1. ღია ზღვაში ცოცხალი რესურსების დასაშვები რეწვის განსაზღვრისა და სხვა შენარჩუნების ზომების დადგენისას, სახელმწიფოებმა უნდა:

(a) მიიღონ ზომები, რომლებიც, შესაბამისი სახელმწიფოებისთვის ხელმისაწვდომი საუკეთესო სამეცნიერო მტკიცებულებების საფუძველზე, მიზნად ისახავს მოპოვებული სახეობების პოპულაციების შენარჩუნებას ან აღდგენას ისეთ დონეზე, რომელსაც შეუძლია მაქსიმალურად მდგრადი მოსავლის წარმოება, შესაბამისი გარემოსდაცვითი და ეკონომიკური ფაქტორების მხედველობაში მიღებით, განვითარებადი სახელმწიფოების სპეციალური საჭიროებების ჩათვლით, და თევზჭერის სქემების, მარაგების ურთიერთდამოკიდებულებისა და ნებისმიერი ზოგადად რეკომენდებული საერთაშორისო მინიმალური სტანდარტის გათვალისწინებით, იქნება ეს სუბრეგიონული, რეგიონული თუ გლობალური;

(b) გაითვალისწინონ მოპოვებულ სახეობებთან ასოცირებულ ან მათზე დამოკიდებულ სახეობებზე ზემოქმედება, ასეთი ასოცირებული ან დამოკიდებული სახეობების პოპულაციების შენარჩუნების ან აღდგენის მიზნით იმ დონეებზე მაღლა, რომლებზეც მათ რეპროდუქციას შეიძლება სერიოზული საფრთხე შეექმნას.

2. ხელმისაწვდომი სამეცნიერო ინფორმაცია, რეწვისა და თევზჭერის ძალისხმევის სტატისტიკა და თევზის მარაგების შენარჩუნებასთან დაკავშირებული სხვა მონაცემები რეგულარულად უნდა გადაიცეს და გაიცვალოს, საჭიროების შემთხვევაში, სუბრეგიონული, რეგიონული თუ გლობალური კომპეტენტური საერთაშორისო ორგანიზაციების მეშვეობით და ყველა დაინტერესებული სახელმწიფოს მონაწილეობით.

3. დაინტერესებულმა სახელმწიფოებმა უნდა უზრუნველყონ, რომ შენარჩუნების ზომები და მათი განხორციელება არ იყოს ფორმალურად ან ფაქტობრივად დისკრიმინაციული რომელიმე სახელმწიფოს მეთევზეების მიმართ.