დატოვებულია განუხილველად

საქმე №ას-1070-1023-2014 8 დეკემბერი, 2014 წელი

ქ.თბილისი

სამოქალაქო საქმეთა პალატის

მოსამართლე

ბესარიონ ალავიძე

საქმის განხილვის ფორმა – ზეპირი მოსმენის გარეშე

კასატორი - ნ. მ-ი (მოსარჩელე)

მოწინააღმდეგე მხარე - საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირი (მოპასუხე)

თავდაპირველი მოსარჩელეები - ხ. ა-ე, დ. ე-ი, ი. დ-ი, ე. ჩ-ი, მ. ბ-ი, მ. ხ-ი, დ. ს-ე, ც. მ-ე, რ. გ-ე, თ. ღ-ე, ნ. ფ-ე, მ. დ-ე, ლ. კ-ა, ე. შ-ა, ი. მ-ი, მ. ბ-ი, დ. ს-ე, რ. მ-ი, ა. ყ-ი, ხ. მ-ი, ლ. გ-ი, მ. ს-ი, მ. მ-ი, მ. (ნ.) შ-ე, გ. მ-ე, მ. ზ-ი, ე. ჭ-ი, ლ. თ-ი, რ. ტ-ე, მ. ჭ-ი, ლ. შ-ი (შ-ი), ა. ლ-ი, მ. ყ-ი, ა. ი-ი

გასაჩივრებული განჩინება – თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2014 წლის 11 ივლისის განჩინება

კასატორის მოთხოვნა – გასაჩივრებული განჩინების გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილება

დავის საგანი - საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირის ყრილობის შედეგების ბათილად ცნობა

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი:

ნ. მ-მა, ლ. ბ-მა, ხ. ა-მ, დ. ე-მა, ი. დ-მა, ნ. ლ-მ, ე. ჩ-მა, გ. ს-მა, მ. ბ-მა, მ. ხ-მა, დ. კ-მ, ლ. ო-მ, დ. ს-მ, ნ. ჭ-მ, ც. (ც.) მ-მ, რ. ც-მ, ლ. ნ-მა, რ. გ-მ, თ. ღ-მ, ნ. ფ-მ, ი. ჩ-მ, ნ. ქ-მ, ლ. ბ-მა, ლ. გ-მა, ა. მ-მა,ი. ჯ.-ს-მა, მ. ხ-მა, თ. ჯ-მა, ნ. მ-მა, რ. ზ-მა, ბ. ს-მ, ა. მ-მა, მ. ო-მა, მ. ქ-მა, მ. ჭ-მა, ე. ს-მა, ნ. ტ-მა, ნ. ო-მა, მ. შ-მა, ნ. ლ-მ, ლ. კ-მ, თ. ღ-მა, გ. ი-მა, ნ. ჯ. - გ-მა, მ. მ-მა, ნ. ტ-მა, ე. ფ-მ, ნ. თ-მ, ლ. ხ-მ, რ. ტ-მ, ე. ა-მა, დ. ს-მ, ლ. ტ-მ, დ. ჩ-მა, ი. ტ-მ, ლ. ს-მ, მ. ლ-მა, მ. დ-მ, დ. მ-მა, ს. ს-ამ, მ. კ-ამ, ხ. კ-მ, ლ. რ-მა, თ. გ-ამ, ლ. გ-მა, ს. ს-მ, ლ. მ-მა, ლ. კ-ამ, ე. შ-ამ, ი. მ-მა, ა. ი-მა, ვ. ძ-მა, ნ. ბ-ამ, გ. ბ-ამ, ა. გ-ამ, მ. ჟ-ამ, რ. გ-მ, მ. ტ-მ, ს. გ-მ, მ. ქ-მა, ხ. თ-მ, ლ. ქ-მ, ც. ჩ-მა, პ. ფ-მ, მ. ბ-მა, დ. ს-მ, რ. მ-მა, ა. ყ-მა, ხ. მ-მა, მ. ყ-მა, ი. ე-მა, ლ. გ-მა, მ. კ-მა, მ. ს-მა, მ. მ-მა, ნ. შ-მ, გ. მ-მ, მ. ზ-მა, ე. ჭ-მა, თ. ხ-მა, მ. ა-მა, თ. გ-მა, ლ. კ-მა, მ. რ-მ, ქ. ი-მა, ლ. შ-მა, მ. ჩ-მა, ზ. მ-მა, გ. ა-მა, ჟ. გ-მა, მ. მ-მა, ლ. მ-მა, ნ. ა-მა, ა. ა-მა, ა. ლ-მა, შ. გ-მა, თ. ს-მ, მ. ღ-მა, დ. წ-მა, მ. გ-მ, ლ. თ-მა და კ. კ-მა სარჩელი აღძრეს სასამართლოში საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირის მიმართ, საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალი პროფკავშირის 2010 წლის 30 ოქტომბრის რიგგარეშე მე-6 საარჩევნო ყრილობის მე-2, მე-3 და მე-4 დღის წესრიგის შედეგებისა და ამავე პროფკავშირის საარჩევნო-საპროცედურო კომისიის თავმჯდომარის 2010 წლის 10 ნოემბრის წერილის ბათილად ცნობის მოთხოვნით.

