 20 ან 20 წელზე მეტი - 50%-ს.
პროგრამის ფორმულის მიხედვით, ერთეული მოსალოდნელი სამედიცინო დანახარჯების 4%-ს (40 გაყოფილი 10-ზე) ანაწილებს მუშაობის პირველი 10 წლის თითოეულ წელზე, ხოლო 1%-ს (10% გაყოფილი 10-ზე) - მომდევნო 10 წლის თითოეულ წელზე. მიმდინარე მომსახურების ღირებულება თითოეულ წელს ასახავს იმის ალბათობას, რომ დაქირავებულმა პირმა შეიძლება ვერ დააგროვოს სარგებლის ნაწილობრივ ან სრულად მიღებისათვის საჭირო წლების რაოდენობა. სარგებელი არ განაწილდება იმ დაქირავებულ პირებზე, რომლებიც, სავარაუდოდ, 10 წლის ვადის გასვლამდე დატოვებენ ერთეულს.
მგ11. შრომითი საქმიანობის შემდგომი პერიოდის სამედიცინო მომსახურების პროგრამა დაქირავებულ პირს აუნაზღაურებს შრომითი საქმიანობის შემდგომი სამედიცინო მომსახურების დანახარჯების 10%-ს, თუ იგი ერთეულში იმუშავებს არანაკლებ 10 წელი და არაუმეტეს 20 წელი, ხოლო თუ იმსახურებს 20 ან 20 წელზე მეტი - 50%-ს.
წინა წლებთან შედარებით შემდგომ წლებში გაწეული მომსახურება სარგებელს უფრო მნიშვნელოვნად გაზრდის. შესაბამისად, იმ დაქირავებულ პირთათვის, რომლებიც, სავარაუდოდ, 20 ან მეტი წლის შემდეგ დატოვებენ სამუშაოს, ერთეული 73-ე პუნქტის თანახმად, სარგებელს ანაწილებს წრფივი მეთოდით. 20 წელზე მეტი ხნის მუშაობის სტაჟი მნიშვნელოვნად არ გაზრდის სარგებლებს ამრიგად, სარგებელი, რომელიც მიეკუთვნება პირველი 20 წლის თითოეულ წელს, იქნება მოსალოდნელი სამედიცინო მომსახურების დანახარჯების დღევანდელი ღირებულების 2,5% (50% გაყოფილი 20-ზე).
იმ დაქირავებული პირებისთვის, რომლებიც, სავარაუდოდ, 10-დან 20 წლამდე მუშაობის შემდეგ დატოვებენ ერთეულს, პირველი 10 წლის თითოეულ წელზე მისაკუთვნებელი სარგებელი იქნება მოსალოდნელი სამედიცინო დანახარჯების დღევანდელი ღირებულების 1%. ამ დაქირავებულ პირებზე სარგებელი არ განაწილდება მეათე წლის ბოლოდან სამუშაოს დატოვების მოსალოდნელ თარიღამდე, მათ მიერ გაწეული მომსახურებისთვის.
დაქირავებულ პირებზე, რომლებიც, სავარაუდოდ, 10 წლის განმავლობაში დატოვებენ სამუშაოს, სარგებელი არ განაწილდება.
76-ე პუნქტის საილუსტრაციო მაგალითი: სააღრიცხვო პერიოდებზე მისაკუთვნებელი სარგებელი
მგ12. დაქირავებულ პირებს უფლება აქვთ, თითოეულ ნამსახურებ წელზე მიიღონ საბოლოო ხელფასის 3%, 55 წლის ასაკამდე.
შეფასებული საბოლოო ხელფასის 3%-ის ოდენობის სარგებელი ნაწილდება 55 წლის ასაკამდე, თითოეულ ნამსახურებ წელზე. ეს ის ასაკია, რომლის შემდგომ დაქირავებული პირის მიერ გაწეული მომსახურება არსებითად არ გაზრდის პროგრამით გათვალისწინებულ სარგებელს. ამ ასაკის შემდეგ გაწეული მომსახურებისათვის არ განაწილდება რაიმე სარგებელი.
94-ე და 95 პუნქტების საილუსტრაციო მაგალითებია: დაქირავებული პირების ან მესამე მხარეების შენატანები
მგ13. დაქირავებული პირების ან მესამე მხარეების შენატანების შესახებ სააღრიცხვო მოთხოვნები ასახულია ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაში:
162-ე-173-ე პუნქტების სალუსტრაციო მაგალითები: შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებელი
მგ14. მოცემულობა
ერთეულის ახლანდელი შეძენის შედეგად, ერთეული გეგმავს ერთ-ერთი თავისი ქარხნის დახურვას ათ თვეში და, იმ დროისთვის, ქარხანაში დარჩენილი ყველა დაქირავებული პირის დასაქმების შეწყვეტას. ვინაიდან ერთეულს ესაჭიროება ქარხანაში დასაქმებულთა პროფესიული ცოდნა და გამოცდილება ზოგიერთი ხელშეკრულების დასასრულებლად, იგი შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტის პროგრამის შესახებ განცხადებას აკეთებს შემდეგნაირად:
თითოეული დაქირავებული პირი, რომელიც ქარხნის დახურვამდე დარჩება და გასწევს მომსახურებას, შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის დღეს მიიღებს ფულად ანაზღაურებას 30,000 ფე-ს ოდენობით. დაქირავებული პირები, რომლებიც ქარხნიდან წავლენ მის დახურვამდე, მიიღებენ 10,000 ფე-ს.
ქარხანაში დასაქმებულია 120 დაქირავებული პირი. შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტის პროგრამის გამოცხადების მომენტში ერთეული ვარაუდობს, რომ 20 მათგანი ქარხანას დატოვებს მის დახურვამდე. ამიტომ პროგრამის მიხედვით მთლიანი მოსალოდნელი ფულადი სახსრების გასვლა შეადგენს 3,200,000 ფე-ს (ე.ი. 20×10,000ფე +100×30,000ფე). 163-ე პუნქტის თანახმად, ერთეული დასაქმების შეწყვეტის სანაცვლოდ გაცემულ სარგებლებს აღრიცხავს, როგორც შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლებს, ხოლო მომსახურების სანაცვლოდ გაცემულ სარგებლებს - როგორც დაქირავებულ პირთა მოკლევადიან სარგებლებს.
შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლები
დასაქმების შეწყვეტის სანაცვლოდ გაცემული სარგებლები არის 10,000 ფე. ეს არის თანხა, რომლის გადახდაც ერთეულს მოუწევს დასაქმების შეწყვეტის გამო, იმის მიუხედავად, დაქირავებული პირები ქარხნის დახურვამდე დარჩებიან და მომსახურებას გასწევენ, თუ ქარხანას დატოვებენ დახურვამდე. მართალია, დაქირავებულ პირებს შეუძლიათ ქარხნიდან წასვლა მის დახურვამდე, მაგრამ ყველა დაქირავებული პირის დასაქმების შეწყვეტა მოხდა ერთეულის გადაწყვეტილების შედეგად, დახუროს ქარხანა და შეუწყვიტოს მათ დასაქმება (ანუ ყველა დაქირავებული პირი დატოვებს სამსახურს, როდესაც ქარხანა დაიხურება). ამიტომ, ერთეული შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლებისათვის, რომლებიც დაქირავებულ პირთა სარგებლის პროგრამის შესაბამისად გაიცემა, აღიარებს 1,200,000 ფე-ს ოდენობის ვალდებულებას (ანუ 120 × 10,000 ფე) - ან შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტის პროგრამის გამოცხადების თარიღით, ან ერთეულის მიერ ქარხნის დახურვასთან დაკავშირებული რესტრუქტურიზაციის დანახარჯების აღიარების თარიღით - ამ ორი მოვლენიდან რომელიც უფრო ადრე მოხდება, იმ თარიღით.
მომსახურების სანაცვლოდ გაცემული სარგებლები
დამატებითი სარგებლები, რომლებსაც დაქირავებული პირები იმ შემთხვევაში მიიღებენ, თუ ისინი მთელი ათი თვის მანძილზე გასწევენ მომსახურებას, გაიცემა ამ პერიოდის განმავლობაში გაწეული მომსახურების სანაცვლოდ. ერთეული მათ აღრიცხავს როგორც დაქირავებულ პირთა მოკლევადიან გასამრჯელოებს, რადგან ერთეული მათ დაფარვას ვარაუდობს წლიური საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებიდან თორმეტი თვის გასვლამდე. ამ მაგალითში არ მოითხოვება დისკონტირება, ამიტომ ათთვიანი მომსახურების პერიოდის განმავლობაში, ყოველ თვეში აღიარდება 200,000 ფე-ს ოდენობის ხარჯი (ანუ, 2,000,000 ფე ÷ 10) და, შესაბამისად, გაიზრდება ვალდებულების საბალანსო ღირებულება.
დანართი „ბ“
სხვა სსბასს-ებში ცვლილებები
[ამოღებულია]
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 39-ის შემადგენელი ნაწილი.
მიზანი
დს1. სსბასს 25 (2008), დაქირავებულთა სარგებელი, ძირითადად, ეფუძნება ბასსს-ის მიერ გამოცემულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტს (ბასს) 19-ს (2004), დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოები. ბასსს-მ შეიტანა მთელი რიგი ცვლილებები ბასს 19-ში 2011-2015 წლებში.
დს2. სსბასს 25-ის განახლების მიზნით, სსბასსს-მ ბასს 19-თან შესაბამისობის მიზნით დაამტკიცა სსბასს 25-ის შეზღუდული მასშტაბის გადახედვა. სსბასსს-მ გადაწყვიტა, რომ არ გაენახლებია საჯარო სექტორის სპეციფიკური მოთხოვნები სსბასს 25-ში, გარდა ერთობლივი სოციალური უსაფრთხოების პროგრამების ნაწილისა (იხ. დს5 და დს6 პუნქტები ქვემოთ).
დს3. 2006 წლის იანვარში სსბასსს-მ გამოსცა განსახილველი პროექტი (გპ) 59, ცვლილებები სსბასს 25-ში, დაქირავებულთა სარგებელი. გპ 59-მა შესთავაზა ცვლილებები ბასს 19-სთან შესაბამისობის შენარჩუნების მიზნით. შეთავაზებული შესწორებებით გაკეთდა ბევრ ცვლილებები სსბასს 25-ის ტექსტში. უამრავმა რესპონდენტმა გამოთქვა შენიშვნა, რომ ამ ცვლილებების მასშტაბმა შეაფერხა სსბასს 25-ის აღქმადობა. იმისათვის, რომ დახმარებოდა ფინანსური ანგარიშგების შემდგენლებს, სსბასსს-მ გადაწყვიტა გამოეცა ახალი სსბასს 39, დაქირავებულთა სარგებელი, ვიდრე შეესწორებია სსბასს 25.
დს4. წინამდებარე დასკვნის საფუძველი აჯამებს სსბასსს-ს მოსაზრებებს სსბასს 39-ში, დაქირავებულთა სარგებელი, მიღწეულ გადაწყვეტილებებთან დაკავშირებით. ერთობლივი სოციალური უსაფრთხოების პროგრამების გარდა, დასკვნის საფუძველი ითვალისწინებს მხოლოდ იმ სფეროებს, სადაც სსბასს 39 განსხვავდება ბასს 19-ის მოთხოვნებიდან (შესწორებულია 2011 წელს) ან სადაც სსბასსს ითვალისწინებს ასეთ გადახვევებს.
ერთობლივი სოციალური უსაფრთხოების პროგრამები
დს5. გპ 59-ში მითითებული იყო, რომ სსბასსს ითვალისწინებდა ერთობლივი სოციალური უსაფრთხოების პროგრამების შესახებ ქვეთავის ამოღებას, ვინაიდან სსბასსს-ისთვის ცნობილი არ იყო იმის შესახებ, თუ გამოიყენებოდა აღნიშნული პროგრამა რომელიმე იურისდიქციაში. სსბასსს-მ კონკრეტულად მოითხოვა კომენტარები ამ საკითხთან დაკავშირებით.
დს6. გპ 59-ის ვერცერთმა რესპოდენტმა ვერ დაადგინა იურისდიქცია, როდესაც ერთეულებმა გამოიყენეს აღნიშნული მოთხოვნები. გამოკითხულთა უმრავლესობამ მხარი დაუჭირა ერთობლივი სოციალური უზრუნველყოფის პროგრამების შესახებ ქვეთავის ამოღებას. იმის გამო, რომ სსბასსს-მ ვერ გამოავლინა აღნიშნული ქვეთავის შენარჩუნების ახალი და დამაჯერებელი მიზეზი, სსბასსს-მ გადაწყვიტა არ შეეტანა იგი სსბასს 39-ში.
სახელმწიფო პროგრამები
დს7. წინამდებარე სტანდარტი ინარჩუნებს ბასს 19-ის მოთხოვნას იმის შესახებ, რომ ერთეულმა სახელმწიფო პროგრამა აღრიცხოს დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამების ანალოგიურად. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ სახელმწიფო პროგრამების აღრიცხვის მეთოდისთვის მეტი ნათელის მოსაფენად, ერთეულმა დამატებითი კომენტარი უნდა გააკეთოს ისე, როგორც ეს მოცემული იყო სსბასს 25-ში. 47-ე პუნქტში მოცემულია უარყოფადი დაშვება, რომ სახელმწიფო პროგრამა მაკონტროლებელმა ერთეულმა უნდა ასახოს როგორც დადგენილსარგებლიანლიანი პროგრამა. მხოლოდ მაშინ, როდესაც ეს დაშვება უარყოფილია, სახელმწიფო პროგრამა განიხილება როგორც დადგენილშენატანიანი პროგრამა.
დადგენილსარგებლიანლიანი პროგრამა, როდესაც მონაწილე ერთეულები საერთო კონტროლის ქვეშ იმყოფებიან
დს8. საჯარო სექტორში, მრავალი ისეთი შემთხვევის არსებობის ალბათობაა, სადაც საერთო კონტროლის ქვეშ მყოფი ერთეულები მონაწილეობენ დადგენილშენატანიან პროგრამაში. ბასს 19-ში შესულია კომენტარები, დადგენილსარგებლიანლიანი პროგრამების შესახებ, სადაც საერთო კონტროლის ქვეშ მყოფი ერთეულები იზიარებენ რისკებს. სსბასსს-მ მიიჩნია, რომ ბასს 19-ით გათვალისწინებული მოთხოვნები მართებულია საჯარო სექტორისთვისაც. სსბასსს-მ აგრეთვე ხაზი გაუსვა, იმ ფაქტს, რომ როდესაც არ არსებობს სახელშეკრულებო შეთანხმება, სავალდებულო შეთანხმება ან გაცხადებული პოლიტიკა, ინდივიდუალური ერთეულისთვის პროგრამის წმინდა დადგენილი სარგებლის მთლიანად დარიცხვის შესახებ, მიზანშეწონილი არ არის, კონტროლირებულმა ერთეულმა პროგრამა აღრიცხოს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის საფუძველზე, როგორც ეს სსბასს 25-შია. ასეთ შემთხვევაში, მაკონტროლებელ ერთეულს მოეთხოვება, ასეთი პროგრამები თავის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში აღრიცხოს დადგენილსარგებლიანი პროგრამის საფუძველზე. კონტროლირებული ერთეულები: (ა) აღრიცხვას აწარმოებენ დადგენილშენატანიანი პროგრამის საფუძველზე, (ბ) განსაზღვრავენ მაკონტროლებელ ერთეულს და (გ) განმარტავენ, რომ მაკონტროლებელი ერთეული დადგენილსარგებლიანი პროგრამის საფუძველზე აღრიცხავს თავის კონსოლიდირებულ ანგარიშგებაში, რაც ასახულია 42-ე პუნქტში. კონტროლირებული ერთეულები აგრეთვე განმარტავენ ინფორმაციას, რომელიც მოცემულია 151-ე პუნქტში.
დისკონტირების განაკვეთი
დს9. ბასს 19 მოითხოვს დისკონტირების განაკვეთის მიღებას, საბაზრო საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს მაღალი ხარისხის კორპორაციული ობლიგაციების საბაზრო შემოსავლების საფუძველზე. სსბასსს-ს გადაწყვეტილებით, დისკონტირების განაკვეთი უნდა ასახავდეს ფულის დროით ღირებულებას და მიიჩნია, რომ ერთეულს ნება უნდა მიეცეს თავად განსაზღვროს ის განაკვეთი, რომელიც საუკეთესოდ დაეხმარება მას მიზნების რეალიზებაში, როგორც ეს სსბასს 25-შია მოცემული. სსბასსს-მ მიიჩნია, რომ ფულის დროითი ღირებულების ყველაზე საიმედოდ ასახვა შესაძლებელია სახელმწიფო ობლიგაციებიდან, მაღალი ხარისხის კორპორაციული ობლიგაციებიდან და სხვა ფინანსური ინსტრუმენტებიდან, საბაზრო შემოსავლიანობის საფუძველზე. დისკონტირების განაკვეთი, რომელსაც ერთეული იყენებს, არ უნდა შეიცავდეს დადგენილსარგებლიანლიანი პროგრამის ვალდებულებებთან დაკავშირებულ ან ერთეულისთვის დამახასიათებელ სპეციფიკურ საკრედიტო რისკს. 141 (დ) პუნქტში მოცემულია გამჟღავნების დამატებითი მოთხოვნები, რომელიც მომხმარებლებს აძლევს ინფორმაციას იმ საფუძვლის შესახებ, რითიც დადგინდა დისკონტირების განაკვეთი.
დს10. სსბასსს-მ განიხილა, რამდენად მართებული იქნებოდა წინამდებარე მითითებებით ეხელმძღვანელათ იმ ერთეულებს, რომლებიც ოპერირებას ეწევიან ისეთ იურისდიქციაში, სადაც არ არსებობს არც სახელმწიფო ობლიგაციების და არც მაღალი ხარისხის კორპორაციული ობლიგაციების საკმარისად აქტიური ბაზარი დისკონტირების ისეთი განაკვეთის დასადგენად, რომელიც ასახავს ფულის დროით ღირებულებას. სსბასსს უშვებს, რომ ასეთ იურისდიქციაში მოქმედი ერთეულებისათვის, სავარაუდოდ, დისკონტირების შესაბამისი განაკვეთის დადგენა გართულდება და ასეთი ერთეულები შესაძლოა იყვნენ გადასვლის პროცესში ან სულ ცოტა ხნის წინ გადავიდნენ ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდზე. ამასთან, სსბასსს-მ მიუთითა, რომ ეს არ არის საკითხი, რომელიც მხოლოდ საჯარო სექტორისთვის არის აქტუალური და რომ არ არსებობს საკმარისად ნათლად გამოკვეთილი საჯარო სექტორისთვის სპეციფიკური მიზეზი ასეთი მითითებების მისაცემად.
დაქირავებულთა სხვა გრძელვადიანი სარგებელი: გრძელვადიანი სარგებელი შრომისუუნარობის შემთხვევაში
დს11. ბასს 19-ში შრომისუუნარობის გრძელვადიანი სარგებელი მოცემულია როგორც „დაქირავებულთა სხვა გრძელვადიანი სარგებლის“ ერთ-ერთი მაგალითი. ბასს 19-ით დადგენილია, რომ „დაქირავებულის სხვა გრძელვადიანი დახმარებების შეფასება, როგორც წესი, არ შეიცავს ისეთივე განუსაზღვრელობის ხარისხს, როგორსაც შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის“. საჯარო სექტორში, შრომისუუნარობის გრძელვადიანი სარგებელი, ზოგიერთ მომსახურების სფეროში, როგორიცაა, მაგალითად, სამხედრო სამსახური, შეიძლება საკმაოდ მნიშვნელოვანი იყოს, ფინანსური თვალსაზრისით, ხოლო დაკავშირებული აქტუარული მოგება და ზარალი კი - არასტაბილური.
დს12. ამიტომაც, სსბასს 39-ში მოცემულია უარყოფადი დაშვება, რომელიც მოცემული იყო სსბასს 25-ში, რომ შრომისუუნარობის გრძელვადიანი სარგებლის შეფასება არ შეიცავს ისეთივე განუსაზღვრელობის ხარისხს, როგორსაც შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის. როდესაც ეს დაშვება უარყოფილია, ერთეული თავად გადაწყვეტს, შრომისუუნარობის გრძელვადიანი დახმარება სრულად აღრიცხოს გრძელვადიანი შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის მოთხოვნების შესაბამისად, თუ მხოლოდ მისი ნაწილი აღრიცხოს ზემოთ მითითებული წესით.
დაქირავებულთა სხვა გრძელვადიანი სარგებელი - კომპენსაცია, რომელიც ანგარიშვალდებულმა ერთეულმა უნდა გადაუხადოს პირს, სანამ ეს უკანასკნელი ხელახლა დასაქმდება
დს13. იმისდა მიუხედავად, რომ სსბასსს მიიჩნევს, რომ ასეთი შემთხვევები ხშირად არ გვხვდება, იგი უშვებს, რომ შესაძლოა იყოს ისეთი შემთხვევები, როდესაც ანგარიშვალდებული ერთეული, ხელშეკრულებიდან გამომდინარე, ვალდებულია ყოფილ დაქირავებულს გადაუხადოს კომპენსაცია, დასაქმების შეწყვეტის სარგებლისაგან განცალკევებით, მანამდე სანამ ეს უკანასკნელი ხელახლა დასაქმდება. შესაბამისად, შეიცვალა 155-ე პუნქტში მოცემული დაქირავებულთა სხვა გრძელვადიანი სარგებლის ჩამონათვალი და მასში შევიდა ნახსენები გარემოებები, ისე როგორც ეს სსბასს 25-ში იყო მოცემული.
ხელახლა შეფასება
დს14. ბასს 19-ის (შესწორებულია 2011 წელს) მიხედვით, წმინდა განსაზღვრული ვალდებულების (აქტივის) ხელახლა შეფასება აისახება სხვა სრულ შემოსავალში და არა მოგებაში ან ზარალში. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების კონცეპტუალური საფუძვლები არ ცნობს „სხვა სრულ შემოსავალს“ და რომ „სხვა სრული შემოსავალი“ სსბასს 1-ში, ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა, განმარტებულ ტერმინებში არ არის მოცემული. სსბასსს-მ ჩათვალა, რომ წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ხელახალი შეფასების აღიარებას აღრიცხვის იგივე შედეგი მოჰყვება, როგორც ბასს 19-ითაა გათვალისწინებული - ნამეტზე ან დეფიციტზე სხვადასხვა პროგნოზირებადი ღირებულების მქონე განსაზღვრული ვალდებულების (აქტივის) კომპონენტებზე გავლენის არმოხდენით. ამრიგად, სსბასსს-მ გადაწყვიტა ხელახალი შეფასების აღიარება წმინდა აქტივებში/კაპიტალში და არა ნამეტში ან დეფიციტში.
დს15. სსბასსს-მ აღნიშნა, რომ სსბასს 1-ის 45-ე პუნქტი მოითხოვს, რომ ერთეულმა წარადგინოს მსგავსი ობიექტების თითოეული არსებითი კლასი ცალკე, ფინანსურ ანგარიშგებაში. განსხვავებული ბუნების ან ფუნქციის ობიექტების წარდგენა ხდება ცალკე, თუ ისინი არაარსებითი არაა. შესაბამისად, სსბასსს თვლიდა, რომ დასაქმების შემდგომი სარგებლის ხელახალი შეფასების ცალკე წარდგენა შესაძლებელია მოთხოვნილი იყოს ცალკე, წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგებაში, თუ აღნიშნული არსებითია.
სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის ანგარიშგების მითითებების მოთხოვნები
დს16. სსბასსს-მ განიხილა სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის (GFS) ანგარიშგების მითითებების მოთხოვნები დაქირავებულთა სარგებლის კლასიფიკაციის, წარდგენის, აღიარების, შეფასებისა და გამჟღავნების შესახებ, და გამოავლინა გარკვეული განსხვავებები როგორც შესწორებულ ბასს 19-თან, ასევე, სსბასს 39-თან.
დს17. სფს-ის ანგარიშგების მითითებებში პრინციპებში არ გამოიყენება წმინდა საპროცენტო მიდგომა, არამედ ხდება ფონდის აქტივების შემოსავლების და ფონდის ვალდებულებებზე საპროცენტო ხარჯების აღიარება ამ შემოსავლებისა და ხარჯების ეკონომიკური შინაარსის მიხედვით. სფს შემდეგ ქონებიდან შემოსავლებს და სარგებლობის უფლებაზე ვალდებულების ზრდას დროის გასვლის შედეგად აკუთვნებს ბუღალტრულ გატარებას "ქონების ხარჯები, ინვესტიციის შემოსავლის დაფარვისთვის". სსბასს 39-ში ეკვივალენტური ჩანაწერი წარმოდგენილია ნამეტის ან დეფიციტის სახით.
დს18. დამსაქმებლის ანგარიშების მიღმა აღიარებული ავტონომიური სახსრებისთვის, სფს ცნობს საპენსიო ფონდის მოთხოვნას საპენსიო მენეჯერის მიმართ, კონკრეტულ ვითარებაში საპენსიო ფონდის დეფიციტთან დაკავშირებით. ამ შემთხვევებში, სფს არ მოითხოვს დამსაქმებელთა ანგარიშებში საპროცენტო ხარჯის აღიარებას, ამ მოთხოვნის აღიარებიდან დროის გასვლის გამო.
დს19. სფს- ში, პროგრამის აქტივები, როგორც წესი, ფასდება იმავე საფუძველზე, როგორც სხვა აქტივები, რაც, ჩვეულებრივ, საბაზრო ღირებულებას წარმოადგენს. ამრიგად, სსბასს 39-ისგან განსხვავებით, პროგრამის მთლიანი აქტივების დღევანდელი ღირებულების შესაფასებლად, დისკონტირების განაკვეთის გათვალისწინებით დამატებით გაანგარიშება არ არის აუცილებელი. ამასთან, სფს-ში ზოგიერთი აქტივი არ ფასდება საბაზრო ღირებულებით. აღნიშნულმა შეიძლება გამოიწვიოს სხვადასხვა შეფასება სსბასს 39-ითა და სფს-თი (მაგალითად: სესხები იზომება ნომინალური ღირებულებით სფს-ში და ჩვეულებრივ, ამორტიზირებული ღირებულებით სსბასს-ში).
დს20. სფს-ში, აქტივების მოცულობის ან ღირებულების ნებისმიერი ცვლილება, რომელიც არ არის გამოწვეული ოპერაციების შედეგად, აღირიცხება სხვა ეკონომიკური ნაკადების ანგარიშგებაში, რომელიც მოიცავს დროის გასვლის ეფექტს. სფს-ში საპენსიო ფონდი ოპერაციების ანგარიშგებაში აღრიცხავს მხოლოდ ფაქტობრივ შემოსავლებს ისეთი ოპერაციებისგან, როგორებიცაა პროცენტი, დივიდენდები და ქირა.
დს21. სფს არ ჰყოფს დაქირავებულთა სარგებელს მოკლევადიან და გრძელვადიან დაქირავებულთა სარგებლად და არ მოითხოვს კონკრეტულ გამჟღავნებას დაქირავებულთა სარგებელთან დაკავშირებით, გარდა 2008 წლის ეროვნული ანგარიშების სისტემაში მითითებული სოციალური დაზღვევის საპენსიო სქემების შესახებ დამატებითი ცხრილისა.
დს22. სსბასსს-მ დაასკვნა, რომ ეს განსხვავებები განპირობებულია სსბასს-ისა და სფს-ის სხვადასხვა მიზნებით და წარდგენის საფუძვლებით. ისინი არ წარმოადგენენ საჯარო სექტორისთვის დამახასიათებელ სპეციფიკურ მიზეზებს, რაც გამოიწვევდა ბასს 19-დან გადახვევას.
ბასს 19-თან შედარება სსბასს 39, ძირითადად, შედგენილია ბასს 19-ის საფუძველზე (გამოცემული 2011 წელს, რომელიც მოიცავს 2015 წლის 31 დეკემბრამდე შეტანილ ცვლილებებს). მთავარი განსხვავება სსბასს 39-სა და ბასს 19-ს შორის მდგომარეობს შემდეგში:
|
|---|
ნორმატიული-აქტი-28 ⬇
დანართი №26სსბასს 40—საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებებიგამომცემლისაგანსაჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის წინამდებარე საერთაშორისო სტანდარტის (სსბასს) შეძენის აღრიცხვის მოთხოვნები ეფუძნება ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (ბასსს) მიერ გამოცემულ ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტს, ფასს 3-ს - საწარმოთა გაერთიანება. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) ფონდის ნებართვით საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს (სსბასსს) წინამდებარე გამოცემაში გამოყენებულია ამონარიდები ფასს 3-დან. ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს) დამტკიცებულ ტექსტს წარმოადგენს ბასსს-ის მიერ ინგლისურ ენაზე გამოცემული ტექსტი, რომლის ასლები შესაძლებელია მოპოვებულ იქნეს უშუალოდ ფასს-ის საგამომცემლო დეპარტამენტში შემდეგ მისამართზე: First Floor, 30 Cannon Street, London EC4M 6XH, United Kingdom. ელ.ფოსტა: publications@ifrs.org ვებ-გვერდი: www.ifrs.org ფასს-ები, ბასს-ები, განსახილველი პროექტები და ბასსს-ის სხვა გამოცემები დაცულია ფასს-ის ფონდის საავტორო უფლებით. “IFRS,” “IAS,” “IASB,” “IFRS Foundation,” “International Accounting Standards,” და “International Financial Reporting Standards” ფასს-ების ფონდის სავაჭრო ნიშნებია და არ უნდა იქნეს გამოყენებული, ფასს-ების ფონდის თანხმობის გარეშე. |
სსბასს 40—საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებებისსბასს-ის ისტორიაწინამდებარე ვერსია მოიცავს 2018 წლის 31 იანვრამდე გამოქვეყნებული სსბასს-ების შედეგად განპირობებულ შესწორებებს. სსბასს 40, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემულ იქნა 2017 წლის იანვარში. |
2017 წლის იანვარი
სსბასს 40 - საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებები
შინაარსი
პუნქტი
მიზანი 1
მოქმედების სფერო 2–4
განმარტებები 5
საჯარო სექტორის გაერთიანების იდენტიფიკაცია 6
საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიკაცია 7–14
მაჩვენებლები, რომლებიც უზრუნველყოფენ მტკიცებულებას, რომ გაერთიანება შერწყმაა 12–14
შერწყმის ბუღალტრული აღრიცხვა 15
აღრიცხვის წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდი 16–57
წარმოქმნილი ერთეულის იდენტიფიცირება 17–18
შერწყმის თარიღის განსაზღვრა 19–20
იდენტიფიცირებადი აქტივების, აღებული ვალდებულებებისა და გაერთიანებულ ოპერაციებში არამაკონტორლებელი წილის აღიარება და შეფასება 21–35
შერწყმის შედეგად წარმოქმნილი წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტების აღიარება და შეფასება 36–39
შეფასების პერიოდი 40–44
შერწყმასთან დაკავშირებული დანახარჯები 45
შემდგომი შეფასება და აღრიცხვა 46–49
ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა 50–52
განმარტებითი შენიშვნები 53–57
შეძენის აღრიცხვა 58
შეძენის მეთოდი 59–125
მყიდველი ერთეულის იდენტიფიცირება 60–61
შეძენის თარიღის განსაზღვრა 62–63
შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივების, აღებული ვალდებულებებისა და შეძენილ ოპერაციებში არამაკონტორლებელი წილის აღიარება და შეფასება 64–84
გუდვილის ან ხელსაყრელი შესყიდვიდან მიღებული შემოსულობის აღიარება და შეფასება 85–98
ეტაპობრივად განხორციელებული შეძენა 99–100
დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები შეძენის მეთოდის გამოყენებაზე, როდესაც შეძენა ხორციელდება ხმის უფლებების ცვლილებით, მხოლოდ ხელშეკრულების მეშვეობით და მსგავს ვითარებაში, როდესაც კომპენსაციის გადაცემა არ ხდება 101–102
შეფასების პერიოდი 103–108
შეძენის ოპერაციის შემადგენელი ნაწილების დადგენა 109–111
შემდგომი შეფასება და აღრიცხვა 112–118
განმარტებითი შენიშვნები 119–125
ძალაში შესვლის თარიღი და გარდამავალი დებულებები 126–134
ძალაში შესვლის თარიღი 126
გარდამავალი დებულებები 127–134
დანართი „ა“: მითითებები გამოყენებაზე
დანართი „ბ“: ცვლილებები სხვა სსბასს-ებში
დასკვნის საფუძველი
მითითებები დანერგვაზე
საილუსტრაციო მაგალითები
საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი 40 - საჯაროს სექტორის გაერთიანებები - ჩამოყალიბებულია 1-62 პუნქტებში. ყველა პუნქტს თანაბარი ძალა აქვს. სსბასს 40 აღქმულ უნდა იქნეს მისი მიზნების, დასკვნის საფუძვლის, საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების წინასიტყვაობისა და საჯარო სექტორის ერთეულების საერთო დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში. სსბასს 3 - სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები - იძლევა სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევისა და გამოყენების საფუძველს, დეტალური მითითებების არარსებობის შემთხვევაში.
მიზანი
1. წინამდებარე სტანდარტის მიზანია, გააუმჯობესოს იმ ინფორმაციის შესაბამისობა, საიმედოობა და შესადარისობა, რომელსაც ანგარიშვალდებული ერთეული წარადგენს თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში საჯარო სექტორის გაერთიანების შესახებ. ამ მიზნით სტანდარტი ადგენს პრინციპებსა და მოთხოვნებს იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა:
(ა) განახორციელოს ერთეულმა საჯარო სექტორის გაერთიანების კლასიფიცირება შერწყმად ან შეძენად;
(ბ) აღიაროს და შეაფასოს წარმოქმნილმა ერთეულმა თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში მიღებული იდენტიფიცირებადი აქტივები, აღებული ვალდებულებები და შერწყმის არამაკონტორლებელი წილი;
(გ) აღიაროს და შეაფასოს წარმოქმნილმა ერთეულმა წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტები და შერწყმისას აღიარებული სხვა შესწორებები;
(დ) აღიაროს და შეაფასოს მყიდველმა ერთეულმა თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივები, აღებული ვალდებულებები და ნებისმიერი არამაკონტროლებელი წილი შეძენილ ოპერაციაში;
(ე) აღიაროს და შეაფასოს შეძენის შედეგად წარმოქმნილი შეძენილი გუდვილი, ან ხელსაყრელი შესყიდვიდან მიღებული შემოსულობა ან ზარალი; და
(ვ) განსაზღვროს, რა ინფორმაცია გაამჟღავნოს, რათა ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელს საჯარო სექტორის გაერთიანების თავისებურებებისა და ფინანსური შედეგების შეფასების საშუალება მისცეს.
მოქმედების სფერო
2. ერთეულმა, რომელიც ფინანსურ ანგარიშგებას ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთდით ამზადებს და წარადგენს, წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს საჯარო სექტორის გაერთიანებების აღრიცხვისთვის.
3. წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება სამეურნეო ოპერაციის ან სხვა მოვლენის მიმართ, რომელიც აკმაყოფილებს საჯარო სექტორის გაერთიანების განმარტებას. იგი არ ვრცელდება:
(ა) ერთობლივი საქმიანობის ფორმირების აღრიცხვაზე თვითონ ერთობლივი საქმიანობის ფინანსურ ანგარიშგებაში.
(ბ) აქტივის ან აქტივების ჯგუფის (და ნებისმიერი დაკავშირებული ვალდებულების) შეძენაზე, რომელიც ოპერაციას არ წარმოადგენს. ასეთ შემთხვევებში, ერთეულმა უნდა განსაზღვროს და აღიაროს შეძენილი ან მიღებული ინდივიდუალური იდენტიფიცირებადი აქტივები (მათ შორის ის აქტივები, რომლებიც აკმაყოფილებს სსბასს 31-ში, არამატერიალური აქტივები, მოცემულ არამატერიალური აქტივების განმარტებასა და აღიარების კრიტერიუმებს) და აღებული ვალდებულებები. ასეთი სამეურნეო ოპერაცია ან მოვლენა არ წარმოქმნის გუდვილს.
(გ) ვალდებულების ან ვალდებულებათა ჯგუფის აღებაზე, რომელიც ოპერაციას არ წარმოადგენს. მსგავს შემთხვევაში ერთეულმა უნდა განახორციელოს აღებული ინდივიდუალური ვალდებულებების იდენტიფიცირება და აღიარება.
4. წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნები არ ვრცელდება ისეთ შემთხვევაზე, როდესაც საინვესტიციო ერთეული, როგორც ეს განმარტებულია სსბასს 35-ში, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, იძენს ინვესტიციას კონტროლირებულ ერთეულში, რომლის შეფასებაც მოითხოვება რეალური ღირებულებით, ცვლილებების ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით.
განმარტებები
5. წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობით:
საჯარო სექტორის გაერთიანება არის განცალკევებული ოპერაციების საჯარო სექტორის ერთეულში გაერთიანება.
საჯარო სექტორის ყველა გაერთიანებასთან დაკავშირებული განმარტებები
წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის კაპიტალში წილი გამოიყენება ზოგადად ინვესტორისა და მფლობელის, წევრის ან ერთობლივ ერთეულებში მონაწილეობრივი წილების, საკუთრების წილის აღსანიშნავად.
აქტივი იდენტიფიცირებადია, თუ ის:
(ა) განცალკევებადია, ანუ შესაძლებელია მისი ერთეულისგან განცალკევება ან გამოყოფა და გაყიდვა, გადაცემა, მასზე ლიცენზიის გაცემა, გაქირავება ან გაცვლა, ინდივიდუალურად ან დაკავშირებულ სავალდებულო შეთანხმებასთან, იდენტიფიცირებად აქტივთან ან ვალდებულებასთან ერთად, მიუხედავად იმისა, ერთეულს აქვს თუ არა აღნიშნულის გაკეთების განზრახვა; ან
(ბ) წარმოიქმნება სავალდებულო შეთანხმებებიდან (მათ შორის სახელშეკრულებო უფლებებით ან სხვა სამართლებრივი უფლებებით), მიუხედავად იმისა, ეს უფლებები გადაცემადი ან, ერთეულისგან ან სხვა უფლებებისა და მოვალეობებისგან განცალკევებადია თუ არა.
ერთბლივი ერთეული არის ერთეული, ინვესტორის მიერ ფლობილი ერთეულის გარდა, რომელიც უშუალოდ მისი მფლობელებისთვის, წევრებისთვის ან მონაწილეებისთვის უზრუნველყოფს დივიდენდებს, დაბალ დანახარჯებს ან სხვა ეკონომიკურ სარგებელს. მაგალითად, ერთობლივი სადაზღვევო კომპანია, საკრედიტო კავშირი ან კოოპერატიული ერთეული ერთობლივი ერთეულებია.
ოპერაცია არის საქმიანობებისა და დაკავშირებული აქტივებისა და/ან ვალდებულებების ინტეგრირებული ერთობლიობა, რომლის წარმართვა და მართვა შესაძლებელია ერთეულის მიზნების მიღწევის მიზნით, საქონლის წარმოების და/ან მომსახურების გაწევით.
წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის მფლობელები ზოგადი ცნებაა და მოიცავს ნებისმიერ მხარეს, რომელსაც რაოდენობრივად გამოსახვადი საკუთრების წილი აქვს ოპერაციაში. ეს გულისხმობს, სხვასთან ერთად, ინვესტორის მიერ ფლობილ ერთეულებში საკუთრების წილის მფლობელებს და ერთობლივი ერთეულების მფლობელებს, წევრებს ან მონაწილეებს.
საერთო კონტროლს დაქვემდებარებული საჯარო სექტორის გაერთიანება არის საჯარო სექტორის გაერთიანება, სადაც ყველა ჩართული ერთეული ან ოპერაცია საბოლოოდ კონტროლდება ერთიდაიმავე ერთეულის მიერ, როგორც საჯარო სექტორის გაერთიანებამდე, ისე მის შემდეგ.
შეწრყმასთან დაკავშირებული განმარტებები
შერწყმა წარმოქმნის ერთეულს და ის არის:
(ა) საჯარო სექტორის გაერთიანება, სადაც გაერთიანების არცერთი მხარე არ მოიპოვებს კონტროლს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე; ან
(ბ) საჯარო სექტორის გაერთიანება, სადაც გაერთიანების ერთი მხარე კონტროლს მოიპოვებს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე და რომლისთვისაც არსებობს მტკიცებულება, რომ გაერთიანებას შერწყმის ეკონომიკური შინაარსი აქვს.
(პუნქტში მგ1 მოცემულია დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები.)
შერწყმის თარიღი არის თარიღი, როდესაც წარმოქმნილი ერთეული გაერთიანებულ პერაციებზე კონტროლს მოიპოვებს.
შერწყმული ოპერაცია არის ოპერაცია, რომლის ერთ ან მეტ სხვა ოპერაციასთან შერწყმით წარმოქმნილი ერთეული მიიღება შერწყმისას.
წარმოქმნილი ერთეული არის ერთეული, რომელიც არის ორი ან მეტი ოპერაციის შერწყმის შედეგი (მგ1-ში მოცემულია დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები).
შეძენასთან დაკავშირებული განმარტებები
შეძენილი ოპერაცია არის ოპერაცია, რომელზეც მყიდველი ერთეული მოიპოვებს კონტროლს შეძენისას.
მყიდველი ერთეული არის ერთეული, რომელიც ერთ ან მეტ ოპერაციაზე მოიპოვებს კონტროლს შეძენისას.
შეძენა არის საჯარო სექტორის გაერთიანება, სადაც გაერთიანების ერთი მხარე კონტროლს მოიპოვებს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე და არსებობს მტკიცებულება, რომ ეს გაერთიანება შერწყმა არ არის.
შეძენის თარიღი არის თარიღი, როდესაც მყიდველი ორგანიზაცია კონტროლს მოიპოვებს შეძენილ ოპერაციაზე.
პირობითი კომპენსაცია, როგორც წესი, არის მყიდველი ერთეულის მოვალეობა, დამატებითი აქტივები და ან საკუთრების წილი გადასცეს შეძენილი ოპერაციის ყოფილ მფლობელებს, შეძენილ პერაციაზე კონტროლის გაცვლის ფარგლებში, თუ მოხდება განსაზღვრული სამომავლო მოვლენები ან გარკვეული პირობები დაკმაყოფილდება. თუმცა, პირობითმა კომპენსაციამ შეიძლება მყიდველი ერთეული ასევე უზრუნველყოს ადრე გადაცემული კომპენსაციის დაბრუნების უფლებით, თუ განსაზღვრული პირობები არ დაკმაყოფილდება.
გუდვილი არის აქტივი, რომელიც წარმოადგენს შეძენისას შეძენილი იმ აქტივებისგან წარმოქმნილ სამომავლო ეკონომიკურ სარგებელს, რომლებიც ინდივიდუალურად იდენტიფიცირებადი არ არის და ცალკე არ აღიარდება.
სხვა სსბასს-ებში განმარტებული ტერმინები წინამდებარე სტანდარტში იგივე მნიშვნელობით გამოიყენება და მოცემულია ტერმინთა განმარტებების გლოსარში, რომელიც ცალკე გამოიცემა.
საჯარო სექტორის გაერთიანების იდენტიფიკაცია
6. ერთეულმა უნდა განსაზღვროს, სამეურნეო ოპერაცია ან სხვა მოვლენა, არის თუ არა საჯარო სექტორის გაერთიანება წინამდებარე სტანდარტის განმარტების მიხედვით, რომელიც მოითხოვს, რომ შეძენილი აქტივები და აღებული ვალდებულებები ქმნიდეს ოპერაციას. თუ შეძენილი აქტივები და ვალდებულებები არ წარმოადგენს ოპერაციას, ერთეულმა სამეურნეო ოპერაცია ან სხვა მოვლენა უნდა ასახოს, სხვა სსბასს-ების შესაბამისად. მგ2-მგ9 პუნქტებში მოცემულია მითითებები საჯარო სექტორის გაერთიანების იდენტიფიცირების შესახებ.
საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიკაცია
7. თუ გაერთიანების შედეგად საჯარო სექტორის გაერთიანების არცერთი მხარე არ მოიპოვებს კონტროლს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე, მაშინ გაერთიანება უნდა კლასიფიცირდეს, როგორც შერწყმა. პუნქტებში მგ10-მგ18 მოცემულია სახელმძღვანელო მითითებები იმის განსაზღვრის შესახებ, ამ გაერთიანების შედეგად საჯარო სექტორის გაერთიანების რომელიმე მხარე მოიპოვებს თუ არა კონტროლს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე.
8. თუ გაერთიანების შედეგად საჯარო სექტორის გაერთიანების ერთი მხარე ერთ ან მეტ ოპერაციაზე მოიპოვებს კონტროლს, მაშინ ერთეულმა ამ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი უნდა გაითვალისწინოს მისი შერწყმის ან შეძენის სახით კლასიფიცირებისთვის. გაერთიანება, სადაც ერთი მხარე ერთ ან მეტ ოპერაციაზე მოიპოვებს კონტროლს, შეძენის სახით უნდა კლასიფიცირდეს, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მას შერწყმის ეკონომიკური შინაარსი აქვს.
9. საჯარო სექტორის გაერთიანების კლასიფიკაციის განსაზღვრისას ერთეული ითვალისწინებს, შედეგად მიღებული გაერთიანების ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდი უზრუნველყოფს თუ არა ინფორმაციას, რომელიც აკმაყოფილებს ფინანსური ანგარიშის მიზნებსა და ხარისხობრივ მახასიათებლებს. გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის შესაფასებლად ერთეული ითვალისწინებს პუნქტებში 12-13 მოცემულ ანგარიშსწორებასა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებულ მაჩვენებლებს. ეს მაჩვენებლები, ინდივიდუალურად თუ ერთბლივად, როგორც წესი, იძლევა მტკიცებულებას, რომ გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა. საჭირო არ არის, რომ გაერთიანებამ ზემოაღნიშნული ორივე მაჩვენებელი დააკმაყოფილოს იმისათვის, რომ შერწყმის სახით კლასიფიცირდეს. პუნქტებში მგ19-მგ39 მოცემულია დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები.
10. პუნქტებში 12-13 მოცემული ანგარიშსწორებასა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების ანალიზი, როგორც წესი, სარწმუნო შედეგს იძლევა და საკმარის მტკიცებულებას უზრუნველყოფს საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის შესახებ, იმისათვის, რომ განისაზღვროს გაერთიანება შერწყმა არის თუ არა. მსგავს ვითარებაში, შედეგად მიღებული კლასიფიკაცია და დაკავშირებული სააღრიცხვო მეთოდი უზრუნველყოფს, რომ მომხმარებლისთვის ხელმისაწვდომი იყოს ინფორმაცია, რომელიც აკმაყოფილებს ფინანსური ანგარიშის მიზნებსა და ხარისხობრივ მახასიათებლებს.
11. განსაკუთრებულ გარემოებებში, პუნქტებში 12-13 მოცემული მაჩვენებლების გამოყენების შემდეგ, შეიძლება შედეგები არასარწმუნო იყოს ან შეიძლება საკმარისი მტკიცებულება არ იქნეს მიღებული საჯარო სექტორის გაერთიანების შინაარსის შესახებ. მსგავს ვითარებაში ერთეულმა ასევე უნდა განიხილოს, რომელი კლასიფიკაცია უზრუნველყოფს ინფორმაციას, რომელიც უკეთესად აკმაყოფილებს ფინანსური ანგარიშის მიზნებსა და ხარისხობრივ მახასიათებლებს, მე-14 პუნქტის გათვალისწინებით. პუნქტებში მგ40-მგ41 მოცემულია დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები.
მაჩვენებლები, რომლებიც უზრუნველყოფენ მტკიცებულებას, რომ გაერთიანება შერწყმაა
კოპმენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლები
12. ქვემოთ მოცემულმა მაჩვენებლებმა შეიძლება უზრუნველყოს მტკიცებულება, რომ გაერთიანება შერწყმაა:
(ა) კომპენსაცია გადახდილია გადაცემული ოპერაციაზე საკუთრების უფლების მქონე პირებისთვის ამ უფლებაზე უარის თქმის გარდა სხვა მიზეზების გამო (პუნქტებში მგ27-მგ28 მოცემულია დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები);
(ბ) კომპენსაცია გადახდილი არ არის გადაცემული ოპერაციის წმინდა აქტივებზე უფლებამოსილი პირებისთვის (პუნქტებში მგ29–მგ30 მოცემულია დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები); ან
(გ) კომპენსაცია გადახდილი არ არის, რადგან არავის არა აქვს (ინდივიდუალურ პირს ან ერთეულს) გადაცემული ერთეულის წმინდა აქტივებზე უფლებამოსილება (პუნქტში მგ31 მოცემულია დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები).
გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლები
13. ქვემოთ მოცემულმა მაჩვენებლებმა შეიძლება უზრუნველყოს მტკიცებულება, რომ გაერთიანება შერწყმაა:
(ა) საჯარო სექტორის გაერთიანების შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს მესამე მხარე, გაერთიანების მხარეების გადაწყვეტილების მიღების პროცესში მონაწილეობის გარეშე (პუნქტებში მგ32–მგ35 მოცემულია დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები);
(ბ) საჯარო სექტორის გაერთიანება ექვემდებარება თითოეული მხარის მოქალაქეების მიერ დამტკიცებას რეფერენდუმების მეშვეობით (პუნქტში მგ36 მოცემულია დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები); ან
(გ) საჯარო სექტორის გაერთიანება ერთობლივ კონტროლს ექვემდებარება (პუნქტებში მგ37–მგ39 მოცემულია დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები).
დამატებითი საკითხები, რომლებიც გათვალისწინებულ უნდა იქნეს იმის განსაზღვრისთვის, კომპენსაციასა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლები უზრუნველყოფენ თუ არა საკმარის მტკიცებულებას, რათა დადაგინდეს, რომ გაერთიანება შერწყმაა
14. კომპენსაციასა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებულმა მაჩვენებლებმა შეიძლება, იშვიათ ვითარებაში, უზრუნველყონ არსარწმუნო შედეგები ან შეიძლება ვერ უზრუნველყონ საკმარისი მტკიცებულება იმის განსაზღვრისთვის, გაერთიანება არის თუ არა შერწყმა, საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსისა და პუნქტებში 12-13 მოცემული მაჩვენებლების საფუძველზე. მსგავს ვითარებაში ერთეული ითვალისწინებს, რომელი კლასიფიკაციის შედეგად განპირობებული სააღრიცხვო მეთოდი უზრუნველყოფს ინფორმაციას, რომელიც უკეთესად აკმაყოფილებს ფინანსური ანგარიშის მიზნებს. პუნქტებში მგ42–მგ46 მოცემულია დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები. ერთეული ასევე ითვალისწინებს, რომელი კლასიფიკაციის შედეგად განპირობებული სააღრიცხვო მეთოდი უზრუნველყოფს ინფორმაციას, რომელიც უკეთესად აკმაყოფილებს შესაბამისობის, სამართლიანი წარდგენის, აღქმადობის, დროულობის, შესადარისობისა და შემოწმების შესაძლებლობის ხარისხობრივი მახასიათებლების მიზნებს. პუნქტებში მგ47–მგ50 მოცემულია დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები.
შერწყმის ბუღალტრული აღრიცხვა
15. წარმოქმნილმა ერთეულმა თითოეული შერწყმა უნდა აღრიცხოს წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდით.
წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდი
16. წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდის გამოყენება გულისხმობს:
(ა) წარმოქმნილი ერთეულის იდენტიფიცირებას;
(ბ) შერწყმის თარიღის განსაზღვრას;
(გ) იდენტიფიცირებადი მიღებული აქტივების, აღებული ვალდებულებებისა და გაერთიანებულ ოპერაციებში არამაკონტორლებელი წილის აღიარებასა და შეფასებას, სსბასს-ების მოთხოვნების შესაბამისად; და
(დ) წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტებისა და შერწყმის სხვა შესწორებების აღიარებასა და შეფასებას.
წარმოქმნილი ერთეულის იდენტიფიცირება
17. თითოეული შერწყმისთვის საჭიროა წარმოქმნილი ერთეულის იდენტიფიცირება.
18. წინამდებარე სტანდარტის მე-5 პუნქტში წარმოქმნილი ერთეული განმარტებულია, როგორც „ერთეული, რომელიც არის ორი ან მეტი ოპერაციის შერწყმის შედეგი“. ამგვარად, წარმოქმნილ ერთეულად უნდა განისაზღვროს ერთეული, რომელიც შერწყმის შედეგად კონტროლს მოიპოვებს გაერთიანებულ ოპერაციებზე.
შერწყმის თარიღის განსაზღვრა
19. შედეგად მიღებულმა ერთეულმა უნდა განსაზღვროს შერწყმის თარიღი, რომელიც არის თარიღით, როდესაც ის კონტროლს მოიპოვებს გაერთიანებულ ოპერაციებზე.
20. თარიღი, როდესაც წარმოქმნილი ერთეული კონტროლს მოიპოვებს გაერთიანებულ ოპერაციებზე, შეიძლება იყოს თარიღი, როდესაც წარმოქმნილი ერთეული გაერთიანებული ოპერაციების აქტივებს მიიღებს და ვალდებულებებს აიღებს. შეიძლება წარმოქმნილმა ერთეულმა გაერთიანებული ოპერაციების აქტივების საკუთრების იურიდიული უფლება არ მიიღოს ან ვალდებულებებზე იურიდიული პასუხისმგებლობა არ აიღოს. ასეთ ვითარებაში წარმოქმნილი ერთეული ხშირად იმ თარიღით მოიპოვებს კონტროლს გაერთიანებული ოპერაციების აქტივებსა და ვალდებულებებზე, როდესაც ამ აქტივებსა და ვალდებულებებზე პასუხისმგებლობა ოფიციალურად დაეკისრება წარმოქმნილ ერთეულს. თუმცა, წარმოქმნილმა ერთეულმა შეიძლება გაერთიანებული ერთეულის აქტივებსა და ვალდებულებებზე კონტროლი განსაზღვრული თარიღით მოიპოვოს. წარმოქმნილმა ერთეულმა შერწყმის თარიღის განსაზღვრისას უნდა გაითვალისწინოს ყველა შესაფერისი ფაქტი და გარემოება.
იდენტიფიცირებადი აქტივების, აღებული ვალდებულებებისა და გაერთიანებულ ოპერაციებში არამაკონტორლებელი წილის აღიარება და შეფასება
აღიარების პრინციპი
21. წარმოქმნილმა ერთეულმა შერწყმის თარიღით უნდა აღიაროს იდენტიფიცირებადი აქტივები, აღებული ვალდებულებები და გაერთიანებულ ოპერაციებში არამაკონტორლებელი წილი, რომელიც გაერთიანებული ოპერაციების ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარდება შერწყმის თარიღით. მიღებული აქტივებისა და ვალდებულებების აღიარება ექვემდებარება პუნქტებში 22-23 მოცემული პირობების შესრულებას.
აღიარების პირობები
22. გაერთიანებულ ოპერაციებს შორის ყველა ოპერაცია ანულირდება წარმოქმნილი ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისას (პუნქტებში მგ51–მგ52 მოცემულია დაკავშირებული მითითებები გამოყენების შესახებ).
23. წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდის შესაბამისად აღიარების კრიტერიუმები რომ დაკმაყოფილდეს, იდენტიფიცირებულმა აქტივებმა და ვალდებულებებმა უნდა დააკმაყოფილონ საჯარო სექტორის ერთეულების საერთო დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის კონცეპტუალურ საფუძვლებში მოცემული აქტივებისა და ვალდებულებების განმარტებები შერწყმის თარიღით. დანახარჯები, რომლის მომავალში გაწევასაც მყიდველი ერთეული ვარაუდობს (მაგრამ ვალდებული არ არის ასე მოიქცეს), რათა განახორციელოს თავისი გეგმა და შეწყვიტოს შეძენილი ოპერაციის საქმიანობა ან შეძენილი ოპერაციის დაქირავებულ პირთა დასაქმება, ან გადააადგილოს მისი პერსონალი, შეძენის თარიღისათვის არ წარმოადგენს ვალდებულებებს. ამიტომ, მყიდველი ერთეული ამ დანახარჯებს არ აღიარებს შეძენის მეთოდის გამოყენების ფარგლებში. პირიქით, მყიდველი ერთეული ამ დანახარჯებს აღიარებს გაერთიანების შემდგომი პერიოდის ფინანსურ ანგარიშგებაში, სხვა სსბასს-ების შესაბამისად.
აქტივებისა და ვალდებულებების კლასიფიცირება ან კლასიფიკაცია შერწყმისას
24. წარმოქმნილმა ერთეულმა შერწყმისას მიღებული აქტივებისა და ვალდებულებების კლასიფიცირება ან კლასიფიკაცია შერწყმის თარიღით უნდა განახორციელოს იმ კლასიფიცირების ან კლასიფიკაციის გამოყენებით, რომელიც ადრე გამოიყენებოდა გაერთიანებული ოპერაციების მიერ. წარმოქმნილმა ერთეულმა საწყისი აღიარებისას განსხვავებული კლასიფიცირება ან კლასიფიკაცია არ უნდა გამოიყენოს, თუნდაც ეს ნებადართული იყოს სხვა სსბასს-ებით.
25. ზოგიერთ შემთხვევაში სსბასს-ებში მოცემულია განსხვავებული სააღრიცხვო მიდგომა იმის მიხედვით, როგორ ახორციელებს ერთეული კონკრეტული აქტივის ან ვალდებულების კლასიფიცირებას ან კლასიფიკაციას. გაერთიანებული ოპერაციების მიერ ადრე გამოყენებული კლასიფიცირების ან კლასიფიკაციის საფუძველზე წარმოქმნილი ერთეულის მიერ განსახორციელებული კლასიფიცირება ან კლასიფიკაცია მოიცავს, მაგრამ არ შემოიფარგლება შემდეგით:
(ა) გარკვეული ფინანსური აქტივებისა და ვალდებულებების კლასიფიცირება, როგორც რეალური ღირებულებით ან ამორტიზებული ღირებულებით შეფასებულის, სსბასს 29-ის, ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასება, შესაბამისად;
(ბ) წარმოებული ინსტრუმენტისთვის ჰეჯირების ინსტრუმენტის კლასიფიკაციის მინიჭება სსბასს 29-ის შესაბამისად; და
(გ) იმის შეფასება, ჩართული წარმოებული განცალკევებული უნდა იქნეს თუ არა ძირითადი ხელშეკრულებიდან, სსბასს 29-ის შესაბამისად (რაც „კლასიფიკაციის“ საკითხია, წინამდებარე სტანდარტში გამოიყენება ეს ტერმინი).
შეფასების პრინციპი
26. წარმოქმნილმა ერთეულმა გაერთიანებული ოპერაციის იდენტიფიცირებადი აქტივები და ვალდებულებები გაერთიანებული ოპერაციის ფინანსურ ანგარიშგებაში საბალანსო ღირებულებებით უნდა შეაფასოს შერწყმის თარიღით, 27-ე პუნქტის მოთხოვნების გათვალისწინებით (პუნქტებში მგ53–მგ54 მოცემულია შესაბამისი სახელმძღვანელო მითითებები).
27. წარმოქმნილმა ერთეულმა გაერთიანებული ოპერაციის იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებები უნდა შეასწოროს, როდესაც მოითხოვება წარმოქმნილი ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობა.
28. წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდის შედეგად მიიღება ერთადერთი გაერთიანებული წარმოქმნილი ერთეული. ერთეული შემოიღებს ერთადერთ, ერთგვაროვან სააღრიცხვო პოლიტიკას, რომელიც სსბასს-ებში მოცემული მოთხოვნების თანმიმდევრულია, ხოლო გაერთიანებული ოპერაციის იდენტიფიცირებადი აქტივები და ვალდებულებები შესწორდება, როდესაც მოითხოვება, აღნიშნულ სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობისთვის.
29. წარმოქმნილმა ერთეულმა გაერთიანებულ ოპერაციაში არამაკონტროლებელი წილები საბალანსო ღირებულებით უნდა შეაფასოს ამ გაერთიანებული ოპერაციის ფინანსური ანგარიშგებაში შერწყმის თარიღით, შესწორებული 27-ე პუნქტის შესაბამისად შესრულებულ შესწორებებში არამაკონტროლებელი წილების პროპორციული წილით.
30. პუნქტებში 33–35 მითითებულია იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და ვალდებულებების სახეები, რომლებიც მოიცავს მუხლებს, რომელთა მიმართ წინამდებარე სტანდარტში შეფასების პრინციპის მცირე გამონაკლისებია მოცემულია.
აღიარებისა და შეფასების პრინციპების გამონაკლისები
31. წინამდებარე სტანდარტში აღიარებისა და შეფასების პრინციპების მცირე გამონაკლისებია მოცემული. პუნქტებში 32-35 მითითებულია როგორც კონკრეტული მუხლები, რომელთა მიმართ მოცემულია გამონაკლისები, ისე ამ გამონაკლისების ხასიათი. წარმოქმნილმა ერთეულმა ეს მუხლები უნდა აღრიცხოს პუნქტებში 32-35 მოცემული მოთხოვნების გამოყენებით, რაც გამოიწვევს ზოგიერთი მუხლის:
(ა) აღიარებას პუნქტებში 22-23 მოცემულის გარდა აღიარების სხვა პირობების გამოყენებით, ან სხვა სსბასს-ებში მოცემული მოთხოვნების გამოყენებით, რომლის შედეგები განსხვავდეება აღიარების პრინციპსა და პირობების გამოყენების შედეგად მიღებულისგან;
(ბ) შეფასებას თანხით, რომელიც განსხვავდება შერწყმის თარიღით მისი საბალანსო ღირებულებისგან.
აღიარების პრინციპის გამონაკლისი
ადრე ერთი გაერთიანებული ოპერაციის მიერ მეორე გაერთიანებულ ოპერაციაზე გაცემული ლიცენზიები და მსგავსი უფლებები
32. ლიზენზია ან მსგავსი უფლება, რომელიც ადრე ერთი გაერთიანებული ოპერაციის მიერ მეორე გაერთიანებულ ოპერაციაზე იყო გაცემული და მიმღები გაერთიანებული ოპერაციის მიერ აღიარებული იყო, როგორც არამატერიალური აქტივი, წარმოქმნილმა ერთეულმა არამატერიალური აქტივის სახით უნდა აღიაროს. ლიცენზია და მსგავსი უფლება არ უნდა ანულირდეს 22-ე პუნქტის შესაბამისად. (პუნქტებში მგ55–მგ56 მოცემულია შესაბამისი მითითებები).
ორივე, აღიარებისა და შეფასების პრინციპების გამონაკლისები
მოგებიდან გადასახადები (როდესაც მოცემულია შერწყმის პირობებში)
33. შერწყმამ, რომელიც საჯარო სექტორის ერთეულებს მოიცავს, შეიძლება გამოიწვიოს შერწყმის პირობების შესაბამისად გადასახდელი გადასახადების პატიება. წარმოქმნილმა ერთეულმა შერწყმის პირობების შედეგად ნაპატიები საგადასახადო მუხლები არ უნდა აღიაროს (პუნქტებში მგ57–მგ58 მოცემულია შესაბამისი მითითებები).
34. წარმოქმნილმა ერთეულმა უნდა აღიაროს და შეაფასოს ნებისმიერი დარჩენილი საგადასახადო მუხლი, რომელსაც შერწყმა მოიცავს ან შერწმისგან წარმოიქმნება, შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტით, რომელიც მოგებიდან გადასახადებს ეხება. წარმოქმნილმა ერთეულმა უნდა აღიაროს და შეაფასოს ნებისმიერი დარჩენილი შემოსავალი დაბეგვრიდან, რომელსაც შერწყმა მოიცავს ან შერწმისგან წარმოიქმნება, სსბასს 23-ის შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადები და ტრანსფერები), შესაბამისად.
დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოები
35. წარმოქმნილმა ერთეულმა გაერთიანებული ოპერაციის დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოებთან დაკავშირებული ვალდებულება (ან აქტივი, თუ ასეთი არსებობს) უნდა აღიაროს და შეაფასოს სსბასს 39-ის, დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოები, შესაბამისად.
შერწყმის შედეგად წარმოქმნილი წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტების აღიარება და შეფასება
36. შერწყმა გუდვილს არ წარმოქმნის (პუნქტებში მგ59–მგ60 მოცემულია შესაბამისი მითითებები).
37. წარმოქმნილმა ერთეულმა წმინდა აქტივებში/კაპიტალში უნდა აღიაროს თანხები, რომლებიც შემდეგი მუხლების ტოლი და საპირისპიროა:
(ა) გაერთიანებული ოპერაციის აქტივების საბალანსო ღირებულებები;
(ბ) გაერთიანებული ოპერაციის ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებები; და
(გ) გაერთიანებული ოპერაციის არამაკონტროლებელი წილების საბალანსო ღირებულებები.
38. წარმოქმნილმა ერთეულმა წმინდა აქტივებში/კაპიტალში უნდა აღიაროს შესაბამისი შესწორებები, შემდეგ საკითხებთან მიმართებით:
(ა) გაერთიანებულ ოპერაციებს შორის ოპერაციების ანულირება, 22-ე პუნქტის შესაბამისად;
(ბ) გაერთიანებული ოპერაციების იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და ვალდებულებების შესწორებები, რაც მოითხოვებოდა წარმოქმნილი ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობისთვის, 27-ე პუნქტის შესაბამისად; და
(გ) აღიარებისა და შეფასების პრინციპების გამონაკლისებთან დაკავშირებული შესწორებები, პუნქტების 32–35 შესაბამისად.
39. წარმოქმნილმა ერთეულმა წმინდა აქტივებში/კაპიტალში 37-ე და 38-ე პუნქტების შესაბამისად აღიარებული თანხები უნდა წარადგინოს, როგორც:
(ა) ერთი საწყისი ნაშთი; ან
(ბ) წმინდა აქტივების/კაპიტალის განცალკევებული კომპონენტი.
შეფასების პერიოდი
40. თუ იმ საანგარიშგებო პერიოდის დასასრულს, როდესაც მოხდა შერწყმა, შერწყმის საწყისი აღრიცხვა არასრულია, მაშინ წარმოქმნილმა ერთეულმა თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში პირობითი ღირებულებები უნდა ასახოს იმ მუხლებისთვის, რომლის აღრიცხვა არასრულია. შეფასების პერიოდში წარმოქმნილმა ერთეულმა რეტროსპექტულად უნდა შეასწოროს შერწყმის თარიღით აღიარებული პირობითი ღირებულებები, რათა ასახოს შერწყმის თარიღით არსებული ფაქტებისა და გარემოებების შესახებ მოპოვებული ახალი ინფორმაცია, რომელიც იმ თარიღისთვის რომ ყოფილიყო ცნობილი, გავლენას მოახდენდა აღიარებული თანხების შეფასებაზე. შეფასების პერიოდში წარმოქმნილმა ერთეულმა ასევე უნდა აღიაროს დამატებითი აქტივები ან ვალდებულებები, თუ შერწყმის თარიღით არსებული ფაქტებისა და გარემოებების შესახებ მოპოვებულია ახალი ინფორმაცია, ცნობილი რომ ყოფილიყო, ამ აქტივებისა და ვალდებულებების გამოყენებას გამოიწვევდა იმ თარიღით. შეფასების პერიოდი მთავრდება, როგორც კი წარმოქმნილი ერთეული მიიღებს ინფორმაციას, რომლის მიღებასაც ცდილობდა შერწყმის თარიღით არსებული ფაქტებისა და გარემოებების შესახებ, ან შეიტყობს, რომ მეტი ინფორმაცია ხელმისაწვდომი არ არის. თუმცა, შეფასების პერიოდი შერწყმის თარიღიდან ერთ წელს არ უნდა აღემატებოდეს.
41. შეფასების პერიოდი არის შერწყმის თარიღის შემდეგი პერიოდი, როდესაც წარმოქმნილ ერთეულს შეუძლია შერწყმასთან დაკავშირებით აღიარებული პირობითი ღირებულებების შესწორება. შეფასების პერიოდი წარმოქმნილ ერთეულს უზრუნველყოფს საკმარისი დროით იმისათვის, რომ საჭირო ინფორმაცია მოიპოვოს იდენტიფიცირებადი აქტივების, ვალდებულებებისა და გაერთიანებულ ოპერაციებში ნებისმიერი არამაკონტროლებელი წილის შერწყმის თარიღით იდენტიფიცირებისა და შეფასებისთვის, წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად. იდენტიფიცირებადი აქტივების, ვალდებულებებისა და გაერთიანებულ ოპერაციებში არამაკონტროლებელი წილის იდენტიფიცირებისა და შეფასებისთვის საჭირო ინფორმაცია, როგორც წესი, ხელმისაწვდომი იქნება შერწყმის თარიღისთვის. თუმცა, შეიძლება ეს ასე არ იყოს, როდესაც გაერთიანებულ ოპერაციებს თავიანთი ადრინდელი ფინანსური ანგარიშგება განსხვავებული სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენებით აქვთ მომზადებული.
42. წარმოქმნილი ერთეული იდენტიფიცირებადი აქტივისთვის (ვალდებულებისთვის) აღიარებული პირობითი ღირებულების ზრდას (შემცირებას) აღიარებს პუნქტების 37-38 შესაბამისად აღიარებული წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტების შესწორებით. თუმცა, შეფასების პერიოდში მოპოვებულმა ახალმა ინფორმაციამ შეიძლება ზოგჯერ გამოიწვიოს ერთზე მეტი აქტივის ან ვალდებულების პირობითი ღირებულების შესწორება. მაგალითად, წარმოქმნილმა ერთეულმა შეიძლება აიღოს ერთ-ერთ გაერთიანებული ოპერაციის ტერიტორიაზე ინციდენტთან დაკავშირებული ზიანის გადახდის ვალდებულება, რომლსაც მთლიანად ან ნაწილობრივ ფარავს გაერთიანებული ოპერაციის ვალდებულების დაზღვევის პოლიტიკა. თუ წარმოქმნილი ერთეული ახალი ინფორმაციას მიიღებს შეფასების პერიოდში ამ ვალდებულების საბალანსო ღირებულების შესახებ, მაშინ ვალდებულებისთვის აღიარებული პირობითი ღირებულების ცვლილების შედეგად წარმოქმნილი შემოსულობის ან ზარალის შესწორება გადაიფარება (მთლიანად ან ნაწილობრივ) სადაზღვევო კომპანიისგან მოთხოვნისთვის აღიარებული პირობითი ღირებულების ცვლილების შედეგად წარმოქმნილი შემოსულობის ან ზარალის შესაბამისი შესწორებით.
43. შეფასების პერიოდში წარმოქმნილმა ერთეულმა პირობითი ღირებულებების შესწორებები ისე უნდა აღიაროს, თითქოს შერწყმის აღრიცხვა შერწყმის თარიღით დასრულდა. ამგვარად, წარმოქმნილმა ერთეულმა საწყისი აღრიცხვის დასრულებისას უნდა გადასინჯოს გასული პერიოდებისთვის ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენილი შესადარისი ინფორმაცია, საჭიროებისამებრ, მათ შორის აღიარებული ცვეთის ან ამორტიზაციის ცვლილებები.
44. შეფასების პერიოდის დასრულების შემდეგ წარმოქმნილმა ერთეულმა შერწყმის აღრიცხვა უნდა გადასინჯოს მხოლოდ შეცდომის გასასწორებლად, სსბასს 3-ის, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, შესაბამისად.
შერწყმასთან დაკავშირებული დანახარჯები
45. შერწყმასთან დაკავშირებული დანახარჯები არის დანახარჯები, რომელსაც წარმოქმნილი ერთეული ან გაერთიანებული ოპერაცია ეწევა შერწყმის განხორციელებისათვის. ეს დანახარჯები მოიცავს საკონსულტაციო, იურიდიული, საბუღალტრო, შეფასებისა და სხვა პროფესიული მომსახურების საზღაურს; საერთო ადმინისტრაციულ დანახარჯებს; და სავალო ან წილობრივი ფასიანი ქაღალდების რეგისტრციისა და გამოშვების ნებისმიერ დანახარჯს. წარმოქმნილმა ერთეულმა და გაერთიანებულმა ოპერაციებმა შერწყმასთან დაკავშირებული დანახარჯები უნდა აღრიცხონ იმ პერიოდებში, როდესაც გაწეულ იქნა ეს დანახარჯები და მიღებულ იქნა მომსახურება, ერთი გამონაკლისის გარდა. სავალო ან წილობრივი ფასიანი ქაღალდების გამოშვების დანახარჯები უნდა აღიარდეს სსბასს 28-ის, ფინანსური ინსტრუმენტები: წარდგენა, და სსბასს 29-ის შესაბამისად.
შემდგომი შეფასება და აღრიცხვა
46. საზოგადოდ, წარმოქმნილმა ერთეულმა შერწყმისას მიღებული აქტივების, ვალდებულებებისა და გამოშვებული წილობრივი ინსტრუმენტების შემდგომი შეფასება და აღრიცხვა ამ მუხლების სხვა შესაფერისი სსბასს-ების შესაბამისად უნდა განახორციელოს, მათი ხასიათის მიხედვით. თუმცა, წინამდებარე სტანდარტში მოცემულია მითითებები ქვემოთ მოცემული შერწყმისას მიღებული აქტივებისა და აღებული ვალდებულებების შემდგომი შეფასებისა და აღრიცხვის შესახებ:
(ა) ადრე ერთი გაერთიანებული ოპერაციის მიერ მეორე გაერთიანებული ოპერაციისთვის მიცემული ლიცენზიები და მსგავსი უფლებები;
(ბ) გაერთიანებული ოპერაციის მიერ ისეთი კრიტერიუმების საფუძველზე მიღებული ტრანსფერები, შეღავათიანი სესხები და მსგავსი სარგებელი, რომლებიც შერწყმის შედეგად იცვლება; და
(გ) მოგებიდან გადასახადები (როდესაც ის არ შედის შერწყმის პირობებში).
ერთი გაერთიანებული ოპერაციის მიერ მეორე გაერთიანებული ოპერაციისთვის მიცემული ლიცენზიები და მსგავსი უფლებები
47. ადრე ერთი გაერთიანებული ოპერაციის მიერ მეორე გაერთიანებული ოპერაციისთვის მიცემულ ლიცენზიებსა და მსგავს უფლებებს, რომლებიც არამატერიალური აქტივის სახითაა აღიარებული, ამორტიზაცია უნდა დაერიცხოს სავალდებულო შეთანხმების, რომლითაც გაიცა ეს უფლებები, დარჩენილი პერიოდის განმავლობაში, როდესაც უფლება გაცემული იყო განსაზღვრული პერიოდით. როდესაც უფლება გაცემული იყო განუსაზღვრელი პერიოდით, წარმოქმნილმა ერთეულმა ამ უფლების გაუფასურებაზე ტესტირება წელიწადში ერთხელ მაინც უნდა ჩაატაროს, ასევე მაშინ, როდესაც არსებობს ნიშანი, რომ უფლება შეიძლება გაუფასურებულია. წარმოქმნილმა ერთეულმა, რომელიც შემდგომში მესამე მხარეზე ყიდის ამ ლიცენზიას ან მსგავს უფლებას, ამ არამატერიალური აქტივის საბალანსო ღირებულება უნდა გაითვალისწინოს გაყიდვიდან წარმოქმნილი შემოსულობის ან ზარალის განსაზღვრისას.
გაერთიანებული ოპერაციის მიერ ისეთი კრიტერიუმების საფუძველზე მიღებული ტრანსფერები, შეღავათიანი სესხები და მსგავსი სარგებელი, რომლებიც შეიძლება შეიცვალოს შერწყმის შედეგად
48. ადრე გაერთიანებული ოპერაციის მიერ ისეთი კრიტერიუმების საფუძველზე მიღებული ტრანსფერები, შეღავათიანი სესხები და მსგავსი სარგებელი, რომლებიც შეიძლება შეიცვალოს შერწყმის შედეგად, ხელახლა პერსპექტიულად უნდა შეფასდეს სხვა სსბასს-ების შესაბამისად (პუნქტებში მგ61–მგ63 მოცემულია შესაბამისი მითითებები).
მოგებიდან გადასახადები (როდესაც არ შედის შერწყმის პირობებში)
49. საჯარო სექტორის ერთეულების შერწყმამ შეიძლება გამოიწვიოს საგადასახადო ორგანოს მიერ შერწყმის შედეგად წარმოქმნილი გადასახადის პატიება. წარმოქმნილმა ერთეულმა ნაპატიები გადასახადი პერსპექტიულად უნდა ასახოს შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტით, რომელიც მოგებიდან გადასახადებს ეხება.
ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა
50. გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც წარმოქმნილი ერთეული არ არის ახალი ერთეული საჯარო სექტორის გაერთიანების შემდეგ, შერწყმის შემდეგ წარმოქმნილი ერთეულის პირველი ფინანსური ანგარიშგების პაკეტი უნდა მოიცავდეს:
(ა) ფინანსური მდგომარეობის საწყის ანგარიშგებას შერწყმის თარიღით;
(ბ) ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებას საანგარიშგებო თარიღით;
(გ) ფინანსური შედეგების ანგარიშგებას შერწყმის თარიღიდან საანგარიშგებო თარიღამდე;
(დ) წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ცვლილებების ანგარიშგებას შერწყმის თარიღიდან საანგარიშგებო თარიღამდე;
(ე) ფულადი ნაკადების ანგარიშგებას შერწყმის თარიღიდან საანგარიშგებო თარიღამდე;
(ვ) თუ ერთეული თავის დამტკიცებულ ბიუჯეტს საჯაროდ ხელმისაწვდომს ხდის, ბიუჯეტისა და ფაქტობრივი ციფრების შედარებას შერწყმის თარიღიდან საანგარიშგებო თარიღამდე, ცალკე, დამატებითი ფინანსური ანგარიშგების სახით ან ფინანსურ ანგარიშგებაში ბიუჯეტის სვეტის სახით; და
(ზ) განმარტებით შენიშვნებს, რომელიც მოიცავს მნიშვნელოვანი სააღრიცხვო პოლიტიკის რეზიუმესა და სხვა ახსნა-განმარტებით შენიშვნებს.
51. როდესაც წარმოქმნილი ერთეული ახალი ერთეული არ არის საჯარო სექტორის გაერთიანების შემდეგ, წარმოქმნილმა ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) წარმოქმნილ ერთეულში შესული გაერთიანებული ოპერაციებიდან აღიარებული აქტივებისა და ვალდებულებების, ასევე წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტების, თითოეული ძირითადი ჯგუფის თანხები;
(ბ) წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტების შესწორებები, რომელიც გამოითხოვება გაერთიანებული ოპერაციების სააღრიცხვო პოლიტიკის წარმოქმნილი ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობისთვის; და
(გ) გაერთიანებულ ოპერაციებს შორის ოპერაციების ანულირებისათვის შეტანილი შესწორებები.
52. 54-ე და 56-ე პუნქტებში მოცემული მოთხოვნების გათვალისწინებით, წარმოქმნილ ერთეულს უფლება აქვს, მაგრამ არ მოეთხოვება, რომ ფინანსური ანგარიშგება წარადგინოს შერწყმის თარიღამდე პერიოდებისთვის (პუნქტებში მგ64–მგ65 მოცემულია შესაბამისი სახელმძღვანელო მითითებები). როდესაც წარმოქმნილი ერთეული არჩევს შერწყმის თარიღამდე პერიოდებისთვის ფინანსური ანგარიშგების წარდგენას, მან 54(გ) პუნქტში მოთხოვნილი ინფორმაცია უნდა გაამჟღავნოს განმარტებით შენიშვნებში.
განმარტებითი შენიშვნები
53. წარმოქმნილმა ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია, რომელიც ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელს შერწყმის ხასიათისა და ფინანსური შედეგის შეფასების საშუალებას მისცემს.
54. 53-ე პუნქტში მოცემული მიზნის მისაღწევად წარმოქმნილმა ერთეულმა შემდეგი ინფორმაცია უნდა გაამჟღავნოს თითოეული შერწყმისთვის, რომელიც საანგარიშგებო პერიოდში განხორციელდება:
(ა) თითოეული გაერთიანებული ოპერაციის დასახელება და აღწერა;
(ბ) შერწყმის თარიღი;
(გ) შერწყმის ძირითადი მიზეზები, მათ შორის, როდესაც შესაფერისია, შერწყმის იურიდიული საფუძველი;
(დ) გადაცემული აქტივებისა და ვალდებულებების თითოეული ძირითადი ჯგუფისთვის აღიარებული თანხები შერწყმის თარიღით;
(ე) თითოეული გაერთიანებული ოპერაციის მიერ აღრიცხული აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებების შესწორებები შერწყმის თარიღით:
(i) 22-ე პუნქტის შესაბამისად გაერთიანებულ ოპერაციებს შორის ოპერაციების ანულირებისათვის; და
(ii) 27-ე პუნქტის შესაბამისად წარმოქმნილი ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობისთვის.
(ვ) წმინდა აქტივების/კაპიტალის ანალიზი, მათ შორის ნებისმიერი კომპონენტის, რომელიც განცალკევებით არის წარდგენილი, ასევე ნებისმიერი მნიშვნელოვანი შესწორება, როგორიცაა მაგალითად პუნქტების 37-38 შესაბამისად აღიარებული გადაფასების ნამეტი ან დეფიციტი;
(ზ) თუ წარმოქმნილი ერთეული აირჩევს შერწყმის თარიღამდე პერიოდების ფინანსური ინფორმაციის წარდგენას 52-ე პუნქტის შესაბამისად, წარმოქმნილმა ერთეულმა შემდეგი ინფორმაცია უნდა გაამჟღავნოს თითოეული გაერთიანებული ოპერაციისთვის:
(i) ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება გასული პერიოდ(ებ)ის დასასრულს;
(ii) ფინანსური შედეგების ანგარიშგება გასული პერიოდ(ებ)ისთვის;
(iii) წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ცვლილებების ანგარიშგება გასული პერიოდ(ებ)ისთვის;
(iv) ფულადი ნაკადების ანგარიშგება გასული პერიოდ(ებ)ისთვის; და
(v) განმარტებითი შენიშვნები, რომელიც მოიცავს მნიშვნელოვანი სააღრიცხვო პოლიტიკის რეზიუმესა და სხვა ახსნა-განმარტებით შენიშვნებს.
წარმოქმნილმა ერთეულმა ეს ინფორმაცია არ უნდა გადაიანგარიშოს, მან ეს ინფორმაცია იმავე საფუძველზე უნდა წარმოადგინოს, რომელიც გამოიყენებოდა გაერთიანებული ოპერაციების ფინანსურ ანგარიშგებებში. წარმოქმნილმა ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ამ ინფორმაციის წარდგენის საფუძველი.
(თ) თუ წარმოქმნილი ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების გამოსაცემად დამტკიცებისთვის რომელიმე გაერთიანებული ოპერაციის ბოლო საანგარიშგებო თარიღი უშუალოდ შერწყმის თარიღამდე არ იქნება, მაშინ წარმოქმნილმა ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია:
(i) შემოსავლისა და ხარჯის თანხები, ასევე თითოეული გაერთიანებული ოპერაციის ნამეტი ან დეფიციტი გაერთიანებული ოპერაციების ბოლო საანგარიშგებო თარიღიდან შერწყმის თარიღამდე. შემოსავლის თანხები ერთეულის ოპერაციების შესაბამისად უნდა გაანალიზდეს, სსბასს 1-ის, ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა, 108-ე მუხლის შესაბამისად. ხარჯის თანხები უნდა გაანალიზდეს კლასიფიკაციის გამოყენებით, რომელიც ეფუძნება ხარჯის ხასიათს ან ერთეულში მის ფუნქციას, რომელიც უფრო საიმედო და შესაბამის ინფორმაციას იძლევა, სსბასს 1-ის 109-ე პუნქტის შესაბამისად.
(ii) აქტივებისა და ვალდებულებების ძირითადი ჯგუფებისთვის უშუალოდ შერწყმის თარიღამდე თითოეული გაერთიანებული ოპერაციის მიერ ანგარიშგებული თანხები;
(iii) უშუალოდ შერწყმის თარიღამდე თითოეული გაერთიანებული ოპერაციის მიერ წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ანგარიშგებული თანხები.
წარმოქმნილ ერთეულს არ მოეთხოვება ამ ინფორმაციის გამჟღავნება, როდესაც ის ირჩევს ფინანსური ანგარიშგების წარდგენას შერწყმის თარიღამდე პერიოდებისთვის, როგორც ეს ზემოთ მოცემულ (ზ) ქვეპუნქტშია მითითებული.
55. წარმოქმნილმა ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია, რომელიც ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელს მოცემულ პერიოდში ან ადრინდელ საანგარიშგებო პერიოდებში განხორციელებულ შერწყმასთან დაკავშირებული, მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდში აღიარებული შესწორებების ფინანსური გავლენის შეფასების საშუალებას აძლევს.
56. 55-ე პუნქტში მოცემული მიზნის მისაღწევად წარმოქმნილმა ერთეულმა შემდეგი ინფორმაცია უნდა გაამჟღავნოს:
(ა) თუ შერწყმის საწყისი აღრიცხვა არასრულია (იხ. 40-ე პუნქტი) გარკვეულ აქტივებსა და ვალდებულებებთან მიმართებით და ფინანსურ ანგარიშგებაში შერწყმისთვის აღიარებული თანხები მხოლოდ პირობითადაა განსაზღვრული:
(i) მიზეზები, რატომ არის შერწყმის საწყისი აღრიცხვა არასრული;
(ii) აქტივები ან ვალდებულებები, რომელთა მიმართებით არასრულია საწყისი აღრიცხვა; და
(iii) საანგარიშგებო პერიოდში 43-ე პუნქტის შესაბამისად აღიარებული შეფასების პერიოდის შესწორებების ხასიათი და თანხები.
(ბ) შერწყმის პირობების შედეგად გადასახდელი გადასახადის პატიების შემთხვევაში (იხ. პუნქტები 33–34):
(i) იმ გადასახდელი გადასახადის თანხა, რომელიც ეპატია; და
(ii) როდესაც წარმოქმნილი ერთეული საგადასახადო ორგანოა, დეტალური ინფორმაცია საგადასახადო დებიტორული დავალიანების შესწორებების შესახებ.
57. თუ წინამდებარე ან სხვა სსბასს-ებში მოცემული კონკრეტული განმარტებითი შენიშვნების მოთხოვნები არ აკმაყოფილებს 53-ე და 55-ე პუნქტბში მოცემულ მიზნებს, მაშინ წარმოქმნილმა ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს, საჭიროა თუ არა დამატებითი ინფორმაცია ამ მიზნების მისაღწევად.
შეძენის აღრიცხვა
58. მყიდველმა ერთეულმა თითოეული შეძენა უნდა აღრიცხოს შეძენის მეთდის გამოყენებით.
აღრიცხვის შეძენის მეთოდი
59. შეძენის მეთოდის გამოყენება საჭიროებს:
(ა) მყიდველი ერთეულის იდენტიფიკაციას;
(ბ) შეძენის თარიღის განსაზღვრას;
(გ) შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივების, აღებული ვალდებულებებისა და შეძენილ ოპერაციაში არამაკონტროლებელი წილის აღიარებასა და შეფასებას; და
(დ) გუდვილის ან შესყიდვიდან მიღებული შემოსულობის აღიარებასა და შეფასებას.
მყიდველი ერთეულის იდენტიფიკაცია
60. ყოველი შეძენისთვის მხარე, რომელიც კონტროლს მოიპოვებს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე, უნდა განისაზღვროს, როგორც მყიდველი.
61. მხარე, რომელიც კონტროლს მოიპოვებს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე, გამოვლინდება საჯარო სექტორის გაერთიანების კლასიფიკაციის პუნქტების 7, 8 და მგ10–მგ18 შესაბამისად.
შეძენის თარიღის განსაზღვრა
62. მყიდველმა ერთეულმა უნდა დაადგინოს შეძენის თარიღი, რომელიც არის თარიღი, როდესაც ის კონტროლს მოიპოვებს შეძენილ ოპერაციაზე.
63. თარიღი, როდესაც მყიდველი ერთეული კონტროლს მოიპოვებს შეძენილ ოპერაციაზე, საზოგადოდ, არის თარიღი, როდესაც მყიდველი ერთეული იურიდიულად გადასცემს კომპენსაციას და/ან იძენს შეძენილი ოპერაციის აქტივებს და იღებს მის ვალდებულებებს - გარიგების დახურვის თარიღი. თუმცა, მყიდველმა ერთეულმა შეიძლება კონტროლი ისეთი თარიღისთვის მოიპოვოს, რომელიც წინ უსწრებს გარიგების დახურვის თარიღს. მაგალითად, შეძენის თარიღი წინ უსწრებს გარიგების დახურვის თარიღს, თუ წერილობითი შეთანხმებით დაშვებულია, რომ მყიდველმა ერთეულმა შეძენილ ოპერაციაზე კონტროლი აიღოს გარიგების დახურვის თარიღამდე. შეძენის თარიღის დადგენისას მყიდველმა ერთეულმა უნდა განიხილოს საკითხთან დაკავშირებული ყველა ფაქტი და გარემოება.
შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივების, აღებული ვალდებულებებისა და შეძენილ ოპერაციებში არამაკონტორლებელი წილის აღიარება და შეფასება
აღიარების პრინციპი
64. შეძენის თარიღიდან დაწყებული, მყიდველმა ერთეულმა გუდვილისგან განცალკევებით უნდა აღიაროს შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივები, აღებული ვალდებულებები და შეძენილი ოპერაციის არამაკონტროლებელი წილი. შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და აღებული ვალდებულებების აღიარება ექვემდებარება 65-ე და 66-ე პუნქტებში ჩამოყალიბებულ პირობებს.
აღიარების პირობები
65. შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივები და აღებული ვალდებულებები შეძენის თარიღისათვის უნდა აკმაყოფილებდეს საჯარო სექტორის ერთეულების ფინანსური ანგარიშის მომზადებისა და წარდგენის სტრუქტურულ საფუძვლებში მოცემულ აქტივებისა და ვალდებულებების განმარტებებს, რათა შესაძლებელი იყოს მათი აღიარება შეძენის მეთოდის გამოყენებისას, როგორც მისი ნაწილის, და შესაძლებელი იქნეს ისე შეფასება, რომ დაკმაყოფილდეს ხარისხობრივი მახასიათებლები, საერთო დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის ინფორმაციის შეზღუდვების გათვალისწინებით. მაგალითად, დანახარჯები, რომლის გაწევასაც მომავალში მყიდველი ერთეული ვარაუდობს (მაგრამ ვალდებული არ არის ასე მოიქცეს), რათა განახორციელოს თავისი გეგმა და შეწყვიტოს შეძენილი ოპერაციის საქმიანობა ან შეძენილი ოპერაციის დაქირავებულ პირთა დასაქმება, ან გადააადგილოს მისი პერსონალი, შეძენის თარიღისათვის არ წარმოადგენს ვალდებულებებს. ამიტომ, მყიდველი ერთეული ამ დანახარჯებს არ აღიარებს შეძენის მეთოდის გამოყენების ფარგლებში. პირიქით, მყიდველი საწარმო ამ დანახარჯებს აღიარებს გაერთიანების შემდგომი პერიოდის ფინანსურ ანგარიშგებაში, სხვა სსბასს-ების შესაბამისად.
66. გარდა ამისა, იმისათვის, რომ შეძენილმა იდენტიფიცირებადმა აქტივებმა და აღებულმა ვალდებულებებმა დააკმაყოფილოს აღიარების კრიტერიუმები, როგორც შეძენის მეთოდის შემადგენელმა ნაწილმა, ეს აქტივები და ვალდებულებები უნდა იყოს იმის ნაწილი, რაც მყიდველმა ერთეულმა და შეძენილმა ოპერაციამ (ან მისმა ყოფილმა მესაკუთრეებმა) გაცვალეს შეძენის ოპერაციის დროს და არა სხვა განცალკევებული სამეურნეო ოპერაციების შედეგი. მყიდველმა ერთეულმა უნდა გამოიყენოს პუნქტებში 109–111 მოცემული მითითებები, რათა განსაზღვროს, რომელი შეძენილი აქტივები და აღებული ვალდებულებები წარმოადგენს შეძენილი ოპერაციის განხორციელებული გაცვლის შემადგენელ ნაწილს და რომელი არის განცალკევებული სამეურნეო ოპერაციის შედეგი, თუ ასეთი არსებობს, რომელიც აისახება თავისი შინაარსისა და სათანადო სსბასს-ების შესაბამისად.
67. მყიდველი ერთეულის მიერ აღიარების პრინციპისა და პირობების გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ზოგიერთი ისეთი აქტივისა და ვალდებულების აღიარება, რომელიც შეძენილმა ოპერაციამ მანამდე არ აღიარა ფინანსურ ანგარიშგებაში აქტივებისა და ვალდებულებების სახით. მაგალითად, მყიდველი ერთეული აღიარებს შეძენილ იდენტიფიცირებად არამატერიალურ აქტივს, როგორიცაა საფირმო ნიშანი, პატენტი ან კლიენტთან ურთიერთობა, რომელიც შეძენილმა ოპერაციამ არ აღიარა ფინანსურ ანგარიშგებაში როგორც აქტივები, რადგან თვითონ შექმნა ისინი ერთეულში და შესაბამისი დანახარჯები ხარჯებს მიაკუთვნა.
68. მგ72–მგ84 პუნქტებში მოცემულია მითითებები საოპერაციო იჯარისა და არამატერიალური აქტივების აღიარების შესახებ. პუნქტებში 76–82 განსაზღვრულია იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და ვალდებულებების სახეობები, რომელიც შეიცავს ისეთ მუხლებს, რომლებისთვისაც მოცემული სტანდარტი მცირე გამონაკლისებს უშვებს აღიარების პრინციპისა და პირობების გამოყენებაში.
შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და აღებული ვალდებულებების კლასიფიკაცია ან კლასიფიცირება
69. შეძენის თარიღისათვის მყიდველმა ერთეულმა უნდა მოახდინოს შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და აღებული ვალდებულებების კლასიფიცირება, ან გარკვეული მიზნისთვის მათი უფლებამოსილების განსაზღვრა, რაც აუცილებელია შემდგომში სხვა სსბასს-ების გამოსაყენებლად. მყიდველმა ერთეულმა ეს კლასიფიცირება ან უფლებამოსილება უნდა განსაზღვროს შეძენის თარიღისათვის არსებული სავალდებულო შეთანხმების პირობების (მათ შორის სახელშეკრულებო პირობების), ეკონომიკური პირობების, თავისი სამეურნეო ან სააღრიცხვო პოლიტიკისა და სხვა სათანადო პირობების საფუძველზე.
70. ზოგ შემთხვევაში, სსბასს-ები განსხვავებულად აღრიცხვას ითვალისწინებს იმისდა მიხედვით, რა კლასიფიკაციას ანიჭებს ან რა მიზნისთვის განსაზღვრავს ერთეული ამა თუ იმ კონკრეტულ აქტივსა და ვალდებულებას. მუხლების კლასიფიკაციის ან გარკვეული მიზნისთვის მათი უფლებამოსილების განსაზღვრის ნიმუშები, რაც მყიდველმა ერთეულმა უნდა გააკეთოს შეძენის თარიღისთვის არსებული სათანადო პირობების საფუძველზე, სხვასთან ერთად მოიცავს:
(ა) კონკრეტული ფინანსური აქტივებისა და ვალდებულებების, როგორც რეალური ღირებულებით ან ამორტიზებული ღირებულებით შეფასებულის კლასიფიცირებას სსბასს 29-ის შესაბამისად;
(ბ) წარმოებული ინსტრუმენტის განსაზღვრას ჰეჯირების ინსტრუმენტად სსბასს 29-ის; და
(გ) იმის შეფასება, ჩართული წარმოებული განცალკევებული უნდა იქნეს თუ არა ძირითადი ხელშეკრულებიდან, სსბასს 29-ის შესაბამისად (რაც „კლასიფიკაციის“ საკითხია, როგორც წინამდებარე სტანდარტში გამოიყენება ეს ტერმინი).
71. წინამდებარე სტანდარტი უშვებს ორ გამონაკლისს 69-ე პუნქტში მოცემულ პრინციპთან მიმართებით:
(ა) საიჯარო ხელშეკრულების კლასიფიკაცია საოპერაციო იჯარად ან ფინანსურ იჯარად, სსბასს 13-ის, იჯარა, შესაბამისად; და
(ბ) ხელშეკრულების კლასიფიკაცია სადაზღვევო ხელშეკრულებად, შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტის, რომელიც სადაზღვევო ხელშეკრულებებს ეხება, შესაბამისად.
მყიდველმა ერთეულმა ამ ხელშეკრულებების კლასიფიკაცია უნდა განახორციელოს სავალდებულო შეთანხმებების პირობებისა და სხვა ფაქტორების საფუძველზე, რომლებიც არსებობს სავალდებულო შეთანხმების ამოქმედების თარიღისათვის (ან, თუ სავალდებულო შეთანხმების პირობები იმგვარად შეიცვალა, რომ შეცვლილი პირობები გავლენას ახდენს მის კლასიფიკაციაზე, ამ ცვლილების თარიღისათვის, რომელიც შეიძლება იყოს შეძენის თარიღი).
შეფასების პრინციპი
72. მყიდველმა ერთეულმა შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივები და აღებული ვალდებულებები რეალური ღირებულებით უნდა შეაფასოს შეძენის თარიღისთვის.
73. თითოეული შეძენისთვის მყიდველმა ერთეულმა შეძენის თარიღისთვის შეძენილი ოპერაციის არამაკონტროლებელი წილის კომპონენტები, რომლებიც არსებული საკუთრების წილებია და მფლობელებს ერთეულის წმინდა აქტივების პროპორციული წილის მიღების უფლებას ანიჭებს მისი ლიკვიდაციის დროს, უნდა შეაფასოს:
(ა) რეალური ღირებულებით; ან
(ბ) შეძენილი ოპერაციის იდენტიფიცირებადი წმინდა აქტივების აღიარებულ თანხებში ძალაში შესული ინსტრუმენტების პროპორციული წილის სახით.
არამაკონტროლებელი წილის ყველა სხვა კომპონენტი უნდა შეფასდეს მათი შეძენის თარიღისთვის განსაზღვრული რეალური ღირებულებით, თუ სსბასს-ებით მათი შეფასება არ მოითხოვება რაიმე სხვა საფუძვლით.
74. პუნქტებში 78–84 განსაზღვრულია იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და ვალდებულებების სახეობები, რომლებიც მოიცავს ისეთ მუხლებს, რომელთათვისაც წინამდებარე სტანდარტი მცირე გამონაკლისებს უშვებს შეფასების პრინციპში.
აღიარების ან შეფასების პრინციპების გამონაკლისები
75. წინამდებარე სტანდარტი უშვებს მცირე გამონაკლისებს აღიარებისა და შეფასების პრინციპებში. პუნქტებში 76–84 განსაზღვრულია სპეციფიური მუხლები, რომელთათვისაც დაშვებულია გამონაკლისი და ასევე ამ გამონაკლისების თავისებურებები. მყიდველმა ერთეულმა ეს მუხლები უნდა ასახოს პუნქტების 76–84 მოთხოვნების საფუძველზე, რაც შემდგომში გამოიწვევს ზოგიერთი მუხლის:
(ა) აღიარებას პუნქტებით 65–66 დადგენილი აღიარების პირობების გარდა სხვა პირობების შესაბამისადაც, ან სხვა სსბასს-ების მოთხოვნების შესაბამისად და ეს შედეგები განსხვავებული იქნება ამ სტანდარტის აღიარების პრინციპისა და პირობების გამოყენებით მიღებული შედეგისგან;
(ბ) შეფასებას ისეთი თანხით, რომელიც განსხვავებული იქნება შეძენის თარიღის შესაბამისი რეალური ღირებულებისაგან.
აღიარების პრინციპის გამონაკლისი
პირობითი ვალდებულებები
76. სსბასს 19-ში, ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი აქტივები, პირობითი ვალდებულება განმარტებულია, როგორც:
(ა) შესაძლო მოვალეობა, რომელიც წარმოიქმნება წარსული მოვლენების შედეგად და რომლის არსებობაც დადასტურდება მხოლოდ ერთი ან მეტი განუსაზღვრელი მოვლენის მომავალში მოხდენით ან არმოხდენით, რომელიც მთლიანად არ ექვემდებარება ერთეულის კონტროლს; ან
(ბ) მიმდინარე მოვალეობა, რომელიც წარმოიქმნა წარსული მოვლენების შედეგად, მაგრამ აღიარებული არ არის, რადგან:
(i) მოსალოდნელი არ არის, რომ ვალდებულების დასაფარად საჭირო იქნება რესურსებში განივთებული ეკონომიკური სარგებლის გასვლა; ან
(ii) შეუძლებელია მოვალეობის თანხის საკმარისად საიმედოდ შეფასება.
77. სსბასს 19-ის მოთხოვნები არ გამოიყენება იმის დასადგენად, თუ რომელი პირობითი ვალდებულებები უნდა აღიარდეს შეძენის თარიღისათვის. ამის მაგიერ, მყიდველმა ერთეულმა შეძენის თარიღისათვის უნდა აღიაროს შეძენისას აღებული პირობითი ვალდებულება, თუ ეს არის მიმდინარე მოვალეობა, რომელიც წარმოიშობა წარსული მოვლენების შედეგად და მისი რეალური ღირებულება შეიძლება საიმედოდ შეფასდეს11. ამგვარად, სსბასს 19-ის საპირისპიროდ, მყიდველი ერთეული შეძენის თარიღით აღიარებს შეძენისას აღებულ პირობით ვალდებულებას მაშინაც კი, თუნდაც მოსალოდნელი არ იყოს რესურსებში განივთებული ეკონომიკური სარგებლის გასვლა ამ მოვალეობის დასაფარად. პირობითი ვალდებულებების შემდგომი აღრიცხვისათვის მითითებები მოცემულია 115-ე პუნქტში.
ორივე, აღიარებისა და შეფასების პრინციპების გამონაკლისები
მოგებიდან გადასახადები (როდესაც მოცემულია შერწყმის პირობებში)
78. საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ შეძენამ შეიძლება გამოიწვიოს გადასახდელი გადასახადების პატიება საგადასახადო ორგანოს მიერ. მყიდველმა ერთეულმა შერწყმის პირობების შედეგად ნაპატიები საგადასახადო მუხლები არ უნდა აღიაროს (პუნქტებში მგ85–მგ87 მოცემულია შესაბამისი სახელმძღვანელო მითითებები).
79. მყიდველმა ერთეულმა უნდა აღიაროს და შეაფასოს ნებისმიერი დარჩენილი საგადასახადო მუხლი, რომელსაც შეძენა მოიცავს ან შეძენის შედეგად წარმოიქმნება, შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტით, რომელიც მოგებიდან გადასახადებს ეხება. მყიდველმა ერთეულმა უნდა აღიაროს და შეაფასოს ნებისმიერი დარჩენილი შემოსავალი დაბეგვრიდან, რომელსაც შეძენა მოიცავს ან შეძენის შედეგად წარმოიქმნება, სსბასს 23-ის შესაბამისად.
დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოები
80. მყიდველმა ერთეულმა შეძენილი ოპერაციის დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოებთან დაკავშირებული ვალდებულება (ან აქტივი, თუ ასეთი არსებობს) უნდა აღიაროს და შეაფასოს სსბასს 39-ის შესაბამისად.
საგარანტიო აქტივები
81. შეძენისას გამყიდველმა შეიძლება მყიდველ ერთეულს ხელშეკრულებით მისცეს გარანტია იმ გაუთვალისწინებელი ან გაურკვეველი გარემოებების შედეგებით გამოწვეული ზარალის ანაზღაურებისთვის, რომელიც დაკავშირებულია ყველა ან მხოლოდ რომელიმე კონკრეტული აქტივის ან ვალდებულების ნაწილთან. მაგალითად, გამყიდველმა შეიძლება დააზღვიოს ამა თუ იმ კონკრეტული პირობითი მოვლენით გამოწვეულ ვალდებულებასთან დაკავშირებული მყიდველი ერთეულის ისეთი დანაკარგები, რომელიც აღემატება წინასწარდადგენილ გარკვეულ თანხას; სხვა სიტყვებით, გამყიდველი იძლევა გარანტიას, რომ მყიდველი ერთეულის ვალდებულება არ გადააჭარბებს წინასწარ დადგენილ თანხას. შედეგად, მყიდველი ერთეული იძენს საგარანტიო აქტივს. მყიდველმა ერთეულმა საგარანტიო აქტივიც მაშინვე უნდა აღიაროს, როდესაც საგარანტიო მუხლს აღიარებს, რომელიც იმავე საფუძვლით იქნება შეფასებული, როგორც საგარანტიო მუხლი და მასთან დაკავშირებით საჭირო იქნება საეჭვო ვალების ანარიცხების შეფასება. ამგვარად, თუ გარანტია უკავშირდება შეძენის თარიღით აღიარებულ აქტივს ან ვალდებულებას, რომელიც შეფასებულია რეალური ღირებულებით შეძენის თარიღისთვის, მყიდველმა ერთეულმა საგარანტიო აქტივიც უნდა აღიაროს შეძენის თარიღით, შეძენის თარიღის რეალური ღირებულებით. რეალური ღირებულებით შეფასებული საგარანტიო აქტივისათვის, მომავალ ფულად ნაკადებთან დაკავშირებული განუსაზღვრელობის შედეგების შეფასების ცალკე ანარიცხი საჭირო არ არის (პუნქტში მგ88 მოცემულია შესაბამისი სახელმძღვანელო მითითებები), რადგან მათი ამოღების შესაძლებლობა გათვალისწინებულია რეალური ღირებულების შეფასებაში.
82. ზოგ შემთხვევაში, გარანტია შეიძლება ისეთ აქტივს ან ვალდებულებას უკავშირდებოდეს, რომელიც აღიარებისა და შეფასების პრინციპებში გამონაკლისს წარმოადგენს. მაგალითად, გარანტია შეიძლება უკავშირდებოდეს პირობით ვალდებულებას, რომელიც აღიარებული არ არის შეძენის თარიღისთვის, რადგან მისი რეალური ღირებულების საიმედოდ შეფასება შეუძლებელია ამ თარიღისათვის. სხვა შემთხვევაში, მაგალითად, გარანტია შეიძლება უკავშირდებოდეს ისეთ აქტივს ან ვალდებულებას, რომელიც წარმოიშვა დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოს შედეგად და შეფასებულია სხვა საფუძვლით და არა შეძენის თარიღით განსაზღვრული რეალური ღირებულებით. ასეთ შემთხვევებში, საგარანტიო აქტივი უნდა აღიარდეს და შეფასდეს ისეთი დაშვებების გამოყენებით, რომლებიც შეესაბამება საგარანტიო მუხლის შეფასებისთვის გამოყენებულ დაშვებებს, რაც დამოკიდებულია ხელმძღვანელობის მიერ განსაზღვრულ საგარანტიო აქტივის ამოღების შესაძლებლობის შეფასებასა და საგარანტიო თანხის სახელშეკრულებო შეზღუდვებზე.116-ე პუნქტში მოცემულია მითითებები საგარანტიო აქტივის შემდგომი აღრიცხვისთვის.
შეფასების პრინციპის გამონაკლისები
გამოსყიდული უფლებები
83. მყიდველმა ერთეულმა არამატერიალურ აქტივად აღიარებული გამოსყიდული უფლების ღირებულება უნდა შეაფასოს შესაბამისი სავალდებულო შეთანხმების დარჩენილი სახელშეკრულებო ვადის საფუძველზე, იმის მიუხედავად, ბაზრის მონაწილეები გაითვალისწინებენ თუ არა სავალდებულო შეთანხმების განახლების შესაძლებლობას მისი რეალური ღირებულების შეფასებისას. ამ პუნქტის გამოყენებასთან დაკავშირებული მითითებები მოცემულია პუნქტებში მგ79–მგ80.
აქციებზე დაფუძნებული გადახდის ჯილდოები
84. მყიდველმა ერთეულმა ვალდებულება ან წილობრივი ინსტრუმენტი, რომელიც დაკავშირებულია შეძენილი ოპერაციის აქციებზე დაფუძნებული გადახდის ოპერაციებთან, ან შეძენილი ოპერაციის აქციებზე დაფუძნებული გადახდის ოპერციების ჩანაცვლებასთან მყიდველი ერთეულის აქციებზე დაფუძნებული გადახდის ოპერაციებით, უნდა შეაფასოს შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტით, რომელიც აქციებზე დაფუძნებულ გადახდას ეხება.
გუდვილის ან ხელსაყრელი შესყიდვიდან მიღებული შემოსულობის აღიარება და შეფასება
85. მყიდველმა ერთეულმა შეძენის თარიღისთვის შეფასებული გუდვილი უნდა აღიაროს, როგორც (ა)-ს ნამეტი (ბ)-ზე (იხ. ქვემოთ), 86-ე პუნქტის მოთხოვნების გათვალისწინებით:
(ა) ჯამური მაჩვენებელი შემდეგი სიდიდეების:
(i) წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად შეფასებული გადაცემული კომპენსაცია, რომელიც, საზოგადოდ, საჭიროებს რეალური ღირებულებით შეფასებას შეძენის თარიღით (იხ. 95-ე პუნქტი);
(ii) წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად შეფასებული ნებისმიერი არამაკონტროლებელი წილი შეძენილ ოპერაციაში; და
(iii) ეტაპობრივად განხორციელებული შეძენისას (იხ. პუნქტები 99–100), შეძენილ ერთეულში მყიდველი ერთეულის ადრე კუთვნილი სააქციო წილის რეალური ღირებულება, შეძენის თარიღისთვის შეფასებული.
(ბ) წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად შეფასებული შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და აღებული ვალდებულებების წმინდა ღირებულება შეძენის თარიღისათვის.
86. მყიდველმა ერთეულმა გუდვილი მხოლოდ მაშინ უნდა შეაფასოს, როდესაც შეძენა გამოიწვევს:
(ა) ფულადი ნაკადების შემოსვლას (როგორიცაა მაგალითად, ფულადი სახსრების წარმომქნელი ოპერაციის შეძენა); და/ან
(ბ) მყიდველი ერთეულის წმინდა ფულადი ნაკადის გასვლის შემცირებას.
მყიდველმა ერთეულმა 85-ე პუნქტში მოცემული (ა)-ს დამატებითი ნამეტი (ბ)-ზე ზარალის სახით უნდა აღიაროს ნამეტში ან დეფიციტში. პუნქტში მგ93 მოცემულია შესაბამისი მითითებები.
87. თუ შეძენისას მყიდველი ერთეული და შეძენილი ოპერაცია (ან მისი ყოფილი მესაკუთრეები) მხოლოდ სააქციო წილს ცვლიან, შეძენილი ოპერაციის სააქციო წილის რეალური ღირებულება შეძენის თარიღისათვის შეიძლება უფრო საიმედოდ შეფასებადი იყოს, ვიდრე მყიდველი ერთეულის სააქციო წილის რეალური ღირებულება შეძენის თარიღისათვის. თუ ასეა, მყიდველმა ერთეულმა გუდვილის თანხა უნდა განსაზღვროს შეძენის თარიღისათვის შეფასებული შეძენილი ოპერაციის სააქციო წილის რეალური ღირებულებით და არა შეძენის თარიღისათვის შეფასებული გადაცემული სააქციო წილის რეალური ღირებულებით. გუდვილის თანხის დასადგენად ისეთი შეძენისას, სადაც არანაირი კომპენსაციის გადაცემა არ მომხდარა, მყიდველმა ერთეულმა შეძენის თარიღისათვის შეფასებული, გადაცემული კომპენსაციის რეალური ღირებულების მაგივრად უნდა გამოიყენოს შეძენილ ოპერაციაში მყიდველი ერთეულის წილის რეალური ღირებულება, რომელიც შეფასებულია შეძენის თარიღისათვის (იხ. პუნქტი 85 (ა) (i)). პუნქტში მგ94 მოცემულია შესაბამისი მითითებები.
ხელსაყრელი შესყიდვა
88. იშვიათად, შეძენად კლასიფიცირებულ საჯარო სექტორის გაერთიანებისას, მყიდველი ხელსაყრელ შესყიდვას ახორციელებს, რომელიც წარმოადგენს ისეთ შეძენას, რომელშიც 85 (ბ) პუნქტში მითითებული თანხა აღემატება 85 (ა) პუნქტში განსაზღვრულ ჯამურ მაჩვენებელს. თუ ეს გადამეტება ისევ შენარჩუნებულია 90-ე პუნქტის მოთხოვნების შესრულების შემდეგაც, მყიდველმა ერთეულმა მიღებული შემოსულობა უნდა აღიაროს ნამეტში ან დეფიციტში, შეძენის თარიღით. შემოსულობა უნდა მიეკუთვნოს მყიდველ ერთეულს.
89. მაგალითად, ხელსაყრელ შესყიდვას შეიძლება ადგილი ჰქონდეს შეძენისას, რომელიც წარმოადგენს იძულებით გაყიდვას. თუმცა, პუნქტებში 76–84 განხილული კონკრეტული მუხლების აღიარების ან შეფასების პრინციპიდან გამონაკლისებმაც შეიძლება ასევე გამოიწვიოს ხელსაყრელი შესყიდვიდან მიღებული შემოსულობის აღიარება (ან აღიარებული შემოსულობის თანხის შეცვლა).
90. ხელსაყრელი შესყიდვით მიღებული შემოსულობის აღიარებამდე, მყიდველმა ერთეულმა ხელახლა უნდა განიხილოს, სწორად განსაზღვრა თუ არა ყველა შეძენილი აქტივი და ყველა აღებული ვალდებულება და უნდა აღიაროს ნებისმიერი დამატებითი აქტივი ან ვალდებულება, რომლებიც ამ შემოწმებისას გამოვლინდა. ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი მუხლისთვის მყიდველმა ერთეულში შემდეგში უნდა გადახედოს პროცედურებს, რომლებიც გამოყენებული იყო იმ თანხების შეფასებისას, რომელთა აღიარებასაც წინამდებარე სტანდარტი მოითხოვს შეძენის თარიღით:
(ა) შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივები და აღებული ვალდებულებები;
(ბ) არამაკონტროლებელი წილი შეძენილ ოპერაციაში, თუ ასეთი არსებობს;
(გ) ეტაპობრივად განხორციელებული შეძენისას, სააქციო წილი შეძენილ ოპერაციაში რომელიც ადრე მყიდველ ერთეულს ეკუთვნოდა; და
(დ) გადაცემული კომპენსაცია.
ამგვარი მიმოხილვის მიზანია იმაში დარწმუნება, რომ შეფასებები შესაბამისად ასახავს ყველა შესაძლო ინფორმაციის განხილვას შეძენის თარიღისათვის.
91. ზოგ შემთხვევაში, საჯარო სექტორში ერთეული ოპერაციაზე კონტროლს არაგაცვლითი ოპერაციის მეშვეობით მოიპოვებს, როდესაც ის გადასცემს კომპენსაციას, რომელიც შეძენილი ოპერაციის რეალური ღირებულების მიახლოებით თანაბარი არ არის. მსგავსი ვითარება, სხვასთან ერთად, მოიცავს შემდეგს:
(ა) ოპერაციების ან ერთეულების კომპენსირებული კონფისკაცია; და
(ბ) დონორის მიერ მყიდველი ერთეულისთვის ოპერაციის ნომინალური კომპენსაციის სანაცვლოდ გადაცემა.
92. როდესაც საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი შეძენაა, მსგავსი არაგაცვლითი შეძენა ხელსაყრელ შესყიდვად მიიჩნევა და აღირიცხება პუნქტების 88–90 შესაბამისად.
არაგაცვლითი შეძენა, კომპენსაციის გადაცემის გარეშე
93. ზოგ შემთხვევაში, საჯარო სექტორში ერთეული ოპერაციაზე კონტროლს არაგაცვლითი ოპერაციის მეშვეობით მოიპოვებს, როდესაც ის კომპენსაციას არ გადასცემს. მსგავსი ვითარება მოიცავს, მაგრამ არ შემოიფარგლება შემდეგით:
(ა) ერთეულების კომპენსირების გარეშე კონფისკაცია (ასევე უწოდებენ იძულებით ნაციონალიზაციას);
(ბ) დონორის მიერ ერთეულისთვის ოპერაციის გადაცემა კომპენსაციის გარეშე. მსგავსი გადაცემა შეიძლება ჩუქების/მემკვიდრეობის გზით მოხდეს.
და
(გ) ოპერაციის ერთეულისთვის გადაცემა, როდესაც ოპერაციას წმინდა ვალდებულებები აქვს. ერთეულს შეიძლება წმინდა ვალდებულებები გადასცენ ოპერაციის შეწყვეტის თავიდან ასაცილებლად. მსგავს გადაცემებს ზოგჯერ „მთავრობის დახმარებას“ უწოდებენ.
94. როდესაც საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი შეძენაა, მყიდველი ერთეული, რომელიც შეძენილ ოპერაციაზე კონტროლს არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად მოიპოვებს, გუდვილს არ აღიარებს. მყიდველი ერთეული შემოსულობას ან ზარალს ნამეტში ან დეფიციტში აღიარებს 86-ე პუნქტის შესაბამისად.
გადაცემული კომპენსაცია
95. შეძენისას გადაცემული კომპენსაცია უნდა შეფასდეს რეალური ღირებულებით, რომელიც გამოითვლება როგორც შეძენის თარიღით შეფასებული შემდეგი რეალური ღირებულებების ჯამი: მყიდველი ერთეულის მიერ გადაცემული აქტივების, შეძენილი ოპერაციის ყოფილი მესაკუთრეების მიმართ მყიდველი ერთეულის მიერ აღებული ვალდებულებებისა და მყიდველი ერთეულის მიერ გამოშვებული სააქციო წილი (თუმცა, მყიდველი ერთეულის აქციებზე დაფუძნებული გადახდის ჯილდოების ნებისმიერი დონის გაცვლა შეძენილი ოპერაციის დაქირავებულ პირთა ჯილდოებზე, რომელიც შედის შეძენისას გადაცემულ კომპენსაციაში, რეალური ღირებულებით შეფასების ნაცვლად უნდა შეფასდეს 84-ე პუნქტის შესაბამისად). კომპენსაციის შესაძლო ფორმები მოიცავს: ფულად სახსრებს, სხვა აქტივებს, მყიდველი ერთეულის ოპერაციას ან კონტროლირებულ ერთეულს, პირობით კომპენსაციას, ჩვეულებრივ ან პრივილეგირებულ წილობრივ ინსტრუმენტებს, ოფციონებს, ვარანტებს და წევრთა წილებს ერთობლივ სამეურნეო ერთეულებში.
96. გადაცემული კომპენსაცია შეიძლება შეიცავდეს მყიდველი ერთეულის ისეთ აქტივებსა და ვალდებულებებს, რომელთა საბალანსო ღირებულება განსხვავდება შეძენის თარიღით განსაზღვრული მათი რეალური ღირებულებისაგან (მაგალითად, არაფულადი აქტივები ან მყიდველი ერთეულის ოპერაცია). ასეთ შემთხვევაში, მყიდველმა ერთეულმა ხელახლა უნდა შეაფასოს გადაცემული აქტივები ან ვალდებულებები შეძენის თარიღისთვის გამოთვლილ რეალურ ღირებულებამდე, ხოლო მიღებული შემოსულობა ან ზარალი, თუ ასეთი არსებობს, აღიაროს ნამეტში ან დეფიციტში. თუმცა, ზოგჯერ გადაცემული აქტივები და ვალდებულებები გაერთიანებულ ერთეულში რჩება შეძენის შემდეგ (მაგალითად, იმის გამო, რომ აქტივები და ვალდებულებები შეძენილ ოპერაციას გადაეცა და არა მათ ყოფილ მესაკუთრეებს) და, ამდენად, მყიდველი ერთეული ინარჩუნებს მათზე კონტროლს. ასეთ სიტუაციაში, მყიდველმა ერთეულმა ეს აქტივები და ვალდებულებები უნდა შეაფასოს უშუალოდ შეძენის თარიღამდე არსებული მათი საბალანსო ღირებულებით და არ უნდა აღიაროს ნამეტში ან დეფიციტში ისეთ აქტივებთან და ვალდებულებებთან დაკავშირებული შემოსულობა ან ზარალი, რომელსაც ის აკონტროლებდა შეძენამდეც და მის შემდეგაც.
პირობითი კომპენსაცია
97. კომპენსაცია, რომელსაც მყიდველი ერთეული გადასცემს შეძენილი ოპერაციის სანაცვლოდ, შეიცავს აქტივებს ან ვალდებულებებს, რომლებიც წარმოშობილია პირობითი კომპენსაციის შეთანხმებით (იხ. 95-ე პუნქტი). მყიდველმა ერთეულმა შეძენის თარიღისთვის განსაზღვრული პირობითი კომპენსაციის რეალური ღირებულება უნდა აღიაროს, როგორც შეძენილი ოპერაციის სანაცვლოდ გადაცემული კომპენსაციის ნაწილი.
98. მყიდველმა ერთეულმა პირობითი კომპენსაციის გადახდის მოვალეობას უნდა მიანიჭოს ვალდებულების ან წილობრივი ინსტრუმენტის კლასიფიკაცია, სსბასს 28-ის მე-9 პუნქტში მოცემული წილობრივი ინსტრუმენტისა და ფინანსური ვალდებულების განმარტებების საფუძველზე. მყიდველმა ერთეულმა ადრე გადაცემული კომპენსაციის დაბრუნების უფლებას უნდა მიანიჭოს აქტივის კლასიფიკაცია, თუ გარკვეული პირობები შესრულებულია. 117-ე პუნქტში მოცემულია მითითებები პირობითი კომპენსაციის შემდგომი აღრიცხვის წესის შესახებ.
ეტაპობრივად განხორციელებული შეძენა
99. მყიდველი ერთეული ზოგჯერ კონტროლს იღებს ისეთ ოპერაციაზე, სადაც იგი ფლობდა სააქციო წილს უშუალოდ შეძენის თარიღამდე. მაგალითად, 20X1 წლის 31 დეკემბერს, A ერთეული ფლობს არამაკონტროლებელი სააქციო წილის 35%-ს B ერთეულში. ამავე თარიღისთვის A ერთეული იძენს დამატებით 40% სააქციო წილს B ერთეულში, რაც მას B საწარმოზე კონტროლის განხორციელების საშუალებას აძლევს. წინამდებარე სტანდარტი ასეთ ოპერაციას ეტაპობრივად განხორციელებულ შეძენას უწოდებს, ზოგჯერ კი _ საფეხურებრივ შეძენას.
100. ეტაპობრივად განხორციელებულ შეძენაში მყიდველმა ერთეულმა მისი ადრინდელი სააქციო წილი შეძენილ ოპერაციაში ხელახლა უნდა შეაფასოს შეძენის თარიღისთვის გამოთვლილ რეალურ ღირებულებამდე და მიღებული შემოსულობა ან ზარალი (თუ ასეთი არსებობს) ნამეტში ან დეფიციტში, ან წმინდა აქტივებში/კაპიტალში უნდა აღიაროს, საჭიროებისამებრ. წინა საანგარიშგებო პერიოდებში მყიდველ ერთეულს შეიძლება წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ჰქონდეს აღიარებული შეძენილ ოპერაციაში თავისი სააქციო წილის ღირებულების ცვლილებები. ასეთ შემთხვევაში, თანხა, რომელიც აღიარებული იყოს წმინდა აქტივებში/კაპიტალში, იმავე საფუძვლით უნდა აღიარდეს, რომლის გამოყენებაც მოთხოვნილი იქნებოდა იმ შემთხვევაში, თუ მყიდველი ერთეული პირდაპირ გაასხვისებდა თავის ადრინდელ სააქციო წილს.
დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები შეძენის მეთოდის გამოყენებაზე, როდესაც შეძენა ხორციელდება ხმის უფლებების ცვლილებით, მხოლოდ ხელშეკრულების მეშვეობით და მსგავს ვითარებაში, როდესაც კომპენსაციის გადაცემა არ ხდება
შეძენა ხორციელდება ხმის უფლებების ცვლილებების, მხოლოდ ხელშეკრულების მეშვეობით და მსგავს ვითარებაში, კომპენსაციის გადაცემის გარეშე
101. მყიდველი ერთეული ზოგჯერ შეძენილ ოპერაციაზე კონტროლს იღებს კომპენსაციის გადაცემის გარეშე. შეძენის აღრიცხვისთვის შეძენის მეთოდი გამოიყენება საჯარო სექტორის ამ გაერთიანებების მიმართაც. ამგვარი სიტუაციების მაგალითებია:
(ა) შეძენილი ოპერაცია გამოისყიდის თავისი საკუთარი აქციების საკმარის რაოდენობას იმისათვის, რომ არსებულმა ინვესტორმა (მყიდველმა ერთეულმა) მოიპოვოს კონტროლი;
(ბ) უმცირესობათა ვეტოს უფლებას უწყდება მოქმედება, რაც ადრე მყიდველ ერთეულს არ აძლევდა შეძენილი ოპერაციის კონტროლის უფლებას, სადაც მყიდველ ერთეულს ხმათა უმრავლესობა გააჩნდა;
(გ) მყიდველი ერთეული და შეძენილი ოპერაცია თანხმდებიან, მხოლოდ ხელშეკრულების საფუძველზე გააერთიანონ თავიანთი ოპერაციები. მყიდველი არანაირ კომპენსაციას არ გადასცემს შეძენილ ოპერაციაზე კონტროლის აღების სანაცვლოდ და არც არანაირ სააქციო წილს არ ფლობს შეძენილ ოპერაციაში, არც შეძენის თარიღისათვის და არც მანამდე.
102. მხოლოდ ხელშეკრულების საფუძველზე შეძენისას მყიდველმა ერთეულმა შეძენილი ოპერაციის მესაკუთრეებს უნდა მიაკუთვნოს წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად აღიარებული, შეძენილი ოპერაციის წმინდა აქტივების თანხა. სხვა სიტყვებით, სააქციო წილი შეძენილ ოპერაციაში, რომელსაც ფლობენ მყიდველი ერთეულის გარდა სხვა მხარეები, იქნება არამაკონტროლებელი წილი მყიდველი ოპერაციის შეძენის შემდგომი პერიოდის ფინანსურ ანგარიშგებაში, იმ შემთხვევაშიც კი, თუ ამის შედეგად შეძენილ ოპერაციაში ფლობილი ყველა სააქციო წილი არამაკონტროლებელ წილს მიეკუთვნება.
შეფასების პერიოდი
103. თუ შეძენის საწყისი აღრიცხვა დასრულებული არ არის იმ საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს, როდესაც შეძენა განხორციელდა, მყიდველმა ერთეულმა ამ მუხლებისათვის (რომელთა სააღრიცხვო მონაცემები დასრულებული არ არის) ფინანსურ ანგარიშგებაში უნდა ასახოს პირობითი ღირებულები. შეფასების პერიოდის განმავლობაში, მყიდველმა ერთეულმა რეტროსპექტულად უნდა დააკორექტიროს შეძენის თარიღით აღიარებული პირობითი ღირებულები, რათა ასახოს მიღებული ახალი ინფორმაცია იმ ფაქტებისა და ვითარების შესახებ, რომლებიც არსებობდა შეძენის თარიღისათვის და, თუ ცნობილი იქნებოდა მაშინ, გავლენას იქონიებდა ამ თარიღისათვის აღიარებული თანხების შეფასებაზე. შეფასების პერიოდის განმავლობაში, მყიდველმა ერთეულმა ასევე უნდა აღიაროს დამატებითი აქტივები და ვალდებულებები, თუ მიღებულია ახალი ინფორმაცია შეძენის თარიღისათვის არსებული ფაქტებისა და ვითარების შესახებ, რომელიც თუ მაშინ იქნებოდა ცნობილი, განაპირობებდა ამ აქტივებისა და ვალდებულებების აღიარებას ამ თარიღისათვის. შეფასების პერიოდი მთავრდება, როგორც კი მყიდველი ერთეული იღებს იმ ინფორმაციას, რასაც ეძებდა შეძენის თარიღისათვის არსებული ფაქტებისა და ვითარების შესახებ, ან როცა გაიგებს, რომ მეტი ინფორმაციის მიღება შეუძლებელია. თუმცა, შეფასების პერიოდმა არ უნდა გადააჭარბოს შეძენის თარიღიდან ერთ წელს.
104. შეფასების პერიოდი არის შეძენის თარიღის შემდგომი პერიოდი, რომლის განმავლობაშიც მყიდველ ერთეულს შეუძლია კორექტირება შეიტანოს შეძენასთან დაკავშირებით აღიარებულ პირობით თანხებში. შეფასების პერიოდი მყიდველ ერთეულს აძლევს საკმაო დროს, რათა მან მოიპოვოს ინფორმაცია, რომელიც აუცილებელია შემდეგი მუხლების შეძენის თარიღისათვის იდენტიფიცირებისა და შეფასებისთვის, წინამდებარე სტანდარტის მოთხოვნების შესაბამისად:
(ა) შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივები, აღებული ვალდებულებები და ნებისმიერი არამაკონტროლებელი წილი შეძენილ ოპერაციაში;
(ბ) შეძენილი ოპერაციისთვის გადაცემული კომპენსაცია (ან სხვა თანხა, რომელიც გამოყენებულია გუდვილის შეფასებისას);
(გ) ეტაპობრივად განხორციელებულ შეძენაში, სააქციო წილი შეძენილ ოპერაციაში, რომელიც მანამდე ეკუთვნოდა მყიდველ ერთეულს; და
(დ) ხელსაყრელი შესყიდვიდან მიღებული გუდვილი, ზარალი ან შემოსულობა.
105. მყიდველმა ერთეულმა უნდა განიხილოს ყველა სათანადო ფაქტორი იმის დასადგენად, შეძენის თარიღის შემდეგ მიღებული ინფორმაცია გამოიწვევს თუ არა აღიარებული პირობითი ღირებულების კორექტირებას, ან ხომ არ გამომდინარეობს ეს ინფორმაცია შეძენის თარიღის შემდგომი პერიოდის მოვლენებიდან. სათანადო ფაქტორები მოიცავს იმ თარიღს, როდესაც დამატებითი ინფორმაცია იქნა მიღებული და შეუძლია თუ არა მყიდველ ერთეულს დაადგინოს პირობითი ღირებულებების ცვლილების მიზეზი. შეძენის თარიღიდან მოკლე პერიოდში მიღებული ინფორმაცია უფრო გამოხატავს იმ ვითარებას, რომელიც შეძენის თარიღისთვის არსებობდა, ვიდრე შეძენის თარიღიდან რამდენიმე თვის შემდეგ მიღებული ინფორმაცია. მაგალითად, თუ არ დადგინდება რეალური ღირებულების ცვლილების გამომწვევი მოვლენა, მაშინ აქტივის გაყიდვა მესამე მხარეზე შეძენის თარიღიდან მოკლე ვადაში ისეთ ფასად, რომელიც მნიშვნელოვნად განსხვავდება ამ თარიღისათვის გამოთვლილი მისი პირობითი რეალური ღირებულებისაგან, სავარაუდოდ, მიუთითებს, რომ პირობით თანხა შეცდომას შეიცავს.
106. მყიდველი ერთეული გუდვილის შემცირების (გაზრდის) საშუალებით აღიარებს იდენტიფიცირებადი აქტივისათვის (ვალდებულებისათვის) აღიარებული პირობითი ღირებულების ზრდას (შემცირებას). თუმცა, შეფასების პერიოდის განმავლობაში მიღებულმა ახალმა ინფორმაციამ შეიძლება ზოგჯერ განაპირობოს ერთი ან მეტი აქტივის ან ვალდებულების პირობითი ღირებულების კორექტირება. მაგალითად, მყიდველმა ერთეულმა შეიძლება ვალდებულება აიღოს შეძენილი ოპერაციის ერთ-ერთი მოწყობილობის დაზიანების ზარალის ანაზღაურებაზე, რომელიც ნაწილობრივ ან სრულად დაზღვეულია შეძენილი ოპერაციის ვალდებულების სადაზღვევო პოლისით. თუ მყიდველი ერთეული შეფასების პერიოდის განმავლობაში მოიპოვებს ახალ ინფორმაციას ამ ვალდებულების რეალური ღირებულების შესახებ შეძენის თარიღის მდგომარეობით, ამ ვალდებულებისთვის აღიარებული პირობითი ღირებულების შეცვლით გამოწვეული გუდვილის კორექტირება იქნება გადაფარვა (მთლიანი ან ნაწილობრივი) გუდვილის შესაბამისი კორექტირების, რომელიც განპირობებულია სადაზღვევო კომპანიიდან (მზღვეველიდან) მისაღები მოთხოვნისთვის აღიარებული პირობითი ღირებულების ცვლილებით.
107. შეფასების პერიოდის განმავლობაში მყიდველმა ერთეულმა პირობითი ღირებულებების კორექტირება ისე უნდა აღიაროს, თითქოს შეძენის აღრიცხვა შეძენის თარიღისათვის დასრულდა. შესაბამისად, მყიდველმა ერთეულმა უნდა შეამოწმოს და, საჭიროების შემთხვევაში, შეასწოროს ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენილი წინა პერიოდების შესადარისი ინფორმაცია, მათ შორის, შეიტანოს ცვლილება ცვეთაში, ამორტიზაციაში ან შემოსავლების სხვა შედეგებში, რომლებიც აღიარებულია საწყისი აღრიცხვის დასრულებისას.
108. შეფასების პერიოდის დამთავრების შემდეგ, მყიდველმა ერთეულმა უნდა შეამოწმოს და შეასწოროს შეძენის აღრიცხვა მხოლოდ შეცდომის გასწორების მიზნით, სსბასს 3-ის შესაბამისად.
შეძენის ოპერაციის შემადგენელი ნაწილების დადგენა
109. შეძენის შესახებ მოლაპარაკებების დაწყებამდე მყიდველ ერთეულსა და შეძენილ ოპერაციას შეიძლება ჰქონოდათ სხვა სახის ურთიერთობა ან შეთანხმება, ან შეიძლება რაიმე შეთანხმება დადეს მოლაპარაკებების პერიოდში, რომელიც არ უკავშირდება ამ შეძენას. ორივე შემთხვევაში, მყიდველმა ერთეულმა უნდა განსაზღვროს ნებისმიერი თანხა, რომელიც არ წარმოადგენს იმის ნაწილს, რაც მყიდველმა ერთეულმა და შეძენილმა ოპერაციამ (ან მისმა ყოფილმა მესაკუთრეებმა) გაცვალეს შეძენისას, ანუ თანხები, რომელიც არ წარმოადგენს ოპერაციის შესაძენად განხორციელებული გაცვლის ნაწილს. მყიდველმა ერთეულმა, როგორც შეძენის მეთოდის გამოყენების ნაწილი, უნდა აღიაროს მხოლოდ შეძენილი ოპერაციისთვის გადაცემული კომპენსაცია და შეძენილი აქტივები და აღებული ვალდებულებები, რომლებიც მიიღო შეძენილი ოპერაციის სანაცვლოდ. განცალკევებული ოპერაციები უნდა აისახოს შესაბამისი სსბასს-ების მიხედვით.
110. გაერთიანებამდე დადებული გარიგება მყიდველი ერთეულის ან მისი სახელით, ან ძირითადად მყიდველი ერთეულის ან გაერთიანებული ერთეულის სასარგებლოდ და არა შეძენილი ოპერაციის (ან მისი ყოფილი მესაკუთრეების) სასარგებლოდ, მოსალოდნელია, რომ იქნება განცალკევებული ოპერაცია. ქვემოთ ჩამოთვლილია განცალკევებული ოპერაციების მაგალითები, რომლებიც არ შედის შეძენის მეთოდის გამოყენებაში:
(ა) გარიგება, რომელიც, ფაქტობრივად არეგულირებს მყიდველ ერთეულსა და შეძენილ ოპერაციას შორის გაერთიანებამდე არსებულ ურთიერთობას;
(ბ) გარიგება, რომელიც შეძენილი ოპერაციის დაქირავებულ პირებს ან ყოფილ მესაკუთრეებს უნაზღაურებს მომავალში გაწეულ მომსახურებას; და
(გ) გარიგება, რომელიც შეძენილ ოპერაციას ან მის ყოფილ მესაკუთრეებს უნაზღაურებს მათ მიერ გადახდილ, მყიდველი ერთეულის შეძენასთან დაკავშირებულ დანახარჯებს.
პუნქტებში მგ99–მგ106 მოცემულია შესაბამისი სახელმძღვანელო მითითებები.
შეძენასთან დაკავშირებული დანახარჯები
111. შეძენასთან დაკავშირებული დანახარჯები ისეთი დანახარჯებია, რომელსაც მყიდველი ერთეული ეწევა შეძენის განსახორციელებლად. ამ დანახარჯებში შედის საშუამავლო ორგანიზაციისთვის გადახდილი საკომისიო; საკონსულტაციო, იურიდიული, საბუღალტრო, საშემფასებლო და სხვა პროფესიული ან საკონსულტაციო მომსახურების საზღაური; საერთო ადმინისტრაციული დანახარჯები, მათ შორის, შიდა შესყიდვების დეპარტამენტის შენახვის ხარჯები; ასევე სავალო და წილობრივი ფასიანი ქაღალდების რეგისტრაციისა და ემისიის დანახარჯები. მყიდველმა ერთეულმა შეძენასთან დაკავშირებული დანახარჯები უნდა ასახოს, როგორც ხარჯი იმ პერიოდებში, როდესაც გაწეულ იქნა დანახარჯები და მიღებულ იქნა მომსახურება, ერთი შემთხვევის გარდა. სავალო ან წილობრივი ფასიანი ქაღალდების ემისიის დანახარჯები უნდა აღიარდეს სსბასს 28-ისა და სსბასს 29-ის შესაბამისად.
შემდგომი შეფასება და აღრიცხვა
112. საზოგადოდ, მყიდველმა ერთეულმა შეძენილი აქტივები, აღებული ან წარმოშობილი ვალდებულებები და შეძენისას გამოშვებული წილობრივი ინსტრუმენტები შემდგომში უნდა შეაფასოს და ასახოს ამ მუხლებისთვის შესაფერისი სხვა სსბასს-ების შესაბამისად, მათი შინაარსის მიხედვით. თუმცა, წინამდებარე სტანდარტში ქვემოთ ჩამოთვლილი შეძენილი აქტივებისათვის, აღებული ან წარმოშობილი ვალდებულებებისათვის და შეძენისას გამოშვებული წილობრივი ინსტრუმენტებისთვის მოცემულია შემდგომი შეფასებისა და აღრიცხვის სახელმძღვანელო მითითებები:
(ა) გამოსყიდული უფლებები;
(ბ) შეძენის თარიღით აღიარებული პირობითი ვალდებულებები;
(გ) საგარანტიო აქტივები;
(დ) პირობითი კომპენსაცია; და
(ე) მოგების გადასახადები (როდესაც ის არ შედის შეძენის პირობებში).
პუნქტებში მგ107–მგ108 მოცემულია შესაბამისი სახელმძღვანელო მითითებები.
გამოსყიდული უფლებები
113. გამოსყიდულ უფლებას, რომელიც აღიარებულია, როგორც არამატერიალური აქტივი, ამორტიზაცია უნდა დაერიცხოს იმ სავალდებულო შეთანხმების დარჩენილი სახელშეკრულებო ვადის განმავლობაში, რომლითაც მოხდა უფლების გადაცემა, როდესაც განსაზღვრული პერიოდით ხდება გადაცემა. როდესაც უფლება გაცემული იყო განუსაზღვრელი პერიოდით, წარმოქმნილმა ერთეულმა ამ უფლების გაუფასურებაზე ტესტირება წელიწადში ერთხელ მაინც უნდა ჩაატაროს, ასევე მაშინ, როდესაც არსებობს ნიშანი, რომ უფლება შეიძლება გაუფასურებულია. მყიდველმა ერთეულმა, რომელიც გამოსყიდულ უფლებას შემდგომში მესამე მხარეს მიჰყიდის, გაყიდვის შედეგად მიღებული შემოსულობის ან ზარალის განსაზღვრისას უნდა გაითვალისწინოს არამატერიალური აქტივის საბალანსო ღირებულება.
მყიდველი ერთეულის ან შეძენილი ოპერაციის მიერ იმ კრიტერიუმის საფუძველზე, რომელიც შეიძლება შეიცვალოს შეძენის შედეგად, მიღებული ტრანსფერები, შეღავათიანი სესხები და მსგავსი სარგებელი
114. მყიდველი ერთეულის ან შეძენილი ოპერაციის მიერ იმ კრიტერიუმის საფუძველზე, რომელიც შეიძლება შეიცვალოს შეძენის შედეგად, მიღებული ტრანსფერი, შეღავათიანი სესხი და მსგავსი სარგებელი ხელახლა შეფასდება პერსპექტიულად სხვა სსბასს-ების შესაბამისად (პუნქტებში მგ109–მგ111 მოცემულია შესაბამისი მითითებები).
პირობითი ვალდებულებები
115. საწყისი აღიარების შემდგომ, იმ პერიოდში, სანამ ვალდებულება დაიფარება, გაუქმდება ან ვადა გაუვა, მყიდველმა ერთეულმა შეძენისას აღიარებული პირობითი ვალდებულება უნდა შეაფასოს როგორც უდიდესი შემდეგ ორ სიდიდეს შორის:
(ა) თანხა, რომელიც აღიარებული იქნება სსბასს 19-ის მიხედვით; და
(ბ) თავდაპირველად აღიარებულ თანხას გამოკლებული სსბასს 19-ის, შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან, შესაბამისად აღიარებული დაგროვილი ამორტიზაცია.
ეს მოთხოვნა არ ეხება სსბასს 29-ის შესაბამისად აღრიცხულ ხელშეკრულებებს.
საგარანტიო აქტივები
116. ყოველი შემდგომი საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს, მყიდველმა ერთეულმა შეძენის თარიღით აღიარებული საგარანტიო აქტივი უნდა შეაფასოს იმავე საფუძვლით, როგორც საგარანტიო ვალდებულება ან აქტივი, რომელიც რაიმე სახელშეკრულებო შეზღუდვებს ექვემდებარება თანხასთან დაკავშირებით, ხოლო ის საგარანტიო აქტივი, რომელიც შემდგომში რეალური ღირებულებით არ არის შეფასებული - ხელმძღვანელების მიერ განსაზღვრული, საგარანტიო აქტივის ამოღების შესაძლებლობის შეფასების საფუძველზე. მყიდველმა ერთეულმა საგარანტიო აქტივის აღიარება უნდა შეწყვიტოს მხოლოდ მაშინ, როდესაც ამოიღებს აქტივს, გაყიდის ან რაიმე სხვა გზით დაკარგავს მასზე უფლებას.
პირობითი კომპენსაცია
117. პირობითი კომპენსაციის რეალურ ღირებულებაში მომხდარი ზოგიერთი ცვლილება, რომელსაც მყიდველი ერთეული აღიარებს შეძენის თარიღის შემდგომ, შეიძლება განპირობებული იყოს ამ თარიღის შემდეგ მყიდველი ერთეულის მიერ დამატებითი ინფორმაციის მოპოვებით შეძენის თარიღისთვის არსებული ფაქტებისა და ვითარების შესახებ. ასეთი ცვლილებები წარმოადგენს შეფასების პერიოდის კორექტირებას პუნქტების 103–107 შესაბამისად. თუმცა, შეძენის თარიღის შემდგომ პერიოდში მომხდარი მოვლენებისაგან გამოწვეული ცვლილებები, როგორიცაა: წმინდა შემოსავლის სამიზნე მაჩვენებლის შესრულება, წინასწარ განსაზღვრული ფასის მიღწევა აქციაზე, ან სამეცნიერო-კვლევით და საცდელ-საკონსტრუქტორო სამუშაოთა პროექტში რაიმე მნიშვნელოვანი ეტაპის მიღწევა, არ წარმოადგენს შეფასების პერიოდის კორექტირებას. მყიდველმა ერთეულმა პირობითი კომპენსაციის რეალურ ღირებულებაში მომხდარი ცვლილებები, რომლებიც არ წარმოადგენს შეფასების პერიოდის კორექტირებას, უნდა ასახოს შემდეგნაირად:
(ა) წმინდა აქტივებად/კაპიტალად კლასიფიცირებული პირობითი კომპენსაცია ხელახლა არ უნდა შეფასდეს და მისი შემდგომი დაფარვა უნდა აისახოს საკუთარი კაპიტალის განყოფილებაში;
(ბ) სხვა პირობითი კომპენსაცია, რომელიც:
(i) განეკუთვნება სსბასს 29-ის მოქმედების სფეროს, უნდა შეფასდეს რეალური ღირებულებით ყოველი საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს და რეალური ღირებულების ცვლილებები აღიარდეს ნამეტში ან დეფიციტში, სსბასს 29-ის შესაბამისად;
(ii) არ განეკუთვნება სსბასს 29-ის მოქმედების სფეროს, უნდა შეფასდეს რეალური ღირებულებით ყოველი საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს, ხოლო რეალური ღირებულების ცვლილებები აღიარდეს ნამეტში ან დეფიციტში.
მოგებიდან გადასახადები (როდესაც ის არ შედის შეძენის პირობებში)
118. საჯარო სექტორის ერთეულების მონაწილეობით განხორციელებულმა შეძენამ შეიძლება გამოიწვიოს გადასახდელი გადასახადების პატიება საგადასახადო ორგანოს მიერ. მყიდველმა ერთეულმა შერწყმის პირობების შედეგად ნაპატიები საგადასახადო მუხლები შესაფერისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტით, რომელიც მოგებიდან გადასახადებს ეხება, შესაბამისად.
განმარტებითი შენიშვნები
119. მყიდველმა ერთეულმა ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ისეთი ინფორმაცია უნდა გაამჟღავნოს, რომელიც მისი ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს საშუალებას მისცემს, შეაფასონ იმ შეძენის თავისებურებები და ფინანსური შედეგი, რომელიც განხორციელდა:
(ა) მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში; ან
(ბ) საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრების შემდეგ, მაგრამ ფინანსური ანგარიშგების გამოსაცემად დამტკიცებამდე.
120. 119-ე პუნქტში მოცემული მიზნის მისაღწევად, მყიდველმა ერთეულმა შემდეგი ინფორმაცია უნდა გაამჟღავნოს საანგარიშგებო პერიოდში განხორციელებული თითოეული შეძენისთვის:
(ა) შეძენილი ოპერაციის დასახელება და აღწერა;
(ბ) შეძენის თარიღი;
(გ) შეძენილი ხმის უფლების მქონე სააქციო წილის ან ეკვივალენტის პროცენტი;
(დ) შეძენის ძირითადი მიზეზები და იმის აღწერა, მყიდველმა ერთეულმა როგორ მოიპოვა კონტროლი შეძენილ ოპერაციაზე, მათ შორის, როდესაც შესაფერისია, შეძენის იურიდიული საფუძველი;
(ე) ხარისხობრივი შეფასება იმ ფაქტორებისა, რომლებმაც განაპირობეს გუდვილის აღიარება, მაგალითად, შეძენილი ოპერაციისა და მყიდველი ერთეულის გაერთიანებული ოპერაციებიდან მოსალოდნელი სინერგიული ეფექტები, არამატერიალური აქტივები, რომლებიც არ აკმაყოფილებს ცალკე აღიარების კრიტერიუმებს, ან სხვა ფაქტორები;
(ვ) საწარმოთა გაერთიანებაში გადაცემული მთლიანი კომპენსაციის რეალური ღირებულება და თითოეული ძირითადი კატეგორიის კომპენსაციის რეალური ღირებულება, შეძენის თარიღისთვის განსაზღვრული, როგორიცაა:
(i) ფულადი სახსრები;
(ii) სხვა მატერიალური ან არამატერიალური აქტივები, მათ შორის მყიდველი ერთეულის ოპერაცია ან კონტროლირებული ერთეული;
(iii) წარმოშობილი ვალდებულებები, მაგალითად, პირობითი კომპენსაციის ვალდებულება; და
(iv) მყიდველი ერთეულის სააქციო წილი, მათ შორის გამოშვებული ან გამოსაშვები აქციების ან ინსტრუმენტების რაოდენობა და ამ აქციებისა და ინსტრუმენტების რეალური ღირებულების დადგენის მეთოდი;
(ზ) პირობითი კომპენსაციის შეთანხმებებისა და საკომპენსაციო შენატანების აქტივებისათვის:
(i) შეძენის თარიღისთვის აღიარებული თანხა;
(ii) შეთანხმების აღწერა და გადასახდელი თანხის დადგენის საფუძველი; და
(iii) შედეგების (არადისკონტირებული) დიაპაზონის შეფასება ან, თუ ვერ ხდება შედეგების დიაპაზონის შეფასება, ის ფაქტები და მიზეზები, რის გამოც ვერ ხერხდება შეფასება. თუ გადასახადის მაქსიმალური თანხა შეზღუდული არ არის, მყიდველმა ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი.
(თ) შეძენილი მოთხოვნებისათვის:
(i) მოთხოვნების რეალური ღირებულება;
(ii) მისაღები საერთო (ბრუტო) თანხები სავალდებულო შეთანხმების მიხედვით; და
(iii) შეძენის თარიღისათვის განსაზღვრული საუკეთესო შეფასება სავალდებულო შეთანხმების ფულადი ნაკადების, რომელთა ამოღებაც, სავარაუდოდ, ვერ მოხერხდება.
განმარტებით შენიშვნებში მოცემული უნდა იქნეს მოთხოვნები ძირითადი კატეგორიების მიხედვით, როგორიცაა მაგალითად, სესხები, პირდაპირი ფინანსური იჯარა და ნებისმიერი სხვა კატეგორიის მოთხოვნები.
(ი) თითოეული ძირითადი კატეგორიის შეძენილი აქტივებისა და აღებული ვალდებულებებისთვის შეძენის თარიღისთვის აღიარებული თანხები;
(კ) 77-ე პუნქტის შესაბამისად აღიარებული თითოეული პირობითი ვალდებულებისთვის, სსბასს 19-ის 98-ე პუნქტში მოთხოვნილი ინფორმაცია. თუ პირობითი ვალდებულება აღიარებული არ არის იმის გამო, რომ მისი რეალური ღირებულება ვერ ფასდება საიმედოდ, მყიდველმა ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს:
(i) სსბასს 19-ის მე-100 პუნქტით მოთხოვნილი ინფორმაცია; და
(ii) მიზეზები, თუ რატომ არის შეუძლებელი ვალდებულების საიმედოდ შეფასება.
(ლ) გუდვილის მთლიანი თანხა, რომელიც მოსალოდნელია, რომ გამოიქვითება საგადასახადო მიზნებისათვის.
(მ) სამეურნეო ოპერაციებისათვის, რომლებიც შეძენისას მიღებული აქტივებისა და აღებული ვალდებულებებისგან განცალკევებულად არის აღიარებული 109-ე პუნქტის შესაბამისად:
(i) თითოეული ოპერაციის აღწერა;
(ii) როგორ ასახა თითოეული მათგანი მყიდველმა ერთეულმა;
(iii) თითოეული სამეურნეო ოპერაციისთვის აღიარებული თანხა და ფინანსური ანგარიშგების ის მუხლი, რომელშიც ასახულია თითოეული თანხა; და
(iv) თუ სამეურნეო ოპერაცია წარმოადგენს შეძენამდე არსებული ურთიერთობისთვის ეფექტურ ანგარიშსწორებას, მეთოდი, რომელიც გამოყენებული იყო ანგარიშსწორების თანხის დასადგენად.
(ნ) (l) პუნქტით მოთხოვნილი ინდივიდუალურად აღიარებული სამეურნეო ოპერაციების შესახებ განმარტებითი ინფორმაცია უნდა მოიცავდეს შეძენასთან დაკავშირებულ დანახარჯებს და განცალკევებით იმ დანახარჯების თანხას, რომელიც აღიარებულია როგორც ხარჯი; საქმიანობის ფინანსური ანგარიშგების იმ მუხლს ან მუხლებს, რომელშიც ეს ხარჯები არის აღიარებული; ნებისმიერი საემისიო დანახარჯების ოდენობაა, რომელიც არ აღიარდა როგორც ხარჯი და იმის ახსნაა, როგორ იქნა ის აღიარებული.
(ო) შეძენისას, როდესაც ზარალი აღიარდება ნამეტში ან დეფიციტში (იხ.86-ე პუნქტი):
(i) 86-ე პუნქტის შესაბამისად აღიარებული ზარალის თანხა და საქმიანობის ფინანსური ანგარიშგების ის მუხლი, რომელშიც აღიარდა ეს ზარალი; და
(ii) იმ მიზეზების აღწერა, რის გამოც გარიგების შედეგად მიღებულ იქნა ზარალი.
(პ) ხელსაყრელ შესყიდვაში (იხ. პუნქტები 88–90):
(i) 88-ე პუნქტის შესაბამისად აღიარებული შემოსულობის თანხა და საქმიანობის ფინანსური ანგარიშგების ის მუხლი, რომელშიც აღიარდა ეს ზარალი; და
(ii) იმ მიზეზების აღწერა, რის გამოც გარიგების შედეგად მიღებულ იქნა შემოსულობა.
(ჟ) თითოეული შეძენისთვის, სადაც მყიდველი ერთეული შეძენის თარიღისათვის ფლობს შეძენილ ოპერაციაში სააქციო წილის 100%-ზე ნაკლებს ან ეკვივალენტს:
(i) შეძენის თარიღისათვის აღიარებული არამაკონტროლებელი წილის თანხა შეძენილ ოპერაციაში და ამ თანხის შეფასების საფუძველი; და
(ii) შეძენილი ოპერაციის თითოეული არამაკონტროლებელი წილისათვის, რომელიც შეფასებულია რეალური ღირებულებით - შეფასების მეთოდები და ამ ღირებულების დასადგენად გამოყენებული ძირითადი მონაცემები.
(რ) ეტაპობრივად განხორციელებულ შეძენისთვის:
(i) უშუალოდ შეძენის თარიღის წინ მყიდველი ერთეულის მიერ შეძენილ ოპერაციაში ფლობილი სააქციო წილის რეალური ღირებულება, შეძენის თარიღისთვის განსაზღვრული; და
(ii) ნებისმიერი შემოსულობის ან ზარალის თანხა, რომელიც აღიარებულია შეძენილ ერთეულში მყიდველი ერთეულის მიერ ერთეულების გაერთიანებამდე ფლობილი სააქციო წილის რეალურ ღირებულებამდე ხელახლა შეფასების შედეგად (იხ. 100-ე პუნქტი) და ფინანსური შედეგების ანგარიშგების მუხლი, რომელშიც ეს შემოსულობა ან ზარალი არის აღიარებული.
(ს) შემდეგი ინფორმაცია:
(i) შეძენის თარიღის შემდეგ შეძენილი ოპერაციის მიერ მიღებული შემოსავლისა და ხარჯების თანხები, რომლებიც ასახულია მოცემული საანგარიშგებო პერიოდის ფინანსური შედეგების კონსოლიდირებულ ანგარიშგებაში; და
(ii) გაერთიანებული ერთეულის მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდის შემოსავალი და ხარჯები, ასევე ნამეტი ან დეფიციტი, როგორც ეს იქნებოდა იმ შემთხვევაში, თუ წლის განმავლობაში განხორციელებული ყველა შეძენისთვის შეძენის თარიღი იქნებოდა წლიური საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისი.
თუ ამ ქვეპუნქტში მოთხოვნილი რომელიმე ინფორმაციის გამჟღავნება შეუძლებელია, მყიდველმა ერთეულმა უნდა აღნიშნოს ამის შესახებ განმარტებით შენიშვნებში და ახსნას, თუ რატომ არის ამის გაკეთება შეუძლებელი. წინამდებარე სტანდარტში ტერმინი „შეუძლებელი“ იმავე მნიშვნელობით გამოიყენება, რომელიც მას სსბასს 3-ში აქვს მინიჭებული.
121. საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში განხორციელებული შეძენისთვის, რომლებიც ინდივიდუალურად არაარსებითია, მაგრამ ერთობლიობაში არსებითია, მყიდველმა ერთეულმა აგრეგირებულად უნდა გაამჟღავნოს 120 (ე)-(ს) პუნქტით მოთხოვნილი ინფორმაცია.
122. თუ შეძენის თარიღი საანგარიშგებო პერიოდის დამთავრების შემდგომი თარიღია, მაგრამ წინ უსწრებს ფინანსური ანგარიშგების გამოსაცემად დამტკიცების თარიღს, მყიდველმა ერთეულმა უნდა გააშუქოს 120-ე პუნქტით მოთხოვნილი ინფორმაცია, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც შეძენის საწყისი აღრიცხვა დასრულებული არ არის ფინანსური ანგარიშგების გამოსაცემად დამტკიცების თარიღისათვის. ასეთ სიტუაციაში, მყიდველმა ერთეულმა უნდა აღწეროს, რომელი ინფორმაციის განმარტებაა შეუძლებელი და ასევე მიზეზები, რის გამოც ეს შეუძლებელია.
123. მყიდველმა ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია, რომელიც ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებს მიმდინარე ან ადრინდელ საანგარიშგებო პერიოდში განხორციელებულ შეძენასთან დაკავშირებით მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდში აღიარებული შესწორებების ფინანსური შედეგების შეფასების საშუალებას მისცემთ.
124. 123-ე პუნქტის მოთხოვნების შესასრულებლად, მყიდველმა ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ქვემოთ მოცემული ინფორმაცია თითოეული არსებითი შეძენისთვის, ან აგრეგირებულად, როდესაც შეძენა ინდივიდუალურად არაარსებითია, მაგრამ ერთობლიობაში არსებითია:
(ა) თუ შეძენის საწყისი აღრიცხვა არასრულია (იხ.103-ე პუნქტი) ცალკეული აქტივების, ვალდებულებების, არამაკონტროლებელი წილის ან კომპენსაციის მუხლებისათვის და ამიტომ ფინანსურ ანგარიშგებაში შეძენასთან დაკავშირებით აღიარებული თანხები განსაზღვრულია მხოლოდ პირობითად:
(i) მიზეზები, რის გამოც შეძენის საწყისი აღრიცხვა არასრულია;
(ii) აქტივები, ვალდებულებები, რაოდენობრივად გამოხატვადი სააქციო წილები (ან ეკივალენტი) ან კომპენსაციის მუხლები, რომელთათვისაც საწყისი აღრიცხვა არასრულია; და
(iii) შეფასების პერიოდის კორექტირებიდან წარმოქმნილი ნებისმიერი თანხა და მისი შინაარსი, რომელიც აღიარებულია საანგარიშგებო პერიოდში 107-ე პუნქტის შესაბამისად.
(ბ) შეძენის თარიღის შემდგომი თითოეული საანგარიშგებო პერიოდისათვის, სანამ ერთეული მიიღებს, გაყიდის ან სხვაგვარად დაკარგავს უფლებას პირობითი კომპენსაციის აქტივზე, ან სანამ ერთეული დაფარავს პირობითი კომპენსაციის ვალდებულებას, ან ვალდებულება გაუქმდება ან ძალას დაკარგავს:
(i) აღიარებულ თანხებში მომხდარი ნებისმიერი ცვლილება, მათ შორის ანგარიშსწორების შეთანხმებით წარმოშობილი ნებისმიერი განსხვავება;
(ii) შედეგების (არადისკონტირებული) დიაპაზონში მომხდარი ნებისმიერი ცვლილება და ამ ცვლილებების გამომწვევი მიზეზები; და
(iii) შეფასების მეთოდები და პირობითი კომპენსაციის შესაფასებლად გამოყენებული ძირითადი მოდელის ამოსავალი მონაცემები.
(გ) შეძენისას აღიარებული პირობითი ვალდებულებებისათვის, მყიდველმა ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ბასს 19-ის 97-ე და 98-ე პუნქტებით მოთხოვნილი ინფორმაცია ანარიცხების თითოეული კატეგორიისათვის.
(დ) გუდვილის საბალანსო ღირებულების შეჯერება საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისისა და დასასრულისთვის, სადაც ცალ-ცალკე იქნება ნაჩვენები:
(i) გუდვილის ბრუტო თანხა და დაგროვილი გაუფასურების ზარალი საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისისთვის;
(ii) საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში დამატებით აღიარებული გუდვილი;
(iii) შესწორებები, რომელიც გამოწვეულია საანგარიშგებო პერიოდში თანხების შემდგომი აღიარებით, შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტით, რომელიც მოგებიდან გადასახადებს ეხება;
(iv) გუდვილი, რომლის აღიარება შეწყდა საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში.
(v) საანგარიშგებო პერიოდში, სსბასს 26-ის, ფულადი სახსრების წარმომქნელი აქტივების გაუფასურება, შესაბამისად აღიარებული გაუფასურების ზარალი (ამ მოთხოვნასთან ერთად სსბასს 26-ით მოითხოვება ანაზღაურებადი ღირებულებისა და გუდვილის გაუფასურების შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნებას);
(vi) საანგარიშგებო პერიოდში სსბასს 4-ის, უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები, შესაბამისად წარმოქმნილი წმინდა საკურსო სხვაობები.
(vii) საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში საბალანსო ღირებულების ნებისმიერი სხვა ცვლილებები;
(viii) გაუფასურების ზარალის ბრუტო თანხა და დაგროვილი გაუფასურების ზარალი საანგარიშგებო პერიოდის დასასრულისთვის.
(ე) მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდში აღიარებული ნებისმიერი შემოსულობის ან ზარალის თანხა და განმარტება, რომელიც:
(i) უკავშირდება მიმდინარე ან წინა საანგარიშგებო პერიოდში განხორციელებული შეძენის შედეგად მიღებულ იდენტიფიცირებად აქტივებს ან ვალდებულებებს; და
(ii) ისეთი სიდიდის ან თავისებურებების მქონეა, რომ მისი გამჟღავნება საჭიროა გაერთიანებული სამეურნეო ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების გასაგებად;
და
(ვ) თუ შეძენის პირობების შედეგად გადასახდელი გადასახადები ნაპატიებია (იხ. პუნქტები 78–79):
(i) გადასახდელი გადასახადის თანხა, რომელიც ნაპატიები იქნა; და
(ii) როდესაც მყიდველი ერთეული საგადასახადო ორგანოა, დეტალური ინფორმაცია საგადასახადო დებიტორული დავალიანების შესწორებების შესახებ.
125. თუ წინამდებარე სტანდარტის ან სხვა სსბასს-ების განმარტებითი შენიშვნების მოთხოვნები არ შეესაბამება პუნქტებში 119 და 123 მოცემულ მიზნებს, მაშინ მყიდველმა ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს ის დამატებითი ინფორმაცია, რომელიც აუცილებელია აღნიშნული მიზნების შესასრულებლად.
ძალაში შესვლის თარიღი და გარდამავალი დებულებები
ძალაში შესვლის თარიღი
126. წინამდებარე სტანდარტი პერსპექტიულად უნდა იქნეს გამოყენებული საჯარო სექტორის გაერთიანებებისთვის, რომელთა შერწყმის თარიღი ან შეძენის თარიღი არის 2019 წლის 1 იანვრის შემდეგ დაწყებული წლიური საანგარიშგებო პერიოდის დაწყების ან მისი შემდეგი თარიღი. ნებადართულია ვადამდელი გამოყენება. თუ ერთეული ამ სტანდარტს 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი.
გარდამავალი დებულებები
127. აქტივები და ვალდებულებები, რომლებიც წარმოიქმნება საჯარო სექტორის გაერთიანებებიდან, რომელთა შეძენის ან შერწყმის თარიღი წინ უსწრებს წინამდებარე სტანდარტის გამოყენებას, არ უნდა შესწორდეს ამ სტანდარტის გამოყენებისას.
128. იმ შეძენიდან წარმოქმნილი პირობითი კომპენსაციის ნაშთები, რომლის შეძენის თარიღი წინ უსწრებს წინამდებარე სტანდარტის გამოყენებას, არ უნდა შესწორდეს ამ სტანდარტის გამოყენებისას. პუნქტები 129–132 უნდა იქნეს გამოყენებული ამ ნაშთების შემდგომი აღრიცხვისთვის. პუნქტები 129–132 არ უნდა იქნეს გამოყენებული იმ პირობითი კომპენსაციის ნაშთების აღრიცხვისთვის, რომელიც წარმოიქმნა შეძენიდან, რომლის შეძენის თარიღი ერთეულის მიერ წინამდებარე სტანდარტის პირველად გამოყენების დაწყების ან მისი შემდეგი თარიღია. პუნქტებში 129–132 შეძენა გულისხმობს ექსკლუზიურად იმ შეძენას, რომლის შეძენის თარიღი წინ უსწრებს ამ სტანდარტის გამოყენების თარიღს.
129. თუ შეძენის შეთანხმებით გათვალისწინებულია შეძენის პირობითი ღირებულების შესწორება, რომელიც დამოკიდებულია სამომავლო მოვლენებზე, მაშინ მყიდველმა ერთეულმა ამ შესწორების თანხა შეძენის ღირებულებაში უნდა ასახოს შეძენის თარიღით, თუ შესწორების შეტანა მოსალოდნელია და მისი საიმედოდ შეფასება შესაძლებელია.
130. შეძენის შეთანხმებით შეიძლება გათვალისწინებული იყოს ერთ ან მეტ სამომავლო მოვლენაზე დამოკიდებული შეძენის პირობითი ღირებულების შესწორება. შესწორება, მაგალითად, შეიძლება დამოკიდებული იყო განსაზღვრული დონის მოგების შენარჩუნებაზე ან მიღწევაზე სამომავლო პერიოდებში, ან გამოშვებული ინსტრუმენტების საბაზრო ფასის შენარჩუნებაზე. საზოგადოდ, შესაძლებელია მსგავსი შესწორების ოდენობის შეფასება შეძენის საწყისი აღრიცხვისას, ინფორმაციის საიმედოობის დაკნინების გარეშე, მიუხედავად იმისა, რომ გარკვეული განუსაზღვრელობა არსებობს. თუ აღნიშნული სამომავლო მოვლენები არ მოხდება ან საჭირო იქნება შეფასების გადასინჯვა, მაშინ საჭიროა შეძენის ღირებულების შესაბამისად შესწორება.
131. თუმცა, თუ შეძენის შეთანხმებით მსგავსი შესწორება გათვალისწინებულია, ეს შესწორება შეძენის საწყისი აღრიცხვისას არ შედის შეძენის ღირებულებაში, თუ ის მოსალოდნელი არ არის ან საიმედოდ შეფასება შეუძლებელია. თუ შემდეგში მოსალოდნელი გახდება შესწორების შეტანა და მისი საიმედოდ შეფასება შესაძლებელი იქნება, მაშინ დამატებითი კომპენსაცია განხილულ უნდა იქნეს შეძენის ღირებულების შესწორების სახით.
132. ზოგჯერ მყიდველ ერთეულს შეიძლება მოეთხოვებოდეს გამყიდველისთვის შემდგომი გადახდის განხორციელება გადაცემული აქტივების, გამოშვებული წილობრივი ინსტრუმენტების ღირებულების შემცირებისთვის ან მყიდველი ერთეულის მიერ აღებული ან გაწეული ვალდებულებებისთვის, შეძენილ ოპერაციაზე კონტროლის სანაცვლოდ. ასეთი შემთხვევაა, მაგალითად, როდესაც მყიდველი ერთეული იძლევა შეძენის ღირებულების ფარგლებში გამოშვებული წილობრივი ან სავალო ინსტრუმენტების ფასის გარანტიას და მოეთხოვება დამატებითი წილობრივი ან სავალო ინსტრუმენტების გამოშვება თავდაპირველად განსაზღვრული ღირებულების აღსადგენად. მსგავს შემთხვევაში, შეძენის ღირებულების ზრდა არ აღიარდება. წილობრივი ინსტრუმენტების შემთხვევაში დამატებითი გადახდის რეალური ღირებულება გადაიფარება თავდაპირველად გამოშვებული ინსტრუმენტების ღირებულების თანაბარი შემცირებით. სავალო ინსტრუმენტების შემთხვევაში დამატებითი გადახდა მიიჩნევა პრემიის შემცირებად ან თავდაპირველი გამოშვების დისკონტირების ზრდად.
133. ერთეულმა, მაგალითად ერთობლივმა ერთეულმა, რომელსაც წინამდებარე სტანდარტის გამოყენება ჯერ არ დაუწყია და ერთი ან მეტი საჯარო სექტორის გაერთიანება ჰქონდა, რომლებიც აღირიცხა შესყიდვის მეთოდით (რომელიც გულისხმობს გუდვილის ამორტიზაციას), პუნქტებში მგ114–მგ115 მოცემული გარდამავალი დებულებები უნდა გამოიყენოს.
მოგებიდან გადასახადები
134. საჯარო სექტორის გაერთიანებების შემთხვევაში, რომელთა შეძენის თარიღი ან შერწყმის თარიღი ამ სტანდარტის გამოყენებამდეა, მყიდველმა ერთეულმა ან წარმოქმნილმა ერთეულმა შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტი უნდა გამოიყენოს მოგების გადასახადების პერსპექტიულად აღრიცხვისთვის. ამ სტანდარტის გამოყენების დაწყების თარიღიდან, მყიდველმა ერთეულმა ან წარმოქმნილმა ერთეულმა შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტით, რომელიც მოგებიდან გადასახადებს ეხება, მოთხოვნილი ნებისმიერი ცვლილება უნდა აღიაროს შესწორების სახით, ნამეტში ან დეფიციტში (ან, თუ შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტით, რომელიც მოგებიდან გადასახადებს ეხება, მოითხოვება, ნამეტის ან დეფიციტის გარეთ).
დანართი „ა“
მითითებები გამოყენებაზე
წინამდებარე დანართი სსბასს 40-ის შემადგენელი ნაწილია.
განმარტებები (იხ. მე-5 პუნქტი)
მგ1. წინამდებარე სტანდარტის მე-5 პუნქტით წარმოქმნილი ერთეული განმარტებულია, როგორც „ერთეული, რომელიც არის ორი ან მეტი ოპერაციის შერწყმის შედეგი“. წარმოქმნილი ერთეული დასაწყისში არ არის საჯარო სექტორის გაერთიანების მხარე. წარმოქმნილ ერთეულს შეიძლება ახალი ერთეულის იურიდიული სტატუსი ჰქონდეს, ან შეიძლება ერთ-ერთი გაერთიანებული ერთეულის იურიდიული პირადობა შეინარჩუნოს. თუმცა, წარმოქმნილ ერთეულს, როგორც წესი, ახალი ერთეულის ეკონომიკური შინაარსი აქვს. გაერთიანებაში, სადაც ერთი მხარე ერთ ან მეტ ოპერაციაზე კონტროლს მოიპოვებს და რომლის ეკონომიკური შინაარსი შერწყმაა, საზოგადოდ, გაერთიანების თავისებურებაა, რომ წარმოქმნილ ერთეულს ახალი ერთეულის შინაარსი აქვს.
საჯარო სექტორის გაერთიანების იდენტიფიცირება (იხ. მე-6 პუნქტი)
მგ2. წინამდებარე სტანდარტის მე-5 პუნქტით საჯარო სექტორის გაერთიანება განმარტებულია, როგორც „განცალკევებული ოპერაციების საჯარო სექტორის ერთეულში გაერთიანება“. მინიშნება საჯარო სექტორის ერთ ერთეულზე შეიძლება გულისხმობდეს მინიშნებას ერთადერთ ერთეულზე ან ეკონომიკურ ერთეულზე. ზოგიერთი საჯარო სექტორის ორგანიზაცია შეიძლება ჩართული იყოს ერთზე მეტ საჯარო სექტორის გაერთიანებაში. გარემოებები, როდესაც შეიძლება მოხდეს საჯარო სექტორის გაერთიანება, მოიცავს:
(ა) ერთობლივ შეთანხმებას; და
(ბ) იძულებას (მაგალითად, კანონმდებლობით).
მგ3. წინამდებარე სტანდარტის მე-5 პუნქტში ოპერაცია განმარტებულია, როგორც „საქმიანობებისა და დაკავშირებული აქტივებისა და/ან ვალდებულებების ინტეგრირებული ერთობლიობა, რომლის წარმართვა და მართვა შესაძლებელია ერთეულის მიზნების მიღწევის მიზნით, საქონლის წარმოების და/ან მომსახურების გაწევით“.
მგ4. ოპერაცია შედგება რესურსებისა და ამ რესურსების მიმართ გამოყენებული პროცესებისგან, რომელსაც შედეგის წარმოქმნის შესაძლებლობა აქვს. მართალია, როგორც წესი, ოპერაციებს შედეგები აქვთ, მაგრამ შედეგები საჭირო არ არის იმისათვის, რომ საქმიანობებისა და დაკავშირებული აქტივების და/ან ვალდებულებების ინტეგრირებულმა ერთობლიობამ ოპერაციის კრიტერიუმები დააკმაყოფილოს. წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის ოპერაციის აღნიშნული სამი ელემენტი შემდეგნაირად არის განმარტებული:
(ა) რესურსი: ნებისმიერი ეკონომიკური რესურსი, რომელიც ქმნის, ან უნარი აქვს შექმნას, შედეგი, როდესაც მის მიმართ ერთი ან მეტი პროცესი გამოიყენება.
(ბ) პროცესი: ნებისმიერი სისტემა, სტანდარტი, განაწესი, კონვენცია ან წესი, რომელიც, რესურსების მიმართ გამოყენების შემთხვევაში წარმოქმნის შედეგებს ან მისი წარმოქმნის უნარი აქვს.
(გ) შედეგი: რესურსებისა და ამ რესურსების მიმართ გამოყენებული პროცესების შედეგი, რომელიც უზრუნველყოფს, ან უნარი აქვს უზრუნველყოს, საქონელი და/ან მომსახურება.
რესურსებისა და შედეგების განმარტებები განსხვავებულია მე-3 რეკომენდებულ პრაქტიკულ მითითებაში, მომსახურების შედეგების ანგარიშგება, მოცემული განმარტებებისგან. ამის მიზეზია ის, რომ მე-3 რეკომენდებულ პრაქტიკულ მითითებაში აქცენტი გაკეთებულია მიმღებზე, რომელიც ერთეულის გარეთაა; ოპერაციას შეიძლება ჰყავდეს მიმღები ერთეულის შიგნით.
მგ5. განსაზღვრული მიზნებისათვის წარმართვისა და მართვის უნარი რომ ჰქონდეს, საჭიროა, რომ საქმიანობებისა და დაკავშირებული აქტივებისა და/ან ვალდებულებების ინტეგრირებულ ერთობლიობას ორი აუცილებელი ელემენტი გააჩნდეს - რესურსი და ამ რესურსების მიმართ გამოყენებული პროცესები, რომლებიც ერთად გამოიყენება ან მომავალში გამოიყენება შედეგების წარმოქმნისთვის. თუმცა, აუცილებელი არ არის, რომ ოპერაციას ჰქონდეს ყველა რესურსი ან პროცესი, რომელსაც გადამცემი იყენებდა ამ ოპერაციის ფუნქციონირებისას, თუ ერთეულს, რომელიც ამ ოპერაციას ან ოპერაციებს მიიღებს, შესწევს შედეგების წარმოქმნის უნარი, მაგალითად, ამ ოპერაციის საკუთარ რესურსებსა და პროცესებში ინტეგრირებით.
მგ6. ოპერაციის ელემენტების ხასიათი იცვლება დარგებისა და ერთეულის ოპერაციების (საქმიანობების) სტრუქტურის მიხედვით, მათ შორის ერთეულის განვითარების ეტაპის მიხედვით. ჩამოყალიბებულ ოპერაციებს ხშირ შემთხვევაში, მრავალი განსხვავებული სახის რესურსი, პროცესი და შედეგი აქვს, მაშინ როდესაც ახალ ოპერაციებს ხშირად ცოტა რესურსი, პროცესი და ზოგ შემთხვევაში მხოლოდ ერთადერთი შედეგი (პროდუქტი) აქვთ. თითქმის ყველა ოპერაციას აქვს ასევე ვალდებულებები, მაგრამ აუცილებელი არ არის, რომ ოპერაციას ვალდებულებები ჰქონდეს.
მგ7. საქმიანობებისა და დაკავშირებული აქტივებისა და/ან ვალდებულებების ინტეგრირებულ ერთობლიობას შეიძლება განვითარების ეტაპზე არ ჰქონდეს შედეგები. ასეთ შემთხვევაში, ერთეულმა, რომელიც ამ ოპერაციას იღებს, სხვა ფაქტორები უნდა გაითვალისწინოს იმის განსაზღვრისას, ეს ოპერაციაა თუ არა. ეს ფაქტორები მოიცავს, მაგრამ არ შემოიფარგლება შემდეგით:
(ა) დაიწყო თუ არა დაგეგმილი ძირითადი საქმიანობების განხორციელება;
(ბ) ჰყავს თუ არა თანამშრომლები, აქვს თუ არა ინტელექტუალური ქონება და სხვა რესურსები და პროცესები, რომელთა გამოყენება შეიძლება ამ რესურსების მიმართ;
(გ) ახორციელებს თუ არა შედეგების წარმოქმნის გეგმას; და
(დ) შეძლებს თუ არა მომსახურების მიმღებებთან, ვინც შედეგებს მიიღებს, ხელმისაწვდომობის მიღწევას.
საჭირო არ არის ყველა ზემოაღნიშნული ფაქტორი იმისათვის, რომ განვითარების ეტაპზე მყოფმა საქმიანობებისა და დაკავშირებული აქტივებისა და/ან ვალდებულებების ინტეგრირებულმა ერთობლიობამ დააკმაყოფილოს ოპერაციის კრიტერიუმები.
მგ8. იმის განსაზღვრა, კონკრეტული საქმიანობებისა და დაკავშირებული აქტივებისა და/ან ვალდებულებების ინტეგრირებული ერთობლიობა ოპერაციაა თუ არა, უნდა ემყარებოდეს იმის დადგენას, სხვა ერთეულს შეუძლია თუ არა ამ ინტეგრირებული პაკეტის წარმართვა და მართვა ოპერაციის სახით. ამგვარად, იმის განსაზღვრისას, კონკრეტული ერთობლიობის პაკეტი არის თუ არა ოპერაცია, შეუსაბამოა იმის გათვალისწინება, გადამცემი მას ოპერაციის სახით იყენებდა თუ არა და მყიდველ ერთეულს განზრახული აქვს თუ არა მისი ოპერაციის სახით გამოყენება.
მგ9. საპირისპირო მტკიცებულების არარსებობის შემთხვევაში, კონკრეტული საქმიანობებისა და დაკავშირებული აქტივებისა და/ან ვალდებულებების ინტეგრირებული ერთობლიობა, რომელიც გუდვილს მოიცავს, ოპერაციად უნდა იქნეს მიჩნეული. თუმცა, აუცილებელი არ არის, რომ ოპერაციას გუდვილი ჰქონდეს.
საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიკაცია (იხ. პუნქტები 7–14)
კონტროლის შეფასება (იხ. პუნქტები 7–8)
მგ10. როდესაც საჯარო სექტორის გაერთიანების ერთ-ერთი მხარე გაერთანების შედეგად კონტროლს მოიპოვებს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე, გაერთიანება კლასიფიცირდება შერწყმად ან შეძენად, რაც დამოკიდებულია გაერთიანების ეკონომიკურ შინაარსზე. თუ გაერთიანების ვერცერთი მხარე ვერ მოიპოვებს კონტროლს, გაერთიანება კლასიფიცირდება შერწყმად. ამ შეფასებაში პირველი ნაბიჯია იმის განსაზღვრა, რომელიმე ერთეულმა, რომელიც საჯარო სექტორის გაერთიანებამდე არსებობდა, მოიპოვა თუ არა კონტროლი ერთ ან მეტ ოპერაციაზე. რადგან ეს განისაზღვრება იმ ერთეულებზე მინიშნებით, რომლებიც საჯარო სექტორის გაერთიანების შექმნამდე არსებობდა, ის განსხვავდება სსბასს 35-ში, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება, მოცემული კონტროლის შეფასებისგან, სადაც კონტროლის შეფასება ხორციელდება იმ ერთეულებზე მინიშნებით, რომლებიც არსებობს საჯარო სექტორის გაერთიანების შემდეგ.
