გადაწყვეტილება

საქმე №3-344-18

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

საქართველოს სახელით

 

30.04.2019 წელი ქ.რუსთავი

 

შ ე ს ა ვ ა ლ ი ნ ა წ ი ლ ი

 

რუსთავის საქალაქო სასამართლოს

ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგია

 

მოსამართლე - ნინო ონიანი

სხდომის მდივანი - გუნა მოსიაშვილი

 

მოსარჩელე - შპს ,,ავ---------–---კა“

წარმომადგენელი - თინ------------ე, ირ---–-----------ი, ლარ-----------ე

 

მოპასუხე - სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტო, სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს ქვემო ქართლის სოციალური მომსახურების სამხარეო ცენტრი

წარმომადგენელი - პა-----–------–-ძე

 

დავის საგანი: ადმინისტრაციული აქტების ბათილად ცნობა

 

აღწერილობითი ნაწილი

 

1. სასარჩელო მოთხოვნა

 

1.1. ნაწილობრივ ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს 27.09.2018 წლის N04-----2 გადაწყვეტილება, შპს ,,ავ---------–---კის’’ 13.06.2018 წლის N17----- ადმინისტრაციული საჩივრის ნაწილობრივ დაკმაყოფილების შესახებ.

 

1.2. ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს ქვემო ქართლის სოციალური მომსახურების სამხარეო ცენტრის 14.05.2018 წლის N0--------- გადაწყვეტილება.

1.3. ნაწილობრივ ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს 01.10.2018 წლის N0------8 გადაწყვეტილება, შპს ,,ავ---------–---კის’’ 11.05.2018 წლის N1-----2 ადმინისტრაციული საჩივრის ნაწილობრივ დაკმაყოფილების შესახებ.

 

1.4. ნაწილობრივ ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს ქვემო ქართლის სოციალური მომსახურების სამხარეო ცენტრის 23.03.2018 წლის N04-1------ გადაწყვეტილება.

 

მოსარჩელის განმარტებით, პაციენტების: მა--------------ას, რუს------------ძის, ამა-----------------ნის, ჯუ-–-------------–---–ის, რუბ-------------ნის, ნა-----------------ის, სო---------ვის, ზი---------–---–ის, ალ-----------ის, ტა-----–---------–---–ის, სუ--------–---ას, ტო----------------ის, იზო-–----------–--–---–--------------–--------–---–--------–--------------–---–---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------–---–-----–---–--–------------------–------–------------–---------------------------------------------------–---–---–-----------------------------------–----------------------------–---–-------–-------------–--------------------------------–---------------------------------------------–----------ის მიმართ გაწეული სამედიცინო მომსახურებები, საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის, ამავე დანართის მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „ზ“ ქვეპუნქტის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „ე“ ქვეპუნქტის, 15-ე მუხლის მე-2 პუნქტის ბ.ბ. ქვეპუნქტის საფუძველზე სამედიცინო შემთხვევებს მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

მოსარჩელემ განმარტა, რომ 2013 წლის 21 თებერვლის 36-ე დადგენილების „საყოველთაო ჯანდაცვაზე გადასვლის მიზნით გასატარებელ ზოგიერთ ღონისძიებათა შესახებ“ პირველი დანართის მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის თანახმად, „ანაზღაურებას არ ექვემდებარება შემთხვევები, როდესაც: ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან რომელიმე პროგრამული შემთხვევ(ებ)ის შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდ(ებ)ის არასწორად დაფიქსირებას. ასეთ შემთხვევაში, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად, არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%“.

 

მოსარჩელეს მიაჩნია, რომ სადავო აქტები არის დაუსაბუთებელი, მოპასუხეებმა არ იხელმძღვანელეს აღნიშნული ურთიერთობების მარეგულირებელი კანონმდებლობის ნორმებით, რის გამოც გასაჩივრებული ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტები უნდა გაუქმდეს და მიღებული იქნეს ახალი გადაწყვეტილება.

 

2. მოპასუხის პოზიცია

მოპასუხე - სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტომ და სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს ქვემო ქართლის სოციალური მომსახურების სამხარეო ცენტრის წარმომადგენელმა, წარმოდგენილი შესაგებლით სარჩელი არ ცნო და განმარტა, რომ გასაჩივრებული ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტები გამოცემულია კანონმდებლობის სრული დაცვით და საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 601 მუხლის თანახმად არ არსებობს მათი ბათილად ცნობის სამართლებრივი საფუძველი.

 

3. ფაქტობრივი გარემოებები

3.1. დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებები

 

3.1.1. სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს, ქვემო ქართლის სოციალური მომსახურების სამხარეო ცენტრის 2018 წლის 14 მაისის N0--------- გადაწყვეტილებით შპს „ავ---------–---კა“-ს (ს/კ 2--------) „საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის ფარგლებში გაწეული მომსახურების ანაზღაურებაზე ეთქვა უარი.

 

პაციენტი მა--------------ა, პ/ნ 2---------5; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 29.10.2017, (08:20) – 03.11.2017, (11:00) პერიოდში ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება INT0002 (I20.0 არასტაბილური სტენოკარდია), 9100000007 (I50.0 გუ-–---–---------------------ობა).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №36------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი რუს------------ძე, პ/ნ 6----------; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 26.10.2017, (11:50) – 01.11.2017, (12:00) ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება INT0002 (I50.0 მარცხენა პარკუჭოვანი უკმარისობა), 9100000007 (I50.0 გუ-–---–---------------------ობა).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №7-------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ამა-----------------ნი, პ/ნ 2---------3; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 09.11.2017, (15:15) – 14.11.2017, (13:00) ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება დიაგნოზით: INT0042 (J96.0 სუნ--------–-------------სობა), T9000016 ( I50.0 გუ-–---–---------------------ობა).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №21-------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ჯუ-–-------------–---–ი, პ/ნ 12--------4; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 24.10.2017, (20:20) – 01.11.2017, (12:00) პერიოდში ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება INT0042, REAN0002 ( J96.0 სუნ--------–-------------სობა), 9100000007 (I50.0 გუ-–---–---------------------ობა).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №1--------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

რუბ-------------ნი პ/ნ 2----------; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 01.11.2017, (21:06) – დან 11.11.2017, (11:00) - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება INT0042 (I21.9 მიო--------------–---------------------–-------რქტი) T900007 (J18.9 პნევ-----------------------ლი).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №7-------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ნა-----------------ა, პ/ნ 1---------2; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 06.11.2017, 19:24 – დან 13.11.2017, 14:00 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება INT0042 (I63.5 – თავი--------------------------------------–--–----------–--------------------------------–------–-------------------ზის გამო), T900004 ( G46.8* თავის ტვი-------------–-----------------------------–----------------–-------------ოფობის დროს).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №2--------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი სო---------ვა პ/ნ 2---------0; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 01.11.2017, 19:33 – დან 15.11.2017, 13:00 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება, INT0042 ( J96.0 – სუნ--------–-------------სობა), T900016 ( I50.0 გუ-–---–---------------------ობა).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №34-------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ზი---------–---–ი პ/ნ 28--------6; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 15.11.2017, 14:00 – დან 22.11.2017, 17:00 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება INT0042 (J96.0 – სუნ--------–-------------სობა), T900007 (J18.9 პნევ-----------------------ლი).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №8------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ალ-----------ი პ/ნ 28---------; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 21.10.2017, 13:55 – დან 06.11.2017, 13:00 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება დიაგნოზით INT0002, REAN0002 ( J96.0 სუნ--------–-------------სობა), 9000000011 ( J18.9 პნე----------------------ელი).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №2--------9 მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ტა-----–---------–---–ი პ/ნ 5---------9; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 08.11.2017, 19:00 – დან 15.11.2017, 12:00 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება INT0042, დიაგნოზით ( J96.0 – სუნ--------–-------------სობა), T900016 ( I50.1 გუ-–---–---------------------ობა).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №41-------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი სუ--------–---ა პ/ნ 2---------9; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 30.10.2017, 10:00 – დან 13.11.2017, 11:00 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება დიაგნოზით INT0002 ( I63.5 – თავ---------------------------------------–--–----------–-------------------------------–------–----------------------ის გამო), T900004 ( G46.8* თ-----------------------–----------------------------–----------------–---------------------- დროს).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №23-------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ტო----------------ი პ/ნ 28--------3; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 08.11.2017, 20:42 – დან 15.11.2017, 12:30 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება დიაგნოზით INT0042, ( J96.0 სუნ--------–-------------სობა), T900007 ( J 18.9 პნევ-----------------------ლი).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №2--------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი იზო-–----------–--–---–----------------6; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 03.11.2017, 22:30 – დან 25.11.2017, 13:00 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება დიაგნოზით INT0042, INT0051 (I63.9 თ------------------------, დაუზუსტებელი), T900004 (G46.8* თ-----------------------–----------------------------–----------------–---------------------- დროს).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №2--------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ავ--------–--------–---–----------------2; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 16.11.2017, 11:30 – დან 22.11.2017, 14:00 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება დიაგნოზით INT0042 ( J96.0 სუნ--------–-------------სობა), T900007( J18.9 პნევ-----------------------ლი).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №84------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი გულ--------------–---–----------------1; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 08.11.2017, 18:40 – დან 21.11.2017, 12:00 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება დიაგნოზით INT0042 ( I61.0 ინ-----–----------–-------–---–------------------–-----------–----------------–----------–-------–-აქცევა), T900004 ( G46.8* თ-----------------------–----------------------------–----------------–---------------------- დროს).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №2--------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ხუ----------------------------21; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 01.11.2017, 10:54 – დან 24.11.2017, 18:00 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება დიაგნოზით INT0042, INT0051 ( R40.0 სომ----–--ცია, I 63.5 თავ--------------------------------------–--–----------–--------------------------------–------–-----------------ოზის გამო), T900004 ( G46.8* თ-----------------------–----------------------------–----------------–---------------------- დროს).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №19-------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ეკა-------------------------------------35; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 29.10.2017, 1:25 – დან 03.11.2017, 12:00 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება დიაგნოზით INT002 ( J96.0 სუნ--------–-------------სობა), 9000000011 ( J18.9 პნევ-----------------------ლი).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №---------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი რო------------------------------6; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 11.10.2017, 10:40 – დან 14.11.2017, 15:00 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება დიაგნოზით INT0002, INT0011, INT0020 (I63.9 თ------------------------, დაუზუსტებელი), 9000000004 (G46.8* თ-----------------------–----------------------------–----------------–---------------------- დროს).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №4--------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ნა---------------ე პ/ნ 6--------12; პაციენტი (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 20.11.2017, 20:58 – დან 24.11.2017, 16:00 - მდე მკურნალობდა, დიაგნოზით S600054 (K56.5 ნ-–-–-----–------–-----------------–-–------------–------).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „ზ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე (დახურვის შემდეგ დამატებული ან შეცვლილი კოდი) სამედიცინო შემთხვევას №3--------0 მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ჯო----------------ა, პ/ნ 2---------4; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 22.10.2017, 23:25 – დან 08.11.2017, 13:00 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება დიაგნოზით INT0002 INT0011 ( I26.0 ფი-–------------------------–----–---------–----------------–ის დროს), 9100000007 ( I50.0 გუ-–---–---------------------ობა).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №50------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ჩე------------------ვა პ/ნ 28---------; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 08.11.2017, 10:02 – დან 26.11.2017, 16:00 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება დიაგნოზით INT0042, INT0051 (I26.0 ფი-–------------------------–----–---------–----------------–ის დროს), T900007 ( J18.9 პნევ-----------------------ლი).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №2--------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

პაციენტი ხა---------------ოვი, პ/ნ 28--------8; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 03.11.2017, 17:53 – დან 14.11.2017, 14:00 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება, INT0042 ( I63.5 – თავი--------------------------------------–--–----------–--------------------------------–------–-------------------ზის გამო), REAN0042 (J96.0 სუნთქვის მწვავე უკმარისობა), T900004 ( G46.8* თავის ტვინის სხვა სისხლძარღვოვანი სინდრომები ცერემროვასკულური ავადმყოფობის დროს).