მოპასუხემ სარჩელი არ ცნო და მის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა მოითხოვა.

მოცემული საქმე განხილულ იქნა ზემდგომი სასამართლოების მიერ. საქმის სხვადასხვა ინსტანციის სასამართლოებში განხილვისას მოსარჩელეების მიერ სარჩელზე უარის თქმის გამო, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 272-ე მუხლის „გ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, ნაწილობრივ (სარჩელზე უარის თქმის ნაწილში) შეწყდა საქმის წარმოება.

საბოლოოდ, თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის 2012 წლის 25 აპრილის გადაწყვეტილებით ხ. ა-ის დ. ე-ის, ი. დ-ის, ე. ჩ-ის, ნ. მ-ის, მ. ბ-ის, მ. ხ-ის, დ. ს-ის, ც. მ-ის, რ. გ-ის, თ. ღ-ის, ნ. ფ-ის, მ. ჭ-ის რ. ტ-ის, მ. დ-ის, ლ. კ-ას, ე. შ-ას, ი. მ-ის, ა .ი-ის, მ. ბ-ის, დ. ს-ის, რ. მ-ის, ა. ყ-ის, ხ. მ-ის, მ. ყ-ის, ლ. გ-ის, მ. ს-ის, მ. მ-ის, ნ. შ-ის, გ. მ-ის, მ. ზ-ის, ე. ჭ-ის, ლ. შ-ის, ა. ლ-ის, ლ. თ-ის სარჩელი არ დაკმაყოფილდა, რაც სააპელაციო წესით გაასაჩივრეს მოსარჩელეებმა.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2014 წლის 4 ივლისის განჩინებით სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 272-ე მუხლის „გ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, მ. ჭ-ის, ა. ლ-ის, ა. ი-ის, ლ. შ-ის მიერ სააპელაციო საჩივარზე უარის თქმის გამო, შეწყდა საქმის წარმოება. ამავე სასამართლოს 2014 წლის 11 ივლისის განჩინებით ხ. ა-ის, დ. ე-ის, ი. დ-ის, ე. ჩ-ის, ნ. მ-ის, მ. ბ-ის, მ. ხ-ის, დ. ს-ის, ც. მ-ის, რ. გ-ის, თ. ღ-ის, ნ. ფ-ის, მ. დ-ის, ლ. კ-ას, ე. შ-ას, ი. მ-ის, მ. ბ-ის, დ. ს-ის, რ. მ-ის, ა. ყ-ის, ხ. მ-ის, ლ. გ-ის, მ. ს-ის, მ. მ-ის, მ. შ-ის, გ. მ-ის, მ. ზ-ის, ე. ჭ-ისა და ლ. თ-ის სააპელაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, გასაჩივრებული გადაწყვეტილება დარჩა უცვლელად.

სააპელაციო სასამართლოს განჩინება საკასაციო წესით გაასაჩივრა ნ. მ-მა, მოითხოვა მისი გაუქმება და ახალი გადაწყვეტილებით სარჩელის დაკმაყოფილება. წინამდებარე საკასაციო საჩივარს ერთვის სია, რომელიც, ნ.მ-ის განმარტებით, წარმოადგენს კასატორთა სიას.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2014 წლის 13 ოქტომბრის განჩინებით საკასაციო საჩივარზე დადგინდა ხარვეზი და ნინო მარტოლეკს 5-დღიანი საპროცესო ვადის დაცვით დაევალა სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 396-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ და „ვ“ ქვეპუნქტების მოთხოვნათა დაცვით შედგენილი საკასაციო საჩივრისა და სახელმწიფო ბაჟის - 300 ლარის ჩარიცხვის ქვითრის დედნის საკასაციო სასამართლოში წარმოდგენა, ამავე განჩინებით, საკასაციო საჩივარზე დართულ სიაში მითითებულ პირებს ასევე 5-დღიანი საპროცესო ვადის დაცვით დაევალათ დადასტურება იმისა, გამოავლინეს თუ არა საკასაციო საჩივრის შეტანის ნება.