მგ11. იმის განსაზღვრისას, საჯარო სექტორის გაერთიანების რომელიმე მხარე, გაერთიანების შედეგად, მოიპოვებს თუ არა კონტროლს, ერთეული იყენებს სსბასს 35-ში მოცემულ პრინციპებსა და მითითებებს. ამ პრინციპებისა და მითითებების გამოყენებისას ტექსტი „ერთეული აკონტროლებს“, წაიკითხება, როოგრც „ერთეული კონტროლს მოიპოვებს“, ხოლო „სხვა ერთეული“ წაიკითხება, როგორც „ოპერაცია“. მაგალითად, იმის განსაზღვრისას, საჯარო სექტორის გაერთიანების რომელიმე მხარე მოიპოვებს თუ არა კონტროლს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე გაერთიანების შედეგად, წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისთვის სსბასს 35-ის მე-20 პუნქტი შემდეგნაირად წაიკითხება (შესწორებული ტექსტი დახრილი ასოებით წერია):
ამგვარად, ერთეული ოპერაციაზე კონტროლს მოიპოვებს მაშინ, და მხოლოდ მაშინ, როდესაც ერთეული მოიპოვებს შემდეგს: ა) უფლებამოსილებას ოპერაციაზე (იხ. პუნქტები 23–29); ბ) ოპერაციაში მისი ჩართულობიდან წარმოქმნილი ცვალებად სარგებელთან დაკავშირებული რისკი ან უფლებები (იხ. პუნქტები 30–34); და გ) ოპერაციაზე თავისი უფლებამოსილების გამოყენების უნარი, რათა გავლენა მოახდინოს ოპერაციაში მისი მონაწილეობიდან წარმოქმნილი სარგებლის ხასიათსა და ოდენობაზე (იხ. პუნქტები 35–37). |
მგ12. სსბასს 35-ში მოცემული პრინციპებისა და მითითებების გამოყენებისას ერთეული ითვალისწინებს პუნქტებს მგ13–მგ18.
მგ13. საჯარო სექტორის გაერთიანება, რომელიც ძირითადად კომპენსაციის გადაცემით ხორციელდება (ანუ, ფულადი სახსრების ან სხვა აქტივების გადაცემით ან ვალდებულებების აღებით) - როგორც წესი, იწვევს ერთი ერთეულის მიერ ერთ ან მეტ ოპერაციაზე კონტროლის მოპოვებას.
მგ14. საჯარო სექტორის გაერთიანება, რომელიც ძირითადად სააქციო წილის გაცვლით ხორციელდება, როგორც წესი, იწვევს ერთი ერთეულის მიერ ერთ ან მეტ ოპერაციაზე კონტროლის მოპოვებას. გაერთიანებები, რომელიც მოიცავს სააქციო წილის გაცვლას, საზოგადოდ, იწვევს საკმარისი ხმის უფლების მიღებას ერთ ან მეტ ოპერაციაზე კონტროლის მოსაპოვებლად. ეს შეიძლება მოხდეს ერთეულის მიერ ხმის უფლებების უმრავლესობის მოპოვების გარეშე, როდესაც ერთეულს დიდი უმცირესობის წილი აქვს და სხვა არცერთ მფლობელს ან მფლობელების ორგანიზებულ ჯგუფს არა აქვს მნიშვნელოვანი ხმის უფლება.
მგ15. საჯარო სექტორის გაერთიანებამ, რომელიც მოიცავს სააქციო კაპიტალის გამოშვებას, შეიძლება წარმოქმნას უკუშეძენა (იხ. პუნქტები მგ66–მგ71). ერთეული ამ შესაძლებლობას ითვალისწინებს იმის განსაზღვრისას, საჯარო სექტორის გაერთიანების რომელიმე მხარე მოიპოვებს თუ არა კონტროლს ოპერაციებზე.
მგ16. საჯარო სექტორის გაერთიანებისას, რომელიც ორზე მეტ ერთეულს მოიცავს, საჯარო სექტორის გაერთიანების მხარე, რომელიც ამ გაერთიანების ინიციატორია (თუ ასეთი არსებობს), უფრო მეტად სავარაუდოა, რომ ოპერაციებზე კონტროლს მოიპოვებს, ვიდრე ამ გაერთიანების სხვა მხარეები.
მგ17. საჯარო სექტორის გაერთიანებაში, სადაც ახალი ერთეული იქმნება გაერთიანების შესაქმნელად, ამ ერთეულმა შეიძლება ოპერაციებზე კონტროლი მოიპოვოს მხოლოდ მაშინ, თუ ეს ერთეული არსებობდა გაერთიანებამდე. როდესაც ეს ახალი ერთეული არ არსებობს გაერთიანებამდე, ერთეული განიხილავს, ამ გაერთიანების რომელიმე მხარე, რომელიც გაერთიანებამდე არსებობდა, მოიპოვებს თუ არა კონტროლს ოპერაციებზე.
მგ18. თუ წინამდებარე მითითებების გამოყენებით გამოვლინდება, რომ გაერთიანების ერთი მხარე კონტროლს მოიპოვებს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე, მაშინ გაერთიანება კლასიფიცირდება შერწყმად ან შეძენად, ამ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის მიხედვით. ერთეული ითვალისწინებს პუნქტებში 9–14 და მგ19–მგ50 მოცემულ მითითებებს, რათა განსაზღვროს ამ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი შერწყმა არის თუ არა. თუ აღნიშნული მითითების გამოყენებით ვერ გამოვლინდება გაერთიანების ერთი მხარე, რომელიც კონტროლს მოიპოვებს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე, მაშინ გაერთიანება შერწყმად კლასიფიცირდება.
საჯარო სექტორის გაერთიანების კლასიფიკაციის განსაზღვრა (იხ. პუნქტები 9–14)
მგ19. თუ საჯარო სექტორის გაერთიანების ერთი მხარე გაერთიანების შედეგად კონტროლს მოიპოვებს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე, მაშინ გაერთიანება კლასიფიცირდება შერწყმად ან შეძენად, რაც დამოკიდებულია გაერთიანების ეკონომიკურ შინაარსზე. იმის შეფასებისას, გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმა არის თუ არა, ერთეული ითვალისწინებს საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკურ შინაარსსა და პუნქტებში 12-14 მოცემულ მაჩვენებლებს. გაერთიანება, რომელსაც შერწყმის ეკონომიკური შინაარსი არა აქვს, შეძენად უნდა კლასიფიცირდეს. აღნიშნულის შეფასებისას ერთეული შემდეგ მითითებებს ითვალისწინებს.
ეკონომიკური შინაარსი (იხ. მე-9 პუნქტი)
მგ20. როგორც წესი, პუნქტებში 12-13 მოცემული მაჩვენებლების ანალიზი, ინდივიდუალურად თუ ერთობლივად, სარწმუნო შედეგს იძლევა და საკმარის მტკიცებულებას უზრუნველყოფს იმისათვის, რომ განისაზღვროს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმა არის თუ არა. საჭირო არ არის, რომ გაერთიანებამ ორივე მაჩვენებელი დააკმაყოფილოს იმისათვის, რომ შერწყმად კლასიფიცირდეს.
მგ21. როდესაც პუნქტებში 12-13 მოცემული მაჩვენებლების გათვალისწინება არასარწმუნო შედეგებს იძლევა ან ვერ უზრუნველყოფს საკმარის მტკიცებულებას, რომ ნათლად განისაზღვროს გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი, მაშინ ერთეული ითვალისწინებს მე-14 პუნქტში მოცემულ დამატებით საკითხებს.
მგ22. შერწყმის ეკონომიკური შინაარსი, საზოგადოდ, არის ის, რომ ახალი ერთეული იქმნება, მიუხედავად წარმოქმნილი ერთეულის იურიდიული ფორმისა. ეს თანაბრად ვრცელდება გაერთიანებაზე, სადაც გაერთიანების ერთი მხარე კონტროლს მოიპოვებს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე. თუ საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი არის, რომ ამ გაერთიანების ერთ-ერთი მხარე აგრძელებს არსებობას, აღნიშნულმა შეიძლება უზრუნველყოს მტკიცებულება, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შეძენაა. ოპერაციების საერთო კონტროლის ქვეშ გაერთიანებისას, ფაქტი, რომ საბოლოო მაკონტროლებელი მხარე ოპერაციებს აკონტროლებდა გაერთიანებამდე და მის შემდეგაც აკონტროლებს, ამცირებს ამ ფაქტორის მნიშვნელობას.
მგ23. შერწყმა მოიცავს საჯარო სექტორის გაერთიანების ოპერაციების ინტეგრირებას. სხვა სიტყვებით, შერწყმა არ წარმოქმნის მაკონტროლებელი ერთეულის/კონტროლირებული ერთეულის ურთიერთობას გაერთიანების მხარეებს შორის. თუ, გაერთიანების შემდეგ რომელიმე ოპერაცია ფუნქციონირებს გაერთიანების რომელიმე მხარის კონტროლირებული ერთეულის სახით, მაშინ ეს უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ამ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი შეძენაა.
მგ24. როგორც წესი, შეძენა ერთობლივი შეთანხმებაა ორ ან მეტ მხარეს შორის და საზოგადოდ, მას კომერციული შინაარსი აქვს. თუმცა, საჯარო სექტორში, გაერთიანების ერთ-ერთმა მხარემ შეიძლება გაერთიანების სხვა მხარეს თავს მოახვიოს საჯარო სექტორის გაერთიანება. როდესაც ეს გამოიწვევს ამ ერთეულის მიერ იმ ეკონომიკურ სარგებელზე ან მომსახურების პოტენციალზე წვდომის მოპოვებას, რომელიც იმის მსგავსია, რაც შეიძლებოდა მიღებული ყოფილიყო ერთობლივი შეთანხმებით, მოსალოდნელია, რომ ეს საჯარო სექტორის გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შეძენაა. მაგალითად, ცენტრალურმა მთავრობამ შეიძლება განახორციელოს რომელიმე მომსახურების, რომელსაც ის აფინანსებს, ცენტრალიზება ადგილობრივი მთავრობის ერთეულების ოპერაციების ცენტრალური მთავრობისთვის გადაცემით, მასშტაბის ეკონომიის მისაღწევად. როდესაც ერთეული ვერ მოიპოვებს წვდომას იმ ეკონომიკურ სარგებელზე ან მომსახურების პოტენციალზე, რომელიც იმის მსგავსია, რაც შეიძლებოდა მიღებული ყოფილიყო ნებაყოფლობითი გარიგებით, მოსალოდნელია, რომ ეს საჯარო სექტორის გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მგ25. თუ აღნიშნული მაჩვენებლებისა და საჯარო სექტორის გაერთიანების ხასიათის გათვალისწინების შემდეგ არასაკმარისი მტკიცებულებაა, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანებას შერწყმის ეკონომიკური შინაარსი აქვს, მაშინ ეს გაერთიანება შეძენად უნდა იქნეს კლასიფიცირებული.
კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლები (იხ. მე-12 პუნქტი)
მგ26. შერწყმა, როგორც წესი, მოიცავს ანაზღაურების გადახდას, მყიდველისთვის ოპერაციის წმინდა აქტივებზე უფლებამოსილების დათმობის კომპენსაციის სახით. საპირისპიროდ, შეძენა, საზოგადოდ, მოიცავს მათ შორის ანაზღაურების გაცვლას, ვინც კონტროლს მოიპოვებს ოპერაციებზე და ვინც ოპერაციებზე კონტროლს კარგავს.
მგ27. ანაზღაურების გადახდა, რომელიც გამიზნულია გადაცემული ოპერაციის წმინდა აქტივებზე უფლებამოსილების მქონეთა კომპენსირებისათვის, რადგან მათ დათმეს ეს უფლებამოსილება, უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი შეძენაა. ასეთ შემთხვევაში გაერთიანება შეძენად კლასიფიცირდება.
მგ28. ანაზღაურების გადახდა, რომლის მიზანი არის არა გადაცემული ოპერაციის წმინდა აქტივებზე უფლებამოსილების მქონეთა კომპენსირება, მათ მიერ ამ უფლებამოსილების დათმობის გამო, არამედ, მაგალითად, ის გამიზნულია მათთვის იმ დანახარჯების კომპენსირებისათვის, რომელიც გასწიეს საჯარო სექტორის გაერთიანების შექმნისთვის, უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ამ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი შერწყმაა.
მგ29. შეძენა შეიძლება განხორციელდეს კომპენსაციის გარეშე, მაგალითად, როდესაც პირი სახელმწიფო ერთეულს უსასყიდლოდ უტოვებს ოპერაციას. მაშასადამე, კომპენსაციის არარსებობა თავისთავად არ უზრუნველყოფს საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის მტკიცებულებას. კომპენსაციის შეფასებისას ერთეული ასევე ითვალისწინებს იმ მიზეზებს, რის გამოც იქნა ან არ იქნა კომპენსაცია გადახდილი.
მგ30. როდესაც საჯარო სექტორის გაერთიანება არ მოიცავს კომპენსაციას, ერთეული ითვალისწინებს იმის მიზეზებს, რატომ არ იქნა კომპენსაცია გადახდილი. თუ ყოფილმა მფლობელმა ოპერაციის წმინდა აქტივებზე თავის უფლებამოსილებაზე უარი თქვა, ან მისი უფლებამოსილება შეიძლება იძულებით გაუქმდა (მაგალითად, არაკომპენსირებული კონფისკაციისას), შეიძლება არსებობდეს მტკიცებულება, რომ ეს გაერთიანება შეძენაა.
მგ31. როდესაც საჯარო სექტორის გაერთიანება რა მოიცავს კომპენსაციის გადახდას, რადგან არ არსებობს ოპერაციის წმინდა აქტივებზე უფლებამოსილი მხარე, მაშინ, საზოგადოდ, ამ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი იქნება შერწყმა. შეძენა მოიცავს ოპერაციის მისი მფლობელისგან ახალ მფლობელზე გადაცემას. თუ არ არსებობს ოპერაციის წმინდა აქტივების უფლებამოსილების მქონე მხარე, მაშინ არარსებობს ყოფილი მფლობელი და გაერთიანება, როგორც წესი, შეძენა არ არის. ეს სცენარი წარმოიქმნება მხოლოდ მაშინ, როდესაც მთლიანი ერთეულის გადაცემა ხდება; ინდივიდუალური ოპერაციის გადაცემისას ამ ოპერაციის გადამცემი ერთეული იქნება ყოფილი მფლობელი და მას ექნება ოპერაციის წმინდა აქტივებზე უფლებამოსილება. იმ ერთეულების მაგალითები, რომელთაც ყოფილი მფლობელები არ ეყოლება, მოიცავს მუნიციპალიტეტებსა და ზოგიერთ არა-მომგებიან ორგანიზაციას.
გადაწყვეტილებების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლები (იხ. მე-13 პუნქტი)
მგ32. შეძენა, როგორც წესი, მოითხოვს გაერთიანების ყველა მხარის ნებაყოფილობით მონაწილეობას. ამიტომ, როდესაც საჯარო სექტორის გაერთიანება იძულებითია და გადაწყვეტილების მიღების პროცესში არცერთი მხარე არ მონაწილეობს, ეს შეიძლება უზრუნველყოფდეს მტკიცებულებას, რომ ამ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი შერწყმაა.
მგ33. სხვა გარემოებებში საჯარო სექტორის გაერთიანების მხარეები შეძლებენ სხვადასხვა დონის გავლენის მოხდენას გაერთიანების პირობებზე, მაშინაც კი, როდესაც გაერთიანება მესამე მხარის მიერ არის თავსმოხვეული. როდესაც მხარეების გაერთიანებაზე გავლენის დონე იზრდება, განსაკუთრებით იმ მხარის გავლენა, რომელიც კონტროლს მოიპოვებს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე, ნაკლებად სავარაუდო ხდება გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის შესახებ დასკვნის გამოტანა.
მგ34. მაგალითად, გაერთიანების მხარეებს შეიძლება მარეგულირებელმა მიუთითა გაერთიანებისკენ, მაგრამ მარეგულირებელი მხარეებს აძლევს საშუალებას განსაზღვრონ ამ გაერთიანების პირობები. ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი, სავარაუდოდ განისაზღვრება გაერთიანების მხარეებს შორის შეთანხმებული პირობებით და არა მარეგულირებლის გადაწყვეტილებით, რომ ეს მხარეები უნდა გაერთიანდნენ.
მგ35. როდესაც საჯარო სექტორის გაერთიანების მხარეს, რომელიც კონტროლს მოიპოვებს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე, შეუძლია სხვა მხარეს აიძულოს გაერთიანება, ეს არ უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ეს გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა. მაგალითად, მთავრობამ შეიძლება გადაწყვიტა კერძო სექტორის ერთეულის ნაციონალიზაცია, მისი აქციონერების სურვილის საპირისპიროდ. ფაქტი, რომ მთავრობას (გაერთიანების მხარე) შეუძლია ნაციონალიზაციის იძულებით განხორციელება, მაგალითად, კანონმდებლობით, არ უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა. როდესაც გაერთიანების მხარეს, რომელიც კონტროლს მოიპოვებს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე, შეუძლია სხვა მხარის იძულებით გაერთიანება, ეს უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შეძენაა.
მგ36. როდესაც საჯარო სექტორის გაერთიანება ექვემდებარება თითოეული მხარის მოქალაქეების მიერ დამტკიცებას რეფერენდუმის მეშვეობით, აღნიშნულმა შეიძლება უზრუნველყოს მტკიცებულება, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა. მსგავსი მოთხოვნა უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ გაერთიანების მხარეებს არა აქვთ ნებაყოფილობით გაერთიანების თავისუფლება და საბოლოო გადაწყვეტილებას იმის თაობაზე, გაერთიანება შეიქმნება თუ არა, მესამე მხარეები იღებენ. თუმცა, შეიძლება მოქალაქეებმა რეფერენდუმის მეშვეობით დაამტკიცონ გაერთიანება, რომელიც თავისი პირობებით შეძენაა.
მგ37. როდესაც გაერთიანება იქმნება საერთო კონტროლს დაქვემდებარებული ორი მხარის მონაწილეობით, აღნიშნულმა შეიძლება უზრუნველყოს მტკიცებულება, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა. ხშირ შემთხვევაში, საერთო კონტროლს დაქვემდებარებული საჯარო სექტორის გაერთიანებები იქმნება მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ და მისი სახელით და ხშირ შემთხვევაში მაკონტროლებელი ერთეული განსაზღვრავს ამ გაერთიანების პირობებს. მაგალითად, მთავრობამ შეიძლება გადაწყვიტოს ორი სამინისტროს გაერთიანება ადმინისტრაციული ან პოლიტიკური მიზეზების გამო და განსაზღვროს ამ გაერთიანების პირობები. მსგავს შემთხვევაში საბოლოო გადაწყვეტილება იმის თაობაზე, გაერთიანება მოხდება თუ არა, ისევე როგორც გაერთიანების პირობების შესახებ, მიიღება მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ. ეს უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ამ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი შერწყმაა.
მგ38. ზოგიერთ შემთხვევაში, საერთო კონტროლს დაქვემდებარებული ორი ოპერაცია შეიძლება შეთანხმდეს ნებაყოფილობით გაერთიანებაზე. თუმცა, როგორც წესი, ეს გადაწყვეტილება მაკონტროლებელი მხარის მიერ დამტკიცებას ექვემდებარება, მიუხედავად იმისა, ეს დამტკიცება აშკარად გამოხატულია თუ არა. როდესაც საჭიროა მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ დამტკიცება, ეს უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ საბოლოო გადაწყვეტილებას იმის თაობაზე, გაერთიანება მოხდება თუ არა, ისევე როგორც გაერთიანების პირობების შესახებ, მიიღება მაკონტროლებელი მხარის მიერ. მაშასადამე, ეს უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ამ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი შერწყმაა.
მგ39. მხოლოდ მაშინ, როდესაც არ არსებობს მტკიცებულება, რომ მაკონტროლებელი მხარე ჩართულია საჯარო სექტორის გაერთიანებაში, გაერთიანების ინიცირების, გაერთიანების პირობების განსაზღვრის ან გაერთიანების შექმნის დამტკიცებით (პირდაპირ ან არაპირდაპირ), არ იარსებებს მტკიცებულება, რომ ამ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი შერწყმაა. ასეთ ვითარებაში ერთეული ითვალისწინებს ყველა დანარჩენ ფაქტორს, რათა განსაზღვროს საჯარო სექტორის ამ გაერთიანების კლასიფიკაცია.
დამატებითი საკითხები, რომლებიც გათვალისწინებულ უნდა იქნეს, როდესაც კომპენსაციისა და გადაწყვეტილებების მიღების პროცესის მაჩვენებლები ვერ უზრუნველყოფენ საკმარის მტკიცებულებას იმისათვის, რომ განისაზღვროს, გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმა არის თუ არა (იხ. მე-14 პუნქტი)
მგ40. როდესაც კომპენსაციასა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების ანალიზი არასარწმუნო შედეგებს იძევა და არ უზრუნველყოფს საკმარის მტკიცებულებას იმისათვის, რომ განისაზღვროს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმა არის თუ არა, მაშინ ერთეული განიხილავს, რომელი კლასიფიკაცია და შესაბამისად გამოყენებული სააღრიცხვო მიდგომა უზრუნველყოფს ინფორმაციას, რომელიც:
(ა) საუკეთესოდ დააკმაყოფილებს ფინანსური ანგარიშის მიზნებს; და
(ბ) საუკეთესოდ დააკმაყოფილებს ხარისხობრივ მახასიათებლებს.
მგ41. კომპენსაციასა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების ანალიზი, საზოგადოდ, სარწმუნო შედეგებს იძლევა და საკმარის მტკიცებულებას უზრუნველყოფს იმისათვის, რომ განისაზღვროს, გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით არის თუ არა შერწყმა. აღნიშნულის მიზეზია ის, რომ კომპენსაციასა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების ანალიზი საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის მტკიცებულებას უზრუნველყოფს ყველა გარემოებაში, განსაკუთრებული გარემოებების გარდა. ამიტომ, როდესაც ცხადია, რომ ეს მაჩვენებლები არსებობს, მე-14 პუნქტში მოცემული დამატებითი საკითხების გათვალისწინება არ ხდება კლასიფიკაციის განსაზღვრისთვის.
მგ42. თუ კომპენსაციასა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების ანალიზი, არასარწმუნო შედეგებს იძლევა და არ უზრუნველყოფს საკმარის მტკიცებულებას იმისათვის, რომ განისაზღვროს, გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით არის თუ არა შერწყმა, ერთეული განიხილავს, რომელი კლასიფიკაცია უზრუნველყოფს ინფორმაციას, რომელიც საუკეთესოდ შეესაბამება ფინანსური ანგარიშის მიზნებს. იმის განსაზღვრამ, საჯარო სექტორის გაერთიანება შერწყმაა თუ შეძენა, შეიძლება მნიშვნელოვანი გავლენა იქონიოს გაერთიანების ფინანსურ ანგარიშზე. ამიტომ, მნიშვნელოვანია იმ ინფორმაციის გათვალისწინება, რომელსაც თითოეული მეთოდი უზრუნველყოფს, ისევე როგორც ამ ინფორმაციის ძირითადი მომხმარებლების.
მგ43. აღრიცხვის წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდი გაერთიანებას განიხილავს წარმოქმნილ ერთეულში გაერთიანებული თითოეული ოპერაციისა და მათი მფლობელების ან ამომრჩევლის თვალთახედვით. აღრიცხვის წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდით გაერთიანებული ოპერაციები ანგარიშგებულ აქტივებსა და ვალდებულებებს თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში საბალანსო ღირებულებით აფასებენ შერწყმის თარიღით. მსგავსმა ინფორმაციამ შეიძლება მომხმარებელს დახმარება გაუწიოს წარმოქმნილი ერთეულის საქმიანობის შედეგების შეფასებაში, გაერთიანებული ოპერაციების შერწყმის თარიღისთვის გაერთიანებული ოპერაციების ისტორიული აქტივებისა და ვალდებულებების გაერთიანებისა და საოპერაციო შედეგების ადრინდელ პერიოდებთან შედარების საფუძველზე. თუმცა, შესადარისობა შეიძლება შემცირდეს, როდესაც შესწორებების შეტანა მოითხოვება თანმიმდევრული სააღრიცხვო პოლიტიკის მისაღწევად. ის არ მოიცავს ინფორმაციას საბაზრო მოლოდინების შესახებ, რომელიც დაკავშირებულია აქტივებისა და ვალდებულებების სამომავლო ფულადი ნაკადების ღირებულებასთან, გარდა შერწყმამდე რეალური ღირებულებით აღრიცხული სხვა აქტივებისა და ვალდებულებებისა.
მგ44. შეძენის მეთოდი გაერთიანებას განიხილავს მყიდველი ერთეულის თვალთახედვით - ერთეულის, რომელიც სხვა ოპერაციებზე კონტროლს მოიპოვებს. მყიდველი ერთეული ყიდულობს ან სხვაგვარად მოიპოვებს კონტროლს წმინდა აქტივებზე და თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებს შეძენილ აქტივებსა და აღებულ ვალდებულებებს, მათ შორის იმ აქტივებსა და ვალდებულებებს, რომლებიც ადრე შეძენილ ოპერაციას ჰქონდა აღიარებული. მსგავსი ინფორმაცია ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელს ეხმარება საწყისი ინვესტიციისა და ამ ინვესტიციის შემდგომი შედეგების განსაზღვრაში, მათ შედარებაში სხვა ერთეულების შედეგებთან, მყიდველი ერთეულის მიერ გაკეთებული ინვესტიციების საფუძველზე. ის მოიცავს ასევე ინფორმაციას ამ აქტივებსა და ვალდებულებებთან დაკავშირებული სამომავლო ფულადი ნაკადების ღირებულების საბაზრო მოლოდინების შესახებ. მართალია, ამ მეთოდით შეძენილი ოპერაციის აქტივები და ვალდებულებები გადაფასდება, მაგრამ ის გავლენას არ ახდენს შეძენამდე მყიდველის მიერ ფლობილ აქტივებსა და ვალდებულებებზე. უფრო მეტიც, პუნქტებში 85(ა) და 85(ბ) მოცემულ თანხებსა და სხვა ფაქტორებს (მაგ., ხელსაყრელი შესყიდვა) ურთიერთკავშირის მიხედვით, მან შეიძლება გამოიწვიოს შემოსულობის ან ზარალის მყისვე აღიარება ნამეტის ან დეფიციტის მეშვეობით.
მგ45. თითოეული მეთოდით უზრუნველყოფილი ინფორმაცია შეჯამებულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.
| შერწყმა | შეძენა | |
|---|---|---|
| თვალსაზრისი | თითოეული გაერთიანებული ოპერაციის, მათი მფლობელებისა და ამომრჩევლების თვალსაზრისი. | მყიდველი ერთეულის თვალსაზრისი. |
| მომხმარებლის ინფორმაცია | ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელს ეხმარება წარმოქმნილი ერთეულის საქმიანობის შედეგების შეფასებაში, შერწყმის თარიღით გაერთიანებული ოპერაციების ისტორიული აქტივებისა და ვალდებულებების გაერთიანებისა და საოპერაციო შედეგების ადრინდელ პერიოდებთან შედარების საფუძველზე. | ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელს ეხმარება საწყისი ინვესტიციისა და ამ ინვესტიციის შემდგომი შედეგების შეფასებაში. |
| ანგარიშგებული ღირებულებების საფუძველი | ანგარიშგებული აქტივები და ვალდებულებები გაერთიანებული ოპერაციების ფინანსურ ანგარიშგებაში ფასდება მათი საბალანსო ღირებულებებით, შერწყმის თარიღით. | გაერთიანებული ოპერაციების იდენტიფიცირებული აქტივები და ვალდებულებები გადაფასდება, მაგრამ გავლენა არა აქვს მყიდველი ერთეულის მიერ ფლობილ აქტივებსა და ვალდებულებებზე. მოიცავს ინფორმაციას ამ აქტივებსა და ვალდებულებებთან დაკავშირებული სამომავლო ფულადი ნაკადების საბაზრო მოლოდინების შესახებ. |
| გასული პერიოდების საოპერაციო შედეგებთან შედარების შესაძლებლობა | შეიძლება ხელი შეუწყოს საოპერაციო შედეგების გასულ პერიოდებთან შედარებას. შესადარისობა შეიძლება შემცირდეს, როდესაც შესწორებები მოითხოვება თანმიმდევრული სააღრიცხვო პოლიტიკის მისაღწევად. | რთულია საოპერაციო შედეგების გასულ პერიოდებთან შედარება. |
მგ46. იმის განხილვა, რომელი კლასიფიკაცია უზრუნველყოფს ინფორმაციას, რომელიც საუკეთესოდ შეესაბამება ფინანსური ანგარიშის მიზნებს, უზრუნველყოფს საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის მტკიცებულებას, როდესაც კომპენსაციასა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლები არასარწმუნო შედეგებს იძლევა ან ვერ უზრუნველყოფს საკმარის მტკიცებულებას იმისათვის, რომ განისაზღვროს გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი არის თუ არა შერწყმა.
მგ47. როდესაც კომპენსაციასა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლები არასარწმუნო შედეგებს იძლევა ან ვერ უზრუნველყოფს საკმარის მტკიცებულებას იმისათვის, რომ განისაზღვროს გაერთიანების კლასიფიკაცია, ერთეული განიხილავს, რომელი კლასიფიკაცია უზრუნველყოფს ინფორმაციას, რომელიც საუკეთესოდ აკმაყოფილებს შესაბამისობის, სამართლიანი წარდგენის, აღქმადობის, დროულობის, შესადარისობისა და შემოწმების შესაძლებლობის ხარისხობრივ მახასიათებლებს. აღნიშნულის შეფასებისას ერთეული ასევე ითვალისწინებს საერთო დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვებს, რომელიც გახლავთ არსებითობა, დანახარჯები-სარგებელი და ხარისხობრივ მახასიათებლებს შორის დაბალანსება.
მგ48. საჯარო სექტორის გაერთიანების კლასიფიკაციის განხილვისას ზოგიერთი ხარისხობრივი მახასიათებელი უფრო მნიშვნელოვანი იქნება სხვებთან შედარებით. მაგალითად, დროულობა ნაკლებად მნიშვნელოვანი იქნება, ვიდრე აღქმადობა იმის განსაზღვრისას, გაერთიანება შერწყმაა თუ შეძენა.
მგ49. ერთეული აღნიშნულ ხარისხობრივ მახასიათებლებსა და ინფორმაციის შეზღუდვას განიხილავს ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლების თვალსაზრისით. ეს გულისხმობს შემდეგი კითხვების გათვალისწინებას; ეს ჩამონათვალი ამომწურავი არ არის.
(ა) რომელი კლასიფიკაცია წარადგენს ყველაზე სამართლიანად საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკურ შინაარსს, რომელი შეიძლება განსხვავდებოდეს მისი იურიდიული ფორმისგან? კლასიფიკაცია სამართლიანად წარადგენს ერთეულის ფინანსურ შედეგებსა და ფინანსურ მდგომარეობას?
(ბ) რომელი კლასიფიკაცია დაეხმარება მომხმარებელს საჯარო სექტორის გაერთიანების ხასიათის გაგებაში? მაგალითად, შერწყმისას ნებისმიერი განსხვავება სულ აღიარებულ აქტივებსა და სულ აღიარებულ ვალდებულებებს შორის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში აღიარდება, ხოლო შეძენისას მყიდველი ერთეული გუდვილს აღიარებს, ან შემოსულობას ან ზარალს, საანგარიშგებო პერიოდში. რომელი მიდგომა დაეხმარება მომხმარებელს გაერთიანების ხასიათის ყველაზე უკეთ გაგებაში?
(გ) მომხმარებელთა საჭიროებები საუკეთესოდ დაკმაყოფილდება, როდესაც უზრუნველყოფილი ინფორმაცია შესადარისია. როგორ არის მსგავსი საჯარო სექტორის გაერთიანებები კლასიფიცირებული?
მგ50. იმის განხილვა, რომელი კლასიფიკაცია უზრუნველყოფს ინფორმაციას, რომელიც ყველაზე უკეთესად აკმაყოფილებს ხარისხობრივ მახასიათებლებს, უზრუნველყოფს საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის მტკიცებულებას, როდესაც კომპენსაციასა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლები არასარწმუნო შედეგებს იძლევა ან ვერ უზრუნველყოფს საკმარის მტკიცებულებას იმისათვის, რომ განისაზღვროს გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი არის თუ არა შერწყმა.
შერწყმის ბუღალტრული აღრიცხვა
გაერთიანებულ ოპერაციებს შორის ოპერაციების ანულირება (იხ. 22-ე პუნქტი)
მგ51. წარმოქმნილი ერთეული გაერთიანებულ ოპერაციებს შორის ყველა ოპერაციის ანულირებას ახორციელებს. მრავალი ოპერაციის ანულირება ავტომატურად მოხდება. მაგალითად, გაერთიანებულმა ოპერაციამ საზღაურის სანაცვლოდ მომსახურება გაუწია სხვა გაერთიანებულ ოპერაციას შერწყმის თარიღამდე. იმ გაერთიანებული ოპერაცის შემოსავალი, რომელმაც მომსახურება გასწია, აისახება გაერთიანებული ოპერაციის დაგროვილ ნამეტში ან დეფიციტში შერწყმის თარიღით. მომსახურების მიმღები გაერთიანებული ოპერაციის ხარჯი აისახება ამ გაერთიანებული ოპერაციის დაგროვილ ნამეტში ან მოგებაში შერწყმის თარიღით. წარმოქმნილი ერთეული ორივე თანხას აღიარებს წმინდა აქტივებში/კაპიტალში.
მგ52. ანულირება შეიძლება ავტომატურად არ განხორციელდეს, როდესაც ამ ორ გაერთიანებულ ოპერაციას შორის ოპერაციის შედეგად ერთ გაერთიანებულ ოპერაციას აღიარებული აქვს აქტივი, მეორე გაერთიანებულ ოპერაციას კი შესაბამისი ვალდებულება. წარმოქმნილი ერთეული განახორციელებს როგორც აქტივის, ისე ვალდებულების ანულირებას და აქტივსა და ვალდებულებას შორის ნებისმიერ სხვაობას წმინდა აქტივებში/კაპიტალში აღიარებს.
გამოსაყენებელი საბალანსო ღირებულებები (იხ. პუნქტები 26–27)
მგ53. როდესაც გაერთიანებული ოპერაცია ადრე იქნა შეძენილი (ანუ, ის ადრე იყო შეძენილი ოპერაცია), მაშინ ამ გაერთიანებული ოპერაციის აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებები მის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში შეიძლება განსხვავდებოდეს მაკონტროლებელი ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული ამ აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებებისგან. შეძენისას მაკონტროლებელი ერთეული გაერთიანებული ოპერაციის აქტივებსა და ვალდებულებებს მათი რეალური ღირებულებით აფასებს. თუმცა, როდესაც ეს გაერთიანებული ოპერაცია (ანუ, ადრე შეძენილი ოპერაცია) აგრძელებს ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგების მომზადებას, ის ადრინდელ საბალანსო ღირებულებებს გამოიყენებს. მაკონტროლებელი ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული რეალური ღირებულების შეფასებები არ შემცირდება ამ გაერთიანებული ოპერაციის მიერ ასახულ ღირებულებებამდე.
მგ54. პუნქტებში 26–27 მოცემული მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად წარმოქმნილი ერთეული გაერთიანებული ოპერაციების იდენტიფიცირებად აქტივებსა და ვალდებულებებს აფასებს შერწყმის თარიღით ამ გაერთიანებული ოპერაციების ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული მათი საბალანსო ღირებულებებით, იმის გათვალისწინებით, რომ მოითხოვება საბალანსო ღირებულებების შესწორება წარმოქმნილი ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობისათვის. წარმოქმნილი ერთეული აქტივებსა და ვალდებულებებს საბალანსო ღირებულებით არ აფასებს მაკონტროლებელი ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში.
ერთი გაერთიანებული ოპერაციის მიერ მეორე გაერთიანებული ოპერაციისთვის მიცემული ლიცენზიები და მსგავსი უფლებები (იხ. 32-ე პუნქტი)
მგ55. შერწყმისას წარმოქმნილმა ერთეულმა შეიძლება მიიღოს ლიცენზია ან მსგავსი უფლება, რომელიც ადრე ერთ გაერთიანებულ ოპერაციას მეორე გაერთიანებული ოპერაციისთვის ჰქონდა გადაცემული, რათა გამოეყენებინა გრანტის გამცემის ერთი ან მეტი აღიარებული ან აუღიარებელი აქტივი. მსგავსი უფლებების მაგალითებია, მყიდველი ერთეულის ტექნოლოგიის გამოყენების უფლება ტექნოლოგიის ლიცენზიის შეთანხმების ფარგლებში. წარმოქმნილი ერთეული ლიცენზიას ან მსგავს უფლებებს აღიარებს, როგორც იდენტიფიცირებად არამატერიალურ აქტივს და ამ არამატერიალურ აქტივს შერწყმის თარიღით მისი საბალანსო ღირებულებით აფასებს გაერთიანებული ოპერაციის ფინანსურ ანგარიშგებაში. რადგან ეს ლიცენზია ან მსგავსი უფლება ადრე სავალდებულო შეთანხმების ნაწილი იყო, ლიცენზია აკმაყოფილებს როგორც განცალკევების, ისე სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმებს სსბასს 31-ის, არამატერიალური აქტივები, შესაბამისად. 47-ე პუნქტში მოცემულია მითითებები ადრე ერთი გაერთიანებული ოპერაციის მიერ მეორე გაერთიანებულ ოპერაციაზე გადაცემული ლიცენზიის ან მსგავსი უფლებების შემდგომი აღრიცხვისთვის.
მგ56. წარმოქმნილი ერთეული გაუფასურებაზე აფასებს როგორც ადრე ერთი გაერთიანებული ოპერაციის მიერ მეორე გაერთიანებულ ოპერაციაზე გადაცემულ ლიცენზიას ან მსგავს უფლებებს, ისე საბაზისო აქტივს (როდესაც საბაზისო აქტივი აღიარებული აქტივია) სსბასს 26-ის, ფულადი სახსრების წარმომქნელი აქტივების გაუფასურება, შესაბამისად, შერწყმის თარიღით.
გადასახდელი გადასახადების პატიება შერწყმისას (როდესაც შერწყმის პირობებში შედის) (იხ. პუნქტები 33–34)
მგ57. წარმოქმნილმა ერთეულმა არ უნდა აღიაროს რაიმე თანხა გაერთიანებული ოპერაციის გადასახდელ გადასახადთან დაკავშირებით, როდესაც ეს თანხები ნაპატიებია საგადასახადო ორგანოს მიერ შერწყმის პირობების ფარგლებში. როდესაც გადასახადის პატიება შერწყმის შემდეგ ხდება, წარმოქმნილი ერთეული 49-ე პუნქტში მოცემულ მოთხოვნას იყენებს. აღრიცხვის წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდის გამოყენებისას წარმოქმნილმა ერთეულმა შერწყმის პირობებში შესული აღნიშნული თანხები უნდა აღრიცხოს, როგორც შერწყმამდე აღიარებაშეწყვეტილი. წარმოქმნილი გაერთიანებული ოპერაციის გადასახადელი გადასახადი, რომელიც საგადასახადო ორგანოს მიერ ნაპატიები არ არის, აღირიცხება შესაფერისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტით, რომელიც მოგებიდან გადასახადებს ეხება, შესაბამისად.
მგ58. თუ შერწყმის შედეგად წარმოქმნილი ერთეული საგადასახადო ორგანო გახდება, მან გაერთიანებული ოპერაციის ნაპატიებ გადასახდელ გადასახადებთან დაკავშირებული ნებისმიერი საგადასახადო მოთხოვნის აღიარება უნდა შეწყვიტოს სსბასს 23-ის, შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადები და ტრანსფერები), შესაბამისად.
გუდვილის აღიარება (იხ. 36-ე პუნქტი)
მგ59. შერწყმის შედეგად გუდვილი არ წარმოიქმნება, შესაბამისად, წარმოქმნილი ერთეული შერწყმიდან წარმოქმნილ გუდვილს არ აღიარებს. პუნქტებში 37–38 მოცემულია მითითებები შერწყმის შედეგად წარმოქმნილი წმინდა აქტივების/კაპიტალის აღრიცხვის შესახებ.
მგ60. თუ გაერთიანებულ ოპერაციას ადრინდელი შეძენის შედეგად ადრე აღიარებული აქვს გუდვილი, წარმოქმნილი ერთეული ამ გუდვილს თავის ფინანსური მდგომარეობის საწყის ანგარიშგებაში აღიარებს.
გაერთიანებული ოპერაციის მიერ ისეთი კრიტერიუმების საფუძველზე მიღებული ტრანსფერების, შეღავათიანი სესხებისა და მსგავსი სარგებლის, რომლებიც შეიძლება შერწყმის შედეგად შეიცვალოს, შემდგომი აღრიცხვა (იხ. 48-ე პუნქტი)
მგ61. შერწყმამდე რომელიმე გაერთიანებულ ოპერაციას შეიძლება მიღებული ჰქონდა ტრანსფერი მესამე მხარისგან, განსაზღვრული კრიტერიუმების საფუძველზე. მაგალითად, ეროვნული მთავრობა შეიძლება მუნიციპალიტეტებს გრანტებს აძლევდა, როდესაც შინამეურნეობების საშუალო შემოსავალი ზღვარზე დაბალი იყო. ორი მუნიციპალიტეტის გაერთიანება შეიძლება მოიცავსდეს ერთ მუნიციპალიტეტს, რომელიც ამ კრიტერიუმს აკმაყოფილებდა და გრანტს იღებდა და მეორე მუნიციპალიტეტს, რომელიც ამ კრიტერიუმს ვერ აკმაყოფილებდა და გრანტს არ იღებდა. შერწყმის შემდეგ ახალი, გაერთიანებული მუნიციპალიტეტის შინამურნეობების საშუალო შემოსავალი შეიძლება ამ ზღვარზე დაბალი იყოს ან მასზე მაღალი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს გრანტის გამცემის მიერ მიცემული გრანტის თანხის ხელახლა შეფასება.
მგ62. წარმოქმნილმა ერთეულმა შერწყმისას არ უნდა აღრიცხოს გრანტის თანხის რაიმე გადასინჯვა, მან ნებისმიერი გადასინჯვა სსბასს-ების შესაბამისად უნდა აღრიცხოს იმ მომენტში, როდესაც გრანტის გამცემის განზრახვა ცნობილი გახდება.
მგ63. მსგავსი ვითარება შეიძლება შეიქმნას შეღავათიან სესხებსა და სხვა სარგებელთან მიმართებით. წარმოქმნილმა ერთეულმა შერწყმისას არ უნდა აღრიცხოს ამ ოპერაციების რაიმე გადასინჯვა, მან ნებისმიერი გადასინჯვა სსბასს-ების შესაბამისად უნდა აღრიცხოს იმ მომენტში, როდესაც გრანტის გამცემის განზრახვა ცნობილი გახდება.
შერწყმა, რომელიც საანგარიშგებო პერიოდში ხორციელდება (იხ. პუნქტები 50–52)
მგ64. პუნქტებში 50–52 მოცემული მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად წარმოქმნილ ერთეულს არ მოეთხოვება ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა შერწყმამდე პერიოდებისათვის, თუმცა მან შეიძლება აირჩიოს ამის გაკეთება, პუნქტში 54(გ) მითითებული გამჟღავნებების წარდგენით. როდესაც წარმოქმნილი ერთეული არ აირჩევს შერწყმამდე პერიოდებისთვის ფინანსური ანგარიშგებების წარდგენას, ის შერწყმამდე გაერთიანებული ოპერაციების შესახებ თავისი ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებებს შემდეგნაირად დააკმაყოფილებს:
(ა) როდესაც ფინანსური ანგარიშგება გამოცემულია გაერთიანებული ოპერაციების სახელით იმ საანგარიშგებო პერიოდებისთვის, რომელიც შერწყმის თარიღამდე დასრულდა (რომელიც შეიძლება არასრული პერიოდი იყოს), თავისი ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელთა გადამისამართება ამ გაერთიანებული ოპერაციების სახელით გამოცემული ფინანსური ანგარიშგებისკენ;
(ბ) როდესაც ფინანსური ანგარიშგება გამოცემულია გაერთიანებული ოპერაციების სახელით იმ საანგარიშგებო პერიოდებისთვის, რომელიც უშუალოდ შერწყმის თარიღამდე დასრულდა (რომელიც შეიძლება არასრული პერიოდი იყოს), პუნქტით 54(„თ“) მოთხოვნილი გამჟღავნებების წარდგენით.
მგ65. მარეგულირებლის მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად შეიძლება აუცილებელი იქნეს გაერთიანებული ოპერაციების და/ან წარმოქმნილი ერთეულის მიერ წინამდებარე სტანდარტით მოთხოვნილი ინფორმაციის გარდა დამატებითი ინფორმაციის წარდგენა ან გამჟღავნება.
შეძენის აღრიცხვა
უკუშეძენა
მგ66. უკუშეძენას ადგილი აქვს, როდესაც ერთეული, რომელიც ფასიან ქაღალდებს გამოუშვებს (იურიდიული მყიდველი ერთეული) იდენტიფიცირდება, როგორც შეძენილი ოპერაცია სააღრიცხვო მიზნებისათვის, პუნქტებში მგ10-მგ18 მოცემული მითითებების საფუძველზე. ერთეული, რომლის სააქციო წილის შეძენა ხდება (იურიდიული შეძენილი ოპერაცია), უნდა იყოს მყიდველი ერთეული სააღრიცხვო მიზნებისათვის, რათა ეს ოპერაცია უკუშეძენად იქნეს განხილული. მაგალითად, უკუშეძენას ზოგჯერ ადგილი აქვს, როდესაც საჯარო სექტორის ერთეულს სურს რეგისტრირებული ერთეული გახდეს, მაგრამ არ სურს თავისი სააქციო კაპიტალის დარეგისტრირება. აღნიშნულის მისაღწევად ეს საჯარო სექტორის ერთეული ორგანიზებას გაუკეთებს რეგისტრირებული ერთეულის მიერ მისი სააქციო წილის შეძენას რეგისტრირებული ერთეულის სააქციო წილის შეძენის სანაცვლოდ. ამ მაგალითში რეგისტრირებული ერთეული არის იურიდიული მყიდველი ერთეული, რადგან მან გამოუშვა სააქციო კაპიტალი და საჯარო სექტორის ერთეული არის იურიდიული შეძენილი ოპერაცია, რადგან მისი სააქციო წილი იქნა შეძენილი. თუმცა, პუნქტებში მგ10-მგ18 მოცემული მითითებების გამოყენება განაპირობებს შემდეგის გამოვლენას:
(ა) რეგისტრირებული ერთეულის, როგორც შეძენილი ოპერაციის, სააღრიცხვო მიზნებისთვის (სააღრიცხვო შეძენილი ოპერაცია) - ანუ, რეგისტრირებული ერთეული კონტროლს არ მოიპოვებს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე; და
(ბ) საჯარო სექტორის ერთეულის, როგორც მყიდველი ერთეულის, სააღრიცხვო მიზნებისათვის (სააღრიცხვო მყიდველი ერთეული) - ანუ, საჯარო სექტორის ერთეული კონტროლს მოიპოვებს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე.
სააღრიცხვო შეძენილმა ოპერაციამ უნდა დააკმაყოფილოს ოპერაციის განმარტება, რათა ეს ოპერაცია აღირიცხოს, როგორც უკუშეძენა, ისევე როგორც წინამდებარე სტანდარტში მოცემული აღარებისა და შეფასების ყველა მოთხოვნა, რომელიც მასზე ვრცელდება, მათ შორის გუდვილის აღიარების მოთხოვნა.
გადაცემული კომპენსაციის შეფასება
მგ67. უკუშეძენისას სააღრიცხვო მყიდველი ორგანიზაცია, როგორც წესი, კომპენსაციას არ გასცემს შეძენილი ოპერაციისთვის. სანაცვლოდ, სააღრიცხვო შეძენილი ოპერაცია, როგორც წესი, სააქციო კაპიტალს გამოუშვებს სააღრიცხვო მყიდველი ერთეულის მფლობელებისთვის. შესაბამისად, სააღრიცხვო მყიდველი ერთეულის მიერ სააღრიცხვო შეძენილ ოპერაციაში მისი წილის სანაცვლოდ გადაცემული კომპენსაციის რეალური ღირებულება შეძენის თარიღით ემყარება იმ სააქციო წილების რაოდენობას, რომლის გამოშვება მოუწევდა იურიდიულ კონტროლირებულ ერთეულს იურიდიული მაკონტროლებელი ერთეულის მფლობელებისთვის, გაერთიანებულ ერთეულში იგივე სააქციო წილის პროცენტის მისაღებად, რომელიც მიიღება უკუშეძენით. ამგვარად გამოთვლილი სააქციო წილის რეალური ღირებულება შეიძლება გამოყენებულ იქნეს, როგორც შეძენილი ოპერაციის სანაცვლოდ გადაცემული კომპენსაციის ღირებულება.
კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადება და წარდგენა
მგ68. უკუშეძენის შემდეგ მომზადებული ფინანსური ანგარიშგება გამოიცემა იურიდიული მაკონტროლებელი ერთეულის (სააღრიცხვო შეძენილი ოპერაციის) სახელით, მაგრამ განმარტებით შენიშვნებში აღწერილი იქნება, როგორც იურიდიული კონტროლირებული ერთეულის (სააღრიცხვო მყიდველი ერთეული) ფინანსური ანგარიშგების გაგრძელება, ერთი შესწორებით, რომელიც გულისხმობს სააღრიცხვო მყიდველი ერთეულის იურიდიული კაპიტალის რეტროაქტიულად შესწორებას, სააღრიცხვო შეძენილი ოპერაციის იურიდიული კაპიტალის ასახვისთვის. ეს შესწორება მოითხოვება, რათა აისახოს იურიდიული მაკონტროლებელი ერთეულის (სააღრიცხვო შეძენილი ოპერაცია) კაპიტალი. ამ კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენილი შესადარისი ინფორმაციაც რეტროაქტიულად შესწორდება, რათა აისახოს იურიდიული მაკონტროლებელი ერთეულის (სააღრიცხვო შეძენილი ოპერაცია) იურიდიული კაპიტალი.
მგ69. რადგან კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენილია იურიდიული კონტროლირებული ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების გაგრძელება, გარდა მისი კაპიტალის სტრუქტურისა, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება ასახავს:
(ა) იურიდიული კონტროლირებული ერთეულის (სააღრიცხვო მყიდველი ერთეული) აქტივებსა და ვალდებულებებს, რომლებიც აღიარებული და შეფასებულია გაერთიანებამდე მათი საბალანსო ღირებულებებით;
(ბ) იურიდიული მაკონტროლებელი ერთეულის (სააღრიცხვო შეძენილი ოპერაცია) აქტივებსა და ვალდებულებებს, რომლებიც აღიარებული და შეფასებულია წინამდებარე სტანდარტის შესაბამისად;
(გ) იურიდიული კონტროლირებული ერთეულის (სააღრიცხვო მყიდველი ერთეული) დაგროვილ ნამეტს ან დეფიციტს და სხვა კაპიტალის ნაშთებს შეძენამდე;
(დ) სააქციო წილის სახით კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებულ თანხას, რომელიც განისაზღვრება იურიდიული კონტროლირებული ერთეულის (სააღრიცხვო მყიდველი ერთეული) გამოშვებული სააქციო წილის დამატებით, რომელიც დასაფარია უშუალოდ შეძენამდე, იურიდიული მაკონტროლებელი ერთეულის (სააღრიცხვო შეძენილი ოპერაცია) რეალურ ღირებულებამდე. თუმცა, კაპიტალის სტრუქტურა (ანუ გამოშვებული სააქციო წილების რაოდენობა და სახეობა) ასახავს იურიდიული მაკონტროლებელი ერთეულის (სააღრიცხვო შეძენილი ოპერაცია) კაპიტალის სტრუქტურას, მათ შორის სააქციო წილებს, რომელიც იურიდიულმა მაკონტროლებელმა ერთეულმა გამოუშვა ამ შეძენის განსახორციელებლად. შესაბამისად, იურიდიული კონტროლირებული ერთეულის (სააღრიცხვო მყიდველი ერთეული) კაპიტალის სტრუქტურა გადაანგარიშდება გაცვლის კოეფიციენტით, რომელიც დადგენილია შეძენის შეთანხმებაში, რათა აისახოს იურიდიული მაკონტროლებელი ერთეულის (სააღრიცხვო შეძენილი ოპერაცია) მიერ გამოშვებული აქციების რაოდენობა ამ უკუშეძენისას.
(ე) არამაკონტროლებელი წილის პროპორციული წილს იურიდიული კონტროლირებული ერთეულის (სააღრიცხვო მყიდველი ერთეული) შეძენამდე გაუნაწილებელი მოგებისა და სხვა სააქციო წილების საბალანსო ღირებულებებში, როგორც ეს განხილულია პუნქტებში მგ70 და მგ71.
არამაკონტროლებელი წილი
მგ70. უკუშეძენისას იურიდიული კონტროლირებული ერთეულის (სააღრიცხვო მყიდველი ერთეული) ზოგიერთმა მფლობელმა შეიძლება თავისი სააქციო წილი არ გაცვალოს იურიდიული მაკონტროლებელი ერთეულის (სააღრიცხვო შეძენილი ოპერაცია) სააქციო წილზე. ამ მფლობელებს უკუშეძენის შემდგომ კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახავენ, როგორც არამაკონტროლებელ წილს. ამის მიზეზია ის, რომ იურიდიულად შეძენილი ოპერაციის მფლობელებს, რომლებმაც თავიანთი სააქციო წილი არ გაცვალეს იურიდიული შეძენილი ოპერაციის წილში, წილი აქვთ იურიდიული შეძენილი ოპერაციის მხოლოდ შედეგებსა და წმინდა აქტივებში - და არა გაერთიანებული ერთეულის შედეგებსა და წმინდა აქტივებში. საპირისპიროდ, მიუხედავად იმისა, რომ იურიდიული მყიდველი ერთეული შეძენილი ოპერაციაა სააღრიცხვო მიზნებისთვის, იურიდიული მყიდველი ერთეულის მფლობელებს წილი აქვთ გაერთიანებული ერთეულის შედეგებსა და წმინდა აქტივებში.
მგ71. იურიდიული შეძენილი ოპერაციის აქტივები და ვალდებულებები კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში ფასდება და აღიარდება გაერთიანებამდე საბალანსო ღირებულებებით (იხ. პუნქტი მგ69(ა)). ამგვარად, უკუშეძენისას არამაკონტროლებელი წილი ასახავს არამაკონტროლებელი აქციონერების პროპორციულ წილს იურიდიული შეძენილი ოპერაციის წმინდა აქტივების შეძენამდე საბალანსო ღირებულებებში, თუნდაც სხვა შეძენისას არამაკონტროლებელი წილი რეალური ღირებულებით ფასდებოდეს შეძენის თარიღით.
შეძენისას მიღებული გარკვეული აქტივებისა და აღებული ვალდებულებების აღიარება (იხ. პუნქტები 64–68)
საოპერაციო იჯარა
მგ72. მყიდველმა ერთეულმა არ უნდა აღიაროს საოპერაციო იჯარასთან დაკავშირებული აქტივები ან ვალდებულებები, როდესაც შეძენილი ოპერაცია მოიჯარეა, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ეს მოითხოვება პუნქტებით მგ73–მგ74.
მგ73. მყიდველმა ერთეულმა უნდა განსაზღვროს ხელსაყრელია თუ არა იმ თითოეული იჯარის პირობები, სადაც შეძენილი ოპერაცია მოიჯარეა. მყიდველმა ერთეულმა არამატერიალური აქტივი უნდა აღიაროს, თუ საოპერაციო იჯარის პირობები ხელსაყრელია საბაზრო პირობებთან შედარებით და ვალდებულება უნდა აღიაროს, თუ ეს პირობები არახელსაყრელია საბაზრო პირობებთან შედარებით. პუნქტში მგ89 მოცემულია მითითებები საოპერაციო იჯარის აქტივების რეალური ღირებულების შეძენის თარიღისთვის განსაზღვრის შესახებ, როდესაც შეძენილი ოპერაცია მეიჯარეა.
მგ74. იდენტიფიცირებადი არამატერიალური აქტივი შეიძლება დაკავშირებული იყოს საოპერაციო იჯარასთან, რომლის მტკიცებულება შეიძლება გამოიხატებოდეს ბაზრის მონაწილეების სურვილით, გადაიხადონ იჯარისთვის ფასი, თუნდაც საბაზრო პირობებით. მაგალითად, აეროპორტში გასასვლელების იჯარა ან საცალო ვაჭრობის ადგილი პრესტიჟულ სავაჭრო სივრცეში, შეიძლება უზრუნველყოფდეს ბაზარზე შესვლას ან სხვა სამომავლო ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს, რომელიც აკმაყოფილებს იდენტიფიცირებადი არამატერიალური აქტივების განმარტებას, მაგალითად, როგორც ურთიერთობა მომსახურების მომხმარებლებთან. ასეთ სიტუაციაში, მყიდველმა ერთეულმა დაკავშირებული იდენტიფიცირებადი არამატერიალური აქტივ(ებ)ი უნდა აღიაროს პუნქტის მგ75 შესაბამისად.
არამატერიალური აქტივები
მგ75. მყიდველმა ერთეულმა გუდვილისგან განცალკევებით უნდა აღიაროს შეძენისას მიღებული იდენტიფიცირებული არამატერიალური აქტივები. არამატერიალური აქტივი იდენტიფიცირებადია, თუ ის აკმაყოფილებს განცალკევების კრიტერიუმს ან სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს.
მგ76. არამატერიალური აქტივი, რომელიც აკმაყოფილებს სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს, იდენტიფიცირებადია, თუნდაც ეს აქტივი არ იყოს გადაცემადი ან განცალკევებადი შეძენილი ოპერაციიდან ან სხვა უფლებებიდან და მოვალეობებიდან. მაგალითად:
(ა) შეძენილ ოპერაციას საოპერაციო იჯარით აქვს აღებული ნაგებობა და ამ იჯარის პირობები ხელსაყრელია საბაზრო პირობებთან შედარებით. იჯარის პირობებით ცალსახადაა აკრძალული ამ იჯარის გადაცემა (გაყიდვის ან ქვეიჯარის მეშვეობით). თანხა, რომლითაც ამ იჯარის პირობები ხელსაყრელია იგივე ან მსგავსი მუხლების მიმდინარე საბაზრო გარიგებების პირობებთან შედარებით, არის არამატერიალური აქტივი, რომელიც აკმაყოფილებს სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს გუდვილისგან განცალკევებით აღიარებისთვის, მიუხედავად იმისა, რომ მყიდველ ერთეულს არ შეუძლია მისი გაყიდვა ან საიჯარო შეთანხმების სხვაგვარად გადაცემა;
(ბ) ერთ-ერთი შეძენილი ოპერაცია ფლობს ატომურ ელექტროსადგურს და მის ოპერირებას ახორციელებს. ამ ელექტროსადგურის ოპერირების ლიცენზია არამატერიალური აქტივია, რომელიც აკმაყოფილებს სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს გუდვილისგან განცალკევებით აღიარებისთვის, თუნდაც მყიდველ ერთეულს არ შეეძლოს მისი გაყიდვა ან შეძენილი ატომური ელექტროსადგურისგან განცალკევებით გადაცემა. მყიდველ ერთეულს შეუძლია ოპერირების ლიცენზიის რეალური ღირებულებისა და ელექტროსადგურის რეალური ღირებულების ერთი აქტივის სახით აღიარება ფინანსური ანგარიშის მიზნებისათვის, თუ ამ აქტივების სასარგებლო მომსახურების ვადები მსგავსია.
(გ) შეძენილი ოპერაცია ფლობს ტექნოლოგიის პატენტს. მას ამ პატენტის ლიცენზიები აქვს გაცემული სხვებზე, მათ მიერ უცხოეთის ბაზარზე გამოსაყენებლად, რისთვისაც უცხოური სამომავლო შემოსავლის განსაზღვრულ პროცენტს იღებს. ორივე, ტექნოლოგიის პატენტი და დაკავშირებული სალიცენზიო შეთანხმება აკმაყოფილებს სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს გუდვილისგან განცალკევებით აღიარებისათვის, მიუხედავად იმისა, რომ შეუძლებელი იქნებოდა პატენტისა და დაკავშირებული სალიცენზიო შეთანხმების ერთმანეთისგან განცალკევებით გაყიდვა ან გაცვლა.
მგ77. განცალკევებადობის კრიტერიუმი გულისხმობს, რომ შესაძლებელია შეძენილი არამატერიალური აქტივის შეძენილი ოპერაციისაგან განცალკევება ან გამოყოფა და მისი გაყიდვა, გადაცემა, ლიცენზირება, იჯარით გაცემა ან გაცვლა, ინდივიდუალურად ან სავალდებულო შეთანხმებასთან, იდენტიფიცირებად აქტივთან ან ვალდებულებასთან ერთად. არამატერიალური აქტივი, რომლის გაყიდვა, ლიცენზირება ან რაიმე სხვა ღირებულზე გაცვლა შეუძლია მყიდველ ერთეულს, აკმაყოფილებს განცალკევებადობის კრიტერიუმს, თუნდაც მყიდველ ერთეულს განზრახული არ ჰქონდეს მისი გაყიდვა, ლიცენზირება ან სხვაგვარად გაცვლა. შეძენილი არამატერიალური აქტივი განცალკევებადობის კრიტერიუმს აკმაყოფილებს, თუ არსებობს ამ ტიპის აქტივის ან მსგავსი ტიპის აქტივის გაცვლის ოპერაციების მტკიცებულება, თუნდაც ეს ოპერაციები იშვიათად ხორციელდებოდეს, მიუხედავად იმისა, მყიდველი ერთეული მონაწილეობს ამ ოპერაციებში თუ არა. მაგალითად, ხშირ შემთხვევაში ხორციელდება მომსახურების მომხმარებელთა სიების ლიცენზირება და ამგვარად, ის აკმაყოფილებს განცალკევებადობის კრიტერიუმს. თუნდაც შეძენილ ოპერაციას სჯეროდეს, რომ მის მომხმარებელთა სიებს მომხმარებელთა სხვა სიებისგან განსხვავებული მახასიათებლები აქვს, ფაქტი, რომ მომსახურების მომხმარებელთა სიების ლიცენზირება ხშირად ხორციელდება, ნიშნავს, რომ შეძენილი მომხმარებელთა სია აკმაყოფილებს განცალკევებადობის კრიტერიუმს. თუმცა, შეძენისას მიღებული მომსახურების მომხმარებელთა სია ვერ დააკმაყოფილებს განცალკევებადობის კრიტერიუმს, თუ კონფიდენციალობის პირობებით ან სხვა შეთანხმებებით აკრძალულია ერთეულის მიერ თავისი მომსახურების მომხმარებელთა შესახებ ინფორმაციის გაყიდვა, ლიცენზირება ან სხვაგვარად გაცვლა.
მგ78. არამატერიალური აქტივი, რომელიც ინდივიდუალურად განცალკევებადი არ არის შეძენილი ოპერაციისგან ან გაერთიანებული ერთეულისგან, განცალკევების კრიტერიუმს აკმაყოფილებს, თუ ის განცალკევებადია დაკავშირებულ სავალდებულო შეთანხმებასთან, იდენტიფიცირებად აქტივთან ან ვალდებულებასთან კომბინაციაში. მაგალითად, შეძენილი ოპერაცია ფლობს რეგისტრირებულ სავაჭრო ნიშნასა და დოკუმენტირებულ, მაგრამ დაუპატენტებელ ტექნიკურ ექსპერტულ ცოდნას, რომელიც გამოიყენება ამ სავაჭრო ნიშნის მქონე პროდუქტის წარმოებისთვის. სავაჭრო ნიშნის საკუთრების უფლების გადასაცემად მის მფლობელს ასევე მოეთხოვება ყველაფრის გადაცემა, რაც ახალ მფლობელს მისცემს ისეთი პროდუქტის წარმოების ან მომსახურების გაწევის საშუალებას, რომელიც არ განსხვავდება ყოფილი მფლობელის მიერ წარმოებულისგან. რადგან დაუპატენტებელი ტექნიკური ექსპერტული ცოდნა ცალკე უნდა გადაიცეს შეძენილი ოპერაციის ან გაერთიანებული ერთეულისგან და გაიყიდოს, თუ სავაჭრო ნიშანი გაიყიდება, ის აკმაყოფილებს განცალკევებადობის კრიტერიუმს.
გამოსყიდული უფლებები
მგ79. შეძენისას მყიდველმა ერთეულმა შეიძლება გამოისყიდოს ის უფლებები, რომელიც მან ადრე გადასცა შეძენილ ოპერაციას მყიდველი ორგანიზაციის ერთი ან მეტი აღიარებული ან აუღიარებელი აქტივის გამოსაყენებლად. მსგავსი უფლებების მაგალითებია, მყიდველის ტექნოლოგიის გამოყენება ტექნოლოგიის სალიცენზიო შეთანხმების ფარგლებში. გამოსყიდული უფლება იდენტიფიცირებადი არამატერიალური აქტივია, რომელსაც მყიდველი ერთეული გუდვილისგან ან ხელსაყრელი შესყიდვიდან შემოსულობისგან განცალკევებით აღიარებს. 83-ე პუნქტში მოცემულია მითითებები გამოსყიდული უფლების შეფასებისთვის და 113-ე პუნქტში მოცემულია მითითებები გამოსყიდული უფლების შემდგომი აღრიცხვისთვის.
მგ80. თუ სავალდებულო შეთანხმება, რომელმაც წარმოქმნა გამოსყიდული უფლება, ხელსაყრელია ან არახელსაყრელია იგივე ან მსგავსი მუხლების მიმდინარე საბაზრო გარიგებების პირობებთან შედარებით, მყიდველმა ერთეულმა ანგარიშსწორების შემოსულობა ან ზარალი უნდა აღიაროს. პუნქტში მგ100 მოცემულია მითითებები ანგარიშსწორების შემოსულობის ან ზარალის შეფასებისთვის.
პერსონალის გუნდი და სხვა მუხლები, რომლებიც იდენტიფიცირებადი არ არის
მგ81. მყიდველი ერთეული შეძენილი არამატერიალური აქტივის, რომელიც შეძენის თარიღით იდენტიფიცირებადი არ არის, ღირებულებას გუდვილში ასახავს. მაგალითად, მყიდველმა ერთეულმა შეიძლება პერსონალის გუნდის, რაც გულისხმობს თანამშრომელთა ნაკრების ასრებობას, რომელიც მყიდველ ერთეულს შეძენის თარიღიდან შეძენილი ოპერაციის ფუნქციონირების გაგრძელების საშუალებას აძლევს, არსებობას ღრებულება მიანიჭოს. პერსონალის გუნდი დახელოვნებული სამუშაო ძალის - (ხშირ შემთხვევაში) ცოდნა და გამოცდილება, რომელიც შეძენილი ოპერაციის პესონალს აქვს - ინტელექტუალურ კაპიტალს არ წარმოადგენს. რადგან პერსონალის გუნდი იდენტიფიცირებადი აქტივი არ არის, რომელიც გუდვილისგან ან ხელსაყრელი შესყიდვიდან შემოსულობისგან ცალკე აღიარდება, მასზე მიკუთვნებული ნებისმიერი ღირებულება გუდვილში ან ხელსაყრელი შესყიდვიდან შემოსულობაში აისახება.
მგ82. მყიდველი ერთეული ასევე გუდვილში ან ხელსაყრელი შესყიდვიდან შემოსულობაში ასახავს ნებისმიერ ღირებულებას, რომელიც მიკუთვნებულია მუხლზე, რომელიც აქტივის კრიტერიუმებს არ აკმაყოფილებს შეძენის თარიღით. მაგალითად, მყიდველმა ერთეულმა შეიძლება იმ პოტენციურ სავალდებულო შეთანხმებებს, რომელთა თაობაზე შეძენილი ოპერაცია მოლაპარაკებებს აწარმოებს სამომავლო ახალ კლიენტებთან შესყიდვის თარიღით, ღირებულება მიანიჭოს. რადგან პოტენციური სავალდებულო შეთანხმებები თავისთავად აქტივებს არ წარმოადგენენ შეძენის თარიღით, მყიდველი ორგანიზაცია მათ არ აღიარებს გუდვილისგან ან ხელსაყრელი შესყიდვიდან შემოსულობისგან განცალკევებით. მყიდველმა ერთეულმა შემდეგში არ უნდა განახორციელოს გუდვილისგან ამ სავალდებულო შეთანხმებების რეკლასიფიკაცია იმ მოვლენების გამო, რომლებიც შეძენის თარიღის შემდეგ მოხდება. თუმცა, მყიდველმა ერთეულმა უნდა შეაფასოს შეძენის შემდეგ მალე მომხდარ მოვლენებთან დაკავშირებული ფაქტები და გარემოებები, რათა განსაზღვროს შეძენის თარიღით არსებობდა თუ არა განცალკევებით აღიარებადი არამატერიალური აქტივი.
მგ83. საწყისი აღიარების შემდეგ მყიდველი ერთეული შეძენისას მიღებულ არამატერიალურ აქტივებს სსბასს 31-ის შესაბამისად აღრიცხავს. თუმცა, როგორც სსბასს 31-ის მე-6 პუნქტშია აღწერილი, საწყისი აღიარების შემდეგ გარკვეული შეძენილი არამატერიალური აქტივების აღრიცხვა განისაზღვრება სხვა სსბასს-ებით.
მგ84. იდენტიფიცირებადობის კრიტერიუმები განსაზღვრავს, არამატერიალური აქტივი გუდვილისგან განცალკევებით აღიარდება თუ არა. თუმცა, ეს კრიტერიუმები არც მითითებებს უზრუნველყოფენ არამატერიალური აქტივის რეალური ღირებულების შეფასებისთვის და არც ზღუდავენ არამატერიალური აქტივის რეალური ღირებულების შეფასებისას გამოყენებულ დაშვებებს. მაგალითად, მყიდველმა ერთეულმა უნდა გაითვალისწინოს დაშვებები, რომლებსაც ბაზრის მონაწილეები გამოიყენებდნენ მოცემული არამატერიალური აქტივის ფასწარმოქმნისას, როგორიცაა მაგალითად, სავალდებულო შეთანხმებების სამომავლო განახლებების მოლოდინები, რეალური ღირებულების შეფასებისას. აუცილებელი არ არის, რომ თვითონ აღნიშნულმა განახლებებმა დააკმაყოფილონ იდენტიფიცირებადობის კრიტერიუმები. (თუმცა, იხ. 83-ე პუნქტი, სადაც განსაზღვრულია შეძენისას აღიარებული გამოსყიდული უფლებების რეალური ღირებულების შეფასების პრინციპის გამონაკლისი.) სსბასს 31-ის პუნქტებში 39დ და 39ე მოცემულია მითითებები იმის თაობაზე, არამატერიალური აქტივები ერთ ანგარიშში უნდა გაერთიანდეს თუ არა სხვა არამატერიალურ ან მატერიალურ აქტივებთან ერთად.
გადასახდელი გადასახადების პატიება შეძენისას (როდესაც შეძენის პირობებში შედის) (იხ. პუნქტები 78–79)
მგ85. მყიდველმა ერთეულმა შეძენილი ოპერაციის გადასახდელ გადასახადთან დაკავშირებით არავითარი თანხა არ უნდა აღიაროს, როდესაც ამ თანხების გადახდა ნაპატიებია საგადასახადო ორგანოს მიერ შეძენის პირობების ფარგლებში. როდესაც გადასახადების პატიება შეძენის შემდეგ ხდება, წარმოქმნილი ერთეული 118-ე პუნქტში მოცემულ მოთხოვნებს იყენებს. მყიდველმა ერთეულმა შეძენილი ოპერაციის გადასახდელი გადასახადი, რომელიც საგადასახადო ორგანოს მიერ ნაპატიები არ არის, უნდა აღრიცხოს საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტით, რომელიც მოგებიდან გადასახადებს ეხება.
მგ86. თუ მყიდველი ერთეული თვითონ არის საგადასახადო ორგანო, მან ნაპატიებ შეძენილი ოპერაციის გადასახდელ გადასახადთან დაკავშირებული ნებისმიერი საგადასახადო მოთხოვნა სსბასს 23-ის შესაბამისად უნდა აღრიცხოს.
მგ87. თუ შეძენის პირობების მიხედვით საგადასახადო ორგანო მყიდველ ერთეულს გადასახდელი გადასახადის თანხას აპატიებს, მყიდველმა ერთეულმა ამ თანხების აღიარება უნდა შეწყვიტოს საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტით, რომელიც მოგებიდან გადასახადებს ეხება.
გარკვეული იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და შეძენილ ოპერაციაში არამაკონტროლებელი წილის შეფასება შეძენისას (იხ. პუნქტები 72–73)
განუსაზღვრელი ფულადი ნაკადების მქონე აქტივები (შეფასების ანარიცხები)
მგ88. მყიდველმა ერთეულმა შეძენის თარიღით ცალკე არ უნდა აღიაროს შეფასების ანარიცხი შეძენისას მიღებული იმ აქტივებისათვის, რომლებიც შეფასებულია მათი შეძენის თარიღის რეალური ღირებულებით, რადგან სამომავლო ფულად ნაკადებთან დაკავშირებული განუსაზღვრელობის გავლენა ასახულია რეალური ღირებულების შეფასებაში. მაგალითად, რადგან წინამდებარე სტანდარტით მოითხოვება მყიდველი ერთეულის მიერ შეძენილი მოთხოვნების, მათ შორის სესხები, შეძენის თარიღით რეალური ღირებულებით შეფასება შეძენის აღრიცხვისას, მყიდველმა ერთეულმა არ უნდა აღიაროს ცალკე შეფასების ანარიცხის სავალდებულო შეთანხმების ის ფულადი ნაკადები, რომლებიც ამ თარიღით აუნაზღაურებლად არის მიჩნეული.
საოპერაციო იჯარით გაცემული აქტივები, როდესაც შეძენილი ოპერაცია მეიჯარეა
მგ89. მყიდველმა ერთეულმა იჯარის პირობები უნდა გაითვალისწინოს ისეთი აქტივის შეძენის თარიღის რეალური ღირებულების შეფასებისას, როგორიცაა მაგალითად შენობა, რომელიც საოპერაციო იაჯრის სუბიექტია, როდესაც შეძენილი ოპერაცია მეიჯარეა. სხვა სიტყვებით, მყიდველი ერთეული ცალკე აქტივს ან ვალდებულებას არ აღიარებს, თუ საოპერაციო იჯარის პირობები ხელსაყრელი ან არახელსაყრელია საბაზრო პირობებთან შედარებით, როგორც პუნქტით მგ73 მოითხოვება მოიჯარისთვის, როდესაც შეძენილი ოპერაცია მოიჯარეა.
აქტივები, რომელთა ისე გამოყენება ან არგამოყენება აქვს განზრახული მყიდველ ერთეულს, რომელიც განსხვავდება იმისგან, როგორც ბაზრის სხვა მონაწილეები გამოიყენებდნენ
მგ90. თავისი კონკურენტული პოზიციის დასაცავად, ან უსაფრთხოების ან სხვა მიზეზების გამო, მყიდველმა ერთეულმა შეიძლება გადაწყვიტოს აქტიურად არ გამოიყენოს შეძენილი არაფინანსური აქტივი და შეიძლება აპირებდეს აქტივის გამოყენებას, მისი მაქსიმალური და ყველაზე ეფექტიანი გამოყენების შესაბამისად. მაგალითად, ეს შეიძლება მოხდეს სამეცნიერო-კვლევითი და საცდელ-საკონსტრუქტორო სამუშაოთა არამატერიალური აქტივის შეძენისას, როდესაც მის გამოყენებას გეგმავს, როგორც გარკვეულ დამცავ საშუალებას, ხელს უშლის რა სხვებს მის გამოყენებაში. მიუხედავად ამისა, მყიდველმა ერთეულმა ამგვარი არაფინანსური აქტივის რეალური ღირებულება უნდა შეაფასოს აქტივის მაქსიმალური და ყველაზე ეფექტიანი გამოყენების გათვალისწინებით, ბაზრის მონაწილეების პოზიციიდან, მოცემული აქტივისთვის მისაღები შეფასების წინაპირობის შესაბამისად - როგორც რეალური ღირებულების თავდაპირველად შეფასებისას, ასევე მაშინ, როდესაც შემდგომში აფასებს არაფინანსური აქტივის გასვლის დანახარჯებით შემცირებულ რეალურ ღირებულებას გაუფასურების შემოწმების მიზნით.
შეძენილი ოპერაციის არამაკონტროლებელი წილი
მგ91. წინამდებარე სტანდარტი მყიდველ ერთეულს უფლებას აძლევს, შეძენილი ოპერაციის არამაკონტროლებელი წილი შეაფასოს შეძენის თარიღით განსაზღვრული რეალური ღირებულებით. ზოგჯერ მყიდველ ერთეულს საშუალება ექნება, არამაკონტროლებელი წილის რეალური ღირებულება შეძენის თარიღისათვის შეაფასოს ჩვეულებრივი აქციების (რომელსაც არ ფლობს მყიდველი ერთეული) აქტიური ბაზრის კოტირებული ფასის საფუძველზე. თუმცა, სხვა სიტუაციებში, ჩვეულებრივი აქციებისთვის აქტიური ბაზრის კოტირებული ფასი ხელმისაწვდომი არ იქნება. ასეთ შემთხვევაში, მყიდველმა ერთეულმა არამაკონტროლებელი წილის რეალური ღირებულება უნდა შეაფასოს შეფასების სხვა მეთოდებით.
მგ92. შეძენილ ოპერაციაში მყიდველი ერთეულის წილის რეალური ღირებულება და არამაკონტროლებელი წილის რეალური ღირებულება, ერთი აქციის საფუძველზე, შეიძლება განსხვავდებოდეს, თუ გამოთვლის საფუძვლად გამოიყენება ერთი აქციის რეალური ღირებულების მეთოდი. სავარაუდოდ, ძირითადი განსხვავება შეიძლება იყოს შეძენილ ოპერაციაში მყიდველი ერთეულის წილის ერთი აქციის რეალურ ღირებულებაში კონტროლის პრემიის გათვალისწინება, ან პირიქით, არამაკონტროლებელი წილის ერთი აქციის რეალურ ღირებულებაში კონტროლის არქონისათვის დისკონტის (რომელსაც სხვანაირად არამაკონტროლებელი წილის დისკონტსაც უწოდებენ) გათვალისწინება, თუ ბაზრის მონაწილეები არამაკონტროლებელი წილის ფასის დადგენისას მხედველობაში მიიღებდნენ ამგვარ პრემიას, ან დისკონტს.
გუდვილის ან ხელსაყრელი შესყიდვიდან მიღებული შემოსულობის შეფასება
შეძენისას (იხ. პუნქტები 85–98)
გუდვილსა და ფულად ნაკადებს შორის ურთიერთბა (იხ. 86-ე პუნქტი
მგ93. მყიდველმა ერთეულმა გუდვილი უნდა აღიაროს მხოლოდ იმდენად, რამდენადაც მყიდველი ერთეულის შეფასებით ხელსაყრელი ცვლილებები მოხდება მის წმინდა ფულად ნაკადებში, ფულადი ნაკადის შემოსვლის გაზრდით ან ფულადი ნაკადის გასვლის შემცირებით. მყიდველმა ერთეულმა მომსახურების პოტენციალთან, ფულადი ნაკადების გარდა, დაკავშირებული გუდვილი არ უნდა აღიაროს.
შეძენილ ერთეულში მყიდველი ერთეულის წილის რეალური ღირებულების შეფასება შეძენის თარიღისთვის, შეფასების მეთოდების გამოყენებით (იხ.87-ე პუნქტი)
მგ94. შეძენაში, რომელიც განხორციელდა კომპენსაციის გადაცემის გარეშე, მყიდველმა ერთეულმა გუდვილის ან ხელსაყრელი შესყიდვიდან მიღებული შემოსულობის ან ზარალის შესაფასებლად უნდა გამოიყენოს გადაცემული კომპენსაციის რეალური ღირებულება შეძენის თარიღისათვის და არა შეძენილ ერთეულში თავისი წილის რეალური ღირებულება შეძენის თარიღისთვის (იხ. 87-ე პუნქტი).
სპეციალური მითითებები ერთობლივი ერთეულების გაერთიანებაში შეძენის მეთოდის გამოყენებაზე (87-ე პუნქტის გამოყენება)
მგ95. როდესაც ორი ერთობლივი ერთეული ერთიანდება, შეძენილ ოპერაციაში ერთეულის, ან პარტნიორთა წილის რეალური ღირებულება (ან შეძენილი ოპერაციის რეალური ღირებულება) შესაძლოა უფრო საიმედოდ იყოს შეფასებადი, ვიდრე მყიდველი ერთეულის მიერ გადაცემული პარტნიორთა წილის რეალური ღირებულება. ასეთ სიტუაციაში, 87-ე პუნქტი მოითხოვს, რომ მყიდველმა ერთეულმა გუდვილის თანხა განსაზღვროს შეძენილი ოპერაციის სააქციო წილის რეალური ღირებულებით შეძენის თარიღისთვის და არა მყიდველი ერთეულის მიერ კომპენსაციის სახით გადაცემული სააქციო წილის რეალური ღირებულებით შეძენის თარიღისთვის. გარდა ამისა, ერთობლივი ერთეულების გაერთიანებაში მყიდველმა ერთეულმა ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში უნდა აღიაროს შეძენილი ოპერაციის წმინდა აქტივები, როგორც პირდაპირი დამატება კაპიტალზე ან საკუთარ კაპიტალზე და არა როგორც დაგროვილ ნამეტზე ან დეფიციტზე დამატება, რაც შესაბამისობაში იქნებოდა იმ მეთოდთან, რომლის მიხედვითაც სხვა ტიპის ერთეულები იყენებენ შეძენის მეთოდს.
მგ96. მართალია, ერთობლივი ერთეულები მრავალმხრივ მსგავსნი არიან სხვა ერთეულების, მაგრამ ერთობლივ ერთეულს გააჩნია განსხვავებული მახასიათებლები. ეს მახასიათებლები, უპირველეს ყოვლისა, იმის გამო წარმოიშობა, რომ მისი წევრები ერთდროულად არიან მომხმარებლებიც და მესაკუთრეებიც. საზოგადოდ, ერთობლივი ერთეულის წევრები წევრობიდან სარგებლის მიღებას ხშირად ისეთი ფორმით მოელიან, როგორიცაა: ფასდაკლება საქონელსა და მომსახურებაზე, ან ბენეფიციარული დივიდენდები. თითოეულ წევრზე განაწილებული ბენეფიციარული დივიდენდების წილი ხშირად დაფუძნებულია იმ ბიზნესის ბრუნვაზე, რასაც წევრმა წლის განმავლობაში მიაღწია ერთობლივ ერთეულში.
მგ97. ერთობლივი ერთეულის რეალური ღირებულების შეფასება უნდა მოიცავდეს დაშვებებს, რომლებსაც ბაზრის მონაწილეები გამოიყენებდნენ მონაწილის მომავალი სარგებლის შესახებ, ასევე სხვა შესაბამის დაშვებებს, რომლებსაც ბაზრის მონაწილეები მიიღებდნენ მხედველობაში ერთობლივ ერთეულთან დაკავშირებით. მაგალითად, ერთობლივი ერთეულის რეალური ღირებულების დასადგენად შესაძლებელია ახლანდელი ღირებულების მეთოდის გამოყენება. ფულადი ნაკადები, რომელიც გამოიყენება ამ მოდელის მონაცემების სახით, უნდა ეყრდნობოდეს ერთობლივი ერთეულის მოსალოდნელ ფულად ნაკადებს, რომელიც მოსალოდნელია, რომ ასახავს წევრების სარგებლის შემცირებას, როგორიცაა, მაგალითად ფასდაკლება საქონელსა და მომსახურებაზე.
შეძენის ოპერაციის შემადგენელი ნაწილების დადგენა (იხ. პუნქტები 109–111)
მგ98. იმისათვის, რომ დაადგინოს, ესა თუ ის ოპერაცია შეძენილი ოპერაციისთვის განხორციელებული გაცვლის ნაწილია თუ შეძენისგან დამოუკიდებელი ოპერაცია, მყიდველმა ერთეულმა უნდა განიხილოს ქვემოთ ჩამოთვლილი ფაქტორები, რომლებიც არც ურთიერთგამომრიცხავია და არც ინდივიდუალურად სარწმუნო:
(ა) ოპერაციის განხორციელების მიზეზები. იმ მიზეზების გააზრებამ, თუ რისთვის დადეს შეძენის მხარეებმა (მყიდველი ერთეული და შეძენილი ოპერაცია, მათი მესაკუთრეები, დირექტორები და მენეჯერები – და მათი აგენტები) გარიგება ან შეთანხმება, შეიძლება გარკვეული სიცხადე შეიტანოს იმის დადგენაში, ეს გადაცემული კომპენსაციისა და შეძენილი აქტივების ნაწილია თუ აღებული ვალდებულებების. მაგალითად, თუ გარიგება, ძირითადად, დაგეგმილია მყიდველი ერთეულის ან გაერთიანებული ერთეულის სარგებლის მისაღებად და არა შეძენილი ოპერაციის ან გაერთიანებამდე მისი ყოფილი მესაკუთრეებისათვის სარგებლის მოსატანად, გარიგებისთვის გადახდილი ფასის ეს ნაწილი (და ნებისმიერი დაკავშირებული აქტივები, ან ვალდებულებები) ნაკლებად სავარაუდოა, რომ იქნება შეძენილი ოპერაციისთვის განხორციელებული გაცვლის ნაწილი. შესაბამისად, მყიდველი ერთეული ამ ნაწილს შეძენისგან განცალკევებულად ასახავს.
(ბ) ვინ წამოიწყო ოპერაცია. იმის გააზრება, თუ ვინ წამოიწყო ოპერაცია (გარიგება), ასევე ნათელს მოჰფენს, წარმოადგენს თუ არა ის შეძენილი ოპერაციისთვის განხორციელებული გაცვლის ნაწილს. მაგალითად, ოპერაცია ან სხვა მოვლენა, რომელიც ინიცირებულია მყიდველი ერთეულის მიერ, შეიძლება გამიზნული იყოს მომავალში მყიდველი ერთეულისთვის ან გაერთიანებული ერთეულისათვის ეკონომიკური სარგებლის მოსატანად და აქედან შეძენილმა ოპერაციამ ან მისმა ყოფილმა (გაერთიანებამდელმა) მესაკუთრეებმა შეიძლება მცირე სარგებელი მიიღონ, ან არანაირი. მეორე მხრივ, შეძენილი ოპერაციის ან მისი ყოფილი მესაკუთრეების მიერ ინიცირებული ოპერაცია ან შეთანხმება, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ გამიზნული იყოს მყიდველი ერთეულის ან გაერთიანებული ერთეულისათვის სარგებლის მოსატანად. უფრო სარწმუნოა, რომ იქნება შეძენის ოპერაციის ნაწილი.
(გ) ოპერაციის განხორციელების დრო. ოპერაციის შესრულების დრომ ასევე შეიძლება შექმნას საფუძველი იმის დასადგენად, წარმოადგენს თუ არა ეს სამეურნეო ოპერაცია შეძენისთვის განხორციელებული გაცვლის ნაწილს. მაგალითად, შეძენის პირობების მოლაპარაკებების პერიოდში მყიდველ ერთეულსა და შეძენილ ოპერაციას შორის გარიგება შეიძლება დადებული იყოს შეძენის საკითხების განსახილველად, რომელიც ეხება მყიდველი ერთეულის ან გაერთიანებული ერთეულის სამომავლო ეკონომიკურ სარგებელს. თუ ასეა, შეძენილი ოპერაცია ან მისი გაერთიანებამდელი, ყოფილი მესაკუთრეები სავარაუდოა, რომ არანაირ სარგებელს არ მიიღებენ, ან მცირე სარგებელს მიიღებენ ამ ოპერაციიდან, თუ არ გავითვალისწინებთ იმ სარგებელს, რასაც მიიღებენ, როგორც გაერთიანებული ერთეულის ნაწილი.
შეძენისას მყიდველ ერთეულსა და შეძენილი ოპერაციას შორის ადრინდელი ურთიერთობის ფაქტობრივი დარეგულირება (იხ. პუნქტი 110(ა))
მგ99. მყიდველ ერთეულსა და შეძენილ ოპერაციას შეიძლება ურთიერთობა ჰქონდათ მანამდე, სანამ მიზნად დაისახავდნენ შეძენას (შემდგომში „ადრინდელი ურთიერთობა). მყიდველ ერთეულსა და შეძენილ ოპერაციას შორის ადრინდელი ურთიერთობა შეიძლება იყოს სავალდებულო შეთანხმებაზე დაფუძნებული (მაგალითად, მომწოდებელი და მომხმარებელი, ან ლიცენზიის გამცემი და ლიცენზიის მიმღები), ან არ იყოს სავალდებულო შეთანხმებაზე დაფუძნებული (მაგალითად, მომჩივანი და მოპასუხე).
მგ100. თუ შეძენა, ფაქტობრივად, არეგულირებს ადრინდელ ურთიერთობას, მყიდველი ერთეული აღიარებს შემოსულობას ან ზარალს, რომელიც შეფასებულია შემდეგნაირად:
(ა) სავალდებულო შეთანხმების მიღმა ადრინდელი ურთიერთობის შემთხვევაში (როგორიცაა, მაგალითად, სასამართლო პროცესი) – რეალური ღირებულებით;
(ბ) სავალდებულო შეთანხმებიდან წარმოქმნილი ადრინდელი ურთიერთობის შემთხვევაში, (i)-სა და (ii)-ს შორის უმცირესი თანხით:
(i) თანხა, რომლის მიხედვითაც სავალდებულო შეთანხმება ხელსაყრელია ან არახელსაყრელია მყიდველი ერთეულის პოზიციიდან, იმავე ან მსგავსი მუხლების მიმდინარე საბაზრო ოპერაციების პირობებთან შედარებით. (არახელსაყრელია ისეთი სავალდებულო შეთანხმება, რომელიც არახელსაყრელია მიმდინარე საბაზრო პირობებიდან გამომდინარე. აუცილებელი არაა, რომ ის იყოს წაგებიანი ხელშეკრულება, რომელშიც სახელშეკრულებო ვალდებულებებთან დაკავშირებული აღმოუფხვრადი დანახარჯები აღემატება სავალდებულო შეთანხმებიდან სავარაუდოდ მისაღებ ეკონომიკურ სარგებელს.);
(ii) სავალდებულო შეთანხმებით დადგენილი ნებისმიერი საანგარიშსწორებო პირობების შესაბამისი თანხა, რომელიც ეხება იმ მხარეს, რომლისთვისაც სავალდებულო შეთანხმება არახელსაყრელია.
თუ (ii) ნაკლებია, (i)-ზე, სხვაობა აისახება, როგორც შეძენის აღრიცხვის ნაწილი.
აღიარებული შემოსულობის ან ზარალის თანხა შეიძლება ნაწილობრივ დამოკიდებული იყოს იმაზე, ჰქონდა თუ არა მყიდველ ერთეულს ადრე აღიარებული შესაბამისი აქტივი ან ვალდებულება. ამიტომ, ანგარიშგებაში წარდგენილი შემოსულობა ან ზარალი შეიძლება განსხვავდებოდეს ზემოთ მითითებული მოთხოვნების მიხედვით გამოთვლილი თანხისაგან.
მგ101. ადრინდელი ურთიერთობა შეიძლება წარმოადგენდეს სავალდებულო შეთანხმებას, რომელსაც მყიდველი ერთეული აღიარებს, როგორც გამოსყიდულ უფლებას. თუ სავალდებულო შეთანხმებაში შედის ისეთი პირობები, რომლებიც ხელსაყრელია ან არახელსაყრელია იმავე ან მსგავსი მუხლების მიმდინარე საბაზრო ოპერაციების პირობებთან შედარებით, მყიდველი ერთეული შეძენისგან განცალკევებით აღიარებს შემოსულობას ან ზარალს სავალდებულო შეთანხმების ეფექტური ანგარიშსწორებისთვის, რომელიც შეფასდება პუნქტის მგ100 მიხედვით.
შეთანხმებები დაქირავებული პირების ან აქციების გამყიდველი აქციონერებისთვის პირობით გადახდებზე (იხ. პუნქტი 110(ბ))
მგ102. შეთანხმება დაქირავებული პირების ან აქციების გამყიდველი აქციონერებისთვის პირობით გადახდებზე პირობით კომპენსაციას წარმოადგენს მოცემულ შეძენაში, თუ განცალკევებული ოპერაციაა, დამოკიდებულია ამ შეთანხმების თავისებურებებზე. იმ მოტივების გააზრება, თუ რატომ შედის პირობითი გადახდის პირობა შეძენის შეთანხმებაში, ვისი ინიცირებულია ეს შეთანხმება და როდის დადეს მხარეებმა შეთანხმება, შესაძლოა გამოდგეს შეთანხმების შინაარსის შესაფასებლად.
მგ103. თუ გაურკვეველია შეთანხმება დაქირავებული პირების ან აქციების გამყიდველი აქციონერებისთვის გადახდებზე, შეძენილი ოპერაციისთვის განხორციელებული გაცვლის ნაწილია თუ შეძენისგან დამოუკიდებელი ოპერაცია, მყიდველმა ერთეულმა უნდა განიხილოს და გაითვალისწინოს შემდეგი ინდიკატორები:
(ა) დასაქმების გაგრძელება. აქციების გამყიდველი იმ აქციონერების დასაქმების გაგრძელების პირობები, რომლებიც წამყვანი დაქირავებული პირები ხდებიან, შეიძლება იყოს პირობითი კომპენსაციის შინაარსის მაჩვენებელი. დასაქმების გაგრძელების სათანადო პირობები შეიძლება შედიოდეს დასაქმების შეთანხმებაში, შეძენის შეთანხმებაში ან სხვა დოკუმენტში. პირობითი კომპენსაციის შეთანხმება, რომლის თანახმადაც ავტომატურად შეწყდება ფულის გადახდა დასაქმების შეწყვეტისას, წარმოადგენს გაერთიანების შემდგომი მომსახურების ანაზღაურებას. შეთანხმება, რომლის თანახმადაც დასაქმების შეწყვეტა პირობით გადახდებზე ზეგავლენას არ მოახდენს, შეიძლება იმაზე მიანიშნებდეს, რომ პირობითი გადახდები წარმოადგენს დამატებით კომპენსაციას და არა შრომის ანაზღაურებას;
(ბ) უწყვეტი დასაქმების ხანგრძლივობა. თუ მოთხოვნილი დასაქმების პერიოდი ემთხვევა ან უფრო ხანგრძლივია, ვიდრე პირობითი გადახდის პერიოდი, ეს ფაქტი შეიძლება მიანიშნებდეს, რომ პირობითი გადახდები, შინაარსით, შრომის ანაზღაურებაა;
(გ) ანაზღაურების დონე. თუ დაქირავებულ პირთა ანაზღაურება, პირობითი ფულადი ანაზღაურების გარდა, მისაღები დონისაა გაერთიანებული ერთეულის სხვა წამყვანი დაქირავებული პირების შრომის ანაზღაურებასთან შედარებით, ეს ფაქტი შეიძლება მიანიშნებდეს, რომ პირობითი გადახდები წარმოადგენს დამატებით კომპენსაციას და არა შრომის ანაზღაურებას;
(დ) დაქირავებული პირების მზარდი ფულადი ანაზღაურება. თუ აქციების გამყიდველი აქციონერები, რომლებიც არ ხდებიან დაქირავებული პირები, უფრო მცირე ანაზღაურებას იღებენ თითო აქციაზე, ვიდრე აქციების გამყიდველი ის აქციონერები, რომლებიც დაქირავებული პირები ხდებიან გაერთიანებულ ერთეულში, ეს ფაქტი შეიძლება მიანიშნებდეს, რომ პირობითი ფულადი ანაზღაურების მზარდი თანხა არის შრომის ანაზღაურება აქციების გამყიდველი იმ აქციონერებისთვის, რომლებიც ხდებიან დაქირავებული პირები;
(ე) კუთვნილი აქციების რაოდენობა. აქციები, რომლებიც წარმოადგენს აქციების გამყიდველი იმ აქციონერების საკუთრებას, რომლებიც რჩებიან წამყვან დაქირავებულ პირებად, შეიძლება პირობითი კომპენსაციის შეთანხმების შინაარსის მაჩვენებელი იყოს. მაგ., თუ აქციების გამყიდველი აქციონერები, რომლებიც ფაქტობრივად მთელ აქციებს ფლობდნენ შეძენილ ოპერაციაში, რჩებიან როგორც წამყვანი დაქირავებული პირები, ეს ფაქტი შეიძლება იმას ნიშნავდეს, რომ, რეალურად, ეს შეთანხმება წარმოადგენს მოგებაში მონაწილეობის შეთანხმებას, რომელიც გამიზნულია გაერთიანების შემდგომი მომსახურების ასანაზღაურებლად. მეორე მხრივ, თუ აქციების გამყიდველი აქციონერები, რომლებიც წამყვან დაქირავებულ პირებად რჩებიან, შეძენილი ოპერაციის აქციების მცირე რაოდენობას ფლობდნენ ადრე და აქციების გამყიდველი ყველა აქციონერი ერთსა და იმავე რაოდენობის პირობით კომპენსაციას იღებს თითო აქციაზე, ეს ფაქტი შეიძლება მიანიშნებდეს, რომ პირობითი ფულადი ანაზღაურება წარმოადგენს დამატებით კომპენსაციას. ასევე გათვალისწინებულ უნდა იქნეს საკუთრების ის წილებიც, რომელიც შეძენამდე ეკუთვნოდათ აქციების გამყიდველ აქციონერებთან დაკავშირებულ მხარეებს, როგორიცაა მაგალითად, ოჯახის წევრები, რომლებიც რჩებიან წამყვან დაქირავებულ პირებად;
(ვ) კავშირი შეფასებასთან. თუ შეძენის თარიღისათვის გადაცემული საწყისი კომპენსაცია დაფუძნებულია შეძენილი ოპერაციის შეფასებაში ფასთა მერყეობის დაბალ ზღვარზე და პირობითი ფორმულა უკავშირდება შეფასების ამ მიდგომას, ეს ფაქტი შეიძლება მიანიშნებდეს, რომ პირობითი ფულადი ანაზღაურება წარმოადგენს დამატებით კომპენსაციას. მეორე მხრივ, თუ პირობითი ფულადი ანაზღაურების ფორმულა შესაბამისობაშია მოგებაში მონაწილეობის ადრინდელ შეთანხმებასთან, ეს ფაქტი შეიძლება მიანიშნებდეს, რომ შეთანხმების შინაარსი მდგომარეობს მომსახურების ანაზღაურების გადახდაში;
(ზ) კომპენსაციის დასადგენი ფორმულა. ფორმულა, რომელიც გამოიყენება პირობითი ფულადი ანაზღაურების დასადგენად, შეიძლება გამოდგეს შეთანხმების შინაარსის შესაფასებლად. მაგალითად, თუ პირობითი ფულადი ანაზღაურება განისაზღვრება როგორც შემოსავლის ჯერადი რიცხვი, ეს შეიძლება იმაზე მიანიშნებდეს, რომ მოვალეობა წარმოადგენს შეძენის პირობით კომპენსაციას და ეს ფორმულა გამიზნულია შეძენილი ოპერაციის რეალური ღირებულების დასადგენად, ან შესამოწმებლად. პირიქით, თუ პირობითი ფულადი ანაზღაურება წარმოადგენს შემოსავლის მიმართ დადგენილ გარკვეულ პროცენტულ თანაფარდობას, ეს შეიძლება მიანიშნებდეს, რომ დაქირავებული პირების მიმართ არსებული მოვალეობა წარმოადგენს მოგებაში მონაწილეობის შეთანხმებას, რათა ანაზღაურდეს დაქირავებული პირების მიერ გაწეული მომსახურება;
(თ) სხვა შეთანხმებები და საკითხები. აქციების გამყიდველ აქციონერებთან დადებული სხვა სახის შეთანხმებების პირობები (როგორიცაა, კონკურენციაზე უარის თქმაზე შეთანხმება, ხელშეკრულება, რომელიც მომავალში უნდა შესრულდეს, საკონსულტაციო ხელშეკრულება და შეთანხმება უძრავი ქონების იჯარაზე) და პირობით ფულად ანაზღაურებაზე მოგების გადასახადის გადახდის წესი, შეიძლება იმის მაჩვენებელი იყოს, რომ პირობითი ფულადი ანაზღაურება სულ სხვა რამეს მიეკუთვნება და არა შეძენილი ოპერაციისთვის კომპენსაციას. მაგალითად, შეძენასთან დაკავშირებით, მყიდველმა ერთეულმა შეიძლება უძრავ ქონებაზე დადოს საიჯარო შეთანხმება აქციების გამყიდველ რომელიმე მნიშვნელოვან აქციონერთან. თუ საიჯარო ხელშეკრულებით განსაზღვრული საიჯარო გადასახდელები მნიშვნელოვნად დაბალია საბაზრო მონაცემებთან შედარებით, მეიჯარისთვის (აქციების გამყიდველი აქციონერი) გადასახდელი ზოგიერთი ან ყველა პირობითი ანაზღაურება, რომელიც მოითხოვება პირობით გადასახდელებზე დადებული სხვა, განცალკევებული შეთანხმებით, შეიძლება, ფაქტობრივად, წარმოადგენდეს იჯარით გაცემული ქონების ანაზღაურებას, რომელიც მყიდველმა ერთეულმა განცალკევებულად უნდა აღიაროს გაერთიანების შემდგომი პერიოდის ფინანსურ ანგარიშგებაში. პირიქით, თუ საიჯარო ხელშეკრულება განსაზღვრავს საიჯარო გადასახადს, რომელიც შეესაბამება იჯარით გაცემული ქონების საბაზრო პირობებს, აქციების გამყიდველი აქციონერისთვის გადასახდელ პირობით ფულად ანაზღაურებაზე შეთანხმება შეიძლება წარმოადგენდეს შეძენისთვის პირობით კომპნესაციას.
მყიდველი ერთეულის აქციებზე დაფუძნებული გადახდები, რომელიც გაცვლილია შეძენილი ოპერაციის დაქირავებულ პირთა ჯილდოებზე (იხ. პუნქტი 110(b))
მგ104. მყიდველმა ერთეულმა თავისი აქციებზე დაფუძნებული გადახდები შეიძლება გაცვალოს შეძენილი ოპერაციის დაქირავებული პირების ჯილდოებზე. აქციების ოფციონების ან აქციებზე დაფუძნებული სხვა გადახდები მყიდველმა ერთეულმა უნდა აღრიცხოს შეძენასთან ერთად, შესაფერისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტის, რომელიც აქციებზე დაფუძნებულ გადახდებს ეხება, შესაბამისად.
მგ105. ისეთ ვითარებაში, როდესაც შეძენილი ოპერაციის ჯილდოების ვადა ამოიწურება შეძენის შედეგად და მყიდველი ერთეულის მიერ ამ ჯილდოების ჩანაცვლებისას, როდესაც მას ამის გაკეთების მოვალეობა არა აქვს, მყიდველმა ერთეულმა გაერთიანების შემდეგი პერიოდის ფინანსურ ანგარიშგებაში ნებისმიერი დანახარჯი უნდა აღიაროს, როგორც ანაზღაურების დანახარჯი, შესაფერისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტის, რომელიც აქციებზე დაფუძნებულ გადახდებს ეხება, შესაბამისად. აღნიშნული ჯილდოების დანახარჯები არ უნდა აისახოს შეძენისას გადაცემულ ანაზღაურებაში.
შეძენილი ოპერაციის წილობრივი ინსტრუმენტებით განსაზღვრული აქციებზე დაფუძნებული გადახდის ოპერაციები
მგ106. შეძენილ ოპერაციას შეიძლება ჰქონდეს გადაუხდელი/შეუსრულებელი აქციებზე დაფუძნებული გადახდის ოპერაციები, რომლებსაც მყიდველი ერთეული არ ცვლის თავის აქციებზე დაფუძნებული გადახდის ოპერაციებზე. თუ უფლება გადაცემულია, ასეთი აქციებზე დაფუძნებული გადახდის ოპერაციები შეძენილ ოპერაციაში არამაკონტროლებელი წილის ნაწილია. თუ უფლების გადაცემა არ მომხდარა, ისინი ისე შეფასდება, თითქოს შეძენის თარიღი იყო აქციებზე დაფუძნებულ გადახდაზე უფლებების მინიჭების თარიღი. აქციებზე დაფუძნებული გადახდის ოპერაციები ფასდება შესაფერისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტის, რომელიც აქციებზე დაფუძნებულ გადახდებს ეხება, შესაბამისად.
შემდგომი შეფასება და აღრიცხვა (იხ. 112-ე პუნქტი)
მგ107. ქვემოთ ჩამოთვლილია სხვა სსბასს-ები, სადაც მოცემულია მითითებები შეძენისას შეძენილი აქტივებისა და ვალდებულებების, ან წარმოშობილი ვალდებულებების შემდგომი შეფასებისა და აღრიცხვის წესის შესახებ:
(ა) სსბასს 31 ადგენს შეძენისას შეძენილი იდენტიფიცირებადი არამატერიალური აქტივების აღრიცხვის წესს. მყიდველი ერთეული გუდვილს აფასებს შეძენის თარიღით აღიარებული თანხით, გამოკლებული ნებისმიერი დაგროვილი გაუფასურების ზარალი. სსბასს 26 ადგენს გაუფასურების ზარალის აღრიცხვის წესს;
(ბ) სსბასს 35-ში მოცემულია მითითებები კონტროლირებულ ერთეულში კონტროლის მოპოვების შემდეგ მაკონტროლებელი ერთეულის საკუთრების წილის ცვლილებების აღრიცხვის შესახებ.
მგ108. მყიდველმა ერთეულმა შესაფერისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტები უნდა გამოიყენოს დაზღვევის ხელშეკრულებების, მოგებიდან გადასახადებისა და აქციებზე დაფუძნებული გადახდების შეფასებისა და აღრიცხვისთვის.
მყიდველი ერთეულის ან შეძენილი ოპერაციის მიერ ისეთი კრიტერიუმების საფუძველზე მიღებული ტრანსფერების, შეღავათიანი სესხებისა და მსგავსი სარგებლის, რომლებიც შეიძლება შეიცვალოს შეძენის შედეგად, შემდგომი აღრიცხვა (იხ. 114-ე პუნქტი)
მგ109. შეძენამდე მყიდველმა ერთეულმა ან შეძენილმა ოპერაციამ შეიძლება ტრანსფერი მიიღოს მესამე მხარისგან, კონკრეტული კრიტერიუმების საფუძველზე. მაგალითად, ეროვნულმა მთავრობამ შეიძლება გრანტი გასცეს მუნიციპალიტეტებზე, სადაც მუნიციპალიტეტის შემოსავალი ერთ სულ მოსახლეზე გარკვეულ ზღვარზე დაბალია. რომელიმე მუნიციპალიტეტის მიერ ფულადი სახსრების წარმომქნელი ოპერაციის შეძენამ შეიძლება გაზარდოს ამ მუნიციპალიტეტის შემოსავალი ერთ სულ მოსახლეზე, ისე რომ გადააჭარბოს აღნიშნულ ზღვარს. აღნიშნულმა შეიძლება განაპირობოს მთავრობის მიერ ამ გრანტის გადასინჯვა.
მგ110. მყიდველმა ერთეულმა შეძენის ფარგლებში არ უნდა აღრიცხოს გრანტის თანხის რაიმე გადასინჯვა, მან ნებისმიერი გადასინჯვა სსბასს-ების შესაბამისად უნდა აღრიცხოს იმ მომენტში, როდესაც გრანტის გამცემის განზრახვა ცნობილი გახდება.
მგ111. მსგავსი ვითარება შეიძლება შეიქმნას შეღავათიან სესხებსა და სხვა სარგებელთან მიმართებით. მყიდველმა ერთეულმა არ უნდა აღრიცხოს ამ ოპერაციების რაიმე გადასინჯვა, მაგრამ ნებისმიერი გადასინჯვა სსბასს-ების შესაბამისად უნდა აღრიცხოს იმ მომენტში, როდესაც გრანტის გამცემის განზრახვა ცნობილი გახდება.
შეძენა, რომელიც საანგარიშგებო პერიოდში ხორციელდება
მგ112. წარმოქმნილი ერთეული ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებებს შეძენამდე შეძენილი ოპერაციის შესახებ დააკმაყოფილებს პუნქტით 120(ს) მოთხოვნილი გამჟავნებების გაკეთებით.
მგ113. მარეგულირებლის მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად შეიძლება აუცილებელი იქნეს მყიდველი ერთეულის მიერ წინამდებარე სტანდარტით მოთხოვნილი ინფორმაციის გარდა დამატებითი ინფორმაციის წარდგენა ან გამჟღავნება.
დებულებები საჯარო სექტორის გაერთიანებებისთვის, რომლებიც მხოლოდ ერთობლივ ერთეულებს მოიცავს ან მხოლოდ ხელშეკრულებით ხორციელდება (იხ. 133-ე პუნქტი)
მგ114. 126-ე პუნქტის მიხედვით წინამდებარე სტანდარტი პერსპექტიულად უნდა იქნეს გამოყენებული საჯარო სექტორის გაერთიანებებისთვის, რომელთა შერწყმის თარიღი ან შეძენის თარიღი არის 2019 წლის 1 იანვრის შემდეგ დაწყებული წლიური საანგარიშგებო პერიოდის დაწყების ან მისი შემდეგი თარიღი. ნებადართულია ვადამდელი გამოყენება.
მგ115. წინამდებარე სტანდარტის პერსპექტიულად გამოყენების მოთხოვნას შემდეგი გავლენა აქვს საჯარო სექტორის გაერთიანებაზე, რომელიც მხოლოდ ერთბლივ ერთეულებს მოიცავს ან მხოლოდ ხელშეკრულებით ხორციელდება, თუ ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების შეძენის თარიღი ან შერწყმის თარიღი წინამდებარე სტანდარტის გამოყენების თარიღამდეა:
(ა) კლასიფიკაცია. ერთეულმა უნდა გააგრძელოს ადრინდელი საჯარო სექტორის გაერთიანების კლასიფიცირება მსგავსი გაერთიანებებისთვის ერთეულის ადრინდელი სააღრიცხვო პოლიტიკის შესაბამისად;
(ბ) ადრე აღიარებული გუდვილი. პირველი წლიური პერიოდის დასაწყისში, როდესაც ეს სტანდარტი გამოიყენება, ადრინდელი საჯარო სექტორის გაერთიანებიდან წარმოქმნილი გუდვილის საბალანსო ღირებულება იქნება მისი საბალანსო ღირებულება ამ თარიღისთვის, ერთეულის ადრინდელი სააღრიცხვო პოლიტიკის შესაბამისად. აღნიშნული თანხის განსაზღვრისას ერთეულმა უნდა განახორციელოს ამ გუდვილის ნებისმიერი დაგროვილი ამორტიზაციის ანულირება და შესაბამისად უნდა შეამციროს გუდვილი. სხვა შესწორებები არ უნდა იქნეს შეტანილი გუდვილის საბალანსო ღირებულებაში;
(გ) ადრე კაპიტალიდან გამოქვითვით აღიარებული გუდვილი. ერთეულის ადრინდელმა სააღრიცხვო პოლიტიკამ შეიძლება გამოიწვიოს ადრინდელი საჯარო სექტორის გაერთიანებიდან წარმოქმნილი გუდვილის აღიარება კაპიტალიდან გამოქვითვის სახით. ასეთ ვითარებაში ერთეულმა ეს გუდვილი აქტივის სახით არ უნდა აღიაროს იმ პირველი წლიური პერიოდის დასაწყისში, როდესაც წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება. უფრო მეტიც, ერთეულმა ნამეტში ან დეფიციტში არ უნდა აღიაროს ამ გუდვილის ნაწილი, იმ ოპერაციის მთლიანად ან ნაწილობრივი გასვლისას, რომელთანაც არის დაკავშირებული ეს გუდვილი, ან როდესაც გაუფასურდება ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეული, რომელთანაც ეს გუდვილია დაკავშირებული;
(დ) გუდვილის შემდგომი აღრიცხვა. იმ პირველი წლიური პერიოდის დასაწყისიდან, როდესაც წინამდებარე სტანდარტი გამოიყენება, ერთეულმა უნდა შეწყვიტოს ადრინდელი საჯარო სექტორის გაერთიანებიდან წარმოქმნილ გუდვილზე ამორტიზაციის დარიცხვა და გუდვილის გაუფასურებაზე ტესტირება უნდა ჩაატაროს სსბასს 26-ის შესაბამისად;
(ე) ადრე აღიარებული უარყოფითი გუდვილი. ერთეულმა, რომელმაც ადრინდელი საჯარო სექტორის გაერთიანება შესყიდვის მეთოდით აღრიცხა, შეიძლება გადავადებული კრედიტი აღიარა შეძენილი ოპერაციის იდენტიფიცირებული აქტივებისა და ვალდებულებების წმინდა რეალურ ღირებულებაში მისი წილის ამ წილის თვითღირებულებაზე ნამეტზე (ზოგჯერ უარყოფით გუდვილს უწოდებენ). თუ ასეა, მაშინ ერთეულმა ამ გადავადებული კრედიტის საბალანსო ღირებულების აღიარება უნდა შეწყვიტოს იმ პირველი წლიური პერიოდის დასაწყისში, როდესაც ეს სტანდარტი გამოიყენა, ამ თარიღისთვის დაგროვილი ნამეტის ან დეფიციტის საწყისი ნაშთების სათანადო შესწორებებით.
დანართი „ბ“
ცვლილებები სხვა სსბასს-ებში
ცვლილებები სსბასს 1-ში, ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა
135-ე პუნქტში ცვლილებები იქნა შეტანილი, პუნქტი 153კ დაემატა. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია, ხოლო ამოღებულ ტექსტს ხაზი აქვს გადასმული.
განმარტებითი შენიშვნები
…
სააღრიცხვო პოლიტიკის გამჟღავნება
…
135. თითოეული ერთეული ითვალისწინებს თავისი საქმიანობისა და სააღრიცხვო
პოლიტიკის იმ სპეციფიკას, რომელსაც მომხმარებელი მოელის, მოცემული ტიპის
ერთეულის შემთხვევაში. მაგალითად, საჯარო სექტორის ერთეულმა უნდა განმარტოს
გადასახადების აღიარების, შემოწირულობებისა და სხვა არაგაცვლითი
ოპერაციებიდან შემოსული შემოსავლებისთვის გამოყენებული სააღრიცხვო
პოლიტიკა. როდესაც ერთეული საზღვარგარეთ მნიშვნელოვან ოპერაციებს ან
გარიგებებს ახორციელებს უცხოურ ვალუტაში, მომხმარებელს დასჭირდება ამგვარი
ოპერაციებიდან მოსალოდნელი საკურსო სხვაობებით გამოწვეული მოგების ან
ზარალის აღიარების სააღრიცხვო პოლიტიკის გამჟღავნება, ასევე სხვადასხვა
ერთეულების გაერთიანების საჯარო სექტორის გაერთიანებების
შემთხვევაში, გუდვილისა და უმცირესობების წილის შეფასებისთვის გამოყენებული
სააღრიცხვო პოლიტიკის გამჟღავნება.
…
ძალაში შესვლის თარიღი
…
153კ. 135-ე პუნქტში ცვლილება შევიდა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
ცვლილებები სსბასს 10-ში, ფინანსური ანგარიშგება ჰიპერინფლაციური ეკონომიკის პირობებში
22-ე პუნქტში ცვლილებები იქნა შეტანილი, პუნქტი 38ე დაემატა. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია, ხოლო ამოღებულ ტექსტს ხაზი აქვს გადასმული.
ფინანსური ანგარიშგების გადაანგარიშება
…
ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება
…
22. იმის დასადგენად, მოხდა თუ არა არაფულადი მუხლის გადაანგარიშებული
თანხის გაუფასურება და ხომ არ არის საჭირო მისი შემცირება, ერთეული იყენებს
შესაბამის გაუფასურების ტესტს სსბასს 21-ში - ფულადი სახსრების
არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება, ან სსბასს 26–ში -
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება - ან
ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო და/ან ეროვნულ სტანდარტებს, რომლებიც
ეხება გუდვილის გაუფასურებას. მაგალითად, ძირითადი საშუალებების,
გუდვილის, პატენტებისა და სავაჭრო ნიშნების გადაანგარიშებული თანხები
შემცირდება მათ ანაზღაურებად ღირებულებამდე ან მომსახურების ანაზღაურებად
ღირებულებამდე, კონკრეტული შემთხვევიდან გამომდინარე, ხოლო
სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების გადაანგარიშებული თანხები
- ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებამდე ან მიმდინარე
ჩანაცვლების ღირებულებამდე. ერთეულს, სადაც ინვესტიცია განხორციელდა და
აღრიცხვის წილობრივი მონაწილეობის მეთოდს (წილობრივ მეთოდს) იყენებს,
ანგარიშგების წარდგენა შეუძლია ჰიპერინფლაციური ეკონომიკის მქონე ქვეყნების
ვალუტით. ასეთი ერთეულის ფინანსური მდგომაროების ანგარიშგება და ფინანსური
შედეგების ანგარიშგება გადაანგარიშდება მოცემული სტანდარტის მოთხოვნით,
რათა გაანგარიშდეს ინვესტორის ხვედრითი წილი ინვესტირებული ერთეულის წმინდა
აქტივებსა და ნამეტში ან დეფიციტში. თუ ინვესტირებულ ერთეულში
გადაანგარიშებული ფინანსური ანგარიშგება გამოსახულია უცხოური ვალუტით, მისი
საანგარიშგებო ვალუტაში გადაანგარიშება ხდება საანგარიშგებო პერიოდის
დასასრულისათვის არსებულ ე.წ. „საბოლოო სავალუტო კურსით“.
…
ძალაში შესვლის თარიღი
…
38E. 22-ე პუნქტში ცვლილება შევიდა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
ცვლილებები სსბასს 14-ში, ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მოვლენები
31-ე პუნქტში ცვლილებები იქნა შეტანილი, პუნქტი 32E-ე პუნქტი დაემატა. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია, ხოლო ამოღებულ ტექსტს ხაზი აქვს გადასმული.
გამჟღავნება
…
ანგარიშგების თარიღის შემდგომი არამაკორექტირებელი მოვლენების გამჟღავნება
…
31. ქვემოთ მოყვანილია ანგარიშგების თარიღის შემდგომი არამაკორექტირებელი მოვლენების მაგალითები, რომლებიც, როგორც წესი, განმარტებებში აისახება:
(ა) საბალანსო ღირებულებით აღრიცხული ქონების ღირებულების უჩვეულოდ მკვეთრი შემცირება, როდესაც ეს შემცირება არ არის დაკავშირებული ქონების მდგომარეობასთან ანგარიშგების თარიღისათვის, მაგრამ გამოწვეულია იმ გარემოებებით, რომლებიც ამ თარიღის შემდეგ წარმოიქმნა;
(ბ) ანგარიშგების თარიღის შემდეგ ერთეული იღებს გადაწყვეტილებას, მომავალში, პირდაპირი თუ არაპირდაპირი გზით, საზოგადოების მომსახურების პროგრამის მონაწილეებზე (რომელსაც იგი მართავს), გასცეს/გაავრცელოს მნიშვნელოვანი დამატებითი სარგებელი და ეს დამატებითი სარგებელი მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს ერთეულზე;
(გ) ძირითადი საჯარო სექტორის გაერთიანება (სსბასს 40-ით, საჯარო
სექტორის გაერთიანებები, კონკრეტულად მოითხოვება მსგავსი შემთხვევების
გამჟღავნება), aძირითადი კონტროლირებული ერთეულის შეძენა ან
გაყიდვა ან ერთეულის მიმდინარე საქმიანობის მთლიანად ან მისი უდიდესი
ნაწილის სხვა ერთეულისთვის გადაცემა საანგარიშგებო თარიღის შემდეგ;
…
ძალაში შესვლის თარიღი
…
32ე. 31-ე პუნქტში ცვლილება შევიდა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
ცვლილებები სსბასს 16-ში, საინვესტიციო ქონება
87-ე და 90-ე პუნქტებში ცვლილებები შევიდა, პუნქტები 18A და 101E დაემატა. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია, ხოლო ამოღებულ ტექსტს ხაზი აქვს გადასმული.
განმარტებები
…
საინვესტიციო ქონება
…
18ა. მსჯელობა საჭიროა ასევე იმის განსაზღვრისთვის, საინვესტიციო ქონების შეძენა აქტივის შეძენაა, აქტივების ჯგუფის თუ საჯარო სექტორის გაერთიანებაა, რომელიც სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, მოქმედების სფეროში შედის. სსბასს 40-ზე მინიშნებაა საჭირო, რათა განისაზღვროს არის თუ არა საჯარო სექტორის გაერთიანება. წინამდებარე სტანდარტის პუნქტებში 9-18 განხილულია, ქონება მესაკუთრის მიერ არის დაკავებული თუ საინვესტიციო ქონებაა და არა ის, ქონების შეძენა საჯარო სექტორის გაერთიანებაა თუ არა, როგორც ეს განმარტებულია სსბასს 40-ში. იმისათვის, რომ განისაზღვროს კონკრეტული ოპერაცია აკმაყოფილებს თუ არა საჯარო სექტორის გაერთიანების განმარტებას სსბასს 40-ის შესაბამისად და მოიცავს თუ არა საინვესტიციო ქონებას, როგორც ეს წინამდებარე სტანდარტშია განმარტებული, საჭიროა ორივე სტანდარტის გამოყენება.
…
გამჟღავნება
რეალური ღირებულების მოდელი და თვითღირებულების მოდელი
…
რეალური ღირებულების მოდელი
87. 86-ე პუნქტში აღწერილი განმარტებითი შენიშვნების გარდა, რომლის შესახებ ინფორმაცია უნდა გაამჟღავნოს ერთეულმა, რომელიც იყენებს 42-64-ე პუნქტებში აღწერილ რეალური ღირებულებით აღრიცხვის მოდელს, დამატებით უნდა გაამჟღავნოს ინფორმაცია საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისისა და დასასრულისათვის საინვესტიციო ქონების საბალანსო ღირებულებების შეჯერების შესახებ, შემდეგის მითითებით:
(ა) მიღებები - ცალკე უნდა იქნას გამჟღავნებული ინფორმაცია ობიექტის შეძენით გამოწვეულ მიღებებზე და ცალკე აქტივის საბალანსო ღირებულებაში აღიარებული მომავალი ხარჯების კაპიტალიზაციით წარმოქმნილ მიღებებზე;
(ბ) ერთეულების გაერთიანების საჯარო სექტორის
გაერთიანებების გზით შეძენის შედეგად წარმოქმნილი მიღებები;
…
თვითღირებულების მოდელი
90. 86-ე პუნქტში აღწერილი დამატებითი მონაცემების გარდა, რომლის შესახებაც ინფორმაცია უნდა გაამჟღავნოს ერთეულმა, რომელიც იყენებს 65-ე პუნქტში აღწერილ თვითღირებულებით აღრიცხვის მოდელს, დამატებით უნდა გაამჟავნოს ინფორმაცია:
(ა) ცვეთის დარიცხვის გამოყენებული მეთოდი;
…
(დ) საინვესტიციო ქონების საანგარიშგებო პერიოდის დასაწყისსა და ბოლოს არსებული საინვესტიციო ქონების საბალანსო ღირებულების შეჯერება, შემდეგი ინფორმაციის მითითებით:
(i) მიღებები - ცალკე უნდა იყოს გამჟღავნებული ინფორმაცია ობიექტის შეძენით წარმოქმნილ მიღებებზე, და ცალკე აქტივად აღიარებული მომავალი ხარჯების კაპიტალიზაციით გამოწვეულ მიღებებზე;
(ii) ერთეულების გაერთიანების საჯარო სექტორის
გაერთიანებების გზით შეძენის შედეგად წარმოქმნილი მიღებები;
(iii) მთლიანი გასვლების ჯამი;
…
ძალაში შესვლის თარიღი
…
101ე. პუნქტი 18ა დაემატა, ხოლო 87-ე და 90-ე პუნქტებში ცვლილება შევიდა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
ცვლილებები სსბასს 17-ში, ძირითადი საშუალებები
60-ე და 88-ე პუნქტებში ცვლილებები შევიდა და პუნქტი 107მ დაემატა. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია, ხოლო ამოღებულ ტექსტს ხაზი აქვს გადასმული.
ცვეთა
…
60. ერთეული ძირითადი საშუალებების ცალკეული ობიექტის თავდაპირველად აღიარებული თანხიდან გამოყოფს მნიშვნელოვანი ღირებულების მქონე ნაწილებს, და თითოეულ ასეთ ნაწილს ცვეთას ცალკე აღრიცხავს. მაგალითად, უმეტეს შემთხვევაში, საგზაო სისტემის ნაწილებზე, როგორიცაა ხელოვნური საფარები, ფეხით სასიარულო ბილიკები, ხიდები, სადრენაჟო ან წყალსაწრეტი სისტემები და განათებები, ერთეულებს ცვეთის დარიცხვა ცალკე მოეთხოვებათ. ანალოგიურად, შესაძლოა მიზანშეწონილი იყოს, რომ თვითმფრინავის კორპუსი და მისი ძრავები ჩაითვალოს განსხვავებულ ცვეთად აქტივებად, მიუხედავად იმისა, იგი ერთეულის საკუთრებაა, თუ ფინანსური იჯარის ობიექტი. ანალოგიურად, როდესაც ერთეული შეიძენს ძირითად საშუალებას საოპერაციო იჯარის ფარგლებში, სადაც ის მეიჯარეა, შეიძლება მიზანშეწონილი იყოს ამ მუხლის თვითღირებულებაში ასახულ იმ თანხებზე ცვეთის ცალ-ცალკე დარიცხვა, რომლებიც მიკუთვნებადია საბაზრო პირობებთან შედარებით ხელსაყრელ ან არახელსაყრელ იჯარის პირობებზე.
88. ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ძირითადი საშუალებების ყოველი ჯგუფისათვის უნდა აისახოს შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) მთლიანი საბალანსო ღირებულების განსაზღვრისას გამოყენებული შეფასების საფუძველი;
…
(ე) პერიოდის საწყისი და საბოლოო საბალანსო ღირებულებების შეჯერება, სადაც ნაჩვენები იქნება:
(i) მიღება;
(ii) გასვლა;
(iii) შეძენა ერთეულების გაერთიანების საჯარო სექტორის
გაერთიანებების გზით;
…
ძალაში შესვლის თარიღი
…
107მ. 60-ე და 88-ე პუნქტებში ცვლილება შევიდა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
ცვლილებები სსბასს 18-ში, სეგმენტის ანგარიშგება
34-ე და 37-ე პუნქტებში ცვლილებები შევიდა, ხოლო პუნქტი 76ე დაემატა. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია, ხოლო ამოღებულ ტექსტს ხაზი აქვს გადასმული.
სეგმენტის შემოსავლების, ხარჯების, აქტივების, ვალდებულებებისა და სააღრიცხვო პოლიტიკის განმარტება
…
სეგმენტის აქტივები, ვალდებულებები, შემოსავალი და ხარჯი
…
34. სახელმწიფოს ან სხვა ერთეულის კონსოლიდირებული ფინანსური
ანგარიშგებები შესაძლოა მოიცავდეს ოპერაციებს ერთეულებს,
რომლებიც შეძენილია საჯარო სექტორის გაერთიანებისას, ისე, რომ არსებობს
შეძენილი საქმიანი რეპუტაციის/გუდვილის აღრიცხვის საფუძველი (შეძენილი
ერთეულის ოპერაციის აღრიცხვის სახელმძღვანელო პრინციპები
ასახულია ფასს 3-ში, ბიზნესის გაერთიანებები სსბასს
40-ში, საჯარო სექტორის გაერთიანებები). ამგვარ შემთხვევებში
სეგმენტის აქტივები მოიცავს გუდვილს, რომელიც პირდაპირ ან დასაბუთებულად
მიეკუთვნება სეგმენტს და სეგმენტის ხარჯი მოიცავს შესაბამისი გუდვილის
ღირებულების ამორტიზაციას გაუფასურებას.
…
37. ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო ან ეროვნული
სტანდარტები სსბასს 40 შესაძლოა მოითხოვდეს შეძენილი
ერთეულის ოპერაციის იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და
ვალდებულებების საბალანსო ღირებულების ცვლილების განხორციელებას
(იხილეთ, მაგალითად ფასს 3). შეძენილი ოპერაციის სეგმენტის
აქტივებისა და ვალდებულებების შეფასებები მოიცავს ცვლილებას იმ
შესაფასებელი იდენტიფიცირებადი სეგემენტის აქტივების და ვალდებულებების
თავდაპირველ საბალანსო ღირებულებებში, რომლებიც მიღებულია ერთეულის
გაერთიანების გზით შეძენისას და აღრიცხულია როგორც
შესყიდვა, მაშინაც კი, როდესაც ამგვარი ცვლილება მხოლოდ
კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადებას ისახავს მიზნად და არ
აისახება არც მაკონტროლებელი ერთეულის ინდივიდუალურ და არც კონტროლირებული
ერთეულის ინდივიდუალურ ფინანსურ ანგარიშგებაში. ამის მსგავსად, თუ ძირითადი
საშუალებები შეძენის შემდგომ გადაფასდება სსბასს 17-ში, ძირითადი
საშუალებები, ასახული გადაფასების ღირებულების მოდელის შესაბამისად,
მაშინ სეგმენტის აქტივების შეფასება ასახავს ამ გადაფასებებს.
…
ძალაში შესვლის თარიღი
…
76ე. 34-ე და 37-ე პუნქტებში ცვლილება შევიდა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
ცვლილებები
სსბასს 19-ში, ანარიცხები, პირობითი ვალდებულებები და პირობითი
აქტივები
აქტივები
პუნქტები 4ა და 111ვ დაემატა. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია.
მოქმედების სფერო
…
4ა. წინამდებარე სტანდარტი არ ვრცელდება საჯარო სექტორის გაერთიანებაში მყიდველი ერთეულის პირობით ანაზღაურებაზე, რაც სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, მოქმედების სფეროშია.
…
ძალაში შესვლის თარიღი
…
111ვ. პუნქტი 4ა დაემატა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
ცვლილებები სსბასს 21-ში, ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება
14-ე პუნქტში ცვლილებები შევიდა, ხოლო პუნქტები 20ა და 82ზ დაემატა. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია, ხოლო ამოღებულ ტექსტს ხაზი აქვს გადასმული.
განმარტებები
14. წინამდებარე სტანდარტში მოცემული ტერმინები გამოყენებულია შემდეგი მნიშვნელობებით:
…
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივები არის აქტივები, რომელთა ფლობის უმთავრესი მიზანი კომერციული უკუგების წარმოქმნაა. გაუფასურების მიზნებისთვის გუდვილი ფულადი სახსრების წარმომქნელ აქტივად მიიჩნევა.
…
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივები
…
20ა. გაუფასურების მიზნებისთვის გუდვილი ფულადი სახსრების წარმომქნელ აქტივად მიიჩნევა. გუდვილი ეკონომიკურ სარგებელს სხვა აქტივებისგან დამოუკიდებლად არ წარმოქმნის და მისი გაუფასურების შეფასება აქტივების ჯგუფის შემადგენლობაში ხორციელდება. წინამდებარე სტანდარტი ეხება ინდივიდუალურ აქტივებს. გუდვილი აღიარდება მხოლოდ მაშინ, როდესაც ის წარმოქმნის ფულადი ნაკადის შემოსვლას ან მყიდველი ერთეულის წმინდა ფულადი ნაკადის გასვლის შემცირებას. გუდვილი არ აღიარდება მომსახურების იმ პოეტნციალთან დაკავშირებით, რომელიც ფულად ნაკადებს არ წარმოქმნის. გაუფასურების შესაფასებლად წინამდებარე სტანდარტში გამოყენებული მომსახურების ანაზღაურებადი თანხა მოიცავს მომსახურების პოტენციალს. ამიტომ, ერთეული წინამდებარე სტანდარტის ნაცვლად სსბასს 26-ს იყენებს, რათა განსაზღვროს გუდვილი გაუფასურებულია თუ არა.
…
ძალაში შესვლის თარიღი
…
82ზ. ცვლილებები შევიდა 14-ე პუნქტში და პუნქტი 20ა დაემატა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
დასკვნის საფუძველი
დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 21-ის შემადგენელი ნაწილი.
…
ფულადი სახსრების წარმომქნელი აქტივები
…
დს5ა. სსბასს 40, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოიცა 2017 წლის იანვარში. სსბასს 40 მოიცავს გუდვილის აღიარებისა და შეფასების მოთხოვნებს. სსბასს 40-ის შემუშავებისას სსბასსს-მა განიხილა მოთხოვნები გუდვილის გაუფასურებისთვის. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ გუდვილი სხვა აქტივებისგან დამოუკიდებლად არ წარმოქმნის ეკონომიკურ სარგებელს და ამიტომ, მისი გაუფასურების შეფასება ხდება აქტივების ჯგუფის შემადგენლობაში. გუდვილის შეფასება შესაძლებელია მხოლოდ ფულადი ნაკადების გათვალისწინებით, იქნება ეს დადებითი ფულადი ნაკადების შემოსვლა თუ წმინდა ფულადი ნაკადების გასვლის შემცირება. სსბასსს-მა ასევე აღნიშნა, რომ სსბასს 21 ეხება მხოლოდ ინდივიდუალური აქტივების გაუფასურებას და გუდვილს აფასებს ამ აქტივის დარჩენილი მომსახურების პოტენციალის ახლანდელი (დისკონტირებული) ღირებულების გათვალისწინებით. ამიტომ, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ გუდვილის გაფუასურების განსაზღვრისთვის სსბასს 21-ის გამოყენება არ იქნება შესაფერისი. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ გუდვილის გაუფასურების მიზნებისთვის გუდვილი განხილულ უნდა იქნეს, როგორც ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეული, მიუხედავად იმისა, ოპერაცია, რომელთანაც ის არის დაკავშირებული, არის თუ არა ფულადი სახსრების წარმომქნელი ოპერაცია. სსბასსს დათანხმდა სსბასს 21-სა და სსბასს 26-ში დამატებითი მითითებების ასახვაზე, რომ გუდვილი ფულადი სახსრების წარმომქნელ აქტივად უნდა იქნეს მიჩნეული გაუფასურების მიზნებისთვის.
ცვლილებები სსბასს 23-ში, შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადები და ტრანსფერები)
პუნქტებში 1, 2 და 6 ცვლილებები იქნა შეტანილი, პუნქტი 124E დაემატა. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია, ხოლო ამოღებულ ტექსტს ხაზი აქვს გადასმული.
მიზანი
1. წინამდებარე სტანდარტის მიზანია განსაზღვროს არაგაცვლითი
ოპერაციებიდან, გარდა ერთეულთა გაერთიანების საჯარო სექტორის
გაერთიანების გამომწვევი არაგაცვლითი ოპერაციებისა, მიღებული შემოსავლის
ფინანსური ანგარიშგების მოთხოვნები. მოცემული სტანდარტი განიხილავს იმ
საკითხებს, რომელთა გათვალისწინება, მფლობელთა შენატანების იდენტიფიცირების
ჩათვლით, საჭიროა არაგაცვლითი ოპერაციებიდან მიღებული შემოსავლის
აღიარებისას და შეფასებისას.
მოქმედების სფერო
2. ერთეულმა, რომელიც ამზადებს და წარადგენს ფინანსურ
ანგარიშგებას ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდით, არაგაცვლითი
ოპერაციებიდან მიღებული შემოსავლების ბუღალტრული აღრიცხვისათვის უნდა
გამოიყენოს წინამდებარე სტანდარტი. მოცემული სტანდარტი არ გამოიყენება
ერთეულთა გაერთიანების საჯარო სექტორის გაერთიანების მიმართ,
რომელიც წარმოადგენს არაგაცვლით ოპერაციას.
…
6. მთავრობებმა შეიძლება განახორციელონ საჯარო სექტორის რეორგანიზაცია
საჯარო სექტორის ზოგიერთი ერთეულის გაერთიანების, და სხვა ერთეულთა ორ ან
მეტ ცალკეულ ერთეულად დაშლის გზით. ერთეულთა გაერთიანებას
საჯარო სექტორის გაერთიანებას ადგილი აქვს მაშინ, როდესაც ხდება ორი ან
მეტი ანგარიშვალდებული ერთეულის ოპერაციის გაერთიანება, რის
შედეგადაც მიიღება ერთი ანგარიშვალდებული ერთეული. ასეთი რესტრუქტურიზაცია
ჩვეულებრივ, ერთი ოპერაციის ან ერთეულის მიერ მეორის შესყიდვას არ
გულისხმობს, მაგრამ შესაძლოა გამოიწვიოს ახალი, ან უკვე არსებული ერთეულის
მიერ მეორე ოპერაციის ან ერთეულის მთლიანი აქტივებისა და ვალდებულებების
შეძენა. სსბასსს-ს არ განუხილავს ერთეულთა გაერთიანებები და ისინი
გამორიცხა ამ სტანდარტის მოქმედების სფეროდან. შესაბამისად, წინამდებარე
სტანდარტი არ აკონკრეტებს, წარმოქმნის თუ არა შემოსავალს ერთეულთა
გაერთიანებები, რომლებიც არაგაცვლით ოპერაციას წარმოადგენს. საჯარო
სექტორის გაერთიანებები უნდა აღირიცხოს სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის
გაერთიანებები, შესაბამისად.
…
ძალაში შესვლის თარიღი
…
124ე. პუნქტებში 1, 2 და 6 ცვლილებები იქნა შეტანილი სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
დასკვნის საფუძველი
დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 23-ის შემადგენელი ნაწილი.
…
საჯარო სექტორის ერთეულების
გაერთიანებები
დს8. როდესაც გამოიცა, წინამდებარე სტანდარტი არ აკონკრეტებდა
აკონკრეტებს არაგაცვლითი ოპერაციების შედეგად ერთეულთა
გაერთიანებები წარმოქმნის თუ არა შემოსავალს - ეს განპირობებული იყო იმით,
რომ სსბასსს-ს არ ჰქონდა განხილული განუხილავს საჯარო სექტორში ერთეულთა
გაერთიანებების ფინანსური ანგარიშგება, მათ შორის არც ფასს 3-ის,
ერთეულთა გაერთიანებები, საჯარო სექტორის ერთეულებისთვის
გამოყენება.
დს8A. ამიტომ, სსბასსს-მა გამოსცა სსბასს 40, საჯარო სექტორის გაერთიანებები. სსბასს 40-ში განსაზღვრულია საჯარო სექტორის გაერთიანებების აღრიცხვა, მათ შორის ნებისმიერი შემოსულობის ან ზარალის აღრიცხვა. ამგვარად, საჯარო სექტორის გაერთიანებები ამოღებულ იქნა წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროდან.
ცვლილებები სსბასს 26-ში, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება
პუნქტებში 2, 23, 71, 76, 88, 91, 92, 98–100, 102, 103, 106–108, 110, 111, 120, 122 და 123–125 და პუნქტების 71 და 76 წინ მოცემულ სათაურებში ცვლილებები იქნა შეტანილი. დაემატა პუნქტები 18ა, 20ა, 90ა–90პ, 97ა–97თ, 111ა, 111ბ, 122ა და 126ი და სათაურები პუნქტების 90, 97 და 111 შემდეგ. პუნქტები 7 და 96 ამოღებულ იქნა. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია, ხოლო ამოღებულ ტექსტს ხაზი აქვს გადასმული.
მოქმედების სფერო
2. ერთეულმა, რომელიც ამზადებს და წარადგენს ფინანსურ ანგარიშგებას ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდით, წინამდებარე სტანდარტი უნდა გამოიყენოს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურების ბუღალტრული აღრიცხვისას, გარდა ქვემოთ ჩამოთვლილისა:
…
(i) გუდვილი;
…
7. წინამდებარე სტანდარტი არ ეხება გუდვილს. ერთეულებს მოეთხოვებათ
იხელმძღვანელონ შესაბამისი საერთაშორისო და ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის
სტანდარტებით, სადაც განსაზღვრულია გუდვილის გაუფასურების აღრიცხვის
მოთხოვნები, გუდვილის განაწილება ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებზე
და ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების გაუფასურების ტესტირება
გუდვილის საშუალებით.
…
განმარტებები
…
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული
…
18A. გაუფასურების მიზნებისთვის გუდვილი ფულადი სახსრების წარმომქნელ აქტივად მიიჩნევა. გუდვილი ეკონომიკურ სარგებელს სხვა აქტივებისგან დამოუკიდებლად არ წარმოქმნის და მისი გაუფასურების შეფასება აქტივების ჯგუფის შემადგენლობაში ხორციელდება. სსბასს 21 ეხება ინდივიდუალურ აქტივების შეფასებას. გუდვილი აღიარდება მხოლოდ მაშინ, როდესაც ის წარმოქმნის ფულადი ნაკადის შემოსვლას ან მყიდველი ერთეულის წმინდა ფულადი ნაკადის გასვლის შემცირებას. გუდვილი არ აღიარდება მომსახურების იმ პოეტნციალთან დაკავშირებით, რომელიც ფულად ნაკადებს არ წარმოქმნის. გაუფასურების შესაფასებლად სსბასს 21-ში გამოყენებული მომსახურების ანაზღაურებადი თანხა მოიცავს მომსახურების პოტენციალს. ამიტომ, ერთეული წინამდებარე სტანდარტს იყენებს, რათა განსაზღვროს გუდვილი გაუფასურებულია თუ არა.
…
შესაძლო გაუფასურებული აქტივის იდენტიფიცირება
20ა. პუნქტებში 21–30 მითითებულია, როდის უნდა განისაზღვროს ანაზღაურებადი ღირებულება. ამ მოთხოვნებში გამოყენებულია ტერმინი „აქტივი“, მაგრამ ის თანაბრად ეხება როგორც ინდივიდუალურ აქტივს, ისე ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულს. წინამდებარე სტანდარტის სტრუქტურა შემდეგნაირად არის ორგანიზებული:
(ა) პუნქტებში 31–70 მოცემულია მოთხოვნები ანაზღაურებადი ღირებულების შეფასებისთვის. ამ მოთხოვნებშიც გამოყენებულია ტერმინი „აქტივი“, მაგრამ ის თანაბრად ეხება როგორც ინდივიდუალურ აქტივს, ისე ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულს.
(ბ) პუნქტებში 71–97 მოცემულია მოთხოვნები გაუფასურების ზარალის აღიარებისა და შეფასებისთვის. გუდვილის გარდა სხვა ინდივიდუალური აქტივების აღიარებასა და შეფასებას ეხება პუნქტები 71–75. პუნქტები 76–97 ეხება ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულებისა და გუდვილის გაუფასურების ზარალის აღიარებასა და შეფასებას.
(გ) პუნქტებში 98–105 მოცემულია მოთხოვნები აქტივის ან ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულისთვის გასულ პერიოდებში აღიარებული გაუფასურების ზარალის კომპენსირებისთვის. ამ მოთხოვნებშიც გამოყენებულია ტერმინი „აქტივი“, მაგრამ ის თანაბრად ეხება როგორც ინდივიდუალურ აქტივს, ისე ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულს. ამასთან, მოთხოვნები ინდივიდუალური აქტივებისათვის მოცემულია პუნქტებში 106–109, ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულებისთვის მოცემულია პუნქტებში 110–111, ხოლო გუდვილისთვის - პუნქტებში 111A–111B.
(დ) პუნქტებში 112–113 მოცემულია მოთხოვნები აქტივის კლასიფიკაციის შეცვლისთვის ფულადი სახსრების წარმომქნელი აქტივიდან ფულადი სახსრების არწარმომქნელ აქტივად ან ფულადი სახსრების არწარმომქნელი აქტივიდან ფულადი სახსრების წარმომქნელ აქტივად.
(ე) პუნქტებში 114–122ა განსაზღვრულია ინფორმაცია, რომელიც უნდა გამჟღავნდეს აქტივებისა და ფულადი სახსრების წარმომქნელი აქტივების გაუფასურების ზარალისა და გაუფასურების ზარალის კომპენსირების შესახებ. პუნქტებში 123–125 მოცემულია დამატებითი გამჟღავნების მოთხოვნები იმ ფულადი სახსრების წარმომქნელი აქტივებისთვის, რომლებზეც გაუფასურების ტესტირების მიზნებისთვის არის მიკუთვნებული განსაზღვრული სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე გუდვილი ან არამატერიალური აქტივები.
…
23. ასევე, მიუხედავად იმისა, არსებობს თუ არა მინიშნება, გაუფასურებაზე, ერთეული ვალდებულია:
(ა) ყოველწლიურად შეამოწმოს განუსაზღვრელი მომსახურების ვადის მქონე და ჯერ გამოუყენებადი არამატერიალური აქტივები გაუფასურებაზე, მათი საბალანსო და ანაზღაურებადი ღირებულების შედარების გზით. ასეთი შემოწმება შეიძლება განხორციელდეს ნებისმიერ დროს საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში იმ პირობით, რომ ეს მოხდება ყოველწლიურად ერთსა და იმავე დროს. სხვადასხვა არამატერიალური აქტივის შემოწმება გაუფასურებაზე შეიძლება განხორციელდეს სხვადასხვა დროს. თუმცა, თუ არამატერიალური აქტივის თავდაპირველი აღიარება ხდება მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდში, მისი შემოწმება ხდება იმავე საანგარიშგებო პერიოდის დასრულებამდე;
(ბ) შეძენისას მიღებული გუდვილის გაუფასურებაზე შემოწმება ყოველწლიურად განახორციელოს პუნქტების 90ა–90პ შესაბამისად.
...
ცალკეული
აქტივის გაუფასურების ზარალის აღიარება და შეფასება
71. 72-75-ე პუნქტებში განსაზღვრულია ცალკეული აქტივის, გუდვილის გარდა, გაუფასურების ზარალის აღიარებისა და შეფასების კრიტერიუმები, ხოლო 76-97 თ პუნქტებში - გაუფასურების ზარალის აღიარებისა და შეფასების კრიტერიუმები ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულებისა და გუდვილისთვის.
…
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულები და გუდვილი
76. 77-97თ პუნქტებში განსაზღვრულია იმ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულისა და გუდვილის იდენტიფიცირების, მისი საბალანსო ღირებულების განსაზღვრისა და გაუფასურების ზარალის აღიარების კრიტერიუმები, რომელსაც აქტივი განეკუთვნება.
…
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის ანაზღაურებადი და საბალანსო ღირებულება
…
88. როდესაც აქტივები ჯგუფდება მათი ანაზღაურებადი ღირებულების შესაფასებლად, ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულში უნდა ჩაირთოს ყველა აქტივი, რომელიც წარმოქმნის, ან მონაწილეობს შესაბამისი ფულადი სახსრების შემოდინებაში. წინააღმდეგ შემთხვევაში, შესაძლოა მიჩნეულ იქნეს, რომ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული სრულად ანაზღაურებადია მაშინ, როდესაც ფაქტობრივად ადგილი ჰქონდა გაუფასურების ზარალს. გადაწყვეტილებების საილუსტრაციო ხეში მოცემულია ფულადი სახსრების ნაკადების დიაგრამა, სადაც ნაჩვენებია ისეთი ცალკეული აქტივების ასახვის წესი, რომლებიც წარმოადგენს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის ნაწილს. ზოგიერთ შემთხვევაში, მიუხედავად იმისა, რომ გარკვეულ აქტივებს წვლილი შეაქვთ ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის სამომავლო შეფასებულ ფულად ნაკადებში, შეუძლებელია მათი ამ ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულისთვის გონივრულ და თანმიმდევრულ საფუძველზე მიკუთვნება. შეიძლება ასე მოხდეს გუდვილის შემთხვევაში. პუნქტებში 90ა–90პ ახსნილია ამ აქტივებისადმი მიდგომა ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის გაუფასურების შემოწმებისას.
…
გუდვილი
გუდვილის განაწილება ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულებზე
90ა. გაუფასურებაზე შემოწმების მიზნებისთვის შეძენისას მიღებული გუდვილი, შეძენის თარიღიდან, მყიდველი ერთეულის იმ თითოეულ ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულზე ან ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულების ჯგუფზე უნდა გადანაწილდეს, რომლებიც, მოსალოდნელია, რომ სარგებელს მიიღებენ გაერთიანების სინერგიით, მიუხედავად იმისა, შეძენილი ოპერაციის სხვა აქტივები ან ვალდებულებები მიკუთვნებულია თუ არა ამ ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულებზე ან ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულების ჯგუფებზე. როდესაც გუდვილი მიიღება ფულადი სახსრების არწარმომქნელი ოპერაციის შეძენისას, რომელიც განაპირობებს მყიდველი ერთეულის წმინდა ფულადი ნაკადების შემცირებას, მყიდველი ერთეული განიხლულ უნდა იქნეს, როგორც ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეული. გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც გუდვილი დაკავშირებულია ფულადი სახსრების არწარმომქნელი ოპერაციის შეძენასთან, თითოეული ერთეული ან ჯგუფი, რომელზეც განაწილდა გუდვილი:
(ა) უნდა წარმოადგენდეს უმდაბლეს დონეს, რომელზეც გუდვილის მონიტორინგი ხორციელდება შიდა მენეჯმენტის მიზნებისთვის; და
(ბ) არ უნდა იყოს სსბასს 18-ში, სეგმენტს ანგარიშგება, განსაზღვრულ სეგმენტზე დიდი.
90ბ. შეძენისას აღიარებული გუდვილი არის აქტივი, რომელიც წარმოადგენს შეძენისას მიღებული იმ სხვა აქტივებიდან წარმოქმნილ სამომავლო ეკონომიკურ სარგებელს, რომლებიც ინდივიდუალურად არ იდენტიფიცირდება და ცალკე არ აღიარდება. გუდვილი ეკონომიკურ სარგებელს სხვა აქტივებისგან დამოუკიდებლად არ წარმოქმნის და ხშირ შემთხვევაში ხელს უწყობს მრავალი ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის ფულადი ნაკადების წარმოქმნას. ზოგჯერ გუდვილის არასუბიექტურ საფუძველზე ინდივიდუალურ ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულებზე განაწილება შეუძლებელია და შესაძლებელია მხოლოდ მისი ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულების ჯგუფებზე განაწილება. ამიტომ, ზოგიერთ შემთხვევაში ერთეულში უმდაბლესი დონე, რომელზეც გუდვილის მონიტორინგი ხორციელდება შიდა მენეჯმენტის მიზნებისთვის, მოიცავს მრავალ ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულს, რომლებთანაც ეს გუდვილია დაკავშირებული, მაგრამ რომლებზე მისი განაწილება შეუძლებელია. პუნქტებში 90დ–90პ და 97ა–97თ მოცემული მინიშნება ფულადი სახსრების ერთეულზე, რომელზეც გუდვილია განაწილებული, წაკითხულ უნდა იქნეს, როგორც ასევე მინიშნება ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულების ჯგუფებზე, რომლებზეც გუდვილია განაწილებული. ფულადი სახსრების არწარმომქნელი ოპერაციის შეძენისას მიღებული გუდვილის შემთხვევაში, როდესაც ეს განაპირობებს მყიდველი ერთეულის წმინდა ფულადი ნაკადების შემცირებას, პუნქტებში 90დ–90ო და 97ა–97თ მოცემული მინიშნება ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულზე, რომელზეც გუდვილია განაწილებული, წაკითხულ უნდა იქნეს, როგორც ასევე მინიშნება მყიდველ ერთეულზე.
90გ. პუნქტში 90ა მოცემული მოთხოვნების გამოყენება განაპირობებს გუდვილის გაუფასურებაზე შემოწმებას ისეთ დონეზე, რომელიც ასახავს ერთეულის მიერ თავისი ოპერაციების მართვის გზას და რომელთანაც გუდვილი ბუნებრივად ასოცირდება. ამგვარად, როგორც წესი, დამატებითი საანგარიშგებო სისტემის შექმნა აუცილებელი არ არის.
90დ. ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეული, რომელზეც გუდვილია განაწილებული გაუფასურებაზე შემოწმების მიზნებისათვის, შეიძლება არ ემთხვეოდეს იმ დონეს, რომელზეც გუდვილი სავალუტო შემოსულობებისა და ზარალის შეფასების მიზნებისთვის არის განაწილებული სსბასს 4-ის, უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები, შესაბამისად. მაგალითად, თუ ერთეულს სსბასს 4-ის შესაბამისად მოეთხოვება სავალუტო შემოსულობებისა და ზარალის შეფასების მიზნებისთვის გუდვილის განაწილება დაბალ დონეებზე, არ მოითხოვება გუდვილის გაუფასურებაზე შემოწმება იგივე დონეზე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ერთეული ამ დონეზეც ახორციელებს გუდვილის მონიტორინგს შიდა მენეჯმენტის მიზნებისთვის.
90ე. თუ შეუძლებელია შეძენისას მიღებული გუდვილის თავდაპირველი განაწილების დასრულება იმ წლიური პერიოდის ბოლოს, როდესაც შეძენა განხორციელდა, მაშინ აღნიშნული თავდაპირველი განაწილება უნდა დასრულდეს შეძენის თარიღის შემდეგ პირველი წლიური პერიოდის დასასრულისთვის.
90ვ. სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, შესაბამისად, თუ შეძენის საწყისი აღრიცხვა მხოლოდ პირობითად შეიძლება განისაზღვროს იმ პერიოდის ბოლოს, როდესაც გაერთიანება განხორციელდა, მაშინ მყიდველი ერთეული:
(ა) შეძენას აღრიცხავს აღნიშნული პირობითი ღირებულებების გამოყენებით; და
(ბ) აღიარებს ამ პირობითი ღირებულებების ნებისმიერ შესწორებას, რომელიც გამოწვეულია შეფასების პერიოდში, რომელიც არ უნდა აჭარბებდეს შეძენის თარიღიდან თორმეტ თვეს, დასრულებული საწყისი აღრიცხვით.
მსგავს ვითარებაში შეიძლება ასევე შეუძლებელი იყოს შეძენისას აღიარებული გუდვილის თავდაპირველი განაწილების დასრულება იმ პერიოდის დასასრულს, როდესაც გაერთიანება განხორციელდა. თუ ეს ასეა, მაშინ ერთეული პუნქტით 122ა მოთხოვნილ ინფორმაციას გაამჟღავნებს.
90ზ. თუ გუდვილი განაწილდა ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულზე და ერთეული ამ ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის ფარგლებში ოპერაციის გასვლას განახორციელებს, მაშინ გასულ ოპერაციასთან დაკავშირებული გუდვილი უნდა:
(ა) შევიდეს ამ ოპერაციის საბალანსო ღირებულებაში გასვლიდან მიღებული შემოსულობის ან ზარალის განსაზღვრისას; და
(ბ) უნდა შეფასდეს გასული ოპერაციისა და ამ ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის დარჩენილი ნაწილის ფარდობითი ღირებულებების საფუძველზე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ერთეულს არ შეუძლია აჩვენოს, რომ რომელიმე სხვა მეთოდი უკეთესად ასახავს გასულ ოპერაციასთან დაკავშირებულ გუდვილს.
90თ. თუ ერთეული თავისი საანგარიშგებო სტრუქტურის ისეთ რეორგანიზებას განახორციელებს, რომ შეიცვლება იმ ერთი ან მეტი ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის შემადგენლობა, რომელზეც გუდვილია მიკუთვნებული, მაშინ გუდვილი უნდა გადანაწილდეს იმ ერთეულებზე, რომლებმაც გავლენა განიცადეს. ეს გადანაწილება უნდა განხორციელდეს ფარდობითი ღირებულებების მიდგომის გამოყენებით, რომელიც მსგავსია მიდგომისა, რომელიც გამოყენებულ იქნა, როდესაც ერთეულიდან ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის შემადგენელი ოპერაციის გასვლა განხორციელდა, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ერთეულს არ შეუძლია აჩვენოს, რომ რომელიმე სხვა მეთოდი უკეთესად ასახავს რეორგანიზებულ ერთეულებთან დაკავშირებულ გუდვილს.
გუდვილის შემცველი ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულების გაუფასურებაზე შემოწმება
90ი. როდესაც, როგორც პუნქტში 90ბ არის აღწერილი, გუდვილი დაკავშირებულია ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულთან, მაგრამ ის განაწილებული არ არის ამ ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულზე, მაშინ საჭიროა ამ ერთეულის გაუფასურებაზე შემოწმება, თუ არსებობს ნიშანი, რომ შეიძლება ეს ერთეული გაუფასურებული იყოს, ამ ერთეულის საბალანსო ღირებულების, გუდვილის გარეშე, შედარებით მის ანაზღაურებად ღირებულებასთან. ნებისმიერი გაუფასურების ზარალი უნდა აღიარდეს 91-ე პუნქტის შესაბამისად.
90კ. თუ პუნქტში 90ი აღწერილი ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის საბალანსო ღირებულება მოიცავს რომელიმე არამატერიალურ აქტივს, რომელსაც იდენტიფიცირებადი სასარგებლო მომსახურების ვადა აქვს ან გამოყენებისთვის ხელმისაწვდომი არ არის და ამ აქტივის გაუფასურებაზე შემოწმება შესაძლებელია მხოლოდ ამ ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის შემადგენლობაში, მაშინ 23-ე პუნქტით მოითხოვება გაუფასურებაზე ამ ერთეულის ყოველწლიურად შემოწმებაც.
90ლ. ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის, რომელზეც გუდვილია განაწილებული, გაუფასურების შემოწმება ყოველწლიურად არის საჭირო, ასევე მისი გაუფასურების ნიშნების არსებობისას, ამ ერთეულის საბალანსო ღირებულების, გუდვილის ჩათვლით, ამ ერთეულის ანაზღაურებად ღირებულებასთან შედარებით. თუ ამ ერთეულის ანაზღაურებადი ღირებულება აღემატება მის საბალანსო ღირებულებას, მაშინ მიჩნეულ უნდა იქნეს, რომ ეს ერთეული და მასზე განაწილებული გუდვილი გაუფასურებული არ არის. თუ ამ ერთეულის საბალანსო ღირებულება აღემატება მის ანაზღაურებადი ღირებულებას, მაშინ ერთეულმა გაუფასურების ზარალი უნდა აღიაროს 91-ე პუნქტის შესაბამისად.
გაუფსურებაზე შემოწმების ვადები
90მ. იმ ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის, რომელზეც გუდვილია განაწილებული, გაუფასურებაზე წლიური შემოწმება შეიძლება ჩატარდეს ნებისმიერ დროს წლიური პერიოდის განმავლობაში, თუ შემოწმება ყოველ წელს ერთიდაიმავე დროს ტარდება. შეიძლება განსხვავებული ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულების გაუფასურებაზე შემოწმებების სხვადასხვა დროს ჩატარება. თუმცა, თუ ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულზე განაწილებული გუდვილი მთლიანად ან ნაწილობრივ მიღებულ იქნა მიმდინარე წლიური პერიოდის განმავლობაში შეძენისას, მაშინ ამ ერთეულის გაუფასურებაზე შემოწმება უნდა ჩატარდეს მიმდინარე წლიური პერიოდის დასრულებამდე.
90ნ. თუ იმ ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის, რომელზეც გუდვილია განაწილებული, შემადგენელი აქტივების გაუფასურებაზე შემოწმება იგივე დროს ტარდება, როდესაც გუდვილის შემცველი ერთეულის, მაშინ ამ აქტივების გაუფასურებაზე შემოწმება გუდვილის შემცველი ერთეულის გაუფსურებაზე შემოწმებამდე უნდა ჩატარდეს. ანალოგიურად, თუ ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულები იმ ფულადი სახსრების წარმომქნელი ჯგუფის ნაწილია, რომელზეც გუდვილია განაწილებული, გაუფასურებაზე შემოწმება იგივე დროს ტარდება, როდესაც გუდვილის შემცველი ერთეულების ჯგუფის, მაშინ ინდივიდუალური ერთეულების გაუფასურებაზე შემოწმება გუდვილის შემცველი ერთეულების ჯგუფის გაუფსურებაზე შემოწმებამდე უნდა ჩატარდეს.
90ო. იმ ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის, რომელზეც გუდვილია განაწილებული, გაუფასურებაზე შემოწმებისას შეიძლება არსებობდეს გაუფასურების შემცველი ამ ერთეულის შემადგენელი რომელიმე აქტივის გაუფასურების ნიშანი. ასეთ ვითარებაში ერთეულმა ჯერ ამ აქტივის გაუფასურებაზე შემოწმება უნდა ჩაატაროს და გაუფასურების ზარალი უნდა აღიაროს გუდვილის შემცველი ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის გაუფასურებაზე შემოწმებამდე. ანალოგიურად, შეიძლება არსებობდეს გუდვილის შემცველი ერთეულების შემადგენელი რომელიმე ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის გაუფასურების ნიშანი. ასეთ ვითარებაში ერთეულმა ჯერ ამ ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის გაუფასურებაზე შემოწმება უნდა ჩაატაროს და გაუფასურების ზარალი უნდა აღიაროს გუდვილის შემცველი ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულების გაუფასურებაზე შემოწმებამდე.
90პ. მიმდინარე პერიოდში ამ ერთეულის გაუფასურებაზე შემოწმებისას შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის, რომელზეც გუდვილია განაწილებული, ანაზღაურებადი ღირებულების გასულ პერიოდში გაკეთებული უახლესი გაანგარიშება, თუ დაკმაყოფილებულია ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილი კრიტერიუმი:
(ა) ერთეულის შემადგენელი აქტივები და ვალდებულებები მნიშვნელოვნად არ შეცვლილა ანაზღაურებადი ღირებულების უახლესი გაანგარიშების შემდეგ;
(ბ) ანაზღაურებადი ღირებულების უახლესი გაანგარიშების შედეგად მიღებულ იქნა ღირებულება, რომელიც ამ ერთეულის საბალანსო ღირებულებას მნიშვნელოვნად აღმატებოდა; და
(გ) ანაზღაურებადი ღირებულების უახლესი გაანგარიშების შემდეგ მომხდარი მოვლენებისა და შეცვლილი გარემოებების ანალიზის საფუძველზე, უმნიშვნელოა ალბათობა, რომ მიმდინარე ანაზღაურებადი ღირებულება ნაკლები იყოს ამ ერთეულის მიმდინარე საბალანსო ღირებულებაზე.
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების ზარალი
91. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის (ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების, რომლებზეც გუდვილია განაწილებული) გაუფასურების ზარალის აღიარება უნდა მოხდეს მხოლოდ და მხოლოდ მაშინ, როდესაც მისი (ერთეულების ჯგუფის) ანაზღაურებადი ღირებულება ნაკლებია მის (ერთეულების ჯგუფის) საბალანსო ღირებულებაზე. გაუფასურების ზარალი უნდა განაწილდეს ისე, რომ შემცირდეს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის) საბალანსო ღირებულება, შემდეგი თანმიმდევრობით:
(ა) პირველი, შემცირდეს ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულზე (ერთეულების ჯგუფზე) განაწილებული გუდვილის საბალანსო ღირებულება; და
(ბ) შემდეგ ამ ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის) სხვა აქტივების, პროპორციულად, მოცემულ ერთეულში შემავალი თითოეული აქტივის საბალანსო ღირებულების საფუძველზე.
საბალანსო ღირებულების ეს შემცირებები უნდა აისახოს როგორც თითოეული აქტივის გაუფასურების ზარალი და აღიარდეს 73-ე პუნქტის შესაბამისად.
92. 91-ე პუნქტის მიხედვით, გაუფასურების ზარალის მიკუთვნებისას აქტივის საბალანსო ღირებულება არ უნდა შემცირდეს, ქვემოთ მითითებული სიდიდეებიდან, უდიდესზე ნაკლებ სიდიდემდე:
(ა) მისი გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული რეალური ღირებულება (თუ შესაძლებელოა მისი განსაზღვრა);
(ბ) მისი გამოყენების ღირებულება (თუ შესაძლებელია მისი განსაზღვრა); და
(გ) ნოლი.
გაუფასურების ზარალი, რომელიც, სხვა შემთხვევაში, მიკუთვნებული იქნებოდა აქტივზე, პროპორციულად უნდა განაწილდეს მოცემული ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის) სხვა აქტივებზე.
…
96. როდესაც აქტივი შეიცავს მომსახურების პოტენციალს ერთი ან
რამდენიმე ფულადი სახსრების წარმომქმნელი საქმიანობისათვის და არა ფულადი
სახსრების არაწარმომქმნელი საქმიანობების მომსახურებისათვის, ერთეულებმა
უნდა იხელმძღვანელონ შესაბამისი საერთაშორისო და ეროვნული ბუღალტრული
აღრიცხვის სტანდარტით, რომელიც განიხილავს ასეთ გარემოებებს.
…
გუდვილის შემცველი ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულებისა და არამაკონტროლებელი წილის გაუფასურებაზე შემოწმება
97ა. სსბასს 40-ის შესაბამისად მყიდველი ერთეული გუდვილს შეძენის თარიღით აფასებს და აღიარებს, როგორც ქვემოთ მოცემული (ა)-ს ნამეტს (ბ)-ზე:
(ა) შემდეგის ჯამი:
(i) სსბასს 40-ის შესაბამისად შეფასებული გადაცემული კომპენსაცია, რაც, როგორც წესი, გულისხმობს შეძენის თარიღით რეალურ ღირებულებას;
(ii) სსბასს 40-ის შესაბამისად შეფასებული შეძენილ ოპერაციაში არამაკონტროლებელი წილის ღირებულება; და
(iii) ეტაპობრივად განხორციელებული შეძენისას, შეძენილ ოპერაციაში მყიდველი ერთეულის მიერ ადრე ფლობილი სააქციო წილის რეალური ღირებულება შეძენის თარიღით.
(ბ) შეძენის თარიღით იდენტიფიცირებადი შეძენილი აქტივებისა და აღებული ვალდებულებების წმინდა ღირებულება, შეფასებული სსბასს 40-ის შესაბამისად.
გუდვილის განაწილება
97ბ. წინამდებარე სტანდარტის პუნქტით 90ა მოითხოვება, რომ შეძენისას მიღებული გუდვილი, შეძენის თარიღიდან, მყიდველი ერთეულის იმ თითოეულ ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულზე ან ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულების ჯგუფზე უნდა გადანაწილდეს, რომლებიც, მოსალოდნელია, რომ სარგებელს მიიღებენ გაერთიანების სინერგიით, მიუხედავად იმისა, შეძენილი ოპერაციის სხვა აქტივები ან ვალდებულებები მიკუთვნებულია თუ არა ამ ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულებზე ან ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულების ჯგუფებზე. მოსალოდნელია, რომ შეძენის შედეგად წარმოქმნილი გარკვეული სინერგია განაწილდება იმ ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულზე, რომელშიც არამაკონტროლებელი წილი არ მონაწილეობს.
გაუფასურებაზე შემოწმება
97გ. გაუფასურებაზე შემოწმება მოიცავს ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის ანაზღაურებადი ღირებულების შედარებას ამ ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის საბალანსო ღირებულებასთან.
97დ. თუ ერთეული არამაკონტროლებელ წილს აფასებს, როგორც მის პროპორციულ წილს კონტროლირებული ერთეულის წმინდა იდენტიფიცირებად აქტივებში შეძენის თარიღით, რეალური ღირებულების ნაცვლად, მაშინ არამაკონტროლებელ წილზე მიკუთვნებადი გუდვილი შედის დაკავშირებული ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის ანაზღაურებად ღირებულებაში, მაგრამ არ აღიარდება მაკონტროლებელი ერთეულის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში. ამიტომ, ერთეულმა ამ ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულზე განაწილებული გუდვილი უნდა მიამატოს, რათა არამაკონტროლებელ წილზე მიკუთვნებადი გუდვილი აისახოს. შემდეგ ეს შესწორებული საბალანსო ღირებულება შეუდარდება ამ ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის საბალანსო ღირებულებას, რათა განისაზღვროს გაუფასურებულია თუ არა ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეული.
გაუფასურების ზარალის განაწილება
97ე. 91-ე პუნქტით მოითხოვება ნებისმიერი იდენტიფიცირებული გაუფასურების ზარალის ისე განაწილება, რომ პირველ რიგში შემცირდეს ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულზე მიკუთვნებული გუდვილის საბალანსო ღირებულება, შემდეგ კი ამ ერთეულის სხვა აქტივების საბალანსო ღირებულება, პროპორციულად, მოცემულ ერთეულში შემავალი თითოეული აქტივის საბალანსო ღირებულების საფუძველზე.
97ვ. თუ არამაკონტროლებელი წილის მქონე კონტროლირებული ერთეული ან კონტროლირებული ერთეულის ნაწილი თავისთავად ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულია, მაშინ გაუფასურების ზარალი განაწილდება მაკონტროლებელ ერთეულსა და არამაკონტროლებელ წილზე, იგივე საფუძველზე, რომელიც გამოიყენება ნამეტის ან დეფიციტის მისაკუთვნებლად.
97ზ. თუ არამაკონტროლებელი წილის მქონე კონტროლირებული ერთეული ან კონტროლირებული ერთეულის ნაწილი არის უფრო დიდი ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის ნაწილი, მაშინ გუდვილის გაუფასურების ზარალის განაწილდება ამ ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის იმ ნაწილებზე, რომლებიც შეიცავს არამაკონტროლებელ წილს და იმ ნაწილებზე, რომლებიც არ შეიცავს. გაუფასურების ზარალი ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის აღნიშნულ ნაწილებზე უნდა განაწილდეს შემდეგის საფუძველზე:
(ა) იმდენად, რამდენადაც გაუფასურება დაკავშირებულია ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის გუდვილთან, გაუფასურებამდე ამ ნაწილების გუდვილის ფარდობითი საბალანსო ღირებულებები; და
(ბ) იმდენად, რამდენადაც გაუფასურება დაკავშირებულია ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის იდენტიფიცირებად აქტივებთან, გაუფასურებამდე ამ ერთეულის წმინდა იდენტიფიცირებადი აქტივების ფარდობით საბალანსო ღირებულებები. მსგავსი გაუფასურება ამ ნაწილების აქტივებზე განაწილდება პროპორციულად, ამ ნაწილში თითოეული აქტივის საბალანსო ღირებულების საფუძველზე.
იმ ნაწილებზე, რომლებიც არამაკონტროლებელ წილს შეიცავს, გაუფასურების ზარალი განაწილდება მაკონტროლებელ ერთეულსა და არამაკონტროლებელ წილს შორის, იგივე საფუძველზე, რომელიც გამოიყენება ნამეტის ან დეფიციტის მისაკუთვნებლად.
97თ. თუ არამაკონტროლებელ წილზე მიკუთვნებადი გაუფასურების ზარალი დაკავშირებულია გუდვილთან, რომელიც მაკონტროლებელი ერთეულის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებული არ არის (იხ. პუნქტი 97დ), მაშინ გაუფასურება გუდვილის გაუფასურების ზარალის სახით არ აღიარდება. მსგავს ვითარებაში გუდვილის გაუფასურების ზარალის სახით აღიარდება მხოლოდ გაუფასურების ის ზარალი, რომელიც დაკავშირებულია მაკონტროლებულ ერთეულზე მიკუთვნებულ გუდვილთან.
გაუფასურების ზარალის კომპენსირება
98. 99-105-ე პუნქტებში განსაზღვრულია წინა წლებში აღიარებული აქტივის
ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების ზარალის
კომპენსირების მოთხოვნები. აღნიშნულ პუნქტებში გამოყენებულია ტერმინი
„აქტივი“, თუმცა იგი ეხება როგორც ცალკეულ აქტივს, ასევე ფულადი სახსრების
წარმომქმნელ ერთეულს. 106-109-ე პუნქტებში მოცემულია დამატებითი მოთხოვნები
ცალკეული აქტივებისთვის, ხოლო 110-111-ე პუნქტებში
კი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულისთვის, ხოლო პუნქტებში
111ა და 111ბ გუდვილისთვის.
99. ყოველი საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს ერთეულმა უნდა განსაზღვროს, არსებობს თუ არა რაიმე ნიშანი, რომლის მიხედვით წინა წლებში აღიარებული აქტივის, გუდვილის გარდა, გაუფასურების ზარალი შესაძლოა აღარ არსებობდეს ან შემცირებული იყოს. მისი არსებობის შემთხვევაში, ერთეულმა უნდა შეაფასოს მოცემული აქტივის ანაზღაურებადი ღირებულება.
100. როდესაც ერთეული შეაფასებს, არსებობს თუ არა რაიმე ნიშანი, რომლის მიხედვითაც წინა წლებში აღიარებული აქტივის, გუდვილის გარდა, გაუფასურების ზარალი შესაძლოა აღარ არის ან შემცირებულია, მან უნდა გაითვალისწინოს, სულ მცირე, შემდეგი მაჩვენებლები:
…
102. თუ არსებობს რაიმე ნიშანი იმისა, რომ აქტივისათვის, გუდვილის გარდა,აღიარებული გაუფასურების ზარალი შესაძლოა უკვე აღარ არსებობს ან შემცირდა, ეს შესაძლებელია მიუთითებდეს: (ა) დარჩენილი სასარგებლო მომსახურების ვადის, (ბ) ცვეთის (ამორტიზაციის) მეთოდის ან (გ) ნარჩენი ღირებულების გადასინჯვისა და მოცემული აქტივის შესაბამისი ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტის მიხედვით მათი კორექტირების საჭიროებაზე, თუნდაც მოცემული აქტივის გაუფასურების ზარალის კომპენსირება არ მოხდეს.
103. მოცემული აქტივის, გუდვილის გარდა, წინა წლებში აღიარებული გაუფასურების ზარალის კომპენსირება უნდა მოხდეს მხოლოდ მაშინ, როცა ბოლო გაუფასურების ზარალის აღიარების შემდეგ ადგილი ექნება აქტივის ანაზღაურებადი ღირებულების განსაზღვრისათვის გამოყენებულ შეფასებების ცვლილებებს. ამ შემთხვევაში, აქტივის საბალანსო ღირებულება, გარდა 106-ე პუნქტში აღწერილი შემთხვევისა, უნდა გაიზარდოს მის ანაზღაურებად ღირებულებამდე. აღნიშნული ზრდა წარმოადგენს გაუფასურების ზარალის კომპენსირებას.
…
ცალკეული აქტივის აღიარებული გაუფასურების ზარალის კომპენსირება
106. გაუფასურების ზარალის კომპენსირების შედეგად გაზრდილი აქტივის, გუდვილის გარდა, საბალანსო ღირებულება არ უნდა აღემატებოდეს იმ საბალანსო ღირებულებას (ამორტიზაციის ან ცვეთის გამოკლებით), რომელიც მიღებული იქნებოდა, წინა წლებში გაუფასურების აღიარება რომ არ მომხდარიყო.
107. აქტივის, გუდვილის გარდა, საბალანსო ღირებულების ზრდა, იმ საბალანსო ღირებულებასთან (ამორტიზაციისა და ცვეთის გამოკლებით) შედარებით, რომელიც მიღებული იქნებოდა საბალანსო ღირებულების შეფასებით, წინა წლებში მოცემული აქტივის გაუფასურების ზარალის აღიარება რომ არ მომხდარიყო, წარმოადგენს გადაფასებას. ამგვარი გადაფასების აღრიცხვისას ერთეული იყენებს მოცემული აქტივის შესაბამის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტს.
108. აქტივის, გუდვილის გარდა, გაუფასურების ზარალის კომპენსირება დაუყოვნებლივ უნდა აღიარდეს ნამეტისა და დეფიციტის ანგარიშგებაში, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც აქტივი ასახულია გადაფასებული ღირებულებით, სხვა სტანდარტის (მაგალითად, სსბასს 17-ში და სსბასს 31-ში მოცემული გადაფასების მოდელი) შესაბამისად. გადაფასებული აქტივის გაუფასურების ზარალის ნებისმიერი კომპენსირება უნდა აღირიცხოს გადაფასების ზრდის სახით, აღნიშნული სხვა სტანდარტის შესაბამისად.
…
ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების ზარალის კომპენსირება
110. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების ზარალის კომპენსირების თანხა უნდა განაწილდეს ამ ერთეულში შემავალ აქტივებზე, გუდვილის გარდა, მათი საბალანსო ღირებულების პროპორციულად. ასეთი ზრდა აქტივების საბალანსო ღირებულებებში ხორციელდება როგორც ცალკეული აქტივების გაუფასურების ზარალის კომპენსირება და აღირიცხება 108-ე პუნქტის შესაბამისად. ამგვარი კომპენსირების თანხის განაწილება არ მოხდება ფულადი სახსრების არწარმომქმნელ ისეთ აქტივზე, რომელსაც წვლილი შეაქვს, ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულში, მომსახურების პოტენციალის სახით.
111. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების ზარალის კომპენსირების განაწილებისას, 110-ე პუნქტის მიხედვით, თითოეულო აქტივის საბალანსო ღირებულება არ უნდა აღემატებოდეს უმცირესს, შემდეგი სიდიდეებიდან:
(ა) ანაზღაურებადი ღირებულება (თუ შესაძლებელია მისი განსაზღვრა) ; და
(ბ) საბალანსო ღირებულება (ამორტიზაციის ან ცვეთის გამოკლებით), რომელიც იქნებოდა, მოცემული აქტივის გაუფასურების ზარალის აღიარება წინა წლებში რომ არ მომხდარიყო.
გაუფასურების ზარალის კომპენსირება, რომელიც, სხვა შემთხვევაში, მიკუთვნებული იქნებოდა აქტივზე, პროპორციულად უნდა განაწილდეს მოცემული ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის აქტივებზე, გუდვილის გარდა.
გუდვილის გაუფასურების ზარალის კომპენსირება
111ა. გუდვილის აღიარებული გაუფასურების ზარალის შემდეგ პერიოდში კომპენსირება დაუშვებელია.
111ბ. სსბასს 31-ით აკრძალულია შიდა წარმოშობის გუდვილის აღიარება. გუდვილის გაუფასურების ზარალის აღიარების შემდეგ პერიოდებში ამ გუდვილის ანაზღაურებადი თანხის ნებისმიერი ზრდა, სავარაუდოდ, იქნება შიდა წარმოშობის გუდვილის ზრდა, ნაცვლად აღიარებული შეძენილი გუდვილის გაუფასურების ზარალის კომპენსირებისა.
…
განმარტებითი შენიშვნები
…
120. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ცალკეული აქტივის (გუდვილის ჩათვლით) ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურების ზარალი და იგი მნიშვნელოვანია ანგარიშვალდებული ერთეულის ფინანსური ანგარიშგებისთვის, ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს:
(a) ის მოვლენები ან გარემოებები, რომლებმაც გამოიწვია გაუფასურების ზარალის აღიარება ან კომპენსირება;
…
(e) აქტივის (ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის) ანაზღაურებადი ღირებულება ტოლია თუ არა გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული რეალური ღირებულების ან მისი გამოყენების ღირებულების;
…
122. სასურველია, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში ასახოს მოცემულ პერიოდში აქტივების ანაზღაურებადი ღირებულების დასადგენად გამოყენებული დაშვებები. ამასთანავე, 123-ე პუნქტის შესაბამისად, ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს ინფორმაცია ფულადი სახსრების წარმომქმნელი იმ ერთეულის, რომლის მიმდინარე ღირებულებაში შეტანილია გუდვილი ან განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივი, ანაზღაურებადი ღირებულების შეფასებების შესახებ.
122ა. თუ, პუნქტის 90ე შესაბამისად პერიოდის განმავლობაში შეძენისას მიღებული გუდვილის რაიმე ნაწილი განაწილებული არ არის ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულზე (ან ერთეულების ჯგუფზე) საანგარიშგებო პერიოდის ბოლოს, გაუნაწილებელი გუდვილის თანხა უნდა გამჟღავნდეს იმ მიზეზებთან ერთად, რის გამოც ეს თანხა გაუნაწილებელია.
განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივების შემცველი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების ანაზღაურებადი ღირებულების განსასაზღვრად გამოყენებული შეფასებები
123. ერთეულმა განმარტებით შენიშვნებში უნდა ასახოს „ა“ -
„ე“ „ვ“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრული
ინფორმაცია, თითოეული ისეთი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის
(ერთეულთა ჯგუფის) შესახებ, რომლისთვისაც მიკუთვნებული განუსაზღვრელი
სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივის საბალანსო
ღირებულება მნიშვნელოვანია, გუდვილის ან განუსაზღვრელი სასარგებლო
მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივის მთლიან საბალანსო
ღირებულებასთან მიმართებაში:
(ა) ამ ერთეულზე (ერთეულების ჯგუფზე) მიკუთვნებული გუდვილის საბალანსო ღირებულება;
(a)(ბ) ერთეულზე (ერთეულების ჯგუფზე) მიკუთვნებული
განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივის
საბალანსო ღირებულება;
(b)(გ) ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის) ანაზღაურებადი
ღირებულების განსაზღვრის საფუძველი (ე.ი. გამოყენების ღირებულება, თუ
გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული რეალური ღირებულება);
(c)(დ) თუ ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის)
ანაზღაურებადი ღირებულება ეყრდნობა მის გამოყენების
ღირებულებას:
(i) ხელმძღვანელობის მიერ უახლეს ბიუჯეტებზე/ პროექტებზე დაყრდნობით, ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების შეფასებისას გაკეთებული საკვანძო დაშვებების აღწერა. საკვანძოდ მიიჩნევა ისეთი დაშვებები, რომელთა მიმართ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის) ანაზღაურებადი ღირებულება ყველაზე მეტად მგრძნობიარეა;
(ii) თითოეული საკვანძო დაშვების განსაზღვრისადმი ხელმძღვანელობის მიერ გამოყენებული მიდგომის აღწერა, ეფუძნებოდა თუ არა იგი წარსულ გამოცდილებას, ან შეესაბამება თუ არა იგი ინფორმაციის სათანადო გარე წყაროებს და თუ არა, როგორ და რატომ განსხვავდება გამოყენებული მიდგომა წარსული გამოცდილებისა და ინფორმაციის სათანადო გარე წყაროებისაგან;
(iii) პერიოდი, რომელზედაც გაკეთდა ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების პროგნოზირება, ხელმძღვანელობის მიერ დამტკიცებულ ფინანსურ ბიუჯეტებზე/პროგნოზებზე დაყრდნობით და როდესაც ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულისთვის (ერთეულების ჯგუფისთვის) გამოყენებულია ხუთ წელზე მეტი პერიოდი, განმარტება, თუ რატომ არის გამართლებული ასეთი ხანგრძლივი პერიოდის გამოყენება;
(iv) ზრდის ტემპი, რომელიც გამოყენებულ იქნა უახლეს ბიუჯეტებში/პროგნოზებში ფულადი სახსრების ნაკადების გრძელვადიანი პროგნოზების შეფასებისას. თუ გამოყენებულია საქონლის, დარგის, ქვეყნის ან ქვეყნების, რომლებშიც ერთეული (ერთეულების ჯგუფი) ეწევა საქმიანობას, მიზნობრივი ბაზრისათვის დამახასიათებელ გრძელვადიან საშუალო ზრდის ტემპზე უფრო მაღალი მაჩვენებელი - ამგვარი ქმედების დასაბუთება
(v) ფულადი სახსრების ნაკადების შეფასებისას გამოყენებული დისკონტის განაკვეთი (განაკვეთები).
(d)(ე) თუ ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის)
ანაზღაურებადი ღირებულება ეყრდნობა გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ
რეალურ ღირებულებას - ამ უკანასკნელის დასადგენად გამოყენებული
მეთოდოლოგია. თუ გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული რეალური ღირებულება
განსაზღვრული არაა ერთეულის დაკვირვებადი საბაზრო ფასით, განმარტებით
შენიშვნებში დამატებით უნდა აისახოს შემდეგი:
(i) ხელმძღვანელობის მიერ გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული რეალური ღირებულების შეფასებისას გაკეთებული საკვანძო დაშვებების აღწერა. საკვანძოდ მიიჩნევა ისეთი დაშვებები, რომელთა მიმართ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის) ანაზღაურებადი ღირებულება ყველაზე მეტად მგრძნობიარეა; და
(ii) თითოეული საკვანძო დაშვების დასადგენად ხელმძღვანელობის მიერ გამოყენებული მიდგომის აღწერა, ეფუძნებოდა თუ არა იგი წარსულ გამოცდილებას, ან შეესაბამება თუ არა იგი ინფორმაციის სათანადო გარე წყაროებს და თუ არა, როგორ და რატომ განსხვავდება გამოყენებული მიდგომა წარსული გამოცდილებისა და ინფორმაციის სათანადო გარე წყაროებისაგან.
თუ გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებული რეალური ღირებულება განისაზღვრება დისკონტირებული ფულადი ნაკადების პროგნოზირების მეშვეობით, ერთეულმა დამატებით უნდა გააშუქოს შემდეგი ინფორმაცია:
(iii) პერიოდი, რომელსაც ეხება ხელმძღვანელობის მიერ პროგნოზირებული ფულადი სახსრების ნაკადები;
(iv) ფულადი სახსრების ნაკადების ექსტრაპოლაციისთვის გამოყენებული ზრდის ტემპი; და
(v) ფულადი სახსრების ნაკადების პროგნოზირებისთვის გამოყენებული დისკონტირების განაკვეთი (განაკვეთები).
(e)(ვ) თუ ერთ-ერთ საკვანძო დაშვებაში, რომელსაც
ხელმძღვანელობა დაეყრდნო ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის
ანაზღაურებადი ღირებულების შეფასებისას, გონივრულობის ფარგლებში,
მოსალოდნელმა ცვლილებამ შეიძლება გამოიწვიოს ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის)
საბალანსო ღირებულების მეტობა ანაზღაურებად ღირებულებაზე:
(i) სიდიდე, რომლითაც ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის) ანაზღაურებადი ღირებულება აჭარბებს საბალანსოს;
(ii) აღნიშნული საკვანძო დაშვებისათვის დადგენილი მნიშვნელობა; და
(iii) თანხა, რომლითაც უნდა შეიცვალოს ანაზღაურებადი ღირებულების განსაზღვრისათვის გამოყენებული საკვანძო დაშვებისათვის დადგენილი მნიშვნელობა. ასეთ ცვლილებაზე სხვა ცვლადების ნებისმიერი ირიბი გავლენის გათვალისწინების შემდეგ, რათა ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის) ანაზღაურებადი ღირებულება გაუტოლდეს საბალანსო ღირებულებას.
124. თუ გუდვილის ან განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივების საბალანსო ღირებულება მთლიანად ან ნაწილობრივ გადანაწილებულია მრავალ ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულზე (ერთეულების ჯგუფზე) და ასეთი გადანაწილებული ღირებულება უმნიშვნელოა, ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის) გუდვილის ან განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივების მთლიან საბალანსო ღირებულებასთან შედარებით, მაშინ განმარტებით შენიშვნებში უნდა აისახოს აღნიშნული ფაქტი და გუდვილის ან განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივების საბალანსო ღირებულების მთლიანი სიდიდე. ამასთანავე, თუ ამგვარი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი რომელიმე ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის) ანაზღაურებადი ღირებულება ეყრდნობა ერთსა და იმავე დაშვებას (დაშვებებს) და გუდვილის ან განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივების აღნიშნულ ერთეულებზე გადანაწილებული აგრეგირებული საბალანსო ღირებულება მნიშვნელოვანია, ერთეულის გუდვილის ან განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე არამატერიალური აქტივების მთლიან საბალანსო ღირებულებასთან შედარებით; ერთეული განმარტებით შენიშვნებში ამ ფაქტს, ქვემოთ ჩამოთვლილ ინფორმაციასთან ერთად ასახავს:
(ა) აღნიშნულ ერთეულებზე (ერთეულების ჯგუფზე) მიკუთვნებული გუდვილის აგრეგირებული საბალანსო ღირებულება;
(ა)(ბ) ამ ერთეულებზე (ერთეულების ჯგუფზე)
მიკუთვნებული განუსაზღვრელი სასარგებლო მომსახურების ვადის მქონე
არამატერიალური აქტივების აგრეგირებული საბალანსო ღირებულება;
(ბ)(გ) საკვანძო დაშვების (დაშვებების)
აღწერა;
(გ)(დ) საკვანძო დაშვებების ღირებულების დასადგენად
ხელმძღვანელობის მიერ გამოყენებული მიდგომის აღწერა, ეფუძნებოდა თუ არა იგი
წარსულ გამოცდილებას, ან, შეძლებისდაგვარად, თანმიმდევრულია თუ არა იგი,
ინფორმაციის სათანადო გარე წყაროების მიმართ და თუ არა, როგორ და რატომ
განსხვავდება გამოყენებული მიდგომა წარსული გამოცდილებისა და ინფორმაციის
სათანადო გარე წყაროებისაგან;
(დ)(ე) თუ საკვანძო დაშვებაში/დაშვებებში,
გონივრულობის ფარგლებში, მოსალოდნელმა ცვლილებებმა შეიძლება გამოიწვიოს
ერთეულების (ერთეულების ჯგუფის) აგრეგირებული საბალანსო ღირებულების მეტობა
აგრეგირებულ ანაზღაურებად ღირებულებაზე:
(i) სიდიდე, რომლითაც ერთეულების (ერთეულების ჯგუფის) ანაზღაურებადი ღირებულება აჭარბებს მათ საბალანსო ღირებულებას;
(ii) აღნიშნული საკვანძო დაშვებისათვის (დაშვებებისათვის) დადგენილი მნიშვნელობა; და
(iii) ღირებულების განსაზღვრისათვის გამოყენებული საკვანძო დაშვებისათვის დადგენილი მნიშვნელობა, ასეთ ცვლილებაზე სხვა ცვლადების ნებისმიერი ირიბი გავლენის გათვალისწინების შემდეგ, რათა ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის) ანაზღაურებადი ღირებულება გაუტოლდეს საბალანსო ღირებულებას.
125. 37-ე ან 90პ პუნქტის თანახმად, გასულ საანგარიშგებო პერიოდში განხორციელებული ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის) ანაზღაურებადი ღირებულების ბოლო შეფასება შესაძლოა გამოყენებული იყოს მიმდინარე პერიოდში ამ ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის) გაუფასურებაზე შემოწმებისას, სათანადო კრიტერიუმების დაკმაყოფილების შემთხვევაში. როდესაც ასე ხდება, ინფორმაცია ამ ერთეულის (ერთეულების ჯგუფის) შესახებ, რომელიც 123-ე და 124-ე პუნქტებით განსაზღვრული განმარტებით ინფორმაციაშია ასახული, უკავშირდება მიმდინარე პერიოდში გადმოტანილ ანაზღაურებადი ღირებულების შეფასებას.
ძალაში შესვლის თარიღი
…
12იI. პუნქტებში 2, 23, 71, 76, 88, 91, 92, 98–100, 102, 103, 106–108, 110, 111, 120, 122 და 123–125 ცვლილებები იქნა შეტანილი, პუნქტები 18ა, 20ა, 90ა–90პ, 97ა–97თ, 111ა, 111ბ და 122ა დაემატა და პუნქტები 7 და 96 ამოღებულ იქნა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ წარმოადგენს სსბასს 26-ის ნაწილს.
სსბასს 26-ის დახვეწა, ბასსს-ის მიერ გადასინჯული 2004 წელს გამოცემული ბასს 36-ის საფუძველზე
…
გუდვილის ამოღება სტანდარტის მოქმედების სფეროდან
დს8. ბასს 36 შეიცავს საკმაოდ ვრცელ მოთხოვნებს და სახელმძღვანელო
მითითებებს: (ა) გუდვილის გაუფასურების შესახებ, (ბ) გუდვილის ფულადი
სახსრების წარმომქმნელ აქტივებზე განაწილების შესახებ და (გ) გუდვილის
შემცველი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების გაუფასურებაზე
შემოწმების შესახებ. სსბასს 26-ის შემუშავებისას სსბასსს-მა იმსჯელა, უნდა
გავრცელდეს თუ არა წინამდებარე სტანდარტი გუდვილზე. სსბასსს-ს ჯერ
კიდევ არ გამოუცია გამოცემული არ ჰქონდა სსბასს-ი, რომელიც
განიხილავს ერთეულთა გაერთიანებებს და მიიჩნევსია, რომ ერთეულთა
გაერთიანებების შემთხვევაში წამოიჭრებოდა საჯარო სექტორის მრავალი
ერთეულისთვის სპეციფიური საკითხები, კერძოდ: ყოველთვის უნდა მოხდეს თუ არა
მყიდველის იდენტიფიკაცია საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანებებში.
სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ გუდვილი უნდა გამოირიცხოს წინამდებარე სტანდარტის
მოქმედების სფეროდან. სსბასს 3-ის - ბუღალტრული აღრიცხვის პოლიტიკა,
ცვლილებები ბუღალტრულ შეფასებებში და შეცდომები - იერარქიის მიხედვით
მომხმარებლებს მიუთითებდენ, რომ იხელმძღვანელონ შესაბამისი საერთაშორისო და
ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტით, რომელიც განიხილავს გუდვილის
გაუფასურებას, გუდვილის განაწილებას ფულადი სახსრების წარმომქმნელ
ერთეულებზე. დასასრულ, გუდვილის შემცველი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი
ერთეულების შემოწმებას გაუფასურებაზე.
დს8ა. სსბასს 40, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემულ იქნა 2017 წლის იანვარში. სსბასს 40-ში მოცემულია მოთხოვნები გუდვილის აღიარებისა და სეფასებისთვის. სსბასს 40-ის შემუშავებისას სსბასსს-მა განიხილა მოთხოვნები გუდვილის გაუფასურებისთვის. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ გუდვილი ეკონომიკურ სარგებელს სხვა აქტივებისგან დამოუკიდებლად არ წარმოქმნის და ამიტომ, მისი გაუფასურების შეფასება აქტივების ჯგუფის შემადგენლობაში ხორციელდება. გუდვილის შეფასება შესაძლებელია მხოლოდ ფულად ნაკადებზე მინიშნებით, იქნება ეს დადებითი ფულადი ნაკადის შემოსვლა თუ წმინდა ფულადი ნაკადის გასვლის შემცირება. სსბასსს-მა ასევე აღნიშნა, რომ სსბასს 21 ეხება მხოლოდ ინდივიდუალური აქტივების გაუფასურებას და გაუფასურებას აფასებს აქტივის დარჩენილი მომსახურების პოტენციალის ახლანდელი ღირებულების გათვალისწინებით. ამგვარად, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ შეუფერებელი იქნებოდა სსბასს 21-ის გამოყენება გუდვილის გაუფასურებისათვის. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ გაუფასურების მიზნებისათვის გუდვილი ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულად უნდა იქნეს მიჩნეული, მიუხედავად იმისა, ოპერაცია, რომელთანაც ის არის დაკავშირებული, ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულია თუ არა. სსბასსს დათანხმდა სსბასს 21-ში და სსბასს 26-ში დამატებითი მითითებების ასახვაზე, რომ გუდვილი ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულად უნდა იქნეს მიჩნეული გაუფასურების მიზნებისათვის.
დს8ბ. სსბასსს-ის გადაწყვეტილების შედეგად, რომ გუდვილი ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულად უნდა იქნეს მიჩნეული გაუფასურების მიზნებისათვის, სსბასსს დათანხმდა სსბასს 26-ში აესახა დეტალური მოთხოვნები და მითითებები (ა) გუდვილის გაუფასურების შესახებ, (ბ) გუდვილის ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულებზე მიკუთვნების შესახებ, და (გ) სსბასს 36-ში მოცემული გუდვილის შემცველი ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულების გაუფასურებაზე შეფასების შესახებ.
მითითებები დანერგვაზე
წინამდებარე მითითებები თან ერთვის სსბასს 26-ს, მაგრამ არ წარმოადგენს მის ნაწილს.
…
გუდვილის ასახვა ოპერაციის საბალანსო ღირებულებაში მისი გასვლისას
მოცემულობა
მდ24ს. მუნიციპალიტეტი ოპერაციას, რომელიც იმ ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის ნაწილი იყო, რომელზეც გუდვილი იყო მიკუთვნებული, ფ.ე.100-ად ყიდის. სუბიექტური განსჯის გარეშე შეუძლებელია ამ ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულზე მიკუთვნებული გუდვილის იდენტიფიცირება ან დაკავშირება აქტივების ჯგუფთან, რომელიც ამ ერთეულზე დაბალ დონეზეა. ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის შენარჩუნებული ნაწილის ანაზღაურებადი ღირებულებაა ფ.ე.300.
აღრიცხვის მეთოდი
მდ24ბ. რადგან შეუძლებელია ობიექტურად ამ ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულზე მიკუთვნებული გუდვილის იდენტიფიცირება ან დაკავშირება აქტივების ჯგუფთან, რომელიც ამ ერთეულზე დაბალ დონეზეა, გასულ ოპერაციასთან დაკავშირებული გუდვილი ფასდება გასული ოპერაციისა და ერთეულის შენარჩუნებული ნაწილის ფარდობითი ღირებულებების საფუძველზე. ამგვარად, ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულზე მიკუთვნებული გუდვილის 25 პროცენტი ასახულია გაყიდული ოპერაციის საბალანსო ღირებულებაში.
გუდვილის მიკუთვნება ფულადი სახსრების წარმომქნელი ერთეულის რესტრუქტურიზაციისას
მოცემულობა
მდ24გ. ადრე გუდვილი მიკუთვნებული იყო ფულადი სახსრების წარმომქნელ „ა“ ერთეულზე. სუბიექტური განსჯის გარეშე შეუძლებელია „ა“-ზე მიკუთვნებული გუდვილის იდენტიფიცირება ან დაკავშირება აქტივების ჯგუფთან, რომელიც „ა“-ზე დაბალ დონეზეა, თავის მხრივ „ა“ დაყოფილია და ინტეგრირებულია სხვა ფულადი სახსრების წარმომქნელ ერთეულებში - ბ, გ და დ.
აღრიცხვის მეთოდი
მდ24დ. რადგან სუბიექტური განსჯის გარეშე შეუძლებელია „ა“-ზე მიკუთვნებული გუდვილის იდენტიფიცირება ან დაკავშირება აქტივების ჯგუფთან, რომელიც „ა“-ზე დაბალ დონეზეა, ის ბ, გ და დ ერთეულებზე განაწილდება „ა“-ს ამ სამი ნაწილის ფარდობითი ღირებულებების საფუძველზე მანამდე, სანამ ეს ნაწილები ინტეგრირდებოდა ბ, გ და დ-ში.
ბასს 36-თან შედარება
სსბასს 26 - ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება - განიხილავს ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურებას საჯარო სექტორში და მოიცავს ბასს-36-ში (2004) - აქტივების გაუფასურება - შესულ ცვლილებებს, როგორც ფასს-ების გაუმჯობესების პროექტის ნაწილს, რომელიც გამოიცა 2008 წლის მაისში. მთავარი განსხვავება სსბასს 26-სა და ბასს 36-ს შორის მდგომარეობს შემდეგში:
…
• გუდვილი არ შედის სსბასს 26-ის მოქმედების სფეროში. ბასს 36
მოიცავს ვრცელ მოთხოვნებს და სახელმძღვანელო მითითებებს გუდვილის
გაუფასურებასთან, გუდვილის ფულადი სახსრების წარმომქმნელ ერთეულებზე
განაწილებასთან და გუდვილის შემცველი ფულადი სახსრების წარმომქმნელი
ერთეულების გაუფასურებაზე შემოწმებასთან დაკავშირებით.
…
ცვლილებები სსბასს 27-ში, სოფლის მეურნეობა
48-ე პუნქტში ცვლილებები იქნა შეტანილი და პუნქტი 56ვ დაემატა. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია, ხოლო ამოღებულ ტექსტს ხაზი აქვს გადასმული.
განმარტებითი შენიშვნები
ზოგადი ინფორმაცია
…
48. ერთეულმა უნდა წარადგინოს მიმდინარე პერიოდის დასაწყისსა და ბოლოს შორის ბიოლოგიური აქტივების საბალანსო ღირებულებაში მომხდარი ცვლილებების შეჯერება. შეჯერება უნდა მოიცავდეს:
…
(g) ერთეულების გაერთიანებების საჯარო სექტორის
გაერთიანებების შედეგად მიღებულ ზრდას;
…
ძალაში შესვლის თარიღი
…
56ვ. 48-ე პუნქტში ცვლილება შევიდა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
ცვლილებები სსბასს 29-ში, ფინანსური ინსტრუმენტები: აღიარება და შეფასება
პუნქტებში 2, მგ35, მგ131 და ბ4 ცვლილებები იქნა შეტანილი, პუნქტი 125ვ დაემატა. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია, ხოლო ამოღებულ ტექსტს ხაზი აქვს გადასმული.
მოქმედების სფერო
2. ნებისმიერმა ერთეულმა აღნიშნული სტანდარტი უნდა გამოიყენოს ყველა სახის ფინანსური ინსტრუმენტის მიმართ, გარდა:
…
(f) ერთეულთა გაერთიანებისას საჯარო სექტორის
გაერთიანებისას მყიდველსა და გამყიდველს შორის შესყიდვაზე
შეძენილ ოპერაციაზე მომავალი თარიღით დადებული ყიდვა-გაყიდვის
ხელშეკრულებისა. ხელშეკრულების ხანგრძლივობა არ უნდა აღემატებოდეს გონივრულ
ფარგლებში ხელშეკრულების დამტკიცებისა და გარიგების დასრულებისათვის
აუცილებელ პერიოდს.
…
ძალაში შესვლის თარიღი
…
125ვ. პუნქტებში 2, მგ35, მგ131 და B4 ცვლილებები იქნა შეტანილი სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
მითითებები გამოყენებაზე
წინამდებარე დანართი სსბასს 29-ის განუყოფელი ნაწილია.
…
განმარტებები (მე-9 და მე-10 პუნქტები)
…
დაფარვის ვადამდე ფლობილი ინვესტიციები
…
მგ35. დაფარვის ვადამდე განხორციელებული გაყიდვები შეიძლება, აკმაყოფილებდეს მე-10 პუნქტის მოთხოვნებს და არ წამოჭრას კითხვა ერთეულის განზრახვის შესახებ, შეინარჩუნოს თუ არა სხვა ინვესტიციები დაფარვის ვადამდე მაშინ, როდესაც ისინი უკავშირდება ქვემოთ ჩამოთვლილ რომელიმე შემთხვევას:
…
(გ) დიდმასშტაბიანი ერთეულთა გაერთიანება საჯარო სექტორის
გაერთიანება ან დიდმასშტაბიანი გაყიდვები (მაგ., როგორიც არის სეგმენტის
გაყიდვ(ა), რომელიც მოითხოვს დაფარვის ვადამდე ფლობილი ინვესტიციების
გაყიდვას ან გადაცემას, რათა შენარჩუნდეს ერთეულის საკრედიტო განაკვეთის
რისკის არსებული მდგომარეობა ან საკრედიტო რისკის პოლიტიკა (მიუხედავად
იმისა, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება ერთეულთა გაერთიანება
ერთეულის კონტროლს დაქვემდებარებული პროცესია, მის საინვესტიციო პორტფელში
საპროცენტო განაკვეთის რისკის არსებული მდგომარეობის ან საკრედიტო რისკის
პოლიტიკის შენარჩუნების მიზნით შეტანილი ცვლილებები, შეიძლება, უფრო
ლოგიკური იყოს, ვიდრე წინასწარგანსაზღვრული).
…
ჰეჯირება (პუნქტები 80–113)
…
ჰეჯირებული მუხლები (87-94-ე პუნქტები)
კვალიფიცირებადი მუხლები (87-94-ე პუნქტები)
მგ131. ერთეულთა გაერთიანებისას საჯარო სექტორის
გაერთიანების ერთეულის შესყიდვის მყარი ვალდებულება არ შეიძლება ჰეჯირებული
მუხლი იყოს. გამონაკლისს წარმოადგენს მხოლოდ უცხოური ვალუტის გადაცვლის
რისკი იმის გამო, რომ სხვა სახის ჰეჯირებული რისკების სპეციფიურად
განსაზღვრა და შეფასება შეუძლებელია, ხოლო სხვა რისკები ბიზნესის მთავარი
რისკებია.
დანართი „ბ“
ჩართული წარმოებული ინსტრუმენტების ხელახლა შეფასება
წინამდებარე დანართი სსბასს 29-ის განუყოფელი ნაწილია.
შესავალი
…
ბ4. წინამდებარე დანართი ეხება სსბასს 29-ის მოქმედების სფეროში შემავალ
ყველა ჩართულ წარმოებულ ინსტრუმენტს, ერთეულთა გაერთიანებისას
საჯარო სექტორის გაერთიანებისას ჩართული წარმოებულების შემცველი
კონტრაქტების ან შეძენის თარიღისათვის მოსალოდნელი მათი ხელახალ შეფასების
საკითხის გარდა.
მითითებები დანერგვაზე
წინამდებარე მითითებები თან ერთვის, მაგრამ არ წარმოადგენს სსბასს 29-ის შემადგენელ ნაწილს.
…
განყოფილება ვ: ჰეჯირება
…
ვ.2 ჰეჯირებული მუხლები
…
ვ.2.3 ჰეჯირების აღრიცხვა: ძირითადი არამატერიალური დეპოზიტები
ძირითადი არამატერიალური დეპოზიტების რეალური ღირებულების ჰეჯირებისათვის დაშვებულია თუ არა ჰეჯირების აღრიცხვის გამოყენება?
დამოკიდებულია იმაზე, ძირითადი არამატერიალური დეპოზიტები ერთეულის
შიგნით არის წარმოქმნილი თუ შეძენილია (მაგ., როგორც ერთეულთა
გაერთიანების საჯარო სექტორის გაერთიანების ნაწილი).
…
ცვლილებები სსბასს 31-ში, არამატერიალური აქტივები
პუნქტებში 3, 6, 18, 24, 40, 41, 66, 67, და 117 ცვლილებები იქნა შეტანილი, პუნქტები 18ა, 26ა, 39ა–39ე, 93ა, 114ა და 132თ დაემატა. სათაურები დაემატა პუნქტების 17 და 39 შემდეგ. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია, ხოლო ამოღებულ ტექსტს ხაზი აქვს გადასმული.
მოქმედების სფერო
…
3. წინამდებარე სტანდარტი უნდა იქნეს გამოყენებული არამატერიალური აქტივების აღრიცხვისთვის, გარდა:
(a) არამატერიალური აქტივების, რომლებიც განიხილება სხვა სტანდარტების ფარგლებში;
…
(e) არამატერიალური აქტივების, შეძენილი ბიზნეს
გაერთიანების შედეგად (იხ. შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული სტანდარტი
ბიზნეს გაერთიანებებთან დაკავშირებით);
(f) გუდვილის, შეძენილი ბიზნეს გაერთიანების შედეგად (იხ.
შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული სტანდარტი ბიზნეს გაერთიანებასთან
დაკავშირებით);
…
6. თუ არამატერიალური აქტივების განსაზღვრული ტიპებისათვის სხვა სსბასს ადგენს აღრიცხვის პირობებს, ერთეული იყენებს იმ სსბასს-ს, ნაცვლად წინამდებარე სტანდარტისა. მაგალითად, ეს სტანდარტი არ გამოიყენება:
…
(d) ფინანსური აქტივებითვის, რომლებიც განსაზღვრულია სსბასს 28-ით.
ფინანსური აქტივების აღიარებასა და შეფასებასა ეხევა სსბასს 34,
კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგებები, სსბასს 36,
ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა ერთობლივ საქმიანობაში;
და
(e) შეღავათიანი მომსახურების აქტივების აღიარებისა და თავდაპირველი შეფასებისთვის, რომლებიც შედის სსბასს 32-ის - შეღავათიანი მომსახურების აქტივები - უფლების გადამცემი - სფეროში. თუმცა, ეს სტანდარტი გამოიყენება ასეთი აქტივების შესაბამისი შეფასებისა და განმარტებისთვის; და
(f) გუდვილი (იხ. სსბასს 40, საჯარო სექტორის გაერთიანებები).
…
განმარტებები
…
არამატერიალური აქტივები
…
იდენტიფიცირებადობა
18. მე-17 მუხლში აღწერილი ყველა მუხლი არ აკმაყოფილებს არამატერიალური აქტივის განსაზღვრებას, ანუ იდენტიფიცირებადობის, რესურსებზე კონტროლის და მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის არსებობის კრიტერიუმებს. ამ სტანდარტის მოქმედების სფეროში არსებული მუხლი თუ არ აკმაყოფილებს არამატერიალური აქტივის განსაზღვრებას, მათ შეძენაზე ან საკუთარი ძალებით შექმნაზე გაწეული დანახარჯები აღიარდება ხარჯებად მათი წარმოქმნისთანავე. თუმცა, თუ მუხლი შეძენისას არის მიღებული, ის არის შეძენის თარიღით აღიარებული გუდვილის ნაწილი (იხ. 66-ე პუნქტი).
18ა. არამატერიალური აქტივის განმარტებით მოითხოვება, რომ არამატერიალური აქტივი იდენტიფიცირებადი იყოს, მისი გუდვილისგან გარჩევისთვის. შეძენისას აღიარებული გუდვილი არის აქტივი, რომელიც წარმოადგენს შეძენისას მიღებული სხვა აქტივებისგან, რომლებიც ინდივიდუალურად არ იდენტიფიცირდება და ცალკე არ აღიარდება, წარმოქმნილ სამომავლო ეკონომიკურ სარგებელს.
…
აქტივის კონტროლი
…
24. ერთეულს შესაძლოა გააჩნდეს მომსახურების მომხმარებელთა პორტფელი ან წარმატების კოეფიციენტი, მიაღწიოს მისი მომსახურების მოსალოდნელ მომხმარებელთა რიცხვს და მოლოდინი, რომ მის მიერ მომხმარებლებთან ურთიერთობების ჩამოყალიბებისათვის გაწეული ძალისხმევის გამო, მომხმარებლები გააგრძელებენ მისი მომსახურების გამოყენებას. თუმცა, მომსახურების მომხმარებლებთან ურთიერთობის ან ერთეულისადმი მათი ლოლიალობის დაცვის ან სხვა გზებით კონტროლის იურიდიული უფლებების არარსებობისას, მომსახურების მომხმარებლებთან ურთიერთობის ან ერთეულისადმი მათი ლოლიალობის შედეგად მოსალოდნელ მომავალ ეკონომიკურ სარგებელზე ან მომსახურების პოტენციალზე, ერთეულს არასაკმარისი კონტროლი გააჩნია იმისთვის, რომ ასეთმა მუხლებმა (მაგალითად, მომსახურების მომხმარებელთა პორტფელი, საბაზრო წილი ან მომსახურების წარმატების კოეფიციენტი, ურთიერთობები მომსახურების მომხმარებლებთან და მათი ლოლიალობა) არამატერიალური აქტივის განსაზღვრის მოთხოვნები დააკმაყოფილოს. მსგავსი ურთიერთობების დაცვისათვის იურიდიული უფლებების არარსებობისას, გაცვლითი ოპერაციები იმავე ან მსგავსი არასახელშეკრულებო მომხმარებელთა ურთიერთობებისთვის იმას ამტკიცებს, რომ ერთეულს მაინც შეუძლია სერვისის მომხმარებლებთან ურთიერთობის (გარდა შეძენისას ურთიერთობის ფარგლებში) შედეგად მოსალოდნელი მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის გაკონტროლება. ვინაიდან, ამგვარი გაცვლითი ოპერაციები ასევე ამტკიცებს, რომ მომსახურების მომხმარებელთა ურთიერთობები არის განცალკევებადი და ეს ურთიერთობები აკმაყოფილებს არამატერიალური აქტივის განმარტებას.
…
აღიარება და შეფასება
…
26ა. პუნქტები 32–39 ეხება ინდივიდუალურად შეძენილი არამატერიალური აქტივებისთვის აღიარების კრიტერიუმების გამოყენებას, პუნქტები 39ა–41 ეხება მათ გამოყენებას საჯარო სექტორის გაერთიანებისას. პუნქტები 42–43 არაგაცვლითი ოპერაციების შედეგად შეძენილი არამატერიალური აქტივების საწყის შეფასებას, პუნქტები 44–45 ეხება არამატერიალური აქტივების გაცვლას და პუნქტები 46–48 ეხება შიდა წარმოშობის გუდვილის აღრიცხვას. პუნქტები 49–65 ეხება შიდა წარმოშობის აქტივების თავდაპირველ აღიარებასა და შეფასებას.
…
შეძენისას მიღებული არამატერიალური აქტივი (საჯარო სექტორის გაერთიანება)
39ა. სსბასს 40-ის მიხედვით, თუ არამატერიალური აქტივი შეძენისას არის მიღებული, მაშინ ამ არამატერიალური აქტივის ღირებულება არის მისი რეალური ღირებულება შეძენის თარიღით. არამატერიალური აქტივის რეალური ღირებულება ასახავს ბაზრის მონაწილეთა მოლოდინს შეძენის თარიღით იმის ალბათობის თაობაზე, რომ აქტივში განივთებული სამომავლო ეკონომიკური სარგებელი ან მომსახურების პოტენციალი ერთეულში შევა. სხვა სიტყვებით, ერთეული მოელის ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოსვლას, თუნდაც განუსაზღვრელობა არსებობდეს ამ შემოსვლის ვადებთან ან ოდენობასთან დაკავშირებით. ამგვარად, მიჩნეულია, რომ პუნქტში 28(ა) მოცემული აღიარების ალბათობის კრიტერიუმი ყოველთვის დაკმაყოფილებულია შეძენისას მიღებული არამატერიალური აქტივებისთვის. თუ შეძენისას მიღებული აქტივი განცალკევებადია ან წარმოიშობა სავალდებულო შეთანხმებებიდან (მათ შორის სახელშეკრულებო ან სხვა იურიდიული უფლებებიდან), საკმარისი ინფორმაცია არსებობს ამ აქტივის რეალური ღირებულების საიმედოდ შესაფასებლად. ამგვარად, მიჩნეულია, რომ პუნქტში 28(ბ) მოცემული საიმედოდ შეფასების კრიტერიუმი ყოველთვის დაკმაყოფილებულია შეძენისას მიღებული არამატერიალური აქტივებისთვის.
39ბ. წინამდებარე სტანდარტისა და სსბასს 40-ის შესაბამისად, მყიდველი ერთეული შეძენის თარიღით გუდვილისგან განვალკევებით აღიარებს შეძენილი ოპერაციის არამატერიალურ აქტივს, მიუხედავად იმისა, ეს აქტივი შეძენამდე აღიარებული ჰქონდა თუ არა შეძენილ ოპერაციას. ეს ნიშნავს, რომ მყიდველი გუდვილისგან ცალკე აღიარებს შეძენილი ოპერაციის წარმოების პროცესში მყოფი სამეცნიერო-კვლევითი და საცდელ-საკონსტრუქტორო პროექტის აქტივს, თუ პროექტი აკმაყოფილებს არამატერიალური აქტივის განმარტებას. შეძენილი ოპერაციის წარმოების პროცესში მყოფი სამეცნიერო-კვლევითი და საცდელ-საკონსტრუქტორო პროექტი არამატერიალური აქტივის განმარტებას დააკმაყოფილებს, თუ ის:
(ა) აკმაყოფილებს აქტივის განმარტებას; და
(ბ) იდენტიფიცირებადია, ანუ განცალკევებადია ან წარმოიქმნება სავალდებულო შეთანხმებებისგან (მათ შორის სახელშეკრულებო და სხვა იურიდიული უფლებებისგან).
შეძენისას მიღებული არამატერიალური აქტივი (საჯარო სექტორის გაერთიანება)
39გ. თუ შეძენისას მიღებული არამატერიალური აქტივი განცალკევებადია ან წარმოიქმნება სავალდებულო შეთანხმებებისგან (მათ შორის სახელშეკრულებო და სხვა იურიდიული უფლებებისგან), საკმარისი ინფორმაცია არსებობს ამ აქტივის რეალური ღირებულების საიმედოდ შესაფასებლად. როდესაც არამატერიალური აქტივის რეალური ღირებულების შესაფასებლად გამოყენებულ შეფასებებთან მიმართებით არსებობს სხვადასხვა ალბათობის მქონე შესაძლო საბოლოო შედეგების დიაპაზონი, მაშინ განუსაზღვრელობა წარმოიქმნება ამ აქტივის რეალური ღირებულების შეფასებასთან დაკავშირებით.
39დ. შეძენისას მიღებული არამატერიალური აქტივი შეიძლება განცალკევებადი იყოს, მაგრამ მხოლოდ დაკავშირებულ სავალდებულო შეთანხმებასთან, იდენტიფიცირებად აქტივთან ან ვალდებულებასთან ერთად. ასეთ შემთხვევაში მყიდველი ერთეული ამ არამატერიალურ აქტივს გუდვილისგან ცალკე აღიარებს, დაკავშირებულ მუხლთან ერთად.
39ე. მყიდველმა ერთეულმა შეიძლება ერთი აქტივის სახით აღიაროს ურთიერთშემავსებელი არამატერიალური აქტივების ჯგუფი, თუ ინდივიდუალურ აქტივებს მსგავსი სასარგებლო მომსახურების ვადები აქვთ. მაგალითად, ხშირ შემთხვევაში ტერმინები „ბრენდი“ და „ბრენდის სახელი“ იხმარება სავაჭრო ნიშნისა და სხვა ნიშნების სინონიმების სახით. თუმცა, პირველი მათგანი მარკეტინგის ზოგადი ტერმინია, რომელიც საზოგადოდ, გამოიყენება ისეთი ურთიერთშემავსებელი აქტივების აღსანიშნავად, როგორიცაა სავაჭრო ნიშანი (ან მომსახურების ნიშანი) და მისი დაკავშირებული სავაჭრო სახელი, ფორმულები, რეცეპტები და ტექნოლოგიური ექსპერტული ცოდნა.
წარმოების პროცესში მყოფი კვლევებისა და განვითარების შეძენილ პროექტებზე გაწეული შემდგომი დანახარჯები
40. კვლევის და განვითარების დანახარჯი, რომელიც:
(ა) დაკავშირებულია ცალკე შეძენილ ან შეძენისას მიღებულ დაუმთავრებელ კვლევის და განვითარების პროექტებთან და აღიარებულია არამატერიალურ აქტივად; და
(ბ) გაწეულია ამ პროექტის შეძენის შემდეგ;
უნდა აღირიცხოს 52-60-ე პუნქტების შესაბამისად.
41. 52-60-ე პუნქტების მოთხოვნების გამოყენება გულისხმობს, რომ ცალკე შეძენილ ან შეძენისას მიღებულ დაუმთავრებელ კვლევების და განვითარების სამუშაოების პროექტებზე შემდგომ პერიოდში გაწეული და არამატერიალურ აქტივად აღიარებული დანახარჯები:
(ა) გაწევისთანავე აღიარდება დანახარჯად, თუ ეს კვლევითი დანახარჯია;
(ბ) გაწევისთანავე აღიარდება დანახარჯად, თუ განვითარების სამუშაოთა დანახარჯია, რომელიც არ აკმაყოფილებს 55-ე პუნქტში მოცემულ არამატერიალურ აქტივად აღიარების კრიტერიუმებს; და
(გ) დაემატება შეძენილ დაუმთავრებელ კვლევის ან განვითარების სამუშაოების პროექტის საბალანსო ღირებულებას, თუ ეს განვითარების სამუშაოთა დანახარჯია, რომელიც აკმაყოფილებს 55-ე პუნქტის აღიარების კრიტერიუმს.
…
ხარჯის აღიარება
66. არამატერიალურ აქტივზე გაწეული დანახარჯები ხარჯის სახით უნდა აღიარდეს გაწევისთანავე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც:
(ა) ის არის არამატერიალური აქტივის იმ დანახარჯების ნაწილი, რომელიც აკმაყოფილებს აღიარების კრიტერიუმებს (იხ. პუნქტები 26–65); ან
(ბ) მუხლი შეძენისას არის მიღებული და შეუძლებელია მისი არამატერიალური აქტივის სახით აღიარება. თუ ასეა, მაშინ ის არის შეძენის თარიღით გუდვილის სახით აღიარებული თანხის ნაწილი (იხ. სსბასს 40).
67. ზოგიერთ შემთხვევაში, დანახარჯი გაიწევა ერთეულისთვის მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის მიღების მიზნით, მაგრამ არ ხდება ისეთი არამატერიალური აქტივის ან სხვა აქტივის შეძენა ან შექმნა, რომლის აღიარება შესაძლებელი იქნება. საქონლის მიწოდების შემთხვევებში, ერთეული ამგვარ დანახარჯებს აღიარებს ხარჯის სახით, თუ მას ამ საქონლით სარგებლობის უფლება აქვს. მომსახურების გაწევის შემთხვევაში, ერთეული ამგვარ დანახარჯებს მაშინ აღიარებს, როდესაც მომსახურებას იღებს. მაგალითად, სამეცნიერო-კვლევითი სამუშაოების დანახარჯი ხარჯის სახით აღიარდება დანახარჯის გაწევისთანავე (იხ. პუნქტი 52), გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ის შეძენისას არის მიღებული. მაგალითები სხვა დანახარჯებისა, რომელთა ხარჯის სახით აღიარება ხდება დანახარჯის გაწევისას, მოიცავს შემდეგს:
(ა) დანახარჯები ახალი საქმიანობის დაწყებაზე (დანახარჯი გაშვებაზე), თუ ეს დანახარჯები არ შედის ძირითადი საშუალებების თვითღირებულებაში, სსბასს 17-ის შესაბამისად. გაშვებაზე დანახარჯი შესაძლოა მოიცავდეს ერთეულის დაფუძნების დანახარჯებს, როგორებიცაა, იურიდიული პირის დაფუძნებისას გაწეული იურიდიული მომსახურებისა და სამდივნო დანახარჯები, ახალი საწარმოო სიმძლავრეების გაშვების ან ბიზნესის დაწყების (გახსნის წინა დანახარჯები) დანახარჯები და ახალი ოპერაციების დაწყების ან ახალი პროდუქციის წარმოების ან ახალი პროცესების გაშვების დანახარჯები (წინა საოპერაციო დანახარჯები);
(ბ) დანახარჯი ტრენინგებზე;
(გ) დანახარჯი რეკლამასა და რეალიზაციის ხელშეწყობაზე (მათ შორის, კატალოგების და საინფორმაციო ბუკლეტების ფოსტით შეკვეთაზე); და
(დ) დანახარჯი მთელი ერთეულის ან მისი ნაწილის ადგილის შეცვლაზე ან რეორგანიზაციაზე.
…
სასარგებლო მომსახურების ვადა
…
93ა. სასარგებლო მომსახურების ვადა:
(ა) ლიცენზიის ან მსგავსი უფლების, რომელიც ერთ-ერთ გაერთიანებულ ოპერაციას ჰქონდა მიცემული ადრე მეორე გაერთიანებული ოპერაციისათვის, რომელიც აღიარებულია გაერთიანებისას წარმოქმნილი ერთეულის მიერ; ან
(ბ) გამოსყიდული უფლების, რომელიც შეძენისას აღიარებულია არამატერიალური აქტივის სახით,
არის სავალდებულო შეთანხმების (მათ შორის სახელშეკრულებო ან სხვა იურიდიული უფლებების) დარჩენილი პერიოდი, რომელი პერიოდითაც იქნა გაცემული და არ მოიცავს განახლების პერიოდებს.
…
მოძველება და გასვლა
…
114ა. შემდეგის შემთხვევაში:
(ა) ლიცენზიის ან მსგავსი უფლების, რომელიც ერთ-ერთ გაერთიანებულ ოპერაციას ჰქონდა მიცემული ადრე მეორე გაერთიანებული ოპერაციისათვის, რომელიც აღიარებულია გაერთიანებისას წარმოქმნილი ერთეულის მიერ; ან
(ბ) გამოსყიდული უფლების, რომელიც შეძენისას აღიარებულია არამატერიალური აქტივის სახით,
თუ ეს უფლება შემდეგში ხელახლა იქნება გაცემული (გაყიდული) მესამე მხარეზე, დაკავშირებული საბალანსო ღირებულება, თუ ასეთი არსებობს, უნდა იქნეს გამოყენებული ხელახლა გაცემიდან წარმოქმნილი შემოსულობის ან ზარალის განსაზღვრისთვის.
…
განმარტებითი შენიშვნები
117. თითოეული ჯგუფის არამატერიალური აქტივისათვის შენიშვნებში უნდა აისახოს შემდეგი ინფორმაცია, შიდა წარმოშობის არამატერიალური აქტივების და სხვა არამატერიალური აქტივების გამიჯვნით:
(ა) სასარგებლო მომსახურების ვადა განუსაზღვრელია თუ განსაზღვრული და თუ განსაზღვრულია, აქტივების სასარგებლო მომსახურების ვადები ან გამოყენებული ამორტიზაციის ნორმები;
…
(ე) საბალანსო ღირებულების შეჯერება პერიოდის ბოლოს და დასაწყისში, რომელიც აჩვენებს:
(i) გაფართოებას, რომელიც ცალ-ცალკე მიუთითებს შიდა
საცდელ-საკონსტრუქტორო სამუშაოებზე, და ცალკე შეძენილზე და
შეძენისას მიღებულზე ;
…
ძალაში შესვლის თარიღი
…
132ზტ. პუნქტებში 3, 6, 18, 24, 40, 41, 66, 67 და 117 ცვლილებები იქნა შეტანილი და პუნქტები 18ა, 26ა, 39ა–39ე, 93ა და 114ა დაემატა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ამგვარად, ადრინდელ საჯარო სექტორის გაერთიანებებში არამატერიალური აქტივებისა და გუდვილისთვის აღიარებული თანხები არ უნდა შესწორდეს. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
დასკვნის საფუძველი
დასკვნის საფუძველი თან ერთვის სსბასს 31–ს, მაგრამ მისი ნაწილი არ არის.
…
მოქმედების სფერო
…
დს4. ბასს 38 მოიცავს მოთხოვნებს და წესებს, რომლებიც ვრცელდება
ბიზნესების გაერთიანების ფარგლებში შეძენილ გუდვილსა და არამატერიალურ
აქტივებზე. სსბასს 31-ის გამოცემისას სსბასსს-მა განიხილა, ამ სტანდარტის
მოქმედების სფეროში ბიზნესების გაერთიანების ფარგლებში შეძენილი გუდვილი და
არამატერიალური აქტივები უნდა ჩართულიყო თუ არა. სსბასსს-ს ჯერ არ
გამოუცია ჰქონდა გამოცემული სსბასს, რომელიც ბიზნესების
გაერთიანებას ეხება. ის, სავარაუდოდ, მხედველობაში მიიღებს
მიიღო, რომ საჯარო სექტორის სპეციფიური საკითხები საჯარო სექტორის
ერთეულების გაერთიანებებისას წარმოიშობა. ამ დროს სსბასსს ასკვნის, რომ
ბიზნესების გაერთიანების ფარგლებში შეძენილი გუდვილი და არამატერიალური
აქტივები არ უნდა იქნეს ჩართული ამ სტანდარტის მოქმედების სფეროში. სსბასს
3-ში – სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო პოლიტიკებში და
შეცდომები – მოცემული იერარქიის შესაბამისად, მომხმარებლებისთვის
მინიშნებაა იყო გაკეთებული ბიზნესების გაერთიანების ფარგლებში
შეძენილ გუდვილთან და არამატერიალურ აქტივებთან დაკავშირებულ შესაბამის
საერთაშორისო ან ეროვნული სტანდარტების მოთხოვნებზე.
დს4ა. შემდეგ სსბასსს-მა გამოსცა სსბასს 40, საჯარო სექტორის გაერთიანებები. სსბასს 40-ში განსაზღვრულია საჯარო სექტორის გაერთიანებების აღრიცხვა, მათ შორის არამატერიალური აქტივების თავდაპირველი აღიარება და შეფასება. სსბასს 40-ში განსაზღვრული არ არის საჯარო სექტორის გაერთიანებისას აღიარებული არამატერიალური აქტივების შემდგომი შეფასება და განმარტებითი შენიშვნები. ამიტომ, სსბასსს-მა ხელახლა განიხილა, საჯარო სექტორის გაერთიანებებისას აღიარებული გუდვილი და არამატერიალური აქტივები უნდა შედიოდეს თუ არა ამ სტანდარტის მოქმედების სფეროში. სსბასს 40-ის გამოცემით და წინამდებარე სტანდარტში შესაბამისი ცვლილებების შეტანით სსბასსს დათანხმდა, რომ მსგავსი აქტივები უნდა შედიოდეს ამ სტანდარტის მოქმედების სფეროში.
ბასს 38-თან შედარება
სსბასს 31, არამატერიალური აქტივები, ძირითადად, ეფუძნება ბასს 38-ს - არამატერიალური აქტივები (2008 წლის 31 დეკემბერი). სსბასს 31-სა და ბასს 38-ს შორის ძირითადი განსხვავებები არის შემდეგი:
…
• ბასს 38 მოიცავს ბიზნეს გაერთიანებების შედეგად შეძენილ
გუდვილთან და არამატერიალურ აქტივებთან დაკავშირებულ მოთხოვნებს და წესებს.
სსბასს 31-ს ასეთი წესები არ აქვს.
…
ცვლილებები სსბასს 33-ში, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს) პირველად გამოყენება
პუნქტებში 86, 129, 130 და 132 ცვლილებები იქნა შეტანილი, პუნქტები 62ა–62გ, და 156 დაემატა. სათაური დაემატა 62-ე პუნქტის შემდეგ. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია, ხოლო ამოღებულ ტექსტს ხაზი აქვს გადასმული.
გათავისუფლებები, რომლებიც გავლენას ახდენენ სამართლიან წარდგენასა და დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებთან შესაბამისობაზე გარდამავალ პერიოდში
…
სამ-წლიან გარდამავალ პერიოდში აქტივებისა და/ან ვალდებულებების აღიარებისა და/ან შეფასებისგან გათავისუფლება
…
სხვა გათავისუფლებები
…
სსბასს 40, საჯარო სექტორის გაერთიანებები
62ა. როდესაც პირველად შემომღები 36-ე პუნქტში მოცემულ გათავისუფლებებს იყენებს, რაც გულისხმობს სამ-წლიან გარდამავალ პერიოდში აქტივებისა და/ან ვალდებულებების აღიარებისა და/ან შეფასებისგან გათავისუფლებას, პირველად შემომღები შეიძლება იყოს საჯარო სექტორის გაერთიანების მხარე აღნიშნულ სამ-წლიან გარდამავალ საშეღავათო პერიოდში. პირველად შემომღებს არ მოეთხოვება საჯარო სექტორის გაერთიანებასთან დაკავშირებული აქტივების და/ან ვალდებულებების აღიარება და/ან შეფასება მანამ, სანამ გათავისუფლების ვადა ამოიწურება და/ან შესაბამისი აქტივები და/ან ვალდებულებები შესაფერისი სსბასს-ის შესაბამისად აღიარდება და/ან შეფასდება. (რომელიც უფრო ადრე იქნება).
62ბ. როდესაც პირველად შემომღები 62ა პუნქტში მოცემულ გათავისუფლებებს იყენებს, მან შეძენასთან დაკავშირებით გუდვილი არ უნდა აღიაროს. პირველად შემომღებმა წმინდა აქტივებში/კაპიტალში უნდა აღიაროს ქვემოთ მოცემულ (ა)-სა და (ბ)-ს შორის სხვაობა:
(ა) აგრეგირებული:
(i) ნებისმიერი გადაცემული კომპენსაცია;
(ii) შეძენილ ოპერაციაში ნებისმიერი არამაკონტროლებელი წილი; და
(iii) შეძენილ ოპერაციაში ადრე ფლობილი ნებისმიერი სააქციო წილი.
(b) შეძენილი იდენტიფიცირებული აქტივებისა და აღებული ვალდებულებების წმინდა თანხა.
62გ. სსბასს 40 რეტროსპექტულად გამოიყენება. ამიტომ, პირველად შემომღებს არ სჭირდება სსბასს 40-ის გამოყენებამდე საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად აღიარებული გუდვილის შესწორება.
გათავისუფლებები, რომლებიც გავლენას არ ახდენენ სამართლიან წარდგენასა და დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებთან შესაბამისობაზე გარდამავალ პერიოდში
…
სსბასს 4, უცხოური ვალუტის კურსის ცვლილებებით გამოწვეული შედეგები
86. პირველად შემომღებმა სსბასს-ების შემოღების თარიღით
პერსპექტიულად უნდა გამოიყენოს უცხოური ოპერაციის შეძენისას წარმოქმნილი
გუდვილისა (იხ. შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული
აღრიცხვის სტანდარტი სსბასს 40) და აქტივებისა და ვალდებულებების
საბალანსო ღირებულებების რეალური ღირებულებების ნებისმიერი შესწორების
აღრიცხვის მოთხოვნა, რომ ისინი მიჩნეულ იქნეს ამ უცხოური ოპერაციის
აქტივებად და ვალდებულებებად.
…
სსბასს 34, ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება, სსბასს 35, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება და სსბასს 36, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობაში
129. თუ კონტროლირებული ერთეული მაკონტროლებელი ერთეულის შემდეგ გახდება პირველად შემომღები, გარდა საინვესტიციო ერთეულის მაკონტროლებელი ერთეულისა, მაშინ კონტროლირებულმა ერთეულმა თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში აქტივები და ვალდებულებები უნდა შეაფასოს:
(ა) წინამდებარე სსბასს-ის შესაბამისად განსაზღვრული საბალანსო
ღირებულებით, რომელიც აისახება მაკონტროლებელი ერთეულის კონსოლიდირებულ
ფინანსურ ანგარიშგებაში, კონტროლირებული ერთეულის მიერ სსბასს-ების
შემოღების თარიღის საფუძველზე, თუ შესწორებები არ იქნება შეტანილი
კონსოლიდირების პროცედურებისა და ერთეულთა გაერთიანების საჯარო
სექტორის იმ გაერთიანების გავლენისთვის, სადაც მაკონტროლებელმა ერთეულმა
შეიძინა კონტროლირებული ერთეული; ან
…
130. თუმცა, თუ მაკონტროლებელი ერთეული კონტროლირებული ერთეულის
(ან მეკავშირე ერთეულის, ან ერთობლივი საქმიანობის) შემდეგ გახდება
პირველად შემომღები, მაშინ მაკონტროლებელმა ერთეულმა თავის კონსოლიდირებულ
ფინანსურ ანგარიშგებაში კონტროლირებული ერთეულის (ან მეკავშირე ერთეულის,
ან ერთობლივი საქმიანობის) აქტივები და ვალდებულებები უნდა შეაფასოს იმავე
საბალანსო ღირებულებებით, რომლითაც კონტროლირებული ერთეულის (ან მეკავშირე
ერთეულის, ან ერთობლივი საქმიანობის) ფინანსურ ანგარიშგებაშია ასახული,
კონსოლიდირებისა და კაპიტალ-მეთოდით აღრიცხვის შესწორებებისა და
ერთეულთა გაერთიანების საჯარო სექტორის იმ გაერთიანების
გავლენისთვის შესწორების შემდეგ, სადაც მაკონტროლებელმა ერთეულმა შეიძინა
კონტროლირებული ერთეული (ან მეკავშირე ერთეული, ან ერთობლივი საქმიანობა),
იმ გათავისუფლებების გათვალისწინებით, რომლებიც შეიძლება გამოყენებულია
წინამდებარე სსბასს-ის შესაბამისად. ანალოგიურად, როდესაც კონტროლირებული
ერთეული თავისი ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგებისათვის ადრე ან გვიან
გახდება პირველად შემომღები, ვიდრე კონსოლიდირებული ფინანსური
ანგარიშგებისათვის, მან თავისი აქტივები და ვალდებულებები ერთიდაიმავე
თანხებით უნდა ასახოს ორივე ფინანსურ ანგარიშგებაში, წინამდებარე სსბასს-ით
გათვალისწინებული გათავისუფლებების გათვალისწინებით, კონსოლიდირების
შესწორებების გარდა.
…
სსბასს 37, ერთობლივი შეთანხმებები
132. როდესაც პირველად შემომღებს ერთობლივ საქმიანობაში თავისი
ინვესტიცია თავისი ადრინდელი ბუღალტრული აღრიცხვის საფუძვლების შესაბამისად
წილობრივი კონსოლიდირების გამოყენებით აქვს აღრიცხული, მაშინ ერთობლივ
საქმიანობაში ინვესტიცია უნდა შეფასდეს შემოღების თარიღით, როგორც იმ
აქტივებისა და ვალდებულებების აგრეგირებული საბალანსო თანხა, რომელთა
კონსოლიდირება ერთეულმა ადრე განახორციელა, შეძენის ოპერაციებიდან
წარმოქმნილი შეძენილი გუდვილის ჩათვლით (იხ. შესაბამისი საერთაშორისო
ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტი, რომელიც ეხება ერთეულთა
გაერთიანებას სსბასს 40).
…
ძალაში შესვლის თარიღი
…
156. პუნქტებში 86, 129, 130 და 132 ცვლილებები იქნა შეტანილი და პუნქტები 62ა–62გ დაემატა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
დასკვნის საფუძველი
დასკვნის საფუძველი დაერთვის, მაგრამ არ წარმოადგენს სსბასს 33-ის ნაწილს.
…
გათავისუფლებები, რომლებიც გავლენას ახდენენ სამართლიან წარდგენასა და დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ზე
…
სსბასს 40, საჯარო სექტორის გაერთიანებები
დს79ა. სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, შემუშავებისას სსბასსს-მა განიხილა საჭირო იყო თუ არა გარდამავალი საშეღავათო პერიოდი, რომელიც პირველად შემომღებებს საშუალებას მისცემთ არ აღიარონ და/ან შეაფასონ საჯარო სექტორის გაერთიანებებთან დაკავშირებული ყველა აქტივი და/ან ვალდებულება. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ სსბასს 40 რეტროსპექტულად გამოიყენება, ამიტომ მისი გამოყენებით პირველად შემომღებებისგან არ მოითხოვება საჯარო სექტორის გაერთიანების აღრიცხვის კორექტირება, რომელსაც ადგილი ჰქონდა ამ სტანდარტის გამოყენებამდე. თუმცა, საჯარო სექტორის გაერთიანება შეიძლება მოხდეს პირველად შემომღების სამ-წლიანი საშეღავათო პერიოდის განმავლობაში. სსბასსს-მა გააცნობიერა, რომ პირველად შემომღებისთვის საჯარო სექტორის გაერთიანებასთან დაკავშირებული ყველა აქტივისა და ვალდებულების აღიარებისა და შეფასების მოთხოვნა, მათგან ყველა მსგავსი აქტივის აღიარებისა და შეფასების მოთხოვნის გარეშე, ვერ უზრუნველყოფს სასარგებლო ინფორმაციას ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებისთვის.
დს79ბ. ამიტომ, სსბასსს დათანხმდა გარდამავალი პერიოდის გათავისუფლების განსაზღვრაზე, რომელიც საშუალებას აძლევს პირველად შემომღებს, რომ არ აღიაროს და/ან შეაფასოს საჯარო სექტორის გაერთიანებასთან დაკავშირებული არცერთი აქტივი და/ან ვალდებულება ამ სტანდარტის ფარგლებში. სსბასსს ასევე დათანხმდა, რომ პირველად შემომღებმა არ უნდა აღიაროს გუდვილი, როდესაც მას არ აუღიარებია საჯარო სექტორის გაერთიანებასთან დაკავშირებული ყველა აქტივი და/ან ვალდებულება.
მითითებები დანერგვაზე
მითითებები დანერგვაზე თან ახლავს, მაგრამ არ არის სსბასს 33-ის ნაწილი.
…
სსბასს 35, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება
მდ82. თუ პირველად შემომღებს ბუღალტრული აღრიცხვის ადრინდელი
საფუძვლების შესაბამისად არ განუხორციელებია კონტროლირებული ერთეულის
კონსოლიდირება, მაშინ ის თავის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში
კონტროლირებული ერთეულის აქტივებსა და ვალდებულებებს შეაფასებს იმავე
საბალანსო ღირებულებით, როგორც ეს შეფასებულია კონტროლირებული ერთეულის
დარიცხვის მეთოდის ფინანსურ ანგარიშგებაში, მის მიერ სსბასს-ების მიღების
შემდეგ, კონსოლიდირების პროცედურებისა და ერთეულთა გაერთიანების
საჯარო სექტორის გაერთიანების, სადაც მან შეიძინა კონტროლირებული ერთეული,
გავლენისთვის შესწორებების შემდეგ (სსბასს 33-ის 130-ე პუნქტი). თუ
კონტროლირებულ ერთეულს დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ები არ გამოუყენებია თავის
ფინანსურ ანგარიშგებაში, წინა წინადადებაში აღწერილი საბალანსო ღირებულება
იქნება ის საბალანსო ღირებულება, რომელიც სსბასს-ებით მოითხოვებოდა
აღნიშნულ ფინანსურ ანგარიშგებაში.
ცვლილებები სსბასს 35-ში, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება
პუნქტებში 4, 40, 52, 56, 57 და 63 ცვლილებები იქნა შეტანილი და პუნქტები 55ა, 79ბ და 79გ დაემატა. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია, ხოლო ამოღებულ ტექსტს ხაზი აქვს გადასმული.
მოქმედების სფერო
…
საჯარო სექტორის გაერთიანებები
4. წინამდებარე სტანდარტი არ ეხება სააღრიცხვო მოთხოვნებს საჯარო
სექტორის გაერთიანებებისათვის და მათ გავლენას კონსოლიდირებაზე, საჯარო
სექტორის გაერთიანებისას წარმოქმნილი გუდვილის ჩათვლით (იხ.
შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტი,
რომელიც ეხება საჯარო სექტორის გაერთაიანებებს სსბასს 40).
…
სააღრიცხვო მოთხოვნები
…
კონსოლიდირების პროცედურები
40. კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება:
…
(ბ) თითოეულ კონტროლირებულ ერთეულში მაკონტროლებელი ერთეულის
ინვესტიციის საბალანსო ღირებულებისა და თითოეული კონტროლირებული ერთეულის
წმინდა აქტივებში/ კაპიტალში მაკონტროლებელი ერთეულის წილის გადაფარვა
(გაუქმება) (შესაბამის საერთაშორისო ან ეროვნულ ბუღალტრული აღრიცხვის
სტანდარტებში სსბასს 40-ში ახსნილია, როგორ უნდა აღირიცხოს
ნებისმიერი დაკავშირებული გუდვილი).
…
კონტროლის დაკარგვა
52. თუ მაკონტროლებელი ერთეული დაკარგავს კონტროლს კონტროლირებულ ერთეულზე, კონტროლირებული ერთეული:
(ა) თავის კონსოლიდირებულ ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში წყვეტს ყოფილი კონტროლირებული ერთეულის აქტივებისა და ვალდებულებების აღიარებას;
(ბ) ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში შენარჩუნებულ ნებისმიერ
ინვესტიციას აღიარებს მისი რეალური ღირებულებით კონტროლის
დაკარგვისას და შემდეგ მას შესაფერისი სსბასს-ების შესაბამისად
აღრიცხავს ყოფილი კონტროლირებული ერთეულის ან მის მიმართ ვალის
ასახვისთვის. შენარჩუნებული წილი რეალური ღირებულება ხელახლა
შეფასდება, როგორც აღწერილია პუნქტებში 54(ბ)(iii) და 55ა. კონტროლის
დაკარგვის თარიღით ხელახლა შეფასებული ღირებულება მიჩნეულ უნდა იქნეს
რეალურ ღირებულებად ფინანსური აქტივის თავდაპირველი აღიარებისას, სსბასს
29-ის შესაბამისად, ან თვითღირებულებად, მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ
საქმიანობაში ინვესტიციის თავდაპირველი აღიარებისას, თუ შესაფერისია;
და
(გ) აღიარებს ყოფილ მაკონტროლებელ წილზე კონტროლის დაკარგვასთან დაკავშირებულ შემოსულობას ან ზარალს, როგორც ეს მითითებულია პუნქტებში 54–55ა.
…
55ა. თუ მაკონტროლებელი ერთეული კონტროლს კარგავს კონტროლირებულ ერთეულზე, რომელიც ოპერაციას არ შეიცავს, როგორც სსბასს 40-ში არის განმარტებული, ოპერაციის შედეგად, რომელშიც მონაწილეობენ მეკავშირე ერთეული ან ერთობლივი საქმიანობა, რომელიც კაპიტალ-მეთოდით არ აღირიცხება, მაშინ მაკონტროლებელი ერთეული შემოსულობას ან ზარალს განსაზღვრავს პუნქტების 54-55 შესაბამისად. ამ ოპერაციის შედეგად წარმოქმნილი შემოსულობა ან ზარალი აღიარდება მაკონტროლებელი ერთეულის ნამეტში ან დეფიციტში მხოლოდ ამ მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში, დაუკავშირებელი ინვესტორების წილების ფარგლებში. შემოსულობის დარჩენილი ნაწილი ანულირდება ამ მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში ინვესტიციის საბალანსო ღირებულების საწინააღმდეგოდ. ამასთან, თუ მაკონტროლებელი ერთეული ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში ინვესტიციას ინარჩუნებს და ყოფილი მაკონტროლებელი ერთეული ახლა მეკავშირე ერთეულია ან ერთობლივი საქმიანობაა, რომელიც აღირიცხება კაპიტალ-მეთოდით, მაშინ მაკონტროლებელი ერთეული შემოსულობის ან ზარალის მხოლოდ იმ ნაწილს აღიარებს თავის ნამეტში ან დეფიციტში, მხოლოდ ახალ მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში დაუკავშირებელი ინვესტორების წილების ფარგლებში, რომელიც წარმოიქმნება ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში შენარჩუნებული ინვესტიციის რეალური ღირებულებით ხელახლა შეფასებისგან. შემოსულობის დარჩენილი ნაწილი ანულირდება ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში ინვესტიციის საბალანსო ღირებულების საპირისპიროდ. თუ მაკონტროლებელი ერთეული ინვესტიციას ინარჩუნებს ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში, რომელიც ახლა სსბასს 29-ის შესაბამისად აღირიცხება, შემოსულობის ან ზარალის მხოლოდ ის ნაწილი, რომელიც წარმოიქმნება ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში შენარჩუნებული ინვესტიციის რეალური ღირებულებით ხელახლა შეფასებისგან, სრულად აღიარდება მაკონტროლებელი ერთეულის ნამეტში ან დეფიციტში.
საინვესტიციო ერთეულები: რეალური ღირებულების მოთხოვნები
56. გარდა 57-ე პუნქტში აღწერილი შემთხვევისა, საინვესტიციო ერთეულმა არ უნდა განახორციელოს თავისი კონტროლირებული ერთეულების კონსოლიდირება ან გამოიყენოს სსბასს 40, როდესაც ის სხვა ერთეულზე კონტროლს მოიპოვებს. სანაცვლოდ, საინვესტიციო ერთეულმა კონტროლირებულ ერთეულში ინვესტიცია რეალური ღირებულებით უნდა შეაფასოს ნამეტის ან დეფიციტის მეშვეობით, სსბასს 29-ის შესაბამისად.
57. მიუხედავად 56-ე პუნქტში მოცემული მოთხოვნისა, თუ საინვესტიციო ერთეული კონტროლს ახორციელებს ერთეულზე, რომელიც თავისთავად საინვესტიციო ერთეული არ არის და რომლის ძირითადი მიზანი და საქმიანობაა საინვესტიციო ერთეულის საინვესტიციო საქმიანობასთან დაკავშირებული მომსახურების გაწევა (იხ. პუნქტები მგ98–მგ100), მან ამ კონტროლირებული ერთეულის კონსოლიდირება უნდა განახორციელოს წინამდებარე სტანდარტის პუნქტების 38–55 შესაბამისად და სსბასს 40-ის მოთხოვნები უნდა გამოიყენოს ნებისმიერი მსგავსი კონტროლირებული ერთეულის შეძენისას.
…
საინვესტიციო ერთეულის სტატუსის ცვლილების აღრიცხვა
63. როდესაც ერთეული აღარ არის საინვესტიციო ერთეული, მან
შესაფერისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტი,
რომელიც საჯარო სექტორის გაერთიანებებს ეხება, სსბასს 40 უნდა
გამოიყენოს იმ კონტროლირებული ერთეულის აღრიცხვისთვის, რომელიც ადრე
ნამეტის ან დეფიციტის მეშვეობით რეალური ღირებულებით იყო შეფასებული 56-ე
პუნქტის შესაბამისად. სტატუსის ცვლილების თარიღად მიიჩნევა შეძენის თარიღი.
დასაშვები შეძენის თარიღით კონტროლირებული ერთეულის რეალური ღირებულება
უნდა წარმოადგენდეს გადაცემულ დასაშვებ ანგარიშსწორებას გუდვილის
შეფასებისას ან შემოსულობას ხელსაყრელი შესყიდვიდან, რომელიც წარმოიქმნება
დასაშვები შეძენისგან. ყველა კონტროლირებული ერთეული სტატუსის ცვლილების
თარიღიდან უნდა კონსოლიდირდეს წინამდებარე სტანდარტის პუნქტების 38–51
შესაბამისად.
…
ძალაში შესვლის თარიღი
…
79ბ. პუნქტებში 4, 40, 56, 57 და 63 ცვლილებები იქნა შეტანილი სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
79გ. პუნქტში 52 ცვლილება იქნა შეტანილი და პუნქტი 55A დაემატა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს იმ თარიღით, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის, რომელსაც სსბასსს განსაზღვრავს. ვადამდელი გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40, თუ ეს უკვე არ გაუკეთებია.
დასკვნის საფუძველი
დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 35-ის შემადგენელი ნაწილი.
…
ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის აქტივების გაყიდვა ან შეტანა
…
დს57. როდესაც სსბასსს-მა შეიმუშავა განსახილველი 60-ე პროექტი, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, მან ხელახლა განიხილა, აესახა თუ არა მითითებები იმის თაობაზე, როგორ უნდა აღირიცხოს ინვესტორის მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულზე კონტროლის დაკარგვა. სსბასსს-მა მიმოიხილა ბასსს-ის მიერ გამოცემული მითითებები - ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის აქტივების გაყიდვა ან შეტანა (ცვლილებები ფასს 10-ში და ბასს 28-ში). თუ სსბასს 35-ში აისახება ბასსს-ის ცვლილებები, შედეგად მიიღება, რომ ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის ოპერაციების ნაწილობრივი შემოსულობა ან ზარალი გავრცელდება მხოლოდ შემოსულობაზე ან ზარალზე, რომელიც წარმოიქმნება იმ ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულზე კონტროლის დაკარგვიდან, რომელიც ოპერაციას არ შეიცავს. სსბასსს-ს არ გამოუვლენია საჯარო სექტორთან მიმართებით რომელიმე მიზეზი ბასს-ის ამ მიდგომიდან გადახვევისთვის. შედეგად, სსბასსს დათანხმდა წინამდებარე მითითებების (შესწორებული, 60-ე განსახილველ პროექტში მოცემულ ტერმინებსა და განმარტებებთან შესაბამისობისთვის) სსბასს 35-ში ასახვაზე.
დს58. 2015 წლის დეკემბერში ბასსს-მა გადაავადა მითითებების დანერგვა - ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის აქტივების გაყიდვა ან შეტანა (ცვლილებები ფასს 10-ში და ბასს 28-ში). აღნიშნულის მიზეზი იყო ის, რომ ბასსს დამატებით კვლევას აწარმოებდა ამ სფეროში წილობრივი აღრიცხვის შესახებ თავისი პროექტის ფარგლებში და მას არ სურდა საწარმოებისთვის აღრიცხვის ორჯერ შეცვლა მოეთხოვა მოკლევადიან პერიოდში. ძალაში შესვლის თარიღის გადავადების შემდეგ ბასსს-მა არ გააუქმა ამ მითითებების ვადაზე ადრე გამოყენების ნებართვა, რადგან მას არ სურდა აეკრძალა უკეთესი ფინანსური ანგარიშის გამოყენება. სსბასსს-მა მიმოიხილა ბასსს-ის ეს გადაწყვეტილება და ვერ გამოავლინა საჯარო სექტორთან მიმართებით რაიმე მიზეზი ბასსს-ის მიდგომიდან გადახვევისთვის. შედეგად, სსბასსს დათანხმდა წინამდებარე მითითებების (შესწორებული, 60-ე განსახილველ პროექტში მოცემულ ტერმინებსა და განმარტებებთან შესაბამისობისთვის) სსბასს 35-ში ასახვაზე, რომელიც ძალაშია თარიღით, რომელსაც სსბასსს დაადგენს.
საილუსტრაციო მაგალითები
წინამდებარე მაგალითები თან ერთვის, მაგრამ სსბასს 35-ის ნაწილი არ არის.
…
სააღრიცხვო მოთხოვნები: კონტროლის დაკარგვა (პუნქტები 52–55ა)
მდ13ა. ქვემოთ მოცემულ მაგალითში ნაჩვენებია ისეთ კონტროლირებულ ერთეულში წილის გაყიდვის აღრიცხვა, რომელიც ოპერაციას არ შეიცავს.
მაგალითი 44ამაკონტროლებელ ერთეულს 100 პროცენტიანი წილი აქვს კონტროლირებულ ერთეულში, რომელიც ოპერაციას არ შეიცავს. მაკონტროლებელი ერთეული კონტროლირებულ ერთეულში თავისი წილის 70 პროცენტს ყიდის მეკავშირე ერთეულზე, რომელშიც მისი წილი 20 პროცენტია. ამ ოპერაციის შედეგად მაკონტროლებელი ერთეული კონტროლს კარგავს ამ კონტროლირებულ ერთეულზე. შვილობილი ერთეულის წმინდა აქტივების ღირებულებაა ფ.ე.100, ხოლო გაყიდული წილის საბალანსო ღირებულებაა ფ.ე.70 (ფ.ე.70=ფ.ე.100 × 70%). მიღებული ანაზღაურების რეალური ღირებულებაა ფ.ე.210, რაც ასევე გაყიდული წილის რეალური ღირებულებაა. ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში შენარჩუნებული ინვესტიციაა მეკავშირე ერთეული, რომელიც აღირიცხება კაპიტალ-მეთოდით და მისი რეალური ღირებულებაა ფ.ე.90. პუნქტების 54-55 შესაბამისად, პუნქტით 55A მოთხოვნილ ანულირებამდე, განსაზღვრული შემოსულობა არის ფ.ე. 200 (ფ.ე.200 = ფ.ე.210 + ფ.ე.90 – ფ.ე.100). ეს შემოსულობა ორი ნაწილისგან შედგება: (ა) შემოსულობა (ფ.ე.140), რომელიც წარმოიქმნება კონტროლირებულ ერთეულში წილის 70 პროცენტის მეკავშირე ერთეულზე მიყიდვიდან. ეს შემოსულობა არის სხვაობა მიღებული ანაზღაურების რეალურ ღირებულებასა (ფ.ე.210) და გაყიდული წილის რეალურ ღირებულებას (ფ.ე.70) შორის. პუნქტის 55ა შესაბამისად მაკონტროლებელი ერთეული თავის ნამეტში ან დეფიციტში აღიარებს არსებულ მეკავშირე ერთეულში დაუკავშირებელი ინვესტორების წილებზე მიკუთვნებული შემოსულობას. ეს გახლავთ ამ შემოსულობის 80 პროცენტი, ანუ ფ.ე112 (ფ.ე.112 = ფ.ე.140 × 80%). შემოსულობის დარჩენილი 20 პროცენტი (ფ.ე.28 = ფ.ე.140 × 20%) ანულირდება არსებულ მეკავშირე ერთეულში დარჩენილი ინვესტიციის საბალანსო ღირებულების საპირისპიროდ. (ბ) შემოსულობა (ფ.ე.60) წარმოიქმნება უშუალოდ ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში შენარჩულებული ინვესტიციის რეალური ღირებულებით ხელახლა შეფასებისგან. ეს შემოსულობა არის სხვაობა ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში შენარჩულებული ინვესტიციის რეალურ ღირებულებასა (ფ.ე.90) და კონტროლირებული ერთეულის წმინდა აქტივების საბალანსო ღირებულების 30 პროცენტს შორის (ფ.ე.30 = ფ.ე.100 × 30%). პუნქტის 55ა შესაბამისად მაკონტროლებელი ერთეული თავის ნამეტში ან დეფიციტში აღიარებს ახალ მეკავშირე ერთეულში დაუკავშირებელი ინვესტორების წილებზე მიკუთვნებულ შემოსულობას. ეს არის შემოსულობის 56 პროცენტი (70% × 80%), ანუ |
| ფ.ე34 (ფ.ე34 = ფ.ე60 × 56%). შემოსულობის დარჩენილი 44 პროცენტი ფ.ე26 (ფ.ე26 = ფ.ე60 × 44%) ანულირდება ყოფილ კონტროლირებულ ერთეულში შენარჩუნებული ინვესტიციის საბალანსო ღირებულების საპირისპიროდ. |
ცვლილებები სსბასს 36-ში, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობაში
პუნქტებში 26, 31 და 33 ცვლილებები იქნა შეტანილი და პუნქტები 34ა, 34ბ, 51ბ და 51გ დაემატა. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია, ხოლო ამოღებულ ტექსტს ხაზი აქვს გადასმული.
კაპიტალ-მეთოდის გამოყენება
…
კაპიტალ-მეთოდის გამოყენების შეწყვეტა
26. ერთეულმა კაპიტალ-მეთოდის გამოყენება უნდა შეწყვიტოს იმ თარიღიდან, როდესაც მისი ინვესტიცია აღარ იქნება მეკავშირე ერთეული ან ერთობლივი საქმიანობა, როგორც ქვემოთ არის მოცემული:
(ა) თუ ინვესტიცია კონტროლირებული ერთეული გახდება, მაშინ
ერთეულმა თავისი ინვესტიცია უნდა აღრიცხოს შესაფერისი საერთაშორისო ან
ეროვნული დოკუმენტების, რომლებიც საჯარო სექტორის გაერთიანებებს
ეხება, სსბასს 40-ის, საჯარო სექტორის გაერთიანებები და
სსბასს 35-ის შესაბამისად.
…
კაპიტალ-მეთოდის პროცედურები
…
31. შემოსულობა და ზარალი, რომელიც წარმოიშობა ინვესტორსა (მისი
კონსოლიდირებული კონტროლირებული ერთეულების ჩათვლით) და მის მეკავშირე, ან
ერთობლივ საქმიანობაში შორის „ქვემოდან ზემოთ“ და „ზემოდან ქვემოთ”
ოპერაციების, რომლებიც მოიცავს აქტივებს, რომლებიც ოპერაციას არ
წარმოადგენენ, როგორც ეს სსბასს 40-ში არის განმარტებული, შედეგად,
ინვესტორის ფინანსურ ანგარიშგებაში აისახება მხოლოდ მეკავშირე ერთეულში ან
ერთობლივ საქმიანობაში სხვა არადაკავშირებული ინვესტორების წილის
შესაბამისად. „ქვემოდან ზემოთ“ ოპერაციის მაგალითია მეკავშირე ერთეულის ან
ერთობლივი საქმიანობის მიერ აქტივების მიყიდვა ინვესტორისათვის. ამ
ოპერაციების შედეგად წარმოქმნილ მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი
საქმიანობის შემოსულობებში ან ზარალში ერთეულის წილი ანულირდება. „ზემოდან
ქვემოთ” ოპერაციის მაგალითია ინვესტორის მიერ აქტივების მიყიდვა ან შეტანა
მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივი საქმიანობაში. ინვესტორის წილი ამ
ოპერაციებიდან წარმოქმნილ მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიანობის
შემოსულობებში ან ზარალში ანულირდება.
…
33. შემოსულობა ან ზარალი, რომელიც წარმოიქმნება არაფულადი აქტივების შეტანით, რომელიც ოპერაციას არ წარმოადგენს, როგორც ეს სსბასს 40-ში არის განმარტებული, მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში, ამ მეკავშირე ერთეულში ან ერთობლივ საქმიანობაში სააქციო წილის სანაცვლოდ, უნდა აღირიცხოს 31-ე პუნქტის შესაბამისად, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ამ შენატანს კომერციული შინაარსი არა აქვს, სსბასს 17-ში, ძირითადი საშუალებები, ამ ტერმინის განმარტების შესაბამისად. თუ მსგავს შენატანს კომერციული შინაარსი არა აქვს, მაშინ შემოსულობა ან ზარალი არარეალიზებულად მიიჩნევა და არ აღიარდება, თუ 34-ე პუნქტიც არ ვრცელდება. მსგავსი არარეალიზებული შემოსულობები და ზარალი უნდა ანულირდეს კაპიტალ-მეთოდით აღრიცხული ინვესტიციის საპირისპიროდ და არ უნდა იქნეს წარდგენილი გადავადებული შემოსულობების ან ზარალის სახით ერთეულის კონსოლიდირებულ ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ან ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში, სადაც ინვესტიციები კაპიტალ-მეთოდის გამოყენების არის აღრიცხული.
…
34ა. „ქვემოდან ზემოთ” ოპერაციის, რომელიც მოიცავს აქტივებს, რომელიც ოპერაციას არ წარმოადგენს სსბასს 40-ში მოცემული განმარტების შესაბამისად, შედეგად წარმოქმნილი შემოსულობა ან ზარალი ერთეულსა (მისი კონსოლიდირებული კონტროლირებული ერთეულების ჩათვლით) და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის, სრულად აღიარდება ინვესტორის ფინანსურ ანგარიშგებაში.
34ბ. ერთეულმა შეიძლება აქტივების გაყიდვა ან შეტანა ორი ან მეტი შეთანხმებით (ოპერაციით) განახორციელოს. იმის განსაზღვრისას, გაყიდული ან შეტანილი აქტივები წარმოადგენს თუ არა ოპერაციას სსბასს 40-ის შესაბამისად, ერთეულმა უნდა გაითვალისწინოს ამ აქტივების გაყიდვა ან შეტანა არის თუ არა მრავალი შეთანხმების ნაწილი, რომელიც ერთ ოპერაციად უნდა აღირიცხოს სსბასს 35-ის 53-ე პუნქტის მოთხოვნების შესაბამისად.
…
ძალაში შესვლის თარიღი
…
51ბ. 26-ე პუნქტში ცვლილება შევიდა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
51გ. პუნქტებში 31 და 33 ცვლილებები იქნა შეტანილი და პუნქტები 34ა და 34ბ დაემატა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს სსბასსს-ის მიერ დადგენილი თარიღით ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება ნებადართულია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას ერთი პერიოდით ადრე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და თუ ეს უკვე არ გაუკეთებია, სსბასს 40 უნდა გამოიყენოს.
დასკვნის საფუძველი
დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 36-ის შემადგენელი ნაწილი.
…
ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის აქტივების გაყიდვა ან შეტანა
…
დს15. როდესაც სსბასსს-მა შეიმუშავა 60-ე განსახილველი პროექტი, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, მან ხელახლა განიხილა, ჩაერთო თუ არა მითითებები იმის თაობაზე, როგორ უნდა აღირიცხოს ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის აქტივების გაყიდვა ან შეტანა. სსბასსს-მა მიმოიხილა ბასსს-ის მიერ გამოცემული მითითებები - ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის აქტივების გაყიდვა ან შეტანა (ცვლილებები ფასს 10-ში და ბასს 28-ში). თუ სსბასს 36-ში აისახება ბასსს-ის ცვლილებები, შედეგად მიიღება, რომ ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის ოპერაციების ნაწილობრივი შემოსულობა ან ზარალი გავრცელდება მხოლოდ შემოსულობაზე ან ზარალზე, რომელიც წარმოიქმნება ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის აქტივების გაყიდვიდან ან შეტანიდან, რომელიც ოპერაციას არ შეიცავს. სსბასსს-ს არ გამოუვლენია საჯარო სექტორთან მიმართებით რომელიმე მიზეზი ბასს-ის ამ მიდგომიდან გადახვევისთვის. შედეგად, სსბასსს დათანხმდა წინამდებარე მითითებების (შესწორებული, 60-ე განსახილველ პროექტში მოცემულ ტერმინებსა და განმარტებებთან შესაბამისობისთვის) სსბასს 36-ში ასახვაზე.
დს16. 2015 წლის დეკემბერში ბასსს-მა გადაავადა მითითებების დანერგვა - ინვესტორსა და მის მეკავშირე ერთეულს ან ერთობლივ საქმიანობას შორის აქტივების გაყიდვა ან შეტანა (ცვლილებები ფასს 10-ში და ბასს 28-ში). აღნიშნულის მიზეზი იყო ის, რომ ბასსს დამატებით კვლევას აწარმოებდა ამ სფეროში წილობრივი აღრიცხვის შესახებ თავისი პროექტის ფარგლებში და მას არ სურდა საწარმოებისთვის აღრიცხვის ორჯერ შეცვლა მოეთხოვა მოკლევადიან პერიოდში. ძალაში შესვლის თარიღის გადავადების შემდეგ ბასსს-მა არ გააუქმა ამ მითითებების ვადაზე ადრე გამოყენების ნებართვა, რადგან მას არ სურდა აეკრძალა უკეთესი ფინანსური ანგარიშის გამოყენება. სსბასსს-მა მიმოიხილა ბასსს-ის ეს გადაწყვეტილება ამ მითითებების გამოყენების გადავადების შესახებ. მან ვერ გამოავლინა საჯარო სექტორთან მიმართებით რაიმე მიზეზი ბასსს-ის მიდგომიდან გადახვევისთვის. შედეგად, სსბასსს დათანხმდა წინამდებარე მითითებების ჩართვაზე (შესწორებული, 60-ე განსახილველ პროექტში მოცემულ ტერმინებსა და განმარტებებთან შესაბამისობისთვის) სსბასს 36-ში, რომელიც ძალაშია თარიღით, რომელსაც სსბასსს დაადგენს.
ცვლილებები სსბასს 37-ში, ერთობლივი შეთანხმებები
პუნქტში 32 ცვლილებები იქნა შეტანილი და პუნქტები 24ა, 41ა, 42ბ, 42გ და მგ33ა–მგ33დ დაემატა. ცვლილება იქნა შეტანილი სათაურში 23-ე პუნქტის წინ. სათაურები დაემატა პუნქტების 41ა და მგ33ა წინ. ახალი ტექსტი ხაზგასმულია, ხოლო ამოღებულ ტექსტს ხაზი აქვს გადასმული.
ერთობლივი
საქმიანობის მონაწილე მხარეთა ფინანსური ანგარიშგება (იხ.
პუნქტებიმგ34 მგ33ა–მგ37)
ერთობლივი ოპერაციები
…
24ა. როდესაც ერთეული წილს იძენს ისეთ ერთობლივ ოპერაციაში, რომლის საქმიანობა წარმოადგენს ოპერაციას სსბასს 40-ში, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, მოცემული განმარტების თანახმად, მან 23-ე პუნქტის შესაბამიდად განსაზღვრულ წილთან მიმართებით უნდა გამოიყენოს სსბასს 40-ით და სხვა სტანდარტებით გათვალისწინებული ყველა პრინციპი, რომელიც ეხება შეძენის აღრიცხვას და არ ეწინააღმდეგება წინამდებარე სტანდარტის მითითებებს, ასევე უნდა გაამჟღავნოს ყველანაირი ინფორმაცია, რომელიც ამ სტანდარტებით მოითხოვება შეძენასთან დაკავშირებით. ეს მოთხოვნა ეხება როგორც თავდაპირველი წილის შეძენას, ისე დამატებით შეძენილ წილებს ისეთ ერთობლივ ოპერაციაში, რომლის საქმიანობა წარმოადგენს ოპერაციას. ამგვარ ერთობლივ ოპერაციაში წილის შეძენის აღრიცხვის წესი აღწერილია მგ33ა–მგ33დ პუნქტებში.
…
გარდამავალი დებულებები
…
ერთობლივი საქმიანობა—პროპორციული კონსოლიდირების მეთოდიდან კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებაზე გადასვლა
…
32. პროპორციული კონსოლიდაციის მეთოდიდან კაპიტალ-მეთოდის
გამოყენებაზე გადასვლისას, ერთეულმა უნდა აღიაროს ინვესტიცია, რომელიც მას
ჰქონდა ერთობლივ საქმიანობაში უშუალოდ წინა პერიოდის დასაწყისისთვის. ეს
საწყისი ინვესტიცია ერთეულმა უნდა შეაფასოს როგორც იმ აქტივებისა და
ვალდებულებების (მათ შორის შეძენის შედეგად წარმოქმნილი გუდვილის)
საბალანსო ღირებულებების აგრეგირებული სიდიდე, რომელიც ერთეულს ადრე
ასახული ჰქონდა პროპორციული კონსოლიდაციის მეთოდით
(ერთეულის შეძენის აღრიცხვისა და გუდვილის ერთობლივ
საქმიანობებზე მიკუთვნების შესახებ მითითებების ნახვა შეიძლება შესაფერის
საერთაშორისო ან ეროვნულ ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტებში, რომლებიც
ერთეულების გაერთიანებასა და ერთობლივ შეთანხმებებს ეხება).
თუ გუდვილი ადრე მიკუთვნებული ჰქონდა უფრო დიდ ფულადი სახსრების
წარმომქმნელ ერთეულს, ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების ჯგუფს,
ერთეულმა გუდვილი ერთობლივ საქმიანობას უნდა მიაკუთვნოს ერთობლივ
საქმიანობასა და იმ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის, ან ფულადი
სახსრების წარმომქმნელი ერთეულების ჯგუფის საბალანსო ღირებულებების
თანაფარდობის შესაბამისად, რომელზეც მიკუთვნებული იყო
გუდვილი.
…
ერთობლივ ოპერაციებში წილის შეძენის აღრიცხვა
41ა. სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში, დაემატა პუნქტები 24ა, 42ბ, და მგ33ა–მგ33დ. ერთეულმა ზემოაღნიშნული ცვლილებები პერსპექტიულად უნდა გამოიყენოს ისეთ ერთობლივ ოპერაციაში შეძენილ წილებთან მიმართებით, რომელთა საქმიანობა წარმოადგენს ოპერაციას სსბასს 40-ში მოცემული განმარტების თანახმად, კერძოდ, იმ წილებთან მიმართებით, რომელთა შეძენა განხორციელდა იმ პირველი პერიოდის დაწყების შემდეგ, როდესაც ერთეული გამოიყენებს ზემოაღნიშნულ ცვლილებებს. შესაბამისად, არ უნდა შესწორდეს თანხები, რომლებიც აღიარებული იყო ერთობლივ ოპერციებში ისეთი წილების შეძენასთან მიმართებით, რომლებიც განხორციელდა წინა პერიოდებში.
ძალაში შესვლის თარიღი
…
42ბ. პუნქტები 24ა, 41ა და მგ33ა–მგ33დ დაემატა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება პერსპექტიულად უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
42გ. 32-ე პუნქტში ცვლილება შევიდა სსბასს 40-ით, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, გამოცემული 2017 წლის იანვარში. ერთეულმა ეს ცვლილება უნდა გამოიყენოს 2019 წლის 1 იანვარს, ან მის შემდეგ დაწყებული პერიოდების წლიური ფინანსური ანგარიშგებისთვის. ვადამდელი გამოყენება მისასალმებელია. თუ ერთეული ამ ცვლილებას 2019 წლის 1 იანვრამდე გამოიყენებს, მან განმარტებით შენიშვნებში უნდა გაამჟღავნოს ეს ფაქტი და იმავდროულად უნდა გამოიყენოს სსბასს 40.
მითითებები გამოყენებაზე
წინამდებარე დანართი სსბასს 37-ის განუყოფელი ნაწილია.
…
ერთობლივი საქმიანობის მონაწილე მხარეთა ფინანსური ანგარიშგება (პუნქტები 23–28)
ერთობლივ ოპერაციებში წილის შეძენის აღრიცხვა
მგ33ა. როდესაც ერთეული წილს იძენს ისეთ ერთობლივ ოპერაციაში, რომლის საქმიანობა წარმოადგენს ოპერაციას სსბასს 40-ში მოცემული განმარტების თანახმად, მან 23-ე პუნქტის შესაბამიდად განსაზღვრულ წილთან მიმართებით უნდა გამოიყენოს სსბასს 40-ით და სხვა სტანდარტებით გათვალისწინებული ყველა პრინციპი, რომელიც ეხება შეძენის აღრიცხვას და არ ეწინააღმდეგება წინამდებარე სტანდარტის სახელმძღვანელო მითითებებს, ასევე უნდა გაამჟღავნოს ყველანაირი ინფორმაცია, რომელიც ამ სტანდარტებით მოითხოვება შეძენასთან დაკავშირებით. შეძენის აღრიცხვის პრინციპები, რომლებიც არ ეწინააღმდეგება წინამდებარე სტანდარტს, მოიცავს, მაგრამ არ შემოიფარგლება შემდეგით:
(ა) იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და ვალდებულებების შეფასება რეალური ღირებულებით, იმ მუხლების გარდა, რომელთათვისაც სსბასს 40-ით და სხვა სტანდარტებით გათვალისიწნებულია გამონაკლისები;
(ბ) შეძენასთან დაკავშირებული დანახარჯების ხარჯის სახით იმ პერიოდებში აღიარებას, როდესაც გაწეულ იქნა ეს დანახარჯები და მიღებულ იქნა შესაბამისი მომსახურება, სავალო და წილობრივი ფასიანი ქაღალდების გამოშვების დანახარჯების გარდა, რომლებიც აღიარდება სსბასს 28-ის და სსბასს 29-ის შესაბამისად;
(გ) იმ ნამეტი თანხის აღიარება გუდვილის სახით, რომლითაც გადაცემული კომპენსაცია აღემატება შეძენის თარიღისთვის განსაზღვრულ, შეძენილ იდენტიფიცირებად აქტივებსა და აღებულ ვალდებულებებს შორის სხვაობას, თუ ადგილი აქვს ამგვარ გადამეტებას; და
(დ) იმ ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაუფასურებაზე შემოწმებას, რომელსაც მიეკუთვნა გუდვილი, სულ მცირე ყოველწლიურად მაინც, ასევე როდესაც არსებობს ამ ერთეულის შესაძლო გაუფასურების ნიშნები, როგორც მოითხოვება სსბასს 26-ით, ფულადი სახსრების წარმომქნელი აქტივების გაუფასურება, შეძენისას წარმოქმნილი გუდვილისთვის.
მგ33ბ. პუნქტები 24ა და მგ33ა ასევე ვრცელდება ერთობლივი ოპერაციის ფორმირებაზეც, მაგრამ მხოლოდ და მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ერთობლივ ოპერაციაში მონაწილე რომელიმე მხარემ ერთობლივი ოპერაციის ფორმირებისას შენატანის სახით შეიტანა არსებული ოპერაცია, როგორც ეს განმარტებულია სსბასს 40-ში. თუმცა, ეს პუნქტები არ ვრცელდება ერთობლივი ოპერაციის ფორმირებაზე, თუ ერთობლივი ოპერაციის ფორმირებისას ერთობლივ ოპერაციაში მონაწილე ყველა მხარემ, შენატანის სახით, მხოლოდ ისეთი აქტივები ან აქტივების ჯგუფი შეიტანა, რომლებიც არ წარმოადგენს ოპერაციას.
მგ33გ. ისეთ ერთობლივ ოპერაციაში, რომლის საქმიანობა ოპერაციას წარმოადგენს სსბასს 40-ში მოცემული განმარტების შესაბამისად, ერთობლივმა ოპერატორმა თავისი წილი შეიძლება გაზარდოს დამატებითი წილის შეძენით ამ ერთობლივ ოპერაციაში. ასეთ შემთხვევაში, ერთობლივ ოპერაციაში ადრე ფლობილი წილები ხელახლა არ შეფასდება, თუ მოცემული ერთობლივი ოპერატორი ერთობლივ კონტროლს ინარჩუნებს.
მგ33დ.პუნქტები 24ა და მგ33ა–მგ33გ არ ვრცელდება ერთობლივ ოპერაციაში ისეთი წილის შეძენაზე, როდესაც ერთობლივად მაკონტროლებელი მხარეები, მათ შორის ერთეული, რომელიც წილს იძენს ერთობლივ ოპერაციაში, ექვემდებარებიან ერთი და იმავე საბოლოო მაკონტროლებელი მხარის ან მხარეების საერთო კონტროლს, წილის შეძენამდე და შეძენის შემდეგაც და ეს კონტროლი არ არის დროებითი.
დასკვნის საფუძველი
დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 37-ის შემადგენელი ნაწილი.
ერთობლივ ოპერაციაში წილის შეძენა
…
დს9. როდესაც სსბასსს-მა შეიმუშავა სსბასს 40, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, მან ხელახლა განიხილა, წარმოედგინა თუ არა მითითებები ისეთ ერთობლივ ოპერაციაში წილის შეძენის აღრიცხვისთვის, რომელიც ოპერაციას წარმოადგენს. სსბასსს-მა მიმოიხილა ბასსს-ის მიერ გამოცემული მითითებები - ერთობლივ ოპერაციაში წილის შეძენის აღრიცხვა (ცვლილებები ფასს 11-ში) და მას არ გამოუვლენია საჯარო სექტორთან მიმართებით რომელიმე მიზეზი ბასს-ის ამ მიდგომიდან გადახვევისთვის. შედეგად, სსბასსს დათანხმდა წინამდებარე მითითებების ჩართვაზე (შესწორებული, სსბასს 40-ში მოცემულ ტერმინებსა და განმარტებებთან შესაბამისობისთვის) სსბასს 37-ში.
საილუსტრაციო მაგალითები
წინამდებარე მაგალითები თან ერთვის, მაგრამ სსბასს 37-ის ნაწილი არ არის..
…
მე-8 მაგალითი—წილის შეძენის აღრიცხვა ერთობლივ ოპერაციებში, როდესაც საქმიანობა ოპერაციას წარმოადგენს
მდ60. „ა“, „ბ“ და „გ“ მუნიციპალიტეტები ერთობლივ კონტროლს ახორციელებენ ერთობლივ „დ“ ოპერაციაზე, რომლის საქმიანობა ოპერაციას წარმოადგენს, სსბასს 40-ში, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, მოცემული განმარტების მიხედვით.
მდ61. „ე“ მუნიციპალიტეტი ფ.ე300-ად იძენს „ა“ მუნიციპალიტეტის 40 პროცენტიან წილს ერთობლივ ოპერაციაში და ფ.ე.50-ის ოდენობით შეძენასთან დაკავშირებულ დანახარჯს ეწევა.
მდ62. იმ მხარეებს შორის სავალდებულო შეთანხმებით, რომელსაც „ე“ მუნიციპალიტეტი შეუერთდა აღნიშნული შეძენით, განსაზღვრლია, რომ მუნიციპალიტეტი „ე“-ს წილები მრავალ აქტივებსა და ვალდებულებებში განსხვავებულია ერთობლივ ოპერაციაში „დ“ მისი წილისგან. ქვემოთ მოცემულ ცხრილში ნაჩვენებია მუნიციპალიტეტი „ე“-ს წილი ერთობლივ ოპერაცია „დ“-თან დაკავშირებულ აქტივებსა და ვალდებულებებში, რაც მხარეებს შორის სავალდებულო შეთანხმებით არის განსაზღვრული:
| მუნიციპალიტეტი „ე“-ს წილი ოპერაცია „დ“-თან დაკავშირებულ აქტივებსა და ვალდებულებებში | ||
|---|---|---|
| ძირითადი საშუალებები | 48% | |
| არამატერიალური აქტივები (გუდვილის გარდა) | 90% | |
| დებიტორული დავალიანება | 40% | |
| მარაგი | 40% | |
| საპენსიო უზრუნველყოფის მოვალეობები | 15% | |
| კრედიტორული დავალიანება | 40% | |
| პირობითი ვალდებულებები | 56% | |
ანალიზი
მდ63. „ე“ მუნიციპალიტეტი თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებს სახელშეკრულებო შეთანხმებიდან წარმოქმნილ თავის წილს აქტივებსა და ვალდებულებებში (იხ. 23-ე პუნქტი).
მდ64. ის სსბასს 40-სა და სხვა სსბასს-ებში მოცემულ შეძენის აღრიცხვის პრინციპებს იყენებს შეძენილი აქტივებისა და აღებული ვალდებულებების იდენტიფიცირების, აღიარების, შეფასებისა და კლასიფიცირებისათვის „დ“ ერთობლივ ოპერაციაში წილის შეძენის თარიღით. აღნიშნულის მიზეზი არის ის, რომ „ე“ მუნიციპალიტეტმა წილი შეიძინა ერთობლივ ოპერაციაში, რომლის საქმიანობა წარმოადგენს ოპერაციას (იხ. პუნქტი 24ა).
მდ65. თუმცა, „ე“ მუნიციპალიტეტი არ იყენებს სსბასს 40-ში და სხვა სსბასს-ებში მოცემულ შეძენის აღრიცხვის პრინციპებს, რომლებიც ეწინააღმდეგება წინამდებარე სტანდარტში მოცემულ მითითებებს. შესაბამისად, 23-ე პუნქტის მიხედვით „დ“ ერთობლივ ოპერაციაში თავის წილთან დაკავშირებით „ე“ მუნიციპალიტეტი აღიარებს და მაშასადამე აფასებს მხოლოდ თავის წილს თითოეულ აქტივში, რომელიც ერთობლივად არის ფლობილი თითოეულ ვალდებულებაში, რომელიც ერთობლივად არის აღებული, როგორც ეს სავალდებულო შეთანხმებაშია მითითებული. „ე“ მუნიციპალიტეტი თავის აქტივებსა და ვალდებულებებში არ ასახავს „დ“ ერთობლივ ოპერაციაში სხვა მხარეების წილს.
მდ66. სსბასს 40-ით მოითხოვება იდენტიფიცირებული შეძენილი აქტივებისა და აღებული ვალდებულებების შეფასება შეძენის თარიღით რეალური ღირებულებით, გარკვეული გამონაკლისებით; მაგალითად, არამატერიალური აქტივის სახით აღიარებული გამოსყიდული უფლება ფასდება დაკავშირებული სავალდებულო შეთანხმების დარჩენილი პერიოდის საფუძველზე, მიუხედავად იმისა, ბაზრის მონაწილენი განიხილავენ თუ არა სავალდებულო შეთანხმებების პოტენციურ განახლებას მისი რეალური ღირებულების შეფასებისას. მსგავსი შეფასება არ ეწინააღმდეგება წინამდებარე სტანდარტს და ამგვარად, ეს მოთხოვნები ვრცელდება.
მდ67. შესაბამისად, „ე“ მუნიციპალიტეტმა განსაზღვრა „დ“ ერთობლივ ოპერაციასთან დაკავშირებულ იდენტიფიცირებად აქტივებსა და ვალდებულებებში თავისი წილის რეალური ღირებულება ან სხვა შეფასება სსბასს 40-ის შესაბამისად. ქვემოთ მოცემულ ცხრილში ნაჩვენებია „დ“ ერთობლივ ოპერაციასთან დაკავშირებულ იდენტიფიცირებად აქტივებსა და ვალდებულებებში „ე“ მუნიციპალიტეტის წილის რეალური ღირებულება ან სხვა შეფასება სსბასს 40-ის შესაბამისად:
| „დ“ ერთობლივ ოპერაციასთან დაკავშირებულ იდენტიფიცირებად აქტივებსა და ვალდებულებებში „ე“ მუნიციპალიტეტის წილის რეალური ღირებულება ან სხვა შეფასება სსბასს 40-ის შესაბამისად (ფ.ე.) | ||
|---|---|---|
| ძირითადი საშუალებები | 138 | |
| არამატერიალური აქტივები (გუდვილის გარდა) | 72 | |
| დებიტორული დავალიანება | 84 | |
| მარაგი | 70 | |
| საპენსიო უზრუნველყოფის მოვალეობები | (12) | |
| კრედიტორული დავალიანება | (48) | |
| პირობითი ვალდებულებები | (52) | |
| გადავადებული საგადასახადო ვალდებულება (იხ. საერთაშორისო ან ეროვნული სტანდარტი მოგებიდან გადასახადების შესახებ) | (24) | |
| წმინდა აქტივები | 228 | |
მდ68. სსბასს 40-ის შესაბამისად, გადაცემული კომპენსაციის ნამეტი წმინდა იდენტიფიცირებად აქტივებში „ე“ მუნიციპალიტეტის წილზე მიკუთვნებულ თანხაზე გუდვილის სახით აღიარდება:
| გადაცემული კომპენსაცია | ფ.ე.300 |
| „ე“ მუნიციპალიტეტის წილი ერთობლივ ოპერაციასთან დაკავშირებულ იდენტიფიცირებად აქტივებსა და ვალდებულებებში | ფ.ე.228 |
| გუდვილი | ფ.ე.72 |
მდ69. შეძენასთან დაკავშირებული დანახარჯი, ფ.ე.50, არ მიიჩნევა ერთობლივ ოპერაციაში წილისთვის გადაცემული კომპენსაციის ნაწილად. ის ხარჯის სახით აღიარდება იმ პერიოდის ნამეტში ან დეფიციტში, როდესაც ეს დანახარჯები იქნა გაწეული და მიღებულ იქნა მომსახურება (იხ. სსბასს 40-ის 113-ე პუნქტი).
მაგალითი 9—ერთობლივ ოპერაციაში ტექნოლოგიის გამოყენების უფლების კონტრიბუცია, როდესაც საქმიანობა ოპერაციას წარმოადგენს
მდ70. A და B ერთეულები წარმოადგენენ ორ ერთეულს, რომლებიც მაღალი წარმადობის ბატარეებს აწარმოებენს სხვადასხვა დანიშნულებით გამოყენებისათვის.
მდ71. ელექტრონული ავტომობილებისთვის ბატარეების შესაქმნელად მათ სავალდებულო შეთანხმება (ერთობლივი ოპერაცია Z) გააფორმეს, რათა ერთად ემუშავათ. A და B ერთეულები ერთობლივ კონტროლს ახორციელებენ ერთობლივ ოპერაცია Z-ზე. ეს შეთანხმება არის ერთობლივი ოპერაცია, რომლის საქმიანობა წარმოადგენს ოპერაციას, სსბასს 40-ში მოცემული განმარტების შესაბამისად.
მდ72. რამდენიმე წლის შემდეგ ერთობლივმა ოპერატორებმა (A და B ერთეულებმა) დაასკვნეს, რომ შესაძლებელია ელექტრონული ავტომობილებისთვის ბატარეის შექმნა M მასალის გამოყენებით. თუმცა, M მასალის დამუშავებისათვის საჭიროა სპეციალური ტექნოლოგია და ჯერ-ჯერობით M მასალა მხოლოდ ელექტროენერგიის გენერაციაში გამოიყენება.
მდ73. M მასალის დამუშავების არსებული ტექნოლოგიის ხელმისაწვდომობისთვის A და B ერთეულებმა უზრუნველყვეს C ერთეულის კიდევ ერთი ერთობლივი ოპერატორის სახით შერწყმა ერთობლივ ოპერაცია Z-ში, მის მიერ ერთეულებისგან A და B წილის შეძენით და აღნიშნული სავალდებულო შეთანხმების მხარედ გახდომით.
მდ74. აქამდე C ერთეულის საქმიანობა მოიცავდა მხოლოდ ელექტროენერგიის გენერირებას. მას დიდი ცოდნა და გამოცდილება აქვს M მასალის დამუშავებაში.
მდ75. Z ერთობლივ ოპერაციაში თავისი წილის სანაცვლოდ C ერთეული ფულად სახსრებს უხდის A და B ერთეულებს და მათ M მასალის დამუშავებისთვის ტექნოლოგიის გამოყენების უფლებას აძლევს ერთობლივი ოპერაცია Z-ის მიზნებისთვის. ამასთან, C ერთეული თავის ზოგიერთ თანამშრომელს, რომელთაც M მასალის დამუშავების გამოცდილება აქვთ, ერთობლივი ოპერაცია Z-ში აგზავნის. თუმცა, C ერთეული ამ ტექნოლოგიაზე კონტროლს არ გადასცემს არც A და B ერთეულებს და არც ერთობლივ ოპერაცია Z-ს, რადგან ის მასზე ყველა უფლებას ინარჩუნებს. C ერთეულს M მასალის დამუშავების ტექნოლოგიაზე აღნიშნული უფლების გაუქმებისა და თავისი თანამშრომლების გამოხმობის უფლება აქვს ყოველგვარი შეზღუდვის ან A და B ერთეულებისთვის ან ერთობლივი ოპერაცია Z-თვის კომპენსაციის გადახდის გარეშე, თუ ის შეწყვეტს ერთობლივ ოპერაცია Z-ში მონაწილეობას.
მდ76. ერთეული C-ს ტექნოლოგიის რეალური ღირებულება ერთობლივ ოპერაციაში წილის შეძენის თარიღით არის ფ.ე. 1,000. უშუალოდ შეძენამდე C ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში ამ ტექნოლოგიის საბალანსო ღირებულება იყო ფ.ე. 300.
ანალიზი
მდ77. C ერთეულმა წილი შეიძინა ერთობლივ ოპერაცია Z-ში, რომლის საქმიანობა ოპერაციას წარმოადგენს, სსბასს 40-ში მოცემული განმარტების შესაბამისად.
მდ78 ერთობლივ ოპერაციაში თავისი წილის შეძენის აღრიცხვისთვის C ერთეული იყენებს სსბასს 40-ში და სხვა სსბასს-ებში მოცემულ შეძენის აღრიცხვის ყველა პრინციპს, რომელიც არ ეწინააღმდეგება წინამდებარე სტანდარტში მოცემულ მითითებებს (იხ. პუნქტი 24ა). მაშასადამე, C ერთეული თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებს აღნიშნული სავალდებულო შეთანხმების შედეგად წარმოქმნილ თავის წილს აქტივებსა და ვალდებულებებში (იხ. 23-ე პუნქტი).
მდ79. C ერთეულმა M მასალის დამუშავების ტექნოლოგიის გამოყენების უფლება გადასცა ერთობლივ ოპერაცია Z-ს, ერთობლივ ოპერაცია Z-ში ერთობლივი ოპერატორის სახით გაერთიანების ფარგლებში. თუმცა, C ერთეული ამ უფლებაზე კონტროლს ინარჩუნებს, რადგან მას M მასალის დამუშავების ტექნოლოგიაზე აღნიშნული უფლების გაუქმებისა და თავისი თანამშრომლების გამოხმობის უფლება აქვს ყოველგვარი შეზღუდვის ან A და B ერთეულებისთვის, ან ერთობლივი ოპერაცია Z-თვის კომპენსაციის გადახდის გარეშე, თუ ის შეწყვეტს ერთობლივ ოპერაცია Z-ში მონაწილეობას.
მდ80. შესაბამისად, C ერთეული აგრძელებს M მასალის დამუშავების ტექნოლოგიის აღიარებას ერთობლივ ოპერაცია Z-ში წილის შეძენის შემდეგ, რადგან ის ინარჩუნებს მასზე უფლებას. ეს ნიშნავს, რომ ერთეული C გააგრძელებს ამ ტექნოლოგიის აღიარებას მისი საბალანსო ღირებულების, ფ.ე.300. საფუძველზე. ერთობლივი ოპერაციისთვის ტექნოლოგიის გამოყენების გადაცემულ უფლებაზე კონტროლის შენარჩუნებით C ერთეულმა ამ ტექნოლოგიის გამოყენების უფლება თავის თავს მისცა. მაშასადამე, C ერთეული არ აფასებს ამ ტექნოლოგიას და მისი გამოყენების უფლების გადაცემიდან შემოსულობას ან ზარალს არ აღიარებს.
ფასს 11-თან შედარება
სსბასს 37, ერთობლივი შეთანხმებები, ძირითადად ეფუძნება ფასს 11-ს, ერთობლივი საქმიანობა (გამოცემული 2011 წელს, 2014 წლის 31 დეკემბრის შესწორებებით). წინამდებარე სტანდარტის გამოცემის დროს სსბასსს-ს განხილული არ ჰქონდა ფასს 9-ის, ფინანსური ინსტრუმენტები, საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ გამოყენებადობა. ამიტომ, მინიშნებები ფასს 9-სა და ფასს 11-ზე ჩანაცვლებულია მინიშნებებით სსბასს-ებზე, რომლებიც ფინანსურ ინსტრუმენტებს ეხება.
სსბასს 37-სა და ფასს 11-ს შორის ძირითადი განსხვავებებია:
…
• სსბასს 37-ში მოცემული არ არის მითითებები ერთობლივ
საქმიანობებზე გუდვილის მიკუთვნების შესახებ, ან იმის შესახებ, როგორ უნდა
აღირიცხოს ერთობლივ ოპერაციაში, რომელიც ოპერაციას წარმოადგენს, წილის
შეძენა. მსგავსი მითითებები მოცემულია ფასს 11-ში.
…
დასკვნის საფუძველი
დასკვნის საფუძველი თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 40-ის შემადგენელი ნაწილი.
მიზანი (1-ლი პუნქტი)
დს1. თუ შესაბამისი საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი (სსბასს) არ არსებობს, სსბასს 1-ით, ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა, საჯარო სექტორის ერთეულებმა უნდა იხელმძღვანელონ სხვა საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტებით. საჯარო სექტორის გაერთიანებების შემთხვევაში მათ შეუძლიათ ნახონ ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტი (ფასს) 3, საწარმოთა გაერთიანებები. თუმცა, ფასს 3-ით მოითხოვება, რომ ყველა საწარმოთა გაერთიანება აღირიცხოს შეძენის მეთოდის გამოყენებით. ფასს 3-ის შემუშავებისას ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭომ (ბასსს) დაასკვნა, რომ „ნამდვილი შერწყმა“ ან „თანასწორთა შერწყმა“, როდესაც გაერთიანებული ერთეულებიდან არცერთი მოიპოვებს სხვებზე კონტროლს, იმდენად იშვიათია, რომ ფაქტობრივად არარსებობს. ბასსს-მა ასევე ნახა, რომ რესპონდენტებმა და სხვა დაინტერესებულმა პირებმა ვერ შეძლეს „ნამდვილი შერწყმის“ ან „თანასწორთა შერწყმის“ საწარმოთა სხვა გაერთიანებებისგან განმასხვავებელი ცალსახა და არასუბიექტური ზღვრების შეთავაზება და დაასკვნა, რომ მსგავსი საოპერაციო ზღვრის დადგენა შეუძლებელია (იხ. ფასს 3-ის პუნქტი დს35). შესაბამისად, ბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ საჭირო არ იყო ცალკე აღრიცხვის მოთხოვნები მსგავსი გაერთიანებებისთვის.
დს2. ბევრს მიაჩნია, რომ საჯარო სექტორში შერწყმა ყველაზე გავრცელებული გაერთიანების ფორმაა. ამიტომ, საჯარო სექტორის ერთეულებმა შეიძლება არ გამოიყენონ ფასს სტანდარტები საჯარო სექტორის გაერთიანებების აღრიცხვისას. ეს ნიშნავს, რომ საერთო დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში მსგავსი გაერთიანებების თანმიმდევრული ან სათანადო ანგარიშგება შეიძლება არ არსებობდეს. შესაბამისად, მომხმარებელმა შეიძლება ვერ მოახერხოს იმ ინფორმაციის მოპოვება, რომელიც სჭირდება საჯარო სექტორის გაერთიანების ტიპის იდენტიფიცირებისა და მისი ხასიათისა და ფინანსური გავლენის შესაფასებლად. სსბასსს-ს სჯერა, რომ წინამდებარე სტანდარტი ხელს შეუწყობს თანმიმდევრულობასა და შესადარისობას საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ საჯარო სექტორის გაერთიანებების აღრიცხვაში.
პროცესი
დს3. წინამდებარე სტანდარტის შემუშავებისას სსბასსს-მა გაითვალისწინა კონტროლის განხილვა სსბასს 35-ში, კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება. სსბასსს-მა განიხილა, როგორ შეიძლება კონტროლი, სსბასს 35-ში მოცემული განმარტების შესაბამისად, ახდენდეს გავლენას წინამდებარე სტანდარტში საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიკაციაზე. სსბასსს-მა ასევე განიხილა გაერთიანებების შესახებ სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის სახელმძღვანელოში 2014 (GFSM 2014) მოცემული მითითებები, რათა თავიდან აეცილებინა არასასურველი განსხვავებები. სსბასსს-მა ასევე გაითვალისწინა ფასს 3 და სტანდარტების ეროვნული დამდგენების მითითებები გაერთიანებების შესახებ.
სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკასთან (GFS) შესაბამისობა
დს4. წინამდებარე სტანდარტის შემუშავებისას სსბასსს-მა გაითვალისწინა სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკაში (GFS) საჯარო სექტორის გაერთიანებების აღრიცხვა:
სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის სახელმძღვანელო მითითებებში ერთმანეთისგან განსხვავებულია შეძენა და შერწყმა, იმ პრინციპის საფუძველზე, რომ შეძენისას გარიგება ხორციელდება, ხოლო შერწყმისას შეიძლება მხოლოდ ერთეულების რეკლასიფიკაცია მოხდეს.
გარიგება მოხდება, როდესაც „საბაზრო ერთეულის“ ნაციონალიზაცია ან პრივატიზაცია ხდება (ანუ სახელმწიფოს კონტროლის ქვეშ გადადის ან გადის სახელმწიფო კონტროლის სფეროდან) და თანხები სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკაში აღირიცხება, როგორც წილობრივი გარიგება, რომელიც შეესაბამება დაკვირვებადი გარიგების ფასს. შეფასების ნებისმიერი ცვლილება - მაგალითად, სახელმწიფო კაპიტალის საწყის ნაშთსა და საბოლოო გარიგების ფასს შორის განსხვავება, აღირიცხება, როგორც გადაფასების გავლენა, რომელიც გავლენას არ ახდენს მთავრობის წმინდა თანხების გასესხებაზე/სესხებზე. შერწყმის შემთხვევაში ძირითადი გავლენაა „ინსტიტუციონალური ერთეულების“ სექტორიზაციაზე.
თუ ერთეულები შერწყმამდე ცენტრალური მთავრობის იმავე სექტორს ან ქვე-სექტორს ეკუთვნოდა, მაშინ შერწყმას არავითარი გავლენა არ ექნება ამ სექტორზე ან ქვე-სექტორზე. მაგალითად, ორი ადგილობრივი მთავრობის შერწყმა, როდესაც ორივე ადგილობრივი მთავრობის სექტორშია კლასიფიცირებული, არ შეცვლის ადგილობრივი მთავრობის სექტორის შედეგებს.
თუმცა, როდესაც ერთი ქვე-სექტორის ერთეულის შერწყმა ხდება მეორე ქვე-სექტორის ერთეულთან, შერწყმული ერთეულები გამოირიცხება იმ სექტორებიდან, რომლებსაც ისინი მიეკუთვნებოდნენ და დაემატება ახლად შერწყმული ერთეულის სექტორს, ამ ერთეულის რეკლასიფიკაციის მეშვეობით (სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკაში აღირიცხება, როგორც „აქტივებისა და ვალდებულებების მოცულობის სხვა ცვლილება“). მაგალითად, თუ ადგილობრივი მთავრობის ერთეულის რეგიონის მთავრობასთან შერწყმა ხდება, მაშინ ეს ქვედანაყოფი ადგილობრივი მთავრობის ქვე-სექტორიდან რეკლასიფიცირდება რეგიონის მთავრობის ქვე-სექტორში.
დს5. სსბასსს დათანხმდა, რომ სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკაში გამოყენებული მიდგომა სათანადო საფუძველი არ იყო წინამდებარე სტანდარტში საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიკაციისთვის, შემდეგი მიზეზების გამო:
(ა) სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის მიდგომა ემყარება მრავალ კონცეფციას, რომელთა ეკვივალენტები სსბასს-ებში არ არის, მაგალითად:
(i) ინსტიტუციონალური ერთეულების სექტორებში კლასიფიკაცია მათი ეკონომიკური ხასიათის მიხედვით; და
(ii) განსხვავება საბაზრო მწარმოებლებსა და არასაბაზრო მწარმოებლებს შორის.
(ბ) სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკაში შერწყმა შეიძლება წარმოიქმნას ერთეულების რეკლასიფიკაციისდან, გარიგების აღრიცხვის გარეშე, რაც სსბასს-ებში გამოყენებული მიდგომის არათანმიმდევრულია; და
(გ) ცენტრალური მთავრობის იმავე სექტორის ან ქვე-სექტორის საჯარო სექტორის გაერთიანებები გავლენას არ ახდენენ სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკაზე, მაშინ როდესაც სსბასს-ებით მოითხოვება ინდივიდუალური ერთეულების ცვლილებების აღრიცხვა.
დს6. აღნიშნული დასკვნის გაკეთებისას სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკისა და სსბასს-ების განსხვავებულმა მიდგომებმა შეიძლება განაპირობოს მსგავსი აღრიცხვა, მაგალითად:
(ა) სავარაუდოდ ნაციონალიზაცია ორივე მიდგომის შემთხვევაში შეძენის სახით აღირიცხება; და
(ბ) აღრიცხვის წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდი სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის რეკლასიფიკაციის მიდგომის მსგავს აღრიცხვას განაპირობებს, როდესაც გაერთიანებული ოპერაციები ადრე მსგავსი სააღრიცხვო პოლიტიკას იყენებდნენ.
მოქმედების სფერო (პუნქტები 2–4)
დს7. სსბასსს თავიდან ორი სტანდარტის შემუშავებას განიხილავდა საჯარო სექტორის გაერთიანებებისთვის, რომლებიც მოიცავდა:
(ა) ერთეულთა გაერთიანებებს გაცვლითი ოპერაციებიდან - ფასს 3-თან შეზღუდული შესაბამისობის პროექტი; და
(ბ) ერთეულთა გაერთიანებებს არაგაცვლითი ოპერაციებიდან - საჯარო სექტორისთვის სპეციფიური პროექტი.
დს8. 2009 წლის მაისში სსბასსს-მა გამოსცა განსახილველი პროექტი 41, ერთეულთა გაერთიანება გაცვლითი ოპერაციების შედეგად, რომელიც წარმოადგენდა ფასს 3-თან შეზღუდული შესაბამისობის პროექტს. 41-ე განსახილველი პროექტის თაობაზე საკონსულტაციო პროცესის დასრულების შემდეგ სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ ეს მიდგომა აღარ გაეგრძელებინა შემდეგი მიზეზების გამო:
(ა) ფასს 3-ის მოქმედების სფეროში შედის ხელსაყრელი შესყიდვები. არსებობს არგუმენტი, რომ ფასს 3 ასევე ვრცელდება სულ მცირე გარკვეულ არაგაცვლითი ერთეულების გაერთიანებებზე. სსბასსს-მა აღიარა, რომ შეიძლება რთული აღმოჩნდეს ხაზის გარკვევით გავლება ყველა გაცვლით და არაგაცვლით ერთეულების გაერთიანებებს შორის;
(ბ) ნათლად არ ჩანდა გაერთიანებები, სადაც არცერთი მხარე მოიპოვებს მეორე მხარეზე კონტროლს, კლასიფიცირდებოდა თუ არა გაცვლითი ოპერაციების შედეგად ერთეულების გაერთიანებად, ამიტომ 41-ე განსახილველი პროექტის შესაბამისად საჭირო იყო მათი შეძენის სახით აღრიცხვა.
დს9. შესაბამისად, სსბასსს-მა გადაწყვიტა საჯარო სექტორის გაერთიანებებისთვის ერთადერთი სტანდარტის შემუშავება. ეს შედარებით ფართო მოქმედების სფერო აისახა საკონსულტაციო დოკუმენტში, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, რომელიც 2012 წლის ივნისში გამოიცა. ამ საკონსულტაციო დოკუმენტის რესპონდენტებმა მხარი დაუჭირეს აღნიშნულ ფართო მოქმდების სფეროს.
დს10. შესაბამისად, სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ წინამდებარე სტანდარტი უნდა გავრცელდეს საჯარო სექტორის ყველა გაერთიანებაზე, მხოლოდ შეზღუდული გამონაკლისებით. წინამდებარე სტანდარტში საჯარო სექტორის გაერთიანება განმარტებულია, როგორც ინდივიდუალური ოპერაციების ერთ საჯარო სექტორის ერთეულად გაერთიანება. ეს განმარტება გულისხმობს ოპერაციების გაერთიანებას და არა ერთეულების, საჯარო სექტორის გაერთიანების სახით, რაც საწარმოთა გაერთიანების მსგავსად, შეიძლება მოიცავდეს ერთეულის ნაწილს, რომლის ერთეულის დანარჩენი ნაწილისგან დამოუკიდებლად მართვა შესაძლებელია.
დს11. წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროს შესახებ გადაწყვეტილების მიღებისას სსბასსს დათანხმდა, რომ ჩაერთო საერთო კონტროლს დაქვემდებარებული საჯარო სექტორის გაერთიანებები. მართალია, ისინი არ შედის ფასს 3-ის მოქმედების სფეროში, მაგრამ სსბასსს-ის აზრით მნიშვნელოვანია, რომ წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფერო ყველა საჯარო სექტორის გაერთიანებას მოიცავდეს.
მოქმედების სფეროდან ამოღება
დს12. სსბასსს დათანხმდა, რომ წინამდებარე სტანდარტი არ უნდა გავრცელდეს ერთობლივი შეთანხმებების ან ერთობლივი საქმიანობების შექმნაზე. სსბასსს-მა აღნიშნულ საკონსულტაციო დოკუმენტში აღნიშნა, რომ:
„კონცეფცია, რომელიც ერთობლივი საქმიანობის შექმნის საფუძველია, განსხვავდება სხვა გაერთიანებებისგან, რადგან ის გულისხმობს ინდივიდუალური ერთეულების გადაწყვეტილებას საზიარო კონტროლის თაობაზე, ანუ ისინი ერთობლივ კონტროლს განახორციელებენ ოპერაციებზე, რომლებიც ამ ერთობლივი საქმიანობის შემადგენელია. ერთობლივი კონტროლის კონცეფციამ შეიძლება წარმოქმნას ისეთი საკითხები, რომლებიც გავლენას ახდენენ იმაზე, თვითონ ერთობლივმა საქმიანობამ როგორ უნდა აღრიცხოს თავისი ფორმირება.“
დს13. წინამდებარე სტანდარტის შექმნისას სსბასსს-მა განიხილა, ზემოაღნიშნული დასაბუთება კვლავ ძალაშია თუ არა, რადგან წინამდებარე სტანდარტში საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიკაციისადმი განსხვავებული მიდგომა გამოიყენება. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ ერთობლივი კონტროლის კონცეფცია არ ასახავს საკითხებს, რომლებსაც წინამდებარე სტანდარტი ეხება და დათანხმდა, რომ ერთობლივი შეთანხმებები ან ერთობლივი საქმიანობები ამოეღო მისი მოქმდების სფეროდან.
დს14. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ შეიძლება შეიქმნას ორი ან მეტი ერთობლივი შეთანხმება. სსბასსს-ის აზრით, როდესაც მსგავსი გაერთიანება ახალი ერთობლივი შეთანხმების ჩამოყალიბებას იწვევს, ის სსბასს 40-ის მოქმედების სფეროს სცდება. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ გაერთიანებამ შეიძლება გამოიწვიოს მეორე ერთობლივი გაერთიანების მიერ ერთი ან მეტი ერთობლივი შეთანხმების შეძენა. მსგავს ვითარებაში ერთეულები, რომლებიც კონტროლს ახორციელებდნენ შეძენილ ერთობლივ შეთანხმებებზე, კარგავენ ერთობლივ კონტროლს. მსგავსი გაერთიანება იქნება შეძენა, რომელიც სსბასს 40-ის მოქმედების სფეროში შედის.
დს15. სსბასსს ასევე დათანხმდა წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროდან ამოეღო საინვესტიციო ერთეულის მიერ კონტროლირებულ ერთეულში ისეთი ინვესტიციის შეძენა, რომელიც მოითხოვება, რომ შეფასდეს რეალური ღირებულებით, ნამეტის ან ზარალის მეშვეობით. მსგავსი გარიგებები ინვესტიციებად უნდა იქნეს მიჩნეული და არა საჯარო სექტორის გაერთიანებებად. სსბასს 35-ში მოცემულია სააღრიცხვო მოთხოვნები მსგავსი გარიგებებისთვის.
რეაგირება 60-ე განსახილველ პროექტზე, საჯარო სექტორის გაერთიანებები
დს16. სსბასსს-მა 60-ე განსახილველი პროექტი, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, 2016 წლის იანვარში გამოსცა. 60-ე განსახილველი პროექტის რესპონდენტებმა მხარი დაუჭირეს შეთავაზებულ მოქმედების სფეროს და მოქმედების სფეროდან აღნიშნული საკითხების ამოღებას. სსბასსს-მა განიხილა კომენტარები და დათანხმდა, რომ მოქმედების სფეროს ცვლილებები საჭირო არ იყო. იმავდროულად, სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ ამ სტანდარტის მოქმდების სფერო მოიცავს დროებით შექმნილ გაერთიანებებს, მაგალითად, კერძო სექტორის კომპანიისთვის დახმარების გაწევა სახელმწიფოს მიერ მისი ფინანსური მდგომარეობის გაუმჯობესებისთანავე გაყიდვის მიზნით. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ მსგავსი გაერთიანებების წინამდებარე სტანდარტის მოქმედების სფეროში მოქცევა თანმიმდევრულია სსბასს 35-ის შემუშავებისას მიღებული გადაწყვეტილების - დროებით კონტროლირებული ერთეულებისთვის განსხვავებული სააღრიცხვო მიდგომის გამოყენების არმოთხოვნა.
საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიკაცია (პუნქტები 7–14)
დს17. 41-ე განსახილველ პროექტზე კომენტარების შედეგად სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ გაცვლითი ოპერაციების შედეგად წარმოქმნილი ერთეულების გაერთიანებების არაგაცვლითი ოპერაციების შედეგად წარმოქმნილი ერთეულების გაერთიანებებისგან განსხვავება არ იძლევა სათანადო საფუძველს სამომავლო სსბასს-თვის. სსბასსს-ის ლიტერატურაში „გაცვლითი ოპერაციების“ განმარტებაზე დაყრდნობა ნიშნავს, რომ ეკონომიკური კრიზისის, როგორიცაა მაგალითად 2008 წლის ფინანსური კრიზისი, დროს მთავრობის ინტერვენციების უმეტესი ნაწილი ვერ დააკმაყოფილებს შეძენის განმარტებას. სსბასსს-მა შეუფერებლად მიიჩნია მსგავსი „სახელმწიფო დახმარებების“ შერწყმის სახით განმარტება.
დს18. სსბასსს-მა ასევე აღნიშნა, რომ ფასს 3 ვრცელდება „საწარმოზე“ და არა ერთეულზე. ერთეულის გარდა საწარმოს განმარტება შეიძლება ასევე ვრცელდებოდეს ერთეულის ნაწილზე, რომლის ერთეულის დარჩენილი ნაწილისგან განცალკევებით მართვა შესაძლებელია. სსბასსს-მა ეს საკითხები განიხილა საკონსულტაციო დოკუმენტისადმი მიდგომის შემუშავებისას.
კლასიფიკაციის მიდგომა საკონსულტაციო დოკუმენტში, საჯარო სექტორის გაერთიანებები
დს19. საკონსულტაციო დოკუმენტში გამოყენებული მიდგომა გულისხმობს იმ გაერთიანებების ერთმანეთისგან გასნხვავებას, სადაც გაერთიანების მხარეები საერთო კონტროლს ექვემდებარებიან და სადაც გაერთიანების მხარეებს ერთიდაიგივე საბოლოო მაკონტროლებელი მხარე არ აკონტროლებს, ანუ საერთო კონტროლს არ ექვემდებარებიან. დამატებითი განსხავება გაკეთდა გაერთიანებებს შორის, სადაც ერთი მხარე კონტროლს მოიპოვებს მეორე მხარეზე (საკონსულტაციო დოკუმენტში შეძენად მიიჩნევა) და სადაც არცერთი მხარე მოიპოვებს კონტროლს გაერთიანების სხვა მხარეებზე (საკონსულტაციო დოკუმენტში შერწყმად მიიჩნევა).
დს20. სსბასსს-მა გაითვალისწინა, რომ კონტროლის კონცეფცია მნიშვნელოვანია საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიცირებისთვის. კონტროლი ფინანსური ანგარიშის უდიდესი ნაწილის საფუძველია. სსბასს 35-ით მოითხოვება ერთეულის მიერ იმ ერთეულების კონსოლიდირება, რომლებსაც ის აკონტროლებს, ისევე როგორც წინამორბედი სტანდარტით, სსბასს 6-ით, კონსოლიდირებული და ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგებები. სსბასსს-მა ასევე აღნიშნა, რომ სახელმწიფო ფინანსური სტატისტიკა კონტროლისადმი იმ მიდგომის მსგავს მიდგომას იყენებს, რომელიც გამოყენებულია როგორც სსბასს 35-ში, ისე სსბასს 6-ში.
დს21. ანალოგიურად, კონტროლი მნიშვნელოვანი ფაქტორია აქტივების აღიარებისას. საჯარო სექტორის ერთეულების საერთო დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის კონცეპტუალურ საფუძვლებში (კონცეპტუალური საფუძვლები) აქტივი განმარტებულია, როგორც „რესურსი, რომელსაც ერთეული ამჟამად აკონტროლებს წარსულში მომხდარი მოვლენის შედეგად.”
დს22. ამგვარად, სსბასსს-მა განსაზღვრა, რომ კონტროლი სათანადო საწყისი წერტილია საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიკაციისთვის. შესაბამისად, აღნიშნული საკონსულტაციო დოკუმენტი მოიცავს სსბასსს-ის წინასწარ შეხედულებას საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიცირებაში კონტროლის როლის თაობაზე:
„შერწყმის შეძენისგან განმასხვავებელი ერთადერთი განმსაზღვრელი კრიტერიუმი არის ის, რომ შერწყმის შემთხვევაში გაერთიანებული ოპერაციებიდან არცერთი მოიპოვებს კონტროლს სხვა ოპერაციებზე.“
დს23. აღნიშნული საკონსულტაციო დოკუმენტის შემუშავებისას სსბასსს-მა ახსნა, რომ საერთო კონტროლს დაქვემდებარებულ საჯარო სექტორის გაერთიანების მხარეებს საბოლოოდ აკონტროლებს იგივე ერთეული, რომელიც მათ გაერთიანემაბდე აკონტროლებდა. ეს განაპირობებს შემდეგ ეკონომიკურ განსხვავებებს გაერთიანებებს შორის, რომლებიც ხორციელდება საერთო კონტროლის პირობებში და საერთო კონტროლის გარეშე:
(ა) ერთი ეკონომიკური ერთეულის შემადგენელ ერთეულებს შორის საჯარო სექტორის გაერთიანებები (ანუ საერთო კონტროლს დაქვემდებარებული) არ ცვლის ამ ეკონომიკური ერთეულის ეკონომიკურ რესურსებს;
(ბ) ნებისმიერი ნამეტი ან დეფიციტი, რომელიც წარმოიქმნება საერთო კონტროლს დაქვემდებარებული საჯარო სექტორის გაერთიანებიდან, სრულად ანულირდება საბოლოო მაკონტროლებელი მხარის კონსოლიდირებულ საერთო დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში; და
(გ) საბოლოო მაკონტროლებელ მხარეს შეუძლია მიუთითოს გადაცემულია თუ არა რაიმე კომპენსაცია (და თუ კომპენსაცია გადაცემულია, ამ კომპენსაციის ოდენობა) სეართო კონტროლს დაქვემდებარებულ საჯარო სექტორის გაერთიანებაში.
ეს განსხვავებები შეიძლება გავლენას ახდენდნენ სეართო კონტროლს დაქვემდებარებული საჯარო სექტორის გაერთიანებების სააღრიცხვო მიდგომაზე.
დს24. აღნიშნული საკონსულტაციო დოკუმენტის მიდგომაში ასახულია სსბასსს-ის შეხედულებები, რომ:
(ა) ეკონომიკურ განსხვავებებს გაერთიანებებს შორის, რომლებიც ხორციელდება საერთო კონტროლის პირობებში და რომლებიც არ ხორციელდება საერთო კონტროლის პირობებში, შეიძლება გავლენა ჰქონდეს სააღრიცხვო მიდგომაზე; და
(ბ) შეძენის შერწყმისგან განსხვავება კონტროლის საფუძველზე უნდა განხორციელდეს.
დს25. აღნიშნულ შეთავაზებებს საკონსულტაციო დოკუმენტის მომხრე და მოწინააღმდეგე რესპონდენტების რაოდენობა ერთნაირი იყო. რესპონდენტებმა, რომლებიც არ დაეთანხმნენ შეთავაზებებს, გამოთქვეს მოსაზრება, რომ შეძენის შერწყმისგან მხოლოდ კონტროლის საფუძველზე განსხვავება არ ასახავს საჯარო სექტორის გარემოებებს. კერძოდ, ამ რესპონდენტებმა აღნიშნეს, რომ:
(ა) საჯარო სექტორის გაერთიანება შეიძლება შედეგეს მაშინაც კი, როდესაც შეუძლებელია მყიდველი ერთეულის იდენტიფიცირება, რომელმაც ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად კონტროლი მოიპოვა ოპერაციებზე. ფასს 3-ის შესაბამისად, მყიდველი საწარმოს იდენტიფიცირება შესაძლებელია შესაბამის მხარეებში საკუთრების წილების ანალიზით. თუმცა, საჯარო სექტორში შეიძლება არ არსებობდეს ერთეულებში საკუთრების წილები, რაც მსგავსი ანალიზის ჩატარებას შეუძლებელს ხდის. ერთეული, რომელიც კონტროლს მოიპოვებს ოპერაციებზე, შეიძლება გაერთიანებამდე არ არსებობდა და თუ ამ ერთეულის რაოდენობრივად გამოსახვადი საკუთრების წილები არარსებობს, შეუძლებელი იქნება მყიდველი ერთეულის იდენტიფიცირება;
(ბ) საჯარო სექტორის გაერთიანება შეიძლება ყველა მხარემ ზედა დონის მთავრობის ძალდატანებით განახორციელა, მაგალითად, როდესაც ცენტრალური მთავრობა ადგილობრივი მთავრობის რეორგანიზაციას ახორციელებს კანონმდებლობით მუნიციპალიტეტების გაერთიანებით, ამ მუნიციპალიტეტების სურვილის მიუხედავად.
დს26. რესპონდენტებმა, რომლებიც არ დაეთანხმნენ შეთავაზებებს, წარმოადგინეს საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიკაციის მრავალი ალტერნატიული საფუძველი, მათ შორის:
(ა) საკითხის, კომპენსაცია გადაცემულ იქნა თუ არა, ვარიაციები:
(i) კომპენსაცია გადაცემულ იქნა გაერთიანების ფარგლებში;
(ii) მნიშვნელოვანი კომპენსაცია იქნა გადაცემული გაერთიანების ფარგლებში;
(iii) გაერთიანება საბაზრო ღირებულებით განხორციელდა;
(iv) საერთო კონტროლს არდაქვემდებარებული გაერთიანებების (რომელიც მოიცავს კომპენსაციის გადაცემას) ყველა დანარჩენი გაერთიანებებისგან განსხვავება; და
(v) საერთო კონტროლს დაქვემდებარებული გაერთიანებების იმის საფუძველზე განსხავვვება, გაერთიანებას აქვს თუ არა „კომერციული შინაარსი“ (რომელიც მოიცავს კომპენსაციის გადაცემას).
(ბ) საჯარო სექტორის გაერთიანება ნებაყოფილობით განხორციელდა თუ იძულებით.
60-ე განსახილველ პრეოქტში, საჯარო სექტორის გაერთიანებები, კლასიფიკაციის მიდგომის შემუშავება
დს27. სსბასსს-მა განიხილა საკონსულტაციო დოკუმენტზე გამოხმაურება. სსბასსს დათანხმდა, რომ ამ საკონსულტაციო დოკუმენტში გამოყენებული მიდგომა ყოველთვის არ ასახავს საჯარო სექტორის გარემოებებს. შესაბამისად, სსბასსს დათანხმდა, გადაესინჯა საჯარო სექტორის გაერთიანებები.
დს28. ამ პროცესის ფარგლებში სსბასსს-მა განიხილა რესპონდენტების მიერ შეთავაზებული რომელიმე წინადადება უზრუნველყოფდა თუ არა კლასიფიკაციის ალტერნატიულ საფუძველს. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ ეს წინადადებები შეუფერებელი იყო შემდეგი მიზეზების გამო:
(ა) სსბასსს-ის აზრით კომპენსაციის გადაცემა, თავისთავად, საკმარისი არ არის შეძენის შერწყმისგან განსხვავებისთვის. როგორც პუნქტში დს17 აღინიშნა, შეძენის, როგორც გაცვლითი ოპერაციის განმარტება განაპირობებს სახელმწიფო დახმარების შერწყმის სახით კლასიფიცირებას. ანალოგიურად, თუ შეძენა განიმარტება, როგორც მოთხოვნა, რომ მყიდველის მიერ კომპენსაცია იქნეს გადაცემული, ამან შეიძლება განაპირობოს სახელმწიფო დახმარებების შერწყმების სახით კლასიფიცირება. შეძენის განმარტება, რომელიც გულისხმობს მნიშვნელოვანი კომპენსაციის გადაცემის მოთხოვნას, ან საჯარო სექტორის გაერთიანების საბაზრო ღირებულებით შექმნას, ვერ გადაჭრის ისეთ საკითხებს, როგორიცაა, მაგალითად, ხელსაყრელი შესყიდვები (განხილულია ზემოთ, პუნქტში დს8(ა)).
(ბ) სსბასსს მივიდა მოსაზრებამდე, რომ, საჯარო სექტორის გაერთიანება ნებაყოფილობით არის შექმნილი თუ იძულებით, თავისთავად ვერ უზრუნველყოფს საკმარის ინფორმაციას საჯარო სექტორის გაერთიანების კლასიფიცირებისთვის. საჯარო სექტორის გაერთიანების ნებაყოფლობითი თუ იძულებითი ხასიათი უზრუნველყოფს ინფორმაციას გაერთიანების პროცესის და არ მისი საბოლოო შედეგის შესახებ. საჯარო სექტორის გაერთიანებებს შეიძლება განსხვავებული საბოლოო ეკონომიკური შედეგები ჰქონდეთ, მიუხედავად მათი ნებაყოფლობითი თუ არანებაყოფლობითი ხასიათისა. სსბასსს-ს არ მიაჩნია, რომ შესაძლებელია საჯარო სექტორის გაერთიანების კლასიფიცირება ამ გაერთიანების ეკონომიკური შედეგის გათვალისწინების გარეშე. შესაბამისად, სსბასსს-ის აზრით საჯარო სექტორის გაერთიანებების მხოლოდ ნებაყოფლობითი თუ იძულებითი ხასიათის საფუძველზე კლასიფიკაცია არ აკმაყოფილებს ფინანსური ანგარიშის მიზნებს.
დს29. სსბასსს-მა განიხილა კონტროლის როლი საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიკაციაში და დაასკვნა, რომ კონტროლი მნიშვნელოვან ფაქტორად რჩება იმის განსაზღვრისას, გაერთიანება შეძენაა თუ შერწყმა. ამ დასკვნის გაკეთებისას სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ შეძენა შეიძლება განხორციელდეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც ერთი მხარე კონტროლს მოიპოვებს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე (ეს საკითხი უფრო დეტალურად არის განხილული პუნქტში დს25(ა)). შესაბამისად, სსბასსს-მა განიხილა საკონსულტაციო დოკუმენტის რესპონდენტების მიერ შემოთავაზებული ფაქტორები, რათა განესაზღვრა, რომელი ფაქტორები შეიძლება ყოფილიყო სასარგებლო კონტროლის კონცეფციის შევსების თვალსაზრისით.
დს30. სსბასსს-მა განიხილა შემდეგი ფაქტორები და დათანხმდა, რომ ისინი შეიძლება გამოსადეგი იყოს საჯარო სექტორის გაერთიანების კლასიფიცირებისას კონტროლის კონცეფციის შევსებისთვის:
(ა) კომპენსაცია. სსბასსს დათანხმდა, რომ გაერთიანების კლასფიცირებისას მნიშვნელობა არა აქვს საჯარო სექტორის გაერთიანება კომპენსაციის გადაცემას მოიცავს თუ არა. როგორც წესი, შეძენა მოიცავს კომპენსაციას, ხოლო შერწყმა არ მოიცავს კომპენსაციის გადახდას. პუნქტში დს28(ა) მოცემული მიზეზების გამო სსბასსს დათანხმდა, რომ კომპენსაციის გადაცემა თავისთავად არ არის გადამწყვეტი და უფრო მეტი ინფორმაცია მოიპოვება იმ მიზეზების გათვალისწინებით, რატომ მოხდა ან არ მოხდა კომპენსაციის გადაცემა;
(ბ) გაცვლითი ოპერაციები. სსბასსს დათანხმდა, რომ უფრო მეტად სავარაუდოა შეძენა გაცვლითი ოპერაციისას, ვიდრე არაგაცვლითი ოპერაციისას. თუმცა, სსბასსს-ს უკვე აღიარებული ჰქონდა, რომ შეიძლება რთული იყოს ყველა გაცვლითი ან არაგაცვლითი ერთეულების გაერთიანებების გამიჯვნა (ზემოთ იხილეთ პუნქტი დს8(ა)). სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ ინფორმაცია იმის შესახებ, საჯარო სექტორის გაერთიანება გაცვლითი ოპერაციაა თუ არაგაცვლითი, შეიძლება განისაზღვროს იმ მიზეზების გათვალისწინებით, რატომ მოხდა ან არ მოხდა კომპენსაციის გადაცემა. შესაბამისად, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ საჭირო არ არის ამ ფაქტორის კომპენსაციისგან დამოუკიდებლად შეფასება;
(გ) რაოდენობრივად გამოსახვადი საკუთრების წილები. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ ოპერაციაში რაოდენობრივად გამოსახვადი საკუთრების წილების არსებობამ შეიძლება გავლენა მოახდინოს საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკურ შინაარსზე. თუ ოპერაციაში რაოდენობრივად გამოსახვადი საკუთრების წილების არ არსებობს, შეუძლებელია კომპენსაციის გადაცემა, რადგან არ არსებობს მხარე, რომელსაც ამ კომპენსაციის მიღების უფლებამოსილება აქვს. აღნიშნულმა შეიძლება განასხვავოს გაერთიანება შეძენისგან, როდესაც ყოველთვის არსებობს მფლობელი, რომელიც კომპენსაციას იღებს. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ რაოდენობრივად გამოსახვადი საკუთრების წილების არარსებობა შეიძლება იყოს კომპენსაციის არგადაცემის მიზეზი. შესაბამისად, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ საჭირო არ არის ამ ფაქტორის კომპენსაციისგან დამოუკიდებლად შეფასება;
(დ) გადაწყვეტილებების მიღების პროცესი. სსბასსს დათანხმდა, რომ ის, თუ რომელმა მხარეებმა მიიღეს გადაწყვეტილება საჯარო სექტორის გაერთიანების შესახებ, სასარგებლო ინფორმაციას იძლევა გაერთიანების კლასიფიკაციისთვის. კერძო სექტორში, როგორც წესი გაერთიანება ნებაყოფილობით ხდება, სულ მცირე მყიდველი საწარმოს თვალსაზრისით. საჯარო სექტორში შეიძლება სხვა მხარეები იყვნენ ჩართულნი გადაწყვეტილებების მიღების პროცესში. თავისუფლებამ, რომელიც გაერთიანების მხარეებს გააჩნიათ, შეიძლება გავლენა მოახდინოს გაერთიანების ეკონომიკურ შინაარსსა და შესაბამისად, მის კლასიფიკაციაზე;
(ე) ძალდატანება. საჯარო სექტორში საჯარო სექტორის გაერთიანება შეიძლება ზედა დონის მთავრობის ძალდატანებით განხორციელდეს, მიუხედავად იმისა, ზედა დონის მთავრობა აკონტროლებს თუ არა გაერთიანების მხარეებს ფინანსური ანგარიშის მიზნებისთვის. მაგალითად, ცენტრალურმა მთავრობამ შეიძლება განახორციელოს ადგილობრივი მთავრობის რესტრუქტურიზაცია გარკვეული მუნიციპალიტეტებისთვის გაერთიანების დავალების მიცემით. სსბასსს დათანხმდა, რომ იძულება შესაფერისი ფაქტორია საჯარო სექტორის გაერთიანების კლასიფიკაციისთვის, მაგრამ მან გაითვალისწინა, რომ იძულების შესახებ ინფორმაცია მოიპოვება გადაწყვეტილებების მიღების გათვალისწინებით. შესაბამისად, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ საჭირო არ არის ამ ფაქტორის გადაწყვეტილების მიღების პროცესისგან დამოუკიდებლად შეფასება;
(ვ) საერთო კონტროლი. აღნიშნული საკონსულტაციო დოკუმენტის შემუშავებისას სსბასსს-მა გამოავლინა ეკონომიკური განსხვავებები გაერთიანებებს შორის, რომლებიც ხორციელდება საერთო კონტროლის პირობებში და რომლებიც ხორციელდება საერთო კონტროლის გარეშე (იხ. პუნქტი დს23). სსბასსს დათანხმდა, რომ მაკონტროლებელი ერთეულის უნარი, მიუთითოს, გადაცემულ იქნა თუ არა რაიმე კომპენსაცია, შესაფერისია გაერთიანების კლასფიკაციისთვის, მაგრამ გაითვალისწინა, რომ ეს გადაწყვეტილების მიღების პროცესის ელემენტია. ფაქტი, რომ ეკონომიკური ერთეულის ეკონომიკური რესურსები არ იცვლება საერთო კონტროლს დაქვემდებარებული გაერთიანების შემთხვევაში და ნებისმიერი ნამეტი ან დეფიციტი კონსოლიდირებისას ანულირდება, მიჩნეულ იქნა მაკონტროლებელი ერთეულისთვის, მაგრამ არა კონტროლირებული ერთეულისთვის, შესაფერისად. რადგან მაკონტროლებელი ერთეული იქნება გაერთიანების ანგარიშვალდებული ერთეული, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ საჭირო არ არის ამ ფაქტორის გადაწყვეტილების მიღების პროცესისგან დამოუკიდებლად შეფასება;
(ზ) მოქალაქეთა უფლებები. ზოგიერთ იურისდიქციაში მოქალაქეები შეიძლება მხარეს წარმოადგენდნენ გადაწყვეტილების მიღების პროცესში, მაგალითად, როდესაც საჯარო სექტორის გაერთიანებები ექვემდებარებიან რეფერენდუმის მეშვეობით მოქალაქეების მიერ დამტკიცებას. სსბასსს დათანხმდა, რომ მოქალაქეთა უფლება, მიიღონ ან უარყონ გაერთიანება, შესაფერისია გაერთიანების კლასიფიკაციისთვის. თუმცა, სსბასსს-მა აღნიშნული უფლება მიიჩნია გადაწყვეტილების პროცესში მონაწილეობის უფლებად. შესაბამისად, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ საჭირო არ არის ამ ფაქტორის გადაწყვეტილების მიღების პროცესისგან დამოუკიდებლად შეფასება.
დს31. სსბასსს-ის აზრით ქვემოთ მოცემული ფაქტორები არ იქნება სასარგებლო საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიცირებისას კონტროლის კონცეფციის შევსების თვალსაზრისით:
(ა) სექტორის ცვლილება. სსბასსს-მა აღიარა, რომ სექტორის ცვლილება არის საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ ოპერაციის შეძენის ნიშანი. თუმცა, სსბასსს-ის აზრით სექტორის ცვლილება კონტროლის ცვლილების შედეგი იქნება და არა ცალკე გასათვალისწინებელი ფაქტორი. სსბასსს-მა ასევე აღნიშნა, რომ ინსტიტუციონალური ერთეულების სექტორებად კლასიფიკაცია, მათი, როგორც სახელმწიფო ერთეულების ეკონომიკური ხასიათის საფუძველზე, არის სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის მახასიათებელი, რომლის ეკვივალენტი სსბასსს-ის ლიტერატურაში არარსებობს. ეს მნიშვნელოვან განსხვავებად დარჩება მაკროეკონომიკურ სტატისტიკურ ანგარიშსა და ბუღალტრული აღრიცხვისა და ფინანსურ ანგარიშს შორის. შესაბამისად, სსბასსს-მა სექტორის ცვლილება არ მიიჩნია სასარგებლო ფაქტორად საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიცირებისთვის;
(ბ) იურისდიქციის ხასიათი. საკონსულტაციო დოკუმენტის ზოგიერთი რესპონდენტის აზრით მნიშვნელოვანი ურთიერთობა ან გადანაწილება ხდება სხვადასხვა დონის მთავრობებს შორის და საჯარო სექტორი შეიძლება განხილულ იქნეს, როგორც ერთიანი, ნახევრად „ჯგუფის“ სახის ერთეული. მსგავს შეხედულებას შეიძლება გავლენა ჰქონდეს საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიცირებაზე. სსბასსს-ს არ მიაჩნია, რომ ანგარიშვალდებული ერთეულის პოზიციიდან იურისდიქციის ხასიათი შესაფერისია საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიცირებისთვის. ანგარიშვალდებულ ერთეულს შეუძლია შეაფასოს კონტროლი, კომპენსაცია და გადაწყვეტილების მიღების პროცესი ნახევრად-ჯგუფი ერთეულის გათვალისწინების გარეშე. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ იურისდიქციის ხასიათი შეიძლება საჯარო სექტორის გაერთიანების ხასიათის შეფასების ნაწილს შეადგენდეს, რომელიც შეიძლება ერთეულმა უნდა გაითვალისწინოს მაშინ, როდესაც ყველა სხვა ფაქტორი ბუნდოვან შედეგს იძლევა ან არ უზრუნველყოფს საკმარის მტკიცებულებას იმისათვის, რომ განისაზღვროს საჯარო სექტორის გაერთიანების სათანადო კლასიფიკაცია;
(გ) მთავრობის ფუნქციონირება. საკონსულტაციო დოკუმენტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა გამოთქვა მოსაზრება, რომ მთავრობის ფუნქციონირება შესაფერისი იქნება საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიცირებისთვის. წარმოდგენილი მაგალითები მოიცავდა შემდეგს:
(i) მინისტრის ან სხვა სახელმწიფო უფლებამოსილების არსებობა, რაც მთავრობას საშუალებას აძლევს ერთეულის მმართველ ორგანოს დაავალოს მთავრობის პოლიტიკის მიზნების მიღწევა;
(ii) საჭიროა საოპერაციო ბიუჯეტების მინისტრის მიერ დამტკიცება; და
(iii) მთავრობას არსებული კანონმდებლობის ფარგლებში მნიშვნელოვანი უფლებამოსილება აქვს ერთეულის მმართველი ორგანოს წევრების უმეტესობის დანიშვნის ან გათავისუფლების თვალსაზრისით.
სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ ეს მაგალითები იყო კონტროლის ან საერთო კონტროლის მაჩვენებლები, დამოუკიდებელი ფაქტორის შეთავაზების ნაცვლად. ამიტომ, სსბასსს-ის აზრით მთავრობის ფუნქციონირება შესაფერისი არ არის საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიცირებისთვის;
(დ) ერთეული წარმართავს სახელმწიფო პოლიტიკას და/ან მონაწილეობს არასაბაზრო საქმიანობაში, რომელიც ძირითადად სახელმწიფო რესურსებით ფინანსდება. საკონსულტაციო დოკუმენტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა გამოთქვა მოსაზრება, რომ კონტროლის შევსება შეიძლება იმის გათვალისწინებით, ერთეული წარმართავს თუ არა სახელმწიფო პოლიტიკას და/ან მონაწილეობს თუ არა ძირითადად სახელმწიფო რესურსებით დაფინანსებულ არასაბაზრო საქმიანობაში. როდესაც ასეა, ეს მიუთითებს შერწყმაზე. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ ამ მიდგომისთვის საჭირო იქნება ახალი კონცეფციების შემოღება სსბასსს-ის ლიტერატურაში. მაგალითად, არასაბაზრო საქმიანობა სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის კონცეფციაა, რომელიც სსბასსს-მა არ მიიღო. სსბასსს-ის აზრით შეუფერებელია ამ ფაქტორების 60-ე განსახილველ დოკუმენტში წარდგენა. შესაბამისად, სსბასსს-მა ეს ფაქტორი არ მიიჩნია სასარგებლო ფაქტორად საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიცირებისთვის;
(ე) ანგარიშვალდებულება. ზოგიერთმა რესოპნდენტმა გამოთქვა მოსაზრება, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანების რეალური ღირებულებით აღრიცხვა უფრო მეტ ინფორმაციას უზრუნველყოფს ამ გაერთიანების შედეგზე, მაგრამ ეს სასარგებლოა მხოლოდ ანგარიშვალდებულების მიზნებისათვის, როდესაც ერთეული პასუხისმგებელია გაერთიანების შესახებ გადაწყვეტილებაზე. სსბასსს-ის აზრით ანგარიშვალდებულება თავისთავად არ არის ძირითადი ფაქტორი, მაგრამ მან აღიარა, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანების კლასიფიცირებიდან მიღებული ინფორმაცია დააკმაყოფილებს ფინანსური ანგარიშის მიზნებს. გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც კომპენსაციისა და გადაწყვეტილებების მიღების პროცესის ანალიზი ბუნდოვან შედეგს იძლევა ან ვერ უზრუნველყოფს საკმარის მტკიცებულებას საჯარო სექტორის გაერთიანების სათანადო კლასიფიკაციის შესახებ, ერთეულს შეიძლება დასჭირდეს სხვა საკითხების გათვალისწინება, მათ შორის იმის, რა ინფორმაცია დააკმაყოფილებდა ფინანსური ანგარიშის მიზნებსა და ხარისხობრივ მახასიათებლებს.
დს32. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ კონტროლის შევსება შესაძლებელია ორი დამატებითი ფაქტორის მეშვეობით - გადაცემულ იქნა თუ არა კომპენსაცია და კომპენსაციის გადაცემის ან არგადაცემის მიზეზები; და გადაწყვეტილების მიღების პროცესი. ეს ფაქტორები ფართო დიაპაზონის მქონეა და მოიცავს სხვა ფაქტორების ელემენტებს, როგორც ზემოთ იქნა განხილული.
დს33. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ ამ ფაქტორების გამოყენება შესაძლებელია სსბასს 35-ში კონტროლის ნიშნების შესავსებად ან საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიცირებაში კონტროლის კონცეფციის შესავსებად. სსბასსს-მა განიხილა ამ ორი მიდგომის დადებითი მხარეები. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ ამ ფაქტორების კონტროლის ნიშნების შესავსებად გამოყენება სავარაუდოდ განაპირობებს კლასიფიკაციის მიდგომას, რომელიც უკეთესად აკმაყოფილებს შესადარისობის ხარისხობრივ მახასიათებელს. თუმცა, სსბასსს-ის აზრით ამ ფაქტორების კონტროლის კონცეფციის შესავსებად გამოყენება სავარაუდოდ უზრუნველყოფს კლასიფიცირების მიდგომას, რომელიც უფრო შესაბამის და სამართლიან ინფორმაციას უზრუნველყოფს. ამ ფაქტორების კონტროლის კონცეფციის შესავსებად გამოყენება უფრო მეტად სავარაუდოა, რომ პასუხობს რესპონდენტების მიერ წამოჭრილ საკითხებს.
დს34. აღნიშნული საკონსულტაციო დოკუმენტის რესპონდენტებმა გამოავლინეს სირთულეები შეძენისა და შერწყმის ერთმანეთისგან მხოლოდ კონტროლის საფუძველზე განსხავებასთან დაკავშირებით, რომლებიც ნაკლებად სავარაუდოა, რომ სრულად გადაიჭრება კონტროლის ნიშნების შემდგომი განვითარებით. სსბასსს დათანხმდა და დაასკვნა, რომ გაერთიანებაში მონაწილე მხარის მიერ ოპერაციებზე კონტროლის მოპოვება შეძენის აუცილებელი ელემენტია, მაგრამ ეს თავისთავად საკმარისი არ არის იმის განსაზღვრისთვის, გაერთიანება შეძენაა თუ არა. შესაბამისად, სსბასსს დათანხმდა საჯარო სექტორის გაერთიანებეის კლასიფიცირების ისეთი მიდგომის შემუშავებაზე, რომელიც:
(ა) იყენებს კონტროლის კონცეფციის შემავსებელ ფაქტორებს; და
(ბ) კონტროლს განიხილავს იმ კონტექსტში, გაერთიანების მხარე კონტროლს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე მოიპოვებს თუ არა გაერთიანების შედეგად.
დს35. სსბასსს-მა, დათანხმდა რა, რომ შეემუშავებინა მიდგომა, რომელიც კონტროლის კონცეფციის შემავსებელ ფაქტორებს იყენებს, განიხილა საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიცირებისას კონტროლსა და სხვა ფაქტორებზე მისანიჭებელი ფარდობითი მნიშვნელობა. ამ განხილვის ფარგლებში სსბასსს-მა გამოავლინა შემდეგი ორი მიდგომა:
(ა) უარყოფითი ვარაუდის მიდგომა. ამ მიდგომის შესაბამისად, თუ გაერთიანების ერთი მხარე კონტროლს მოიპოვებს ოპერაციაზე, ეს წარმოქმნის უარყოფად ვარაუდს, რომ გაერთიანება შეძენაა. ამ მიდგომით მნიშვნელოვანი წონა ენიჭება კონტროლის მოპოვებას და სხვა ფაქტორების ანალიზში აქცენტი კეთდება იმაზე, არსებობს თუ არა საკმარისი მტკიცებულება ამ ვარაუდის უარყოფისთვის;
(ბ) ინდივიდუალური შეწონვის მიდგომა. ამ მიდგომის შესაბამისად, კონტროლის, კომპენსაციისა და გადაწყვეტილების მიღებისთვის მინიჭებული წონები პროფესიული განსჯის საკითხია, გაერთიანების კონკრეტული გარემოებების საფუძველზე. მომზადებლებმა უნდა გამოავლინონ რომელი ფაქტორები (თუ ასეთი არსებობს) მიუთითებს შეძენაზე და რომელი ფაქტორები (თუ ასეთი არსებობს) მიუთითებს შერწყმაზე. როდესაც არსებობს როგორც შეძენის, ისე შერწყმის ნიშნები, შესაბამისი ფაქტორებისათვის მომზადებლების მიერ პროფესიული განსჯის გამოყენებით მინიჭებული წონა განსაზღვრავს კლასიფიცირებას.
დს36. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ უარყოფადი ვარაუდი უფრო მეტ სიცხადეს უზრუნველყოფს და უკეთესად აკმაყოფილებს შესაბამისობის ხარისხობრივ მახასიათებელს. ინდივიდუალური შეწონვის მიდგომის გამოყენება პრაქტიკაში სავარაუდოდ, უფრო სუბიექტური იქნება. თუმცა, სსბასსს-მა აღიარა, რომ ინდივიდუალური შეწონვის მიდგომა პრაქტიკოსებს მისცემს გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის უკეთესად ასახვის საშუალებას და შეიძლება მან უკეთესად დააკმაყოფილოს შესაბამისობისა და სამართლიანი წარდგენის ხარისხობრივი მახასიათებლები.
დს37. წევრების უმეტესობას კონტროლი უფრო მნიშვნელოვნად მიაჩნდა კლასიფიკაციის განსაზღვრისთვის, ვიდრე სხვა ფაქტორები, რაც უარყოფადი ვარაუდის მიდგომაშია ასახული. შესაბამისად, სსბასსს დათანხმდა, რომ განევითარებინა უარყოფით ვარაუდის მიდგომა.
დს38. ამ გადაწყვეტილების მიღებისას სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ მიდგომა, რომელიც კონტროლის შემავსებელ ფაქტორებს ითვალისწინებს (რომელიც უკეთესად აკმაყოფილებს შესაბამისობისა და სამართლიანი წარდგენის ხარისხობრივ მახასიათებლებს შესადარისობის ხარჯზე) და გულისხმობს უარყოფად ვარაუდს, რომ გაერთიანების ერთი მხარე, რომელიც ოპერაციებზე კონტროლს მოიპოვებს, წარმოქმნის შეძენას (რომელიც უკეთესად აკმაყოფილებს შესადარისობის ხარისხობრივ მახასიათებელს შესაბამისობისა და სამართლიანი წარდგენის ხარჯზე), სავარაუდოდ, უზრუნველყოფს ხარისხობრივი მახასიათებლების სათანადო ბალანსს.
დს39. სსბასსს-მა ასევე განიხილა შესაძლებლობა, რომ იშვიათ შემთხვევებში, საკმარისი არ იქნება არც კომპენსაციის და არც გადაწყვეტილების მიღების ნიშნები იმ ვარაუდის უარყოფისთვის, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება შეძენა იყო, მიუხედავად იმისა, რომ ეს კლასიფიკაცია გაერთიანების ეკონომიკურ შინაარსს არ ასახავდა. სსბასსს დათანხმდა, რომ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსი მოეთხოვა იმის განსაზღვრისას, უარყოფილ უნდა იქნეს თუ არა ვარაუდი. ამის განსაზღვრაში მომზადებლებისთვის დახმარების გასაწევად 60-ე განსახილველი პროექტით ასევე მოითხოვება, აღნიშნულ იშვიათ შემთხვევებში იმის შეფასება, რომელი კლასიფიკაცია უზრუნველყოფს ინფორმაციას, რომელიც უკეთესად აკმაყოფილებს ფინანსური ანგარიშის მიზნებსა და ხარისხობრივ მახასიათებლებს.
დს40. სსბასსს-ის აზრით, გავრცელებული გარემოებების უმეტესობა, როდესაც საჯარო სექტორის გაერთიანება შეძენას წარმოადგენს, არის:
(ა) გაერთიანების ერთი მხარე კონტროლს მოიპოვებს ოპერაციაზე და კომპენსაციას იხდის, რომლის მიზანია გადაცემული ოპერაციის წმინდა აქტივებზე უფლებამოსილების მქონე პირის კომპენსირება ამ უფლებამოსილების დათმობისთვის;
(ბ) გაერთიანების ერთი მხარე კონტროლს მოიპოვებს ოპერაციაზე საჯარო სექტორის გარედან მიღებული ოპერაციის წმინდა აქტივებზე უფლებამოსილების მქონე პირისთვის კომპენსაციის გადახდის გარეშე;
(გ) გაერთიანების ერთი მხარე კონტროლს მოიპოვებს ოპერაციაზე საჯარო სექტორის გარე, მეორე მხარის გაერთიანების იძულების მეშვეობით;
(დ) გაერთიანების ერთი მხარე კონტროლს მოიპოვებს ოპერაციაზე მთავრობის სხვა დონის მეშვეობით.
სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ გამონაკლისი შემთხვევების გარდა, 60-ე განსახილველ პროექტში გამოყენებული მიდგომა განაპირობებს მსგავსი გაერთიანებების შეძენად კლასიფიცირებას. აღნიშნულმა სსბასსს-თვის უზრუნველყო რწმუნება, რომ გამოყენებული მიდგომა შესაფერისია.
კომენტარები 60-ე განსახილველ პროექტზე
დს41. სსბასსს-მა განიხილა კომენტარები 60-ე განსახილველ პროექტზე. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ მნიშვნელოვანი მხარდაჭერა ჰქონდა განსახილველ პროექტში საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიცირებისადმი ზოგად მიდგომას.
დს42. თუმცა, რესპონდენტებმა გამოავლინეს სფეროები, სადაც შესაძლებელია ამ მიდგომის გაუმჯობესება. მთავარი გამოვლენილი პრობლემები იყო:
(ა) უარყოფადი ვარაუდის არსებობა, რომელიც მოსალოდნელი იყო, რომ მნიშვნელოვნად უფრო ხშირ შემთხვევებში იქნებოდა უარყოფილი, დამაბნეველია;
(ბ) მიჩნეულ იქნა, რომ ამ მიდგომით მეტისმეტი აქცენტი კეთდებოდა კონტროლზე, ზოგიერთმა დაინტერესებულმა მხარემ ეს განსახილველი პროექტი ისე გაიგო, თითქოს მოითხოვებოდა უმეტეს შემთხვევებში შეძენის მეთოდის გამოყენება, როდესაც გაერთიანების ერთი მხარე ოპერაციებზე კონტროლს მოიპოვებდა; და
(გ) მრავალ იურისდიქციაში უფრო ადვილი იქნება საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განსაზღვრა მაჩვენებლების (კომპენსაცია და გადაწყვეტილების მიღება) მეშვეობით, ვიდრე იმის განხილვით, გაერთიანების ერთმა მხარემ კონტროლი მოიპოვა თუ არა ოპერაციებზე.
დს43. სსბასსს-მა აღიარა აღნიშნული პრობლემები. სსბასსს დათანხმდა, რომ უარყოფადი ვარაუდი, საზოგადოდ, მოსალოდნელია, რომ ხშირად არ იქნება უარყოფილი და ამ ტერმინის გამოყენება მოლოდინთან, რომ ის ხშირად იქნება უარყოფილი, დამაბნეველია მომზადებლებისთვის. ამ დაბნეულობამ შეიძლება გამოიწვიოს მომზადებლების მიერ საჯარო სექტორის გაერთიანების შეძენად კლასიფიცირება, რაც სსბასსს-ს არ ჰქონდა განზრახული.
დს44. სსბასსს-ის აზრით უარყოფადი ვარაუდის ინტეპრეტირებასთან დაკავშირებით აღნიშნული პოტენციური დაბნეულობა შეიძლება ხსნიდეს ზოგიერთი დაინტერესებული მხარის მიერ წამოჭრილ პრობლემას, რომ შეძენის მეთოდი არასათანადოდ იქნება გამოყენებული. სსბასსს-ს გამიზნული არ ჰქონია, რომ აღნიშნულ განსახილველ პროექტში გამოყენებული მიდგომით მოითხოვებოდეს შეძენის მეთოდის გამოყენება უმეტეს შემთხვევაში, როდესაც გაერთიანების ერთი მხარე ოპერაციებზე კონტროლს მოიპოვებს. სსბასსს-ის აზრით შეძენა შეზღუდულ გარემოებებში წარმოიქმნება, როგორც ეს ზემოთ მოცემულ პუნქტში დს40 ნაჩვენებ ჩამონათვალშია.
დს45. სსბასსს დათანხმდა, რომ მრავალ იურისდიქციაში საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განსაზღვრა უფრო ადვილად შეიძლება მაჩვენებლების გამოყენებით, კერძოდ, გაერთიანება საერთო კონტროლის პირობებში განხორციელდა თუ არა. თუმცა, სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ ეს ასე არ არის ყველა იურისდიქციაში. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ კონტროლი მნიშვნელოვან ფაქტორად რჩება; კერძოდ, შეძენა შეიძლება მოხდეს მხოლოდ მაშინ, როდესაც გაერთიანების მხარე კონტროლს მოიპოვებს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე. სსბასსს-მა ასევე აღნიშნა, რომ 60-ე განსახილველ პროექტში მოცემული მიდგომა უზრუნველყოფს შესაფერის საფუძველს გადაწყვეტილებისთვის, რათა უზრუნველყოფილ იქნეს ყველა შესაფერისი ფაქტორის გათვალისწინება.
დს46. შესაბამისად, სსბასსს დათანხმდა, რომ გადაესინჯა კლასიფიკაციის მიდგომის ფორმულირება, წამოჭრილ პრობლემებზე რეაგირებისათვის, მიდგომის არსის შეცვლის გარეშე. უარყოფადი ვარაუდი და კონტროლზე მინიშნება გამიზნული იყო, როგორც პირველი ეტაპი გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის საფუძველზე მისი კლასიფიკაციის განსაზღვრისას. ამ პირველი ეტაპის ორგანიზებით სსბასსს-ს განზრახული არ ჰქონია, რომ როგორც კი დადგინდება, რომ ერთი მხარე კონტროლს მოიპოვებს, კონტროლს უნდა მიენიჭოს უფრო მეტი წონა, ვიდრე კომპენსაციას ან გადაწყვეტილების მიღებას, გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განსაზღვრისას. სსბასსს დათანხმდა, რომ პუნქტში დს35(ა) მოცემული მინიშნება მიდგომაზე, რომელიც გულისხმობს კონტროლის მოპოვებისთვის მნიშვნელოვანი წონის მინიჭებას, შეიძლება დამაბნეველი იყო. კონტროლი კვლავ მნიშვნელოვანია, რადგან მისი არარსებობა გამორიცხავს შეძენის შესაძლებლობას, გარდა მისი მნიშვნელობისა კონკრეტული გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განსაზღვრაში, როდესაც ერთი მხარის მიერ კონტროლის მოპოვება პროფესიული განსჯის საკითხია. სსბასსს ისევ იმ მოსაზრების ერთგულია, რომ 60-ე განსახილველ პროექტში შეთავაზებული მიდგომა შესაფერისია და წინამდებარე სტანდარტში წარმოდგენილი ცვლილებების მიზანია უფრო მეტი სიცხადის შეტანა ამ მიდგომის გამოყენებასთან დაკავშირებით. ამ ცვლილებების მიზანი არ არის 60-ე განსახილველი პროექტისგან განსხვავებული კლასიფიკაციის შემოღება.
ფასს 3-თან შედარება
დს47. წინამდებარე სტანდარტი შესაბამისობაში არ არის ფასს 3-თან. ფასს 3-ით საწარმოთა ყველა გაერთიანება შეძენად მიიჩნევა, მაშინ როდესაც წინამდებარე სტანდარტთ განსაზღვრულია როგორც შერწყმა, ისე შეძენა. სსბასსს-ის აზრით ეს განსახვავება შესაფერისია შემდეგი მიზეზების გამო:
(ა) ფასს 3-ის შემუშავებისას ბასსს-მა დაასკვნა, რომ „ნამდვილი შერწყმა“ ან „თანასწორთა შერწყმა“, როდესაც გაერთიანებული ერთეულებიდან არცერთი მოიპოვებს სხვებზე კონტროლს, იმდენად იშვიათია, რომ ფაქტობრივად არარსებობს. თუმცა, საჯარო სექტორში მსგავსი გაერთიანებები გავრცელებულია. ისეთი სტანდარტის შემუშავება, რომელიც შერწყმებს არ ეხება, ვერ დააკმაყოფილებდა საჯარო სექტორის საერთო დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის მომხმარებელთა მოთხოვნილებებს.
(ბ) ფასს 3-ში გაკეთებულია დაშვება, რომ ყოველთვის შესაძლებელია მყიდველი საწარმოს გამოვლენა, რადგან საწარმოებს, რომლებზეც ფასს 3 ვრცელდება, ყოველთვის ჰყავთ მფლობელები. საჯარო სექტორში შეიძლება არარსებობდეს საჯარო სექტორის ერთეულის რაოდენობრივად გამოსახვადი საკუთრების წილები, რაც შეუძლებელს ხდის მყიდველი ერთეულის გამოვლენას. ისეთი სტანდარტის შემუშავება, რომელიც არ აღიარებს მსგავს სიტუაციას, ვერ დააკმაყოფილებდა საჯარო სექტორის საერთო დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის მომხმარებელთა მოთხოვნილებებს.
შერწყმის აღრიცხვა (პუნქტები 15–57)
შერწყმების აღრიცხვისთვის წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდის გამოყენების მიზეზები
დს48. აღნიშნული საკონსულტაციო დოკუმენტის შემუშავებისას სსბასსს-მა გამოავლინა საჯარო სექტორის გაერთიანებების აღრიცხვის სამი მეთოდი, რომლებიც ან პრაქტიკაში გამოიყენებოდა ან განხილული იყო. ესენია:
(ა) შეძენის მეთოდი;
(ბ) აღრიცხვის წილების გაერთიანების მეთოდი, ამ მეთოდის შესაძლო მოდიფიცირების ჩათვლით; და
(გ) გადატვირთვის მეთდი.
დს49. შეძენის მეთოდით (რომელიც ფასს 3-ში გამოიყენება) მოითხოვება, რომ მყიდველმა ერთეული იქნეს გამოვლენილი ყველა გაერთიანებისთვის. სსბასსს-მა უკვე დაასკვნა, რომ შეუძლებელია მყიდველი ერთეულის გამოვლენა ყველა საჯარო სექტორის გაერთიანებისათვის და ნებისმიერი გაერთიანება, სადაც მყიდველი ერთეული ვერ გამოვლინდება, შერწყმის სახით კლასიფიცირდება. შესაბამისად, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ შეძენის მეთოდის შერწყმისთვის გამოყენება შეუფერებელი იქნება.
დს50. აღრიცხვის წილების გაერთიანების მეთოდი ადრე გამოიყენებოდა ბასს 22-ში, საწარმოთა გაერთიანებები (ფასს 3-ის წინამორბედი სტანდარტი). ის გამიზნული იყო ისეთი გაერთიანების შემთხვევაში გამოყენებისთვის, სადაც მყიდველის იდენტიფიცირება შეუძლებელია. აღრიცხვის წილების გაერთიანების მეთოდი ადრე მრავალ იურისდიქციაში გამოიყენებოდა შერწყმის აღრიცხვის ან შერწყმის აღრიცხვისთვის. ის კვლავ გამოიყენება მრავალი ერთეულის მიერ, საერთო კონტროლს დაქვემდებარებული გაერთიანებების აღრიცხვისთვის (რომლებიც ფასს 3-ის მოქმედების სფეროს ფარგლებს გარეთაა).
დს51. აღრიცხვის წილების გაერთიანების მეთოდით გაერთიანებული ოპერაციები ისე აღირიცხება, თითქოს ისინი ისევ ისე ფუნქციონირებას აგრძელებდნენ, როგორც ადრე, მაგრამ ახლა ერთობლივად არის ფლობილი და მართული. გაერთიანებული ოპერაციების იმ პერიოდების ფინანსური ანგარიშგებები, როდესაც გაერთიანება მოხდა, ასევე შესადარისი წარდგენილი პერიოდები, წარმოქმნილი ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში ისე აისახებოდა, თითქოს ისინი წარდგენილი ყველაზე ადრინდელი პერიოდიდან იყვნენ გაერთიანებულნი. სხვა სიტყვებით, აღიარების წერტილი არის წარდგენილი ყველაზე ადრინდელი პერიოდის დასაწყისი და შესაბამისად, გადაანგარიშებულია შესადარისი ინფორმაცია.
დს52. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ ზოგიერთის აზრით შესადარისი ინფორმაციის გადაანგარიშების მოთხოვნა წამგებიანია და საჭირო არ არის. აღნიშნულ საკონსულტაციო დოკუმენტში სსბასსს-მა განიხილა წილების გაერთიანების მეთოდის ვარიანტი, რომელსაც წილების გაერთიანების მოდიფიცირებულ მეთოდს უწოდებენ. წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდის შესაბამისად წარმოქმნილი ერთეული ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში მუხლებს აერთიანებს შერწყმის თარიღით.
დს53. მესამე მეთოდი, რომელიც სსბასსს-მა განიხილა აღნიშნულ საკონსულტაციო დოკუმენტში, გახლდათ აღრიცხვის გადატვირთვის მეთოდი. წილების გაერთიანების მეთოდის საპირისპიროდ აღრიცხვის გადატვირთვის მეთოდი გულისხმობს, რომ წარმოქმნილი ერთეული ახალი ერთეულია (მიუხედავად იმისა, ახალი ერთეული შეიქმნა თუ არა) და შესაბამისად, მისი ისტორია იწყება ამ თარიღით. წილების გაერთიანების მოდიფიცირებულ მეთოდს მსგავსი შედეგი აქვს პრაქტიკაში.
დს54. გადატვირთვის მეთოდით მოითხოვება გაერთიანების თარიღით გაერთიანებული ოპერაციების ყველა იდენტიფიცირებული აქტივისა და ვალდებულების რეალური ღირებულებით აღიარება წარმოქმნილი ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში. ეს მოიცავს იმ იდენტიფიცირებული აქტივებისა და ვალდებულებების აღიარებას, რომლებიც ადრე გაერთიანებული ოპერაციების მიერ იყო აღიარებული. სხვა სიტყვებით, გადატვირთვის მეთოდი აღიარებისა და შეფასების იგივე საფუძველს იყენებს, რომელსაც შეძენის მეთოდი, მაგრამ მას იყენებს ყველა გაერთიანებული ოპერაციის მიმართ, ნაცვლად მხოლოდ შეძენილი ოპერაციებისა.
დს55. ამ საკონსულტაციო დოკუმენტის შემუშავებისას სსბასსს იმ დასკვნამდე მივიდა, რომ სამივე მათგანი, აღრიცხვის წილების გაერთიანების მეთოდი, წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდი და აღრიცხვის გადატვირთვის მეთოდი იძლევა შერწყმების აღრიცხვის შესაძლო საფუძველს.
