განაჩენი

საქმე # 160100119003019446

#1/177-19

გ ა ნ ა ჩ ე ნ ი

საქართველოს სახელით

 

შესავალი ნაწილი

ბოლნისის რაიონული სასამ-რთლო

 

13 ნოემბერი 2019 წელი ქ. ბოლნისი

 

მოსამ-რთლე - ჯემ-ლ კოპალიანი

სხდომის მდივანი - ვერიკო ნინიაშვილი, ცაცა ებრალიძე

 

ბრალდების მხარე:

პროკურორი: მა-----ა ურ--–--ე

 

ბრალდებული: ელ--რ ას-------ი

დაბადებული: 1----–-–----------------

პირადი ნომერი: 28---------

მოქალაქეობა: საქართველოს მოქალაქე

განათლება: საშუალო

ნასამ-რთლობა: ნასამ-რთლობის არ მქონე

ოჯახური მდგომ-რეობა: დაოჯახებული

რეგისტრირებული და ფაქტობრივად მცხოვრები: მა-------–ი, ნა------------------------

 

დაცვის მხარე:

ადვოკატი: ომ-რ მუ---------–---ი

 

კვალიფიკაცია: საქართველოს სისხლის სამ-რთლის კოდექსის 1261-ე მუხლის პირველი ნაწილი, სსკ-ის 111,115-ე მუხლის პირველი ნაწილი.

 

დისპოზიცია: ოჯახის ერთი წევრის მიერ ოჯახის სხვა წევრის მიმ-რთ ძალადობა, რამ-ც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 117-ე, 118-ე, ან 120-ე მუხლებით გათვალისწინებული შედეგი.

 

ოჯახის ერთი წევრის მიერ ოჯახის სხვა წევრის მიმ-რთ თვითმკვლელობის ცდამდე მიყვანა მსხვერპლისადმი სასტიკი მოპყრობით.

 

თ---ჯიმ-ნი - ნა--–ი იბ---------ა

 

სხდომის სახე - ღია

აღწერილობით - სამოტივაციო ნაწილი:

 

1. წარდგენილი ბრალდების არსი:

 

პირის ბრალდების შესახებ დადგენილების თანახმ-დ, ელ--რ ას-------ის მიერ განხორციელებული ქმედება გამოიხატა შემდეგში:

 

1.1. 2019 წლის 14 მ-ისს, დაახლოებით 12:00 საათზე, მა-------–ის რაიონის სოფელ საბირქენდში მდებარე, ელ--რ ას-------ისა და შა---ზ ას-------ას ოჯახის მფლობელობაში არსებულ სახლში, დედასთან - გი---–-----ა სუ-–--------ასთან კამ-თით განაწყენებულ-- ელ--რ ას-------მ-, მ-რჯვენა ხელის სახის არეში და თავში ერთჯერადად დარტყმით, ასევე მ-რცხენა მკლავზე ხელის ძლიერად მოჭერის გზით, ფიზიკურად იძალადა თავისი მეუღლის შა---ზ ას-------ას მიმ-რთ, რის შედეგადაც დაზარალებულ-- განიცადა ფიზიკური ტკივილი.

 

1.2. მა-------–ის რაიონის სოფელ საბირქენდში მდებარე საცხოვრებელ სახლში, დედასთან გი---–-----ა სუ-–--------ასთან კამ-თით განაწყენებულ-- ელ--რ ას-------მ- 2019 წლის 14 მ-ისს უმიზეზოდ ცემ- თავისი მეუღლე შა---ზ ას-------ა, რაც დაზარალებულ-- სასტიკ მოპყრობად მიიღო და 2019 წლის 14 მ-ისს, დაახლოებით 12:15 საათზე ას-------ების ოჯახის კუთვნილ ნაკვეთში შენახული მომწამვლელი ნივთიერება ,,ბი-58" მიღების გზით სცადა თვითმკვლელობა.

 

2. სასამ-რთლომ დაადგინა:

 

2.1. ბრალდების მხარის მიერ სასამ-რთლოსათვის წარმოდგენილი მტკიცებულებებით უტყუარად ვერ დადასტურდა ელ--რ ას-------ის მიერ 2019 წლის 14 მ-ისს, დაახლოებით 12:00 საათზე, მა-------–ის რაიონის სოფელ საბირქენდში მდებარე, ელ--რ ას-------ისა და შა---ზ ას-------ას ოჯახის მფლობელობაში არსებულ სახლში, შა---ზ ას-------ას მიმ-რთ განხორციელებული ფიზიკური ძალადობის ფაქტი. ასევე ვერ დადასტურდა, რომ შა---ზ ას-------ამ სასტიკ მოპყრობად მიიღო ელ--რ ას-------ის ქმედება და 2019 წლის 14 მ-ისს, დაახლოებით 12:15 საათზე ას-------ების ოჯახის კუთვნილ ნაკვეთში შენახული მომწამვლელი ნივთიერება ,,ბი-58" მიღების გზით სცადა თვითმკვლელობა.

 

3. მტკიცებულებათა ერთობლიობა:

 

3.1. საქართველოს სსსკ-ის 82-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმ-დ, ,,მტკიცებულება უნდა შეფასდეს სისხლის სამ-რთლის საქმესთან მისი რელევანტურობის, დასაშვებობისა და უტყუარობის თვალსაზრისით“. ამ-ვე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ,,გამ-მტყუნებელი განაჩენით პირის დამნაშავედ ცნობისათვის საჭიროა გონივრულ ეჭვს მიღმ- არსებულ შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა“. მტკიცებულებითი სტანდარტი - ,,გონივრულ ეჭვს მიღმ-“, სსსკ-ის მე-3 მუხლის მე-13 ნაწილის შესაბამისად, განიმ-რტება, როგორც სასამ-რთლოს მიერ გამ-მტყუნებელი განაჩენის გამოტანისათვის საჭირო მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რომელიც ობიექტურ პირს დაარწმუნებდა პირის ბრალეულობაში.

 

3.2. ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამ-რთლოს მიერ ბარბერას (Barberà) და სხვათა საქმეზე განმ-რტებულია, რომ მტკიცებულებათა შეფასება, მ-თ შორის მ-თი რელევანტურობის განსაზღვრა არის ეროვნული სასამ-რთლოების პრეროგატივა. ევროპული სასამ-რთლო მიიჩნევს, რომ შიდასახელმწიფოებრივი სასამ-რთლო უკეთეს პოზიციაშია, ევროპულ სასამ-რთლოსთან შედარებით, რათა შეაფასოს მტკიცებულება, დაადგინოს ფაქტები და განმ-რტოს შიდასახელმწიფოებრივი კანონმდებლობა.