ხარვეზის დადგენის შესახებ განჩინება მხარეებს ჩაბარდათ სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 70-78-ე მუხლების მოთხოვნათა დაცვით, თუმცა დადგენილ ვადაში მხარეებს არც დაკისრებული საპროცესო მოვალეობა შეუსრულებიათ და არც სხვა შუამდგომლობით მოუმართავთ სასამართლოსათვის.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ შეისწავლა საქმის მასალები და მიიჩნევს, რომ ნ. მ-ის მიერ როგორც საკუთარი, ისე სხვათა სახელით წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი განუხილველად უნდა დარჩეს შემდეგი გარემოებების გამო:

სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 396-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, თუ საკასაციო საჩივარი არ უპასუხებს აქ ჩამოთვლილ მოთხოვნებს ან სახელმწიფო ბაჟი არ არის გადახდილი, სასამართლო ავალებს საჩივრის შემტან პირს, შეავსოს ხარვეზი, რისთვისაც უნიშნავს მას ვადას. თუ ამ ვადაში ხარვეზი არ იქნება შევსებული ან საკასაციო საჩივარი არ არის შეტანილი კანონით დადგენილ ვადაში, საკასაციო საჩივარი განუხილველი დარჩება.

დასახელებული ნორმიდან გამომდინარე, ერთმნიშვნელოვნად შეიძლება დავასკვნათ, რომ საკასაციო სასამართლო საკასაციო საჩივრის ავტორს დაუდგენს ხარვეზს და ზუსტად განუსაზღვრავს იმ საპროცესო მოქმედებებს, რომელთაც საკასაციო საჩივარი უნდა უპასუხებდეს მისი წარმოებაში მიღებისათვის, თუ კასატორი დადგენილი ხარვეზის გამოსწორების მიზნით სასამართლოს მიერ განსაზღვრულ ვადაში არ ასრულებს საკასაციო სასამართლოს მითითებას, მისი საკასაციო საჩივარი განუხილველად დარჩება.

განსახილველ შემთხვევაში, სააპელაციო სასამართლოს 2014 წლის 11 ივლისის განჩინებაზე საკასაციო საჩივარი წარადგინა ნ. მ-მა, როგორც საკუთარი, ისე ხ ა-ის, დ. ე-ის, ი. დ-ის, ე. ჩ-ის, მ. ბ-ის, მ. ხ-ის, დ. ს-ის, ც. მ-ის, რ. გ-ის, თ. ღ-ის, ნ. ფ-ის, მ. დ-ის, ლ. კ-ას, ე. შ-ას, ი. მ-ის, მ. ბ-ის, დ. ს-ის, რ. მ-ის, ა. ყ-ის, ხ. მ-ის, ლ. გ-ის, მ. ს-ის, მ. მ-ის, მ. (ნ.) შ-ის, გ. მ-ის, მ. ზ-ის, ე. ჭ-ის, ლ. თ-ის, რ. ტ-ის, მ. ჭ-ის, ლ. შ-ის (შ-ის), ა. ლ-ის, მ. ყ-ისა და ა. ი-ის სახელით.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2014 წლის 13 ოქტომბრის განჩინებით წინამდებარე საკასაციო საჩივარზე დადგინდა ხარვეზი, კერძოდ, საკასაციო საჩივრის წარმდგენ პირს - ნ. მ-ს დაევალა 5-დღიანი ვადის დაცვით სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 396-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ და „ვ“ ქვეპუნქტების შესაბამისად შედგენილი საკასაციო საჩივრის, ასევე სახელმწიფო ბაჟის - 300 ლარის სახელმწიფო ბიუჯეტში ჩარიცხვის დამადასტურებელი ქვითრის წარმოდგენა.