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა, ამიტომ სამედიცინო შემთხვევას №68------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი თუ---------ევი პ/ნ 2---------4; პაციენტს (36-ე დადგენილების დანართით #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) შპს „ავ---------–---კა“-ში 08.11.2017, 11:10 – დან 11.11.2017, 17:30 - მდე ჩაუტარდა გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება დიაგნოზით INT0042, (N04.9 ნ------------–------------------------------–--–--–--–-----, T900007 ( J18.9 პნევ-----------------------ლი). 11.11.2017-ში კლინიკამ განახორციელა რეფერალი შპს ,,უნ-------------ი“-ს ბავშვთა ახალ კლინიკაში.

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების პირველი დანართის, მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „ე“ ქვეპუნქტის საფუძველზე სამედიცინო შემთხვევას №1-------- მიენიჭა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:

- სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს, ქვემო ქართლის სოციალური მომსახურების სამხარეო ცენტრის 2018 წლის 14 მაისის N0--------- გადაწყვეტილება (ტ.1, ს.ფ 175-180)

 

3.1.2. 2018 წლის 13 ივნისის ადმინისტრაციული საჩივრით, მოსარჩელე „ავ--------–--იკის“ მიერ, სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოში გასაჩივრდა სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს, ქვემო ქართლის სოციალური მომსახურების სამხარეო ცენტრის 2018 წლის 14 მაისის N0--------- გადაწყვეტილება და მოითხოვა მისი ბათილად ცნობა.

 

სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:

- 2018 წლის 13 ივნისის ადმინისტრაციული საჩივარი (ტ. 1, ს.ფ 184-215)

 

3.1.3. სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტომ 2018 წლის 27 სექტემბრის გადაწყვეტილება N04-----2-ით, შპს "ავ---------–---კის" 2018 წლის 13 ივნისის N17----- ადმინისტრაციული საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ.

 

აღნიშნული გადაწყვეტილებით, სააგენტოს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის მართვის დეპარტამენტს უნდა ეზრუნველყო: ა) მა------------------ის შემთხვევის დაფინანსების ღონისძიებები დადგენილი წესით; ბ) ადმინისტრაციული საჩივრით სადავოდ ქცეული სხვა შემთხვევების დაფინანსება მხოლოდ ინსპექტირების ეტაპზე შესრულებულად აღიარებული მომსახურების ნაწილში.

 

სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:

-სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს 2018 წლის 27 სექტემბრის N04-----2 გადაწყვეტილება (ტ.1, ს.ფ 216-219)

 

3.1.4. სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს, ქვემო ქართლის სოციალური მომსახურების სამხარეო ცენტრის 23 მარტის N04-1------ გადაწყვეტილებით შპს „ავ---------–---კა“-ს (ს/კ 2--------) „საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის ფარგლებში გაწეული მომსახურების ანაზღაურებაზე ეთქვა უარი.

 

პაციენტი ივა------------–---–ი (პ/ნ 1----------); პაციენტი (36-ე დადგენილების დანართი #1.1. განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კა“-ში 08.10.2017, 1:37:00 – 18.10.2017, 11:00:00 დიაგნოზით: „163.9 თ------------------------, დაუზუსტებელი. G46.8“, თავის ტ----------------–----------------------------–----------------–------–-----------------ს დროს.“ თ------------------------ I63.5. სომ----–--ცია R40; არტ-------–--------ტენზიაIII (JNC-8) I10; აორტ---–------–---ანება(მძიმე) I35.1; გულმ---------------------------------------მის გარეშე I71.2.

 

საანგარიშგებო სამედიცინო დოკუმენტაციის ინსპექტირებისას შეთავაზებულ იქნა ნაწილობრივი ანაზღაურება საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტის „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე. კლინიკა არ დაეთანხმა ნაწილობრივ ანაზღაურებას, შესაბამისად აღნიშნულ შემთხვევას #1--------- განესაზღვრა სტატუსი “არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ლე--–--–--------ე (პ/ნ 2----------); პაციენტი (36-ე დადგენილების დანართი #1.1. განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კა“-ში 10.10.2017, 18:04:00 – 16.10.2017, 13:00:00 მდე, დიაგნოზით R57.9 შოკი, დაუზუსტებელი N39.0 საშა--------------------ცია, დაუზუსტებელი ლოკალიზაციის.

 

საანგარიშგებო სამედიცინო დოკუმენტაციის ინსპექტირებისას შეთავაზებულ იქნა ნაწილობრივი ანაზღაურება საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტის „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე. კლინიკა არ დაეთანხმა ნაწილობრივ ანაზღაურებას, შესაბამისად აღნიშნულ შემთხვევას #1-------- განესაზღვრა სტატუსი “არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ბა----–------–--ვი (პ/ნ 1----------); პაციენტი გახლავთ 36-ე დადგენილების დანართი #1.1. განსაზღვრული მოსარგებლე. პაციენტი შპს „ავ---------–---კაში“ 18.10.2017 13:45:00 დან 28.10.2017 15:00მდე მკურნალობდა დიაგნოზებით „I63.9 - თ------------------------, განვითარებული ცერებრული არტერიების დაუზუსტებელი ოკლუზიის ან სტენოზის გამო, G46.8 თ-----------------------–----------------------------–----------------–---------------------- დროს. ესენციური (პირველადი) ჰიპერტენზია I10; N30 ცისტიტი. სომ----–--ცია [ჰიპერსომნია] R40.0.

 

საანგარიშგებო სამედიცინო დოკუმენტაციის ინსპექტირებისას შეთავაზებულ იქნა ნაწილობრივი ანაზღაურება, გადაწყვეტილების თანახმად, საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, თუმცა ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა. შესაბამისად აღნიშნულ შემთხვევას #156907135 განესაზღვრა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ფი--–-----------------ვა (პ/ნ 2---------7); პაციენტი (36-ე დადგენილების დანართი #1.1. განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კა“-ში 15.10.2017 (10:10:00) – 30.10.2017 (12:00:00) დიაგნოზებით: K80.4 ნ-----–-------------------------–-–--------------------, D62 მწვავე პოს---------------–------ია“.

 

საანგარიშგებო სამედიცინო დოკუმენტაციის ინსპექტირებისას შეთავაზებულ იქნა ნაწილობრივი ანაზღაურება, გადაწყვეტილების თანახმად, საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, თუმცა ნაწილობრივ ანაზღაურებაზე კლინიკამ უარი განაცხადა. შესაბამისად აღნიშნულ შემთხვევას #37-------- განესაზღვრა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ბა--------------ა (პ/ნ 1---------9); პაციენტი (36-ე დადგენილების დანართი #1.1. განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კა“-ში 25.09.2017 22:20:00 – 02.10.2017 11:00:00 პერიოდში, დიაგნოზით „J96.0 სუნ--------–-------------სობა, J18.9 პნევ-----------------------ლი“.

 

მონიტორის კომენტარის საფუძველზე შეთავაზებულ იქნა ნაწილობრივი ანაზღაურება საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის, „ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან რომელიმე პროგრამული შემთხვევ(ებ)ის შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდ(ებ)ის არასწორად დაფიქსირებას. ასეთ შემთხვევაში, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად, არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%“ საფუძველზე. შპს „ავ---------–---კა“ არ დაეთანხმა ნაწილობრივ ანაზღაურებას, შესაბამისად აღნიშნულ შემთხვევას №5-------- განესაზღვრა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი გო------–---–--ლი (პ/ნ 3----------); პაციენტი (36-ე დადგენილების დანართი #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კა“-ში 23.10.2017 16:35:00 – 30.10.2017 12:00:00 პერიოდში, დიაგნოზით „D62 მწვავე პოს---------------–------ია, K26.0 თორმ------------–-–-----–--–---–----–----------–--ენით.“

 

საანგარიშგებო სამედიცინო დოკუმენტაციის ინპექტირებისას შეთავაზებულ იქნა ნაწილობრივი ანაზღაურება საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის, „ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან რომელიმე პროგრამული შემთხვევ(ებ)ის შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდ(ებ)ის არასწორად დაფიქსირებას. ასეთ შემთხვევაში, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად, არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%“ საფუძველზე. შპს „ავ---------–---კა“ არ დაეთანხმა ნაწილობრივ ანაზღაურებას, შესაბამისად აღნიშნულ შემთხვევას №2--------- განესაზღვრა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი იზ------------ე (პ/ნ 5---------1); პაციენტი (36-ე დადგენილების დანართი #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კა“-ში 03.10.2017 21:45:00 – 23.10.2017 15:00:00 პერიოდში, დიაგნოზით „I63.5 თ------------------------, განვითარებული ცერებრული არტერიების დაუზუსტებელი ოკლუზიის ან სტენოზის გამო G46.8, თ-----------------------–----------------------------–----------------–---------------------- დროს.“ R40 სომ----–--ცია; გაფანტული სკლეროზი G35; არტ-------–--------ტენზია II (JNC-8)I10; საშა--------------------ცია N39; D64.9 ანემია დაუზუსტებელი.

 

საანგარიშგებო სამედიცინო დოკუმენტაციის ინსპექტირებისას შეთავაზებულ იქნა ნაწილობრივი ანაზღაურება საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების მე-15 მუხლის, მე-2 პუნქტის, „კ“ ქვეპუნქტის, „ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან რომელიმე პროგრამული შემთხვევ(ებ)ის შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდ(ებ)ის არასწორად დაფიქსირებას. ასეთ შემთხვევაში, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად, არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%“ საფუძველზე. შპს „ავ---------–---კა“ არ დაეთანხმა ნაწილობრივ ანაზღაურებას, შესაბამისად აღნიშნულ შემთხვევას №1--------- განესაზღვრა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი გა----------–-------ვი (პ/ნ 2----------); პაციენტი (36-ე დადგენილების დანართი #1.1. განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კა“-ში 17.10.2017, 13:00:00 – 22.10.2017, 13:00:00 დიაგნოზით: „J06.9/ზედა სას----------------------–----------ქციები, დაუზუსტებელი“. 28.10.2017-ში პაციენტი რეჰოსპიტალიზებულ იქნა შპს „----------------–-“-ს მარნეულის ფილიალში დიაგნოზით J06.8 ზე-----------------------------–-----------–------------–---------–-----–----ციის.

 

საანგარიშგებო სამედიცინო დოკუმენტაციის ინსპექტირებისას მიჩნეულ იქნა რომ განმეორებითი სამედიცინო შემთხვევა დადგა პირველი შემთხვევის არაჯეროვანი მართვის შედეგად. შესაბამისად საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტის საფუძველზე სამედიცინო შემთხვევას #48------- ინსპექტირების ეტაპზე განესაზღვრა სტატუსი არ ექვემდებარება ანაზღაურებას.

 

პაციენტი ას--------------–---–ი (პ/ნ 2---------9); პაციენტი (36-ე დადგენილების დანართი #1.1. განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კა“-ში 12.10.2017, 13:13:00 – 14.10.2017, 12:00 დიაგნოზით: „S06.0 თავ-----------–---ყევა“. Th12 მალ---------–----------------–--------ხილობა S22.0; S20.4 გულმ--------------------------------–-–-ლობა 1000000001

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტის საფუძველზე სამედიცინო შემთხვევას #17-------9 ინსპექტირების ეტაპზე განესაზღვრა სტატუსი არ ექვემდებარება ანაზღაურებას.

 

პაციენტი ჯ-–-------------–- (პ/ნ 10---------); პაციენტი (36-ე დადგენილების დანართი #1.1. განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კა“-ში 09.10.2017, 13:30:00 – 14.10.2017, 22:00 დიაგნოზით: „J96.0 სუნ--------–-------------სობა, I50.1 მარცხ--------------------------სობა”. 14.10.2017 განხორციელდა პაციენტის რეფერალი შპს „5 კლინიკური სავადმყოფოში“.

 

საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ასევე მონიტორის კომენტარის საფუძველზე სამედიცინო შემთხვევას #2--------- ინსპექტირების ეტაპზე განესაზღვრა სტატუსი „არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“.

 

პაციენტი ა------------------ (პ/ნ 2----------); პაციენტი 36-ე დადგენილების დანართი #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კა“-ში 16.10.2017, 12:12:00 – 21.10.2017, 12:00:00 დიაგნოზით: „J20.9 მწვ------------------------უსტებელი”.