 

3.3. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე სასამ-რთლო საქმეში არსებულ ყველა მტკიცებულებას აფასებს საქმესთან მ-თი რელევანტურობის, უტყუარობის, საკმ-რისობის თვალსაზრისით და მიაჩნია, რომ საქმის არსებითი განხილვის შედეგად ვერ დადასტურდა განაჩენის 1.1. 1.2. პუნქტში მითითებული ფაქტობრივი გარემოებები, კერძოდ:

 

3.4. სასამ-რთლო აღნიშნავს, რომ ელ--რ ას-------ის მიერ მეუღლის-შა---ზ ას-------ას მიმ-რთ 2019 წლის 14 მ-ისს განხორციელებული ფიზიკური ძალადობის ფაქტის და ელ--რ ას-------ის მიერ მისი მეუღლის შა---ზ ას-------ას თვითმკვლელობის ცდამდე მიყვანის ფაქტების დასადასტურებლად, ბრალდების მხარემ სასამ-რთლოს წარმოუდგინა პირდაპირი მტკიცებულებები: დაზარალებულ - შა---ზ ას-------ას, მოწმე ბა---ნ ას-------ის გამოკითხვის ოქმი, რომლებმ-ც საქმის არსებითი განხილვისას ჩვენების მიცემ-ზე უარი განაცხადეს.

 

3.5. საქართველოს სსსკ-ის მე-3 მუხლის 24-ე ნაწილის თანახმ-დ, მოწმის ჩვენება არის, მოწმის მიერ სასამ-რთლოში მიცემული ინფორმ-ცია სისხლის სამ-რთლის საქმის გარემოებათა შესახებ. ამდენად, სასამ-რთლო აღნიშნავს, რომ მოწმის ჩვენება არის სასამ-რთლოში მიცემული ინფორმ-ცია და განაჩენის გამოტანის დროს გამოყენებული უნდა იქნეს სწორედ მოწმის მიერ სასამ-რთლოში მიცემული ჩვენება.

 

3.6. ზემოაღნიშნული წესიდან არსებობს გამონაკლისი, რომელიც გათვალისწინებულია საქართველოს სსსკ-ის 243-ე მუხლით, რომლის 1-ლი ნაწილის შესაბამისად, თუ მოწმე არ გამოცხადდა სასამ-რთლოში საქმის არსებითი განხილვის სხდომ-ზე ჩვენების მისაცემ-დ, მისი გამოკითხვის გზით მიღებული ინფორმ-ციის ან გამოძიების დროს ამ კოდექსის 114-ე მუხლის შესაბამისად მიცემული ჩვენების საქმის არსებითი განხილვის სხდომ-ზე საჯაროდ წაკითხვა, აგრეთვე მიღებული ინფორმ-ციის/ჩვენების აუდიო ან ვიდეოჩანაწერის მოსმენა (დემონსტრირება) დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოწმე გარდაიცვალა, საქართველოში არ იმყოფება, მისი ადგილსამყოფელი უცნობია ან ამოწურულია სასამ-რთლოს წინაშე მისი წარდგენის ყველა გონივრული შესაძლებლობა და გამოკითხვა/დაკითხვა ამ კოდექსით დადგენილი წესით ჩატარდა. არ შეიძლება გამ-მტყუნებელ განაჩენს საფუძვლად მხოლოდ აღნიშნული მტკიცებულება დაედოს.

 

3.7. ამ-ვე მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, თუ მოწმე გამოცხადდა სასამ-რთლოში საქმის არსებითი განხილვის სხდომ-ზე ჩვენების მისაცემ-დ, მხარე უფლებამოსილია მოითხოვოს მისი გამოკითხვის ოქმის ან მის მიერ ამ კოდექსის 114-ე მუხლის შესაბამისად მიცემული ჩვენების მთლიანად ან ნაწილობრივ საჯაროდ წაკითხვა, აგრეთვე ამ ჩვენების აუდიო ან ვიდეოჩანაწერის მოსმენა (დემონსტრირება). სასამ-რთლო ვალდებულია დააკმ-ყოფილოს ეს მოთხოვნა.

 

3.8. ამდენად, სასამ-რთლო აღნიშნავს, რომ გამოძიების ეტაპზე მოწმის მიერ მიცემული ჩვენების და მის მიერ გამოკითხვისას მიწოდებული ინფორმ-ციის საჯაროდ წაკითხვა და შემდგომ მისი გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ ორ შემთხვევაში: 1. სსსკ-ის 243-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით მკაცრად გათალისწინებულ შემთხვევაში, მ-გ.: თუ მოწმე გარდაიცვალა, საქართველოში არ იმყოფება, მისი ადგილსამყოფელი უცნობია ან ამოწურულია სასამ-რთლოს წინაშე მისი წარდგენის ყველა გონივრული შესაძლებლობა; 2. სსსკ-ის 243-ე მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, თუ მოწმე გამოცხადდა სასამ-რთლოში ჩვენების მისაცემ-დ ანუ სასამ-რთლოს აძლევს ჩვენებას (არ სარგებლობს მისთვის სსსკ-ის 50-ე მუხლით მინიჭებული პრივილეგიით - არ მისცეს ჩვენება) და მხარე მოითხოვოს გამოკითხვის ოქმის ან მოწმის მიერ ამ კოდექსის 114-ე მუხლის შესაბამისად მიცემული ჩვენების მთლიანად ან ნაწილობრივ საჯაროდ წაკითხვას, აგრეთვე ამ ჩვენების აუდიო ან ვიდეოჩანაწერის მოსმენას (დემონსტრირებას).

 

3.9. სასამ-რთლო აღნიშნავს, რომ მოცემულ შემთხვევაში, დაზარალებულ-- შა---ზ ას-------ამ- და მოწმემ ბა---ნ ას-------მ- არ გააკეთეს განცხადება, ელ--რ ას-------ის მიერ შა---ზ ას-------ის მიმ-რთ სავარაუდოდ განხორციელებული ძალადობის და თვითმკვლელობის ცდამდე მიყვანის შესახებ და დააფიქსირეს პოზიცია, რომ არ სურდათ სასამ-რთლოსთვის ახლო ნათესავის საწინააღდეგო ჩვენების მიცემ-.

 

3.10. ამდენად, ვინაიდანდ მოცემულ საქმეზე დაზარალებულად ცნობილ-- შა---ზ ას-------ამ და მოწმე ბა---ნ ას-------მ- სასამ-რთლოს არ მისცეს ჩვენება და სახეზე არ არის სსსკ-ის 243-ე მუხლის 1-ლი, მე-2 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევა, სასამ-რთლო მოკლებულია სამ-რთლებრივ შესაძლებლობას გამოიყენოს მოწმეების მიერ გამოძიების დროს გამოკითხვისას მიწოდებული ინფორმ-ცია გამ-მტყუნებელი განაჩენის გამოსატანად.

 

3.11. ამდენად, საქართველოს შიდა კანონმდებლობიდან და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამ-რთლოს ზემოაღნიშნული პრეცედენტებიდან გამომდინარე სასამ-რთლო მოკლებულია სამ-რთლებრივ შესაძლებლობას გამოიყენოს გამოძიების ეტაპზე შედგენილი დზარალებულისა და მოწმის გამოკითხვის ოქმები და საფუძვლად დაუდოს ელ--რ ას-------ის მიერ შა---ზ ას-------ას მიმ-რთ განხორციელებული ფიზიკური ძალადობის და თვითმკვლელობის ცდამდე მიყვანის ფაქტების დადგენას.