დს56. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ წარმოქმნილი ერთეულის სამომავლო ფულადი ნაკადები და მომსახურების პოტენციალი, საზოგადოდ, იგივე იქნება, მიუხედავად იმისა, რომელი მეთოდი იქნება გამოყენებული შერწყმის აღრიცხვისთვის. თუმცა, წარმოქმნილი ერთეულის საქმიანობის ფინანსური შედეგებისა და ფინანსური მდგომარეობის წარდგენა მნიშვნელოვნად განსხვავებული იქნება გამოყენებული მეთოდების მიხედვით. თუ მომმზადებლებს მეთოდის თავისუფლად არჩევის საშუალება ექნებათ, ეს შეამცირებს ერთეულებს შორის და დროთა განამვლობაში შესადარისობას.
დს57. შერწყმის აღრიცხვისთვის წილების გაერთიანების ან წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდის გამოყენების მხარდამჭერების აზრით ეს მეთოდები აკმაყოფილებენ მომხმარებელთა მოთხოვნებს:
(ა) ინფორმაციაზე გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის; და
(ბ) წარმოქმნილი ერთეულის მიერ რესურსების გამოყენების ანგარიშვალდებულების შეფასებისთვის.
აღნიშნულის მიზეზია ის, რომ საჯარო სექტორის ერთეულების საერთო დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში გამოიყენება ინფორმაცია იმის შესაფასებლად, როგორ განაწილდა ფინანსური რესურსები და როგორია ერთეულის ფინანსური მდგომარეობა. ამ ინფორმაციის მოპოვება შესაძლებელია აღრიცხვის წილების გაერთიანების ან წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდის გამოყენებით.
დს58. მიჩნეულია, რომ ეს მეთოდები აკმაყოფილებენ შესაბამისობისა და სამართლიანი წარდგენის ხარისხობრივ მაჩვენებლებს, რადგან ისინი ასახავენ გაერთიანებამდე ამ ოპერაციების ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებულ თანხებს. წარმოქმნილი ერთეულის საქმიანობის შემდგომი შედეგები და მისი პასუხისმგებლობა ამ რესურსების მართვაზე შეიძლება შეფასდეს იგივე საფუძველზე, რომელიც გამოყენებული იყო შერწყმამდე ანგარიშვალდებულების შესაფასებლად.
დს59. მიჩნეულია, რომ აღრიცხვის წილების გაერთიანების ან წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდის გამოყენება, საზოგადოდ, ყველაზე ნაკლებ დანახარჯებთან არის დაკავშირებული, რადგან ისინი:
(ა) გაერთიანებული ოპერაციების აქტივების, ვალდებულებების და წმინდა აქტივების/კაპიტალის არსებულ საბალანსო ღირებულებებს იყენებენ; და
(ბ) არ საჭიროებენ იმ აქტივების ან ვალდებულებების გამოვლენას, შეფასებასა და აღიარებას, რომლებიც შერწყმამდე არ იყო აღიარებული.
დს60. წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდის გამოყენების მხარდამჭერების აზრით ის უმჯობესია წილების გაერთიანების მეთოდზე, რადგან შერწყმას წარმოაჩენს ისე, როგორც ფაქტობრივად არის. აღნიშნულის მიზეზია ის, რომ ამ მეთოდით გაერთიანებული ოპერაციების აქტივები და ვალდებულებები შერწყმის თარიღით აღიარდება. მხარდამჭერების აზრით შერწყმის სამართლიანად წარდგენა მიიღწევა.
დს61. წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდის მხარდამჭერები აღიარებენ, რომ გაერთიანებული ოპერაციების ისტორია შეიძლება სასარგებლო იყოს წარმოქმნილი ერთეულის საქმიანობის შედეგების შეფასებისთვის. სხვადასხვა მეთოდების ღირებულებებზე კამათისას სსბასსს-მა აღიარა, რომ წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდის გამოყენებამ, ისტორიული ინფორმაციის საჭიროებაზე რეაგირების გარეშე, შეიძლება ვერ დააკმაყოფილოს ფინანსური ანგარიშის მიზნები.
დს62. ზოგიერთის აზრით აღრიცხვის გადატვირთვის მეთოდი კონცეპტუალურად წილების გაერთიანების მეთოდის ორივე ვარიანტზე უმჯობესია, რადგან წარმოქმნილი ერთეული ანგარიშვალდებულია გაერთიანებული ოპერაციების მიმდინარე ღირებულებაზე. ის ასევე უზრუნველყოფს უფრო სრულ ინფორმაციას შერწყმისთვის, რადგან აღიარდება გაერთიანებული ოპერაციების იდენტიფიცირებადი აქტივები და ვალდებულებები, მიუხედავად იმისა, ისინი შერწყმამდე აღიარებული იყო თუ არა.
დს63. აღრიცხვის გადატვირთვის მეთოდის მხარდამჭერთა აზრით ის აკმაყოფილებს მომხმარებელთა მოთხოვნებს:
(ა) ინფორმაციაზე გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის; და
(ბ) წარმოქმნილი ერთეულის მიერ რესურსების გამოყენების ანგარიშვალდებულების შეფასებისთვის.
აღნიშნულის მიზეზია ის, რომ ის მომხმარებელს საშუალებას აძლევს უკეთესად შეაფასონ ერთეულის ფინანსური მდგომარეობა და ფინანსური რესურსების განაწილება.
დს64. აღრიცხვის გადატვირთვის მეთოდის მხარდამჭერთა აზრით ეს მეთოდი ძირითადად შეძენის მეთოდში გამოყენებული რეალური ღირებულების გაგრძელებას წარმოადგენს. შესაბამისად, მათი არგუმენტია, რომ თუ შეძენის მეთოდი გამოიყენება შეძენის აღრიცხვისთვის, არ არსებობს მიზეზი, რომ მსგავსი აღრიცხვა არ იქნეს გამოყენებული შერწყმის აღრიცხვისთვის.
დს65. აღნიშნული საკონსულტაციო დოკუმენტის შემუშავებისას სსბასსს მივიდა მოსაზრებამდე, რომ აღრიცხვის წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდი შესაფერისია, რადგან მომხმარებელს შეუძლია წარმოქმნილი ერთეულის საქმიანობის შედეგებისა და ანგარიშვალდებულების შეფასება მისი აქტივებისა და ვალდებულებების ხელახლა შეფასების გარეშე. უფრო მეტიც, ის შერწყმას აღიარებს მისი მოხდენის თარიღით. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ სსბასს-ებით ნებადართულია თავდაპირველი აღიარების შემდეგ რეალური ღირებულებით გადაფასება, თუ ერთეული მიიჩნევს, რომ ეს მიდგომა უფრო შესაბამის ინფორმაციას უზრუნველყოფს მომხმარებლებისთვის.
დს66. აღნიშნული საკონსულტაციო დოკუმენტის რესპონდენტებმა მხარი დაუჭირეს სსბასსს-ის მოსაზრებას, რომ აღრიცხვის წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდი შესაფერისია შერწყმის აღრიცხვისთვის. სსბასსს-მა 60-ე განსახილველი პროექტის შემუშავებისას ხელახლა განიხილა ეს მეთოდები და ვერ გამოავლინა თავისი გაცხადებული შეხედულების შეცვლის მიზეზი. შესაბამისად, სსბასსს დათანხმდა, რომ 60-ე განსახილველ პროექტში აღრიცხვის წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდი უნდა იქნეს გამოყენებული შერწყმის აღრიცხვისთვის. ამ გადაწყვეტილების მიღებისას სსბასსს დათანხმდა, რომ აღრიცხვის წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდი უნდა მოიცავდეს სათანადო განამრტებით შენიშვნებს, რათა უზრუნველყოფილ იქნეს საჯარო სექტორის ერთეულების საერთო დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებელთა ხელმისაწვდომობა მათთვის საჭირო ისტორიულ ინფორმაციაზე.
დს67. 60-ე განსახილველი პროექტის რესპონდენტები, საზოგადოდ, დაეთანხმნენ, რომ აღრიცხვის წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდი შესაფერისია შერწყმის აღრიცხვისთვის. თუმცა, ზოგიერთი რესპონდენტის აზრით აღრიცხვის წილების გაერთიანების მეთოდი უკეთეს ინფორმაციას უზრუნველყოფს და მათ აღრიცხვის წილების გაერთიანების მოდიფიცირებულ მეთოდს მხოლოდ დანახარჯების/სარგებლის მიზეზების გამო დაუჭირეს მხარი. ამ რესპონდენტების აზრით, ზოგიერთ შემთხვევაში, გასული პერიოდის ინფორმაციის წარდგენის სარგებელი გადააჭარბებს აღნიშნულის გაკეთებასთან დაკავშირებულ დანახარჯს. სსბასსს-მა მიიღო ეს მოსაზრება და დათანხმდა, რომ წარმოქმნილ ერთეულებს გასული პერიოდის წარდგენის ნება უნდა დაერთოთ, მაგრამ ეს არ უნდა მოეთხოვებოდეთ. სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ გასული პერიოდის ინფორმაცია არ უნდა გადაანგარიშდეს, რადგან ამისათვის საჭირო იქნება აღიარების სხვა წერტილის გამოყენება, რაც შესადარისობას შეამცირებს.
გამონაკლისი პრინციპიდან, რომ აქტივები და ვალდებულებები აღიარებული და შეფასებულია მათი ადრინდელი საბალანსო ღირებულებით
დს68. აღრიცხვის წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდით მოითხოვება წარმოქმნილი ერთეულის მიერ გაერთიანებული ოპერაციების აქტივებისა და ვალდებულებების ადრინდელი საბალანსო ღირებულებებით შეფასება, რაც ექვემდებარემა მოთხოვნას, რომ საბალანსო ღირებულებები შესწორდეს წარმოქმნილი ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობისთვის. გაერთიანებულ ოპერაციებს შორის ყველა ოპერაცია, მიუხედავად იმისა, შერწყმის თარიღამდე განხორციელდა თუ მის შემდეგ, ანულირდება წარმოქმნილი ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისას.
დს69. სსბასსს-მა განიხილა გარემოებები, როდესაც ამ პრინციპების გამოყენება არ იქნება შესაფერისი. სსბასსს-მა გამოავლინა გარემოებები, როდესაც შესაფერისი იქნება აღიარების და/ან შეფასების პრინციპებიდან გამონაკლისები:
(ა) ადრე ერთი გაერთიანებული ოპერაციის მიერ მეორე გაერთიანებული ოპერაციისთვის მიცემული ლიცენზიები და მსგავსი უფლებები. შეიძლება ერთ გაერთიანებულ ოპერაციას მეორე გაერთიანებული ოპერაციისთვის მიცემული ჰქონდეს ლიცენზია ან მსგავსი უფლება, რაც არამატერიალური აქტივის სახით აქვს აღიარებული მიმღებს. ზოგადი პრინციპების გამოყენებით მოითხოვება ამ ოპერაციის ანულირება. თუმცა, სსბასსს-ის აზრით ლიცენზიის ან მსგავსი უფლების მიცემისას დაკმაყოფილებულია არამატერიალური აქტივის აღიარების კრიტერიუმები. როდესაც შიდა წარმოშობის არამატერიალური აქტივები არ აღიარდება, ამის მიზეზია პრობლემები, რომლებიც დაკავშირებულია იმის იდენტიფიცირებასთან, არსებობს თუ არა, და როდის წარმოიქმნა, ეს იდენტიფიცირებადი აქტივი, რომელიც მოსალოდნელ სამომავლო ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს წარმოქმნის; და აქტივის თვითღირებულების საიმედოდ განსაზღვრასთან. ლიცენზიის ან მსგავსი უფლების მიმღებისთვის გადაცემა გვიჩვენებს, რომ არსებობს იდენტიფიცირებადი აქტივი, რომელიც წარმოქმნის სამომავლო ეკონომიკურ სარგებელს ან მომსახურების პოტენციალს. ანალოგიურად, ამ ოპერაციით დადგინდება ამ აქტივის თვითღირებულება. შესაბამისად, არამატერიალური აქტივის აღიარების კრიტერიუმები დაკმაყოფილებულია. ამიტომ, აქტივი არ ანულირდება, როდესაც გაერთიანებული ოპერაციები, რომლებმაც გადასცეს და მიიღეს ლიცენზია ან მსგავსი უფლება, შერწყმის შემადგენელი ნაწილები არიან. ეს სიტუაცია მსგავსია სიტუაციის, როდესაც არამატერიალური აქტივი ერთი გაერთიანებული ოპერაციის მიერ მეორე გაერთიანებულ ოპერაციაზე იყიდება. ამ გაყიდვის გავლენის ანულირება არ ნიშნავს თვითონ ამ არამატერიალური აქტივის ანულირებას, რადგან აქტივი ადრე გამყიდველს ჰქონდა აღიარებული. ლიცენზიის ან მსგავსი უფლების შემთხვევაში ამ ოპერაციის ანულირება არ აუქმებს არამატერიალურ აქტივს, რადგან ეს ოპერაცია ამ არამატერიალური აქტივის არსებობის საკმარის მტკიცებულებას უზრუნველყოფს, ისე რომ, გადამცემი თვითონ აღიარებს ამ არამატერიალურ აქტივს. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ ზოგიერთ შემთხვევაში, როდესაც ერთ-ერთი გაერთიანებული ოპერაცია კონტროლს მოიპოვებს სხვა ოპერაციებზე, ეს უფლება შეიძლება მიჩნეულ იქნეს, როგორც გამოსყიდული უფლება. სსბასსს-ს არ მიაჩნია, რომ ეს უზრუნველყოფს განსხვავებულ სააღრიცხვო მიდგომას და აღნიშნა, რომ გამოსყიდული უფლებები არამატერიალური აქტივის სახით აღიარდება შეძენის მეთოდით. ამ მიზეზების გამო სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ არ უნდა ანულირდეს ადრე ერთი გაერთიანებული ოპერაციის მიერ მეორე გაერთიანებული ოპერაციისთვის მიცემულ ლიცენზიებსა და მსგავს უფლებებთან დაკავშირებით აღიარებული აქტივი.
(ბ) მოგებიდან გადასახადები. საჯარო სექტორში შერწყმების, განსაკუთრებით მთავრობის ზედა დონიდან თავსმოხვეული შერწყმის შემთხვევაში, შერწყმის პირობები შეიძლება მოიცავდეს გადასახადის პატიებას. სსბასსს დათანხმდა, რომ წარმოქმნილმა ერთეულმა უნდა აღიაროს ნებისმიერი საგადასახადო მუხლი, რომელიც არსებობს შერწყმის შემდეგ და არა ისინი, რომლებიც შერწყმამდე არსებობდა. 60-ე განსახილველი პროექტის რესპონდენტების კომენტარების განხილვის შემდეგ სსბასსს დათანხმდა, რომ შეიძლება არსებობდეს შემთხვევები, როდესაც გადასახადის პატიება შერწყმის შემდეგ მოხდა, ნაცვლად იმისა, რომ ის შერწყმის პირობების ნაწილი ყოფილიყო. სსბასსს დათანხმდა, რომ სსბასსს 40-ში ასახოს დებულებები ორივე შემთხვევასთან დაკავშირებით.
(გ) დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოები. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ სსბასს 39-ით, დაქირავებულ პირთა გასამრჯელოები, მოთხოვნილი აქტივებისა და ვალდებულებების აღიარება დაქირავების შემდგომი სარგებლის სქემასთან შერწყმის შემდეგ, შეიძლება განსხვავდებოდეს გაერთიანებული ოპერაციების ეკვივალენტური თანხების გაერთიანებული საბალანსო ღირებულებისგან. მაგალითად, შერწყმა მოიცავს ხუთ გაერთიანებულ ოპერაციას, რომლებიც მულტი-დამქირავებლის ფიქსირებულსარგებლიანი პროგრამის ერთადერთი მონაწილენი არიან. შერწყმამდე გაერთიანებულ ოპერაციებს არასაკმარისი ინფორმაცია ჰქონდათ ფიქსირებულსარგებლიანი პროგრამის მოვალეობაში, პროგრამის აქტივებში და ამ პროგრამასთან დაკავშირებულ დანახარჯებში თითოეული გაერთიანებული ოპერაციის პროპორციული წილის შესახებ. ამიტომ, გაერთიანებული ოპერაციები ამ პროგრამას აღრიცხავდნენ, როგორც ფიქსირებულშენატანიან პროგრამას. შერწყმის შემდეგ წარმოქმნილი ერთეული არის ამ პროგრამის ერთადერთი მონაწილე და მას შეუძლია განსაზღვროს ფიქსირებულსარგებლიანი პროგრამის მოვალეობა, პროგრამის აქტივები და ამ პროგრამასთან დაკავშირებული დანახარჯები. შესაბამისად, ის ამ პროგრამას აღრიცხავს, როგორც ფიქსირებულსარგებლიან პროგრამას შერწყმის თარიღიდან. სსბასსს დათანხმდა, რომ წარმოქმნილი ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის საწყისი ანგარიშგება უნდა მოიცავდეს სსბასს 39-ის შესაბამისად შეფასებულ აქტივებსა და ვალდებულებებს.
შერწყმის შედეგად წარმოქმნილი წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტების აღიარება და შეფასება
დს70. 60-ე განსახილველი პროექტის შემუშავებისას სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ შერწყმის შედეგად შეიძლება წარმოიქმნას დარჩენილი ღირებულება. სსბასსს-მა განიხილა, როგორ უნდა აღირიცხოს და შეფასდეს იგი. სსბასსს დათანხმდა, რომ დარჩენილი ღირებულება არ ასახავს წარმოქმნილი ერთეულის საქმიანობის ფინანსურ შედეგს და დაასკვნა, რომ ეს დარჩენილი ღირებულება უნდა აღიარდეს წარმოქმნილი ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის საწყის ანგარიშგებაში.
დს71. სსბასსს-მა გაითვალისწინა ამ დარჩენილი ღირებულების ხასიათი. სსბასსს-მა განიხილა, რომ შერწყმისთვის, რომელიც საერთო კონტროლს არ ექვემდებარება, დარჩენილი ღირებულება წარმოადგენს გაერთიანებული ოპერაციების ადრინდელი საქმიანობის ფინანსურ შედეგს, რომელიც ასახული არ არის მის გადაცემულ წმინდა აქტივებში/კაპიტალში. სსბასსს დათანხმდა, რომ ეს დარჩენილი ღირებულება უნდა აისახოს წარმოქმნილი ერთეული საწყის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ისეთი შერწყმის შემთხვევაში, რომელიც საერთო კონტროლს არ ექვემდებარება.
დს72. სსბასსს-ის აზრით შერწყმისთვის, რომელიც საერთო კონტროლს ექვემდებარება, დარჩენილი ღირებულება წარმოადგენს მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ შერწყმის პირობების შედგენის ან მათზე დათანხმების შესახებ გადაწყვეტილების ფინანსურ შედეგს. შესაბამისად, სსბასსს დათანხმდა, რომ დარჩენილი ღირებულება განხილულ უნდა იქნეს, როგორც საკუთრების შენატანი ან საკუთრების განაწილება, შერწყმისთვის, რომელიც საერთო კონტროლს ექვემდებარებიან.
დს73. სსბასსს-მა განიხილა მუხლები, რომლებიც დარჩენილ ღირებულებაში უნდა შევიდეს. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ აღრიცხვის წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდით, როგორც წესი, შერწყმა აღიარდება, როგორც ახალი ერთეული, რომელიც შერწყმის თარიღით წარმოიქმნება. რადგან ახალი ერთეული ვერ წარმოქმნიდა წმინდა აქტივების/კაპიტალის სხვა კომპონენტებს, როგორიცაა მაგალითად დაგროვილი ნამეტი ან დეფიციტი, ან გადაფასების ნამეტი, წმინდა აქტივების/კაპიტალის ყველა მუხლი შევა დარჩენილ ღირებულებაში.
დს74. სსბასსს-ის აზრით ეს მიდგომა საუკეთესოდ ასახავს შერწყმის კონცეპტუალურ საფუძველს და დათანხმდა, რომ შერწყმის თარიღისთვის წმინდა აქტივების/კაპიტალის ყველა მუხლი უნდა იქნეს მიჩნეული, როგორც დარჩენილი ღირებულების ნაწილი. ამ შეხედულების ჩამოყალიბებისას სსბასსს დათანხმდა, რომ ამ მიდგომას შეიძლება გავლენა ჰქონდეს ზოგიერთ ერთეულზე. მაგალითად, რადგან დარჩენილი ღირებულება უნდა მოიცავდეს ადრე აღიარებულ ნებისმიერ გადაფასების ნამეტს, ნებისმიერი სამომავლო გადაფასების შემცირება სავარაუდოდ ნამეტში ან დეფიციტში აღიარდება. აღნიშნულის მიზეზია ის, რომ ადრე აღიარებული გადაფასების ნამეტი ხელმისაწვდომი აღარ იქნება სამომავლო გადაფასების შემცირებების შთანთქმისთვის.
დს75. შერწყმებთან, რომლებიც საერთო კონტროლს ექვემდებარებიან, დაკავშირებული კიდევ ერთი გავლენა არსებობს. წარმოქმნილი ერთეული დარჩენილ ღირებულებას აღიარებდა, მაგრამ მაკონტროლებელი ერთეული გააგრძელებდა წმინდა აქტივების/კაპიტალის ადრინდელი კომპონენტების კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში მიმდინარე აღიარებას, რაც წარმოქმნის მიმდინარე კონსოლიდირების კორექტირებებს. სსბასსს-ს არ მიაჩნია, რომ აღნიშნული გავლენა გადაწონის კონცეპტუალური მიდგომის გამოყენების სარგებელს.
კომენტარები 60-ე განსახილველ პროექტზე
დს76. მართალია, 60-ე განსახილველი პროექტის რესპონდენტთა უმეტესობა მხარს უჭერდა სსბასსს-ის მიდგომას დარჩენილი ღირებულებისადმი, მაგრამ მნიშვნელოვანმა უმიცირესობამ მას მხარი არ დაუჭირა. დარჩენილი ღირებულების შეთავაზებული მიდგომისთვის მხარის არდაჭერის ძირითადი მიზეზები, რომლებიც ამ რესპონდენტებმა დაასახელეს, გახლდათ შემდეგი:
(ა) არსებული რეზერვების შენარჩუნება უკეთესად წარადგენს გაერთიანებას, უფრო გამჭვირვალეა და უკეთესად აკმაყოფილებს მომხმარებელთა მოთხოვნილებებს;
(ბ) ეს შეთავაზებები გამოიწვევს გადაფასების რეზერვის შესახებ საიმედო ინფორმაციის უარყოფას;
(გ) საერთო კონტროლს დაქვემდებარებული შერწყმის შემთხვევაში გაერთიანებულმა ერთეულებმა შეიძლება ფაქტიურად განაგრძონ ფუნქციონირება, როგორც ერთმა ერთეულმა, ორი ან მეტი ინდივიდუალური ერთეულის ნაცვლად, ახალი ერთეულის საპირისპიროდ;
(დ) შემდგომი გადაფასების ზარალის ხარჯის სახით ასახვა წარმოქმნის მომავალ წლებში საქმიანობის ფინანსური შედეგების არასწორად წარდგენის რისკს;
(ე) შეთავაზებები წარმოქმნიან მიმდინარე კონსოლიდირების კორექტირებებს, როდესაც შერწყმა საერთო კონტროლს ექვემდებარება და ამ შესწორებების მომზადების საჭიროება გადაწონის ერთადერთი დარჩენილი ღირებულების აღიარების სარგებელს; და
(ვ) ეს შეთავაზებები გავლენას მოახდენენ რეზერვების ფართო სპექტრზე, მათ შორის დაქირავებულთა სარგებელთან დაკავშირებულზე, ჰეჯირების და კანონმდებლობით შეზღუდულ რეზერვებზე, რაც არათანმიმდევრული იქნება 60-ე განსახილველ პროექტში მოცემული მოთხოვნის, რომ შენარჩუნებულ იქნეს არსებული კლასიფიკაცია.
დს77. სსბასსს დაარწმუნა რესპონდენტების მიერ წარმოდგენილმა ზოგიერთმა მიზეზმა. კერძოდ, სსბასსს-მა აღიარა, რომ 60-ე განსახილველ პროექტში მოცემული შეთავაზებები შეიძლება არათანმიმდევრული იყოს.
დს78. შესაბამისად, სსბასსს-მა ხელახლა განიხილა შეთავაზება, რომ წმინდა აქტივებში/კაპიტალში აღიარებული ყველა თანხა დარჩენილ ღირებულებაში აღიარებულიყო.
დს79. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ წმინდა აქტივების/კაპიტალის ყველაზე შესაფერისი წარდგენა დამოკიდებულია შერწყმის გარემოებებზე. შერწყმისთვის, რომელიც საერთო კონტროლს არ ექვემდებარება და როდესაც არ არსებობს რეზერვები, როგორიცაა მაგალითად ზემოთ პუნქტში დს76(ვ) მოცემული რეზერვები, წმინდა აქტივების/კაპიტალის ერთადერთი ნაშთის წარდგენამ შეიძლება უზრუნველყოს ინფორმაციის სამართლიანი წარდგენა. შერწყმისთვის, რომელიც საერთო კონტროლს ექვემდებარება და როდესაც არსებობს რეზერვები, როგორიცაა მაგალითად ზემოთ პუნქტში დს76(ვ) მოცემული რეზერვები, წმინდა აქტივების/კაპიტალის ერთადერთი ნაშთის წარდგენა სავარაუდოდ ვერ უზრუნველყოფს ინფორმაციის სამართლიან წარდგენას. ასეთ ვითარებაში წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცალკე კომპონენტების წარდგენა უფრო შესაბამის და სასარგებლო ინფორმაციას იძლევა.
დს80. შესაბამისად, სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ არ მიეთითებინა წმინდა აქტივების/კაპიტალის რომელი კომპონენტები უნდა იქნეს წარდგენილი, რადგან მომმზადებლები უკეთესად განსჯიან ყველაზე შესაფერის მიდგომას. სსბასსს დათანხმდა მოთხოვნების შესაბამისად შეცვლაზე.
შეფასების პერიოდი
დს81. ფასს 4-ით მყიდველს შეძენის თარიღის შემდეგ ერთწლიანი პერიოდი აქვს შეძენის აღრიცხვისთვის. აღნიშნულის მიზეზია მყიდველისთვის საკმარისი დროის მიცემა იმისათვის, რომ მოიპოვოს ინფორმაცია, რათა განსაზღვროს შეძენილი ოპერაციების აქტივებისა და ვალდებულებების რეალური ღირებულება.
დს82. სსბასსს-მა განიხილა, საჭირო იყო თუ არა მსგავსი პერიოდი შერწყმის აღრიცხვისთვის. წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული მეთოდით არ მოითხოვება აქტივებისა და ვალდებულებების რეალური ღირებულებით გადაანგარიშება შერწყმის თარიღით. თუმცა, სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ გაერთიანებულ ოპერაციებს შეიძლება განსხვავებული სააღრიცხვო პოლიტიკა ჰქონდეთ, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ზოგიერთი აქტივისა და ვალდებულების გადაანგარიშება წარმოქმნილი ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობისთვის. მაგალითად, წარმოქმნილმა ერთეულმა შეიძლება გამოიყენოს გარკვეული აქტივების, როგორიცაა მაგალითად, ძირითადი საშუალებები, გადაფასების სააღრიცხვო პოლიტიკა. თუ ერთ ან მეტ გაერთიანებულ ოპერაციას მსგავსი აქტივების თვითღირებულებით შეფასების სააღრიცხვო პოლიტიკა აქვს, გადაფასების მოდელით ამ აქტივების საბალანსო ღირებულების განსაზღვრის ფაქტობრივი შედეგი იქნება მათი რეალური ღირებულების განსაზღვრის მსგავსი. ამიტომ, სსბასსს დათანხმდა, რომ შესაფერისი იყო წარმოქმნილი ერთეულისთვის დროის მიცემა, რათა მოიპოვოს აქტივებისა და ვალდებულებების გადაანგარიშებისათვის საჭირო ინფორმაცია, მის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობისთვის. სსბასსს დათანხმდა, რომ ერთწლიანი პერიოდი შესაფერისი იქნება.
იმ ოპერაციების გაერთიანება, რომლებიც ადრე დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს არ იყენებდნენ
დს83. წინამდებარე სტანდარტის შემუშავებისას სსბასსს-მა განიხილა, საჭირო იყო თუ არა სპეციფიური დებულებები იმ სიტუაციისთვის, როდესაც ერთი ან მეტი გაერთიანებული ოპერაცია ადრე არ იყენებდა დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს. მაგალითად, ერთი საჯარო სექტორის ერთეული, რომელიც ადრე იყენებდა დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს, შეიძლება გაერთიანდეს მეორე საჯარო სექტორის ერთეულთან, რომელიც ადრე ალტერნატიული დარიცხვის მეთოდს იყენებდა. მსგავს ვითარებაში მეორე საჯარო სექტორის ერთეულის აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებებით აღიარება და შეფასება შეიძლება დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ების მოთხოვნების შესაბამისი არ იყოს.
დს84. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ ცალკე დებულებები საჭირო არ არის წინამდებარე სტანდარტში. სსბასს 40-ის 27-ე პუნქტით მოითხოვება, რომ წარმოქმნილმა ერთეულმა შეასწოროს გაერთიანებული ოპერაციების იდენტიფიცირებული აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებები, როდესაც ეს საჭიროა წარმოქმნილი ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობისთვის. სსბასსს-ის აზრით ეს მოთხოვნა საკმარისია უმეტეს შემთხვევებში, როდესაც ერთი ან მეტი გაერთიანებული ოპერაცია ადრე არ იყენებდა დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს.
დს85. სსბასსს მივიდა მოსაზრებამდე, რომ თუ წარმოქმნილი ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობისთვის საბალანსო ღირებულებების შესწორება საკმარისი არ არის დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებთან შესაბამისობის მისაღწევად, წარმოქმნილი ერთეული იქნება დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ების პირველად შემომღები. ეს შეიძლება მოხდეს, როდესაც ერთი ან მეტი გაერთიანებული ოპერაცია ადრე საკასო მეთოდით აღრიცხვას იყენებდა და შესაბამისად, ადრე არ აუღიარებია გარკვეული აქტივები და ვალდებულებები. ასეთ ვითარებაში წარმოქმნილი ერთეული თავისი გაერთიანების შემდგომი ფინანსური ანგარიშგების მოსამზადებლად გამოიყენებს სსბასს 33-ს, დარიცხვის მეთოდის საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების (სსბასს) პირველად გამოყენება.
შეძენის აღრიცხვა (პუნქტები 58–125)
შეძენის აღრიცხვისთვის შეძენის მეთოდის გამოყენების მიზეზები
დს86. საკონსულტაციო დოკუმენტის შემუშავებისას სსბასსს-მა ვერ გააკეთა დასკვნა იმის თაობაზე, „საჯარო სექტორში ზოგიერთი ან ყველა შეძენისთვის შესაფერისია თუ არა რეალური ღირებულების შეფასების საფუძვლად გამოყენება. აღნიშნულის მიზეზია ის, რომ ყველაზე გავრცელებული ტიპის შეძენა ხდება, როდესაც ოპერაციების შეძენა ხორციელდება საქონლის და/ან მომსახურების მიწოდებასთან დაკავშირებული მიზნების მისაღწევად, ნაცვლად კაპიტალის მფლობელებისთვის ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნისა. უფრო მეტიც, მრავალი შეძენა კომპენსაციის გადახდას არ მოიცავს. ზოგიერთის აზრით ამ ტიპის შეძენა თავისი ხასიათით განსხვავდება საწარმოთა გაერთიანებისგან, როგორც ეს ფასს 3-ში არის განმარტებული, რადგან არ არსებობს ოპერაციის შეძენის კონცეფცია კომპენსაციის გადაცემის სანაცვლოდ.“ აღნიშნული საკონსულტაციო დოკუმენტის რესპონდენტებმა მხარი დაუჭირეს რეალური ღირებულების გამოყენებას შეძენისთვის, სადაც კომპენსაციის გადაცემა ხდება. შეძენისთვის, სადაც კომპენსაციის გადაცემა არ ხდება, პრაქტიკულად თანაბარი მხარდაჭერა მიიღო რეალური ღირებულებით შეფასებამ და საბალანსო ღირებულებით შეფასებამ.
დს87. აღნიშნულ საკონსულტაციო დოკუმენტში მოცემული არგუმენტი ასახავდა ამ საკონსულტაციო დოკუმენტში მოცემული კლასიფიკაციის მიდგომას. საკონსულტაციო დოკუმენტში სსბასსს-ის შეთავაზება იყო, რომ კონტროლის მოპოვებაა ერთადერთი გადამწყვეტი კრიტერიუმი შერწყმის შეძენისგან განსხვავებისთვის. სსბასსს-მა შემდეგ გადაწყვიტა, რომ კონტროლის მოპოვება შეევსო სხვა ორი ფაქტორით, კომპენსაცია და გადაწყვეტილების მიღება. სსბასსს-ის აზრით ეს გამოიწვევს შედარებით ნაკლები საჯარო სექტორის გაერთიანებების შეძენად კლასიფიცირებას, საკონსულტაციო დოკუმენტში მოცემულ მიდგომასთან შედარებით. ის საჯარო სექტორის გაერთიანებები, რომლებიც კლასიფიცირებულია, როგორც შეძენა, ხასიათით მსგავსი იქნება საწარმოთა გაერთიანებების, რომლებზეც ფასს 3 ვრცელდება.
დს88. გადასინჯული კლასიფიკაციის მიდგომის, რომელზეც ის დათანხმდა, განხილვის შემდეგ სსბასსს-მა ხელახლა განიხილა, რომელი სააღრიცხვო მეთოდი იქნებოდა შესაფერისი შეძენის აღრიცხვისთვის. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ შეძენის მეთოდი შესაფერისი იყო და დათანხმდა, რომ განეხორციელებინა ფასს 3-ში მოცემული შეძენის მეთოდის ადაპტირება წინამდებარე სტანდარტის შეძენის აღრიცხვის მეთოდად. ამ მიდგომას მხარი დაუჭირეს 60-ე განსახილველი პროექტის რესპონდენტებმა.
განსხვავებები ფასს 3-ში მოცემულ სააღრიცხვო მიდგომებთან
დს89. ფასს 3 მოიცავს სააღრიცხვო მიდგომებს, რომლებიც ემყარება სხვა ფასს სტანდარტებს, რომელთა ეკვივალენტური სსბასს-ები არ არსებობს, მაგალითად მოგების გადასახადები და აქციებზე დაფუძნებული გადახდა. სსბასსს დათანხმდა, რომ არ აესახა ფასს 3-ში მოცემული დეტალური მოთხოვნები, მაგრამ მინიშნებები გაეკეთებინა შესაფერის საერთაშორისო ან ეროვნულ სტანდარტებზე, რომლებიც ამ საკითხს ეხება.
დს90. სსბასსს-მა განიხილა, საჭირო იყო თუ არა ფასს 3-ში მოცემული მითითებების გარდა დამატებითი მითითებები. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ საჯარო სექტორში შეძენა შეიძლება მოიცავდეს აქტივებსა და ვალდებულებებს, რომლებიც წარმოქმნილია არაგაცვლითი ოპერაციებიდან, რაც ფასს 3-ში განხილული არ არის. შესაბამისად, სსბასსს დათანხმდა დამატებითი მითითებების ასახვაზე შემდეგი არაგაცვლითი მუხლების შესახებ:
(ა) გადასახადის პატიება; და
(ბ) გაერთიანებული ოპერაციის მიერ ისეთი კრიტერიუმების საფუძველზე მიღებული ტრანსფერების, შეღავათიანი სესხებისა და მსგავსი სარგებლის შემდგომი აღრიცხვა, რომლებიც შეიძლება შერწყმის შედეგად შეიცვალოს.
დს91. სსბასსს-მა განიხილა 60-ე განსახილველი პროექტის რესპონდენტების კომენტარები შეძენის მეთოდზე. შედეგად, სსბასსს დათანხმდა მოთხოვნებში მცირე ცვლილებების შეტანაზე:
ცვლილებები იქნა შეტანილი გადასახადის პატიების მოთხოვნებში, რათა გათვალისწინებული ყოფილიყო ის შემთხვევები, როდესაც გადასახადის პატიება ხდება შეძენის შემდეგ და ასევე, როდესაც ის შეძენის პირობების ნაწილია.
სსბასსს-მა განიხილა, საჭირო იყო თუ არა დამატებითი გათავისუფლება აღიარებისა და შეფასების პრინციპებიდან ან რაიმე დამატებითი მითითებები შეძენის მეთოდთან დაკავშირებით. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ დამატებითი დებულებები საჭირო არ იყო, რადგან საბჭომ მიიჩნია, რომ წინამდებარე სტანდარტში და სხვა სსბასს-ებში მოცემული დებულებები უკვე საკმარისად ნათელია.
შეძენილი ოპერაციები, რომლებიც ადრე დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს არ იყენებდნენ
დს92. წინამდებარე სტანდარტის შემუშავებისას სსბასსს-მა განიხლა, საჭირო იყო თუ არა სპეციფიური დებულებების ჩართვა ისეთი სიტუაციებისათვის, როდესაც ერთი ან მეტი შეძენილი ოპერაცია ადრე არ იყენებდა დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ ამ სტანდარტში ცალკე დებულებები საჭირო არ არის. სსბასს 40-ის 64-ე პუნქტით მოითხოვება, რომ მყიდველმა აღიაროს იდენტიფიცირებული შეძენილი აქტივები, აღებული ვალდებულებები და ნებისმიერი არამაკონტროლებელი წილი შეძენილ ოპერაციაში. წინამდებარე სტანდარტის 72-ე პუნქტით მოითხოვება, რომ მყიდველმა შეძენილი აქტივები და ვალდებულებები შეძენის თარიღის რეალური ღირებულებებით შეაფასოს. შესაბამისად, მყიდველი ყველა აქტივსა და ვალდებულებას დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ების შესაბამისად შეაფასებს, მიუხედავად შეძენილი ოპერაციის მიერ ადრე გამოყენებული სააღრიცხვო საფუძვლისა.
შეუძლებელია რეალური ღირებულების განსაზღვრა
დს93. 60-ე განსახილველი პროექტის რესპონდენტებმა გამოთქვეს მოსაზრება, რომ იშვიათ ვითარებაში, შეიძლება არაპრაქტიკული იყოს მყიდველის მიერ რომელიმე მუხლის რეალური ღირებულების განსაზღვრა და წარმოადგინეს წინადადება, რომ მუხლის ადრინდელი საბალანსო ღირებულების გამოყენება შეიძლება სათანადო ალტერნატივას წარმოადგენდეს. სსბასსს-მა განიხილა ეს წინადადება, მაგრამ დაასკვნა, რომ საბალანსო ღირებულების გამოყენება შეიძლება ყოველთვის არ იყოს შესაფერისი, განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში, როდესაც შეძენილი ოპერაცია დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებს არ იყენებს. კერძოდ, სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ სსბასს 3-ის, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, შესაბამისად მოთხოვნის გამოყენება არაპრაქტიკულია, როდესაც ერთეულს აღარ შეუძლია მისი გამოყენება გონივრული ძალისხმევის შემდეგ. სსბასს 3-ში მოცემულია დამატებითი მითითებები. მსგავს შემთხვევაში მყიდველი მუხლს შეაფასებს შეძენის თარიღით, ისე, რომ ეს შესაბამისობაში იყოს სხვა სსბასს-ებთან და მყიდველის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან, და სხვა სსბასს-ებით მოთხოვნილ ინფორმაციას გაამჟღავნებს განმარტებით შენიშვნებში. სსბასსს-ის აზრით ამ მუხლის მისი ადრინდელი საბალანსო ღირებულებით ასახვა შესაფერისი იქნება მხოლოდ მაშინ, როდესაც ეს საბალანსო ღირებულება სხვა სსბასს-ებისა და მყიდველის სააღრიცხვო პოლიტიკის თანმიმდევრულია.
მითითებები დანერგვაზე
წინამდებარე მითითებები თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 40-ის შემადგენელი ნაწილი.
მდ1. წინამდებარე დანერგვის მითითებების მიზანია სსბასს 40-ში მოცემული მოთხოვნების გარკვეული ასპექტების წარმოჩენა.
საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლსაიფიკაცია
მდ2. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე შეჯამებულია საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიცირების სსბასს 40-ით დადგენილი პროცესი.

საილუსტრაციო მაგალითები
წინამდებარე მაგალითები თან ერთვის, მაგრამ არ არის სსბასს 40-ის შემადგენელი ნაწილი.
საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლსაიფიკაცია
სსბასს 40-ის პუნქტების 7–14 და მგ10–მგ50 გამოყენების შედეგების ილუსტრირება
მდ1. ქვემოთ მოცემულ სცენარებში ილუსტრირებულია საჯარო სექტორის გაერთიანებების კლასიფიცირების პროცესი. სცენარებში ჰიპოთეტური სიტუაციებია წარმოდგენილი. მართალია, ამ სცენარების ზოგიერთი ასპექტი შეიძლება ფაქტობრივად არსებობდეს, მაგრამ ყველა კონკრეტული ფაქტი და გარემოება უნდა შეფასდეს სსბასს 40-ის გამოყენებისას.
მდ2. თითოეული სცენარი გამოსახულია დიაგრამის მეშვეობით. როდესაც საჯარო სექტორის გაერთიანება მოიცავს ოპერაციებს, რომლებიც ეკონომიკური ერთეულის ნაწილს წარმოადგენს და არა მთელ ეკონომიკურ ერთეულს, ოპერაციები, რომლებიც გაერთიანებაშია ჩართული და ერთეული, რომელიც ამ გაერთიანების შედეგად იქმნება, დიაგრამაზე დაჩრდილულია. როდესაც ეკონომიკური ერთეული ერთზე მეტ ანგარიშვალდებულ ერთეულს მოიცავს, ეკონომიკური ერთეულის საზღვარი წყვეტილი ხაზით არის ნაჩვენები.
სცენარი 1: ადგილობრივი მთავრობის რეორგანიზაცია ტერიტორიული საზღვრების ცვლილებით
მდ3. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე ნაჩვენებია ახალი მუნიციპალიტეტის შექმნა ორი არსებული მუნიციპალიტეტის ზოგიერთი ოპერაციის გაერთიანებით.

მდ4. ამ სცენარში ორი არსებული მუნიციპალიტეტის, A მუნიციპალიტეტის და B მუნიციპალიტეტის საზღვრები ხელახლა დადგინდა პარლამენტის მიერ, კანონმდებლობით; არც პარლამენტი და არც ცენტრალური მთავრობა არ აკონტროლებს A მუნიციპალიტეტს ან B მუნიციპალიტეტს. თითოეული მუნიციპალიტეტის ყოფილ ტერიტორიაზე პასუხისმგებლობა გადაეცა ახალ მუნიციპალიტეტს, C მუნიციპალიტეტს. გადაცემულ ტერიტორიასთან დაკავშირებული ოპერაციები გაერთიანებულია, რათა ჩამოყალიბდეს C მუნიციპალიტეტი. საჯარო სექტორის გაერთიანება განხორციელდა.
მდ5. A მუნიციპალიტეტი და B მუნიციპალიტეტი სხვა მხრივ უცვლელია და ინარჩუნებენ თავიანთ მმართველ ორგანოებს. ახალი მმართველი ორგანო (რომელიც დაკავშირებული არ არის A მუნიციპალიტეტის და B მუნიციპალიტეტის მმართველ ორგანოებთან) იქნა არჩეული C მუნიციპალიტეტისთვის, იმ ოპერაციების მართვისთვის, რომლებიც სხვა მუნიციპალიტეტებიდან გადაეცა.
მდ6. C მუნიციპალიტეტის შექმნა საჯარო სექტორის გაერთიანებაა. იმისათვის, რომ განისაზღვროს, ეს გაერთიანება შერწყმად უნდა კლასიფიცირდეს თუ შეძენად, პირველ რიგში განხილულ უნდა იქნეს გაერთიანების რომელიმე მხარემ მოიპოვა თუ არა ოპერაციებზე კონტროლი ამ გაერთიანების შედეგად.
მდ7. C მუნიციპალიტეტს ახლადარჩეული მმართველი ორგანო ჰყავს, რომელიც დაკავშირებული არ არის A მუნიციპალიტეტის და B მუნიციპალიტეტის მმართველ ორგანოებთან. არც A მუნიციპალიტეტს და არც B მუნიციპალიტეტს არა აქვს უფლებამოსილება C მუნიციპალიტეტზე. მათ არა აქვთ ასევე არც რისკი, უფლებები ან ცვალებადი სარგებელი C მუნიციპალიტეტთან რაიმე მონაწილეობასთან დაკავშირებით.
მდ8. არც A მუნიციპალიტეტს და არც B მუნიციპალიტეტს არ მოუპოვებია C მუნიციპალიტეტზე კონტროლი საჯარო სექტორის ამ გაერთიანების შედეგად. შესაბამისად, ეს გაერთიანება შერწყმად კლასიფიცირდება.
სცენარი 2: ადგილობრივი მთავრობის რეორგანიზაცია მუნიციპალიტეტების ახალ იურიდიულ ერთეულად გაერთიანებით
მდ9. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე ნაჩვენებია ახალი მუნიციპალიტეტის შექმნა ორი არსებული მუნიციპალიტეტის ყველა ოპერაციის ერთ იურიდიულ ერთეულად გაერთიანების მეშვეობით.

მდ10. ამ სცენარში ადგილი აქვს საჯარო სექტორის გაერთიანებას, რომლის ფარგლებში მუნიციპალიტეტი F იქმნება მუნიციპალიტეტის D და ქალაქის E ოპერაციების (და დაკავშირებული აქტივების, ვალდებულებებისა და წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტების) გაერთიანებით. გაერთიანებამდე მუნიციპალიტეტი D და ქალაქი E საერთო კონტროლს არ ექვემდებარებოდა. ეს გაერთიანება იძულებით განახორციელა პროვინციის მთავრობამ (მესამე მხარე), კანონმდებლობის მეშვეობით. პროვინციის მთავრობას იურიდიული უფლება აქვს, რომ კანონმდებლობის მეშვეობით გააერთიანოს ეს ორი ერთეული, მიუხედავად იმისა, რომ ის მათ არ აკონტროლებს.
მდ11. კანონმდებლობა, რომლითაც F მუნიციპალიტეტი შეიქმნა, გულისხმობს ახალი მმართველი ორგანოს შექმნას, რომელიც დაკავშირებული არ არის D მუნიციპალიტეტთან ან E ქალაქთან. D მუნიციპალიტეტი და E ქალაქი საერთოდ არ მონაწილეობენ ამ გაერთიანების პირობების განსაზღვრაში. გაერთიანების შემდეგ D მუნიციპალიტეტი და E ქალაქი წყვეტენ არსებობას.
მდ12. F მუნიციპალიტეტის შექმნა საჯარო სექტორის გაერთიანებაა. იმისათვის, რომ განისაზღვროს, ეს გაერთიანება შერწყმად უნდა კლასიფიცირდეს თუ შეძენად, პირველ რიგში განხილულ უნდა იქნეს გაერთიანების რომელიმე მხარემ მოიპოვა თუ არა ოპერაციებზე კონტროლი ამ გაერთიანების შედეგად.
მდ13. F მუნიციპალიტეტს ახლადშექმნილი მმართველი ორგანო ჰყავს, რომელიც დაკავშირებული არ არის D მუნიციპალიტეტისა და E ქალაქის მმართველ ორგანოებთან. არც D მუნიციპალიტეტს და არც E ქალაქს არა აქვს უფლებამოსილება F მუნიციპალიტეტზე. მათ არა აქვთ ასევე არც რისკი, უფლებები ან ცვალებადი სარგებელი F მუნიციპალიტეტთან რაიმე მონაწილეობასთან დაკავშირებით.
მდ14. არც D მუნიციპალიტეტს და არც E ქალაქს არ მოუპოვებია კონტროლი F მუნიციპალიტეტზე საჯარო სექტორის ამ გაერთიანების შედეგად. შესაბამისად, ეს გაერთიანება კლასიფიცირდება შერწყმის სახით.
სცენარი 2: ვარიაცია
მდ15. მე-2 სცენარში კანონმდებლობა, რომლის საფუძველზეც შეიქმნა F მუნიციპალიტეტი, გულისხმობს ახალი მმართველი ორგანოს შექმნას, რომელსაც არავითარი კავშირი არა აქვს D მუნიციპალიტეტთან ან E ქალაქთან. ამ ვარიანტში კანონმდებლობით, რომლის საფუძველზეც შეიქმნა F მუნიციპალიტეტი, გათვალისწინებულია D მუნიციპალიტეტის მმართველი ორგანოს F მუნიციპალიტეტის მმართველ ორგანოდ გახდომა.
მდ16. ეს მიუთითებს, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანების ფარგლებში, რომლითაც შეიქმნა F მუნიციპალიტეტი, D მუნიციპალიტეტი კონტროლს მოიპოვებს E ქალაქზე. თუმცა, იმის შეფასება, D მუნიციპალიტეტი მოიპოვებს თუ არა კონტროლს, ემყარება გაერთიანების შინაარს და არა მის იურიდიულ ფორმას. თავისი პირველი ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისას F მუნიციპალიტეტი ითვალისწინებს სსბასს 40-ის პუნქტებში 7–8 და მგ10–მგ18 მოცემულ მითითებებს.
მდ17. ამ ვარიანტში გაკეთებულია დაშვება, რომ კანომდებლობა, რომლის საფუძველზეც D მუნიციპალიტეტის მმართველი ორგანო გახდა F მუნიციპალიტეტის მმართველი ორგანო, განაპირობებს D მუნიციპალიტეტის მიერ:
(ა) უფლებამოსილების მოპოვებას E ქალაქის ოპერაციებზე;
(ბ) რისკის, უფლებების ან ცვალებადი სარგებლის მიღებას ამ ოპერაციებში მისი მონაწილეობიდან; და
(გ) შესაძლებლობის მოპოვებას, რომ ამ ოპერაციებზე თავისი უფლებამოსილება გამოიყენოს, რათა გავლენა მოახდინოს ამ ოპერაციებში მისი მონაწილეობიდან წარმოქმნილი სარგებლის ხასიათზე ან ოდენობაზე.
მდ18. F მუნიციპალიტეტი დაასკვნის, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად D მუნიციპალიტეტმა კონტროლი მოიპოვა E ქალაქზე. F მუნიციპალიტეტი სსბასს 40-ის პუნქტებში 9–14 და მგ19–მგ50 მოცემულ მითითებებს ითვალისწინებს იმის განსაზღვრისას, ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა თუ არა.
მდ19. საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განხილვისას F მუნიციპალიტეტი შენიშნავს, რომ ამ გაერთიანებას არ გამოუწვევია მაკონტროლებელი ერთეულის/კონტროლირებული ერთეულის ურთიერთობა D მუნიციპალიტეტს და E ქალაქს შორის. ეს როგორც შერწყმის, ისე შეძენის შესაბამისია. F მუნიციპალიტეტი ასევე შენიშნავს, რომ D მუნიციპალიტეტი ხელმისაწვდომობას მოიპოვებს ეკონომიკურ სარგებელზე ან მომსახურების პოტენციალზე, რომელიც იმის მსგავსია, რომლის მიღება შეეძლო ერთობლივი შეთანხმებით; ეს შეიძლება მიუთითებდეს, რომ გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შეძენაა, თუმცა ეს უდავო არ არის.
მდ20. კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას F მუნიციპალიტეტი შენიშნავს, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება არ მოიცავს კომპენსაციის გადახდას, რადგან არ არსებობს მხარე, რომელიც უფლებამოსილია E ქალაქის წმინდა აქტივებზე (ანუ არარსებობენ E ქალაქის ყოფილი მესაკუთრეები, რომლებიც რაოდენობრივად გამოსახვად საკუთრების წილებს ფლობენ). ეს მიუთითებს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ21. გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას F მუნიციპალიტეტი შენიშნავს, რომ საჯარო სექტორის ეს გაერთიანება პროვინციული მთავრობის (მესამე მხარე) ძალდატანებით ხორციელდება და D მუნიციპალიტეტს და E ქალაქს მონაწილეობა არ მიუღიათ ამ გაერთიანების პირობების განსაზღვრაში. ეს შეიძლება მიუთითებდეს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ22. ამ ფაქტორების გათვალისწინებით F მუნიციპალიტეტი განსაზღვრავს, რომ საჯარო სექტორის ეს გაერთიანება შერწყმის სახით უნდა კლასიფიცირდეს. ამ გადაწყვეტილების მიღებისას F მუნიციპალიტეტმა გაითვალისწინა, რომ კომპენსაციის არარსებობა, რადგან არ არსებობს ამ ოპერაციის წმინდა აქტივებზე უფლებამოსილი მხარე, ყველაზე მნიშვნელოვანი ფაქტორია ამ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განსაზღვრისას.
სცენარი 3: ადგილობრივი მთავრობის რეორგანიზაცია მუნიციპალიტეტების არსებულ იურიდიულ ერთეულში გაერთიანებით
მდ23. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე ნაჩვენებია ორი არსებული მუნიციპალიტეტის ყველა ოპერაციის ერთ არსებულ იურიდიული ერთეულში გაერთიანება.

მდ24. ამ სცენარში საჯარო სექტორის გაერთიანება ხორციელდება, რომლის ფარგლებში G მუნიციპალიტეტი და H მუნიციპალიტეტი (და მათი დაკავშირებული აქტივები, ვალდებულებები და წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტები) ერთიანდება G მუნიციპალიტეტის ერთ იურიდიულ ერთეულში. გაერთიანებამდე G მუნიციპალიტეტი და H მუნიციპალიტეტი საერთო კონტროლს არ ექვემდებარებოდა. ეს გაერთიანება ხორციელდება ცენტრალური მთავრობის (მესამე მხარე) ძალდატანებით, კანონმდებლობის მეშვეობით. ცენტრალურ მთავრობას კანონმდებლობის მეშვეობით ორი ერთეულის გაერთიანების იურიდიული უფლებამოსილება აქვს, მიუხედავად იმისა, რომ ის მათ არ აკონტროლებს.
მდ25. კანონმდებლობით, რომლის საფუძველზე განხორციელდა ეს გაერთიანება, გათვალისწინებულია G მუნიციპალიტეტის მმართველი ორგანოს მიერ გაერთიანებული ერთეულის მმართველი ორგანოს ფუნქციის შესრულება. G მუნიციპალიტეტი და H მუნიციპალიტეტი არ მონაწილეობენ ამ გაერთიანების პირობების განსაზღვრაში. საჯარო სექტორის ამ გაერთიანების განხორციელების შემდეგ H მუნიციპალიტეტი წყვეტს არსებობას.
მდ26. აღნიშნული ფაქტები გვიჩვენებენ, რომ ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების ფარგლებში G მუნიციპალიტეტი კონტროლს მოიპოვებს H მუნიციპალიტეტის ოპერაციებზე. თუმცა, იმის შეფასება, G მუნიციპალიტეტი მოიპოვებს თუ არა კონტროლს, ემყარება გაერთიანების შინაარსს და არა მის იურიდიულ ფორმას. G მუნიციპალიტეტი განიხილვას სსბასს 40-ის პუნქტებში 7–8 და მგ10–მგ18 მოცემულ მითითებებს, რათა განსაზღვროს ამ გაერთიანებას შერწყმის კლასიფიკაცია მიანიჭოს თუ შეძენის.
მდ27. კანონმდებლობა, რომლის საფუძველზე განხორციელდა ეს გაერთიანება და რომლითაც გათვალისწინებულია G მუნიციპალიტეტის მმართველი ორგანოს მიერ გაერთიანებული ერთეულის მმართველი ორგანოს ფუნქციის შესრულება, განაპირობებს G მუნიციპალიტეტის მიერ:
(ა) უფლებამოსილების მოპოვებას H მუნიციპალიტეტის ოპერაციებზე;
(ბ) რისკის, უფლებების ან ცვალებადი სარგებლის მიღებას ამ ოპერაციებში მისი მონაწილეობიდან; და
(გ) შესაძლებლობის მოპოვებას, რომ ამ ოპერაციებზე თავისი უფლებამოსილება გამოიყენოს, რათა გავლენა მოახდინოს ამ ოპერაციებში მისი მონაწილეობიდან წარმოქმნილი სარგებლის ხასიათზე ან ოდენობაზე.
მდ28. G მუნიციპალიტეტი დასკვნას აკეთებს, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად მან კონტროლი მოიპოვა H მუნიციპალიტეტზე. G მუნიციპალიტეტი ითვალისწინებს სსბასს 40-ის პუნქტებში 9–14 და მგ19–მგ50 მოცემულ მითითებებს, რათა განსაზღვროს ამ გაერთიანებას შერწყმის კლასიფიკაცია მიანიჭოს თუ შეძენის.
მდ29. ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განხილვისას G მუნიციპალიტეტმა შენიშნა, რომ გაერთიანება არ იწვევს მაკონტროლებელი ერთეულის/კონტროლირებული ერთეულის ურთიერთობას G მუნიციპალიტეტსა და H მუნიციპალიტეტს შორის. ეს როგორც შერწყმის, ისე შეძენის შესაბამისია. G მუნიციპალიტეტმა ასევე შენიშნა, რომ მან მოიპოვა ხელმისაწვდომობა ეკონომიკურ სარგებელსა და მომსახურების პოტენციალზე, რომელიც იმის მსგავსია, რომლის მიღება შეიძლებოდა ერთობლივი შეთანხმებით; ეს შეიძლება მიანიშნებდეს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შეძენაა, თუმცა ეს უდავო არ არის.
მდ30. კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას G მუნიციპალიტეტმა შენიშნა, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება არ მოიცავს კომპენსაციის გადახდას, რადგან არ არსებობს მხარე, რომელიც უფლებამოსილია H მუნიციპალიტეტის წმინდა აქტივებზე (ანუ არ არსებობენ H მუნიციპალიტეტის ყოფილი მესაკუთრეები, რომლებიც რაოდენობრივად გამოსახვად საკუთრების წილებს ფლობენ). ეს მიუთითებს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ31. გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას G მუნიციპალიტეტი შენიშნავს, რომ საჯარო სექტორის ეს გაერთიანება ცენტრალური მთავრობის (მესამე მხარე) ძალდატანებით ხორციელდება და G მუნიციპალიტეტს და H მუნიციპალიტეტს მონაწილეობა არ მიუღიათ ამ გაერთიანების პირობების განსაზღვრაში. ეს შეიძლება მიუთითებდეს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ32. ამ ფაქტორების გათვალისწინებით G მუნიციპალიტეტი განსაზღვრავს, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება შერწყმის სახით უნდა კლასიფიცირდეს. ამ გადაწყვეტილების მიღებისას G მუნიციპალიტეტმა გაითვალისწინა, რომ კომპენსაციის არარსებობა, რადგან არ არსებობს ამ ოპერაციის წმინდა აქტივებზე უფლებამოსილი მხარე, ყველაზე მნიშვნელოვანი ფაქტორია ამ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განსაზღვრისას.
სცენარი 3: ვარიაცია
მდ33. მე-3 სცენარში კანონმდებლობის შესაბამისად G მუნიციპალიტეტის მმართველი ორგანო ხდება გაერთიანებული ერთეულის მმართველი ორგანო. ამ ვარიანტში კანონმდებლობით გათვალისწინებულია ახალი მმართველი ორგანოს შექმნა, რომელიც დაკავშირებული არ არის G მუნიციპალიტეტთან ან H მუნიციპალიტეტთან.
მდ34. იმის განსაზღვრისას, საჯარო სექტორის ეს გაერთიანება შერწყმის სახით უნდა კლასიფიცირდეს თუ შეძენის სახით, პირველ რიგში გათვალისწინებულ უნდა იქნეს, გაერთიანების რომელიმე მხარემ მოიპოვა თუ არა ოპერაციებზე კონტროლი ამ გაერთიანების შედეგად.
მდ35. მიუხედავად იმისა, რომ იურიდიულად ფუნქციონირებას აგრეძელებს, G მუნიციპალიტეტს ახლადშექმნილი მმართველი ორგანო ჰყავს, რომელიც დაკავშირებული არ არის ადრინდელ მმართველ ორგანოსთან ან H მუნიციპალიტეტის მმართველ ორგანოსთან. შესაბამისად, ადრინდელი G მუნიციპალიტეტი უფლებამოსილებას ვერ მოიპოვებს H მუნიციპალიტეტზე. მას არა აქვს ასევე არც რისკი, უფლებები ან ცვალებადი სარგებელი H მუნიციპალიტეტში რაიმე მონაწილეობასთან დაკავშირებით.
მდ36. ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად G მუნიციპალიტეტს კონტროლი არ მოუპოვებია H მუნიციპალიტეტზე. შესაბამისად, ეს გაერთიანება კლასიფიცირდება შერწყმის სახით.
სცენარი 4: ცენტრალური მთავრობის სამინისტროების რესტრუქტურიზაცია
მდ37. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე ნაჩვენებია ცენტრალური მთავრობის სამინისტროების რესტრუქტურიზაცია ვაჭრობისა და განვითარების სამინისტროსა და მრეწველობის სამინისტროს გაერთიანებით ახლადშექმნილ ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტროში.
მდ38. ამ სცენარში საჯარო სექტორის გაერთიანება ხორციელდება, რომლის შედეგად ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტრო იქმნება ვაჭრობისა და განვითარების სამინისტროსა და მრეწველობის სამინისტროს ოპერაციების (და დაკავშირებული აქტივების, ვალდებულებებისა და წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტების) გაერთიანებით. ყველა სამინისტრო, ადრინდელიც და გაერთიანების შემდგომიც, კონტროლდება ცენტრალური მთავრობის მიერ. ეს გაერთიანება ცენტრალური მთავრობის ძალდატანებით არის შექმნილი. ვაჭრობისა და განვითარების სამინისტროს და მრეწველობის სამინისტროს მონაწილეობა არ მიუღიათ ამ გაერთიანების პირობების განსაზღვრაში.
მდ39. ამ გაერთიანების შექმნისას ცენტრალური მთავრობა ახლადშემნილ ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტროზე პასუხისმგებლობას აკისრებს მრეწველობის სამინისტროსა და მრეწველობის სამინისტროს მმართველ ორგანოს. გაერთიანების შემდეგ ვაჭორობისა და განვითარების სამინისტრო და მრეწველობის სამინისტრო არსებობას წყვეტენ.
მდ40. რადგან ცენტრალური მთავრობა იგივე ოპერაციებს აკონტროლებს საჯარო სექტორის ამ გაერთიანების შექმნამდე და შექმნის შემდეგაც, ცენტრალური მთავრობა ამ გაერთიანებას არ ასახავს თავის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში. ამ გაერთიანებას ასახავს ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტრო.
მდ41. ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტროს შექმნა საჯარო სექტორის გაერთიანებაა. იმისათვის, რომ განისაზღვროს, ეს გაერთიანება შერწყმად უნდა კლასიფიცირდეს თუ შეძენად, პირველ რიგში განხილულ უნდა იქნეს, გაერთიანების რომელიმე მხარემ მოიპოვა თუ არა ოპერაციებზე კონტროლი ამ გაერთიანების შედეგად.
მდ42. ცენტრალური მთავრობა ახლადშემნილ ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტროზე პასუხისმგებლობას აკისრებს მრეწველობის სამინისტროსა და მრეწველობის სამინისტროს მმართველ ორგანოს. ეს მიუთითებს, რომ იმ საჯარო სექტორის გაერთიანების ფარგლებში, რომლის შედეგად იქმნება ახალი ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტრო, მრეწველობის სამინისტრო კონტროლს მოიპოვებს ვაჭრობისა და განვითარების სამინისტროს ოპერაციებზე. თუმცა, იმის შეფასება, ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტრო კონტროლს მოიპოვებს თუ არა, ემყარება ამ გაერთიანების შინაარსს და არა მის ფორმას. ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტრო განიხილავს სსბასს 40-ის პუნქტებში 7–8 და მგ10–მგ18 მოცემულ მითითებებს, რათა განსაზღვროს ამ გაერთიანებას შერწყმის კლასიფიკაცია მიანიჭოს თუ შეძენის.
მდ43. ამ სცენარში გაკეთებულია დაშვება, რომ ცენტრალური მთავრობის გადაწყვეტილება, ახლადშემნილ ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტროზე პასუხისმგებლობა დააკისროს მრეწველობის სამინისტროსა და მრეწველობის სამინისტროს მმართველ ორგანოს, განაპირობებს მრეწველობის სამინისტროს მიერ:
(ა) უფლებამოსილების მოპოვებას ვაჭრობისა და განვითარების სამინისტროს ოპერაციებზე;
(ბ) რისკის, უფლებების ან ცვალებადი სარგებლის მიღებას ამ ოპერაციებში მისი მონაწილეობიდან; და
(გ) შესაძლებლობის მოპოვებას, რომ ამ ოპერაციებზე თავისი უფლებამოსილება გამოიყენოს, რათა გავლენა მოახდინოს ამ ოპერაციებში მისი მონაწილეობიდან წარმოქმნილი სარგებლის ხასიათზე ან ოდენობაზე.
მდ44. ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტრო დაასკვნის, რომ ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად მრეწველობის სამინისტრომ კონტროლი მოიპოვა ვაჭრობისა და განვითარების სამინისტროზე. ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტრო განიხილავს სსბასს 40-ის პუნქტებს 9–14 და მგ19–მგ50, რათა განსაზღვროს ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმა არის თუ არა.
მდ45. ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განხილვისას ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტრომ შენიშნა, რომ ამ გაერთიანებას არ გამოუწვევია მაკონტროლებელი ერთეულის / კონტროლირებული ერთეულის ურთიერთობა ვაჭრობისა და განვითარების სამინისტროსა და მრეწველობის სამინისტროს შორის. ეს როგორც შერწყმის, ისე შეძენის შესაბამისია. ვაჭრობისა და განვითარების სამინისტრო ასევე შენიშნავს, რომ მრეწველობის სამინისტრო ხელმისაწვდომობას მოიპოვებს ეკონომიკურ სარგებელზე ან მომსახურების პოტენციალზე, რომელიც იმის მსგავსია, რომლის მიღება შეეძლო ერთობლივი შეთანხმებით; ეს შეიძლება მიუთითებდეს, რომ გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შეძენაა.
მდ46. კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტრო შენიშნავს, რომ გაერთიანება არ მოიცავს კომპენსაციის გადახდას, რადგან გაერთიანება საერთო კონტროლის პირობებში განხორციელდა და ცენტრალურ მთავრობას, მაკონტროლებელი ერთეული, გაერთიანების პირობებში არ მიუთითებია რაიმე კომპენსაციის შესახებ. შესაბამისად, მიუხედავად იმისა, რომ კომპენსაციის არარსებობა შეიძლება მიანიშნებდეს, რომ გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა, ეს თავისთავად უდავო არ არის და საჭიროა სხვა ფაქტორების გათვალისწინება.
მდ47. გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტრო შენიშნავს, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება განხორციელდა საერთო კონტროლის პირობებში. გაერთიანება ცენტრალურმა მთავრობამ განახორციელა და ვაჭრობისა და განვითარების სამინისტროსა და მრეწველობის სამინისტროს მონაწილეობა არ მიუღიათ გაერთიანების პირობების განსაზღვრაში. ეს უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ საბოლოო გადაწყვეტილება იმის შესახებ, გაერთიანება შედგებოდა თუ არა, ისევე როგორც გაერთიანების პირობების შესახებ გადაწყვეტილება, მაკონტროლებელმა ერთეულმა - ცენტრალურმა მთავრობამ - მიიღო. ეს უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ48. ამ ფაქტორების გათვალისწინებით ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტროს მიაჩნია, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება შერწყმის სახით უნდა კლასიფიცირდეს. ამ გადაწყვეტილების მიღებისას, გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განსაზღვრისთვის ყველაზე მნიშვნელოვან ფაქტორად მიჩნეულია ფაქტი, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება საერთო კონტროლის პირობებში განხორციელდა.
სცენარი 4: ვარიაცია
მდ49. მე-4 სცენარში ცენტრალური მთავრობა ახლადშემნილ ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტროზე პასუხისმგებლობას აკისრებს მრეწველობის სამინისტროსა და მრეწველობის სამინისტროს მმართველ ორგანოს. ამ ვარიანტში ცენტრალური მთავრობა ნიშნავს მინისტრსა და მმართველი ორგანოს წევრებს.
მდ50. ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტროს შექმნა საჯარო სექტორის გაერთიანებაა საერთო კონტროლის პირობებში. იმისათვის, რომ განისაზღვროს, ეს გაერთიანება შერწყმად უნდა კლასიფიცირდეს თუ შეძენად, პირველ რიგში განხილულ უნდა იქნეს გაერთიანების რომელიმე მხარემ მოიპოვა თუ არა ოპერაციებზე კონტროლი ამ გაერთიანების შედეგად.
მდ51. ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტროს ახალი მინისტრი და ახლადჩამოყალიბებული მმართველი ორგანო ჰყავს, რომელიც დაკავშირებული არ არის ვაჭრობისა და განვითარების სამინისტროსა და მრეწველობის სამინისტროსთან. არც ვაჭრობისა და განვითარების სამინისტროს და არც მრეწველობის სამინისტროს არ მოუპოვებია კონტროლი სხვა სამინისტროს ოპერაციებზე. მათ არა აქვთ ასევე არც რისკი, უფლებები ან ცვალებადი სარგებელი მეორე სამინისტროს ოპერაციებში რაიმე მონაწილეობასთან დაკავშირებით.
მდ52. არც ვაჭრობისა და განვითარების სამინისტროს და არც მრეწველობის სამინისტროს არ მოუპოვებია კონტროლი ვაჭრობისა და მრეწველობის სამინისტროზე ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად. შესაბამისად, ეს გაერთიანება შერწყმის სახით კლასიფიცირდება.
სცენარი 5: ოპერაციების გადაცემა საერთო კონტროლის პირობებში
მდ53. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე ნაჩვენებია საჯარო სექტორის ორ ერთეულს, რომლებიც საერთო კონტროლს ექვემდებარებიან, შორის ოპერაციების გადაცემა.
მდ54. ამ სცენარში საჯარო სექტორის გაერთიანება ხორციელდება, რომლის ფარგლებში დაწყებითი სკოლის კვების ოპერაცია პროვინციის მთავრობის ჯანდაცვის დეპარტამენტიდან გადაეცა განათლების დეპარტამენტს. ორივე დეპარტამენტს პროვინციის მთავრობა გაერთიანებამდეც აკონტროლებდა და გაერთიანების შემდეგაც აკონტროლებს.
მდ55. რადგან პროვინციის მთავრობა აკონტროლებს იგივე ოეპრაციებს როგორც საჯარო სექტორის გაერთიანებამდე, ისე მის შემდეგ, პროვინციის მთავრობა გაერთიანებას არ ასახავს თავის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში. ამ გაერთიანებას განათლების სამინისტრო ასახავს.
მდ56. დაწყებითი სკოლის კვების გადაცემა საჯარო სექტორის გაერთიანებაა. იმისათვის, რომ განისაზღვროს, ეს გაერთიანება შერწყმად უნდა კლასიფიცირდეს თუ შეძენად, განათლების დეპარტამენტი პირველ რიგში განიხილავს, გაერთიანების რომელიმე მხარემ მოიპოვა თუ არა ოპერაციებზე კონტროლი ამ გაერთიანების შედეგად.
მდ57. ამ სცენარში განათლების სამინისტრო მოიპოვებს:
(ა) უფლებამოსილებას დაწყებითი სკოლის კვების ოპერაციაზე;
(ბ) რისკს, უფლებებს ან ცვალებად სარგებელს ამ ოპერაციებში მისი მონაწილეობიდან; და
(გ) შესაძლებლობას, რომ ოპერაციაზე თავისი უფლებამოსილება გამოიყენოს ამ ოპერაციაში მისი მონაწილეობიდან სარგებლის ხასიათზე ან ოდენობაზე გავლენის მოსახდენად.
მდ58. განათლების დეპარტამენტმა დაასკვნა, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად მან მოიპოვა კონტროლი დაწყებითი სკოლის კვების ოპერაციაზე. განათლების დეპარტამენტი განიხილავს სსბასს 40-ის პუნქტებში 9–14 და მგ19–მგ50 მოცემულ მითითებებს, რათა განსაზღვროს ამ გაერთიანებას შერწყმის კლასიფიკაცია მიანიჭოს თუ შეძენის.
მდ59. ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განხილვისას განათლების დეპარტამენტი შენიშნავს, რომ ის ხელმისაწვდომობას მოიპოვებს ეკონომიკურ სარგებელზე ან მომსახურების პოტენციალზე, რომელიც იმის მსგავსია, რომლის მიღება შეეძლო ნებაყოფლობითი ოპერაციით; ეს შეიძლება მიუთითებდეს, რომ გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შეძენაა.
მდ60. კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას განათლების დეპარტამენტი შენიშნავს, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება არ მოიცავს კომპენსაციის გადახდას, რადგან გაერთიანება საერთო კონტროლის პირობებში განხორციელდა და მაკონტროლებელმა ერთეულმა, პროვინციის მთავრობამ, გაერთიანების პირობებში არ მიუთითა რაიმე კომპენსაცია. შესაბამისად, მიუხედავად იმისა, რომ კომპენსაციის არარსებობა შეიძლება მიანიშნებდეს, რომ გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა, ეს თავისთავად უდავო არ არის და საჭიროა სხვა ფაქტორების გათვალისწინება.
მდ61. გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას განათლების დეპარტამენტი შენიშნავს, რომ გაერთიანება საერთო კონტროლის პირობებში განხორციელდა. ეს უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ საბოლოო გადაწყვეტილება იმის შესახებ, გაერთიანება შედგებოდა თუ არა, ისევე როგორც გაერთიანების პირობების შესახებ გადაწყვეტილება, მაკონტროლებელმა ერთეულმა, პროვინციის მთავრობამ მიიღო. ეს უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ62. ამ ფაქტორების გათვალისწინებით, განათლების დეპარტამენტის აზრით, საჯარო სექტორის გაერთიანება შერწყმის სახით უნდა კლასიფიცირდეს. ამ გადაწყვეტილების მიღებისას გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განსაზღვრისას ყველაზე მნიშვნელოვან ფაქტორად მიიჩნევა ფაქტი, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება საერთო კონტროლის პირობებში განხორციელდა.
სცენარი 6: საჯარო სექტორის ერთეულის არამომგებიან ორგანიზაციასთან გაერთიანება
მდ63. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე ნაჩვენებია საჯარო სექტორის ერთეულის გაერთანება არამომგებიან ორგანიზაციასთან, რომელიც მსგავს მომსახურებას ეწევა.

მდ64. ამ სცენარში საჯარო სექტორის გაერთიანება ხორციელდება, რომლის ფარგლებში არამომგებიანი ორგანიზაცია I, საქველმოქმედო ორგანიზაცია, რომელიც სამედიცინო მომსახურებას ეწევა, ნებაყოფილობით თანხმდება ჯანდაცვის დეპრტამენტთან გაერთიანებაზე, საზოგადოებისათვის მომსახურების გაწევის გაუმჯობესების მიზნით. არამომგებიანი ორგანიზაციის I ოპერაციები ინტეგრირდება ჯანდაცვის დეპარტამენტის მსგავს ოპერაციებთან. გაერთიანებამდე ჯანდაცვის დეპარტამენტი აფინანსებდა არამომგებიან ორგანიზაციას I. ჯანდაცვის დეპარტამენტი ფარავს საქველმოქმედო ორგანიზაციის ნდობით აღჭურვილი პირების მიერ არამომგებიანი ორგანიზაციის I აქტივებსა და ვალდებულებებზე საკუთრების უფლების გადაცემასთან დაკავშირებით გაწეულ დანახარჯს.
მდ65. ჯანდაცვის დეპარტამენტის არამომგებიან ორგანიზაციასთან I გაერთიანება საჯარო სექტორის გაერთიანებაა.
მდ66. ამ სცენარში ჯანდაცვის დეპარტამენტი მოიპოვებს:
(ა) უფლებამოსილებას არამომგებიან ორგანიზაციაზე I და მის ოპერაციებზე;
(ბ) რისკის, უფლებების ან ცვალებადი სარგებლის მიღებას ამ ოპერაციებში მისი მონაწილეობიდან; და
(გ) შესაძლებლობის მოპოვებას, რომ ამ ოპერაციებზე თავისი უფლებამოსილება გამოიყენოს, რათა გავლენა მოახდინოს ამ ოპერაციებში მისი მონაწილეობიდან წარმოქმნილი სარგებლის ხასიათზე ან ოდენობაზე.
მდ67. ჯანდაცვის დეპარტამენტი დაასკვნის, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად მან კონტროლი მოიპოვა არამომგებიან ორგანიზაციაზე I. ჯანდაცვის დეპარტამენტი განიხილავს სსბასს 40-ის პუნქტებში 9–14 და მგ19–მგ50 მოცემულ მითითებებს, რათა განსაზღვროს ამ გაერთიანებას შერწყმის კლასიფიკაცია მიანიჭოს თუ შეძენის.
მდ68. ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განხილვისას ჯანდაცვის დეპარტამენტი შენიშნავს, რომ მაკონტროლებელი ერთეულის / კონტროლირებული ერთეულის ურთიერთობაა ჯანდაცვის დეპარტამენტსა და არამომგებიან ორგანიზაციას I შორის. ეს როგორც შერწყმის, ისე შეძენის შესაბამისია.
მდ69. კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას ჯანდაცვის დეპარტამენტი შენიშნავს, რომ კომპენსაციის გადახდის მიზანი არ არის გამყიდველისათვის თავისი ოპერაციის წმინდა აქტივებზე საკუთრების უფლების გადაცემისთვის კომპენსაციის მიცემა. მართალია, ჯანდაცვის დეპარტამენტი თანხას უხდის ნდობით აღჭურვილ პირებს, მაგრამ ეს არის კომპენსაციის გადახდა გაერთიანების განხორციელებისას გაწეული დანახარჯებისთვის, და არა მათი კომპენსირება არამომგებიანი ორგანიზაციის I წმინდა აქტივებზე საკუთრების უფლების გადაცემისთვის. მართალია არამომგებიან ორგანიზაციას I ნდობით აღჭურვილი პირები ჰყავს, მაგრამ ამ პირებს არა აქვთ ამ ოპერაციის წმინდა აქტივების საკუთრების უფლება. ეს ნიშნავს, რომ არ არსებობს მხარე, რომელსაც არამომგებიანი ორგანიზაციის I წმინდა აქტივების საკუთრების უფლება აქვს (ანუ არ არსებობენ არამომგებიანი ორგანიზაციის I ყოფილი მფლობელები, რომელთაც რაოდენობრივად გამოსახვადი საკუთრების წილები გააჩნიათ). ეს მიუთითებს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა. ამ სცენარში ფაქტით არის დადასტურებული, რომ ამ გაერთიანების მიზანია საზოგადოებისათვის მომსახურების გაწევის გაუმჯობესება.
მდ70. გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას ჯანდაცვის დეპარტამენტი შენიშნავს, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება ნებაყოფლობითი გაერთიანებაა. შესაბამისად, ეს მაჩვენებლები არ უზრუნველყოფენ რაიმე მტკიცებულებას, რომელიც მიუთითებს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ71. ამ ფაქტორების გათვალისწინებით ჯანდაცვის დეპარტამენტი განსაზღვრავს, რომ საჯარო სექტორის ეს გაერთიანება შერწყმის სახით უნდა კლასიფიცირდეს. ამ გადაწყვეტილების მიღებისას ჯანდაცვის დეპარტამენტმა გაითვალისწინა, რომ კომპენსაციის არარსებობა, რადგან არ არსებობს ამ ოპერაციის წმინდა აქტივებზე უფლებამოსილი მხარე, ყველაზე მნიშვნელოვანი ფაქტორია ამ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განსაზღვრისას. ამ სცენარში ეს შეხედულება გამყარებულია ფაქტით, რომ ნდობით აღჭურვილი პირების საბჭო ნებაყოფილობით ამბობს უარს ოპერაციების კონტროლზე, რათა გაუმჯობესდეს საზოგადოებისათვის მომსახურების გაწევა.
სცენარი 7: ოპერაციის გადაცემა მთავრობის სხვადასხვა დონეებს შორის
მდ72. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე ნაჩვენებია ოპერაციის გადაცემა მთავრობის სხვადასხვა დონეებს შორის.
მდ73. ამ სცენარში ცენტრალური მთავრობა ახორციელებს ზოგიერთი სოციალური მომსახურების გაწევაზე პასუხისმგებლობის პროვინციის მთავრობაზე გადაცემის პოლიტიკას. შესაბამისად, მისი წინადადებაა J ოპერაციის, რომელიც უზრუნველყოფს მზრუნველყოფას საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით, ცენტრალური მთავრობის სოციალური მომსახურების დეპარტამენტიდან პროვინციის მთავრობის სოციალური მომსახურების დეპარტამენტისთვის გადაცემა. პროვინციის მთავრობა მხარს უჭერს ამ პოლიტიკას და თანხმდება J ოპერაციის მიღებაზე. J ოპერაციის წმინდა აქტივებია ფ.ე.1,002. პროვინციის მთავრობა ცენტრალურ მთავრობას კომპენსაციას არ გადასცემს. თუმცა, გადაცემის შეთანხმებით პროვინციის მთავრობას ეკისრება მოვალეობა, რომ საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით მზრუნველობის გაწევა გააგრძელოს სულ მცირე 10 წლის გნმავლობაში. J ოპერაცია თავის დანახარჯებს მთლიანად არ ფარავს მიღებული საფასურიდან; ამგვარად, პროვინციის მთავრობა ამ დანაკლისის შესავსებად რესურსების უზრუნველყოფაზე იღებს პასუხისმგებლობას. გადაცემის შემდეგ პროვინციის მთავრობა J ოპერაციის ოპერირებას ახორციელებს, როგორც დამოუკიდებელი ერთეულის (ანუ პროვინციის მთავრობასა და J ოპერაციას შორის არსებობს მაკონტროლებელი ერთეულის/კონტროლირებული ერთეულის ურთიერთობა), თუმცა ის გეგმავს მოგვიანებით ამ ოპერაციის ინტეგრირებას თავის სხვა ოპერაციებთან, რაც მაკონტროლებელი ერთეულის / კონტროლირებული ერთეულის ურთიერთობა შეწყვეტს.
მდ74. J ოპერაციის გადაცემა საჯარო სექტორის გაერთიანებაა, რომელიც უნდა აისახოს როგორც პროვინციის მთავრობის ფინანსურ ანგარიშგებაში, ისე პროვინციის მთავრობის სოციალური მომსახურების დეპარტამენტის ფინანსურ ანგარიშგებაში. რადგან ამ ორივე ერთეულისთვის ერთი და იგივე ანალიზი იქნება საჭირო, წინამდებარე მაგალითში გამოყენებულია ტერმინი პროვინციის მთავრობა, რომელიც ორივე ერთეულს გულისხმობს.
მდ75. იმისათვის, რომ განისაზღვროს, ეს გაერთიანება შერწყმად უნდა კლასიფიცირდეს თუ შეძენად, პროვინციის მთავრობა პირველ რიგში განიხილავს, მან მოიპოვა თუ არა ოპერაციებზე კონტროლი ამ გაერთიანების შედეგად.
მდ76. ამ მაგალითში პროვინციის მთავრობა მოიპოვებს:
(ა) უფლებამოსილებას J ოპერაციაზე;
(ბ) რისკს ან უფლებებს ცვალებად სარგებელზე J ოპერაციაში მისი მონაწილეობიდან; და
(გ) შესაძლებლობას, რომ J ოპერაციაზე თავისი უფლებამოსილება გამოიყენოს ამ ოპერაციაში მისი მონაწილეობიდან სარგებლის ხასიათზე ან ოდენობაზე გავლენისთვის.
მდ77. პროვინციის მთავრობა დაასკვნის, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად მან კონტროლი მოიპოვა J ოპერაციაზე. პროვინციის მთავრობა განიხილავს სსბასს 40-ის პუნქტებში 9–14 და მგ19–მგ50 მოცემულ მითითებებს, რათა განსაზღვროს ამ გაერთიანებას შერწყმის კლასიფიკაცია მიანიჭოს თუ შეძენის.
მდ78. ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განხილვისას პროვინციის მთავრობა შენიშნავს, რომ გაერთიანება წარმოქმნის მაკონტროლებელი ერთეულის/კონტროლირებული ერთეულის ურთიერთობას პროვინციის მთავრობასა და J ოპერაციას შორის. ეს შერწყმის ეკონომიკური შინაარსს არ შეესაბამება.
მდ79. კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას პროვინციის მთავრობა შენიშნავს, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება არ მოიცავს კომპენსაციის გადახდას და მისი მიზანი არ არის ოპერაციის წმინდა აქტივებზე საკუთრების უფლების დათმობისთვის გამყიდველის კომპენსირება. თუმცა, გადაცემის შეთანხმებით მოითხოვება, რომ პროვინციის მთავრობამ გააგრძელოს ამ მომსახურების გაწევა. რადგან J ოპერაცია მიღებული საფასურიდან თავის დანახარჯებს სრულად ვერ ამოიღებს, პროვინციის მთავრობას დასჭირდება საკმარისი რესურსების უზრუნველყოფა ამ დანაკლისის შესავსებად. პროვინციის მთავრობის აზრით შეთანხმებული 10-წლიანი პერიოდის განმავლობაში მომსახურების გაწევის დანახარჯი დაახლოებით მიღებული წმინდა აქტივების ღირებულების ტოლი იქნება. ამგვარად, მისი აზრით ბაზრის მონაწილე J ოპერაციის რეალურ ღირებულებას (10 წლის განმავლობაში მომსახურების გაწევის მოვალეობასთან ერთად) ნოლის ტოლად შეაფასებს. მართალია, კომპენსირების გადაცემა არ ხდება, მაგრამ ეს ასახავს გაერთიანების რეალურ ღირებულებას. პროვინციის მთავრობა დაასკვნის, რომ კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლები არ უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომელიც მიუთითებს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ80. გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას პროვინციის მთავრობა შენიშნავს, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება ნებაყოფლობითია. შესაბამისად, მაჩვენებლები არ უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომელიც მიუთითებს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ81. აღნიშნული ფაქტორების გათვალისწინებით პროვინციის მთავრობა დაასკვნის, რომ არ არსებობს მტკიცებულება, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა, ამიტომ ეს საჯარო სექტორის გაერთიანება შეძენის სახით უნდა იქნეს კლასიფიცირებული.
სცენარი 7: ვარიაცია
მდ82. მე-7 სცენარში პროვინციის მთავრობის აზრით, ბაზრის მონაწილე J ოპერაციის რეალურ ღირებულებას (10 წლის განმავლობაში მომსახურების გაწევის მოვალეობასთან ერთად) ნოლის ტოლად შეაფასებდა. აღნიშნული გახლავთ იმის მიზეზი, რომ კომპენსაციის გადახდა არ მომხდარა. ამ ვარიანტში გაკეთებულია დაშვება, რომ J ოპერაცია მიღებული საფასურით დაფარავს თავის დანახარჯებს. შესაბამისად ბაზრის მონაწილე J ოპერაციის რეალურ ღირებულებას (10 წლის განმავლობაში მომსახურების გაწევის მოვალეობასთან ერთად) ნოლზე მეტი ღირებულებით შეაფასებდა.
მდ83. ამ ვითარებაში ფაქტი, რომ გაერთიანება არ მოიცავს კომპენსაციის გადახდას, რომლის მიზანია გამყიდველისთვის ოპერაციის წმინდა აქტივების საკუთრების უფლების დათმობისთვის კომპენსაციის მიცემა, შეიძლება უზრუნველყოფდეს მტკიცებულებას, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ84. ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების კლასიფიკაციის განსაზღვრისას პროვინციის მთავრობა ითვალისწინებს ყველაზე მნიშვნელოვან ფაქტორს ან ფაქტორებს. პროვინციის მთავრობის აზრით ფაქტი, რომ მან კონტროლი მოიპოვა J ოპერაციაზე და ფაქტი, რომ გაერთიანება არ მოიცავს თავისი ოპერაციების J ოპერაციის ოპერაციებთან ინტეგრირებას, ყველაზე მნიშვნელოვანი ფაქტორებია ამ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განსაზღვრისას. ეს მიუთითებს, რომ გაერთიანება შეძენის სახით უნდა კლასიფიცირდეს. გადაწყვეტილების მიღებასთან დაკავშირებული მაჩვენებლები ამყარებს ამ კლასიფიკაციას; მხოლოდ კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლები მიუთითებს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა. ამგვარად, პროვინციის მთავრობა ამ გაერთიანებას შეძენის კლასიფიკაციას ანიჭებს.
სცენარი 8: კომერციული ერთეულის გადაცემა მთავრობის სხვადასხვა დონეებს
შორის
მდ85. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე ნაჩვენებია კომერციული ერთეულის გადაცემა მთავრობის სხვადასხვა დონეებს შორის.
მდ86. ამ სცენარში ფედერალური მთავრობა თანხმდება L კომერციული ერთეულის K პროვინციის მთავრობისთვის გადაცემაზე. K პროვინციის მთავრობა კომპენსაციას იხდის ამ გადაცემასთან დაკავშირებით. გაერთიანების შემდეგ K პროვინციის მთავრობა L კომერციული ერთეულის ოპერირებას ახორციელებს, როგორც დამოუკიდებელი, განცალკევებული ერთეულის.
მდ87. L კომერციული ერთეულის გადაცემა საჯარო სექტორის გაერთიანებაა. იმისათვის, რომ განისაზღვროს, ეს გაერთიანება შერწყმად უნდა კლასიფიცირდეს თუ შეძენად, K პროვინციის მთავრობა პირველ რიგში განიხილავს, მან მოიპოვა თუ არა ოპერაციებზე კონტროლი ამ გაერთიანების შედეგად.
მდ88. ამ სცენარში K პროვინციის მთავრობა მოიპოვებს:
(ა) უფლებამოსილებას L კომერციულ ერთეულზე და მის ოპერაციებზე;
(ბ) რისკის, უფლებების ან ცვალებადი სარგებლის მიღებას ამ ოპერაციებში მისი მონაწილეობიდან; და
(გ) შესაძლებლობის მოპოვებას, რომ ამ ოპერაციებზე თავისი უფლებამოსილება გამოიყენოს, რათა გავლენა მოახდინოს ამ ოპერაციებში მისი მონაწილეობიდან წარმოქმნილი სარგებლის ხასიათზე ან ოდენობაზე.
მდ89. K პროვინციის მთავრობა დაასკვნის, რომ ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად მან კონტროლი მოიპოვა L კომერციულ ერთეულზე. K პროვინციის მთავრობა განიხილავს სსბასს 40-ის პუნქტებში 9–14 და მგ19–მგ50 მოცემულ მითითებებს, რათა განსაზღვროს ამ გაერთიანებას შერწყმის კლასიფიკაცია მიანიჭოს თუ შეძენის.
მდ90. ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განხილვისას K პროვინციის მთავრობა შენიშნავს, რომ ეს გაერთიანება წარმოქმნის მაკონტროლებელი ერთეულის/კონტროლირებული ერთეულის ურთიერთობას პროვინციის მთავრობასა და L კომერციულ ერთეულს შორის. ეს არ შეესაბამება შერწყმის ეკონომიკურ შინაარსს. K პროვინციის მთავრობა ასევე შენიშნავს, რომ ამ გაერთიანებას კომერციული შინაარსი აქვს, რაც შეძენაზე მიუთითებს.
მდ91. კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას K პროვინციის მთავრობა შენიშნავს, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება მოიცავს კომპენსაციის გადახდას, რომლის მიზანია ოპერაციის წმინდა აქტივების საკუთრების უფლების დათმობისთვის გამყიდველის კომპენსირება. K პროვინციის მთავრობა დაასკვნის, რომ კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლები არ უზრუნველყოფს რაიმე მტკიცებულებას, რომელიც მიუთითებს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ92. გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას K პროვინციის მთავრობა შენიშნავს, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება ნებაყოფლობითი გაერთიანებაა. შესაბსამისად, ეს მაჩვენებლები არ უზრუნველყოფენ რაიმე მტკიცებულებას, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ93. ამ ფაქტორების გათვალისწინებით K პროვინციის მთავრობა დაასკვნის, რომ არ არსებობს რაიმე მტკიცებულება, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა და შესაბამისად, საჯარო სექტორის ეს გაერთიანება შეძენის სახით უნდა კლასიფიცირდეს.
სცენარი 9: კერძო სექტორის ოპერაციის შესყიდვა
მდ94. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე ნაჩვენებია საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ კერძო სექტორის ოპერაციის შესყიდვა.
მდ95. ამ სცენარში ცენტრალური მთავრობა N ოპერაციას ყიდულობს M კომპანიისგან. ცენტრალური მთავრობა N ოპერაციის საბაზრო ფასს იხდის და M კომპანია ნებაყოფილობით მოქმედებს. ამ შესყიდვის შემდეგ N ოპერაციის ოპერირება ხორციელდება, როგორც დამოუკიდებელი, ცალკე ერთეულის.
მდ96. N ოპერაციის შესყიდვა საჯარო სექტორის გაერთიანებაა. იმისათვის, რომ განისაზღვროს, ეს გაერთიანება შერწყმად უნდა კლასიფიცირდეს თუ შეძენად, ცენტრალური მთავრობა პირველ რიგში განიხილავს, მან მოიპოვა თუ არა ოპერაციებზე კონტროლი ამ გაერთიანების შედეგად.
მდ97. ამ სცენარში ცენტრალური მთავრობა მოიპოვებს:
(ა) უფლებამოსილებას N კომპანიაზე;
(ბ) რისკს ან უფლებებს ცვალებად სარგებელზე N ოპერაციაში მისი მონაწილეობიდან; და
(გ) შესაძლებლობას, რომ N ოპერაციაზე თავისი უფლებამოსილება გამოიყენოს ამ ოპერაციაში მისი მონაწილეობიდან სარგებლის ხასიათზე ან ოდენობაზე გავლენისთვის.
მდ98. ცენტრალური მთავრობა დაასკვნის, რომ ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად მან კონტროლი მოიპოვა N ოპერაციაზე. ცენტრალური მთავრობა განიხილავს სსბასს 40-ის პუნქტებში 9–14 და მგ19–მგ50 მოცემულ მითითებებს, რათა განსაზღვროს ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმა არის თუ არა.
მდ99. ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განხილვისას ცენტრალური მთავრობა შენიშნავს, რომ ეს გაერთიანება განაპირობებს მაკონტროლებელი ერთეულის/კონტროლირებული ერთეულის ურთიერთობას ცენტრალურ მთავრობასა და N ოპერაციას შორის. ეს არ შეესაბამება შერწყმის ეკონომიკურ შინაარსს. ცენტრალური მთავრობა ასევე შენიშნავს, რომ ამ გაერთიანებას კომერციული შინაარსი აქვს, რაც შეძენაზე მიუთითებს.
მდ100. კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას ცენტრალური მთავრობა შენიშნავს, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება მოიცავს კომპენსაციის გადახდას, რომლის მიზანია ოპერაციის წმინდა აქტივების საკუთრების უფლების დათმობისთვის გამყიდველის კომპენსირება. ცენტრალური მთავრობა დაასკვნის, რომ კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლები არ უზრუნველყოფს რაიმე მტკიცებულებას, რომელიც მიუთითებს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ101. გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას ცენტრალური მთავრობა შენიშნავს, რომ ეს საჯარო სექტორის გაერთიანება ნებაყოფლობითი გაერთიანებაა. შესაბსამისად, ეს მაჩვენებლები არ უზრუნველყოფენ რაიმე მტკიცებულებას, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ102. ამ ფაქტორების გათვალისწინებით ცენტრალური მთავრობა დაასკვნის, რომ არ არსებობს რაიმე მტკიცებულება, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა და შესაბამისად, საჯარო სექტორის ეს გაერთიანება შეძენის სახით უნდა კლასიფიცირდეს.
სცენარი 9: ვარიაცია
მდ103. მე-9 სცენარში M კომპანია გარიგებაში ნებაყოფილობით მონაწილეობს. ამ ვარიანტში ცენტრალური მთავრობა N ოპერაციის ნაციონალიზაციას ახორციელებს იძულებითი შესყიდვის სახით. შესყიდვა მაინც N ოპერაციის საბაზრო ღირებულებით ხორციელდება.
მდ104. ნებაყოფლობითი გარიგების იძულებით შესყიდვით შეცვლა გავლენას არ ახდენს კონტროლის ან კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლების შეფასებაზე.
მდ105. გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას ცენტრალური მთავრობა შენიშნავს, რომ M კომპანია ნებაყოფილობით არ მოქმედებს. ფაქტი, რომ ცენტრალურ მთავრობას (გაერთიანების მონაწილე მხარე) შეუძლია საჯარო სექტორის გაერთიანება ძალით მოახვიოს თავზე M კომპანიას, უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შეძენაა.
მდ106. შესაბამისად, ცენტრალური მთავრობა საჯარო სექტორის ამ გაერთიანებას შეძენის კლასიფიკაციას ანიჭებს.
სცენარი 10: ხელსაყრელი შესყიდვა
მდ107. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე ნაჩვენებია ხელსაყრელი შესყიდვა საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ.
მდ108. ამ სცენარში O მუნიციპალიტეტი Q ოპერაციას ხელსაყრელი შესყიდვით ყიდულობს P კომპანიისგან. P კომპანია ცდილობს Q ოპერაციის სწრაფად გაყიდვას თანხის ამოსაღებად და თანახმაა Q ოპერაციის საბაზრო ფასზე დაბალი ფასი მიიღოს სწრაფად გაყიდვის შემთხვევაში. ამ ხელსაყრელ შესყიდვაში P კომპანია ნებაყოფილობით მონაწილეობს. შესყიდვის შემდეგ Q ოპერაციის მართვას მუნიციპალიტეტი ახორციელებს, როგორც ცალკე ერთეულის.
მდ109. Q ოპერაციის ხელსაყრელი შესყიდვა საჯარო სექტორის გაერთიანებაა. იმისათვის, რომ განისაზღვროს, ეს გაერთიანება შერწყმად უნდა კლასიფიცირდეს თუ შეძენად, O მუნიციპალიტეტი პირველ რიგში განიხილავს, მან მოიპოვა თუ არა ოპერაციებზე კონტროლი ამ გაერთიანების შედეგად.
მდ110. ამ სცენარში O მუნიციპალიტეტი მოიპოვებს:
(ა) უფლებამოსილებას Q ოპერაციაზე;
(ბ) რისკს ან უფლებებს ცვალებად სარგებელზე Q ოპერაციაში მისი მონაწილეობიდან; და
(გ) შესაძლებლობას, რომ Q ოპერაციაზე თავისი უფლებამოსილება გამოიყენოს ამ ოპერაციაში მისი მონაწილეობიდან სარგებლის ხასიათზე ან ოდენობაზე გავლენისთვის.
მდ111. O მუნიციპალიტეტი დაასკვნის, რომ ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად მან კონტროლი მოიპოვა Q ოპერაციაზე. O მუნიციპალიტეტი განიხილავს სსბასს 40-ის პუნქტებში 9–14 და მგ19–მგ50 მოცემულ მითითებებს, რათა განსაზღვროს ამ გაერთიანებას შერწყმის კლასიფიკაცია მიანიჭოს თუ შეძენის.
მდ112. ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განხილვისას O მუნიციპალიტეტი შენიშნავს, რომ ეს გაერთიანება განაპირობებს მაკონტროლებელი ერთეულის/კონტროლირებული ერთეულის ურთიერთობას O მუნიციპალიტეტსა და Q ოპერაციას შორის. ეს არ შეესაბამება შერწყმის ეკონომიკურ შინაარსს. O მუნიციპალიტეტი ასევე შენიშნავს, რომ ამ გაერთიანებას კომერციული შინაარსი აქვს (მიუხედავად იმისა, რომ გადახდილი ფასი Q ოპერაციის საბაზრო ფასზე დაბალი იყო).
მდ113. კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას O მუნიციპალიტეტი შენიშნავს, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება მოიცავს კომპენსაციის გადახდას, რომლის მიზანია ოპერაციის წმინდა აქტივების საკუთრების უფლების დათმობისთვის გამყიდველის კომპენსირება, მიუხედავად იმისა, რომ გადახდილი ფასი საბაზრო ფასზე დაბალი იყო. P კომპანია ნებაყოფილობით დათანხმდა დაბალ ფასზე, სწრაფად გაყიდვის შემთხვევაში და კომპენსაციის გადახდის მიზანი იყო P კომპანიის იმ დონის კომპენსირების მიცემა, რომელზეც ის თანახმა იყო Q ოპერაციის წმინდა აქტივებზე თავისი საკუთრების უფლების დათმობისთვის. O მუნიციპალიტეტი დაასკვნის, რომ კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლები არ უზრუნველყოფს რაიმე მტკიცებულებას, რომელიც მიუთითებს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ114. გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას O მუნიციპალიტეტი შენიშნავს, რომ ეს საჯარო სექტორის გაერთიანება ნებაყოფლობითი გაერთიანებაა. შესაბსამისად, ეს მაჩვენებლები არ უზრუნველყოფენ რაიმე მტკიცებულებას, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ115. ამ ფაქტორების გათვალისწინებით O მუნიციპალიტეტი დაასკვნის, რომ არ არსებობს რაიმე მტკიცებულება, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა და შესაბამისად, საჯარო სექტორის ეს გაერთიანება შეძენის სახით უნდა კლასიფიცირდეს.
სცენარი 10: ვარიაცია
მდ116. მე-10 სცენარში, კომპანია P აღნიშნულ გარიგებას ნებაყოფილობით ახორციელებს. ამ ვარიანტში O მუნიციპალიტეტი Q ოპერაციას იძულებითი შესყიდვით მიიღებს. შესყიდვა ისევ Q ოპერაციის საბაზრო ფასზე დაბალი ფასით ხორციელდება. P კომპანია Q ოპერაციას ნებაყოფილობით საბაზრო ფასზე დაბალ ფასად არ გაყიდდა.
მდ117. ნებაყოფლობითი გარიგების იძლებითი შესყიდვით შეცვლა გავლენას არ ახდენს კონტროლის შეფასებაზე.
მდ118. კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას O მუნიციპალიტეტი შენიშნავს, რომ ეს საჯარო სექტორის გაერთიანება მოიცავს კომპენსაციას, რომლის გადახდის მიზანია ოპერაციის წმინდა აქტივებზე საკუთრების უფლების დათმობისთვის გამყიდველის კომპენსირება. თუმცა, კომპენსაციის ოდენობა იმაზე ნაკლებია, რასაც P კომპანია ნებაყოფილობით მიიღებდა. შესაბამისად, ეს მაჩვენებლები მხოლოდ სუსტ მტკიცებულებას უზრუნველყოფენ, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შეძენაა და უფრო მეტი წონა ენიჭება სხვა ფაქტორებს.
მდ119. გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას O მუნიციპალიტეტი შენიშნავს, რომ P კომპანია ნებაყოფილობით არ მოქმედებს. ფაქტი, რომ O მუნიციპალიტეტს (გაერთიანების მონაწილე მხარე) შეუძლია საჯარო სექტორის გაერთიანება ძალით მოახვიოს თავზე P კომპანიას, უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შეძენაა.
მდ120. ყველა აღნიშნული ფაქტორის გათვალისწინებით O მუნიციპალიტეტი ამ საჯარო სექტორის გაერთიანებას შეძენის კლასიფიკაციას ანიჭებს.
სცენარი 11: შემოწირული ოპერაციები
მდ121. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე ნაჩვენებია შემოწირული ოპერაციის მიღება საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ.
მდ122. ამ სცენარში არამომგებიანი R ორგანიზაცია, საქველმოქმედო ორგანიზაცია, რომელიც საგანმანათლებლო მომსაუხრებას ეწევა, S ოპერაციას (სკოლა) განათლების სამინისტროს გადასცემს უფასოდ. არამომგებიანი R ორგანიზაცია ამას აკეთებს იმიტომ, რომ მისი აზრით ეს გამოიწვევს საზოგადოებისათვის მომსახურების გაწევის გაუმჯობესებას და მას თავისი მიზნების მიღწევის საშუალებას მისცემს.
მდ123. S ოპერაციის შემოწირულობა საჯარო სექტორის გაერთიანებაა. იმისათვის, რომ განისაზღვროს, ეს გაერთიანება შერწყმად უნდა კლასიფიცირდეს თუ შეძენად, განათლების სამინისტრო პირველ რიგში განიხილავს, მან მოიპოვა თუ არა ოპერაციებზე კონტროლი ამ გაერთიანების შედეგად.
მდ124. ამ სცენარში განათლების სამინისტრო მოიპოვებს:
(ა) უფლებამოსილებას S ოპერაციაზე;
(ბ) რისკს ან უფლებებს ცვალებად სარგებელზე S ოპერაციაში მისი მონაწილეობიდან; და
(გ) შესაძლებლობას, რომ S ოპერაციაზე თავისი უფლებამოსილება გამოიყენოს ამ ოპერაციაში მისი მონაწილეობიდან სარგებლის ხასიათზე ან ოდენობაზე გავლენისთვის.
მდ125. განათლების სამინისტრო დაასკვნის, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად მან კონტროლი მოიპოვა S ოპერაციაზე. განათლების სამინისტრო განიხილავს სსბასს 40-ის პუნქტებში 9–14 და მგ19–მგ50 მოცემულ მითითებებს, რათა განსაზღვროს ამ გაერთიანებას შერწყმის კლასიფიკაცია მიანიჭოს თუ შეძენის.
მდ126. ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განხილვისას განათლების სამინისტრო შენიშნავს, რომ ამ გაერთიანებას კომერციული შინაარსი აქვს (მიუხედავად იმისა, რომ ოპერაციისთვის S ფასი არ გადაუხდია), რაც შეძენაზე მიუთითებს.
მდ127. კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას განათლების სამინისტრო შენიშნავს, რომ გაერთიანება არ მოიცავს კომპენსაციის გადახდას, რომლის მიზანია ოპერაციის წმინდა აქტივებზე საკუთრების უფლების დათმობისთვის გამყიდველის კომპენსირება. თუმცა, აღნიშნულის მიზეზია ის, რომ არამომგებიანმა ორგანიზაციამ R ნებაყოფილობით დათმო ეს უფლებები. ეს სიტუაცია ხელსაყრელი შესყიდვის მსგავსია. ხელსაყრელი შესყიდვისას გამყიდველი თანახმაა საბაზრო ფასზე დაბალი ფასის მიღებაზე, როდესაც ეს მის მოთხოვნილებებს აკმაყოფილებს, მაგალითად, სწრაფად გაყიდვის საშუალებას აძლევს. შემოწირული ოპერაციის შემთხვევაში ყოფილი მფლობელი თანახმაა ოპერაცია საზღაურის გარეშე გადასცეს მის შერჩეულ პარტნიორს. ამ სცენარში არამომგებიანი R ორგანიზაცია თანახმაა S ოპერაცია განათლების სამინისტროს გადასცეს, რადგან ეს გააუმჯობესებს საზოგადოების მომსახურებას. შესაბამისად, განათლების სამინისტრო დაასკვნის, რომ კომპენსაციის მაჩვენებლები არ უზრუნველყოფენ მტკიცებულებას, რომელიც მიუთითებს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ128. გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას განათლების სამინისტრო შენიშნავს, რომ ეს საჯარო სექტორის გაერთიანება ნებაყოფლობითია. შესაბსამისად, ეს მაჩვენებლები არ უზრუნველყოფენ რაიმე მტკიცებულებას, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ129. აღნიშნული ფაქტორების გათვალისწინებით განათლების სამინისტრო დაასკვნის, რომ არ არსებობს რაიმე მტკიცებულება, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა და შესაბამისად, საჯარო სექტორის ეს გაერთიანება შეძენის სახით უნდა კლასიფიცირდეს.
სცენარი 12: კერძო სექტორის ერთეულის ნაციონალიზაცია - იძულებით ჩამორთმევა
მდ130. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე ნაჩვენებია საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ კერძო სექტორის ერთეულის ნაციონალიზაცია იძულებით ჩამორთმევის მეშვეობით.
მდ131. ამ სცენარში ცენტრალური მთავრობა T კომპანიის ნაციონალიზაციას ახორციელებს კანონმდებლობის მეშვეობით. ცენტრალური მთავრობა კომპენსაციას არ უხდის T კომპანიის აქციონერებს. შესყიდვის შემდეგ T კომპანიის მართვა ხორციელდება, როგორც ცალკე ერთეულის.
მდ132. T კომპანიის ნაციონალიზაცია საჯარო სექტორის გაერთიანებაა. იმისათვის, რომ განისაზღვროს, ეს გაერთიანება შერწყმად უნდა კლასიფიცირდეს თუ შეძენად, ცენტრალური მთავრობა პირველ რიგში განიხილავს, მან მოიპოვა თუ არა ოპერაციებზე კონტროლი ამ გაერთიანების შედეგად.
მდ133. ამ სცენარში ცენტრალური მთავრობა მოიპოვებს:
(ა) უფლებამოსილებას T კომპანიაზე;
(ბ) რისკს ან უფლებებს ცვალებად სარგებელზე T კომპანიაში მისი მონაწილეობიდან; და
(გ) შესაძლებლობას, რომ T კომპანიაზე თავისი უფლებამოსილება გამოიყენოს ამ T კომპანიაში მისი მონაწილეობიდან სარგებლის ხასიათზე ან ოდენობაზე გავლენისთვის.
მდ134. ცენტრალური მთავრობა დაასკვნის, რომ ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად მან კონტროლი მოიპოვა T კომპანიაზე. ცენტრალური მთავრობა განიხილავს სსბასს 40-ის პუნქტებში 9–14 და მგ19–მგ50 მოცემულ მითითებებს, რათა განსაზღვროს ამ გაერთიანებას შერწყმის კლასიფიკაცია მიანიჭოს თუ შეძენის.
მდ135. ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განხილვისას ცენტრალური მთავრობა შენიშნავს, რომ ეს გაერთიანება განაპირობებს მაკონტროლებელი ერთეულის/კონტროლირებული ერთეულის ურთიერთობას ცენტრალურ მთავრობასა და T კომპანიას შორის. ეს არ შეესაბამება შერწყმის ეკონომიკურ შინაარსს. ცენტრალური მთავრობა ასევე შენიშნავს, რომ ყოფილი მფლობელებისთვის T კომპანიის საკუთრების უფლების ჩამორთმევის გამო, ამ გაერთიანებას კომერციული შინაარსი აქვს, რაც შეძენაზე მიუთითებს.
მდ136. კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას ცენტრალური მთავრობა შენიშნავს, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება არ მოიცავს კომპენსაციის გადახდას, რომლის მიზანია ოპერაციის წმინდა აქტივებზე საკუთრების უფლების დათმობისთვის გამყიდველის კომპენსირება. თუმცა, T კომპანიის მფლობელებს საკუთრების უფლება იძულებით ჩამოერთვათ, რაც უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შეძენაა. ცენტრალური მთავრობა დაასკვნის, რომ კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლები არ უზრუნველყოფს რაიმე მტკიცებულებას, რომელიც მიუთითებს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ137. გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას ცენტრალური მთავრობა შენიშნავს, რომ T კომპანია ნებაყოფილობით არ მოქმედებს. ფაქტი, რომ ცენტრალურ მთავრობას (გაერთიანების მონაწილე მხარე) შეუძლია საჯარო სექტორის გაერთიანება ძალით მოახვიოს თავზე T კომპანიას, უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შეძენაა.
მდ138. ამ ფაქტორების გათვალისწინებით ცენტრალური მთავრობა დაასკვნის, რომ არ არსებობს რაიმე მტკიცებულება, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა და შესაბამისად, საჯარო სექტორის ეს გაერთიანება შეძენის სახით უნდა კლასიფიცირდეს.
სცენარი 13: კერძო სექტორის ერთეულის ნაციონალიზაცია - სახელმწიფოს დახმარება
მდ139. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე ნაჩვენებია კერძო სექტორის ერთეულის ნაციონალიზაცია სახელმწიფო დახმარების მეშვეობით.
მდ140. ამ სცენარში U პროვინციის მთავრობა ახორციელებს V კომპანიის ნაციონალიზაციას კანონმდებლობის საფუძველზე, სახელმწიფო დახმარების შედეგად. ნაციონალიზაციამდე V კომპანია ფინანსურ კრიზისს განიცდიდა. U პროვინციის მთავრობა არავითარ კომპენსაციას არ უხდის V კომპანიის აქციონერებს, მაგრამ პასუხისმგებლობას იღებს V კომპანიის წმინდა ვალდებულებებზე. ამ შესყიდვის შემდეგ V კომპანიის მართვა ხორციელდება, როგორც ცალკე ერთეულის.
მდ141. V კომპანიის ნაციონალიზაცის საჯარო სექტორის გაერთიანებაა. იმისათვის, რომ განისაზღვროს, ეს გაერთიანება შერწყმად უნდა კლასიფიცირდეს თუ შეძენად, U პროვინციის მთავრობა პირველ რიგში განიხილავს, მან მოიპოვა თუ არა ოპერაციებზე კონტროლი ამ გაერთიანების შედეგად.
მდ142. ამ სცენარში U პროვინციის მთავრობა მოიპოვებს:
(ა) უფლებამოსილებას V კომპანიაზე;
(ბ) რისკს ან უფლებებს ცვალებად სარგებელზე V კომპანიაში მისი მონაწილეობიდან; და
(გ) შესაძლებლობას, რომ V კომპანიაზე თავისი უფლებამოსილება გამოიყენოს ამ V კომპანიაში მისი მონაწილეობიდან სარგებლის ხასიათზე ან ოდენობაზე გავლენისთვის.
მდ143. U პროვინციის მთავრობა დაასკვნის, რომ ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად მან კონტროლი მოიპოვა V კომპანიაზე. U პროვინციის მთავრობა განიხილავს სსბასს 40-ის პუნქტებში 9–14 და მგ19–მგ50 მოცემულ მითითებებს, რათა განსაზღვროს ამ გაერთიანებას შერწყმის კლასიფიკაცია მიანიჭოს თუ შეძენის.
მდ144. ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განხილვისას U პროვინციის მთავრობა შენიშნავს, რომ ეს გაერთიანება განაპირობებს მაკონტროლებელი ერთეულის/კონტროლირებული ერთეულის ურთიერთობას U პროვინციის მთავრობასა V კომპანიას შორის. ეს არ შეესაბამება შერწყმის ეკონომიკურ შინაარსს. U პროვინციის მთავრობა ასევე შენიშნავს, რომ, V კომპანიის წმინდა ვალდებულებების აღების გამო, ამ გაერთიანებას კომერციული შინაარსი აქვს, რაც შეძენაზე მიუთითებს.
მდ145. კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას U პროვინციის მთავრობა შენიშნავს, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება არ მოიცავს კომპენსაციის გადახდას, რომლის მიზანია ოპერაციის წმინდა აქტივებზე საკუთრების უფლების დათმობისთვის გამყიდველის კომპენსირება. თუმცა, V კომპანიას წმინდა ვალდებულებები აქვს, რომელზე პასუხისმგებლობას U პროვინციის მთავრობა იღებს ამ გაერთიანების ფარგლებში. კომპენსაციის არ არსებობა ასახავს V კომპანიის რეალურ ღირებულებას და არ ნიშნავს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა. U პროვინციის მთავრობა დაასკვნის, რომ კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლები არ უზრუნველყოფს რაიმე მტკიცებულებას, რომელიც მიუთითებს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ146. გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას U პროვინციის მთავრობა შენიშნავს, რომ V კომპანია ნებაყოფილობით არ მოქმედებს. ფაქტი, რომ U პროვინციის მთავრობას (გაერთიანების მონაწილე მხარე) შეუძლია საჯარო სექტორის გაერთიანება ძალით მოახვიოს თავზე V კომპანიას, უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შეძენაა.
მდ147. ამ ფაქტორების ერთად გათვალისწინებით U პროვინციის მთავრობა დაასკვნის, რომ არ არსებობს რაიმე მტკიცებულება, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა და შესაბამისად, საჯარო სექტორის ეს გაერთიანება შეძენის სახით უნდა კლასიფიცირდეს.
სცენარი 14: არამომგებიანი ორგანიზაციის ნაციონალიზაცია - სახელმწიფო დახმარება
მდ148. ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე ნაჩვენებია საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ არამომგებიანი ორგანიზაციის ნაციონალიზაცია სახელმწიფო დახმარების მეშვეობით.
მდ149. ამ სცენარში ქალაქი W ახორციელებს არამომგებიანი X ორგანიზაციის (საქველმოქმედო ორგანიზაცია) ნაციონალიზაციას ნებაყოფლობითი სახელმწიფო დახმარების მეშვეობით. ნაციონალიზაციამდე არამომგებიანი X ორგანიზაცია ფინანსურ კრიზისს განიცდიდა და W ქალაქს მიმართა დახმარებისთვის. W ქალაქმა არამომგებიანი X ორგანიზაციის წმინდა ვალდებულებებზე აიღო პასუხისმგებლობა. შესყიდვის შემდეგ არამომგებიანი X ორგანიზაციის მართვა ხორციელდება, როგორც ცალკე ერთეულის.
მდ150. არამომგებიანი X ორგანიზაციის ნაციონალიზაცია საჯარო სექტორის გაერთიანებაა. იმისათვის, რომ განისაზღვროს, ეს გაერთიანება შერწყმად უნდა კლასიფიცირდეს თუ შეძენად, ქალაქი W პირველ რიგში განიხილავს, მან მოიპოვა თუ არა ოპერაციებზე კონტროლი ამ გაერთიანების შედეგად.
მდ151. ამ სცენარში W ქალაქი მოიპოვებს:
(ა) უფლებამოსილებას არამომგებიან X ორგანიზაციაზე;
(ბ) რისკს ან უფლებებს ცვალებად სარგებელზე არამომგებიან X ორგანიზაციაში მისი მონაწილეობიდან; და
(გ) შესაძლებლობას, რომ არამომგებიან ორგანიზაციაზე X თავისი უფლებამოსილება გამოიყენოს ამ არამომგებიან X ორგანიზაციაში მისი მონაწილეობიდან სარგებლის ხასიათზე ან ოდენობაზე გავლენისთვის.
მდ152. W ქალაქი დაასკვნის, რომ ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების შედეგად მან კონტროლი მოიპოვა არამომგებიან X ორგანიზაციაზე. W ქალაქი განიხილავს სსბასს 40-ის პუნქტებში 9–14 და მგ19–მგ50 მოცემულ მითითებებს, რათა განსაზღვროს ამ გაერთიანებას შერწყმის კლასიფიკაცია მიანიჭოს თუ შეძენის.
მდ153. ამ საჯარო სექტორის გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის განხილვისას ქალაქი W შენიშნავს, რომ ეს გაერთიანება განაპირობებს მაკონტროლებელი ერთეულის/კონტროლირებული ერთეულის ურთიერთობას W ქალაქსა და არამომგებიან X ორგანიზაციას შორის. ეს არ შეესაბამება შერწყმის ეკონომიკურ შინაარსს. W ქალაქი ასევე შენიშნავს, რომ არამომგებიანი X ორგანიზაციის წმინდა ვალდებულებების აღების გამო ამ გაერთიანებას კომერციული შინაარსი აქვს, რაც შეძენაზე მიუთითებს.
მდ154. კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას ქალაქი W შენიშნავს, რომ საჯარო სექტორის გაერთიანება არ მოიცავს კომპენსაციის გადახდას, რომლის მიზანია ოპერაციის წმინდა აქტივებზე საკუთრების უფლების დათმობისთვის გამყიდველის კომპენსირება. აღნიშნულის მიზეზია ის, რომ არ არსებობს მხარე, რომელიც უფლებამოსილია არამომგებიანი X ორგანიზაციის წმინდა აქტივებზე (ანუ არ არსებობენ ყოფილი მფლობელები), რადგან ნდობით აღჭურვილ პირებს წმინდა აქტივების საკუთრების უფლება არა აქვთ. ეს, როგორც წესი, უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა. თუმცა, ამ სცენარში არამომგებიან X ორგანიზაციას წმინდა ვალდებულებები აქვს, რომელზეც ქალაქი W იღებს პასუხისმგებლობას ამ გაერთიანების ფარგლებში. წმინდა ვალდებულებებზე პასუხისმგებლობის აღებით ქალაქი W არამომგებიანი X ორგანიზაციის ნდობით აღჭურვილ პირებს ათავისუფლებს ამ ვალდებულებების ანგარიშსწორებაზე პასუხისმგებლობისგან, რაც კომპენსაციის გადახდის ანალოგიურია. შესაბამისად, ქალაქი W დაასკვნის, რომ კომპენსაციასთან დაკავშირებული მაჩვენებლები არ უზრუნველყოფს რაიმე მტკიცებულებას, რომელიც მიუთითებს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ155. გადაწყვეტილების მიღების პროცესთან დაკავშირებული მაჩვენებლების განხილვისას ქალაქი W შენიშნავს, რომ არამომგებიანმა X ორგანიზაციამ ნებაყოფილობით განახორციელა გაერთიანების ინიცირება. W ქალაქი დაასკვნის, რომ გადაწყვეტილების მიღებასთან დაკავშირებული მაჩვენებლები არ უზრუნველყოფენ რაიმე მტკიცებულებას, რომელიც მიუთითებს, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა.
მდ156. ამ ფაქტორების გათვალისწინებით ქალაქი W დაასკვნის, რომ არარსებობს რაიმე მტკიცებულება, რომ ეს გაერთიანება ეკონომიკური შინაარსით შერწყმაა და შესაბამისად, საჯარო სექტორის ეს გაერთიანება შეძენის სახით უნდა კლასიფიცირდეს.
შერწყმის აღრიცხვა
გაერთიანებულ ოპერაციებს შორის ოპერაციების ანულირება - სესხები
წარმოდგენილია სსბასს 40-ის პუნქტების 22 და მგ51–მგ52 გამოყენების შედეგები
მდ157. ქვემოთ მოცემულ მაგალითში ნაჩვენებია ორ გაერთიანებულ ოპერაციას, რომლებიც საერთო კონტროლს არ ექვემდებარებიან, შორის სესხის ანულირების პროცესი.
მდ158. 20X5 წლის 30 ივნისს „წარმოქმნილი ერთეული“ (RE) ჩამოყალიბდა ორი მუნიციპალიტეტის, „გაერთიანებული ოპერაცია A“ (COA) და „გაერთიანებული ოპერაცია B“ (COB), გაერთიანებით. ოთხი წლით ადრე, COA-მ COB-ს ათწლიანი, ფიქსირებული საპროცენტო განაკვეთის სესხი მისცა ფ.ე.250-ის ოდენობით. სესხის პროცენტი წლიურად არის გადასახდელი, ძირითადი თანხა კი დაფარვის ვადის დადგომისას.
მდ159. COB-მ ახლახან განიცადა ფინანსური სირთულეები და შერწყმის თარიღით დავალიანება ჰქონდა პროცენტის გადახდებთან მიმართებით. შერწყმის თარიღით ამ ფინანსური ვალდებულების (სესხის ამორტიზებული ღირებულება) საბალანსო ღირებულება მის ფინანსურ ანგარიშგებაში იყო ფ.ე.260.
მდ160. დავალიანებისა და იმ ფაქტის გამო, რომ COB ფინანსურ სირთულეებს განიცდის, COA-მ განახორციელდა ამ სესხის გაუფასურება. მის ფინანსურ ანგარიშგებაში შერწყმის თარიღით ამ ფინანსური აქტივის (სესხი) საბალანსო ღირებულება არის ფ.ე.200.
მდ161. შერწყმის თარიღით RE ახორციელებს COA-გან მიღებული ფინანსური ვალდებულებისა და COB-გან აღებული ფინანსური ვალდებულების ანულირებას და წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტებს აკრედიტებს ფ.ე.60-ით, რაც არის სხვაობა ამ სესხთან დაკავშირებული ფინანსური აქტივისა და ფინანსური ვალდებულების საბალანსო ღირებულებებს შორის სხვაობა.
გაერთანებულ ოპერაციებს შორის ოპერაციების ანულირება - ტრანსფერები
წარმოდგენილია სსბასს 40-ის პუნქტების 22 და მგ51–მგ52 გამოყენების შედეგები.
მდ162. ქვემოთ მოცემულ მაგალითში ნაჩვენებია ორ გაერთიანებულ ოპერაციას შორის, რომლებიც საერთო კონტროლს არ ექვემდებარება, ტრანსფერის ანულირების პროცესი.
მდ163. 20X9 წლის 30 ივნისს „წარმოქმნილი ერთეული“ (RE) ჩამოყალიბდა ორი სახელმწიფო სააგენტოს „გაერთიანებული ოპერაცია A“ (COA) და „გაერთიანებული ოპერაცია B“ (COB), გაერთიანებით. 20X9 წლის 1 იანვარს, COA-მ COB-ს მისცა გრანტი, ფ.ე.700, რომელიც გამოყენებული უნდა ყოფილიყო გარკვეული რაოდენობის ტრეინინგის კურსების ჩასატარებლად.
მდ164. გრანტის პირობის შესაბამისად, გრანტი უნდა დაბრუნებულიყო იმ ტრეინინგის კურსების რაოდენობის პროპორციული ოდენობით, რომელიც არ ჩატარდებოდა. შერწყმის თარიღით COB-მ კურსების შეთანხმებული რაოდენობის ნახევარი ჩაატარა და საქმიანობის შედეგის ამ მოვალეობასთან დაკავშირებით ვალდებულება აღიარა ფ.ე.350-ის ოდენობით, სსბასს 23-ის, შემოსავალი არაგაცვლითი ოპერაციებიდან (გადასახადები და ტრანსფერები), შესაბამისად. წარსული გამოცდილების საფუძველზე, COA-ს აზრით, უფრო მეტად იყო სავარაუდო, რომ COB ჩაატარებდა ამ ტრენინგის კურსებს. ამგვარად, მოსალოდნელი არ იყო რესურსების შესვლა COA-ში და COA-მ ამ აქტივთან დაკავშირებით აქტივის აღიარების ნაცვლად მთელი თანხა, ფ.ე.700, ხარჯებში აღრიცხა.
მდ165. შერწყმის თარიღით ეს ოპერაცია ანულირდა. გარე მხარისადმი მოვალეობა აღარ არსებობს. წარმოქმნილი ერთეული არ აღიარებს ფ.ე.350 ვალდებულებას, სანაცვლოდ ის ამ თანხას წმინდა აქტივებში/კაპიტალში აღიარებს.
გაერთიანებული ოპერაციების შერწყმისას მათი იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებების შესწორება შერწყმისას წარმოქმნილი ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობისთვის
წარმოდგენილია სსბასს 40-ის პუნქტების 26–27 და 36 გამოყენების შედეგები
მდ166. ქვემოთ მოცემულ მაგალითში ნაჩვენებია საერთო კონტროლს დაქვემდებარებული გაერთიანებული ოპერაციების შერწყმისას მათი იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებების შესწორების პროცესი წარმოქმნილი ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობისთვის.
მდ167. 20X5 წლის 1 ოქტომბერს RE შეიქმნა ორი სახელმწიფო დეპარტამენტის, COA და COB, შერწყმით. COA ადრე იყენებდა ძირითადი საშუალებების სსბასს 17-ში, ძირითადი საშუალებები, მოცემული თვითღირებულების მოდელით აღრიცხვის პოლიტიკას. COB ადრე იყენებდა ძირითადი საშუალებების სსბასს 17-ში, ძირითადი საშუალებები, მოცემული გადაფასების მოდელით აღრიცხვის პოლიტიკას.
მდ168. RE იყენებს სააღრიცხვო პოლიტიკას, რომელიც გულისხმობს ძირითადი საშუალებების გადაფასების მოდელით აღრიცხვას. RE აპირებს ადრე COA-ს მიერ კონტროლირებული ძირითადი საშუალებების დამოუკიდებელი შეფასების მოპოვებას.
მდ169. ადრე COA-ს მიერ კონტროლირებული ძირითადი საშუალებების დამოუკიდებელი შეფასების მიღების შემდეგ RE შემდეგნაირად შეასწორებს ძირითადი საშუალებების საბალანსო ღირებულებებს, წმინდა აქტივებში/კაპიტალში შესაბამისი გატარებით:
| აქტივის ჯგუფი | საბალანსო ღირებულება (ფ.ე.) | შეფასება (ფ.ე.) | შესწორება (ფ.ე.) |
| მიწა | 17,623 | 18,410 | 787 |
| შენობები | 35,662 | 37,140 | 1,478 |
| ავტომობილები | 1,723 | 1,605 | (118) |
მდ170. RE ასევე მიმოიხილავს ადრე COB-ს მიერ კონტროლირებულ ძირითად საშუალებებს, რათა დარწმუნდეს, რომ თანხები განახლებულია 20X5 წლის 1 ოქტომბრის მდგომარეობით. აღნიშნული მიმოხილვით დასტურდება, რომ ადრე COB-ს მიერ კონტროლირებული ძირითადი საშუალებები განახლებულია და შესწორებების შეტანა საჭირო არ არის.
მდ171. RE ადრე COB-ს მიერ კონტროლირებულ ძირითად საშუალებებს აღიარებს მათი საბალანსო ღირებულებებით. სსბასს 17-ის 67-ე პუნქტის შესაბამისად RE როგორც COA-ს, ისე COB-ს მიერ კონტროლირებული ძირითადი საშუალებების ნარჩენ ღირებულებებსა და სასარგებლო მომსახურების ვადებს მიმოიხილავს მინიმუმ თითოეული წლიური საანგარიშგებო თარიღით. თუ მოლოდინები განსხვავდება ადრინდელი შეფასებებისგან, მაშინ RE ამ ცვლილებებს აღრიცხავს, როგორც ცვლილებებს სააღრიცხვო პოლიტიკაში, სსბასს 3-ის, სააღრიცხვო პოლიტიკა, ცვლილებები სააღრიცხვო შეფასებებში და შეცდომები, შესაბამისად.
გადასახდელი გადასახადის პატიება შერწყმისას
წარმოდგენილია გადასახადის პატიების აღრიცხვის შედეგები შერწყმისას, სსბასს 40-ის პუნქტების 33–34 და მგ57–მგ58 გამოყენებით
მდ172. ქვემოთ მოცემულ მაგალითში ნაჩვენებია შერწყმის, რომელიც საერთო კონტროლს არ ექვემდებარება, აღრიცხვა, როდესაც წარმოქმნილი ერთეულის საგადასახადო ვალდებულების პატიება ხდება შერწყმის პირობების ფარგლებში.
მდ173. 20X6 წლის 1 იანვარს RE ჩამოყალიბდა ორი საჯარო სექტორის ერთეულის, COA-სა და COB-ს შერწყმით. შერწყმა ეროვნული მთავრობის მითითებით განხორციელდა. RE-ს, COA-სა და COB-ს ერთი და იგივე სააღრიცხვო პოლიტიკა აქვთ; COA-ს და COB-ის იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებების შესწორება წარმოქმნილი ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობისთვის საჭირო არ არის. შერწყმის თარიღით COA-სა და COB-ს შორის დავალიანება არ არსებობდა.
მდ174. 20X6 წლის 1 იანვარს თავის ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში RE-მ COA-სა და COB-ს აქტივები და ვალდებულებები აღიარა და შეაფასა მათ შესაბამის ფინანსურ ანგარიშგებებში შერწყმის თარიღით ასახული საბალანსო ღირებულებებით:
| ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება: | COA (ფ.ე.) | COB (ფ.ე.) | RE (ფ.ე.) |
| ფინანსური აქტივები | 1,205 | 997 | 2,202 |
| მარაგი | 25 | 42 | 67 |
| ძირითადი საშუალებები | 21,944 | 18,061 | 40,005 |
| იდენტიფიცირებადი არამატერიალური აქტივები | 0 | 3,041 | 3,041 |
| ფინანსური ვალდებულებები | (22,916) | (22,020) | (44,936) |
| საგადასახადო ვალდებულებები | (76) | (119) | (195) |
| სულ წმინდა აქტივები | 182 | 2 | 184 |
| წმინდა აქტივები/კაპიტალი | 182 | 2 | 184 |
მდ175. დავუშვათ, რომ შერწყმის პირობები მოიცავს ფინანსთა სამინისტროს (საგადასახადო ორგანო) მიერ RE-ს საგადასახადო ვალდებულების პატიებას. RE შეწყვეტს საგადასახადო ვალდებულების აღიარებას და შესწორებას შეიტანს წმინდა აქტივებში/კაპიტალში. RE-ს ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება 20X6 წლის 1 იანვარს იქნება შემდეგი:
| ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება: | RE (ფ.ე.) |
| ფინანსური აქტივები | 2,202 |
| მარაგი | 67 |
| ძირითადი საშუალებები | 40,005 |
| არამატერიალური აქტივები | 3,041 |
| ფინანსური ვალდებულებები | (44,936) |
| საგადასახადო ვალდებულებები | 0 |
| სულ წმინდა აქტივები | 379 |
| წმინდა აქტივები/კაპიტალი | 379 |
მდ176. ფინანსთა სამინისტრო საგადასახადო დებიტორულ დავალიანებას აღრიცხავს სსბასს 23-ის შესაბამისად და ნაპატიები გადასახადისთვის შესწორებას აღიარებს.
შერწყმის შედეგად წარმოქმნილი წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტების აღიარება და შეფასება
წარმოდგენილია სსბასს 40-ის პუნქტების 37–39 გამოყენების შედეგები
მდ177. ქვემოთ მოცემულ მაგალითში ნაჩვენებია ბუღალტრული აღრიცხვა შერწყმის შედეგად წარმოქმნილი წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტების აღიარებისა და შეფასებისთვის.
მდ178. 20X4 წლის 1 ივნისს ახალი მუნიციპალიტეტი, RE, შეიქმნა COA-სა და COB-ს, რომლებიც ადრე საერთო კონტროლს არ ექვემდებარებოდნენ, სხვა მუნიციპალიტეტების ორ გეოგრაფიულ ტერიტორიასთან დაკავშირებული ოპერაციების შერწყმით.
მდ179. COB-მ ადრე მომსახურება გაუწია COA-ს, რისთვისაც მას ფ.ე.750 უნდა გადაუხადონ. შერწყმის თარიღით ეს თანხა გადახდილი არ იყო. ეს ოპერაცია შეადგენდა COA-ს ფინანსური ვალდებულებების საბალანსო ღირებულების ნაწილს და COB-ის ფინანსური აქტივების საბალანსო ღირებულების ნაწილს.
მდ180. COA ადრე იყენებდა სააღრიცხვო პოლიტიკას, რომლის შესაბამისად ძირითადი საშუალებების აღრიცხვისთვის თვითღირებულების მოდელი გამოიყენებოდა. COB ადრე იყენებდა სააღრიცხვო პოლიტიკას, რომლის შესაბამისად ძირითადი საშუალებების აღრიცხვისთვის გადაფასების მოდელი გამოიყენებოდა. RE იყენებს სააღრიცხვო პოლიტიკას, რომელიც ითვალისწინებს გადაფასების მოდელის გამოყენებას ძირითადი საშუალებების შეფასებისთვის. RE მოიპოვებს იმ ძირითადი საშუალებების დამოუკიდებელ შეფასებას, რომლებსაც ადრე COA აკონტროლებდა. შედეგად ის აღნიშნული ძირითადი საშუალებების საბალანსო ღირებულებას ზრდის ფ.ე.5,750-ით და შესაბამისი შესწორება შეაქვს წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტებში.
მდ181. ქვემოთ შეჯამებულია გადაცემული აქტივების, ვალდებულებებისა და წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტების საბალანსო ღირებულებები. ნაჩვენებია ასევე COA-სა და COB-ს შორის ოპერაციების ანულირებისათვის (იხ. 22-ე პუნქტი) და აღნიშნული საბალანსო ღირებულებების წარმოქმნილი ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობისთვის შეტანილი შესწორებები.
| COA (ფ.ე.) |
COB (ფ.ე.) |
ანულირების შესწორებები (ფ.ე.) | სააღრიცხვო პოლიტიკის შესწორებები (ფ.ე.) | RE-ს საწყისი ნაშთი (ფ.ე.) | |
|---|---|---|---|---|---|
| ფინანსური აქტივები | 11,248 | 17,311 | (750) | 27,809 | |
| მარაგი | 1,072 | 532 | 1,604 | ||
| ძირითადი საშუალებები | 5,663 | 12,171 | 5,750 | 23,584 | |
| არამატერიალური აქტივები | 0 | 137 | 137 | ||
| ფინანსური ვალდებულებები | (18,798) | (20,553) | 750 | (38,601) | |
| სულ წმინდა აქტივები/ (ვალდებულებები) |
(815) | 9,598 | 5,750 | 14,533 | |
| გადაფასების ნამეტი | 0 | 6,939 | 5,750 | 12,689 | |
| დაგროვილი ნამეტი ან დეფიციტი | (815) | 2,659 | 1,844 | ||
| სულ წმინდა აქტივები/ კაპიტალი | (815) | 9,598 | 0 | 5,750 | 14,533 |
მდ182. სსბასს 40-ის პუნქტების 37–39 შესაბამისად RE-ს შეუძლია წმინდა აქტივების/კაპიტალის წარდგენა ერთი საწყისი ნაშთით, ფ.ე.14,533, ან მისი კომპონენტების სახით, როგორც ზემოთ არის ნაჩვენები.
მდ183. სხვა მუნიციპალიტეტები, რომლებიც COA-სა და COB-ს შერწყმამდე აკონტროლებდნენ, განახორციელებენ RE-თვის გადაცემული აქტივების, ვალდებულებებისა და წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტების აღიარების შეწყვეტას, სხვა სსბასს-ების შესაბამისად.
შეფასების პერიოდი შერწყმისას
წარმოდგენილია სსბასს 40-ის პუნქტების 40–44 გამოყენების შედეგები.
მდ184. თუ იმ საანგარიშგებო პერიოდის დასასრულს, როდესაც მოხდა შერწყმა, შერწყმის საწყისი აღრიცხვა არასრულია, სსბასს 40-ის 40-ე პუნქტით მოითხოვება, რომ წარმოქმნილმა ერთეულმა თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში პირობითი ღირებულებები უნდა ასახოს იმ მუხლებისთვის, რომლის აღრიცხვა არასრულია. შეფასების პერიოდში წარმოქმნილი ერთეული შერწყმის თარიღით აღიარებული პირობითი ღირებულებების შესწორებებს, რათა ასახოს შერწყმის თარიღით არსებული ფაქტებისა და გარემოებების შესახებ მოპოვებული ახალი ინფორმაცია, რომელიც ცნობილი რომ ყოფილიყო იმ თარიღით, გავლენას მოახდენდა აღიარებული თანხების შეფასებაზე. სსბასს 40-ის 43-ე პუნქტის მიხედვით წარმოქმნილმა ერთეულმა მსგავსი შესწორებები ისე უნდა აღიაროს, თითქოს შერწყმის აღრიცხვა შერწყმის თარიღით დასრულდა. შეფასების პერიოდის შეფასებები ნამეტში ან დეფიციტში არ აისახება.
მდ185. დავუშვათ, რომ RE 20X3 წლის 30 ნოემბერს იქმნება COA-სა და COB-ს (ორი მუნიციპალიტეტი, რომლებიც საერთო კონტროლს არ ექვემდებარებოდა შერწყმამდე) შერწყმით. შერწყმამდე COA იყენებდა სააღრიცხვო პოლიტიკას, რომლის შესაბამისად მიწისა და შენობების შესაფასებლად გადაფასების მოდელი გამოიყენებოდა, მაშინ როდესაც COB-ის სააღრიცხვო პოლიტიკა იყო მიწისა და შენობების თვითღირებულების მოდელის გამოყენებით აღრიცხვა. RE იყენებს სააღრიცხვო პოლიტიკას, რომელიც მიწისა და შენობების გადაფასების მოდელით აღრიცხვას ითვალისწინებს და ცდილობს ადრე COB-ის მიერ კონტროლირებული მიწისა და შენობებისთვის დამოუკიდებელი შეფასება მოიპოვოს. აღნიშნული შეფასება დასრულებული არ იყო იმ დროს, როდესაც RE-მ გამოსაცემად დაამტკიცა 20X3 წლის 31 დეკემბერს დასრულებული წლის თავისი ფინანსური ანგარიშგება. თავის 20X3 წლის ფინანსურ ანგარიშგებაში RE-მ მიწისა და შენობებისთვის პირობითი ღირებულებები აღიარა, ფ.ე.150,000 და ფ.ე.275,000, შესაბამისად. შერწყმის თარიღით შენობების სასარგებლო მომსახურების ვადა იყო თხუთმეტი წელი. მიწას უსასრულო მომსახურების ვადა ჰქონდა. შერწყმის თარიღიდან ოთხი თვის შემდეგ RE-მ მიიღო აღნიშნული დამოუკიდებელი შეფასება, რომლის მიხედვით შეფასების თარიღით მიწის ღირებულება შეფასებული იყო ფ.ე.160,000-ად, ხოლო შეფასების თარიღით შენობების ღირებულება შეფასებული იყო ფ.ე.365,000-ად.
მდ186. 20X4 წლის 31 დეკემბერს დასრულებული წლის თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში RE-მ შემდეგნაირად, რეტროსპექტულად შეასწორა 20X3 წლის წინა წლის ინფორმაცია:
(ა) მიწის საბალანსო ღირებულება 20X3 წლის 31 დეკემბერს გაიზარდა ფ.ე.10,000-ით. რადგან მიწას უსასრულო მომსახურების ვადა აქვს, მას ცვეთა არ ერიცხება;
(ბ) შენობების საბალანსო ღირებულება 20X3 წლის 31 დეკემბერს გაიზარდა ფ.ე.89,500-ით. ეს შესწორება შეფასებულია, როგორც შეფასების შესწორება შერწყმის თარიღით, ფ.ე.90,000, შემცირებული დამატებითი ცვეთის თანხით, რომელიც აღიარდებოდა, თუ შერწყმის თარიღით აქტივის ღირებულება აღიარდებოდა ამ თარიღიდან (ფ.ე.500 ერთი თვის ცვეთისთვის).
(გ) ფ.ე.100,000-ით შესწორება აღიარებულია წმინდა აქტივებში/კაპიტალში, 20X3 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით.
(დ) 20X3 წლის ცვეთის ხარჯი გაიზარდა ფ.ე.500-ით.
მდ187. სსბასს 40-ის 56-ე პუნქტის შესაბამისად RE განამრტებით შენიშვნებში გაამჟღავნებს:
(ა) თავის 20X3 წლის ფინანსურ ანგარიშგებაში - შერწყმის საწყისი აღრიცხვა არ იყო დასრულებული, რადგან ადრე COB-ის მიერ კონტროლირებული მიწისა და შენობების შეფასება მიღებული არ იყო;
(ბ) თავის 20X4 წლის ფინანსურ ანგარიშგებაში - მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდში აღიარებული პირობითი ღირებულებების შესწორებების ოდენობასა და ახსნას. ამგვარად, RE განმარტებით შენიშვნებში გაამჟღავნებს, რომ 20X3 წლის შესადარისი ინფორმაცია რეტროსპექტულად არის შესწორებული, რათა მიწისა და შენობების ღირებულება გაიზარდოს ფ.ე.99,500-ით (ფ.ე.100,000-ით შერწყმის თარიღით), ცვეთა იზრდება ფ.ე.500-ით და წმინდა აქტივები/კაპიტალი იზრდება ფ.ე.100,000-ით.
გაერთიანებული ოპერაციის მიერ იმ კრიტერიუმის საფუძველზე, რომელიც შეიძლება შეიცვალოს შერწყმის შედეგად, მიღებული ტრანსფერების შემდგომი შეფასება
სსბასს 40-ის პუნქტებში 48 და მგ61–მგ63 მოცემული მოთხოვნების გამოყენების შედეგების წარმოჩენა.
მდ188. ქვემოთ მოცემულ მაგალითში ნაჩვენებია გაერთიანებული ოპერაციის მიერ იმ კრიტერიუმის საფუძველზე, რომელიც შეიძლება შეიცვალოს შერწყმის შედეგად, მიღებული ტრანსფერების შემდგომი აღრიცხვა.
მდ189. 20X3 წლის 1 იანვარს ეროვნულმა მთავრობამ წლიური გრანტი მისცა იმ მუნიციპალიტეტებს, რომელთა შინამეურენეობების საშუალო შემოსავალი დადგნილ ზღვარზე ნაკლები იყო. 20X3 წლის 1 იანვარს ორი მუნიციპალიტეტის, COA და COB, შერწყმის შედეგად შეიქმნა ახალი მუნიციპალიტეტი RE. COA-მ შინამეურენეობების საშუალო შემოსავლის საფუძველზე მიიღო გრანტი ფ.ე.1,000-ის ოდენობით. COB-მა გრანტი ვერ მიიღო, რადგან შინამეურენეობების საშუალო შემოსავალი დადგენილ ზღვარს აღემატებოდა.
მდ190. 20X3 წლის 1 იანვარს განხორციელებული შერწყმის შემდეგ RE-ს შინამეურენეობების საშუალო შემოსავალი მთავრობის მიერ გრანტების განაწილებისთვის დადგენილ ზღვარს აღემატება.
მდ191. 20X3 წლის 1 ივლისს ეროვნულმა მთავრობამ RE-ს მოსთხოვა ადრე COA-თვის გადახდილი გრანტის ნაწილის (ფ.ე.200) დაბრუნება. RE 20X3 წლის 1 ივლისს აღიარებს ვალდებულებას და ხარჯს ფ.ე.200-ის ოდენობით.
შერწყმასთან დაკავშირებული განმარტებითი შენიშვნების მოთხოვნები
სსბასს 40-ის პუნქტებში 53–57 მოცემული განმარტებითი შენიშვნების მოთხოვნების გამოყენების შედეგების წარმოჩენა.
მდ192. ქვემოთ მოცემულ მაგალითში ნაჩვენებია სსბასს 40-ის შერწყმასთან დაკავშირებული ზოგიერთი განმარტებითი შენიშვნის მოთხოვნა; ეს არ ემყარება ფაქტობრივ ოპერაციას. მაგალითში გაკეთებულია დაშვება, რომ RE არის ყოფილი მუნიციპალიტეტების, COA და COB, შერწყმის შედეგად ახლადშექმნილი მუნიციპალიტეტი. მაგალითში განმარტებები ცხრილის სახითაა ნაჩვენები, სადაც მითითებულია კონკრეტული განმარტებითი შენიშვნის მოთხოვნა. ფაქტობრივ განმარტებით შენიშვნებში შეიძლება მრავალი მათგანი მარტივი, ტექსტის ფორმატით იქნეს წარდგენილი.
| მინიშნება პუნქტზე | ||
|---|---|---|
| 54(ა)–(გ) | 20X2 წლის 30 ივნისს ყოფილი მუნიციპალიტეტების, COA და COB, შერწყმის შედეგად შეიქმნა RE. ამ შერწყმაში არც COA-ს და არც COB-ს არ მოუპოვებია კონტროლი RE-ზე. შერწყმა ერთობლივად შეთანხმდა COA-სა და COB-ს მიერ და მთავრობამ განახორციელა კანონმდებლობის მეშვეობით. ამ შერწყმის მიზანია დანახარჯების შემცირება მასშტაბის ეკონომიის გამოყენებით და მაცხოვრებლებისათვის გაუმჯობესებული მომსახურების უზრუნველყოფა. | |
| 54(დ) | 20X2 წლის 30 ივნისს გადაცემული აქტივებისა და ვალდებულებების თითოეული ძირითადი ჯგუფისთვის აღიარებული თანხები | |
| ფ.ე. | ||
| ფინანსური აქტივები | 1,701 | |
| მარაგი | 5 | |
| ძირითადი საშუალებები | 74,656 | |
| არამატერიალური აქტივები | 42 | |
| ფინანსური ვალდებულებები | (2,001) | |
| სულ წმინდა აქტივები | 74,403 | |
| 54(ე) | COA-სა და COB-ის მიერ შერწყმამდე, 20X2 წლის 30 ივნისს აღრიცხული აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებების შესწორებები: | |
| მინიშნება პუნქტზე | ||||
| თავდაპირველი თანხა (ფ.ე.) | შესწორება (ფ.ე.) | შესწორებული თანხა (ფ.ე.) | ||
| 54(ე)(i) | COA-ს მიერ აღრიცხული ფინანსური აქტივების გადაანგარიშება COB-თან ოპერაციების ანულირ-ებისათვის | 822 | (25) | 797 |
| 54(ე)(i) | COB-ს მიერ აღრიცხული ფინანსური ვალდებულებების გადაანგარიშება COA-თან ოპერაციების ანულირ-ებისათვის | (1,093) | 25 | (1,068) |
| 54(ე)(ii) | COA-ს მიერ აღრიცხული ძირითადი საშუალებების გადაანგარიშება მუხლების გადაფასების მოდელის გამოყენებით შესაფასებლად | 12,116 | 17,954 | 30,070 |
| მინიშნება პუნქტზე | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| 54(ვ) | 20X2 წლის 30 ივნისს წმინდა აქტივებში/კაპიტალში აღიარებული თანხები | ||||
| COA (ფ.ე.) | COB (ფ.ე.) | შესწორება (ფ.ე.) |
RE (ფ.ე.) | ||
| გადაფასების ნამეტი | 0 | 18,332 | 17,954 | 36,286 | |
| დაგროვილი ნამეტი ან დეფიციტი | 12,047 | 26,070 | 0 | 38,117 | |
| სულ წმინდა აქტივები/ კაპიტალი | 12,047 | 44,402 | 17,954 | 74,403 | |
| 54(თ) | ამ ფინანსური ანგარიშგების გამოსაცემად დამტკიცების დროს COA-სა და COB-ს ბოლო ანგარიშგების თარიღი იყო 20X1 წლის 31 დეკემბერი. COA-სა და COB-ს შემოსავალი და ხარჯი და ნამეტი ან დეფიციტი 20X2 წლის 1 იანვრიდან შერწყმის თარიღამდე (20X2 წლის 30 ივნისი) და COA-სა და COB-ს მიერ აქტივებისა და ვალდებულებების თითოეული ძირითადი ჯგუფისთვის და წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტებისთვის ანგარიშგებული თანხები ნაჩვენებია ქვემოთ: | ||||
| COA (ფ.ე.) | COB (ფ.ე.) | ||||
| 54(თ)(i) | შემოსავალი | ||||
| ქონების გადასახადი | 45,213 | 70,369 | |||
| შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან | 2,681 | 25,377 | |||
| ტრანსფერები სხვა სამთავრობო ერთეულებიდან | 32,615 | 19,345 | |||
| სულ შემოსავალი | 80,509 | 115,091 | |||
| 54(თ)(i) | ხარჯები | ||||
| ხელფასი, შრომის ანაზღაურება და დაქირავებულ პირთა სარგებელი | (51,263) | (68,549) | |||
| გრანტები და სხვა სატრანსფერო გადახდები | (18,611) | (26,445) | |||
| გამოყენებული ნედლეული და მასალები | (7,545) | (13,391) | |||
| ცვეთის ხარჯი | (677) | (2,598) | |||
| ძირითადი საშუალებების გაუფასურება | (17) | (33) | |||
| ფინანსური დანახარჯი | (2) | (3) | |||
| სულ ხარჯები | (78,115) | (111,019) | |||
| 54(თ)(i) | 20X2 წლის 1 იანვრიდან 20X2 წლის 30 ივნისამდე პერიოდის ნამეტი ან (დეფიციტი) | 2,394 | 4,072 | ||
| 54(თ)(ii) | აქტივები 20X2 წლის 30 ივნისს | ||
| ფინანსური აქტივები | 822 | 904 | |
| მარაგი | 0 | 5 | |
| ძირითადი საშუალებები | 12,116 | 44,586 | |
| არამატერიალური აქტივები | 42 | 0 | |
| სულ აქტივები | 12,980 | 45,495 | |
| 54(თ)(ii) | ვალდებულებები 20X2 წლის 30 ივნისს | ||
| ფინანსური ვალდებულებები | (933) | (1,093) | |
| სულ ვალდებულებები | (933) | (1,093) | |
| 54(თ)(iii) | წმინდა აქტივები 20X2 წლის 30 ივნისს | 12,047 | 44,402 |
| წმინდა აქტივები/კაპიტალი 20X2 წლის 30 ივნისს | |||
| გადაფასების ნამეტი | 0 | 18,332 | |
| დაგროვილი ნამეტი ან დეფიციტი | 12,047 | 26,070 | |
| სულ წმინდა აქტივები/კაპიტალი 20X2 წლის 30 ივნისს | 12,047 | 44,402 |
შერწყმასთან დაკავშირებული განმარტებითი შენიშვნების განხილვისას ერთეულს შეიძლება დახმარება გაუწიოს სსბასს 1-ში, ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა, მოცემულმა არსებითობის განხილვამ.
შეძენის აღრიცხვა
უკუშეძენა
სსბასს 40-ის პუნქტების მგ66–მგ71 გამოყენებით უკუშეძენის აღიარების შედეგების წარმოჩენა
მდ193. ამ მაგალითში ნაჩვენებია უკუშეძენის აღრიცხვა, სადაც B ერთეული, იურიდიული კონტროლირებული ერთეული, შეიძენს A ერთეულს, ერთეული, რომელიც წილობრივი ინსტრუმენტებს გამოსცემს და შესაბამისად, იურიდიული მაკონტროლებელი ერთეულია, უკუშეძენას ახორციელებს 20X6 წლის სექტემბერს. ამ მაგალითში იგნორირებული მოგებიდა გადასახადის გავლენის აღრიცხვა.
მდ194. A ერთეულის და B ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებები უშუალოდ შეძენამდე:
| A ერთეული (იურიდიული მაკონტროლებელი ერთეული, სააღრიცხვო შეძენილი ოპერაცია) ფ.ე. |
B ერთეული (იურიდიული კონტროლირებული ერთეული, სააღრიცხვო მყიდველი) ფ.ე. |
|||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| მოკლევადიანი აქტივები | 500 | 700 | ||||
| გრძელვადიანი აქტივები | 1,300 | 3,000 | ||||
| სულ აქტივები | 1,800 | 3,700 | ||||
| მოკლევადიანი ვალდებულებები | 300 | 600 | ||||
| გრძელვადიანი ვალდებულებები | 400 | 1,100 | ||||
| სულ ვალდებულებები | 700 | 1,700 | ||||
| სააქციო კაპიტალი | ||||||
| დაგროვილი ნამეტი ან დეფიციტი | 800 | 1,400 | ||||
| გამოშვებული კაპიტალი | ||||||
| 100 ჩვეულებრივი აქცია | 300 | |||||
| 60 ჩვეულებრივი აქცია | 600 | |||||
| სულ სააქციო კაპიტალი | 1,100 | 2,000 | ||||
| სულ ვალდებულებები და სააქციო კაპიტალი | 1,800 | 3,700 | ||||
მდ195. ამ მაგალითში გამოყენებულია შემდეგი ინფორმაცია:
(ა) 20X6 წლის 30 სექტემბერს A ერთეული 2.5 აქციას გამოსცემს B ერთეულის თითოეული ჩვეულებრივი აქციის სანაცვლოდ. ერთეულის B ერთადერთი აქციონერი, მთავრობა, B ერთეულში თავის აქციებს გაცვლის. ამგვარად, ერთეული A 150 ჩვეულებრივ აქციას გამოუშვებს B ერთეულის 60 ჩვეულებრივი აქციისთვის.
(ბ) 20X6 წლის 30 სექტემბერს B ერთეულის თითოეული ჩვეულებრივი აქციის რეალური ღირებულებაა ფ.ე.40. A ერთეულის თითოეული ჩვეულებრივი აქციის კოტირებული საბაზრო ფასია ფ.ე.16.
(გ) A ერთეულის იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და ვალდებულებების რეალური ღირებულებები 20X6 წლის 30 სექტემბერს იგივეა, რაც მათი საბალანსო ღირებულებები, გარდა A ერთეულის გრძელვადიანი აქტივებისა, რომლის რეალური ღირებულება 20X6 წლის 30 სექტემბერს არის ფ.ე.1,500.
გადაცემული კომპენსაციის რეალური ღირებულების გაანგარიშება
მდ196. A ერთეულის (იურიდიული მაკონტროლებელი ერთეული, სააღრიცხვო შეძენილი ოპერაცია) მიერ 150 ჩვეულებრივი აქციის გამოშვების შედეგად B ერთეულის აქციონერი (მთავრობა) გაერთიანებული ერთეულის გამოშვებული აქციების 60 პროცენტს ფლობს (ანუ 150 აქციას, გამოშვებული 250 აქციიდან). დარჩენილ 40 პროცენტს A ერთეულის აქციონერები ფლობენ. შეძენის ფორმა რომ ყოფილიყო B ერთეულის მიერ დამატებითი ჩვეულებრივი აქციების გამოშვება A ერთეულის აქციონერებისთვის, B ერთეულს მოუწევდა 40 აქციის გამოშვება, რათა გაერთიანებულ ერთეულში საკუთრების წილის თანაფარდობა იგივე ყოფილიყო. მაშინ B ერთეულის აქციონერს (მთავრობა) ექნებოდა B ერთეულის 60 აქცია გამოშვებული 100 აქციიდან - გაერთიანებული ერთეულის 60 პროცენტი. შედეგად, B ერთეულის მიერ ფაქტობრივად გადაცემული კომპენსაციის რეალური ღირებულება და A ერთეულში ჯგუფის წილი არის ფ.ე.1,600 (40 აქცია, თითოეულის რეალური ღირებულებაა ფ.ე.40).
მდ197. ფაქტობრივად გადაცემული კომპენსაციის რეალური ღირებულება უნდა ემყარებოდეს ყველაზე საიმედო შეფასებას. ამ მაგალითში A ერთეულის აქციების კოტირებული ფასი ამ აქციების ძირითად (ან ყველაზე სარფიან) ბაზარზე უზრუნველყოფს ფაქტობრივად გადაცემული კომპენსაციის უფრო საიმედო შეფასების საფუძველს, ვიდრე B ერთეულის აქციების რეალური ღირებულება, ამიტომ რეალური ღირებულება შეფასდება A ერთეულის აქციების საბაზრო ფასის გამოყენებით - 100 აქცია, ფ.ე.16 თითოეულის რეალური ღირებულებით.
გუდვილის შეფასება
მდ198. გუდვილი ფასდება, როგორც ფაქტობრივად გადაცემული კომპენსაციის რეალური ღირებულების (ჯგუფის წილი A ერთეულში) ნამეტი A ერთეულის აღიარებული აქტივებისა და ვალდებულებების წმინდა თანხაზე, შემდეგნაირად:
| ფ.ე. | ფ.ე. | |||
|---|---|---|---|---|
| ფაქტობრივად გადაცემული კომპენსაცია | 1,600 | |||
| A ერთეულის იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და ვალდებულებების წმინდა აღიარებული ღირებულება | ||||
| მოკლევადიანი აქტივები | 500 | |||
| გრძელვადიანი აქტივები | 1,500 | |||
| მოკლევადიანი ვალდებულებები | (300) | |||
| გრძელვადიანი ვალდებულებები | (400) | (1,300) | ||
| გუდვილი | 300 | |||
კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება 20X6 წლის 30 სექტემბერს
მდ199. კონსოლიდირებული ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება უშუალოდ შეძენის შემდეგ:
| ფ.ე. | |||
|---|---|---|---|
| მოკლევადიანი აქტივები [ფ.ე.700 + ფ.ე.500] | 1,200 | ||
| გრძელვადიანი აქტივები [ფ.ე.3,000 + ფ.ე.1,500] | 4,500 | ||
| გუდვილი | 300 | ||
| სულ აქტივები | 6,000 | ||
| მოკლევადიანი ვალდებულებები [ფ.ე.600 + ფ.ე.300] | 900 | ||
| გრძელვადიანი ვალდებულებები [ფ.ე.1,100 + ფ.ე.400] | 1,500 | ||
| სულ ვალდებულებები | 2,400 | ||
| სააქციო კაპიტალი | |||
| დაგროვილი ნამეტი ან დეფიციტი | 1,400 | ||
| გამოშვებული კაპიტალი | |||
| 250 ჩვეულებრივი აქცია [ფ.ე.600 + ფ.ე.1,600] | 2,200 | ||
| სულ სააქციო კაპიტალი | 3,600 | ||
| სულ ვალდებულებები და სააქციო კაპიტალი | 6,000 | ||
მდ200. კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებული გამოშვებული სააქციო კაპიტალის თანხა (ფ.ე.2,200) განისაზღვრება უშუალოდ შეძენამდე იურიდიული კონტროლირებული ერთეულის გამოშვებული სააქციო კაპიტალისა (ფ.ე.600) და ფაქტობრივად გადაცემული კომპენსაციის რეალური ღირებულების (ფ.ე.1,600) დაჯამებით. თუმცა, კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული კაპიტალის სტრუქტურა (ანუ გამოშვებული კაპიტალის რაოდენობა და ტიპი) უნდა ასახავდეს იურიდიული მაკონტროლებელი ერთეულის კაპიტალის სტრუქტურას, მათ შორის ამ გაერთიანების შექმნისთვის იურიდიული მაკონტროლებელი ერთეულის მიერ გამოშვებული სააქციო კაპიტალი.
არამაკონტროლებელი წილი
მდ201. დავუშვათ, რომ ზემოთ მოცემული ფაქტები იგივეა, გარდა იმისა, რომ B ერთეულს ერთზე მეტი აქციონერი ჰყავს და B ერთეულის ჩვეულებრივი 60 აქციიდან მხოლოდ 56 გაიცვალა. რადგან ერთეული A 2.5 აქციას გამოუშვებს B ერთეულის ჩვეულებრივი აქციების სანაცვლოდ, A ერთეული მხოლოდ 140 აქციას (და არა 150-ს) გამოუშვებს. შედეგად, B ერთეულის აქციონერები გაერთიანებული ერთეულის გამოშვებული აქციების 58.3 პროცენტს ფლობენ (140 აქცია 240 გამოშვებული აქციიდან). A ერთეულისთვის, სააღრიცხვო შეძენილი ოპერაცია, გადაცემული კომპენსაციის რეალური ღირებულება გამოითვლება იმის დაშვებით, რომ გაერთიანება განხორციელდა B ერთეულის მიერ დამატებითი აქციების გამოშვებით A ერთეულის აქციონერებისთვის, A ერთეულის ჩვეულებრივი აქციების სანაცვლოდ. აღნიშნულის მიზეზია ის, რომ B ერთეული სააღრიცხვო მყიდველია და სსბასს 40-ის პუნქტით მგ67 მოითხოვება, რომ მყიდველმა ერთეულმა შეაფასოს სააღრიცხვო შეძენილი ოპერაციის სანაცვლოდ გადაცემული კომპენსაცია.
მდ202. იმ აქციების რაოდენობის გამოთვლისას, რომლის გამოშვება მოუწევდა B ერთეულს, არამაკონტროლებელი წილი გამოირიცხება ამ გამოთვლიდან. ძირითადი აქციონერი (მთავრობა) B ერთეულის 56 აქციას ფლობს. იმისათვის, რომ აღნიშნულმა სააქციო კაპიტალის 58.3 პროცენტი შეადგინოს, B ერთეულმა დამატებით 40 აქცია უნდა გამოუშვას. ძირითად აქციონერს (მთავრობა) ექნება B ერთეულის 56 და 96 გამოშვებული აქცია, შესაბამისად, გაერთიანებული ერთეულის 58.3 პროცენტი. შედეგად, A ერთეულისთვის, სააღრიცხვო შეძენილი ოპერაცია, გადაცემული კომპენსაცია არის ფ.ე.1,600 (ანუ 40 აქცია, ფ.ე.40 თითოეულის რეალური ღირებულებით). ეს იგივე თანხაა, რომელიც მიიღებოდა B ერთეულის ერთადერთი აქციონერის მიერ, თავისი 60-ვე აქცია რომ გაეცვალა. A ერთეულში, იურიდიული შეძენილი ოპერაცია, ჯგუფის წილის აღიარებული თანხა არ შეიცვლება, თუ ერთეულის B ზოგიერთი აქციონერი მონაწილეობას არ მიიღებს გაცვლაში.
მდ203. არამაკონტროლებელი წილი წარმოადგენილია B ერთეულის სულ 60 აქციიდან ოთხი აქციით, რომლებიც არ გაიცვალა A ერთეულის აქციებში. შესაბამისად, არამაკონტროლებელი წილია 6.7 პროცენტი. არამაკონტროლებელი წილი ასახავს არამაკონტროლებელი აქციონერების პროპორციულ წილს გაერთიანებამდე B ერთეულის, იურიდიული კონტროლირებული ერთეული, წმინდა აქტივების საბალანსო ღირებულებაში. შესაბამისად, კონსოლიდირებული ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება შესწორდება, რათა აისახოს გაერთიანებამდე B ერთეულის წმინდა აქტივების საბალანსო ღირებულებაში 6.7 პროცენტი არამაკონტროლებელი წილი (ანუ ფ.ე.134 ან ფ.ე.2,000-ის 6.7 პროცენტი).
მდ204. კონსოლიდირებული ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება, სადაც ასახულია არამაკონტროლებელი წილი, 20X6 წლის 40 სექტემბერს:
| ფ.ე. | |||
|---|---|---|---|
| მოკლევადიანი აქტივები [ფ.ე.700 + ფ.ე.500] | 1,200 | ||
| გრძელვადიანი აქტივები [ფ.ე.3,000 + ფ.ე.1,500] | 4,500 | ||
| გუდვილი | 300 | ||
| სულ აქტივები | 6,000 | ||
| მოკლევადიანი ვალდებულებები [ფ.ე.600 + ფ.ე.300] | 900 | ||
| გრძელვადიანი ვალდებულებები [ფ.ე.1,100 + ფ.ე.400] | 1,500 | ||
| სულ ვალდებულებები | 2,400 | ||
| სააქციო კაპიტალი | |||
| დაგროვილი ნამეტი ან დეფიციტი [ფ.ე.1,400 × 93.3 პროცენტი] | 1,306 | ||
| გამოშვებული კაპიტალი | |||
| 240 ჩვეულებრივი აქცია [ფ.ე.560 + ფ.ე.1,600] | 2,160 | ||
| არამაკონტროლებელი წილი | 134 | ||
| სულ სააქციო კაპიტალი | 3,600 | ||
| სულ ვალდებულებები და სააქციო კაპიტალი | 6,000 | ||
მდ205. არამაკონტროლებელ წილს, ფ.ე.134, ორი კომპონენტი აქვს. პირველი კომპონენტია უშუალოდ შეძენამდე სააღრიცხვო მყიდველის გაუნაწილებელ მოგებაში არამაკონტროლებელი წილის რეკლასიფიკაცია (ფ.ე.1,400 × 6.7 პროცენტი ან ფ.ე.93.80). მეორე კომპონენტი წარმოადგენს სააღრიცხვო მყიდველის გამოშვებულ კაპიტალში არამაკონტროლებელი წილის რეკლასიფიკაციას (ფ.ე.600 × 6.7 პროცენტი ან ფ.ე.40.20).
იდენტიფიცირებადი არამატერიალური აქტივები შეძენისას
წარმოდგენილია სსბასს 40-ის პუნქტების 64–68 და მგ75–მგ84 გამოყენების შედეგები
მდ206. ამ მაგალითებში ნაჩვენებია შეძენისას მიღებული იდენტიფიცირებადი არამატერიალური აქტივები. ზოგიერთ მაგალითს შეიძლება ჰქონდეს არამატერიალური აქტივების გარდა სხვა აქტივების მახასიათებლები. მყიდველმა ეს აქტივები მათი შინაარსის შესაბამისად უნდა აღრიცხოს. ეს მაგალითები ყოვლისმომცველი არ არის.
მდ207. არამატერიალური აქტივები, რომლებიც იდენტიფიცირებულია, როგორც „სავალდებულო შეთანხმების“ საფუძვლის მქონე, არის აქტივები, რომლებიც წარმოიქმნება სავალდებულო შეთანხმებებიდან (მათ შორის სახელშეკრულებო უფლებები ან სხვა იურიდიული უფლებები). „არასავალდებულო შეთანხმების“ საფუძვლის მქონე კლასიფიკაციის მქონე არამატერიალური აქტივები წარმოიქმნება არა სავალდებულო შეთანხმებებიდან, არამედ ცალკე. არამატერიალური აქტივები, რომლებიც იდენტიფიცირებულია, როგორც „სავალდებულო შეთანხმების“ საფუძვლის მქონე, შეიძლება განცალკევებადიც იყოს, მაგრამ განცალკევებადობა აუცილებელი პირობა არ არის იმისათვის, რომ აქტივმა დააკმაყოფილოს სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმი.
მარკეტინგთან დაკავშირებული არამატერიალური აქტივები
მდ208. მარკეტინგთან დაკავშირებული არამატერიალური აქტივები ძირითადად გამოიყენება პროდუქციის ან მომსახურების მარკეტინგის ან გაყიდვების წახალისებისას. მარკეტინგთან დაკავშირებული არამატერიალური აქტივების მაგალითებია:
| ჯგუფი | საფუძველი |
|---|---|
| სავაჭრო ნიშნები, სავაჭრო დასახელებები, მომსახურების ნიშნები, კოლექტიური ნიშნები და სერთიფიცირების ნიშნები | სავალდებულო შეთანხმება |
| საქონლის გაფორმება (უნიკალური ფერი, ფორმა ან შეფუთვის დიზაინი) | სავალდებულო შეთანხმება |
| გაზეთის სატიტულო ინფორმაცია | სავალდებულო შეთანხმება |
| ინტერნეტის დომეინის სახელები | სავალდებულო შეთანხმება |
| შეთანხმებები კონკურენციაზე უარის შესახებ | სავალდებულო შეთანხმება |
სავაჭრო ნიშნები, სავაჭრო დასახელებები, მომსახურების ნიშნები, კოლექტიური ნიშნები და სერთიფიცირების ნიშნები
მდ209. სავაჭრო ნიშნები არის დასახელებები, სიმბოლოები ან სხვა ნიშნები, რომელიც გამოიყენება პროდუქტის წყაროს მითითებისთვის და მისი სხვა პროდუქტებისგან განსხვავებისთვის. მომსახურების ნიშანი წარმოაჩენს და განასხვავებს მომსახურების წყაროს, პროდუქტის წყაროს ნაცვლად. კოლექტიური ნიშნები წარმოაჩენს ჯგუფის წევრების საქონელს ან მომსახურებას. სერთიფიცირების ნიშნები ადასტურებს საქონლის ან მომსახურების გეოგრაფიულ წარმოშობას ან სხვა მახასიათებლებს.
მდ210. შეიძლება სავაჭრო ნიშნები, სავაჭრო დასახელებები, მომსახურების ნიშნები, კოლექტიური ნიშნები და სერთიფიცირების ნიშნები იურიდიულად იქნეს დაცული სახელმწიფო სააგენტოებში რეგისტრაციის მეშვეობით, ვაჭრობაში განუწყვეტელი გამოყენებით ან სხვა საშუალებით. თუ იურიდიულად დაცულია რეგისტრაციის მეშვეობით ან სხვა საშუალებით, შეძენისას მიღებული სავაჭრო ნიშანი ან სხვა ნიშანი არის არამატერიალური აქტივი, რომელიც აკმაყოფილებს სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს. სხვა შემთხვევაში, შეძენისას მიღებული სავაჭრო ნიშანი ან სხვა ნიშანი შეიძლება გუდვილისგან ცალკე აღიარდეს, თუ დაკმაყოფილებულია განცალკევებადობის კრიტერიუმი, რაც, როგორც წესი დაკმაყოფილდება.
მდ211. ტერმინები ბრენდი და ბრენდის დასახელება, ხშირად გამოიყენება, როგორც სავაჭრო ნიშნებისა და სხვა ნიშნების სინონიმების სახით და ზოგადი მარკეტინგული ტერმინებია, რომლებიც, საზოგადოდ, მიანიშნებენ შემავსებელი აქტივების ჯგუფზე, როგორიცაა მაგალითად სავაჭრო ნიშანი (ან მომსახურების ნიშანი) და დაკავშირებულია სავაჭრო დასახელებასთან, ფორმულასთან, რეცეპტთან და ტექნოლოგიურ ექსპერტულ ცოდნასთან. სსბასს 40-ით ერთეულს არ ეკრძალება არამატერიალური აქტივების ურთიერთშემავსებელი ჯგუფის, რომელსაც ბრენდს უწოდებენ, გუდვილისგან ცალკე აქტივის სახით აღიარება, თუ აქტივებს, რომლებიც ამ ჯგუფს ქმნიან, მსგავსი სასარგებლო მომსახურების ვადები აქვთ.
ინტერნეტის დომეინის სახელები
მდ212. ინტერნეტის დომეინის სახელი უნიკალური საანბანო-ციფრობრივი სახელია, რომელიც გამოიყენება კონკრეტული ინტერნეტის მისამართისთვის. დომეინის სახელის რეგისტრაცია რეგისტრაციის პერიოდში წარმოქმნის კავშირს ამ სახელსა და ინტერნეტში გამოყოფილ კომპიუტერს შორის. ეს რეგისტრაციები განახლებადია. შეძენისას მიღებული რეგისტრირებული დომეინის სახელი აკმაყოფილებს სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს.
მომსახურების მომხმარებელთან ან კლიენტთან დაკავშირებული არამატერიალური აქტივები
მდ213. მომსახურების მომხმარებელთან ან კლიენტთან დაკავშირებული არამატერიალური აქტივების მაგალითებია:
| ჯგუფი | საფუძველი |
|---|---|
| მომსახურების მომხმარებელთა სიები | არასავალდებულო შეთანხმება |
| შეკვეთა ან მომხმარებლისთვის შესასრულებელი სამუშაოების სია | სავალდებულო შეთანხმება |
| კლიენტებთან სავალდებულო შეთანხმებები და დაკავშირებული კლიენტებთან ურთიერთობები | სავალდებულო შეთანხმება |
| კლიენტებთან ურთიერთობები, რომელიც წარმოიქმნება სავალდებულო შეთანხმებების გარდა სხვა საშუალებით | არასავალდებულო შეთანხმება |
მომსახურების მომხმარებელთა სიები
მდ214. მომხმარებელთა მომსახურების სიები მოიცავს ინფორმაციას მომსახურების მომხმარებელთა შესახებ, როგორიცაა მაგალითად, მათი დასახელებები და საკონტაქტო ინფორმაცია. მომსახურების მომხმარებელთა სიას შეიძლება ასევე ჰქონდეს მონაცემთა ბაზის ფორმა, რომელიც მოიცავს მომხმარებლების შესახებ სხვა ინფორმაციას, როგორიცაა მაგალითად მათი მომსახურების ისტორია და დემოგრაფიული ინფორმაცია. მომსახურების მომხმარებელთა სია, როგორც წესი, სავალდებულო შეთანხმებიდან (მათ შორის სახელშეკრულებო უფლებები და სხვა იურიდიული უფლებები) წარმოიქმნება. თუმცა, მომსახურების მომხმარებელთა სიები ხშირად გაიცემა იჯარით ან გაიცვლება. შესაბამისად, შეძენისას მიღებული მომსახურების მომხმარებელთა სია, როგორც წესი, აკმაყოფილებს განცალკევების კრიტერიუმს.
შეკვეთა ან მომხმარებლისთვის შესასრულებელი სამუშაოების სია
მდ215. შეკვეთა ან მომხმარებლისთვის შესასრულებელი სამუშაოების სია წარმოიქმნება ისეთი სავალდებულო შეთანხმებებიდან, როგორიცაა მაგალითად შესყიდვის ან გაყიდვის შეკვეთები. შეძენისას მიღებული შეკვეთა ან მომხმარებლისთვის შესასრულებელი სამუშაოების სია აკმაყოფილებს სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს, თუნდაც შეუძლებელი იყოს შესყიდვის ან გაყიდვის შეკვეთების გაუქმება.
კლიენტებთან სავალდებულო შეთანხმებები და დაკავშირებული კლიენტებთან ურთიერთობები
მდ216. თუ ერთეული მომხმარებლებთან ურთიერთობას სავალდებულო შეთანხმებების მეშვეობით ამყარებს, ამ მომხმარებლებთან ურთიერთობები წარმოიქმნება სავალდებულო შეთანხმების უფლებებიდან. შესაბამისად, შეძენისას მიღებული კლიენტებთან სავალდებულო შეთანხმებები და დაკავშირებული კლიენტებთან ურთიერთობები აკმაყოფილებენ სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს, თუნდაც სავალდებულო შეთანხმების კონფიდენციალობის ან სხვა პირობებით აკრძალული იყოს შეძენილი ოპერაციისგან განცალკევებით ამ სავალდებულო შეთანხმების გაყიდვა ან გადაცემა.
მდ217. კლიენტებთან სავალდებულო შეთანხმებები და დაკავშირებული კლიენტებთან ურთიერთობები ორ განსხვავებულ არამატერიალურ აქტივს წარმოადგენს. შეიძლება განსხვავებული იყოს ამ ორი აქტივის როგორც სასარგებლო მომსახურების ვადები, ისე ეკონომიკური სარგებლის მოხმარების ხასიათი.
მდ218. ერთეულსა და მის მომხმარებელს შორის მომხმარებელთან ურთიერთობა არსებობს, თუ (ა) ერთეულს ინფორმაცია აქვს ამ მომხმარებელზე და რეგულაური კონტაქტი აქვს მასთან, და (ბ) ამ მოხმარებელს შეუძლია ერთეულთან პირდაპირი კონტაქტის დამყარება. მომხმარებელთა ურთიერთობა სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს აკმაყოფილებს, თუ ერთეულს ამ მომხმარებლებთან სავალდებულო შეთანხმებების გაფორმების პრაქტიკა აქვს, მიუხედავად იმისა, შეძენის თარიღით არსებობს თუ არა სავალდებულო შეთანხმება. მომხმარებელთან ურთიერთობა შეიძლება ასევე წარმოიშვას სავალდებულო შეთანხმებების გარდა სხვა საშუალებით, მაგალითად, გაყიდვების ან მომსახურების წარმომადგენლების რეგულარული კონტაქტის მეშვეობით.
მდ219. როგორც პუნქტში მდ215 აღინიშნა, შეკვეთა ან მომხმარებლისთვის შესასრულებელი სამუშაოების სია წარმოიქმნება სავალდებულო შეთანხმებებიდან, როგორიცაა შესყიდვის ან გაყიდვის შეკვეთები და შესაბამისად, სავალდებულო შეთანხმების უფლებად მიიჩნევა. ამიტომ, თუ ერთეულს კლიენტთან ურთიერთობა აქვს ამ სახის სავალდებულო შეთანხმებების მეშვეობით, მაშინ კლიენტთან ურთიერთობები სავალდებულო შეთანხმების უფლებებიდან წარმოიშობა და შესაბამისად, აკმაყოფილებს სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს.
მაგალითები
მდ220. ქვემოთ მოცემულ მაგალითებში ნაჩვენებია შეძენისას მიღებული კლიენტებთან სავალდებულო შეთანხმებებისა და დაკავშირებული კლიენტებთან ურთიერთობების აღიარების მაგალითები.
(ა) 20X5 წლის 31 დეკემბერს შეძენისას მყიდველი ერთეული (AE) შეიძენს სამიზნე ერთეულს (TE). სამიზნე ერთეულს ხუთწლიანი შეთანხმება აქვს კლიენტისთვის საქონლის მიწოდებაზე. ორივეს, სამიზნე ერთეულსა და მყიდველ ერთეულს სჯერათ, რომ არსებული სავალდებულო შეთანხმების დასრულებისას კლიენტი განაახლებს შეთანხმებას. ეს შეთანხმება განცალკევებადი არ არის.
ეს შეთანხმება, მიუხედავად იმისა, გაუქმებადია თუ არა, აკმაყოფილებს სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს. ამასთან, რადგან სამიზნე ერთეული თავის კლიენტთან ურთიერთობას სავალდებულო შეთანხმების მეშვეობით ამყარებს, სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს აკმაყოფილებს არა მხოლოდ თვითონ შეთანხმება, არამედ სამიზნე ერთეულის კლიენტთან ურთიერთობაც.
(ბ) მყიდველი ერთეული 20X5 წლის 31 დეკემბერს შეიძენს სამიზნე ერთეულს. სამიზნე ერთეული ორი განსხვავებული სფეროს საქონელს აწარმოებს: სპორტული საქონელი და ელექტრონიკა. კლიენტი სამიზნე ერთეულისგან ყიდულობს ორივეს, სპორტულ საქონელს და ელექტრონიკას. სამიზნე ერთეულს კლიენტთან სავალდებულო შეთანხმება აქვს, რომ სპორტული საქონლის მისი ექსკლუზიური მიმწოდებელი იყოს, მაგრამ კლიენტთან ელექტრონიკის ექსკლუზიურ მიწოდებაზე სავალდებულო შეთანხმება არა აქვს. ორივეს, სამიზნე ერთეულს და მყიდველ ერთეულს სჯერათ, რომ სამიზნე ერთეულსა და კლიენტს შორის მხოლოდ ზოგადი კლიენტთან ურთიერთობა არსებობს.