რაც შეეხება საკასაციო საჩივარზე დართულ სიაში მითითებულ პირებს, სასმართლოს მოსაზრებით, მართალია, კასატორთა ამ სახით მითითება კანონის მოთხოვნებიდან არ გამომდინარეობდა (სსსკ 396-ე მუხლის პირველი ნაწილის „თ“ ქვეპუნქტი), თუმცა, იმისათვის, რათა არ დარღვეულიყო საპროცესო კოდექსის მე-2 მუხლის პირველი ნაწილით გარანტირებული სასამართლოსადმი ხელმისაწვდომობის უფლება, ამავე განჩინებით დანართში მითითებულ პირებს მიეცათ 5-დღიანი საპროცესო ვადა იმის დასაზუსტებლად, გამოავლინეს თუ არა საკასაციო საჩივრის შეტანის ნება.

საქმის მასალებით დასტურდება შემდეგი: რ. გ-მ ხარვეზის დადგენის შესახებ განჩინება პირადად ჩაიბარა 2014 წლის 20 ოქტომბერს; ნ. ფ-სათვის გაგზავნილი შეტყობინება 2014 წლის 7 ნოემბერს ჩაბარდა მის მიერ მითითებულ მისამართზე მცხოვრებ პირს ლ. გ-ს, ასევე 2014 წლის 7 ნოემბერს საკასაციო სასამართლოს განჩინება პირადად ჩაბარდათ: ნ. შ-ს, მ. ბ-ს, ი. დ-ს, მ. ხ-ს, მ. ჭ-ს, ე. შ-ას; თ. ღ-ს - 2014 წლის 6 ნოემბერს; ე. ჩ-ს, ნ. მ-სა და დ. ს-ს - 2014 წლის 10 ნოემბერს; მ. დ-სა და ა. ყ-ს - 2014 წლის 11 ნოემბერს; მ. მ-სათვის განკუთვნილი შეტყობინება 2014 წლის 9 ნოემბერს ჩაბარდა ოჯახის წევრს - მაზლიშვილ გ. მ-ს, ხოლო რ. ტ-ის გზავნილი ამავე რიცხვში ჩაბარდა ძმას, რ. ტ-ს; ხ. ა-სათვის გაგზავნილი შეტყობინება 2014 წლის 8 ნოემბერს ჩაბარდა ოჯახის წევრს - რძალს; ლ. თ-ს, მ. ბ-ს, დ. ე-ს შეტყობინება პირადად, ხოლო დ. ს-სათვის გაგზავნილი შეტყობინება - შვილს, დ. ც-ს ჩაბარდა 2014 წლის 8 ნოემბერს; 2014 წლის 7 ნოემბერს ლ. კ-სათვის გაგზავნილი შეტყობინება ჩაბარდა ბიძაშვილ ე.შ-ას, ა. ლ-ის სახელით შეტყობინება ჩაიბარა ბიძაშვილმა გ. ლ-მა 2014 წლის 10 ნოემბერს; მ. ყ-ს ჩაბარდა შეტყობინება 2014 წლის 14 ნოემბერს; ა. ი-ის სახელით შეტყობინება ჩაიბარა შვილმა 2014 წლის 21 ნოემბერს, ამავე დღეს შეტყობინება პირადად ჩაიბარა მ. ს-მა, ხოლო 22 ნოემბერს - რ. მ-მა, სასამართლო შეტყობინება ე. ჭ-მა პირადად ჩაიბარა 2014 წლის 28 ნოემბერს, ხოლო მ. ზ-ის სახელით შეტყობინება ჩაიბარა შვილმა - დ. შ-მა ამავე დღეს.

საკასაციო პალატა მიუთითებს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 70-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, რომლის თანახმადაც, მხარეს ან მის წარმომადგენელს სასამართლო უწყებით ეცნობება სასამართლო სხდომის ან ცალკეული საპროცესო მოქმედების შესრულების დრო და ადგილი. უწყება მხარისათვის და მისი წარმომადგენლისათვის ჩაბარებულად ჩაითვლება, თუ იგი ჩაჰბარდება ერთ-ერთ მათგანს ან ამ კოდექსის 74-ე მუხლით გათვალისწინებულ სუბიექტებს, ხოლო ჩაბარების განსხვავებულ, გონივრულ წესზე მხარეთა შეთანხმების არსებობის შემთხვევაში − ამ შეთანხმებით გათვალისწინებული წესით. წარმომადგენელი ვალდებულია უწყების ჩაბარების შესახებ აცნობოს მხარეს. სასამართლო უწყებით სასამართლოში იბარებენ აგრეთვე მოწმეებს, ექსპერტებს, სპეციალისტებსა და თარჯიმნებს. ამავე კოდექსის 74-ე მუხლის პირველი ნაწილით კი, კანონმდებელი შეტყობინების უშუალოდ ადრესატისათვის ჩაბარებას უთანაბრებს შემთხვევას, როდესაც უწყების (შეტყობინების) ჩამბარებელი პირი ადრესატს მითითებულ მისამართზე ვერ ნახავს და შეტყობინებას ჩააბარებს მასთან მცხოვრებ ოჯახის ქმედუნარიან წევრს.