 

3.12. სასამ-რთლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსსკ-ის 73-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის ,,დ“ ქვეპუნქტის თანახმ-დ, ,,გამოკვლევის გარეშე მტკიცებულებად მიიღება ნებისმიერი სხვა გარემოება თუ ფაქტი, რომელზეც მხარეები შეთანხმდებიან”. მოცემულ შემთხვევაში ბრალდებულ ელ--რ ას-------ის სისხლის სამ-რთლის საქმეზე არსებული ბრალდების მხარის მტკიცებულებები: გი-----ი ოქ-----–---–-ს, მი–--ო მა-–----ის, ნა----–ი გო-----ს, ვა---- პა-----–---ის, ელ---რ ბო-–----ის მონაწილეობით ჩატარებული საპროცესო მოქმედებები არსებით სხდომ-ზე მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, რის გამოც ისინი მიღებული იქნა მტკიცებულებად გამოკვლევის გარეშე.

 

3.13. რაც შეეხება ბრალდების მხარის მიერ სასამ-რთლოსათვის წარმოდგენილ სხვა მტკიცებულებებს, სასამ-რთლო ყურადღებას შეაჩერებს სხდომ-ზე გამოკვლეული თითოეული მტკიცებულების შინაარსზე და განმ-რტავს, თუ რომელი ფაქტების დადგენის შესაძლებლობას იძლევა ერთობლივად და ინდივიდუალურად აღნიშნული მტკიცებულებები, კერძოდ:

 

3.14. სასამ-რთლო სხდომ-ზე დაკითხულ-- მოწმე ე-- ბუ–--------მ (მა-------–ის შს რაიონული სამმ-რთველოს გამომძიებელი) განმ-რტა, რომ 2019 წლის 14 მ-ისს, მა-------–ის რაიონულ სამმ-რთველოში დაიწყო გამოძიება შა---ზ ას-------ას მიმ-რთ განხორციელებული ოჯახური ძალადობის ფაქტზე. აღნიშნული სისხლის სამ-რთლის საქმეზე ძირითადი გამომძიებელი იყო ელ---რ ბო-–----ე, რომლის მითითებითაც მ-ნ მოახდინა მოწმე, შა---ზ ას-------ას ვიზუალური დათვალიერება (თანხმობა მიიღო დაზარალებულისგან), თუმცა სანამ ვიზუალურ დათვალიერებას ჩაუტარებდა მოხდა მ-სთან გასაუბრება, რა დროსაც დაზარალებულ-- განუმ-რტა, რომ დაზიანებები მიყენებული ჰქონდა მეუღლის მხრიდან ფიზიკური შეურაცხყოფის გზით, ამის გამო მ-ნ თვითმკვლელობაც კი სცადა რის გამო საავადმყოფოშიც იყო გადაყვანილი. თანხმობის შემდეგ მოხდა ვიზუალური დათვალიერება. მ-ს აღენიშნებოდა დაზიანებები მ-რცხენა მკლავზე იღლიასთან, სხვა სახის დაზიანება ვიზუალურად არ აღენიშნებოდა, თუმცა დაზარალებულ-- განუმ-რტა, რომ მეუღლემ მ-ს თავის არეშიც დაარტყა და ვინაიდან მ-ს დაზიანება თავის არეში არ ჰქონდა ოქმში არ დაუფიქსირებია. ვიზუალური დათვალიერების გარდა მ-ს სხვა საგამოძიებო მოქმედებაში მონაწილეობა არ მიუღია.

 

3.15. სასამ-რთლო სხდომ-ზე დაკითხულ-- მოწმე ოთ--- ქე----მ განმ-რტა, რომ მუშაობს შპს „ჯეო ჰოსპიტალში“ გადაუდებელი მედიცინის განყოფილების დღის ექიმ-დ და ამ-ვე დაწესებულებაში მორიგე რეანიმ-ტოლოგად. შესაბამისად მუშაობს ორ პოზიციაზე: გადაუდებელი დახმ-რების ექიმი, რომელსაც ახორციელებს სამუშაო საათებში, 17:00 სთ-მდე, ხოლო ყოველ მეოთხე დღეს ანესთეზიოლოგ-რეანიმ-ტოლოგი (რომლის სერთიფიკატიც გააჩნია). საქმესთან დაკავშირებით განმ-რტა, რომ, მიმდინარე წლის 14 მ-ისს, 14:04 საათზე, კლინიკაში სასწრაფო დახმ-რეების ბრიგადის მეშვეობით მიიყვნეს პაციენტი შა---ზ ას-------ა, როგორც სასწრაფოს ბარათში იყო მითითებული, პაციენტს ჰქონდა დალეული ეგრედწოდებული „ბი 58“, რომელიც მიეკუთვნება ფოსფორორგა----–ი ნივთიერებების ჯგუფს და იწვევს ძალიან ცუდ მოწამვლას. სასწრაფოს ექიმების თქმით და ახლობლების გადმოცემით დაზარალებულ-- დალია შხამი, სუიციდის მიზნით და ამიტომ იყო უგონო მდგომ-რეობაში. პაციენტი მიიღეს შოკის დარბაზში, აიყვანეს მონიტორზე, გამოკვლევის შედეგად დაუდგინდა დაუზუსტებელი ნერვოზული აშლილობა, კერძოდ ისტერია (აღნიშნული მის კომპეტენციაში არ შედის და ამიტომ დასვა დაუზუსტებელი დიაგნოზი, ეს ფსიქიატრების და ფსიქოლოგების კომპეტენციაა), ამის ერთ-ერთი გამოვლინებაა ისტერიაა, რომლსაც შეუძლია გამოიწვიოს სტუკური აშლილობა, რომელიც სულიერი მექანიზმებია და არა ორგა----–ი, ამ-ვე დროს უპირობო რეფლექსები იყო შენარჩუნებული, სუნიც არ იგრძნობოდა. დაზარალებულს ამოურეცხეს კუჭი, მ-ლევე გამოვიდა შოკური მდგომ-რეობიდან. ორგა----–ი დაზიანება, რომელიც გამოიწვევდა ფოსფორორგა----–ი ნივთიერების დალევა ამ პაციენტს არ ჰქონდა, შესაბამისად დასვა დიაგნოზიც და გაწერა სახლში. პაციენტმ- გონზე მოსვლის შემდეგ განაცხადა, რომ მოიტყუა იმის გამო, რომ ოჯახის რომელიღაც წევრთან მოუვიდა შელაპარაკება, და/რომ აღნიშნული ნივთიერება არ დაულევია. (მოწმეს ჰქონდა ენობრივი ბარიერი და დაზარალებულის ნათქვამი კლინიკაში მომუშავე აზერბაიჯანელი ეროვნების პერსონალისგან გაიგო.)