სავალდებულო შეთანხმება, რომ კლიენტისთვის სპორტული საქონლის ექსკლუზიური მიმწოდებელი იყოს, მიუხედავად იმისა, ის გაუქმებადია თუ არა, აკმაყოფილებს სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს. ამასთან, რადგან სამიზნე ერთეული თავის კლიენტთან ურთიერთობას სავალდებულო შეთანხმების მეშვეობით ახორციელებს, ამ კლიენტთან ურთიერთობა აკმაყოფილებს სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს. რადგან სამიზნე ერთეულს ერთი კლიენტთან ურთიერთობა აქვს კლიენტთან, ამ ურთიერთობის რეალური ღირებულება მოიცავს დაშვებას სამიზნე ერთეულის ამ კლიენტთან ურთიერთობის შესახებ, როგორც სპორტულ საქონელთან, ისე ელექტრონიკასთან დაკავშირებით. თუმცა, თუ მყიდველი ერთეული განსაზღვრავს, რომ კლიენტთან ურთიერთობები სპორტულ საქონელთან და ელექტრონიკასთან დაკავშირებით ერთმანეთისგან განცალკევებულია, მყიდველი ერთეული შეაფასებს ელექტრონიკასთან დაკავშირებით კლიენტთან ურთიერთობა აკმაყოფილებს თუ არა განცალკევებადობის კრიტერიუმს არამატერიალური აქტივის სახით იდენტიფიცირებისათვის.
(გ) 20X5 წლის 31 დეკემბერს მყიდველი ერთეული შეიძენს სამიზნე ერთეულს. სამიზნე ერთეულს კლიენტებთან ურთიერთობა აქვს მხოლოდ შესყიდვისა და გაყიდვის შეკვეთების მეშვეობით. 20X5 წლის 31 დეკემბერს სამიზნე ერთეულს კლიენტის შესყიდვის შეკვეთები აქვს შესასრულებელი თავისი კლიენტების 60 პროცენტისთვის, რომლებიც ხშირი კლიენტებია. სამიზნე ერთეულის კლიენტების დანარჩენი 40 პროცენტიც მისი ხშირი კლიენტია. თუმცა, 20X5 წლის 31 დეკემბერს სამიზნე ერთეულს ამ კლიენტებთან არა აქვს ღია შესყიდვის შეკვეთები ან სხვა სავალდებულო შეთანხმებები.
მიუხედავად იმისა, გაუქმებადია თუ არა, სამიზნე ერთეულის კლიენტების 60 პროცენტის შესყიდვის შეკვეთები აკმაყოფილებენ სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს. ამასთან, რადგან სამიზნე ერთეული თავისი კლიენტების 60 პროცენტთან ურთიერთობას სავალდებულო შეთანხმებებით ახორციელებს, არა მხოლოდ შესყიდვის შეკვეთები, არამედ სამიზნე ერთეულის კლიენტთან ურთიერთობებიც აკმაყოფილებენ სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს. რადგან სამიზნე ერთეული თავისი კლიენტების დარჩენილ 40 პროცენტთან სავალდებულო შეთანხმებების გაფორმების პრაქტიკას იყენებს, ამ კლიენტებთან მისი ურთიერთობაც სავალდებულო შეთანხმების უფლებებიდან წარმოიშობა და შესაბამისად, აკმაყოფილებს სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს, მიუხედავად იმისა, რომ სამიზნე ერთეულს 20X5 წლის 31 დეკემბერს ამ კლიენტებთან სავალდებულო შეთანხმებები არა აქვს.
(დ) 20X5 წლის 31 დეკემბერს მყიდველი ერთეული შეიძენს სამიზნე ერთეულს. სამიზნე ერთეულს აქვს ერთწლიანი ავტომობილის დაზღვევის ხელშეკრულებების პორტფელი, რომელიც სადაზღვევო პოლისის მფლობელების მიერ გაუქმებადია.
რადგან სამიზნე ერთეული სადაზღვევო პოლისის მფლობელებთან ურთიერთბას დაზღვევის ხელშეკრულებებით ახორციელებს, სადაზღვევო პოლისის მფლობელებთან ურთიერთობა აკმაყოფილებს სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს. სსბასს 26, ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივების გაუფასურება და სსბასს 31, არამატერიალური აქტივები, ვრცელდება კლიენტთან ურთიერთობის არამატერიალურ აქტივზე.
სავალდებულო შეთანხმების გარდა სხვა გზით წარმოშობილი კლიენტთან ურთიერთობა
მდ221. შეძენისას მიღებული მომხმარებელთა ურთიერთობა, რომელიც არ წარმოიქმნება სავალდებულო შეთანხმებიდან, შეიძლება მაინც იდენტიფიცირებადი იყოს, რადგან ურთიერთობა განცალკევებადია. იგივე აქტივის ან მსგავსი აქტივის გაცვლითი ოპერაციები, რომლებიც მიუთითებს, რომ სხვა ერთეულებმა გაყიდეს ან სხვაგვარად გადასცეს გარკვეული სახის, სავალდებულო შეთანხმების გარდა სხვა გზით წარმოშობილი კლიენტთან ურთიერთობა, უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ კლიენტთან ურთიერთობა განცალკევებადია.
ხელოვნებასთან დაკავშირებული არამატერიალური აქტივები
მდ222. ხელოვნებასთან დაკავშირებული არამატერიალური აქტივების მაგალითებია:
| ჯგუფი | საფუძველი |
|---|---|
| სპექტაკლი, ოპერა და ბალეტი | სავალდებულო შეთანხმება |
| წიგნები, ჟურნალები, გაზეთები და სხვა ლიტერატურული ნამუშევრები | სავალდებულო შეთანხმება |
| მუსიკა, როგორიცაა კომპოზიციები, სიმღერის ტექსტი და სარეკლამო მელოდიები | სავალდებულო შეთანხმება |
| სურათები და ფოტოები | სავალდებულო შეთანხმება |
| ვიდეო და აუდიო-ვიზუალური მასალა, მათ შორის ფილმები, მუსიკალური ვიდეოები და სატელევიზიო პროგრამები | სავალდებულო შეთანხმება |
მდ223. შეძენისას მიღებული ხელოვნებასთან დაკავშირებული არამატერიალური აქტივები იდენტიფიცირებადია, თუ ისინი წარმოიქმნება სავალდებულო შეთანხმებებიდან (მათ შორის, სახელშეკრულებო უფლებები) ან იურიდიული უფლებებიდან, როგორიცაა მაგალითად საავტორო უფლება. მფლობელს შეუძლია საავტორო უფლების გადაცემა, მთლიანად ან ნაწილობრივ, სალიცენზიო შეთანხმებით. მყიდველს არ ეკრძალება საავტორო უფლების არამატერიალური აქტივისა და დაკავშირებული ლიცენზიების აღიარება ერთი აქტივის სახით, თუ მათ მსგავსი სასარგებლო მომსახურების ვადები აქვთ.
სავალდებულო შეთანხმებაზე დაფუძნებული არამატერიალური აქტივები
მდ224. სავალდებულო შეთანხმებაზე დაფუძნებული არამატერიალური აქტივები წარმოადგენენ იმ უფლებების ღირებულებას, რომელიც სავალდებულო შეთანხმებებიდან წარმოიშობა. კლიენტებთან სავალდებულო შეთანხმებები ერთ-ერთი სახის სავალდებულო შეთანხმებაზე დაფუძნებული არამატერიალური აქტივია. თუ სავალდებულო შეთანხმების პირობები ვალდებულებას წარმოქმნის (მაგალითად, თუ კლიენტთან საოპერაციო იჯარის ან სავალდებულო შეთანხმების პირობები არახელსაყრელია საბაზრო პირობებთან შედარებით), მყიდველი მას აღიარებს შეძენისას მიღებული ვალდებულების სახით. სავალდებულო შეთანხმებაზე დაფუძნებული არამატერიალური აქტივების მაგალითებია:
| ჯგუფი | საფუძველი |
|---|---|
| ლიცენზია, როიალტი და მორატორიუმის შეთანხმებები | სავალდებულო შეთანხმება |
| რეკლამის, მშენებლობის, მენეჯმენტის, მომსახურების ან მიწოდების სავალდებულო შეთანხმებები | სავალდებულო შეთანხმება |
| საიჯარო შეთანხმებები (მიუხედავად იმისა, მყიდველი ერთეული მოიჯარეა თუ მეიჯარე) | სავალდებულო შეთანხმება |
| მშენებლობის ნებართვები | სავალდებულო შეთანხმება |
| ფრენჩაიზინგის ხელშეკრულებები | სავალდებულო შეთანხმება |
| საოპერაციო და სამაუწყებლო უფლებები | სავალდებულო შეთანხმება |
| სავალდებულო შეთანხმებების მომსახურება, მაგალითად, იპოთეკის მომსახურების სავალდებულო შეთანხმებები | სავალდებულო შეთანხმება |
| სავალდებულო შეთანხმებები დასაქმებისთვის | სავალდებულო შეთანხმება |
| უფლებების გამოყენება, მაგალითად, ბურღვის, წყლის, ჰაერის, ხეების მოჭრისა და მარშრუტის უფლებას | სავალდებულო შეთანხმება |
მომსახურების სავალდებულო შეთანხმებები, როგორიცაა მაგალითად იპოთეკის მომსახურების სავალდებულო შეთანხმებები
მდ225. ფინანსური აქტივების მომსახურების სავალდებულო შეთანხმებები ერთ-ერთი ტიპის სავალდებულო შეთანხმებებზე დაფუძნებული არამატერიალური აქტივია. მართალია, მომსახურება ყველა ფინანსური აქტივის თანდაყოფილი მახასიათებელია, მაგრამ ის ცალკე აქტივი (ან ვალდებულება) ხდება ქვემოთ მოცემულიდან ერთ-ერთ შემთხვევაში:
(ა) როდესაც სავალდებულო შეთანხმებაში განცალკევებულია საბაზისო ფინანსური აქტივისგან აქტივების გაყიდვის ან სექიურიტიზაციის მეშვეობით, მომსახურების შენარჩუნებით;
(ბ) ცალკე შესყიდვისა და მომსახურების დაშვების მეშვეობით.
მდ226. თუ შეძენისას მომსახურების შენარჩუნებით მიღებულია იპოთეკური სესხები, საკრედიტო ბარათის დებიტორული დავალიანება ან სხვა ფინანსური აქტივები, თანდაყოლილი მომსახურების უფლებები ცალკე არამატერიალური აქტივი არ არის, რადგან ამ მომსახურების უფლებების რეალური ღირებულება ასახულია შეძენილი ფინანსური აქტივის რეალურ ღირებულებაში.
სავალდებულო შეთანხმება დასაქმებისთვის
მდ227. სავალდებულო შეთანხმება დასაქმებისთვის, რომელიც ხელსაყრელი სავალდებულო შეთანხმებაა დამქირავებლის თვალსაზრისით, რადგან ამ სავალდებულო შეთანხმების ფასი ხელსაყრელია საბაზრო პირობებთან შედარებით, ერთ-ერთი სახის სავალდებულო შეთანხმებაზე დაფუძნებული არამატერიალური აქტივია.
მოხმარების უფლებები
მდ228. მოხმარების უფლებები მოიცავს ბურღვის, წყლის, ჰაერის, ხეების მოჭრისა და მარშრუტის უფლებას. ზოგიერთი მოხმარების უფლება სავალდებულო შეთანხმებაზე დაფუძნებული არამატერიალური აქტივია, რომელიც გუდვილისგან განცალკევებით უნდა აღირიცხოს. სხვა მოხმარების უფლებებს შეიძლება მატერიალური აქტივის მახასიათებლები ჰქონდეს, არამატერიალურის ნაცვლად. მყიდველმა მოხმარების უფლებები უნდა აღრიცხოს მათი ხასიათის საფუძველზე.
ტექნოლოგიაზე დაფუძნებული არამატერიალური აქტივები
მდ229. ტექნოლოგიაზე დაფუძნებული არამატერიალური აქტივებია:
| ჯგუფი | საფუძველი |
|---|---|
| დაპატენტებული ტექნოლოგია | სავალდებულო შეთანხმება |
| კომპიუტერული პროგრამული უზრუნველყოფა და შაბლონური პროგრამები | სავალდებულო შეთანხმება |
| დაუპატენტებელი ტექნოლოგია | არასავალდებულო შეთანხმება |
| მონაცემთა ბაზები, მათ შორის სატიტულო ჩანაწერები | არასავალდებულო შეთანხმება |
| სავაჭრო საიდუმლოებები, მაგალითად, საიდუმლო ფორმულები, პროცესები და რეცეპტები | სავალდებულო შეთანხმება |
კომპიუტერული პროგრამული უზრუნველყოფა და უფლებები სქემაზე
მდ230. შეძენისას მიღებული პროგრამული უზრუნველყოფა და პროგრამის ფორმატები, რომლებიც იურიდიულადაა დაცული, მაგალითად პატენტის ან სავაჭრო ნიშნის მეშვეობით, აკმაყოფილებენ სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს არამატერიალური აქტივის სახით იდენტიფიცირებისთვის.
მდ231. შაბლონური პროგრამები არის პროგრამული უზრუნველყოფა, რომელიც მუდმივადაა შენახული მეხსიერების ბარათზე, რომლის მხოლოდ წაკითხვა შეიძლება, ტრაფარეტების ან სქემის სახით. შეძენისას მიღებული შაბლონური პროგრამები, რომლებიც იურიდიულადაა დაცული, აკმაყოფილებენ სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს არამატერიალური აქტივის სახით იდენტიფიცირებისთვის.
მონაცემთა ბაზები, მათ შორის სატიტულო ჩანაწერები
მდ232. მონაცემთა ბაზა ინფორმაციის ნაკრებია, რომელიც ელექტრონული ფორმით (მაგალითად, კომპიუტერის დისკზე ან ფაილებში) ინახება. მონაცემთა ბაზა, რომელიც მოიცავს ორიგინალურ საავტორო ნამუშევრებს, შეიძლება საავტორო უფლებით იყოს დაცული. შეძენისას მიღებული და საავტორო უფლებით დაცული მონაცემთა ბაზა აკმაყოფილებს სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს. თუმცა, საზოგადოდ, მონაცემთა ბაზა მოიცავს ინფორმაციას, რომელიც შექმნილია ერთეულის ჩვეულებრივი ოპერაციების შედეგად, მაგალითად, მომსახურების მომხმარებელთა სიები ან სპეციფიური ინფორმაცია, როგორიცაა მაგალითად სამეცნიერო ან საკრედიტო ინფორმაცია. მონაცემთა ბაზები, რომლებიც საავტორო უფლებითაა დაცული, შეიძლება გაიცვალოს, ლიცენზირდეს ან იჯარით გადაეცეს სხვას მთლიანად ან ნაწილობრივ, რაც ხშირად ხდება. მაშასადამე, იურიდიული უფლებებიდან სამომავლო ეკონომიკური სარგებელი რომც არ წარმოიქმნას, შეძენისას მიღებული მონაცემთა ბაზა აკმაყოფილებს განცალკევებადობის კრიტერიუმს.
მდ233. სატიტულო ჩანაწერები წარმოადგენს ისტორიულ ჩანაწერს ყველა იმ საკითხზე, რომელიც გავლენას ახდენს მიწის ნაკვეთებზე საკუთრების უფლებაზე კონკრეტულ გეოგრაფიულ ტერიტორიაზე. სატიტულო ჩანაწერების აქტივი შეიძლება მთლიანად ან ნაწილობრივ იქნეს შესყიდული ან გაყიდული, გაცვლითი ოპერაციებით ან შეიძლება მასზე ლიცენზია გაიცეს. მაშასადამე, შეძენისას მიღებული სატიტულო ჩანაწერები აკმაყოფილებს განცალკევებადობის კრიტერიუმს.
სავაჭრო საიდუმლოებები, მაგალითად, საიდუმლო ფორმულები, პროცესები და რეცეპტები
მდ234. სავაჭრო საიდუმლო არის „ინფორმაცია, რომელიც მოიცავს ფორმულას, მოდელს, რეცეპტს, კომპილაციას, პროგრამას, დანადგარს, მეთოდს, ხერხს ან პროცესს, რომელიც (ა) დამოუკიდებლად წარმოქმნის ეკონომიკურ ღირებულებას, ფაქტობრივს ან პოტენციურს, იმისგან, რაც საზოგადოდ ცნობილი არ არის და (ბ) წარმოადგენს ძალისხმევის სუბიექტს, რომელიც არსებულ გარემოებებში გონივრულია საიდუმლოების შენარჩუნებისთვის.3 თუ შეძენისას მიღებული სავაჭრო საიდუმლოს სამომავლო ეკონომიკური სარგებელი იურიდიულად დაცულია, მაშინ ეს აქტივი აკმაყოფილებს სავალდებულო შეთანხმების კრიტერიუმს. სხვა შემთხვევაში, შეძენისას მიღებული სავაჭრო საიდუმლო მხოლოდ მაშინ არის იდენტიფიცირებადი, როდესაც შესრულებულია განცალკევებადობის კრიტერიუმი, რაც სავარაუდოდ დაკმაყოფილებული იქნება.
არამაკონტროლებელი წილის შეფასება შეძენისას
სსბასს 40-ის 73-ე პუნქტის გამოყენების შედეგების წარმოჩენა.
მდ235. ქვემოთ მოცემულ მაგალითებში ნაჩვენებია შეძენისას არამაკონტროლებელი წილის კომპონენტების შეფასება შეძენის თარიღით.
არამაკონტროლებელი წილის, მათ შორის პრივილეგირებული აქციების, შეფასება
მდ236. სამიზნე ერთეულმა გამოუშვა 100 პრივილეგირებული აქცია, რომელიც კაპიტალის სახით არის კლასიფიცირებული. პრივილეგირებული აქციების ნომინალური ღირებულებაა ფ.ე.1/აქცია. ეს პრივილეგირებული აქციები მის მფლობელს პრივილეგირებული დივიდენდის მიღების უფლებას აძლევს, რომელიც ჩვეულებრივი აქციების მფლობელებისთვის დივიდენდების გადახდაზე პრიორიტეტულია. სამიზნე ერთეულის ლიკვიდაციისას პრივილეგირებული აქციების მფლობელები განაწილებისთვის ხელმისაწვდომი აქტივებიდან მიიღებენ ფ.ე.1-ს თითოეულ აქციაზე, ჩვეულებრივი აქციების მფლობელებზე პრიორიტეტულად. პრივილეგირებული აქციების მფლობელებს ლიკვიდაციისას სხვა უფლებები არა აქვთ.
მდ237. მყიდველი ერთეული სამიზნე ერთეულის ჩვეულებრივ აქციებს შეიძენს. ეს ოპერაცია მყიდველი ერთეულის მიერ სამიზნე ერთეულის კონტროლს განაპირობებს და სსბასს 40-ის პუნქტებში 9–14 და მგ19–მგ50 მოცემული მითითებების გამოყენებით ამ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის ანალიზი ადასტურებს, რომ ეს ოპერაცია შეძენაა. შეძენის თარიღით პრივილეგირებული აქციების რეალური ღირებულებაა ფ.ე.120.
მდ238. სსბასს 40-ის 73-ე პუნქტის მიხედვით თითოეული შეძენისთვის მყიდველმა ერთეულმა შეძენის თარიღისთვის შეძენილი ოპერაციის არამაკონტროლებელი წილის კომპონენტები, რომლებიც არსებული საკუთრების წილებია და მფლობელებს ერთეულის წმინდა აქტივების პროპორციული წილის მიღების უფლებას ანიჭებს მისი ლიკვიდაციის დროს, უნდა შეაფასოს რეალური ღირებულებით ან შეძენილი ოპერაციის იდენტიფიცირებადი წმინდა აქტივების აღიარებულ თანხებში არსებული ინსტრუმენტების პროპორციული წილით. არამკონტროლებელი წილის სხვა კომპონენტები შეძენის თარიღის რეალური ღირებულებით უნდა შეფასდეს, თუ სსბასს-ებით შეფასების სხვა საფუძველი არ არის მოთხოვნილი.
მდ239. არამკონტროლებელი წილი, რომელიც დაკავშირებულია სამიზნე ერთეულის პრივილეგირებულ აქციებთან, ვერ აკმაყოფილებს სსბასს 40-ის 73-ე პუნქტში მოცემულ შეფასების არჩევანს, რადგან ისინი მათ მფლობელებს არ უზრუნველყოფენ ლიკვიდაციისას ერთეულის წმინდა აქტივებში პროპორციული წილით. მყიდველი პრივილეგირებულ აქციებს მათი შეძენის თარიღის რეალური ღირებულებით აფასებს, ფ.ე.120-ით.
პირველი ვარიანტი
მდ240. დავუშვათ, რომ სამიზნე ერთეულის ლიკვიდაციისას პრივილეგირებული აქციები მათ მფლობელებს უზრუნველყოფს განაწილებისთვის ხელმისაწვდომი აქციების პროპორციული წილის მიღებით. პრივილეგირებული აქციების მფლობელებს ჩვეულებრივი აქციების მფლობელების თანასწორი უფლებები და სტატუსი აქვთ ლიკვიდაციის შემთხვევაში. დავუშვათ, რომ პრივილეგირებული აქციების შეძენის თარიღის რეალური ღირებულება ახლა არის ფ.ე.160 და პრივილეგირებულ აქციებზე მიკუთვნებადი სამიზნე ერთეულის იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და ვალდებულებების აღიარებული თანხების პროპორციული წილია ფ.ე.140.
მდ241. ეს პრივილეგირებული აქციები აკმაყოფილებენ სსბასს 40-ის 73-ე პუნქტში მოცემულ შეფასების არჩევანს. მყიდველ ერთეულს შეუძლია პრივილეგირებული აქციები შეაფასოს მათი შეძენის თარიღის რეალური ღირებულებით, ფ.ე.160, ან სამიზნე ერთეულის იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და ვალდებულებების აღიარებული თანხების პროპორციული წილით, ფ.ე.140.
მეორე ვარიანტი
მდ242. დავუშვათ, რომ სამიზნე ერთეულმა თავისი პერსონალის ანაზღაურებისათვის გამოუშვა აქციის ოფიონები. ეს აქციის ოფციონები კლასიფიცირებულია, როგორც კაპიტალი და განხორციელების თარიღია შეძენის თარიღი. ისინი არ წარმოადგენენ არსებული საკუთრების წილს და მათ მფლობელებს სამიზნე ერთეულის წმინდა აქტივების პროპორციული წილის მიღების უფლებას არ ანიჭებენ ლიკვიდაციის შემთხვევაში. აქციებზე დაფუძნებული გადახდების აღრიცხვის შესახებ შესაფერისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტის შესაბამისად ამ აქციის ოფციონების რეალური ღირებულებაა ფ.ე.200, შეძენის თარიღით. აქციის ოფციონების მოქმედების ვადა არ ამოიწურება შეძენის თარიღით და მყიდველი ერთეული მათ არ ჩაანაცვლებს.
მდ243. სსბასს 40-ის 73-ე პუნქტით მოითხოვება მსგავსი აქციის ოფციონების შეფასება მათი შეძენის თარიღის რეალური ღირებულებით, თუ სსბასს-ებით შეფასების სხვა საფუძველი არ მოითხოვება.სსბასს 40-ის 84-ე პუნქტის შესაბამისად მყიდველმა ერთეულმა წილობრივი ინსტრუმენტი უნდა შეაფასოს შესაბამისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტით, რომელიც აქციებზე დაფუძნებულ გადახდას ეხება.
მდ244. მყიდველი არამაკონტროლებელ წილს, რომელიც დაკავშირებულია აქციის ოფციონებთან, რეალური ღირებულებით, ფ.ე.200-ად შეაფასებს.
შეძენის შედეგად გადასახადის პატიება
შეძენისას სსბასს 40-ის პუნქტების 78–79 და მგ85–მგ87 გამოყენებით გადასახადის პატიების აღრიცხვის შედეგების წარმოჩენა
მდ245. ქვემოთ მოცემულ მაგალითში ნაჩვენებია შეძენის აღრიცხვა, როდესაც შეძენილი ოპერაციის საგადასახადო ვალდებულების პატიება ხდება შეძენის პირობების ფარგლებში.
მდ246. 20X4 წლის 1 იანვარს მყიდველმა ერთეულმა, მთავრობის ერთ-ერთმა სამინისტრომ, რომელიც მთავრობის სახელით მოქმედებს, შეიძინა სამიზნე ერთეული, კერძო ერთეული, ფ.ე.575-ის ოდენობით ფულადი სახსრების სანაცვლოდ. შეძენის შედეგად მყიდველი ერთეული მოელის დანახარჯების შემცირებას მასშტაბის ეკონომიის მეშვეობით. ქვემოთ მოცემულია შეძენილი აქტივებისა და აღებული ვალდებულებების რეალური ღირებულებები:
| შეძენილი აქტივები და აღებული ვალდებულებები: | ფ.ე. |
| ფინანსური აქტივები | 265 |
| მარაგი | 5 |
| ძირითადი საშუალებები | 640 |
| იდენტიფიცირებადი არამატერიალური აქტივები | 12 |
| ფინანსური ვალდებულებები | (320) |
| საგადასახადო ვალდებულებები | (40) |
| სულ წმინდა აქტივები | 562 |
მდ247. მყიდველი ერთეული აღიარებს გუდვილს, ფ.ე.13, სხვაობა სამიზნე ერთეულის შესაძენად გადახდილ ფასსა (ფ.ე.575) და სამიზნე ერთეულის წმინდა აქტივებს (ფ.ე.562) შორის.
მდ248. დავუშვათ, რომ შეძენის პირობებით მთავრობა ფინანსთა სამინისტროსგან (საგადასახადო ორგანო) მოითხოვს სამიზნე ერთეულის საგადასახადო ვალდებულების 50 პროცენტის პატიებას. მაშინ შეძენილი აქტივებისა და აღებული ვალდებულებების რეალური ღირებულებები იქნება:
| შეძენილი აქტივები და აღებული ვალდებულებები: | ფ.ე. |
| ფინანსური აქტივები | 265 |
| მარაგი | 5 |
| ძირითადი საშუალებები | 640 |
| იდენტიფიცირებადი არამატერიალური აქტივები | 12 |
| ფინანსური ვალდებულებები | (320) |
| საგადასახადო ვალდებულებები | (20) |
| სულ წმინდა აქტივები | 582 |
მდ249. მყიდველი ერთეული აღიარებს შემოსულობას, ფ.ე.7, სხვაობა სამიზნე ერთეულის შესაძენად გადახდილ ფასსა (ფ.ე.575) და სამიზნე ერთეულის წმინდა აქტივებს (ფ.ე.582) შორის. მყიდველი ერთეული დარჩენილ საგადასახადო ვალდებულებას აღრიცხავს შესაფერისი საერთაშორისო ან ეროვნული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტის, რომელიც მოგებიდან გადასახადებს ეხება, შესაბამისად.
მდ250. ფინანსთა სამინისტრო საგადასახადო დებიტორულ დავალიანებას აღრიცხავს სსბასს 23-ის შესაბამისად და აღიარებს ნაპატიები გადასახადის გამო გაკეთებულ შესწორებას.
შემოსულობა ხელსაყრელი შესყიდვით შეძენისას
ხელსაყრელი შესყიდვით შეძენისას წარმოქმნილი შემოსულობის სსბასს 40-ის პუნქტების 85–90 გამოყენებით აღიარებისა და შეფასების შედეგების წარმოჩენა
მდ251. ქვემოთ მოცემულ მაგალითში ნაჩვენებია შეძენის აღრიცხვა, როდესაც აღიარდება შემოსულობა ხელსაყრელი შესყიდვიდან.
მდ252. წლის 1 იანვარს მყიდველმა ერთეულმა სამიზნე ერთეულის, კერძო ერთეული, საკუთრების წილის 80 პროცენტი შეიძინა ფულადი სახსრების, ფ.ე.150, სანაცვლოდ. რადგან სამიზნე ერთეულის ყოფილ მფლობელებს სამიზნე ერთეულში თავიანთი ინვესტიციების განსაზღვრული თარიღისთვის გაყიდვა ესაჭიროებოდათ, მათ საკმარისი დრო არ ჰქონდათ სამიზნე ერთეულის მრავალი პოტენციური მყიდველისთვის შესათავაზებლად. მყიდველი ერთეული თავდაპირველად შეძენის თარიღით აფასებს ცალკე აღიარებად, შეძენილ იდენტიფიცირებად აქტივებსა და აღებულ ვალდებულებებს, სსბასს 40-ის მოთხოვნების შესაბამისად. აღნიშნული იდენტიფიცირებადი აქტივები შეფასდა ფ.ე.250-ად, ხოლო აღებული ვალდებულებები კი ფ.ე.50-ად. მყიდველი ერთეული დამოუკიდებელ კონსულტანტს ჩართავს, რომელიც განსაზღვრავს, რომ სამიზნე ერთეულში 20 პროცენტიანი არამაკონტროლებელი წილის რეალური ღირებულებაა ფ.ე.42.
მდ253. სამიზნე ერთეულის იდენტიფიცირებადი წმინდა აქტივების ღირებულება (ფ.ე.200, რომელიც გამოთვლილია, როგორც ფ.ე.250 – ფ.ე.50) აღემატება გადაცემული კომპენსაციის ღირებულებას, მიმატებული სამიზნე ერთეულის არამაკონტროლებელი წილის რეალური ღირებულება. შესაბამისად, მყიდველი ერთეული მიმოიხილავს პროცედურებს, რომელიც მან გამოიყენა შეძენილი აქტივებისა და აღებული ვალდებულეების იდენტიფიცირებისა და შეფასებისთვის, რათა შეაფასოს როგორც სამიზნე ერთეულში არამაკონტროლებელი წილის, ისე გადაცემული კომპენსაციის რეალური ღირებულება. ამ მიმოხილვის შემდეგ მყიდველი ერთეული გადაწყვეტს, რომ პროცედურები და შედეგად მიღებული შეფასებები სათანადოა. მყიდველი ერთეული მის მიერ 80 პროცენტიანი წილის შესყიდვიდან მიღებულ შემოსულობას შემდეგნაირად შეაფასებს:
| ფ.ე. | ||||
|---|---|---|---|---|
| შეძენილი იდენტიფიცირებადი წმინდა აქტივების ღირებულება (ფ.ე.250 – ფ.ე.50) | 200 | |||
| გამოკლებული: | სამიზნე ერთეულში მყიდველი ერთეულის 80 პროცენტისთვის გადაცემული კომპენსაციის რეალური ღირებულება; მიმატებული | 150 | ||
| სამიზნე ერთეულში არამაკონტროლებელი წილის რეალური ღირებულება | 42 | |||
| 192 | ||||
| შემოსულობა 80 პროცენტიანი წილის ხელსაყრელი შესყიდვიდან | 8 | |||
მდ254. მყიდველი ერთეული სამიზნე ერთეულის შეძენას თავის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში შემდეგნაირად ასახავს:
| ფ.ე. | ფ.ე. | ||
|---|---|---|---|
| დებეტი: შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივები | 250 | ||
| კრედიტი: ფულადი სახსრები | 150 | ||
| კრედიტი: აღებული ვალდებულებები | 50 | ||
| კრედიტი: შემოსულობა ხელსაყრელი შესყიდვიდან | 8 | ||
| კრედიტი: კაპიტალი— არამაკონტროლებელი წილი სამიზნე ერთეულში | 42 | ||
მდ255. თუ მყიდველი აირჩევს სამიზნე ერთეულში არამაკონტროლებელი წილის შეძენილი ოპერაციის იდენტიფიცირებად წმინდა აქტივებში თავისი პროპორციული წილის საფუძველზე შეფასებას, არამკონტროლებელი წილის აღიარებული ღირებულება იქნება ფ.ე.40 (ფ.ე.200 × 0.20). მაშინ შემოსულობა ხელსაყრელი შესყიდვიდან იქნება ფ.ე.10 (ფ.ე.200 – (ფ.ე.150 + ფ.ე.40)).
შეფასების პერიოდი შეძენისას
წარმოდგენილია სსბასს 40-ის პუნქტების 103–108 გამოყენების შედეგები.
მდ256. თუ შეძენის საწყისი აღრიცხვა დასრულებული არ არის იმ ფინანსური ანგარიშგების პერიოდის ბოლოს, როდესაც გაერთიანება განხორციელდა, სსბასს 40-ის 103-ე პუქნტით მოითხოვება, რომ მყიდველმა ერთეულმა მუხლებისათვის, რომელთა აღრიცხვა დასრულებული არ არის, ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახოს პირობითი ღირებულებები. შეფასების პერიოდის განმავლობაში, მყიდველმა ერთეულმა შეძენის თარიღით აღიარებული პირობითი ღირებულებები უნდა შეასწოროს, რათა ასახოს მიღებული ახალი ინფორმაცია იმ ფაქტებისა და ვითარების შესახებ, რომლებიც არსებობდა შეძენის თარიღისათვის და, თუ ცნობილი იქნებოდა მაშინ, გავლენას იქონიებდა ამ თარიღისათვის აღიარებული თანხების შეფასებაზე. სსბასს 40-ის 107-ე პუნქტით მოითხოვება, რომ მყიდველმა ერთეულმა პირობითი ღირებულებების კორექტირება ისე აღიაროს, თითქოს შეძენის აღრიცხვა შეძენის თარიღისათვის დასრულდა. შეფასების პერიოდის შესწორებები ნამეტში ან დეფიციტში არ აისახება.
მდ257. დავუშვათ, რომ მყიდველი ერთეული სამიზნე ერთეულს 20X7 წლის 30 სექტემბერს შეიძენს. მყიდველი ერთეული ცდილობს გაერთიანებისას მიღებული ძირითადი საშუალებების დამოუკიდებელი შეფასების მიღებას, მაგრამ შეფასება დასრულებული არ იყო, როდესაც მყიდველმა ერთეულმა გამოსაცემად დაამტკიცა 20X7 წლის 31 დეკემბერს დასრულებული წლის თავისი ფინანსური ანგარიშგება. თავისი 20X7 წლის ფინანსურ ანგარიშგებაში მყიდველი ერთეული პირობით რეალურ ღირებულებას, ფ.ე.30,000, აღიარებს აქტივისთვის. შეძენის თარიღით ამ ძირითადი საშუალების დარჩენილი სასარგებლო მომსახურების ვადა იყო ხუთი წელი. შეძენის თარიღიდან ხუთი თვის შემდეგ მყიდველმა ერთეულმა მიიღო დამოუკიდებელი შეფასება, რომელშიც ამ აქტივის შეძენის თარიღის რეალური ღირებულება შეფასებული იყო ფ.ე.40,000-ად.
მდ258. 20X8 წლის 31 დეკემბერს დასრულებული წლის თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში მყიდველი ერთეული რეტროსპექტულად, შემდეგნაირად შეასწორებს 20X7 წლის გასული წლის ინფორმაციას:
(ა) 20X7 წლის 31 დეკემბერს ძირითადი საშუალებების საბალანსო ღირებულება გაიზარდა ფ.ე.9,500-ით. ეს შესწორება შეფასებულია, როგორც შეძენის თარიღით რეალურ ღირებულებას, ფ.ე.10,000, გამოკლებული დამატებითი ცვეთა, რომელიც აღიარდებოდა აქტივის შეძენის თარიღის რეალური ღირებულება ამ თარიღით რომ აღიარებულიყო (ფ.ე.500 სამი თვის ცვეთისთვის).
(ბ) 20X7 წლის 31 დეკემბრისთვის გუდვილის საბალანსო ღირებულება შემცირდა ფ.ე.10,000-ით.
(გ) 20X7 წლის ცვეთის ხარჯი გაიზარდა ფ.ე.500-ით.
მდ259. სსბასს 40-ის 124-ე პუნქტის შესაბამისად, მყიდველი ერთეული განმარტებით შენიშვნებში შემდეგ ინფორმაციას გაამჟღავნებს:
(ა) თავის 20X7 წლის ფინანსურ ანგარიშგებაში - შეძენის საწყისი შეფასება არ დასრულებულა, რადგან ძირითადი საშუალებების შეფასება ჯერ არ იყო მიღებული;
(ბ) თავის 20X8 წლის ფინანსურ ანგარიშგებაში - მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდში აღიარებული პირობითი ღირებულებების კორექტირების თანხები და ახსნა. შესაბამისად, მყიდველი ერთეული გაამჟღავნებს, რომ 20X7 წლის შესადარისი ინფორმაცია რეტროსპექტულადაა შესწორებული და შეძენის თარიღით ძირითადი საშუალებების ღირებულების ფ.ე.9,500-ით ზრდა გადაიფარა გუდვილის ფ.ე.10,000-ით შემცირებით და ცვეთის ხარჯის ფ.ე.500-ით გაზრდით.
შეძენის ოპერაციის შემადგენელი ნაწილების დადგენა
არსებული ურთიერთობის ანგარიშსწორება - სესხი
წარმოდგენილია
სსბასს 40-ის პუნქტების 109–110 და მგ98–მგ101
გამოყენების შედეგები.
მდ260. მყიდველი ერთეული სამიზნე ერთეულს ხუთწლიან, ფიქსირებული საპროცენტო განაკვეთის მქონე სესხს აძლევს ფ.ე.100-ის ოდენობით. პროცენტის თანხა კვარტალურად არის გადასახდელი, ძირითადი თანხა კი ანგარიშსწორების თარიღით. მყიდველი ერთეული სამიზნე ერთეულს შეიძენს, როდესაც სესხის შეთანხმების მიხედვით ორი წელია დარჩენილი.
მდ261. სამიზნე ერთეულის მთლიან რეალურ ღირებულებაში ასახულია ფ.ე.90 ფინანსური ვალდებულება მყიდველი ერთეულისგან მიღებული სესხის რეალური ღირებულებისთვის. შეძენის თარიღით მყიდველი ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში შესაბამისი ფინანსური აქტივის საბალანსო ღირებულება (სესხის ამორტიზებული ღირებულება) არის ფ.ე.100.
მდ262. ამ მაგალითში მყიდველი ერთეული გამოითვლის ფ.ე.10 ზარალს. ზარალი გამოთვლილია, როგორც აღებული ფინანსური ვალდებულების რეალურ ღირებულებასა და ადრე მყიდველი ერთეულის მიერ აღიარებული შესაბამისი ფინანსური აქტივის საბალანსო ღირებულებას შორის სხვაობა. თავის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშგებაში მყიდველი ერთეული განახორციელებს ფინანსური აქტივის (ფ.ე.100) ანულირებას სამიზნე ერთეულის ფინანსური ვალდებულების (ფ.ე.90) საპირისპიროდ. მათ შორის სხვაობა წარმოადგენს მყიდველი ერთეულის ზარალს.
არსებული ურთიერთობის ანგარიშსწორება – ტრანსფერები
წარმოდგენილია სსბასს 40-ის პუნქტების109–110 და მგ98–მგ101 გამოყენების შედეგები.
მდ263. 20X7 წლის 1 იანვარს მყიდველმა ერთეულმა შეიძინა სამიზნე ერთეული. ადრე, 20X6 წლის 1 ოქტომბერს მყიდველმა ერთეულმა სამიზნე ერთეულს მისცა გრანტი, ფ.ე.800, რომელიც გამოყენებული უნდა ყოფილიყო გარკვეული რაოდენობის ტრეინინგის კურსების ჩასატარებლად.
მდ264. გრანტის პირობის შესაბამისად, გრანტი უნდა დაბრუნებულიყო იმ ტრეინინგის კურსების რაოდენობის პროპორციული ოდენობით, რომელიც არ ჩატარდებოდა. შეძენის თარიღით სამიზნე ერთეულმა კურსების შეთანხმებული რაოდენობის მეოთხედი ჩაატარა და საქმიანობის შედეგის ამ მოვალეობასთან დაკავშირებით ვალდებულება აღიარა ფ.ე.600-ის ოდენობით, სსბასს 23-ის შესაბამისად. წარსული გამოცდილების საფუძველზე, მყიდველი ერთეულის აზრით, უფრო მეტად იყო სავარაუდო, რომ სამიზნე ერთეული ჩაატარებდა ამ ტრეინინიგის კურსებს. ამგვარად, მოსალოდნელი არ იყო რესურსების შემოსვლა მყიდველ ერთეულში და მყიდველმა ერთეულმა ამ აქტივთან დაკავშირებით აქტივის აღიარების ნაცვლად მთელი თანხა, ფ.ე.800 ხარჯებში აღრიცხა.
მდ265. ამ მაგალითში მყიდველმა ერთეულმა გამოითვალა შემოსულობა ფ.ე.600. შემოსულობა გამოთვლილ იქნა, როგორც აღებული ვალდებულება, რომლის აღიარება შეწყდა, რადგან, ამ შეძენის შედეგად აღარ არსებობს მესამე მხარისადმი მოვალეობა.
მდ266. ამ მაგალითში მყიდველ ერთეულს არ აუღიარებია შესაბამისი აქტივი; მყიდველ ერთეულს ადრე რომ აეღიარებინა შესაბამისი აქტივი, მისი აღიარება შეძენის თარიღით შეწყდებოდა და ღირებულება აისახებოდა შემოსულობის ან ზარალის გამოთვლაში.
არსებული ურთიერთობის ანგარიშსწორება– მიწოდების ხელშეკრულება
წარმოდგენილია სსბასს 40-ის პუნქტების 109–110 და მგ98–მგ101 გამოყენების შედეგები.
მდ267. მყიდველი ერთეული ელექტრონიკის კომპონენტებს ყიდულობს სამიზნე ერთეულისგან ხუთწლიანი მიწოდების ხელშეკრულების ფარგლებში, ფიქსირებული განაკვეთებით. ამჟამად ეს ფიქსირებული განაკვეთები უფრო მაღალია, ვიდრე განაკვეთები, რომლითაც მყიდველ ერთეულს შეუძლია მსგავსი ელექტრონიკის კომპონენტების სხვა მომწოდებლისგან მიღება. მოწოდების ხელშეკრულება მყიდველ ერთეულს საშუალებას აძლევს ეს ხელშეკრულება საწყის ხუთწლიან პერიოდზე უფრო ადრე დაასრულოს, მაგრამ მხოლოდ ფ.ე.6 მილიონის ოდენობით ჯარიმის გადახდის შემთხვევაში. მაშინ, როდესაც სამი წელი იყო დარჩენილი ამ ხელშეკრულების ფარგლებში, მყიდველმა ერთეულმა ფ.ე.50 მილიონი გადაიხადა სამიზნე ერთეულის შესაძენად, რაც ამ სამიზნე ერთეულის რეალური ღირებულებაა იმის საფუძველზე, თუ რა ოდენობის თანხის გადახდაზე დათანხმდებოდნენ ბაზრის სხვა მონაწილენი.
მდ268. სამიზნე ერთეულის მთლიან რეალურ ღირებულებაში შედის ფ.ე.8 მილიონი, რომელიც დაკავშირებულია მყიდველ ერთეულთან მიწოდების ხელშეკრულების რეალურ ღირებულებასთან. ეს ფ.ე.8 მილიონი წარმოადგენს ფ.ე.3 მილიონიან კომპონენტს, რომელიც „საბაზრო ფასია“, რადგან ფასები შესადარისია იგივე ან მსგავსი მუხლების საბაზრო ოპერაციებთან (ძალისხმევა გაყიდვაზე, კლიენტთან ურთიერთობები და სხვა), ხოლო ფ.ე.5 მილიონიანი კომპონენტი ფასებისთვის, რომელიც მყიდველი ერთეულისთვის არახელსაყრელია, რადგან აღემატება მსგავსი მუხლების არსებული საბაზრო გარიგებების ფასებს. სამიზნე ერთეულს ამ მიწოდების ხელშეკრულებასთან დაკავშირებით არ გააჩნია სხვა იდენტიფიცირებადი აქტივები ან ვალდებულებები და მყიდველ ერთეულს შეძენამდე არ აუღიარებია მიწოდების ამ ხელშეკრულებასთან დაკავშირებული აქტივები ან ვალდებულებები.
მდ269. ამ მაგალითში მყიდველმა ერთეულმა შეძენისგან ცალკე გამოითვალა ფ.ე.5 მილიონი ზარალი (ფ.ე.6 მილიონიან ანგარიშსწორების თანხასა და იმ თანხას შორის უმცირესი, რომელი თანხითაც ეს ხელშეკრულება არახელსაყრელია მყიდველისთვის). ამ ხელშეკრულების ფ.ე.3 მილიონიანი „საბაზრო“ კომპონენტი გუდვილის შემადგენლობაში შედის.
მდ270. მყიდველმა ერთეულმა ადრე თავის ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარა თუ არა მანამდე არსებულ ურთიერთობასთან დაკავშირებული ღირებულება, გავლენას მოახდენს ამ ურთიერთობის ეფექტური ანგარიშსწორებისთვის შემოსულობის ან ზარალის სახით აღიარებულ თანხაზე. დავუშვათ, რომ სსბასს-ებით მოითხოვებოდა, რომ მყიდველ ერთეულს შეძენამდე აეღიარებინა ვალდებულება ფ.ე.6 მილიონის ოდენობით ამ მიწოდების ხელშეკრულებისთვის. ასეთ ვითარებაში მყიდველი ერთეული შეძენის თარიღით ნამეტში ან დეფიციტში ფ.ე.1 მილიონის ოდენობით ანგარიშსწორების შემოსულობას აღიარებს ამ ხელშეკრულებიდან (ფ.ე.5 მილიონიან ხელშეკრულების შეფასების ზარალს გამოკლებული ადრე აღიარებული ზარალი, ფ.ე.6 მილიონი). სხვა სიტყვებით, მყიდველმა ერთეულმა ფ.ე.6 მილიონის ოდენობით აღიარებული ვალდებულების ანგარიშსწორება ფაქტობრივად ფ.ე.5 მილიონით განახორციელა, რამაც გამოიწვია ფ.ე.1 მილიონი შემოსულობის მიღება.
შეძენისას პირობითი გადახდები პერსონალისთვის
წარმოდგენილია სსბასს 40-ის პუნქტების109–110, მგ98 და მგ102–მგ103 გამოყენების შედეგები.
მდ271. სამიზნე ერთეულმა ახალი კანდიდატი დანიშნა თავის აღმასრულებელ დირექტორად ათწლიანი ხელშეკრულებით. ხელშეკრულებით მოითხოვებოდა მისთვის ფ.ე.5 მილიონის გადახდა, თუ სამიზნე ერთეულის შეძენა ამ ხელშეკრულების ვადის ამოწურვამდე განხორციელდებოდა. მყიდველმა ერთეულმა სამიზნე ერთეული რვა წლის შემდეგ შეიძინა. აღმასრულებელი დირექტორი შეძენის თარიღით ისევ დაქირავებულია და დამატებით გადახდას მიიღებს არსებული ხელშეკრულების ფარგლებში.
მდ272. ამ მაგალითში სამიზნე ერთეულმა შრომითი ხელშეკრულება გაერთიანების თაობაზე მოლაპარაკებების დაწყებამდე გააფორმა და ამ ხელშეკრულების მიზანი იყო აღმასრულებელი დირექტორის მომსახურების მიღება. ამგვარად, არ არსებობს მტკიცებულება, რომ ამ ხელშეკრულების გაფორმების ძირითადი მიზანი იყო სარგებლის მოტანა მყიდველი ორგანიზაციის ან გაერთიანებული ერთეულისთვის. მაშასადამე, ვალდებულება, ფ.ე.5 მილიონი, აისახება შეძენის მეთოდის გამოყენებისას.
მდ273. სხვა ვითარებაში სამიზნე ერთეულს შეიძლება მსგავსი ხელშეკრულება გაეფორმებინა აღმასრულებელ დირექტორთან შეძენის შესახებ მოლაპარაკებებისას, მყიდველი ერთეულის წინადადებით. თუ ასეა, მაშინ ამ ხელშეკრულების ძირითადი დანიშნულება შეიძლება ყოფილიყო ურთიერთობის გაწყვეტისთვის გადახდის განხორციელება აღმასრულებელი დირექტორის სასარგებლოდ და ეს ხელშეკრულება ძირითადად მყიდველ ერთეულს ან გაერთიანებულ ერთეულს მოუტანდა სარგებელს, სამიზნე ერთეულის ან მისი ყოფილი მფლობელების ნაცვლად. ასეთ ვითარებაში მყიდველი ერთეული აღმასრულებელი დირექტორისთვის გადახდის ვალდებულებას თავის გაერთიანების შემდგომ ფინანსურ ანგარიშგებაში შეძენის მეთოდის გამოყენებისგან განცალკევებით აღრიცხავს.
მყიდველის ან შეძენილი ოპერაციის მიერ ისეთი კრიტერიუმების საფუძველზე მიღებული ტრანსფერების, შეღავათიანი სესხებისა და მსგავსი სარგებლის შემდგომი აღრიცხვა, რომლებიც შეიძლება შეიცვალოს შეძენის შედეგად,
წარმოდგენილია სსბასს 40-ის პუნქტების114 და მგ109–მგ111 გამოყენების შედეგები.
მდ274. ქვემოთ მოცემულ მაგალითში ნაჩვენებია მყიდველის მიერ ისეთი კრიტერიუმების საფუძველზე მიღებული ტრანსფერის აღრიცხვა, რომელიც შეიძლება შეიცვალოს შეძენის შედეგად.
მდ275. 20X6 წლის 1 იანვარს ეროვნულმა მთავრობამ წლიური გრანტი მისცა იმ მუნიციპალიტეტებს, რომელთა შინამეურენეობების საშუალო შემოსავალი დადგნილ ზღვარზე ნაკლები იყო. 20X3 წლის 1 ივნისს მყიდველი ერთეული, მუნიციპალიტეტი, შეიძენს სამიზნე ერთეულს, სავაჭრო კომპლექსს, რომელიც შემოსავალს წარმოქმნის მყიდველი ერთეულისთვის. შინამეურენეობების საშუალო შემოსავლის საფუძველზე მყიდველ ერთეულს ადრე მიღებული ჰქონდა გრანტი ფ.ე.500.
მდ276. 20X3 წლის 1 ივნისს განხორციელებული შეძენის შედეგად შინამეურენეობების საშუალო შემოსავალი გრანტების განაწილებისთვის მთავრობის მიერ დადგენილ ზღვარს აღემატება.
მდ277. 20X3 წლის 1 ივლისს ეროვნულმა მთავრობამ მყიდველ ერთეულს მოსთხოვა ადრე მყიდველი ერთეულის მიერ მიღებული გრანტის ნაწილის (ფ.ე.100) დაბრუნება. მყიდველი ერთეული 20X3 წლის 1 ივლისს აღიარებს ვალდებულებას და ხარჯს ფ.ე.100-ის ოდენობით.
შეძენასთან დაკავშირებული განმარტებითი შენიშვნების მოთხოვნები
წარმოჩენილია სსბასს 40-ის პუნქტებში 119–125 მოცემული განმარტებითი შენიშვნების მოთხოვნების გამოყენების შედეგები.
მდ278. ქვემოთ მოცემულ მაგალითში ნაჩვენებია შეძენასთან დაკავშირებული ზოგიერთი განმარტებითი შენიშვნის მოთხოვნა; მაგალითები ფაქტობრივ ოპერაციას არ ეფუძნება. მაგალითში გაკეთებულია დაშვება, რომ მყიდველი ერთეული საჯარო სექტორის ერთეულია, რომელიც პასუხისმგებელია ჯანდაცვაზე თავის რეგიონში და სამიზნე ერთეული საფონდო ბირჟაზე კოტირებული ერთეულია. განმარტებით შენიშვნებში ინფორმაციის გამჟღავნებები ცხრილის ფორმატით არის წარმოდგენილი და ეხება კონკრეტულ განმარტებითი შენიშვნების მოთხოვნებს. ფაქტობრივ განმარტებით შენიშვნებში შეიძლება მრავალი მათგანი მარტივი, ტექსტის ფორმატით იქნეს წარდგენილი.
| მინიშნება პუნქტზე | ||
|---|---|---|
| 120(ა)–(დ) | 20X2 წლის 30 ივნისს მყიდველმა ერთეულმა სამიზნე ერთეულის ჩვეულებრივი აქციების 75 პროცენტი შეიძინა და კონტროლი მოიპოვა სამიზნე ერთეულზე. ამ გაერთიანების ეკონომიკური შინაარსის ანალიზი ადასტურებს, რომ ეს ოპერაცია შეძენაა. სამიზნე ერთეული მედიკამენტების მიმწოდებელია. ამ შეძენის შედეგად მოსალოდნელია, რომ მყიდველი ერთეული უკეთეს ჯანდაცვის მომსახურებას უზრუნველყოფს მოსახლეობისთვის. ის მოელის ასევე დანახარჯების შემცირებას მასშტაბის ეკონომიის მეშვეობით. | |
| 120(ე) | შეძენიდან წარმოქმნილი გუდვილი, ფ.ე.2,500, ძირითადად მოიცავს სინერგიასა და მასშტაბის ეკონომიურობას მყიდველი ერთეულისა და სამიზნე ერთეულის ოპერაციების გაერთიანებიდან. | |
| 120(ლ) | მოსალოდნელი არ არის, რომ აღიარებული გუდვილი გამოქვითვადი იქნება მოგების გადასახადის მიზნებისთვის. ქვემოთ მოცემულ ცხრილში შეჯამებულია სამიზნე ერთეულისთვის გადახდილი კომპენსაცია და შეძენილი აქტივებისა და აღებული ვალდებულებების შეძენის თარიღით აღიარებული ღირებულებები, ისევე როგორც სამიზნე ერთეულში არამაკონტროლებელი წილის რეალური ღირებულება შეძენის თარიღით. | |
| 20X2 წლის 30 ივნისს | ||
| კომპენსაცია | ფ.ე. | |
| 120(ვ)(i) | ფულადი სახსრები | 11,000 |
| 120(ვ)(iii); 120(ზ)(i) | პირობითი კომპენსაცია | 1,000 |
| 120(ვ) | სულ გადაცემული კომპენსაცია | 12,000 |
| 120(ნ) | შეძენასთან დაკავშირებული დანახარჯები (ასახული მყიდველი ერთეულის 20X2 წლის 31 დეკემბერს დასრულებული წლის სრული შემოსავლის ანგარიშგების გაყიდვის, საერთო და ადმინისტრაციულ ხარჯებში) | 1,250 |
| 120(ი) | შეძენილი იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და აღებული ვალდებულებების აღიარებული ღირებულებები | |
| ფინანსური აქტივები | 3,500 | |
| მარაგი | 1,000 | |
| ძირითადი საშუალებები | 10,000 | |
| იდენტიფიცირებადი არამატერიალური აქტივები | 3,300 | |
| ფინანსური ვალდებულებები | (4,000) | |
| პირობითი ვალდებულება | (1,000) | |
| სულ იდენტიფიცირებადი წმინდა აქტივები | 12,800 | |
| 120(ჟ)(i) | არამაკონტროლებელი წილი სამიზნე ერთეულში | (3,300) |
| გუდვილი | 2,500 | |
| 12,000 | ||
120(ვ)(iii) 120(ზ) 124(ბ) |
პირობითი კომპენსაციით მოითხოვება მყიდველი ერთეულის მიერ სამიზნე ერთეულის ყოფილი მფლობელებისათვის XE-ს, სამიზნე ოპერაციის მიერ ფლობილი არაკონსოლიდირებული წილობრივი ინვესტიცია, 20X3 წლის შემოსავლის ფ.ე.7,500-ზე ნამეტის 5 პროცენტის გადახდა, მაქსიმუმ ფ.ე.2,500-მდე (არადისკონტირებული). ყველა პოტენციური სამომავლო გადახდის ოდენობა, რომლის განხორციელება შეიძლება დასჭირდეს მყიდველ ერთეულს პირობითი კომპენსაციის შეთანხმების ფარგლებში, ფ.ე.0-დან ფ.ე.2,500-მდეა. პირობითი კომპენსაციის შეთანხმების რეალური ღირებულება, ფ.ე.1,000, შეფასდა შემოსავლის მეთოდის გამოყენებით. ძირითადი დაშვებები მოიცავდა დისკონტირების განაკვეთს დიაპაზონში 20-25 პროცენტი და XE-ს ალბათობით შესწორებულ შემოსავალს ფ.ე.10,000–20,000-ს. 20X2 წლის 31 დეკემბრისთვის არ შეცვლილა არც პირობითი კომპენსაციის შეთანხმებისთვის აღიარებული თანხა და არც ამ შეფასებისთვის გამოყენებული საბოლოო შედეგის დიაპაზონი ან დაშვებები. |
|
| 120(თ) | შეძენილი ფინანსური აქტივების რეალური ღირებულება მოიცავს დებიტორულ დავალიანებებს, რომლის რეალური ღირებულებაა ფ.ე.2,375. ხელშეკრულებების ფარგლებში მისაღები მთლიანი თანხაა ფ.ე.3,100, საიდანაც, მოსალოდნელია, რომ ფ.ე.450 ამოუღებადი იქნება. | |
| 124(ა) | შეძენილი იდენტიფიცირებადი არამატერიალური აქტივების რეალური ღირებულება, ფ.ე.3,300, პირობითი ღირებულებაა, რომელიც დამოკიდებულია ამ აქტივების საბოლოო შეფასებებზე. | |
120(კ) 124(გ) სსბასს 19.97, 98 |
პირობითი ვალდებულება, ფ.ე.1,000, აღიარებულია მოსალოდნელი სამიზნე ერთეულის მიერ გასული სამი წლის განმავლობაში გაყიდული პროდუქციის საგარანტიო მოთხოვნებისთვის. მოსალოდნელია, რომ ამ დანახარჯების ძირითადი ნაწილი 20X3 წელს იქნება გაწეული და დანახარჯები მთლიანად გაიწევა 20X4 წლის დასასრულისთვის. ყველა სამომავლო გადახდის, რომლის გადახდა მყიდველ ერთეულს მოეთხოვება საგარანტიო შეთანხმებების ფარგლებში, პოტენციური არადისკონტირებული ღირებულება შეფასებულია ფ.ე.500-დან ფ.ე.1,500-მდე. 20X2 წლის 30 ივნისის შემდეგ 20X2 წლის 31 დეკემბრამდე არ შეცვლილა ამ ვალდებულებისთვის აღიარებული თანხები ან ამ შეფასებებისთვის გამოყენებული საბოლოო შედეგების დიაპაზონი ან დაშვებები. | |
| 120(ჟ) | სამიზნე ერთეულში, კოტირებული ერთეული, არამაკონტროლებელი წილის რეალური ღირებულება შეფასდა შეშენის თარიღისთვის სამიზნე ერთეულის ჩვეულებრივი აქციების საბოლოო საბაზრო ფასის გამოყენებით. | |
| 120(რ)(i) | 20X2 წლის 30 ივნისის შემდეგ კონსოლიდირებულ სრული შემოსავლის ანგარიშგებაში ასახული სამიზნე ერთეულის მიერ წარმოქმნილი შემოსავალი იყო ფ.ე.4,090. იმავე პერიოდის განმავლობაში სამიზნე ერთეულის წვლილი მოგებაში იყო ფ.ე.1,710. | |
| 120(რ)(ii) | 20X2 წლს 1 იანვირდან რომ განხორციელებულიყო სამიზნე ერთეულის კონსოლიდირება, კონსოლიდირებული სრული შემოსავლის ანგარიშგებაში აისახებოდა შემოსავალი ფ.ე.27,670 და მოგება ფ.ე.12,870. | |
შეძენასთან დაკავშირებული განმარტებითი შენიშვნების განხილვისას ერთეულს დახმარებას გაუწევს სსბასს 1-ში მოცემული არსებითობის განხილვის გამოყენება.
შედარება ფასს 3-თანსსბასს 40-ის შეძენის აღრიცხვის მოთხოვნები ძირითადად ეფუძნება ფასს 3-ს (გამოცემული 2004 წელს, 2015 წლის 31 დეკემბრამდე შეტანილი ცვლილებების ჩათვლით). სსბასს 40-სა და ფასს 3-ში მოცემულ ამ მოთხოვნებს შორის ძირითადი განსხვავებაა:
|
ნორმატიული-აქტი-29 ⬇
დანართი №27კონცეპტუალური საფუძვლები საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშებისთვისკონცეპტუალური საფუძვლების ისტორიაკონცეპტუალური საფუძვლების თავები 1–4 გამოცემულ იქნა 2013 წლის იანვარში. კონცეპტუალური საფუძვლების შესავალი და თავები 5–8 გამოცემულ იქნა 2014 წლის ოქტომბერში. |
კონცეპტუალური საფუძვლები საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების
ფინანსური ანგარიშებისთვის
შინაარსი
გვერდი
შესავალი 20–24
თავი 1: კონცეპტუალური საფუძვლების როლი და მოქმედების
სფერო 25–28
თავი 2: ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მიზნები და მომხმარებლები 29–46
თავი 3: ხარისხობრივი მახასიათებლები 47–65
თავი 4: ანგარიშვალდებული ერთეული 66–71
თავი 5: ფინანსური ანგარიშგების ელემენტები 72–98
თავი 6: ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარება 99–103
თავი 7: აქტივებისა და ვალდებულებების შეფასება ფინანსურ
ანგარიშგებაში 104–133
თავი 8: ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში
წარდგენა 134–152
დანართი: კონცეპტუალური საფუძვლების რეგლამენტირებული პროცედურის გამოცემები 153
საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების
კონცეპტუალური საფუძვლების შესავალი
შესავალი
საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების კონცეპტუალური საფუძვლებით (შემდეგში „კონცეპტუალური საფუძვლები“) დადგენილია კონცეფციები, რომლებიც გამოყენებულ უნდა იქნეს საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტებისა (სსბასს) და რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებების (რპმ), რომლებიც გამოიყენება საჯარო სექტორის ერთეულების1 ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების (სდფა) მომზადებისას და წარდგენისას, შემუშავებისას.
2. საჯარო სექტორის ერთეულების უმეტესობის ძირითადი მიზანია საზოგადოებისთვის მომსახურების გაწევა, მოგების მიღებისა და ინვესტორებისათვის კაპიტალზე უკუგების წარმოქმნის ნაცვლად. ამიტომ, მსგავსი ერთეულების საქმიანობის შედეგების შეფასება ფინანსური მდგომარეობის, საქმიანობის ფინანსური შედეგებისა და ფულადი ნაკადების შემოწმებით მხოლოდ ნაწილობრივ არის შესაძლებელი. ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები მომხმარებელს უზრუნველყოფს ინფორმაციით ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების პროცესისთვის. ამგვარად, საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებლებს სჭირდებათ ინფორმაცია ისეთი საკითხების შეფასებისთვის, როგორიცაა:
● ერთეულმა მოქალაქეებს მომსხურება ეფექტიანად და ეფექტურად გაუწია თუ არა;
● სამომავლო დანახარჯებისთვის ამჟამად ხელმისაწვდომი რესურსები და რამდენად ვრცელდება მათზე შეზღუდვები ან რა პირობებით შეიძლება მათი გამოყენება;
● რამდენად შეიცვალა მიმდინარე მომსახურებებისათვის გადასახადის გადამხდელთა მომავალი წლის ტვირთი; და
● ერთეულის მიერ მომსახურების გაწევის უნარი გაუმჯობესდა თუ გაუარესდა გასულ წელთან შედარებით.
3. საზოგადოდ, მთავრობებს დიდი ძალაუფლება აქვთ, მათ შორის სამართლებრივი მოთხოვნების დაწესებისა და აღსრულების უფლებამოსილება, ასევე ამ მოთხოვნების შეცვლის შესაძლებლობა. გლობალურად სახელმწიფო სექტორი მნიშვნელოვნად განსხვავდება როგორც კონსტიტუციური მოწყობით, ისე მუშაობის მეთოდებით. თუმცა, სახელმწიფო სექტორში მმართველობა, როგორც წესი, მოიცავს აღმასრულებელი ხელისუფლების საკანონმდებლო ორგანოსადმი (ან ეკვივალენტური ორგანოსადმი) ანგარიშვალდებულებას.
4. ქვემოთ ხაზგასმულია სახელმწიფო სექტორის მახასიათებლები, რომელიც სსბასს-ის საბჭომ გაითვალისწინა წინამდებარე კონცეპტუალური საფუძვლების შემუშავებისას.
არაგაცვლითი ოპერაციების მოცულობა და ფინანსური მნიშვნელობა
5. არაგაცვლითი ოპერაციით ერთეული სხვა მხარისგან იღებს ღირებულებას, სანაცვლოდ დაახლოებით თანაბარი ღირებულების უშუალოდ გადაცემის გარეშე. მსგავსი ოპერაციები გავრცელებულია სახელმწიფო სექტორში. პიროვნების ან პიროვნებათა ჯგუფის მიერ მიღებული მომსახურების დონე და ხარისხი, როგორც წესი, პირდაპირ დაკავშირებული არ არის დაკისრებული გადასახადების დონესთან. პიროვნებას ან ჯგუფს შეიძლება მოუწიოს დანახარჯის ან საზღაურის გადახდა და/ან შეიძლება მოუწიოს გარკვეული შენატანის გაკეთება გარკვეული მომსახურების ხელმისაწვდომობისთვის. მაგრამ მსგავსი ოპერაციები, საზოგადოდ, არაგაცვლითი ხასიათისაა, რადგან პიროვნების ან პიროვნებათა ჯგუფის მიერ სარგებლის სახით მიღებული ღირებულება მიახლოებით თანაბარი არ იქნება იმ საზღაურის ან შენატანების თანხისა, რომელიც აღნიშნულმა პიროვნებამ ან პიროვნებათა ჯგუფმა გადაიხადა. არაგაცვლითი ოპერაციების ხასიათმა შეიძლება გავლენა მოახდინოს იმაზე, თუ როგორ აღიარდება, შეფასდება ან წარდგება ისინი, რათა საუკეთესოდ შეუწყოს ხელი მომსახურების მიმღებთა და რესურსის მომწოდებელთა მიერ ერთეულის შეფასებას.
6. დაბეგვრა კანონიერი, სავალდებულო არაგაცვლითი ოპერაციაა პიროვნებას ან საწარმოებსა და მთავრობას შორის. გადასახადების ამოღების უფლება შეიძლება მნიშვნელოვნად განსხვავდებოდეს, რაც დამოკიდებულია ეროვნული მთავრობის, ქვე-ნაციონალური მთავრობისა და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულების უფლებამოსილებებს შორის ურთიერთკავშირზე. საერთაშორისო საჯარო სექტორის ერთეულები ძირითადად ფინანსდება ნაციონალური, რეგიონული და შტატის მთავრობებისგან ტრანსფერებით. მსგავსი დაფინანსება შეიძლება ხელშეკრულებებით და კონვენციებით რეგულირდებოდეს ან ნებაყოფილობით საფუძველზე განხორციელდეს.
7. მთავრობები და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულები ანგარიშვალდებულნი არიან რესურსის მომწოდებლებთან, განსაკუთრებით მათ წინაშე, ვინც რესურსს აწვდით გადასახადებისა და სხვა სავალდებულო ოპერაციების მეშვეობით. მე-2 თავში, ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მიზნები და მომხმარებლები, განხილულია ფინანსური ანგარიშგების ანგარიშვალდებულების მიზანი.
დამტკიცებული ბიუჯეტის მნიშვნელობა
8. მთავრობებისა და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულების უმეტესობა ამზადებს ბიუჯეტს. მრავალ იურისდიქციაში კონსიტუციური მოთხოვნაა ბიუჯეტის მომზადება და საკანონმდებლო (ან ეკვივალენტური) ორგანოს მიერ დამტკიცებული ბიუჯეტის გასაჯაროება. საკანონმდებლო (ან ეკვივალენტური) ორგანო ახორციელებს ზედამხედველობას, მოქალაქეები და მათ მიერ არჩეული წარმომადგენლები ერთეულის ხელმძღვანელობისგან ფინანსურ ანგარიშვალდებულებას მოითხოვენ ბიუჯეტისა და სხვა მექანიზმების მეშვეობით. ხშირ შემთხვევაში დამტკიცებული ბიუჯეტი გადასახადების დონეების დადგენის საფუძველი და საკანონმდებლო ორგანოსგან ხარჯვის დამტკიცების პროცესის შემადგენელი ნაწილია.
9. დამტკიცებული ბიუჯეტის მნიშვნელობის გამო ინფორმაცია, რომელიც მომხმარებელს საშუალებას აძლევს ფინანსური შედეგები შეადაროს ბიუჯეტით განსაზღვრულს, ხელს უწყობს იმის შეფასებას, თუ რამდენად შეასრულა საჯარო სექტორის ერთეულმა თავისი მიზნები. მსგავსი ინფორმაცია ხელს უწყობს ანგარიშვალდებულებას და გადაწყვეტილებების მიმღებებისთვის ინფორმაციას უზრუნველყოფს მომდევნო ბიუჯეტისთვის. ბიუჯეტთან მიმართებით ანგარიშგება სახელმწიფო ფინანსებთან დაკავშირებულ საკანონმდებლო მოთხოვნებთან შესაბამისობის წარმოჩენის გავრცელებული მექანიზმია. საბიუჯეტო ინფორმაციასთან დაკავშირებით მომხმარებელთა მოთხოვნილებები განხილულია მე-2 თავში.
სახელმწიფო სექტორის პროგრამების ხასიათი და ხანგრძლივობა
10. სახელმწიფო სექტორის მრავალი პროგრამა გრძელვადიანია და მოვალეობების დაკმაყოფილება დამოკიდებულია სამომავლო დაბეგვრასა და შენატანებზე. სახელმწიფო სექტორის პროგრამების შედეგად წარმოქმნილი მრავალი დაპირება და სამომავლო გადასახადების დაკისრების უფლებამოსილება არ აკმაყოფილებს მე-5 თავში, ფინანსური ანგარიშგების ელემენტები, მოცემულ ვალდებულებისა და აქტივის განმარტებებს. ამგვარად, მსგავსი დაპირებები და უფლებამოსილება ფინანსურ ანგარიშგებაში არ აღიარდება.
11. შედეგად, ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება და საქმიანობის ფინანსური შედეგები ვერ უზრუნველყოფს ინფორმაციას, რომელიც მომხმარებელს სჭირდება გრძელვადიანი პროგრამების შესახებ, განსაკუთრებით სოციალური დახმარების პროგრამების შემთხვევაში. მრავალი გადაწყვეტილების ფინანსურ შედეგს გავლენა ექნება მომავალში, მრავალი წლისა და შეიძლება დეკადის განმავლობაშიც კი, ამიტომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები, რომელიც ერთეულის ფინანსებისა და პროგრამების გრძელვადიანი მდგრადობის შესახებ პერსპექტიულ ფინანსურ ინფორმაციას შეიცავს, აუცილებელია ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის, როგორც ეს მე-2 თავშია განხილული.
12. მართალია, პოლიტიკური კონტროლი შეიძლება რეგულარულად იცვლებოდეს, მაგრამ ეროვნული სახელმწიფოები, საზოგადოდ, ხანგრძლივად არსებობენ. მართალია, მათ შეიძლება მკაცრი ფინანსური სირთულეები და დეფოლტი განიცადონ სახელმწიფო სავალო მოვალეობებთან დაკავშირებით, მაგრამ ეროვნული სახელმწიფოები აგრძელებენ არსებობას. როდესაც ქვე-ნაციონალური ერთეულები განიცდიან ფინანსურ სირთულეებს, შეიძლება ნაციონალურმა მთავრობამ ბოლო ინსტანციის გამსესხებლის როლი შეასრულოს ან ფართომასშტაბიანი გარანტიები უზრუნველყოს. ქვე-ნაციონალური ერთეულების ძირითადი მომსახურების გაწევის დაპირებების დაფინანსება შეიძლება გაგრძელდეს ზედა დონის მთავრობის მიერ. სხვა შემთხვევებში, საჯარო სექტორის ერთეულებმა, რომლებსაც არ შეუძლიათ თავიანთი ვალდებულებების შესრულება მათი ანგარიშსწორების ვადის დადგომისას, შეიძლება არსებობა გააგრძელონ თავიანთი საქმიანობის რესტრუქტურიზაციის მეშვეობით.
13. ფინანსური ანგარიშგების მომზადების საფუძველია ფუნქციონირებადი საწარმოს პრინციპი. აღნიშნული პრინციპის ინტერპრეტაცია უნდა ასახავდეს პუნქტებში 11 და 12 განხილულ საკითხებს.
საჯარო სექტორში აქტივებისა და ვალდებულებების ხასიათი და დანიშნულება
14. საჯარო სექტორში ძირითადი აქტივებისა და სხვა აქტივების ფლობის ძირითადი მიზეზია მათი მომსახურების პოტენციალი, ნაცვლად მათი ფულადი ნაკადის წარმოქმნის უნარისა2. გაწეული მომსახურების სახეების გამო საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ გამოყენებული აქტივების მნიშვნელოვანი ნაწილი სპეციალიზებულია - მაგალითად, გზები და სამხედრო აქტივები. მსგავსი აქტივების ბაზარი შეიძლება შეზღუდული იყოს და მაშინაც კი, როდესაც ეს ასე არ არის, შეიძლება მნიშვნელოვანი ადაპტირება გახდეს საჭირო სხვა ოპერაციებში ამ აქტივების გამოსაყენებლად. აღნიშნული ფაქტორები გავლენას ახედენენ მსგავსი აქტივების შეფასებაზე. მე-7 თავში, აქტივებისა და ვალდებულებების შეფასება ფინანსურ ანგარიშგებაში, განხილულია აქტივების შეფასების საფუძველი.
15. მთავრობები და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულები შეიძლება ფლობდნენ აქტივებს, რომლებსაც წვლილი შეაქვთ ქვეყნის ან რეგიონის ისტორიულ და კულტურულ ხასიათში - მაგალითად, ხელოვნების საგანძური, ისტორიული შენობები და ხელოვნების სხვა ნიმუშები. ისინი შეიძლება ასევე პასუხისმგებელნი იყვნენ ეროვნული პარკებისა და ადგილობრივი ფლორითა და ფაუნით მდიდარ ბუნებრივ ტერიტორიებზე. მსგავსი ერთეულები და ტერიტორიები, როგორც წესი, გასაყიდად გამიზნული არ არის, თუნდაც არსებობდეს ბაზარი. სანაცვლოდ, მთავრობებსა და საჯარო სექტორის ერთეულებს მათი დაცვისა და ახლანდელი და მომავალი თაობებისთვის შენარჩუნების პასუხისმგებლობა აქვთ.
16. მთავრობებს ხშირ შემთხვევაში უფლებამოსილება აქვთ ბუნებრივ და სხვა რესურსებზე, როგორიცაა მინერალური რესურსები, წყალი, სათევზაო ადგილები, ტყეები და ელექტრომაგნიტური სპექტრი. აღნიშნული უფლებამოსილება მთავრობებს მსგავსი რესურსების ლიცენზიის გაცემის ან მათი გამოყენებიდან როიალტებისა და გადასახადების მიღების საშუალებას აძლევს. მე-5 და მე-6, ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარება, თავებში მოცემულია აქტივის განმარტება და აღიარების კრიტერიუმები.
17. მთავრობები და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულები მომსახურების გაწევის მიზნებთან დაკავშირებით იღებენ ვალდებულებებს. მრავალი ვალდებულება წარმოიქმნება არაგაცვლითი ოპერაციებიდან და მოიცავს ვალდებულებებს, რომლებიც დაკავშირებულია სოციალური დახმარების პროგრამების განხორციელებასთან. ვალდებულებები შეიძლება ასევე წარმოიშვას მთავრობის, როგორც ბოლო ინსტანციის გამსესხებლის როლიდან და ასევე კატასტროფის მსხვერპლისთვის რესურსების გადაცემის მოვალეობებიდან. ამასთან, მრავალ მთავრობას აქვს მოვალეობები, რომლებიც წარმოიქმნება ფულადი ოპერაციებიდან, როგორიცაა მაგალითად მიმოქცევაში არსებული ვალუტა. ვალდებულების განმარტება და აღიარების კრიტერიუმები განხილულია მე-5 და მე-6 თავებში.
საჯარო სექტორის ერთეულების მარეგულირებელი ფუნქცია
18. მრავალ მთავრობასა და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულებს აქვთ ეკონომიკის გარკვეულ დარგებში მოქმედი საწარმოების უშუალოდ ან სპეციალურად შექმნილი სააგენტოების მეშვეობით რეგულირების უფლებამოსილება. რეგულირების საბაზისო სახელმწიო პოლიტიკის არსია საზოგადოების ინტერესის დაცვა კონკრეტული სახელმწიფო პოლიტიკის მიზნების შესაბამისად. მარეგულირებელი ინტერვენციები შეიძლება განხორციელდეს ასევე ბაზრის არასრულყოფილების ან გარკვეული მომსახურებებისთვის საბაზრო ჩავარდნის შემთხვევებში, ან ისეთი ფაქტორების შესარბილებლად, როგორიცაა დაბინძურება, რომლის გავლენის ფასწარმოქმნის მეშვეობით გადაცემა არ ხდება. მსგავსი მარეგულირებელი საქმიანობა ხორციელდება სამართლებრივი პროცესის შესაბამისად.
19. მთავრობებმა შეიძლება ასევე განახორციელონ საკუთარი თავისა და საჯარო სექტორის ერთეულების რეგულირება. შეიძლება განსჯის გამოყენება იქნეს საჭირო იმის განსაზღვრისთვის, მსგავსი რეგულირება წარმოქმნის თუ არა საჯარო სექტორის ერთეულების, რომელთა აქტივებისა და ვალდებულების აღიარებაა საჭირო, უფლებებსა და მოვალეობებს, ან საჯარო სექტორის ერთეულის უნარს, ცვლილება შეიტანოს მსგავს რეგულირებაში, გავლენა აქვს თუ არა იმაზე, თუ როგორ აღირიცხება მსგავსი უფლებები და მოვალეობები. მე-5 თავში განხილულია უფლებები და მოვალეობები.
ურთიერთობა სტატისტიკურ ანგარიშებთან
20. მრავალი მთავრობა გამოსცემს ორი ტიპის ფაქტობრივ ფინანსურ ინფორმაციას: (ა) სახელმწიფო მმართველობის სექტორის (GGS) სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკას (GFS) მაკროეკონომიკური ანალიზისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის, და (ბ) ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშგებებს (ფინანსური ანგარიშგებები) ანგარიშვალდებულებისა და საწარმოს დონეზე გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის, მათ შორის ფინანსური ანგარიშგება მთლიანად მთავრობის ანგარიშვალდებული ერთეულისთვის.
21. მაკროეკონომიკური სტატისტიკის ყოვლისმომცველი სტანდარტები მოცემულია ეროვნული ანგარიშების სისტემაში (SNA). ეროვნული ანგარიშების სისტემა არის ეროვნული ეკონომიკისა და მისი კომპონენტების, სახელმწიფო მმართველობის სექტორის ჩათვლით, სისტემური და დეტალური აღწერის საფუძველი. შემდეგ აღნიშნული სტანდარტები გამოიყენება ეროვნულ და რეგიონულ დონეზე, მაგალითად, ევროკავშირში, „ევროპული ანგარიშების სისტემის“ მეშვეობით. ეროვნული ანგარიშების სისტემის ანგარიშგების სახელმძღვანელო მითითებები მოიცავს საერთაშორისო სავალუტო ფონდის სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის სახელმძღვანელოს.
22. სსბასს-ის შესაბამის ფინანსურ ანგარიშგებასა და სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის ანგარიშებს მრავალი საერთო აქვთ. ანგარიშგების ორივე საფუძვლები ეხება (ა) ფინანსურ, დარიცხვის საფუძველზე მომზადებულ ინფორმაციას, (ბ) მთავრობის აქტივებს, ვალდებულებებს, ამონაგებსა და ხარჯებს და (გ) ფულადი ნაკადების შესახებ სრულყოფილ ინფორმაციას. ანგარიშგების ამ ორ საფუძველს შორის მნიშვნელოვანი დუბლირებაა, რაც ამყარებს ამ ინფორმაციას.
23. თუმცა, სსბასს-ისა და სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის (GFS) ანგარიშგების სახელმძღვანელო მითითებებს განსხვავებული მიზნები აქვს. საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ ფინანსური ანგარიშგების მიზნებია ისეთი ინფორმაციის მიწოდება ანგარიშვალდებულ ერთეულზე, რომელიც სასარგებლო იქნება ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებლებისთვის ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის. სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის (GFS) ანგარიშები გამოიყენება (ა) ფისკალური პოლიტიკის ალტერნატივების ანალიზის, პოლიტიკის შემუშავებისა და ფისკალური პოლიტიკის გავლენის შეფასებისათვის, (ბ) ეკონომიკაზე გავლენის განსაზღვრისთვის და (გ) ფისკალური შედეგების ქვეყნისა და საერთაშორისო დონეზე შესადარებლად. აქცენტია სახელმწიფო მმართველობის სექტორისა (GGS) და ზოგადად საჯარო სექტორის ეკონომიკაზე გავლენის შეფასებაზე, სრულყოფილი მაკროეკონომიკური სტატისტიკური საფუძვლების ფარგლებში.
24. აღნიშნული განსხვავებული მიზნები და განსხვავებულ ანგარიშვალდებულ ერთეულებზე აქცენტის გაკეთება განაპირობებს გარკვეული ოპერაციებისა და მოვლენების განსხვავებულ აღრიცხვას. ამ ორ სააღრიცხვო სისტემას შორის იმ განსხვავებების ამოღება, რომლებსაც ფუნდამენტური მნიშვნელობა არა აქვს მათი განსხვავებული მიზნებისა და ანგარიშვალდებული ერთეულებისათვის, და ერთადერთი, ინტეგრირებული ფინანსური ინფორმაციის სისტემის გამოყენება როგორც სსბასს-ის შესაბამისი ფინანსური ანგარიშგების, ისე სახელმწიფო ფინანსების სტატისტიკის (GFS) ანგარიშების შესაქმნელად, სასარგებლო იქნება მომხმარებლებისათვის, ანგარიშის ხარისხის, დროულობისა და აღქმადობის თვალსაზრისით. აღნიშნული საკითხები და მათი გავლენა განხილულია მე-2, მე-4, ანგარიშვალდებული ერთეული, და მე-7 თავებში, სადაც განხილულია ფინანსური ანგარიშგების, ანგარიშვალდებული ერთეულისა და შეფასების მიზნები.
2013 წლის იანვარი
თავი 1: კონცეპტუალური საფუძვლების როლი და მოქმედების სფერო
შინაარსი
პუნქტები
კონცეპტუალური საფუძვლების როლი 1.1
კონცეპტუალური საფუძვლების მოქმედების სფერო 1.2–1.3
ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები 1.4–1.7
კონცეპტუალური საფუძვლების გამოყენება 1.8
დასკვნის საფუძველი
კონცეპტუალური საფუძვლების როლი
1.1 საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების კონცეპტუალური საფუძვლებით (შემდეგში „კონცეპტუალური საფუძვლები“) დადგენილია კონცეფციები, რომლებიც იმ საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის (შემდეგში „ფინანსური ანგარიში“) წარდგენის საფუძველია, რომლებიც ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდს იყენებენ. სახელმწიფო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭო (სსბასსს) ამ კონცეფციებს გამოიყენებს სახელმწიფო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტებისა (სსბასს) და რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებების (RPGs) შესამუშავებლად, რომლებიც გამოიყენება საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომზადებისა და წარდგენისათვის.
კონცეპტუალური საფუძვლების მოქმედების სფერო
1.2 კონცეპტუალური საფუძვლებით არ დგინდება სავალდებულო მოთხოვნები იმ საჯარო სექტორის ერთეულების ფინანსური ანგარიშების წარდგენისთვის, რომლებმაც მიიღეს სსბასს, მას უპირატესი მოქმედების უფლება არა აქვს არც სსბასს-ზე და არც რეკომენდებული პრაქტიკის სახელმძღვანელო მითითებებზე. ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ოპერაციების, სხვა მოვლენებისა და საქმიანობების აღიარებასთან, შეფასებასა და წარდგენასთან დაკავშირებული სავალდებულო მოთხოვნები მოცემულია სსბასს-ებში.
1.3 წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში შეიძლება მოცემული იყოს სახელმძღვანელო მითითებები ფინანსური ანგარიშგების საკითხებზე, რომლებიც ასახული არ არის სსბასს-ებში ან რეკომენდებულ პრაქტიკულ მითითებებში (RPGs). ასეთ ვითარებაში ფინანსური ანგარიშგების მომზადებლებსა და სხვებს შეუძლიათ მიმართონ კონცეპტუალურ საფუძვლებში მოცემულ განმარტებებს, აღიარების კრიტერიუმებს, შეფასების პრინციპებსა და სხვა კონცეფციებს და გაითვალისწინონ მათი გამოყენებადობა.
ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები
1.4 ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები მთავრობებისა და საჯარო სექტორის ერთეულების გამჭვირვალე ფინანსური ანგარიშის წარდგენის ცენტრალური კომპონენტია და ხელს უწყობს და აუმჯობესებს მას. ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიში არის ფინანსური ანგარიში, რომლის მიზანია იმ მომხმარებლების საინფორმაციო მოთხოვნილებების დაკმაყოფილება, რომლებსაც არ შეუძლიათ მოითხოვონ მათ სპეციფიკურ საინფორმაციო მოთხოვნილებებზე მორგებული ფინანსური ანგარიშების მომზადება.
1.5 ფინანსური ინფორმაციის ზოგიერთ მომხმარებელს შეიძლება ჰქონდეს მის სპეციფიკურ საინფორმაციო მოთხოვნილებებზე მორგებული ფინანსური ანგარიშგების მომზადების მოთხოვნის უფლებამოსილება. მართალია, ასეთი მხარეების მიზნებისათვის შეიძლება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში მოცემული ინფორმაცია სასარგებლო იყოს, მაგრამ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები არ მზადდება მათ სპეციფიკურ საინფორმაციო მოთხოვნილებებზე რეაგირების მიზნით.
1.6 ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები მრავალ ანგარიშს მოიცავს, რომელთაგან თითოეული უშუალოდ ეხება ფინანსური ანგარიშების წარდგენის მოქმედების სფეროში შემავალი მიზნების გარკვეული ასპექტებსა და საკითხებს. ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები მოიცავს ფინანსურ ანგარიშგებას, მის განმარტებით შენიშვნებსა (შემდეგში მოიხსენიება როგორც ფინანსური ანგარიშგება, თუ სხვაგვარად არ არის მითითებული) და დამატებით ინფორმაციას, რომელიც აუმჯობესებს და ავსებს ფინანსურ ანგარიშგებას.
1.7 ფინანსური ანგარიშის მოქმედების სფერო განსაზღვრავს იმ ოპერაციების, სხვა მოვლენებისა და საქმიანობების საზღვრებს, რომლებიც შეიძლება აისახოს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში. ფინანსური ანგარიშის მოქმედების სფერო განისაზღვრება ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითადი მომხმარებლების საინფორმაციო მოთხოვნილებებით და ფინანსური ანგარიშის მიზნებით. ფაქტორები, რომლებიც განაპირობებს ფინანსური ანგარიშის მოქმედების სფეროს ჩამოყალიბებას, განხილულია მომდევნო თავში.
კონცეპტუალური საფუძვლების გამოყენება
1.8 წინამდებარე კონცეპტუალური საფუძვლები ვრცელდება იმ საჯარო სექტორის ერთეულების ფინანსურ ანგარიშებზე, რომლებიც სსბასს-ს იყენებენ. ამგვარად, ის ვრცელდება ეროვნულ, რეგიონულ, შტატის/პროვინციისა და ადგილობრივი მთავრობის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებზე. ის გამოიყენება ასევე საჯარო სექტორის ერთეულების ფართო სპექტრისთვის, მათ შორის:
● სამინისტროები, დეპარტამენტები, პროგრამები, საბჭოები, კომისიები, სააგენტოები;
● საჯარო სექტორის სოციალური დაცვის ფონდები, ტრასტები და საკანონმდებლო ორგანო; და
● საერთაშორისო სახელმწიფო ორგანიზაციები.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ახლავს, მაგრამ არ არის კონცეპტუალური საფუძვლების შემადგენელი ნაწილი.
კონცეპტუალური საფუძვლების როლი და მოქმედების სფერო
დს1.1 წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში მოცემულია კონცეფციები, რომლებსაც სსბასსს გამოიყენებს სსბასს-ისა და რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებების (RPGs) შესამუშავებლად, რომელთა მიზანია ფინანსური ანგარიშის საკითხებთან დაკავშირებით მომხმარებლებისა და სხვებისთვის დახმარების გაწევა. სსბასს-ში მოცემულია სავალდებულო მოთხოვნები. სსბასს და რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებები (RPGs) შეიქმნა სათანადო გულისხმიერების პროცესის შედეგად, რომელიც დაინტერესებულ მხარეებს უზრუნველყოფს შეთავაზებულ კონკრეტულ მოთხოვნებთან, სხვადასხვა იურისდიქციაში არსებულ პრაქტიკასთან ამ მოთხოვნების შესაბამისობის ჩათვლით, დაკავშირებით წვლილის შეტანის შესაძლებლობით.
დს1.2 წინამდებარე კონცეპტუალური საფუძვლები ხელს უწყობს სსბასს-ის შემუშავებას. ამგვარად, ის შესაფერისია ყველა ერთეულისთვის, რომელიც სსბასს-ს იყენებს. მთლიანად მთავრობის დონეზე სსბასს-ის შესაბამისად მომზადებულ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში შეიძლება ასევე ყველა საჯარო ერთეულის კონსოლიდირება, მიუხედავად იმისა, ამ ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები სსბასს-ებთან შესაბამისობაშია თუ არა.
სპეციალური დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები
დს1.3 სტანდარტის შემდგენლები „სპეციალური დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშს“ ხშირად აღწერენ, როოგრც ფინანსურ ანგარიშებს, რომელიც მომზადებულია იმ მომხმარებელთა მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად, რომელთაც აქვთ ისეთი ფინანსური ანგარიშგების მომზადების მოთხოვნის უფლებამოსილება, რომელშიც გამჟღავნებულია ინფორმაცია, რომელიც მათ სჭირდებათ კონკრეტული მიზნებისთვის. სსბასსს აცნობიერებს, რომ სსბასს-ის მოთხოვნები ეფექტურად და სასარგებლოდ გამოიყენებოდა (და შეიძლება ასე გაგრძელდეს) სპეციალური დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომზადებისთვის.
ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები
დს1.4 წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში აღიარებულია, რომ მომხმარებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებების დასაკმაყოფილებლად ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები შეიძლება შეიცავდეს დამატებით ინფორმაციას, რომელიც აუმჯობესებს და ავსებს ფინანსურ ანგარიშგებას. ამგვარად, კონცეპტუალურ საფუძვლებში მოცემულია ფინანსური ანგარიშის მოქმედების სფერო, რომელიც უფრო ყოვლისმომცველია, ვიდრე ფინანსური ანგარიშგების მოქმედების სფერო. წინამდებარე კონცეპტუალური საფუძვლების ქვემოთ მოცემულ მე-2 თავში, ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მიზნები და მომხმარებლები, გამოვლენილია ფინანსური ანგარიშის მიზნები და ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითადი მომხმარებლები. მასში მოცემულია ასევე ძირითადი მომხმარებლების სავარაუდო საინფორმაციო მოთხოვნილებები, რომელიც შეიძლება ფინანსური ანგარიშის მოქმედების სფეროში შედიოდეს.
2013 წლის იანვარი
თავი 2: ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მიზნები და მომხმარებლები
შინაარსი
პუნქტი
ფინანსური ანგარიშის მიზნები 2.1–2.2
ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებლები 2.3–2.6
ანგარიშვალდებულება და გადაწყვეტილებების მიღება 2.7–2.10
მომსახურების მიმღებთა და რესურსის მიმწოდებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებები 2.11–2.13
ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაცია... 2.14–2.28
ფინანსური მდგომარეობა, საქმიანობის ფინანსური შედეგები და ფულადი ნაკადები 2.14–2.17
საბიუჯეტო ინფორმაცია და შესაბამისობა საკანონმდებლო და სხვა წესებთან, რომელთა მეშვეობით რეგულირდება რესურსების მოზიდვა და გამოყენება 2.18–2.21
მომსახურების გაწევის მიზნების მიღწევა 2.22–2.24
სამომავლო ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაცია 2.25–2.27
ახსნა-განმარტებითი ინფორმაცია 2.28
ფინანსური ანგარიშგება და ინფორმაცია, რომელიც აუმჯობესებს და ავსებს ფინანსურ ანგარიშგებას 2.29–2.30
ინფორმაციის სხვა წყაროები 2.31
დასკვნის საფუძველი
ფინანსური ანგარიშის მიზნები
2.1 საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ ფინანსური ანგარიშის წარდგენის მიზნებია ერთეულის შესახებ ისეთი ინფორმაციის უზრუნველყოფა ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებლისთვის, რომელიც სასარგებლოა ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის (შემდეგში „სასარგებლო ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის“).
2.2 ფინანსური ანგარიშის წარდგენა თვითმიზანი არ არის. მისი დანიშნულებაა ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებლების სასარგებლო ინფორმაციით უზრუნველყოფა. ამგვარად, ფინანსური ანგარიშის მიზნები განისაზღვრება ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებლებსა და მათ საინფორმაციო მოთხოვნილებებზე მინიშნებით.
ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებლები
2.3 მთავრობები და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულები რესურსებს იღებენ გადასახადის გადამხდელების, დონორების, გამსესხებლებისა და რესურსის სხვა მომწოდებლებისგან, მოქალაქეებისა და მომსახურების სხვა მიმღებთათვის მომსახურების გაწევაში გამოსაყენებლად. აღნიშნული ერთეულები თავიანთ მართვასა და რესურსების გამოყენებაზე ანგარიშვალდებულები არიან მათ წინაშე, ვინც მათთვის უზრუნველყოფს ამ რესურსებს, ასევე მათ წინაშე, ვინც დამოკიდებულია მათ მიერ ამ რესურსების გამოყენებასა და საჭირო მომსახურების გაწევაზე. ისინი, ვინც უზრუნველყოფს აღნიშნულ რესურსებს და იღებენ, ან მოელიან რომ მიიღებენ, მომსახურებას, ასევე საჭიროებენ ინფორმაციას თავიანთი გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის.
2.4 ამიტომ, საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები შემუშავებულია ძირითადად იმ მომსახურების მიმღებთა და რესურსების მომწოდებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებისთვის, რომელთაც არა აქვთ უფლებამოსილება, რომ საჯარო სექტორის რომელიმე ერთეულს მოსთხოვოს იმ ინფორმაციის გამჟღავნება, რომელიც მათ სჭირდებათ ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის. ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითადი მომხმარებლები არიან ასევე საკანონმდებლო (ან მსგავსი) ორგანო, პარლამენტის (ან მსგავსი წარმომადგენლობითი ორგანო) წევრები, რომლებიც ინტენსიურად და მუდმივად იყენებენ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშს, როდესაც ასრულებენ თავიანთ მოვალეობას, როგორც მომსახურების მიმღებთა და რესურსების მომწოდებელთა ინტერესის წარმომადგენლები. ამგვარად, წინამდებარე კონცეპტუალური საფუძვლების მიზნებისათვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითადი მომხმარებლები არიან მომსახურების მიმღებნი და მათი წარმომადგენლები და რესურსების მიმწოდებლები და მათი წარმომადგენლები (შემდეგში „მომსახურების მიმღებნი და რესურსების მიმწოდებლები“, თუ სხვაგვარად მითითებული არ არის).
2.5 მომხმარებლები მთავრობისა და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულებისგან იღებენ მომსახურებას და მათ უზრუნველყოფენ რესურსებით. ამგვარად, მოქალაქეები არიან ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითადი მომხმარებლები. მომსახურების ზოგიერთი მიმღები და რესურსების ზოგიერთი მომწოდებელი, რომლებიც ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშს ეყრდნობიან ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის საჭირო ინფორმაციის მისაღებად, შეიძლება არ იყვნენ მოქალაქეები - მაგალითად, რეზიდენტები, რომლებიც გადასახადს იხდიან და/ან სარგებელს იღებენ, მაგრამ მოქალაქეები არ არიან; მრავალმხრივი ან ორმხრივი დონორი სააგენტოები და მრავალი გამსესხებელი და კორპორაცია, რომლებიც მთავრობასთან თანამშრომლობს და უზრუნველყოფს რესურსებით; ასევე ისინი, ვინც აფინანსებს და/ან სარგებელს იღებს საერთაშორისო სამთავრობო ორგანიზაციების მიერ გაწეული მომსახურებისგან. მთავრობები, რომლებიც რესრურსებს აწვდიან საერთაშორისო სამთავრობო ორგანიზაციებს, უმეტეს შემთხვევაში დამოკიდებულნი არიან ამ ორგანიზაციების ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშზე ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის საჭირო ინფორმაციისთვის.
2.6 ზოგადი დანიშნულების ფინანსურმა ანგარიშმა, რომელიც აკმაყოფილებს მომსხურების მიმღებთა და რესურსების მიმწოდებელთა ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებთან დაკავშირებულ საინფორმაციო მოთხოვნილებებს, შეიძლება ასევე სასარგებლო ინფორმაცია უზრუნველყოს სხვა მხარეებისთვის და სხვა მიზნებისთვის. მაგალითად, მთავრობის სტატისტიკოსები, ანალიტიკოსები, მედია, ფინანსური მრჩევლები, საზოგადოებრივი დაინტერესებისა და ლობისტი ჯგუფები და სხვები, შეიძლება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახულ ინფორმაციას სასარგებლოდ მიიჩნევდნენ თავიანთი მიზნებისათვის. ორგანიზაციებს, რომელთაც აქვთ თავიანთ საინფორმაციო მოთხოვნილებებზე მორგებული ფინანსური ანგარიშების მომზადების მოთხოვნის უფლებამოსილება - მაგალითად, მარეგულირებელი და საზედამხედველო ორგანოები, აუდიტი, საკანონმდებლო ან სხვა მმართველი ორგანოს ქვეკომიტეტები, ცენტრალური სააგენტოები და ბიუჯეტის მაკონტროლებლები, ერთეულის ხელმძღვანელობა, სარეიტინგო სააგენტოები და ზოგიერთ შემთხვევაში, გამსესხებელი ინსტიტუტები და განვითარებისა და სხვა დახმარების პროვაიდერები. მართალია, აღნიშნული სხვა მხარეებისთვის შეიძლება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაცია სასარგებლო იყოს, მაგრამ ისინი ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითადი მომხმარებლები არ არიან. ამგვარად, ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები არ მზადდება კონკრეტულად მათი საინფორმაციო მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებისათვის.
ანგარიშვალდებულება და გადაწყვეტილებების მიღება
2.7 მთავრობისა და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულების ძირითადი ფუნქციაა ისეთი მომსახურების გაწევა, რომელიც მოქალაქეებისა სხვა რეზიდენტების, რომლებიც შესაბამის კრიტერიუმებს აკმაყოფილებენ, კეთლდღეობას აუმჯობესებს ან უზრუნველყოფს მის შენარჩუნებას. აღნიშნული მომსახურებები მოიცავს, მაგალითად, სოციალური დახმარების პროგრამებისა და პოლიციის, საჯარო განათლების, ეროვნული უსაფრთხოებისა და თავდაცვის მომსახურებებს. უმეტეს შემთხვევებში აღნიშნული მომსახურებები გაიწევა არაგაცვლითი ოპერაციების შედეგად3 და არაკონკურენტულ გარემოში.
2.8 მთავრობები და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულები ანგარიშვალდებულნი არიან მათ წინაშე, ვინც რესურსებით ამარაგებთ, ასევე მათ წინაშე, ვინც მათზეა დამოკიდებული, რომ ამ რესურსების გამოყენებით მომსახურებას გასწევენ საანგარიშგებო პერიოდში და გრძელვადიან პერიოდში. ანგარიშვალდებულების მოვალეობების შესრულება მოითხოვს ერთეულის მიერ მისთვის ამომრჩევლებისა და სხვებისთვის მომსახურების გაწევის მიზნით მიწოდებული რესურსების მართვისა და კანონსა და რეგულირებასთან, ან სხვა წესებთან, რომლითაც რეგულირდება მის მიერ მომსახურების მიწოდება და სხვა ოპერაციების შესრულება, შესაბამისობის შესახებ ინფორმაციის მიწოდებას. საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ გაწეული მომსახურების დაფინანსების ხასიათის გათვალისწინებით (ძირითადად საგადასახადო შემოსავლებისა და სხვა არაგაცვლითი ოპერაციების მეშვეობით) და ხანგრძლივ პერიოდში აღნიშნული მომსახურების გაწევაზე მომსახურების მიმღებთა დამოკიდებულების გათვალისწინებით, ანგარიშვალდებულების მოვალეობების შესრულებისათვის საჭირო იქნება ინფორმაციის მიწოდება ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა ერთეულის მიღწევები საანგარიშგებო პერიოდში მომსახურების გაწევაში და მისი უნარი, განაგრძოს მომსახურების გაწევა მომავალ პერიოდებში.
2.9 მომსახურების მიმღებები და რესურსების მიმწოდებლები ასევე მოითხოვენ ინფორმაციას გადაწყვეტილებების მისაღებად. მაგალითად:
● გამსესხებლები, დონორები და სხვები, ვინც ნებაყოფილობით აწვდიან რესურსებს, მათ შორის გაცვლითი ოპერაციებით, გადაწყვეტილებებს იღებენ იმის თაობაზე, მიაწოდონ თუ არა რესრუსები მთავრობის ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის მიმდინარე და სამომავლო საქმიანობის მხარდასაჭერად. ზოგიერთ ვითარებაში საკანონმდებლო ან მსგავსმა წარმომადგენლობითმა ორგანომ, რომელიც მისთვის საჭირო ინფორმაციის მიღებისთვის დამოკიდებულია ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშზე, შეიძლება გადაწყვეტილებები მიიღოს ან გავლენა იქონიოს გადაწყვეტილებებზე სახელმწიფო დეპარტამენტების, სააგენტოების ან პროგრამების მიერ მომსახურების გაწევის მიზნების შესახებ და ამ მიზნების მისაღწევად რესურსების განაწილების შესახებ; და
● გადასახადის გადამხდელები, როგორც წესი, მთავრობას ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულებს ნებაყოფილობით ან გაცვლითი ოპერაციების შედეგად არ აფინანსებენ. ამასთან, მრავალ შემთხვევაში, მათ უფლება არა აქვთ აირჩიონ, მიიღონ თუ არა საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ მიწოდებული მომსახურება და არც მომსახურების ალტერნატიული მომწოდებლის არჩევის უფლება აქვთ. ამიტომ, მათ მცირე შესაძლებლობა აქვთ იმის თაობაზე გადაწყვეტილებებზე გავლენის უშუალოდ მოსახდენად, მიაწოდონ თუ არა რესურსები მთავრობას და ეს რესურსები კონკრეტული საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ მომსახურების გაწევაზე განაწილდეს თუ მომსახურების შესყიდვაზე ან გაწეული მომსახურების მოხმარებაზე. თუმცა, მომსახურების მიმღებთ და რესურსის მიმწოდებლებს შეუძლიათ გადაწყვეტილების მიღება არჩევნების მეშვეობით და არჩეული წარმომადგენლობითი ხელმძღვანელი პირების ან თავიანთი წარმომადგენლობითი ორგანოების მეშვეობით - აღნიშნულმა გადაწყვეტილებებმა შეიძლება გავლენა იქონიონ გარკვეული საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის რესურსების განაწილებაზე.
2.10 ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ანგარიშვალდებულების მიზნებისათვის ასახულმა ინფორმაციამ შეიძლება ხელი შეუწყოს გადაწყვეტილების მიღებას. მაგალითად, წარსულში მომსახურების გაწევის დანახარჯების, ეფექტიანობისა და ეფექტურობის, ასევე დანახარჯების ანაზღაურების დონის, წყაროებისა და სამომავლო საქმიანობის მხარდაჭერისთვის ხელმისაწვდომი რესურსების შესახებ ინფორმაცია საჭირო იქნება ანგარიშვალდებულების შესასრულებლად. ეს ინფორმაცია ასევე სასარგებლო იქნება ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებლების მიერ გადაწყვეტილებების მიღებისთვის, მათ შორის იმ გადაწყვეტილებებისთვის, რომლებსაც დონორები და სხვა ფინანსური მხარდამჭერნი იღებენ ერთეულისთვის რესურსების უზრუნველყოფის თაობაზე.
მომსახურების მიმღებთა და რესურსის მიმწოდებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებები
2.11 ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის მომსახურების მიმღებებსა და რესურსების მიმწოდებლებს დასჭირდებათ ინფორმაცია, რომელიც მათ დაეხმარება ისეთი საკითხების შეფასებაში, როგორიცაა:
● საანგარიშგებო პერიოდში ერთეულის საქმიანობის შედეგები, მაგალითად:
○ თავისი მომსახურების მიწოდებისა და სხვა საოპერაციო და ფინანსური მიზნების შესრულება;
○ იმ რესურსების მართვა, რომელზეც იგი არის პასუხისმგებელი;
○ შესაბამისობა სათანადო საბიუჯეტო, საკანონმდებლო და სხვა წესებთნ, რომელთა მეშვეობით რეგულირდება რესურსების მოზიდვა და გამოყენება.
● ერთეულის ლიკვიდობა (მაგალითად, მიმდინარე მოვალეობების შესრულების უნარი) და გადახდისუნარიანობა (მაგალითად, გრძელვადიან პერიოდში მოვალეობების შესრულების უნარი);
● გრძელვადიან პერიოდში ერთეულის მდგრადობა მომსახურების გაწევისა და სხვა ოპერაციების განხორციელების კუთხით და ცვლილებები, გამოწვეული ერთეულის მიერ საანგარიშგებო პერიოდში განხორციელებული საქმიანობის შედეგად, მაგალითად:
○ ერთეულის უნარი, განაგრძოს თავისი საქმიანობის დაფინანსება და თავისი საოპერაციო მიზნების შესრულება მომავალში (მისი ფინანსური შესაძლებლობა), მათ შორის დაფინანსების სავარაუდო წყაროები და რამდენადაა ერთეული მათზე დამოკიდებული ან ზეწოლა, რომელიც მისი კონტროლის ფარგლებს სცდება; და
○ ფიზიკური და სხვა რესურსები, რომელიც ამჟამად ხელმისაწვდომია მომავალ პერიოდებში მომსახურების გაწევის მხარდასაჭერად (მისი საოპერაციო შესაძლებლობა); და
● ერთეულის შეცვლილ ვითარებაზე ადაპტირების უნარი, მიუხედავად იმისა, ეს ცვლილებები დემოგრაფიული ხასიათისაა თუ ადგილობრივ და გლობალურ ეკონომიკურ მდგომარეობას ეხება, რაც მოსალოდნელია, რომ გავლენას მოახდენს მის მიერ განხორციელებული საქმიანობის ხასიათსა და სტრუქტურაზე, ისევე როგორც მის მიერ გაწეულ მომსახურებაზე.
2.12 ინფორმაცია, რომელიც მომსახურების მიმღებებსა და რესურსების მიმწოდებლებს სჭირდებათ აღნიშნული მიზნებისათვის, სავარაუდოდ ურთიერთგადამფარავია მრავალ ასპექტში. მაგალითად, მომსახურების მიმღებები მოითხოვენ ინფორმაციას, რომელსაც ისინი გამოიყენებენ ისეთი საკითხების შესაფასებლად, როგორიცაა:
● ერთეული რესურსებს იყენებს თუ არა ეკონომიურად, ეფექტიანად, ეფექტურად და გამიზნულად, ასევე, მსგავსი გამოყენება მათ ინტერესს შეესაბამება თუ არა;
● სათანადოა თუ არა საანგარიშგებო პერიოდში გაწეული მომსახურების სპექტრი, მოცულობა და დანახარჯები, ისევე როგორც დანახარჯების ანაზღაურების დონე და წყაროები; და
● საკმარისია თუ არა გადასახადებისა და სხვა რესურსების არსებული დონეები ამჟამად მიწოდებული მომსახურების მოცულობისა და ხარისხის შესანარჩუნებლად.
მომსახურების მიმღებნი ასევე მოითხოვენ ინფორმაციას მომავალ პერიოდებში მომსხურების მხარდასაჭერად ერთეულის მიერ საანგარიშგებო პერიოდში ხელმისაწვდომ რესურსებთან დაკავშირებით მიღებული გადაწყვეტილებების შედეგებისა და განხორციელებული საქმიანობების შესახებ და აღნიშნული საქმიანობების მხარდასაჭერად საჭირო დანახარჯების ამოღების ოდენობისა და წყაროების შესახებ.
2.13 რესურსის მიმწოდებლები ინფორმაციას მოითხოვენ ისეთი საკითხების შესაფასებლად, როგორიცაა:
● ერთეული ასრულებს თუ არა დასახულ მიზნებს საანგარიშგებო პერიოდში რესურსების მოზიდვის დასაბუთებისათვის;
● ერთეული თავის ოპერაციებს მიმდინარე პერიოდში გადასახადის გადამხდელებისგან მიღებული თანხებით აფინანსებს თუ ნასესხები სახსრებით ან სხვა წყაროებით; და
● მოსალოდნელია თუ არა, რომ ერთეულს მომავალში დასჭირდება დამატებითი (ნაკლები) რესურსები და ამ რესურსების სავარაუდო წყაროები.
გამსესხებლები და კრედიტორები ინფორმაციას მოითხოვენ ერთეულის ლიკვიდობის შესაფასებლად, ასევე იმის შესაფასებლად, თანხას შეთანხმებულ ვადებში და შეთანხმებული ოდენობით დაუბრუნებენ თუ არა. დონორები ინფორმაციას მოითხოვენ იმის შესაფასებლად, ერთეული რესურსებს იყენებს თუ არა ეკონომიურად, ეფექტიანად, ეფექტურად და დადგენილი მიზნებისათვის. ისინი ასევე მოითხოვენ ინფორმაციას ერთეულის მოსალოდნელი სამომავლო მომსახურების გაწევისა და რესურსების საჭიროებების შესახებ.
ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაცია
ფინანსური მდგომარეობა, საქმიანობის ფინანსური შედეგები და ფულადი ნაკადები
2.14 მთავრობის ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის შესახებ ინფორმაცია მომხმარებლებს საშუალებას მისცემს გამოავლინონ ერთეულის რესურსები და ამ რესურსებზე მოთხოვნები საანგარიშგებო პერიოდის თარიღით. ეს უზრუნველყოფს სასარგებლო ინფორმაციას, რომელიც გამოიყენება ისეთი საკითხების შესაფასებლად, როგორიცაა:
● ხელმძღვანელობამ რამდენად შეასრულა თავისი მოვალეობები ერთეულის რესურსების უსაფრთხოდ შენახვასა და მართვასთან დაკავშირებით
● რამდენად ხელმისაწვდომია რესურსები მომსახურების სამომავლოდ გაწევის მხარდასაჭერად, ასევე მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდში ამ რესურსებისა და მათზე მოთხოვნების ოდენობისა და შემადგენლობის ცვლილებების შესახებ; და
● ერთეულის რესურსებზე არსებული მოთხოვნების მომსახურებისა და დაკმაყოფილებისთვის საჭირო სამომავლო ფულადი ნაკადების ოდენობა და ვადები.
2.15 მთავრობის ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის საქმიანობის ფინანსური შედეგების შესახებ ინფორმაცია გამოიყენება ისეთი საკითხების შეფასებისას, როგორიცაა მაგალითად, ერთეულმა რესურსები ეკონომიურად მოიზიდა თუ არა და ეს რესურსები ეფექტიანად და ეფექტურად გამოიყენა თუ არა თავისი მომსახურების მიწოდების მიზნების შესრულებისათვის. საანგარიშგებო პერიოდში მომსახურების გაწევის დანახარჯებისა და დანახარჯების ამოღების დონისა და წყაროების შესახებ ინფორმაცია მომხმარებლებს დაეხმარება იმის განსაზღვრაში, საოპერაციო დანახარჯები ანაზღაურებულ იქნა მაგალითად, გადასახადების, მომხმარებლის მიერ გადახდილი საფასურის, შენატანებისა და ტრანსფერების მეშვეობით თუ დაფინანსდა ერთეულის დავალიანების დონის გაზრდის მეშვეობით.
2.16 მთავრობის ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის ფულადი ნაკადების შესახებ ინფორმაცია ხელს უწყობს საქმიანობის ფინანსური შედეგების, ერთეულის ლიკვიდობისა და გადახდისუნარიანობის შეფასებას. ის აჩვენებს, ერთეულმა როგორ მოიზიდა და გამოიყენა ფულადი სახსრები მოცემულ პერიოდში, მათ შორის ნასესხები სახსრები და ნასესხები სახსრების დაფარვა და ასევე მის მიერ, მაგალითად, ძირითადი აქტივების შეძენა და გაყიდვა. ის გვიჩვენებს ასევე ფულადი სახსრების მიღებას, მაგალითად გადასახადებიდან და ინვესტიციებიდან და ტრანსფერებს სხვა მთავრობებისთვის, სამთავრობო სააგენტოებისთვის ან საერთაშორისო ორგანიზაციებისთვის და ასევე მათგან მიღებულ ტრანსფერებს. ფულადი ნაკადების შესახებ ინფორმაცია ასევე გამოიყენება ერთეულის მიერ ფულადი ნაკადების მიღების პირობების გათვალისწინებით ხარჯვის უფლებამოსილების შესრულების შესაფასებლად და ინფორმაციას იძლევა სამომავლო პერიოდებში მომსახურების გაწევის მიზნების შესასრულებლად სავარაუდოდ საჭირო თანხებისა და ფულადი ნაკადების მიღების წყაროების შესახებ.
2.17 როგორც წესი, ინფორმაცია ფინანსური მდგომარეობის, საქმიანობის ფინანსური შედეგებისა და ფულადი ნაკადების შესახებ ასახულია ფინანსურ ანგარიშგებაში. იმისათვის, რომ მომხმარებელს დაეხმაროს ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენილი ინფორმაციის უკეთესად გაგებაში, ინტეპრეტირებასა და კონტექსტში აღქმაში, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში შეიძლება აისახოს ასევე ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაცია, რომელიც გააუმჯობესებს და შეავსებს ფინანსურ ანგარიშგებას, მათ შორის ინფორმაცია ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა მთავრობის ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის:
● შესაბამისობა დამტკიცებულ ბიუჯეტებსა და სხვა წესებთან, რომელთა მეშვეობით რეგულირდება მისი ოპერაციები;
● მომსახურების გაწევა და მიღწევები საანგარიშგებო პერიოდში; და
● მოლოდინები სამომავლო პერიოდში მომსახურების გაწევისა და სხვა საქმიანობების შესახებ, ასევე მიღებული გადაწყვეტილებებისა და საანგარიშგებო პერიოდში განხორციელებული საქმიანობების შედეგები გრძელვადიან პერიოდში, მათ შორის შედეგები, რომლებმაც შეიძლება გავლენა იქონიონ მომვალის შესახებ მოლოდინებზე.
ეს ინფორმაცია შეიძლება წარდგენილ იქნეს ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ან ცალკე ანგარიშებში, რომელსაც შეიცავს ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიში.
საბიუჯეტო ინფორმაცია და შესაბამისობა საკანონმდებლო და სხვა წესებთან, რომელთა მეშვეობით რეგულირდება რესურსების მოზიდვა და გამოყენება
2.18 საზოგადოდ, მთავრობა ან საჯარო სექტორის ერთეული ამზადებს და ამტკიცებს წლიურ ბიუჯეტს და უზრუნველყოფს მის საჯაროდ ხელმისაწვდომობას. დამტკიცებული ბიუჯეტები დაინტერესებულ მხარეებს უზრუნველყოფს ფინანსური ინფორმაციით მომდევნო პერიოდში ერთეულის საოპერაციო გეგმების, კაპიტალზე მოთხოვნილებებისა და ხშირ შემთხვევაში მისი მომსახურების გაწევის მიზნებისა და მოლოდინების შესახებ. ის გამოიყენება გადასახადების გადამხდელებისა და რესურსების სხვა მიმწოდებლებისგან რესურსების მიღების დასაბუთებისათვის და რესურსების ხარჯვის უფლებამოსილების განსაზღვრისთვის.
2.19 საჯრო სექტორის ერთეულის საქმიანობის მხარდასაჭერად გარკვეული რესურსები შეიძლება მიღებულ იქნეს დონორებისგან, გამსესხებლებისაგან ან გაცვლითი ოპერაციების შედეგად. თუმცა, საჯარო სექტორის ერთეულების საქმიანობის მხარდასაჭერად რესურსები ძირითადად უზრუნველყოფილია გადასახადის გადამხადელებისა და სხვების არაგაცვლითი ოპერაციების შედეგად, დამტკიცებულ ბიუჯეტში ასახული მოლოდინების შესაბამისად.
2.20 ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები უზრუნველყოფს ინფორმაციას საანგარიშგებო პერიოდში ერთეულის ფინანსური შედეგების (მიუხედავად იმისა, აღწერილია როგორც „ნამეტი ან დეფიციტი“, „მოგება ან ზარალი“ თუ სხვა ტერმინის გამოყენებით), საქმიანობის შედეგებისა და ფულადი ნაკადების შესახებ, ასევე საანგარიშგებო თარიღით მისი აქტივებისა და ვალდებულებების შესახებ და საანგარიშგებო პერიოდში მათი ცვლილებებისა და მომსახურების მიწოდების მიზნების შესრულების შესახებ.
2.21 ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ისეთი ინფორმაციის ასახვა, რომელიც მომხმარებლებს ეხმარება იმის შეფასებაში, რამდენად შეესაბამება ერთეულის შემოსავალი, ხარჯები, ფულადი ნაკადები და ფინანსური შედეგები დამტკიცებულ ბიუჯეტში ასახულ შეფასებებს და რამდენად იცავს ერთეული შესაბამის კანონმდებლობასა და სხვა წესებს, რომელთა მეშვეობით რეგულირდება რესურსების მოზიდვა და გამოყენება, მნიშვნელოვანია იმის განსაზღვრისთვის, თუ რამდენად შეასრულა საჯარო სექტორის ერთეულმა თავისი ფინანსური მიზნები. მსგავსი ინფორმაცია საჭიროა მთავრობის ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის ამომრჩეველთა წინაშე ანგარიშვალდებულებისთვის, აუმჯობესებს ერთეულის საქმიანობის ფინანსური შედეგების შეფასებასა და უზრუნველყოფს ინფორმაციას გადაწყვეტილებების მიღებისთვის.
მომსახურების გაწევის მიზნების მიღწევა
2.22 მთავრობებისა და საჯარო სექტორის ერთეულების უმეტესობის ძირითადი მიზანია ამომრჩევლებისათვის საჭირო მომსახურების გაწევა. ამიტომ, მთავრობებისა და საჯარო სექტორის ერთეულების უმეტესობის საქმიანობის ფინანსური შედეგები სრულად და სათანადოდ არ აისახება ფინანსური შედეგების რომელიმე მაჩვენებელში. ამგვარად, ფინანსური შედეგები უნდა შეფასდეს მომსახურების გაწევის მიზნების შესრულების კონტექსტში.
2.23 ზოგიერთ შემთხვევაში საანგარიშგებო პერიოდში ერთეულის მომსახურების გაწევის შუალედური და საბოლოო შედეგების რაოდენობრივი მაჩვენებლები იძლევა შესაბამის ინფორმაციას მომსახურების გაწევის მიზნების შესრულების შესახებ - მაგალითად, ინფორმაცია მომსხურების მიწოდების დანახარჯების, მოცულობისა და სიხშირის შესახებ, ასევე გაწეულ მომსახურებასა და ერთეულის რესურსების ბაზას შორის ურთიერთკავშირის შესახებ. სხვა შემთხვევებში საჭიროა მომსახურების გაწევის მიზნების შესრულების შესახებ ინფორმაციის მიწოდება გაწეული კონკრეტული მომსახურების ხარისხის ახსნის ან გარკვეული პროგრამების საბოლოო შედეგების მეშვეობით.
2.24 საანგარიშგებო პერიოდში მომსახურების გაწევის, მიღწევებისა და/ან საბოლოო შედეგების შესახებ არაფინანსური და ფინანსური ინფორმაციის ანგარიშგება იძლევა ერთეულის ოპერაციების ეკონომიურობის, ეფექტიანობისა და ეფექტურობის შეფასების საშუალებას. მსგავსი ინფორმაციის ანგარიშგება აუცილებელია მთავრობისა და სხვა საჯარო სექტორს ერთეულის მიერ ანგარიშვალდებულების მოვალეობის შესრულებისათვის - ანუ ამომრჩევლისგან ან მათი სახელით მოზიდული რესურსებისთვის ანგარიშგება და მათი გამოყენების დასაბუთება. დონორების მიერ რესურსების გარკვეულ ერთეულებსა და პროგრამებზე განაწილებაც ასევე, ნაწილობრივ მაინც, ხორციელდება საანგარიშგებო პერიოდში მომსახურების მიწოდებასთან დაკავშირებით მიღწევების შესახებ ინფორმაციისა და მომსახურების გაწევის სამომავლო მიზნების გათვალისწინებით.
სამომავლო ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაცია
2.25 მთავრობებისა და მრავალი სახელმწიფო პროგრამის გრძელვადიანი არსებობის გათვალისწინებით საანგარიშგებო პერიოდში მიღებული მრავალი გადაწყვეტილების ფინანსური შედეგები შეიძლება მხოლოდ რამდენიმე წლის შემდეგ გახდეს ცნობილი. ფინანსური ანგარიშგება, სადაც ასახულია ინფორმაცია დროის მომენტში ფინანსური მდგომარეობისა და საანგარიშგებო პერიოდში საქმიანობის ფინანსური შედეგებისა და ფულადი ნაკადების შესახებ, უნდა შეფასდეს გრძელვადიან კონტექსტში.
2.26 მომავალში მომსახურების გაწევის პროგრამებისა და მომსახურების დაფინანსების შესახებ მთავრობის ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ კონკრეტულ პერიოდში მიღებულ გადაწყვეტილებებს შეიძლება მნიშვნელოვანი გავლენა ჰქონდეს შემდეგზე:
● ამომრჩევლები, რომლებიც მომავალში იქნებიან დამოკიდებულნი ამ მომსახურებებზე; და
● გადასახადის გადამხდელი ამჟამინდელი და მომავალი თაობები და რესურსების სხვა არანებაყოფილობით მომწოდებლები, რომლებიც გადასახადებსა და მოსაკრებლებს იხდიან დაგეგმილი მომსახურების მიწოდებისა და დაკავშირებული ფინანსური დაპირებების დასაფინანსებლად.
2.27 ინფორმაცია ერთეულის მოსალოდნელი სამომავლო მომსახურების მიწოდებისა და მიზნების, რესურსების სამომავლო მოთხოვნილებებზე მისი სავარაუდო გავლენისა და ამ რესურსების დაფინანსების სავარაუდო წყაროების შესახებ საჭირო იქნება მთავრობის ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის უნარის, დააკმაყოფილოს მომსახურების გაწევისა და ფინანსური დაპირებების შესრულება, შესაფასებლად. მსგავსი ინფორმაციის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახვა წაადგება მთავრობის ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ მომსახურების გაწევის მდგრადობის შეფასებას, გააუმჯობესებს ერთეულის ანგარიშვალდებულებასა და უზრუნველყოფს დამატებით ინფორმაციას, რომელიც სასარგებლოა გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის.
ახსნა-განმარტებითი ინფორმაცია
2.28 ინფორმაცია იმ ძირითადი ფაქტორების შესახებ, რომლებიც საანგარიშგებო პერიოდში ერთეულის მომსახურების მიწოდებასა და ფინანსურ შედეგებს განაპირობებს და დაშვებები, რომლებიც იმ ფაქტორების საფუძველია, რომლებიც სავარაუდოდ გავლენას მოახდენენს ერთეულის სამომავლო საქმიანობის შედეგებზე, შეიძლება აისახოს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში, ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ან ცალკე ანგარიშში. მსგავსი ინფორმაცია მომხმარებლებს დაეხმარება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაციის უკეთესად გაგებაში და კონტექსტში აღქმაში და გააუმჯობესებს ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების როლს ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის ინფორმაციის მიწოდებაში.
ფინანსური ანგარიშგება და ინფორმაცია, რომელიც აუმჯობესებს და ავსებს ფინანსურ ანგარიშგებას
2.29 ფინანსური ანგარიშგების მოქმედების სფერო განსაზღვრავს ოპერაციების, სხვა მოვლენებისა და საქმიანობების ზღვარს, რომლებიც შეიძლება აისახოს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში. მომხმარებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებისათვის წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში განსაზღვრულია ფინანსური ანგარიშგების მოქმდებების სფერო, რომელიც უფრო ყოვლისმომცველია, ვიდრე ფინანსური ანგარიშგების მოქმდების სფერო. ის უზრუნველყოფს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში დამატებითი ინფორმაციის წარდგენას, რომელიც აუმჯობესებს და ავსებას აღნიშნულ ანგარიშგებას.
2.30 მართალია, წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში განსაზღვრულია ფინანსური ანგარიშის მოქმდებების სფერო, რომელიც უფრო ყოვლისმომცველია, ვიდრე ფინანსური ანგარიშგების მოქმდების სფერო, მაგრამ ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენილი ინფორმაცია კვლავ რჩება ფინანსური ანგარიშის ქვაკუთხედად. ინფორმაცია იმის შესახებ, როგორ განისაზღვრება, აღიარდება და ფასდება ფინანსური ანგარიშგების ელემენტები, როგორია წარდგენისა და კომუნიკაციის ფორმები, რომელიც შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციისთვის, განხილულია წინამდებარე კონცეპტუალური საფუძვლების სხვა თავებში და გათვალისწინებულია სსბასს-ებში ან რეკომენდებული პრაქტიკის სახელმძღვანელო მითითებებში, საჭიროებისამებრ.
ინფორმაციის სხვა წყაროები
2.31 ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგება მნიშვნელოვან როლს ასრულებს მთავრობის ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის მოვალეობის შესრულებისთვის საჭირო ინფორმაციის კომუნიკაციაში, ისევე როგორც გადაწყვეტილებების მიღებისათვის სასარგებლო ინფორმაციის უზრუნველყოფაში. თუმცა, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურმა ანგარიშმა უზრუნველყოს სრული ინფორმაცია, რომელიც მომხმარებლებს სჭირდებათ ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის. მაგალითად, მართალია, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში შეიძლება ასახულ იქნეს საანგარიშგებო პერიოდის ფაქტობრივი ინფორმაციის საბიუჯეტო ინფორმაციასთან შედარება, მაგრამ მთავრობების მიერ გამოცემული ბიუჯეტები და ფინანსური პროგნოზები უფრო დეტალურ ფინანსურ და არაფინანსურ ინფორმაციას მოიცავს მთავრობებისა და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულების გეგმების ფინანსური მახასიათებლების შესახებ, მოკლევადიან და საშუალოვადიან პერიოდებში. მთავრობები და დამოუკიდებელი სააგენტოები ასევე გამოსცემენ ანგარიშებს არსებული მომსახურების მიწოდების ინიციატივების საჭიროებისა და მდგრადობის, მოკლევადიან და გრძელვადიან პერიოდებში მოსალოდნელი ეკონომიკური პირობებისა და იურისდიქციაში დემოგრაფიის ცვლილებების შესახებ, რაც გავლენას მოახდენს ბიუჯეტებსა და მომსახურების მიწოდებაზე მომავალში. შედეგად, მომსახურების მიმღებებსა და რესურსების მიმწოდებლებს შეიძლება ასევე დასჭირდეთ სხვა წყაროებიდან ინფორმაციის გათვალისწინება, მათ შორის ანგარიშები არსებული და მოსალოდნელი ეკონომიკური მდგომარეობის შესახებ, სახელმწიფო ბიუჯეტები და პროგნოზები და ინფორმაცია მთავრობის პოლიტიკის იმ ინიციატივებზე, რომლებიც ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული არ არის.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ახლავს, მაგრამ არ არის კონცეპტუალური საფუძვლების შემადგენელი ნაწილი.
მომხმარებელთა ძირითადი ჯგუფები
დს2.1 კონცეპტუალური საფუძვლების შემუშავებისას სსბასსს-მა სცადა მიეღო მოსაზრებები იმის თაობაზე, წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში უნდა განსაზღვრულიყო თუ არა ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებელთა ძირითადი ჯგუფები. თავდაპირველი საკონსულტაციო დოკუმენტის4 მრავალმა რესპონდენტმა გამოთქვა მოსაზრება, რომ საფუძვლებში გამოვლენილ უნდა იქნეს ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებელთა ძირითადი ჯგუფები და სსბასსს-მა სსბასს-ის შემუშავებისას აქცენტი უნდა გააკეთოს აღნიშნული ძირითადი ჯგუფების საინფორმაციო მოთხოვნილებებზე. სსბასსს დაარწმუნა აღნიშნულმა მოსაზრებებმა.
მომხმარებელთა ძირითადი ჯგუფების იდენტიფიცირება
დს2.2 კონცეპტუალური საფუძველების განსახილველი პროექტით 1, კონცეპტუალური საფუძვლები საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშებისათვის: როლი, უფლებამოსილება და მოქმედების სფერო; მიზნები და მომხმარებლები; ხარისხობრივი მახასიათებლები; და ანგარიშვალდებული ერთეული (განსახილველი პროექტი), განსაზღვრულია, რომ მომსახურების მიმღებები და მათი წარმომადგენლები, ასევე რესურსის მიმწოდებლები და მათი წარმომადგენლები არიან ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითადი მომხმარებლები. ახსნილია, რომ მართალია, სსბასსს შეიმუშავებს სსბასს-ებსა და რეკომენდებული პრაქტიკის სახელმძღვანელო მითითებებს ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების საკითხებზე, რათა დაკმაყოფილდეს აღნიშნული ძირითადი მომხმარებლების საინფორმაციო მოთხოვნილებები, მაგრამ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების გამოყენებას სხვებიც შეძლებენ, ვინც დაინტერესებულია ფინანსური ანგარიშებით და შეიძლება მან სასარგებლო ინფორმაცია უზრუნველყოს სხვა მომხმარებლებისთვისაც.
დს2.3 განსახილველი პროექტის მრავალმა რესპონდენტმა დაუჭირა მხარი მომსახურების მიმღებთა და მათი წარმომადგენლებისა და რესურსების მიმწოდებელთა და მათი წარმომადგენლების, ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითად მომხმარებლებად მიჩნევას. თუმცა, ზოგიერთს მიაჩნია, რომ საზოგადოება, მოქალაქეები ან საკანონმდებლო ორგანო უნდა განისაზღვროს, როგორც საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითადი მომხმარებელი ან როგორც ყველაზე მნიშვნელოვანი მომხმარებელი. მათ ახსნეს, რომ აღნიშნულის მიზეზია ის, რომ მთავრობები უპირველესად ანგარიშვალდებულნი არიან მოქალაქეების ან მათი წარმომადგენლების წინაშე და მრავალ იურისდიქციაში საკანონმდებლო ორგანო და პარლამენტის (ან მსგავსი ორგანოს) ინდივიდუალური წევრები, რომლებიც მოქალაქეების სახელით მოქმედებენ, არიან ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითადი მომხმარებლები. ზოგიერთმა რესპონდენტმა ასევე გამოთქვა მოსაზრება, რომ საჯარო სექტორის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითადი მომხმარებლები უნდა იყვნენ მხოლოდ რესურსების მიმწოდებლები და მათი წარმომადგენლები. მათ ახსნეს, რომ ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურმა ანგარიშგებამ დააკმაყოფილოს ყველა მომხმარებლის საინფორმაციო მოთხოვნილებები და რესურსების მიმწოდებლებს სავარაუდოდ ყველაზე დიდი ინტერესი აქვთ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მიმართ. ამგვარად, რესურსების მიმწოდებლების, როგორც ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითადი მომხმარებელი ჯგუფის განსაზღვრა სსბასსს-ს მისცემს საშუალებას, რომ უფრო მეტი აქცენტი გააკეთოს მომხმარებელთა ერთადერთ ჯგუფზე. მათ ასევე აღნიშნეს, რომ რესურსის მომწოდებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებების შესაბამისად მომზადებული ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები სავარაუდოდ სასარგებლო ინფორმაციას უზრუნველყოფს ასევე სხვა პოტენციური მომხმარებლებისათვის.
დს2.4 სსბასსს აღიარებს, რომ საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითადი მომხმარებლების ვინაობასთან დაკავშირებით რესპონდენტების მიერ წარმოდგენილი წინადადებები ყურადსაღებია, განსაკუთრებით იმის გათვალისწინებით, რომ ისინი ეხება სხვადასხვა იურისდიქციის მთავრობებს. თუმცა, საჯარო სექტორის ერთეულების ფინანსური ანგარიშების მიზნების გათვალისწინებით სსბასსს მაინც იმ შეხედულების ერთგული რჩება, რომ საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითადი მომხმარებლები არიან მომსახურების მიმღებნი და მათი წარმომადგენლები და რესურსების მიმწოდებლები და მათი წარმომადგენლები. აღნიშნულის მიზეზებია:
● მთავრობები და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულები ანგარიშვალდებულნი არიან მათ მიმართ, რომლებიც მათზეა დამოკიდებული, რომ რესურსებს გამოიყენებენ აუცილებელი მომსახურების გასაწევად, ასევე მათ მიმართ, ვინც უზრუნველყოფს რესურსებს, რაც აღნიშნული მომსახურების გაწევის საშუალებას იძლევა; და
● ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშს მნიშვნელოვანი როლი აკისრია აღნიშნული ანგარიშვალდებულების შესრულებასა და ამ მომხმარებლებისათვის გადაწყვეტილების მიღების მიზნებისათვის სასარგებლო ინფორმაციის უზრუნველყოფაში.
ამიტომ, ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები ისე უნდა შემუშავდეს, რომ დააკმაყოფილოს მომსახურების მიმღებთა და მათი წარმომადგენლების და ასევე რესურსების მიმწოდებლებისა და მათი წარმომადგენლების, როგორც ძირითადი მომხმარებლების, საინფორმაციო მოთხოვნილებები. ამასთან, წინამდებარე კონცეპტუალური საფუძვლები გავრცელდება მთავრობებსა და პოტენციურად სხვა საჯარო სექტორის ერთეულების ფართო სპექტრზე მრავალ იურისდიქციაში და საერთაშორისო სამთავრობო ორგანიზაციებზე. ამიტომ, გაურკვეველია ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითად მომხმარებლებად სხვა ჯგუფების იდენტიფიკაცია შესაფერისი და ეფექტური იქნება თუ არა ყველა იურისდიქციის საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის.
დს2.5 სსბასსს აღიარებს, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული გარკვეული ინფორმაცია შეიძლება უფრო საინტერესო და სასარგებლო იყოს ზოგიერთი მომხმარებლებისათვის, სხვა მომხმარებლებთან შედარებით. სსბასსს ასევე აღიარებს, რომ სსბასს-ისა და რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებების (RPGs) შემუშავებისას მან უნდა გაითვალისწინოს და ზოგიერთ შემთხვევაში დააბალანსოს, ძირითადი მომხმარებლების სხვადასხვა ჯგუფების მოთხოვნილებები. თუმცა, სსბასსს-ს არ სჯერა, რომ მსგავსი საკითხები ეჭვქვეშ დააყენებს მომსახურების მიმღებთა და მათ წარმომადგენლებისა და რესურსების მიმწოდებელთა და მათი წარმომადგენლების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებელთა ძირითად ჯგუფებად შერჩევას.
დს2.6 ქვემოთ დეტალურადაა განხილული სსბასსს-ის შეხედულებები რესპონდენტების მიერ გამოვლენილ მომხმარებელთა ძირითად ჯგუფებსა და მომსახურების მიმღებებსა და რესურსების მიმწოდებლებს შორის ურთიერთობებზე.
მოქალაქეები
დს2.7 სსბასსს აცნობიერებს მოქალაქეების, საზოგადოებისა და მათი წარმომადგენლების, როგორც ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებელთა მნიშვნელობას, მაგრამ მისი აზრით მოქალაქეების მომსხურების მიმღებებისა და რესურსების მიმწოდებლების სახით დაჯგუფება უზრუნველყოფს მათი პოტენციური საინფორმაციო მოთხოვნილებების შეფასების საფუძველს. ამის მიზეზია ის, რომ მოქალაქეები მოიცავს მრავალ პირს პოტენციურად მრავალფეროვანი საინფორმაციო მოთხოვნილებების ფართო სპექტრით - მოქალაქეების, როგორც მომსახურების მიმღებებისა და რესურსების მომწოდებლების საინფორმაციო მოთხოვნილებებზე აქცენტის გაკეთება სსბასსს აძლევს აღნიშნული მრავალფეროვანი ინტერესების გაერთიანებისა და იმ მოთხოვნილებების გამოვლენის საშუალებას, რომელთა დაკმაყოფილებას უნდა ემსახურებოდეს ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები. ასევე, სსბასსს-ის აზრით სსბასს-ების შემუშავებისას გათვალისწინებულ უნდა იქნეს მომსახურების მიმღებთა და რესურსის მიმწოდებელთა ის სპექტრი, რომელიც შეიძლება მოქალაქეები არ იყვნენ (მათ შორის დონორები და გამსესხებლები) და არ ჰქონდეთ სახარჯო სექტორის ერთეულისგან მათთვის ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის საჭირო ინფორმაციის გამჟღავნების მოთხოვნის უფლებამოსილება.
რესურსების მიმწოდებლები
დს2.8 სსბასსს ეთანხმება, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები, რომელიც ორიენტირებულია რესურსების მიმწოდებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებების დასაკმაყოფილებლად ინფორმაციის უზრუნველყოფაზე, სასარგებლო ინფორმაციას უზრუნველყოფს ასევე ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების სხვა პოტენციური მომხარებლებისათვის. თუმცა, სსბასსს-ის აზრით კონცეპტუალურ საფუძვლებში ნათლად უნდა აისახოს მისი მოლოდინი, რომ მთავრობები და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულები ანგარიშვალდებულნი უნდა იყვნენ როგორც რესურსების მიმწოდებლების, ისე მათ წინაშე, ვინც მათზე დამოკიდებულია ამ რესურსებით აუცილებელი და/ან დაპირებული მომსახურების გაწევის თვალსაზრისით. ამასთან, აღინიშნა, რომ ზოგიერთ იურისდიქციაში რესურის მიმწოდებლები ძირითადად დონორები და გამსესხებლები არიან, რომლებსაც შეიძლება ჰქონდეთ მათთვის საჭირო ინფორმაციის მისაღებად სპეციალური დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების მოთხოვნის უფლებამოსილება.
დს2.9 როგორც პუნქტში დს2.4 აღინიშნა, სსბასსს-ის შეხედულებით ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითადი მომხმარებლები არიან როგორც მომსახურების მიმღებნი, ისე რესურსის მომწოდებლები და მათი წარმომადგენლები. სსბასსს-ის აზრით კონცეპტუალურ საფუძვლებში ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების პოტენციური მომხმარებლებიდან არ უნდა გამოირიცხოს მოქალაქეები, რომლებიც შეიძლება დაინტერესებულნი იყვნენ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშებით, როგორც მომსახურების მიმღებნი, და მათი საინფორმაციო მოთხოვნილებები არ უნდა იქნეს მიჩნეული, როგორც ნაკლებად მნიშვნელოვანი რესურსების მიმწოდებლებთან შედარებით. ამასთან, სსბასსს-ის აზრით შესაფერისი არ არის, რომ დონორები, გამსესხებლები და სხვები, რომლებიც მთავრობებსა და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულებს რესურსს აწვდიან ნებაყოფილობით ან არანებაყოფილობით, გამოირიცხოს ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების პოტენციური მომხმარებლებისგან, ან მათი საინფორმაციო მოთხოვნილებები მომსახურების მიმღებებთა მოთხოვნილებებზე ნაკლებად მნიშვნელოვნად იქნეს მიჩნეული.
საკანონმდებლო ორგანო
დს2.10 სსბასსს-ის აზრით საკანონმდებლო ან მსგავსი მმართველი ორგანო ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითადი მომხმარებელია, როგორც მომსახურების მიმღებთა და რესურსის მიმწოდებელთა წარმომადგენელი. საკანონმდებლო ორგანოები, პარლამენტები, საბჭოები და მსგავსი ორგანოები ასევე მოითხოვენ ინფორმაციას თავიანთი სპეციფიკური ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის და როგორც წესი, მათ აქვთ ამ ინფორმაციის მისაღებად დეტალური სპეციალური დანიშნულების ფინანსური და სხვა ანგარიშების მოთხოვნის უფლებამოსილება. თუმცა, მათ შეიძლება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშსა და ასევე სპეციალური დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაცია გამოიყენონ იმის შესაფასებლად, რესურსების ეფექტიანად და დანიშნულებისამებრ გამოიყენება თუ არა, კონკრეტული საჯარო ერთეულების, პროგრამებისა და საქმიანობებისთვის რესურსების განაწილების შესახებ გადაწყვეტილებების მისაღებად.
დს2.11 საკანონმდებლო ან სხვა მმართველი ორგანოს ინდივიდუალურ წევრებს, იქნებიან ისინი მთავრობის თუ ოპოზიციის წევრები, როგორც წესი, შეუძლიათ მოითხოვონ საკანონმდებლო ან მმართველი ორგანოს მიერ მათთვის დაკისრებული მოვალეობის შესასრულებლად მათთვის საჭირო ინფორმაციის გამჟღავნება. თუმცა, მათ შეიძლება არ ჰქონდეთ ფინანსური ანგარიშების, სადაც ასახულია ინფორმაცია, რომელიც მათ სხვა მიზნებისათვის ან სხვა ვითარებაში სჭირდებათ, მომზადების მოთხოვნის უფლება. ამიტომ, ისინი არიან ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებლები, როგორც მომსახურების მიმღებთა და რესურსების მიმწოდებელთა წარმომადგენლები ან როგორც ინდივიდუალური მოქალაქეები და თემის წევრები.
მომხმარებელთა სხვა ჯგუფები
დს2.12 წინამდებარე კონცეპტუალური საფუძვლების შემუშავებისას სსბასსს-მა განიხილა, ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების პოტენციური მომხმარებლების ფართო სპექტრი, მათ შორის სპეციალური ინტერესის ჯგუფები და მათი წარმომადგენლები ან ისინი, ვინც საჯარო სექტორის ერთეულებთან კომერციულ თუ არაკომერციულ საფუძველზე ან ნებაყოფილობით თუ არანებაყოფილობით (როგორიცაა მაგალითად საჯარო სექტორისა და კერძო სექტორის რესურსის მიმწოდებლები) ახორციელებენ ოპერაციებს, იდენტიფიცირებულ უნდა იყვნენ თუ არა მომხმარებელთა ცალკე ჯგუფის სახით. სსბასსს-ის აზრით მომსახურების მიმღებთა და მათი წარმომადგენლებისა და რესურსების მიმწოდებელთა და მათი წარმომადგენლების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებელთა ძირითად ჯგუფებად იდენტიფიცირება უზრუნველყოფს მომსახურების მიღებთა და რესურსის მიმწოდებელთა ქვეჯგუფების საინფორმაციო მოთხოვნილებების სათანადოდ დაკმაყოფილებას.
დს2.13 ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაცია შეიძლება სასარგებლო იყოს ეროვნული ანგარიშების მოსამზადებლად, ასევე შეიძლება მისი გამოყენება სტატისტიკური ფინანსური ანგარიშგების მოდელებისათვის, სახელმწიფო პოლიტიკის ეკონომიკურ საქმიანობაზე გავლენის შეფასებისა და სხვა ეკონომიკური ხასიათის ანალიზის მიზნებისათვის. თუმცა, ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები შემუშავებული არ არის სპეციალურად მათთვის, ვისაც ინფორმაცია აღნიშნული სხვა მიზნებისთვის სჭირდება. ანალოგიურად, მართალია პირებისთვის, ვინც მომსახურების მიმღებთა და რესურსის მიმწოდებელთა მრჩევლის ფუნქციას ასარულებენ (როგორიცაა მაგალითად მოქალაქეთა საკონსულტაციო ჯგუფები, სარეიტინგო სააგენტოები, კრედიტის ანალიტიკოსები და საზოგადოებრივი ინტერესის ჯგუფები), სავარაუდოდ სასარგებლო იქნება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაცია თავიანთი მიზნებისათვის, მაგრამ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები შემუშავებული არ არის სპეციალურად მათი კონკრეტული საინფორმაციო მოთხოვნილებების დასაკმაყოფილებლად.
ფინანსური ანგარიშის წარდგენის მიზნები
დს2.14 აღნიშნული განსახილველი პროექტის მრავალი რესპონდენტი დაეთანხმა, რომ ისეთი ინფორმაციის მიწოდება, რომელიც სასარგებლოა როგორც ანგარიშვალდებულების, ისე გადაწყვეტილების მიღების მიზნებისათვის, უნდა წარმოადგენდეს საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ ფინანსური ანგარიშების წარდგენის მიზანს. ზოგიერთი რესპონდენტი ემხრობოდა საჯარო სექტორის ერთეულების ფინანსური ანგარიშების ერთადერთ ან დომინანტ მიზნად მხოლოდ ანგარიშვალდებულების განსაზღვრას; სხვა რესპონდენტები ემხრობოდნენ გადაწყვეტილებების მიღების ერთადერი მიზნის სახით იდენტიფიცირებას. თუმცა, სსბასსს-ის შეხედულება არ შეცვლილა - საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებლებისათვის ინფორმაცია საჭირო იქნება როგორც ანგარიშვალდებულების, ისე გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის.
დს2.15 გნსახილველი პროექტის ზოგიერთი რესპონდენტის აზრით უფრო ნათლად უნდა ჩამოყალიბდეს ანგარიშვალდებულებასა და გადაწყვეტილებების მიღებას შორის კავშირი და გამოვლინდეს საჯარო სექტორის ის მახასიათებლები, რომლებიც საფუძვლად უდევს სსბასსს-ის შეხედულებებს საჯარო სექტორის ერთეულების ფინანსური ანგარიშების შესახებ. სსბასსს-მა დადებითად უპასუხა ამ წინადადებებს. შეიცვალა საფუძვლების სტრუქტურა და დაემატა განმარტებები.
დს2.16 გაუმჯობესდა ანგარიშვალდებულების ახსნა, ისევე როგორც მისი კავშირი გადაწყვეტილებების მიღებასა და ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშთან. ამ კონტექსტში სსბასსს აღიარებს, რომ წინამდებარე საფუძვლებში ასახული ანგარიშვალდებულების კონცეფცია ფართოა. ის მოიცავს ინფორმაციის უზრუნველყოფას ერთეულის მიერ მიღებული რესურსების მართვის შესახებ და ინფორმაციას, რომელიც გამოიყენება ერთეულის საქმიანობის მდგრადობისა და მის მიერ მომსახურების ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში გაწევის შეფასებისათვის. სსბასსს-ის აზრით ანგარიშვალდებულების აღნიშნული ფართო ცნება შესაფერისია, რადგან მოქალაქეები და სხვა ამომრჩევლები მთავრობასა და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულებს რესურსებს არანებაყოფილობით საფუძველზე აწვდიან და უმეტეს შემთხვევაში დამოკიდებულნი არიან მთავრობისა და საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ საჭირო მომსახურების გრძელვადიან პერიოდში გაწევაზე. თუმცა, სსბასსს ასევე აღიარებს, რომ ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურმა ანგარიშებმა უზრუნველყოს სრული ინფორმაცია, რაც მომსახურების მიმღბთ და რესურსების მიმწოდებლებს სჭირდებათ ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის.
ფინანსური ანგარიშების მოქმედების სფერო—ფინანსური ანგარიშგება და ინფორმაცია, რომელიც აუმჯობესებს და ავსებს ფინანსურ ანგარიშგებას
დს2.17 აღნიშნული განსახილველი პროექტის მრავალმა რესპონდენტმა დაუჭირა მხარი სსბასსს-ის მიერ შეთავაზებულ ფინანსური ანგარიშგების მოქმედების სფეროსა და მის ახსნას, ზოგიერთმა მათგანმა დაასახელა საკითხები, რომელიც დამატებით ახსნას საჭიროებდა, ზოგიერთმა კი აღნიშნა, რომ პროექტებმა, რომლებიც ეხება ფართო მოქმედების სფეროს საკითხებს, უნდა უზრუნველყონ სახელმძღვანელო მითითებები ისეთი ხარისხობრივი მახასიათებლების გამოყენების თაობაზე, როგორიცაა შემოწმების შესაძლებლობა და შესადარისობა. ზოგიერთმა რესპონდენტმა მხარი არ დაუჭირა მოქმედების სფეროს, რომელიც უფრო ფართოა, ვიდრე ფინანსური ანგარიშგების მოქმედების სფერო და წუხილი გამოხატა, რომ:
● შემოთავაზებული ფართო მოქმედების სფერო მოიცავს საკითხებს, რომელიც სსბასსს-ის იმ ტექნიკური დავალების ფარგლებს სცილდება, რომელიც ძალაში იყო იმ დროს; და
● იმ საკითხების შესახებ სახელმძღვანელო მითითებები, რომლებიც ფინანსური ანგარიშგების ფარგლებს სცილდება, როგორიცაა მაგალითად არაფინანსური და პერსპექტიული ინფორმაცია, ინდივიდუალური მთავრობების, მმართველი ან სხვა უფლებამოსილი ორგანოების პრეროგატივაა;
● განსახილველი პროექტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა ასევე გამოხატა წუხილი, რომ მოქმედების სფერო მეტისმეტად არის ორიენტირებული ფინანსურ ანგარიშგებაზე და კონცეპტუალურ საფუძვლებში უნდა აისახოს დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები არაფინანსურ ინფორმაციასა და მდგრადობის შესახებ ანგარიშთან მიმართებით.
დს2.18 სსბასსს-ს არ შეუცვლია თავისი შეხედულება, რომ აუცილებელია წინამდებარე კონცეპტუალური საფუძვლები ასახავდეს ფინანსური ანგარიშის მოქმედების სფეროს, რომელიც უფრო ყოვლისმომცველია, ვიდრე ფინანსური ანგარიშგების მოქმედების სფერო. აღნიშნულის მიზეზებია:
● მთავრობებისა და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულების ძირითადი მიზანია მომსახურების გაწევა ამომრჩევლებისათვის, მოგების წარმოქმნის ნაცვლად;
● მოქალაქეები და სხვა რეზიდენტები, რომლებიც შესაბამის კრიტერიუმებს აკმაყოფილებენ, მთავრობებსა და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულებზე არიან დამოკიდებული მომსახურების ფართო სპექტრის მუდმივად, გრძელვადიან პერიოდში მიწოდების კუთხით. კონკრეტულ საანგარიშგებო პერიოდში მთავრობებისა და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულების საქმიანობამ და მათ მიერ მიღებულმა გადაწყვეტილებებმა შეიძლება მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინოს მომსახურების მიმღებებისა და გადასახადის გადამხდელთა მომავალ თაობებზე, ისევე როგორც რესურსების სხვა არანებაყოფილობით მიმწოდებლებზე; და
● მთავრობებისა და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულების უმეტესობა ოპერირებს ხარჯვის უფლებამოსილებისა და ფინანსური შეზღუდვების პირობებში, რაც დადგენილია საბიუჯეტო პროცესით. დამტკიცებული ბიუჯეტების შესრულების მონიტორინგი არის ძირითადი მეთოდი, რომლის მეშვეობით საკანონმდებლო ორგანო ახორციელებს ზედამხედველობას და მოქალაქეები და მათი არჩეული წარმომადგენლები უზრუნველყოფენ მთავრობის ხელმძღვანელობის ფინანსურ ანგარიშვალდებულებას.
დს2.19 შედეგად, საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ ფინანსური და მომსახურების გაწევის მიზნების შეფასება მხოლოდ ნაწილობრივ არის შესაძლებელი საანგარიშგებო თარიღით მათი ფინანსური მდგომარეობისა და საანგარიშგებო პერიოდში საქმიანობის ფინანსური შედეგებისა და ფულადი ნაკადების შემოწმების მეშვეობით. სსბასსს-ის აზრით ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილების მიღების მიზნებისათვის მომხმარებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებისათვის წინამდებარე კონცეპტუალური საფუძვლების მეშვეობით შესაძლებელი უნდა იყოს, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები უზრუნველყოფდეს ინფორმაციას, რომელიც მომხმარებლებს ფინანსური ანგარიშგების უკეთესად შეფასებისა და კონტექსტში აღქმის საშუალებას მისცემს. შესაძლებელია მსგავსი ინფორმაციის მიწოდება ცალკე ანგარიშების მეშვეობით, სადაც ასახული იქნება ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაცია ერთეულის მიერ საანგარიშგებო პერიოდში მომსახურების გაწევის მიზნის მიღწევის შესახებ; მისი შესაბამისობა დამტკიცებულ ბიუჯეტებსა და კანონმდებლობასთან ან სხვა წესებთან, რომელთა მეშვეობით რეგულირდება რესურსების მოძიება და გამოყენება; და პერსპექტიული ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაცია მისი სამომავლო მომსახურების მიწოდების, მიზნებისა და საჭირო რესურსების შესახებ. ზოგიერთ შემთხვევაში აღნიშნულ საკითხებზე ინფორმაცია შეიძლება ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში იქნეს წარდგენილი.
დს2.20 ფინანსური ანგარიშის იმ მოთხოვნებსა და სახელმძღვანელო მითითებებზე გადაწყვეტილებების მიღებისას, რომლებიც განაპირობებენ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში წარდგენილი ინფორმაციის მოქმედების სფეროს განვრცობას ფინანსური ანგარიშგების მოქმედების სფეროსთან შედარებით, სსბასსს გაითვალისწინებს ამ ინფორმაციის სარგებელს მომხმარებლისთვის და მსგავსი ინფორმაციის შეგროვებისა და ანგარიშში ასახვის დანახარჯებს.
ფინანსური ანგარიშის მოქმედების სფეროს შეზღუდვა
დს2.21 ზოგიერთმა რესპონდენტმა, რომელიც დაეთანხმა, რომ ფინანსური ანგარიშის მოქმედების სფერო უფრო ფართო უნდა იყოს, ვიდრე ფინანსური ანგარიშგების მოქმედების სფერო, გამოხატა წუხილი, რომ განსახილველ პროექტში შემოთავაზებული მოქმედების სფერო ძალიან ღიაა და/ან არასათანადოდაა ახსნილი ან დასაბუთებული - ზოგიერთ შემთხვევაში შესთავაზეს მოქმედების სფეროს შეზღუდვა, რათა უკეთესად წარმოჩინდეს ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებული საკითხები.
დს2.22 სსბასსს-ის პასუხი მოიცავდა ფინანსური ანგარიშის მოქმედების სფეროსა და მომხმარებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებებს შორის კავშირის ახსნას, ასევე მომხმარებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებებსა და იმ ინფორმაციას შორის კავშირის დამატებით ახსნას, რომელიც შეიძლება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში აისახოს შემოთავაზებებზე პასუხად. ამასთან, სსბასსს-მა განმარტა, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მოქმედების სფერო შემოიფარგლება ფინანსური ანგარიშგებითა და იმ ინფორმაციით, რომელიც აუმჯობესებს და ავსებს აღნიშნულ ფინანსურ ანგარიშგებას. შედეგად, ფინანსური ანგარიშის შედარებით ფართო მოქმედების სფეროს ფარგლებში ასახული ინფორმაცია მომდინარეობს ფინანსური ანგარიშგებისგან და შემოიფარგლება ისეთი საკითხებით, რომლებიც მომხმარებლებს დაეხმარება აღნიშნულ ანგარიშგებაში ასახული ინფორმაციის უკეთესად გაგებასა და კონტექსტში აღქმაში.
რესურსის გათვალისწინება, მოთხოვნების უფლებამოსილება და აუდიტის სტატუსი
დს2.23 მრავალმა რესპონდენტმა, მიუხედავად იმისა, ისინი ემხრობოდნენ თუ ეწინააღმდეგებოდნენ განსახილველ პროექტში ასახულ შემოთავაზებებს, გამოხატა წუხილი, რომ „ფართო მოქმედების სფეროს“ საკითხებზე მუშაობა სსბასსს-ის დიდი ოდენობით რესურსს წაიღებდა და შეზღუდავდა მის ფინანსური ანგარიშგების საკითხებზე მუშაობის უნარს. ამასთან, განსახილველი პროექტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა:
● მხარი დაუჭირა მოსაზრებას, კონცეპტუალურ საფუძვლებში დამატებით ახსნილიყო, რომ სავალდებულო მოთხოვნები შემუშავდებოდა მხოლოდ ფინანსური ანგარიშგების საკითხებისათვის, ხოლო შედარებით ფართო მოქმედების სფეროს საკითხები დაექვმდებარებოდა სახელმძღვანელო მითითებებს; და
● წუხილი გამოხატა არაფინანსური ინფორმაციისა და პერსპექტიული ინფორმაციის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ჩართვის აუდიტზე გავლენის თაობაზე.
დს2.24 მართალია, სსბასსს-ს შეუძლია სსბასს-ების შემუშავება, რომლებიც მოიცავს სავალდებულო მოთხოვნებს, მაგრამ გარდუვალი არ არის, რომ ის ამას გააკეთებს. მაგალითად, სსბასსს-ის გამოცემები მოიცავს ასევე რეკომენდებულ პრაქტიკულ მითითებებს (RPGs) და სხვა დოკუმენტებს, რომელთა მიზანია ფინანსური ანგარიშის წარმდგენთათვის დახმარების გაწევა ფინანსური ანგარიშის გარკვეულ საკითხებში. სსბასსს-ის მიერ გამოცემული ყველა დოკუმენტი, რომელიც მოიცავს სავალდებულო მოთხოვნებს ან სახელმძღვანელო მითითებებს ინფორმაციის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში წარდგენის თაობაზე, იქნება ეს ფინანსური ანგარიშგების შემადგენელი ნაწილი თუ ამ ანგარიშგების გაუმჯობესებისთვის, დაექვემდებარება სათანადო გულისხმიერების სრულ პროცესს. ამგვარად, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ინფორმაციის წარდგენის შესახებ ისეთი სავალდებულო ან სხვა სახელმძღვანელო მითითებების შემუშავებისას, რომელიც ფინანსური ანგარიშის მოქმედების სფეროს განავრცობს, სსბასსს-ს დასჭირდება რესპონდენტების მიერ წამოჭრილ იმ პრობლემებზე რეაგირება, რომლებიც ეხება შემოთავაზებულ ტექნიკურ ასპექტებსა და სახელმძღვანელო მითითებების უფლებამოსილებას.
დს2.25 სსბასსს აღიარებს რესპონდენტების წუხილს სსბასსს-ის რესურსების მოქმედების ფართო სფეროს საკითხებისკენ წარმართვასთან დაკავშირებით. თუმცა, ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენილი ინფორმაცია ფინანსური ანგარიშის ძირითად ნაწილად რჩება და ამგვარად, სსბასსს მასზე გააკეთებს ძირითად აქცენტს სსბასს-ისა და რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებების (RPGs) შემუშავებისას. ამიტომ, სსბასსს-ის სტანდარტების შექმნის სამუშაო პროგრამის ფარგლებში გაგრძელდება რეაგირება მომხმარებელთა მოთხოვნილებაზე, გაუმჯობესდეს ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული ოპერაციებისა და სხვა მოვლენების ფინანსური ანგარიში.
დს2.26 სსბასსს-ის აზრით არც წინამდებარე კონცეპტუალური საფუძვლებისა და არც სსბასს-ისა და რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებების (RPGs), რომლებიც შეიქმნება ამ საფუძვლებში ასახული კონცეფციების შესაბამისად, ფუნქცია არ არის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების გარკვეული ასპექტების აუდიტორული რწმუნების დონის დადგენა. ხარისხობრივი მახასიათებლები მომხმარებელს უზრუნველყოფს გარკვეული რწმუნებით ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის ხარისხის თაობაზე. თუმცა, ფინანსური ანგარიშგებისა და ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების სხვა კომპონენტების აუდიტზე პასუხისმგებლობა დგინდება კონკრეტულ იურისდიქციაში არსებული მარგულირებელი ჩარჩოებით და აუდიტის მანდატით, რომელიც ვრცელდება ამ ერთეულზე ან რომელიც შეთანხმებულია.
2013 წლის იანვარი
თავი 3: ხარისხობრივი მახასიათებლები
სარჩევი
პუნქტი
შესავალი 3.1–3.5
შესაბამისობა 3.6–3.9
სამართლიანი წარდგენა 3.10–3.16
აღქმადობა 3.17–3.18
დროულობა 3.19–3.20
შესადარისობა 3.21–3.25
შემოწმების შესაძლებლობა 3.26–3.31
ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვა 3.32–3.42
არსებითობა 3.32–3.34
დანახარჯები და სარგებელი 3.35–3.40
ხარისხობრივ მახასიათებლებს შორის ბალანსი 3.41–3.42
დასკვნის საფუძველი
შესავალი
3.1 ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში წარდგენილია ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაცია ეკონომიკური და სხვა მოვლენების შესახებ. ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის ხარისხობრივი მაჩვენებლები არის მახასიათებლები, რომლებიც ამ ინფორმაციას სასარგებლოს ხდიან მომხმარებლისათვის და ხელს უწყობენ ფინანსური ანგარიშის მიზნების მიღწევას. ფინანსური ანგარიშის მიზნებია სასარგებლო ინფორმაციის უზრუნველყოფა ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის.
3.2 საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის ხარისხობრვი მახასიათებლებია შესაბამისობა, სამართლიანი წარდგენა, აღქმადობა, დროულობა, შესადარისობა და შემოწმების შესაძლებლობა.
3.3 ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის გავრცელებული შეზღუდვებია არსებითობა, დანახარჯები და სარგებელი და სათანადო ბალანსის მიღწევა ხარისხობრივ მახასიათებლებს შორის.
3.4 თითოეული ხარისხობრივი მახასიათებელი არის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის მახასიათებლების ნაწილი და მათთან ერთად განაპირობებს ინფორმაციის სარგებლიანობას ფინანსური ანგარიშის მიზნების მიღწევის თვალსაზრისით. თუმცა, პრაქტიკაში შეიძლება სრულად ვერ იქნეს მიღწეული ყველა ხარისხობრივი მახასიათებელი და ზოგიერთ მათგანს შორის ბალანსის მიღწევა და ზოგიერთი მათგანის დათმობა იქნეს აუცილებელი.
3.5 აღნიშნული ხარისხობრივი მახასიათებლები ვრცელდება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახულ ყველა ფინანსურ და არაფინანსურ ინფორმაციაზე, მათ შორის ისტორიულ და პერსპექტიულ ინფორმაციაზე და ახსნა-განმარტებით ინფორმაციაზე. თუმცა, აღნიშნული ხარისხობრივი მახასიათებლების მიღწევის დონე შეიძლება განსხვავდებოდეს, რაც დამოკიდებულია განუსაზღვრელობის ხარისხსა და სუბიექტურ შეფასებაზე ან მოსაზრებაზე, რაც ასახულია ფინანსურ და არაფინანსურ ინფორმაციაში. სსბასს-ებისა და რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებების (RPGs), რომლებიც მსგავს საკითხებს ეხება, შემუშავებისას გათვალისწინებული იქნება იმ ინფორმაციის აღნიშნული ხარისხობრივი მახასიათებლების ინტერპრეტირებისა და გამოყენების სახელმძღვანელო მითითებების საჭიროება, რომელიც ფინანსური ანგარიშის მოქმედების სფეროს განავრცობს ფინანსური ანგარიშგების მოქმედების სფეროს ფარგლებს გარეთ.
შესაბამისობა
3.6 ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაცია შესაბამისია, თუ ის ხელს უწყობს ფინანსური ანგარიშის მიზნების მიღწევას. ფინანსურ და არაფინანსურ ინფორმაციას შეუძლია განსხვავების შეტანა, როდესაც მას აქვს როგორც დამადასტურებელი, ისე საპროგნოზო ღირებულება, ან ორივე. შეიძლება მან განსხვავება განაპირობოს და ამგვარად, შესაბამისი იყოს მაშინაც კი, როდესაც ზოგიერთი მომხმარებელი არჩევს, რომ არ ისარგებლოს ამ ინფორმაციით ან როდესაც ზოგიერთი მომხმარებლისთვის ეს ინფორმაცია უკვე ცნობილია.
3.7 ფინანსურ და არაფინანსურ ინფორმაციას დამადასტურებელი ღირებულება აქვს, როდესაც ის ადასტურებს ან ცვლის წარსულ (ან ახლანდელ) მოლოდინებს. მაგალითად, ინფორმაცია შესაფერისია ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის, თუ ის ადასტურებს მოლოდინს ისეთ საკითხებთან მიმართებით, როგორიცაა ხელმძღვანელობის მიერ თავისი მოვალეობების შესრულების ხარისხი რესურსების ეფექტიანი და ეფექტური გამოყენების, მომსახურების გაწევის განსაზღვრული მიზნების მიღწევისა და საბიუჯეტო, საკანონმდებლო და სხვა მოთხოვნებთან შესაბამისობის კუთხით.
3.8 ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში შეიძლება წარდგენილ იქნეს ინფორმაცია ერთეულის მოსალოდნელი სამომავლო მომსახურების მიწოდებასთან დაკავშირებული საქმიანობის, მიზნების, დანახარჯებისა და მომავალში მომსახურების გასაწევად გასანაწილებელი რესურსების ოდენობისა და წყაროების შესახებ. მსგავს მომავალზე ორიენტირებულ ინფორმაციას საპროგნოზო ღირებულება აქვს და შესაბამისია ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის. ინფორმაციას იმ ეკონომიკური და სხვა მოვლენების შესახებ, რომლებიც ამჟამად არსებობს და ახლახან მოხდა, შეიძლება ასევე ჰქონდეს საპროგნოზო ღირებულება მომავალთან დაკავშირებული მოლოდინების ჩამოყალიბებაში დახმარების გამო. მაგალითად, ინფორმაციას, რომელიც ადასტურებს ან უარყოფს წარსულ მოლოდინებს, შეუშლია გააძლიეროს ან შეცვალოს მოლოდინები სამომავლო ფინანსური შედეგებისა და მომსახურების გაწევის საბოლოო შედეგების შესახებ.
3.9 ინფორმაციის დამადასტურებელი და საპროგნოზო ფუნქციები ურთიერთდაკავშირებულია - მაგალითად, ერთეულის რესურსების არსებული დონისა და სტუქტურის და ამ რესურსებზე მოთხოვნების შესახებ ინფორმაცია მომხმარებელს ეხმარება დაადასტუროს მოცემულ პერიოდში რესურსების მართვის სტრატეგიების საბოლოო შედეგი და ასევე წინასწარ განჭვრიტოს ერთეულის უნარი, რეაგირება მოახდინოს ცვალებად გარემოებებზე და განჭვრიტოს სამომავლო მომსახურების გაწევის საჭიროებები. იგივე ინფორმაცია ეხმარება მომხმარებელს დაადასტუროს ან შეასწოროს მომხმარებელთა წარსული მოლოდინები და პროგნოზები მსგავს ცვლილებებზე ერთეულის რეაგირების უნართან დაკავშირებით. ის ასევე ეხმარება ადრინდელ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული საპროგნოზო ინფორმაციის დადასტურებაში ან შესწორებაში.
სამართლიანი წარდგენა
3.10 იმისათვის, რომ ინფორმაცია სასარგებლო იყოს ფინანსური ანგარიშისთვის, ის სამართლიანად უნდა წარადგენდეს იმ ეკონომიკურ და სხვა მოვლენებს, რომელთა წარდგენასაც ემსახურება. სამართლიანი წარდგენა მიიღწევა, როდესაც მოვლენის აღწერა არის სრული, ნეიტრალური და არ შეიცავს არსებით შეცდომას. ინფორმაცია, რომელიც სამართლიანად წარადგენს ეკონომიკურ ან სხვა მოვლენას, აღწერს საბაზისო ოპერაციის, სხვა მოვლენის, საქმიანობის ან ვითარების არსს - რაც ყოველთვის არ არის იგივე, რაც მისი სამართლებრივი ფორმა.
3.11 პრაქტიკაში შეიძლება არ მოხერხდეს იმის ცოდნა ან დადასტურება, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაცია არის თუ არა სრული, ნეიტრალური და შეცდომებისგან თავისუფალი. თუმცა, ინფორმაცია უნდა იყოს რაც შეიძლება სრული, ნეიტრალური და არ უნდა შეიცავდეს შეცდომებს.
3.12 ზოგიერთი ინფორმაციის გამოტოვებამ შეიძლება გამოიწვიოს ეკონომიკური ან სხვა მოვლენის მცდარად ან არასწორად წარდგენა და ამგვარად, არ იყოს სასარგებლო ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის მომხმარებლებისთვის. მაგალითად, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში მუხლის „ძირითადი აქტივები“ სრული აღწერა უნდა მოიცავდეს ძირითადი აქტივების ციფრებში გამოსახულ მთლიან ოდენობას, ასევე სხვა რაოდენობრივ, ტექსტურ და ახსნა-განმარტებით ინფორმაციას, რომელიც აუცილებელია აქტივების ამ ჯგუფის სამართლიანად წარდგენისათვის. ზოგიერთ შემთხვევაში აღნიშნული შეიძლება მოიცავდეს ინფორმაციის გამჟღავნებას ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა ძირითადი აქტივების ჯგუფები, ფაქტორები, რომლებიც გავლენას ახდენდა წარსულში მათ გამოყენებაზე ან შეიძლება გავლენა მოახდინონ მომავალში მათ გამოყენებაზე და ასევე მათი ციფრობრივი წარდგენის საფუძველი და პროცესი. ანალოგიურად, საჭიროა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული პერსპექტიული ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაციისა და მომსახურების გაწევის მიზნებისა და საბოლოო შედეგების მიღწევის შესახებ ინფორმაციის წარდგენა იმ ძირითად დაშვებებთან ერთად, რომელსაც ემყარება ეს ინფორმაცია და იმ ახსნა-განმარტებებთან ერთად, რომელიც აუცილებელია იმის უზრუნველყოფისთვის, რომ ეს აღწერა იყოს სრული და სასარგებლო მომხმარებლებისთვის.
3.13 ფინანსური ანგარიშის ნეიტრალურობა ნიშნავს მიკერძოების არარსებობას. ეს ნიშნავს, რომ ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაციის შერჩევა და წარდგენა არ განხორციელდა რომელიმე წინასწარგანსაზღვრული კონკრეტული შედეგის მიღწევის მიზნით - მაგალითად, ერთეულის მიერ ანგარიშვალდებულების შესრულების მომხმარებლების მიერ შეფასებაზე გარკვეული სახით გავლენის მოსახდენად ან მომხმარებლების მიერ მისაღებ გადაწყვეტილებაზე ან მათ განსჯაზე გავლენის მოსახდენად ან გარკვეული სახის ქცევის გამოსაწვევად.
3.14 ნეიტრალური ინფორმაცია სამართლიანად წარადგენს ეკონომიკურ და სხვა მოვლენებს, რომლის აღწერასაც ემსახურება. თუმცა, მოთხოვნა, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაცია ნეიტრალური იყოს, არ გულისხმობს, რომ მას დანიშნულება არა აქვს და გავლენას არ მოახდენს ქცევაზე. შესაბამისობა ერთ-ერთი ხარისხობრივი მახასიათებელია და განმარტების მიხედვით შესაბამის ინფორმაციას აქვს მომხმარებელთა შეფასებებსა და გადაწყვეტილებებზე გავლენის მოხდენის უნარი.
3.15 ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში წარდგენილი ეკონომიკური და სხვა მოვლენები, როგორც წესი, განუსაზღვრელ ვითარებაში ხდება. ამიტომ, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაცია ხშირ შემთხვევაში მოიცავს შეფასებებს, რომლებიც ეყრდნობა ხელმძღვანელობის განსჯას. ეკონომიკური ან სხვა მოვლენის სამართლიანად წარსადგენად შეფასება უნდა ეყრდნობოდეს სათანადო ინფორმაციას და თითეული უნდა წარმოადგენდეს ხელმისაწვდომ საუკეთსო ინფორმაციას. სიფრთხილეა საჭირო განუსაზღვრელობასთან დაკავშირებით. ეკონომიკური და სხვა მოვლენების სამართლიანად წარდგენისათვის ზოგჯერ შეიძლება აუცილებელი იქნეს ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაციის განუსაზღვრელობის ცალსახად გამჟღავნება.
3.16 არსებითი შეცდომებისგან თავისუფალი არ ნიშნავს ყოველთვის სრულ სისწორეს. არსებითი შეცდომებისგან თავისუფალი გულისხმობს, რომ ინფორმაცია, ინდივიდუალურად თუ ერთობლივად, არ შეიცავს შეცდომებს ან გამოტოვებებს, რომელიც შეიძლება არსებითი იყოს მოვლენის აღწერის თვალსაზრისით და ასახული ინფორმაციის დამუშავებისათვის გამოყენებული პროცესი გამოყენებულ იქნა ისე, როგორც აღწერილია. ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება მოხერხდეს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული გარკვეული ინფორმაციის სისწორის განსაზღვრა - მაგალითად, მთავრობის სტრუქტურის სხვა დონისთვის ფულადი ტრანსფერის ოდენობა, გაწეული მომსახურების მოცულობა ან ძირითადი აქტივებისთვის გადახდილი ფასი. თუმცა, ზოგიერთ შემთხვევაში ეს შეუძლებელია - მაგალითად, ამა თუ იმ მუხლის ღირებულების ან დანახარჯების შეფასების სისწორის ან მომსახურების გაწევის პროგრამის ეფექტურობის განსაზღვრა შეიძლება ვერ მოხერხდეს. მსგავს შემთხვევებში შეფასება არსებით შეცდომას არ შეიცავს, თუ გარკვევით იქნება მითითებული, რომ ის შეფასებაა, ახსნილი იქნება მისი ხასიათი და შეფასების პროცესის შეზღუდვები და შეფასების მისაღებად სათანადო პროცესის შერჩევასა და გამოყენებაში არ გამოვლინდება არსებითი შეცდომები.
აღქმადობა
3.17 აღქმადობა არის ინფორმაციის ხარისხობრივი მახასიათებელი, რომელიც მომხმარებელს მისი არსის გაგების საშუალებას აძლევს. საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ინფორმაცია ისე უნდა იყოს წარდგენილი, რომ შესაბამებოდეს მომხმარებელთა მოთხოვნილებებსა და ცოდნის დონეს, ასევე წარდგენილი ინფორმაციის ხასიათს. მაგალითად, ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაციის ახსნა და კომენტარები საანგარიშგებო პერიოდში მომსახურების გაწევისა და სხვა მიღწევების შესახებ, ისევე როგორც მოლოდინები სამომავლო პერიოდებისთვის, გასაგებ ენაზე უნდა იყოს დაწერილი და ისე წარდგენილი, რომ ადვილად გასაგები იყოს მომხმარებლებისათვის. აღქმადობა უმჯობესდება, როდესაც ინფორმაცია დაჯგუფებულია, დახარისხებულია და წარდგენილია გარკვევით და ლაკონურად. აღქმადობა შეიძლება ასევე გააუმჯობესოს შესადარისობამ.
3.18 მიჩნეულია, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის მომხმარებლებს ერთეულის საქმიანობისა და იმ გარემოს შესაბამისი ცოდნა აქვთ, სადაც ფუნქციონირებს ერთეული, რათა შეძლონ და მზად იყვნენ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის წაკითხვისა და მასში წარდგენილი ინფორმაციის სათანადო გულისხმიერებით მიმოხილვისა და ანალიზისთვის. ზოგიერთი ეკონომიკური და სხვა მოვლენები განსაკუთრებით რთულია და ძნელია მათი ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში წარდგენა, ზოგიერთ მომხმარებელს შეიძლება კონსულტანტის დახმარების მოძიება დასჭირდეს მისი აღქმისთვის. საჭიროა ყველანაირი ძალისხმევის გამოყენება იმისათვის, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ეკონომიკური და სხვა მოვლენები ისე იქნეს წარდგენილი, რომ აღქმადი იყოს მომხმარებელთა ფართო სპექტრისთვის. თუმცა, არ შეიძლება ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშიდან ინფორმაციის მხოლოდ იმიტომ გამორიცხვა, რომ შეიძლება ზოგიერთი მომხმარებლისთვის მეტისმეტად რთული იყოს დახმარების გარეშე მისი აღქმა.
დროულობა
3.19 დროულობა გულისხმობს, რომ მომხმარებლისთვის ინფორმაცია ხელმისაწვდომია მანამ, სანამ ის დაკარგავს უნარს, სასარგებლო იყოს ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის. შესაბამისი ინფორმაციის უფრო ადრე ხელმისაწვდომობამ შეიძლება გააუმჯობესოს ანგარიშვალდებულების შეფასებისთვის მისი სარგებლიანობა და უნარი, უზრუნველყოს ინფორმაცია და გავლენა მოახდინოს მისაღებ გადაწყვეტილებებზე. ნაკლებად დროულობის შედეგად შეიძლება ინფორმაცია ნაკლებად სასარგებლო გახდეს.
3.20 ზოგიერთი ინფორმაცია შეიძლება კვლავ სასარგებლო იყოს საანგარიშგებო პერიოდის ან საანგარიშგებო თარიღის შემდეგ. მაგალითად, ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის მომხმარებლებს ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის შეიძლება დასჭირდეთ ერთეულის ფინანსური და მომსახურების გაწევის შედეგების ტენდენციისა და რამდენიმე პერიოდის განმავლობაში ბიუჯეტთან შესაბამისობის შეფასება. ამასთან, მომსახურების გაწევის გარკვეული პროგრამების საბოლოო შედეგები და გავლენა შეიძლება ვერ განისაზღვროს სამომავლო პერიოდებამდე - მაგალითად, ეს შეიძლება მოხდეს ისეთ პროგრამებთან მიმართებით, რომელთა მიზანია ამომრჩეველთა ეკონომიკური კეთილდღეობის გაუმჯობესება, კონკრეტული სახის დაავადებების შემთხვევების შემცირება ან გარკვეული ასაკობრივი ჯგუფების განათლების დონის გაზრდა.
შესადარისობა
3.21 შესადარისობა არის ინფორმაციის ხარისხობრივი მახასიათებელი, რომელიც მომხმარებლებს აძლევს ორ ფენომენს შორის მსგავსებებისა და განსხვავებების გამოვლენის შესაძლებლობას. შესადარისობა არ არის ცალკეული ინფორმაციის ხარისხობრივი მახასიათებელი, ის არის ორ ან მეტ ინფორმაციას შორის ურთიერთკავშირის ხარისხობრივი მახასიათებელი.
3.22 შესადარისობა განსხვავდება თანმიმდევრულობისგან. თანმიმდევრულობა გულისხმობს ერთიდაიმავე სააღრიცხვო პრინციპების, პოლიტიკისა და ანგარიშების მომზადების საფუძვლის გამოყენებას ერთეულის ფარგლებში პერიოდიდან პერიოდამდე, ან ერთ პერიოდში სხვადასხვა ერთეულების მიერ. შესადარისობა არის მიზანი და თანმიმდევრულობა ხელს უწყობს ამ მიზნის მიღწევას. ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება გადაისინჯოს ერთეულის მიერ გამოყენებული სააღრიცხვო პრინციპები და პოლიტიკა, რათა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში უკეთესად იქნეს წარდგენილი კონკრეტული ოპერაცია ან მოვლენა. ასეთ შემთხვევებში შეიძლება აუცილებელი იქნეს დამატებითი ინფორმაციის გამჟღავნება და ახსნა-განმარტებების ასახვა, შესადარისობის მახასიათებლის დაკმაყოფილების მიზნით.
3.23 შესადარისობა განსხვავდება ასევე ერთგვაროვნებისგან. ინფორმაცია შესადარისი რომ იყოს, მსგავსი საგნები ერთნაირად უნდა გამოიყურებოდეს, ხოლო განსხვავებული საგნები კი განსხვავებულად. ერთგვაროვნებაზე ზედმეტმა აქცენტმა შეიძლება შეამციროს შესადარისობა, რადგან საგნები, რომლებიც ერთმანეთს არ ჰგავს, ერთმანეთის მსგავსი გახდება. ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ინფორმაციის შესადარისობა არ გაუმჯობესდება არამსგავსი საგნების ერთმანეთის მსგავსად წარმოჩენით, იმ ზღვრის გარეთ, რომელიც გულისხმობს მსგავს საგნებს შორის განსხვავების წარმოჩენას.