ამდენად, საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებების (საფოსტო შეტყობინებების) ანალიზის საფუძველზე პალატა მიიჩნევს, რომ ადრესატებს დადგენილი წესით ჩაბარდათ ხარვეზის დადგენის შესახებ განჩინება, რაც დაკისრებული საპროცესო მოქმედების განხორციელებისათვის განსაზღვრული ვადის დენის დაწყების საფუძველია.

რაც შეეხებათ ც. მ-ს, გ. მ-ს, ლ. შ-ს (შ-ს), ი. მ-ს, ლ. გ-სა და ხ. მ-ს, ამ პირთათვის შეტყობინების ჩაბარება ვერ მოხერხდა, კერძოდ, სასამართლოში 2014 წლის 7 ნოემბერს გზავნილის დაბრუნების გამო, საკასაციო პალატამ ც.მ-ს იგი კვლავ გაუგზავნა ცნობილ მისამართზე და 2014 წლის 12 ნოემბერს ადრესატს კვლავ არ ჩაბარდა შეიტყობინება იმ მიზეზით, რომ ბინა გაყიდულია; გ. მ-სათვის განმეორებით გაგზავნილი შეტყობინების პასუხად წარმოდგენილი დოკუმენტით ირკვევა (შედგენილია 2014 წლის 21 ნოემბერს), რომ მითითებული მისამართი არასწორია; ასევე არასწორია ლ. შ-ის (შ-ის) (შედგენის თარიღი: 2014 წლის 21 ნოემბერი); ი. მ-ის (2014 წლის 20 ნოემბერი); ლ. გ-ის (2014 წლის 19 ნოემბერი) მიერ საქმეში მითითებული მისამართები, რაც შეეხება ხ. მ-ს, განმეორებით გაგზავნილი შეტყობინება ადრესატს 2014 წლის 22 ნოემბერს ვერ ჩაბარდა მისამართის შეცვლის გამო.

პალატა მხედველობაში იღებს იმ გარემოებას, რომ ამ პირებს ორჯერ გაეგზავნათ შეტყობინება სასამართლოსათვის ცნობილ, მხარეების მიერვე მითითებულ მისამართზე, რაც შეტყობინების ადრესატისათვის ჩაბარებულად მიჩნევის წინაპირობაა, რადგანაც საპროცესო კოდექსის 73-ე მუხლის პირველი ნაწილის ბოლო წინადადების თანახმად, თუ პირველად გაგზავნისას უწყების ადრესატისათვის ჩაბარება ვერ ხერხდება, იგი დასაბარებელ პირს უნდა გაეგზავნოს დამატებით ერთხელ მაინც იმავე ან სასამართლოსთვის ცნობილ სხვა მისამართზე. 72-ე მუხლის მე-2 ნაწილით კი, თუ მოსარჩელეს მის მიერ მითითებულ მისამართზე უწყება ვერ ჩაჰბარდა ამ კოდექსის 73-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებულ მოთხოვნათა დაცვით, უწყება ჩაბარებულად ჩაითვლება. ეს წესი მოპასუხის მიმართ გამოიყენება მის პასუხში (შესაგებელში) მითითებულ მისამართზე უწყების გაგზავნის შემთხვევაში.

რაც შეეხება იმ პირებისათვის შეტყობინების ჩაბარებულად მიჩნევას, რომელთაც შეიცვალეს მისამართი, ხოლო სასამართლოს არ მოეპოვება ცნობა ახალი მისამართის თაობაზე, კანონი ამ პირებს ასევე ინფორმირებულად მიიჩნევს, რამდენადაც სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 76-ე მუხლის ძალით, მხარეები და მათი წარმომადგენლები მოვალენი არიან აცნობონ სასამართლოს საქმის წარმოების განმავლობაში თავიანთი მისამართის შეცვლის შესახებ. ასეთი ცნობის უქონლობისას უწყება გაიგზავნება სასამართლოსათვის ცნობილ უკანასკნელ მისამართზე და ჩაბარებულად ითვლება, თუნდაც ადრესატი ამ მისამართზე აღარ ცხოვრობდეს.