 

3.16. სასამ-რთლო სხდომ-ზე დაკითხულ-- მოწმე დი------ი კვ-----–--ლ-- (ექსპერტი) განაცხადა, რომ მუშაობს საქართვეოლოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს საექსპერტო კრიმინალური დეპარტამენტის ქვემო ქართლის საექსპერტო კრიმინალისტიკურ სამსახურში ექსპერტად. აღნიშნული სისხლის სამ-რთლის საქმესთან დაკავსირებით განმ-რტა, რომ შემთხვევის ადგილი აქვს დათვალიერებული. კერძოდ, დაახლოებით მ-ისის შუა რიცხვებში ის და თავის მეწყვილე მი–--ო მა-–----ე გავიდნენ შემთხვევის ადგილის დასათვალიერებლად, მა-------–ის რაიონ სოფელ საბირქენდში. სახლი იყო ორსართულიანი, ბეტონის ეზოთი. აივანზე იდო პლასტმ-სის ბოთლი შიგ არსებული, მუქი სითხით და სპეციფიკური სუნით, რომელიც ამოღებულ იქნა მ-თ მიერ, და--–უქა შესაბამისად, ოქმზე კი გაკეთდა ხელმოწერები. შემთხვევის ადგილის დათვალიერებისას სხვა რაიმე ისეთი ნივთი ამოღებული არ იქნა. მისი განმ-რტებით დამსწრე პირმ-, სავარაუდოს ოჯახის უფროსმ- (ზუსტად არ ახსოვს), განაცხადა, რომ ამოღებული ბოთლი იყო ქალის საძინებელ ოთახში, რომელ--ც სავარაუდოდ დალია აღნიშნული სითხე, რის გამოც გახდა ცუდად და გადაიყვანეს საავადმყოფოში.

 

3.17. სასამ-რთლო აღნიშნავს, რომ ე-- ბუ–-------- არის პოლიციის თანამშრომელი, ხოლო დი------ი კვ-----–--ლი ექსპერტი რომლებიც მონაწილეობდნენ მოცემულ საქმეზე ჩატარებულ საგამოძიებო მოქმედებებში. მიუთითებენ თუ რა მოქმედებები განახორციელეს მ-თ ასევე დაადასტურეს მ-თ მიერ ჩატარებული საგამოძიებო მოქმედებების სისწორე. მ-თ სასამ-რთლოს მიაწოდეს გამოძიების დროს მოწმეთა დაკითხვის პროცესში და საგამოძიებო მოქმედებების ჩატარებისას მ-თგან მიღებული (მოყოლილი) ინფორმ-ცია. არცერთი მ-თგანი ელ--რ ას-------ის მიერ შა---ზ ას-------ას მიმ-რთ სავარაუდოდ ჩადენილ ძალადობის ფაქტს და შა---ზ საკეროვას მიერ სავარაუდოდ თვითმკვლელობის ცდას არ შესწრებია, შესაბამისად აღნიშნული ფაქტის თვითმხილველი თვითონ არ არიან.

 

3.18. საქართველოს სსსკ-ის 76-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის შესაბამისად, ირიბია მოწმის ის ჩვენება, რომელიც ეფუძნება სხვა პირის მიერ გავრცელებულ ინფორმ-ციას. ამ-ვე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმ-დ, სასამ-რთლოში საქმის არსებითი განხილვის დროს ირიბი ჩვენება დასაშვები მტკიცებულებაა, თუ იგი დასტურდება სხვა ისეთი მტკიცებულებით, რომელიც არ არის ირიბი ჩვენება.

 

3.19. სასამ-რთლო აღნიშნავს, რომ აღნიშნული მოწმეები არ არიან ფაქტის უშუალო შემსწრეები (თვითმხილველები), მ-თ მიერ მიცემული ჩვენებები პირის ბრალდების დადგენილებაში მითითებული გარემოებების - შა---ზ ას-------ას მიმ-რთ ძალადობის განმ-ხორციელებელი პირის ვინაობის დადგენის თვალსაზრისით წარმოადგენენ ირიბ ჩვენებებს (ჩვენებებს, რომლებიც ეფუძნება სხვა პირის მიერ გავრცელებულ ინფორმ-ციას). ამ-სთან, თუ ვინ განახორციელა დაზარალებულებზე ფიზიკური ძალადობა, უშუალოდ ამ საკითხთან მიმ-რთებით, ზემოაღნიშნული მოწმეების ირიბი ჩვენებები არ დასტურდება სხვა ისეთი მტკიცებულებით, რომელიც არ არის ირიბი ჩვენება.

 

3.20. სასამ-რთლო ყურადღებას ამ-ხვილებს საქართველოს საკონსტიტუციო სასამ-რთლოს 2015 წლის 22 იანვრის №1/1/548 გადაწყვეტილებაზე, რომლის თანახმ-დაც, საქართველოს კონსტიტუციის მე-40 მუხლის მე-3 პუნქტთან მიმ-რთებით არაკონსტიტუციურად იქნა ცნობილი საქართველოს მოქმედი სისხლის სამ-რთლის საპროცესო კოდექსის მე-13 მუხლის მე-2 ნაწილის მეორე წინადადებისა და იმ-ვე კოდექსის 169-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის ის ნორმ-ტიული შინაარსი, რომელიც ითვალისწინებს აღნიშნული კოდექსის 76-ე მუხლით განსაზღვრული (2013 წლის 14 ივნისის რედაქცია) მტკიცებულების - ირიბი ჩვენების საფუძველზე პირის ბრალდებულად ცნობისა და მის მიმ-რთ გამ-მტყუნებელი განაჩენის გამოტანის შესაძლებლობას.

 

3.21. აღნიშნულ საქმეზე საქართველოს საკონსტიტუციო სასამ-რთლომ განმ-რტა, რომ ირიბი ჩვენება, ზოგადად, ნაკლებად სანდო მტკიცებულებაა, მისი გამოყენება შეიცავს პირის ბრალეულობასთან დაკავშირებით მცდარი აღქმის შექმნის საფრთხეს და, ამდენად, შეიძლება დასაშვები იყოს მხოლოდ გამონაკლის შემთხვევებში, კანონით გათვალისწინებული მკაფიო წესისა და სათანადო კონსტიტუციური გარანტიების უზრუნველყოფის პირობებში და არა მოქმედი სისხლის სამ-რთლის საპროცესო კოდექსით განსაზღვრული ზოგადი წესით. შესაბამისად, სასამ-რთლომ დაადგინა, რომ სსსკ-ის მე-13 მუხლის მე-2 ნაწილის ის ნორმ-ტიული შინაარსი, რომელიც შესაძლებელს ხდის ირიბი ჩვენებების საფუძველზე მიღებულ იქნეს პირის ბრალეულობასთან დაკავშირებით გადაწყვეტილება არ პასუხობს საქართველოს კონსტიტუციის მე-40 მუხლის მე-3 პუნქტით დადგენილ მტკიცებულებათა უტყუარობის მოთხოვნებს და შესაბამისად, არაკონსტიტუციურია.

 

3.22. ამდენად, სასამ-რთლო მოკლებულია სამ-რთლებრივ შესაძლებლობას მხოლოდ ირიბი ჩვენებების საფუძველზე დაადგინოს, რომ შა---ზ ას-------აზე ფიზიკურად იძალადა ელ--რ ას-------მ-.