3.24 ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის, საქმიანობის ფინანსური შედეგების, ფულადი ნაკადების, დამტკიცებულ ბიუჯეტებსა და შესაბამის კანონმდებლობასთან ან რესურსების მოძიების ან გამოყენების მარეგულირებელ წესებთან შესაბამისობის, მომსახურების გაწევის მიზნების მიღწევისა და მისი სამომავლო გეგმების შესახებ ინფორმაცია აუცილებელია ანგარიშვალდებულების მიზნებისათვის და ის სასარგებლოა გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისთვის. მსგავსი ინფორმაციის სარგებლიანობა გაუმჯობესდება, თუ შესაძლებელია მისი შედარება, მაგალითად:
● ამ საანგარიშგებო პერიოდის ან ამ საანგარიშგებო თარიღით ადრე წარდგენილ პერსპექტიულ ფინანსურ და არაფინანსურ ინფორმაციასთან;
● იმავე ერთეულის სხვა პერიოდისთვის ან დროის სხვა მომენტში წარდგენილ მსგავს ინფორმაციასთან; და
● ერთიდაიმავე საანგარიშგებო პერიოდისთვის სხვა ერთეულების (მაგალითად, საჯარო სექტორის ერთეულები, რომლებიც მსგავს მომსახურებას ეწევიან სხვადასხვა იურისდიქციებში) მსგავს ინფორმაციასთან.
3.25 სააღრიცხვო პრინციპების, პოლიტიკისა და პერსპექტიული ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაციისა და ფაქტობრივი საბოლოო შედეგების მომზადების საფუძველის თანმიმდევრული გამოყენება გააუმჯობესებს საპროგნოზო და ფაქტობრივი შედეგების ნებისმიერი შედარების სარგებლიანობას. სხვა ერთეულებთან შესადარისობა შეიძლება ნაკლებად მნიშვნელოვანი იყოს ერთეულის მიმდინარე საქმიანობის შედეგების საბაზისო ფაქტორების ხელმძღვანელობისეული აღქმის ან მის შესახებ მოსაზრების ახსნისათვის.
შემოწმების შესაძლებლობა
3.26 შემოწმების შესაძლებლობა არის ინფორმაციის ხარისხობრივი მახასიათებელი, რომელიც ხელს უწყობს მომხმარებლებისთვის რწმუნების უზრუნველყოფას, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაცია სამართლიანად წარადგენს ეკონომიკურ და სხვა მოვლენებს, რომლის წარდგენასაც ემსახურება. ზოგჯერ ამ მახასიათებლის აღწერისათვის გამოიყენება დაყრდნობადობა, როდესაც ის გამოიყენება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახულ ახსნა-განმარტებით ინფორმაციასთან და პერსპექტიულ ფინანსურ და არაფინანსურ რაოდენობრივ ინფორმაციასთან მიმართებით - ანუ ინფორმაციის ხარისხობრივი მახასიათებელი, რომელიც ხელს უწყობს მომხმარებლებისთვის რწმუნების უზრუნველყოფას, რომ ახსნა-განმარტებითი ან პერსპექტიული ფინანსური და არაფინანსური რაოდენობრივი ინფორმაცია სამართლიანად წარადგენს ეკონომიკურ და სხვა მოვლენებს, რომლის წარდგენასაც ემსახურება. მიუხედავად იმისა, მას შემოწმების შესაძლებლობას ვუწოდებთ თუ დაყრდნობადობას, ეს მახასიათებელი გულისხმობს, რომ სხვადასხვა მცოდნე და დამოუკიდებელი დამკვირვებლები შეძლებენ საერთო კონსენსუსის მიღწევას, თუმცა აუცილებელი არ არის, რომ ეს იქნება სრული შეთანხმება იმის თაობაზე, რომ:
● ეს ინფორმაცია არსებითი შეცდომის ან მიკერძოების გარეშე წარადგენს იმ ეკონომიკურ და სხვა მოვლენებს, რომლის წარდგენასაც ემსახურება; ან
● სათანადო აღიარების, შეფასების ან წარდგენის მეთოდი იქნა გამოყენებული არსებითი შეცდომის ან მიკერძოების გარეშე.
3.27 იმისათვის, რომ ინფორმაციის შემოწმების შესაძლებლობა არსებობდეს, საჭირო არ არის, რომ ეს წერტილოვანი შეფასება იყოს. შესაძლებელია ასევე სავარაუდო თანხების სპექტრისა და დაკავშირებული ალბათობების შემოწმება.
3.28 შემოწმების შესაძლებლობა შეიძლება იყოს პირდაპირი ან ირიბი. პირდაპირი შემოწმებისას თვითონ თანხის ან სხვა მაჩვენებლის შემოწმება ხორციელდება, მაგალითად (ა) ფულადი სახსრების დათვლით, (ბ) საბაზრო ფასიან ქაღალდებსა და მათი კოტირებულ ფასებზე დაკვირვებით, ან (გ) იმის დადასტურებით, რომ ფაქტორები, რომლებიც წარსულში მომსახურების გაწევაზე ახდენდნენ გავლენას, ისევ არსებობს და გამოვლენილი ეფექტი აქვთ. ირიბი შემოწმებისას თანხის ან მაჩვენებლის შემოწმება ხდება გამოყენებული ინფორმაციის შემოწმებით და მიღებული შედეგის ხელახლა გამოთვლით, იგივე სააღრიცხვო კონვენციის ან მეთოდოლოგიის გამოყენების მეშვეობით. მაგალითად, მარაგის საბალანსო ღირებულების შემოწმება გამოყენებული ინფორმაციის (რაოდენობები და ღირებულებები) შემოწმებისა და მარაგის საბოლოო ნაშთის გამოთვლა მარაგის ღირებულების გამოთვლის იგივე მეთოდით (მაგალითად, საშუალო ღირებულება ან „პირველი შემოსავალში-პირველი გასავალში“) გამოთვლის მეშვეობით.
3.29 შემოწმების შესაძლებლობის (ან დაყრდნობადობის, თუ ეს ტერმინი გამოიყენება ამ მახასიათებლის აღწერისათვის) ხარისხი აბსოლუტური არ არის - ზოგიერთი ინფორმაციის შემოწმება უკეთესად შეიძლება სხვა ინფორმაციასთან შედარებით. თუმცა, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის შემოწმების შესაძლებლობა რაც უფრო მეტია, მით უკეთეს რწმუნებას უზრუნველყოფს მომხმარებლებისთვის, რომ ეს ინფორმაცია სამართლიანად წარადგენს ეკონომიკურ და სხვა მოვლენებს, რომელთა წარდგენასაც ემსახურება.
3.30 საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიში შეიძლება მოიცავდეს ფინანსურ და სხვა რაოდენობრივ ინფორმაციას და ასევე ახსნა-განმარტებებს (ა) პერიოდის განმავლობაში ერთეულის საქმიანობის შედეგებზე ძირითადი გავლენის შესახებ, (ბ) საანგარიშგებო პერიოდში განხორციელებული მომსახურების გაწევის პროგრამების სავარაუდო სამომავლო გავლენის ან საბოლოო შედეგების შესახებ და (გ) პერსპექტიული ფინანსური ან არაფინანსური ინფორმაციის შესახებ. შეიძლება რომელიმე სამომავლო პერიოდამდე ვერ მოხერხდეს ყველა რაოდენობრივი ინფორმაციისა და მსგავსი ინფორმაციის ახსნა-განმარტებების შემოწმება, ან საერთოდ ვერ მოხერხდეს მისი შემოწმება.
3.31 იმისათვის, რომ დაეხმაროს მომხმარებლისთვის რწმუნების უზრუნველყოფაში, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული პერსპექტიული ფინანსური და არაფინანსური რაოდენობრივი ინფორმაცია და ახსნა-განმარტებები სამართლიანად წარადგენს ეკონომიკურ და სხვა მოვლენებს, რომელთა წარდგენასაც ემსახურება, საჭიროა დაშვებები, რომლებსაც ეყრდნობა გამჟღავნებული ინფორმაცია, ამ ინფორმაციის მოსამზადებლად გამოყენებული მეთოდოლოგია და ფაქტორები და გარემოებები, რომლებიც ამყარებს ნებისმიერ გამოთქმულ მოსაზრებას ან ინფორმაციის გამჟღავნებას, იყოს გამჭვირვალე. ეს მომხმარებელს საშუალებას მისცემს გამოიყენოს განსჯა ამ ინფორმაციის მისაღებად გამოყენებული დაშვებების, მეთოდის, შეფასების, წარდგენისა და ინტერპრეტაციის სათანადოობის განსახილველად.
ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვა
არსებითობა
3.32 ინფორმაცია არსებითია, თუ მის გამოტოვებას ან არასწორად ასახვას შეუძლია გავლენა მოახდინოს ერთეულის მიერ ანგარიშვალდებულების შესრულებაზე ან გადაწყვეტილებებზე, რომლებსაც მომხმარებლები იღებენ საანგარიშგებო პერიოდისთვის მომზადებული ერთეულის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის საფუძველზე. არსებითობა დამოკიდებულია თითოეული ერთეულის კონკრეტულ ვითარებაში განხილული მუხლის როგორც ხასიათზე, ისე ღირებულებაზე. ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიში შეიძლება მოიცავდეს როგორც ხარისხობრივ, ისე რაოდენობრივ ინფორმაციას საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში მომსახურების გაწევის შესახებ, ასევე მომავალში მომსახურების გაწევისა და საბოლოო შედეგების მოლოდინების შესახებ. ამიტომ, შეუძლებელია იმ ერთიანი რაოდენობრივი ზღვრის განსაზღვრა, როდესაც ინფორმაცია არსებითი ხდება.
3.33 არსებითობა შეფასდება იმ საკანონმდებლო, ინსტიტუციური და საოპერაციო გარემოს კონტექსტში, სადაც ოპერირებს ერთეული და პერსპექტიულ ფინანსურ და არაფინანსურ ინფორმაციასთან მიმართებით, მომავლის შესახებ ინფორმაციის მომზადებლის ცოდნისა და მოლოდინების გათვალისწინებით. ინფორმაციის გამჟღავნება კანომდებლობასთან, რეგულირებასთან ან წესებთან შესაბამისობის ან შეუსაბამობის შესახებ შეიძლება არსებითი იყოს თავისი ხასიათის გამო - მიუხედავად თანხის ოდენობისა. ასეთ ვითარებაში იმის განსაზღვრისას, მუხლი არსებითია თუ არა, გაითვალისწინება ისეთი საკითხები, როგორიცაა წარსულში მომხდარი ან მოსალოდნელი ოპერაციებისა და მოვლენების ხასიათი, კანონიერება, სენსიტიურობა და შედეგები, ასევე მსგავს ოპერაციებში მონაწილე მხარეები და ვითარება, სადაც ის წარმოიქმნა.
3.34 წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში არსებითობა კლასიფიცირებულია, როგორც ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვა. სსბასს-სა და რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებების (RPGs) შემუშავებისას სსბასსს გაითვალისწინებს კონკრეტული სააღრიცხვო პოლიტიკისა და მომზადების საფუძვლის გამოყენების ან კონკრეტული მუხლის ან ტიპის ინფორმაციის გამჟღავნების შედეგების არსებითობას. ერთეულები, რომლებიც ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშს ამზადებენ, ნებისმიერი სსბასს-ის მოთხოვნების ფარგლებში, გაითვალისწინებენ ასევე, მაგალითად, კონკრეტული სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენებისა და კონკრეტული მუხლის შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნების არსებითობას.
დანახარჯები და სარგებელი
3.35 ფინანსური ანგარიშის წარდგენა დანახარჯებს წარმოქმნის. საჭიროა ფინანსური ანგარიშის სარგებლის მეშვეობით ამ დანახარჯების დასაბუთება. იმის შეფასება, ინფორმაციის უზრუნველყოფის სარგებელი ამართლებს თუ არა დაკავშირებულ დანახარჯებს, ხშირ შემთხვევაში განსჯის საკითხია, რადგან ხშირად შეუძლებელია ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის ყველა დანახარჯისა და სარგებლის გამოვლენა და/ან რაოდენობრივად გამოსახვა.
3.36 ინფორმაციის უზრუნველყოფის დანახარჯები მოიცავს ინფორმაციის შეგროვებისა და დამუშავების დანახარჯებს, მისი შემოწმების და/ან დაშვებებისა და მეთოდოლოგიის, რომელსაც ის ემყარება, დანახარჯებს, ასევე მისი წარდგენისა და გავრცელების დანახარჯებს. მომხმარებლები ეწევიან ანალიზისა და ინტერპრეტირების დანახარჯებს. სასარგებლო ინფორმაციის გამოტოვება ასევე დანახარჯებს წარმოქმნის, მათ შორის დანახარჯები, რომლებსაც მომხმარებლები გასწევენ საჭირო ინფორმაციის სხვა წყაროებიდან მისაღებად და დანახარჯები, რომელიც წარმოიქმნება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული არასრული ინფორმაციის საფუძველზე გადაწყვეტილებების მიღების შედეგად.
3.37 ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ინფორმაციის ასახვისთვის ძირითად ძალისხმევას მისი მომზადებლები ეწევიან. თუმცა, საბოლოოდ მომსახურების მიმღებნი და რესურსის მიმწოდებლები ეწევიან ამ ძალისხმევის გაწევის ხარჯებს - რადგან რესურსები მომსახურების გაწევიდან იმ ინფორმაციის მომზადებისკენ მიემართება, რომელიც ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში უნდა აისახოს.
3.38 ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციისგან სარგებლის დიდ ნაწილს მისი მომხმარებლები იღებენ. თუმცა, ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშისთვის მომზადებული ინფორმაცია შეიძლება ერთეულის შიგნითაც იქნეს გამოყენებული ხელმძღვანელობის მიერ, რაც გამოიწვევს ხელმძღვანელობის მიერ უკეთესი გადაწყვეტილებების მიღებას. კონცეპტუალურ საფუძვლებში ასახული კონცეფციებისა და მის საფუძველზე შედგენილი სსბასს-ისა და რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებების (RPGs) თანმიმდევრულად მომზადებულ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ინფორმაციის გამჟღავნება აუმჯობესებს და აძლიერებს მთავრობებისა და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ ფინანსური ანგარიშის წარდგენის გამჭვირვალობის შეგრძნებას და ხელს უწყობს საჯარო სექტორის ვალის უფრო სწორი ფასის დადგენას. ამგვარად, საჯარო სექტორის ერთეულები შეიძლება მრავალი სახით იღებდნენ სარგებელს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციიდან.
3.39 დანახარჯებისა და სარგებლის შეზღუდვის გამოყენება მოიცავს იმის შეფასებას, ინფორმაციის ასახვის სარგებელი სავარაუდოდ ასაბუთებს თუ არა ამ ინფორმაციის უზრუნველყოფისა და მისი გამოყენების დანახარჯებს. აღნიშნულის შეფასებისას აუცილებელია იმის გათვალისწინება, შეიძლება თუ არა ერთი ან მეტი ხარისხობრივი მახასიათებლის გარკვეული დონით შეწირვა დანახარჯების შესამცირებლად.
3.40 სსბასს-ების შემუშავებისას სსბასსს ითვალისწინებს მომმზადებლების, მომხმარებლების, მეცნიერებისა და სხვებისგან მიღებულ ინფორმაციას შეთავაზებული მოთხოვნების სარგებლისა და დანახარჯების მოსალოდნელი ხასიათისა და ოდენობის შესახებ. ინფორმაციის გამჟღავნებისა და სხვა მოთხოვნები, რომლებიც განაპირობებენ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის მომხმარებლებისთვის ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის სასარგებლო ინფორმაციის წარდგენას და აკმაყოფილებენ მახასიათებლებს, სსბასს-ში აისახება, როდესაც აღნიშნული ინფორმაციის გამჟღავნებისა და სხვა მოთხოვნებთან შესაბამისობის სარგებელი სსბასსს-ის მიხედვით ამართლებს მათთან დაკავშირებულ დანახარჯებს.
ხარისხობრივ მახასიათებლებს შორის ბალანსი
3.41 აღნიშნული ხარისხობრივი მახასიათებლები ერთად უწყობენ ხელს ინფორმაციის სარგებლიანობას. მაგალითად, არც შეუსაბამო ინფორმაციის აღწერა, რომელიც სამრთლიანად წარადგენს და არც აღწერა, რომელიც არასამართლიანად წარადგენს შესაბამის მოვლენას, არ წარმოქმნის სასარგებლო ინფორმაციას. მსგავსად, ინფორმაცია შესაბამისი რომ იყოს, ის დროული და აღქმადი უნდა იყოს.
3.42 ზოგიერთ შემთხვევაში ფინანსური ანგარიშის მიზნების მისაღწევად შეიძლება აუცილებელი იქნეს ხარისხობრივი მახასიათებლების დაბალანსება და დათმობა. თითოეულ ვითარებაში ხარისხობრივი მახასიათებლების შედარებითი მნიშვნელობა პროფესიული განსჯის საკითხია. მიზანია აღნიშნულ მახასიათებლებს შორის სათანადო ბალანსის მიღწევა, რათა მიღწეულ იქნეს ფინანსური ანგარიშის მიზნები.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ახლავს, მაგრამ არ არის კონცეპტუალური საფუძვლების შემადგენელი ნაწილი.
ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის ხარისხობრივი მახასიათებლები
დს3.1 სსბასს-ის შემუშავებისას სსბასსს განიხილავს რესპონდენტებისაგან მიღებულ წინადადებებს იმ ინფორმაციის თაობაზე, რომელიც საუკეთესოდ დააკმაყოფილებს ფინანსური ანგარიშის მიზნებს და უნდა აისახოს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში. აღნიშნული განხილვისას სსბასსს ითვალისწინებს, რამდენად არის შესაძლებელი თითოეული ხარისხობრივი მახასიათებლის მიღწევა. ინფორმაციის გამჟღავნებისა და სხვა მოთხოვნები სსბასს-ებში აისახება მხოლოდ მაშინ, როდესაც მიიჩნევა, რომ მათი გამოყენების შედეგად მიღებული ინფორმაცია დააკმაყოფილებს კონცეპტუალურ საფუძვლებში მოცემულ ხარისხობრივ მახასიათებლებსა და დანახარჯებისა და სარგებლის შეზღუდვას.
დს3.2 ზემოაღნიშნული განსახილველი პროექტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა წუხილი გამოთქვა ამ ხარისხობრივი მახასიათებლების ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ყველა საკითხის მიმართ გამოყენებასთან დაკავშირებით, განსაკუთრებით იმ საკითხებთან მიმართებით, რომლებიც შეიძლება ფინანსური ანგარიშგების გარდა სხვა ანგარიშებში იყოს ასახული. სსბასსს აცნობიერებს ამ პრობლემას. სსბასსს აცნობიერებს, რომ სსბასს-ებისა და რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებებისთვის (RPGs), რომლებიც ეხება ფინანსური ანგარიშგების მოქმედების სფეროს გარეთ, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ინფორმაციის ასახვას, შეიძლება დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები იქნეს საჭირო მოცემულ საკითხებთან დაკავშირებით აღნიშნული ხარისხობრივი მახასიათებლების გამოყენებასთან დაკავშირებით.
დს3.3 სსბასსს-ის მიერ გამოცემული სსბასს-ები და რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებები (RPGs) არ ეხება ყველა ფინანსურ და არაფინანსურ ინფორმაციას, რომელიც შეიძლება აისახოს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში. როდესაც არ არსებობს სსბასს ან რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებები (RPGs), რომლებიც ეხება კონკრეტულ ეკონომიკურ ან სხვა მოვლენას, იმის შეფასება, მოცემული ინფორმაცია აკმაყოფილებს თუ არა კონცეპტუალურ საფუძვლებში მოცემულ ხარისხობრივ მახასიათებლებსა და შეზღუდვებს, და ამგვარად, აკმაყოფილებს თუ არა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახვის კრიტერიუმებს, უნდა განხორციელდეს ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის მომზადებელთა მიერ. აღნიშნული შეფასებები განხორციელდება ფინანსური ანგარიშის მიზნების მიღწევის კონტექსტში, რაც თავის მხრივ შემუშავებულია მომხმარებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებისათვის.
დს3.4 სათანადოდ შექმნილი და ეფექტურად მოქმედი სააღრიცხვო სისტემებისა და პროცესების დანერგვა ხელმძღვანელობას ფინანსური ანგარიშის მხარდასაჭერად მტკიცებულების შეგროვებისა და დამუშავების საშუალებას მისცემს. აღნიშნული სისტემებისა და პროცესების ხარისხი ძირითადი ფაქტორია იმ ფინანსური ინფორმაციის ხარისხის უზრუნველყოფისთვის, რომელსაც ერთეული ასახავს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში.
სხვა გათვალისწინებული ხარისხობრივი მახასიათებლები
დს3.5 აღნიშნული განსახილველი პროექტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა გამოთქვა მოსაზრება, რომ საჭიროა დამატებითი ხარისხობრივი მახასიათებლების გამოვლენა. ეს ხარისხობრივი მახასიათებლები მოიცავდნენ „პატიოსნებას“, „უტყუარ და სამართლიან თვალსაზრისს“, „სანდოობას“, „გამჭვირვალობასა“ და „კანონიერებას“.
დს3.6 სსბასსს აღნიშნავს, რომ „პატიოსნებას“, როგორც ეს გამოიყენება ფინანსურ ანგარიშში, იგივე მნიშვნელობა აქვს, რაც „უტყუარ და სამართლიან თვალსაზრისს“. სსბასსს-ის აზრით პატიოსნება, უტყუარი და სამართლიანი თვალსაზრისი, საიმედოობა და გამჭვირვალება მნიშვნელოვანი გამოსახვაა იმ საყოველთაო ხარისხის, რომელსაც უნდა მიაღწიოს ფინანსურმა ანგარიშმა. თუმცა, ისინი თავისთავად, ცალკე ხარისხობრივ მახასიათებლად არ არსებობენ - სანაცვლოდ, ამ ხარისხობრივი მახასიათებლების მიღწევა არის წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში და სსბასს-ში, რომელიც კონკრეტულ საკითხს ეხება, მოცემული ხარისხობრივი მახასიათებლების სრული პაკეტის გამოყენების პროდუქტი. შედეგად, მართალია ისინი ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის მნიშვნელოვანი მახასიათებლებია, მაგრამ ისინი თავისთავად არ განისაზღვრა, როგორც ცალკე, ინდივიდუალური ხარისხობრივი მახასიათებლები. ასევე, სსბასსს-ის აზრით „კანონიერების“ ცნება, რომელიც ზოგიერთმა რესპონდენტმა აღნიშნა, დაკავშირებულია „შესაბამისობის“ ცნებასთან, რომელიც კონცეპტუალურ საფუძვლებში გამოიყენება - ამგვარად, კანონიერება არ იქნა მიჩნეული დამატებით ხარისხობრივ მაჩვენებლად.
შესაბამისობა
დს3.7 კონცეპტუალურ საფუძვლებში ახსნილია, რომ ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაცია შესაბამისია, თუ განსხვავებას ქმნის ფინანსური ანგარიშის მიზნების მიღწევის თვალსაზრისით. თავისი სათანადო გულისხმიერების პროცესის ფარგლებში სსბასსს ცდილობს მოსაზრებების მიღებას იმის შესახებ, შეთავაზებული სსბასს-ების მოთხოვნები ან ნებისმიერი შეთავაზებული რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებები (RPGs) ფინანსური ანგარიშის მიზნების მიღწევის შესაბამისია თუ არა - ანუ, შესაბამისია თუ არა ერთეულის მიერ ანგარიშვალდებულების მოვალეობის შესრულებისა და იმ გადაწყვეტილებებისა, რომლებიც შეიძლება მომხმარებლებმა მიიღონ.
სამართლიანი წარდგენა
დს3.8 კონცეპტუალურ საფუძვლებში ახსნილია, რომ ინფორმაცია სასარგებლო რომ იყოს, ის სამართლიანად უნდა წარადგენდეს ეკონომიკურ და სხვა მოვლენებს, რომელთა წარდგენასაც ემსახურება. ერთი ეკონომიკური ან სხვა მოვლენა შეიძლება სამართლიანად მრავალი გზით იქნეს წარდგენილი. მაგალითად, მომსახურების გაწევის კონკრეტული მიზნების მიღწევა შეიძლება აღწერილ იქნეს (ა) ხარისხობრივად, მომსახურების გაწევის პროგრამის საშუალოვადიანი და გრძელვადიანი მოსალოდნელი საბოლოო შედეგებისა და გავლენის აღწერით, (ბ) რაოდენობრივად, მომსახურების გაწევის პროგრამის ფარგლებში გაწეული მომსახურების მოცულობისა და ღირებულების მაჩვენებლით, ან (გ) ორივე, ხარისხობრივი და რაოდენობრივი ინფორმაციის კომბინაციით. ამასთან, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ერთი აღწერა შეიძლება მრავალ ეკონომიკურ მოვლენას წარადგენდეს. მაგალითად, ფინანსურ ანგარიშგებაში მუხლის „ძირითადი აქტივები“ წარდგენა შეიძლება ასახავდეს ერთეულის ყველა ძირითად აქტივს, მათ შორის განსხვავებული დანიშნულების მუხლებისა, რომლებსაც განსხვავებული რისკები და შესაძლებლობები აქვთ და აისახება შეფასებებზე დაფუძნებული ღირებულებით, რომელიც შეიძლება უფრო მეტად ან ნაკლებად რთული ან საიმედო იყოს.
დს3.9 სასურველია შეფასებების (და ამ შეფასებებისთვის გამოყენებული ინფორმაციის) სისრულე და ნეიტრალურობა და არსებითი შეცდომისგან თავისუფლება, ასევე გარკვეული მინიმალური დონის სისწორეა აუცილებელი იმისათვის, რომ შეფასებამ სამართლიანად წარადგინოს ეკონომიკური ან სხვა მოვლენა. თუმცა, სამართლიანი წარდგენა არ გულისხმობს შეფასების აბსოლუტურ სისრულეს ან ნეიტრალურობას და არც იმას, რომ საბოლოო შედეგი საერთოდ არ შეიცავს შეცდომას. ეკონომიკური ან სხვა მოვლენის იმგვარად წარმოჩენა, თითქოს სისრულის, ნეიტრალურობისა და შეცდომის გარეშე წარდგენის პრაქტიკულად მიუღწეველი ხარისხია მიღწეული, შეამცირებს ეკონომიკური ან სხვა მოვლენის, რომლის წარდგენასაც ემსახურება, სამართლიანად წარდგენის ხარისხს.
სამართლიანად წარდგენა თუ საიმედოობა
დს3.10 ზემოაღნიშნული განსახილველი პროექტის გამოცემისას სსბასს 1-ის, ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა, „ა“ დანართში, „საიმედოობა“, მიჩნეულ იქნა ხარისხობრივ მახასიათებლად. მასში საიმედო ინფორმაცია აღწერილია, როგორც ინფორმაცია, რომელიც „თავისუფალია არსებითი შეცდომისა და მიკერძოებისაგან და შესაძლოა მას ენდოს მომხმარებელი, იმ მოსაზრებით, რომ იგი კეთილსინდისიერად ასახავს იმას, რაც უნდა იყოს წარდგენილი, ან რისი წარდგენაც გონივრულ ფარგლებშია მოსალოდნელი“. სამართლიანი წარდგენა, შინაარსის ფორმაზე აღმატებულება, ნეიტრალურობა, წინდახედულება და სისრულე განისაზღვრა, როგორც საიმედოობის კომპონენტები. წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში ტერმინის, „საიმედოობა“, ნაცვლად გამოყენებულია „სამართლიანი წარდგენა“ იმის აღწერისთვის, რაც არსებითად ერთიდაიგივე კონცეფციაა. ამასთან, მასში შინაარსის ფორმაზე აღმატებულება და წინდახეულება ცალსახად არ არის განსაზღვრული, როგორც სამართლიანი წარდგენის კომპონენტები.
დს3.11 განსახილველი პროექტის მრავალმა რესპონდენტმა დაუჭირა მხარი სამართლიანი წარდგენის გამოყენებასა და განსახილველ პროექტში მოცემულ მის ახსნას. ზოგიერთ შემთხვევაში ახსნეს, რომ სამართლიანი წარდგენა უკეთესად გამოხატავს სამიზნე კონცეფციის ხასიათს. ზოგიერთმა რესპონდენტმა მხარი არ დაუჭირა საიმედოობის ჩანაცვლებას ტერმინით სამართლიანი წარდგენა, მათ გამოთქვეს წუხილი, რომ სამართლიანი წარდგენა მიანიშნებს სამართლიანი ღირებულებით ან საბაზრო ღირებულებით აღრიცხვის გამოყენებაზე და საიმედოობა და სამართლიანი წარდგენა ურთიერთშენაცვლებადი ტერმინები არ არის.
დს3.12 კონცეპტუალურ საფუძვლებში მოცემული ხარისხობრივი მახასიათებლების აღწერისათვის ტერმინის „სამართლიანი წარდგენა“ ან ტერმინის „საიმედოობა“ გამოყენება არ განსაზღვრავს შეფასების საფუძველს, რომელიც ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში გამოიყენება, იქნება ეს პირვანდელი ღირებულება, საბაზრო ღირებულება, სამართლიანი ღირებულება თუ შეფასების სხვა საფუძველი. სსბასსს-ის მიზანი არ არის, რომ სამართლიანი წარდგენის გამოყენება ამგვარად იქნეს ინტერპრეტირებული. შეფასების საფუძველი ან შეფასების საფუძვლები, რომელიც შეიძლება მიღებულ იქნეს, განხილულია მე-7 თავში, აქტივებისა და ვალდებულებების შეფასება ფინანსურ ანგარიშგებაში. შემდეგ აღნიშნული ხარისხობრივი მახასიათებლები გამოიყენება იმის უზრუნველყოფისათვის, რომ ფინანსურ ანგარიშგებაში სამართლიანად იქნეს წარდგენილი შეფასების საფუძველი ან საფუძვლები, რაც ასახულია ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში.
დს3.13 სსბასსს აცნობიერებს ზოგიერთი რესპონდენტის წუხილს, რომ განსხვავებული ტერმინის გამოყენება შეიძლება ასახავდეს განსხვავებულ და შეიძლება ნაკლებ ხარისხობრივ მაჩვენებელს, ვიდრე ეს ტერმინით საიმედოობა გამოისახება. თუმცა, სსბასსს-ის აზრით წინამდებარე საფუძვლებში მოცემული ახსნა, რომ „სამართლიანი წარდგენა მიიღწევა, როდესაც მოვლენის აღწერა არის სრული, ნეიტრალური და შედცომისგან თავისუფალი“ და ამ ძირითადი მახასიათებლების დეტალურად განხილვა უზრუნველყოფს ნებისმიერი ხარისხობრივი მახასიათებლის, რომელიც ადრე ასახული იყო ტერმინში, „საიმედოობა“, დაკარგვისგან დაცვას.
დს3.14 ამასთან, სსბასსს-ს ურჩიეს, რომ ტერმინი „საიმედოობა“ თავისთავად ექვემდებარება განსხვავებულ ინტერპრეტირებებსა და სუბიექტურ განსჯას, რასაც გავლენა ექნება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის ხარისხზე. სსბასსს-ის აზრით ტერმინის „სამართლიანი წარდგენა“ გამოყენებით გადაილახება ინტერპრეტირებასთან და ზოგიერთ იურისდიქციაში საიმედოობის გამოყენებასთან დაკავშირებული აღნიშნული პრობლემები, ტერმინით ნაგულისხმევი მახასიათებლების შემცირების გარეშე, ამასთან, ის უფრო ადვილად ითარგმნება და აღიქმება სხვადასხვა ენების ფართო სპექტრში.
შინაარსის ფორმაზე აღმატებულება და წინდახედულება
დს3.15 აღნიშნული განსახილველი პროექტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა გამოთქვა წუხილი, რომ შინაარსის ფორმაზე აღმატებულება და წინდახედულება არ არის განსაზღვრული, როგორც ხარისხობრივი მახასიათებლები და მათი მნიშვნელობა საკმარისად აღიარებული ან ახსნილი არ არის. ზოგიერთმა აღნიშნა ასევე, რომ წინდახედულება სულაც არ არის ნეიტრალურობისა და სამართლიანი წარდგენის მიღწევის შეუსაბამო.
დს3.16 წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში ახსნილია, რომ „ინფორმაცია, რომელიც სამართლიანად წარადგენს ეკონომიკურ ან სხვა მოვლენას, აღწერს საბაზისო ოპერაციის, სხვა მოვლენის, საქმიანობის ან ვითარების არსს - რაც ყოველთვის არ არის იგივე, რაც მისი სამართლებრივი ფორმა.“ ამგვარად, შინაარსის ფორმაზე აღმატებულება კვლავ რჩება ძირითად მახასიათებლად, რომელსაც უნდა ფლობდეს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაცია. ის მიჩნეული არ არის ცალკე ან დამატებით ხარისხობრივ მაჩვენებლად, რადგან ის უკვე ჩართულია სამართლიანი წარდგენის კონცეფციაში.
დს3.17 სსბასსს-ის აზრით წინდახედულების კონცეფციაც არის ასახული ნეიტრალურობის ახსნაში, როგორც სამართლიანი წარდგენის კომპონენტი და აღიარებულია განუსაზღვრელობასთან დაკავშირებით სიფრთხილის გამოყენება. ამგვარად, შინაარსის ფორმაზე აღმატებულების მსგავსად, წინდახედულებაც არ არის ცალკე ხარისხობრივ მახასიათებლად მიჩნეული, რადგან მისი არსი და გავლენა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის გამოვლენაზე უკვე ჩართულია სამართლიანი წარდგენის კონცეფციაში.
აღქმადობა
დს3.18 მართალია, ინფორმაციის გარკვევით და ლაკონურად წარდგენა ეხმარება მომხმარებლებს მის აღქმაში, მაგრამ ინფორმაციის ფაქტობრივი გაგება ან აღქმა ძირითადად დამოკიდებულია ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის მომხმარებლებზე.
დს3.19 ზოგიერთი ეკონომიკური და სხვა მოვლენები განსაკუთრებით რთულია და ძნელია მათი ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახვა. თუმცა, სსბასსს-ის აზრით ინფორმაცია, რომელიც, მაგალითად, შესაბამისია, სამართლიანად ასახავს, რასაც უნდა წარადგენდეს, დროულია და შესაძლებელია მისი შემოწმება, ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშიდან არ უნდა გამოირიცხოს მხოლოდ იმის გამო, რომ რთული ან ძნელია ზოგიერთი მომხმარებლისთვის მისი აღქმა დახმარების გარეშე. იმის აღიარება, რომ შეიძლება ზოგიერთ მომხმარებელს დახმარების მოძიება დასჭირდეს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში წარდგენილი ინფორმაციის აღქმაში, არ ნიშნავს, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაცია არ უნდა იყოს აღქმადი ან ყველანაირი ძალისხმევა არ უნდა იქნეს გაწეული იმისათვის, რომ ინფორმაცია ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ისე იქნეს წარდგენილი, რომ აღქმადი იყოს მომხმარებელთა ფართო სპექტრისთვის. თუმცა, მასში მითითებულია, რომ პრაქტიკაში, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის ხასიათიდან გამომდინარე, შეიძლება ყოველთვის ვერ იქნეს სრულად მიღწეული ყველა ხარისხობრივი მახასიათებელი ყველა მომხმარებლისთვის.
დროულობა
დს3.20 სსბასსს აღიარებს დროული ანგარიშგების პოტენციალს, როგორც ანგარიშვალდებულების, ისე გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის სარგებლიანობის გაუმჯობესების თვალისაზრისით და აღიარებს ასევე, რომ ინფორმაციის მიწოდების მეტისმეტად შეფერხებამ შეიძლება შეამციროს მისი სარგებლიანობა აღნიშნული მიზნებისათვის. შედეგად, წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში დროულობა განისაზღვრა, როგორც ხარისხობრივი მახასიათებელი.
შესადარისობა
დს3.21 შესაბამისობისა და სამართლიანი წარდგენის მახასიათებლების მაქსიმიზაციით შესაძლებელია გარკვეული დონის შესადარისობის მიღწევა. მაგალითად, ერთი საჯარო სექტორის ერთეულის შესაბამისი ეკონომიკური ან სხვა მოვლენის სამართლიანი წარდგენა სავარაუდოდ შესადარისი იქნება სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის მსგავსი ეკონომიკური ან სხვა მოვლენის სამართლიან წარდგენასთან. თუმცა, ერთი ეკონომიკური ან სხვა მოვლენა შეიძლება სამართლიანად მრავალი გზით იქნეს წარდგენილი და ერთიდაიმავე მოვლენის ნებადართული ალტერნატიული სააღრიცხვო მეთოდებით აღრიცხვა ამცირებს შესადარისობას და ამიტომ, შეიძლება არ იყოს სასურველი.
დს3.22 აღნიშნული განსახილველი პროექტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა გამოხატა წუხილი, რომ შესადარისობასა და თანმიმდევრულობას შორის კავშირის ახსნა შეიძლება წაკითხულ იქნეს ისე, თითქოს დაბრკოლებას წარმოადგენდეს ფინანსური ანგარიშის მიმდინარე განვითარებისთვის. აღნიშნულის მიზეზია ის, რომ ფინანსური ანგარიშის გაუმჯობესება ხშირ შემთხვევაში გულისხმობს ერთეულის მიერ ამჟამად მიღებული სააღრიცხვო პრინციპების, პოლიტიკის ან მომზადების საფუძვლის გადასინჯვას ან შეცვლას.
დს3.23 ერთიდაიმავე სააღრიცხვო პრინციპების, პოლიტიკისა და მომზადების საფუძვლის პერიოდიდან პერიოდამდე თანმიმდევრულად გამოყენება დაეხმარება მომხმარებელს ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის, საქმიანობის ფინანსური შედეგებისა და მომსახურების გაწევაში მიღწეული წარმატებების შეფასებაში გასულ პერიოდებთან შედარებით. თუმცა, როდესაც გარკვეული ოპერაციების ან სხვა მოვლენებისთვის სააღრიცხვო პრინციპები ან პოლიტიკა სსბასს-ებით განსაზღვრული არ არის, შესადარისობის ხარისხობრივი მახასიათებლის მიღწევა არ უნდა იქნეს ინტერპრეტირებული ისე, თითქოს ერთეულს უკრძალავს თავისი სააღრიცხვო პრინციპების ან პოლიტიკის შეცვლას ან აღნიშნული ოპერაციებისა და მოვლენების უკეთესად წარდგენას. მსგავს შემთხვევებში ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში დამატებითი განმარტებითი შენიშვნების ასახვას ან შეცვლილი პოლიტიკის გავლენის ახსნას შეუძლია დააკმაყოფილოს შესადარისობის მახასიათებელი.
შემოწმების შესაძლებლობა
დს3.24 შემოწმების შესაძლებლობა არის ინფორმაციის მახასიათებელი, რომელიც ეხმარება მომხმარებლებისთვის რწმუნების უზრუნველყოფაში, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაცია სამართლიანად წარადგენს იმ ეკონომიკურ და სხვა მოვლენებს, რომელთა წარდგენასაც ემსახურება. მართალია, ის მჭიდროდაა დაკავშირებული სამართლიან წარდგენასთან, მაგრამ შემოწმების შესაძლებლობა მიჩნეულია ცალკე ხარისხობრივ მახასიათებლად, რადგან ეკონომიკური ან სხვა მოვლენის შესახებ ინფორმაცია შეიძლება სამართლიანად იქნეს წარდგენილი, მიუხედავად იმისა, რომ მისი აბსოლუტური დაჯერებით შემოწმება შეუძლებელია. ამასთან, შემოწმების შესაძლებლობა შეიძლება სხვაგვარად მოქმედებდეს სამართლიან წარდგენასა და სხვა ხარისხობრივ მახასიათებლებთან მიმართებით ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში წარდგენილი ინფორმაციის სარგებლიანობის მიღწევისათვის - მაგალითად, შეიძლება საჭირო იქნეს სათანადო ბალანსის დაცვა მოცემული ინფორმაციის შემოწმების შესაძლებლობის მახასიათებელსა და სხვა ხარისხობრივ მახასიათებლებს შორის, რათა უზრუნველყოფილ იქნეს მისი დროულად წარდგენა და შესაბამისობა.
დს3.25 წინამდებარე საფუძვლებში მოცემული ხარისხობრივი მახასიათებლების შემუშავებისას სსბასსს-მა გაითვალისწინა საჭირო იყო თუ არა „დაყრდნობადობის“ მიჩნევა ცალკე მახასიათებლად ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული იმ ინფორმაციისათვის, რომელიც ფინანსური ანგარიშგების ფარგლებს სცილდება. სსბასსს-ის აზრით ორივე, შემოწმების შესაძლებლობისა და დაყრდნობადობის ცალკე ხარისხობრივ მახასიათებლებად მიჩნევა შეიძლება დამაბნეველი იყოს ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის მომხმარებლებისა და სხვებისთვის, რადგან ისინი ფაქტობრივად ერთიდაიმავე მახასიათებლებს შეიცავენ. თუმცა, წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში აღიარებულია, რომ დაყრდნობადობა ზოგჯერ გამოიყენება ინფორმაციის იმ მახასიათებლის მისანიშნებლად, რომელიც ხელს უწყობს მომხმარებლებისთვის რწმუნების უზრუნველყოფას, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ახსნა-განმარტებითი ინფორმაცია და პერსპექტიული ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაცია სამართლიანად წარადგენს ეკონომიკურ და სხვა მოვლენებს, რომელთა წარდგენასაც ემსახურება.
დს3.26 განსახილველი პროექტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა წუხილი გამოთქვა შემოწმების შესაძლებლობის გამოყენების თაობაზე იმ საკითხების ფართო სპექტრის მიმართ, რომლებიც შეიძლება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში იქნეს წარდგენილი ფინანსური ანგარიშგების მოქმედების სფეროს გარეთ, განსაკუთრებით ახსნა-განმარტებითი ინფორმაცია საანგარიშგებო პერიოდში მომსახურების გაწევის მიღწევების შესახებ და ხარისხობრივი და რაოდენობრივი პერსპექტიული ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაცია. სსბასსს-ის აზრით კონცეპტუალურ საფუძვლებში მოცემულია სათანადო სახელმძღვანელო მითითებები აღნიშნულ საკითხებთან მიმართებით შემოწმების შესაძლებლობის გამოყენების შესახებ - მაგალითად, ახსნილია, რომ შემოწმების შესაძლებლობა აბსოლუტური არ არის და შეიძლება მომავალ პერიოდამდე ვერ მოხერხდეს ყველა რაოდენობრივი ინფორმაციისა და ახსნა-განმარტების სისწორის შემოწმება. წინამდებარე საფუძვლებში ასევე გაცნობიერებულია, რომ ახსნა-განმარტებითი და პერსპექტიული ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაციის მომზადებისას გაკეთებული საბაზისო დაშვებებისა და გამოყენებული მეთოდოლოგიის შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნება ძალიან მნიშვნელოვანია სამართლიანი წარდგენის მიღწევისათვის.
ხარისხობრივი მახასიათებლების კლასიფიკაცია და მათი გამოყენების თანმიმდევრობა
დს3.27 აღნიშნული განსახილველი პროექტის ზოგიერთი რესპონდენტის აზრით წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში უნდა განისაზღვროს, რომ:
● შესაბამისობა და სამართლიანი წარდგენა ფუნდამენტური ხარისხობრივი მახასიათებელებია და ახსნილი უნდა იქნეს მათი გამოყენების თანმიმდევრობა; და
● მიჩნეულ იქნეს, რომ შესადარისობა, შემოწმების შესაძლებლობა, დროულობა და აღქმადობა არის გამაძლიერებელი ხარისხობრივი მახასიათებლები.
მათ აღნიშნეს, რომ ეს უზრუნველყოფს ხარისხობრივი მახასიათებლების გამოყენების თანმიმდევრობის შესახებ სასარგებლო სახელმძღვანელო მითითებებს და ასახავს ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს მიერ მიღებულ მიდგომას.
დს3.28 ხარისხობრივი მახასიათებლების შემუშავებისას სსბასსს-მა განიხილა, საჭირო იყო თუ არა ზოგიერთი მახასიათებლების კლასიფიცირება, როგორც ფუნდამენტური მახასიათებლების, ზოგიერთის კი როგორც გამაძლიერებელი მახასიათებლების. სსბასსს-მა განიხილა ასევე, საჭიროა თუ არა ამ მახასიათებლების გამოყენების თანმიმდევრობის განსაზღვრა და/ან ახსნა. სსბასსს-ის აზრით მსგავსი მიდგომა არ უნდა იქნეს გამოყენებული, რადგან, მაგალითად:
● საკითხები, რომლებიც განისაზღვრება, როგორც „ფუნდამენტური“, შეიძლება მიჩნეულ იქნეს, რომ უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე საკითხები, რომლებიც განისაზღვრება, როგორც „გამაძლიერებელი“, მიუხედავად იმისა, რომ ხარისხობრივი მახასიათებლების მსგავსი განსხვავება არ არის გამიზნული. ზოგიერთი ხარისხობრივი მახასიათებლის ფუნდამენტურად, ზოგიერთის კი გამაძლიერებლად განსაზღვრის შედეგად, შეიძლება მიღებულ იქნეს გაუთვალისწინებელი შედეგები;
● ყველა ხარისხობრივი მახასიათებელი მნიშვნელოვანია და ისინი ერთობლივად უწყობენ ხელს ინფორმაციის სარგებლიანობას. განსხვავებულ ვითარებაში კონკრეტული ხარისხობრივი მახასიათებლის ფარდობითი მნიშვნელობა პროფესიული განსჯის საკითხია. ამიტომ, შეუფერებელია გარკვეული ხარისხობრივი მახასიათებლების მიჩნევა, როგორც ყოველთვის ფუნდამენტური მახასიათებლების, დანარჩენის კი, როგორც მხოლოდ გამაძლიერებლის ან დამხმარე ფუნქციის მქონე მახასიათებლებად, ისევე როგორც მათი გამოყენების თანმიმდევრულობის მითითება, მიუხედავად იმისა, რა ინფორმაცია განიხილება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახვისთვის და მიუხედავად მოცემული ერთეულის ვითარებისა და მისი გარემოსი. ამასთან, საკითხავია, ინფორმაცია, რომელიც აღქმადი არ არის ან მოვლენის მოხდენიდან იმდენი ხნის შემდეგ იქნა წარდგენილი, რომ სასარგებლო აღარ არის მომხმარებლებისათვის ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის, შეიძლება თუ არა მიჩნეულ იქნეს შესაბამის ინფორმაციად - ამგვარად, ეს მახასიათებლები თავისთავად ფუნდამენტურია ფინანსური ანგარიშის მიზნების მიღწევისათვის; და
● საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიში შეიძლება მოიცავდეს ისტორიულ და პერსპექტიულ ინფორმაციას მრავალ საანგარიშგებო პერიოდში საქმიანობის ფინანსური შედეგებისა და მომსახურების გაწევის მიზნების შესრულების შესახებ. ეს უზრუნველყოფს საკმარის ინფორმაციას მომსახურების გაწევისა და რესურსების განაწილების ტენდენციების შესახებ - მსგავსი ტენდენციის მონაცემებისთვის და შესადარის საფუძველზე ანგარიშგებისათვის შეიძლება არანაკლებ მნიშვნელოვანი იყოს ამ ინფორმაციის სამართლიანი წარდგენა და არ შეიძლება მისი გამოცალკევება.
ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვები
არსებითობა
დს3.29 აღნიშნული განსახილველი პროექტის გამოცემისას სსბასს 1-ის ა დანართში არსებითობა აღწერილ იქნა წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში აღწერილი მახასიათებლებით, მაგრამ არსებითობა მიჩნეული იყო, როგორც მხოლოდ ერთ-ერთ ფაქტორი, რომელიც გათვალისწინებულ უნდა იქნეს ინფორმაციის შესაბამისობის განსაზღვრისას. ამ განსახილველი პროექტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა აღნიშნა, რომ არსებითობა შეიძლება განისაზღვროს, როგორც შესაბამისობის ერთ-ერთი ასპექტი.
დს3.30 სსბასსს-მა განიხილა არსებითობა მიჩნეული უნდა ყოფილიყო თუ არა, როგორც ერთეულისთვის სპეციფიკური შესაბამისობის ასპექტი, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვის ნაცვლად. როგორც წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებშია ახსნილი, სსბასს-ის მოთხოვნების ფარგლებში არსებითობა მომმზადებლების მიერ განიხილება იმის განსაზღვრისას, მაგალითად, მიღებულ უნდა იქნეს თუ არა კონკრეტული სააღრიცხვო პოლიტიკა ან კონკრეტული ინფორმაცია ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების ცალკე განმარტებით შენიშვნაში უნდა გამჟღავნდეს თუ არა.
დს3.31 თუმცა, სსბასსს-ის აზრით არსებითობას უფრო ყოვლისმომცველი ფუნქცია აქვს, ვიდრე წარმოჩინდება მისი კლასიფიკაციით, როგორც ერთეულისთვის სპეციფიკური შესაბამისობის ერთ-ერთი ასპექტი. მაგალითად, არსებითობა დაკავშირებულია და შეუძლია გავლენა მოახდინოს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის მრავალ ხარისხობრივ მახასიათებელზე. ამგვარად, მუხლის არსებითობა განხილულ უნდა იქნეს იმის განსაზღვრისას, მისი გამოტოვება ან უზუსტობა საფრთხეს შეუქმნის თუ არა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში წარდგენილი ფინანსური და არაფინანსური ინფორმაციის მხოლოდ შესაბამისობას კი არა, არამედ სამართლიან წარდგენას, აღქმას ან შემოწმების შესაძლებლობას. სსბასსს-ის აზრით კონკრეტული სააღრიცხვო პოლიტიკის ან მომზადების საფუძვლის გამოყენება ან გარკვეული ინფორმაციის ცალკე გამჟღავნება სავარაუდოდ არსებითია თუ არა, განხილულ უნდა იქნეს სსბასს-ისა და რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებების (RPGs) შემუშავებისას. შესაბამისად, სსბასსს-ის აზრით უმჯობესია არსებითობა მიჩნეულ იქნეს, როგორც იმ ინფორმაციის შეზღუდვა, რომელიც ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში უნდა აისახოს.
დს3.32 სსბასსს-მა განიხილა კონცეპტუალურ საფუძვლებში უნდა აისახოს თუ არა კანონმდებლობით, რეგულირებით ან სხვა წესებით ფინანსური ანგარიშის მოთხოვნების დაწესება საჯარო სექტორის ერთეულებზე, სსბასს-ით დაწესებული მოთხოვნების დამატებით. სსბასსს-ის აზრით, მიუხედავად მრავალი საჯარო სექტორის (და მრავალი კერძო სექტორის) ერთეულის საოპერაციო გარემოს მახასიათებლისა, გავლენა, რომელიც კანონმდებლობას ან სხვა წესებს ექნება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახულ ინფორმაციაზე, თავისთავად არ არის ფინანსური ანგარიშის კონცეფცია. შედეგად, მან ეს ასე არ განსაზღვრა კონცეპტუალურ საფუძვლებში. რასაკვირველია, მომმზადებლებმა უნდა განიხილონ მსგავსი მოთხოვნების საჭიროება ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის მომზადებისას. კერძოდ, კანონმდებლობით შიეძლება განისაზღვროს გარკვეული ინფორმაცია, რომელიც ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში უნდა გამჟღავნდეს მიუხედავად იმისა, რომ მან შეიძლება ვერ დააკმაყოფილოს არსებითობის ზღვრის მოთხოვნა (ან დანახარჯებისა და სარგებლის მოთხოვნა), როგორც ეს მოცემულია კონცეპტუალურ საფუძვლებში. ანალოგიურად, გარკვეული საკითხების შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნება შეიძლება აიკრძალოს კანონმდებლობით, მაგალითად, ეროვნულ უსაფრთხოებასთან დაკავშირებული ინფორმაცია, მიუხედავად იმისა, ის არსებითია თუ არა და დააკმაყოფილებს თუ არა დანახარჯებისა და სარგებლის შეზღუდვას.
დანახარჯები და სარგებელი
დს3.33 განსახილველი პროექტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა წუხილი გამოთქვა, რომ შემოთავაზებული კონცეპტუალური საფუძვლების ტექსტში მითითებული არ იყო, რომ ერთეულებს არ შეუძლიათ გადაწყვეტილების მიღება სსბასს-დან გადახვევის შესახებ სსბასს-ის კონკრეტული მოთხოვნების დანახარჯებისა და სარგებლის თავისი შეფასების საფუძველზე. სსბასსს-ის აზრით მსგავსი მითითება საჭირო არ არის. აღნიშნულის მიზეზია ის, რომ როგორც წინამდებარე კონცეპტუალური საფუძვლების პუნქტში 1.2 არის მითითებული, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში აღიარებასთან, შეფასებასა და წარდგენასთან დაკავშირებული სავალდებულო მოთხოვნები განისაზღვრება სსბასს-ით. ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის შედგენის მიზანია მომხმარებლებისათვის სასარგებლო ინფორმაციის უზრუნველყოფა და სსბასს-ში მოთხოვნები აისახება მხოლოდ მაშინ, როდესაც აღნიშნულ მოთხოვნებთან შესაბამისობის სარგებელი მომხმარებლისთვის სსბასსს-ის შეფასებით ასაბუთებს გაწეულ დანახარჯებს. თუმცა, მომზადებლებს შეუძლიათ გაითვალისწინონ დანახარჯები და სარგებელი, მაგალითად, იმის განსაზღვრისას, სსბასს-ით მოთხოვნილისგან დამატებით გაამჟღავნონ თუ არა ინფორმაცია ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში.
დს3.34 განსახილველი პროექტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა წუხილი გამოთქვა, რომ შემოთავაზებულ კონცეპტუალურ საფუძვლებში აღიარებული არ არის, რომ დანახარჯებისა და სარგებლის დათმობა შეიძლება განსხვავდებოდეს სხვადასხვა საჯარო სექტორის ერთეულებში. მათი აზრით აღნიშნულის აღიარებამ შეიძლება უზრუნველყოს სასარგებლო პრინციპი, რომელიც გამოყენებულ უნდა იქნეს განსხვავებული ანგარიშგების საკითხების განხილვისას. სსბასსს-მა განიხილა აღნიშნული საკითხები და გადაწყვიტა, რომ კონცეპტუალურ საფუძვლებში განსხვავებულ ანგარიშგებასთან დაკავშირებული საკითხები არ აისახება, მათ შორის საკითხი, რომ კონკრეტულ მოთხოვნასთან დაკავშირებული დანახარჯები და სარგებელი შეიძლება განსხვავებული იყოს სხვადასხვა ერთეულში.
დს3.35 სსბასს-ების ან რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებების (RPGs) შემუშავებისას სსბასსს განიხილავს და ცდილობს მოსაზრებების მიღებას საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ინფორმაციის ასახვის სავარაუდო დანახარჯებისა და სარგებლის შესახებ. თუმცა, ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება სსბასსს-თვის შეუძლებელი იყოს ყველა იმ სარგებლის გამოვლენა და/ან რაოდენობრივად გამოსახვა, რომელიც წარმოიქმნება, მაგალითად კონკრეტული ინფორმაციის გამჟღავნებით, მათ შორის ინფორმაციისა, რომელიც შეიძლება მოითხოვებოდეს საჯარო დაინტერესების გამო, ან სსბასს-ების მოთხოვნის გამო. ზოგიერთ შემთხვევაში სსბასსს-ის აზრით კონკრეტული მოთხოვნის სარგებელი შეიძლება მარგინალური იყოს ზოგიერთი საჯარო სექტორის ერთეულის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის მომხმარებლებისთვის. დანახარჯებისა და სარგებლის ტესტით იმის განსაზღვრისას, გარკვეული მოთხოვნები სსბასს-ებში უნდა შევიდეს თუ არა, სსბასსს-მა შეიძლება გაითვალისწინოს მსგავსი მოთხოვნების საჯარო სექტორის ერთეულებზე დაკისრება სავარაუდოდ გამოიწვევს თუ არა მეტისმეტ დანახარჯებს და ძალისხმევას იმ ერთეულებისათვის, რომლებიც იყენებენ ამ მოთხოვნებს.
2013 წლის იანვარი
თავი 4: ანგარიშვალდებული ერთეული
სარჩევი
პუნქტი
შესავალი 4.1–4.2
ანგარიშვალდებული ერთეულის ძირითადი მახასიათებლები ...... 4.3–4.11
დასკვნის საფუძველი
შესავალი
4.1 საჯარო სექტორის ანგარიშვალდებული ერთეული არის სახელმწიფო ან სხვა საჯარო სექტორის ორგანიზაცია, პროგრამა ან საქმიანობის სფერო (შემდეგში მოიხსენიება, როგორც ერთეული ან საჯარო სექტორის ერთეული), რომელიც ამზადებს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშს.
4.2 საჯარო სექტორის ანგარიშვალდებული ერთეული შეიძლება მოიცავდეს ერთ ან მეტ ცალკე ერთეულს, რომლებიც ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებს წარადგენენ, როგორც ინდივიდუალური ერთეულები - მსგავს ანგარიშვალდებულ ერთეულს ჯგუფის ანგარიშვალდებულ ერთეულს უწოდებენ.
ანგარიშვალდებული ერთეულის ძირითადი მახასიათებლები
4.3 საჯარო სექტორის ანგარიშვალდებული ერთეულის ძირითადი მახასიათებლებია:
● ეს არის ერთეული, რომელიც რესურსს მოიძიებს ამომრჩევლებისგან ან მათი სახელით და/ან რესურსებს იყენებს ამ ამორჩევლის სასარგებლოდ ან მათი სახელით; და
● არსებობენ მომსახურების მიმღებნი ან რესურსის მომწოდებლები, რომლებიც დამოკიდებულნი არიან ერთეულის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშზე ინფორმაციისათვის ანგარიშვალდებულების ან გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის.
4.4 მთავრობამ შეიძლება შექმნას ადმინისტრაციული ერთეულები, როგორიცაა სამინისტროები ან დეპარტამენტები, და/ან იმუშაოს მათი მეშვეობით. მან შეიძლება იმუშაოს ასევე ტრასტების, სახელისუფლებო ორგანოების, სახელმწიფო კორპორაციებისა და ცალკე იურიდიული პირი სხვა ერთეულების ან სამუშაო ავტონომიის მქონე ერთეულების მეშვეობით, რათა მომსახურება გაუწიოს ამომრჩევლებს ან დახმარება გასწიოს ამ მომსახურების გაწევაში. სხვა საჯარო სექტორის ორგანიზაციები, მათ შორის საერთაშორისო საჯარო სექტორის ორგანიზაციები და მუნიციპალური ორგანოები შეიძლება ასევე ახორციელებდნენ გარკვეულ საქმიანობას ცალკე იურიდიული პირის ან სამუშაო ავტონომიის მქონე ერთეულების მეშვეობით და შეიძლება მიიღონ სარგებელი ან გასწიონ ფინანსური რისკი ან ზარალი მიიღონ აღნიშნულის შედეგად.
4.5 ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები მზადდება იმისთვის, რომ მომხმარებლებს ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის სასარგებლო ინფორმაცია მიეწოდოს. ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების ძირითადი მომხმარებლები არიან მომსხურების მიმღებნი და რესურსის მიმწოდებლები. ამიტომ, ანგარიშვალდებული ერთეულის, მათ შორის ჯგუფის ანგარიშვალდებული ერთეულის, ძირითადი მახასიათებელია მომსახურების მიმღებების ან რესურსის მიმწოდებლების არსებობა, რომლებიც დამოკიდებულნი არიან ამ ერთეულის ან ერთეულების ჯგუფის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშზე ანგარიშვალდებულების ან გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის საჭირო ინფორმაციისათვის.
4.6 ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები მოიცავს ფინანსურ ანგარიშგებასა და ინფორმაციას, რომელიც აუმჯობესებს და ავსებს ფინანსურ ანგარიშგებას. ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენილია ინფორმაცია საანგარიშგებო თარიღით ანგარიშვალდებული ერთეულის ან ჯგუფის ანგარიშვალდებული ერთეულის რესურსების, ამ რესურსებზე მოთხოვნებისა და საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში ამ რესურსებისა და მოთხოვნების ცვლილებებისა და ფულადი ნაკადების შესახებ. ამგვარად, ფინანსური ანგარიშგების მოსამზადებლად ანგარიშვალდებული ერთეული მოიძიებს რესურსებს და/ან გამოიყენებს ადრე მოძიებულ რესურსებს, რათა განახორციელოს საქმიანობა თავისი ამომრჩევლის სასარგებლოდ ან მათი სახელით.
4.7 ფაქტორები, რომლებიც მიანიშნებენ საჯარო სექტორის ერთეულის ან ერთეულთა ჯგუფის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებელთა არსებობაზე, მოიცავს ერთეულის პასუხისმგებლობას ან უნარს მიიღოს ან გამოიყენოს რესურსები, შეიძინოს ან მართოს სახელმწიფო აქტივები, აიღოს ვალდებულებები ან განახორციელოს საქმიანობა მომსახურების გაწევის მიზნით. რაც უფრო მეტი რესურსების მიღება შეუძლია საჯარო სექტორის ერთეულს, რაც უფრო მეტ რესურსს მართავს და/ან იყენებს, რაც უფრო მეტია მის მიერ აღებული ვალდებულებები და რაც უფრო დიდი ეკონომიკური ან სოციალური გავლენა აქვს მის საქმიანობას, უფრო მეტად სავარაუდოა, რომ არსებობენ მომსახურების მიმღებნი და რესურსის მიმწოდებლები, რომლებიც დამოკიდებულნი არიან ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებზე მის შესახებ ინფორმაციისთვის, ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის. აღნიშნული ფაქტორების არარსებობის შემთხვევაში, არ როდესაც ისინი უმნიშვნელოა, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ამ ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებლები არსებობდნენ.
4.8 ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომზადება დანახარჯებთანაა დაკავშირებული. ამიტომ, ფინანსური ანგარიშის მომზადების მოთხოვნის დაწესება ეფექტიანი და ეფექტური რომ იყოს მნიშვნელოვანია, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები მოამზადონ მხოლოდ საჯარო სექტორის იმ ერთეულებმა, რომელთა მსგავსი მომხმარებლები არსებობენ.
4.9 ხშირ შემთხვევაში ცხადია, არსებობენ თუ არა მომსახურების მიმღებნი ან რესურსის მომწოდებლები, რომლებიც დამოკიდებულნი არიან საჯარო სექტორის ერთეულის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებზე ინფორმაციისთვის, ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის. მაგალითად, სავარაუდოა, რომ მსგავსი მომხმარებლები არსებობენ ფედერალური, შტატის ან ადგილობრივი მთავრობის დონეზე და საერთაშორისო საჯარო სექტორის ორგანიზაციებისათვის. ამის მიზეზია ის, რომ აღნიშნულ მთავრობებსა და ორგანიზაციებს, როგორც წესი, შესწევთ ამომრჩევლებისგან არსებითი რესურსების მიღების უნარი და/ან ამ რესურსების ამომრჩევლებისთვის ან მათი სახელით გამოყენების უნარი, შეუძლიათ ასევე ვალდებულებების აღება და გავლენის მოხდენა იმ თემების ეკონომიკურ და/ან სოციალურ კეთილდღეობაზე, რომელიც მათზეა დამოკიდებული მომსახურების გაწევისთვის.
4.10 თუმცა, შეიძლება ყოველთვის ცხადი არ იყოს არსებობენ თუ არა მომსახურების მიმღებნი ან რესურსის მიმწოდებლები, რომლებიც დამოკიდებულნი არიან, მაგალითად ინდივიდუალური სახელმწიფო დეპარტამენტებისა და სააგენტოების, კონკრეტული პროგრამების ან საქმიანობის იდენტიფიცირებადი სფეროების ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებზე ინფორმაციისთვის, ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის. იმის განსაზღვრა, აღნიშნული ორგანიზაციები, პროგრამები ან საქმიანობები მიჩნეულ უნდა იქნეს თუ არა ანგარიშვალდებულ ერთეულებად და შესაბამისად, მათ უნდა მოეთხოვოთ თუ არა ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომზადება, მოიცავს პროფესიული განსჯის გამოყენებას.
4.11 მთავრობასა და გარკვეულ სხვა საჯარო სექტორის ერთეულებს ცალკე იდენტობა აქვთ ან ცალკე იურიდიული პირები არიან (იურიდიული პირი). თუმცა, იმ საჯარო სექტორის ორგანიზაციებმა, პროგრამებმა და საქმიანობებმა, რომლებიც ცალკე იურიდიული პირები არ არიან, შეიძლება ასევე მიიღონ ან გამოიყენონ რესურსები, შეიძინონ ან მართონ სახელმწიფო აქტივები, აიღონ ვალდებულებები, განახორციელონ საქმიანობა მომსახურების გაწევის მიზნების შესასრულებლად ან სხვაგვარად განახორციელონ სახელმწიფო პოლიტიკა. მომსახურების მიმღებნი და რესურსის მიმწოდებლები შეიძლება დამოკიდებულნი იყვნენ ამ ორგანიზაციების, პროგრამებისა და საქმიანობების ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებზე ინფორმაციისთვის, ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის. ამიტომ, საჯარო სექტორის ანგარიშვალდებული ერთეული შეიძლება იყოს იურიდიული პირი, ან მაგალითად, ორგანიზაცია, ადმინისტრაციული ერთეული ან პროგრამა, რომელიც ცალკე იურიდიული პირი არ არის.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ახლავს, მაგრამ არ არის კონცეპტუალური საფუძვლების შემადგენელი ნაწილი.
ანგარიშვალდებული ერთეულის ძირითადი მახასიათებლები
დს4.1 ანგარიშვალდებული ერთეულის კონცეფცია მომდინარეობს საჯარო სექტორის ერთეულების ფინანსური ანგარიშის მიზნებიდან. საჯარო სექტორის ერთეულის ფინანსური ანგარიშის მიზანია ერთეულის შესახებ ისეთი ინფორმაციის უზრუნველყოფა, რომელიც სასარგებლოა ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომხმარებლებისთვის, ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის.
დს4.2 ანგარიშვალდებული ერთეულები ამზადებენ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებს. ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები მოიცავს ფინანსურ ანგარიშგებას, სადაც წარდგენილია ინფორმაცია ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა ერთეულის ფინანსური მდგომარეობა, საქმიანობის შედეგები და ფულადი ნაკადები და მოიცავს ასევე ფინანსურ და არაფინანსურ ინფორმაციას, რომელიც აუმჯობესებს და ავსებს აღნიშნულ ფინანსურ ანგარიშგებას. ამგვარად, საჯარო სექტორის ანგარიშვალდებული ერთეულის ძირითადი მახასიათებელია მომსახურების მიმღბთა და რესურსების მიმწოდებელთა არსებობა, რომლებიც დამოკიდებულნი არიან მთავრობის ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებზე ინფორმაციისთვის, ანგარიშვალდებულების ან გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის.
კანონმდებლობა, რეგულირება ან სხვა წესები
დს4.3 აღნიშნულ განსახილველ პროექტში მითითებული არ იყო რომელი საჯარო სექტორის ერთეულები უნდა განისაზღვროს ანგარიშვალდებულ ერთეულებად ან ჯგუფის ანგარიშვალდებულ ერთეულებად, და შესაბამისად, მოეთხოვოს ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომზადება. მითითებული იყო, რომ საჯარო სექტორის ორგანიზაციები და პროგრამები, რომლებმაც უნდა მოამზადონ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები, განისაზღვრება კანონმდებლობით, რეგულირებით ან სხვა წესებით, ან შეიძლება თითოეულ იურისდიქციაში შესაბამისი უფლებამოსილი ორგანოების მიერ განისაზღვროს.
დს4.4 ზოგიერთმა რესპონდენტმა გამოთქვა მოსაზრება, რომ მართალია, პრაქტიკაში კანონმდებლობით ან სხვა წესებით განისაზღვრება რომელმა ერთეულებმა უნდა მოამზადონ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები, მაგრამ კონცეპტუალურ საფუძვლებში აქცენტი უნდა გაკეთდეს ანგარიშვალდებული ერთეულის კონცეფციაზე, გამოვლენილ უნდა იქნეს ამ კონცეფციის ძირითადი მახასიათებლები და მოცემულ უნდა იქნეს სახელმძღვანელო მითითებები იმ პრინციპებისა და ფაქტორების შესახებ, რომლებიც გათვალისწინებულ უნდა იქნეს იმის განსაზღვრისას, არსებობს თუ არა ანგარიშვალდებული ერთეული. სსბასსს დაარწმუნა ამ არგუმენტებმა და აქცენტი გააკეთა ანგარიშვალდებული ერთეულის კონცეფციაზე.
ინტერპრეტირება და გამოყენება
დს4.5 ზოგიერთმა რესპონდენტმა გამოთქვა წუხილი, რომ განსახილველ პროექტში მოცემული ანგარიშვალდებული ერთეულის ახსნა შეიძლება ისე იქნეს ინტერპრეტირებული, რომ კონკრეტული ორგანიზაციის საქმიანობები ან სეგმენტები განისაზღვრებოდეს, როგორც ცალკე ანგარიშვალდებული ერთეული. შემდეგ აღნიშნულ სეგმენტებს ან საქმიანობებს მოეთხოვებათ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომზადება ყველა სსბასს-ების შესაბამისად. ზოგიერთმა რესპონდენტმა ასევე აღნიშნა, რომ ნათელი არ იყო განსახილველ პროექტში მოცემული სახელმძღვანელო მითითებები როგორ ვრცელდებოდა მთავრობების გარდა სხვა საჯარო სექტორის ერთეულებზე, მაგალითად, საერთაშორისო საჯარო სექტორის ორგანიზაციებზე.
დს4.6 სსბასსს-მა პრობლემებზე გასცა პასუხი. საფუძვლებში ახსნილია, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების მომზადება დანახარჯებთანაა დაკავშირებული. ის ასევე:
● მოიცავს დამატებით სახელმძღვანელო მითითებებს იმ ფაქტორებთან მიმართებით, რომლებიც სავარაუდოდ მიანიშნებენ იმ მომსახურების მიმღებთა და რესურსის მიმწოდებლების არსებობაზე, რომლებიც მთავრობის ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებზე არის დამოკიდებული ინფორმაციისთვის, ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის; და
● მიუთითებს ამ ფაქტორების სავარაუდო გავლენას საჯარო სექტორის ორგანიზაციების, პროგრამებისა და საქმიანობების სპექტრის ანგარიშვალდებულ ერთეულებად განსაზღვრაზე, მათ შორის სახელმწიფო დეპარტამენტები და სააგენტოები, ასევე საერთაშორისო საჯარო სექტორის ორგანიზაციები.
დს4.7 წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში გაცნობიერებულია, რომ ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება აუცილებელი გახდეს პროფესიული განსჯის გამოყენება იმის განსაზღვრისას, კონკრეტული საჯარო სექტორის ერთეულები წარმოადგენენ თუ არა ანგარიშვალდებულ ერთეულებს. აღნიშნული განსჯისას გარკვეულ შემთხვევებში ყურადღება უნდა გამახვილდეს, რომ სსბასს-ები მთავრობის ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულების გარკვეული პროგრამების ან საქმიანობების შესახებ მომხმარებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებებს აკმაყოფილებენ ამ მთავრობის ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ინფორმაციის ცალკე გამჟღავნებით5. იურისდიქციასთან დაკავშირებული ფაქტორები, როგორიცაა მაგალითად არსებული საკანონმდებლო და მარეგულირებელი ჩარჩოები და ინსტიტუციონალური და ადმინისტრაციული მოწყობა რესურსების მიღებისა და მომსახურების გაწევისთვის, ასევე იძლევა ინფორმაციას იმის შესახებ, არსებობენ თუ არა მომსახურების მიმღებნი და რესურსის მიმწოდებლები, რომლებიც დამოკიდებულნი არიან კონკრეტული საჯარო სექტორის ერთეულების ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებზე.
ჯგუფის ანგარიშვალდებული ერთეული
დს4.8 აღნიშნულ განსახილველ პროექტში აღწერილია გარემოებები, როდესაც ერთეული ან საქმიანობა შეიძლება მიკუთვნოს საჯარო სექტორის ჯგუფის ანგარიშვალდებულ ერთეულს. მასში ახსნილია, რომ:
● მთავრობას ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულს შეიძლება (ა) ჰქონდეს უფლებამოსილება და შესაძლებლობა, რომ წარმართოს ერთი ან მეტი ერთეულის საქმიანობა, ისე რომ, სარგებელი მიიღოს ამ ერთეულების საქმიანობიდან, და (ბ) წარმოექმნას ფინანსური ტვირთი ან ზარალი, რომელიც წარმოიქმნება აღნიშნული ერთეულების საქმიანობიდან; და
● ფინანსური ანგარიშის მიზნების შესრულებისათვის ჯგუფის ანგარიშვალდებული ერთეულის ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშები, რომელიც მომზადებულია მთავრობის ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულისთვის, უნდა მოიცავდეს ამ მთავრობას (ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულს) და ერთეულებს, რომელთა საქმიანობის წარმართვის უფლებამოსილება და შესაძლებლობაც აქვს, როდესაც აღნიშნული წარმართვის შედეგებს (ა) შეუძლიათ ფინანსური ან სხვა სარგებლის წარმოქმნა მთავრობისთვის (ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულისთვის), ან (ბ) შეუძლიათ მისთვის წარმოქმნან ფინანსური ტვირთი ან ზარალი.
დს4.9 აღნიშნული განსახილველი პროექტის მრავალმა რესპონდენტმა აღნიშნა, რომ ეთანხმებიან სსბასსს-ის შეხედულებას კრიტერიუმებზე, რომლებიც უნდა დააკმაყოფილოს საჯარო სექტორის ჯგუფის ანგარიშვალდებულმა ერთეულმა. თუმცა, ზოგიერთმა რესპონდენტმა წუხილი გამოხატა კონკრეტულ გარემოებებში ამ კრიტერიუმების პოტენციური ინტერპრეტირებისა და გამოყენების თაობაზე. მათ აღნიშნეს, რომ ზოგიერთ შემთხვევაში საფუძვლებში მოცემული უნდა იყოს დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები, რათა ის ეფქტური იყოს ისეთ გარემოებებში, რომლებსაც არ ეხება სსბასს-ები. მრავალმა რესპონდენტმა ასევე გამოთქვა მოსაზრება, რომ ჯგუფის ანგარიშვალდებული ერთეულის კრიტერიუმები უფრო სათანადოდ განიხილება და გადაიჭრება სტანდარტების დონეზე, სადაც მსგავსი კრიტერიუმები და მათი შედეგების ტესტირება შესაძლებელი იქნებოდა გარემოებების ფართო სპექტრში, რასაც გაამყარებდა იმ გარემოებების კონკრეტული მაგალითები, რომლებიც სავარაუდოა, რომ იარსებებს მრავალ იურისდიქციაში.
დს4.10 სსბასსს-მა აღნიშნული არგუმენტები დამარწმუნებლად მიიჩნია. მან ხელახლა მოამზადა ანგარიშვალდებული ერთეულისა და ჯგუფის ანგარიშვალდებული ერთეულის საკითხის განხილვა, რათა აქცენტი გაეკეთებინა საჯარო სექტორის ანგარიშვალდებული ერთეულის იდენტიფიცირების საბაზისო პრინციპებზე - მიუხედავად იმისა, ეს ანგარიშვალდებული ერთეული მოიცავს ერთადერთ საჯარო სექტორის ერთეულს თუ ერთეულების ჯგუფს. შემდეგ სტანდარტების დონეზე შემუშავდება და სრულად ჩამოყალიბდება ამ პრინციპების თანმიმდევრული ჯგუფის ანგარიშვალდებული ერთეულის განსაზღვრის კრიტერიუმები.
თავი 5: ფინანსური ანგარიშგების ელემენტები
სარჩევი
პუნქტი
შესავალი 5.1–5.5
თავის მიზანი 5.1
ელემენტები და მათი მნიშვნელობა 5.2–5.4
განმარტებული ელემენტები 5.5
აქტივები 5.6–5.13
განმარტება 5.6
რესურსი 5.7–5.10
ამჟამად ერთეულის კონტროლს დაქვემდებარებული 5.11–5.12
წარსულში მომხდარი მოვლენა 5.13
ვალდებულებები 5.14–5.26
განმარტება 5.14
მიმდინარე მოვალეობა 5.15
ერთეულიდან რესურსების გასვლა 5.16
წარსულში მომხდარი მოვლენა 5.17
სამართლებრივად სავალდებულო და არასავალდებულო მოვალეობები 5.18–5.26
წმინდა ფინანსური პოზიცია, სხვა რესურსები და სხვა მოვალეობები 5.27–5.28
შემოსავალი და ხარჯები 5.29–5.31
განმარტებები 5.29–5.31
პერიოდის ნამეტი ან დეფიციტი 5.32
წილობრივი შენატანები და მესაკუთრეზე განაწილება 5.33–5.37
განმარტებები 5.33–5.37
დასკვნის საფუძველი
შესავალი
თავის მიზანი
5.1 წინამდებარე თავში განმარტებულია ფინანსურ ანგარიშგებაში გამოყენებული ელემენტები და მოცემულია ამ განმარტებების დამატებითი ახსნა.
ელემენტები და მათი მნიშვნელობა
5.2 ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახულია ოპერაციებისა და სხვა მოვლენების ფინანსური გავლენა მათი საერთო ეკონომიკური მახასიათებლების მქონე ფართო კატეგორიებად დაჯგუფებით. ელემენტები სამშენებლო ბლოკებია, რომლის მეშვეობით იქმნება ფინანსური ანგარიშგება. ეს სამშენებლო ბლოკები უზრუნველყოფს საწყის წერტილს ეკონომიკური მონაცემების იმგვარად აღრიცხვის, კლასიფიცირებისა და გაერთიანებისათვის, რომელიც მომხმარებლებს უზრუნველყოფს ინფორმაციით, რომელიც აკმაყოფილებს ფინანსური ანგარიშის მიზნებსა და უზრუნველყოფს ფინანსური ანგარიშის ხარისხობრივი მახასიათებლების მიღწევას, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვების გათვალისწინებით.
5.3 ამ თავში განმარტებული ელემენტები არ გულისხმობს ინდივიდუალურ მუხლებს, რომლებიც აღიარდება ოპერაციებისა და მოვლენების შედეგად. ელემენტის ინდივიდუალური მუხლების ქვეკლასიფიკაცია და მუხლების გაერთიანება გამოყენებულია ფინანსური ანგარიშგების აღქმადობის გასაუმჯობესებლად. წარდგენას ეხება მე-8 თავი, ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშების წარდგენა.
5.4 ზოგიერთ ვითარებაში შეიძლება აუცილებელი იყოს იმ ეკონომიკური მოვლენების აღიარება, რომლებიც ამ თავში მოცემულ ელემენტების განმარტებებში არ შედის, რათა უზრუნველყოფილ იქნეს ფინანსური ანგარიშგებით ისეთი ინფორმაციის წარდგენა, რომელიც სასარგებლოა ერთეულის საქმიანობის ფინანსური შედეგებისა და ფინანსური მდგომარეობის არსებითი შეფასებისთვის. ამიტომ, წინამდებარე თავში ელემენტების გამოვლენა სსბასს-ებს ხელს არ უშლის იმ რესურსების ან მოვალეობების აღიარების მოთხოვნის ან ნების დართვაში, რომლებიც ამ თავში გამოვლენილი ელემენტის განმარტებას არ აკმაყოფილებენ (შემდეგში მოიხსენიება, როგორც „სხვა რესურსები“ ან „სხვა მოვალეობები“), როდესაც ეს აუცილებელია ფინანსური ანგარიშის მიზნების უკეთესად მისაღწევად.
განმარტებული ელემენტები
5.5 წინამდებარე თავში განმარტებულია შემდეგი ელემენტები:
● აქტივები;
● ვალდებულებები;
● შემოსავალი;
● ხარჯი;
● წილობრივი შენატანები; და
● მესაკუთრეზე განაწილება.
აქტივები
განმარტება
5.6 აქტივი არის:
რესურსი, რომელსაც ერთეული ამჟამად აკონტროლებს წარსულში მომხდარი მოვლენის შედეგად.
რესურსი
5.7 რესურსი არის მომსახურების პოტენციალის ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარის მქონე საგანი. ფიზიკური ფორმა რესურსის აუცილებელი პირობა არ არის. მომსახურების პოტენციალი ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარი შეიძლება მომდინარეობდეს უშუალოდ რესურსიდან ან ამ რესურსის გამოყენების უფლებიდან. ზოგიერთი რესურსები შეიცავს ერთეულის უფლებას სხვადასხვა სარგებელზე, მათ შორის:
● რესურსის მომსახურების გაწევისთვის გამოყენების უფლება6;
● გარე მხარის რესურსების მომსახურების გასაწევად გამოყენების უფლება, მაგალითად, იჯარა;
● გაყიდვის მეშვეობით რესურსის ფულად სახსრებად გარდაქმნის უფლება;
● რესურსის ღირებულების გაზრდიდან სარგებლის მიღების უფლება; ან
● ფულადი ნაკადების მიღების უფლება.
5.8 მომსახურების პოტენციალი არის უნარი, გასწიოს მომსახურება, რომელიც ხელს უწყობს ერთეულის მიზნების მიღწევას. მომსახურების პოტენციალი ერთეულს აძლევს თავისი მიზნების მიღწევის საშუალებას, რაც აუცილებელი არ არის, რომ ფულადი ნაკადების შემოსვლას ნიშნავდეს.
5.9 საჯარო სექტორის აქტივები, რომლებსაც მომსახურების პოტენციალი აქვთ, შეიძლება მოიცავდეს დასასვენებელ, მემკვიდრეობით, სათემო, თავდაცვისა და სხვა აქტივებს, რომლებსაც მთავრობები და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულები ფლობენ და რომლებიც გამოიყენება მესამე მხარეებისთვის მომსახურების გასაწევად. მსგავსი მომსახურება შეიძლება გულისხმობდეს კოლექტიურ ან ინდივიდუალურ მოხმარებას. მრავალი მომსახურება შეიძლება გაწეულ იქნეს ისეთ ტერიტორიაზე, სადაც საბაზრო კონკურენცია არ არსებობს ან შეზღუდულია. მსგავსი აქტივების გამოყენება და გაყიდვა შეიძლება შეზღუდული იყოს, რადგან მომსახურების პოტენციალის მქონე მრავალი აქტივი სპეციალიზებულია.
5.10 ეკონომიკური სარგებელი არის ფულადი ნაკადის შემოსვლა ან ფულადი ნაკადის გასვლის შემცირება. ფულადი ნაკადის შემოსვლა (ან ფულადი ნაკადის გასვლის შემცირება) შეიძლება მიღწეულ იქნეს, მაგალითად:
● აქტივის წარმოებაში გამოყენებით და მომსახურების გაყიდვით; ან
● აქტივის ფულად სახსრებზე ან სხვა რესურსებზე უშუალოდ გაცვლით.
ამჟამად ერთეულის კონტროლს დაქვემდებარებული
5.11 ერთეული უნდა აკონტროლებდეს რესურსს. რესურსის კონტროლი გულისხმობს ერთეულის უნარს, ეს რესურსი გამოიყენოს (ან სხვა მხარეები წარმართოს, რომ ის გამოიყენონ) ისე, რომ მომსახურების გაწევის ან სხვა მიზნების მიღწევისას სარგებელი მიიღოს რესურსის მომსახურების პოტენციალიდან ან მასში განივთებული ეკონომიკური სარგებლიდან.
5.12 იმის შეფასებისას, ერთეული ამჟამად აკონტროლებს თუ არა რესურსს, ერთეული აფასებს კონტროლის ქვემოთ მოცემული ნიშნები არსებობს თუ არა:
● იურიდიული საკუთრება;
● რესურსის ხელმისაწვდომობა, ან რესურსის ხელმისაწვდომობის აკრძალვის ან შეზღუდვის უნარი;
● იმის უზრუნველყოფის საშუალება, რომ რესურსი გაომიყენება მისი მიზნების მისაღწევად; და
● რესურსის მომსახურების პოტენციალზე ან მის მიერ ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარზე აღსრულებადი უფლების არსებობა.
მართალია, ეს ნიშნები კონტროლის არსებობის გადამწყვეტი განმსაზღვრელი ნიშნები არ არის, მაგრამ მათმა გამოვლენამ და ანალიზმა შეიძლება უზრუნველყოს ინფორმაცია ამ გადაწყვეტილებისთვის.
წარსულში მომხდარი მოვლენები
5.13 აქტივის განმარტებით მოითხოვება, რომ რესურსი, რომელსაც ერთეული ამჟამად აკონტროლებს, უნდა წარმოიქმნას წარსულში განხორციელებული ოპერაციის ან წარსულში მომხდარი სხვა მოვლენის შედეგად. წარსულში განხორციელებული ოპერაციები ან წარსულში მომხდარი სხვა მოვლენები, რომლებიც განაპირობებენ რესურსზე და ამგვარად, აქტივზე კონტროლის მოპოვებას, შეიძლება ერთმანეთისგან განსხვავდებოდნენ. ერთეულებს შეუძლიათ აქტივების მიღება გაცვლითი ოპერაციით მათი შესყიდვით ან მათი შექმნით. აქტივები შეიძლება წარმოიქმნას ასევე არაგაცვლითი ოპერაციებიდან, მათ შორის სუვერენული უფლებამოსილების გამოყენებით. დაბეგვრის ან ლიცენზიების გაცემის უფლებამოსილება, არამატერიალურ რესურსებზე, როგორიცაა მაგალთად ელექტრომაგნიტური ტალღების სპექტრი, წვდომის აკრძალვა, დაშვება ან შეზღუდვა წარმოადგენს საჯარო სექტორისთვის სპეციფიკური უფლებამოსილებისა და უფლებების მაგალითებს, რომელთა მეშვეობით შესაძლებელია აქტივების წარმოქმნა. იმის შეფასებისას, როდის წარმოიქმნება რესურსებზე ერთეულის კონტროლის უფლება, შეიძლება შემდეგი მოვლენების გათვალისწინება: (ა) ხელისუფლების ზოგადი შესაძლებლობა, (ბ) კანონის მეშვეობით უფლებამოსილების წარმოქმნა, (გ) უფლების წარმოქმნისთვის უფლებამოსილების გამოყენება და (დ) მოვლენა, რომელიც წარმოქმნის გარე მხარისგან რესურსების მიღების უფლებას. აქტივი წარმოიქმნება, როდესაც უფლებამოსილება გამოიყენება და არსებობს რესურსების მიღების უფლება.
ვალდებულებები
განმარტება
5.14 ვალდებულება არის:
წარსულში მომხდარი მოვლენის შედეგად რესურსების გასვლის ერთეულის მიმდინარე მოვალეობა.
მიმდინარე მოვალეობა
5.15 საჯარო სექტორის ერთეულებს შეიძლება მრავალი მოვალეობა ჰქონდეთ. მიმდინარე მოვალეობა არის სამართლებრივად სავალდებულო (კანონიერი მოვალეობა) ან არასავალდებულო მოვალეობა, რომლის თავიდან აცილების ძალიან მცირე რეალური ალტერნატივა აქვს ერთეულს ან საერთოდ არ შეუძლია მისი თავიდან აცილება. მოვალეობები არ წარმოადგენენ მიმდინარე მოვალეობებს, თუ ისინი სავალდებულო არ არის და რესურსების გასვლის თავიდან აცილების ძალიან მცირე რეალური ალტერნატივა აქვს ერთეულს ან საერთოდ არ შეუძლია მისი თავიდან აცილება.
ერთეულიდან რესურსების გასვლა
5.16 ვალდებულება უნდა მოიცავდეს ერთეულიდან რესურსების გასვლას ამ ვალდებულების დასაფარად. მოვალეობა, რომლის დაფარვა შესაძლებელია ერთეულიდან რესურსების გასვლის გარეშე, ვალდებულებას არ წარმოადგენს.
წარსულში მომხდარი მოვლენა
5.17 ვალდებულების განმარტების დაკმაყოფილებისათვის აუცილებელია, რომ მიმდინარე მოვალეობა წარმოიქმნას წარსულში განხორციელებული ოპერაციის ან წარსულში მომხდარი მოვლენის შედეგად და წარმოიქმნას ერთეულიდან რესურსების გასვლის საჭიროება. საჯარო სექტორის პროგრამებისა და საქმიანობების სირთულე ნიშნავს, რომ კონკრეტული პროგრამის შემუშავების, დანერგვისა და ფუნქციონირების პროცესში მრავალი მოვლენა წარმოქმნის მოვალეობებს. ფინანსური ანგარიშის მიზნებისათვის აუცილებელია განისაზღვროს მსგავსი დაპირებები და მოვალეობები, მათ შორის სამართლებრივად სავალდებულო მოვალეობები, რომლის თავიდან აცილების ძალიან მცირე რეალური ალტერნატივა აქვს ერთეულს ან საერთოდ არ შეუძლია მისი თავიდან აცილება, ან რომლებიც სამართლებრივად სავალდებულო არ არის (სამართლებრივად არასავალდებულო მოვალეობები) წარმოადგენენ მიმდინარე მოვალეობებს და აკმაყოფილებენ ვალდებულების განმარტებას. როდესაც შეთანხმებას იურიდიული ფორმა აქვს და შესრულება სავალდებულოა, მაგალითად, ხელშეკრულება, წარსულში მომხდარი მოვლენის იდენტიფიცირება მარტივია. სხვა შემთხვევებში შეიძლება უფრო რთული იყოს წარსულში მომხდარი მოვლენის გამოვლენა და ეს შეიძლება მოიცავდეს იმის შეფასებას, როდის აქვს ერთეულს რესურსების გასვლის თავიდან აცილების ძალიან მცირე რეალური ალტერნატივა ან საერთოდ არ შეუძლია მისი თავიდან აცილება. მსგავსი შეფასების გაკეთებისას ერთეული ითვალისწინებს იურისდიქციისთვის დამახასიათებელ ფაქტორებს.
სამართლებრივად სავალდებულო და არასავალდებულო მოვალეობები
5.18 სავალდებულო მოვალეობები შეიძლება იყოს სამართლებრივად სავალდებულო ან არასავალდებულო მოვალეობები. სავალდებულო მოვალეობები შეიძლება წარმოიქმნას როგორც გაცვლითი, ისე არაგაცვლითი ოპერაციების შედეგად. იმისათვის, რომ ვალდებულება წარმოიქმნას, მოვალეობა გარე მხარისადმი უნდა არსებობდეს. ერთეული თავისი თავის წინაშე ვერ იქნება მოვალე, თუნდაც მას საჯაროდ ჰქონდეს გაცხადებული, რომ განზრახული აქვს კონკრეტული სახით მოქცევა. გარე მხარის გამოვლენა არის იმ მოვალეობის არსებობის ნიშანი, რომელიც ვალდებულებას წარმოქმნის. თუმცა, აუცილებელი არ არის ანგარიშსწორებამდე აღნიშნული გარე მხარის პირადობის ცოდნა იმისათვის, რომ მიმდინარე მოვალეობა და ვალდებულება არსებობდეს.
5.19 მრავალი შეთანხმება, რომელიც წარმოქმნის მოვალეობას, მოიცავს ანგარიშსწორების თარიღებს. ანგარიშსწორების თარიღის ასახვა უზრუნველყოფს ნიშანს, რომ მოვალეობა გულისხმობს რესურსების გასვლას და ვალდებულებას წარმოქმნის. თუმცა, არსებობს შეთანხმებები, რომლებიც არ შეიცავს ანგარიშსწორების თარიღებს. ანგარიშსწორების თარიღის არარსებობა ხელს არ უშლის მოვალეობის შედეგად ვალდებულების წარმოქმნას.
სამართლებრივი მოვალეობები
5.20 სამართლებრივი მოვალეობები კანონით აღსრულებადია. მსგავსი აღსრულებადი მოვალეობები შეიძლება წარმოიქმნას სხვადასხვა სამართლებრივი შეთანხმებებიდან. გაცვლითი ოპერაციები, როგორც წესი სახელშეკრულებოა თავიანთი ხასიათით და ამგვარად აღსრულებადია სააღსრულებლო კანონებით ან ეკვივალენტური წესებით ან შეთანხმებებით. არის იურისდიქციები, სადაც მთავრობას და საჯარო სექტორის ერთეულებს არ შეუძლიათ სამართლებრივი მოვალეობების აღება, რადგან, მაგალითად, მათ თავისი სახელით ხელშეკრულების გაფორმების უფლება არა აქვთ, მაგრამ არსებობს ეკვივალენტური შედეგის მქონე ალტერნატიული პროცესები. მოვალეობები, რომელთა შესრულება სავალდებულოა აღნიშნული ალტერნატიული პროცესებით, კონცეპტუალური საფუძვლების მიხედვით სამართლებრივად სავალდებულო მოვალეობებად მიიჩნევა. ზოგიერთი სახის არაგაცვლითი ოპერაციებისათვის საჭირო იქნება განსჯის გამოყენება, რათა განისაზღვროს მოვალეობა კანონით აღსრულებადია თუ არა. როდესაც დადგინდება, რომ მოვალეობა კანონით აღსრულებადია და ეჭვგარეშეა, რომ ერთეულს არა აქვს ამ მოვალეობის თავიდან აცილების რეალური ალტერნატივა, მაშინ არსებობს ვალდებულება.
5.21 გაცვლით ოპერაციებთან დაკავშირებული ზოგიერთი მოვალეობები საანგარიშგებო თარიღით მკაცრად აღსრულებადი არ არის გარე მხარის მიერ, მაგრამ დროის გასვლის შემდეგ აღსრულებადი გახდება აღნიშნული გარე მხარის მიერ დამატებითი პირობების დაკმაყოფილების გარეშე - ან დამატებითი ზომების მიღების გარეშე - ანგარიშსწორებამდე. მოთხოვნები, რომლებიც უპირობოდ არის აღსრულებადი დროის გასვლის შემდეგ, აღსრულებადი მოვალეობებია ვალდებულების განმარტების კონტექსტში.
5.22 სუვერენული უფლებამოსილება არის მთავრობის მიერ სამართლებრივი დებულებების შექმნის, შეცვლისა და გაუქმების უფლებამოსილება. სუვერენული უფლებამოსილება არ არის არსებითი მიზეზი დასკვნის გამოსატანად, რომ მოვალეობა არ აკმაყოფილებს ვალდებულების განმარტებას წინამდებარე საფუძვლების მიხედვით. საჭიროა სამართლებრივი მდგომარეობის თითოეული საანგარიშგებო თარიღით შეფასება, რათა გათვალისწინებულ იქნეს, თუ მოვალეობა აღარ არის სავალდებულო და აღარ აკმაყოფილებს ვალდებულების განმარტებას.
სამართლებრივად არასავალდებულო მოვალეობები
5.23 ვალდებულებები შეიძლება წარმოიქმნას სამართლებრივად არასავალდებულო მოვალეობებიდან. სამართლებრივად არასავალდებულო მოვალეობები განსხვავდება სამართლებრივი მოვალეობებისაგან იმ თვალსაზრისით, რომ მხარეს, ვის წინაშეც არსებობს მოვალეობა, არ შეუძლია სამართლებრივი (ან ეკვივალენტური) ზომების მიღება ანგარიშსწორების აღსრულებისათვის. სამართლებრივად არასავალდებულო მოვალეობებს, რომლებიც წამოქმნიან ვალდებულებებს, შემდეგი მახასიათებლები აქვთ:
● ერთეულმა წარსული პრაქტიკით, გამოქვეყნებული პოლიტიკით ან საკმარისად კონკრეტული ახლახან გაკეთებული განცხადებით სხვა მხარეებს მიანიშნა, რომ ის იღებს გარკვეულ პასუხისმგებლობას;
● მსგავსი მინიშნების შედეგად ერთეულმა შექმნა აღნიშნული სხვა მხარეების საფუძვლიანი მოლოდინი, რომ ის შეასრულებს აღნიშნულ პასუხისმგებლობას; და
● ერთეულს მცირე ალტერნატივა აქვს აღნიშნული პასუხისმგებლობიდან წარმოქმნილი მოვალეობის შესრულების თავიდან აცილებისთვის.
5.24 საჯარო სექტორში მოვალეობები შეიძლება წარმოიქმნას მრავალ მომენტში. მაგალითად, პროგრამის განხორციელებისას ან მომსახურების გაწევისას:
● პოლიტიკური დაპირება, როგორიცაა მაგალითად, საარჩევნო დაპირება;
● პოლიტიკის გამოცხადება;
● ბიუჯეტის საზოგადოებისთვის გაცნობა (და დამტკიცება) (რაც შეიძლება ორ განსხვავებულ მომენტში მოხდეს); და
● ბიუჯეტის ძალაში შესვლა (ზოგიერთ იურისდიქციაში ბიუჯეტი ძალაში ასიგნებამდე არ შედის ძალაში).
● ნაკლებად სავარაუდოა, რომ განხორციელების ადრეაულ ეტაპზე წარმოიქმნას მიმდინარე მოვალეობები, რომლებიც ვალდებულების განმარტებას აკმაყოფილებენ. შემდეგ ეტაპებზე, როგორიცაა მაგალითად მომთხოვნის მიერ მომსახურების მიღების კრიტერიუმების დაკმაყოფილება, შეიძლება წარმოიქმნას მოვალეობები, რომლებიც აკმაყოფილებენ ვალდებულების განმარტებას.
5.25 მომენტი, როდესაც მოვალეობა ვალდებულებას წარმოქმნის, დამოკიდებულია მოვალეობის ხასიათზე. ფაქტორები, რომლებიც სავარაუდოდ გავლენას მოახდენენ იმის განსაზღვრაზე, სხვა მხარეებს შეუძლიათ თუ არა საფუძვლიანად დაასკვნან, რომ წარმოქმნილი მოვალეობა ერთეულს რესურსების გასვლის თავიდან აცილების მცირე რეალურ ალტერნატივას უტოვებს ან საერთოდ არ უტოვებს შანსს, მოიცავს შემდეგს:
● წარსული მოვლენის ან მოვლენების, რომლებიც წარმოქმნიან აღნიშნულ მოვალეობას, ხასიათი. მაგალითად, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ არჩევნების დროს გაცემულმა დაპირებამ მიმდინარე მოვალეობა წარმოქმნას, რადგან საარჩევნო დაპირება იშვიათად წარმოქმნის გარე მხარეების საფუძვლიან მოლოდინს, რომ ერთეულს აქვს ისეთი მოვალეობა, რომლის თავიდან აცილების მცირე რეალური ალტერნატივა არსებობს ან საერთოდ არ არსებობს შანსი. თუმცა, ამა თუ იმ მოვლენასთან ან გარემოებასთან დაკავშირებით გაკეთებულ განცხადებას შეიძლება ისეთი პოლიტიკური მხარდაჭერა ჰქონდეს, რომ მთავრობას უკან დახევის მცირე შესაძლებლობა ჰქონდეს. როდესაც მთავრობა აუცილებელი საბიუჯეტო ასიგნებების გამოცხადებისა და დამტკიცების ერთგულია, მსგავსმა განცხადებამ შეიძლება წარმოქმნას სამართლებრივად არასავალდებულო მოვალეობა;
● ერთეულის უნარი, მოვალეობა შეცვალოს შესრულებამდე. მაგალითად, საზოგადოდ, პოლიტიკის გამოცხადება არ წარმოქმნის სამართლებრივად არასავალდებულო მოვალეობას, რომლის შესრულებამდე შეცვლა შეუძლებელია. ანალოგიურად, თუ მოვალეობა დამოკიდებულია სამომავლო მოვლენის მოხდენაზე, შეიძლება არსებობდეს რესურსების გასვლის თავიდან აცილების შესაძლებლობა აღნიშნული მოვლენის მოხდენამდე; და
● შეიძლება კორელაცია არსებობდეს კონკრეტული მოვალეობის შესრულებისთვის დაფინანსების ხელმისაწვდომობასა და მიმდინარე მოვალეობის წარმოქმნას შორის. მაგალითად, როდესაც საბიუჯეტო მუხლი დამტკიცებულია და შესაბამისი დაფინანსება უზრუნველყოფილია ასიგნების, პირობითი დაფინანსების ან სხვა დონის მთავრობისგან ტრანსფერის მეშვეობით, მაშინ შეიძლება არსებობდეს სამართლებრივად არასავალდებულო მოვალეობა. თუმცა, საბიუჯეტო ასიგნებების არარსებობა თავისთავად არ ნიშნავს, რომ მიმდინარე მოვალეობა არ წარმოქმნილა.
5.26 „ეკონომიკურმა იძულებამ“, „პოლიტიკურმა აუცილებლობამ“ ან სხვა გარემოებებმა შეიძლება წარმოქმნას ვითარება, როდესაც, მიუხედავად იმისა, რომ საჯარო სექტორის ერთეულს რესურსების გასვლის სამართლებრივი ვალდებულება არა აქვს, აღნიშნულის გაკეთებაზე უარის ეკონომიკური ან პოლიტიკური შედეგები შეიძლება ისეთი იყოს, რომ ერთეულს რესურსების გასვლის თავიდან აცილების მცირე რეალური ალტერნატივა ჰქონდეს, ან საერთოდ არ ჰქონდეს ამის შანსი. ეკონომიკურმა იძულებამ, პოლიტიკურმა აუცილებლობამ ან სხვა გარემოებებმა შეიძლება განაპირობონ ვალდებულების წარმოქმნა სამართლებრივად არასავალდებულო მოვალეობიდან.
წმინდა ფინანსური პოზიცია, სხვა რესურსები და სხვა მოვალეობები
5.27 როგორც პუნქტში 5.4 არის ახსნილი, ზოგიერთ შემთხვევაში სსბასს-ის შემუშავების ან გადასინჯვისას სსბასსს-მა შეიძლება განსაზღვროს, რომ ფინანსური ანგარიშის მიზნების მისაღწევად რესურსი ან მოვლეობა, რომელიც არ აკმაყოფილებს კონცეპტუალურ საფუძვლებში მოცემული ელემენტის განმარტებას, ფინანსურ ანგარიშგებაში უნდა აღიარდეს. ასეთ შემთხვევებში სსბასს-ით შეიძლება მოითხოვებოდეს ან ნებადართული იყოს ამ რესურსების ან მოვალეობების სხვა რესურსების ან სხვა მოვალეობების სახით აღიარება, რომლებიც წარმოადგენენ წინამდებარე საფუძვლებში განმარტებული ექვსი ელემენტის დამატებით მუხლებს.
5.28 წმინდა ფინანსური პოზიცია არის განსხვავება აქტივებსა და ვალდებულებებს შორის, ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებული სხვა რესურსების დამატებისა და სხვა მოვალეობების გამოკლების შემდეგ. წმინდა ფინანსური პოზიცია შეიძლება იყოს დადებითი ან უარყოფითი ნარჩენი თანხა.
შემოსავალი და ხარჯი
განმარტებები
5.29 შემოსავალი არის:
ერთეულის წმინდა ფინანსური პოზიციის ზრდა, მესაკუთრის შენატანებით გაზრდის გარდა.
5.30 ხარჯი არის:
ერთეულის წმინდა ფინანსური პოზიციის შემცირება, მესაკუთრეზე განაწილებით შემცირების გარდა.
5.31 შემოსავალი და ხარჯი წარმოიქმნება გაცვლითი და არაგაცვლითი ოპერაციებიდან, სხვა მოვლენებიდან, როგორიცაა მაგალთად აქტივებისა და ვალდებულებების არარეალიზებული ზრდა და შემცირება და აქტივების მოხმარებიდან, ცვეთისა და მომსახურების პოტენციალის შემცირებისა და გაუფასურებების გამო ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარის შემცირების შედეგად. შემოსავალი და ხარჯი შეიძლება წარმოიქმნას ინდივიდუალური ოპერაციების ან ოპერაციათა ჯგუფების მეშვეობით.
პერიოდის ნამეტი ან დეფიციტი
5.32 ერთეულის მოცემული პერიოდის ნამეტი ან დეფიციტი არის სხვაობა საქმიანობის ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში ასახულ შემოსავალსა და ხარჯს შორის.
წილობრივი შენატანები და მესაკუთრეზე განაწილება
განმარტებები
5.33 წილობრივი შენატანებია:
ერთეულში რესურსების შემოსვლა, რომელიც არის მესამე მხარეების, როგორც მესაკუთრეთა შენატანები, რომელიც ადგენს ან ზრდის წილს ერთეულის წმინდა ფინანსურ პოზიციაში.
5.34 მესაკუთრეზე განაწილება:
ერთეულიდან რესურსების გასვლა, განაწილება მესამე მხარეებზე, როგორც მესაკუთრეებზე, რომლის შედეგად ერთეულის წმინდა ფინანსურ პოზიციაში წილი ბრუნდება ან მცირდება.
5.35 მნიშვნელოვანია ერთმანეთისგან განვასხვავოთ რესურსების შემოსვლა მესაკუთრეების მიერ, მათ შორის თავდაპირველი შემოსვლა, რომლითაც დადგინდა წილი, და რესურსების გაცემა მესაკუთრეებზე, შემოსავლისა და ხარჯისგან. რესურსების შეტანისა და დივიდენდების გადახდის გარდა ზოგიერთ იურისდიქციაში შედარებით გავრცელებულია აქტივებისა და ვალდებულებების ერთმანეთზე გადაცემა საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ. როდესაც მსგავსი გადაცემა აკმაყოფილებს წილობრივი შენატანების ან მესაკუთრეზე განაწილების განმარტებებს, ისინი შესაბამისად აღირიცხება.
5.36 საკუთრების წილი შეიძლება წარმოიქმნას ერთეულის შექმნისას, როდესაც სხვა ერთეულს შეაქვს რესურსები ახალი ერთეულის შესაძლებლობის უზრუნველყოფისთვის, რათა მან დაიწყოს საოპერაციო საქმიანობა. საჯარო სექტორში ერთეულებში შენატანები და ერთეულიდან მესაკუთრეზე განაწილება ზოგჯერ დაკავშირებულია მთავრობის რესტრუქტურიზაციასთან და აქტივებისა და ვალდებულებების გადაცემის მეშვეობით ხორციელდება, ფულადი ოპერაციების ნაცვლად. საკუთრების წილს შეიძლება სხვადასხვა ფორმა ჰქონდეს, რომლის სმტკიცებულება შეიძლება არ შეიქმნას წილობრივი ინსტრუმენტით.
5.37 წილობრივ შენატანებს შეიძლება ჰქონდეს რესურსების ერთეულის შექმნისას თავდაპირველი შენატანის ან რესურსების შემდეგში შეტანის ფორმა, მათ შორის ერთეულის რესტრუქტურიზაციისას. მესაკუთრეზე განაწილება შეიძლება იყოს: (ა) უკუგება ინვესტიციაზე; (ბ) ინვესტიციის სრულად ან ნაწილობრივ დაბრუნება; ან (გ) ერთეულის დახურვის ან რესტრუქტურიზაციის შემთხვევაში, დარჩენილი რესურსების დაბრუნება.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ახლავს, მაგრამ არ არის კონცეპტუალური საფუძვლების შემადგენელი ნაწილი.
წინამდებარე თავის მოქმედების სფერო
დს5.1 საკონსულტაციო დოკუმენტის, ფინანსური ანგარიშგების ელემენტები და აღიარება (საკონსულტაციო დოკუმენტი) რესპონდენტებმა დასვეს კითხვა, სსბასსს რატომ არ განიხილავდა ფინანსური ანგარიშგების ელემენტებს საფუძვლების შემუშავების ამ ეტაპზე. მათი წინადადება იყო, რომ სსბასსს-ს ფინანსური ანგარიშგების გარდა, ასევე უნდა შეემუშავებინა ელემენტები ეკონომიკური და სხვა მოვლენებისათვის, ფინანსური ანგარიშის დანარჩენ სფეროებში. სსბასსს აღიარებს ამ მოსაზრებების მნიშვნელობას და მსგავსი ელემენტების მომავალში შემუშავების საჭიროებას. თუმცა, სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ მნიშვნელოვანია პირველ რიგში ფინანსური ანგარიშგების ელემენტების შემუშავება, ფინანსური ანგარიშგების სტანდარტების შემუშავების სამომავლო საქმიანობისთვის საღი და გამჭვირვალე საფუძვლის შესაქმნელად.
დს5.2 სსბასსს აცნობიერებს, რომ ფულადი ნაკადების შემოსვლა და ფულადი ნაკადების გასვლა ფულადი ნაკადების ანგარიშგების ელემენტებად უნდა განისაზღვროს. სსბასსს-მა მიიღო მოსაზრება, რომ ფულადი ნაკადების შემოსვლა და ფულადი ნაკადების გასვლა წინამდებარე თავში აღიარებული ელემენტების კომპონენტებია და საჭიროა დამატებითი სახელმძღვანელო მითითებები სტანდარტების დონეზე.
აქტივები
რესურსი
დს5.3 რესურსი სარგებელს უზრუნველყოფს ერთეულისათვის მომსახურების პოტენციალის ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის სახით. რესურსის ხასიათის შესახებ დასკვნების გაკეთებისას სსბასსს-მა განიხილა, რესურსი რომ არსებობდეს ამ რესურსის სარგებელი უკვე მიღებული უნდა ჰქონდეს თუ არა ერთეულს. თუმცა, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ რესურსები თვითონ შეიცავენ სარგებელს - სარგებელს, რომელიც შეიძლება შეფასდეს, კონტროლდება თუ არა ერთეულის მიერ. სსბასსს-მა განიხილა ასევე სარგებლის ხასიათი (იხ. პუნქტები დს5.7 და დს5.8) და კონტროლი (იხ. პუნქტები დს5.9–დს5.14).
უპირობო უფლებები და აღსასრულებელი ხელშეკრულებები
დს5.4 რესურსებზე უპირობო უფლებები, როგორც წესი წარმოიქმნება ხელშეკრულებებიდან ან სხვა სავალდებულო შეთანხმებებიდან, რომლებიც მოითხოვენ მომავალში ერთეულის რესურსებით უზრუნველყოფას. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ შეიძლება მსგავსი უფლებების დიდი რაოდენობა არსებობდეს და აღიარა, რომ უპირობო უფლებები, რომლებიც წარმოადგენს მომსახურების პოტენციალს ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარს, რომელსაც ერთეული აკონტროლებს წარსულში მომხდარი მოვლენის შედეგად, წარმოქმნის აქტივებს. მსგავსი აქტივები აღიარდება თუ არა, დამოკიდებულია იმაზე, დაკმაყოფილდება თუ არა აღიარების კრიტერიუმები. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ აქტივის განმარტების უპირობო უფლებების მიმართ გამოყენების შედეგები განხილულ უნდა იქნეს სტანდარტების დონეზე.
დს5.5 აღსასრულებელი ხელშეკრულებები სავალდებულო შეთანხმებებია, როდესაც არსებობს რესურსების მიღების უპირობო უფლება და მომავალში პარტნიორისთვის რესურსების გადაცემის თანასწორი მიმდინარე ვალდებულება. სავარაუდოდ საჯარო სექტორის ერთეულები მონაწილეობენ დიდი რაოდენობით მსგავს შეთანხმებებში. სსბასსს აღიარებს შეხედულებას, რომ მსგავსმა შეთანხმებებმა შეიძლება წარმოქმნან როგორც აქტივები, ისე ვალდებულებები, რადგან არსებობს რესურსების მიღების უფლება და რესურსების გაცემის მიმდინარე მოვალეობა, რომლის თავიდან აცილების რეალური ალტერნატივა ერთეულს არა აქვს.
დს5.6 სსბასსს ასევე აღიარებს შეხედულებას, რომ აღსასრულებელი ხელშეკრულებებიდან აქტივებისა და ვალდებულებების აღიარება ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებასა და საქმიანობის ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში პოტენციურად ძალიან დიდი რაოდენობით აქტივებისა და ვალდებულებების ასახვას გულისხმობს, რაც შეიძლება ეწინააღმდეგებოდეს აღქმადობის ხარისხობრივ მახასიათებელს. აღსასრულებელი ხელშეკრულებების უფლებებისა და მოვალეობებისგან აქტივები და ვალდებულებები წარმოიქმნება თუ არა, განისაზღვრება იმის შეფასებით, აღნიშნული უფლებები და მოვალეობები აკმაყოფილებენ თუ არა წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში მოცემულ ელემენტების განმარტებებსა და აღიარების კრიტერიუმებს. მსგავსი შეფასებები და აღსასრულებელი ხელშეკრულებებიდან წარმოქმნილი ნებისმიერი ელემენტის ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენისადმი მიდგომა განხილულია სტანდარტების დონეზე.
მომსახურების პოტენციალი და ეკონომიკური სარგებელი
დს5.7 ტერმინი „მომსახურების პოტენციალი“ გამოიყენება აქტივის უნარის, ერთეულის მიზნების შესაბამისად უზრუნველყოს მომსახურება, იდენტიფიცირებისათვის. ტერმინი „ეკონომიკური სარგებელი“ გამოიყენება აქტივის ფულადი სახსრების წარმოქმნის უნარის ასახვისათვის. ზოგიერთი კამათობს, რომ ეკონომიკური სარგებელი მოიცავს მომსახურების პოტენციალს. სხვები ამბობენ, რომ მომსახურების პოტენციალი მოიცავს ეკონომიკურ სარგებელს - კიდევ ერთი შეხედულებაა, რომ ეს ტერმინები ურთიერთჩანაცვლებადია. სსბასსს-მა განიხილა რესურსის ახსნა უნდა მოიცავდეს თუ არა ორივეს, მომსახურების პოტენციალსა და ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარს.
დს5.8 სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ საკონსულტაციო დოკუმენტისა და განსახილველი პროექტის მრავალმა რესპონდენტმა დაუჭირა მხარი მომსახურების პოტენციალზე, როგორც აქტივის მახასიათებელზე მინიშნებას, საჯარო სექტორის ერთეულების უმეტესობის მომსახურების გაწევის მიზნების გამო. ამიტომ, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ რესურსის ახსნა უნდა მოიცავდეს ორივე ტერმინს, „მომსახურების პოტენციალსა“ და „ეკონომიკურ სარგებელს“. ამ მიდგომით აღიარებულია, რომ საჯარო სექტორის ერთეულების უმეტესობის ძირითადი მიზანია მომსახურების გაწევა, თუმცა საჯარო სექტორის ერთეულებს შეუძლიათ ასევე საქმიანობის განხორციელება წმინდა ფულადი ნაკადების შემოსვლის წარმოქმნის ერთადერთი მიზნითაც.
კონტროლი
დს5.9 სსბასსს-მა განიხილა კონტროლი აქტივის აუცილებელი მახასიათებელია თუ არა და საჭიროა თუ არა აქტივის აუცილებელი მახასიათებლების სახით სხვა ნიშნების გამოვლენა, მათ შორის:
● იურიდიული საკუთრება;
● რესურსზე ხელმისაწვდომობის უფლება და გარე მხარეების ხელმისაწვდომობის შეზღუდვის ან აკრძალვის უფლება;
● რესურსების ერთეულის მიზნების მისაღწევად გამოყენების საშუალებები; და
● რესურსიდან წარმოქმნილი მომსახურების პოტენციალის ან ეკონომიკური სარგებლის აღსრულების უფლებების არსებობა.
სსბასსს აღიარებს მათ შეხედულებებს, რომლებიც კამათობენ, რომ ზოგიერთ შემთხვევაში კონტროლის გამოყენება რთული იქნება, რადგან იმის შესაფასებლად, კონტროლი არსებობს თუ არა, საჭიროა განსჯის გამოყენება. ამასთან, კონტროლი შეიძლება შეცდომით მთელ რესურსზე გავრცელდეს და არა ინდივიდუალურ სარგებელზე, რომელიც წარმოიქმნება ამ რესურსიდან. თუმცა, მიუხედავად მსგავსი სირთულეებისა, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ კონტროლი აქტივის აუცილებელი მახასიათებელია, რადგან კონტროლის არსებობა ხელს უწყობს აქტივის კონკრეტულ ერთეულთან ასოცირებას.
დს5.10 რესურსის, როგორიცაა მაგალითად ქონება ან ძირითადი აქტივი, იურიდიული საკუთრება არის ამ აქტივის მომსახურების პოტენციალის ან ეკონომიკური სარგებლის ხელმისაწვდომობის ერთი მეთოდი. თუმცა, მომსახურების პოტენციალზე ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარზე უფლებები შეიძლება არსებობდეს საბაზისო რესურსის იურიდიული საკუთრების გარეშე. მაგალითად, მომსახურების პოტენციალზე ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარზე უფლებები ხელმისაწვდომია იჯარით აღებული ძირითადი აქტივების ფლობისა და გამოყენების მეშვეობით, თვითონ იჯარით აღებული აქტივის იურიდიული საკუთრების გარეშე. ამგვარად, რესურსის იურიდიული საკუთრება აქტივის აუცილებელი მახასიათებელი არ არის. თუმცა, იურიდიული საკუთრება არის კონტროლის ნიშანი.
დს5.11 რესურსის ხელმისაწვდომობის უფლება ერთეულს აძლევს შესაძლებლობას განსაზღვროს:
● უშუალოდ გამოიყენოს თუ არა რესურსის მომსახურების პოტენციალი ბენეფიციარებისთვის მომსახურების გასაწევად;
● გაცვალოს თუ არა ქტივი სხვა აქტივში, მაგალითად ფულად სახსრებში; ან
● გამოიყენოს თუ არა აქტივი რაიმე სხვა გზით, რომელიც უზრუნველყოფს მომსახურებას ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნას.
დს5.12 მართალია, რესურსის ხელმისაწვდომობა ძალიან მნიშვნელოვანია, მაგრამ არსებობს რესურსები, რომლებიც ხელმისაწვდომია ერთეულისთვის, მაგრამ აქტივი არ წარმოიქმნება, მაგალითად ჰაერი. ამგვარად, რესურსის ხელმისაწვდომობის უნარის ჩანაცვლება შეიძლება ამ რესურსზე სხვების ხელმისაწვდომობის შეზღუდვით ან აკრძალვით - მაგალითად, (ა) ერთეულმა შეიძლება გადაწყვიტოს მუზეუმში შესვლის საფასური დააწესოს თუ არა და ხელმისაწვდომობა შეზღუდოს მათთვის, ვინც არ გადაიხდის ამ საფასურს, და (ბ) მთავრობა შეიძლება აკონტროლებდეს მის ტერიტორიაზე არსებულ ბუნებრივ რესურსს, რომელზე სხვების ხელმისაწვდომობა შეუძლია შეზღუდოს. კონკრეტულ რესურსებზე სამართლებრივად აღსრულებადი მოთოხვნები, როგორიცაა მაგალითად გზის ხელმისაწვდომობის უფლება ან მინერალური რესურსების მოძიების უფლება, შეიძლება აქტივს წარმოადგენდეს მისი მფლობელისათვის. თუმცა, ერთეულისთვის შეიძლება იმგვარად იყოს რესურსის მომსახურების პოტენციალი ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარი ხელმისაწვდომი, რომ საჭირო არ იყოს იურიდიული უფლებები. სსბასს-მა განიხილა შეხედულება, რომ პუნქტში დს5.9 გამოვლენილი ფაქტორები სავარაუდოდ კონტროლის ნიშნებია, ნაცვლად აქტივის განმარტების აუცილებელი მახასიათებლებისა.
დს5.13 სსბასსს-მა განიხილა ასევე ეკონომიკური საკუთრების მიდგომა არის თუ არა კონტროლის მიდგომის საფუძვლიანი ალტერნატივა. ეკონომიკური საკუთრების მიდგომა აქცენტს აკეთებს ერთეულის რისკზე აქტივის იმ საბაზისო ეკონომიკურ მახასიათებლებთან დაკავშირებით, რომლებიც განაპირობებენ ერთეულისთვის აქტივის ღირებულებას. განსახილველი პროექტის, ფინანსური ანგარიშგების ელემენტები და აღიარება, ზოგიერთმა რესპონდენტმა, კონტროლის მიდგომის მხარდასაჭერად, კომენტარი გააკეთა ეკონომიკური საკუთრების მიდგომის სირთულეზე. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ ეკონომიკური საკუთრების მიდგომა სუბიექტური და გამოსაყენებლად რთულია, ამიტომ უარყო ეს მიდგომა.
დს5.14 სსბასსს-მა განიხილა საკუთრებასთან დაკავშირებული რისკებისა და უკუგების ანალიზი კონტროლის გამოსადეგი ნიშანია თუ არა. კონტროლის მიდგომა აქცენტს აკეთებს ერთეულის უფლებამოსილებაზე, რომ წარმართოს, როგორ გამოიყენება რესურსი მისი მომსახურების პოტენციალიდან და/ან რესურსში განივთებული ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარიდან სარგებლის მისაღებად. რისკებისა და უკუგების მიდგომა აქცენტს აკეთებს ერთეულის რისკზე აქტივის იმ საბაზისო ეკონომიკურ მახასიათებლებთან დაკავშირებით, რომლებიც განაპირობებენ ერთეულისთვის აქტივის ღირებულებასა და დაკავშირებულ რისკებს. კონკრეტულ ოპერაციებსა და მოვლენებთან დაკავშირებული რისკებისა და უკუგების განხილვა, ასევე იმის განხილვა, ოპერაციის ან მოვლენის რომელ მხარეს აქვს აღნიშნული რისკებისა და უკუგების უმეტესი ნაწილი, შეიძლება შესაფერისი და სასარგებლო იყოს ამ ოპერაციის ან მოვლენის მონაწილე მხარეების მიერ კონტროლირებული აქტივის ხასიათის გამოვლენისთვის. თუმცა, ეს თავისთავად არ არის იმ მხარის მაჩვენებელი, რომელიც აკონტროლებს აქტივს. ამგვარად, სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ რისკებისა და უკუგების მიდგომა არ გამოეყენებინა, როგორც კონტროლის ნიშანი.
წარსულში მომხდარი მოვლენები
დს5.15 აღნიშნული საკონსულტაციო დოკუმენტისა და განსახილველი პროექტის ზოგიერთი რესპონდენტი კამათობდა, რომ წარსულში განხორციელებული ოპერაციის ან მომხდარი მოვლენის, რომელიც წარმოქმნის აქტივს, იდენტიფიკაცია აქტივის განმარტების აუცილებელი მახასიათებელი უნდა იყოს. სხვების აზრით წარსულში მომხდარი მოვლენის იდენტიფიკაცია აუცილებელი არ არის და ამიტომ, არ უნდა იყოს აუცილებელი მახასიათებელი. მათი აზრით მსგავსი მოთხოვნა განაპიროებებს მეტისმეტ აქცენტს იმ წარსული მოვლენის იდენტიფიკაციაზე, რომელმაც წარმოქმნა აქტივი. მსგავსმა აქცენტმა შეიძლება ყურადღების გაფანტვა და კამათი გამოიწვიოს იმის თაობაზე, რომელმა მოვლენამ განაპირობა აქტივის წარმოქმნა, ნაცვლად ყურადღების გამახვილებისა უფრო მნიშვნელოვან საკითხზე - რესურსებზე უფლებები არსებობს თუ არა ანგარიშგების თარიღით. მათ, ვინც ამ აზრს იზიარებდა, გაითვალისწინეს, რომ აქტივის აუცილებელი მახასიათებელი უნდა იყოს რესურსის არსებობა. ზოგიერთისთვის შეიძლება მისაღები იყოს, რომ წარსულში მომხდარი მოვლენა აქტივის არსებობის სასარგებლო დამხმარე მტკიცებულებას უზრუნველყოფს, მაგრამ ეს არ უნდა იყოს აუცილებელი მახასიათებელი.
დს5.16 მრავალი რესპონდენტის აზრით წარსულში მომხდარი მოვლენა აქტივის განმარტების აუცილებელი მახასიათებელი უნდა იყოს. სსბასსს ეთანხმება ამ რესპონდენტებს - განსაკუთრებით იმ თვალსაზრისით, რომ მრავალი საჯარო სექტორის ერთეულის პროგრამისა და საქმიანობის რთული ხასიათი ნიშნავს, რომ მრავალი მომენტი იარსებებს, როდესაც შეიძლება წარმოიქმნას რესურსზე კონტროლი. ამგვარად, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ სათანადო წარსულში მომხდარი მოვლენის იდენტიფიცირება აუცილებელია იმის განსაზღვრისას, არსებობს თუ არა აქტივი.
დს5.17 მთავრობის უფლებამოსილება და უფლებები განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია აქტივების გამოვლენისას. დაბეგვრისა და ლიცენზიების გაცემის უფლებამოსილება და არამატერიალურ აქტივებში, როგორიცაა მაგალითად ელექტრომაგნიტური ტალღები, განივთებული სარგებლის ხელმისაწვდომობის დაშვების ან მისი აკრძალვის ან შეზღუდვის უფლებები წარმოადგენენ სუვერენული უფლებამოსილების მაგალითებს. ხშირ შემთხვევაში რთულია იმის განსაზღვრა, მსგავსი უფლებამოსილება როდის წარმოქმნის უფლებას, რომელიც არის ერთეულის რესურსი და აქტივი.
დს5.18 მთავრობის უფლებამოსილებით, დააწესოს გადასახადის ან საზღაურის დაწესების უფლება, ხშირ შემთხვევაში დასაბამს აძლევს მოვლენების წყებას, რომლებიც საბოლოო ჯამში განაპირობებენ მთავრობაში ეკონომიკური სარგებლის შესვლას. სსბასსს-მა ორი მოსაზრება განიხილა იმის თაობაზე, როდის წარმოიქმნება აქტივი მთავრობის უფლებამოსილებიდან, დააწესოს გადასახადი ან საზღაური. პირველი მოსაზრება არის ის, რომ მთავრობას ყოველი საანგარიშგებო თარიღით დაბეგვრის ბუნებრივი უფლებამოსილება აქვს, ამიტომ გადასახადების ან საზღაურის დაწესების ზოგადი უფლებამოსილება აქტივია. ამ მოსაზრების მომხრეებისთვის მისაღებია, რომ მსგავს აქტივს ნაკლებად სავარაუდოა, რომ სამართლიანად წარდგენის შესაძლებლობა ჰქონდეს, მაგრამ კამათობენ, რომ აღნიშნულმა არ უნდა გამოიწვიოს იმის აღიარებისგან გადახვევა, რომ მთავრობას მუდმივი აქტივი აქვს. საპირისპირო მოსაზრებაა, რომ გადასახადებისა და საზღაურის დაწესების უფლებამოსილება სამართლებრივად უნდა გარდაიქმნას უფლებაში და მსგავსი უფლება უნდა იქნეს გამოყენებული ან გამოყენებადი იმისათვის, რომ აქტივი არსებობდეს. აღნიშნული საკონსულტაციო დოკუმენტისა და განსახილველი პროექტის მრავალმა რესპონდენტმა დაუჭირა მხარი ამ უკანასკნელ მოსაზრებას. სსბასსს ეთანხმება ამ რესპონდენტებს. კერძოდ, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ მთავრობის ბუნებრივი უფლებამოსილება აქტივებს არ წარმოქმნის მანამ, სანამ ეს უფლებამოსილება არ გამოიყენება და არ იარსებებს მომსახურების პოტენციალის ან ეკონომიკური სარგებლის მიღების უფლებები.
ვალდებულებები
მიმდინარე მოვალეობა
დს5.19 იმის განხილვისას, როდის არის მოვალეობა მიმდინარე მოვალეობა, სსბასსს დაეთანხმა მოსაზრებას, რომ სამართლებრივი მოვალეობა წარმოქმნის მიმდინარე მოვალეობას. ზოგიერთ იურისდიქციაში საჯარო სექტორის ერთეულებს გარკვეული სამართლებრივი შეთანხმებების გაფორმების უფლება არა აქვთ, მაგრამ არსებობს ეკვივალენტური მექანიზმები, რომლებიც წარმოქმნიან მიმდინარე მოვალეობას. მსგავსი მექანიზმები მიიჩნევა სამართლებრივად სავალდებულოდ. შემდეგ სსბასსს-მა განიხილა როგორ განახორციელოს იმ მოვალეობების კლასიფიკაცია, რომლებიც სამართლებრივად სავალდებულო მოვალეობები არ არის. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ „კონსტრუქციული მოვალეობა“ არის ტერმინი, რომელიც სტანდარტების დადგენის ლიტერატურაში გამოიყენება გლობალურად და გამოყენებულ იქნა სსბასს-ებში. თუმცა, რთული აღმოჩნდა მისი ინტერპრეტირება და საჯარო სექტორის კონტექსტში გამოყენება. ამიტომ, სსბასსს-მა განიხილა ალტერნატიული ტერმინოლოგია, ტერმინი „სოციალური ან მორალური მოვალეობა ან მოთხოვნა“. სსბასსს-ს აწუხებს საკითხი, რომ ტერმინი „სოციალური“ შეიძლება აერიოთ პოლიტიკურ ღირებულებებში და ტერმინი „მორალური მოვალეობები“ რისკის ქვეშ აყენებს შეხედულებას, რომ სტანდარტების დამდგენნი და მომზადებლები მორალურობის არბიტრები არიან. ამიტომ, სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ „სამართლებრივად სავალდებულო“ და „სამართლებრივად არასავალდებულო“ მოვალეობების ერთმანეთისგან განსხვავება არის ყველაზე მარტივი და გასაგები მიდგომა. სსბასსს-მა განიხილა და უარყო შეხედულება, რომ ტერმინი „სამართლებრივად არასავალდებულო მოვალეობები“ შეიძლება ინტერპრეტირებულ იქნეს, როგორც მინიშნება მოვალეობებზე, რომელთა კანონიერება ეჭვს იწვევს. პუნქტებში დს5.30–დს5.34 განხილულია სამართლებრივად არასავალდებულო მოვალეობები და ახსნილია მისი მნიშვნელობა წინამდებარე კონცეპტუალური საფუძვლების მიზნებისათვის.
დს5.20 სსბასსს-მა მიმდინარე მოვალეობის კონტექსტში განიხილა „პირობითი“ და „უპირობო“ მოვალეობები, „მზადყოფნის მოვალეობები“ და „საქმიანობის შედეგების მოვალეობები“ შეიძლება იყოს თუ არა მიმდინარე მოვალეობები.
პირობითი და უპირობო მოვალეობები
დს5.21 უპირობო მოვალეობა არის სამომავლო მოვლენებისგან დამოუკიდებელი მოვალეობა. უპირობო მოვალეობები ვალდებულებებს წარმოქმნიან, როდესაც დაკმაყოფილებულია ვალდებულების განმარტება. პირობითი მოვალეობა მოიცავს სამომავლო მოვლენის შესაძლო მოხდენას, რომელსაც ანგარიშვალდებული ერთეული შეიძლება აკონტროლებდეს ან ვერ აკონტროლებდეს. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ შესაძლებელია პირობითი მოვალეობების მიერ ვალდებულებების წარმოქმნა, როგორც ეს განმარტებულია კონცეპტუალურ საფუძვლებში. იმის განსაზღვრა, პირობითი მოვალეობა აკმაყოფილებს თუ არა ვალდებულების განმარტებას, მოიცავს მოვალეობისა და იმ გარემოებების ხასიათის გათვალისწინებას, სადაც წარმოიქმნა ეს მოვალება. საჯარო სექტორის პროგრამებისა და საქმიანობების სირთულის გათვალისწინებით წარსულში მომხდარი მოვლენის (ან მოვლენების), რომელმაც გამოიწვია ერთეულის მიერ რესურსების გასვლის თავიდან ასაცილებლად მცირე ალტერნატივების არსებობა ან მისი არარსებობა, ხშირ შემთხვევაში შეიძლება არ იყოს მარტივი. სახელმძღვანელო მითითებები იმის თაობაზე, პირობითი ვალდებულებები, რომლებიც არსებობს კონკრეტულ შეთანხმებებსა თუ გარემოებებში, შეიძლება წარმოქმნიდნენ თუ არა ვალდებულებებს წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში მოცემული განმარტებების თანმიმდევრულად, სტანდარტების დონის საკითხია.
დს5.22 იმ მიმდინარე მოვალეობების, რომლებიც შეიძლება წარმოიქმნას გარკვეულ გარემოებებში პირობითი მოვალეობებისგან ან მათთან ერთად არსებობდეს, აღსანიშნავად სხვადასხვა ტერმინები გამოიყენება. მათ შორის არის მზადყოფნის მოვალეობები და საქმიანობის შედეგების მოვალეობები. აღნიშნული მოვალეობების მახასიათებლები და სსბასსს-ის მიერ კონცეპტუალური საფუძვლების კონტექსტში მიღწეული დასკვნები მოცემულია ქვემოთ.
მზადყოფნის მოვალეობები
დს5.23 მზადყოფნის მოვალეობები პირობითი მოვალეობის ერთ-ერთი სახეობაა. მზადყოფნის მოვალეობებით მოითხოვება, რომ ერთეული მზად იყოს მოვალეობის შესასრულებლად, თუ მოხდება კონკრეტული განუსაზღვრელი სამომავლო მოვლენა, რომლიც ერთეულის კონტროლის ფარგლებს სცდება (ან რომელსაც ვერ აკონტროლებს). ტერმინი, მზადყოფნის მოვალეობა, გამოიყენება იმ ვალდებულების აღწერისათვის, რომელიც შეიძლება წარმოიქმნას გარკვეულ სახელშეკრულებო ვითარებაში, როგორიცაა მაგალითად დაზღვევასთან, გარკვეულ ფინანსურ ინსტრუმენტებთან, მაგალითად წარმოებული ხელშეკრულებები ზარალის პოზიციაში, და გარანტიებთან, როდესაც ერთეულს რესურსების გადაცემის მოვალეობა აქვს, თუ კონკრეტული სამომავლო მოვლენა მოხდება (ან არ მოხდება), დაკავშირებით. მსგავს ვითარებაში შეიძლება არსებობდეს იდენტიფიცირებადი წარსულში მომხდარი მოვლენა და ერთეულისგან რესურსების გასვლა, თუმცა, როგორც წესი, ცნობილი არ არის იმ მხარის იდენტობა, ვის წინაშეც უნდა განხორციელდეს ანგარიშსწორება.
დს5.24 აღნიშნული საკონსულტაციო დოკუმენტი მოიცავდა მზადყოფნის მოვალეობების განხილვას. მრავალი რესპონდენტის აზრით განსხვავება მზადყოფნის მოვალეობასა და სხვა პირობით მოვალეობებს შორის ბუნდოვანია. განსახილველ პროექტში ახსნილი იყო, რომ ტერმინი, მზადყოფნის მოვალეობა, ფართოდ არ გამოიყენება საჯარო სექტორში და კარგად არ მუშაობს საჯარო სექტორის გარკვეულ გარემოებებში და შეთავაზებული იყო, რომ საკითხი, მზადყოფნის მოვალეობა წარმოქმნის თუ არა ვალდებულებას, სტანდარტების დონის საკითხია. ზოგიერთი რესპონდენტი არ დაეთანხმა ამ განსახილველ პროექტში მოცემულ ახსნას და გამოთქვა მოსაზრება, რომ კონცეპტუალურ საფუძვლებში უნდა იქნეს მოცემული სახელმძღვანელო მითითებები სტანდარტების დონეზე გამოსაყენებლად იმის შესახებ, მზადყოფნის მოვალეობებს შეუძლიათ თუ არა ვალდებულებების წარმოქმნა გარკვეულ გარემოებებში.
დს5.25 საჯარო სექტორის ერთეულის მოვალეობა, სხვა ერთეულს გადასცეს რესურსები გარკვეულ გარემოებებში, რომელიც შეიძლება შეიქმნას მომავალში, მოიცავს, მაგალითად, ბოლო ინსტანცის პოტენციური გამსესხებლის როლს და დახმარებას პროგრამებისათვის, რომლებიც ფართო სპექტრის სოციალურ დახმარებას ეწევიან. სხვა მხარისთვის რესურსების გარკვეულ გარემოებებში გადაცემის მოვალეობა შეიძლება დამოკიდებული იყოს სხვადასხვა მნიშვნელობისა და ხასიათის მრავალი პირობის დაკმაყოფილებაზე, რომლებიც ექვემდებარებიან მთავრობის ან საჯარო სექტორის ერთეულის მიერ ცვლილებას. სსბასსს-ის აზრით გარემოებები, როდესაც ვალდებულებები წარმოიქმნება საჯარო სექტორის ერთეულის მოვალეობის, რესურსები გადასცეს სხვა მხარეებს პროგრამების პირობების შესაბამისად, შედეგად და როგორ უნდა აღიწეროს და აღირიცხოს მსგავსი ვალდებულებები, განხილულ უნდა იქნეს სტანდარტების დონეზე, წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში მოცემული პრინციპების შესაბამისად. სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ კონცეპტუალურმა საფუძვლებმა არ უნდა გადაჭრას საკითხი, ყველა მოვალეობა, რომელიც აკმაყოფილებს მზადყოფნის მოვალეობის განმარტებას, არის თუ არა ვალდებულება. სსბასსს-მა ასევე გადაწყვიტა, რომ არ გამოიყენოს ტერმინი „მზადყოფნის მოვალეობა“ კონცეპტუალურ საფუძვლებში.
საქმიანობის შედეგების მოვალეობა
დს5.26 საქმიანობის შედეგების მოვალეობა არის ერთეულსა და გარე მხარეს შორის გაფორმებულ ხელშეკრულებაში, ან სხვა სავალდებულო შეთანხმებაში ასახული, სხვა მხარისთვის რესურსის გადაცემის მოვალეობა. ზოგ შემთხვევაში საქმიანობის შედეგების მოვალეობები ცალსახადაა მითითებული ხელშეკრულებაში ან სხვა შეთანხმებაში. საქმიანობის შედეგების ყველა მოვალეობა არ არის ცალსახა. მაგალითად, საკანონმდებლო მოთხოვნის შედეგად შეიძლება წამოირმნას საჯარო სექტორის ერთეულის არაპირდაპირი საქმიანობის შედეგის მოვალეობა, რომელიც შეთანხმების ან ხელშეკრულების დამატებითი პირობაა.
დს5.27 საქმიანობის შედეგის მოვალეობა წარმოიქმნება ასევე მაშინ, როდესაც ერთეული შეთანხმებას გააფორმებს, რომლის ფარგლებში ის საზღაურს მიიღებს და სანაცვლოდ, გარე მხარეს უზრუნველყოფს მთავრობის აქტივის ხელმისაწვდომობით. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ საქმიანობის შედეგების მოვალეობის არსებობისათვის აუცილებელი არ არის კონკრეტული გარე მხარის იდენტიფიცირება, თუმცა მნიშვნელოვანია მსგავსი მოვალეობების ანალიზი, რათა განისაზღვროს მოიცავენ თუ არა ისინი რესურსების გასვლის მოთხოვნას. მოვალეობები, რომლებითაც მოითხოვება, რომ ერთეულმა უზრუნველყოს რესურსის ხელმისაწვდომობა, მაგრამ არ გულისხმობს რესურსების გასვლას, არ წარმოქმნიან ვალდებულებებს. თუმცა, მოვალეობები, რომლებიც მოითხოვენ სამომავლო რესურსებზე უარის თქმას, შეიძლება წარმოადგენდნენ ვალდებულებებს. საქმიანობის შედეგების მოვალეობები ხშირ შემთხვევაში პირობითი მოვალეობებია. იმის განსაზღვრა, მსგავსი მოვალეობები წარმოქმნიან თუ არა ვალდებულებებს, დამოკიდებულია კონკრეტული სავალდებულო შეთანხმებების პირობებზე და შეიძლება განსხვავდებოდეს იურისდიქციების მიხედვით. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ გარემოებები, როდესაც საქმიანობის შედეგების მოვალეობები ვალდებულებებს წარმოქმნიან, სტანდარტების დონეზე უნდა იქნეს განხილული.
წარსულში მომხდარი მოვლენა
დს5.28 სსბასსს-მა განიხილა ვალდებულების განმარტებით უნდა მოითხოვებოდეს თუ არა წარსულში განხორციელებული ოპერაციის ან სხვა წარსულში მომხდარი მოვლენის არსებობა. ზოგიერთის აზრით წარსულში მომხდარი მოვლენის იდენტიფიცირება ვალდებულების აუცილებელი მახასიათებელი არ არის და ამგვარად, საჭირო არ არის, რომ ვალდებულების განმარტება შეიცავდეს წარსულში მომხდარ მოვლენაზე მინიშნებას. ამ კომენტარების ავტორების აზრით შეიძლება მრავალი წარსულში მომხდარი მოვლენა არსებობდეს და ძირითადი წარსულში მომხდარი მოვლენის დადგენა სავარაუდოდ სუბიექტური იქნება. მათი წინადადებაა, რომ წარსულში მომხდარი მოვლენის იდენტიფიცირება ძირითადი ფაქტორი არ არის იმის განსაზღვრისას, საანგარიშგებო თარიღით ვალდებულება არსებობს თუ არა. ეს შეხედულება წარსულში მომხდარი მოვლენის აქტივის განმარტებაში ასახვის ოპოზიციის ანარეკლია, რაც განხილულია პუნქტებში დს5.15–დს5.18.
დს5.29 სსბასსს აცნობიერებს ამ შეხედულებას, მაგრამ მან ასევე აღნიშნა, რომ საკონსულტაციო დოკუმენტისა და განსახილველი პროექტის მრავალმა რესპონდენტმა გაითვალისწინა, რომ წარსულში მომხდარი მოვლენა ვალდებულების მახასიათებელია. სსბასსს ეთანხმება შეხედულებას, რომ მრავალი საჯარო სექტორის პროგრამებისა და საქმიანობების სირთულე და პოტენციური მომენტების რაოდენობა, როდესაც შეიძლება წარმოიქმნას მიმდინარე მოვალეობა, შეიძლება ნიშნავდეს, რომ მართალია გამოწვევასთანაა დაკავშირებული, მაგრამ წარსულში მომხდარი იმ მოვლენის იდენტიფიცირება, რომელიც ვალდებულებას წარმოქმნის, ძალიან მნიშვნელოვანია იმის განსაზღვრისას, როდის უნდა აღიარდეს საჯარო სექტორის ერთეულის ვალდებულებები.
თავიდან აცილების მცირე რეალური ალტერნატივა ან ალტერნატივის არარსებობა
დს5.30 განსახილველი პროექტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა გამოთქვა წუხილი, რომ მიმდინარე მოვალეობის აღწერაში ფრაზა, „თავიდან აცილების მცირე რეალური ალტერნატივა ან ალტერნატივის არარსებობა“, ღიაა განსხვავებული ინტერპრეტირებისათვის. მათ შესთავაზეს სიტყვების „მცირე, ან“ ამოღება ამ ფრაზიდან, არასწორი ინტერპრეტირების შესაძლებლობის შესამცირებლად. სსბასსს-მა განიხილა ეს წინადადება. სსბასსს-მა გამოთქვა წუხილი, რომ მსგავსი ცვლილება შეიძლება ინტერპრეტირებულ იქნეს, თითქოს უდავოდ დარწმუნების ტესტის ზღვარი დგინდება იმის განსაზღვრისთვის, არსებობს თუ არა მიმდინარე მოვალეობა. სსბასსს მიიჩნევს, რომ მიმდინარე მოვალეობა სამართლებრივად სავალდებულო ან არასავალდებულო მოთხოვნაა და ერთეულს მცირე რეალური ალტერნატივა აქვს მისი თავიდან აცილებისათვის, ან საერთოდ არა აქვს ალტერნატივა.
დს5.31 იმის განსაზღვრა, საჯარო სექტორის კონტექსტში როდის წარმოიქმნება მიმდინარე მოვალეობა, რთული და ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება სუბიექტური საკითხია. განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც განიხილება შესაძლებელია თუ არა ვალდებულებების წარმოქმნა მოვალეობებიდან, რომლებიც სამართლებრივად ან ეკვივალენტური საშუალებით აღსრულებადი არ არის. სოციალური დახმარების პროგრამების კონტექსტში მრავალი ეტაპია, როდესაც შეიძლება მიმდინარე მოვალეობა წარმოიშვას და შეიძლება მნიშვნელოვანი განსხვავებები არსებობდეს იურისდიქციებს შორის, მაშინაც კი, როდესაც პროგრამები მსგავსია, ისევე როგორც დროთა განმავლობაში, იერთიდაიმავე იურისდიქციაში - მაგალითად, სხვადასხვა ასაკის ჯგუფებს შეიძლება განსხვავებული მოლოდინი ჰქონდეთ სოციალური დახმარების პროგრამის ფარგლებში დახმარების მიღების ალბათობასთან დაკავშირებით. იმის შეფასება, მთავრობას შეუძლია თუ არა ამ მოლოდინების იგნორირება და შესაბამისად აქვს თუ არა მას რესურსების გადაცემის მცირე რეალური ალტერნატივა ან საერთოდ არა აქვს ალტერნატივა, სუბიექტური საკითხია. ეს წარმოქმნის პრობლემას, რომ მსგავსი სუბიექტურობა საფრთხის ქვეშ აყენებს თანმიმდევრულობას ვალდებულებების ანგარიშგებისას და შეუძლია უარყოფით გავლენა მოახდინოს აღქმადობაზე. ამიტომ, ზოგიერთის აზრით ვალდებულების აუცილებელი მახასიათებელი უნდა იყოს მისი აღსრულებადობა საანგარიშგებო თარიღით, სამართლებრივი ან ეკვივალენტური საშუალებით.
დს5.32 საპირისპირო მოსაზრებაა, რომ როდესაც მთავრობა თავის მოვალეობებს ისტორიულად ასრულებს, მათი ვალდებულებების სახით არასახვა განაპირობებს მთავრობის წმინდა ფინანსური მდგომარეობის ზემდეტად შეფასებას. ამ მოსაზრების მიხედვით თუ მთავრობა ისტორიულად ზრდის მოქალაქის მოლოდინებს ფინანსური დახმარების გაწევის საჯაროდ გაცხადებული მოვალეობებით-მაგალითად, სტიქიური უბედურების მსხვერპლთათვის-და წარსულში აკმაყოფილებდა ამ მოლოდინებს, მსგავსი მოვალეობების ვალდებულებების სახით არასახვა არ შეესაბამება ფინანსური ანგარიშის მიზნებს და განაპირობებს ინფორმაციის მიწოდებას, რომელიც არ აკმაყოფილებს სამართლიანი წარდგენისა და შესაბამისობის ხარისხობრივ მახასიათებლებს.
დს5.33 დასაბალანსებლად სსბასსს დაეთანხმა მათ, ვისი აზრითაც საჯარო სექტორში ვალდებულებები შეიძლება წარმოიქმნას სავალდებულო მოვალეობებისგან, რომელთა თავიდან აცილების მცირე ალტერნატივა აქვს ერთეულს ან საერთოდ არა აქვს ალტერნატივა, თუნდაც ისინი კანონით აღსრულებადი არ იყოს. სსბასსს-მა გადაწყვიტა კონცეპტუალურ საფუძვლებში ტერმინის „სამართლებრივად არასავალდებულო მოვალეობების“ გამოყენება მსგავსი მოვალეობებისათვის. თუმცა, სსბასსს აცნობიერებს მათ მოსაზრებებს, ვინც სკეპტიკურადა განწყობილი იმ მოვალეობებისგან ვალდებულებების წარმოქმნის შესაძლებლობისადმი, რომლებიც სამართლებრივად აღსრულებადი არ არის. ამიტომ, წინამდებარე თავის პუნქტში 5.23 გამოვლენილია მახასიათებლები, რომლებიც უნდა ჰქონდეს სამართლებრივად არასავალდებულო მოვალეობას, რათა მან ვალდებულება წარმოქმნას.
დს5.34 საჯარო სექტორის პრგრამებისა და ოპერაციების ხასიათის ფართო სპექტრი და გლობალურად განსხვავებული პოლიტიკური და ეკონომიკური გარემოებები ნიშნავს, რომ შეუფერებელია იმ გარემოებების კატეგორიული დადგენა, როდესაც სამართლებრივად არააღსრულებადი მოვალეობები სავალდებულო გახდება და მიმდინარე ვალდებულებებს წარმოქმნის. თუმცა, სსბასსს-ის აზრით ძალიან ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მიმდინარე მოვალეობები წარმოიქმნას საარჩევნო დაპირებებით. ამის მიზეზია ის, რომ საარჩევნო დაპირებები ძალიან იშვიათად (ა) ქმნის გარე მხარეების საფუძვლიან მოლოდინს, რომ ერთეული შეასრულებს დაპირებას და (ბ) ქმნის მოვალეობას, რომლის ანგარიშსწორების გარდა ერთეულს მცირე რეალური ალტერნატივა აქვს, ან საერთოდ არა აქვს ალტერნატივა. ამგვარად, საფუძვლები მოიცავს დაშვებას, რომ ვალდებულებები არ წარმოიქმნება საარჩევნო დაპირებებიდან. თუმცა, მოსალოდნელია, რომ პრაქტიკაში დიდი უმრავლესობის მქონე მთავრობა უკეთსად შეძლებს გამიზნული კანონმდებლობის მიღებას, ვიდრე უმცირესობის მქონე მთავრობა და იშვიათი იქნება გარემოებები, როდესაც მთავრობა გამოაცხადებს, რომ მსგავსმა გარემოებებმა შეიძლება ვალდებულება წარმოქმნას. იმის შეფასებისას, აღნიშნულ გარემოებებში სამართლებრივად არასავალდებულო მოვალეობები წარმოქმნის თუ არა ვალდებულებას, შეიძლება დაფინანსების ხელმისაწვდომობა წარმოადგენდეს მაჩვენებელს. ეს განხილულია პუნქტში 5.25.
მოვალეობების თავიდან აცილების სუვერენული უფლებამოსილება
დს5.35 სამართლებრივი დებულებების შექმნის, ცვლილებისა და გაუქმების სუვერენული უფლებამოსილება მთავრობის ძირითადი მახასიათებელია. სუვერენული უფლებამოსილება პოტენციურად საშუალებას აძლევს მთავრობებს, რომ გააუქმონ მოვალეობები, რომლებიც წარმოიქმნება როგორც გაცვლითი, ისე არაგაცვლითი ოპერაციებისგან. მართალია, გლობალურ გარემოში მსგავსი უფლებამოსილება შეიძლება შეზღუდული იყოს პრაქტიკული მოსაზრებებით, მაგრამ არსებობს მრავალი მაგალითი, როდესაც მთავრობებმა დეფოლტი გამოაცხადეს ფინანსურ მოვალეობებზე გასულ საუკუნეში. სსბასს-მა ვალდებულების განმარტებაში გაითვალისწინა სუვერენული ძალაუფლების გავლენა. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ იმ მოვალეობების, რომლებიც სხვა მხრივ აკმაყოფილებენ ვალდებულების განმარტებას, არაღიარება იმის საფუძველზე, რომ სუვერენული უფლებამოსილება მთავრობას მსგავსი მოვალეობების შეუსრულებლობის საშუალებას აძლევს, ფინანსური ანგარიშის საპირისპირო იქნება, კონკრეტულად კი შეიძლება დაირღვეს შესაბამისობისა და სამართლიანი წარდგენის ხარისხობრივი მახასიათებლები. აღნიშნული საკონსულტაციო დოკუმენტისა და განსახილველი პროექტის მრავალმა რესპონდენტმა დაუჭირა მხარი ამ პოზიციას. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ ვალდებულების არსებობის განსაზღვრა უნდა განხორციელდეს საანგარიშგებო თარიღით სამართლებრივი პოზიციის გათვალისწინებით.
დაპირებები
დს5.36 დაპირებების აღრიცხვის პროცედურები საჯარო სექტორის ერთეულების საბიუჯეტო კონტროლის ძირითადი კომპონენტია მრავალ იურისდიქციაში. მათი მიზანია საბიუჯეტო ფონდების არსებობის უზრუნველყოფა მთავრობის ან სხვა საჯარო სექტორის ერთეულის შესაძლო სამომავლო ვალდებულებების შესასრულებლად, მათ შორის წინასწარგანზრახული ან გადასახდელი შესყიდვის შეკვეთები და ხელშეკრულებები, ან იმ შემთხვევისთვის, როდესაც თანხების სამომავლო გადაცემის პირობები ჯერ არ შესრულებულა. დაპირებები, რომლებიც აკმაყოფილებენ ვალდებულების განმარტებას და აღიარების კრიტერიუმებს, ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარდება, სხვა შემთხვევაში მათ შესახებ ინფორმაცია შეიძლება აისახოს ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ან სხვა ანგარიშებში, რომელსაც მოიცავს ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიში. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ მსგავსი დაპირებების აღრიცხვა შეიძლება მომავალში იქნეს განხილული, ანგარიშგების მოქმედების სფეროს გარეთ, ზოგადი დანიშნულების ფინანსური ანგარიშის უფრო ფართო სფეროების ელემენტების განხილვისას.
წმინდა ფინანსური პოზიცია, სხვა რესურსები და სხვა მოვალეობები
დს5.37 დასკვნის საფუძვლის წინამდებარე ნაწილში მოცემულია საქმიანობის ფინანსური შედეგების, რომელიც ფინანსურ ანგარიშგებაში უნდა აისახოს, მოდელებისადმი სსბასსს-ის მიდგომა, კონკრეტულად კი გადავადებული შემოსვლისა და გადავადებული გასვლის აღრიცხვა.
საკონსულტაციო დოკუმენტი, ფინანსური ანგარიშგების ელემენტები და აღიარება
დს5.38 აღნიშნულ საკონსულტაციო დოკუმენტში განხილულ იქნა საქმიანობის ფინანსური შედეგებისადმი ორი განსხვავებული მიდგომა:
● მიდგომა, რომელიც საქმიანობის ფინანსურ შედეგებს აფასებს, როგორც საანგარიშგებო პერიოდში ერთეულის რესურსებისა და მოვალეობების ყველა ცვლილების წმინდა შედეგს. მას აქტივისა და ვალდებულების მიდგომა უწოდეს; და
● მიდგომა, რომელიც საქმიანობის ფინანსურ შედეგებს აფასებს, როგორც შემოსავლის შემოსვლისა და ხარჯების გასვლის შედეგს და უფრო მჭიდროდაა დაკავშირებული მიმდინარე პერიოდის ოპერაციებთან. მას შემოსავლისა და ხარჯის მიდგომა უწოდეს.
დს5.39 აღნიშნულ საკონსულტაციო დოკუმენტში აღნიშნული იყო, რომ ამ ორი განსხვავებული მიდგომის გამოყენებამ შეიძლება განაპირობოს საქმიანობის ფინანსურ შედეგთან და ფინანსურ მდგომარეობასთან დაკავშირებული ელემენტების განსხვავებული განმარტებები. შემოსავლისა და ხარჯის მიდგომა მჭიდროდაა დაკავშირებული პერიოდის კაპიტალთან. პერიოდის კაპიტალი ნიშნავს, თუ რამდენად იფარება საანგარიშგებო პერიოდში პროგრამებისა და მომსახურების გაწევის დანახარჯები არსებული გადასახადების გადამხდელებისა და არსებული რესურსის მიმწოდებლების მიერ. აქტივისა და ვალდებულების მიდგომა კი დაკავშირებულია მომავალში მომსახურების გასაწევად ხელმისაწვდომი რესურსებისა და ამ რესურსებზე მოთხოვნების ცვლილებებთან, რომელიც გამოწვეულია პერიოდში საქმიანობით.
დს5.40 აღნიშნული საკონსულტაციო დოკუმენტის შემდეგ ნაწილში განხილულია „სხვა პოტენციური ელემენტები“ და მითითებულია, რომ თუ სსბასსს შემოსავლისა და ხარჯის მიდგომას მიიღებს, სსბასსს-მა უნდა განიხილოს გადავადებული ნაკადების საკითხი. ამ მიდგომის ფარგლებში გადავადებული ნაკადები არის მუხლები, რომლებიც არ აკმაყოფილებენ შემოსავლისა და ხარჯის შემოთავაზებულ განმარტებებს, მაგრამ, მიუხედავად ამისა, მიჩნეულია, რომ გავლენას ახდენენ პერიოდის საქმიანობის ფინანსურ შედეგებზე. საკონსულტაციო დოკუმენტში მსგავსი ნაკადების საკითხის გადაჭრის სამი ალტერნატივაა გამოყოფილი:
● გადავადებული შემოსვლისა და გადავადებული გასვლის ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგების ელემენტების სახით კლასიფიკაცია;
● აქტივისა და ვალდებულების განმარტებების განვრცობა, რათა მოიცავდეს ისეთ მუხლებს, როგორიცაა გადავადებული მუხლები; ან
● გადავადებული ნაკადების წმინდა აქტივების/წმინდა ვალდებულებების სახით (შემდეგში მოიხსენიება, როგორც ნარჩენი თანხა) ქვეკლასიფიკაცია.
დს5.41 საკონსულტაციო დოკუმენტში ამ სფეროებზე კომენტარებისათვის ორი კონკრეტული საკითხი იყო მოცემული. პირველი საკითხით რესპონდენტებისგან მოითხოვებოდა მიეთითებინათ აქტივისა და ვალდებულების მიდგომას ამჯობინებდნენ, თუ შემოსავლისა და ხარჯის მიდგომას და დაესახელებინათ შესაბამისი მიზეზები. მეორე საკითხით მოითხოვებოდა პასუხი იმის თაობაზე, გადავადებული შემოსვლა და გადავადებული გასვლა ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში უნდა ასახულიყო თუ არა. თუ რესპონდენტები ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ასახვას დაუჭერდნენ მხარს, მაშინ მათ სთხოვდნენ მიეთითებინათ, პუნქტში დს5.40 მოცემული სამი მიდგომიდან რომელს უჭერდნენ მხარს.
დს5.42 აღნიშნულ კონკრეტულ საკითხებზე კომენტარები ბუნდოვანი იყო. რესპონდენტების მცირე ნაწილმა მხარი დაუჭირა აქტივისა და ვალდებულების მიდგომას. თუმცა, მრავალმა რესპონდენტმა, რომელმაც მხარი აქტივისა და ვალდებულების მიდგომას დაუჭირა, ასევე მიუთითა, რომ მათ ერჩვნათ გადავადებული მუხლების ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში ასახვა. სსბასსს-მა აღნიშნული შეხედულებები გაითვალისწინა განსახილველ პროექტზე მუშაობის ეტაპზე.
განსახილველი პროექტი, ფინანსური ანგარიშგების ელემენტები და აღიარება
დს5.43 განსახილველ პროექტში გამოთქმულია შეხედულება, რომ მნიშვნელოვანია მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდის ნაკადების იმ ნაკადებისგან გარჩევა, რომლებიც დაკავშირებულია მითითებულ სამომავლო საანგარიშგებო პერიოდებთან. განსახილველ პროექტში შემოთავაზებული იყო გადავადებული შემოსვლისა და გადავადებული გასვლის ქვემოთ მოცემული განმარტებები:
● გადავადებული შემოსვლა არის მომსახურების პოტენციალის ან ეკონომიკური სარგებლის შემოსვლა, რომელიც ერთეულისათვის უზრუნველყოფილია კონკრეტულ სამომავლო საანგარიშგებო პერიოდში გამოსაყენებლად, არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად და ზრდის წმინდა აქტივებს; და
● გადავადებული გასვლა არის მომსახურების პოტენციალის ან ეკონომიკური სარგებლის გასვლა სხვა ერთეულის ან მხარის მიერ კონკრეტულ სამომავლო საანგარიშგებო პერიოდში გამოსაყენებლად, არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად, და ამცირებს წმინდა აქტივებს.
დს5.44 ამ განმარტებების ორი ძირითადი თავისებურება გახლდათ:
● შემოთავაზებული ელემენტები შემოიფარგლებოდა არაგაცვლითი ოპერაციებით; და
● ნაკადები დაკავშირებულნი უნდა ყოფილიყვნენ განსაზღვრულ სამომავლო პერიოდთან.
დს5.45 სსბასსს-მა ეს თავისებურებები შემდეგი მიზეზების გამო გამოიყენა: რისკის თავიდან აცილების ღონისძიებები, რათა შემცირდეს გადავადებული შემოსვლისა და გადავადებული გასვლის გამოთანაბრების საშუალების სახით გამოყენების გავრცელება; და იმის უზრუნველყოფა, რომ გადავადებული შემოსვლა და გადავადებული გასვლა გაურკვევლად არ იქნეს წარდგენილი ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში. განსახილველი პროექტი მოიცავდა ორ ალტერნატიულ შეხედულებას. პირველი ალტერნატიული შეხედულების მიხედვით წმინდა ფინანსური პოზიციის მნიშვნელობა ნათელი არ არის გადავადებული შემოსვლისა და გადავადებული გასვლის გაერთიანებული გავლენის კონტექსტში. მეორე ალტერნატიული შეხედულებით უარყოფილი იყო მოსაზრება, რომ გადავადებული შემოსვლა და გადავადებული გასვლა ცალკე ელემენტებად უნდა იქნეს მიჩნეული და აღიარებული, გამოთქმული იყო მოსაზრება, რომ ეს ნაკადები აკმაყოფილებენ შემოსავლისა და ხარჯის განმარტებებს.
დს5.46 გადავადებული შემოსვლისა და გადავადებული გასვლის ელემენტებად კლასიფიცირებას მრავალი რესპონდენტი არ დაეთანხმა. ზოგიერთმა ეჭვი გამოთქვა გავლენის შესახებ, ზოგადად ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს კონცეპტუალურ საფუძვლებსა და ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტებთან შესაბამისობის კუთხით. მრავალმა რესპონდენტმა მიიჩნია, რომ შემოთავაზებული მიდგომა არ ასახავს ეკონომიკურ რეალობას და უფრო რთული იქნება გადავადებული შემოსავლისა და ხარჯის ობიექტური საფუძვლის განსაზღვრა შემოსავლისა და ხარჯის მიდგომის მიხედვით. თუმცა, მრავალმა რესპონდენტმა ასევე გამოთქვა მოსაზრება, რომ კონკრეტულ საანგარიშგებო პერიოდებთან დაკავშირებული ნაკადების შესახებ ინფორმაცია ღირებულია.
დს5.47 განმარტებების არაგაცვლითი ოპერაციებით შემოფარგვლის მიზეზი კონცეპტუალურად სუსტად მიიჩნიეს როგორც იმ რესპონდენტებმა, რომელთაც მხარი დაუჭირეს გადავადებული შემოსვლისა და გადავადებული გასვლის ელემენტებად განსაზღვრას, ისევე მათ, ვინც შემოთავაზებული ელემენტების წინააღმდეგი იყო. რესპონდენტები არ დაეთანხმნენ ასევე განსაზღვრული დროის პერიოდების შეზღუდვას, რადგან ეს პოტენციურად განაპირობებს განსხვავებული სააღრიცხვო მიდგომის გამოყენებას ორი ძალიან მსგავსი ოპერაციისადმი, რაც დამოკიდებული იქნება იმაზე, იდენტიფიცირებული იქნა თუ არა განსაზღვრული პერიოდი - ერთეულის მიერ ზოგადად თავისი საქმიანობის ხუთწლიან პერიოდში დასაფინანსებლად მისაღებმა უპირობო გრანტმა დააკმაყოფილა გადავადებული შემოსვლის კრიტერიუმები, მაშინ როდესაც მსგავსი გრანტი სამომავლო, განუსაზღვრელი პერიოდისთვის, დააკმაყოფილებდა შემოსავლის განმარტებას.
ელემენტების შესახებ თავის დასრულება
დს5.48 სსბასსს-მა მიიჩნია, რომ საჭირო იყო განსახილველ პროექტში შეთავაზებული გადავადებული ნაკადების შეზღუდული მხარდაჭერისა და გარკვეულ საანგარიშგებო პერიოდებთან დაკავშირებული ნაკადების თაობაზე ინფორმაციის მომხმარებელთა მოთხოვნილებების დაბალანსება.
დს5.49 ამგვარად, სსბასსს-მა სათანადო გულისხმიერების ამ პროცესის ფარგლებში მიღებულ ინფორმაციასა და მომხმარებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებების მისეულ აღქმაზე საპასუხოდ განიხილა ხუთი ალტერნატივა (იხ. ქვემოთ ა-გ):
ა. გადავადებული შემოსვლისა და გადავადებული გასვლის, როგორც ელემენტების უფრო პრინციპზე დაფუძნებული ფორმით განმარტება და იმ ფინანსური ანგარიშგების არმითითება, სადაც უნდა აღიარდეს აღნიშნული ელემენტები. ამიტომ, კონცეპტუალური საფუძვლებით წინასწარ არ განისაზღვრება ამ ელემენტების წარდგენა;
ბ. შემოსავლისა და ხარჯის განმარტებების აქტივისა და ვალდებულების განმარტებებისგან ჩამოყალიბება;
გ. აქტივისა და ვალდებულების განმარტებების განვრცობა;
დ. იმის მიღება, რომ შეიძლება საჭირო იქნეს გარკვეული ეკონომიკური მოვლენების, რომლებიც არ აკმაყოფილებენ არცერთი ელემენტის განმარტებას, ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარება, რათა დაკმაყოფილდეს ფინანსური ანგარიშის მიზნები; და
ე. იმ ნაკადების შემოსვლისა და გასვლის ანგარიშგება, რომლებიც უზრუნველყოფენ მომსახურების პოტენციალს ან ეკონომიკურ სარგებელს, მაგრამ გავლენას არ ახდენენ აქტივებსა და ვალდებულებებზე, რომლებიც განმარტებულია საფუძვლებში და იმ ნაკადების შემოსვლისა და გასვლის ანგარიშგება, რომლებიც გავლენას არ ახდენენ შემოსავალსა და ხარჯზე.
დს5.50 სსბასსს-ს არ მიაჩნია, რომ „ა“ ალტერნატივაში მოცემული გადავადებული შემოსვლისა და გადავადებული გასვლის ელემენტების სახით კლასიფიცირება დასაბუთებულია განსახილველ პროექტში მოცემული შეთავაზებებისადმი რესპონდენტთა წინააღმდეგობის გათვალისწინებით. ამგვარად, სსბასსს-მა უარყო „ა“ ალტერნატივა.
დს5.51 სსბასსს-მა „ბ“ ალტერნატივის ორი ვარიანტი განიხილა. პირველ ვარიანტში გადავადებული ნაკადები პირდაპირ ნამეტში/დეფიციტში აისახება, ხოლო მეორე ვარიანტში გადავადებული ნაკადები თავდაპირველად ნარჩენ თანხაში აისახება, შემდეგ კი ნამეტში/დეფიციტში გადავა იმ პერიოდში, როდესაც შესრულდება დროსთან დაკავშირებული პირობები.
დს5.52 სსბასსს-ს მიაჩნია, რომ გადავადებული შემოსვლის პირდაპირ ნამეტში/დეფიციტში ასახვამ „ბ“ ალტერნატივის პირველ ვარიანტში შეიძლება არ წარმოქმნას ინფორმაცია, რომელიც სამართლიანად წარადგენს ერთეულის საქმიანობის მდგრად შედეგებს და ამგვარად, არ აკმაყოფილებს ფინანსური ანგარიშის მიზნებს. „ბ“ ალტერნატივის მეორე ვარიანტი ეყრდნობა რეციკლირებას და სსბასსს-ის ზოგიერთი წევრის აზრით ირიბად შემოიტანს „სხვა სრული შემოსავლის“ ცნებას საფუძვლებში. სსბასსს მკაცრად იკავებს თავს მსგავსი განვითარებისგან. ზემოაღნიშნული მიზეზების გამო სსბასსს-მა უარყო „ბ“ ალტერნატივა.
დს5.53 სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ „გ“ ალტერნატივისთვის საჭირო იქნება აქტივისა და ვალდებულების განმარტებებში ცვლილებების შეტანა, რათა:
● აქტივის განმარტება მოიცავდეს რესურსებს, რომლებსაც ერთეული არ აკონტროლებს; და
● ვალდებულების განმარტება მოიცავდეს მოვალეობებს, რომლებიც მიმდინარე ვალდებულებები არ არის.
სსბასსს-ს მიაჩნია, რომ მსგავსი ცვლილებები დაამახინჯებს აქტივის არსებით მახასიათებელს - რომ ერთეული აკონტროლებს რესურსებზე უფლებას - და ვალდებულების არსებით მახასიათებელს - რომ ერთეულს რესურსების გასვლის მიმდინარე ვალდებულება აქვს. სსბასსს-ის აზრით ამის გამო აქტივები და ვალდებულებები ნაკლებად ადვილად აღქმადი გახდება. ამასთან, მსგავსი ალტერნატივის მიღება აქტივისა და ვალდებულების გლობალურად მიღებული განმარტებებისგან გადახვევას გამოიწვევს. სსბასსს-მა უარყო „გ“ ალტერნატივა აღნიშნული მიზეზების გამო.
დს5.54 „ე“ ალტერნატივა ჰიბრიდული მიდგომა იყო, რომელიც მოიცავდა დანარჩენი ოთხი ალტერნატივის კომპონენტებს. ის იძლეოდა იმ ნაკადებისა შემოსვლისა და გასვლის ანგარიშგებას, რომლებიც უზრუნველყოფს მომსახურების პოტენციალს ან ეკონომიკურ სარგებელს, მაგრამ გავლენას არ ახდენს აქტივისა და ვალდებულების განმარტებებზე და იმ ნაკადებისა შემოსვლისა და გასვლის ანგარიშგებას, რომლებიც გავლენას არ ახდენს შემოსავალსა და ხარჯზე, როგორც ეს საფუძვლებით არის განსაზღვრული. ამ მიდგომის იდეა მდგომარეობდა იმის აღიარებაში, რომ აუცილებელია საქმიანობის ფინანსური შედეგების შესახებ დამატებით ფიქრი.
დს5.55 „დ“ ალტერნატივა უფრო ფართოა, ვიდრე „ე“ ალტერნატივა, რადგან ის გადავადებული ნაკადებით კი არ შემოიფარგლება, არამედ შეუძლია მოიცვას უფრო ფართო ეკონომიკური ფენომენი - მაგალითად, მოვალეობები, რომლებიც არ არის მიმდინარე მოვალეობები, რადგან მიუხედავად იმისა, რომ ისინი შეიცავენ საქმიანობის შედეგების მოვალეობებს, გარკვეული არ არის საჭირო იქნება თუ არა რესურსების გასვლა. „დ“ ალტერნატივით აღიარებულია, რომ შეიძლება არსებობდეს გარემოებები, როდესაც წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში განმარტებულმა ექვსმა ელემენტმა შეიძლება ვერ უზრუნველყოს ფინანსურ ანგარიშგებაში ყველა ინფორმაციის ასახვა, რაც აუცილებელია მომხმარებელთა მოთხოვნილებების დასაკმაყოფილებლად. სსბასსს-ის აზრით გამჭვირვალობას ემსახურება იმის აღიარება, რომ შეიძლება საჭირო იქნეს სხვა მუხლების აღიარება. „ა“ ალტერნატივისგან განსხვავებით „დ“ ალტერნატივა არ მოიცავს დამატებითი ელემენტების განმარტებას და „გ“ ალტერნატივისგან განსხვავებით „დ“ ალტერნატივა არ მოიცავს აქტივისა და ვალდებულების საყოველთაოდ გაცნობიერებული განმარტებების მოდიფიცირებას.
დს5.56 სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ „დ“ ალტერნატივა უზრუნველყოფს ყველაზე გამჭვირვალე მიდგომას. ტერმინები „სხვა მოვალეობები“ და „სხვა რესურსები“ გამოიყენება წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში აღნიშნული ეკონომიკური ფენომენის აღწერისათვის. ამასთან, „დ“ ალტერნატივა აძლიერებს სსბასსს-ის ანგარიშვალდებულებას, რადგან გარემოებები, როდესაც სხვა მოვალეობები და სხვა რესურსები აღიარდება, განისაზღვრება სტანდარტების დონეზე და კონკრეტული სტანდარტების დასკვნის საფუძვლებში იქნება ახსნილი.
ფინანსური ანგარიშგება
დს5.57 წმინდა ფინანსური მდგომარეობა არის ერთეულის წმინდა აქტივებისა (აქტივებს გამოკლებული ვალდებულებები) და საანგარიშგებო თარიღით ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში აღიარებული სხვა რესურსებისა და სხვა მოვალეობების ერთობლიობა. როდესაც ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარდება რესურსები და მოვალეობები, რომლებიც არ აკმაყოფილებენ ელემენტების განმარტებას, განსხვავებული იქნება თანხები, რომლებიც ანგარიშგებულია, როგორც წმინდა აქტივები და წმინდა ფინანსური მდგომარეობა. ასეთ ვითარებაში წინდა ფინანსური მდგომარეობის ინტერპრეტაცია განისაზღვრება შესაბამისი სსბასს-ის ფარგლებში ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებული სხვა რესურსებისა და სხვა მოვალეობების ხასიათზე მინიშნებით.
დს5.58 სსბასსს-მა განიხილა კონცეპტუალურ საფუძვლებში ორივე ტერმინის, „წმინდა აქტივები“ და „წმინდა ფინანსური მდგომარეობა“, გამოყენების საკითხი. სსბასსს აღიარებს მოსაზრებას, რომ წმინდა აქტივები საზოგადოდ მიღებული ტერმინია. თუმცა, სსბასსს-ს მიაჩნია, რომ ორივე ტერმინის გამოყენება დამაბნეველი იქნება და ამიტომ, გადაწყვიტა ერთეულის ნარჩენი თანხის აღნიშვნისთვის გამოიყენოს ტერმინი „წმინდა ფინანსური მდგომარეობა“.
შემოსავალი და ხარჯი
„წმინდა ფინანსური მდგომარეობის“ მთლიანი ან წმინდა ზრდა შემოსავლის განმარტებაში
დს5.59 სსბასსს-მა განიხილა შემოსავლის განმარტებაში მითითებული უნდა იქნეს თუ არა, რომ წინდა ფინანსური მდგომარეობის ზრდა არის „მთლიანი“ ან „წმინდა“. სსბასსს აღიარებს, რომ მთლიანის გამოყენების მიდგომა შეიძლება შეუსაბამო იყოს ისეთ საკითხებთან მიმართებით, როგორიცაა ძირითადი აქტივების გაყიდვა, როდესაც მსგავსი მიდგომისათვის საჭირო იქნება გაყიდვიდან მთლიანი შემოსული თანხის აღიარება შემოსავლად, ნაცვლად გაყიდვიდან შემოსულ თანხასა და საბალანსო ღირებულებას შორის სხვაობისა. საპირისპიროდ, წმინდას გამოყენების მიდგომა შეიძლება ანალოგიურად შეუფერებელი იყოს გარკვეულ ვითარებაში - მაგალითად, მარაგის გაყიდვა. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ წმინდა ფინანსური მდგომარეობის ზრდა შემოსავალში მთლიანად წარდგება თუ წმინდად, უნდა განისაზღვროს სტანდარტების დონეზე, რაც დამოკიდებული იქნება იმაზე, რომელი მიდგომა დააკმაყოფილებს უკეთესად ფინანსური ანგარიშის მიზნებს.
ჩვეულებრივი საქმიანობის განსხვავება საქმიანობისგან, რომელიც ჩვეულებრივი ოპერაციების ფარგლებს სცილდება
დს5.60 სტანდარტების ზოგიერთი დამდგენნი თავიანთი ელემენტების განმარტებების სტრუქტურას ისე ქმნიან, რომ მაგალითად, ოპერაციების ჩვეულებრივი კურსის ფარგლებში საქმიანობასთან დაკავშირებული ოპერაციებისა და მოვლენებისგან წარმოშობილ ნაკადების შემოსვლასა და გასვლას განასხვავებენ საქმიანობასთან, რომელიც ჩვეულებრივი ოპერაციების ფარგლებს სცილდება, დაკავშირებული ნაკადების შემოსვლისა და გასვლისგან. ამ მიდგომის მაგალითია შემოსავლისა და ხარჯის ელემენტების განსაზღვრა ერთეულის „მიმდინარე ძირითად ან ცენტრალურ ოპერაციებთან“ მიმართებით და შემოსულობებისა და ზარალის იმ ელემენტების სახით განსაზღვრა, რომლებიც დაკავშირებული ყველა დანარჩენ ოპერაციასთან, მოვლენასა და გარემოებასთან, რომელიც წარმოქმნის წმინდა აქტივების ზრდას ან შემცირებას.7
დს5.61 სსბასსს აღიარებს, რომ ჩვეულებრივ ოპერაციებთან დაკავშირებული ოპერაციებისა და მოვლენების განსხვავებამ იმ ოპერაციებისა და მოვლენებისაგან, რომლებიც ჩვეულებრივი ოპერაციების ფარგლებს სცდება, შეიძლება ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლებისათვის უზრუნველყოს სასარგებლო ინფორმაცია. ამგვარად, შეიძლება სასარგებლო იყოს ტერმინების „შემოსულობები და ზარალი“ მიღება ჩვეულებრივი ოპერაციების ფარგლებს გარეთ ოპერაციებიდან და მოვლენებიდან ნაკადების შემოსვლისა და გასვლის ასახვისთვის. თუმცა, სსბასსს-ის აზრით კონცეპტუალურად შემოსულობები და ზარალი არ განსხვავდება შემოსავლისა და ხარჯის სხვა ფორმებისგან, რადგან ორივე მათგანი გულისხმობს აქტივების და/ან ვალდებულებების წმინდა ზრდას ან შემცირებას. სსბასსს-მა ასევე აღნიშნა, რომ საკონსულტაციო დოკუმენტისა და განსახილველი პროექტის მრავალმა რესპონდენტმა გაიზიარა ეს შეხედულება. ამგვარად, სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ შემოსულობები და ზარალი ცალკე ელემენტების სახით განესაზღვრა.
საკუთრების წილი საჯარო სექტორში
დს5.62 როგორც უფრო დეტალურადაა განხილული პუნქტებში დს5.66-დს5.70, სსბასსს-მა განიხილა, საჯარო სექტორში არსებობს თუ არა საკუთრების წილი და თუ არსებობს, რა გარემოებებში, და საკუთრების წილთან დაკავშირებული ოპერაციები უნდა გამოირიცხოს თუ არა შემოსავლისა და ხარჯის განმარტებებიდან. რადგან მესაკუთრეებთან (მესაკუთრის ამპლუაში) ოპერაციები არსებითად განსხვავდება რესურსების სხვა შემოსვლისა და გასვლისგან, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ აუცილებელია მესაკუთრეებთან დაკავშირებული ნაკადების განსხვავება შემოსავლისა და ხარჯებისგან. ამგვარად, წილობრივი შენატანები და მესაკუთრეზე განაწილება განმარტებულია, როგორც ელემენტები და გამოირიცხება შემოსავლისა და ხარჯის განმარტებებისგან.
ნამეტი ან დეფიციტი საანგარიშგებო პერიოდში
დს5.63 წინამდებარე თავში მითითებულია, რომ სხვაობა შემოსავალსა და ხარჯს შორის არის ერთეულის პერიოდის ნამეტი ან დეფიციტი. სსბასსს-მა განიხილა, მან უნდა უზრუნველყოს თუ არა განმარტებითი მითითებები ნამეტის ან დეფიციტის ინტერპრეტაციის შესახებ. სსბასსს-მა განიხილა მოსაზრება, რომ საჯარო სექტორის ერთეულებს აქვთ საოპერაციო და დაფინანსების მოდელები. ამ მოსაზრების მიხედვით ნამეტი მიანიშნებს ერთეულის შესაძლებლობაზე, რომ:
● შეამციროს მოთხოვნები რესურსების მომწოდებლებისადმი;
● გაზარდოს მომსახურების მიმღებთათვის გაწეული მომსახურების მოცულობა და/ან გააუმჯობესოს ხარისხი;
● შეამციროს ვალი (როდესაც ერთეულს ვალის წარმოქმნის უფლებამოსილება აქვს); ან
● გამოიყენოს ზემოაღნიშნული ფაქტორების კომბინაცია.
დს5.64 საპირისპიროდ, დეფიციტი მიანიშნებს, რომ:
● საჭიროა რესურსების მომწოდებლებისადმი რესურსის მოთხოვნების გაზრდა;
● საჭიროა მომსახურების მიმღებთათვის გაწეული მომსახურების მოცულობის შემცირება და/ან ხარისხის გაუარესება;
● საჭიროა ვალის გაზრდა (როდესაც ერთეულს ვალის წარმოქმნის უფლებამოსილება აქვს); ან
● საჭიროა ზემოაღნიშნული ფაქტორების კომბინაცია.