 

საანგარიშგებო სამედიცინო დოკუმენტაციის ინსპექტირებისას, მონიტორის კომენტარის საფუძველზე სამედიცინო შემთხვევას #3--------- ინსპექტირების ეტაპზე განესაზღვრა სტატუსი არ ექვემდებარება ანაზღაურებას, 36-ე დადგენილების 15-ე მუხლის მე-2 პუნქტის ბ.ბ. ქვეპუნქტის საფუძველზე.

 

პაციენტი რა---–------------ევა (პ/ნ 28---------); პაციენტი (36-ე დადგენილების დანართი #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კა“-ში 15.10.2017, 09:00:00 – 19.10.2017, 12:00:00 დიაგნოზით: „J18.9 პნევ-----------------------ლი“.

 

საანგარიშგებო სამედიცინო დოკუმენტაციის ინსპექტირებისას, მონიტორის კომენტარის საფუძველზე სამედიცინო შემთხვევას #2-------- ინსპექტირების ეტაპზე განესაზღვრა სტატუსი არ ექვემდებარება ანაზღაურებას, 36-ე დადგენილების 15-ე მუხლის მე-2 პუნქტის ბ.ბ. ქვეპუნქტის საფუძველზე.

 

პაციენტი აიგ-------------ვა (პ/ნ 2----------); პაციენტი 36-ე დადგენილების დანართი #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კა“-ში 22.10.2017, 20:50:00 – 27.10.2017, 12:00:00 დიაგნოზით: „J06.9 ზ------------------------------–--------------------ელი”.

 

საანგარიშგებო სამედიცინო დოკუმენტაციის ინსპექტირებისას, მონიტორის კომენტარის საფუძველზე სამედიცინო შემთხვევას #1--------- ინსპექტირების ეტაპზე განესაზღვრა სტატუსი არ ექვემდებარება ანაზღაურებას, 36-ე დადგენილების 15-ე მუხლის მე-2 პუნქტის ბ.ბ. ქვეპუნქტის საფუძველზე.

 

პაციენტი ის-–---------ვი (პ/ნ 2---------6); პაციენტი 36-ე დადგენილების დანართი #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კა“-ში 17.09.2017, 19:25:00 – 01.10.2017, 13:00:00 დიაგნოზით: „J63.9 თ------------------------, დაუზუსტებელი.“

 

საანგარიშგებო სამედიცინო დოკუმენტაციის ინსპექტირებისას, მონიტორის კომენტარის საფუძველზე სამედიცინო შემთხვევას #4-------- ინსპექტირების ეტაპზე განესაზღვრა სტატუსი არ ექვემდებარება ანაზღაურებას, 36-ე დადგენილების 15-ე მუხლის მე-2 პუნქტის ბ.ბ. ქვეპუნქტის საფუძველზე.

 

სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:

-სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს, ქვემო ქართლის სოციალური მომსახურების სამხარეო ცენტრის 2018 წლის 23 მარტის N04-1------ გადაწყვეტილება (ტ.1, ს.ფ 220-223)

 

3.1.5. 2018 წლის 11 მაისის #1-----2 ადმინისტრაციული საჩივრით, მოსარჩელე „ავ--------–--იკის“ მიერ, სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოში გასაჩივრდა სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს, ქვემო ქართლის სოციალური მომსახურების სამხარეო ცენტრის 2018 წლის 23 მარტის #04-1------ გადაწყვეტილება და მოითხოვა მისი ბათილად ცნობა.

 

სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:

- 2018 წლის 11 მაისის ადმინისტრაციული საჩივარი (ტ. 1, ს.ფ 226-240)

 

3.1.6. სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტომ 2018 წლის 01 ოქტომბრის გადაწყვეტილება N04-----2-ით, შპს "ავ---------–---კის" 2018 წლის 11 მაისის #1-----2 ადმინისტრაციული საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ, ინსპექტირების ეტაპზე მხოლოდ შესრულებულად აღიარებული მომსახურების ნაწილში.

 

აღნიშნული გადაწყვეტილებით, სააგენტოს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის მართვის დეპარტამენტს უნდა უზრუნველეყო შესაბამისი შემთხვევების დაფინანსება დადგენილი წესითა და ამავე გადაწყვეტილების შესაბამისად.

 

სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:

-სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს 2018 წლის 01 ოქტომბრის N04-----2 გადაწყვეტილება (ტ.1, ს.ფ 241-244)

 

3.2 დადგენილი სადავო ფაქტობრივი გარემოებები:

 

3.2.1. ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,მა--------------ას (პ.ნ 2---------5) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველი დონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.2 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,რუ-------------ძეს (პ.ნ 6----------) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.3. ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,ამა-----------------ნის (პ.ნ 2---------3) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.4 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,ჯუ-–-------------–---–ის (პ.ნ 12--------4) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.5 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,რუ--------------ის (პ.ნ 2----------) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.6 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,ნა-----------------ას (პ.ნ 1---------2) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.7 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,სო---------ვას (პ.ნ 2---------0) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

3.2.8 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,ზი---------–---–ის (პ.ნ 28--------6) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.9 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,ალ-----------ის (პ.ნ 28---------) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.10 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,ტა-----–---------–---–ის (პ.ნ 5---------9) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.11 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,სუ--------–---ას (პ.ნ 2---------9) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.13 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,ტო----------------ის (პ.ნ 28--------3) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.14 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,იზო-–---------–--–---–------------------6) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.15 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,ავ--------–--------–---–-----------------02) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.16 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,გულ--------------–---–------------------1) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.17 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,ხუმ-------------------------------) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.18 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,ეკატ--------------------------------------5) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“

 

3.2.19 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,რო-------------------------------76) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე მონაცემები მიმწოდებელს მიერ მიწოდებულია რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი - პირველიდონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება და/ან დაფიქსირებულია პროგრამის 22-ე მუხლის მე-5 პუნქტის პირობების დარღვევით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის -+

ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.20 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,ნა---------------ე (პ/ნ 6--------12) მკურნალობდა შპს ,,კლ------------ში“ 20.11.2017 (20:58) – 24.11.2017 (16:00) პერიოდში. მიმწოდებლის მიერ ასანაზღაურებელი იყო შემდეგი პროგრამული კოდი: S600054 (K56.1/K56.2/K56.3/K56.4/K56.5 K56.6 -/-ნაწ-–------------------------–--------–-–-----–-------------------–-----------–-----–--------–------------------–-–-------------------------------------–--------–-–-----–------–-----------------–-–------------–--------------------------------–----–-–----------------–ია -/- JFSB60 JFSB63 JFSC10 JFSC20 JFSC30 JFSD96 JFSF23 JFSF26 JFSF30 JFSA70 JFSA73 JFSB00 JASP00 JFSK10 JFKS20 JFSL -/- სიგ--------------–-–------------–-----------–---------------------------–----–-–-----------------–----------------–----------–----------------------------------–--------–-–----------------------------------------–------------------------------–-–------------–---------–----------------------------–-------------–------–----------------------------–-------–-------------------------------–------–-----------–-------–-–-------------------------------------------------–-------------–---–----–-–---------------–-----–----–-–------------------–---------------------–-----–----–-–-------–--–----------------–----–------–--------–--–-------–-–-----------------------------------–------------–------–------------–--–---------------------------------–-------------–------–----------–--–--------–-----–----–-–------------------------–-------------------------------–-----------------–-----------------------------–------------–------–--------------ბის გარეშე - / -მითითებული ჩარევების ნებისმიერი კომბინაცია, გარდა დამოუკიდებლად 8.2 პუნქტით განსაზღვრული ჩარევების კომბინაციისა), ფაქტობრივად კი ჩატარებულია დადგენილების დანართი 1.2 - ით 8.2 პუნქტით განსაზღვრული ჩარევა.აღნიშნული გარემოებების გამო შემთხვევა არ ექვემდებარება ანაზღაურებას დადგენილებით დანართი #1-ის მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტის ,,ბ.ბ“ ქვეპუნქტის პირობის საფუძველზე.

 

3.2.21. ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,პაციენტი ჯო----------------ა (პ/ნ 2---------4, მკურნალობდა შპს ,,კლ------------ში“ 22.10.2017 (23:25) – 08.11.2017 (13:00) პერიოდში. მიმწოდებლის მიერ ასანაზღაურებლად წარმოდგენილი იყო შემდეგი პროგრამული კოდები: პირველი დონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა დიაგნოზით I26.0 ფი-–------------------------–----–---------–----------------–ის დროს, გადაუდებელი თერაპია დიაგნოზით გუ-–---–---------------------ობა (I50.0). საანგარიშგებო დოკუმენტაციით გადაუდებელი თერაპიული მომსახურება დიაგნოზით გუ-–---–---------------------ობა არ დასტურდება"

 

3.2.22 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,პაციენტი ჩერ---------------ვა (პ/ნ 28---------) მკურნალობდა შპს ,,კლ------------ში“ 08.11.2017 (10:02) – 26.11.2017 (16:00) პერიოდში. მიმწოდებლის მიერ ასანაზღაურებლად წარმოდგენილი იყო შემდეგი პროგრამული კოდები: პირველი დონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა დიაგნოზით I26.0 ფი-–------------------------–----–---------–----------------–ის დროს, გადაუდებელი თერაპია დიაგნოზით პნევმონია. საანგარიშგებო დოკუმენტაციის გადაუდებელი თერაპიული მომსახურება დიაგნოზით პნევმონია (ჰოსპიტალიზაციის მე-14 დღიდან დაფიქსირებული ნოზოლოგიური კოდი) არ დასტურდება“.

 

3.2.24 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,პაციენტი ხა---------------ოვი (პ/ნ 28--------8) მკურნალობდა შპს ,,კლ------------ში“ 03.11.2017 (17:53) – 14.11.2017 (14:00) პერიოდში. მიმწოდებლის მიერ ასანაზღაურებლად წარმოდგენილი იყო შემდეგი პროგრამული კოდები: პირველი დონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა დიაგნოზით I63.5 თ------------------------, განვითარებული ცერებრული არტერიების დაუზუსტებელი ოკლუზიისა და სტენოზის გამო), პირველი დონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა დიაგნოზით J96.0 სუნქთვის მწვავე უკმარისობა, გადაუდებელი თერაპია დიაგნოზით G46.8* თავის ტვინის სხვა სისხლძარღვოვანი სინდრომები ცერებროვასკულური ავადმყოფობების დროს. საანგარიშგებო დოკუმენტაციის მიხედვით, პაციენტის ექსტუბაციის შემდგომ პირველი დონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურდება.

აღნიშნული გარემოების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ მკურნალობის ეპიზოდი ექვემდებარება ანაზღაურებას პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტის ,,კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე, მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხმა და საყოველთაო ჯანმრტელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევის განხილვა საქართველოს ზოგარი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად დასახელებულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“

 

3.2.25.ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან ,,პაციენტი თურ---------ი (პ/ნ 2---------4) მკურნალობდა შპს ,,კლ------------ში“ 08.11.2017 (11:10) – 11.11.2017 (17:30) პერიოდში. მიმწოდებლის მიერ ასანაზღაურებლად წარმოდგენილი იყო შემდეგი პროგრამული კოდები: პირველი დონის ინტენსიური მკურნალობა/მოვლა დიაგნოზით N04.9 ნ------------–------------------------------–--–--–--–----- და გადაუდებელი თერაპია დიაგნოზით პნევმონია. 11.11.2017წ კლინიკამ განახორციელა რეფერალი ალტერნატიულ კლინიკაში, სადაც ნეფროზული სინდრომის დიაგნოზი არ დადასტურდა და პაციენტს ჩაუტარდა მკურნალობა პნევმონიის დიაგნოზით. პროგრამის 23-ე მუხლის მე-9 პუნქტის პირობების მიხედვით ,,დაუშვებელია პროგრამის მოსარგებლის მკურნალობის ერთსა და იმავე ეპიზოდზე ერთი და იგივე ნოზოლოგიური კოდის სხვადასხვა კლინიკაში გამოყენება, გარდა კრიტიკული მდგომარეობისა და პროგრამის მე-15 მუხლის 61 პუნქტით დათვალისწინებული შემთხვევებისა“. შესაბამისად, შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი ,,არ ექვემდებარება ანაზღაურებას“ საქართველოს მთავრობის 36-ე დადგენილების მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტის ,,ე“ ქვეპუნქტის საფუძველზე “

 

სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:

-სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს 2018 წლის 27 სექტემბრის N04-----2 გადაწყვეტილება (ტ.1, ს.ფ 216-219)

 