 

3.23. სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამ-რთლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2019 წლის 17 მ-ისის #003944219 დასკვნის თანახმ-დ (ექსპერტი გი-----ი ოქ-----–---–-): სამედიცინო საბუთების მონაცემებით შა---ზ ას-------ას 14.05.19წ. ფიზიკური დაზიანების რაიმე ობიექტური ნიშნები არ აღენიშნება.

 

3.24. სასამ-რთლო ყურადღებას ამ-ხვილებს საქართველოს უზენაესი სასამ-რთლოს 2016 წლის 30 დეკემბრის №424აპ-16 გადაწყვეტილებაზე, სადაც განმ-რტებულია, რომ საგამოძიებო ექსპერიმენტის დროს ქმედების ჩადენის ვით---ების აღდგენის ამსახველი ოქმი, რომელიც შედგენილი იქნა საგამოძიებო მოქმედების ჩატარებისას, მისი შინაარსიდან გამომდინარე, წარმოადგენს პირდაპირ მტკიცებულებას, რომელიც სასამ-რთლომ შეიძლება გამოიყენოს გამ-მტყუნებელი ან გამ-მ-რთლებელი განაჩენის დადგენისა და დასაბუთებისათვის.

 

3.25. საქმეში განთავსებული 2019 წლის 14 მ-ისს შედგენილი ოქმის თანახმ-დ დგინდება, რომ შა---ზ ას-------ამ კატეგორიული უარი განაცხადა საგამოძიებო ექსპერიმენტის ჩატარებაზე.

 

3.26. სასამ-რთლოს მიაჩნია, რომ ბრალდების მხარის მიერ ვერ იქნა წარმოდგენილი აშკარა და დამ-ჯერებელ მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რომელიც გონივრულ ეჭვს მიღმ- ადასტურებს პირის ბრალეულობას. დაზარალებულის სხეულზე არ აღენიშნება დაზიანებები, იმ პირობებში, როდესაც, ბრალდების მხარე მიუთითებს ელ--რ ას-------ის მიერ შა---ზ ას-------ას მიმ-რთ 2019 წლის 14 მ-ისს, დაახლოებით 12:00 საათზე, მა-------–ის რაიონის სოფელ საბირქენდში, ელ--რ ას-------ისა და შა---ზ ას-------ას ოჯახის მფლობელობაში არსებულ სახლში, დედასთან - გი---–-----ა სუ-–--------ასთან კამ-თით განაწყენებულ-- ელ--რ ას-------ის მიერ მ-რჯვენა ხელის სახის არეში და თავში ერთჯერადად დარტყმით, ასევე მ-რცხენა მკლავზე ხელის ძლიერად მოჭერის გზით, ფიზიკურად ძალადობის ფაქტზე, რასაც კატეგორიულად გამორიცხავს სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამ-რთლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2019 წლის 17 მ-ისის #003944219 დასკვნა, მ-შინ როდესაც დაზარალებულ-- - შა---ზ ას-------ამ უარი განაცხადა ჩვენების მიცემ-ზე, სისხლის სამ-რთლის საქმეში არ არსებობს არცერთი უტყუარი პირდაპირი ხასიათის მტკიცებულება, რომლის შინაარსიდან გამომდინარე შესაძლებელი იქნებოდა ელ--რ ას-------ის მხრიდან მეუღლის შა---ზ ას-------ასს მიმ-რთ განხორციელებული სავარაუდო ფიზიკური შეურაცხყოფის ფაქტის დადგენა.

 

3.27. სასამ-რთლო ასევე აღნიშნავს, რომ ბრალდებულ-- ელ--რ ას-------მ- საქმის არსებითი განხილვის დროს მისცა ჩვენება და განმ-რტა, რომ 2019 წლის 14 მ-ისს, დედამისს გი---–-----ა სუ-–--------ას და მის მეუღლეს შა---ზ ას-------ას მოუვიდათ სიტყვიერი შე--მ-თება ერთმ-ნეთში, კამ-თის დროს ის მეუღლეს მოუწოდებდა დამშვიდებისაკენ. შემდეგ მეუღლე აიყვანა ოთახში თავად კი გამოვიდა სახლიდან რათა ა/მ-ნქანში ჩაესხა საწვავი სახლში დაბრუნებულ-- ნახა, რომ მისი მეუღლე იყო ცუდად, ოჯახის წევრების გადმოცემით, სავარაუდოდ დალია რაღაც მუქი ფერის სითხე, რის გამოც გადაიყვანეს საავადმყოფოში. მ-ს შემდეგ რაც შა---ზ ას-------ას გამოკვლევის შედეგად დადგინდა, რო მ-ს აღნიშნული ნივთიერება დალეული არ ჰქონდა, ჰკითხა მ-ს რატომ მოიქცა ასე, შა---ზმ- უპასუხა, რომ არაფერი არ დაულევია, უბრალოდ დედამთილის შეშინება უნდოდა. მისი აზრით შა---ზ ას-------ა ცუდად ნერვიულობის ნიადაგზე გახდა. რაც შეეხება ცემის ფაქტს, ბრალდებული ამ ფაქტს არ აღიარებს და განმ-რტავს, რომ მ-ს მეუღლისთვის შეურაცხყოფა არ მიუყენებია.

 

3.28. სასამ-რთლო სდომ-ზე დაკითხული მოწმე ას--რ სუ-–--------ის (დაზარალებულის მ-მ-) ჩვენებით, მის შვილსა და ბრალდებულს კარგი ურთიერთობა ჰქონდათ და ერთმ-ნეთში არანაირი ჩხუბი და კამ-თი არ მომხდარა. საკუთ--- სიძეს დადებით პიროვნებად ახასიათებს. რაც შეეხება კონკრეტულ ფაქტთან დაკავშირებით, მ-ნ გაიგო რომ მისმ- ქალიშვილ-- დალია წამ-ლი რის გამოც წაიყვანეს საავადმყოფოში და თავადაც იქ მივიდა. გამოკვლევის შედეგად გაირკვა, რომ მის ქალიშვილს არანაირი წამ-ლი არ ჰქონდა დალეული და ეს ყოველივე მხოლოდ მ-თ შესაშინებლად გააკეთა. ოჯახის წევრებს კი შეეშინდათ, რადგან გონება ჰქონდა დაკარგული და ამიტომ გადაიყვანეს საავადმყოფოში. ანალიზების ჩაბარების შემდეგ კი მისი ქალიშვილი გადაიყვანეს პოლიციის განყოფილებაში დასაკითხად და ვინაიდან ის მ-მ- იყო თავადაც გაყვა.

 

3.29.სასამ-რთლო სდომ-ზე დაკითხული მოწმე ეი--- მ---------ს ჩვენებით ის და ელ--რ ას-------ი დაახლოებით ოთხი წელი იქნება რაც მეზობლები არიან და მ-საც და მის მეუღლესაც იცნობს და დადებითადაც ახასიათებს. მისი ჩვენებით მეუღლეებს ერთმ-ნეთთან ძალიან კარგი ურთიერთობა ჰქონდათ. მ-თი სახლიდან ცემის ან რაიმე ჩხუბის ხმ- არ გამოდიაოდა ხოლმე. რაც შეეხება შხამის დალევის ფაქტს, ეს მ-ნ მომხდარიდან ორი დღის შემდეგ გაიგო. კერძოდ ის, რომ რძალს და დედამთილს შორის რაღაც სიტყვიერი შელაპარაკება მომხდარა და დედამთილის შესაშინებლად გააკეთა ეს ყველაფერი. ამჟამ-დ ისინი ერთ ოჯახად არიან და ერთად ცხოვრობენ.