დს5.65 სსბასსს აღიარებს, რომ საჭიროა უფრო მეტი სიცხადის შეტანა საჯარო სექტორის ნამეტისა და დეფიციტის მნიშვნელობებში და ამგვარად, ზემოაღნიშნული მიდგომის ასპექტები შეიძლება კიდევ უფრო განვითარდეს მომავალში. თუმცა, სსბასსს-ს მიაჩნია, რომ საოპერაციო და დაფინანსების მოდელის ან ბიზნესის მოდელის კონცეფცია საჯარო სექტორში კარგად არ არის განვითარებული და საჯარო სექტორის ყველა ერთეულისათვის შესაფერისი საოპერაციო და დაფინანსების მოდელის შექმნა პრობლემატურია. ამგვარად, სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ კონცეპტუალურ საფუძვლებში არ ასახოს სახელმძღვანელო მითითებები ნამეტისა და დეფიციტის ინტერპრეტაციის შესახებ.
წილობრივი შენატანები და მესაკუთრეზე განაწილება
დს5.66 სსბასსს-მა განიხილა წმინდა ფინანსური მდგომარეობა ნარჩენი თანხაა, ნარჩენი წილია თუ საკუთრების წილია. სსბასსს აცნობიერებს მოსაზრებას, რომ რესურსების მიმწოდებელთა და მომსახურების მიმღებთა ინტერესი ერთეულის გრძელვადიან ეფექტიანობაში, მის უნარში, რომ მომსახურება გასწიოს მომავალში და ინტერესი რესურსებში, რომლებიც შეიძლება ხელმისაწვდომი იყოს გადამისამართების, რესტრუქტურიაზციის ან ალტერნატიული განკარგვისთვის, არის წილობრივი საკუთრების მსგავსი. სსბასსს-თვის ასევე მისაღებია, რომ ტერმინები „ნარჩენი წილი“ და „საკუთრების წილი“ ზოგიერთ იურისდიქციაში გამოიყენება იმის მისანიშნებლად, რომ მომსახურების მიმღებნი და რესურსების მიმწოდებლები დაინტერესებულნი არიან ერთეულის უნარით, დააფინანსოს საკუთარი თავი და რესურსები გააჩნდეს სამომავლო ოპერაციებისათვის. ტერმინი „საკუთრების წილი“ ანალოგიურია კერძო სექტორის საწარმოში საკუთრების წილისა და ზოგიერთის აზრით მიანიშნებს, რომ მოქალაქეები ფლობენ საჯარო სექტორის ერთეულის რესურსებს და მთავრობა არის პასუხისმგებელი მოქალაქეების წინაშე ამ რესურსების გამოყენებისათვის. ამ მიდგომის ზოგიერთი მხარდამჭერის აზრით აღნიშნული ყურადღებას ამახვილებს მთავრობების დემოკრატიულ ანგარიშვალდებულებაზე.
დს5.67 სსბასსს-ის აზრით ტერმინი, „ნარჩენი წილი“, შეიძლება ასევე მიუთითებდეს, რომ მომსახურების მიმღებთ და რესურსების მიმწოდებლებს ფინანსური ინტერესი აქვთ საჯარო სექტორის ერთეულში. ანალოგიურად, ტერმინი „საკუთრების წილი“ შეიძლება მიუთითებდეს, რომ მოქალაქეებს საჯარო სექტორის ერთეულიდან განაწილების მიღების უფლება აქვთ და ერთეულის დახურვის შემთხვევაში კი მისი რესურსების განაწილების უფლება აქვთ. ამგვარად, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ შეიძლება ტერმინები „ნარჩენი წილი“ და „საკუთრების წილი“ არასწორად გაიგონ ან მათი არასწორი ინტერპრეტირება მოახდინონ და წმინდა ფინანსური მდგომარეობა არის ნარჩენი თანხა, რომელიც არ უნდა იქნეს განმარტებული.
დს5.68 თუმცა, სსბასსს აღიარებს, რომ წმინდა ფინანსური მდგომარეობის ნაწილი გარკვეულ გარემოებებში შეიძლება საკუთრების წილს წარმოადგენდეს. მსგავსი შემთხვევების მტკიცებულება შეიძლება იყოს ერთეულების ოფიციალური წილობრივი სტრუქტურა. თუმცა, შეიძლება არსებობდეს შემთხვევები, როდესაც ერთეული დაფუძნებულია ოფიციალური წილობრივი სტრუქტურის გარეშე, კომერციული საწარმოს სახით გასაყიდად ან როგორც კერძო სექტორის არამომგებიანი საწარმო. საკუთრების წილი ასევე შეიძლება წარმოიქმნას მთავრობის ან საჯარო სექტორის ერთეულების რესტრუქტურიზაციის შედეგად, მაგალითად მთავრობის ახალი დეპარტამენტის შექმნისას. ამგვარად, სსბასსს-მა განიხილა საჭიროა თუ არა საკუთრების წილის ელემენტის სახით კლასიფიცირება. სსბასსს აცნობიერებს შეხედულებას, რომ მესაკუთრეებზე მიკუთვნებადი რესურსების (ან სამომავლო რესურსებზე მოთხოვნების) იდენტიფიცირება უზრუნველყოფს სასარგებლო ინფორმაციას ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ მსგავსი წილის იდენტიფიცირება შეიძლება წმინდა ფინანსური მდგომარეობის ქვეკლასიფიკაციის მეშვეობით. თუმცა, სსბასსს-მა ასევე დაასკვნა, რომ მნიშვნელოვანია მესაკუთრეებისგან რესურსების შემოსვლისა და მესაკუთრეებზე (მესაკუთრის ამპლუაში) რესურსების გასვლის განსხვავება შემოსავლის, ხარჯის, სხვა რესურსებისა და სხვა მოვალეობებისგან. ამგვარად, წილობრივი შენატანები და მესაკუთრეზე განაწილება ელემენტების სახით არის განსაზღვრული. სახელმძღვანელო მითითებები იმის შეფასების მხარდასაჭერად, გარკვეული რესურსების შემოსვლა და გასვლა აკმაყოფილებს თუ არა წილობრივი შენატანებისა და მესაკუთრეზე განაწილების განმარტებებს, შემუშავდება სტანდარტების დონეზე, საჭიროებისამებრ.
თავი 6: ფინანსურ ანგარიშგებაში აღაირება
სარჩევი
პუნქტი
აღიარების კრიტერიუმები და მათი კავშირი ინფორმაციის გამჟღავნებასთან 6.1–6.4
ელემენტის განმარტება 6.5–6.6
შეფასების განუსაზღვრელობა 6.7–6.8
განმარტებითი შენიშვნები და აღიარება 6.9
აღიარების შეწყვეტა 6.10
დასკვნის საფუძველი
აღიარების კრიტერიუმები და მათი კავშირი ინფორმაციის გამჟღავნებასთან
6.1 წინამდებარე თავში განსაზღვრულია კრიტერიუმები, რომლებიც უნდა დაკმაყოფილდეს იმისათვის, რომ ესა თუ ის ელემენტი ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარდეს. აღიარება არის სათანადო ფინანსურ ანგარიშგებაში იმ მუხლის ასახვის პროცესი, თანხის ჩათვლით, რომელიც აკმაყოფილებს ელემენტის განმარტებასა და შესაძლებელია მისი იმგვარად შეფასება, რომ მიღწეულ იქნეს ხარისხობრივი მახასიათებლები და გათვალისწინებულ იქნეს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვები.
6.2 აღიარების კრიტერიუმებია:
● მუხლი აკმაყოფილებს ელემენტის განმარტებას; და
● შესაძლებელია მისი იმგვარად შეფასება, რომ მიღწეულ იქნეს ხარისხობრივი მახასიათებლები და გათვალისწინებულ იქნეს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვები.
6.3 ყველა მუხლი, რომელიც აკმაყოფილებს აღიარების კრიტერიუმებს, ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარდება. ზოგიერთ ვითარებაში სსბასს-ებში შეიძლება მითითებული იყოს ასევე, რომ ფინანსური ანგარიშის მიზნების მისაღწევად რესურსი ან მოვალეობა, რომელიც არ აკმაყოფილებს ელემენტის განმარტებას, უნდა აღიარდეს ფინანსურ ანგარიშგებაში, თუ მისი იმგვარად შეფასება შეიძლება, რომ დაკმაყოფილდეს ხარისხობრივი მახასიათებლები და აღნიშნული შეზღუდვები. სხვა რესურსები და სხვა მოვალეობები განხილულია მე-5 თავში, ფინანსური ანგარიშგების ელემენტები.
6.4 აღიარება მოიცავს ელემენტის არსებობასა და შეფასებასთან დაკავშირებული განუსაზღვრელობის შეფასებას. პირობები, რომლებიც განუსაზღვრელობას წარმოქმნის, შეიძლება შეიცვალოს. ამიტომ, მნიშვნელოვანია განუსაზღვრელობის ყოველი საანგარიშგებო თარიღით შეფასება.
ელემენტის განმარტება
6.5 იმისათვის, რომ მუხლი აღიარდეს ელემენტის სახით, მან უნდა დააკმაყოფილოს მე-5 თავში მოცემული ერთ-ერთი ელემენტის განმარტება. ელემენტის არსებობასთან დაკავშირებულ განუსაზღვრელობაზე რეაგირება ხორციელდება ხელმისაწვდომი მტკიცებულების გათვალისწინებით, რათა ნეიტრალური განსჯით დადგინდეს მუხლი აკმაყოფილებს თუ არა ამ ელემენტის განმარტების ყველა აუცილებელ მახასიათებელს, საანგარიშგებო თარიღით ყველა ხელმისაწვდომი ფაქტისა და გარემოების გათვალისწინებით.
6.6 თუ დადგინდება, რომ ელემენტი არსებობს, საჭიროა ამ ელემენტის შეფასებისას გათვალისწინებულ იქნეს ამ ელემენტის მომსახურების პოტენციალის ოდენობასა და ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნართან დაკავშირებული განუსაზღვრელობა (იხ. პუნქტები 6.7 და 6.8). მომზადებლები მიმოიხილავენ და აფასებენ ყველა ხელმისაწვდომ მტკიცებულებას, რათა განსაზღვრონ ელემენტი არსებობს თუ არა და როდესაც უკვე აღიარებულია, რათა განსაზღვრონ ელემენტი კვლავ აკმაყოფილებს თუ არა აღიარების კრიტერიუმებს (იხ. პუნქტი 6.9) ან არსებულმა ელემენტმა ცვლილება განიცადა თუ არა.
შეფასების განუსაზღვრელობა
6.7 ფინანსურ ანგარიშგებაში მუხლის აღიარებისათვის აუცილებელია ამ მუხლის ფულადი ღირებულების დადგენა. აღნიშნული გულისხმობს შეფასების სათანადო საფუძვლის შერჩევასა და იმის განსაზღვრას, მუხლის შეფასებით მიიღწევა თუ არა ხარისხობრივი მახასიათებლები, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვების გათვალისწინებით, მათ შორის იმის გათვალისწინებით, შეფასება საკმარისად შესაბამისია და უზრუნველყოფს სამართლიან წარდგენას თუ არა მუხლის ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარებისათვის. შეფასების სათანადო საფუძვლის შერჩევა განხილულია მე-7 თავში, ფინანსურ ანგარიშგებაში აქტივებისა და ვალდებულებების შეფასება.
6.8 შეიძლება ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული მრავალი თანხის შეფასებასთან დაკავშირებით არსებობდეს განუსაზღვრელობა. დარიცხვის მეთოდით აღრიცხვის შემადგენელი ნაწილია შეფასებების გამოყენება. შეფასების შესაბამისობისა და სამართლიანად წარდგენადობის შესახებ გადაწყვეტილება მოიცავს შეფასების მეთოდების გათვალისწინებას, მაგალითად შედეგების დიაპაზონისა და წერტილოვანი შეფასებების გამოყენება, ასევე იმის გათვალისწინებას, საანგარიშგებო თარიღით არსებული ეკონომიკური გარემოებების დამატებითი მტკიცებულება ხელმისაწვდომია თუ არა. განმარტებით შენიშვნებში შეიძლება აისახოს სასარგებლო ინფორმაცია გამოყენებული შეფასების მეთოდების შესახებ. არსებობს იშვიათი შემთხვევები, როდესაც ერთი წერტილოვანი შეფასების განუსაზღვრელობის დონე იმდენად დიდია, რომ საეჭვოა შეფასების შესაბამისობა და სამართლიანად წარდგენადობა, თუნდაც განამრტებით შენიშვნებში ახსნილი იყოს შეფასების მეთოდები. ასეთ ვითარებაში მუხლი არ აღიარდება.
განმარტებითი შენიშვნები და აღიარება
6.9 იმ მუხლების არაღიარება, რომლებიც აკმაყოფილებენ ელემენტის განმარტებას და აღიარების კრიტერიუმებს, ვერ გამოსწორდება სააღრიცხვო პოლიტიკის შესახებ ინფორმაციის გამჟღავნებით, განმარტებითი შენიშვნებით ან სხვა დეტალური ახსნა-განამარტებებით. თუმცა, განმარტებით შენიშვნებში ინფორმაციის გამჟღავნებამ შეიძლება უზრუნველყოს ინფორმაცია იმ მუხლის შესახებ, რომელიც აკმაყოფილებს განმარტების მრავალ, მაგრამ არა ყველა მახასიათებელს. განმარტებით შენიშვნებში შეიძლება აისახოს ასევე ინფორმაცია იმ მუხლებზე, რომლებიც აკმაყოფილებენ ელემენტის განმარტებას, მაგრამ შეუძლებელია მათი იმგვარად შეფასება, რომ ხარისხობრივი მახასიათებლები საკმარისად იქნეს მიღწეული იმისათვის, რომ მიღწეულ იქნეს ფინანსური ანგარიშის მიზნები. განმარტებით შენიშვნებში ინფორმაციის გამჟღავნება შესაფერისია, როდესაც მუხლის შესახებ ცოდნა შესაბამისად მიიჩნევა ერთეულის წმინდა ფინანსური მდგომარეობის შეფასებისათვის და ამგვარად, აკმაყოფილებს ფინანსური ანგარიშის მიზნებს.
აღიარების შეწყვეტა
6.10 აღიარების შეწყვეტა არის შეფასების პროცესი, რომელიც გულისხმობს იმის შეფასებას, ადრინდელი საანგარიშგებო თარიღის შემდეგ ადგილი ჰქონდა თუ არა ცვლილებებს, რომლებიც ადრე აღიარებული ელემენტის ფინანსური ანგარიშგებიდან ამოღებას განაპირობებენ და მსგავსი ცვლილებების შემთხვევაში ამ მუხლის ამოღებას განაპირობებენ. ელემენტის არსებობის თაობაზე განუსაზღვრელობის შეფასებისას იგივე კრიტერიუმები გამოიყენება აღიარების შეწყვეტისთვის, რომლებიც თავდაპირველი აღიარებისას იქნა გამოყენებული.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ახლავს, მაგრამ არ არის კონცეპტუალური საფუძვლების შემადგენელი ნაწილი.
აღიარება და მისი კავშირი ელემენტების განმარტებასთან
დს6.1 სსბასსს-მა განიხილა, საჭიროა თუ არა აღიარების კრიტერიუმების ელემენტების განმარტებებში ინტეგრირება. სსბასსს აცნობიერებს შეხედულებას, რომ აღიარების კრიტერიუმების ელემენტების განმარტებებში ჩართვა მომზადებლებს საშუალებას მისცემს განიხილონ ყველა ფაქტორი, რომელიც გათვალისწინებულ უნდა იქნეს იმის შეფასებისას, მუხლი ფინანსურ ანგარიშგებაში ელემენტის სახით უნდა აღიარდეს თუ არა. თუმცა, სსბასსს-ის აზრით, მართალია ფაქტორები, რომლებიც განხილულ უნდა იქნეს იმის განსაზღვრისას, მუხლი აკმაყოფილებს თუ არა ელემენტის განმარტებას და ეს ელემენტი აკმაყოფილებს თუ არა აღიარების კრიტერიუმებს, ერთამენთს გადაფარავს, მაგრამ აღიარება მიჩნეულ უნდა იქნეს ფინანსური ანგარიშის მომზადების პროცესის გამორჩეულ ეტაპად. აღნიშნულის მიზეზი უფრო ზოგადია, ვიდრე ის, ელემენტის განმარტება დაკმაყოფილებულია თუ არა. სსბასსს-მა ასევე აღნიშნა, რომ საკონსულტაციო დოკუმენტისა და განსახილველი პროექტის რესპონდენტთა მცირე რაოდენობამ დაუჭირა მხარი აღიარების კრიტერიუმების ელემენტის განმარტებებში ინტეგრირებას. სათანადო გულისხმიერების პროცესის შედეგების გათვალისწინების შემდეგ სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ ელემენტების განმარტებები არ უნდა მოიცავდეს აღიარების კრიტერიუმებს.
დს6.2 იმისათვის, რომ განისაზღვროს ელემენტი უნდა აღიარდეს თუ არა, საჭიროა ორი ტიპის განუსაზღვრელობის გათვალისწინება. პირველია განუსაზღვრელობა იმასთან დაკავშირებით, დაკმაყოფილდა თუ არა ელემენტის განმარტება. მეორეა შეფასების განუსაზღვრელობა - შესაძლებელია თუ არა ელემენტის იმგვარად შეფასება, რომ მიღწეულ იქნეს ხარისხობრივი მახასიათებლები. შეფასების განუსაზღვრელობას განიხილავენ მაშინ, როდესაც დადგინდება, რომ დაკმაყოფილებულია ელემენტის განმარტება. მართალია, აღიარება ბუღალტრული აღრიცხვის პროცესის გამორჩეულ ეტაპად არის მიჩნეული, მაგრამ ელემენტის არსებობასთან დაკავშირებული განუსაზღვრელობის შეფასებასთან დაკავშირებული საკითხები გათვალისწინებულ უნდა იქნეს იმის განსაზღვრისას, მუხლი აკმაყოფილებს თუ არა ელემენტის განმარტებას.
ელემენტის განმარტების დაკმაყოფილება
დს6.3 სსბასსს-მა განიხილა ელემენტის არსებობის განუსაზღვრელობასთან დაკავშირებით საჭიროა თუ არა სტანდარტიზებული ალბათობის ზღვრის კრიტერიუმების შემოღება, თუ ყველა ხელმისაწვდომი მტკიცებულების გამოყენება ელემენტის არსებობის საკიხთის ნეიტრალური განსჯისთვის.
დს6.4 სტანდარტიზებული მტკიცებულების ზღვრები ფილტრავს მუხლებს, რომელთაც მომსახურების პოტენციალის შემოსვლის ან გასვლის ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარის დაბალი ალბათობა აქვთ. მსგავს მუხლებს შეიძლება მაღალი ფულადი ღირებულება ჰქონდეს, მიუხედავად იმისა, რომ არსებობის ალბათობა შეიძლება დაბალი იყოს. ზოგიერთის აზრით უფრო შესაფრისია მსგავსი მუხლების განმარტებით შენიშვნებში ასახვა, მათი აღიარების ნაცვლად. ზღვრის კრიტერიუმები გამართლებულია ასევე დანახარჯების თვალსაზრისით, რადგან მომზადებელი ელემენტის შეფასების საკითხს განიხილავს მხოლოდ მას შემდეგ, რაც ის განსჯის მეშვეობით ჩამოაყალიბებს მოსაზრებას იმის თაობაზე, დაკმაყოფილდა თუ არა აღნიშნული ზღვრის კრიტერიუმები.
დს6.5 სსბასსს-ის აზრით აღიარების მიზნებისათვის ზღვრების მიღება წარმოქმნის ისეთი ინფორმაციის გამოტოვების რისკს, რომელიც შესაბამისი და სამართლიანია, რადგან მსგავსი მუხლები შეიძლება სხვადასხვანაირად აღირიცხოს სარგებლის ნაკადების წარმოქმნის ალბათობის მცირე განსხვავების გამო. სსბასსს აცნობიერებს, რომ მსგავსი რისკები შეიძლება არსებობდეს ასევე მიდგომებისათვის, რომელიც არ მოიცავს აღიარების ზღვრებს. ამის მიზეზია ის, რომ მომზადებლები განახორციელებენ გარემოებების ან „ზღვრის“ შეფასებას, რომელიც დაასაბუთებს აღიარებას და ეს შეფასებები შეიძლება შეიცვალოს სხვადასხვა მუხლებისათვის და დროთა განმავლობაში. თუმცა, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ დასაბალანსებლად ფინანსური ანგარიშგების მომზადებლების წინაშე არსებულ განუსაზღვრელობაზე უფრო შესაფერისი რეაგირებაა მიდგომა, რომელიც ემყარება ყველა ხელმისაწვდომი მტკიცებულების შეფასებას იმისათვის, რომ განისაზღვროს ელემენტი არსებობს თუ არა და შეფასებაში ითვალისწინებს მომსახურების პოტენციალისა და ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნასთან დაკავშირებულ განუსაზღვრელობას. აღნიშნულის შედეგად უფრო სავარაუდოა, რომ აღიარდება ინფორმაცია, რომელიც აკმაყოფილებს ხარისხობრივ მახასიათებლებს, ვიდრე სუბიექტური ზღვრის დადგენით. სახელმძღვანელო მითითებები იმ გარემოებების შესახებ, როდესაც მნიშვნელოვანი განუსაზღვრელობაა ელემენტის არსებობასთან და ამგვარად, მის მიერ აღიარების კრიტერიუმების დაკმაყოფილებასთან დაკავშირებით, შეიძლება მოცემულ იქნეს სტანდარტების დონეზე.
დს6.6 სსბასსს-მა შეისწავლა ელემენტის არსებობასთან დაკავშირებული განუსაზღვრელობა სპეციფიკურია თუ არა აქტივებისა და ვალდებულებების გარკვეული მახასიათებლებისათვის - კერძოდ, აქტივების შემთხვევაში, ერთეული აკონტროლებს თუ არა რესურსებზე უფლებებს და ვალდებულებების შემთხვევაში ერთეულს მომსახურების პოტენციალის ან ეკონომიკური სარგებლის ერთეულიდან გასვლის მცირე რეალური ალტერნატივა აქვს თუ საერთოდ არა აქვს ალტერნატივა. მსგავსი შეხედულების არსი არის ის, რომ ისინი აქტივისა და ვალდებულების აუცილებელი მახასიათებლებია, როდესაც სავარაუდოდ წარმოიქმნება განუსაზღვრელობა.
დს6.7 სსბასსს-ის აზრით განუსაზღვრელობა დაკავშირებულია უფრო მეტ ფაქტორებთან, ვიდრე აღნიშნული მახასიათებლებია. შეიძლება არსებობდეს განუსაზღვრელობა მიმდინარე ვალდებულების არსებობასა და წარსულში მომხდარ მოვლენასთან დაკავშირებით, ვალდებულებების შემთხვევაში, ხოლო აქტივების შემთხვევაში, არსებობს თუ არა რესურსი, რომელიც სამომავლო ეკონომიკურ სარგებელს წარმოქმნის ან რომელსაც მომსახურების პოტენციალი გააჩნია, ნაცვლად სამომავლო რესურსისა ან რესურსზე სამომავლო უფლებისა. როგორც პუნქტში დს6.2 აღინიშნა, ეს საკითხებიც განიხილება იმის განსაზღვრისას, მუხლი აკმაყოფილებს თუ არა ელემენტის განმარტებას.
აღიარების შეწყვეტა
დს6.8 სსბასსს-მა განიხილა ერთიდაიგივე კრიტერიუმები უნდა იქნეს თუ არა გამოყენებული თავდაპირველი აღიარებისა და აღიარების შეწყვეტისას. საკონსულტაციო დოკუმენტისა და განსახილველი პროექტის მრავალმა რესპონდენტმა დაუჭირა მხარი აღიარების შეწყვეტისა და თავდაპირველი აღიარებისას ერთიდაიმავე კრიტერიუმების გამოყენებას. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ აღიარების განსხვავებული კრიტერიუმების მიღება წინააღმდეგობაში იქნება თანმიმდევრულობის ხარისხობრივ მახასიათებელთან, რადგან ეს გამოიწვევს ისეთი მუხლების აღიარებას, რომელთა არსებობის მტკიცებულების სტანდარტები განსხვავებულია. ამგვარად, თავდაპირველი აღიარებისა და აღიარების შეწყვეტისათვის ერთიდაიგივე კრიტერიუმები უნდა იქნეს გამოყენებული.
თავი 7: აქტივებისა და ვალდებულებების შეფასება ფინანსურ ანგარიშგებაში
სარჩევი
პუნქტი
შესავალი 7.1
შეფასების მიზანი 7.2–7.12
შეფასების საფუძვლები და მათი შერჩევა 7.5–7.7
საწყისი და საბოლოო ღირებულებები 7.8–7.9
დაკვირვებადი და არაემპირიული შეფასებები 7.10
ერთეულის სპეციფიკური და არასპეციფიკური შეფასებები 7.11
აგრეგირების ან დანაწევრების დონე შეფასებისთვის 7.12
შეფასების საფუძვლები აქტივებისთვის 7.13–7.68
პირვანდელი ღირებულება 7.13–7.21
მიმდინარე ღირებულების შეფასება 7.22–7.23
საბაზრო ღირებულება 7.24–7.36
ჩანაცვლების ღირებულება 7.37–7.48
ნეტო სარეალიზაციო ფასი 7.49–7.57
გამოყენების ღირებულება 7.58–7.68
ვალდებულებების შეფასების საფუძვლები 7.69–7.91
პირვანდელი ღირებულება 7.70–7.73
შესრულების ღირებულება 7.74–7.79
საბაზრო ღირებულება 7.80–7.81
გათავისუფლების ღირებულება 7.82–7.86
ვალდებულების აღების ფასი 7.87–7.91
დასკვნის საფუძველი
შესავალი
7.1 წინამდებარე თავში გამოვლენილია შეფასების კონცეფციები, რომლითაც სსბასსს ხელმძღვანელობს სსბასს-ის შეფასების საფუძვლების შერჩევისას და ფინანსური ანგარიშგების მომზადებლები ხელმძღვანელობენ აქტივებისა და ვალდებულებების შეფასების საფუძვლების შერჩევისას სსბასს-ების მოთხოვნების არარსებობის შემთხვევაში.
შეფასების მიზანი
7.2 შეფასების მიზანია:
შეფასების ისეთი საფუძვლების შერჩევა, რომელიც ყველაზე სამართლიანად ასახავს მომსახურების ღირებულებასა და ერთეულის საოპერაციო და ფინანსურ შესაძლებლობას, იმგვარად, რომ სასარგებლო იყოს ერთეულის ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის.
7.3 აქტივებისა და ვალდებულებების შეფასების საფუძვლის შერჩევა ხელს უწყობს საჯარო სექტორში ფინანსური ანგარიშის მიზნების მიღწევას ისეთი ინფორმაციის უზრუნველყოფით, რომელიც მომხმარებელს საშუალებას აძლევს შეაფასოს:
● პერიოდის განმავლობაში გაწეული მომსახურების ღირებულება ისტორიული ან მიმდინარე პირობებით;
● საოპერაციო შესაძლებლობა - ერთეულის შესაძლებლობა, ფიზიკური და სხვა რესურსებით ხელი შეუწყოს მომავალ პერიოდებში მომსახურების უზრუნველყოფას; და
● ფინანსური შესაძლებლობა - ერთეულის შესაძლებლობა, დააფინანსოს თავისი საქმიანობა.
7.4 შეფასების საფუძვლის შერჩევა ასევე მოიცავს იმის შეფასებას, მიწოდებული ინფორმაციით რამდენად მიიღწევა ხარისხობრივი მახასიათებლები, ფინანსურ ანგარიშებში ინფორმაციის შეზღუდვების გათვალისწინებით.
შეფასების საფუძვლები და მათი შერჩევა
7.5 შეუძლებელია შეფასების ერთადერთი საფუძვლის, რომელიც საუკეთესოდ მიესადაგება შეფასების მიზანს, კონცეპტუალური საფუძვლების დონეზე გამოვლენა. ამგვარად, წინამდებარე კონცეპტუალურ საფუძვლებში შემოთავაზებული არ არის შეფასების ერთადერთი საფუძველი (ან შეფასების საფუძვლების კომბინაცია) ყველა ოპერაციის, მოვლენისა და გარემოებისთვის. მასში მოცემულია სახელმძღვანელო მითითებები აქტივებისა და ვალდებულებების შეფასების საფუძვლის შერჩევისთვის, რათა მიღწეულ იქნეს შეფასების მიზანი.
7.6 ქვემოთ მოცემული შეფასების საფუძვლები გამოვლენილი და განხილულია იმ ინფორმაციის თვალსაზრისით, რომელსაც ისინი უზრუნველყოფენ ერთეულის მიერ გაწეული მომსახურების ღირებულების, ერთეულის საოპერაციო შესაძლებლობისა და ერთეულის ფინანსური შესაძლებლობის შესახებ, ასევე იმის გათვალისწინებით, თუ რამდენად უზრუნველყოფენ ისინი ინფორმაციას, რომელიც აკმაყოფილებს ხარისხობრივ მახასიათებლებს:
● პირვანდელი ღირებულება;
● საბაზრო ღირებულება;
● ჩანაცვლების ღირებულება;
● ნეტო სარეალიზაციო ფასი; და
● გამოყენების ღირებულება.
1-ელ ცხრილში შეჯამებულია შეფასების ეს საფუძვლები, შემდეგი ფაქტორების მიხედვით: (ა) უზრუნველყოფენ თუ არა საწყის და საბოლოო ღირებულებებს; (ბ) ბაზარზე დაკვირვებადია თუ არა; და (გ) ერთეულისთვის სპეციფიკურია თუ არა.8
ცხრილი 1: აქტივების შეფასების საფუძვლების რეზიუმე
| შეფასების საფუძველი | საწყისი ან საბოლოო | ბაზარზე დაკვირვე-ბადი ან არაემპირიული | ერთეულის სპეციფიკური ან არა-სპეციფიკური |
| პირვანდელი ღირებულება | საწყისი | საზოგადოდ დაკვირვებადი | ერთეულის სპეციფიკური |
| საბაზრო ღირებულება ღია, აქტიურ და ორგანიზებულ ბაზარზე | საწყისი და საბოლოო | დაკვირვებადი | ერთეულის სპეციფიკური |
| საბაზრო ღირებულება არააქტიურ ბაზარზე | საბოლოო | დამოკიდებულია შეფასების მეთოდზე | დამოკიდებულია შეფასების მეთოდზე |
| ჩანაცვლების ღირებულება | საწყისი | დაკვირვებადი | ერთეულის სპეციფიკური |
| ნეტო სარეალიზაციო ფასი | საბოლოო | დაკვირვებადი | ერთეულის სპეციფიკური |
| გამოყენების ღირებულება | საბოლოო9 | არაემპირიული | ერთეულის სპეციფიკური |
7.7 ქვემოთ მოცემული ვალდებულებების შეფასების საფუძვლები გამოვლინდა და განხილულ იქნა შემდეგ საკითხებთან მიმართებით: (ა) ინფორმაცია, რომელსაც ისინი უზრუნველყოფენ ერთეულის მიერ მომსახურების გაწევის ღირებულების, ერთეულის საოპერაციო და ფინანსური შესაძლებლობის შესახებ; და (ბ) რამდენად უზრუნველყოფენ ისინი ხარისხობრივი მახასიათებლების დამაკმაყოფილებელ ინფორმაციას:
● პირვანდელი ღირებულება;
● შესრულების ღირებულება;
● საბაზრო ღირებულება;
● გათავისუფლების ღირებულება; და
● ვალდებულების აღების ფასი.
მე-2 ცხრილში შეჯამებულია შეფასების ეს საფუძვლები, შემდეგი ფაქტორების მიხედვით: (ა) უზრუნველყოფენ თუ არა საწყის და საბოლოო ღირებულებებს; (ბ) ბაზარზე დაკვირვებადია თუ არა; და (გ) ერთეულისთვის სპეციფიკურია თუ არა.
ცხრილი 2: ვალდებულებების შეფასების საფუძვლების რეზიუმე
| შეფასების საფუძველი | საწყისი ან საბოლოო | ბაზარზე დაკვირვე-ბადი ან არა-ემპირიული | ერთეულის სპეციფიკური ან არა-სპეციფიკური |
| პირვანდელი ღირებულება | საწყისი | საზოგადოდ დაკვირვებადი | ერთეულის სპეციფიკური |
| შესრულების ღირებულება | საბოლოო | არაემპირიული | ერთეულის სპეციფიკური |
| საბაზრო ღირებულება ღია, აქტიურ და ორგანიზებულ ბაზარზე | საწყისი და საბოლოო | დაკვირვებადი | ერთეულის არასპეციფიკური |
| საბაზრო ღირებულება არააქტიურ ბაზარზე | საბოლოო | დამოკიდებულია შეფასების მეთოდზე | დამოკიდებულია შეფასების მეთოდზე |
| გათავისუფლების ღირებულება | საბოლოო | დაკვირვებადი | ერთეულის სპეციფიკური |
| ვალდებულების აღების ფასი | საწყისი | დაკვირვებადი | ერთეულის სპეციფიკური |
საწყისი და საბოლოო ღირებულებები
7.8 შეფასების საფუძველმა შეიძლება უზრუნველყოს საწყისი ან საბოლოო ღირებულებები. აქტივების შემთხვევაში საწყისი ღირებულებები ასახავს შესყიდვის ღირებულებას. პირვანდელი ღირებულება და ჩანაცვლების ღირებულება საწყისი ღირებულებებია. საბოლოო ღირებულებები ასახავს ეკონომიკურ სარგებელს გაყიდვიდან. საბოლოო ღირებულება ასევე ასახავს თანხას, რომელიც წარმოიქმნება აქტივის გამოყენებიდან. დივერსიფიცირებულ ეკონომიკაში საწყისი და საბოლოო ფასები განსხვავდება, რადგან ერთეულები, როგორც წესი:
● ერთეულის კონკრეტულ საოპერაციო მოთხოვნებზე მორგებულ აქტივებს ყიდულობენ, რომლისთვისაც ბაზრის სხვა მონაწილეებს მსგავსი ფასის გადახდის სურვილი არ ექნებათ; და
● გარიგების დანახარჯებს ეწევიან შეძენისას.
7.9 ვალდებულებების შემთხვევაში შეფასების საფუძვლებით მიღებული ღირებულებები შეიძლება ასევე იყოს საწყისი ან საბოლოო ღირებულებები. საწყისი ღირებულებები დაკავშირებულია გარიგებასთან, რომლის შედეგად წარმოიქმნა მოვალეობა ან თანხასთან, რომელსაც ერთეული მიიღებდა ვალდებულების ასაღებად. საბოლოო ვალდებულებები ასახავს თანხას, რომელიც საჭიროა მოვალეობის შესასრულებლად ან თანხას, რომელიც საჭიროა ერთეულის ვალდებულებისგან გასათავისუფლებლად.
დაკვირვებადი და არაემპირიული შეფასებები
7.10 გარკვეული შეფასებების კლასიფიკაცია შეიძლება იმის მიხედვით, ისინი დაკვირვებადია თუ არა ღია, აქტიურ და ორგანიზებულ ბაზარზე.10 შეფასებები, რომლებიც ბაზარზე დაკვირვებადია, სავარაუდოდ უფრო გასაგები და შემოწმებადია, ვიდრე შეფასებები, რომლებიც არაემპირიულია. ისინი შეიძლება უფრო სამართლიანად წარადგენდნენ შეფასებულ მოვლენას.
ერთეულის სპეციფიკური და არასპეციფიკური შეფასებები
7.11 შეფასებები შეიძლება ასევე კლასიფიცირდეს იმის მიხედვით, ისინი „ერთეულის სპეციფიკურია“ თუ „ერთეულის არასპეციფიკურია“. შეფასების საფუძვლები, რომლებიც ერთეულის სპეციფიკურია, ასახავს ეკონომიკურ და მიმდინარე პოლიტიკის შეზღუდვებს, რომლებიც გავლენას ახდენენ აქტივის შესაძლო გამოყენებაზე და ვალდებულების ანგარიშსწორებაზე ერთეულის მიერ. ერთეულის სპეციფიკური შეფასებები შეიძლება ასახავდნენ ეკონომიკურ შესაძლებლობებს, რომლებიც სხვა ერთეულებისათვის ხელმისაწვდომი არ არის და რისკებს, რომლებიც სხვა ერთეულებს არა აქვთ. ერთეულის არასპეციფიკური შეფასებები ასახავს ზოგად საბაზრო შესაძლებლობებსა და რისკებს. გადაწყვეტილება იმის შესახებ, ერთეულის სპეციფიკური შეფასებები იქნეს გამოყენებული, თუ არასპეციფიკური, მიიღება შეფასების მიზნისა და ხარისხობრივი მახასიათებლების გათვალისწინებით.
აგრეგირების ან დანაწევრების დონე შეფასებისთვის
7.12 აქტივებისა და ვალდებულებების ფინანსურ ანგარიშგებაში იმგვარად წარსადგენად, რომელიც უზრუნველყოფს ინფორმაციას, რომელიც საუკეთესოდ აკმაყოფილებს შეფასების მიზანსა და ხარისხობრივ მაჩვენებლებს, შეიძლება აუცილებელი გახდეს მათი აგრეგირება ან დანაწევრება შეფასების მიზნებისათვის. იმის შეფასებისას, აგრეგირებაა შესაფერისი თუ დანაწევრება, ერთმანეთს უდარებენ დანახარჯებსა და სარგებელს.
აქტივების შეფასების საფუძველი
პირვანდელი ღირებულება
7.13 აქტივის პირვანდელი ღირებულება არის:
აქტივის შესაძენად ან შესაქმნელად გადახდილი თანხა, რომელიც არის ფული ან ფულის ეკვივალენტი ან სხვა სახის ანგარიშსწორების ღირებულება, მისი შეძენისას ან შექმნისას.
7.14 პირვანდელი ღირებულება არის საწყისი, ერთეულის სპეციფიკური ღირებულება.11 პირვანდელი ღირებულების მოდელის მიხედვით აქტივები თავდაპირველად ფასდება მათ შეძენაზე გაწეული დანახარჯებით. თავდაპირველი აღიარების შემდეგ ეს ღირებულება შეიძლება ხარჯის სახით განაწილდეს საანგარიშგებო პერიოდებზე ცვეთის ან ზოგიერთი აქტივებისათვის, ამორტიზაციის სახით, რადგან მსგავსი აქტივების მომსახურების პოტენციალი ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარი მოიხმარება მათი სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში. თავდაპირველი აღიარების შემდეგ აქტივის შეფასება არ იცვლება ფასების ცვლილებების ან აქტივის ღირებულების ცვლილების ასახვისთვის.
7.15 პირვანდელი ღირებულების მოდელით აქტივის ღირებულება შეიძლება შემცირდეს გაუფასურებების აღიარებით. გაუფასურება არის აქტივის მომსახურების პოტენციალის ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარის შემცირება, თუ აქტივის ღირებულება მცირდება ეკონომიკური ან სხვა გარემოებების გამო, რაც განსხვავდება მათი ღირებულების მოხმარების გამო შემცირებისგან. ეს მოიცავს ანაზღაურებადობის შეფასებას. საპირისპიროდ, აქტივის ღირებულება შეიძლება გაიზარდოს დამატებებისა და გაუმჯობესებების ღირებულების (გარდა გაუმჯობესებული აქტივების ფასის ზრდის) ან სხვა მოვლენების ასახვისთვის, როგორიცაა მაგალითად ფინანსურ აქტივზე პროცენტის დარიცხვა.
მომსახურების ღირებულება
7.16 როდესაც პირვანდელი ღირებულება გამოიყენება, მაშინ მომსახურების ღირებულება ასახავს ამ მომსახურების გაწევისას იმ რესურსების მოხმარებას, რომელიც დაიხარჯა აქტივების შეძენის ან შექმნისთვის. პირვანდელი ღირებულება, საზოგადოდ, უზრუნველყოფს პირდაპირ კავშირს ერთეულის მიერ ფაქტობრივად განხორცილებულ ოპერაციებს შორის. რადგან გამოყენებული დანახარჯები გასული პერიოდიდან არის გადმოტანილი, ფასის ცვლილებებისთვის შესწორების გარეშე, ის არ ასახავს აქტივის ღირებულებას იმ მომენტში, როდესაც ის მოიხმარება. რადგან მომსახურების ღირებულება ანგარიშდება წარსული ფასების გამოყენებით, პირვანდელი ღირებულების მოდელით მიღებული ინფორმაცია არ წაადგება მომავალში მომასხურების გაწევის ღირებულების შეფასებას, თუ შეძენის შემდეგ ფასების კუმულაციური ზრდა მნიშვნელოვანია. როდესაც ბიუჯეტებს პირვანდელი ღირებულების საფუძველზე ამზადებენ, პირვანდელი ღირებულების შესახებ ინფორმაცია გვიჩვენებს, თუ რამდენად შესრულდა ბიუჯეტი.
საოპერაციო შესაძლებლობა
7.17 როდესაც აქტივი გაცვლითი ოპერაციით არის შეძენილი, პირვანდელი ღირებულება უზრუნველყოფს ინფორმაციას მომავალ პერიოდებში მომსახურების გასაწევად ხელმისაწვდომ რესურსებზე, შეძენის ღირებულების საფუძველზე. აქტივის შეძენის ან შექმნის დროს შეიძლება მიჩნეულ იქნეს, რომ ერთეულისთვის მისი მომსახურების პოტენციალის ღირებულება არის სულ მცირე მისი შესყიდვის ღირებულების ტოლი.12 როდესაც ცვეთა ან ამორტიზაცია აღიარდება, ის ასახავს, თუ რა ოდენობით მომსახურების პოტენციალი იქნა მოხმარებული. პირვანდელი ღირებულების შესახებ ინფორმაცია გვიჩვენებს, რომ მომავალში მომსახურებისათვის ხელმისაწვდომი რესურსების ოდენობა სულ მცირე იმდენია, რამდენიც ნაჩვენებია. აქტივის ღირებულების გაზრდა არ აისახება პირვანდელი ღირებულების მოდელის მიხედვით. თუ აქტივი არაგაცვლითი ოპერაციით იქნა შეძენილი, მაშინ გარიგების ფასი ვერ უზრუნველყოფს ინფორმაციას საოპერაციო შესაძლებლობის შესახებ.
ფინანსური შესაძლებლობა
7.18 თანხა, რომლითაც აქტივები აისახება ფინანსურ ანგარიშგებაში, გვეხმარება ფინანსური შესაძლებლობის შეფასებაში. პირვანდელმა ღირებულებამ შეიძლება უზრუნველყოს ინფორმაცია აქტივების ღირებულებაზე, რომელიც შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ნასესხები თანხების უზრუნველყოფის სახით. ფინანსური შესაძლებლობის შეფასებისათვის საჭიროა ასევე ინფორმაცია თანხის ოდენობაზე, რომელიც შეიძლება მიღებულ იქნეს აქტივის გაყიდვიდან და რეინვესტირდეს აქტივებში განსხვავებული მომსახურების გასაწევად. პირვანდელი ღირებულება არ უზრუნველყოფს ამ ინფორმაციას, როდესაც ის მნიშვნელოვნად განსხვავდება მიმდინარე საბოლოო ღირებულებისაგან.
ხარისხობრივი მახასიათებლების გამოყენება
7.19 პუნქტებში 7.16–7.18 ახსნილია სფეროები, სადაც პირვანდელი ღირებულება უზრუნველყოფს შესაბამის ინფორმაციას თავისი დამადასტურებელი ან საპროგნოზო თვისებებით. პირვანდელი ღირებულების გამოყენება ხშირ შემთხვევაში მარტივია, რადგან ოპერაციის შესახებ ინფორმაცია ადვილადხელმისაწვდომია. ამიტომ, როგორც წესი, პირვანდელი ღირებულების მოდელით მიღებული თანხები სამართლიანად წარადგენს იმას, რის წარდგენასაც ემსახურება - ანუ აქტივის შეძენის ან შექმნის ღირებულება ფაქტობრივი ოპერაციების საფუძველზე. პირვანდელი ღირებულების მოდელში გამოყენებული ცვეთისა და გაუფასურების შეფასებებმა, განსაკუთრებით ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივებისთვის, შეიძლება გავლენა იქონიოს სამრთლიან წარდგენაზე. რადგან პირვანდელი ღირებულების გამოყენება ზოგადად ასახავს რესურსების მოხმარებას ფაქტობრივი ოპერაციების გათვალისწინებით, პირვანდელი ღირებულებით შეფასებები შემოწმებადია, აღქმადია და შესაძლებელია მათი დროულად მომზადება.
7.20 პირვანდელი ღირებულების შესახებ ინფორმაცია შესადარისია იმდენად, რამდენადაც აქტივებს ერთიდაიგივე ან მსგავსი შეძენის თარიღები აქვთ. რადგან პირვანდელი ღირებულება არ ასახავს ფასის ცვლილებების გავლენას, შეუძლებელია იმ აქტივების თანხების შედარება, რომლებიც სხვადასხვა დროს იქნა შეძენილი, თუ ფასები მნიშვნელოვნად განსხვავდებოდა.
7.21 გარკვეულ ვითარებაში პირვანდელი ღირებულების გამოყენებისას აუცილებელია განაწილებების გამოყენება - მაგალითად, როდესაც:
● ერთი ოპერაციით რამდენიმე აქტივის შეძენა ხდება;
● აქტივები თვითონ ერთეულის მიერ არის შექმნილი და საჭიროა ზედნადები და სხვა დანახარჯების მიკუთვნება; და
● მოძრაობის დაშვების, როგორიცაა მაგალითად "პირველი შემოსავალში, პირველი გასავალში" (ფიფო) გამოყენება აუცილებელია, როდესაც მრავალი მსგავსი აქტივია ფლობილი. იმდენად, რამდენადაც მსგავსი განაწილებები სუბიექტურია, ისინი ამცირებენ შედეგად მიღებული შეფასების მიერ ხარისხობრივი მახასიათებლების მიღწევის შესაძლებლობას.
მიმდინარე ღირებულების შეფასება
7.22 მიმდინარე ღირებულების შეფასებები ასახავს საანგარიშგებო თარიღით არსებულ ეკონომიკურ გარემოს.
7.23 აქტივებისათვის მიმდინარე ღირებულების შეფასების ოთხი საფუძველი არსებობს:
● საბაზრო ღირებულება;
● ჩანაცვლების ღირებულება;
● ნეტო სარეალიზაციო ფასი; და
● გამოყენების ღირებულება.
საბაზრო ღირებულება
7.24 აქტივის საბაზრო ღირებულება არის:
ფასი, რომლითაც აქტივი შეიძლება გაიცვალოს საქმის მცოდნე, დაინტერესებულ მხარეებს შორის ნებაყოფილობით განხორციელებული ოპერაციით.
7.25 შეძენისას საბაზრო ღირებულება და პირვანდელი ღირებულება ერთიდაიგივე იქნება, თუ გარიგების დანახარჯებს არ გავითვალისწინებთ და ოპერაცია გაცვლით ოპერაციას წარმოადგენს. ის, თუ რამდენად აკმაყოფილებს საბაზრო ღირებულება ფინანსური ანგარიშის მიზნებსა და მომხმარებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებებს, ნაწილობრივ დამოკიდებულია საბაზრო მტკიცებულების ხარისხზე. საბაზრო მტკიცებულება, თავის მხრივ, დამოკიდებულია იმ ბაზრის მახასიათებლებზე, სადაც იყიდება ეს აქტივი. საბაზრო ღირებულება განსაკუთრებით შესაფერისია, როდესაც მიჩნეულია, რომ საწყის და საბოლოო ღირებულებებს შორის განსხვავება ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მნიშვნელოვანი იყოს ან როდესაც აქტივი ფლობილია გაყიდვის მიზნით.
7.26 საზოგადოდ, საბაზრო ღირებულება უზრუნველყოფს სასარგებლო ინფორმაციას, რადგან ის სამართლიანად ასახავს აქტივის ღირებულებას ერთეულისათვის. ღია, აქტიურ და ორგანიზებულ ბაზარზე (იხ. პუნქტი 7.28) შეუძლებელია, რომ აქტივი მის საბაზრო ღირებულებაზე ნაკლები ღირდეს, რადგან ერთეულს ამ ფასის მიღება შეუძლია აქტივის გაყიდვით და შეუძლებელია, რომ ის საბაზრო ღირებულებაზე მეტი ღირდეს, რადგან ერთეულს შეუძლია ეკვივალენტური მომსახურების პოტენციალის ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარის შეძენა იგივე აქტივის შეძენით.
7.27 საბაზრო ღირებულების სარგებლიანობა უფრო საეჭვოა, როდესაც დაშვება, რომ ბაზრები არის ღია, აქტიური და ორგანიზებული, არასწორია. მსგავს ვითარებაში შეუძლებელია იმის დაშვება, რომ აქტივი შეიძლება იგივე ფასად გაიყიდოს, რა ფასადაც ის შეიძლება იქნეს შეძენილი და აუცილებელია იმის განსაზღვრა, საბოლოო ფასია უფრო სასარგებლო შეფასება თუ საწყისი ფასი. საბოლოო ფასზე დაფუძნებული საბაზრო ღირებულებები სასარგებლოა აქტივებისათვის, რომლებიც სავაჭროდაა გამიზნული, როგორიცაა მაგალითად ფინანსური ინსტრუმენტები, მაგრამ შეიძლება სასარგებლო არ იყოს სპეციალიზებული საოპერაციო აქტივებისთვის. უფრო მეტიც, მართალია, აქტივის შეძენა უზრუნველყოფს მტკიცებულებას, რომ ამ აქტივის ღირებულება ერთეულისთვის სულ მცირე მისი შესყიდვის ფასის ტოლია, საოპერაციო ფაქტორების გათვალისწინებით შეიძლება ერთეულისთვის მისი ღირებულება უფრო მაღალი იყოს. მაშასადამე, საბაზრო ღირებულებამ შეიძლება ვერ ასახოს აქტივის ღირებულება ერთეულისთვის, მისი საოპერაციო შესაძლებლობის გათვალისწინებით.
საბაზრო ღირებულებები ღია, აქტიურ და ორგანიზებულ ბაზარზე
7.28 ღია, აქტიურ და ორგანიზებულ ბაზარებს შემდეგი მახასიათებლები აქვთ:
● არ არსებობს ბარიერები, რომელთა გამო ერთეული ვერ შეძლებს ბაზარზე ოპერაციის განხორციელებას;
● ისინი აქტიურია, მაშასადამე ოპერაციები საკმარისი სიხშირით და მოცულობით ხორციელდება იმისათვის, რომ უზრუნველყოს ინფორმაცია ფასის შესახებ; და
● ისინი ორგანიზებულია, კარგად ინფორმირებული მყიდველები და გამყიდველები მოქმედებენ იძულების გარეშე, ამიტომ, „სამართლიანობის“ რწმუნება არსებობს მიმდინარე ფასების განსაზღვრისას - მათ შორის ფასებისა, რომლებიც არ წარმოადგენენ არასტრესულ გაყიდვებს.
ორგანიზებული ბაზარი არის ბაზარი, რომელიც საიმედოდ, უსაფრთხოდ, სწორად და ეფექტიანად იმართება. მსგავს ბაზრებზე ვაჭრობენ აქტივებით, რომლებიც იდენტურია და ამგვარად, ურთიერთჩანაცვლებადია, როგორიცაა მაგალითად საბაზისო საქონელი, ვალუტა და ფასიანი ქაღალდები, როდესაც ფასები საჯაროდ ხელმისაწვდომია. პრაქტიკაში ძალიან ცოტა ბაზარს აქვს ყველა ზემოაღნიშნული მახასიათებელი, თუ ასეთი არსებობს, მაგრამ ზოგიერთი ორგანიზებულ ბაზარს განიხილავს ისე, როგორც აღწერილია.
საბაზრო ღირებულება, როდესაც შეუძლებელია დაშვების გაკეთება, რომ ბაზრები არის ღია, აქტიური და ორგანიზებული
7.29 ბაზრები აქტივებისთვის, რომლებიც უნიკალურია და იშვიათად იყიდება, არ არის ღია, აქტიური და ორგანიზებული: ნებისმიერი შესყიდვისა და გაყიდვის თაობაზე ინდივიდუალურად ხდება შეთანხმება და შეიძლება ფასების ფართო დიაპაზონი არსებობდეს, რომელზეც შეიძლება შეთანხმდნენ. ამგვარად, მონაწილეები მნიშვნელოვან დანახარჯებს გასწევენ აქტივის შესაძენად ან გასაყიდად. მსგავს ვითარებაში აუცილებელია შეფასების მეთოდის გამოყენება იმ ფასის შესაფასებლად, რომლითაც აქტივის გაყიდვის ორგანიზებული ოპერაცია განხორციელდებოდა ბაზრის მონაწილეებს შორის შეფასების თარიღით, არსებულ საბაზრო პირობებში.
მომსახურების ღირებულება
7.30 ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული გაწეული მომსახურებიდან მიღებული შემოსავალი ფასდება საანგარიშგებო პერიოდში არსებული მიმდინარე ფასების საფუძველზე. როდესაც მომსახურების გასაწევად გამოყენებული აქტივები საბაზრო ღირებულებითა არის შეფასებული, მიმდინარე საანგარიშგებო პერიოდში მათი მოხმარების ასახვისთვის აქტივების ღირებულების განაწილება ემყარება ამ აქტივების მიმდინარე საბაზრო ღირებულებას.
7.31 საბაზრო ღირებულების გამოყენება იძლევა აქტივებზე უკუგების გამოთვლის შესაძლებლობას. თუმცა, როგორც წესი, საჯარო სექტორის ერთეულების საქმიანობის ძირითადი მიზანი მოგების წარმოქმნა არ არის და მომსახურება ხშირ შემთხვევაში გაიწევა არაგაცვლითი ოპერაციების ან სუბსიდირების მეშვეობით. შედეგად, საბოლოო ღირებულებაზე დამყარებული საბაზრო ფასებიდან მიღებული ანგარიშგებული უკუგება შეიძლება ნაკლებად შესაბამისი იყოს.
7.32 როგორც ზემოთ აღინიშნა, ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული გაწეული მომსახურებიდან მიღებული შემოსავალი ფასდება საანგარიშგებო პერიოდში არსებული მიმდინარე ფასების საფუძველზე. ამგვარად, პერიოდის ნამეტი ან დეფიციტი მოიცავს ფასების ცვლილებას, რომელსაც ადგილი ჰქონდა ამ პერიოდში, როდესაც აქტივები და ვალდებულებია ფლობილი და აქტივის გაყიდვიდან რაიმე მოგება ან ზარალი ანგარიშგებული არ არის. როდესაც აქტივი ღია, აქტიურ და ორგანიზებულ ბაზარზე იყიდება, ბაზრის არსებობა უზრუნველყოფს რწმუნებას, რომ ერთეული შეძლებს საბაზრო ღირებულების (და არა მეტის) რეალიზებას საანგარიშგებო თარიღით; ამიტომ, აუცილებელი არ არის ღირებულების ცვლილებების გადავადება ნამეტის გაყიდვის შედეგად რეალიზებამდე. თუმცა, როდესაც აქტივები, რომლებიც მომსახურების გასაწევად გამოიყენება, არ იყიდება ღია, აქტიურ და ორგანიზებულ ბაზარზე, ან მსგავს ბაზართან კარგად მიახლოებულ ბაზარზე, მაშინ უფრო საეჭვოა საბაზრო ღირებულების ცვლილებებთან დაკავშირებული შემოსავლისა და ხარჯის შესაბამისობა.
საოპერაციო შესაძლებლობა
7.33 სასარგებლოა ინფორმაცია იმ აქტივების საბაზრო ღირებულებაზე, რომლებიც ფლობილია სამომავლო პერიოდებში მომსახურების გასაწევად, თუ ის ასახავს ღირებულებას, რომლის აქტივიდან მიღების შესაძლებლობა აქვს ერთეულს მომსახურების გაწევისას მისი გამოყენებიდან. თუმცა, თუ საბოლოო საბაზრო ღირებულება მნიშვნელოვნად ნაკლებია პირვანდელ ღირებულებაზე, ამ აქტივის საბაზრო ღირებულება პირვანდელ ღირებულებასთან შედარებით სავარაუდოდ ნაკლებად შესაბამისი იქნება საოპერაციო შესაძლებლობის შესახებ ინფორმაციის უზრუნველყოფის თვალსაზრისით - მსგავსი საბაზრო ღირებულება სავარაუდოდ უფრო ნაკლებად შესაბამისი იქნება, ვიდრე საწყის ღირებულებაზე დაფუძნებული მიმდინარე შეფასებები.
ფინანსური შესაძლებლობა
7.34 ფინანსური შესაძლებლობის შეფასებისათვის საჭიროა ინფორმაცია ფასის შესახებ, რომელიც მიიღებოდა აქტივის გაყიდვიდან. ამ ინფორმაციას უზრუნველყოფს საბაზრო ღირებულება.
ხარისხობრივი მახასიათებლების გამოყენება
7.35 ღია, აქტიურ და ორგანიზებულ ბაზარზე განსაზღვრული ღირებულებები შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ფინანსური ანგარიშის მიზნებისათვის. ეს ინფორმაცია დააკმაყოფილებს ხარისხობრივ მახასიათებლებს - ანუ ის იქნება შესაბამისი, სამართლიანი, აღქმადი, შესადარისი და შემოწმებადი. შეიძლება დაშვების გაკეთება, რომ მსგავს საბაზრო პირობებში საწყისი და საბოლოო ღირებულებები ერთიდაიგივე ან ძალიან მსგავსი იქნება. რადგან მისი სწრაფად მომზადება შესაძლებელია, მიჩნეულია, რომ ეს ინფორმაცია სავარაუდოდ დროულიც არის.
7.36 საბაზრო ღირებულებების მიერ ხარისხობრივი მახასიათებლების დაკმაყოფილების დონე შემცირდება, როდესაც შემცირდება საბაზრო მტკიცებულების ხარისხი და მსგავსი ღირებულებების განსაზღვრა დამოკიდებულია შეფასების მეთოდებზე. როგორც ზემოთ აღინიშნა, საბოლოო საბაზრო ღირებულებები სავარაუდოდ მხოლოდ ფინანსური შესაძლებლობის შეფასებისთვის იქნება შესაბამისი და არა მომსახურების ღირებულებისა და საოპერაციო შესაძლებლობის შეფასებისათვის.
ჩანაცვლების ღირებულება
7.37 ჩანაცვლების ღირებულება13 არის:
ყველაზე ეკონომიური ღირებულება, რომელიც ერთეულს დასჭირდება აქტივის მომსახურების პოტენციალის ჩასანაცვლებლად (მათ შორის ფასი, რომელსაც ერთეული მიიღებს მისი სასარგებლო მომსახურების ვადის ბოლოს გაყიდვიდან) საანგარიშგებო თარიღით.
7.38 ჩანაცვლების ღირებულება საბაზრო ღირებულებისგან განსხვავდება, რადგან:
● საჯარო სექტორის კონტექსტში ცალსახად საწყისი ღირებულება ასახავს აქტივის მომსხურების პოტენციალის ჩანაცვლების ღირებულებას;
● ის მოიცავს ყველა დანახარჯს, რომელიც გაიწევა აქტივის მომსახურების პოტენციალის ჩასანაცვლებლად; და
● ის ერთეულის სპეციფიკურია და ამგვარად, ასახავს ერთეულის ეკონომიკურ მდგომარეობას, ჰიპოთეტიკურ ბაზარზე არსებული მდგომარეობის ნაცვლად. მაგალითად, ავტომობილის ჩანაცვლების ღირებულება უფრო ნაკლებია ერთეულისთვის, რომელიც დიდი რაოდენობით ავტომობილებს შეიძენს ერთი ოპერაციით და შეძლებს ფასდათმობაზე მოლაპარაკებას, ვიდრე ერთეულისთვის, რომელიც ავტომობილებს ცალ-ცალკე ყიდულობს.
7.39 რადგან ერთეულები, როგორც წესი, თავიანთ აქტივებს ყველაზე ეკონომიური საშუალებით ყიდულობენ, ჩანაცვლების ღირებულება ასახავს შესყიდვის ან მშენებლობის პროცესს, რომელსაც ერთეული იყენებს ზოგადად. ჩანაცვლების ღირებულება ასახავს ჩვეულებრივი საქმიანობის პირობებში მომსახურების პოტენციალის ჩანაცვლებას და არა დანახარჯებს, რომელიც შეიძლება იქნეს გაწეული გარკვეული განუსაზღვრელი მოვლენის, მაგალითად ხანძრის, შედეგად წარმოქმნილი გადაუდებელი აუცილებლობის შემთხვევაში.
7.40 ჩანაცვლების ღირებულება არის აქტივის მომსხურების პოტენციალის ჩანაცვლების ღირებულება. ჩანაცვლების ღირებულებისთვის გამოიყენება ოპტიმიზებული მიდგომა და განსხვავდება რეპროდუქციის ღირებულებისგან, რომელიც არის იდენტური აქტივის შეძენის ღირებულება.14 მართალია, ხშირად მომსხურების პოტენციალის ყველაზე ეკონომიური ჩანაცვლება ისეთი აქტივის ყიდვა იქნება, რომელიც კონტროლირებული აქტივის მსგავსია, მაგრამ ჩანაცვლების ღირებულება ემყარება ალტერნატიულ აქტივს, თუ ეს ალტერნატიული აქტივი იმავე მომსახურების პოტენციალს უფრო იაფად უზრუნველყოფს. ამგვარად, ფინანსური ანგარიშის მიზნებისათვის აუცილებელია არსებული და ჩამნაცვლებელი აქტივის მომსახურების პოტენციალის განსხვავების ასახვა.
7.41 შესაფერისი მომსახურების პოტენციალი არის პოტენციალი, რომლის გამოყენების შესაძლებლობა აქვს ერთეუელს, ან მოელის მის გამოყენებას, გაუთვალისწინებელი მოვლენებისთვის საკმარისი მომსახურების პოტენციალის ფლობის მოთხოვნილების გათვალისწინებით. ამგვარად, აქტივის ჩანაცვლების ღირებულება ასახავს მომსახურების შესაძლებლობის საჭირო შემცირებას. მაგალითად, თუ ერთეული ფლობს სკოლას 500 მოსწავლეზე, მაგრამ მისი აშენების შემდეგ დემოგრაფიული ცვლილებების გამო 100 მოსწავლეზე გათვლილი სკოლა შესაფერისი იქნება მიმდინარე და გონივრული სამომავლო მოთხოვნის დასაკმაყოფილებლად, მაშინ ჩანაცვლების ღირებულება იქნება 100 მოსწავლეზე გათვლილი სკოლის ღირებულება.
7.42 ზოგიერთ შემთხვევაში ღირებულება, რომელიც აქტივისგან წარმოიქმნება, აღემატება ჩანაცვლების ღირებულებას. თუმცა, შეუფერებელი იქნებოდა აქტივის ამ ღირებულებით შეფასება, რადგან ის მოიცავს სარგებელს სამომავლო საქმიანობიდან, საანგარიშგებო თარიღით მომსახურების პოტენციალის ნაცვლად. ჩანაცვლების ღირებულება არის აქტივის უდიდესი პოტენციური ღირებულება, რადგან განმარტების შესაბამისად, ერთეულს შეუძლია უზრუნველყოს ეკვივალენტური მომსახურების პოტენციალი ჩანაცვლების ხარჯის გაწევით.
მომსახურების ღირებულება
7.43 ჩანაცვლების ღირებულება უზრუნველყოფს მომსახურების გაწევის ღირებულების შესაბამის შეფასებას. აქტივის მოხმარების ღირებულება ეკვივალენტურია ამ გამოყენებით მომსახურების პოტენციალზე უარის თქმის ღირებულების. ფასი არის მისი ჩანაცვლების ღირებულება - ერთეულს შეუძლია თავისი აქტივის მოხმარებამდე არსებულ მდგომარეობამდე აღდგენა ჩანცვლების ღირებულების ტოლი ხარჯის გაღებით.
7.44 მომსახურების დანახარჯები მიმდინარე ფასებით აისახება, როდესაც ჩანაცვლების ღირებულებას ემყარება. ამგვარად, მოხმარებული აქტივის ფასი აქტივის იმ ღირებულებით აისახება, რომელიც არსებობდა მისი მოხმარების მომენტში - და არა პირვანდელი, შეძენის დროს არსებული ღირებულებით. ეს უზრუნველყოფს დასაბუთებული შედარების საფუძველს მომსახურების ღირებულებასა და პერიოდის განმავლობაში მიღებულ გადასახადებსა და სხვა შემოსავალს შორის - რომლებიც, როგორც წესი, წარმოადგენენ მიმდინარე პერიოდის ოპერაციებს და მიმდინარე ფასებითაა შეფასებული - ასევე უზრუნველყოფს იმის დასაბუთებული შეფასების საშუალებას, რესურსები ეკონომიურად და ეფექტიანად იქნა გამოყენებული თუ არა. ის ასევე უზრუნველყოფს სასარგებლო საფუძველს სხვა ერთეულებთან, რომლებიც იმავე საფუძველზე ახდენენ ანგარიშგებას, შედარებისათვის, რადგან აქტივების ღირებულებაზე გავლენას არ მოახდენს განსხვავებული შეძენის თარიღები და სასარგებლო იქნება ასევე მომავალში მომსახურების გაწევისა და სამომავლო რესურსების მოთხოვნილებების შეფასებისთვის, რადგან სამომავლო დანახარჯები უფრო სავარაუდოა, რომ მიახლოებული იქნება მიმდინარე დანახარჯებთან, ვიდრე წარსულში გაწეულ დანახარჯებთან, როდესაც განსხვავებული ფასები არსებობდა (იხ. ასევე პუნქტი 7.48).
საოპერაციო შესაძლებლობა
7.45 საზოგადოდ, ჩანაცვლების ღირებულება უზრუნველყოფს მომავალ პერიოდებში მომსახურების გასაწევად ხელმისაწვდომი რესურსების სასარგებლო შეფასებას, რადგან აქცენტი კეთდება აქტივების მიმდინარე ღირებულებასა და ერთეულისთვის მათ მომსახურების პოტენციალზე.
ფინანსური შესაძლებლობა
7.46 ჩანაცვლების ღირებულება არ იძლევა ინფორმაციას იმ ფასებზე, რომლებიც მიიღება აქტივების გაყიდვიდან. ამიტომ, ის ხელს არ უწყობს ფინანსური შესაძლებლობის შეფასებას.
ხარისხობრივი მახასიათებლების გამოყენება
7.47 როგორც ზემოთ აღინიშნა, ჩანაცვლების ღირებულება შესაბამისია მომსახურების ღირებულებისა და საოპერაციო შესაძლებლობის შეფასებებისათვის. ის შესაბამისი არ არის ფინანსური შესაძლებლობის შეფასებისათვის. ზოგიერთ შემთხვევაში ჩანაცვლების ღირებულების გამოთვლა რთულია, სუბიექტურია და განსჯის გამოყენებას მოითხოვს. აღნიშნულმა ფაქტორებმა შეიძლება შეამცირონ ჩანაცვლების ღირებულების სამართლიანი წარდგენის მახასიათებელი. ამ გარემოებებში შესაძლებელია ზეგავლენა ჩანაცვლების ღირებულების საფუძველზე მომზადებული ინფორმაციის დროულობაზე, შესადარისობასა და შემოწმებადობაზე, ასევე, ჩანაცვლების ღირებულების გამოყენება შეიძლება უფრო მეტ დანახარჯებთან იქნეს დაკავშირებული, ვიდრე ზოგიერთი ალტერნატივის. ჩანაცვლების ღირებულების შესახებ ინფორმაცია ასევე შეიძლება ადვილად აღსაქმელი არ იყოს, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ეს ინფორმაცია ასახავს მომსახურების შესაძლებლობის საჭირო შემცირებას (იხ. პუნქტეი 7.41).
7.48 ჩანაცვლების ღირებულების ინფორმაცია შესადარისია ერთეულის ფარგლებში, რადგან აქტივები, რომლებიც ეკვივალენტურ მომსახურების პოტენციალს უზრუნველყოფენ, მსგავსი თანხებით აისახება, მიუხედავად იმისა, როდის იქნა ეს აქტივები შეძენილი. პრინციპში, განსხვავებულმა ერთეულებმა შეიძლება მსგავსი აქტივები განსხვავებული ღირებულებით ასახონ, რადგან ჩანაცვლების ღირებულება ერთეულის სპეციფიკური შეფასებაა, რომელიც ასახავს ერთეულისთვის ხელმისაწვდომ ჩანაცვლების შესაძლებლობებს. შეიძლება საჯარო სექტორის სხვადასხვა ერთეულების ჩანაცვლების შესაძლებლობები ერთიდაიგივე ან მსგავსი იყოს. როდესაც ისინი განსხვავდება, იმ ერთეულის ეკონომიკური უპირატესობა, რომელსაც შეუძლია აქტივების უფრო იაფად შეძენა, ფინანსურ ანგარიშგებაში აისახება აქტივის უფრო დაბალი ღირებულებით და მომსახურების გაწევის დაბალი დანახარჯებით, სამართლიანად წარდგენის მიზნით.
ნეტო სარეალიზაციო ფასი
7.49 ნეტო სარეალიზაციო ფასი არის:
ფასი, რომლის მიღება შეუძლია ერთეულს აქტივის გაყიდვიდან, რეალიზებული საქონლის თვითღირებულების გამოკლების შემდეგ.
7.50 ნეტო სარეალიზაციო ფასი საბაზრო ღირებულებისგან განსხვავდება იმით, რომ მისთვის საჭირო არ არის ღია, აქტიური და ორგანიზებული ბაზარი ან მსგავს ბაზარზე ფასის შეფასება და ის მოიცავს ერთეულის რეალიზებული საქონლის თვითღირებულებას. ამგვარად, ნეტო სარეალიზაციო ფასი ასახავს შეზღუდვებს გაყიდვაზე. ის ერთეულის სპეციფიკურია.
7.51 ნეტო სარეალიზაციო ფასით აქტივების შეფასების პოტენციური სარგებლიანობა არის ის, რომ აქტივი შეუძლებელია ერთეულისთვის უფრო ნაკლები ღირდეს, ვიდრე ფასი, რომელსაც ის მიიღება ამ აქტივის გაყიდვიდან. თუმცა, ის შესაფერისი შეფასების საფუძველი არ არის, როდესაც ერთეულს შეუძლია თავისი რესურსების უფრო ეფექტიანად გამოყენება ამ აქტივის სხვა გაზით გამოყენებით, მაგალითად, მისი მომსახურების გაწევისთვის გამოყენებით.
7.52 ამგვარად, ნეტო სარეალიზაციო ფასი სასარგებლოა, როდესაც რესურსების თვალსაზრისით ერთეულისთვის ხელმისაწვდომი ყველაზე ეფექტიანი მოქმედების კურსია აქტივის გაყიდვა. ეს ის შემთხვევაა, როდესაც აქტივის მომსახურების პოტენციალი ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარი არ არის სულ მცირე იმდენად ღირებული, როგორც მისი ნეტო სარეალიზაციო ფასი. ნეტო სარეალიზაციო ფასმა შეიძლება სასარგებლო ინფორმაცია უზრუნველყოს, როდესაც ერთეულს აქტივის საბაზრო ღირებულებაზე ნაკლებად გაყიდვის სახელშეკრულებო მოვალეობა აქვს. შეიძლება არსებობდეს შემთხვევები, როდესაც ნეტო სარეალიზაციო ფასს შეუძლია განვითარების შესაძლებლობის ჩვენება.
მომსახურების ღირებულება
7.53 შეუფერებელია მომსახურების გაწევის ღირებულების ნეტო სარეალიზაციო ფასების მეშვეობით რაოდენობრივად გამოსახვა. მსგავსი მიდგომისათვის საჭირო იქნებოდა ანგარიშგებული ხარჯის საფუძვლად საბოლოო ღირებულების გამოყენება.
საოპერაციო შესაძლებლობა
7.54 მომსახურების გაწევისთვის ფლობილი აქტივების ნეტო სარეალიზაციო ფასით გამოსახვა არ უზრუნველყოფს საოპერაციო შესაძლებლობის შეფასებისათვის სასარგებლო ინფორმაციას. ნეტო სარეალიზაციო ფასი გვიჩვენებს თანხას, რომელიც შეიძლება მიღებულ იქნეს აქტივის გაყიდვიდან და არა მომსახურების პოტენციალის ღირებულებას, რომელიც შეიძლება მიღებულ იქნეს აქტივიდან.
ფინანსური შესაძლებლობა
7.55 როგორც ზემოთ აღინიშნა, ფინანსური შესაძლებლობის შეფასება მოითხოვს ინფორმაციას იმ ფასის შესახებ, რომლის მიღება შესაძლებელია აქტივის გაყიდვიდან. მსგავსი ინფორმაცია მიიღება ნეტო სარეალიზაციო ფასის გამოყენებით. თუმცა, მსგავსი შეფასება შესაბამისი არ არის აქტივებისათვის, რომელთაც უფრო ღირებული მომსახურების პოტენციალი ექნებათ მომსახურების გაწევაში მათი გამოყენების გაგრძელებით.
ხარისხობრივი მახასიათებლების გამოყენება
7.56 როგორც პუნქტში 7.52 აღინიშნა, ნეტო სარეალიზაციო ფასი შესაბამის ინფორმაციას უზრუნველყოფს, როდესაც რესურსების თვალსაზრისით ერთეულისთვის ხელმისაწვდომი ყველაზე ეფექტიანი მოქმედების კურსია აქტივის გაყიდვა. ნეტო სარეალიზაციო ფასის შეფასება შეიძლება აქტიურ ბაზარზე ფასების მეშვეობით, როდესაც ის არსებობს. ძირითადი აქტივებისათვის შეიძლება დანახარჯების თვალსაზრისით უფრო ეფექტური იყოს პროფესიული შეფასებების მიღება. ნეტო სარეალიზაციო ფასი, როგორც წესი, აღქმად ინფორმაციას უზრუნველყოფს.
7.57 უმეტეს შემთხვევებში, როდესაც ნეტო სარეალიზაციო ფასი შესაბამისია, ის აკმაყოფილებს სამართლიანი წარდგენის, შემოწმებადობისა და დროულობის ხარისხობრივ მახასიათებლებს.
გამოყენების ღირებულება
7.58 გამოყენების ღირებულება არის:
ერთეულისთვის აქტივის დარჩენილი მომსახურების პოტენციალის ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარისა, თუ გრძელდება მისი გამოყენება, და ნეტო ფასის, რომელსაც ერთეული მიიღებს მისი გასვლიდან სასარგებლო მომსახურების ვადის ბოლოს, დისკონტირებული ღირებულება.
გამოყენების ღირებულების შესაფერისობა
7.59 გამოყენების ღირებულება ერთეულის სპეციფიკური ღირებულებაა, რომელიც ასახავს ფასს, რომელიც შეიძლება მიღებულ იქნეს აქტივიდან მისი გამოყენებისა და სასარგებლო მომსახურების ვადის ბოლოს. როგორც პუნქტში 7.42 აღინიშნა, ღირებულება, რომელიც აქტივიდან მიიღება ხშირ შემთხვევაში აღემატება მის ჩანაცვლების ღირებულებას - როგორც წესი, ის პირვანდელ ღირებულებასაც აღემატება. როდესაც ეს ასეა, აქტივის გამოყენების ღირებულებით ასახვის სარგებლიანობა შეზღუდულია, რადგან განმარტების მიხედვით ერთეულს შეუძლია ეკვივალენტური მომსახურების პოტენციალის უზრუნველყოფა ჩანაცვლების ღირებულებით.
7.60 გამოყენების ღირებულება ასევე შეუფერებელი შეფასების საფუძველია, როდესაც ნეტო სარეალიზაციო ღირებულება აღემატება მის გამოყენების ღირებულებას, რადგან ამ შემთხვევაში რესურსების თვალსაზრისით აქტივის ყველაზე ეფექტიანი გამოყენებაა მისი გაყიდვა, მისი გამოყენების გაგრძელების ნაცვლად.
7.61 ამგვარად, გამოყენების ღირებულება შესაფერისია, როდესაც ის ნაკლებია ჩანაცვლების ღირებულებაზე და აღემატება ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებას. ეს ის შემთხვევაა, როდესაც აქტივის ჩანაცვლება არ ღირს, მაგრამ მისი მომსახურების პოტენციალის ან ეკონომიკური სარგებლის წარმოქმნის უნარის ღირებულება აღემატება მის ნეტო სარეალიზაციო ღირებულებას. მსგავს ვითარებაში გამოყენების ღირებულება არის აქტივის ღირებულება ერთეულისთვის.
7.62 გამოყენების ღირებულება გარკვეული გაუფასურებების შეფასების შესაფერისი საფუძველია, რადგან ის გამოიყენება აქტივის ან აქტივთა ჯგუფის აღდგენითი ღირებულების განსაზღვრისთვის.
მომსახურების ღირებულება, საოპერაციო შესაძლებლობა, ფინანსური შესაძლებლობა
7.63 მისი პოტენციური სირთულის15, მისი შეზღუდული გამოყენებადობისა და იმ ფატქის გამო, რომ საჯარო სექტორში მისი ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივებისათვის გამოყენება მოიცავს სუროგატის სახით ჩანაცვლების ღირებულების გამოყენებას, გამოყენების ღირებულება, როგორც წესი, შეუფერებელია მომსახურების ღირებულების განსაზღვრისთვის. საოპერაციო შესაძლებლობის შეფასებისთვის მისი გამოყენება შეზღუდულია და სავარაუდოდ, მნიშვნელოვანია მხოლოდ არატიპურ გარემოებებში, როდესაც ერთეულებს დიდი რაოდენობით ისეთი აქტივები აქვთ, რომელთა ჩანაცვლება არ ღირს, მაგრამ მათი გამოყენების ღირებულება აღემატება მათ ნეტო სარეალიზაციო ფასს. ეს ის შემთხვევაა, როდესაც, მაგალითად ერთეული მომავალში შეწყვეტს მომსახურების გაწევას, მაგრამ მაშინვე გაყიდვიდან შემოსავალი ნაკლებია ამ აქტივებში განივთებულ მომსახურების პოტენციალზე. გამოყენების ღირებულება არ მოიცავს ნეტო ფასის, რომელსაც ერთეული მიიღებს აქტივის გაყიდვიდან, შეფასებას. თუმცა, მისი შეზღუდული გამოყენებადობა ამცირებს მის შესაბამისობას ფინანსური შესაძლებლობის შეფასებისთვის.
ხარისხობრივი მახასიათებლების გამოყენება
7.64 მართალია, გამოყენების ღირებულების გარკვეული გაუფასურებების შეფასებისთვის გამოყენება შესაძლებელია, მაგრამ მისი შესაბამისობა ფინანსური ანგარიშის მიზნებისთვის შემოიფარგლება პუნქტში 7.61 აღწერილი გარემოებებით.
7.65 გამოყენების ღირებულების მიერ სხვა ხარისხობრივი მახასიათებლების დაკმაყოფილების დონე დამოკიდებულია იმაზე, როგორ განისაზღვრება იგი. ზოგიერთ შემთხვევაში გამოყენების ღირებულების რაოდენობრივად გამოსახვა შესაძლებელია იმ ღირებულების გამოთვლით, რომელსაც ერთეული მიიღებს აქტივიდან, მისი გამოყენების გაგრძელების დაშვებით. ეს შეიძლება ემყარებოდეს აქტივთან დაკავშირებით სამომავლო ფულადი ნაკადების შემოსვლას ან დანახარჯების დაზოგვას, რომელიც ერთეულში წარმოიქმნება მის მიერ აქტივის კონტროლის მეშვეობით. გამოყენების ღირებულების გამოთვლისას მხედველობაში მიიღება ფულის დროითი ღირებულება და პრინციპში, ასევე ფულადი ნაკადების ოდენობისა და ვადების ცვლილებების რისკი.
7.66 გამოყენების ღირებულების გამოთვლა შეიძლება რთული აღმოჩნდეს. აქტივები, რომლებიც ფულადი სახსრების წარმოქმნისთვის გამოიყენება, ხშირ შემთხვევაში ფულად ნაკადებს სხვა აქტივებთან ერთად წარმოქმნიან. ასეთ შემთხვევებში გამოყენების ღირებულების შეფასება შეიძლება მხოლოდ აქტივების ჯგუფის ფულადი ნაკადების დისკონტირებული ღირებულების გამოთვლით და შემდეგ ინდივიდუალურ აქტივებზე განაწილებით.
7.67 საჯარო სექტორში აქტივების უმეტესობის ფლობის ძირითადი მიზანია მომსახურების გაწევაში დახმარება, კომერციული უკუგების წარმოქმნის ნაცვლად: ასეთ აქტივებს „ფულადი სახსრების არწარმომქნელ აქტივებს“ უწოდებენ. რადგან გამოყენების ღირებულება საზოგადოდ, მიიღება მოსალოდნელი ფულადი ნაკადებიდან, ასეთ კონტექსტში მისი გამოყენება შეიძლება რთული იყოს. შეიძლება შეუფერებელი იყოს გამოყენების ღირებულების ფულადი ნაკადების საფუძველზე გამოთვლა, რადგან მსგავსი შეფასება სამართლიანად არ წარადგენს მსგავსი აქტივის ერთეულისთვის გამოყენების ღირებულებას. ამგვარად, საჭირო იქნება ჩანაცვლების ღირებულების სუროგატის სახით გამოყენება ფინანსური ანგარიშის მიზნებისათვის.
7.68 გამოყენების ღირებულების განსაზღვრის მეთოდი ხშირ შემთხვევებში ამცირებს მისი წარდგენის სამართლიანობას. ის გავლენას ახდენს ასევე გამოყენების ღირებულების საფუძველზე მომზადებული ინფორმაციის დროულობაზე, შესადარისობაზე, აღქმადობასა და შემოწმებადობაზე.
ვალდებულებების შეფასების საფუძვლები
7.69 წინამდებარე ნაწილში განხილულია ვალდებულებების შეფასების საფუძვლები. ამ ნაწილში გამეორებული არ არის აქტივების შესახებ მთლიანი განხილვა. მასში განხილულია შეფასების შემდეგი საფუძვლები:
● პირვანდელი ღირებულება;
● შესრულების ღირებულება;
● საბაზრო ღირებულება;
● გათავისუფლების ღირებულება; და
● ვალდებულების აღების ფასი.
პირვანდელი ღირებულება
7.70 ვალდებულების პირვანდელი ღირებულება არის:
მოვალეობის აღებისათვის მიღებული ფასი, რომელიც არის ფული ან ფულის ეკვივალენტი ან სხვა სახის მიღებული ანგარიშსწორების ღირებულება, ვალდებულების წარმოქმნისას.
7.71 პირვანდელი ღირებულების მოდელის მიხედვით საწყისი შეფასება შეიძლება შესწორდეს, რათა აისახოს ისეთი ფაქტორები, როგორიცაა პროცენტის დარიცხვა, დისკონტის გაზრდა ან პრემიის ამორტიზაცია.
7.72 როდესაც ვალდებულების დროითი ღირებულება არსებითია - მაგალითად, როდესაც ანგარიშსწორების ვადის დადგომამდე დროის მონაკვეთი მნიშვნელოვანია - სამომავლო გადახდების თანხა დისკონტირდება, ისე რომ, ვალდებულების თავდაპირველი აღიარების დროს ის წარმოადგენდეს მიღებული თანხის დისკონტირებულ ღირებულებას. სამომავლო გადახდების ღირებულებასა და ვალდებულების დისკონტირებულ ღირებულებას შორის სხვაობა ამორტიზდება ვალდებულების მომსახურების ვადის განმავლობაში, ისე რომ ვალდებულება აისახება საჭირო გადახდების თანხით, როდესაც მისი ანგარიშსწორების ვადა დადგება.
7.73 ვალდებულებისთვის პირვანდელი ღირებულების საფუძვლის გამოყენების უპირატესობები და ნაკლოვანებები მსგავსია აქტივებთან დაკავშირებული უპირატესობებისა და ნაკლოვანებებისა. პირვანდელი ღირებულების გამოყენება შესაფერისია, რადგან ვალდებულებები სავარაუდოდ მითითებული პირობებით ანგარიშსწორდება. თუმცა, პირვანდელი ღირებულების გამოყენება არ შეიძლება იმ ვალდებულებებისათვის, რომლებიც არ წარმოიქმნება ოპერაციიდან, როგორიცაა მაგალითად, ზიანის მიყენებისათვის სამოქალაქო სასამართლოს მიერ დაკისრებული გადახდის ვალდებულება. ნაკლებად სავარაუდოა ასევე, რომ მან შესაბამისი ინფორმაცია უზრუნველყოს იმ შემთხვევაში, როდესაც ვალდებულება წარმოიქმნება არაგაცვლითი ოპერაციის შედეგად, რადგან ის არ უზრუნველყოს ერთეულის რესურსებზე მოთხოვნის სამართლიან წარდგენას. რთულია ასევე პირვანდელი ღირებულების გამოყენება ვალდებულებებისათვის, რომელთა ღირებულება ცვალებადია, როგორიცაა მაგალთად ფიქსირებული სარგებლის საპენსიო პროგრამის ვალდებულებები.
შესრულების ღირებულება
7.74 შესრულების ღირებულება არის:
დანახარჯები, რომელსაც ერთეული გასწევს ვალდებულებით წარმოდგენილი მოვალეობების შესრულებისთვის, იმის დაშვებით, რომ ვალდებულებას უმცირესი დანახარჯებით შეასრულებს.
7.75 როდესაც შესრულების ღირებულება დამოკიდებულია განუსაზღვრელ სამომავლო მოვლენებზე, ყველა შესაძლო შედეგი უნდა იქნეს გათვალისწინებული შეფასებულ შესრულების ღირებულებაში, რომლის მიზანია ყველა შესაძლო შედეგის მიუკერძოებლად ასახვა.
7.76 როდესაც შესრულება მოითხოვს სამუშაოს შესრულებას - მაგალითად, როდესაც ვალდებულება გარემოზე მიყენებული ზიანის გამოსწორებას გულისხმობს - შესაბამისი დანახარჯები არის დანახარჯები, რომელსაც ერთეული გასწევს. ეს შეიძლება იყოს თვითონ ერთეულის მიერ გამოსწორებითი სამუშაოს შესრულების დანახარჯი ან სამუშაოს შესასრულებლად გარე მხარის დაქირავებისთვის გაწეული დანახარჯი. თუმცა, გარე მხარესთან ხელშეკრულების დანახარჯი შესაბამისია მხოლოდ მაშინ, როდესაც კონტრაქტორის დაქირავება ამ მოვალეობის უმცირესი დანახარჯით შესრულების საშუალებაა.
7.77 როდესაც თვითონ ერთეული ასრულებს სამუშაოს, დანახარჯი არ მოიცავს არავითარ ნამეტს, რადგან მსგავსი ნამეტი არ წარმოადგენს ერთეულის რესურსების გამოყენებას. როდესაც შესრულების ღირებულება ემყარება კონტრაქტორის დაქირავების დანახარჯს, თანხა აუცილებლად შეიცავს კონტრაქტორის მიერ მოთხოვნილ მოგებას, რადგან კონტრაქტორის მიერ დაკისრებული მთლიანი თანხა იქნება ერთეულის რესურსებზე მოთხოვნა - ეს აქტივების შემთხვევაში გამოყენებული მიდგომის თანმიმდევრულია, როდესაც ჩანაცვლების ღირებულება მოიცავს მომწოდებლის მიერ მოთხოვნილ მოგებას, მაგრამ მოგება არ აისახება იმ აქტივების ჩანაცვლების ღირებულებაში, რომლებსაც ერთეული თვითონ შექმნის ჩასანაცვლებლად.
7.78 როდესაც შესრულება ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში არ ხდება, მაშინ მოითხოვება საჭირო ფულადი სახსრების დისკონტირება, რათა აისახოს ამ ვალდებულების ღირებულება საანგარიშგებო თარიღით.
7.79 როგორც წესი, შესრულების ღირებულება შესაბამისია ვალდებულების შესაფასებლად, გარდა შემდეგი გარემოებებისა:
● როდესაც ერთეულს შეუძლია მოვალეობის შესრულებისგან გათავისუფლდეს შესრულების ღირებულებაზე ნაკლები თანხით, მაშინ გათავისუფლების ღირებულება ვალდებულების მიმდინარე ტვირთის უფრო შესაბამისი შეფასებაა, ისევე როგორც აქტივის შემთხვევაში, ნეტო სარეალიზაციო ფასი უფრო შესაბამისია, როდესაც ის გამოყენების ღირებულებას აღემატება; და
● თანხის სანაცვლოდ აღებული ვალდებულებების შემთხვევაში, ვალდებულების აღების ფასი (იხ. პუნქტები 7.87–7.91) უფრო შესაბამისია, როდესაც ის აღემატება როგორც შესრულების ღირებულებას, ისე გათავისუფლების ღირებულებას.
საბაზრო ღირებულება
7.80 ვალდებულების საბაზრო ღირებულება არის:
ფასი, რომლითაც შესაძლებელია ვალდებულების დაფარვა საქმის მცოდნე, დაინტერესებულ მხარეებს შორის ნებაყოფილობით განხორციელებული ოპერაციით.
7.81 ვალდებულებებისათვის საბაზრო ღირებულების გამოყენების უპირატესობები და ნაკლოვანებები იგივეა, რაც აქტივების შემთხვევაში. მსგავსი შეფასების საფუძველი შესაფერისია, მაგალითად, როდესაც ვალდებულება წარმოქმნილია მითითებული განაკვეთის, ფასის ან ღია, აქტიურ და ორგანიზებულ ბაზარზე კოტირებული ინდექსის ცვლილებებით. თუმცა, როდესაც ვალდებულების გადაცემის შესაძლებლობა შეზღუდულია და მსგავსი გადაცემის პირობები გაურკვეველია, საბაზრო ღირებულებები რომც არსებობდეს, მაინც მნიშვნელოვნად სუსტი იქნება შეფასების ეს საფუძველი. ეს განსაკუთრებით ეხება ვალდებულებებს, რომლებიც წარმოიქმნება მოვალეობებიდან არაგაცვლით ოპერაციებში, რადგან ნაკლებად სავარაუდოა, რომ იარსებებს მსგავსი ვალდებულებების ღია, აქტიური და ორგანიზებული ბაზარი.
გათავისუფლების ღირებულება
7.82 „გათავისუფლების ღირებულება“ არის ტერმინი, რომელიც ვალდებულებების კონტექსტში გამოიყენება იმავე კონცეფციაზე მისანიშნებლად, როგორიცაა „ნეტო სარეალიზაციო ფასი“ აქტივების კონტექსტში. გათავისუფლების ღირებულება გულისხმობს მოვალეობის შესრულებისგან მყისეულად გათავისუფლების ღირებულებას. გათავისუფლების ღირებულება არის თანხა, რომელსაც კრედიტორი მიიღებს მოთხოვნის ანგარიშსწორებისათვის ან მესამე მხარე დააკისრებდა ვალდებულების მქონე პირისგან ვალდებულების გადასაცემად. როდესაც ვალდებულების შესრულებისგან გათავისუფლების ერთზე მეტი გზა არსებობს, გათავისუფლების ღირებულება არის უმცირესი თანხა - ეს თანმიმდევრულია აქტივების შემთხვევაში გამოყენებული მიდგომისა, როდესაც ნეტო სარეალიზაციო ფასი არ ასახავს ფასს, რომელიც მიიღებოდა ჯართის დილერისთვის მიყიდვის შედეგად, თუ უფრო მაღალი ფასის მიღება იქნებოდა შესაძლებელი აქტივის იმ მყიდველისთვის მისაყიდად, რომელსაც სურს მისი მოხმარება.
7.83 ზოგიერთ ვალდებულების შემთხვევაში, განსაკუთრებით საჯარო სექტორში, ვალდებულების გადაცემა პრაქტიკულად შეუძლებელია და შესაბამისად, გათავისუფლების ღირებულება იქნება თანხა, რომელსაც კრედიტორი მიიღებს თავისი მოთხოვნის ანგარიშსწორებისთვის. ეს თანხა ცნობილი იქნება, თუ ის მითითებულია კრედიტორთან შეთანხმებაში - მაგალითად, როდესაც ხელშეკრულება მოიცავს კონკრეტულ შეწყვეტის დებულებას.
7.84 ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება არსებობდეს იმ ფასის მტკიცებულება, რომლითაც შესაძლებელია ვალდებულების გადაცემა - მაგალითად, ზოგიერთი საპენსიო ვალდებულებების შემთხვევაში. ვალდებულების გადაცემა განსხვავდება სხვა მხარესთან, რომელიც შეასრულებს ერთეულის მოვალეობას ან გასწევს ვალდებულებისგან წარმოქმნილ ყველა დანახარჯებს, შეთანხმების დადებისგან. ვალდებულების გადაცემისთვის აუცილებელია ერთეულის წინააღმდეგ ყველა მოთხოვნის დაფარვა. თუ შეთანხმების შედეგი ეს არ არის, მაშინ ვალდებულება ისევ ერთეულის ვალდებულებად დარჩება.
7.85 იმისათვის, რომ შეფასდეს გათავისუფლების ღირებულება შესაფერისია თუ არა ვალდებულების შეფასებისათვის, აუცილებელია იმის გათვალისწინება, განსაზღვრული სახით ვალდებულებისგან გათავისუფლება არის თუ არა ალტერნატივა ერთეულისთვის, გათავისუფლების შედეგების, როგორიცაა მაგალითად, ზიანის მიყენება ერთეულის რეპუტაციისთვის, გათვალისწინებით.
7.86 ისევე როგორც ნეტო სარეალიზაციო ფასია შესაბამისი მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც რესურსების თვალსაზრისით ერთეულისთვის ყველაზე ეფექტიანი ხელმისაწვდომი მოქმედების კურსია აქტივის გაყიდვა, ისევე გათავისუფლების ღირებულება შესაბამისია მხოლოდ მაშინ, როდესაც რესურსების თვალსაზრისით ერთეულისთვის ყველაზე ეფექტიანი ხელმისაწვდომი მოქმედების კურსია მოვალეობისგან მყისვე გათავისუფლება. განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში, როდესაც შესრულების ღირებულება ნაკლებია გათავისუფლების ღირებულებაზე, შესრულების ღირებულება უფრო შესაბამის ინფორმაციას უზრუნველყოფს, ვიდრე გათავისუფლების ღირებულება, თუნდაც შესაძლებელი იყოს მოვალეობისგან გათავისუფლებაზე მოლაპარაკება პუნქტში 7.84 აღწერილი ვალდებულების გადაცემის მეთოდების შესაბამისად.
ვალდებულების აღების ფასი
7.87 „ვალდებულების აღების ფასი“ არის ტერმინი, რომელიც ვალდებულებების კონტექსტში გამოიყენება იმავე კონცეფციაზე მისანიშნებლად, როგორიცაა ჩანაცვლების ღირებულება აქტივებისთვის. ისევე როგორც ჩანაცვლების ღირებულება წარმოადგენს ფასს, რომელსაც ერთეული რაციონალურად გადაიხდიდა აქტივის შესაძენად, ვალდებულების აღების ფასიც არის ფასი, რომელსაც ერთეული რაციონალურად მიიღებდა არსებული ვალდებულების ასაღებად. ნებაყოფილობით განხორციელებული გაცვლითი ოპერაციები იძლევა ვალდებულების აღების ფასის მტკიცებულებას - ეს ასე არ არის არაგაცვლითი ოპერაციების შემთხვევაში.
7.88 ისეთი საქმიანობის კონტექსტში, რომელიც ხორციელდება მოგების მისაღებად, ერთეული ვალდებულებას აიღებს მხოლოდ მაშინ, თუ ფასი, რომელსაც მას გადაუხდიან ვალდებულების ასაღებად, აღემატება მისი შესრულების ან მისგან გათავისუფლების ღირებულებას - ანუ ანგარიშსწორების თანხას. ვალდებულების აღების აღნიშნული ფასის ერთეულის მიერ მიღების შემდეგ ერთეულს აქვს კრედიტორისადმი მოვალეობა.
7.89 ვალდებულების თავდაპირველად გაცვლითი ოპერაციით წარმოშობისას ვალდებულების აღების ფასი წარმოადგენს თანხას, რომელიც ერთეულმა მიიღო ამ ვალდებულების ასაღებად - ამგვარად, როგორც წესი, გონივრულია დაშვება, რომ ვალდებულების აღების ფასი არის ფასი, რომელსაც ერთეული რაციონალურად მიიღებდა მსგავსი ვალდებულების ასაღებად. ის უფრო მეტ თანხას დაარიცხავდა, თუ კონკურენციის ზეწოლა ამის საშუალებას მისცემდა, მაგრამ მას უფრო დაბალ ფასად ვალდებულების აღების სურვილი არ ექნებოდა. ისევე როგორც ჩანაცვლების ღირებულებაა მიმდინარე ღირებულება, კონცეპტუალურად ვალდებულების აღების ფასიც მიმდინარე ღირებულებაა. თუმცა, პრაქტიკაში პრობლემები არსებობს იმ მოვალეობების ფასების ცვლილებების ასახვასთან დაკავშირებით, რომლებიც ვალდებულების აღების ფასით არის ასახული.
7.90 საქმიანობის შედეგის მოვალეობების ვალდებულების აღების ფასით ასახვის შედეგი არის ის, რომ მოვალეობის აღების მომენტში ნამეტი არ აისახება. ნამეტი ან დეფიციტი ფინანსურ ანგარიშგებაში აისახება იმ პერიოდში როდესაც ვალდებულები შესრულდება (ან მისგან გათავისუფლდება), რადგან ის არის სხვაობა ვალდებულების შესრულებისგან წარმოქმნილ შემოსავალსა და ვალდებულების ანგარიშსწორების დანახარჯებს შორის.
7.91 ერთეულს შეიძლება ჰქონდეს პოტენციური მოვალეობა, რომელიც აღემატება ვალდებულების აღების ფასს. ერთეული იძულებულია, რომ ეცადოს ხელშეკრულებიდან გათავისუფლება, ხელშეკრულების მეორე მხარეს უნდა შეეძლოს იმ ზარალის ანაზღაურების მოთხოვნა, რომელსაც ის მიიღებს, ისევე როგორც ნებისმიერი გადახდილი თანხის დაბრუნების მოთხოვნა. თუმცა, თუ ერთეულს შეუძლია მოვალეობის ანგარიშსწორება მისი შესრულებით, მას შეუძლია თავიდან აიცილოს მსგავსი დამატებითი მოვალეობები და სამართლიანად წარადგინოს მოვალეობა ვალდებულების აღების ფასზე არაუმეტესი თანხით - ეს ანალოგიურია მდგომარეობის, როდესაც აქტივს მის ჩანაცვლების ღირებულებაზე მეტ სარგებელი მოაქვს. ასეთ ვითარებაში, როგორც პუნქტში 7.42 არის ახსნილი, შეფასების ყველაზე შესაფერისი საფუძველი იქნება ჩანაცვლების ღირებულება და არა გამოყენების ღირებულება.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ახლავს, მაგრამ არ არის კონცეპტუალური საფუძვლების შემადგენელი ნაწილი.
შეფასების როლი კონცეპტუალურ საფუძვლებში
დს7.1 სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ კონცეპტუალურ საფუძვლებში თავიდან აქცენტი უნდა გაკეთდეს ფინანსური ანგარიშგების ელემენტებზე, ფინანსური ანგარიშგებისთვის სტანდარტების შემუშავების სამომავლო საქმიანობის სათანადოდ და გამჭვირვალედ წარმართვისთვის. მართალია, საკონსულტაციო დოკუმენტის, ფინანსურ ანგარიშგებაში აქტივებისა და ვალდებულებების შეფასება (საკონსულტაციო დოკუმენტი), რესპონდენტების მცირე ნაწილმა ეჭვქვეშ დააყენა ეს მიდგომა, მაგრამ სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ ამ ეტაპზე მოქმედების სფეროს შეზღუდვის თავდაპირველი ახსნა სწორი იყო და ხელახლა დაადასტურა ეს.
შეფასების მიზანი
დს7.2 სსბასსს-მა განიხილა საჭირო იყო თუ არა სპეციფიკური შეფასების მიზნის შემუშავება. თავდაპირველად სსბასსს-ის მოსაზრება იყო, რომ საჭირო არ იყო ცალკე შეფასების მიზანი, რადგან შეფასების მიზანმა შეიძლება შევსების ნაცვლად კონკურენცია გაუწიოს ფინანსური ანგარიშისა და ხარისხობრივი მახასიათებლების მიზნებს. შესაბამისად, განსახილველ პროექტში, ფინანსურ ანგარიშგებაში აქტივებისა და ვალდებულებების შეფასება (განსახილველი პროექტი), შეთავაზებული იყო ფაქტორები, რომლებიც ფინანსური ანგარიშისა და ხარისხობრივი მახასიათებლების მიზნების თანმიმდევრული შეფასების საფუძვლის შერჩევის შესაფერისია, მაგრამ ის არ მოიცავდა შეფასების მიზანს.
დს7.3 ამ მიდგომის თანმიმდევრულად აღნიშნულ განსახილველ პროექტში შეთავაზებული იყო, რომ კონცეპტუალურ საფუძვლებში არ იქნებოდა ყველა გარემოებისთვის შეფასების ერთადერთი საფუძვლის (ან საფუძვლების კომბინაციის) გამოვლენის მცდელობა. სსბასსს-მა გააცნობიერა, რომ ყველა ვითარებისთვის შეფასების ერთადერთი საფუძვლის შეთავაზება გარკვევით წარმოაჩენდა ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახულ სხვადასხვა თანხებს შორის ურთიერთკავშირს - კერძოდ, ის შექმნიდა სხვადასხვა აქტივებისა და ვალდებულებების თანხების შინაარსიან თანხებად არეგირების შესაძლებლობას. თუმცა, სსბასსს ფიქრობს, რომ არ არსებობს ერთადერთი შეფასების საფუძველი, რომელიც უზრუნველყოფს ფინანსური ანგარიშგების მიერ ფინანსური ანგარიშის მიზნების მაქსიმალურად დაკმაყოფილებასა და ხარისხობრივი მახასიათებლების მიღწევას.
დს7.4 აღნიშნული განსახილველი პროექტი მოიცავდა „ალტერნატიულ შეხედულებას“, სადაც შეთავაზებული იყო შეფასების მიზანი იმის გამო, რომ კონცეპტუალურ საფუძვლები, რომელიც შეფასების მიზანს არ აკავშირებს ფინანსური ანგარიშის მიზნებთან, არასრულია და შეზღუდავს სსბასსს-ის უნარს, მიიღოს თანმიმდევრული გადაწყვეტილებები შეფასების შესახებ ფინანსური ანგარიშგების სხვადასხვა სტანდარტებში და დროთა განმავლობაში. უფრო მეტიც, შეფასების მიზნის არარსებობის პირობებში, აღნიშნულ „ალტერნატიულ შეთავაზებაში“ განხილული იყო, რომ არსებობს რისკი, რომ შეიძლება განსხვავებული და/ან არასათანადო შეფასების საფუძვლები იქნეს გამოყენებული მსგავსი კლასის აქტივებისა და ვალდებულებების შესაფასებლად. „ალტერნატიულ შეხედულებაში“ შეთავაზებული იყო შეფასების შემდეგი მიზანი:
შეფასების ისეთი მახასიათებლების შერჩევა, რომლებიც ყველაზე სამართლიანად ასახავს ერთეულის ფინანსურ შესაძლებლობას, საოპერაციო შესაძლებლობასა და მომსახურების ღირებულებას, ისე, რომ ის სასარგებლო იყოს ერთეულის აღრიცხვისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის.
დს7.5 მრავალი რესპონდენტი ემხრობოდა აღნიშნულ განსახილველ პროექტში მოცემულ მიდგომას და მათ მხარი დაუჭირეს „ალტერნატიულ შეხედულებას“. სსბასსს ასევე აღიარებს შეხედულებას, რომ კონცპეტუალური საფუძვლების მიდგომა შეფასებისადმი უნდა იყოს სასურველი და კონცეპტუალურ საფუძვლებში გამოვლენილ უნდა იქნეს ერთადერთი შეფასების საფუძველი, რომელსაც გაამყარებს კაპიტალის იდეალური კონცეფცია16. სსბასს-მა გადაწყვიტა, რომ საოპერაციო შესაძლებლობის კონცეფცია შესაფერისია და შეიძლება მისი განვითარება საჯარო სექტორის ერთეულებისათვის, რომელთა ძირითადი მიზანია მომსახურების გაწევა. თუმცა, შეფასების მსგავსი მიზნის მიღება გულისხმობს ფაქტობრივად ერთმნიშვნელოვნად აღიარებას, რომ მიმდინარე ღირებულების შეფასებები უპირატესია პირვანდელი ღირებულების შეფასებებზე საოპერაციო შესაძლებლობის წარდგენის თვალსაზრისით, ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებისას. პუნქტებში დს7.15–დს7.19 განხილული მიზეზების გამო სსბასსს-მა გაითვალისწინა, რომ პირვანდელი ღირებულების შეფასებები ხშირად აკმაყოფილებს შეფასების მიზანს და ამგვარად, მასზე სათანადო აქცენტი უნდა გაკეთდეს კონცეპტუალურ საფუძვლებში.
დს7.6 შედეგად, სსბასსს დარწმუნდა მათი მოსაზრებებით, ვინც ამბობდა, რომ შეფასების მიზანი აუცილებელია შეფასების საფუძვლების შერჩევის თაობაზე სტანდარტის დამდგენთა მიერ გადაწყვეტილებების მიღებისას სახელმძღვანელოდ. თუმცა, სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ აქტივებსა და ვალდებულებებს ერთეულების საქმიანობის ფინანსურ შედეგებსა და ფინანსურ მდგომარეობაში სხვადასხვაგვარად შეაქვთ წვლილი და მსგავსი შეფასება უნდა ეფუძნებოდეს მათ მიერ ფინანსურ შესაძლებლობასა და საოპერაციო შესაძლებლობაში წვლილის შეტანის კონტექსტს. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ შეფასების საფუძვლის დაკავშირებამ კაპიტალის იდეალურ კონცეფციასთან შეიძლება მეტისმეტად შეზღუდოს შეფასების საფუძვლების არჩევანი. ამგვარად, სსბასსს-მა უარყო შეხედულება, რომ შეფასების მიზნის შერჩევა უნდა ემყარებოდეს კაპიტალის კონცეფციას და ხელახლა დაადასტურა თავისი მოსაზრება, რომ შეფასების შერეული მიდგომაა შესაფერისი საჯარო სექტორის სტანდარტების დამდგენთათვის.
დს7.7 სსბასსს-მა განიხილა შესაფერისი იყო თუ არა „ალტერნატიულ შეხედულებაში“ შეთავაზებული შეფასების მიზანი. ზოგიერთის აზრით შეთავაზებული შეფასების მიზანი ძალიან იყო მორგებული მიმდინარე ღირებულების შეფასებებზე. თუმცა, სსბასსს-მა ჩამოაყალიბა შეხედულება, რომ მინიშნება „მომსახურების ღირებულებაზე“ უზრუნველყოფს საკმარის კავშირს პირვანდელ ღირებულებასთან, რადგან მომსახურების ღირებულება შეიძლება განისაზღვროს როგორც პირვანდელი ღირებულების, ისე მიმდინარე ღირებულების შეფასებით. ამიტომ, სსბასსს-მა მიიღო „ალტერნატიულ შეხედულებაში“ მოცემული შემდეგი შეფასების მიზანი მცირე ცვლილებით:
შეფასების ისეთი მახასიათებლების შერჩევა, რომლებიც ყველაზე სამართლიანად ასახავს ერთეულის მომსახურების ღირებულებას, ფინანსურ შესაძლებლობასა და საოპერაციო შესაძლებლობას, ისე, რომ ის სასარგებლო იყოს ერთეულის აღრიცხვისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის.
დს7.8 სსბასსს-მა ასევე აღნიშნა, რომ შეფასების სხვადასხვა საფუძვლების გამოყენების ნაკლოვანებები შეიძლება მინიმუმამდე შემცირდეს შემდეგის მეშვეობით:
● განსხვავებული შეფასების საფუძვლების შერჩევა მხოლოდ მაშინ, როდესაც ეს გამართლებულია ეკონომიკური გარემოებებით, რაც უზრუნველყოფს მსგავსი გარემოებების შემთხვევაში აქტივებისა და ვალდებულებების ერთიდაიმავე საფუძველზე ანგარიშგებას; და
● გამჭვირვალე წარდგენისა და განმარტებით შენიშვნებში ინფორმაციის გამჟღავნების მოთხოვნა, რათა უზრუნველყოფილ იქნეს შეფასების საფუძვლებისა და თითოეული მათგანის გამოყენებით მიღებული თანხების გარკვევით ასახვა.
საწყისი და შემდგომი შეფასება
დს7.9 შეფასების საფუძვლის შერჩევა საჭიროა როგორც აქტივის ან ვალდებულების პირველად აღიარებისას - საწყისი შეფასება - ასევე შემდგომ პერიოდში ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახვისას - შემდგომი შეფასება. ზოგიერთი სააღრიცხვო პოლიტია ისეა გამოხატული, რომ შეიძლება გულისხმობდეს განსხვავებული პრინციპების გამოყენებას საწყისი და შემდგომი შეფასებებისთვის. მაგალითად, აქტივი შეიძლება თავდაპირველად გარიგების ფასით აღიარდეს, შემდეგ კი მიმდინარე ღირებულებით. ამიტომ, სსბასსს-მა განიხილა საკითხი, კონცეპტუალურ საფუძვლებში საწყისი და შემდგომი შეფასებები ცალ-ცალკე უნდა იქნეს განხილული თუ არა.
დს7.10 ერთ-ერთი მიზეზი იმისა, რატომ შეიძლება საწყისი და შემდგომი შეფასებისათვის განსხვავებული შეფასების საფუძვლების განსაზღვრა, არის ის, რომ შემდგომი შეფასებისას გამოყენებული შეფასების საფუძველი შეიძლება არ იყოს ხელმისაწვდომი საწყისი შეფასებისას. ეს განსაკუთრებით გავრცელებულია საჯარო სექტორში, სადაც აქტივები ზოგჯერ შენატანების სახით მიიღება, სუბსიდირებულია ან სხვა არაფულადი აქტივების სანაცვლოდ მიიღება. მსგავს შემთხვევაში ოპერაციის ღირებულება შეიძლება უცნობი იყოს და თუ აქტივი შემდეგ საწყისი ღირებულებით უნდა აღირიცხოს, როგორიცაა მაგალითად პირვანდელი ღირებულება ან ჩანაცვლების ღირებულება, საწყისი შეფასებისას სუროგატის სახით შეფასების სხვა საფუძველი უნდა განისაზღვროს, რათა აქტივი აისახოს ისე, თითქოს ნებაყოფლობით განხორციელებული ოპერაციის პირობებით განხორციელდა მისი შესყიდვა. სუროგატები შეიძლება ასევე საჭირო იყოს დარიცხვის მეთოდით აღრიცხვის შემოღებამდე შეძენილი აქტივების საწყისი შეფასებისთვის, როდესაც გარიგების ფასი უცნობია. ისეთი სუროგატების გამოყენება, რომლებიც აკმაყოფილებენ შეფასების მიზანსა და ხარისხობრივ მახასიათებლებს, წარმოადგენს შეფასების საფუძვლის გამოყენებას და არა მისგან გადახვევას.
დს7.11 საწყის და შემდგომ შეფასებებს შორის აშკარა განსხვავებების კიდევ ერთი მიზეზია, როდესაც აქტივი მიმდინარე ღირებულებით უნდა აღირიცხოს და გარიგების ფასმა უნდა ასახოს კონკრეტული მიმდინარე შეფასების საფუძველი, რომელიც შემდეგში გამოიყენება. მსგავს შემთხვევაში იმის მითითება, რომ აქტივი თავდაპირველად გარიგების ფასით უნდა აღიარდეს, ცხადად წარმოაჩენს, რომ ამ პოლიტიკის გამოყენება არ გამოიწვევს შემოსავლისა და ხარჯის წარმოქმნას თავდაპირველი აღიარებისას - „პირველი დღის“ შემოსულობებს ან ზარალს. პრინციპში, ერთიდაიგივე შეფასების საფუძველი გამოიყენება როგორც საწყისი, ისე შემდგომი აღიარებისათვის - თითოეული მათგანის მოთხოვნებია სხვაგვარად განსაზღვრული, აღქმის ხელშეწყობის მიზნით.
დს7.12 სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ პრინციპში ერთიდაიგივე ფაქტორები გაითვალისწინება საწყის და შემდგომ შეფასებებში. შესაბამისად, წინამდებარე თავში მოცემული განხილვა ვრცელდება ორივე სიტუაციაზე.
საწყისი და საბოლოო ღირებულებები: გამოყენების ღირებულება
დს7.13 შეფასების საფუძვლების კლასიფიკაცია შეიძლება იმის მიხედვით, ისინი საწყის ღირებულებას უზრუნველყოფენ თუ საბოლოო ღირებულებას. როგორც პუნქტში 7.8 იქნა განხილული, საწყისი ღირებულებები ასახავენ შესყიდვის ღირებულებას, ხოლო საბოლოო ღირებულებები ასახავენ:
● ეკონომიკურ სარგებელს მაშინვე გაყიდვიდან; ან
● თანხას, რომელიც წარმოიქმნება აქტივიდან მისი გამოყენებისა და შემდეგ გაყიდვის შემთხვევაში.
სსბასსს-ის აზრით იმის გაცნობიერება, შეფასების საფუძველი საწყის ღირებულებას განაპირობებს თუ საბოლოო ღირებულებას, სასარგებლოა იმისათვის, რომ განსაზღვროს შეფასების რომელი საფუძველი აკმაყოფილებს საუკეთესოდ შეფასების მიზანს.
დს7.14 სსბასსს-მა განიხილა გამოყენების ღირებულება საწყის ღირებულებად უნდა კლასიფიცირდეს თუ საბოლოო ღირებულებად. ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივისათვის გამოყენების ღირებულება გულისხმობს დისკონტირებული ფულადი ნაკადის მოდელის გამოყენებას საქონლისა და მომსახურების გაყიდვიდან მოსალოდნელი ფულადი ნაკადებისთვის. ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივებისათვის გამოყენების ღირებულება სუროგატის სახით იყენებს ჩანაცვლების ღირებულებას - ჩანაცვლების ღირებულება საწყისი ღირებულებაა. აღნიშნულის გამო ზოგიერთმა გამოთქვა მოსაზრება, რომ ფულადი სახსრების არწარმომქმნელი აქტივის გამოყენების ღირებულება საწყისი ღირებულებაა მანამ, სანამ აქტივი მოიხმარება და საბოლოო ღირებულებაა მაშინ, როდესაც ის გაიყიდება - ამ შეხედულებით იმის არმითითება, რომ გამოყენების ღირებულება მოიცავს როგორც საწყის, ისე საბოლოო პერსპექტივას, არ ასახავს საჯარო სექტორის გარემოებებს. სსბასსს აცნობიერებს ამ მოსაზრებას, მაგრამ არ ფიქრობს, რომ სუროგატის სახით ჩანცვლების ღირებულების გამოყენება ნიშნავს, რომ გამოყენების ღირებულება საწყისი ღირებულება გახდება. ამგვარად, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ გამოყენების ღირებულება საბოლოო ღირებულებაა, როგორც ფულადი სახსრების წარმომქმნელი, ისე არწარმომქმნელი აქტივებისათვის.
შეფასების საფუძვლები აქტივებისთვის
პირვანდელი ღირებულება
დს7.15 პირვანდელი ღირებულება ფართოდ გავრცელებული შეფასების საფუძველია მრავალ იურისდიქციაში. საკონსულტაციო დოკუმენტისა და განსახილველი პროექტის მრავალმა რესპონდენტმა დაუჭირა მხარი პირვანდელი ღირებულების, როგორც შეფასების საფუძვლის ფართოდ გამოყენების გაგრძელებას, ძირითადად შეფასების სხვა საფუძვლებთან კომბინაციაში. მათ ამ მოსაზრებას მხარი დაუჭირეს ანგარიშვალდებულების მიზნისა და პირვანდელი ღირებულების აღქმადობისა და შემოწმებადობის გათვალისწინებით. მათ ასევე აღნიშნეს, რომ რადგან პირვანდელი ღირებულება ფართოდაა გავრცელებული შეფასების სხვა საფუძვლებთან კომბინაციით, მისი გამოყენების გაგრძელება უზრუნველყოფს იმ დანახარჯების თავიდან აცილებას, რომელიც წარმოიქმნებოდა არსებული სტანდარტის, რომლითაც მოითხოვება ან ნებადართულია პირვანდელი ღირებულების გამოყენება, სამომავლო გადასინჯვის შედეგად შეფასების სხვა საფუძვლის გამოყენება რომ ყოფილიყო მოთხოვნილი.
დს7.16 ზოგიერთმა რესპონდენტმა გაითვალისწინა, რომ პირვანდელი ღირებულების შესახებ ინფორმაცია უზრუნველყოფს ძალიან შესაბამის საფუძველს მომსახურების ღირებულების ანგარიშგებისათვის, რადგან, პირვანდელ ღირებულებასა და ერთეულის მიერ ფაქტობრივად განხორციელებულ ოპერაციებს შორის კავშირი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ანგარიშვალდებულების შეფასებისათვის. კერძოდ, პირვანდელი ღირებულება უზრუნველყოფს ინფორმაციას, რომლის გამოყენება შეუძლიათ რესურსის მიმწოდებლებს მათზე დაკისრებული გადასახადების სამართლიანობის შესაფასებლად, ან იმის შესაფასებლად, საანგარიშგებო პერიოდში როგორ იქნა გამოყენებული რესურსები, რომელიც მათ სხვაგვარად შეიტანეს ერთეულში.
დს7.17 სსბასსს ეთანხმება, რომ მრავალ კონტექსტში შესაბამისია ინფორმაციის უზრუნველყოფა ერთეულის მიერ ფაქტობრივად განხორციელებული ოპერაციების შესახებ და მომხმარებლები დაინტერესებულნი არიან მომსახურების ღირებულებით ფაქტობრივი ოპერაციების საფუძველზე. პირვანდელი ღირებულება უზრუნველყოფს ინფორმაციას საანგარიშგებო პერიოდში მომსახურების მიწოდების დანახარჯების შესახებ, ნაცვლად იმისა, თუ რა ეღირება მომსახურების მომავალში გაწევა; პირვანდელი ღირებულების შესახებ ინფორმაციის საფუძველზე დაფუძნებულმა ფასწარმოქმნის შესახებ გადაწყვეტილებებმა შეიძლება ხელი შეუწყონ სამართლიანობას მომსახურების მომხმარებლებისადმი.
დს7.18 სსბასსს ასევე აღიარებს მათ შეხედულებებს, რომელთა აზრით პირვანდელი ღირებულების გამოყენება ხელს უწყობს ფაქტობრივი ფინანსური შედეგებისა და დამტკიცებული ბიუჯეტების შედარებას. სსბასსს-თვის მისაღებია, რომ ხშირ შემთხვევაში, ბიუჯეტები შეიძლება მომზადებულ იქნეს პირვანდელი ღირებულების საფუძველზე და როდესაც ეს ასეა, პირვანდელი ღირებულებით შეფასება აუმჯობესებს ბიუჯეტთან შედარებას.
დს7.19 სსბასსს ასევე აცნობიერებს საპირისპირო შეხედულებას: მომსახურების გაწევის ღირებულების შეფასება და ანგარიშგება იმ ღირებულებით, რომელიც გამოყენებულ იქნა ამ მომსახურების გასაწევად, უზრუნველყოფს სასარგებლო ინფორმაციას როგორც გადაწყვეტილებების მიღების, ისე ანგარიშვალდებულების მიზნებისათვის. რადგან პირვანდელი ღირებულება არ ასახავს აქტივების ღირებულებას მათი მოხმარების დროს, ის არ იძლევა ინფორმაციას ამ ღირებულების შესახებ იმ ვითარებაში, როდესაც ფასების ცვლილების გავლენა მნიშვნელოვანია. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ მნიშვნელოვანია კონცეპტუალურ საფუძვლებში ზემოაღნიშნულ ორივე შეზღუდვაზე რეაგირება.
საბაზრო ღირებულება და სამართლიანი ღირებულება
დს7.20 განსახილველი პროექტით სამართლიანი ღირებულება არ იყო შეთავაზებული, როგორც შეფასების საფუძველი. სანაცვლოდ, შეთავაზებული იყო საბაზრო ღირებულება, რომელიც ისევე იყო განმარტებული სსბასსს-ის ლიტერატურაში კონცეპტუალური საფუძვლების შემუშავების დროს, როგორც სამართლიანი ღირებულება. მრავალმა რესპონდენტმა აღნიშნა სამართლიანი ღირებულების, როგორც შეფასების საფუძვლის გამოტოვება. მათ აღნიშნეს, რომ სამართლიანი ღირებულება არის შეფასების საფუძველი, რომელიც განისაზღვრება და გამოიყენება შეფასების მოთხოვნების მითითებისათვის მრავალი გლობალური და ეროვნული სტანდარტების დამდგენის მიერ და სამართლიანი ღირებულების განმარტება ინტენსიურად გამოიყენება სსბასსს-ის ლიტერატურაში. სამართლიანი ღირებულების მრავალმა მომხრემ განაცხადა, რომ ის უნდა განისაზღვროს, როგორც საბოლოო ღირებულება, როგორც ეს განმარტებულია ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტებში (ფასს).17
დს7.21 სსბასსს-ის მიერ განსახილველ პროექტში მოცემული მიდგომის შეთავაზების მიზეზი იყო ის, რომ სამართლიანი ღირებულება საბაზრო ღირებულების მსგავსია და შეფასების ორივე საფუძვლის გამოყენება დააბნევდა ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებელს. სსბასსს-მა ასევე აღნიშნა, რომ სამართლიანი ღირებულება ფასს-ში ცალსახად საბოლოო ღირებულებაა - კონცეპტუალური საფუძვლების შემუშავების დროს სსბასსს-ის ლიტერატურაში მოცემული სამართლიანი ღირებულების განმარტებისგან განსხვავებით. ამგვარად, საჯარო სექტორში სამართლიანი ღირებულების შესაბამისობა ძირითადად შემოიფარგლება ინფორმაციის მიწოდებით ფინანსური შესაძლებლობის შესახებ, და არა ინფორმაციის მიწოდებით საოპერაციო შესაძლებლობისა და მომსახურების ღირებულების შესახებ. ამასთან, ამ თავში ჩანაცვლების ღირებულება თავად არის შეფასების საფუძველი, და არა სამართლიანი ღირებულების განსაზღვრისთვის საჭირო შეფასების მეთოდი.
დს7.22 საჯარო სექტორში მრავალი აქტივია სპეციალიზებული და შესაბამისად, საწყის და საბოლოო ფასებს შორის განსხვავება მნიშვნელოვანია. როდესაც აქტივი სამომავლო მომსახურების ან ეკონომიკურ სარგებლის უფრო დიდ ღირებულებას უზრუნველყოფს, ვიდრე აქტივის საბოლოო ფასია, შეფასება, რომელიც საბოლოო ღირებულებას ასახავს, არ არის ყველაზე შესაბამისი საფუძველი. როდესაც რესურსების თვალსაზრისით აქტივის გამოყენების ყველაზე ეფექტიანი გზა გაყიდვაა - რადგან მისი გამოყენების შედეგად გაწეული მომსახურების ღირებულება ან მოსალოდნელი ფულადი ნაკადები ნაკლებია მისი გაყიდვიდან მისაღებ ღირებულებაზე, მაშინ შეფასების ყველაზე შესაბამისი საფუძველი სავარაუდოდ ნეტო სარეალიზაციო ფასი იქნება, რომელიც რეალიზებული საქონლის თვითღირებულებასაც ასახავს და მართალია, სავარაუდოდ საბაზრო მტკიცებულებაზე იქნება დაფუძნებული, მაგრამ არ არის გამოყენებული დაშვება, რომ ღია, აქტიური და ორგანიზებული ბაზარი არსებობს.
დს7.23 სამართლიანი ღირებულების, როგორც შეფასების საფუძვლის ღირსებების განხილვისას სსბასსს-მა განაცხადა, რომ სამართლიანი ღირებულება უზრუნველყოფს ფინანსური უკუგების შეფასების შესაბამის საფუძველს. როდესაც აქტივები სამართლიანი ღირებულებითაა ასახული, საქმიანობის ფინანსური შედეგები შეიძლება შეფასდეს საბაზრო ღირებულებებით ნაგულისხმევი უკუგების კონტექსტში. თუმცა, საჯარო სექტორის საქმიანობის მიზანი, როგორც წესი, ფინანსური უკუგების მიღება არ არის, ამიტომ მსგავსი უკუგების შეფასების შესაბამისობა შეზღუდულია.
დს7.24 შეფასების თავის დასრულებისას სსბასსს-მა განიხილა ამ საკითხზე რეაგირების სამი ძირითადი ალტერნატივა:
● საბოლოო ღირებულებაზე დაფუძნებული სამართლიანი ღირებულების განმარტების მიღება;
● სსბასს-ში მოცემული სამართლიანი ღირებულების განმარტების შენარჩუნება კონცეპტუალური საფუძვლების შემუშავებამდე; ან
● საბაზრო ღირებულების გამოყენება, სამართლიანი ღირებულების ნაცვლად, შეფასების საფუძვლის სახით, როგორც განსახილველ პროექტშია შეთავაზებული.
დს7.25 საბოლოო ღირებულებაზე დაფუძნებული სამართლიანი ღირებულების განმარტება გულისხმობს იმ განმარტების გამოყენებას, რომელიც კარგად არ მიესადაგება საჯარო სექტორის ერთეულების უმეტესობის მიზნებს - მომსახურების გაწევა, ნაცვლად ფულადი სახსრების წარმოქმნისა. საეჭვოა, საბოლოო ღირებულებაზე დაფუძნებული შეფასებები უზრუნველყოფს თუ არა შესაბამის ინფორმაციას საოპერაციო შესაძლებლობებისათვის ფლობილი მრავალი აქტივისთვის და ვალდებულებებისთვის, როდესაც შეუძლებელია ვალდებულების გადაცემა.
დს7.26 კონცეპტუალურ საფუძვლებში სსბასსს-ის სამართლიანი ღირებულების არსებული განმარტების ან ამ განმარტების ოდნავ მოდიფიცირებული ვერსიის ასახვა ნიშნავს, რომ სტანდარტების ორ გლობალურ დამდგენს ერთიდაიმავე ტერმინის კონცეპტუალურად განსხვავებული განმარტებები ექნებათ.
დს7.27 სსბასსს აცნობიერებს სამართლიანი ღირებულების შეფასების საფუძვლის სახით არგამოყენების გავლენას სსბასსს-ის ლიტერატურაზე კონცეპტუალური საფუძვლების დასრულების დროს, რადგან მრავალი სსბასს მოიცავდა სამართლიან ღირებულებას შეფასების მოთხოვნებში ან ალტერნატივებში.
დს7.28 დასაბალანსებლად სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ საბოლოო ღირებულებაზე დაფუძნებული სამართლიანი ღირებულების განმარტების ან სამართლიანი ღირებულების საჯარო სექტორისთვის სპეციფიკური განმარტების გამოყენების ნაცვლად, კონცეპტუალურ საფუძვლებში შეფასების საფუძვლად საბაზრო ღირებულება ყოფილიყო მოცემული, სამართლიანი ღირებულების ნაცვლად. სსბასსს სამართლიან ღირებულებას უყურებს, როგორც შეფასების კონკრეტული საბოლოო შედეგის წარსადგენ მოდელს. სსბასსს-მა შეიძლება სტანდარტების დონეზე დამატებითი სამუშაო ჩაატაროს, რათა ახსნას წინამდებარე საფუძვლებში მოცემული შეფასების საფუძველი როგორ შეესაბამება ფასს-ში გამოყენებულ სამართლიან ღირებულებას.
ჩანაცვლების ღირებულება, ნეტო სარეალიზაციო ფასი და გამოყენების ღირებულება
დს7.29 რადგან საჯარო სექტორის ერთეულების მიზანია მომსახურების გაწევა, ხშირ შემთხვევაში არაგაცვლითი ოპერაციების მეშვეობით, ნაცვლად მოგების მიღებისა, მრავალი არაფინანსური აქტივი ფლობილია საოპერაციო მიზნებისათვის. უფრო მეტიც, ამ აქტივების უმეტესობა სპეციალიზებულია და ნაკლებად სავარაუდოა, რომ შეძენილ ან გაყიდულ იქნეს ღია, აქტიურ და ორგანიზებულ ბაზრებზე. საბაზრო ღირებულება ხელს უწყობს ფინანსური შესაძლებლობისა და საოპერაციო შესაძლებლობის შეფასებას, როდესაც საოპერაციო აქტივები სპეციალიზებული არ არის და იყიდება ღია, აქტიურ და ორგანიზებულ ბაზრებზე. თუმცა, მიმდინარე შეფასების საფუძვლები, გარდა საბაზრო ღირებულებისა, საჭიროა იმისათვის, რომ უზრუნველყოფილ იქნეს სასარგებლო ინფორმაცია მომსახურების ღირებულებისა და საოპერაციო შესაძლებლობის შესახებ, როდესაც აქტივები სპეციალიზებულია და ბაზარზე დაფუძნებული ინფორმაცია შეზღუდულია.
დს7.30 შეფასების ისეთი საფუძვლის შერჩევისას, რომელიც ყველაზე სასარგებლო ინფორმაციას უზრუნველყოფს სპეციალიზებული აქტივებისათვის, სსბასსს ცდილობდა მოეძებნა საფუძველი, რომელიც ასახავს საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ საქონლისა და მომსახურების უწყვეტ მიწოდებას. მსგავსი აქტივებისთვის ყველაზე შესაფერისი საფუძველია ის, რომელიც უზრუნველყოფს ინფორმაციას აქტივზე მიკუთვნებადი მომსახურების პოტენციალის ღირებულების შესახებ.
დს7.31 სსბასსს-მა შეფასების საფუძვლის სახით განიხილა რეპროდუქცის ღირებულება. რეპროდუქციის ღირებულება ადვილად აღქმადია. თუმცა, ის ასახავს იდენტური აქტივის მიღების ღირებულებას, აქტივის მომსახურების პოტენციალის ჩანაცვლების ნაცვლად. ამგვარად, რეპროდუქციის ღირებულებამ შეიძლება ასახოს აქტივის ის მახასიათებლები, რომლებსაც აღარ აქვთ ეკონომიკური დანიშნულება და მისმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს აქტივის ღირებულების გადაჭარბებით შეფასება. ჩანაცვლების ღირებულების შემთხვევაში ეს რისკი არ არსებობს, რადგან ის ემყარება ყველაზე ეკონომიურ დანახარჯს, რომელიც საჭიროა ერთეულის მიერ აქტივის მომსახურების პოტენციალის ჩასანაცვლებლად. მიუხედავად იმისა, რომ სსბასსს-მა გააცნობიერა, რომ ჩანაცვლების ღირებულების გამოთვლა ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება რთული იყოს და სუბიექტურ განსჯას მოიცავდეს, მან დაასკვნა, რომ ჩანაცვლების ღირებულება არის მიმდინარე ღირებულების შეფასების საფუძველი, რომელიც ხშირ შემთხვევაში საუკეთესოდ აკმაყოფილებს შეფასების მიზანსა და ხარისხობრივ მაჩვენებლებს. სსბასსს აღიარებს, რომ აუცილებელია სტანდარტების დონეზე სახელმძღვანელო მითითებები ჩანაცვლების ღირებულების მიდგომის გამოყენებისთვის.
დს7.32 სსბასსს-მა აღიარა, რომ ჩანაცვლების ღირებულება ყოველთვის ვერ იქნება შესაფერისი შეფასების საფუძველი სპეციალიზებული საოპერაციო აქტივებისათვის. შეიძლება არსებობდეს სიტუაციები, როდესაც ერთეული აღარ აპირებს აქტივის გამოყენებას. მსგავს ვითარებაში ჩანაცვლების ღირებულება შეფასების სასარგებლო საფუძველი არ არის, რადგან ირაციონალური იქნებოდა ერთეულის მიერ აქტივის მომსახურების პოტენციალის ჩანაცვლება. ამგვარად, სსბასსს-მა განიხილა შესაფერისი შეფასების საფუძველი მსგავსი ვითარებისთვის. ასეთ ვითარებაში ერთეულის სპეციფიკური შეფასების საფუძველი ასახავს შეზღუდვებს გაყიდვაზე ერთეულისთვის და უზრუნველყოფს უფრო შესაფერის საბოლოო ღირებულებას. სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ ნეტო სარეალიზაციო ფასი საუკეთესოდ აკმაყოფილებს შეფასების მიზანს. ამგვარად, წინამდებარე თავში ნეტო სარეალიზაციო ფასი მოცემულია, როგორც შეფასების საფუძველი. ნეტო სარეალიზაციო ფასი ასევე უზრუნველყოფს ინფორმაციას, რომელიც აკმაყოფილებს შეფასების მიზანს, როდესაც ერთეულს ხელშეკრულებით ან სავალდებულო შეთანხმებით მოეთხოვება აქტივის საბაზრო ღირებულებაზე ნაკლებად გაყიდვა, სავარაუდოდ სოციალური ან პოლიტიკური მიზნის მისაღწევად.
დს7.33 იმ გარემოებების სრული ანალიზის უზრუნველყოფისათვის, სადაც საჯარო სექტორის ერთეულები ოპერირებენ, სსბასსს-მა ასევე განიხილა სიტუაცია, როდესაც რაციონალური არ იქნებოდა ერთეულისთვის აქტივში განივთებული მომსახურების პოტენციალის ჩანაცვლება, მაგრამ მაინც უფრო რაციონალური იქნებოდა ერთეულის მიერ აქტივის ოპერირების გაგრძელება, ვიდრე მისი მყისვე გაყიდვა. გამოყენების ღირებულება მოიცავს ფულად ნაკადებს ან მომსახურების პოტენციალს აქტივის გამოყენების გაგრძელებიდან და შემოსავალს მისი გაყიდვიდან. ამგვარად, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ გამოყენების ღირებულება უნდა განისაზღვროს, როგორც პოტენციური შეფასების საფუძველი. სსბასსს აღიარებს, რომ შეფასების ეს საფუძველი მარტივი არ არის ფულადი სახსრების არწარმომქნელ კონტექსტში გამოყენების თვალსაზრისით და გამოყენების ღირებულების განსაზღვრისას შეიძლება აუცილებელი იქნეს სუროგატის სახით ჩანაცვლების ღირებულების გამოყენება.
სამართლიანი ღირებულების მოდელი
დს7.34 როგორც პუნქტში დს7.20 არის მითითებული, განსახილველ პროექტში სამართლიანი ღირებულება არ ყოფილა შეთავაზებული, როგორც შეფასების მოდელი. თუმცა, მასში შეთავაზებული იყო სამართლიანი ღირებულების შეფასების მოდელი, როგორც შეფასების მეთოდი, როდესაც განისაზღვრება, რომ საბაზრო ღირებულება არის სათანადო შეფასების საფუძველი, მაგრამ ბაზარი არა არის აქტიური, ღია ან ორგანიზებული.
დს7.35 განსახილველი პროექტის რესპონდენტთა უმცირესობამ დაუჭირა მხარი სამართლიანი ღირებულების შეფასების მოდელს. ამ რესპონდენტების ნაწილის აზრით სსბასსს-მა დამატებითი დეტალები უნდა უზრუნველყოს მისი გამოყენების შესახებ. სხვებმაც დაუჭირეს მხარი, მაგრამ გამოთქვეს მოსაზრება, რომ დეტალური შეფასების მოდელი შესაფერისი არ იქნებოდა კონცეპტუალური საფუძვლებისთვის - ზოგიერთი მათგანის აზრით ეს საკითხი სტანდარტების დონის შეფასების მეთოდით უნდა გადაჭრილიყო. მრავალმა რესპონდენტმა წარმოადგინა მოსაზრება, რომ სამართლიანი ღირებულება უნდა იქნეს შეთავაზებული, როგორც შეფასების საფუძველი, ფასს-ში მოცემული განმარტების გამოყენებით, ხოლო სხვებს სურდათ სამართლიანი ღირებულების შეფასების უფრო დეტალური ანალიზი, მისი შეფასების საფუძვლის სახით მიღებისთვის. საპირისპიროდ, სხვა რესპონდენტებმა გამოთქვეს მოსაზრება, რომ სამართლიანი ღირებულების საჯარო სექტორისთვის გამოყენება შეუფერებელია.
დს7.36 სსბასსს დაარწმუნა მათმა შეხედულებებმა, ვისაც მიაჩნდა, რომ სამართლიანი ღირებულების მოდელი ძალიან დაბალი დონეა კონცეპტუალური საფუძვლებისთვის. სსბასსს-მა მიიღო ასევე იმ რესპონდენტების შეხედულება, რომელთა აზრით სამართლიანი ღირებულების შეფასების მოდელის სახით არგამოყენება, მაგრამ ამ მოდელის მეშვეობით სამართლიანი ღირებულების ხელახლა შემოღება დამაბნეველია. ამგვარად, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ საბოლოო თავში არ ასახოს სამართლიანი ღირებულების მოდელი.
ჩამორთმევის ღირებულების მოდელი
დს7.37 საკონსულტაციო დოკუმენტში განხილული იყო ჩამორთმევის ღირებულების მოდელი, როგორც მიმდინარე ღირებულების შეფასების საფუძვლის შერჩევის საფუძველი. ზოგიერთმა რესპონდენტმა ეჭვი გამოთქვა - განსაკუთრებით იმის გამო, რომ მოდელის გამოყენება ძვირი დაჯდებოდა და მომზადებლებს უთანასწორო ტვირთს დააკისრებდა, რადგან მათ მოუწევდათ სამი შესაძლო შეფასების საფუძვლის განხილვა თითეული ანგარიშგებული აქტივისთვის. მრავალმა რესპონდენტმა ასევე განაცხადა, რომ ის ძალიან რთულია. გამოითქვა ასევე მოსაზრება, რომ ჩამორთმევის ღირებულების მოდელი მეტისმეტად აზვიადებს შესაბამისობის ხარისხობრივ მახასიათებელს და უგულებელყოფს სხვა ხარისხობრივ მახასიათებლებს.
დს7.38 მართალია, სსბასსს აცნობიერებს, რომ ჩამორთმევის მოდელი წარმატებით იქნა მიღებული ზოგიერთ იურისდიქციაში, მაგრამ სსბასსს მთლიანად ან ნაწილობრივ აცნობიერებს ზემოაღნიშნულ ნაკლოვანებებს. ამგვარად, სსბასსს-მა ჩამორთმევის მოდელი განსახილველ პროექტში ასახა, როგორც ალტერნატიული მეთოდი ჩანაცვლების ღირებულებას, ნეტო სარეალიზაციო ფასსა და გამოყენების ღირებულებას შორის არჩევანის გასაკეთებლად, როდესაც გადაწყდება მიმდინარე შეფასების საფუძვლის გამოყენება, მაგრამ შეუძლებელია შესაფერისი საფუძვლის გამოვლენა ფინანსური ანგარიშის მიზნებისა და ხარისხობრივი მახასიათებლების გათვალისწინებით.
დს7.39 მიუხედავად იმისა, რომ განსახილველი პროექტის რესპონდენტთა უმცირესობა ძალიან უჭერდა მხარს ჩამორთმევის მოდელს, მრავალმა რესპონდენტმა განაგრძო პრეტენზიების გამოთქმა მოდელის სირთულესთან დაკავშირებით. სსბასსს აღიარებს ასევე ჩამორთმევის მოდელის ტექნიკურ ბუნდოვანებას - თუ გასაყიდი ფასი ჩანაცვლების ღირებულებას აღემატება, მაშინ შეიძლება განვითარების შესაძლებლობის გამოვლენა და მომხმარებელს უნდა მიეწოდოს ეს ინფორმაცია, რაც გათვალისწინებული არ არის ჩამორთმევის მოდელით. აღნიშნული ფაქტორების გამო სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ კონცეპტუალურ საფუძვლებში არ აესახა ჩამორთმევის ღირებულების მოდელი. თუმცა, ჩანაცვლების ღირებულებას, ნეტო სარეალიზაციო ფასსა და გამოყენების ღირებულებას შორის ურთიერთკავშირის ანალიზში ამ მოდელის ზოგიერთი შეფასება შენარჩუნებულ იქნა - მაგალითად, შეუფერებელია აქტივის ჩანაცვლების ღირებულებით შეფასება, როდესაც ნეტო სარეალიზაციო ფასსა და გამოყენების ღირებულებას შორის უდიდესი ნაკლებია ჩანაცვლების ღირებულებაზე.
სიმბოლური ღირებულებები
დს7.40 ზოგიერთ იურისდიქციაში გარკვეული აქტივები ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში აღიარებულია სიმბოლური ღირებულებით, როგორც წესი, წარსადგენი ვალუტის ერთი ერთეულით. ეს მიდგომა გამოიყენება ფინანსურ ანგარიშგებაში აქტივების აღიარებისთვის, როდესაც რთულია შეფასების გაკეთება. სიმბოლური ღირებულების მხარდამჭერები ითვალისწინებენ, რომ ის ფინანსური ანგარიშგების მომხმარებლისთვის სასარგებლო ინფორმაციას უზრუნველყოფს და ხელს უწყობს აქტივის მართვისა და ბუღალტრული აღრიცხვის პროცესებს შორის კავშირს.
დს7.41 სსბასსს აცნობიერებს, რომ მსგავსი მიდგომის მიზანია სასარგებლო ინფორმაციის უზრუნველყოფა. თუმცა, სსბასსს-ის წევრების უმეტესობის აზრით სიმბოლური ღირებულება ვერ აკმაყოფილებს შეფასების მიზანს, რადგან ის არ იძლევა შესაბამის ინფორმაციას ფინანსური შესაძლებლობის, საოპერაციო შესაძლებლობისა და მომსახურების ღირებულების შესახებ. სსბასსს-ის წევრების უმეტესობამ დაასკვნა, რომ აქტივის სახით აღიარების შესახებ გადაწყვეტილება მიღებულ უნდა იქნეს იმის შეფასებით, მუხლი აკმაყოფილებს თუ არა აქტივის განმარტებასა და მე-5 თავში, ფინანსური ანგარიშგების ელემენტები, და მე-6 თავში, ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარება, მოცემულ აღიარების კრიტერიუმებს. სსბასსს ასევე დაეთანხმა, რომ როდესაც შეუძლებელია ან ძალიან ძვირადღირებულია შეფასების გაკეთება, მნიშვნელოვანია განმარტებით შენიშვნებში წარსადგენი ინფორმაციის სტანდარტების დონეზე განხილვა.
ვალდებულებების შეფასების საფუძველი
ვალდებულების აღების ფასი და გათავისუფლების ღირებულება
დს7.42 სსბასსს-მა აღიარა მათი შეხედულებები, ვინც აღნიშნა, რომ რადგან საჯარო სექტორის ერთეულები მრავალ მომსახურებას არაგაცვლითი ოპერაციების მეშვეობით ეწევიან, ხშირ შემთხვევაში არ იარსებებს ვალდებულების აღების ფასი. სსბასსს-ის აზრით გარემოებები, როდესაც ვალდებულების აღების ფასი დააკმაყოფილებს შეფასების მიზანს, შეზღუდულია. თუმცა, დაზღვევა და მსგავსი მოვალეობები, როგორიცაა მაგალითად ფინანსური გარანტიები, ვალდებულებებია, როდესაც ვალდებულების აღების ფასმა შეიძლება შესაბამისი და სამრთლიანად წარდგენილი ინფორმაცია უზრუნველყოს. მსგავს შემთხვევებში შეიძლება ვალდებულებები გადაფასდეს ვალდებულების აღების ფასით, რათა აისახოს თავდაპირველი აღიარების შემდეგ რისკის პრემიების ცვლილებები.
დს7.43 განსახილველი პროექტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა კითხვის ქვეშ დააყენა გათავისუფლების ღირებულების გამოყენების საკითხი. სსბასსს-მა აღიარა, რომ საჯარო სექტორში ხშირ შემთხვევაში, განსაკუთრებით არაგაცვლითი ოპერაციების დროს, ნაკლებად სავარაუდო იქნება გათავისუფლების ღირებულების გამოყენება, რადგან არ იარსებებს გარე მხარე, ვისთვისაც მისაღები იქნება ვალდებულების მქონე პირისგან ვალდებულების განსაზღვრული თანხის სანაცვლოდ გადაცემა. მაშინაც კი, როდესაც შესაძლებელია გადაცემის ღირებულების განსაზღვრა, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ გარე მხარისთვის მისაღები იყოს ანგარიშსწორების შესრულების ღირებულებაზე ნაკლები თანხის მიღება. ამგვარად, მოსალოდნელია, რომ არაგაცვლითი ოპერაციებიდან წარმოქმნილი ვალდებულებები შესრულების ღირებულებით შეფასდება, რომელიც ხშირ შემთხვევაში ერთადერთი პრაქტიკული და შესაბამისი შეფასების საფუძველია. მიუხედავად ამისა, სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ კონცეპტუალურ საფუძვლებში დატოვოს ვალდებულების აღების ფასი და გათავისუფლების ღირებულება, როგორც შეფასების საფუძვლები, რადგან შეიძლება არსებობდეს შეზღუდული შესაძლებლობები, როდესაც აღნიშნული შეფასების საფუძვლები დააკმაყოფილებს შეფასების მიზანს.
სხვა საკითხები
დს7.44 საკონსულტაციო დოკუმენტით მოთხოვნილი იყო რესპონდენტთა მოსაზრებები შეფასებასთან დაკავშირებულ შემდეგ ორ საკითხზე:
● ერთეულის საკუთარი საკრედიტო რისკისა და ერთეულის საკუთარ საკრედიტო რისკის ცვლილებებზე მიკუთვნებული ცვლილებებისადმი მიდგომა; და
● აქტივის შეფასებაში უნდა აისახოს მხოლოდ ამჟამინდელ გამოყენებასთან დაკავშირებული მომსახურების პოტენციალი თუ არა, ან აქტივის შეფასება უნდა მოიცავდეს თუ არა ნაზრდ ღირებულებას, რომელიც დაკავშირებულია მის შესაძლო ალტერნატიულ გამოყენებასთან.
დს7.45 რესპონდენტთა უმეტესობამ, ვინც კომენტარი გააკეთა ამ საკითხებზე, განაცხადა, რომ ამ საკითხების განხილვა უმჯობესია სტანდარტების დონეზე, კონცეპტუალურ საფუძვლებში განხილვის ნაცვლად. სსბასსს დაეთანხმა ამ მოსაზრებას და შესაბამისად, ეს საკითხები კონცეპტუალურ საფუძვლებში განხილული არ არის. სსბასსს-მა აღნიშნა, რომ როდესაც საბაზრო ღირებულება გამოიყენება ვალდებულების შესაფასებლად, აუცილებელია ერთეულის საკუთარი საკრედიტო რისკისადმი მიდგომის გათვალისწინება.
თავი 8: ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში წარდგენა
სარჩევი
პუნქტი
შესავალი 8.1–8.8
წარდგენა 8.4–8.8
ინფორმაციის შერჩევა 8.9–8.35
ინფორმაციის შერჩევა - ინფორმაციის ხასიათი 8.11–8.14
წარმოჩენის ან გამჟღავნებისთვის შერჩეული ინფორმაცია 8.15–8.24
ინფორმაციის შერჩევის პრინციპები 8.25–8.35
ინფორმაციის განთავსების ადგილი 8.36–8.44
სხვადასხვა ანგარიშებს შორის ინფორმაციის განაწილების პრინციპები
8.38–8.40
ანგარიშში ინფორმაციის განთავსების პრინციპები 8.41–8.44
ინფორმაციის ორგანიზება 8.45–8.64
ინფორმაციის ორგანიზებისთვის შესაბამისი ინფორმაციის ხასიათი 8.47–8.53
ინფორმაციის ორგანიზების პრინციპები 8.54–8.64
დასკვნის საფუძველი
შესავალი
8.1 წინამდებარე თავში მოცემული კონცეფციები ვრცელდება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში, მათ შორის მთავრობებისა და სხვა საჯარო სექტორის ერთეულების (ერთეულების) ფინანსურ ანგარიშგებებში, ინფორმაციის წარდგენაზე.
8.2 წარდგენა დაკავშირებულია 1-4 თავებთან - ფინანსური ანგარიშის მიზნები, მომხმარებელთა მოთხოვნილებები, ხარისხობრივი მახასიათებლები, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვები და ანგარიშვალდებული ერთეული - ყველა მათგანი გავლენას ახდენს წარდგენის შესახებ გადაწყვეტილებებზე. ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული ინფორმაციისთვის წარდგენა დაკავშირებულია ასევე ელემენტების განმარტებებთან, აღიარების კრიტერიუმებსა და შეფასების საფუძვლებთან, რომლებიც განხილულია თავებში 5-7 - მაგალითად:
● ელემენტების განმარტება გავლენას ახდენს მუხლებზე, რომლებიც შეიძლება წარდგენილ იქნეს ფინანსურ ანგარიშგებაში;
● აღიარების კრიტერიუმების გამოყენება გავლენას ახდენს ინფორმაციის განთავსების ადგილზე; და
● შეფასების საფუძვლების შერჩევა გავლენას ახდენს შეფასების მეთოდოლოგიის შესახებ წარდგენილ ინფორმაციაზე.
ენა, რომელზეც ფინანსური ანგარიშგება და სხვა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ o ანგარიშები გამოიცემა
8.3 ენა (ან ენები) რომელზეც ფინანსური ანგარიშგება და სხვა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშები გამოიცემა, ხელს უწყობს ფინანსური ანგარიშის მიზნისა და ხარისხობრივი მაჩვენებლების მიღწევას. ყველა ნათარგმნი ვერსია კეთილსინდისიერად უნდა შეესაბამებოდეს თავდაპირველი ენაზე დაწერილ ვერსიას. ნათარგმნი ვერსია ხელმისაწვდომია მომხმარებელთა მოთხოვნილებების დასაკმაყოფილებლად, შემდეგი საკითხების გათვალისწინებით:
● სამართლებრივი მოთხოვნები ერთეულის იურისდიქციაში; და
● თარგმნის დანახარჯები და სარგებელი.
წარდგენა
8.4 წარდგენა გულისხმობს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის შერჩევას, განთავსებასა და ორგანიზებას.
8.5 წარდგენის მიზანია ისეთი ინფორმაციის უზრუნველყოფა, რომელიც ხელს უწყობს ფინანსური ანგარიშის მიზნის შესრულებასა და ხარისხობრივი მახასიათებლების მიღწევას, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვების გათვალისწინებით. ინფორმაციის შერჩევის, განთავსებისა და ორგანიზების შესახებ გადაწყვეტილებები მიიღება ეკონომიკური და სხვა მოვლენების შესახებ ინფორმაციაზე მომხმარებელთა მოთხოვნილებების გათვალისწინებით.
8.6 1-ელ თავში ახსნილია, რომ სავარაუდოდ, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშები მრავალ ანგარიშს მოიცავს, რომელთაგან თითოეული უფრო უშუალოდ ეხება ფინანსური ანგარიშის მიზნებისა და ფინანსური ანგარიშის მოქმედების სფეროში ასახული საკითხების გარკვეულ ასპექტებს. ფინანსური ანგარიშგების გარდა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში მოცემულია ინფორმაცია, რომელიც შესაბამისია, მაგალითად ერთეულის მომსახურების კუთხით საქმიანობის შედეგებისა და მისი ფინანსების მდგრადობის შეფასებისთვის. ფინანსური ანგარიშის მიზნები, რომლებიც ვრცელდება კონკრეტულ ანგარიშში ასახულ სფეროებზე, წარმართავს გადაწყვეტილებებს ანგარიშის წარდგენის შესახებ.
8.7 წარდგენის შესახებ გადაწყვეტილებები:
● შეიძლება განაპირობებდნენ ახალი ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშის შექმნას, ინფორმაციის მოძრაობას ანგარიშებს შორის ან არსებული ანგარიშების გაერთიანებას; ან
● შეიძლება წარმოადგენდეს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ინფორმაციის შერჩევის, განთავსებისა და ორგანიზების შესახებ დეტალურ გადაწყვეტილებებს.
წარდგენის შესახებ გადაწყვეტილებები ურთიერთდაკავშირებულია
8.8 ინფორმაციის შერჩევის, განთავსებისა და ორგანიზების შესახებ გადაწყვეტილებები ურთიერთდაკავშირებულია და პრაქტიკაში სავარაუდოდ ერთად უნდა იქნეს განხილული. შერჩეული ინფორმაციის მოცულობა და ხასიათი გავლენას ახდენს იმაზე, ის ცალკე ანგარიშში აისახება თუ ცხრილის ან ცალკე განრიგების სახით ორგანიზდება. ქვემოთ მოცემულ სამ ნაწილში ცალ-ცალკეა განხილული წარდგენის შესახებ თითოეული გადაწყვეტილება.
ინფორმაციის შერჩევა
8.9 ინფორმაციის შერჩევის შესახებ გადაწყვეტილებები გულისხმობს იმის განსაზღვრას, რომელი ინფორმაცია აისახება:
● ფინანსურ ანგარიშგებაში; და
● ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში, ფინანსური ანგარიშგების გარდა (დანარჩენი ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშები).
8.10 როგორც მე-2 თავში, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშის მიზნები და მომხმარებლები, არის ახსნილი, ფინანსური ანგარიშის მიზანია ერთეულის შესახებ ისეთი ინფორმაციის უზრუნველყოფა, რომელიც სასარგებლოა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშების მომხმარებლისთვის ანგარიშვალდებულებისა და გადაწყვეტილებების მიღების მიზნებისათვის. მე-2 თავში აღწერილია ინფორმაციის სახეები, რომელიც მომხმარებლებს სჭირდებათ ფინანსური ანგარიშის მიზნების შესასრულებლად. აღნიშნული აღწერა საფუძვლად უდევს გადაწყვეტილებებს იმის თაობაზე, საჭიროა თუ არა გარკვეული სახის ანგარიშები. წინამდებარე თავში აქცენტი გაკეთებულია იმ ფინანსური ინფორმაციის შერჩევაზე, რომელიც ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში უნდა იქნეს წარდგენილი, ფინანსური ანგარიშგებისა და სხვა ანგარიშების ჩათვლით.
ინფორმაციის შერჩევა — ინფორმაციის ხასიათი
ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული ინფორმაციის ხასიათი
8.11 მე-2 თავში განხილული მომხმარებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებები განაპირობებენ ფინანსური ანგარიშგებისთვის ინფორმაციის შერჩევას. აღნიშნული მოთხოვნილებები მოიცავს ინფორმაციას ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის, საქმიანობის ფინანსური შედეგებისა და ფულადი ნაკადების შესახებ, რათა:
● მომხმარებლებმა შეძლონ გამოავლინონ ერთეულის რესურსები და ამ რესურსებზე მოთხოვნები საანგარიშგებო თარიღით;
● შეფასდეს საკითხები, როგორიცაა ერთეულმა რესურსები ეკონომიურად შეიძინა და ეფექტიანად და ეფექტურად მოიხმარა თუ არა თავისი მომსახურების გაწევის მიზნების მისაღწევად; და
● შეფასდეს საქმიანობის ფინანსური შედეგები და ერთეულის ლიკვიდობა და გადახდისუნარიანობა.
8.12 ფინანსურ ანგარიშგებაში შეიძლება ასევე მოცემული იყოს ინფორმაცია, რომელიც მომხმარებლებს ეხმარება შემდეგი საკითხების შეფასებაში:
● ერთეულმა რამდენად შეასრულა თავისი ფინანსური მიზნები;
● რამდენად შეესაბამება ერთეულის შემოსავალი, ხარჯები, ფულადი ნაკადები და ფინანსური შედეგები დამტკიცებულ ბიუჯეტებს; და
● რამდენად იცავდა ერთეული კანონმდებლობასთან ან იმ სხვა ნებისმიერ წესებთან შესაბამისობას, რომლითაც რეგულირდება საჯარო ფინანსების მოძიება და გამოყენება.
8.13 ფინანსურ ანგარიშგებაში სრულყოფილად არ აისახება ერთეულის მიერ მომსახურების გაწევის შედეგები. თუმცა, ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახულმა ინფორმაციამ შეიძლება უზრუნველყოს მომსახურების კუთხით საქმიანობის შედეგების ფინანსური ასპექტებისთვის შესაბამისი ინფორმაცია, როგორიცაა მაგალითად ინფორმაცია შემდეგის შესახებ:
● მომსახურებასთან დაკავშირებული შემოსავალი, ხარჯები და ფულადი ნაკადები; და
● აქტივები და ვალდებულებები, რომლებიც გამოიყენება მომხმარებელთა მიერ მაგალითად, ერთეულის საოპერაციო შესაძლებლობის ან იმ ფინანსური რისკების შეფასებისთვის, რომელმაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს მომსახურების გაწევაზე.
8.14 ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშების სხვა ანგარიშებში მოცემულია ფინანსური ანგარიშგების დამატებითი ინფორმაცია. მსგავსი ინფორმაცია შეიძლება, მაგალითად, მოიცავდეს:
● ინფორმაციას ერთეულის სახელმწიფო ფინანსების მდგრადობის შესახებ;
● ფინანსური ანგარიშგების განხილვასა და ანალიზს; ან
● ინფორმაციას მომსახურების კუთხით საქმიანობის შედეგების შესახებ.
წარმოჩენის ან გამჟღავნებისთვის შერჩეული ინფორმაცია
8.15 ინფორმაცია შეირჩევა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში წარმოჩენის ან გამჟღავნებისთვის. წარმოჩენისთვის შერჩეული ინფორმაცია მოიცავს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშის ძირითად შეტყობინებებს, ხოლო გამჟღავნებისთვის შერჩეული ინფორმაცია წარმოჩენილ ინფორმაციას უფრო სასარგებლოს ხდის დეტალური ინფორმაციის უზრუნველყოფით, რომელიც მომხმარებლებს ეხმარება წარმოჩენილი ინფორმაციის აღქმაში. გამჟღავნებით წარმოჩენის ჩანაცვლება არ შეიძლება.
8.16 საზოგადოდ, თავიდან უნდა იქნეს აცილებული ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ინფორმაციის გამეორება. თუმცა, შეიძლება ერთიდაიმავე ინფორმაციის როგორც წარმოჩენა, ისე გამჟღავნება. მაგალითად, ფინანსურ ანგარიშგებაში წარმოჩენილი მთლიანი თანხა შეიძლება განმეორდეს განმარტებით შენიშვნებში, სადაც წარმოჩენილი მთლიანი თანხა დანაწევრდება. ანალოგიურად, ერთიდაიგივე ინფორმაცია შეიძლება წარდგენილ იქნეს სხვადასხვა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში, განსხვავებული მიზნებისათვის.
წარმოჩენისთვის შერჩეული ინფორმაცია
8.17 ყოველი ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიში შეიცავს ძირითად შეტყობინებას, ამიტომ ყოველი ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიში შეიცავს წარმოჩენილ ინფორმაციას. წარმოჩენილი ინფორმაცია ლაკონური და აღქმადი უნდა იყოს, რათა მომხმარებელმა შეძლოს წარდგენილ ძირითად შეტყობინებებზე აქცენტის გაკეთება და ყურადღება არ გაიფანტოს დეტალებით, რამაც შეიძლება აღნიშნული შეტყობინებები დაფაროს. წარმოჩენილი ინფორმაცია თვალსაჩინოდაა წარდგენილი, წარდგენის სათანადო მეთოდების გამოყენებით, როგორიცაა მაგალითად დასახელება, საზღვრები, ცხრილები და გრაფიკები.
8.18 ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული მუხლები ინფორმაციას იძლევიან ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა ანგარიშვალდებული ერთეულის ფინანსური მდგომარეობა, საქმიანობის ფინანსური შედეგები და ფულადი ნაკადები.
8.19 იმის შეფასება, მუხლი აკმაყოფილებს თუ არა აღიარების კრიტერიუმებს, ერთ-ერთი ძირითადი მექანიზმია იმისათვის, რომ განისაზღვროს ინფორმაცია ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში უნდა აისახოს, საქმიანობის ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში თუ განმარტებით შენიშვნებში, ან ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშების რომელიმე სხვა ნაწილში. სხვა შემთხვევებში, მაგალითად ფულადი ნაკადების ანგარიშგების შემთხვევაში, წარმოჩენილი ინფორმაცია ასევე ხელს უწყობს ფინანსური ანგარიშის მიზნების მიღწევას.
8.20 მუხლებისა და ჯამების წარმოჩენის მოთხოვნების შემუშავება გულისხმობს წარმოჩენილი ინფორმაციის სტანდარტიზაციის დაბალანსებას, რაც აღქმადობას უწყობს ხელს ერთეულის სპეციფიკურ ფაქტორებზე მორგებული ინფორმაციით. როგორც სტანდარტიზებული წარმოჩენის მოთხოვნების, ისე ერთეულის სპეციფიკური ინფორმაციის წარმოჩენის მოთხოვნების მიზანია იმის უზრუნველყოფა, რომ ფინანსური ანგარიშის მიზნების შესასრულებლად აუცილებელი ინფორმაცია ხელმისაწვდომი იყოს ყველა ერთეულისთვის, და ისე იქნეს წარმოდგენილი, რომ ასახავდეს კონკრეტული ერთეულების ხასიათსა და ოპერაციებს.
გამჟღავნებისთვის შერჩეული ინფორმაცია
8.21 გამჟღავნებული ინფორმაცია სავარაუდოდ მოიცავს შემდეგს:
● წარმოჩენილი ინფორმაციის საფუძველი, როგორიცაა მაგალითად შესაბამისი პოლიტიკა ან მეთოდოლოგია;
● წარმოჩენილი ინფორმაციის დანაწევრება; და
● მუხლები, რომლებსაც წარმოჩენილი ინფორმაციის ყველა არა, მაგრამ გარკვეული ასპექტები საზიარო აქვს - მაგალითად, განმარტებითი შენიშვნები იმ მუხლებისთვის, რომლებიც ნაწილობრივ აკმაყოფილებენ ელემენტის განმარტების მახასიათებლებს18 ან ინფორმაციის გამჟღავნება მუხლებზე, რომლებიც აკმაყოფილებენ ელემენტის განმარტებას, მაგრამ არა აღიარების კრიტერიუმებს.
8.22 გამჟღავნებული ინფორმაციის დეტალიზების დონე ხელს უწყობს ფინანსური ანგარიშის მიზნების მიღწევას, თუ გადაჭარბებულად დეტალური არ არის. გამჟღავნებული ინფორმაცია, წარმოჩენილი ინფორმაციის მსგავსად, აუცილებელია ფინანსური ანგარიშის მიზნების მისაღწევად.
8.23 ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში გამჟღავნებული ინფორმაცია:
● აუცილებელია მომხმარებლის მიერ ფინანსური ანგარიშგების გასაგებად;
● უზრუნველყოფს ინფორმაციას, რომელიც ფინანსურ ანგარიშგებას წარადგენს ერთეულისა და საოპერაციო გარემოს კონტექსტში; და
● როგორც წესი, ცხადი და დამტკიცებადი ურთიერთობა აქვს ფინანსურ ანგარიშგებაში წარმოჩენილ იმ ინფორმაციასთან, რომელსაც ის ეხება.
8.24 განმარტებით შენიშვნებში ასახული ინფორმაცია შეიძლება ასევე მოიცავდეს:
● ერთეულთან დაკავშირებულ ფაქტორებს, რომლებმაც შეიძლება გავლენა მოახდინონ ანგარიშგებული ინფორმაციის განსჯაზე (მაგალითად, ინფორმაცია დაკავშირებულ მხარეებსა და კონტროლირებულ ერთეულებზე ან სხვა ერთეულებში წილების შესახებ);
● წარმოჩენილი ინფორმაციის საფუძველი (მაგალითად, ინფორმაცია სააღრიცხვო პოლიტიკისა და შეფასების შესახებ, მათ შორის შეფასების მეთოდები და შეფასების განუსაზღვრელობები, საჭიროების შემთხვევაში);
● ანგარიშგებაში ასახული თანხების დანაწევრება (მაგალითად, ძირითადი აქტივების დანაწევრება სხვადასხვა ჯგუფებად);
● მუხლები, რომლებიც ვერ აკმაყოფილებენ ელემენტის განმარტებას ან აღიარების კრიტერიუმებს, მაგრამ მნიშვნელოვანია ერთეულის ფინანსებისა და მომსახურების გაწევის უნარის გასაგებად - მაგალითად, ინფორმაცია იმ მოვლენებისა და პირობების შესახებ, რომლებმაც შეიძლება გავლენა იქონიონ სამომავლო ფულად ნაკადებზე ან მომსახურების პოტენციალზე, მათ შორის ფულად ნაკადებზე ან მომსახურების პოტენციალზე გავლენის ხასიათი, ხდომილობის ალბათობები და პირობების ცვლილებებზე სენსიტიურობა; და
● ინფორმაცია, რომელმაც შეიძლება ახსნას საბაზისო ტენდენციები, რაც გავლენას ახდენს წარმოჩენილ მთლიან თანხებზე.
ინფორმაციის შერჩევის პრინციპები
8.25 გადაწყვეტილებები იმის შესახებ, რომელი ინფორმაცია უნდა წარმოჩინდეს და რომელი უნდა გამჟღავნდეს განმარტებით შენიშვნებში, მოიცავს შემდეგი საკითხების გათვალისწინებას:
● ფინანსური ანგარიშის მიზანი;
● ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვები და ხარისხობრივი მახასიათებლები;
● შესაფერისი ეკონომიკური ან სხვა მოვლენები, რომელთა შესახებ ინფორმაცია შეიძლება საჭირო იყოს.
8.26 ინფორმაციის შერჩევის შედეგად მიიღება ინფორმაცია, რომელიც ხელს უწყობს ფინანსური ანგარიშის მიზნების შესრულებას, რომლებიც ეხება კონკრეტული ანგარიშით მოცულ სფეროს, ასევე უზრუნველყოფს შესაბამისად დეტალურ ინფორმაციას. ინფორმაციის შერჩევის შესახებ გადაწყვეტილებები მოიცავს ინფორმაციის პრიორეტიზაციასა და შეჯამებას. ინფორმაციის შერჩევისას თავიდან უნდა იქნეს აცილებული ჭარბი ინფორმაცია, რომელიც ამცირებს აღქმადობას. ჭარბმა ინფორმაციას შეიძლება გაართულოს მომხმარებლების მიერ ძირითადი შეტყობინებების აღქმა და შედეგად, ის საფრთხეს უქმნის ფინანსური ანგარიშის მიზნების შესრულებას.
8.27 ანგარიშის მოსამზადებლები, რომლებიც იყენებენ გამოცემულ დოკუმენტებსა და თავიანთ პროფესიულ განსჯას, პასუხისმგებელნი არიან მათ მიერ მომზადებული, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახული ინფორმაციის მიერ ფინანსური ანგარიშის მიზნების შესრულებასა და ხარისხობრივი მახასიათებლების მიღწევაზე.
8.28 ინფორმაციის შერჩევის შესახებ გადაწყეტილებებისათვის საჭიროა მუდმივი და კრიტიკული მიმოხილვა. შესაძლო შერჩევისთვის გამოვლენილი ინფორმაცია მიმოიხილება მისი დამუშავებისას და წარდგენისთვის გათვალისწინებისას, შესაბამისობაზე, არსებითბაზე და დანახარჯებსა და სარგებელზე განსაკუთრებული აქცენტის გაკეთებით, თუმცა ინფორმაციის შერჩევისას ითვალისწინებენ ყველა ხარისხობრივ მახასიათებელსა და შეზღუდვას. შეიძლება საჭირო იქნეს წარსულში მიღებული გადაწყვეტილებების გადასინჯვა, რადგან ახალი ინფორმაციის გამო შეიძლება არსებულო ინფორმაცია აღარ იყოს საჭირო, რადგან მუხლები ვეღარ აკმაყოფილებენ ხარისხობრივ მახასიათებლებს და/ან შეზღუდვებს.
8.29 ყველა ანგარიშგებული არსებითი ოპერაცია, მოვლენა და სხვა მუხლი ისეა წარდგენილი, რომ შინაარსს ენიჭება უპირატესობა სამართლებრივ ან სხვა ფორმასთან შედარებით, რათა მიღწეულ იქნეს შესაბამისობისა და სამართლიანი წარდგენის ხარისხობრივი მახასიათებლები.
8.30 მომხმარებლებისთვის ინფორმაციის მიღების სარგებელი უნდა დასაბუთდეს ამ ინფორმაციის შეგროვებასა და წარდგენაზე ერთეულის დანახარჯებით. ამ შეფასების გაკეთებისას მნიშვნელოვანი იმის გათვალისწინება, რა გავლენას ახდენენ ინდივიდუალური მუხლები წარდგენილ საერთო თვალსაზრისზე და წარდგენილი ინფორმაციის ხასიათზე. მუხლებს, რომლებიც ინდივიდუალურად განხილვისას შეიძლება ისე ჩანს, თითქოს მცირე სარგებელი მოაქვთ, შეიძლება უფრო მეტი სარგებელი გააჩნდეთ წარდგენილი ინფორმაციის სრულ პაკეტში წვლილის სახით.
8.31 ინფორმაცია საკმარისად დროულად უნდა იქნეს წარდგენილი, რათა მომხმარებლებმა შეძლონ ხელმძღვანელობისგან ანგარიშვალდებულების მოთხოვნა და მათთვის მომხმარებელთა გადაწყვეტილებების შესახებ ინფორმაციის მიწოდება.
8.32 ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშები შეიძლება მოიცავდეს ფინანსური საინფორმაციო სისტემის გარდა სხვა წყაროებიდან მიღებულ დამატებით ინფორმაციას. ხარისხობრივი მახასიათებლები ვრცელდება მსგავს ინფორმაციაზე. ნებისმიერი მსგავსი დამატებითი ინფორმაციის მიწოდების თარიღი რაც შეიძლება ახლოს უნდა იყოს ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის თარიღთან, რათა ასახული ინფორმაცია დროული იყოს.
წარმოჩენისა და გამჟღავნებისთვის ინფორმაციის შერჩევის პრინციპები
8.33 ინფორმაციის წარმოჩენის ან გამჟღავნების შესახებ გადაწყვეტილებები ვრცელდება როგორც ფინანსურ ანგარიშგებაზე, ისე სხვა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებზე. ფინანსური ანგარიშის მიზნები ვრცელდება კონკრეტული ანგარიშით მოცულ სფეროზე, წარმოჩენისა და გამჟღავნებისათვის ინფორმაციის გამოვლენის პროცესში სახელმძღვანელოდ. კონკრეტულ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში წარმოჩენისა და გამჟღავნებისათვის ინფორმაციის გამოვლენა შეიძლება მოიცავდეს შემდეგის შექმნას:
● კლასიფიკაციის პრინციპები;
● წარმოჩენილი ინფორმაციის ზოგადი სახეების ჩამონათვალი და მსგავსი ინფორმაციის ზოგადი სახეების ჩამონათვალი გამჟღავნებული ინფორმაციისთვის; და/ან
● იმ სპეციფიკური ინფორმაციის ჩამონათვალი, რომელიც მომზადებლებმა უნდა წარმოაჩინონ ან გაამჟღავნონ.
8.34 წარმოსაჩენი და გასამჟღავნებელი ინფორმაციის შერჩევის გადაწყვეტილებები მიიღება:
● ერთმანეთთან ურთიერთკავშირში და არა განცალკევებით; და
● რათა ეფექტურად განხორციელდეს ინტეგრირებული ინფორმაციის პაკეტის კომუნიკაცია.
8.35 ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახულ სხვა ინფორმაციასთან დაკავშირებით გადაწყვეტილებები ფრთხილად მიიღება, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშების ფინანსურ ანგარიშგებასთან ურთიერთობის გათვალისწინებით.
ინფორმაციის განთავსების ადგილი
8.36 ინფორმაციის განთავსების ადგილის შესახებ გადაწყვეტილებები მიიღება იმის თაობაზე:
● რომელ ანგარიშში აისახება ინფორმაცია; და
● ანგარიშის რომელ კომპენენტში განთავსდება ინფორმაცია.
8.37 ინფორმაციის განთავსების ადგილი გავლენას ახდენს ინფორმაციის წვლილზე ფინანსური ანგარიშის მიზნებისა და ხარისხობრივი მახასიათებლების მიღწევაში. განთავსების ადგილმა შეიძლება გავლენა იქონიოს მომხმარებლების მიერ ინფორმაციის ინტერპრეტირებასა და ინფორმაციის შესადარისობაზე. განთავსების ადგილი შეიძლება გამოყენებულ იქნეს იმისათვის, რომ:
● გადაიცეს ინფორმაცია ინფორმაციის ფარდობითი მნიშვნელობისა და ინფორმაციის სხვა მუხლებთან მისი კავშირების შესახებ;
● გადაიცეს ინფორმაცია ინფორმაციის ხასიათის შესახებ;
● ინფორმაციის სხვადასხვა მუხლები დაკავშირდეს ერთმანეთთან და გაერთიანდეს, რათა დააკმაყოფილოს მომხმარებლის კონკრეტული მოთხოვნილება; და
● ერთმანეთსგან განასხვაონ წარმოჩენისა და გამჟღავნებისთვის შერჩეული ინფორმაცია.
სხვადასხვა ანგარიშებს შორის ინფორმაციის განაწილების პრინციპები
8.38 ფაქტორები, რომლებიც ინფორმაციის ფინანსურ ანგარიშგებასა და საერთო დანიშნულების სხვა ფინანსურ ანგარიშებს შორის ინფორმაციის განაწილების შესახებ გადაწყვეტილებების შესაბამისია:
● ხასიათი: ინფორმაციის ხასიათი, მაგალითად, ისტორიული პერსპექტიულის საპირისპიროდ, ამყარებს ამ ინფორმაციის ერთიდაიმავე ან განსხვავებულ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში ასახვას, მაგალითად, შესადარისობასთან და/ან აღქმადობასთან დაკავშირებით გასათვალისწინებელი მოსაზრებების გამო;
● იურისდიქციის სპეციფიკური: იურისდიქციის სპეციფიკური ფაქტორები - მაგალითად, იურიდიული დოკუმენტები შეიცავენ მოთხოვნებს ინფორმაციის განთავსების ადგილის თაობაზე; და
● კავშირი: საჭიროა თუ არა დამატებითი ინფორმაციის მჭიდროდ დაკავშირება არსებულ ანგარიშში უკვე ასახულ ინფორმაციასთან. საჭიროა ყველა ინფორმაციას შორის კავშირის შეფასება და არა მხოლოდ ახალ და უკვე არსებულ ინფორმაციას შორის კავშირისა.
8.39 ზემოთ მოცემული ფაქტორები, რომლებიც მომდინარეობს ინფორმაციის არსებულ პაკეტზე ახალი ინფორმაციის დამატების პერსპექტივიდან, ასევე ვრცელდება იმის გათვალისწინებაზე, არსებული ინფორმაციის დაჯგუფების გაუმჯობესება საჭიროა თუ არა, რომელიც განხილულია ინფორმაციის ორგანიზების ნაწილში.
8.40 შეიძლება ცალკე ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიში გახდეს საჭირო, როდესაც:
● გამოვლინდება მომხმარებლის დამატებითი საინფორმაციო მოთხოვნილებები, რომელიც დაკმაყოფილებული არ არის არსებული ანგარიშით; და
● ცალკე ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიში, რომელიც აკმაყოფილებს აღნიშნულ მოთხოვნილებებს, უფრო მეტად სავარაუდოა, რომ მიაღწევს ფინანსური ანგარიშის მიზანსა და ხარისხობრივ მახასიათებლებს, ვიდრე არსებულ ანგარიშში ასახული ინფორმაცია.
ანგარიშში ინფორმაციის განთავსების პრინციპები
8.41 წინამდებარე თავის პუნქტში 8.17 მოცემულია, რომ წარმოჩენილი ინფორმაცია თვალსაჩინოდაა წარდგენილი, წარდგენის სათანადო მეთოდების გამოყენებით - ინფორმაციის განთავსების ადგილი არის აღნიშნულის მიღწევის ერთ-ერთი გზა. ანგარიშში ინფორმაციის განთავსების ადგილი უზრუნველყოფს, რომ წარმოჩენილი ინფორმაცია საკმარისად თვალსაჩინოა და არ იფარება უფრო დეტალური, გამჟღავნებული ინფორმაციით.
8.42 ფინანსურ ანგარიშგებაში ინფორმაციის განთავსების ადგილი ხელს უწყობს ერთეულის სრულყოფილი ფინანსური სურათის შესახებ ინფორმაციის მიწოდებას.
8.43 ფინანსური ანგარიშგების შემთხვევაში წარმოჩენილი ინფორმაცია ნაჩვენებია სათანადო ანგარიშგებაში და ინფორმაციის გამჟღავნება კი განმარტებით შენიშვნებში ხდება. წარმოჩენილი ინფორმაციისა და გამჟღავნებული ინფორმაციის ადგილმდებარეობის მიხედვით გარჩევა უზრუნველყოფს, რომ იმ მუხლებს, რომლებიც პირდაპირ არის დაკავშირებული საკომუნიკაციო საკითხებთან, როგორიცაა მაგალთად ერთეულის ფინანსური მდგომარეობა, საქმიანობის ფინანსური შედეგები და ფულადი ნაკადები, შეიძლება ხაზი გაესვას, ხოლო დამატებითი, დეტალური ინფორმაცია გამჟღავნდეს განმარტებით შენიშვნებში.
8.44 სხვა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშების შემთხვევაში წარმოჩენილი ინფორმაცია შეიძლება ცალკე აისახოს გამჟღავნებული ინფორმაციისგან, ან იგივე ადგილზე განთავსდეს, მაგრამ გამჟღავნებული ინფორმაციისგან განსხვავდებოდეს და უფრო თვალსაჩინო იყოს წარდგენის სხვა ხერხის მეშვეობით.
ინფორმაციის ორგანიზება
8.45 ინფორმაციის ორგანიზება ეხება ინფორმაციის მოწესრიგებას, დაჯგუფებას და რიგითობას, რაც გულისხმობს გადაწყვეტილებებს შემდეგი საკითხების თაობაზე:
● როგორ არის ინფორმაცია მოწსრიგებული ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში; და
● ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშის საერთო სტრუქტურა.
8.46 ინფორმაციის ორგანიზება გულისხმობს გადაწყვეტილებებს, მათ შორის გადაწყვეტილებებს ჯვარედინი მინიშნებების, ცხრილების, გარაფიკების, სათაურებისა და დანომრვის გამოყენებას და მუხლების მოწესრიგებას ანგარიშის კონკრეტულ კომპონენტში, ისევე როგორც გადაწყვეტილებებს მათ რიგითობაზე. ინფორმაციის ორგანიზება გავლენას ახდენს მომხმარებლების მიერ მის ინტერპრეტირებაზე.
ინფორმაციის ორგანიზებისთვის შესაბამისი ინფორმაციის ხასიათი
8.47 ინფორმაციის ორგანიზების შესახებ გადაწყვეტილებების მიღებისას ითვალისწინებენ:
● ინფორმაციებს შორის მნიშვნელოვან ურთიერთობას; და
● ინფორმაცია წარმოჩენისთვისაა თუ გამჟღავნებისთვის.
ურთიერთობების სახეები
8.48 მნიშვნელოვანი ურთიერთობები მოიცავს, მაგრამ არ შემოიფარგლება შემდეგით:
● გაუმჯობესება;
● მსგავსება; და
● საზიარო დანიშნულება.
8.49 გაუმჯობესება: ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშის ერთ ადგილზე განთავსებული ინფორმაცია შეიძლება გაუმჯობესდეს სადმე სხვაგან ინფორმაციის განთავსებით. მაგალითად, ბიუჯეტი, საპროგნოზო ინფორმაცია და ინფორმაცია მომსახურების გაწევის შედეგების შესახებ აუმჯობესებს ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახულ ინფორმაციას. შესაძლებელია ცხრილებისა და გრაფიკების გამოყენება ტექსტური ინფორმაციის აღქმადობის გასაუმჯობესებლად. ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშების გარეთ ანგარიშგებულ ინფორმაციაზე ბმულებმა შეიძლება გააუმჯობესონ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის აღქმადობა.
8.50 მსგავსება: მსგავსების ურთიერთობა არსებობს, როდესაც ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ერთ ადგილზე ანგარიშგებული ინფორმაცია ემყარება სხვა ადგილზე განთავსებულ ინფორმაციას და ეს ინფორმაცია არ შესწორებულა ან მცირე შესწორებებია მასში შეტანილი. მაგალითად, თუ მომსახურების გაწევის შედეგების შესახებ ინფორმაცია მოიცავს მომსახურების ღირებულებას ან სხვადასხვა სახის მომსახურების გაწევისას გამოყენებული აქტივების ღირებულებას, მაშინ შეიძლება გამოსადეგი იყოს იმის ჩვენება, როგორ არის ეს მთლიანი ციფრები დაკავშირებული ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახულ ხარჯთან და აქტივებთან. კიდევ ერთი მაგალითია ურთიერთობა ბიუჯეტის საპირისპიროდ ანგარიშგებულ მთლიან ხარჯებსა და საქმიანობის ფინანსურ შედეგებში ანგარიშგებულ მთლიან ხარჯებს შორის. ამ ორი განსხვავებული თანხის შეჯერებამ შეიძლება გააუმჯობესოს მომხმარებლის მიერ ერთეულის ფინანსების აღქმა.