3.2.26 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან „ივა------------–---–ის (პ.ნ 1----------) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე ინფორმაცია მიმწოდებელს დაფიქსირებული აქვს ორი პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი პირველი დონის ინტენსიური მკურნალობა მოვლა დიაგნოზით თ------------------------ I63.9, საანგარიშგებო დოკუმენტაციით წარმოდგენილი ხანგრძლივობით არ დასტურდება. ზემოაღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე, მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.27. ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან „ლე--–--–--------ის (პ.ნ 2----------) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე ინფორმაცია მიმწოდებელს დაფიქსირებული აქვს ორი პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი პირველი დონის ინტენსიური მკურნალობა მოვლა წარმოდგენილია პროგრამის პირობების (22-ე მუხლი, მე-5 პუნქტის) დარღვევით. ზემოაღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.28. ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან „ბა----–------–--ვის (პ.ნ 1----------) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე ინფორმაცია მიმწოდებელს დაფიქსირებული აქვს ორი პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი პირველი დონის ინტენსიური მკურნალობა მოვლა დიაგნოზით თ------------------------ I63.5, საანგარიშგებო დოკუმენტაციით წარმოდგენილი ხანგრძლივობით არ დასტურდება. ზემოაღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.29. ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან „ფი--–-----------------ვას (პ.ნ 2-----------) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე ინფორმაცია მიმწოდებელს დაფიქსირებული აქვს ორი პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი პირველი დონის ინტენსიური მკურნალობა მოვლა წარმოდგენილია პროგრამის პირობების (22-ე მუხლი, მე-5 პუნქტის) დარღვევით. ზემოაღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე, მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.30. ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან „ბა--------------ას (პ.ნ 1---------9) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე ინფორმაცია მიმწოდებელს დაფიქსირებული აქვს ორი პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი პირველი დონის ინტენსიური მკურნალობა მოვლა დიაგნოზით J96.0 სუნ--------–-------------სობა, წარმოდგენილია პროგრამის პირობების (22-ე მუხლი, მე-5 პუნქტის) დარღვევით. ზემოაღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.31. ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან „გო------–---–--ლი (პ.ნ 3----------) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე ინფორმაცია მიმწოდებელს დაფიქსირებული აქვს ორი პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი პირველი დონის ინტენსიური მკურნალობა მოვლა წარმოდგენილია პროგრამის პირობების (22-ე მუხლი, მე-5 პუნქტის) დარღვევით. ზემოაღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.32. ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან „იზ------------ის (პ.ნ 5---------1) სამედიცინო მომსახურების თაობაზე ინფორმაცია მიმწოდებელს დაფიქსირებული აქვს რამდენიმე პროგრამული კოდით, რომელთაგან ერთი პირველი დონის ინტენსიური მკურნალობა მოვლა დიაგნოზით თ------------------------ (I63.5), საანგარიშგებო დოკუმენტაციით წარმოდგენილი ხანგრძლივობით არ დასტურდება. ზემოაღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, ინსპექტირების ეტაპზე მიჩნეულ იქნა, რომ შემთხვევა უნდა ანაზღაურდეს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის მე-15 მუხლის მე-2 პუნაქტის „კ“ ქვეპუნქტის პირობების საფუძველზე (როდესაც ადგილი აქვს მიმწოდებლის მიერ შეტყობინების სისტემაში ერთი მკურნალობის ეპიზოდის /შემთხვევის ფარგლებში დაფიქსირებული რამდენიმე პროგრამული შემთხვევიდან, რომელიმე პროგრამული შემთხვევების შესახებ ინფორმაციის, მათ შორის, შესაბამისი კოდების დაფიქსირებას, არ ანაზღაურდება არასწორად დაფიქსირებული პროგრამული შემთხვევა/შემთხვევები და მასთან ერთად არ ანაზღაურდება ამ მკურნალობის ეპიზოდის/შემთხვევის ასანაზღაურებელი თანხის 10%) მაგრამ მიმწოდებელი არ დაეთანხა და საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის პროგრამის ადმინისტრირების წესის პირობების დაცვით მოითხოვა სრულად სამედიცინო შემთხვევების განხილვა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი პირობებით. შესაბამისად ზემოაღნიშნულ შემთხვევას განესაზღვრა სტატუსი - „არ ანაზღაურდება“.

 

3.2.33. ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან პაციენტი გა----------–-------ვი (პ/ნ 2----------); პაციენტი (36-ე დადგენილების დანართის 1.1. განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კა“-ში 17.10.2017, 13:00:00-22.10.2017, 13:00:00 დიაგნოზით „J06.8 ზე-----------------------------–-----------–------------–---------–-----–----ციის. საანგარიშგებო დოკუმენტაციით გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურების ჩატარება წარმოდგენილი ხანგძლივობით არ დასტურება.

 

3.2.34. ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან პაციენტი ასმ------------–---–ი (36-ე დადგენილების დანართით 1.1. განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კა“-ში 12.10.2017, 13:13:00-14.10.2017, 12:00, დიაგნოზით S06.0 თავ-----------–---ყევა“ TH12მალ---------–----------------–--------ხილობა S22.0; S20.4 გულმ--------------------------------–-–-ლობა 1000000001. საანგარიშგებო დოკუმენტაციით გადაუდებელი სტაციონარის მომსახურების ჩატარება არ დასტურდება.

 

3.2.35. ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან „პაციენტი ჯ-–-------------–- (პ/ნ 10---------) შპს „ავ---------–---კა“-ში 09.10.2017, (13:30) – 14.10.2017, (22:00)-მდე ჩათვლით. დიაგნოზით: „J96.0 სუნ--------–-------------სობა, I50.1 მარცხ--------------------------სობა. 14.10.2017 განხორციელდა პაციენტის რეფერალი საავადმყოფოში, სადაც გაუგრძელდა იგივე მოცულობის მკურნალობა იგივე დიაგნოზით.

 

3.2.36. ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან პაციენტი ა------------------ (პ/ნ 2----------) პაციენტი 36-ე დადგენილების დანართი #1.3 განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კა“-ში 2017 წლის 16 ოქტომბრიდან (12.12 სთ) 2017 წლის 21 ოქტომბრამდე (12:00სთ) დიაგნოზით „J20.9 მწვ------------------------უსტებელი“. საანგარიშგებო დოკუმენტაციით გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურების ჩატარება წარმოდგენილი ხანგრძლივობით არ დასტურდება.

 

3.2.37 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან პაციენტი რა---–------------ევა (პ/ნ 28---------) 36-ე დადგენილების დანართი #1.3 განსაზღვრული მოსარგებლე) მკურნალობა შპს „ავ---------–---კა“-ში მკურნალობდა 2017 წლის 15 ოქტომბრიდან (0.9:00 სთ) 2017 წლის 19 ოქტომბრამდე (12:00სთ) დიაგნოზით, „J068.9 ზ------------------------------–--------------------ელი“. საანგარიშგებო დოკუმენტაციით გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურების ჩატარება წარმოდგენილი ხანგრძლივობით არ დასტურდება.

 

3.2.38 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან პაციენტი აიგ-------------ვა (პ/ნ 2----------- 26-ე დადგენილების დანართი #1.3. განსაზღვრული მოსარგებლე), მკურნალობა შპს „ავ---------–---კა“-ში 2017 წლის 22 ოქტომბრიდან (20.50 სთ) 2017 წლის 27 ოქტომბრამდე (12:00 სთ) დიაგნოზით: „J068.9 ზ------------------------------–--------------------ელი“. საანგარიშგებო დოკუმენტაციით გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურების ჩატარება წარმოდგენილი ხანგრძლივობით არ დასტურდება.

3.2.39 ადმინისტრაციული საჩივრის შეტანისა და ზეპირი მოსმენის სხდომის ჩატარების შემდეგ მოპასუხის მიერ მოსარჩელეს უარი ეთქვა აღნიშნული შემთხვევის ანაზღაურებაზე, რადგან პაციენტი ის-–---------ვი (პ/ნ 2---------6) მკურნალობდა შპს „ავ---------–---კაში“ 2017 წლის 17 სექტემბრიდან (19:25 სთ) 01 ოქტომბრის (13:00 სთ) ჩათვლით. დიაგნოზით „j63.9 თ------------------------------------------–-. კლინიკის წარმომადგენელი აპელირებს, რომ მოცემულ შემთხვევაში შეტყობინების სისტემაში გადაცემული დიაგნოზი და მისი დაზუსტება და ჩარევა ემთხვევა პაციენტსი სამედიცინო დოკუმენტაციაში არსებულ მონაცემებს. მონიტორის კომენტარი, რომ პაციენტის მდგომარეობა სტაბილურია, არ ასახავს პაციენტის რეალურ მდგომარეობას, რადგან პაციენტი ავ---------–---კაში შემოსულია დიაგნოზებით: თავის ტვინის ინფრაქტი, სომ----–--ცია, მწვავე პნევმონია, გულის იშემიური დაავადება, სუნთქვის უკმარისობა, მონიტორს კომენტარი გაკეთებული აქვს 2018 წლის 25 სექტემბერს. ამ დღეს პაციენტი რეანიმაციიდან გადაყვანილია განყოფილებაში. პაციენტის მდგომარეობა იყო საყურადღებო, სამედიცინო ბარათის მიხედვით აღენიშნებოდა ძილიანობა, ყლაპვის რეფლექსი იყო დუნე, კვება ხდებოდა ზონდით, აღენიშნებოდა ჰორიზონტალური წვრილამპლიტუდიანი ნისტაგმი, ცხვირ-ტუჩის ნაოჭი და პირის კუთხე ჰქონდა დაშვებული, ჰქონდა მარჯვენამხრივი ჰემოპარეზი, საჭიროებდა ოქსიგენოთერაპიას. სამედიცინო ისტორიაში არსებული მონაცემებიც მიუთითებს, რომ 2018 წლის 25 სექტემბერს პაციენტის მდგომარეობა იყო საყურადღებო, რაც ასევე გრძელდებოდა მომდევნო დღეებშიც.

 

სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:

-სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს 2018 წლის 01 ოქტომბრის N04-----2 გადაწყვეტილება (ტ.1, ს.ფ 241-244)

 

სამოტივაციო ნაწილი

 

4. შემაჯამებელი სასამართლო დასკვნა

 

საქმეში არსებული მასალებისა და სხდომაზე გამოცხადებულ მხარეთა ახსნა-განმარტების მოსმენის, სარჩელის ფაქტობრივი და სამართლებრივი საფუძვლიანობის შემოწმებისა და საქმეში არსებულ მტკიცებულებათა სამართლებრივი შეფასების შედეგად, სასამართლო მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ შპს „ავ--------–--იკის“ სარჩელი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ.

 

5. კანონები, რომლებითაც სასამართლომ იხელმძღვანელა

 

- საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსი;

- საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსი.

- საქართველოს მთავრობის 2012 წლის 14 მაისის N177 დადგენილებთ დამტკიცებული ,,სახელმწიფო სადაზღვევო პროგრამების ფარგლებში სამედიცინო და სადაზღვევო მომსახურების მიწოდების წესები’’;

-„საყოველთაო ჯანდაცვაზე გადასვლის მიზნით გასატარებელ ზოგიერთ ღონისძიებათა შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2013 წლის 21თებერვლის №36 დადგენილება;

 

6. სამართლებრივი შეფასება

 

6.1. საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 22-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, სარჩელი შეიძლება აღიძრას ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის ან ძალადაკარგულად გამოცხადების მოთხოვნით. ამავე კოდექსის მე-2 მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ პუნქტის თანახმად, სასამართლოში ადმინისტრაციული დავის საგანი შეიძლება იყოს ადმინისტრაციული ხელშეკრულების დადება, შესრულება ან შეწყვეტა.

 

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-2 მუხლის პირველი ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტად ჩაითვლება ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ ადმინისტრაციული კანონმდებლობის საფუძველზე გამოცემული ინდივიდუალური სამართლებრივი აქტი, რომელიც აწესებს, ცვლის, წყვეტს ან ადასტურებს პირის ან პირთა შეზღუდული წრის უფლებებსა და მოვალეობებს. ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტად ჩაითვლება აგრეთვე ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება მის უფლებამოსილებას მიკუთვნებული საკითხის დაკმაყოფილებაზე განმცხადებლისათვის უარის თქმის შესახებ, ასევე ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ გამოცემული ან დადასტურებული დოკუმენტი, რომელსაც შეიძლება მოჰყვეს სამართლებრივი შედეგები.