 

3.30. სასამ-რთლო ასევე ყურადღებას ამ-ხვილებს ბრალდებულის მიერ საბოლოო სიტყვაში დაფიქსირებულ განმ-რტებაზე, რომ იგი არ აღიარებს მეუღლის მიმ-რთ განხორციელებულ ძალადობას და მისი ქმედებით მეუღლის თვითმკვლელობის ცდამდე მიყვანის ფაქტს და ითხოვს მის მიმ-რთ გამ-მ-რთლებელი განაჩენის გამოტანას.

 

4. სამ-რთლებრივი შეფასება:

 

4.1. სასამ-რთლო განმ-რტავს, რომ კანონმდებლის მიერ საქართველოს სსკ-ის 1261 მუხლით კრიმინალიზებულია ოჯახში ძალადობა - ოჯახის ერთი წევრის მიერ მეორის მიმ-რთ ძალადობა, სისტემ-ტური შეურაცხყოფა, შანტაჟი, დამცირება, რამ-ც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი ან ტანჯვა და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი. განსახილველი დანაშაულისგან სისხლისსამ-რთლებრივი დაცვის ობიექტია ადამიანის (ოჯახის წევრის) ფიზიკური და ფსიქიკური ჯანმრთელობა. დანაშაული გამოიხატება: ა) ძალადობაში; ბ) სისტემ-ტურ შეურაცხყოფაში, შანტაჟსა და დამცირებაში. ოჯახში ძალადობა (სსკ-ს 1261 მუხლი) შედეგიანი დელიქტია და მისი შემ-დგენლობისთვის აუცილებელია, რომ სუბიექტის ქმედებით დაზარალებულ-- განიცადოს ფიზიკური ტკივილი ან ტანჯვა, ამ-სთან, ამ ქმედებამ არ უნდა გამოიწვიოს საქართველოს სისხლის სამ-რთლის კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწინებული მძიმე შედეგი.

 

4.2. საქართველოს სსკ-ის 111 მუხლის შენიშვნის თანახმ-დ, ამ კოდექსის მიზნებისათვის ოჯახის წევრად ითვლება, დედა, მ-მ-, პაპა, ბებია, მეუღლე, შვილი (გერი), ნაშვილები, მინდობით აღსაზრდელი, მშვილებელი, მშვილებლის მეუღლე, მინდობით აღმზრდე (დედობილი, მ-მობილი)ლი შვილობილი, მშვილებელი, მშვილებლის მეუღლე, ნაშვილები, მიმღები ოჯახი (დედობილი, მ-მობილი), შვილიშვილი, და, ძმ-, მეუღლის მშობლები, სიძე, რძალი, ყოფილი მეუღლე, არარეგისტრირებულ ქორწინებაში მყოფი პირები და მ-თი ოჯახის წევრები, მეურვე, მზრუნველი, მხარდამჭერი, აგრეთვე ნებისმიერი სახა პირები, რომლებიც მუდმივად ეწევიან ან ეწეოდნენ ერთიან საოჯახო მეურნეობას.

 

4.3. ამდენად, სასამ-რთლო საქართველოს სისხლის სამ-რთლის კოდექსის111 მუხლის შენიშვნის თანახმ-დ განმ-რტავს, რომ არ აქვს არსებითი მნიშვნელობა მეუღლეები იმყოფებიან თუ არა რეგისტრირებულ ქორწინებაში, მთავარია ისინი ერთად ეწევიან (ეწეოდნენ) ოჯახურ ცხოვრებას, ერთიან საოჯახო მეურნეობას.

 

4.4. ანალოგიური მიდგომ- აქვს ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამ-რთლოს, რომელ--ც ერთ-ერთ თავის ადრინდელ გადაწყვეტილებაში დაადგინა, რომ ადამიანის მიზნებისათვის ოჯახის წევრად ითვლება: მეუღლე, დედა, მ-მ-, პაპა, ბებია, შვილი (გერი), შვილობილი, მშვილებელი, მშვილებლის მეუღლე, ნაშვილები, მიმღები ოჯახი (დედობილი, მ-მობილი), მეურვე, შვილიშვილი, და, ძმ-, მეუღლის მშობლები, სიძე, რძალი, ყოფილი მეუღლე, აგრეთვე პირები, რომლებიც მუდმივად ეწევიან ან ეწეოდნენ ერთიან საოჯახო მეურნეობას.

 

4.5. სასამ-რთლო აღნიშნავს, რომ ბრალდების მხარის მიერ წარმოდგენილი მტკიცებულებებით უტყუარად დადგენილია, რომ ელ--რ ას-------ი არის შა---ზ ას-------ას მეუღლე ანუ ისინი არიან ოჯახის წევრები.

 

4.6. სასამ-რთლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსკ-ს 1261 მუხლის შემ-დგენლობისთვის აუცილებელია, რომ სუბიექტის ქმედებით დაზარალებულ-- განიცადოს ფიზიკური ტკივილი. ბრალდების მხარის მიერ სასამ-რთლოში არ ყოფილა წარმოდგენილი გონივრულ ეჭვს მიღმ- არსებულ შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა რომლებიც დაადასტურებდა ელ--რ ას-------ის მხრიდან შა---ზ ას-------ას მიმ-რთ განხორციელებული ქმედებით ამ უკანასკნელის ფიზიკური ტკივილის განცდის ფაქტს, კერძოდ სასამ-რთლო პროცესზე დაზარალებულ-- შა---ზ ას-------ამ უარი განაცხადა ჩვენების მიცემ-ზე, ხოლო სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამ-რთლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2019 წლის 17 მ-ისის #003944219 დასკვნის თანახმ-დ კი შა---ზ ას-------ას ფიზიკური დაზიანების რაიმე ობიექტური ნიშნები არ აღენიშნება.