8.51 საზიარო დანიშნულება: საზიარო დანიშნულების ურთიერთობა არსებობს, როდესაც სხვადასხვა ადგილებზე ანგარიშგებულ ინფორმაციას ერთიდაიგივე დანიშნულება აქვს. მაგალთად, როდესაც სხვადასხვა ანგარიშგებასა და განმარტებით შენიშვნებში ასახულია ინფორმაცია, რომელიც საჭიროა მომსახურების მიწოდების ანგარიშვალდებულების შესაფასებლად. ინფორმაცია (ა) სხვადასხვა მომსახურებების ფაქტობრივი და საბიუჯეტო ღირებულების შესახებ, (ბ) სხვადასხვა მომსახურების გაწევისას გამოყენებული ფინანსური და არაფინანსური რესურსების შესახებ და (გ) სხვადასხვა მომსახურების მომავალში გაწევის შესახებ, შეიძლება სხვადასხვა ადგილზე იყოს განთავსებული. ამ სხვადასხვა ადგილზე განთავსებულ ინფორმაციას შორის ურთიერთობის უფრო ნათლად წარმოჩენისათვის შეიძლება შესაფერისი იყოს ინფორმაციის ორგანიზება ისეთი ხერხების გამოყენებით, როგორიცაა საერთო სათაურები და მინიშნება.
8.52 ურთიერთობა შეიძლება არსებობდეს ინფორმაციას შორის, რომელიც ასახულია:
● სხვადასხვა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში;
● იგივე ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშის სხვადასხვა კომპონენტებში; და
● ერთი კომპონენტის სხვადასხვა ნაწილებში.
ინფორმაციის დაჯგუფება
8.53 სამი ფაქტორი, რომელიც ინფორმაციის შერჩევის ნაწილში იყო აღნიშნული, რომ გავლენას ახდენს ინფორმაციის განთავსების ადგილის შესახებ გდაწყვეტილებების მიღებაზე - კავშირი, ინფორმაციის ხასიათი და იურისდიქციის სპეციფიკური ფაქტორები - ასევე ვრცელდება მოსაზრებებზე იმის თაობაზე, შესაძლებელია თუ არა არსებული ინფორმაციის დაჯგუფების გაუმჯობესება. ინფორმაციის ეფექტური დაჯგუფების შესახებ გადაწყვეტილებების მიღების დროს ითვალისწინებენ ინფორმაციის პაკეტებს შორის კავშირს, ინფორმაციის სხვადასხვა პაკეტების ხასიათსა და რამდენადაც შესაფერისია, იურისდიქციის სპეციფიკურ ფაქტორებს.
ინფორმაციის ორგანიზების პრინციპები
8.54 ინფორმაციის ორგანიზება:
● ხელს უწყობს ფინანსური ანგარიშის მიზნების შესრულებას; და
● ხელს უწყობს ანგარიშგებული ინფორმაციის მიერ ხარისხობრივი მახასიათებლების დაკმაყოფილებას.
8.55 ინფორმაციის ორგანიზება:
● ეხმარება ძირითადი შეტყობინებების აღქმადობის უზრუნველყოფაში;
● გარკვევით გამოავლენს მნიშვნელოვან ურთიერთობებს;
● სათანადოდ თვალსაჩინოდ წარადგენს ინფორმაციას, რომელიც ძირითად შეტყობინებებს შეიცავს; და
● ხელს უწყობს შედარებებს.
8.56 ინფორმაციის დაკავშირება ხდება თანმიმდევრული სათაურების წარდგენის რიგითობისა და/ან ურთიერთობისა და ინფორმაციის სახისთვის შესაფერისი სხვა მეთოდების მეშვეობით. ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშების გარეთ ანგარიშგებულ ინფორმაციასთან კავშირის შემთხვევაში მნიშვნელოვანია, რომ:
● სხვა წყაროს ინფორმაციაზე ბმულები საფრთხის ქვეშ არ აყენებდეს ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშების მიერ ხარისხობრივი მახასიათებლების მიღწევას; და
● ნებისმიერი მსგავსი დაკავშირებული ინფორმაციის გამოცემის თარიღი რაც შეიძლება ახლოს იყოს ფინანსური ანგარიშგების წარდგენის თარიღთან, რათა ანგარიშგებულ ინფორმაცია იყოს დროული.
შესადარისობა
8.57 ინფორმაციის ორგანიზებისას ითვალისწინებენ დროთა განმავლობაში თანმიმდევრული წარდგენის სარგებელს. თანმიმდევრული წარდგენა ხელს უწყობს მომხმარებელს ინფორმაციის აღქმაში და ინფორმაციის ხელმისაწვდომობაში. ის ხელს უწყობს ასევე შესადარისობის ხარისხობრივი მახასიათებლის მიღწევაში.
ფინანსურ ანგარიშგებაში ინფორმაციის ორგანიზების პრინციპები
8.58 ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახული ინფორმაცია, როგორც წესი, ორგანიზებულია ციფრების ჯამებით და ქვე-ჯამებით, მისი ორგანიზება უზრუნველყოფს ისეთი საკითხების სტრუქტურულ მიმოხილვას, როგორიცაა ანგარიშვალდებული ერთეულის ფინანსური მდგომარეობა, საქმიანობის ფინანსური შედეგები და ფულადი ნაკადები.
8.59 ფინანსური ანგარიშგების შემთხვევაში ურთიერთობა შეიძლება არსებობდეს:
● წარმოჩენილი თანხების ქვეჯგუფებს ან წარმოჩენილ თანხებში ცვლილებებსა და ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაზე, საქმიანობის ფინანსურ შედეგებსა და/ან ფულად ნაკადებზე მათ გავლენას შორის;
● სხვადასხვა ფინანსურ ანგარიშგებაში წარმოჩენილ სხვადასხვა თანხებს შორის, რომელთაგან ყველა ასახავს საერთო გარე მოვლენის გავლენას, ან რომლებსაც ერთად შეაქვთ წვლილი ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის ან საქმიანობის ფინანსური შედეგის ამა თუ იმ ასპექტის აღქმაში; და
● წარმოჩენილ თანხებსა და დაკავშირებულ განმარტებით შენიშვნებში გამჟღავნებულ ინფორმაციას შორის, რომელიც უზრუნველყოფს ახსნა-განმრტებით ინფორმაციას ან სხვაგვარად უწყობს ხელს მომხმარებელს წარმოჩენილი მუხლის აღქმაში.
8.60 ფინანსურ ანგარიშგებაში ინფორმაციის ორგანიზება მოიცავს გადაწყვეტილებებს შემდეგი საკითხების შესახებ:
● ანგარიშგებების ტიპი და რაოდენობა;
● მთლიანი თანხების დანაწევრება არსებით ქვეკატეგორიებად;
● თითოეულ ანგარიშგებაში წარმოჩენილი მუხლების რიგითობა და დაჯგუფება;
● აგრეგირებული თანხების გამოვლენა (დამატებები და გამოკლებები); და
● სხვა ინფორმაციის გამოვლენა ანგარიშგებაში ასახვისთვის.
8.61 ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში გამჟღავნებული ინფორმაცია ორგანიზებულია ისე, რომ მათი ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახულ მუხლებთან ურთიერთობა ნათელია. განმარტებითი შენიშვნები ფინანსური ანგარიშგების შემადგენელი ნაწილია.
სხვა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ინფორმაციის ორგანიზების პრინციპები
8.62 როგორც ფინანსური ანგარიშგების შემთხვევაში, სხვა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ინფორმაციის ორგანიზება ხელს უწყობს წარმოჩენილი ინფორმაციის ძირითადი შეტყობინებების აღქმადობის უზრუნველყოფაში. წარდგენა, რომელიც ნათლად უჩვენებს მნიშვნელოვან ურთიერთობებს, სავარაუდოდ, აუმჯობესებს ანგარიშის მიერ:
● ფინანსური ანგარიშის მიზნების შესრულებას; და
● ხარისხობრივი მახასიათებლების მიღწევას.
8.63 შესაფერისი ინფორმაციის დაკავშირება მომხმარებელს ეხმარება მნიშვნელოვანი ინფორმაციის პოვნაში. ზოგიერთი ინფორმაცია უფრო აღქმადია, როდესაც გრაფების, დიაგრამების, ცხრილების, კოეფიციენტების ან საქმიანობის შედეგების ძირითადი ინდიკატორების სხით არის ორგანიზებული. სხვა ინფორმაცია ტექსტური ფორმით შეიძლება უფრო ეფექტურად იქნეს წარდგენილი. ინფორმაციის ორგანიზება ხელს უწყობს მომხმარებლის მიერ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახულ ინფორმაციებს შორის კავშირების აღქმას.
8.64 ინფორმაციის ორგანიზება ხელს უწყობს შედარებებს, მაგალთად, გარკვევით მინიშნება, როდესაც მუხლები მსგავსია ან არ არის მსგავსი. პერიოდებს შორის შესადარისობას უწყობს ხელს წლიდან წლამდე ერთიდაიმავე ერთეულის ინფორმაციის ორგანიზების ცვლილებების თავიდან აცილება, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მსგავსი ცვლილებები აუმჯობესებს შესაბამისობასა და აღქმადობას. ერთეულებს შორის შედარებებს ხელს უწყობს სხვადასხვა ანგარიშვალდებული ერთეულების მიერ წარსადგენი ინფორმაციის ერთნაირადა ორგანიზება.
დასკვნის საფუძველი
წინამდებარე დასკვნის საფუძველი თან ახლავს, მაგრამ არ არის კონცეპტუალური საფუძვლების შემადგენელი ნაწილი.
ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ინფორმაციის წარდგენის პრინციპები
დს8.1 წინამდებარე თავში აღწერილია კონცეფციები, რომლებიც ვრცელდება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში, მათ შორის ფინანსური ანგარიშგება და დამატებითი ინფორმაცია, რომელიც აუმჯობესებს და ავსებს ფინანსურ ანგარიშგებას, ინფორმაციის წარდგენაზე. წინამდებარე თავზე მუშაობისას საკონსულტაციო დოკუმენტის, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში წარდგენა (საკონსულტაციო დოკუმენტი) და განსახილველი პროექტის, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში წარდგენა (განსახილველი პროექტი), ზოგიერთმა რესპონდენტმა განაცხადა, რომ სსბასსს-მა აქცენტი უნდა გააკეთოს მხოლოდ ფინანსურ ანგარიშგებაზე. ზოგიერთმა რესპონდენტმა, რომელიც მხარს უჭერდა შეთავაზებულ, უფრო სრულყოფილ მიდგომას, გამოთქვა მოსაზრება, რომ შედეგად მიღებული კონცეფციები საკმარისად დეტალური უნდა იყოს იმისათვის, რომ გამოყენებულ იქნეს ფინანსური ანგარიშგებისათვის დამახასიათებელი საკითხებისთვის.
დს8.2 სსბასსს-ს მიაჩნია, რომ ინფორმაციის ეფექტურად წარდგენა როგორც ფინანსურ ანგარიშგებაში, ისე სხვა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში, ძალიან მნიშვნელოვანია ფინანსური ანგარიშის მიზნების შესრულებისთვის. ინფორმაციის სხვა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში წარდგენა განსაკუთრებულ გამოწვევებს წარმოქმნის სსბასსს-სა და ანგარიშების მომზადებლებისათვის, რის გამო შესაფერისი კონცეფციების შემუშავება აუცილებელია როგორც სსბასს-ების, ისე რეკომენდებული პრაქტიკული მითითებებისთვის (RPGs) წარდგენის მოთხოვნების შემუშავების წარმართვისთვის. მიუხედავად ამისა, სსბასსს აღიარებს ფინანსური ანგარიშგებისათვის გამოსაყენებლად საკმარისად დეტალური კონცეფციების უზრუნველყოფის საჭიროებას. ამგვარად, წინამდებარე თავში აღწერილია წარდგენის კონცეფციები ყველა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშებისთვის და მოცემულია უფრო დეტალური კონცეფციები, რომლებიც ვრცელდება ფინანსურ ანგარიშგებაზე.
ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგენა
დს8.3 ფინანსური ანგარიშგებისთვის დამატებით მოცემული დეტალური ინფორმაცია, როგორც ზემოთ აღინიშნა, არის რეაგირება იმის უზრუნველყოფაზე, რომ შემოთავაზებული კონცეფციები ფინანსური ანგარიშგებისთვის გამოსაყენებლად შესაფერისი იყოს. თუმცა, წინამდებარე თავში შემოთავაზებული არ არის ფინანსური ანგარიშგებების რაოდენობა ან სახე, რაც სსბასს-ში ან რეკომენდებულ პრაქტიკულ მითითებებში (RPGs) უნდა განისაზღვროს. ამ მიდგომით აღიარებულია, რომ საერთაშორისო მასშტაბით ზოგიერთი მომმზადებელი „ძირითად“ ფინანსურ ანგარიშგებას განიხილავს, როგორც მინიმალურ მოთხოვნას და მიაჩნიათ, რომ მომზადებელს შეუძლია სსბასს-ით მოთხოვნილი ფინანსური ანგარიშგებების გარდა სხვა, დამატებითი ანგარიშგებების მომზადება - მაგალითად, დამატებითი ანგარიშგება, სადაც ჩამოთვლილია ვალდებულებები ან საჯარო სექტორის ვალი. ეს ასევე კონცეპტუალური საფუძვლების დონეზე ზედმეტად დეტალურად მითითების თავიდან აცილების საჭიროების თანმიმდევრულია.
დს8.4 წინამდებარე თავში ასევე არ არის მცდელობა, რომ გამოვლინდეს იმ ინფორმაციის ჩამონათვალი, რომელიც უნდა აისახოს ფინანსურ ანგარიშგებაში, განმარტებითი შენიშვნების ჩათვლით. ეს ნიშნავს, რომ წარდგენის კონცეფციები, რომლებიც ვრცელდება ფინანსურ ანგარიშგებაზე, შესაბამისი დარჩება, რადგან ცვლილებები შეეხება ისეთ სფეროებს, როგორიცაა:
● ინფორმაციის ტიპი, რომელიც მოითხოვება ფინანსური ანგარიშის მიზნების სათანადოდ შესასრულებლად;
● ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ინფორმაციის წარსადგენად ხელმისაწვდომი საინფორმაციო ტექნოლოგია; და
● ეკონომიკური ან სხვა მოვლენების ტიპი, რომელთა შესახებ ფინანსურ ანგარიშგებაში წარდგება ინფორმაცია.
ენა, რომელზეც ფინანსური ანგარიშგება და სხვა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშები გამოიცემა
დს8.5 განსახილველი პროექტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა გამოთქვა მოსაზრება, რომ ენა (ან ენები), რომელზეც ფინანსური ანგარიშგება და სხვა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშები გამოიცემა, გავლენას ახდენს იმაზე, ისინი ხელს შეუწყობენ თუ არა ფინანსური ანგარიშის მიზნების შესრულებასა და ხარისხობრივი მახასიათებლების მიღწევას. ამ პრობლემაზე რეაგირებისათვის სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ ამ თავში უნდა ასახულიყო რეაგირება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშების გამოცემის ენასთან დაკავშირებულ საკითხზე. თარგმნის ხარისხი გავლენას მოახდენს იმ მომხმარებლებისთვის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშების სარგებლიანობაზე, რომლებიც დამოკიდებულნი არიან თარგმანზე. თარგმნის ხარისხი საკმარისი უნდა იყოს იმისათვის, რომ ნათარგმნი ვერსია კეთილსინდისიერად შეესაბამებოდეს თავდაპირველი ენაზე დაწერილ ვერსიას. კეთილსინდისიერი თარგმანი მომხმარებელს საშუალებას აძლევს გაიგოს იგივე, რასაც თავდაპირველ ენაზე მოსაუბრე გაიგებდა თავდაპირველ ენაზე დაწერილი ვერსიის წაკითხვისას.
წარდგენა, წარმოჩენა და გამჟღავნება
დს8.6 წინამდებარე თავზე მუშაობისას შეთავაზებული იყო „წარდგენის“, „წარმოჩენის“, „გამჟღავნების“, „ძირითადი ინფორმაციისა“ და „დამხმარე ინფორმაციის“ აღწერა. რესპონდენტებს განსხვავებული აზრი ჰქონდათ იმის თაობაზე, აღნიშნული აღწერები შესაფერისი იყო თუ არა. მნიშვნელოვანი მხარდაჭერა ჰქონდა წარდგენის აღწერას, რომელიც მოიცავდა ინფორმაციის შერჩევას, განთავსებასა და ორგანიზებას. ზოგიერთი რესპონდენტი მსგავსი აღწერის შემოღების წინააღმდეგი იყო, რადგან მათ მიაჩნდათ, რომ ტერმინები „წარდგენა“ და „გამჟღავნება“ ფართოდ გამოიყენება სტანდარტების დამდგენთა მიერ და მათ საყოველთაოდ აღიარებული მნიშვნელობა აქვთ. განსახილველი პროექტის ზოგიერთმა რესპონდენტმა მხარი დაუჭირა სსბასსს-ის ტერმინოლოგიის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტების საბჭოს მიერ შემუშავებულ ფინანსური ანგარიშგების ტერმინოლოგიასთან დაახლოებას მის კონცეპტუალური საფუძვლების განახლების პროექტში.
დს8.7 სსბასსს-ს მიაჩნია, რომ ტერმინოლოგიამ, რომელიც ვრცელდება ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახულ მთლიან ინფორმაციაზე და არა მხოლოდ ფინანსურ ანგარიშგებაზე, შეიძლება ხელი შეუშალოს იმ ტერმინოლოგიასთან დაახლოებას, რომელიც დაკავშირებულია მხოლოდ ფინანსურ ანგარიშგებასთან. თუ ტერმინი „წარდგენა“ ვრცელდება ინფორმაციაზე, რომელიც შეიცავს ფინანსური ანგარიშგების ძირითად შეტყობინებებს, მაშინ იგივე ტერმინის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახულ სხვა ინფორმაციაზე გავრცელება შეცვლის ამ ტერმინის მნიშვნელობას. ტერმინი „წარმოჩენა“ მიუთითებს, რომ ინფორმაცია, რომელიც ძირითად შეტყობინებებს შეიცავს, შეიძლება შერჩეულ იქნეს ფინანსური ანგარიშგებისათვის ან ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული სხვა ინფორმაციისთვის.
დს8.8 სსბასსს-ის აზრით წარდგენასა და გამჟღავნებას შორის განსხვავება ზოგიერთ იურისდიქციაში გამოიყენება, სადაც წარდგენა გულისხმობს ანგარიშგებაში ინფორმაციის ასახვის პროცესს, ხოლო გამჟღავნება გულისხმობს განმარტებით შენიშვნებში ინფორმაციის ასახვას, რაც ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშების წარდგენის კონცეფციების შესაფერისია. განსხვავებების, რომლებიც ორიენტირებულია ფინანსურ ანგარიშგებაზე, სარგებლიანობა შეზღუდულია და ფინანსური ანგარიშგების გარდა სხვა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშების შემთხვევაში შეიძლება დამაბნეველი იყოს. ფინანსური ანგარიშგების კონტექსტში წარმოჩენა და გამჟღავნება ხელს უწყობს ფინანსურ ანგარიშგებაში ინფორმაციის ასახვის პროცესსა - წარმოჩენა - და ინფორმაციის ფინანსური ანგარიშგების განმარტებით შენიშვნებში ასახვის პროცესს - გამჟღავნება - შორის განსხვავებას. აღნიშნული მიზეზების გამო სსბასსს-მა შეინარჩუნა განსახილველ პროექტში შეთავაზებული წარდგენის, წარმოჩენისა და გამჟღავნების აღწერები, გადასინჯული ახსნით.
დს8.9 საკონსულტაციო დოკუმენტში მოცემული აღწერა მოიცავდა ორივეს, რა არის წარდგენა - ინფორმაციის შერჩევა, განთავსება და ორგანიზება - და რა დანიშნულება აქვს წარდგენას - მან უნდა დააკმაყოფილოს ფინანსური ანგარიშის მიზნები, მომხმარებელთა მოთხოვნილებები და უზრუნველყოს ხარისხობრივი მახასიათებლების მიღწევა. დამატებითი განხილვის შემდეგ სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ აღნიშნული ორი სფეროს განცალკევება უკეთესად წაადგებოდა წარდგენის საკითხების გათვალისწინებას. ამგვარად, წარდგენა აღწერილია, როგორც ინფორმაციის შერჩევა, განთავსება და ორგანიზება. არსებობს ასეევე იმის აღწერა, რა მიიღწევა წარდგენის მეშვეობით, რაც არის ისეთი ინფორმაციის უზრუნველყოფა, რომელიც ხელს უწყობს ფინანსური ანგარიშის მიზნების შესრულებასა და ხარისხობრივი მახასიათებლების მიღწევას, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვების გათვალისწინებით.
დს8.10 ზოგიერთი რესპონდენტის აზრით საკონსულტაციო დოკუმენტში შემოთავაზებულ ძირითად და დამხმარე ინფორმაციას შორის განსხვავება გულისხმობს, რომ ფინანსური ანგარიშგების განამრტებით შენიშვნებში გამჟღავნებული ინფორმაცია ნაკლებად მნიშვნელოვანია, ვიდრე ანგარიშგებაში ასახული ინფორმაცია, რაც იერარქიას ქმნის. მართალია, სსბასსს-ს განზრახული არ ჰქონდა ეგულისხმა, რომ დამხმარე ინფორმაცია ნაკლებად მნიშვნელოვანია, ვიდრე ძირითადი ინფორმაცია, მაგრამ სსბასსს აღიარებს ამ პრობლემას. ამგვარად, სსბასსს-მა ხელახლა განიხილა ძირითად ინფორმაციასა და დამხმარე ინფორმაციას შორის განსხვავების საჭიროება და დაასკვნა, რომ უფრო შესაფერისი იქნებოდა ამ ორი სახის ინფორმაციასთან დაკავშირებული მოსაზრებების წარმოჩენისა და გამჟღავნების აღწერაში ჩართვა თითოეულ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშში. შედეგად, ტერმინები, ძირითადი ინფორმაცია და დამხმარე ინფორმაცია არ შენარჩუნდა განსახილველ დოკუმენტში და გადაისინჯა წარმოჩენისა და გამჟღავნების აღწერები, იმის ასახსნელად, რა სახის ინფორმაცია უნდა წარმოჩინდეს და რა სახის ინფორმაცია უნდა გამჟღავნდეს, იმის გულისხმობის გარეშე, რომ ერთი სახის ინფორმაცია უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე მეორე სახის ინფორმაცია. ეს მიდგომა ასახულია წინამდებარე თავში.
დს8.11 სსბასსს-მა ასევე განიხილა, ყველა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიში შეიცავს თუ არა ორივე სახის ინფორმაციას წარმოჩენისა და გამჟღავნებისათვის და შესაძლებელია თუ არა ისეთი ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშის შექმნა, რომელიც მხოლოდ გასამჟღავნებელ ინფორმაციას შეიცავს. რადგან არსებობს ძირითადი შეტყობინებები თითოეული სახის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშისთვის, ამიტომ ინფორმაცია, რომელიც ძირითად შეტყობინებას შეიცავს, უნდა წარმოჩინდეს, შესაბამისად, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ ყველა ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიში შეიცავს ინფორმაციას წარმოჩენისათვის და ინფორმაციას გამჟღავნებისთვის.
წარდგენის ზოგადი მიდგომა
დს8.12 საკონსულტაციო დოკუმენტში შეთავაზებული იყო წარდგენის მიდგომა:
● აქცენტის გაკეთება მომხმარებლის მოთხოვნილებაზე, რათა გამოვლინდეს წარდგენის მიზნები;
● წარდგენის შესახებ გადაწყვეტილებებში ხარისხობრივი მახასიათებლების გათვალისწინება; და
● წარდგენის ცალკე კონცეფციების გამოვლენა - შეთავაზებული კონცეფციები იყო: 1-ლი კონცეფცია: იმ ინფორმაციის შერჩევა, რომელიც აკმაყოფილებს მომხმარებლის მოთხოვნილებებს, დანახარჯებისა და სარგებლის ტესტს და საკმარისად დროულია; მე-2 კონცეფცია: ინფორმაციის იმგვარად განთავსება, რომ აკმაყოფილებდეს მომხმარებლის მოთხოვნილებებს; და მე-3 კონცეფცია: ინფორმაციის ორგანიზება, რათა გამოიკვეთოს მნიშვნელოვანი ურთიერთობები და გაუმჯობესდეს შესადარისობა.
საკონსულტაციო დოკუმენტში შეთავაზებული იყო ასევე წარდგენის მიზნების სტანდარტების დონეზე დადგენა, კონკრეტული ანგარიშებისა და საანგარიშგებო თემებისთვის გამოსაყენებლად.
დს8.13 რესპონდენტები საზოგადოდ დათანხმდნენ, რომ მომხმარებელთა მოთხოვნილებები და ხარისხობრივი მახასიათებლები მნიშვნელოვანია წარდგენის გადაწყვეტილებებისთვის. მათ მხარი დაუჭირეს წარდგენის მიზნების შემუშავებას, თუმცა მათი აზრით მსგავსი მიზნები კონცეპტუალურ საფუძვლებში უნდა განისაზღვროს და არა სტანდარტების დონეზე. მართალია, ისინი ზოგადად დათანხმდნენ, რომ წარდგენის კონცეფციების შემუშავება საჭიროა, მაგრამ რესპონდენტების მნიშვნელოვანი ნაწილი არ დაეთანხმა შეთავაზებულ წარდგენის სამ კონცეფციას. ზოგიერთი რესპონდენტი არ დაეთანხმა წარდგენის აღნიშნულ კონცეფციებში კონკრეტულ ხარისხობრივ მახასიათებლებზე ან ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვებზე აქცენტის გაკეთებას. მათი აზრით საჭიროა სხვა ხარისხობრივი მახასიათებლების ან შეზღუდვების გათვალისწინება. ზოგიერთის აზრით კი კონცეფციები მცირე ღირებულებას მატებს, თუ მატებს საერთოდ, მე-3 თავში, ხარისხობრივი მახასიათებლები, განხილულ ხარისხობრივ მახასიათებლებსა და ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვებს.
დს8.14 დასაბალანსებლად სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ შესაფერისია უფრო მარტივი, ფოკუსირებული მიდგომა, რომელიც უშუალოდ ვრცელდება 1-4 თავებში მოცემულ წარდგენის გადაწყვეტილებებზე. სსბასსს-ის აზრით ინფორმაციის შერჩევის, განთავსებისა და ორგანიზების შესახებ გადაწყვეტილებები მიიღება ეკონომიკურ და სხვა მოვლენებზე მომხმარებელთა საინფორმაციო მოთხოვნილებების საფუძველზე. წარდგენის შესახებ გადაწყვეტილებების მიზანია ფინანსური ანგარიშის მიზნების მიღწევა და მოიცავს ხარისხობრივი მახასიათებლებისა და ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვების გამოყენებას.
დს8.15 წარდგენის შესახებ გადაწყვეტილებები მიიღება (ა) გადაწყვეტილებებით, რომელთა შედეგია ახალი ანგარიშის შემუშავება, ინფორმაციის გადატანა ანგარიშებს შორის ან არსებული ანგარიშების გაერთიანება; ან (ბ) ანგარიშში ასახულ ინფორმაციასთან დაკავშირებული დეტალური გადაწყვეტილებებით ინფორმაციის შერჩევის, განთავსებისა და ორგანიზების შესახებ. სასარგებლოა აღნიშნული ორი სახის წარდგენის გადაწყვეტილებების განსხვავება მე-2 თავში განხილული ფინანსური ანგარიშის უფრო სრულყოფილი მოქმედების სფეროს კონტექსტში. ორივე სახის გადაწყვეტილებები მნიშვნელოვანია და იერარქიის შემოღება განზრახული არ არის. განსხვავებაა გადაწყვეტილებების რიგითობა - მაგალითად, ახალი ანგარიშის შექმნის შესახებ გადაწყვეტილება გულისხმობს ინფორმაციის ფართო სპექტრის წარდგენას. შემდეგ, უფრო სპეციფიკური გადაწყვეტილებები შეეხება იმას, თუ რა აისახება ანგარიშში, რაც თანაბრად მნიშვნელოვანია.
დს8.16 სსბასსს-ის წარდგენის საერთო მიდგომის კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ასპექტია ინფორმაციის წარდგენასა და გამჟღავნებას შორის განსხვავება. ანგარიშის ფარგლებში დეტალური გადაწყვეტილების მაგალითია გადაწყვეტილება იმის თაობაზე, ინფორმაცია ფინანსურ ანგარიშგებაში უნდა იქნეს წარმოჩენილი თუ განმარტებით შენიშვნებში უნდა გამჟღავნდეს.
წარდგენის მიზნები
დს8.17 როგორც ზემოთ აღინიშნა, საკონსულტაციო დოკუმენტში სსბასსს-ის შეთავაზება იყო „წარდგენის მიზნების“ შემუშავება, წარდგენის შესახებ გადაწყვეტილებების მიღებისას სახელმძღვანელოდ. მართალია, მრავალმა რესპონდენტმა დაუჭირა მხარი წარდგენის მიზნების გამოვლენას, მაგრამ სსბასსს-მა გადაწყვიტა, რომ წარდგენის მიზნები ამ თავში არ განეხილა, რადგან ეს წარმოქმნიდა მიზნების ზედმეტ, მე-2 თავში მოცემული ფინანსური ანგარიშის მიზნების ქვედა შრეს. წარდგენის მიზნების მეორე შრის შექმნა შეიძლება დამაბნეველი იყოს და ყურადღება გადაიტანოს ფინანსური ანგარიშების მიზნებიდან. ეს მიდგომა შეთავაზებული იყო განსახილველ პროექტში და მას ზოგადად მხარი დაუჭირეს რესპონდენტებმა.
ხარისხობრივი მახასიათებლებისა და შეზღუდვების გამოყენება
დს8.18 წინამდებარე თავზე მუშაობისას მრავალმა რესპონდენტმა დაუჭირა მხარი წარდგენის შესახებ გადაწყვეტილებების მიღებისას ხარისხობრივი მახასიათებლების გამოყენებას. თუმცა, ზოგიერთმა რესპონდენტმა ეჭვი გამოთქვა, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვები სათანადოდ ინტეგრირებული არ არის წარდგენის ზოგად მიდგომაში. სსბასსს დაეთანხმა, რომ აღნიშნული შეზღუდვები ვრცელდება წარდგენის შესახებ გადაწყვეტილებებზე. ამგვარად, ისინი ასახულია წარდგენის საერთო მიდგომაში და წარდგენის შესახებ სამი გადაწყვეტილების შემდგომ განხილვაში.
წარდგენის კონცეფციები
დს8.19 საკონსულტაციო დოკუმენტში შეთავაზებული წარდგენის სამი კონცეფციის თაობაზე რესპონდენტების მიერ წამოჭრილი საკითხებისა და ამ საკითხებზე რეაგირებისათვის დამატებითი შესაძლო ცვლილებების გათვალისწინების შემდეგ სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ აღნიშნულ სამ კონცეფციაში მოცემული იდეები სათანადოდ იქნება გათვალისწინებული წარდგენის შესახებ გადაწყვეტილებების მიღებისას ხარისხობრივი მახასიათებლებისა და ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვების გამოყენების მეშვეობით. ამგვარად, განსახილველ დოკუმენტში სსბასსს-მა საკონსულტაციო დოკუმენტით შეთავაზებული წარდგენის ეს კონცეფციები ჩაანაცვლა ხარისხობრივი მახასიათებლებისა და ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის შეზღუდვების გამოყენების გადასინჯული აღწერით. განსახილველი პროექტის რესპონდენტებმა ზოგადად მხარი დაუჭირეს 1-4 თავებში მოცემული კონცეფციების პირდაპირ გამოყენებას, შუალედური წარდგენის კონცეფციების ან წარდგენის მიზნების შემუშავების ნაცვლად.
ინფორმაციის ორგანიზება: კავშირები გარე ინფორმაციასთან
დს8.20 კონცეპტუალური საფუძვლების მე-2 თავში ახსნილია, რომ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშების მომხმარებლებს შეიძლება ასევე დასჭირდეთ სხვა წყაროებიდან მიღებული ინფორმაციის გათვალისწინება, მათ შორის არსებულ და მოსალოდნელ ეკონომიკურ მდგომარეობაზე ანგარიშების, ბიუჯეტებისა და პროგნოზების და ასევე სხელმწიფო პოლიტიკის ინიციატივების შესახებ ინფორმაციის, რომელიც ანგარიშგებული არ არის ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში. სსბასსს-მა განიხილა, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში მოცემულ უნდა იქნეს თუ არა ბმულები მსგავს ინფორმაციაზე. მართალია, სსბასსს აღიარებს რისკს, რომ მსგავსი ინფორმაცია შეიძლება ვერ აკმაყოფილებდეს ხარისხობრივ მახასიათებლებს, მაგრამ სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ მსგავსი ბმულები აღქმადობას აუმჯობესებს. ამგვარად, სსბასსს-მა დაასკვნა, რომ თუ გარე წყაროებიდან მიღებული ინფორმაცია საფრთხეს არ უქმნის ხარისხობრივი მახასიათებლების დაკმაყოფილებას, მაშინ ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ი ანგარიშები შეიძლება მოიცავდეს ბმულებს მსგავს ინფორმაციაზე.
დანართი
კონცეპტუალური საფუძვლების რეგლამენტირებული პროცედურის გამოცემები
| დასახელება | გამოქვეყნების თარიღი | საკონსულტაციო პერიოდის დასასრული |
|---|---|---|
| საკონსულტაციო დოკუმენტი, ფინანსური ანგარიშის მიზანი; ფინანსური ანგარიშის მოქმედების სფერო; ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში ასახული ინფორმაციის ხარისხობრივი მახასიათებლები; ანგარიშვალდებული ერთეული | 2008 წ. 30 სექტემბერი | 2009 წ. 30 მარტი |
| საკონსულტაციო დოკუმენტი, ფინანსური ანგარიშგების ელემენტები | 2010 წ. 15 დეკემბერი | 2011 წ. 14 ივნისი |
| საკონსულტაციო დოკუმენტი, ფინანსურ ანგარიშგებაში აქტივებისა და ვალდებულებების შეფასება | 2010 წ. 15 დეკემბერი | 2011 |
| განსახილველი პროექტი 1, როლი, უფლებამოსილება და მოქმედების სფერო; მიზნები და მომხმარებლები; ხარისხობრივი მახასიათებლები; და ანგარიშვალდებული ერთეული | 2010 წ. 15 დეკემბერი | 2011 წ. 14 ივნისი |
| განსახილველი პროექტი, საჯარო სექტორის ძირითადი მახასიათებლები, ფინანსურ ანგარიშზე შესაძლო გავლენა | წ. 29 აპრილი | 2011 წ. 31 აგვისტო |
| საკონსულტაციო დოკუმენტი, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში წარდგენა | 2012 წ. 29 იანვარი | 2012 წ. 31 მაისი |
| განსახილველი პროექტი 2, ფინანსური ანგარიშგების ელემენტები და აღიარება | 2012 წ. 7 ნოემბერი | 2013 წ. 30 აპრილი |
| განსახილველი პროექტი 3, ფინანსურ ანგარიშგებაში აქტივებისა და ვალდებულებების შეფასება | 2012 წ. 7 ნოემბერი | 2013 წ. 30 აპრილი |
| განსახილველი პროექტი 4, ზოგადი დანიშნულების ფინანსურ ანგარიშებში წარდგენა | 2013 წ. 17 აპრილი | 2013 წ. 15 აგვისტო |
ნორმატიული-აქტი-30 ⬇
დანართი N28
გლოსარი - ტერმინთა განმარტებანი
წინამდებარე გლოსარი მოიცავს ტერმინთა სრულ ჩამონათვალს, რომელიც განმარტებულია 2018 წლის 31 იანვრამდე დამტკიცებულ 40 დარიცხვის მეთოდზე დაფუძნებულ საჯარო სექტორის ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტში (სსბასს). აღნიშნულ სტანდარტთა ჩამონათვალი გლოსარის ბოლო გვერდზეა განთავსებული. წინამდებარე გლოსარი არ მოიცავს იმ ტერმინებს, რომელიც განმარტებულია საკასო მეთოდზე დაფუძნებულ სსბასს-ში, ფინანსური ანგარიშგება ბუღალტრული აღრიცხვის საკასო მეთოდის გამოყენებით. ამ ტერმინების გამნარტებებისათვის მკითხველი უნდა გაეცნოს საკასო მეთოდზე დაფუძნებულ სსბასს-ს.
განმარტებები
დარიცხვის მეთოდზე დაფუძნებულ სსბასს-ს მითითებული აქვს სტანდარტისა და პუნქტის ნომერი. მაგალითად, „1.7“ აღნიშნავს სსბასს 1-ს, „ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა“ - პუნქტი 7. ფრჩხილებში აღნიშნული მითითებები ნიშნავს, რომ მათი ფორმულირება მცირეოდენ არის შეცვლილი.
| ტერმინი | განმარტება | სტანდარტი |
|---|---|---|
| ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდი | ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის ან საკასო მეთოდი, როგორც ეს განმარტებულია დარიცხვის მეთოდზე დაფუძნებულ სსბასს-ებში, და საკასო მეთოდზე დაფუძნებულ სსბასს-ში. | 24.7 |
| სააღრიცხვო პოლიტიკა | განსაზღვრული პრინციპების, საფუძვლების, დაშვებების, წესებისა და პრაქტიკული მეთოდების ერთობლიობა, რომლებიც გამოიყენება ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისა და წარდგენის დროს. . | 3.7 |
| ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის მეთოდი | ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდი, რომელიც გულისხმობს ოპერაციებისა და სხვა მოვლენების აღიარებას მათი მოხდენისთანავე (და არა მხოლოდ ფულადი სახსრებისა და მათი ეკვივალენტების მიღებისა და გადახდის შემდეგ). ასეთი ოპერაციები და მოვლენები აისახება იმ პერიოდის ბუღალტრული აღრიცხვის ჩანაწერებში და ფინანსურ ანგარიშგებაში, რომელთაც ისინი განეკუთვნება. ის ელემენტები, რომელთა აღიარებაც ხდება დარიცხვის მეთოდით, არის: აქტივები, ვალდებულებები, წმინდა აქტივები/კაპიტალი, შემოსავალი და ხარჯები. | 1.7 |
| შეძენილი ერთეული | ერთეული, რომელზედაც შემსყიდველი მოიპოვებს კონტროლს ერთეულის შეძენისას | 40.5 |
| შემსყიდველი ერთეული | ერთეული, რომელიც შეძენის ოპერაციის შედეგად მოიპოვებს კონტროლს ერთ ან რამდენიმე ერთეულზე | 40.5 |
| ერთეულის შეძენა | საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება, სადაც გაერთიანების ერთი მხარე მოიპოვებს კონტროლს ერთ ან რამდენიმე ერთეულზე და არ არსებობს იმის მტკიცებულება, რომ ერთეულთა შერწყმაა | 40.5 |
| ერთეულის შეძენის თარიღი | თარიღი, როდესაც შემსყიდველი ერთეული მოიპოვებს კონტროლს შეძენილ ერთეულზე | |
| აქტიური ბაზარი | ბაზარი, სადაც არსებობს ყველა შემდეგი პირობა: (ა) საქონელი, რომლითაც ბაზარზე ვაჭრობენ, ერთგვაროვანია; (ბ) როგორც წესი, ყიდვისა და გაყიდვის სურვილის მქონე მხარეების მოძებნა შესაძლებელია ნებისმიერ დროს; და (გ) ფასები ხელმისაწვდომია საზოგადოებისათვის. |
21.14 |
| აქტუარული მოგება და ზარალი | მოიცავს: (ა) კორექტირებას გამოცდილების საფუძველზე (წარსულში გაკეთებულ აქტუარულ დაშვებებსა და რეალურ მოვლენებს შორის არსებული განსახვავებები); და (ბ) აქტუარულ დაშვებებში მომხდარი ცვლილებების შედეგებს. |
25.10 |
| სასოფლო-სამეურნეო საქმიანობა | ერთეულის მიერ ბიოლოგიური აქტივების ტრანსფორმაციისა და მოსავლის აღების მართვა
|
27.9 |
სოფლის მეურნეობის პროდუქცია |
ერთეულის ბიოლოგიური აქტივებიდან მიღებული მოსავალი. | 27.9 |
| ერთეულთა შერწყმა | წარმოქმნის საბოლოო ერთეულს, რომელიც არის:
(ბ) საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება, რომელშიც ერთი მხარე მოიპოვებს კონტროლს ერთ ან რამდენიმე ერთეულზე და რომელშიც არსებობს მტკიცებულება იმისა, რომ შერწყმას აქვს ეკონომიკური შინაარსი. |
40.5 |
| შერწყმის თარიღი | თარიღი, როდესაც საბოლოო ერთეული მოიპოვებს კონტროლს გაერთიანებულ ერთეულებზე | 40.5 |
| ამორტიზაცია | არამატერიალური აქტივის ცვეთადი თანხის სისტემატური დარიცხვა მისი სასარგებლო მომსახურების ვადის განმავლობაში. | 31.16 |
ფინანსური აქტივის, ან ფინანსური ვალდებულების ამორტიზებული ღირებულება |
პირველადი აღიარების დროს შეფასებული ფინანსური აქტივის ან ფინანსური ვალდებულების ღირებულებას გამოკლებული ძირითადი გადასახდელები, დამატებული ან გამოკლებული დაგროვილი ამორტიზაცია თავდაპირველ ღირებულებასა და დაფარვის დროინდელ ღირებულებას შორის ნებისმიერი სხვაობის ეფექტური საპროცენტო მეთოდის გამოყენებით და გამოკლებული (უშუალოდ ან რეზერვის ანგარიშის გამოყენებით) გაუფასურებისა და ამოუღებლობის ნებისმიერი დანაკარგები. | 29.10 |
| წლიური ბიუჯეტი | მოცემული ერთი წლის პერიდისათვის დამტკიცებული ბიუჯეტი. მასში არ შედის იმ პერიოდების წინასწარი შეფასებები, ან პროგნოზები, რომლებიც არ განეკუთვნებიან მოცემულ საბიუჯეტო პერიოდს. | 24.7 |
| ასიგნება | საკანონმდებლო ორგანოს, ან ანალოგიური ორგანოს მიერ განსაზღვრული მიზნების მისაღწევად სახსრების განაწილების უფლებამოსილება. | 24.7 |
| დამტკიცებული ბიუჯეტი | მოცემული საბიუჯეტო პერიოდისათვის განკუთვნილი შემოსავლების ან შემოსულობების შესახებ კანონებით, ასიგნებათა შესახებ კანონპროექტებით, მთავრობის დადგენილებებით და სხვა გადაწყვეტილებებით მინიჭებული ხარჯის გაწევის უფლებამოსილება. | 24.7 |
| აქტივები | ერთეულის მიერ წარსულში განხორციელებული მოვლენების შედეგად კონტროლირებული რესურსები რომლისგანაც მოსალოდნელია მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის შემოდინება ერთეულში | 1.7 |
| აქტივის ზღვრული სიდიდე | იმ ეკონომიკური სარგებლის დისკონტირებული ღირებულება, რომელსაც ერთეული იღებს პროგრამიდან სახსრების უკან დაბრუნების ფორმით, ან მომავალში პროგრამაში გადასარიცხი შენატანების შემცირების სახით. | 39.8 |
მომუშავეთა გრძელვადიანი სოციალური უზრუნველყოფის დახმარებების ფონდის მფლობელობაში არსებული აქტივები გამოიყენება 2017 წლის 31 დეკემბერს ან ამ თარიღამდე დაწყებული პერიოდებისთვის |
აქტივები (ანგარიშვალდებული ერთეულის მიერ გამოშვებული არატრანსფერული ფინანსური ინსტრუმენტების გარდა), რომელსაც: (ა) ფლობს ანგარიშვალდებული ერთეულისაგან იურიდიულად დამოუკიდებელი ერთეული (ფონდი), მხოლოდ მომუშავის სოციალური უზრუნველყოფის დახმარებების გადასახდელად ან დასაფინანსებლად; (ბ) ხელმისაწვდომია მხოლოდ მომუშავეთა სოციალური უზრუნველყოფის დახმარებების გადასახდელად ან დასაფინანსებლად, და არა ანგარიშვალდებული ერთეულის საკუთარი კრედიტორებისათვის (გაკოტრების შემთხვევაშიც კი), და არ უბრუნდება ანგარიშვალდებულ ერთეულს, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც:
|
25.10 |
მომუშავეთა გრძელვადიანი სოციალური უზრუნველყოფის დახმარებების ფონდის მფლობელობაში არსებული აქტივები გამოიყენება 2018 წლის 1 იანვარს ან შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის |
აქტივები (ანგარიშვალდებული ერთეულის მიერ გამოშვებული არატრანსფერული ფინანსური ინსტრუმენტების გარდა), რომელსაც: (ა) ფლობს ანგარიშვალდებული ერთეულისაგან იურიდიულად დამოუკიდებელი ერთეული (ფონდი), მხოლოდ მომუშავის სოციალური უზრუნველყოფის დახმარებების გადასახდელად ან დასაფინანსებლად; (ბ) ხელმისაწვდომია მხოლოდ მომუშავეთა სოციალური უზრუნველყოფის დახმარებების გადასახდელად ან დასაფინანსებლად, და არა ანგარიშვალდებული ერთეულის საკუთარი კრედიტორებისათვის (გაკოტრების შემთხვევაშიც კი), და არ უბრუნდება ანგარიშვალდებულ ერთეულს, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც:
|
39.8 |
| გასაყიდად არსებული ფინანსური აქტივები | არაწარმოებული ფინანსური აქტივები, რომლებიც განიხილება, როგორც გასაყიდად არსებული, ან არ კლასიფიცირდება, როგორც (ა) სესხები და მოთხოვნები, (ბ) დაფარვის ვადამდე ფლობილი ინვესტიციები, ან (გ) სამართლიანი ღირებულებით შეფასებული ფინანსური აქტივები, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით | 29.10 |
| ნაყოფის მომცემი მცენარე | ცოცხალი მცენარე, რომელიც:
|
17.13, 27.9 |
| სარგებელი | სარგებლები, რომელსაც ერთეული იღებს, სხვა ერთეულებში მონაწილეობიდან. სარგებელი შეიძლება იყოს ფინანსური ან არაფინანსური. ერთეულის სხვა ერთეულზე მონაწილეობის ფაქტობრივ გავლენას შეიძლება ჰქონდეს დადებითი ან უარყოფითი ეფექტები. | 35.14 |
| სავალდებულო შეთანხმება (შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებისათვის) | აღწერს ხელშეკრულებებსა და სხვა შეთანხმებებს, რომელიც მხარეებს ანიჭებს იმავე უფლებებს და აკისრებს იმავე მოვალეობებს, თითქოსდა ისინი ხელშეკრულების ფარგლებში იყვნენ მოქცეულნი. | 32.8 |
| სავალდებულო შეთანხმება (ერთობლივი შეთანხმებისთვის) | შეთანხმება, რომელიც მასზე პასუხისმგებელ უფლებებს და მოვალეობებს ანიჭებს მხარეებს, თითქოსდა ეს იყო ხელშეკრულების ფორმით. იგი მოიცავს უფლებებს ხელშეკრულებებიდან ან სხვა იურიდიულ უფლებებს. | 35.14 |
| ბიოლოგიური აქტივი | ცხოველი ან მცენარე. | 27.9 |
ბიოლოგიური ტრანსფორმაცია |
მოიცავს ზრდას, დეგენერაციას, წარმოებას და გამრავლებას, რაც იწვევს ბიოლოგიური აქტივის ხარისხობრივ ან რაოდენობრივ ცვლილებებს. | 27.9 |
| ნასესხებ სახსრებთან დაკავშირებული დანახარჯები | ნასესხები სახსრებისათვის ერთეულის მიერ გაწეული საპროცენტო ხარჯი და სხვა დანახარჯები. | 5.5 |
| ბიუჯეტის შედგენის მეთოდი | ბუღალტრული აღრიცხვის დარიცხვის, საკასო, ან სხვა მეთოდი, რომელიც საკანონმდებლო ორგანოს მიერ გამოყენებული იქნა დამტკიცებულ ბიუჯეტში. | 24.7 |
| საბალანსო ღირებულება (არამატერიალური აქტივი) | თანხა, რომლითაც აქტივი აღიარებულია დაგროვილი ამორტიზაციის და დაგროვილი გაუფასურების ზარალის თანხების გამოკლების შემდეგ. | 31.16 |
| საბალანსო ღირებულება (საინვესტიციო ქონების) | თანხა, რომლითაც აქტივი აღიარებულია ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში. | 16.7 |
| საბალანსო ღირებულება (ძირითადი აქტივების) | თანხა, რომლითაც აქტივი აღიარებულია დაგროვილი ცვეთისა და დაგროვილი გაუფასურების ზარალის თანხების გამოკლების შემდეგ. | 17.13 |
| ვალდებულების საბალანსო ღირებულება | თანხა, რომლითაც ვალდებულება აღიარებულია ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში. | 10.7 |
| აქტივის საბალანსო ღირებულება | თანხა, რომლითაც აქტივი აღიარებულია ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში დაგროვილი ცვეთისა და დაგროვილი გაუფასურების ზარალის თანხების გამოკლების შემდეგ. | 10.7 |
| ფულადი სახსრები | ნაღდი ფული და დეპოზიტები მოთხოვნამდე. | 2.8 |
| ფულადი სახსრების ეკვივალენტები | მოკლევადიანი, მაღალლიკვიდური ინვესტიციები, რომლებიც დაუბრკოლებლად გადაიცვლება ფულადი სახსრების წინასწარ ცნობილ ოდენობაზე და მათი ღირებულების შეცვლის რისკი უმნიშვნელოა. | 2.8 |
| ფულადი სახსრების ნაკადები | ფულადი სახსრებისა და მათი ეკვივალენტების შემოსვლა და გასვლა. | 2.8 |
| ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივები | აქტივები, რომელთა ფლობის ძირითადი მიზანია კომერციული მოგების მიღება. | 21.14 |
| ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეული | აქტივების უმცირესი იდენტიფიცირებადი ჯგუფი, რომლის ფლობის ძირითადი მიზანია კომერციული მოგების მიღება და რომლის უწვეტი გამოყენების შედეგად ხდება ფულადი სახსრების ნაკადების შემოსვლა ერთეულში, რაც უმეტესწილად დამოკიდებული არაა სხვა აქტივებიდან ან აქტივების ჯგუფებიდან მიღებულ ფულადი სახსრების ნაკადებზე. | 26.13 |
სააღრიცხვო შეფასების ცვლილება |
აქტივის ან ვალდებულების საბალანსო ღირებულების, ან აქტივის პერიოდული გამოყენების თანხის შესწორება, რომელიც გამომდინარეობს აქტივების და ვალდებულებების მიმდინარე სტატუსის შეფასებიდან, და აქტივებთან და ვალდებულებებთან დაკავშირებული სამომავალო ეკონომიკური სარგებლის ან ვალდებულების შეფასებიდან. სააღრიცხვო შეფასებების ცვლილებები გამოწვეულია ახალი ინფორმაციით ან ახალი მოვლენებით, და შესაბამისად, არ წარმოადგენს შეცდომების გასწორებას. | 3.7 |
| ძირითადი აქტივების ჯგუფი | ერთეულში ერთნაირი ბუნებისა და ფუნქციის აქტივების გაერთიანება, რომელიც ერთ მუხლადაა მოცემული ფინანსურ ანგარიშგებაში ასახვის მიზნით. | 17.13 |
| პირის ოჯახის წევრები | პირის ახლო ნათესავები, ან პირის ოჯახის წევრები, რომლებსაც შესაძლოა გავლენა ჰქონდეთ, ან თავად იყვნენ პირის გავლენის ქვეშ ერთეულის საქმიანობასთან მიმართებით | 20.4 |
| საბოლოო სავალუტო კურსი | ანგარიშგების თარიღისათვის არსებული გაცვლითი (სპოტ) სავალუტო კურსი. | 4.10 |
| გაერთიანებული ერთეული | ერთეული, რომელიც აერთიანებს ერთ ან რამდენიმე სხვა ერთეულს, შერწყმის შედეგად საბოლოო ერთეულის ჩამოსაყალიბებლად | 40.5 |
| იჯარის ვადის დასაწყისი |
თარიღი, რომლიდანაც მოიჯარეს შეუძლია განახორციელოს საიჯარო აქტივის გამოყენების უფლება. ეს არის იჯარის თავდაპირველი აღიარების თარიღი (ე.ი. იჯარის შედეგად წარმოქმნილი აქტივების, ვალდებულებების, შემოსავლებისა და ხარჯების აღიარება). | 13.8 |
| შედარების საფუძველი | დამტკიცებული ბიუჯეტის პერიოდისათვის ერთი და იმავე ერთეულებისათვის ერთი და იგივე სააღრიცხვო მეთოდით და კლასიფიკაციით ასახული ფაქტობრივი თანხის ოდენობები. | 24.7 |
| სოციალური უზრუნველყოფის ერთობლივი პროგრამები | კანონმდებლობით გათვალისწინებული პროგრამები, რომლებიც (ა) ფუნქციონირებენ როგორც დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამები შრომითი საქმიანობის შემდგომი სოციალური უზრუნველყოფის დახმარებების უზრუნველსაყოფად; (ბ) იმ სოციალური უზრუნველყოფის დახმარებების უზრუნველსაყოფად, რომელიც არ არის გათვალისწინებული დაქირავებულ მუმუშავეთა მიერ გაწეული მომსახურების სანაცვლოდ. |
25.10 |
| გადაცემული აქტივის მიმართ განსაზღვრული პირობები | შეთანხმების პირობები, რომლის მიხედვითაც აქტივში განივთებული ეკონომიკური სარგებლის, ან მომსახურების პოტენციალის გამოყენება მოეთხოვება აქტივის მიმღებს შეთანხმების პირობების შესაბამისად, ან უნდა დაუბრუნდეს აქტივის გადამცემს. | 23.7 |
კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშგება |
ეკონომიკური ერთეულის ფინანსური ანგარიშგება, რომელშიც მაკონტროლებელი და კონტროლირებული ერთეულების აქტივები, ვალდებულებები, წმინდა აქტივები/კაპიტალი, შემოსავლები, ხარჯები და ფულადი სახსრები წარმოდგენილია როგორც ერთი ეკონომიკური ერთეულის ფინანსური ანგარიშგება. | 34.6 |
| სამშენებლო ხელშეკრულება | ხელშეკრულება, ან ანალოგიური სავალდებულო შეთანხმება, რომელიც სპეციალურად გაფორმდა აქტივის ან აქტივთა ისეთი ჯგუფის შესაქმნელად, რომლებიც ერთმანეთთან მჭიდროდ არის დაკავშირებული, ან ურთიერთდამოკიდებულია კონსტრუქციულად, ტექნოლოგიურად და ფუნქციურად, ან მათი საბოლოო გამოყენების მიზნის ან დანიშნულების მიხედვით. | 11.4 |
| კონსტრუქციული ვალდებულება | ვალდებულება, რომელიც წარმოიქმნება ერთეულის საქმიანობის შედეგად, როდესაც: (ა) წარსულში დამკვიდრებული პრაქტიკის, ერთეულის პოლიტიკის ამსახველი გამოქვეყნებული დოკუმენტების, ან საკმარისად კონკრეტული მიმდინარე განცხადების საშუალებით ერთეულმა სხვა მონაწილე მხარეებს აჩვენა, რომ იგი მომავალში აიღებს გარკვეულ პასუხისმგებლობებს; (ბ) შედეგად ერთეულმა შექმნა სამართლიანი მოლოდინი იმისა, რომ იგი მხარეთა წინაშე დააკმაყოფილებს ამ პასუხისმგებლობებს. |
19.18 |
| პირობითი აქტივი | შესაძლო აქტივი, რომელიც წარმოიქმნება წარსულში მომხდარი მოვლენების შედეგად და მისი არსებობა დადასტურდება მხოლოდ ერთი ან მეტი ისეთი განუსაზღვრელი მოვლენის მომავალში მოხდენით ან არმოხდენით, რომელიც მთლიანად არ ექვემდებარება ერთეულის კონტროლს. | 19.18 |
| პირობითი კომპენსაცია | ჩვეულებრივ აღნიშნავს შემსყიდველი ერთეულის მოვალეობას გადასცეს დამატებითი აქტივები ან კაპიტალის წილი შეძენილი ერთეულის ყოფილ მესაკუთრეებს, როგორც შეძენილ ერთეულზე კონტროლის აღებისთვის განხორციელებული გაცვლის ნაწილი, თუ მომავალში გარკვეული მოვლენები მოხდება ან გარკვეული კრიტერიუმები დაკმაყოფილდება. ამასთან, პირობითმა კომპენსაციამ ასევე შეიძლება მისცეს შემსყიდველ ერთეულს უფლება ადრე გადაცემული კომპენსაციის დაბრუნების, თუ დაკმაყოფილდება განსაზღვრული პირობები. | |
| პირობითი ვალდებულება | წარმოადგენს: (ა) შესაძლო ვალდებულებას, რომელიც წარმოიქმნება წარსულში მომხდარი მოვლენების შედეგად და მისი არსებობა დადასტურდება მხოლოდ ერთი ან მეტი განუსაზღვრელი მოვლენის მომავალში მოხდენით ან არმოხდენით, რომელიც მთლიანად არ ექვემდებარება ერთეულის კონტროლს; ან (ბ) მიმდინარე ვალდებულებას, რომელიც წარმოიქმნა წარსული მოვლენების შედეგად, მაგრამ აღიარებული არ არის, რადგან:
|
19.18 |
| პირობითი საიჯარო ქირა |
საიჯარო გადასახდელების ის ნაწილი, რომლის ოდენობაც არ არის ფიქსირებული და ეფუძნება ისეთ ფაქტორს, რომელიც იცვლება დროის მსვლელობით გამოწვეული ცვლილების გარდა სხვა მიზეზებით (მაგალითად, მომავალი გაყიდვების ხვედრითი წილი, მომავალი გამოყენების მოცულობა, მომავალი ფასების ინდექსი, მომავალი საბაზრო საპროცენტო განაკვეთი). | 13.8 |
| კონტრაქტორი | ერთეული, რომელიც სამშენებლო სამუშაოებს ახორციელებს სამშენებლო ხელშეკრულების შესაბამისად. | 11.4 |
მფლობელთა შენატანები |
გარეშე მხარეების მიერ ერთეულში შეტანილი მომავალი ეკონომიკური სარგებელი, ან მომსახურების პოტენციალი, რომელიც არ წარმოშობს ვალდებულებებს ან ფინანსურ ინტერესს წმინდა აქტივებში/ კაპიტალში, და: (ა) რითაც უფლებამოსილება ენიჭება (i) ერთეულს მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის განაწილებაზე მისი არსებობის განმავლობაში; ამგვარი განაწილების უფლება აქვს ერთეულის მფლობელებს, ან მათ წარმომადგენლებს, და ასევე (ii) ვალდებულებებთან შედარებით აქტივების ნებისმიერი ნამეტის განაწილებაზე ერთეულის გაუქმების შემთხვევაში; (b) რომელიც შეიძლება გაიყიდოს, გაიცვალოს, გადაცემულ ან გამოყენებულ იქნეს ვალდებულებების დასაფარავად. |
1.7 |
| კონტროლი | ერთეული აკონტროლებს სხვა ერთეულს როდესაც ერთეული ექვემდებარება ან აქვს უფლებები შეცვალოს სარგებელი სხვა ერთეულში მისი მონაწილეობისაგან და აქვს შესაძლებლობა გავლენა მოახდინოს ამ სარგებლის ბუნებაზე ან ოდენობაზე, სხვა ერთეულზე თავისი უფლებამოსილებების საშუალებით. | 2.8 |
| აქტივის კონტროლი | როდესაც ერთეულს თავისი ამოცანების შესრულებისას შეუძლია გამოიყენოს, ან სხვაგვარი სარგებელი მიიღოს აქტივიდან, და შეუძლია გამორიცხოს სხვა მხარეთა მიერ ამ სარგებლის მიღება, ან სხვაგვარად დაარეგულიროს მათი წვდომა აქტივიდან მიღებულ სარგებელზე. | 23.7 |
| კონტროლირებული ერთეული | ერთეული, რომელიც კონტროლირებულია სხვა ერთეულის მიერ | 6.7 |
| მაკონტროლებელი ერთეული | ერთეული, რომელსაც აკონტროლებს ერთს ან მეტ ერთეულს. | 35.14 |
| თვითღირებულება | აქტივის შეძენის, ან შექმნის დროს გადახდილი ფულადი სახსრების, ან ფულადი სახსრების ეკვივალენტების, ან სხვა სახის კომპენსაციის სამართლიანი ღირებულების თანხა. | 16.7 |
| ხელშეკრულება დანახარჯებს დამატებული ან დანახარჯების ანაზღაურებით |
ისეთი ტიპის სამშენებლო ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც მენარდეს მთლიანად აუნაზღაურდება დასაშვები ან სხვაგვარად განსაზღვრული დანახარჯები, ხოლო კომერციული ხელშეკრულების შემთხვევაში - ამ დანახარჯების პროცენტიც, ან ფიქსირებული სარგებელი, თუ ამგვარი რამ იქნება გათვალისწინებული. | 11.4 |
| აქტივის გასვლასთან დაკავშირებული დანახარჯები |
აქტივის გასვლასთან პირდაპირ დაკავშირებული დანახარჯები ფინანსური დანახარჯებისა და მოგების გადასახადის გამოკლებით. | 21.14 |
| გაყიდვის დანახარჯები | დამატებითი დანახარჯები, რომლებიც პირდაპირ კავშირშია აქტივის გასვლასთან, ფინანსური დანახარჯებისა და მოგების გადასახადების გამოკლებით. აქტივის გასვლა შესაძლოა განხორციელდეს მისი გაყიდვის, ან მისი უფასო, ან ნომინალური ღირებულებით განაწილების გზით. | 27.9 |
| საკრედიტო რისკი | რისკი, როდესაც ფინანსური ინსტრუმენტის ერთი მხარის მიერ ვალდებულების შეუსრულებლობა გამოიწვევს მეორე მხარის მიერ ფინანსური დანაკარგების მიღებას. | 30.8 |
| სავალუტო რისკი | რისკი, როდესაც ფინანსური ინსტრუმენტის სამართლიანი ღირებულება ან მომავალში მისაღები ფულადი სახსრების ნაკადები შეიძლება მერყეობდეს უცხოური სავალუტო კურსის ცვლილების შესაბამისად. | 30.8 |
| ჩანაცვლების მიმდინარე ღირებულება | ღირებულება, რომელსაც ერთეული ანგარიშგების თარიღისათვის გადაიხდიდა აქტივების შესაძენად. | 12.9 |
მომსახურების მიმდინარე ღირებულება |
მიმდინარე პერიოდში დაქირავებულის მიერ გაწეული მომსახურების შედეგად დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების მიმდინარე ღირებულების ზრდა. | 25.10 |
| სსბასს-ების დანერგვის თარიღი | თარიღი, როდესაც ერთეული პირველად ნერგავს დარიცხვის მეთოდის შესაბამის სსბასს-ებს და წარმოადგენს საანგარიშო პერიოდის დასაწყისს, როდესაც პირველად დამნერგავი შემოიღებს დარიცხვის მეთოდის შესაბამის სსბასს-ებს და რომლისთვისაც ერთეული წარუდგენს თავის პირველ გარდამავალ ფინანსურ ანგარიშგებას სსბასს-ის შესაბამისად ან სსბასს-ის შესაბამის თავის პირველ ფინანსურ ანგარიშგებას | 33.9 |
| გადაწყვეტილების მიმღები | ერთეული, გადაწყვეტილების მიღების უფლებით, რომელიც ან მარწმუნებელია ან სხვა ერთეულების რწმუნებული | 35.14 |
| მიჩნეული ღირებულება | შეძენის ღირებულების ან ცვეთადი ღირებულების შემცვლელად გამოყენებული სიდიდე მოცემული თარიღისათვის. | |
| დეფიციტი ან ნამეტი | წარმოადგენს: ა) დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების დისკონტირებულ ღირებულებას გამოკლებული ბ) პროგრამის აქტივების (თუ არსებობს) სამართლიანი ღირებულება. |
39.8 |
დადგენილსარგებლიანი პროგრამა გამოიყენება 2017 წლის 31 დეკემბერს ან ამ თარიღამდე დაწყებული პერიოდებისთვის |
მუშაობის შემდგომი პერიოდის დადგენილსარგებლიანი პროგრამა, გარდა დადგენილშენატანიანი პროგრამისა. | 25.10 |
დადგენილსარგებლიანი პროგრამა გამოიყენება 2018 წლის 1 იანვარს ან შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის |
მუშაობის შემდგომი პერიოდის დადგენილსარგებლიანი პროგრამა, გარდა დადგენილშენატანიანი პროგრამისა. | 39.8 |
| დადგენილშენატანიანი პროგრამა | შრომითი საქმიანობის შემდგომი პერიოდის დადგენილშენატანიანი პროგრამა, რომლის მიხედვით დამოუკიდებელ ერთეულში (ფონდში) ერთეულს შეაქვს შენატანების დადგენილი ოდენობა და მომავალში არ ეკისრება ფონდში დამატებით შენატანების გადარიცხვის იურიდიული, ან კონსტრუქციული მოვალეობა, თუ მიმდინარე ან წინა პერიოდებში დაქირავებულების მიერ გაწეული მომსახურებისათვის განკუთვნილი დახმარებების გასაცემად ფონდში არ აღმოჩნდება საკმარისი აქტივი. | 25.10 |
| დადგენილშენატანიანი პროგრამა | შრომითი საქმიანობის შემდგომი პერიოდის დადგენილშენატანიანი პროგრამა, რომლის მიხედვით დამოუკიდებელ ერთეულში (ფონდში) ერთეულს შეაქვს შენატანების დადგენილი ოდენობა და მომავალში არ ეკისრება ფონდში დამატებით შენატანების გადარიცხვის იურიდიული, ან კონსტრუქციული მოვალეობა, თუ მიმდინარე ან წინა პერიოდებში დაქირავებულების მიერ გაწეული მომსახურებისათვის განკუთვნილი დახმარებების გასაცემად ფონდში არ აღმოჩნდება საკმარისი აქტივი. | 39.8 |
| ცვეთადი ღირებულება | აქტივის თვითღირებულება, ან აქტივის ღირებულების შესაფასებლად გამოყენებული სხვა თანხა, ნარჩენი ღირებულების გამოკლებით. | 17.13 |
| ცვეთა | აქტივის ცვეთადი ღირებულების მოხმარებული ნაწილის სისტემატური განაწილება, მისი მომსახურების ვადის განმავლობაში. | 17.13 |
| აღიარების შეწყვეტა | ერთეულის მიერ ადრე აღიარებული ფინანსური აქტივისა თუ ფინანსური ვალდებულების ამოღება ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებიდან. | 29.10 |
| წარმოებული ფინანსური ინსტრუმენტი |
ქვემოთ ჩამოთვლილი სამივე მახასიათებლის მქონე ფინანსური ინსტრუმენტი ან სხვა ხელშეკრულება, რომელიც განეკუთვნება [სსბასს 29-ის] მოქმედების სფეროს (იხ. 2-6 პუნქტი): (ა) მისი ღირებულება იცვლება რაიმე განსაზღვრული საპროცენტო განაკვეთის, ფინანსური ინსტრუმენტის ღირებულების, სასაქონლო ფასის, უცხოური ვალუტის გაცვლის კურსის, ფასებისა და განაკვეთების ინდექსის, საკრედიტო რეიტინგისა და საკრედიტო ინდექსის ან სხვა ცვლადის ცვლილების შესაბამისად, იმ პირობით, რომ არაფინანსური ცვლადის შემთხვევაში ცვლადი არ არის ხელშეკრულების რომელიმე მხარისთვის დამახასიათებელი (ზოგჯერ ეწოდება „ძირითადი” ფინანსური ინსტრუმენტი). (ბ) იგი არ მოითხოვს საწყის წმინდა ინვესტიციას ან ისეთ საწყის წმინდა ინვესტიციას, რომელიც უფრო მცირეა, ვიდრე ამას მოითხოვდა სხვა სახის ხელშეკრულებები, რომლებიც, სავარაუდოდ, მსგავს რეაგირებას მოახდენდა საბაზრო ფაქტორების ცვლილებაზე; (გ) მისი განაღდება ხდება მომავალი თარიღით. |
29.10 |
| განვითარება | სამეცნიერო გამოკვლევების შედეგების ან სხვა ცოდნის გამოყენება ახალი ან არსებითად გაუმჯობესებული მასალების, მოწყობილობის, საქონლის, პროცესების, სისტემების ან მომსახურების წარმოების და-გეგმვასა და პროექტირებაში, მათი კომერციული წარმოების ან გამოყენების დაწყებამდე. | 31.16 |
| მფლობელებზე განაწილება | ერთეულის მიერ ყველა, ან ზოგიერთ მფლობელზე მომავალში მისაღები ეკონომიკური სარგებლის, ან მომსახურების პოტენციალის განაწილება ინვესტიციებზე უკუგების, ან ინვესტიციის დაბრუნების სახით. | 1.7 |
| ეკონომიკური ერთეული | მაკონტროლებელი ერთეული და კონტროლირებული ერთეულები | 1.7 |
| ეკონომიკური მომსახურების ვადა | განისაზღვრება როგორც: (ა) პერიოდი, რომლის განმავლობაშიც მოსალოდნელია, რომ აქტივიდან ეკონომიკურ სარგებელს მიიღებს, ან მომსახურურების პოტენციალით ისარგებლებს ერთი ან ერთზე მეტი მომხმარებელი;ან (ბ) პროდუქციის ან ანალოგიური ერთეულების რაოდენობა, რომელთა მიღება მოსალოდნელია აქტივიდან ერთი ან მეტი მომხმარებლის მიერ. |
13.8 |
ეფექტური საპროცენტო მეთოდი |
ფინანსური აქტივისა თუ ფინანსური ვალდებულების (ან ფინანსური აქტივებისა თუ ფინანსური ვალდებულებების ჯგუფის) ამორტიზებული ღირებულების გამოთვლისა და საპროცენტო შემოსავლების ან ხარჯების შესაბამის პერიოდში გადანაწილების მეთოდი. ეფექტური საპროცენტო განაკვეთი არის განაკვეთი, რომელიც ზუსტად ადისკონტებს მომავალში მისაღებ ან გადასახდელ სავარაუდო ფულად სახსრებს ფინანსური ინსტრუმენტის მოსალოდნელი მომსახურების ვადის განმავლობაში, ან უფრო ხანმოკლე პერიოდის განმავლობაში ფინანსური აქტივისა ან ფინანსური ვალდებულების წმინდა საბალანსო ღირებულებად. ეფექტური საპროცენტო განაკვეთის გამოანგარიშების დროს, ერთეულმა ფინანსური ინსტრუმენტებიდან ფულადი სახსრების ნაკადები უნდა შეაფასოს ყველა სახელშეკრულებო პირობის გათვალისწინებით (მაგ., წინასწარი გადახდები, ქოლი და მსგავსი ოფციონები), მაგრამ არ უნდა გაითვალისწინოს მომავალი საკრედიტო დანაკარგები. გაანგარიშება მოიცავს ყველა საზღაურსა და გადახდილ ან მიღებულ ერთეულს (აქტივის ნომინალური ღირებულების ცვლილების ყოველი ერთეული) ხელშეკრულების მხარეებს შორის, რომლებიც შეადგენს ეფექტური საპროცენტო განაკვეთის განუყრელ ნაწილს (იხ. სსბასს 9, შემოსავალი გაცვლითი ოპერაციებიდან), აგრეთვე გარიგების დანახარჯებსა და ნებისმიერ წინასწარ გადახდებს, პრემიებსა თუ ფასდათმობებს. არსებობს დაშვება, რომ ერთგვაროვანი ფინანსური ინსტრუმენტების ჯგუფის სავარაუდო მომსახურების ვადა და ფულადი სახსრების ნაკადები შეიძლება საიმედოდ შეფასდეს. თუმცა, იმ იშვიათ შემთხვევებში, როდესაც ფულადი სახსრების ნაკადების ან ფინანსური ინსტრუმენტების (ან ფინანსური ინსტრუმენტების ჯგუფის) სავარაუდო მომსახურების ვადის საიმედოდ შეფასება შეუძლებელია, ერთეულმა სახელშეკრულებო ფულადი სახსრების ნაკადები უნდა განიხილოს ფინანსური ინსტრუმენტის (ან ფინანსური ინსტრუმენტების ჯგუფის) სრული სახელსეკრულებო ვადისათვის. | 29.10 |
დაქირავებულთა სარგებელი გამოიყენება 2017 წლის 31 დეკემბერს ან ამ თარიღამდე დაწყებული პერიოდებისთვის |
ერთეულის მიერ გაცემული ყველა სახის ანაზღაურება დაქირავებულთა მიერ გაწეული მომსახურების სანაცვლოდ. | 25.10 |
დაქირავებულთა სარგებელი გამოიყენება 2018 წლის 1 იანვარს ან შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის |
ერთეულის მიერ გაცემული ყველა სახის ანაზღაურება დაქირავებულთა მიერ გაწეული მომსახურების ან შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სანაცვლოდ. | 39.8 |
ერთეულის სპეციფიკური ღირებულება |
იმ ფულადი სახსრების ნაკადების დისკონტირებული ღირებულება, რომელსაც ერთეული ელოდება აქტივის უწყვეტი გამოყენებიდან და მისი ლიკვიდაციიდან სასარგებლო მომსახურების ვადის ბოლოს ან რომელსაც ელოდება ვალდებულებების დაფარვის შემთხვევაში. | 17.13 |
წილობრივი მონაწილეობა |
წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის, წილობრივი ინსტრუმენტი ფართო მნიშვნელობით გამოიყენება, რაც აღნიშნავს საკუთრების წილს ინვესტორის საკუთრებაში მყოფ ერთეულში და მესაკუთრეთა, წევრთა ან მონაწილეთა წილებს ერთობლივ ერთეულებში. | 40.5 |
წილობრივი ინსტრუმენტი |
ნებისმიერი ხელშეკრულება, რომელიც ადასტურებს ერთეულის აქტივებში ყველა მისი ვალდებულების გამოქვითვის შემდეგ დარჩენილი წილის საკუთრების უფლებას. | 28.9 |
| კაპიტალ-მეთოდი (სხვა ერთეულებში არსებულ წილებთან დაკავშირებით) | სააღრიცხვო მეთოდი, რომელიც გულისხმობს ინვესტიციის აღრიცხვას თვითღირებულების საფუძველზე, ხოლო შემდეგ მის კორექტირებას მეკავშირე ერთეულის ან ერთობლივი საქმიობის ინვესტირებული ერთეულის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ინვესტორის კუთვნილ წილში შეძენის შემდგომ მომხდარი ცვლილების შესაბამისად. ინვესტორის ნამეტი ან დეფიციტი მოიცავს მის წილს ინვესტირებული ერთეულის ნამეტში ან დეფიციტში, რომელიც არ აღიარებულა ინვესტირებული ერთეულის ნამეტში ან დეფიციტში. | 28.9 |
საანგარიშგებო თარიღის შემდგომი მოვლენები |
საანგარიშგებო თარიღსა და ფინანსური ანგარიშგების დამტკიცების თარიღს შორის მომხდარი ხელსაყრელი და არახელსაყრელი მოვლენები. შეიძლება გამოვყოთ ორი ტიპის მოვლენა: (ა) მოვლენები, რომლებიც მტკიცებულებებს უზრუნველყოფს საანგარიშგებო თარიღისათვის არსებულ პირობებზე (ანგარიშგების თარიღის შემდგომი მაკორექტირებელი მოვლენები); (ბ) ის მოვლენები, რომლებიც მიგვანიშნებს იმ პირობებზე, რომლებიც ანგარიშგების თარიღის შემდგომ წარმოიშვა (ანგარიშგების თარიღის შემდგომი არაკორექტირებადი მოვლენები). |
14.5 |
| საკურსო სხვაობა | განსხვავებული გაცვლითი კურსით, ერთი ვალუტის მოცემული ოდენობის ერთეულთა სხვა ვალუტაზე გადაცვლის შედეგად წარმოშობილი სხვაობა. | 4.10 |
| გასაცვლელი სავალუტო კურსი | თანაფარდობა, რომლის მიხედვითაც ორი სხვადასხვა ვალუტა იცვლება ერთმანეთზე. | 4.10 |
| გაცვლითი ოპერაციები | ოპერაციები, როდესაც ერთეული იღებს აქტივებს, ან მოსახურებას, ან ფარავს ვალდებულებებს, და გაცვლით ოპერაციაში მონაწილე მეორე მხარეს პირდაპირ გადასცემს დაახლოებით იმავე ღირებულებას (უმთავრესად ფულადი სახსრების, საქონლის, მომსახურების, ან აქტივების გამოყენების ფორმით). | 9.11 |
| მომავალში შესასრულებელი ხელშეკრულება | ხელშეკრულებები, რომელთა პირობებიც არც ერთ მხარეს არ შეუსრულებია, ან ორივე მხარემ ნაწილობრივ, თანაბრად შეასრულა ხელშეკრულებით ნაკისრი ვალდებულებები. | 19.18 |
| ხარჯები | ერთეულის ეკონომიკური სარგებლის, ან მომსახურების პოტენციალის შემცირება საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში აქტივების ერთეულიდან გასვლის, ან მათი მოხმარების ან ვალდებულებების ზრდის შედეგად, რაც გამოიხატება ერთეულის წმინდა აქტივების/კაპიტალის შემცირებით, რომელიც არ არის დაკავშირებული მესაკუთრეთათვის კაპიტალის განაწილებასთან. | 1.7 |
| საგადასახადო სისტემის მეშვეობით გადახდილი ხარჯები | თანხები, რომელიც ხელმისაწვდომია ბენეფიციარებისათვის მიუხედავად იმისა ისინი იხდიან თუ არა გადასახადებს. | 23.7 |
| სამართლიანი ღირებულება | თანხა, რომლითაც შეიძლება აქტივი გაიცვალოს ან ვალდებულება დაიფაროს საქმის მცოდნე და გარიგების მსურველ მხარეებს შორის „გაშლილი ხელის“ მანძილის პრინციპით. | 9.11 |
გაყიდვის დანახარ-ჯებით შემცირებული სამართლიანი ღირებულება |
თანხა, რომელიც მიიღება დაინტერესებულ და საქმის მცოდნე და გარიგების მსურველ მხარეებს შორის „გაშლილი ხელის“ მანძილის პრინციპით აქტივის რეალიზაციის შედეგად, შემცირებული გაყიდვაზე გაწეული დანახარჯების თანხით; | 21.14 |
| საბოლოო ბიუჯეტი | თავდაპირველი ბიუჯეტი, რომელიც კორექტირებულია ყველა სარეზერვო თანხის, მომდევნო საბიუჯეტო პერიოდში გადასატანი თანხების, ტრანსფერების, გამოყოფილი თანხების, დამატებითი ასიგნებების და საკანონმდებლო, ან ანალოგიური ორგანოს მიერ მოცემულ საბიუჯეტო პერიოდთან დაკავშირებით დამტკიცებული ცვლილებების გათვალისწინებით. | 24.7 |
| ფინანსური იჯარა | იჯარა, როდესაც აქტივთან დაკავშირებული ყველა მნიშვნელოვანი რისკი და ეკონომიკური სარგებელი გადაეცემა მოიჯარეს. საკუთრების უფლება შეიძლება გადაეცეს ან არა. | 13.8 |
| ფინანსური აქტივი | ნებისმიერი აქტივი, რომელიც არის: (ა) ფულადი სახსრები (ბ) სხვა ერთეულის წილობრივი ინსტრუმენტი; (გ) სახელშეკრულებო უფლება:
(დ) ხელშეკრულება, რომელიც ანაზღაურდება, ან შესაძლებელია ანაზღაურდეს ერთეულის საკუთარი წილობრივი ინსტრუმენტებით და წარმოადგენს:
|
28.9 |
სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხული ფინანსური აქტივი და ფინანსური ვალდებულება, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით |
ფინანსური აქტივი ან ფინანსური ვალდებულება, რომელიც აკმაყოფილებს შემდეგი პირობებიდან ერთ-ერთს: (ა) იგი კლასიფიცირებულია, როგორც სავაჭროდ გამიზნული. ფინანსური აქტივი ან ფინანსური ვალდებულება, კლასიფიცირდება როგორც სავაჭროდ გამიზნული, თუ:
(ბ) თავდაპირველი აღიარებისას ერთეულის მიერ იგი კლასიფიცირებულია სამართლიანი ღირებულებით ნამეტში ან დეფიციტში ასახვის მეშვეობით. ერთეულს ამგვარი კლასიფიკაციის გამოყენება შეუძლია მხოლოდ მე-13 პუნქტით ნებადართულ შემთხვევაში, ან მაშინ, როდესაც შედეგად მიიღება უფრო მნიშვნელოვანი ინფორმაცია, რადგან:
|
29.10 |
| ფინანსური გარანტიის ხელშეკრულება | ხელშეკრულება, რომლითაც ემიტეტნტს მოეთხოვება განსაზღვრული თანხის გადახდა მფლობელისათვის იმ ზარალის ასანაზღაურებლად, რომელსაც მიიღებს იმის გამო, რომ გარკვეული დებიტორი ვერ გადაუხდის ვალს სავალო ინსტრუმენტისთვის თავდაპირველად დადგენილი ან შეცვლილი პირობების შესაბამისად. | 29.10 |
| ფინანსური ინსტრუმენტი | ნებისმიერი ხელშეკრულება, რომელიც წარმოშობს როგორც ერთი ერთეულის ფინანსურ აქტივს, ასევე მეორე ერთეულის ფინანსურ ვალდებულებას, ან წილობრივ ინსტრუმენტს. | 28.9 |
| ფინანსური ვალდებულება | ნებისმიერი ვალდებულება, რომელიც არის: (ა) ერთეულის სახელშეკრულებო ვალდებულება:
(ბ) ხელშეკრულება, რომელიც დაიფარება, ან შეიძლება დაიფაროს ერთეულის საკუთარი წილობრივი ინსტრუმენტების გამოყენებით და წარმოადგენს:
გამონაკლისის სახით, ის ინსტრუმენტი, რომელიც აკმაყოფილებს ფინანსური ვალდებულების განმარტებას, კლასიფიცირდება წილობრივ ინსტრუმენტად, თუ მას გააჩნია ყველა განსაზღვრული მახასიათებელი და აკმაყოფილებს მე-15 და მე-16, ან მე-17 და მე-18 პუნქტებით გათვალისწინებულ პირობებს. |
28.9 |
| საფინანსო საქმიანობა | საქმიანობა, რომლის შედეგად რაოდენობრივად და სტრუქტურულად იცვლება ერთეულის შენატანებით ფორმირებული კაპიტალი და ნასესხები საშუალებები. | 2.8 |
| ჯარიმები | საჯარო სექტორის ერთეულების მიერ მიღებული, ან მისაღები ეკონომიკური სარგებელი, ან მომსახურების პოტენციალი, როგორც ამას დაადგენს სასამართლო, ან სამართალდამცავი სხვა ორგანო კანონების, ან მარეგულირებელი წესების დარღვევის შემთხვევაში. | 23.7 |
| მყარი ვალდებულება | სავალდებულო შეთანხმება მომავალში რესურსების განსაზღვრული რაოდენობით და ფასით, კონკრეტულ ვადაში ან ვადებში გაცვლის შესახებ. | 29.10 |
| სსბასს-ების შესაბამისი პირველი ფინანსური ანგარიშგება | პირველი წლიური ფინანსური ანგარიშგება, რომელშიც ერთეული იყენებს დარიცხვის მეთოდის შესაბამის სსბასს-ებს და შეუძლია აშკარად და უპირობოდ განაცხადოს აღნიშნულ სსბასს-ებთან შესაბამისობაზე იმის გამო, რომ მან მიიღო ერთი ან რამდენიმე გარდამავალი პერიოდის გამონაკლისი ამ სსბასს-ში, რომლებიც არ ახდენენ გავლენას ფინანსური ანგარიშგების სამართლიან წარდგენაზე და მის უნარზე დარიცხვის მეთოდის სსბასს-ებთან შესაბამისობის დაცვასთან დაკავშირებით. | 33.9 |
| პირველად დამნერგავი ერთეული | ერთეული, რომელიც პრველად ნერგავს დარიცხვის მეთოდის შესაბამის სსბასს-ებს და წარადგენს პირველ გარდამავალ ფინანსურ ანგარიშგებას სსბასს-ების შესაბამისად ან პირველ ფინანსურ ანგარიშგებას სსბასს-ების შესაბამისად | 33.9 |
| ფიქსირებულ-ფასიანი ხელშეკრულება | სამშენებლო ხელშეკრულება, რომელშიც მენარდე თანხმდება ფიქსირებულ სახელშეკრულებო ფასზე, ან შესრულებული სამუშაოს ერთეულის ფიქსირებულ განაკვეთზე, რომელიც ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება ექვემდებარებოდეს ხელშეკრულების მუხლებით გათვალისწინებული ფასის გაზრდას დანახარჯების გაზრდის შემთხვევაში. | 11.4 |
| პროგნოზირებული გარიგება | გარიგება, რომელზედაც ვალდებულება არ არის აღებული, თუმცა მოსალოდნელია | 29.10 |
| უცხოური ვალუტა | ნებისმიერი სხვა ვალუტა, რომელიც არ წარმოადგენს ერთეულის სამუშაო ვალუტას. | 4.10 |
| უცხოური ერთეული | ანგარიშვალდებული ერთეულის კონტროლს დაქვემდებარებული ერთეული, მეკავშირე ერთეული, ერთობლივი საქმიანობა ან ანგარიშვალდებული ერთეულის ფილიალი, რომლის საქმიანობა დაფუძნებულია და ხორციელდება სხვა ქვეყნის ტერიტორიაზე, ან ანგარიშვალდებული ერთეულის ვალუტისაგან განსხვავებული ვალუტით. | 4.10 |
| სამუშაო ვალუტა | ძირითადი ეკონომიკური გარემოს ვალუტა, სადაც ერთეული ეწევა საქმიანობას. | 4.10 |
| სახელმწიფო მმართველობის სექტორი | მოიცავს სახელმწიფო მმართველობის ყველა ორგანიზაციულ ერთეულს, როგორც ეს არის განსაზღვრული ფინანსური ანგარიშგების სტატისტიკურ საფუძვლებში. | 22.15 |
| გუდვილი | აქტივი, რომელიც წარმოადგენს ერთეულის შეძენისას შეძენილი სხვა აქტივებიდან წარმოქმნილ მომავალ ეკონომიკურ სარგებელს, რომლის ცალკე იდენტიფიცირება და აღიარება შეუძლებელია. | 40.5 |
| უფლების გადამცემი (შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებებში) | ერთეული, რომელიც ოპერატორს უფლებას აძლევს ისარგებლოს შეღავათიანი მომსახურების აქტივით. | 32.8 |
| მთლიანი საიჯარო ინვესტიცია | არის ერთობლიობა: (ა) მეიჯარის მიერ ფინანსური იჯარისათვის მისაღები მინიმალური საიჯარო გადასახდელების; და (ბ) მეიჯარის სასარგებლოდ დარიცხული ნებისმიერი არაგარანტირებული ნარჩენი ღირებულების. |
13.8 |
| ბიოლოგიური აქტივების ჯგუფი | მსგავსი ცხოველების ან მცენარეების ერთობლიობა. | 27.9 |
გარანტირებული ნარჩენი ღირებულება |
(ა) მოიჯარისათვის არის ნარჩენი ღირებულების ის ნაწილი, რომელიც გარანტირებულია მოიჯარის მიერ, ან მოიჯარესთან დაკავშირებული მხარის მიერ (გარანტიის თანხა წარმოადგენს მაქსიმალურ თანხას, რომელიც ნებისმიერ შემთხვევაში გახდება გადასახდელი); და (ბ) მეიჯარისათვის არის ნარჩენი ღირებულების ის ნაწილი, რომელიც გარანტირებულია მოიჯარის მიერ, ან მეიჯარისგან დამოუკიდებელი მესამე მხარის მიერ, რომელსაც გარანტიით გათვალისწინებული ვალდებულებების შესრულების ფინანსური შესაძლებლობა გააჩნია. |
13.8 |
| მოსავლის მიღება | ბიოლოგიური აქტივიდან პროდუქციის მოცილება ან ბიოლოგიური აქტივის სიცოცხლის პროცესის შეწყვეტა. | 27.9 |
| ჰეჯირებული მუხლი | აქტივი, ვალდებულება, მყარი ვალდებულება, მაღალი ალბათობის მქონე პროგნოზირებული გარიგება, ან წმინდა ინვესტიციები უცხოურ ერთეულში, რომელიც (ა) ერთეულს უქმნის ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების სამართლიანი ღირებულების ცვლილების რისკს და (ბ) კლასიფიცირდება, როგორც ჰეჯირებული ([სსბასს 29] 87-ე-94-ე პუნქტებში და დანართი „ა“-ს მგ131-ე-141-ე პუნქტებში უფრო ვრცლად არის განმარტებული ჰეჯირებული მუხლი). | 29.10 |
| ჰეჯირების ეფექტურობა | ჰეჯირების ინსტრუმენტის სამართლიანი ღირებულების, ან ფულადი სახსრების ნაკადების ცვლილებით ჰეჯირების რისკს მიკუთვნებული ჰეჯირებული მუხლის სამართლიანი ღირებულების, ან ფულადი სახსრების ნაკადების ცვლილების გადაფარვის ხარისხი. (იხილეთ [სსბასს 29], დანართი „ა“-ს, პუნქტები მგ145-მგ156). | 29.10 |
| ჰეჯირების ინსტრუმენტი | განსაზღვრული წარმოებული ან (უცხოური ვალუტის ცვლილების რისკის ჰეჯირებისათვის მხოლოდ ვალუტის გაცვლითი კურსი) განსაზღვრული არაწარმოებული ფინანსური აქტივი, ან არაწარმოებული ფინანსური ვალდებულება, რომელთა სამართლიანი ღირებულება ან ფულადი ნაკადები, სავარაუდოდ, გადაფარავს ჰეჯირებული მუხლის სამართლიანი ღირებულების, ან ფულადი სახსრების ნაკადების ცვლილებებს. ([სსბასს 29] 81-ე-86-ე პუნქტებში და დანართი „ა“-ს მგ127-მგ130-ე პუნქტებში უფრო ვრცლად არის განმარტებული ჰეჯირების ინსტრუმენტი). | 29.10 |
დაფარვის ვადამდე ფლობილი ინვესტიციები |
არაწარმოებული ფინანსური აქტივები, ფიქსირებული ან განსაზღვრადი გადასახდელებითა და ფიქსირებული დაფარვის ვადით, რომლის დაფარვის ვადამდე შენარჩუნების სურვილი და პოტენციური შესაძლებლობაც გააჩნია ერთეულს (იხილეთ [სსბასს 29], დანართი „ა“-ს პუნქტებში მგ29-მგ38 ) გარდა იმისა: (ა) რომლებსაც ერთეული თავდაპირველად აღიარებისას სამართლიანი ღირებულებით ასახავს ნამეტში ან დეფიციტში; (ბ) რომლებსაც ერთეული განიხილავს როგორც გასაყიდად არსებულს; და (გ) რომლებიც შეესაბამება სესხების და მოთხოვნების განმარტებას. ერთეულმა ფინანსური აქტივების კლასიფიცირება დაფარვის ვადამდე ფლობილ ინვესტიციებად არ უნდა მოახდინოს, თუ მას მიმდინარე საანგარიშგებო წელს ან გასული ორი საანგარიშგებო წლის განმავლობაში გაყიდული ან რეკლასიფიცირებული აქვს დაფარვის ვადამდე ფლობილი ინვესტიციების უმნიშვნელოზე მეტი რაოდენობა დაფარვის ვადაზე ადრე (მეტი, ვიდრე უმნიშვნელო, დაფარვის ვადამდე ფლობილი ინვესტიციების მთლიან რაოდენობასთან შედარებით), გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც გაყიდვები ან რეკლასიფიკაცია: (ა) ძალიან ახლოს არის ფინანსური აქტივის დაფარვის ვადასთან (მაგ., დაფარვის ვადამდე სამ თვეზე ნაკლები), რის გამოც საბაზრო საპროცენტო განაკვეთის ცვლილებები მნიშვნელოვან გავლენას ვერ ახდენს ფინანსური აქტივის სამართლიან ღირებულებაზე; (ბ) წარმოიშვა მას შემდეგ, როდესაც ერთეულმა განახორციელა არსებითად ყველა ფინანსური აქტივის თავდაპირველი ძირითადი თანხის ამოღება დაგეგმილი გადახდების ან წინასწარი გადახდების მეშვეობით; ან (გ) შესაძლებელია მიეკუთვნებოდეს იზოლირებულ მოვლენას, რომელზეც არ ვრცელდება ერთეულის კონტროლი, რომელიც ერთჯერადია და არ შეიძლებოდა ყოფილიყო ერთეულის მიერ გონივრულად წინასწარ განსაზღვრული. |
29.10 |
| იდენტიფიცირებადი | აქტივი იდენტიფიცირებადია თუ: (ა) განცალკევებადია, ანუ შესაძლებელია მისი ერთეულისგან განცალკევება ან გამოყოფა და გაყიდვა, გადაცემა, მასზე ლიცენზიის გაცემა, გაქირავება ან გაცვლა, ინდივიდუალურად ან დაკავშირებულ სავალდებულო შეთანხმებასთან, იდენტიფიცირებად აქტივთან ან ვალდებულებასთან ერთად, მიუხედავად იმისა, ერთეულს აქვს თუ არა აღნიშნულის გაკეთების განზრახვა; ან (ბ) წარმოიქმნება სავალდებულო შეთანხმებებიდან (მათ შორის სახელშეკრულებო უფლებებით ან სხვა სამართლებრივი უფლებებით), მიუხედავად იმისა, ეს უფლებები გადაცემადი ან, ერთეულისგან ან სხვა უფლებებისა და მოვალეობებისგან განცალკევებადია თუ არა. |
|
| გაუფასურება | ზარალი აქტივიდან მომავალში მისაღებ ეკონომიკურ სარგებელში, ან აქტივის მომსახურების პოტენციალში იმ ოდენობით, რომელიც აღემატება აქტივის მომავალი ეკონომიკური სარგებლის ან მომსახურების პოტენციალის ცვეთის შედეგად სისტემატურად აღიარებულ შემცირებას. | 21.14 |
| ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივის გაუფასურების ზარალი | თანხა, რომლითაც აქტივის საბალანსო ღირებულება აღემატება მის აღდგენით ღირებულებას. | 17.13 |
| არაფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივის გაუფასურების ზარალი | თანხა, რომლითაც აქტივის საბალანსო ღირებულება აღემატება აქტივის მომსახურების აღდგენით ღირებულებას. | 17.13 |
| პრაქტიკულად შეუძლებელი (1) | სტანდარტის მოთხოვნის დაკმაყოფილება პრაქტიკულად შეუძლებელია იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული ვერ შეძლებს მის დაკმაყოფილებას ყოველგვარი გონივრული ძალისხმევის გამოყენების მიუხედავად. | 1.7 |
| პრაქტიკულად შეუძლებელი (2) | სტანდარტის მოთხოვნის დაკმაყოფილება პრაქტიკულად შეუძლებელია იმ შემთხვევაში, თუ ერთეული ვერ შეძლებს მის დაკმაყოფილებას ყოველგვარი გონივრული ძალისხმევის გამოყენების მიუხედავად. გარკვეული წინა პერიოდის მიმართ პრაქტიკულად შეუძლებელია სააღრიცხვო პოლიტიკაში მომხდარი ცვლილების რეტროსპექტულად გამოყენება, ან რეტროსპექტიული გადააანგარიშება შეცდომის გასასწორებლად, როდესაც: (ა) რეტროსპექტული გამოყენების, ან რეტროსპექტული გადაანგარიშების შედეგები დაუდგენელია; (ბ) რეტროსპექტული გამოყენების, ან რეტროსპექტულად გადაანგარიშებისათვის საჭიროა დაშვების გაკეთება იმის შესახებ, თუ როგორი იქნებოდა ხელმძღვანელობის განზრახვა მოცემულ პერიოდში; ან (გ) რეტროსპექტული გამოყენების, ან რეტროსპექტულად გადაანგარიშებისათვის საჭიროა თანხების მნიშვნელოვანი შეფასებები და შეუძლებელია ობიექტურად განვასხვაოთ ინფორმაცია იმ შეფასებების შესახებ, რომლებიც: (i) შეიცავს გარემოებათა შესახებ მტკიცებულებებს, რომლებიც არსებობდა იმ თარიღისათვის (თარიღებისათვის), როდესაც ამ თანხების აღიარება, შეფასება და განმარტებით შენიშვნებში ასახვა უნდა მოხდეს; (ii) ხელმისაწვდომი იქნებოდა იმ დროს, როდესაც მოცემული წინა პერიოდის ფინანსური ანგარიშგების გამოცემა ნებადართული იყო სხვა ინფორმაციიდან |
3.7 |
იჯარის დასაწყისი |
საიჯარო ხელშეკრულების დადების თარიღსა და მხარეების მიერ იჯარის ძირითადი პირობების შესრულებაზე ვალდებულების აღების თარიღს შორის უფრო ადრინდელი. ამავე თარიღით: (ა) საიჯარო ხელშეკრულება კლასიფიცირდება როგორც ფინანსური, ან საოპერაციო იჯარა; და (ბ) ფინანსური იჯარის შემთხვევაში განისაზღვრება ის თანხები, რომელიც უნდა აღიარდეს იჯარის ვადის დასაწყისში. |
13.8 |
თავდაპირველი პირდაპირი დანახარჯები |
უშუალოდ იჯარის ხელშეკრულების პირობების განხილვასა და შეთანხმებასთან დაკავშირებით გაწეული დამატებითი დანახარჯები, გარდა მწარმოებლის, ან დილერი მეიჯარეების დანახარჯებისა. | 13.8 |
| არამატერიალური აქტივი | იდენტიფიცირებადი არამონეტარული აქტივი ფიზიკური ფორმის გარეშე. | 31.16 |
| საპროცენტო ხარჯი | დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების დღევანდელი ღირებულების ზრდა პერიოდის განმავლობაში, რაც განაპირობა იმ ფაქტმა, რომ სარგებელი ერთი პერიოდით ახლოს არის საბოლოო ანგარიშსწორებასთან. | 25.10 |
| სხვა ერთეულში მონაწილეობა | ეხება მონაწილეობას, ხელშეკრულებით იქნება ეს გათვალისწინებული, თუ არა, რომელიც ერთეულს დაქვემდებარებულს ხდის სხვა ერთეულის საქმიანობიდან ცვალებადი ხასიათის შემოსავლების მიღების რისკზე. სხვა ერთეულში მონაწილეობა, სხვასთან ერთად, შეიძლება დადასტურდეს წილობრივი, ან სავალო ფინანსური ინსტრუმენტების ფლობით, ასევე სხვა ფორმის მონაწილეობით, როგორიცაა დაფინანსება, ლიკვიდობის უზრუნველყოფაში დახმარება, საკრედიტო რეიტინგის ამაღლებაში დახმარება და გარანტიების გაცემა. იგი მოიცავს კონკრეტულ საშუალებებს, რომლის მეშვეობითაც ერთეული ახორციელებს კონტროლს, ან ერთობლივ კონტროლს, ან მნიშვნელოვან გავლენას სხვა ერთეულზე. მხოლოდ „დამფინანსებელი/მიმღები ან „მომხმარებელი-მომწოდებელი“ ტიპური ურთიერთობის არსებობა თავისთავად არ ნიშნავს იმას, რომ ერთეული მონაწილეობს სხვა ერთეულში. | |
ხელშეკრულებაში ნაგულისხმევი საპროცენტო განაკვეთი |
დისკონტირების განაკვეთი, რომელიც იჯარის დასაწყისში განაპირობებს (ა) მინიმალური საიჯარო გადასახდელებისა და (ბ) არაგარანტირებული ნარჩენი ღირებულების ახლანდელ ღირებულებათა ჯამის ტოლობას (i) იჯარით გაცემული აქტივის სამართლიანი ღირებულებისა (ii) და მეიჯარის ნებისმიერი თავდაპირველი პირდაპირი დანახარჯების ჯამთან. |
13.8 |
| საპროცენტო განაკვეთის რისკი | რისკი, რომ ფინანსური ინსტრუმენტის სამართლიანი ღირებულება, ან ფინანსური ინსტრუმენტიდან მომავალში მისაღები ფულადი სახსრების ნაკადები შეიცვლება საბაზრო საპროცენტო განაკვეთების ცვლილების შესაბამისად. | 30.8 |
| მატერიალური მარაგები | აქტივები, რომლებიც: (ა) წარმოდგენილია მასალების, ან მარაგების სახით და განკუთვნილია წარმოების პროცესში გამოსაყენებლად; (ბ) წარმოდგენილია მასალების, ან მარაგების სახით და განკუთვნილია მომსახურების პროცესში გამოსაყენებლად, ან გასანაწილებლად; (გ) განკუთვნილია გასაყიდად, ან განაწილებისათვის ჩვეულებრივი საქმიანობისას; ან (დ) წარმოების პროცესში გასაყიდად, ან განაწილებისათვის. |
12.9 |
| საინვესტიციო საქმიანობა | გრძელვადიანი აქტივებისა და სხვა ინვესტიციების, რომლებიც არ შედის ფულადი სახსრების ექვივალენტებში, შეძენა და გასვლა. | 2.8 |
| საინვესტიციო ერთეული | ერთეული, რომელიც:
|
35.14 |
| საინვესტიციო ქონება | ქონება (მიწა ან შენობები, ან შენობის ნაწილი, ან ორივე), რომელსაც ფლობენ საიჯარო შემოსავლების მიღების ან კაპიტალის ღირებულების ზრდის, ან ორივე ამ მიზნით, გარდა ისეთი მიზნებისა, როგორიცაა: (ა) საქონლის ან მომსახურების წარმოებაში ან მიწოდებაში, ან ადმინისტრაციული მიზნებისათვის გამოყენება; ან (ბ) გაყიდვა ჩვეულებრივი საქმიანობის პროცესში. |
16.7 |
| ერთობლივი შეთანხმება | შეთანხმება, რომელსაც ერთობლივად აკონტროლებს ორი ან მეტი მხარე. | 36.8 |
| ერთობლივი კონტროლი | შეთანხმებული ერთობლივი კონტროლი, სავალდებულო შეთანხმების გზით, რომელიც არსებობს მხოლოდ მაშინ, როდესაც შესაფერისი საქმიანობების შესახებ გადაწყვეტილებებისათვის საჭიროა კონტროლის განხორციელებაში მონაწილე მხარეების ერთსულოვანი თანხმობა. | 36.8 |
| ერთობლივი ოპერაცია | ერთობლივი შეთანხმება, სადაც მხარეებს, რომლებიც შეთანხმებაზე ერთობლივ კონტროლს ახორციელებენ, შეთანხმებასთან მიმართებაში გააჩნიათ უფლებები აქტივებზე და მოვალეობები ვალდებულებებისთვის | 37.7 |
| ერთობლივი ოპერატორი | ერთობლივი შეთანხმების მხარე, რომელსაც ერთობლივი კონტროლი გააჩნია ერთობლივ ოპერაციაზე. | 37.7 |
| ერთობლივი საქმიანობა | ერთობლივი შეთანხმება, რომელიც გულისხმობს, რომ შეთანხმებაზე ერთობლივი კონტროლის განმახორციელებელ მხარეებს გააჩნიათ უფლება აღნიშნული შეთანხმების წმინდა აქტივებზე. | 36.8 |
| ერთობლივ საქმიანობაში მონაწილე | ერთობლივი საქმიანობის მონაწილე მხარე, რომელიც ერთობლივად ახორციელებს კონტროლს ამ ერთობლივ საქმიანობაზე. | 36.8 |
| უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობა | (ა) ერთეულის ყველა დირექტორი, ან მისი მმართველი ორგანოს წევრები; და (ბ) სხვა პირები, რომლებიც უფლებამოსილნი და პასუხისმგებელნი არიან ანგარიშვალდებული ერთეულის საქმიანობის დაგეგმვაზე, მართვასა და კონტროლზე. ზედა რგოლის ხელმძღვანელი პერსონალი, რომელიც აკმაყოფილებს ამ პირობას, შემდეგია:
|
20.4 |
| იჯარა | მხარეთა შეთანხმება, რომლის თანახმად მეიჯარე, საიჯარო გადასახდელის ან გადასახდელების სერიის მიღების მიზნით, მოიჯარეს გადასცემს აქტივის გამოყენების უფლებას შეთანხმებული ვადის განმავლობაში. | 13.8 |
| იჯარის ვადა | მოიჯარის მიერ იჯარით აღებული აქტივით სარგებლობის ხელშეკრულებით გათვალისწინებული დროის მონაკვეთი, რომელიც არ ექვემდებარება შეცვლას ან გაუქმებას, იმ დამატებით დროის მონაკვეთთან ერთად, რომლის განმავლობაში მოიჯარეს, ხელშეკრულებით გათვალისწინებული ოფციის თანახმად, უფლება აქვს გააგრძელოს აქტივის გამოყენება გარკვეული დამატებითი თანხის გადახდის ან გადაუხდელობის პირობით მაშინ, როდესაც იჯარის დასაწყისში გონივრულად მოსალოდნელია, რომ მოიჯარე ისარგებლებს ამ ოფციით. | 13.8 |
| იურიდიული მოვალეობა | მოვალეობა, რომელიც წარმოიქმნება: (ა) ხელშეკრულების (ხელშეკრულებაში მოცემული აშკარა, ან ნაგულისხმევი პირობების შედეგად); (ბ) კანონმდებლობის; ან (გ) კანონის სხვა მოქმედების შედეგად. |
19.18 |
| მოიჯარის ზღვრული სასესხო საპროცენტო განაკვეთი | საპროცენტო განაკვეთი, რომლის გადახდაც მოიჯარეს მოუწევდა ანალოგიური იჯარისათვის ან, თუ ამის დადგენა შეუძლებელია, ის საპროცენტო განაკვეთი, რომელსაც იჯარის დასაწყისში მოიჯარე გადაიხდიდა ამ აქტივის შესაძენად საჭირო ოდენობის სესხისათვის, იმავე პერიოდზე და ასეთივე უზრუნველყოფით. | 13.8 |
| ვალდებულებები | ერთეულის მიმდინარე მოვალეობები, რომლებიც წარმოიქმნა წარსული მოვლენების შედეგად და რომელთა დასაფარად მოსალოდნელია ეკონომიკური სარგებელის, ან მომსახურების პოტენციალის მატარებელი რესურსების გასვლა. | 1.7 |
| ლიკვიდობის რისკი | რისკი, რომ ერთეული დადგება სირთულის წინაშე ფულადი სახსრებით, ან სხვა ფინანსური აქტივით ფინანსური ვალდებულებების დაფარვასთან დაკავშირებული მოვალეობების შესრულებისას. | 30.8 |
| სესხები და მოთხოვნები | არაწარმოებული ფინანსური აქტივები, რომლებსაც გააჩნია ფიქსირებული ან განსაზღვრადი გადასახდელები და აქტიურ ბაზარზე მათი ფასი კოტირებული არ არის, გარდა იმ არაწარმოებული აქტივებისა: (ა) რომელთა გაყიდვასაც ერთეული დაუყოვნებლივ ან უახლოეს მომავალში ვარაუდობს, რომლებიც კლასიფიცირებული უნდა იყოს, როგორც სავაჭროდ გამიზნული და რომელთაც ერთეული თავდაპირველი აღიარებისას განსაზღვრავს სამართლიანი ღირებულებით აღრიცხვისათვის, ნამეტში ან დეფიციტში ასახვით; (ბ) რომლებსაც ერთეული თავდაპირველი აღიარებისას განიხილავს, როგორც გასაყიდად არსებულს; ან (გ) რომელთათვისაც მფლობელმა შესაძლოა ვერ ამოიღოს მისი მთლიანი საწყისი ინვესტიცია, საკრედიტო ხაზის გაუარესების გარდა, სხვა მიზეზის გამო და კლასიფიცირებული იქნება გასაყიდად არსებულად. |
29.10 |
| სასესხო ვალდებულება | ფინანსური ვალდებულებები, გარდა მოკლევადიანი სავაჭრო კრედიტორული დავალიანებისა. | 30.8 |
| საბაზრო რისკი | რისკი იმისა, რომ ფინანსური ინსტრუმენტის სამართლიანი ღირებულება, ან ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადები განიცდის ცვლილებას საბაზრო ფასების ცვლილებების გამო. საბაზრო რისკი სამი ტიპის რისკისაგან შედგება: სავალუტო რისკი, საპროცენტო განაკვეთის რისკი და სხვა საფასო რისკი. | 30.8 |
| საბაზრო ღირებულება | თანხა, რომლის მიღებაც შესაძლებელია ფინანსური ინსტრუმენტის აქტიურ ბაზარზე გაყიდვით, ან რომელიც გადასახდელია ფინანსური ინსტრუმენტის შეძენისას. | 15.9 |
| არსებითი | აღრიცხვის ელემენტების გამოტოვება, ან დაშვებული უზუსტობები არსებითია, თუ ისინი ინდივიდუალურად ან ერთობლიობაში გავლენას ახდენს მომხმარებლის მიერ ფინანსური ანგარიშგების საფუძველზე მიღებულ გადაწყვეტილებებზე, ან შეფასებებზე. არსებითობა დამოკიდებულია აღრიცხვის ელემენტების გამოტოვების ან უზუსტობის ბუნებასა და სიდიდეზე, გარემო პირობების გათვალისწინებით. არსებითობის განმსაზღვრელი ფაქტორი შესაძლოა იყოს ელემენტების ბუნება, ან სიდიდე, ან ორივე ერთად. | 1.7 |
| მინიმალური საიჯარო გადასახდელები | გადასახდელებია, რომლის გადახდა მოეთხოვება, ან შეიძლება მოეთხოვოს მოიჯარეს იჯარის ვადის გასვლამდე, მეიჯარისათვის ასანაზღაურებელი პირობითი საიჯარო ქირის, გაწეული მომსახურების დანახარჯების, თუ ამგვარი რამ არსებობს, და გადახდილი გადასახადების გარდა, შემდეგ გადასახდელებთან ერთად: (ა) მოიჯარისათვის _მოიჯარის ან მასთან დაკავშირებული რომელიმე მხარის მიერ გარანტირებული თანხები; ან (ბ) მეიჯარისათვის - ნებისმიერი ნარჩენი ღირებულება, რომელიც მეიჯარისათვის გარანტირებულია::
თუმცა, იმ შემთხვევაში, როდესაც მოიჯარეს აქტივის გამოსყიდვის უფლება აქვს ისეთი ფასით, რომელიც მოსალოდნელია, რომ აქტივის სამართლიან ღირებულებაზე გაცილებით დაბალი იქნება უფლების გამოყენების თარიღისათვის და იჯარის დასაწყისისათვის არსებობს გონივრული რწმენა ამ უფლების გამოყენებისა, მაშინ მინიმალური საიჯარო გადასახდელები მოიცავს იჯარის ვადის განმავლობაში გამოსყიდვის უფლების გამოყენების სავარაუდო თარიღამდე გადასახდელ მინიმალურ თანხებს და აქტივის გამოსასყიდ თანხას. |
13.8 |
| ფულადი მუხლები | ერთეულის განკარგულებაში არსებული ფული და მისაღები აქტივები და გასანაღდებელი ვალდებულებები, რომლებიც გადახდილი ან მიღებული იქნება ფიქსირებული ან განსაზღვრადი რაოდენობის ფულადი ერთეულებით. | 4.10 |
დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამა გამოიყენება 2017 წლის 31 დეკემბერს ან ამ თარიღამდე დაწყებული პერიოდებისთვის |
არის დადგენილშენატანიანი პროგრამა (სახელმწიფო პროგრამების და შერეული სოციალური უზრუნველყოფის პროგრამის გარდა), ან დადგენილსარგებლიანი პროგრამა (სახელმწიფო პროგრამების გარდა), რომელიც: (ა) აერთიანებს იმ სხვადასხვა ერთეულის მიერ შეტანილ აქტივებს, რომლებიც არ ექვემდებარება საერთო კონტროლს; და (ბ) ამ აქტივების საშუალებით ერთზე მეტი ერთეულის თანამშრომლებს უზრუნველყოფს სარგებლით იმგვარად, რომ შენატანებისა და სარგებლის დონე განისაზღვრება იმის გაუთვალისწინებლად, რომელ ერთეულში მუშაობენ ისინი. |
25.10 |
დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამა გამოიყენება 2018 წლის 1 იანვარს ან შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის |
დადგენილშენატანიანი პროგრამა (სახელმწიფო პროგრამების გარდა), ან დადგენილსარგებლიანი პროგრამა (სახელმწიფო პროგრამების გარდა), რომელიც: (ა) აერთიანებს იმ სხვადასხვა ერთეულის მიერ შეტანილ აქტივებს, რომლებიც არ ექვემდებარება საერთო კონტროლს; და (ბ) ამ აქტივების საშუალებით ერთზე მეტი ერთეულის თანამშრომლებს უზრუნველყოფს სარგებლით იმგვარად, რომ შენატანებისა და სარგებლის დონე განისაზღვრება იმის გაუთვალისწინებლად, რომელ ერთეულში მუშაობენ ისინი. |
39.8 |
| მრავალწლიანი ბიუჯეტი | ერთ წელზე მეტი პერიოდისათვის დამტკიცებული ბიუჯეტი. იგი არ მოიცავს გამოქვეყნებულ წინასწარ შეფასებებს, ან საპროგნოზო მაჩვენებლებს, რომელიც განეკუთვნება მოცემული საბიუჯეტო პერიოდის შემდგომ პერიოდს. | 24.7 |
| ერთობლივი ერთეული | ერთეული, რომელიც არ არის რომელიმე ინვესტორის საკუთრებაში მყოფი და უშუალოდ თავის მესაკუთრეებს, წევრებს ან მონაწილეებს უზრუნველყოფს დივიდენდებით, დაბალი დანახარჯებით ან სხვა სახის ეკონომიკური სარგებლით. მაგალითად, ერთობლივი სადაზღვევო კომპანია, საკრედიტო კავშირი, კოოპერატივი - ერთობლივი ერთეულებია | 40.5 |
| წმინდა აქტივები/კაპიტალი | ერთეულის აქტივების ის ნაწილი, რომელიც რჩება ერთეულის ყველა ვალდებულების დაფარვის შემდეგ. | 1.7 |
| დადგენილი სარგებლის წმინდა ვალდებულება (აქტივი) | დეფიციტი, ან ნამეტი, რომელიც კორექტირებულია დადგენილი სარგებლის წმინდა აქტივების გარკვეულ ზღვრულ სიდიდემდე შეზღუდვის პირობის ნებისმიერი გავლენის გათვალისწინებით. | 39.8 |
| დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა სიდიდე | დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებაში (აქტივში) საანგარიშგებო პერიოდის განმავლობაში მომხდარი ცვლილება, რაც წარმოიშობა დროის გასვლის შემდეგ. | 39.8 |
| უცხოურ ერთეულში წმინდა ინვესტიცია | ანგარიშვალდებული ერთეულის წილის ოდენობა უცხოური ერთეულის წმინდა აქტივებში/კაპიტალში. | 4.10 |
წმინდა საიჯარო ინვესტიცია |
მთლიანი საიჯარო ინვესტიცია დისკონტირებული საიჯარო ხელშეკრულებაში ნაგულისხმევი საპროცენტო განაკვეთით. | 13.8 |
ნეტო (წმინდა) სარეალიზაციო ღირებულება |
საოპერაციო საქმიანობის ჩვეულებრივი მსვლელობისას პროგნოზირებული გასაყიდი ფასი, პროდუქციის დასრულებისათვის გაყიდვის, გაცვლის, ან განაწილებისათვის საჭირო პროგნოზირებული დანახარჯების გამოკლებით. | 12.9 |
შეუქცევადი იჯარა |
ისეთი ტიპის იჯარა, რომლის შეწყვეტა შესაძლებელია მხოლოდ: (ა) გაუთვალისწინებელი მოვლენის შედეგად, რომელსაც პირდაპირი კავშირი არა აქვს იჯარასთან; (ბ) მეიჯარის ნებართვით; ან (გ) თუ მოიჯარე აპირებს იმავე აქტივის იჯარის განახლებას, ან სხვა ანალოგიური აქტივის იჯარით აღებას იმავე მეიჯარისაგან; (დ) მოიჯარის მიერ ისეთი დამატებითი თანხის გადახდის შედეგად, რომ იჯარის დასაწყისში საკმაოდ დამაჯერებელია იჯარის ვადის გაგრძელება. |
13.8 |
| არაფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივები | ფულადი სახსრების წარმომქნელი აქტივების გარდა სხვა აქტივები. | 21.14 |
| არამაკონტროლებელი წილი | კონტროლირებული ერთეულის წმინდა აქტივები/კაპიტალი, რომელიც არ შეიძლება მიეკუთვნოს, უშუალოდ ან არაპირდაპირი გზით, მაკონტროლებელ ერთეულს. | 35.14 |
| არაგაცვლითი ოპერაციები | ოპერაცია, რომელიც არ არის გაცვლითი ოპერაცია. არაგაცვლით ოპერაციაში ერთეული იღებს რესურსს სხვა ერთეულიდან, რომელშიც სანაცვლოდ პირდაპირ არ იხდის დაახლეობით იმავე ღირებულების რესურსს, ან სხვა ერთეულს აწვდის რესურსს დაახლოებით იმავე ღირებულების რესურსის მიღების გარეშე. | 9.11 |
| არაფულადი მუხლები | მუხლები, რომელიც არ არის ფულადი მუხლები. | 10.7 |
განმარტებითი შენიშვნები |
მოიცავს დამატებით ინფორმაციას, გარდა ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში, ფინანსური შედეგების ანგარიშგებაში, წმინდა აქტივების/ კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგებაში, და ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებაში წარმოდგენილი ინფორმაციისა. განმარტებით შენიშვნებში მოცემულია ამ ანგარიშგებებში წარმოდგენილი მუხლების სიტყვიერი დახასიათება, ან მათ შესახებ დეტალიზებული მონაცემები, ასევე ინფორმაცია იმ მუხლების შესახებ, რომლებიც არ აკმაყოფილებს ფინანსურ ანგარიშგებაში აღიარების კრიტერიუმებს. | 1.7 |
| მავალდებულებელი მოვლენა | მოვლენა, რომელიც წარმოშობს იურიდიულ ან კონსტრუქციულ მოვალეობას, რის შედეგად ერთეულს არა აქვს რეალური ალტერნატივა ამ ვალდებულების დაფარვის გარდა. | 19.18 |
| წამგებიანი ხელშეკრულება | აქტივების ან მომსახურებების გაცვლის შესახებ ხელშეკრულება, რომლის მიხედვით მოვალეობების შესასრულებლად აუცილებელი ხარჯები აღემატება ხელშეკრულებით გათვალისწინებულ მოსალოდნელ ეკონომიკურ სარგებელს, ან მომსახურების პოტენციალს. | 19.18 |
| საოპერაციო საქმიანობა | ერთეულის საქმიანობა, რომელიც არ არის საინვესტიციო ან საფინანსო საქმიანობა. | 2.8 |
| საოპერაციო იჯარა | ისეთი ტიპის იჯარა, რომელიც არ არის ფინანსური იჯარა. | 13.8 |
| ოპერაცია | საქმიანობებისა და დაკავშირებული აქტივებისა და/ან ვალდებულებების ინტეგრირებული ერთობლიობა, რომლის წარმართვა და მართვა შესაძლებელია ერთეულის მიზნების მიღწევის მიზნით, საქონლის წარმოების და/ან მომსახურების გაწევით. | 40.5 |
| ოპერატორი (შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების შემთხვევაში) | ერთეული, რომელიც შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმებით იყენებს აქტივს საზოგადოებრივი მომსახურებების გასაწევად, რომელიც ექვემდებარება უფლების გადამცემის კონტროლს. | 32.8 |
| თავდაპირველი ბიუჯეტი | საბიუჯეტო პერიოდისათვის დამტკიცებული საწყისი ბიუჯეტი. | 24.7 |
დაქირავებულთა სხვა გრძელვადიანი სარგებელი გამოიყენება 2017 წლის 31 დეკემბერს ან ამ თარიღამდე დაწყებული პერიოდებისთვის |
დაქირავებულის სარგებელი (შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლისა და შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლის გარდა), რომელთა გადახდის ვადა არ დგება დაქირავებულის მიერ შესაბამისი მომსახურების გაწევის დასრულებიდან თორმეტი თვის განმავლობაში. | 25.10 |
დაქირავებულთა სხვა გრძელვადიანი სარგებელი გამოიყენება 2018 წლის 1 იანვარს ან შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის |
დაქირავებულთა ყველა ტიპის სარგებელი, გარდა დაქირავებულთა მოკლევადიანი სარგებლის, შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლისა და შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლისა. | 39.8 |
| სხვა საფასო რისკი | რისკი, რომ ფინანსური ინსტრუმენტის სამართლიანი ღირებულება ან ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადები შეიძლება მერყეობდეს საბაზრო ფასების ცვლილების (საპროცენტო განაკვეთის რისკის, ან სავალუტო რისკის გარდა) შედეგად, ამგვარი ცვლილებები გამოწვეული იქნება ცალკეული ფინანსური ინსტრუმენტის, ან მისი ემიტენტისათვის დამახასიათებელი სპეციფიკური ფაქტორებით, თუ სხვა ფაქტორებით, რომლებიც გავლენას ახდენს ბაზარზე მიმოქცევად ყველა მსგავს ფინანსურ ინსტრუმენტზე. | 30.8 |
| ზედამხედველობა | ერთეულის საქმიანობაზე თვალყურის დევნება კონტროლის უფლებამოსილებითა და პასუხისმგებლობით, ან ფინანსურ და საოპერაციო გადაწყვეტილებებზე მნიშვნელოვანი ზეგავლენის მოხდენის უფლებით. | 20.4 |
მესაკუთრის მიერ დაკავებული ქონება |
ქონება, რომელსაც ფლობენ (მესაკუთრე ან მოიჯარე, ფინანსური იჯარის შემთხვევაში) წარმოებაში საქონლის ან მიწოდების, მომსახურების გაწევის ან ადმინისტრაციული მიზნებისათვის. | 16.7 |
| მფლობელები | წინამდებარე სტანდარტის მიზნებისათვის, ზოგადი ცნებაა და მოიცავს ნებისმიერ მხარეს, რომელსაც რაოდენობრივად გამოსახვადი საკუთრების წილი აქვს ოპერაციაში. ეს გულისხმობს, სხვასთან ერთად, ინვესტორის მიერ ფლობილ ერთეულებში საკუთრების წილის მფლობელებს და ერთობლივი ერთეულების მფლობელებს, წევრებს ან მონაწილეებს. | |
| ერთობლივი შეთანხმების მხარე | ერთეული, რომელიც მონაწილეობს ერთობლივ შეთანხმებაში, მიუხედავად იმისა, აღნიშნული ერთეული ახორციელებს თუ არა შეთანხმების ერთობლივ კონტროლს. | |
| ვადაგადაცილებული | ფინანსური აქტივი ვადაგადაცილებულად მიიჩნევა, თუ კონტრაგენტი დაარღვევს ხელშეკრულებით გათვალისწინებულ გადახდის ვადას. | 30.8 |
წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულება |
წინა პერიოდებში დაქირავებულის მიერ გაწეული მომსახურებისათვის დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების ახლანდელი ღირებულების ცვლილება, რომელიც გამოწვეულია მიმდინარე პერიოდში შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის ან დაქირავებულის სხვა გრძელვადიანი სარგებლის შემოღებით, ან ცვლილებით. წარსულში გაწეული მომსახურების ღირებულება შეიძლება იყოს დადებითი (ახალი სარგებლის შემოღების ან გაზრდის შემთხვევაში დადგენილი სარგებლის ვალდებულების ახლანდელი ღირებულების გაზრდით) და უარყოფითი (არსებული სარგებლის შეცვლის შემთხვევაში დადგენილი სარგებლის ვალდებულების ახლანდელი ღირებულების შემცირებით). | 25.10 |
პროგრამის აქტივები გამოიყენება 2017 წლის 31 დეკემბერს ან ამ თარიღამდე დაწყებული პერიოდებისთვის |
მოიცავს: (ა) მომუშავეთა გრძელვადიანი სარგებლის ფონდის მფლობელობაში არსებულ აქტივებს; და (ბ) მაკვალიფიცირებელ სადაზღვევო პოლისებს. |
25.10 |
პროგრამის აქტივები გამოიყენება 2018 წლის 1 იანვარს ან შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის |
მოიცავს: (ა) მომუშავეთა გრძელვადიანი სარგებლის ფონდის მფლობელობაში არსებულ აქტივებს; და (ბ) მაკვალიფიცირებელ სადაზღვევო პოლისებს. |
39.8 |
შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის პროგრამები გამოიყენება 2017 წლის 31 დეკემბერს ან ამ თარიღამდე დაწყებული პერიოდებისთვის |
ოფიციალური ან არაოფიციალური შეთანხმებები, რომელთა შესაბამისად ერთეული შრომითი საქმიანობის შემდგომ სარგებელს უხდის ერთ ან მეტ მომუშავეს. | 25.10 |
შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებლის პროგრამები გამოიყენება 2018 წლის 1 იანვარს ან შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის |
ოფიციალური ან არაოფიციალური შეთანხმებები, რომელთა შესაბამისად ერთეული შრომითი საქმიანობის შემდგომ სარგებელს უხდის ერთ ან მეტ მომუშავეს. | 39.8 |
შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებელი გამოიყენება 2017 წლის 31 დეკემბერს ან ამ თარიღამდე დაწყებული პერიოდებისთვის |
დაქირავებულთა სარგებელი (შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლის გარდა), რომლებიც გადასახდელია შრომითი საქმიანობის დასრულების შემდეგ. | 25.10 |
შრომითი საქმიანობის შემდგომი სარგებელი გამოიყენება 2018 წლის 1 იანვარს ან შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის |
დაქირავებულთა სარგებელი (შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლის და დაქირავებულთა მოკლევადიანი სარგებლის გარდა), რომლებიც გადასახდელია შრომითი საქმიანობის დასრულების შემდეგ. | 39.8 |
დადგენილსარგებლიანი პროგრამით გათვალისწინებული ვალდებულების დისკონტირებული ღირებულება გამოიყენება 2017 წლის 31 დეკემბერს ან ამ თარიღამდე დაწყებული პერიოდებისთვის |
დადგენილსარგებლიანი პროგრამით გათვალისწინებული ვალდებულების ახლანდელი ღირებულება არის დაქირავებულის მიერ მიმდინარე და წინა პერიოდებში გაწეული მომსახურების შედეგად წარმოშობილი ვალდებულების დასაფარად საჭირო თანხების ახლანდელი ღირებულება, პროგრამის აქტივების ჩათვლით. | 25.10 |
დადგენილსარგებლიანი პროგრამით გათვალისწინებული ვალდებულების დისკონტირებული ღირებულება გამოიყენება 2018 წლის 1 იანვარს ან შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის |
დადგენილსარგებლიანი პროგრამით გათვალისწინებული ვალდებულების ახლანდელი ღირებულება არის დაქირავებულის მიერ მიმდინარე და წინა პერიოდებში გაწეული მომსახურების შედეგად წარმოშობილი ვალდებულების დასაფარად საჭირო თანხების ახლანდელი ღირებულება, პროგრამის აქტივების ჩათვლით. | 39.8 |
საანგარიშგებო ვალუტა |
ვალუტა, რომელიც გამოიყენება ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების წარსადგენად. | 4.10 |
წინა პერიოდის შეცდომები |
ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში დაშვებული უზუსტობა ან ელემენტების გამოტოვება, წარმოქმნილი ერთი ან რამდენიმე პერიოდის წინ იმის გამო, რომ ვერ იქნა, ან არასწორად იქნა გამოყენებული საიმედო ინფორმაცია, რომელიც: (ა) ხელმისაწვდომი იყო, როცა შესაბამისი პერიოდის ფინანსური ანგარიშგება დამტკიცებული იყო გამოსაქვეყნებლად; და (ბ) მართლზომიერად მოსალოდნელი იყო, რომ მოძიებული და გათვალისწინებული იქნებოდა ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისა და წარდგენის დროს. ამგვარი შეცდომები მოიცავს მათემატიკური შეცდომების შედეგებს, სააღრიცხვო პოლიტიკის გამოყენებაში დაშვებულ შეცდომებს, ფაქტების უყურადღებოდ დატოვების ან არასწორი ინტერპრეტაციისა და თაღლითობის შემთხვევებს. |
3.7 |
ძირითადი აქტივები |
(ა) იმყოფება ერთეულის მფლობელობაში და გამოიყენება: საქონლის ან მომსახურების მისაწოდებლად, იჯარით გასაცემად ან ადმინისტრაციული მიზნებისათვის; (ბ) გათვალისწინებულია ერთ საანგარიშგებო პერიოდზე მეტი ხნით გამოსაყენებლად. |
17.13 |
| პერსპექტიული გამოყენება |
|
3.7 |
| დამცავი უფლებები |
|
35.14 |
| ანარიცხები | ვალდებულებები, რომელთა დაფარვის ვადა ან ოდენობა განუსაზღვრელია. | 19.18 |
| საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება | განცალკევებული ერთეულების საჯარო სექტორის ერთ ერთეულში გაერთიანება. | |
| ერთობლივ კონტროლს დაქვემდებარებული საჯარო სექტორის გაერთიანება | საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება, სადაც ყველა ჩართული ერთეული ან ოპერაცია საბოლოოდ კონტროლდება ერთიდაიმავე ერთეულის მიერ, როგორც საჯარო სექტორის გაერთიანებამდე, ისე მის შემდეგ. | |
| მფლობელის მიერ დაბრუნებადი ფინანსური ინსტრუმენტი | ისეთი ფინანსური ინსტრუმენტი, რომელიც მფლობელს უფლებას აძლევს ეს ინსტრუმენტი დაუბრუნოს ემიტანტს ფულადი სახსრების, ან სხვა ფინანსური აქტივის მისაღებად, ან რომელიც ავტომატურად უბრუნდება ემიტანტს მომავალში განუსაზღვრელი მოვლენის მოხდენის, ან ფინანსური ინსტრუმენტის მფლობელის გარდაცვალების, ან პენსიაზე გასვლის შემთხვევაში.. | 28.9 |
| კვალიფიცირებადი აქტივი | აქტივი, რომლის დანიშნულებისამებრ გამოსაყენებლად ან გასაყიდად მომზადებისათვის საჭიროა დროის მნიშვნელოვანი პერიოდი. | 5.5 |
მაკვალიფიცირებელი სადაზღვევო პოლისი გამოიყენება 2017 წლის 31 დეკემბერს ან ამ თარიღამდე დაწყებული პერიოდებისთვის |
წარმოადგენს მზღვეველის, რომელიც არ არის ანგარიშვალდებული ერთეულის დაკავშირებული მხარე (როგორც განსაზღვრულია სსბასს 20-ში), მიერ გამოშვებულ სადაზღვევო პოლისს1 თუ პოლისიდან მიღებული შემოსულობები: (ა) გამოიყენება მხოლოდ დადგენილსარგებლიანი პროგრამით განსაზღვრული მომუშავის სარგებლის გადასახდელად ან დასაფინანსებლად; და (ბ) ხელმისაწვდომი არ არის ერთეულის საკუთარი კრედიტორებისათვის (გაკოტრების შემთხვევაშიც კი) და არ უბრუნდება ანგარიშვალდებულ ერთეულს, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც:
|
25.10 |
მაკვალიფიცირებელი სადაზღვევო პოლისი გამოიყენება 2018 წლის 1 იანვარს ან შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის |
წარმოადგენს მზღვეველის, რომელიც არ არის ანგარიშვალდებული ერთეულის დაკავშირებული მხარე (როგორც განსაზღვრულია სსბასს 20-ში), მიერ გამოშვებულ სადაზღვევო პოლისს2 თუ პოლისიდან მიღებული შემოსულობები: (ა) გამოიყენება მხოლოდ დადგენილსარგებლიანი პროგრამით განსაზღვრული მომუშავის სარგებლის გადასახდელად ან დასაფინანსებლად; და (ბ) ხელმისაწვდომი არ არის ერთეულის საკუთარი კრედიტორებისათვის (გაკოტრების შემთხვევაშიც კი) და არ უბრუნდება ანგარიშვალდებულ ერთეულს, იმ შემთხვევის გარდა, როდესაც:
პოლისიდან მიღებული შემოსავალი უბრუნდება ანგარიშვალდებულ ერთეულს დაქირავებულისთვის უკვე გადახდილი სარგებლის ასანაზღაურებლად. |
39.8 |
| აღდგენითი ღირებულება (აქტივის, ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის) | აქტივის, ან ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის სამართლიან ღირებულებას, შემცირებულს მისი გაყიდვის დანახარჯებით, და მისი გამოყენების ღირებულებას შორის უდიდესი თანხა. | 26.13 |
| აღდგენითი ღირებულება (ძირითადი აქტივების) | ფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებასა და მისი გამოყენების ღირებულებას შორის უდიდესი თანხა. | 17.13 |
| მომსახურების აღდგენითი თანხა | არაფულადი სახსრების წარმომქმნელი ერთეულის გაყიდვის დანახარჯებით შემცირებულ სამართლიან ღირებულებასა და მისი გამოყენების ღირებულებას შორის უდიდესი თანხა. | 21.14 |
ყიდვა-გაყიდვის ჩვეულებრივი გზა |
ფინანსური აქტივის ყიდვა ან გაყიდვა ხელშეკრულებით, რომლის პირობებიც მოითხოვს აქტივის მოწოდებას, როგორც წესი, რეგულირებით განსაზღვრულ ან ბაზარზე აღიარებულ ვადებში. | 29.10 |
| დაკავშირებული მხარე | მხარეები დაკავშირებულად მიიჩნევა იმ შემთხვევაში, თუ ერთ მხარეს შესაძლებლობა აქვს (ა) გააკონტროლოს მეორე მხარე, (ბ) მნიშვნელოვანი ზეგავლენა გაანხორციელოს მეორე მხარეზე ფინანსური და საოპერაციო გადაწყვეტილებების მიღებისას, ან იმ შემთხვევაში, თუ დაკავშირებული მხარის ერთეული და სხვა მხარე ექვემდებარება საერთო კონტროლს. დაკავშირებული მხარეებია: (ა) ერთეულები, რომლებიც პირდაპირ, ან ერთი ან მეტი შუალედური რგოლის საშუალებით არაპირდაპირ აკონტროლებენ ანგარიშვალდებულ ერთეულს, ან კონტროლდებიან მის მიერ; (ბ) მეკავშირე ერთეულები (იხ. ფასს 7, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებში) (გ) პირები, რომლებიც ანგარიშვალდებულ ერთეულში პირდაპირ, ან არაპირდაპირ ფლობენ წილს, რაც მათ მნიშვნელოვანი ზეგავლენის საშუალებას აძლევს მოცემულ ერთეულზე და ნებისმიერი ამ პირის ოჯახის წევრებზე. (დ) უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელები და მათი ოჯახის წევრები; და (ე) ერთეულები, რომლებიც (გ) ან (დ) ქვეპუნქტებში აღნიშნული ნებისმიერი პირი პირდაპირ ან არაპირდაპირ ფლობს მნიშვნელოვან წილს, ან ის ერთეულები, რომლებზეც პირს მნიშვნელოვანი ზეგავლენის მოხდენა შეუძლია. |
20.4 |
დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციები |
რესურსების ან ვალდებულებების გადაცემა დაკავშირებულ მხარეებს შორის, მიუხედავად იმისა, მოითხოვება თუ არა თანხის გადახდა. დაკავშირებულ მხარეთა შორის ოპერაციებს არ განეკუთვნება ის ოპერაციები სხვა ერთეულთან, რომელიც დაკავშირებული მხარეა მხოლოდ მისი ეკონომიკური დამოკიდებულობის გამო ანგარიშვალდებულ ერთეულზე, ან სახელმწიფო მმართველობის იმ ერთეულზე, რომლის ნაწილსაც იგი წარმოადგენს. | 20.4 |
| შესაბამისი საქმიანობა | პოტენციურად კონტროლირებული ერთეულის საქმიანობა, რომელიც მნიშვნელოვნად აისახება იმ სარგებელის ბუნებაზე ან ოდენობაზე, რომელსაც ერთეული ღებულობს ამ სხვა ერთულში მისი მონაწილეობისაგან. | 35.14 |
| დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულების (აქტივის) გადაფასება | მოიცავს: (ა) აქტუარულ მოგებასა და ზარალს; (ბ) პროგრამის აქტივებიდან მიღებულ უკუგებას, იმ თანხების გამოკლებით, რომლებიც შედის დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა თანხაში; და (გ) პროგრამის აქტივების ზღვრული სიდიდის გავლენაში მომხდარ ნებისმიერ ცვლილებას, იმ თანხების გამოკლებით, რომლებიც შედის დადგენილსარგებლიანი პროგრამის წმინდა ვალდებულებასთან (აქტივთან) დაკავშირებული პროცენტების წმინდა თანხაში. |
|
| მოცილების უფლებები | გადაწყვეტილების მიმღებისთვის გადაწყვეტილების უფლებამოსილების ჩამორთმევა. | 35.14 |
| უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელობის ანაზღაურება | ნებისმიერი ანაზღაურება ან სარგებელი, რომელიც უმაღლესი რანგის ხელმძღვანელმა პირებმა პირდაპირ ან არაპირდაპირ მიიღეს ანგარიშვალდებული ერთეულიდან იმ მომსახურებისათვის, რომელიც მათ გაუწიეს ერთეულს თავიანთ ამპლუაში, როგორც მმართველი ორგანოს წევრებმა, ან ანგარიშვალდებული ერთეულის თანამშრომლებმა. | 20.4 |
ანგარიშგების თარიღი |
საანგარიშგებო პერიოდის ბოლო დღე, რომელსაც განეკუთვნება ფინანსური ანგარიშგება. | 2.8 |
კვლევითი სამუშაოები |
ორიგინალური და დაგეგმილი გამოკვლევები, რომლებიც ხორციელდება ახალი სამეცნიერო ან ტექნიკური ცოდნის მისაღებად. | 31.16 |
| ნარჩენი ღირებულება (ძირითადი აქტივების ან არამატერიალური აქტივების) | შეფასებითი თანხა, რომელსაც ერთეული ამჟამად მიიღებდა აქტივის გაყიდვიდან, გაყიდვისათვის საჭირო შეფასებული დანახარჯების გამოკლებით, აქტივს რომ ჰქონოდა მისი სასარგებლო მომსახურების ვადის ბოლოსთვის მოსალოდნელი მდგომარეობა და ასაკი. | 17.13 |
| შეზღუდვები გადაცემულ აქტივებზე | პირობები, რომელიც ზღუდავს, ან განსაზღვრავს იმ მიზნებს, რომლისთვისაც გადაცემული აქტივი შეიძლება იქნას გამოყენებული, მაგრამ არ მიუთითებს, რომ მომავალი ეკონომიკური სარგებელი, ან მომსახურების პოტენციალი უნდა დაუბრუნდეს აქტივის გადამცემს იმ შემთხვევაში, თუ აქტივი განსაზღვრული მიზნების შესაბამისად არ იქნება გამოყენებული. | 23.7 |
| რესტრუქტურიზაცია | ერთეულის ხელმძღვანელობის მიერ შედგენილი და კონტროლირებადი პროგრამა, რომელიც მნიშვნელოვნად ცვლის: (ა) ერთეულის საქმიანობის მასშტაბს; ან (ბ) საქმიანობის წარმართვის ხერხებს. |
19.18 |
| საბოლოო ერთეული | ერთეული, რომელიც არის ორი ან მეტი ოპერაციის გაერთიანებით შერწყმის შედეგი | 40.5 |
რეტროსპექტულად გამოყენება |
ახალი სააღრიცხვო პოლიტიკის იმდაგვარი გამოყენება ოპერაციების, სხვა მოვლენებისა და პირობების მიმართ, თითქოს ეს პოლიტიკა ყოველთვის გამოიყენებოდა. | 3.7 |
რეტროსპექტულად გადაანგარიშება |
ფინანსური ანგარიშგების ელემენტების თანხების აღიარების, შეფასებისა და განმარტებების გასწორება იმგვარად, თითქოს წინა პერიოდში შეცდომა არასოდეს დაშვებულა. | 3.7 |
უკუგება პროგრამის აქტივებიდან გამოიყენება 2017 წლის 31 დეკემბერს ან ამ თარიღამდე დაწყებული პერიოდებისთვის |
პროგრამის აქტივებიდან მიღებული პროცენტები, დივიდენდები, ან ანალოგიური განაწილება და პროგრამის აქტივებიდან მიღებული სხვა სახის შემოსავალი, პროგრამის აქტივებთან დაკავშირებული რეალიზებული თუ არარეალიზებული შემოსულობის ან ზარალის ჩათვლით და პროგრამის ადმინისტრირებისათვის საჭირო დანახარჯებისა (გარდა იმ დანახარჯებისა, რომლებიც გათვალისწინებული იყო აქტუარულ დაშვებებში ფიქსირებული სოციალური პროგრამის ვალდებულების შესაფასებლად) და თვით პროგრამიდან გადასახდელი გადასახადების გამოკლებით. | 25.10 |
უკუგება პროგრამის აქტივებიდან გამოიყენება 2018 წლის 1 იანვარს ან შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის |
პროგრამის აქტივებიდან მიღებული პროცენტები, დივიდენდები და სხვა სახის შემოსავალი, პროგრამის აქტივებთან დაკავშირებული რეალიზებული თუ არარეალიზებული მოგების ან ზარალის ჩათვლით, რომელსაც აკლდება: (ა) პროგრამის აქტივების მართვისთვის საჭირო დანახარჯები; და (ბ) თვით პროგრამიდან გადასახდელი გადასახადები, იმ გადასახადების გარდა, რომლებიც გათვალისწინებულია დადგენილსარგებლიანი პროგრამის ვალდებულების შესაფასებლად გამოყენებულ აქტუარულ დაშვებებში. |
39.8 |
| შემოსავალი | ერთეულში საანგარიშგებო პერიოდის განამვლობაში შემოსული ეკონომიკური სარგებლის, ან მომსახურების პოტენციალის მთლიანი თანხა, რომელიც გამოიხატება ნეტო აქტივების/კაპიტალის ზრდით, მესაკუთრეთა მხრიდან დამატებითი შენატანების გარეშე. | 1.7 |
| შემოსავალი სტრუქტურიზებული ერთეულიდან | მოიცავს (მაგრამ არ შემოიფარგლება) საზღაურს, პროცენტს, დივიდენდებს ან მსგავს განაწილებას, პერიოდულ და არაპერიოდულ საზღაურს, შემოსულობას ან ზარალს სტრუქტურიზებულ ერთეულში მონაწილეობის ხელახლა შეფასებიდან ან აღიარების შეწყვეტიდან და მოგებას ან ზარალს სტრუქტურიზებული ერთეულისთვის აქტივებისა და ვალდებულებების გადაცემიდან. | 38.7 |
| სეგმენტი | ერთეულის განსხვავებული საქმიანობა, ან საქმიანობების ჯგუფი, რომლისთვისაც მართებულია ფინანსური ანგარიშგების ცალკე წარმოდგენა იმ მიზნით, რომ (ა) შეფასდეს ერთეულის წარსული საქმიანობის შედეგები მისი ამოცანების შესრულების თვალსაზრისით, და (ბ) მიღებულ იქნას გადაწყვეტილებები მომავალში რესურსების განაწილების შესახებ. | 18.9 |
| სეგმენტის სააღრიცხვო პოლიტიკა | კონსოლიდირებული ჯგუფის, ან ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისა და წარდგენისათვის შემოღებული სააღრიცხვო პოლიტიკა, ასევე ის სააღრიცხვო პოლიტიკა, რომელიც კონკრეტულად უკავშირდება სეგმენტის ანგარიშგებას. | 18.27 |
| სეგმენტის აქტივები | საოპერაციო აქტივები, რომლებიც გამოიყენება სეგმენტის საოპერაციო საქმიანობის დროს და უშუალოდ მიეკუთვნება სეგმენტს, ან შესაძლოა დასაბუთებულად განაწილდეს მოცემულ სეგმენტზე. იმ შემთხვევაში, თუ სეგმენტის შემოსავალი მოიცავს პროცენტის ან დივიდენდის სახით მიღებულ შემოსავალს, სეგმენტის აქტივები მოიცავს მასთან დაკავშირებულ დებიტორულ დავალიანებას, სესხებს, ინვესტიციებს ან შემოსავლის მომტან სხვა აქტივებს. სეგმენტის აქტივები არ მოიცავს მოგების გადასახადს, ან მოგების გადასახადის ექვივალენტურ აქტივებს, რომლებიც აღიარდება მოგების გადასახადის, ან მოგების გადასახადის ექვივალენტური გადასახადების გადახდის ვალდებულების ასახვისათვის შემუშავებული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტების შესაბამისად. სეგმენტის აქტივები მოიცავს კაპიტალმეთოდის მიხედვით აღრიცხულ ინვესტიციებს მხოლოდ მაშინ, თუ ამგვარი ინვესტიციებიდან მიღებული ნეტო ნამეტი (დეფიციტი) შედის სეგმენტის შემოსავალში. სეგმენტის აქტივები მოიცავს კონტროლის უფლების მქონე ინვესტორის წილს ერთობლივად კონტროლირებული ერთეულის საოპერაციო აქტივებში, რომლებიც აღირიცხება პროპორციული კონსოლიდირებული მეთოდის მიხედვით, სსბასს 8-ის, ერთობლივ საქმიანობაში მონაწილეობა, შესაბამისად. სეგმენტის აქტივები განისაზღვრება შესაბამისი დათმობების გამოქვითვების შემდეგ, რომელიც ერთეულის ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებაში აღირიცხება პირდაპირი ურთიერთჩათვლის სახით. |
18.27 |
| სეგმენტის ხარჯი | ხარჯი, რომელიც დაკავშირებულია სეგმენტის საოპერაციო საქმიანობასთან და პირდაპირ მიეწერება მოცემულ სეგმენტს, და ხარჯის შესაბამისი ნაწილი, რომელიც შეიძლება დასაბუთებულად მიეკუთვნოს მოცემულ სეგმენტს, მათ შორის გარე მხარეებისათვის მიწოდებულ საქონელთან და მომსახურებასთან, ან იმავე ერთეულის სხვა სეგმენტებთან დადებულ გარიგებებთან დაკავშირებული ხარჯები. სეგმენტის ხარჯს არ მიეკუთვნება: (ა) პროცენტები, მათ შორის სხვა სეგმენტების მიერ გაცემულ ავანსებსა და სესხებზე, თუ სეგმენტის საქმიანობა უმთავრესად არ არის ფინანსური შინაარსის; (ბ) ინვესტიციების გაყიდვით ან ვალის დაფარვიდან მიღებული ზარალი, თუ სეგმენტის საქმიანობა უმთავრესად არ არის ფინანსური შინაარსის; (გ) ერთეულის წილი მეკავშირე ერთეულების, ერთობლივი საქმიანობის ან სხვა ინვესტიციების ნეტო დეფიციტში, ან ზარალში, რომელიც აღრიცხულია კაპიტალ-მეთოდის მიხედვით; (დ) საშემოსავლო გადასახადი, ან საშემოსავლო გადასახადის ეკვივალენტური ხარჯები, რომელთა აღიარება ხორციელდება საშემოსავლო გადასახადის, ან საშემოსავლო გადასახადის ეკვივალენტური გადასახადების გადახდის ვალდებულების ასახვისათვის შემუშავებული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტების შესაბამისად; ან (ე) ზოგადი ადმინისტრაციული ხარჯები, სათაო ოფისის ხარჯები და სხვა ხარჯები, რომლებიც წარმოიშობა ერთეულის დონეზე და მთლიანად უკავშირდება ერთეულს. თუმცა, ზოგჯერ სეგმენტის სახელით დანახარჯები გაიწევა ერთეულის დონეზე. ასეთი დანახარჯები განეკუთვნება სეგმენტის ხარჯებს, თუ ისინი უკავშირდება სეგმენტის ძირითად საქმიანობას და შესაძლოა მათი უშუალოდ მიკუთვნება ან დასაბუთებულად განაწილება სეგმენტზე. სეგმენტის ხარჯი მოიცავს კონტროლის უფლების მქონე ინვესტორის წილს ერთობლივად კონტროლირებადი საქმიანობის ხარჯებში, რომელიც აღირიცხება პროპორციული კონსოლიდირების მეთოდის მიხედვით, სსბასს 8-ის შესაბამისად. სეგმენტის იმ საქმიანობისათვის, რომელიც უმთავრესად ფინანსური ხასიათისაა, სეგმენტის ანგარიშგების მიზნებისათვის საპროცენტო შემოსავალი და საპროცენტო ხარჯი შესაძლოა აისახოს ერთ ნეტო თანხად მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ აღნიშნული მუხლები გაერთიანებულია კონსოლიდირებულ ან ერთეულის ფინანსურ ანგარიშგებაში. |
18.27 |
სეგმენტის ვალდებულებები |
საოპერაციო ვალდებულებები, რომლებიც წარმოიშობა სეგმენტის საოპერაციო საქმიანობიდან და უშუალოდ განეკუთვნება სეგმენტს, ან შესაძლოა დასაბუთებულად მიეკუთვნოს მოცემულ სეგმენტს. თუ სეგმენტის ხარჯები მოიცავს საპროცენტო ხარჯს, სეგმენტის ვალდებულებები მოიცავს მასთან დაკავშირებულ საპროცენტო ვალდებულებებს. სეგმენტის ვალდებულებები მოიცავს ერთობლივად კონტროლირებად ერთეულში კონტროლის უფლების მქონე ინვესტორის წილს, რომელიც აღირიცხება პროპორციული კონსოლიდირების მეთოდის მიხედვით, სსბასს 8-ის შესაბამისად. სეგმენტის ვალდებულებები არ მოიცავს მოგების გადასახადს, ან მოგების გადასახადის ექვივალენტურ ვალდებულებებს, რომელთა აღიარება ხორციელდება მოგების გადასახადის, ან მოგების გადასახადის ექვივალენტური გადასახადების გადახდის ვალდებულების ასახვისათვის შემუშავებული ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტების შესაბამისად. |
18.27 |
სეგმენტის შემოსავალი |
შემოსავალი, რომელიც წარმოდგენილია ერთეულის ფინანსური საქმიანობის შედეგების ანგარიშგებაში, რომელიც უშუალოდ მიეკუთვნება სეგმენტს და საწარმოს შემოსავლის შესაბამისი ნაწილი, რომელიც მიღებულია ბიუჯეტის ასიგნებებიდან ან ანალოგიური განაწილებიდან, გრანტებიდან, ტრანსფერებიდან, ჯარიმებიდან, მოსაკრებლებიდან, ან გარე მომხმარებლისათვის მიყიდული პროდუქციიდან, ან იმავე ერთეულის სხვა სეგმენტებთან დადებული გარიგებებიდან და დასაბუთებულად შეიძლება მიეკუთვნოს მოცემულ სეგმენტს. სეგმენტის შემოსავალს არ მიეკუთვნება: (ა) პროცენტის ან დივიდენდის სახით მიღებული შემოსავალი, მათ შორის სხვა სეგმენტებისათვის მიცემული ავანსების ან სესხების გაცემიდან მიღებული პროცენტი, თუ სეგმენტის საქმიანობა უმთავრესად არ არის ფინანსური შინაარსის; ან (ბ) ინვესტიციების გაყიდვის ან ვალის დაფარვიდან მიღებული შემოსულობები, თუ სეგმენტის საქმიანობა უმთავრესად არ არის ფინანსური შინაარსის. სეგმენტის შემოსავალი მხოლოდ იმ შემთხვევაში მოიცავს ერთეულის ნეტო ნამეტის (დეფიციტის) წილს მეკავშირე საწარმოებში, ერთობლივ საქმიანობაში ან სხვა ინვესტიციებში, რომელიც აღრიცხულია კაპიტალმეთოდის მიხედვით, თუ აღნიშნული მუხლები ჩართულია კონსოლიდირებულ ან ერთეულის მთლიან შემოსავალში. სეგმენტის შემოსავალი მოიცავს ერთობლივი საქმიანობის წილს ერთობლივად კონტროლირებადი ერთეულის შემოსავალში, რომელიც აღირიცხება პროპორციული კონსოლიდაციის მეთოდის მიხედვით სსბასს 8-ის შესაბამისად. |
18.27 |
ინდივიდუალური ფინანსური ანგარიშგება |
ერთეულის მიერ წარდგენილი ანგარიშგება, რომელშიც ერთეულს, საკუთარი შეხედულემისამებრ, კონტროლირებულ ერთეულებში, ერთობლივ საქმიანობებსა და მეკავშირე ერთეულებში განხორციელებული ინვესტიციების აღრიცხვა შეუძლია თვითღირებულებით, სსბასს 29ის, ფინანსური ინსტრუმენტები : აღიარება და შეფასება, შესაბამისად, ან კაპიტალ-მეთოდის გამოყენებით, როგორც ეს აღწერილია სსბასს 36-ში, ინვესტიციები მეკავშირე ერთეულებსა და ერთობლივ საქმიანობებში. |
34.6 |
| განცალკვებული სუბიექტი | ცალკე იდენტიფიცირებადი ფინანსური სტრუქტურა, ინდივიდუალური იურიდიული პირების ან კანონით აღიარებული პირების ჩათვლით, მიუხედავად იმისა, აღნიშნულ ერთეულს გააჩნია თუ არა იურიდიული პირის სტატუსი. | 37.7 |
| შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმება | მავალდებულებელი ხელშეკრულება გრანტის გამცემსა და ოპერატორს შორის, როდესაც: (ა) ოპერატორი შეღავათიანი მომსახურების აქტივს იყენებს დროის გარკვეულ პერიოდში საზოგადოებრივი მომსახურების გასაწევად უფლების გადამცემის სახელით; და (ბ) შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების საფუძველზე გარკვეულ პერიოდში გაწეული მომსახურებისათვის ოპერატორი ღებულობს ანაზღაურებას. |
32.8 |
| შეღავათიანი მომსახურების აქტივი | აქტივი, რომელიც გამოიყენება საზოგადოებრივი მომსახურების გასაწევად შეღავათიანი მომსახურების შეთანხმების საფუძველზე, რომელსაც: (ა) უზრუნველყოფს ოპერატორი, და რომელსაც:
(ბ) უზრუნველყოფს უფლების გადამცემი, რომელიც:
|
32.8 |
| მომსახურების ღირებულება |
|
39.8 |
| საბოლოო ანგარიშსწორება |
|
|
დაქირავებულთა მოკლევადიანი სარგებელი გამოიყენება 2017 წლის 31 დეკემბერს ან ამ თარიღამდე დაწყებული პერიოდებისთვის |
დაქირავებულთა სარგებელი (შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლის გარდა), რომელიც გადახდილი უნდა იქნეს დაქირავებულის მომსახურების პერიოდის დამთავრებიდან თორმეტი თვის განმავლობაში. | 25.10 |
დაქირავებულთა მოკლევადიანი სარგებელი გამოიყენება 2018 წლის 1 იანვარს ან შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის |
დაქირავებულთა სარგებელი (შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებლის გარდა), რომელიც მთლიანად გადახდილი უნდა იქნეს დაქირავებულის მომსახურების პერიოდის დამთავრებიდან თორმეტი თვემდე პერიოდში. | 39.8 |
| მნიშვნელოვანი ზეგავლენა (დაკავშირებულ მხარეთა ოპერაციებთან დაკავშირებით) | ერთეულის ფინანსური და საოპერაციო პოლიტიკის შესახებ გადაწყვეტილებების მიღებაში მონაწილეობის მიღების უფლება, აღნიშნულ პოლიტიკაზე კონტროლის გარეშე. მნიშვნელოვანი გავლენა შესაძლოა განხორციელდეს რამდენიმე გზით, ჩვეულებისამებრ დირექტორთა საბჭოში, ან ექვივალენტურ მმართველ ორგანოში წევრობის გზით, მაგრამ ასევე, მაგალითად, მონაწილეობით: (ა) პოლიტიკის შემუშავების პროცესში, (ბ) ერთეულში შემავალ ერთეულებს შორის მნიშვნელოვან ოპერაციებში, (გ) მენეჯერულ თანამდებობზე მომუშავე პერსონალის შეცვლით, ან (დ) ტექნიკურ ინფორმციაზე დაყრდნობით. მნიშვნელოვანი გავლენის მოპოვება შესაძლებელია წილის ფლობით, წესდებით, ან შეთანხმებით. წილის ფლობასთან დაკავშირებით მნიშვნელოვანი გავლენის დაშვება ხდება სსბასს 7-ში მოცემული განსაზღვრების შესაბამისად. | 20.4 |
| მნიშვნელოვანი გავლენა (სხვა ერთეულებში მონაწილეობასთან დაკავშირებით) | საქმიანობის ფინანსური და საოპერაციო პოლიტიკის შესახებ გადაწყვეტილებების მიღებაში მონაწილეობის მიღების უფლება, აღნიშნულ პოლიტიკაზე კონტროლის, ან ერთობლივი კონტროლის გარეშე. | 36.8 |
სპოტ სავალუტო კურსი |
რეალურ დროში სავალუტო კურსი დაუყოვნებელი გადარიცხვისათვის. | 4.10 |
სახელმწიფო პროგრამები გამოიყენება 2017 წლის 31 დეკემბერს ან ამ თარიღამდე დაწყებული პერიოდებისთვის |
კანონმდებლობით გათვალისწინებული პროგრამები, ამ კანონმდებლობით დაფუძნებული სოციალური უზრუნველყოფის ერთობლივი პროგრამების გარდა. | 25.10 |
სახელმწიფო პროგრამები გამოიყენება 2018 წლის 1 იანვარს ან შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის |
კანონმდებლობით განსაზღვრული პროგრამები, რომლებიც მოქმედებენ იმგვარად, თითქოს ისინი წარმოადგენდნენ დამქირავებელთა ჯგუფის პროგრამებს, კანონმდებლობით გათვალისწინებული ეკონომიკური კატეგორიის ყველა ერთეულისათვის. | 39.8 |
| შეზღუდვები გადაცემულ აქტივებზე | კანონმდებლობით, ან მარეგულირებელი წესებით განსაზღვრული პირობები, ან დამავალდებულებელი შეთანხმება, რომელიც შეეხება იმ ერთეულების მიერ გადაცემული აქტივის გამოყენებას, რომლებიც არ განეკუთვნება ანგარიშვალდებულ ერთეულს. | 23.7 |
| სტრუქტურიზებული ერთეული | არის: (ა) ისეთი ერთეულების შემთხვევაში, როდესაც, როგორც წესი, ადმინისტრაციული შეთანხმებები ან კანონმდებლობაა დომინანტი ფაქტორი იმის განსაზღვრისას, ვინ აკონტროლებს ერთეულს, ერთეული, რომელსაც მინიჭებული აქვს ისეთი კლასიფიკაცია, რომ ადმინისტრაციული შეთანხმებები ან კანონმდებლობა არ არის დომინანტი ფაქტორები იმის განსაზღვრისას, ვინ აკონტროლებს ერთეულს, ისე რომ სავალდებულო შეთანხმებებია მნიშვნელოვანი ერთეულის კონტროლის განსაზღვრაში და დაკავშირებული საქმიანობა წარიმართება სავალდებულო შეთანხმებების მეშვეობით; ან (ბ) ისეთი ერთეულების შემთხვევაში, როდესაც, როგორც წესი, ხმის ან მსგავსი უფლებებია დომინანტი ფაქტორი იმის განსაზღვრისას, ვინ აკონტროლებს ერთეულს, ერთეული, რომელსაც მინიჭებული აქვს ისეთი კლასიფიკაცია, რომ ხმის ან მსგავსი უფლებები არ არის დომინანტი ფაქტორი იმის განსაზღვრისას, ვინ აკონტროლებს ერთეულს, ისე რომ ნებისმიერი ხმის უფლება დაკავშირებულია მხოლოდ ადმინისტრაციულ დავალებებთან და შესაბამისი საქმიანობა წარიმართება სავალდებულო შეთანხმებების მეშვეობით. |
|
| საგადასახადო დანახარჯები | საგადასახადო კანონმდებლობის პრეფერენციული დებულებები, რომლებიც ითვალისწინებს გადასახადების ცალკეული გადამხდელებისათვის ისეთ კონცესიებს, რომელიც სხვებზე არ ვრცელდება. | 23.7 |
| დასაბეგრი მოვლენა | მოვლენა, რომელიც დაექვემდებარება დაბეგვრას მთავრობის გადაწყვეტილებით, კანონმდებლობით, ან სხვა უფლებამოსილი ორგანოს გადაწყვეტილებით. | 23.7 |
| გადასახადები | ეკონომიკური სარგებელი, ან მომსახურების პოტენციალი, რომლის გადახდაც სავალდებულოა საჯარო სექტორის დაწესებულებისათვის კანონმდებლობის და/ან მარეგულირებელი წესების შესაბამისად, და რომელიც შემოღებულ იქნა სახელმწიფოს შემოსავლების უზრუნველსაყოფად. გადასახადები არ მოიცავს სამართალდარღვევის შემთხვევებში დაკისრებულ ჯარიმებს, ან საურავებს. | 23.7 |
შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებელი გამოიყენება 2017 წლის 31 დეკემბერს ან ამ თარიღამდე დაწყებული პერიოდებისთვის |
არის დაქირავებულთა სარგებელი, რომელიც წარმოიშობა: (ა) ერთეულის გადაწყვეტილების შედეგად, საპენსიო ასაკამდე მომუშავის საქმიანობის შეწყვეტასთან დაკავშირებით; ან (ბ) მომუშავის მიერ მიღებული გადაწყვეტილების, ნებაყოფლობით შეწყვიტოს შრომითი საქმიანობა ზემოაღნიშნული სარგებლის მიღების სანაცვლოდ, შედეგად. |
25.10 |
შრომითი საქმიანობის შეწყვეტის სარგებელი გამოიყენება 2018 წლის 1 იანვარს ან შემდგომ დაწყებული პერიოდებისთვის |
|
39.8 |
| გარიგების ხარჯები | დამატებითი ხარჯები, რომლებიც წარმოადგენს ფინანსური აქტივის ან ფინანსური ვალდებულების შესყიდვის, ემისიის ან რეალიზაციის პირდაპირ დანახარჯებს (იხ. [სსბასს 29] დანართი „ა“, პუნქტი მგ26). | 29.10 |
| ტრანსფერები | მომავალი ეკნომიკური სარგებლის, ან მომსახურების პოტენციალის შემოდინება სხვა არაგაცვლადი ოპერაციებიდან, გადასახადების გარდა. | 23.7 |
გამოუმუშავებელი ფინანსური შემოსავალი |
სხვაობა: (ა) მთლიან საიჯარო ინვესტიციასა; და (ბ) წმინდა საიჯარო ინვესტიციას შორის. |
13.8 |
არაგარანტირებული ნარჩენი ღირებულება |
იჯარით გაცემული აქტივის ნარჩენი ღირებულების ის ნაწილი, რომლის რეალიზაციას მეიჯარე არ უზრუნველყოფს, ან გარანტირებულია მხოლოდ მეიჯარესთან დაკავშირებული მხარის მიერ. | 13.8 |
სასარგებლო მომსახურების ვადა (საიჯარო აქტივის) |
საიჯარო ვადით შემოუფარგლავი საიჯარო ვადის დაწყებიდან დარჩენილი შეფასებული პერიოდი, რომლის განმავლობაშიც მოსალოდნელია აქტივში განივთებული ეკონომიკური სარგებლის, ან მომსახურების პოტენციალის მიღება სამეურნეო ერთეულის მიერ. | 13.8 |
სასარგებლო მომსახურების ვადა (არაფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივის) |
განისაზღვრება: (ა) იმ პერიოდით, რომლის განმავლობაშიც მოსალოდნელია ერთეულის მიერ აქტივის გამოყენება; ან (ბ) პროდუქციის ან მსგავსი ნაწარმის რაოდენობით, რომლის მიღებაც მოსალოდნელია ერთეულის მიერ მოცემული აქტივის გამოყენებით. |
21.14 |
სასარგებლო მომსახურების ვადა (ძირითადი აქტივების ან არამატერიალური აქტივების) |
განისაზღვრება: (ა) იმ პერიოდით, რომლის განმავლობაშიც მოსალოდნელია, რომ იარსებებს ერთეულის მიერ აქტივის გამოყენების შესაძლებლობა; (ბ პროდუქციის ან მსგავსი ნაწარმის რაოდენობით, რომლის მიღებაც მოსალოდნელია ერთეულის მიერ მოცემული აქტივის გამოყენებით. |
17.13 |
| ფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივის გამოყენების ღირებულება |
ფულადი სახსრების მომავალი ნაკადების ახლანდელი ღირებულება, რომლის მიღება მოსალოდნელია აქტივის უწყვეტი გამოყენებიდან და მისი გაყიდვიდან სასარგებლო მომსახურების ვადის ამოწურვისას. | 26.13 |
არაფულადი სახსრების წარმომქმნელი აქტივის გამოყენების ღირებულება |
აქტივის დარჩენილი მომსახურების პოტენციალის ახლანდელი ღირებულება. | 21.14 |
სრულუფლებიანი მონაწილე |
არის ერთობლივი საქმიანობის მონაწილე მხარე, რომელსაც აქვს ერთობლივი კონტროლის უფლება ერთობლივ საქმიანობაზე. | 8.6 |
დაქირავებულის გარანტირებული სარგებელი |
არის დაქირავებულის სარგებელი, რომელიც დამოკიდებული არ არის მის შემდგომ მუშაობაზე. | 25.10 |
ნორმატიული-აქტი-31 ⬇
დანართი №29
მითითებები სსბასს 40-ის გამოყენებასთან დაკავშირებით
საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება არის სხვადასხვა ოპერაციების გაერთიანება საჯარო სექტორის ერთ ერთეულში. სამინისტროების/უწყებების გაერთიანება ერთ სამინისტროში/უწყებაში კლასიფიცირდება როგორც საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება.
შერწყმის შედეგად:
წარმოიქმნება ახალი ერთეული;
შერწყმა არის საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება რომელშიც გაერთიანების არც ერთი მხარე არ იძენს კონტროლს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე; ან
შერწყმა არის საჯარო სექტორის ერთეულთა გაერთიანება, რომელშიც გაერთიანების ერთი მხარე იძენს კონტროლს ერთ ან მეტ ოპერაციაზე და რომელშიც არსებობს მტკიცებულება, რომ გაერთიანებას აქვს შერწყმის ეკონომიკური შინაარსი.
შემდეგი ინდიკატორები შეიძლება წარმოადგენდეს მტკიცებულებას, რომ გაერთიანება წარმოადგენს შერწყმას:
ანაზღაურება ხდება სხვა მიზეზების გამო, გარდა იმ პირთა კომპენსაციისა, რომელთაც აქვთ უფლება მისი მიღების გადაცემული ოპერაციის წმინდა აქტივებზე უარის თქმის გამო;
ანაზღაურების გადახდა არ ხდება მათთვის, ვისაც უფლება აქვს გადაცემული ოპერაციის წმინდა აქტივებზე; ან
ანაზღაურება არ არის გადახდილი, რადგან არ არსებობს ფიზიკური თუ იურიდიული პირი, რომელიც უფლებამოსილია გადაცემული ერთეულის წმინდა აქტივებზე.
საჯარო სექტორის გაერთიანებას აწესებს მესამე მხარე ისე, რომ კომბინაციის რომელიმე მხარე არ იყოს ჩართული გადაწყვეტილების მიღების პროცესში;
საჯარო სექტორის გაერთიანება ექვემდებარება დამტკიცებას თითოეული მხარის მოქალაქეების მიერ რეფერენდუმის გზით; ან
ხდება საჯარო სექტორის გაერთიანება საერთო კონტროლის ქვეშ.
შერწყმის აღრიცხვა
შედეგად, ერთეულმა უნდა აღრიცხოს ყველა შერწყმა წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული ბუღალტრული მეთოდის გამოყენებით.
წილების გაერთიანების მოდიფიცირებული ბუღალტრული აღრიცხვის მეთოდის გამოყენება მოითხოვს:
შედეგად წარმოქმნილი ერთეულის იდენტიფიცირება ;
შერწყმის თარიღის დადგენა;
მიღებული აქტივების და ნაკისრი ვალდებულებების აღიარება და შეფასება ;
წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტების აღიარება და შეფასება და შერწყმიდან გამოწვეული სხვა შესწორებები.
საბოლოო ერთეული არის ის ერთეული, რომელიც გაერთიანების შედეგად იღებს კონტროლს შერწყმის შედეგად გაერთიანებულ ოპერაციებზე.
საბოლოო ერთეულმა უნდა განსაზღვროს შერწყმის თარიღი, რომელიც არის თარიღი, როდესაც იგი იღებს კონტროლს გაერთიანებულ ოპერაციებზე.
შერწყმის თარიღისთვის , საბოლოო ერთეულმა უნდა აღიაროს იდენტიფიცირებადი აქტივები და ვალდებულებები, რომლებიც აღიარებულია გაერთიანებული ოპერაციების ფინანსურ ანგარიშგებებში შერწყმის თარიღისთვის.
გაერთიანებულ ოპერაციებს შორის ყველა ტრანზაქციის ეფექტი ამოითიშება საბოლოო ერთეულის ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისას.
გაერთიანების თარიღის შედეგად წარმოქმნილმა ერთეულმა უნდა მოახდინოს შერწყმის შედეგად მიღებული აქტივებისა და ვალდებულებების კლასიფიკაცია ან განსაზღვრა იმ კლასიფიკაციების ან აღნიშვნების გამოყენებით, რომლებიც ადრე გამოყენებული იყო გაერთიანებული ოპერაციების მიერ.
საბოლოო ერთეულმა უნდა შეაფასოს გაერთიანებული ოპერაციების იდენტიფიცირებადი აქტივები და ვალდებულებები მათი საბალანსო ღირებულებით გაერთიანებული ოპერაციების ფინანსურ ანგარიშგებაში შერწყმის თარიღისთვის.
შერწყმის თარიღის მდგომარეობით , მიღებულმა ერთეულმა უნდა შეცვალოს გაერთიანებული ოპერაციების იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებები, იმისათვის, რომ, საჭიროების შემთხვევაში, შეესაბამებოდეს საბოლოო ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკას.
შერწყმა არ იწვევს გუდვილის წარმოქმნას.
საბოლოო ერთეულმა უნდა აღიაროს წმინდა აქტივების/კაპიტალის თანხები შემდეგი მუხლების ტოლი და საპირისპიროდ:
ა) გაერთიანებული ოპერაციების აქტივების საბალანსო ღირებულებები;
ბ) გაერთიანებული ოპერაციების ვალდებულებების საბალანსო ღირებულებები.
საბოლოო ერთეულმა უნდა აღიაროს წმინდა აქტივების/კაპიტალის ფარგლებში შესაბამისი კორექტირება:
ა) ოპერაციებს შორის ტრანზაქციების ამოთიშვა;
ბ) გაერთიანებული ოპერაციების იდენტიფიცირებადი აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულების კორექტირება , სადაც ეს აუცილებელია, რათა შეესაბამებოდეს საბოლოო ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკას.
საბოლოო ერთეულმა შეიძლება წარმოადგინოს წმინდა აქტივებში/კაპიტალში აღიარებული თანხები, როგორც:
ა) ერთი საწყისი ნაშთი ან
ბ) როგორც წმინდა აქტივების/კაპიტალის ცალკეული კომპონენტები.
ფინანსური ანგარიშგების წარდგენა
როდესაც საბოლოო ერთეული არის ახალი ერთეული
შერწყმის შედეგად მიღებული საბოლოო ერთეულის პირველი ფინანსური ანგარიშგება უნდა მოიცავდეს:
ა) ფინანსური მდგომარეობის საწყის ანგარიშგებას შერწყმის თარიღისთვის ;
ბ) ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებას ანგარიშგების თარიღისთვის;
გ) ფინანსური შედეგების ანგარიშგებას შერწყმის თარიღიდან ანგარიშგების თარიღამდე პერიოდისთვის;
დ) ანგარიშგება წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ცვლილებების შესახებ შერწყმის თარიღიდან ანგარიშგების თარიღამდე პერიოდისთვის;
ე) ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებას შერწყმის თარიღიდან ანგარიშგების თარიღამდე პერიოდისთვის;
ვ) ბიუჯეტისა და ფაქტობრივი თანხების შედარება შერწყმის თარიღიდან ანგარიშგების თარიღამდე პერიოდისთვის;
ზ) განმარტებითი შენიშვნები, რომლებიც მოიცავს მნიშვნელოვანი სააღრიცხვო პოლიტიკების შეჯამებას და სხვა განმარტებით შენიშვნებს.
როდესაც საბოლოო ერთეული არ არის ახალი ერთეული
საბოლოო ერთეულმა უნდა წარმოადგინოს თავისი ფინანსური ანგარიშგება არსებული აღრიცხვის და ანგარიშგების მეთოდოლოგიის შესაბამისად.
საჯარო სექტორის გაერთიანების შემდეგ, საბოლოო ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს:
ა) აქტივებისა და ვალდებულებების თითოეული ძირითადი კლასის და წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტების აღიარებული თანხები საბოლოო ერთეულში შემავალი ოპერაციების გაერთიანებიდან
ბ) წმინდა აქტივების/კაპიტალის კომპონენტებში შეტანილი ნებისმიერი კორექტირება, რომელიც საჭიროა გაერთიანებული ოპერაციების საბოლოო ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან შესაბამისობაში მოყვანის მიზნით;
გ) ნებისმიერი კორექტირება, რომელიც შესრულებულია გაერთიანებულ ოპერაციებს შორის გარიგებების ამოსათიშად.
ყოველი გაერთიანებული ოპერაცია, რომელიც არ წარმოადგენს საბოლოო ერთეულს ამზადებს:
ა) ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებას საანგარიშო პერიოდის დასაწყისისათვის;
ბ) ფინანსური მდგომარეობის საბოლოო ანგარიშგებას შერწყმის თარიღისთვის;
გ) ფინანსური შედეგების საბოლოო ანგარიშგებას საანგარიშო პერიოდის დასაწყისიდან შერწყმის თარიღამდე პერიოდისთვის;
დ) წმინდა აქტივებში/კაპიტალში ცვლილებების საბოლოო ანგარიშგებას საანგარიშო პერიოდის დასაწყისიდან შერწყმის თარიღამდე პერიოდისთვის;
ე) ფულადი სახსრების მოძრაობის საბოლოო ანგარიშგება საანგარიშო პერიოდის დასაწყისიდან შერწყმის თარიღამდე პერიოდისთვის;
ვ) ბიუჯეტის და ფაქტობრივი თანხების საბოლოო შედარება საანგარიშო პერიოდის დასაწყისიდან შერწყმის თარიღამდე;
ზ) განმარტებითი შენიშვნები, რომლებიც მოიცავს მნიშვნელოვანი სააღრიცხვო პოლიტიკების შეჯამებას და სხვა განმარტებით შენიშვნებს.
გამჟღავნება
საბოლოო ერთეულმა უნდა გაამჟღავნოს შემდეგი ინფორმაცია თითოეული შერწყმისათვის, რომელიც ხდება საანგარიშგებო პერიოდში:
ა) თითოეული გაერთიანებული ოპერაციის დასახელება და აღწერა;
ბ) შერწყმის თარიღი;
გ) შერწყმის ძირითადი მიზეზები, მათ შორის, სადაც შესაძლებელია, შერწყმის სამართლებრივი საფუძველი;
დ) თანხები, რომლებიც აღიარებულია შერწყმის თარიღისთვის გადაცემული აქტივებისა და ვალდებულებების თითოეული ძირითადი კლასისთვის.
ე) აქტივებისა და ვალდებულებების საბალანსო ღირებულების კორექტირება, რომელიც აღირიცხება თითოეული გაერთიანებული ოპერაციის მიერ შერწყმის თარიღისთვის:
გაერთიანებულ ოპერაციებს შორის გარიგებების ეფექტის ამოთიშვა; და
შესაბამისობა საბოლოო ერთეულის სააღრიცხვო პოლიტიკასთან.
საილუსტრაციო მაგალითი 1
სამინისტრო A და B სამინისტრო გაერთიანდა 2024 წლის 1 ივნისიდან ახალ AB სამინისტროში, რომელმაც დაეკისრა ორივე სამინისტროს ფუნქციების განხორციელება. გაერთიანების შედეგად, ახალ სამინისტროს გადაეცა ორივე სამინისტროს აქტივები და ვალდებულებები.
ანალიზი:
AB სამინისტრო არის საბოლოო ერთეული და წარმოადგენს ახალ ერთეულს ;
სამინისტრო A და სამინისტრო B არის გაერთიანებული ოპერაციები.
A და B სამინისტროები ამზადებენ საბოლოო (სალიკვიდაციო) ფინანსურ ანგარიშგებებს.
AB სამინისტრო წარადგენს ფინანსურ ანგარიშგებას, რომელიც მოიცავს პერიოდს შერწყმის თარიღიდან საანგარიშო პერიოდის ბოლომდე.
წილების გაერთიანების მეთოდის გამოყენება :
| სალიკვიდაციო ბალანსი შერწყმის დღეს | A სამინისტრო | B სამინისტრო | AB სამინისტრო (საწყისი ბალანსი) |
|---|---|---|---|
| აქტივები | 100 | 130 | 230 |
| ვალდებულებები | 80 | 60 | 140 |
| წმინდა აქტივები/კაპიტალი | 20 | 70 | 90 |
ორმაგი ჩანაწერები სამინისტროს AB-ს წიგნში გახსნის ბალანსის დასადგენად:
| დებეტი | კრედიტი | |
|---|---|---|
| აქტივები | 100 | |
|
100 | |
| წმინდა აქტივები/ კაპიტალი | 80 | |
|
80 | |
| აქტივების და ვალდებულებების A სამინისტროს მიერ აღრიცხვა | ||
| დებეტი | კრედიტი | |
|---|---|---|
| აქტივები | 130 | |
|
130 | |
| წმინდა აქტივები/ კაპიტალი | 60 | |
|
60 | |
| აღრიცხოს სამინისტროს აქტივები და ვალდებულებები ბ | ||
საერთო ოპერაციების და ნაშთების ამოთიშვა
დავუშვათ, B სამინისტრომ შეიძინა აქტივი 15 ლარად A სამინისტროსგან. ოპერაციამ გამოიწვია:
A სამინისტროს დებიტორული დავალიანება 15 ლარი
B სამინისტროს ვალდებულება 15 ლარი
A სამინისტროში ნამეტი
| A სამინისტრო | B სამინისტრო | დებიტორული და კრედიტორული დავალიანებების ამოთიშვა | A სამინისტროში მოგების ამოთიშვა და აქტივის მიმდინარე ღირებულების შემცირება B სამინისტროში | AB სამინისტრო | |
|---|---|---|---|---|---|
| აქტივები | 100 | 130 | (15) | (2) | 213 |
| ვალდებულებები | 80 | 60 | (15) | 125 | |
| წმინდა აქტივები/კაპიტალი | 20 | 70 | (2) | 88 |
ორმაგი ჩანაწერი AB სამინისტროს ბუღალტრულ აღრიცხვაში გაერთიანებულ ოპერაციებს შორის გაყიდვის ოპერაციის ეფექტის ამოსათიშად:
| დებეტი | კრედიტი | |
|---|---|---|
| გადასახდელი ვალდებულებები | 15 | |
|
15 | |
| წმინდა აქტივები/ კაპიტალი | 2 | |
|
2 | |
| A და B სამინისტროებს შორის გარიგების ეფექტის ამოსათიშად | ||