 

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მუხლი 53-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ,,წერილობითი ფორმით გამოცემული ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი უნდა შეიცავდეს წერილობით დასაბუთებას”. ამავე მუხლის მე-5 ნაწილის თანახმად, ,,ადმინისტრაციული ორგანო უფლებამოსილი არ არის თავისი გადაწყვეტილება დააფუძნოს იმ გარემოებებზე, ფაქტებზე, მტკიცებულებებზე ან არგუმენტებზე, რომლებიც არ იქნა გამოკვლეული და შესწავლილი ადმინისტრაციული წარმოების დროს”.

 

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-2 მუხლის პირველი ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი განმარტებულია, როგორც – ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ ადმინისტრაციული კანონმდებლობის საფუძველზე გამოცემული ინდივიდუალური სამართლებრივი აქტი, რომელიც აწესებს, ცვლის, წყვეტს ან ადასტურებს პირის ან პირთა შეზღუდული წრის უფლებებსა და მოვალეობებს. ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტად ჩაითვლება აგრეთვე ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება მის უფლებამოსილებას მიკუთვნებული საკითხის დაკმაყოფილებაზე განმცხადებლისათვის უარის თქმის შესახებ, ასევე ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ გამოცემული ან დადასტურებული დოკუმენტი, რომელსაც შეიძლება მოჰყვეს სამართლებრივი შედეგები.

 

სასამართლო მიუთითებს, რომ გასაჩივრებული გადაწყვეტილებები წარმოადგენს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით გათვალისწინებულ ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს და აღნიშნული აქტის კანონშესაბამისობა, მისი გამოცემის დროისათვის მოქმედ სამართლებრივ ნორმებთან, სასამართლომ უნდა შეამოწმოს მოცემული სარჩელის ფარგლებში.

 

6.2 აღნიშნულიდან გამომდინარე, სასამართლოს მიაჩნია, რომ გასაჩივრებული - სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს 27.09.2018 წლის N04-----2 01.10.2018 წლის N0------8 გადაწყვეტილებები, სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს ქვემო ქართლის სოციალური მომსახურების სამხარეო ცენტრის 14.05.2018 წლის N0--------- და 23.03.2018 წლის N04-1------ გადაწყვეტილებები წარმოადგენენ ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტებს და აღნიშნულიდან გამომდინარე, დავის განხილვისას უნდა შემოწმდეს როგორც ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტების შესაბამისობა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი აქტის გამოცემის მომწესრიგებელ შესაბამის ნორმებთან, ასევე, სხვა საკანონმდებლო თუ კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტების დებულებებთან.

 

სასამართლო მიუთითებს ,,საექიმო საქმიანობის შესახებ’’ საქართველოს კანონზე, რომლის მიზანია უზრუნველყოს დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტის შესაბამისი პროფესიული განათლება და პრაქტიკული მომზადება, მის პროფესიულ საქმიანობაზე სათანადო სახელმწიფო ზედამხედველობის დაწესება, მისი უფლებების დაცვა, აგრეთვე ქვეყანაში აღიარებული სამედიცინო სტანდარტებისა და ეთიკური ნორმების საექიმო საქმიანობაში დამკვიდრებით საქართველოს მოსახლეობის მაღალკვალიფიციური სამედიცინო მომსახურება. აღნიშნული კანონის მე-6 მუხლის თანახმად დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტი პროფესიული გადაწყვეტილებების მიღებისას არის თავისუფალი და დამოუკიდებელი. აკრძალულია, პირმა დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტისაგან მოითხოვოს ამ კანონში მითითებული პრინციპებისა და საექიმო საქმიანობის ეთიკური ნორმების საწინააღმდეგო მოქმედება, მიუხედავად მომთხოვნი პირის თანამდებობისა, ეროვნული, ეთნიკური და სოციალური კუთვნილებისა, აგრეთვე აღმსარებლობისა.

 

6.3 სასამართლო განმარტავს, რომ სამოქალაქო პროცესი აგებულია რა შეჯიბრებითობის პრინციპზე, მხარეებს უფლებებთან ერთად აკისრებს თავისივე ინტერესებისათვის აუცილებელ საპროცესო მოვალეობებს, რომელთა შეუსრულებლობა იწვევს ამავე მხარისათვის არახელსაყრელ შედეგს. ეს დანაწესი განმტკიცებულია სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის მე-4 მუხლით, რომლითაც მოდავე მხარეებს თანაბარი შესაძლებლობა აქვთ განსაზღვრონ ფაქტები თავიანთი მოთხოვნებისა თუ შესაგებლის დასასაბუთებლად და თვითონვე მიიღონ გადაწყვეტილება, თუ რომელი მტკიცებულებებით უნდა იქნეს დადასტურებული ეს ფაქტები. ამავე კოდექსის 102-ე მუხლით, თითოეულმა მხარემ უნდა დაამტკიცოს გარემოებანი, რომლებზედაც იგი ამყარებს თავის მოთხოვნებსა და შესაგებელს, ამ გარემოებათა დამტკიცება შეიძლება თვით მხარეთა (მესამე პირთა) ახსნა-განმარტებით, მოწმეთა ჩვენებით, ფაქტების კონსტატაციის მასალებით, წერილობითი თუ ნივთიერი მტკიცებულებებითა და ექსპერტთა დასკვნებით. საქმის გარემოებები, რომლებიც კანონის თანახმად უნდა დადასტურდეს გარკვეული სახის მტკიცებულებებით, არ შეიძლება დადასტურდეს სხვა სახის მტკიცებულებებით. ხსენებული კოდექსის 103-ე მუხლის მიხედვით, მტკიცებულებებს სასამართლოს წარუდგენენ მხარეები.

 

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-17 მუხლის თანახმად, მოპასუხე ვალდებულია, წარადგინოს წერილობითი პასუხი (შესაგებელი) და შესაბამისი მტკიცებულებები. ამასთან, თუ კანონით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის არარა აქტად აღიარების, ბათილად ცნობის ან ძალადაკარგულად გამოცხადების შესახებ სარჩელის წარდგენის შემთხვევაში მტკიცების ტვირთი ეკისრება ადმინისტრაციულ ორგანოს, რომელმაც გამოსცა ეს აქტი.

 

6.4. „საყოველთაო ჯანდაცვაზე გადასვლის მიზნით გასატარებელ ზოგიერთ ღონისძიებათა შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2013 წლის 21 თებერვლის №36 დადგენილების პირველი მუხლის მიხედვით, საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის(შემდგომში – პროგრამა) მიზანია: ა) საქართველოს მოსახლეობისათვის შექმნას ფინანსური უზრუნველყოფა სამედიცინო მომსახურების ხელმისაწვდომობისათვის, კერძოდ; ა.ა)პირველადი ჯანდაცვის მომსახურებაზე მოსახლეობის გეოგრაფიული და ფინანსური ხელმისაწვდომობის გაზრდა; ა.ბ)ამბულატორიული მომსახურების მოხმარების გაზრდა ძვირადღირებული და მაღალტექნოლოგიური ჰოსპიტალური მომსახურების მოხმარების რაციონალიზაციის მიზნით; ა.გ)მოსახლეობის ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუმჯობესება გადაუდებელ და გეგმურ სტაციონარულ და ამბულატორიულ მომსახურებაზე ფინანსური ხელმისაწვდომობის გაზრდის გზით; ბ)ამ დადგენილების 21 მუხლის შესაბამისად, საქართველოს მთავრობის 2009 წლის 9 დეკემბრის №218 ან/და 2012 წლის 7 მაისის №165 დადგენილებებით განსაზღვრული შესაბამისი მოსარგებლეებისათვის შექმნას ფინანსური უზრუნველყოფა იმავე დადგენილებებით განსაზღვრული სადაზღვევო ვაუჩერის შესაბამის სამედიცინო მომსახურებებზე; გ) ჯანმრთელობის დაზღვევის არმქონე ვეტერანებისთვის შექმნას ფინანსური უზრუნველყოფა ამ დადგენილებით განსაზღვრული სამედიცინო მომსახურების ხელმისაწვდომობისათვის.

 

ამავე დადგენილების მე-3 მუხლის თანახმად, პროგრამის განხორციელებას უზრუნველყოფს საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს(შემდგომში - სამინისტრო) სახელმწიფო კონტროლს დაქვემდებარებული სსიპ – სოციალური მომსახურების სააგენტო (შემდგომში ტექსტსა და დანართებში – განმახორციელებელი). ამავე დადგენილების მე-7 მუხლის თანახმად, პროგრამის ადმინისტრირებაში მონაწილე სახელმწიფო დაწესებულებებს წარმოადგენენ: ა)პროგრამის განმახორციელებელი დაწესებულება; ბ)სამინისტროს სახელმწიფო კონტროლს დაქვემდებარებული სსიპ – სამედიცინო საქმიანობის სახელმწიფო რეგულირების სააგენტო(შემდგომში – რეგულირების სააგენტო), ხოლო ამავე დადგენილების მე-9 მუხლის მე-2 პუნქტის მიხედვით, პროგრამის ზედამხედველობას ახორციელებენ პროგრამის განმახორციელებელი და რეგულირების სააგენტო, დადგენილი უფლებამოსილების ფარგლებში. ამავე დადგენილების მე-12 მუხლის პირველი პუნქტის თანახმად, მონიტორინგი ხორციელდება პროგრამის განმახორციელებლის მიერ შერჩევის პრინციპით.

 

„საყოველთაო ჯანდაცვაზე გადასვლის მიზნით გასატარებელ ზოგიერთ ღონისძიებათა შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2013 წლის 21 თებერვლის №36-ე დადგენილების დანართი ერთის მე-2 მუხლის პირველი პუნქტით, ამ დადგენილებით დამტკიცებული დანართი №1.1-ით განსაზღვრული პირობების მოსარგებლეები არიან: საქართველოს მოქალაქეობის დამადასტურებელი დოკუმენტის, პირადობის ნეიტრალური მოწმობის, ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის მქონე პირები; ასევე, საქართველოში სტატუსის მქონე მოქალაქეობის არმქონე პირები, ლტოლვილის ან ჰუმანიტარული სტატუსის მქონე პირები.

 

6.5 განსახილველ შემთხვევაში სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოპასუხე მხარეს არ წარმოუდგენია და საქმეში არ მოიპოვება მტკიცებულება, იმის შესახებ, რომ სადავო ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ _ სამართლებრივ აქტის მიღების დროს შესწავლილი იყო საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებები. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, დარღვეულია ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 53-ე მუხლის მე-5 პუნქტის მოთხოვნა, რომლის მიხედვითაც ადმინისტრაციული ორგანო უფლებამოსილი არ არის თავისი გადაწყვეტილება დააფუძნოს იმ გარემოებებზე, არგუმენტებზე, რომლებიც არ არის სათანადოდ გამოკვლეული და შესწავლილი. ხოლო საქართველოს ასკ-ის მე-17 მუხლის მეორე ნაწილის თანახმად, ინდივიდუალური ადმინისტრაციული აქტის ბათილად ცნობის ან ძალადაკარგულად გამოცხადების შესახებ სარჩელის წარდგენის შემთხვევაში მტკიცების ტვირთი ეკისრება ადმინისტრაციულ ორგანოს, რომელმაც გამოსცა ადმინისტრაციული აქტი.

 

6.6 ადმინისტრაციულ წარმოებაში დაინტერესებული პირის მონაწილეობა აძლევს მას შესაძლებლობას დაიცვას თავისი უფლებები და პასუხობს პირის მოლოდინს, იმასთან დაკავშირებით, რომ მის მიმართ კანონიერი და დასაბუთებული აქტი გამოიცემა. საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 53-ე მუხლის მე-5 ნაწილის მიხედვით, ადმინისტრაციული ორგანო უფლებამოსილი არ არის თავისი გადაწყვეტილება დააფუძნოს იმ გარემოებებზე, ფაქტებზე, მტკიცებულებებზე ან არგუმენტებზე, რომლებიც არ იქნა გამოკვლეული და შესწავლილი ადმინისტრაციული წარმოების დროს. სასამართლო მიიჩნევს, რომ ადმინისტრაციული წარმოებისას დაცული არ იქნა ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მოთხოვნები ადმინისტრაციული წარმოების ჩატარებასთან დაკავშირებით. ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე (საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე მუხლი). ადმინისტრაციულ ორგანოს საკითხის გადაწყვეტისას მტკიცებულებათა მოპოვების გზით უნდა დაედგინა საქმისათვის განმსაზღვრელი მნიშვნელობის მქონე გარემოებები, რასაც მოცემულ შემთხვევაში ადგილი არ ჰქონია.