 

4.7. სასამ-რთლო განმ-რტავს, რომ თვითმკვლელობამდე მიყვანის დროს სისხლისამ-რთლებრივი დაცვის ობიექტია ადამიანის სიცოცხლე და ჯანმრთელობა. თვითმკვლელობამდე მიყვანა უნდა გამოიხატებოდეს მსხვერპლის მიმ-რთ დამნაშავის მიერ რიგი არამ-რთლზომიერი ქმედების ჩადენაში. თვითმკვლელობამდე მიყვანა შეიძლება განხორციელდეს სასტიკი მოპყრობით, პატივის ან ღირსების სისტემ-ტური დამცირებით. იმისათვის, რომ პირს ბრალად შეერაცხოს საქართველოს სისხლის სამ-რთლის კოდექსის 115-ე მუხლით გათვალისწინებული ქმედება აუცილებელია, რომ აღნიშნული მუხლის დისპოზიციაში ჩამოყალიბებულ ქმედებასა და დამდგარ შედეგს, ან შედეგის საფრთხეს შორის არსებობდეს მიზეზობრივი კავშირი. მოცემულ შემთხვევაში სასამ-რთლო სხდომ-ზე გამოკვლეული მტკიცებულებებით ვერ დადასტურდა, რომ ელ--რ ას-------მ- 2019 წლის 14 მ-ისს, უმიზეზოდ ცემ- თავისი მეუღლე შა---ზ ას-------ა, რაც დაზარალებულ-- სასტიკ მოპყრობად მიიღო და 2019 წლის 14 მ-ისს, დაახლოებით 12:15 საათზე ას-------ების ოჯახის კუთვნილ ნაკვეთში შენახული მომწამვლელი ნივთიერება ,,ბი-58" მიღების გზით სცადა თვითმკვლელობა. ხსენებული დანაშაულის ობიექტური შემ-დგენლობის სავალდებულო ნიშანს წარმოადგენს თვითმკვლელობის ან მისი მცდელობის ფაქტის არსებობა, რაც მოცემულ შემთხვევაში სახეზე არაა. სასამ-რთლო ყურადღებას ამ-ხვილებს სასამ-რთლო სხდომ-ზე მოწმის სახით დაკითხული მოწმის ექიმ რეანიმ-ტოლოგის მიერ მიცემულ ჩვენებაზე, რომელ--ც დაადასტურა, რომ შა---ზ ას-------ას გამოკვლევის შედეგად დაუდგინდა დაუზუსტებელი ნერვოზული აშლილობა, კერძოდ ისტერია. მ-ნ კატეგორიულად გამორიცხა შა---ზ ას-------ას მხრიდან რაიმე სახის მომწამვლელი ნივთიერების მიღების ფაქტი.

 

საქმეში წარმოდგენილი და სასამ-რთლო სხდომ-ზე გამოკვლეული მტკიცებულებების შეფასებით სასამ-რთლო მივიდა დასკვნამდე, რომ ბრალდების მხარის მიერ წარმოდგენილი მტკიცებულებები არ არის სანდო, სარწმუნო და უტყუარი და ელ--რ ას-------ი საქართველოს სისხლის სამ-რთლის კოდექსის 111-115-ე მუხლის პირველი ნაწილით წარდგენილ ბრალდებაში უნდა გამ-რთლდეს.

 

4.7. საქართველოს კონსტიტუციის მე-40 მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმ-დ, არავინ არ არის ვალდებული ამტკიცოს თავისი უდანაშაულობა. ბრალდების მტკიცების მოვალეობა ეკისრება ბრალმდებელს. ამ-ვე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმ-დ, დადგენილება ბრალდებულის სახით პირის პასუხისგებაში მიცემის შესახებ და გამ-მტყუნებელი განაჩენი უნდა ემყარებოდეს მხოლოდ უტყუარ მტკიცებულებებს. ყოველგვარი ეჭვი, რომელიც ვერ დადასტურდება კანონით დადგენილი წესით, უნდა გადაწყდეს ბრალდებულის სასარგებლოდ.

 

4.8. საქართველოს საკონსტიტუციო სასამ-რთლოს მიერ განმ-რტებულია, რომ აღნიშნული კონსტიტუციური დებულება წარმოადგენს სამ-რთლებრივი სახელმწიფოს ერთ-ერთ საფუძველს, განამტკიცებს უდანაშაულო პირის მსჯავრდების თავიდან აცილების მნიშვნელოვან, საყოველთაოდ აღიარებულ პრინციპს - „in dubio pro reo“, რომლის თანახმ-დ, დაუშვებელია პირის მსჯავრდება საეჭვო ხასიათის ბრალდებების საფუძველზე და, ამდენად, სისხლისსამ-რთლებრივი დევნის პროცესში ადამიანის უფლებების დაცვის მნიშვნელოვან გარანტიას ქმნის. მხოლოდ უტყუარი მტკიცებულებების საფუძველზე პასუხისმგებლობის დაკისრების პრინციპი წარმოადგენს იმის გარანტიას, რომ სახელმწიფო მოხელეთა თვითნებობისა თუ შეცდომების შედეგად არ მოხდეს უდანაშაულო პირის მსჯავრდება. სამ-რთლებრივი სახელმწიფო გულისხმობს ისეთი სამ-რთლებრივი სისტემის არსებობას, რომლის პირობებშიც პირის წინააღმდეგ განხორციელებული მ-რთლმსაჯულების ღონისძიებები - ბრალდება და პასუხისმგებლობის დაკისრება უნდა განხორციელდეს ადეკვატური სტანდარტების შესაბამისად.

 

4.9. ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამ-რთლოს მიერ ბარბერას (Barberà) და სხვათა საქმეზე განმ-რტებულია, რომ პროკურატურამ უნდა წარადგინოს საკმ-რისი მტკიცებულებები იმისათვის რათა პირის მსჯავრდება მოხდეს. უდანაშაულობის პრეზუმფცია დაირღვევა, თუ მტკიცების ტვირთი ბრალდების ნაცვლად დაცვას დაეკისრება.

 

4.10. საქართველოს სსსკ-ის 259-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმ-დ, სასამ-რთლოს განაჩენი უნდა იყოს კანონიერი, დასაბუთებული და სამ-რთლიანი. ამ-ვე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით, სასამ-რთლოს განაჩენი კანონიერია, თუ იგი გამოტანილია საქართველოს კონსტიტუციის, ამ კოდექსისა და საქართველოს სხვა კანონების მოთხოვნათა დაცვით, რომელთა ნორმებიც გამოყენებული იყო სისხლის სამ-რთლის პროცესში. ამ-ვე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმ-დ, სასამ-რთლოს განაჩენი დასაბუთებულია, თუ ის ემყარება სასამ-რთლო განხილვის დროს გამოკვლეულ, ეჭვის გამომრიცხავ მტკიცებულებათა ერთობლიობას. განაჩენში ჩამოყალიბებული ყველა დასკვნა და გადაწყვეტილება დასაბუთებული უნდა იყოს.

 

4.11. საქართველოს სსსკ-ის მე-13 მუხლის თანახმ-დ, გამ-მტყუნებელი განაჩენი უნდა ეფუძნებოდეს მხოლოდ ერთმ-ნეთთან შეთანხმებულ, აშკარა და დამ-ჯერებელ მტკიცებულებათა ერთობლიობას, რომელიც გონივრულ ეჭვს მიღმ- ადასტურებს პირის ბრალეულობას. მტკიცებულების შეფასების დროს წარმოშობილი ეჭვი, რომელიც არ დადასტურდება კანონით დადგენილი წესით, უნდა გადაწყდეს ბრალდებულის (მსჯავრდებულის) სასარგებლოდ.