საკასაციო პალატა უპირატესად მხედველობაში იღებს საკასაციო საჩივრის შემომტანის პირის - ნ. მ-სათვის ხარვეზის დადგენის შესახებ განჩინების ჩაბარების ფაქტს. როგორც აღინიშნა, ადრესატს იგი 2014 წლის 10 ნოემბერს ჩაბარდა.

სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 399-ე და 372-ე მუხლებიდან გამომდინარე, საკასაციო პალატა უფლებამოსილია საპროცესო მოქმედებათა განხორციელებისას იხელმძღვანელოს არა მხოლოდ საკასაციო სამართალწარმოებისათვის დადგენილი სპეციალური ნორმების დანაწესებით, არამედ ქვემდგომი წესით საქმის განხილვის მარეგულირებელი იმ ნორმებითაც, რომლებიც სპეციალური მოწესრიგებისაგან განსხვავებულ დებულებებს არ შეიცავენ. ამავე კოდექსის მე-60 მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, წლებით, თვეებით ან დღეებით გამოსათვლელი საპროცესო ვადის დენა იწყება იმ კალენდარული თარიღის ან იმ მოვლენის დადგომის მომდევნო დღიდან, რომლითაც განსაზღვრულია მისი დასაწყისი.

ამდენად, ხარვეზის გამოსწორებისათვის დადგენილი 5-დღიანი ვადის ათვლა ნ.მ-ის მიმართ დაიწყო 2014 წლის 11 ნოემბრიდან და ვინაიდან ვადის უკანასკნელი დღე ემთხვეოდა დასვენების დღეს, შაბათს, 61-ე მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, ამოიწურა მომდევნო პირველ სამუშაო დღეს, 17 ნოემბერს - ორშაბათს. კასატორს ამ ვადის განმავლობაში ხარვეზი არ გამოუსწორებია და არც რაიმე შუამდგომლობით მოუმართავს სასამართლოსათვის.

რაც შეეხებათ საკასაციო საჩივრის დანართში მითითებულ პირებს, საკასაციო სასამართლო მიუთითებს იმ გარემოებაზე, რომ საქმეში არ მოიპოვება ამ პირების მიერ ნ.მ-ის სახელზე (სსსკ 96-ე და 440-ე მუხლები) გაცემული მინდობილობა, რომლითაც დადასტურდებოდა ნ.მ-სათვის საკასაციო საჩივრის შეტანის (გადაწყვეტილების გასაჩივრების) უფლების მინიჭების ფაქტი, ამასთანავე, დანართად სიის წარდგენა არც ამ დანართში მითითებულ პირთა მიერ საჩივრის წარდგენად შეიძლება იქნას განხილული, რადგანაც კანონმდებლობა საკასაციო გასაჩივრების უფლების რეალიზაციას უკავშირებს საკასაციო საჩივარზე მისი ავტორის ხელმოწერის არსებობას (სსსკ 396.1 მუხლის „თ“ ქვეპუნქტი).