 

ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-5 მუხლის პირველი ნაწილით რეგლამენტირებულია ადმინისტრაციული ორგანოს უფლებამოსილების განხორციელების სავალდებულო პრინციპი _ უფლებამოსილების განხორციელება კანონის საფუძველზე, რაც ნიშნავს, რომ ადმინისტრაციულ ორგანოს ეკრძალება კანონმდებლობის მოთხოვნის საწინააღმდეგოდ განახორციელოს რაიმე მოქმედება.

 

სასამართლოს მიაჩნია, რომ ადმინისტრაციულ ორგანოს საკითხის გადაწყვეტისას მტკიცებულებათა მოპოვების გზით უნდა დაედგინა საქმისათვის განმსაზღვრელი მნიშვნელობის მქონე გარემოებები, რაც მის მიერ არ განხორციელებულა; შესაბამისად, საკითხის ხელახალი განხილვისას ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია სრულფასოვნად გამოიყენოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით მინიჭებული უფლებამოსილება და მტკიცებულებათა შეგროვება განახორციელოს კანონით განსაზღვრული პროცედურის ჩატარების მეშვეობით, ხოლო უკვე არსებულ მტკიცებულებებს მისცეს სწორი და კანონშესაბამისი შეფასება.

 

განსახილველ შემთხვევაში, სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოპასუხე ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ დარღვეულ იქნა საჯარო და კერძო ინტერესთა ბალანსი, რადგან გამოცემული ადმინისტრაციული აქტით არ დასაბუთდა მოცემულ კონკრეტულ შემთხვევაში საკუთრების უფლების აღიარებაზე უარის თქმის მართლზომიერება და მიზანშეწონილობა, რამაც გამოიწვია მოსარჩელის უფლებებისა და კანონიერი ინტერესების დაუსაბუთებელი შეზღუდვა.

 

6.7. „საყოველთაო ჯანდაცვაზე გადასვლის მიზნით გასატარებელ ზოგიერთ ღონისძიებათა შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2013 წლის 21 თებერვლის №36 დადგენილების მე-15 მუხლის პირველი პუნქტის მიხედვით, შემთხვევები შეიძლება კლასიფიცირდეს ორ ჯგუფად: ა) ასანაზღაურებელი შემთხვევა; ბ) შემთხვევა, რომელიც არ ექვემდებარება ანაზღაურებას. ამავე მუხლის მე-4 პუნქტის თანახმად, შემთხვევების კლასიფიცირება (შემთხვევა ასანაზღაურებელია, არ ექვემდებარება ანაზღაურებას) ხორციელდება განმახორციელებლის მიერ, თანხის ანაზღაურებამდე ზედამხედველობის ნებისმიერ ეტაპზე. ამავე დადგენილების მე-151 მუხლის მე-4 პუნქტის მიხედვით, კონტროლის განხორციელებისას ხდება მიმწოდებელთან არსებული სამედიცინო, ფინანსური დოკუმენტაციისა და საინფორმაციო სისტემაში მიმწოდებლის მიერ დაფიქსირებული ინფორმაციის გადამოწმება. პროგრამის განმახორციელებელი უფლებამოსილია, მოითხოვოს მიმწოდებლისაგან მომსახურებასთან დაკავშირებული ნებისმიერი ინფორმაცია და დოკუმენტაცია, ასევე ახსნა-განმარტებები, საჭიროებისამებრ, განახორციელოს პაციენტთან, მისი ოჯახის წევრებთან და სამედიცინო პერსონალთან გასაუბრება, ხოლო ამავე მუხლის მე-5 პუნქტის მიხედვით, კონტროლის განხორციელებისას განმახორციელებლის უფლებამოსილი წარმომადგენლის მიერ დგება შემოწმების აქტი პროგრამის განმახორციელებლის მიერ დადგენილი ფორმის შესაბამისად, რომელსაც შემოწმების დასრულებისას ხელს აწერენ აქტის შემდგენელი და მიმწოდებლის წარმომადგენელი. შემოწმების აქტის შესაბამისად, მიმწოდებელს შეიძლება დაეკისროს ანაზღაურებული თანხის სახელმწიფო ბიუჯეტში დაბრუნება ან/და დამატებითი ფინანსური ჯარიმის გადახდა. იმ შემთხვევაში, თუ მიმწოდებლის წარმომადგენელი უარს აცხადებს აქტის ხელმოწერაზე, აქტში უნდა გაკეთდეს შესაბამისი შენიშვნა.

 

„საყოველთაო ჯანდაცვაზე გადასვლის მიზნით გასატარებელ ზოგიერთ ღონისძიებათა შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2013 წლის 21 თებერვლის №36 დადგენილების დანართი 1-ის მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ანაზღაურებას არ ექვემდებარება შემთხვევები, როდესაც: წარდგენილი სამედიცინო დოკუმენტაციის ინსპექტირების შედეგად, განმახორციელებელი მიიჩნევს, რომ მიწოდებული ინფორმაცია არ ემთხვევა შეტყობინებაში არსებულ ინფორმაციას და/ან არ აკმაყოფილებს პროგრამით განსაზღვრულ სამედიცინო მომსახურების პირობებს. ამავე დანართის 22-ე მუხლის მე-11 პუნქტის თანახმად, არასწორად (არაჯეროვნად/არასრულად) ჩატარებული მკურნალობა, რომლის შედეგად გართულდა შემთხვევა ან რომელმაც განაპირობა რეჰოსპიტალიზაცია, სახელმწიფო პროგრამის ფარგლებში არ ანაზღაურდება.

 

6.8 დადგენილია, რომ შპს „ავ---------–---კა“-ს (ს/კ 2--------) „საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის ფარგლებში გაწეული მომსახურების ანაზღაურებაზე ეთქვა უარი სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს, ქვემო ქართლის სოციალური მომსახურების სამხარეო ცენტრის 2018 წლის 14 მაისის N0--------- და 23 მარტის N04-1------ გადაწყვეტილებებით.

 

ზემოაღნიშნული გადაწყვეტილებები მოსარჩელის მიერ გასაჩივრებულ იქნა ერთჯერადად 2018 წლის 13 ივნისის N17----- და 11 მაისის #1-----2 ადმინისტრაციული საჩივრებით. სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტომ 2018 წლის 27 სექტემბრის გადაწყვეტილება N04-----2-ით, შპს "ავ---------–---კის" 2018 წლის 13 ივნისის N17----- ადმინისტრაციული საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ. აღნიშნული გადაწყვეტილებით, სააგენტოს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის მართვის დეპარტამენტს უნდა ეზრუნველყო: ა) მა------------------ის შემთხვევის დაფინანსების ღონისძიებები დადგენილი წესით; ბ) ადმინისტრაციული საჩივრით სადავოდ ქცეული სხვა შემთხვევების დაფინანსება მხოლოდ ინსპექტირების ეტაპზე შესრულებულად აღიარებული მომსახურების ნაწილში.

 

სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტომ 2018 წლის 01 ოქტომბრის გადაწყვეტილება N04-----2-ით, შპს "ავ---------–---კის" 2018 წლის 11 მაისის #1-----2 ადმინისტრაციული საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ, ინსპექტირების ეტაპზე მხოლოდ შესრულებულად აღიარებული მომსახურების ნაწილში. აღნიშნული გადაწყვეტილებით, სააგენტოს საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის მართვის დეპარტამენტს უნდა უზრუნველეყო შესაბამისი შემთხვევების დაფინანსება დადგენილი წესითა და ამავე გადაწყვეტილების შესაბამისად.

 

6.9 სასამართლო ეთანხმება და იზიარებს მოსარჩელის განმარტებას და მიიჩნევს, რომ მოპასუხის მხრიდან წარმოდგენილია დაკორექტირების გაურკვეველი დასაბუთება, რადგან არ არის მოცემული განმარტება იმის შესახებ თუ რაში გამოიხატება ის გარემოება, რომლითაც დაარღვია მიმწოდებელმა თავისი ვალდებულებები, არ არის წარმოდგენილი მითითება წარდგენილ სამედიცინო ისტორიაში არსებული ხარვეზის შესახებ. მოცემული დასაბუთების გაცნობის შედეგად, მოსარჩელისთვის გაურკვეველია თუ რაში გამოიხატება დარღვევა მის მიერ ჩატარებული მკურნალობისას ან/და რა სახის არგუმენტები უნდა წარადგინოს, რათა სარწმუნოდ გახადოს ჩატარებული მომსახურების მართებულობა. შესაბამისად, მოპასუხემ უნდა დააზუსტოს კონკრეტული დარღვევა, კონკრეტულ მტკიცებულებაზე მითითებით და წარმოადგინოს შესაბამისი უფლებამოსილი ორგანოს სსიპ სამედიცინო საქმიანობის რეგულირების სააგენტოს დასკვნა, არასათანადო სამედიცინო მომსახურების განხორციელების თაობაზე. ამასთან, მოსარჩელის მხრიდან ადგილი არ ჰქონია პროგრამაში შესაბამისი კოდ(ებ)ის არასწორად დაფიქსირებას. ამასთან, 36-ე დადგენილებით განსაზღვრულია სხვადასხვა ნოზოლოგიური კოდები, შესაბამისად, გაურკვეველია ნოზოლოგიური კოდებისა და მათი ტარიფების ცალ-ცალკე განსაზღვრა, თუ ერთი ნოზოლოგიური კოდი (მომსახურება) უნდა მოიცავდეს მეორე ნოზოლოგიური კოდის (მომსახურების) ღირებულებას.

 

საქართველოს მთავრობის #36 დადგენილების მე-9 მუხლის მე-2 პუნქტის მიხედვით, „პროგრამის ზედამხედველობას ახორციელებენ პროგრამის განმახორციელებელი და რეგულირების სააგენტო, დადგენილი უფლებამოსილების ფარგლებში.“ ამავე მუხლის მე-5 პუნქტის თანახმად, შემთხვევათა ზედამხედველობა მოიცავს შემდეგ ეტაპებს,ა) პირის მოსარგებლედ ცნობა/რეგისტრაცია;

ბ) შეტყობინება შემთხვევის შესახებ;

გ) შეტყობინების საფუძველზე, შერჩეული შემთხვევის მონიტორინგი (შემდგომში – მონიტორინგი);

დ) ანგარიშის წარდგენა;

ე) საანგარიშგებო დოკუმენტაციის ინსპექტირება;

ვ) შესრულებული სამუშაოს ანაზღაურება ან ანაზღაურებაზე უარი;

ზ) პროგრამით განსაზღვრული პირობების შესრულების კონტროლი (შემდგომში - კონტროლი);

თ) მიმწოდებლის მიერ სამედიცინო მომსახურების გაწევისას ამავე დადგენილების №1 დანართის მე-20 მუხლის მე-5 პუნქტის „ა“, „ბ“, „გ“, „ე“ და „ვ“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრული ვალდებულებების შესრულების კონტროლი (შემდგომში - რევიზია),ხოლო მე-6 პუნქტის თანახმად, მე-5 პუნქტის „ა“, „ბ“, „გ“, „დ“, „ე“, „ვ“ და „ზ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული ზედამხედველობის ეტაპებს ახორციელებს პროგრამის განმახორციელებელი, ხოლო „თ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ზედამხედველობის ეტაპს - რეგულირების სააგენტო. ასევე №1 დანართის მე-20 მუხლის მე-5 პუნქტის „ა“, „ბ“, „გ“, „ე“ და „ვ“ ქვეპუნქტების შესაბამისად, ზედამხედველობას ახორციელებს რეგულირების სააგენტო, კერძოდ:

მიმწოდებელი (სამედიცინო დაწესებულება) ვალდებულია,ა) მონაწილეობისას იხელმძღვანელოს მოქმედი კანონმდებლობით, მათ შორის, „ლიცენზიებისა და ნებართვების შესახებ“ და „საექიმო საქმიანობის შესახებ“ საქართველოს კანონებით, ასევე მინისტრის მიერ გამოცემული ნორმატიული აქტებით;