 

4.12. სასამ-რთლო დამ-ტებით განმ-რტავს, რომ მტკიცებულებათა ერთობლიობა უნდა იყოს ერთმ-ნეთთან შეთანხმებული, მტკიცებულებებს შორის უნდა არსებობდეს შინაარსობრივი კავშირი და ერთმ-ნეთთან შეთანხმებული მტკიცებულებები აშკარად უნდა ადასტურებდნენ რაიმე ფაქტს ან გარემოებას და მ-თში ეჭვის შეტანის გონივრული საფუძველი არ უნდა არსებობდეს. ასევე მტკიცებულებათა ერთობლიობა უნდა იყოს დამ-ჯერებელი ობიექტური, ნეიტრალური პირისათვის, რათა ეს პირი დარწმუნდეს სწორედ ბრალდებულის მიერ დანაშაულის ჩადენაში. დამ-ჯერებლობის ხარისხი იმდენად მ-ღალი უნდა იყოს, რომ რაიმე გონივრულ ეჭვს ან ვარაუდს არ უნდა იწვევდეს ბრალდებულის მიმ-რთ. მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რომელიც ადგენს და ადასტურებს გარკვეულ ფაქტებსა და გარემოებებს, არ უნდა წარმოშობდეს ისეთ კითხვებს, რომლებიც დანაშაულის ჩადენის ფაქტობრივ გარემოებებს ეჭვქვეშ დააყენებს და გააჩენს გონივრულ კითხვებს ამ პოზიციის საწინააღმდეგოდ.

 

4.13. სასამ-რთლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს კონსტიტუციით და სისხლის სამ-რთლის საპროცესო კოდექსით გამ-მტყუნებელი განაჩენის გამოსატანად ყველა კატეგორიის საქმეზე დადგენილია ერთი სტანდარტი - ერთმ-ნეთთან შეთანხმებული, აშკარა და დამ-ჯერებელი (უტყუარი) მტკიცებულებების ერთობლიობა, რომლიდანაც გამონაკლისი არ არის დასაშვები. მ-გალითად, საკითხის იმგვარად შეფასება და გადაწყვეტა, რომ ოჯახური ძალადობის კატეგორიის საქმეებზე გამ-მტყუნებელი განაჩენის გამოსატანად დადგინდეს უფრო დაბალი მტკიცებულებითი სტანდარტი, ვიდრე ამ-ს საქართველოს კონსტიტუცია და საპროცესო კოდექსი მოითხოვს, არსობრივად მცდარია. არასაკმ-რისი, არადამ-ჯერებელი და უტყუარი მტკიცებულებების გარეშე პირის მსჯავრდება დაუშვებელია და არსებითად ეწინააღმდეგება როგორც საქართველოს კონსტიტუციითა და სისხლის სამ-რთლის საპროცესო კოდექსით, ასევე ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამ-რთლოს გადაწყვეტილებებით დადგენილ სტანდარტებს.

 

4.14. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე სასამ-რთლო მივიდა დასკვნამდე, რომ საქმეზე არ მოიპოვება გონივრულ ეჭვს მიღმ- არსებულ, ერთმ-ნეთთან შეთანხმებულ, აშკარა და დამ-ჯერებელ მტკიცებულებათა ერთობლიობა ელ--რ ას-------ის საქართველოს სსკ-ის 1261-ე მუხლის პირველი ნაწილით და სსკ-ის 111,115-ე მუხლის პირველი ნაწილით დამნაშავედ ცნობისა და მის მიმ-რთ გამ-მტყუნებელი განაჩენის გამოტანისათვის, რის გამოც იგი წარდგენილ ბრალდებაში ცნობილ უნდა იქნეს უდანაშაულოდ და გამ-რთლდეს.

 

5. აღკვეთის ღონისძიების, ნივთმტკიცების საკითხის გადაწყვეტა:

 

ელ--რ ას-------ის მიმ-რთ შეფარდებული აღკვეთის ღონისძიება გირაო გაუქმდეს.

 

საქართველოს სისხლის სამ-რთლის საპროცესო კოდექსის 81-ე მუხლის თანახმ-დ, საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ, შა---ზ ას-------ას სისხლის ნიმუში და პლასტმ-სისი ბოთლი შიგთავსით სითხით განადგურდეს კანონით დადგენილი წესით.

 

გაუქმდეს მა-------–ის მ-გისტრატი სასამ-რთლოს 2019 წლის 23 მ-ისის N12/3-19 განჩინებით ას--რ სუ-–--------ის კუთვნილ უძრავ ქონებაზე, მის. მა-------–ის რაიონის სოფელი ალგეთი, ს/კ 83.03.23.251, ს/კ 83.03.23.252. ელ--რ ას-------ის მიმ-რთ შეფარდებული გირაოს თანხის 10 000 ლარის ექვივალენტურ წილზე დადებული ყადაღა.

 

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

 

საქართველოს კონსტიტუციის მე-40 მუხლის, საქართველოს სისხლის სამ-რთლის საპროცესო კოდექსის მე-5, მე-13, 76-ე, 82-ე, 92-ე, 169-ე, 258-260-ე, 268-ე, 270-272ე, 275-277-ე, 293-ე მუხლების, შესაბამისად, სასამ-რთლომ

 

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

 

ელ--რ ას-------ი ცნობილ იქნეს უდანაშაულოდ საქართველოს სსკ-ს 1261-ე მუხლის პირველი ნაწილით და ამ-ვე კოდექსის 111,115-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული ქმედებისათვის წარდგენილ ბრალდებაში და გამ-რთლდეს.

 

ელ--რ ას-------ის მიმ-რთ შეფარდებული აღკვეთის ღონისძიება გირაო გაუქმდეს.

 

გაუქმდეს მა-------–ის მ-გისტრატი სასამ-რთლოს 2019 წლის 23 მ-ისის N12/3-19 განჩინებით ას--რ სუ-–--------ის კუთვნილ უძრავ ქონებაზე, მის. მა-------–ის რაიონის სოფელი ალგეთი, ს/კ 83.03.23.251, ს/კ 83.03.23.252 ელ--რ ას-------ის მიმ-რთ შეფარდებული გირაოს თანხის 10 000 ლარის ექვივალენტურ წილზე დადებული ყადაღა.

 

ელ--რ ას-------ს აქვს საქართველოს სისხლის სამ-რთლის საპროცესო კოდექსის 92-ე მუხლით გათვალისწინებული ზიანის ანაზღაურების უფლება.

 

საქართველოს სისხლის სამ-რთლის საპროცესო კოდექსის 81-ე მუხლის თანახმ-დ, საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ, შა---ზ ას-------ას სისხლის ნიმუში და პლასტმ-სისი ბოთლი შიგთავსით სითხით განადგურდეს კანონით დადგენილი წესით.

 

განაჩენი კანონიერ ძალაში შედის გამოცხადებისთანავე და ექვემდებარება აღსრულებას.

 

განაჩენი შეიძლება გასაჩივრდეს გამოცხადებიდან ერთი თვის ვადაში თბილისის სააპელაციო სასამ-რთლოს სისხლის სამ-რთლის საქმეთა პალატაში, ბოლნისის რაიონული სასამ-რთლოს მეშვეობით.

 

მოსამ-რთლე ჯემ-ლ კოპალიანი