ბ) პროგრამის შესაბამისი კომპონენტის/ქვეკომპონენტის ფარგლებში უზრუნველყოს ყველა იმ სამედიცინო მომსახურების მიწოდება, რომელსაც ახორციელებს კანონმდებლობის შესაბამისად;

გ) შეუფერხებლად მოახდინოს პროგრამით გათვალისწინებული შესაბამისი მომსახურების მიწოდება, ყოველგვარი ბარიერებისა და დისკრიმინაციის გარეშე. ამასთან, დაუშვებელია მიმწოდებლის მიერ პროგრამის მოსარგებლისათვის რაიმე მიზეზით პროგრამით გათვალისწინებული მომსახურების გაწევაზე უარის თქმა;

ე) უზრუნველყოს მომსახურების გაწევა პროგრამით განსაზღვრული მოცულობის შესაბამისად;

ვ) პროგრამის განმახორციელებელს და პროგრამის/ვაუჩერის მოსარგებლეს პროგრამულ მომსახურებაში არ გადაახდევინოს სხვა გადასახადი ან დამატებითი თანხა, გარდა ამ დადგენილებით განსაზღვრულისა;

 

ვინაიდან, 36-ე დადგენილების მე-14 მუხლი განსაზღვრავს საანგარიშგებო დოკუმენტაციის ინსპექტირებას, კერძოდ, დოკუმენტაციის ინსპექტირებისას ხდება:

 

ა) მოსარგებლის საიდენტიფიკაციო მონაცემების დადარება ფორმა №IV-100/ა-სა (ასეთის არსებობის შემთხვევაში) და შემთხვევათა რეესტრთან;

ბ) შემთხვევათა რეესტრსა და ხარჯის დამადასტურებელ დოკუმენტში ჯამური ფინანსური მონაცემების სისწორის გადამოწმება;

გ) წარდგენილი დოკუმენტაციის შედარება მიმწოდებლის მიერ შეტყობინებისას დაფიქსირებულ მონაცემებთან და მონიტორინგის შედეგებთან (ასეთის არსებობის შემთხვევაში). შესაბამისად, შემმოწმებელს - ამ შემთხვევაში სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს დადგენილება - საყოველთაო ჯანდავის პროგარამ - უფლებას ანიჭებს დოკუმენტაციის ფორმალური გამართულობის შემოწმებას და არა ჩატარებული მომსახურების მართებულობის და ხარისხის შემოწმებას, ექიმის მიერ ჩატარებული ქმედების ამა თუ იმ მეთოდისა და სახის შესწავლას.

 

საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2011 წლის 28 დეკემბრის #01-64/ნ ბრძანების „საჯარო სამართლის იურიდიული პირის - სამედიცინო საქმიანობის სახელმწიფო რეგულირების სააგენტოს შექმნისა და მისი დებულების დამტკიცების შესახებ“, მე-2 მუხლის, მე-3 პუნქტის თანახმად, სააგენტოს კომპეტენცია და საქმიანობის სფეროა:

ბ) იურიდიული და ფიზიკური პირების მიერ პაციენტთათვის გაწეული სამედიცინო დახმარების ხარისხის (მათ შორის, ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამების ფარგლებში) კონტროლი;

ჰ1) ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამების ინსპექტირება კანონმდებლობით განსაზღვრულ კომპეტენციათა ფარგლებში და პაციენტთათვის გაწეული სამედიცინო დახმარების ხარისხის კონტროლი;

 

ზემოაღნიშნული მუხლების ანალიზის საფუძველზე, ცალსახად დასტურდება ის ფაქტი, რომ ერთმანეთისგან მკვეთრად არის გამიჯნული სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოსა და სსიპ სამედიცინო საქმიანობის რეგულირების სააგენტოს უფლებამოსილებები. არც ერთი ნორმა არ ანიჭებს სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს შეითავსოს სსიპ სამედიცინო საქმიანობის რეგულირების სააგენტოს ფუნქცია. შესაბამისად, სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტო აშკარად გასცდა ინსპექტირების ფარგლებს, რადგან ინსპექტირებისას მას უფლება ჰქონდა შეემოწმებინა მხოლოდ დოკუმენტების გამარათულობა და შეედარებინა მონაცემების სისწორე, თუმცა, არსებული გადაწყვეტილებების შინაარსიდან გამომდინარე მოთხოვნის დაკმაყოფილებას საფუძვლად დაუდო ის გარემოება, თუ რამდენად მართებულად, ჯეროვნად და ხარიხიანად შესრულდა სამედიცინო მომსახურება, რაც უნდა მხოლოდ სსიპ სამედიცინო საქმიანობის რეგულირების სააგენტოს კომპეტენციას წარმოადგენს. 6.10. „საყოველთაო ჯანდაცვაზე გადასვლის მიზნით გასატარებელ ზოგიერთ ღონისძიებათა შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2013 წლის 21 თებერვლის №36 დადგენილების დანართი №1.3-ის პირველი მუხლის თანახმად, ამ დადგენილების დანართი №1-ის მე-2 მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული მოსარგებლეებისათვის პროგრამა ითვალისწინებს ქვემოთ ჩამოთვლილი სამედიცინო მომსახურების ხარჯების ანაზღაურებას, მათ შორის ,,გ“ ქვეპუნქტით, სტაციონარული მომსახურების ხარჯების ანაზღაურებას: გ.ა)გადაუდებელი სტაციონარული მომსახურება, მათ შორის, ინფექციურ დაავადებებთან და ინკურაბელური პაციენტების პალიატიურ მზრუნველობასთან დაკავშირებული ჰოსპიტალიზაცია, გართულებულ ორსულობასთან, მშობიარობასა და ლოგინობის ხანასთან დაკავშირებული ჰოსპიტალიზაცია; გ.ბ) გეგმური ქირურგიული ოპერაციები (მათ შორის, დღის სტაციონარი), ასევე, გეგმურ ქირურგიულ ჰოსპიტალიზაციასთან დაკავშირებული წინასაოპერაციო, ოპერაციის მსვლელობისას განხორციელებული და პოსტოპერაციული პერიოდის ყველა ტიპის ლაბორატორიული და ინსტრუმენტული გამოკვლევები: წლიური ლიმიტი – 15 000 ლარი.

 

„საყოველთაო ჯანდაცვაზე გადასვლის მიზნით გასატარებელ ზოგიერთ ღონისძიებათა შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2013 წლის 21 თებერვლის №36 დადგენილების მე-10 მუხლის მე-2 პრიმა ერთი პუნქტით, ჯანმრთელობის მდგომარეობის შესახებ ცნობაში(ფორმა №IV-100/ა), მოქმედი კანონმდებლობის(,,ჯანმრთელობის მდგომარეობის შესახებ ცნობის შევსების წესისა და ჯანმრთელობის მდგომარეობის შესახებ ცნობის ფორმის დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2007წლის 9 აგვისტოს №338/ნ ბრძანება) მოთხოვნათა გათვალისწინებით, დიაგნოზი ფორმირებული უნდა იყოს ქვეყანაში დადგენილი კლასიფიკატორის (ICD - 10) შესაბამისად. ასევე, სავალდებულოა პროცედურების (ჩარევების) კოდების მითითება ,,სამედიცინო დოკუმენტაციის წარმოებისას სამედიცინო კლასიფიკატორების გამოყენების წესის დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2010 წლის 12 აპრილის №92/ნ ბრძანების მიხედვით.

 

სასამართლო მიუთითებს „საყოველთაო ჯანდაცვაზე გადასვლის მიზნით გასატარებელ ზოგიერთ ღონისძიებათა შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2013 წლის 21 თებერვლის №36 დადგენილების N1 დანართის 15.7 მუხლზე, რომლის თანახმადაც, სტაციონარულ სამედიცინო მომსახურებად ამ სახელმწიფო პროგრამაში განხილული უნდა იქნეს მხოლოდ ის შემთხვევები, რომლებიც საჭიროებენ პაციენტის სტაციონარში 24 საათზე მეტი დროით მოთავსებას (გარდა თვალისა და თვალის დანამატების ტრავმებისა და ქუთუთოს ან საცრემლე პარკის აბსცესების დროს გასაწევი გადაუდებელი სამედიცინო მომსახურებისა). შესაბამისად, სტაციონარში მკურნალობის 24 სთ-ზე ნაკლები დროით დაყოვნება (გარდა კრიტიკული მდგომარეობების მართვის, ლეტალური გამოსავლის შემთხვევების და თვალისა და თვალის დანამატების ტრავმებისა და ქუთუთოს ან საცრემლე პარკის აბსცესებისა), პროგრამის მიზნებიდან გამომდინარე, არ განიხილება სტაციონარული სამედიცინო მომსახურების შემთხვევად. სასამართლო ასევე მიუთითებს საქართველოს მთავრობის 2012 წლის 14 მაისის N177 დადგენილებთ დამტკიცებულ ,,სახელმწიფო სადაზღვევო პროგრამების ფარგლებში სამედიცინო და სადაზღვევო მომსახურების მიწოდების წესებზე’’, რომლის მე-2 მუხლის ,,ი’’ პუნქტის თანახმად, გადაუდებელი ამბულატორიული სამედიცინო მომსახურება არის სამკურნალო და დიაგნოსტიკურ ღონისძიებათა ერთობლიობა, რომლის გადავადების ან განუხორციელებლობის შემთხვევაში გარდაუვალია დაზღვეულის დაუყოვნებელი სიკვდილი, უნარშეზღუდულობა ან ჯანმრთელობის მდგომარეობის მნიშვნელოვანი გაუარესება და როდესაც არ დგება სტაციონარული სამედიცინო მომსახურების გაწევის აუცილებლობა, ამავე მუხლის ,,ლ’’ პუნქტის თანახმად, სტაციონარული სამედიცინო მომსახურება – სამედიცინო მომსახურება(ოპერაციული თუ კონსერვატიული მკურნალობა, სამედიცინო დანიშნულების საგნების, ფარმაცევტული და სისხლის პროდუქტების ჩათვლით, სამედიცინო მანიპულაციები, ქარხნული წარმოების ენტერალური კვება, სამკურნალო-დიაგნოსტიკური პროცედურები, ლაბორატორიულ-ინსტრუმენტული გამოკვლევები), რომელიც საჭიროებს დაზღვეულის სტაციონარში 24 (ოცდაოთხი) საათზე მეტი დროით მოთავსებას და რომელიც არ წარმოადგენს დღის სტაციონარულ სამედიცინო მომსახურებას.

 

6.11 სასამართლო ადმინისტრაციულ ორგანოს უტოვებს საბოლოო გადაწყვეტილების _ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის პრეროგატივას. სასამართლო, ასევე, იმ შემთხვევაში, როდესაც დაადგენს ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემაზე უარის უკანონობასა და მოსარჩელის სუბიექტური უფლების ხელყოფას, ავალებს ადმინისტრაციულ ორგანოს გამოსცეს ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი, რამდენადაც სასამართლო არ არის უფლებამოსილი თვითონ განახორციელოს ადმინისტრაციული ორგანოსადმი კანონით მინიჭებული დისკრეციული უფლებამოსილება.

 

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 53-ე მუხლის მე-5 ნაწილის თანახმად, ადმინისტრაციული ორგანო უფლებამოსილი არ არის თავისი გადაწყვეტილება დააფუძნოს იმ გარემოებებზე, ფაქტებზე, მტკიცებულებებზე ან არგუმენტებზე, რომლებიც არ იქნა გამოკვლეული და შესწავლილი ადმინისტრაციული წარმოების დროს. ამავე კოდექსის 96-ე მუხლით განსაზღვრულია ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ საქმის გარემოებათა სრულყოფილი გამოკვლევის ვალდებულება, კერძოდ- ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციულ წარმოებაში გამოიკვლიოს საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე. დაუშვებელია ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემას საფუძვლად დაედოს ისეთი გარემოება ან ფაქტი, რომელიც კანონით დადგენილი წესით არ არის გამოკვლეული ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ.

 

დასახელებული ნორმების ანალიზის საფუძველზე სასამართლო ასკვნის, რომ იმისათვის, რათა ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება იყოს კანონშესაბამისი, ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის სავალდებულო წინაპირობას წარმოადგენს საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოების გამოკვლევა, გაანალიზება, შესწავლა და გადაწყვეტილების მიღება სწორედ ამ გარემოებათა შეფასების შედეგად. მოცემულ შემთხვევაში სასამართლოს მიაჩნია, რომ ადმინისტრაციულმა ორგანომ სადავო საკითხთან დაკავშირებით მოსარჩელეს ისე უთხრა უარი მოთხოვნის დაკმაყოფილებაზე, რომ არ გამოიკვლია საქმის ფაქტობრივი გარემოებები და მათი ობიექტური შეფასების საფუძველზე არ მიიღო გადაწყვეტილება, კერძოდ, სადავო აქტი დაუსაბუთებელია და არ იძლევა პასუხს კონკრეტულად რომელი მტკიცებულება, თუ გარემოება წარმოშობდა შპს „ავ---------–---კისათვის“ სამედიცინო მომსახურების ხარჯების ანაზღაურებაზე უარის თქმის საფუძველს. აღნიშნული გარემოება კი საბოლოო ჯამში მიუთითებს იმაზე, რომ სადავო აქტის მიღებისას მოპასუხე ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ არ განხორციელებულა ადმინისტრაციული აქტის საფუძვლად არსებული გარემოებების სათანადოდ გამოკვლევა და შეფასება.

 

6.12 სასამართლო ასევე მიუთითებს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, რომლის შესაბამისად, ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, ადმინისტრაციულ ორგანოს უფლება არა აქვს წინასწარი გამოკვლევის გარეშე უარი განაცხადოს მის უფლებამოსილებაში შემავალ საკითხზე განცხადების ან შუამდგომლობის მიღებაზე იმ საფუძვლით, რომ ეს განცხადება ან შუამდგომლობა დაუშვებელი ან დაუსაბუთებელია.

 

6.13. მოსარჩელე მხარის ერთ-ერთ მოთხოვნას ასევე წარმოადგენს სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს 2018 წლის 27 სექტემბრის N04-----2 და 2018 წლის 01 ოქტომბრის N0------8 გადაწყვეტილებების, შპს ,,ავ---------–---კის’’ 2018 წლის 11 მაისის N1-----2 და 2018 წლის 13 ივნისის N17----- ადმინისტრაციული საჩივრის ნაწილობრივ დაკმაყოფილების შესახებ ნაწილობრივ ბათილად ცნობა. მოთხოვნის ამ ნაწილში სარჩელი უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

 

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 601 მუხლის მესამე ნაწილის თანახმად, ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს ბათილად ცნობს მისი გამომცემი ადმინისტრაციული ორგანო, ხოლო საჩივრის ან სარჩელის შემთხვევაში – ზემდგომი ადმინისტრაციული ორგანო ან სასამართლო. ამავე კოდექსის 185-ე მუხლის თანახმად, თუ ამ თავით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ საჩივართან დაკავშირებით ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიყენება ამ კოდექსის VI თავით გათვალისწინებული დებულებანი.

 

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 201-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ადმინისტრაციულ ორგანოს ადმინისტრაციული საჩივრის განხილვის შედეგად გამოაქვს ერთერთი შემდეგი გადაწყვეტილება: ა)ადმინისტრაციული საჩივრის დაკმაყოფილების შესახებ; ბ)ადმინისტრაციული საჩივრის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე; გ)ადმინისტრაციული საჩივრის ნაწილობრივ დაკმაყოფილების შესახებ. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, ადმინისტრაციულ საჩივართან დაკავშირებულ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს კანონიერებისა და მიზანშეწონილობის თვალსაზრისით ამოწმებს ადმინისტრაციული ორგანო, ხოლო ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის მიხედვით კი, ადმინისტრაციული საჩივრის განმხილველი ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია შეამოწმოს, აკმაყოფილებს თუ არა ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი კანონის იმ მოთხოვნას, რომელიც ადმინისტრაციული საჩივრის წარმდგენ პირს ანიჭებს რაიმე უფლებას ან უპირატესობას.

 

6.14 სასამართლო მიიჩნევს, რომ განსახილველ შემთხვევაში მოპასუხის მხრიდან არ არის მოცემული განმარტება იმის შესახებ თუ რაში გამოიხატება ის გარემოება, რომლითაც დაარღვია მიმწოდებელმა თავისი ვალდებულებები, არ არის წარმოდგენილი მითითება წარდგენილ სამედიცინო ისტორიაში არსებული ხარვეზის შესახებ. მოცემული დასაბუთების გაცნობის შედეგად, მოსარჩელისთვის გაურკვეველია თუ რაში გამოიხატება დარღვევა მის მიერ ჩატარებული მკურნალობისას ან/და რა სახის არგუმენტები უნდა წარადგინოს, რათა სარწმუნოდ გახადოს ჩატარებული მომსახურების მართებულობა. შესაბამისად, მოპასუხემ უნდა დააზუსტოს კონკრეტული დარღვევა, კონკრეტულ მტკიცებულებაზე მითითებით და წარმოადგინოს შესაბამისი უფლებამოსილი ორგანოს სსიპ სამედიცინო საქმიანობის რეგულირების სააგენტოს დასკვნა, არასათანადო სამედიცინო მომსახურების განხორციელების თაობაზე. ამასთან, 36-ე დადგენილების შესაბამისად, უნდა იმსჯელოს სხვადასხვა ნოზოლოგიურ კოდებზე, შესაბამისად, გაურკვეველია ნოზოლოგიური კოდებისა და მათი ტარიფების ცალ-ცალკე განსაზღვრა, თუ ერთი ნოზოლოგიური კოდი (მომსახურება) უნდა მოიცავდეს მეორე ნოზოლოგიური კოდის (მომსახურების) ღირებულებას.

 

ამასთან, იმის გათვალისწინებით, რომ სასამართლოს მიერ საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 32.4 მუხლის შესაბამისად, სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად იქნა ცნობილი ნაწილობრივ ბათილად იქნა ცნობილი სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს ქვემო ქართლის სოციალური მომსახურების სამხარეო ცენტრის 2018 წლის 23 მარტის N04-1------ გადაწყვეტილება და ბათილად იქნა ცნობილი 2018 წლის 14 მაისის N0--------- გადაწყვეტილება, შესაბამისად გასაჩივრებული - სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს 2018 წლის 27 სექტემბრის N04-----2 და 2018 წლის 01 ოქტომბრის N0------8 გადაწყვეტილებების კანონშეუსაბამობა სახეზეა, რის გამოც იგი ბათილად უნდა იქნეს ცნობილი, მით უფრო მაშინ, როდესაც ადმინისტრაციულ საჩივარს, როგორც უფლების დაცვის საშუალებას, მხარისთვის განსაკუთრებული ინტერესი გააჩნია და ადმინისტრაციული წარმოება ადმინისტრაციულ საჩივართან დაკავშირებით გულისხმობს ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის კანონიერების გადამოწმებას, რომელიც თავის თავში მოიცავს აქტის, როგორც ფორმალური, ისე მატერიალური კანონიერების გადამოწმებას. სასამართლო მიუთითებს, რომ სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს, როგორც საჩივრის განმხილველ ორგანოს, გასაჩივრებული აქტის კანონიერებისა და მიზანშეწონილობის გადამოწმების ვალდებულება წარმოეშვება მაღალი ხარისხით, რაც გულისხმობს იმას, რომ მის მიერ გამოკვლეული უნდა ყოფილიყო საქმისთვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოება და აღნიშნულის საფუძველზე მიღებული უნდა ყოფილიყო გადაწყვეტილება საჩივრის დაკმაყოფილების ან საჩივრის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ.

 

6.15 ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი და სამართლებრივი საფუძვლებიდან გამომდინარე, სასამართლო მიიჩნევს, რომ საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 32-ე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად, სადავო საკითის გადაუწყვეტლად, ნაწილობრივ ბათილად უნდა იქნეს ცნობილი სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს 2018 წლის 27 სექტემბრის N04-----2 და 2018 წლის 01 ოქტომბრის N0------8 გადაწყვეტილებები, შპს ,,ავ---------–---კის’’ 2018 წლის 11 მაისის N1-----2 და 2018 წლის 13 ივნისის N17----- ადმინისტრაციული საჩივრის ნაწილობრივ დაკმაყოფილების შესახებ, ნაწილობრივ ბათილად უნდა იქნეს ცნობილი სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს ქვემო ქართლის სოციალური მომსახურების სამხარეო ცენტრის 2018 წლის 23 მარტის N04-1------ გადაწყვეტილება და ბათილად უნდა იქნეს ცნობილი 2018 წლის 14 მაისის N0--------- გადაწყვეტილება და დაევალოს მოპასუხე მხარეს საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებების გამოკვლევისა და შეფასების შემდეგ გამოსცეს ახალი ადმინისტრაციულ სამართლებრივი აქტი რუსთავის საქალაქო სასამართლოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლიდან ერთი თვის ვადაში.

 

7. საპროცესო ხარჯები

 

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ სამართალწარმოებაში გამოიყენება საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის დებულებანი.

 

საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 53.1 მუხლის თანახმად, იმ მხარის მიერ გაღებული ხარჯების გადახდა, რომლის სასარგებლოდაც იქნა გამოტანილი გადაწყვეტილება, ეკისრება მეორე მხარეს. თუ სარჩელი დაკმაყოფილებულია ნაწილობრივ, მაშინ მოსარჩელეს ამ მუხლში აღნიშნული თანხა მიეკუთვნება სარჩელის იმ მოთხოვნის პროპორციულად, რაც სასამართლოს გადაწყვეტილებით იქნა დაკმაყოფილებული, ხოლო მოპასუხეს - სარჩელის მოთხოვნათა იმ ნაწილის პროპორციულად, რომელზედაც მოსარჩელეს უარი ეთქვა.

 

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-10 მუხლის მეორე ნაწილის შესაბამისად, თუ ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი გამოცემული იყო საქმის გარემოებების სათანადო გამოკვლევის გარეშე, ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია აანაზღაუროს პროცესის ხარჯები მის სასარგებლოდ გადაწყვეტილების გამოტანის შემთხვევაშიც.

 

სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოპასუხეს უნდა დაეკისროს სახელმწიფო ბაჟის 100 (ასი) ლარის ოდენობით გადახდა მოსარჩელის სასარგებლოდ.

 

სარეზოლუციო ნაწილი:

 

სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი, მე-10, მე-12, 22-ე, 32-ე მუხლებით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის მე-8, 53-ე, 243-ე, 244-ე, 248-ე, 249-ე, 257-ე, 364-ე, 367-ე და 369-ე მუხლებით

 

გ ა დ ა წ ყ ვ ი ტ ა:

 

1. შპს ,,ავ---------–---კა“-ს სარჩელი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

 

2. საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 32-ე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად, სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად, ნაწილობრივ ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს 2018 წლის 27 სექტემბრის N04-----2 და 2018 წლის 01 ოქტომბრის N0------8 გადაწყვეტილებები, შპს ,,ავ---------–---კის’’ 2018 წლის 11 მაისის N1-----2 და 2018 წლის 13 ივნისის N17----- ადმინისტრაციული საჩივრის ნაწილობრივ დაკმაყოფილების შესახებ, ნაწილობრივ ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ სოციალური მომსახურების სააგენტოს ქვემო ქართლის სოციალური მომსახურების სამხარეო ცენტრის 2018 წლის 23 მარტის N04-1------ გადაწყვეტილება და ბათილად იქნეს ცნობილი 2018 წლის 14 მაისის N0--------- გადაწყვეტილება და დაევალოს მოპასუხე მხარეს საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებების გამოკვლევისა და შეფასების შემდეგ გამოსცეს ახალი ადმინისტრაციულ სამართლებრივი აქტი რუსთავის საქალაქო სასამართლოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლიდან ერთი თვის ვადაში.

 

3. მოპასუხეს დაეკისროს სახელმწიფო ბაჟის 100 ლარის ოდენობით გადახდა მოსარჩელის სასარგებლოდ.

 

4. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს მხარეთათვის დასაბუთებული გადაწყვეტილების გადაცემიდან 14 დღის ვადაში, თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატაში (მდებარე ქ. თბილისი, გრ. რობაქიძის ქ. №7ა) სააპელაციო საჩივრის შეტანის გზით, რუსთავის საქალაქო სასამართლოს (მდებარე ქ. რუსთავი, ბოსტან-ქალაქის ქ. №6) მეშვეობით.

 

მოსამართლე: ნინო ონიანი