საპროცესო ვადის გამოთვლის ზემოაღნიშნული წესის შესაბამისად, სასამართლოს მიერ დანიშნული 5-დღიანი ვადა (რომელიც თითოეული მხარის მიმართ ცალ-ცალკე, შეტყობინების ჩაბარების დღის მომდევნო დღიდან აითვლება და ყველაზე უფრო გვიანდელი ჩაბარებიდან - 2014 წლის 28 ნოემბრიდან ეს ვადა 2014 წლის 3 დეკემბერს ამოიწურა) ასევე დაარღვიეს საკასაციო საჩივრის დანართში მითითებულმა პირებმა, რაც ხ. ა-ის, დ. ე-ის, ი. დ-ის, ე. ჩ-ის, მ. ბ-ის, მ. ხ-ის, დ. ს-ის, ც. მ-ის, რ. გ-ის, თ. ღ-ის, ნ. ფ-ის, მ. დ-ის, ლ. კ-ას, ე. შ-ას, ი. მ-ის, მ. ბ-ის, დ. ს-ის, რ. მ-ის, ა. ყ-ის, ხ. მ-ის, ლ. გ-ის, მ. ს-ის, მ. მ-ის, მ. (ნ.) შ-ის, გ. მ-ის, მ. ზ-ის, ე. ჭ-ისა და ლ. თ-ის სახელით ნ. მ-ის მიერ წარდგენილი საკასაციო საჩივრის განუხილველად დატოვების საფუძველია, რადგანაც სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საპროცესო მოქმედება, რომლის შესასრულებლადაც დადგენილია ვადა, შეიძლება შესრულდეს ვადის უკანასკნელი დღის ოცდაოთხ საათამდე. თუ საჩივარი, საბუთები ან ფულადი თანხა ფოსტას ან ტელეგრაფს ჩაჰბარდა ვადის უკანასკნელი დღის ოცდაოთხ საათამდე, ვადა გასულად არ ჩაითვლება. ამავე კოდექსის 63-ე მუხლის თანახმად კი, საპროცესო მოქმედების შესრულების უფლება გაქარწყლდება კანონით დადგენილი ან სასამართლოს მიერ დანიშნული ვადის გასვლის შემდეგ. საჩივარი ან საბუთები, რომლებიც შეტანილია საპროცესო ვადის გასვლის შემდეგ, განუხილველი დარჩება.

რაც შეეხება რ. ტ-ის, მ. ჭ-ის, ლ. შ-ის (შ-ის), ა. ლ-ის, მ. ყ-ისა და ა. ი-ის სახელით წარდგენილ საკასაციო საჩივარს, საკასაციო პალატა ამ შემთხვევაში მხედველობაში იღებს იმ გარემოებას, რომ საქმის განხილვის სხვადასხვა ეტაპზე ამ პირებმა უარი განაცხადეს სარჩელზე, რის გამოც მათი მოთხოვნის ნაწილში შეწყდა საქმის წარმოება.

სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 272-ე მუხლის „გ“ ქვეპუნქტის თანახმად, სასამართლო, მხარეთა განცხადებით ან თავისი ინიციატივით, შეწყვეტს საქმის წარმოებას, თუ მოსარჩელემ უარი თქვა სარჩელზე. უდავოა, რომ საქმის წარმოების შეწყვეტის შესახებ განჩინებები დადგენილი წესით არ გასაჩივრებულა და შესულია კანონიერ ძალაში, ამდენად, რ. ტ-ს, მ. ჭ-ს, ლ. შ-ს (შ-ს), ა. ლ-ს, მ. ყ-სა და ა. ი-ს საკასაციო საჩივრის წარდგენის უფლებამოსილბა აღარც გააჩნიათ, ამასთანავე, სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 265-ე მუხლის თანახმად, კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილების გაუქმება ან შეცვლა დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევაში და იმ წესით, რაც დადგენილია ამ კოდექსით.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო პალატა მიიჩნევს, რომ ნ. მ-ის მიერ, როგორც საკუთარი, ისე სხვათა სახელით წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი უნდა დარჩეს განუხილველად.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 401-ე მუხლის პირველი, მე-2 ნაწილებით, 396-ე მუხლის მე-3 ნაწილით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. ნ. მ-ის მიერ, როგორც საკუთარი, ისე ხ. ა-ის, დ. ე-ის, ი. დ-ის, ე. ჩ-ის, მ. ბ-ის, მ. ხ-ის, დ. ს-ის, ც. მ-ის, რ. გ-ის, თ. ღ-ის, ნ. ფ-ის, მ. დ-ის, ლ. კ-ას, ე. შ-ას, ი. მ-ის, მ. ბ-ის, დ. ს-ის, რ. მ-ის, ა. ყ-ის, ხ. მ-ის, ლ. გ-ის, მ. ს-ის, მ. მ-ის, მ. (ნ.) შ-ის, გ. მ-ის, მ. ზ-ის, ე. ჭ-ის, ლ. თ-ის, რ. ტ-ის, მ. ჭ-ის, ლ. შ-ის (შ-ის), ა. ლ-ის, მ. ყ-ისა და ა. ი-ის სახელით წარმოდგენილი საკასაციო საჩივარი თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2014 წლის 11 ივლისის განჩინებაზე დარჩეს განუხილველად.

2. საკასაციო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.

მოსამართლე ბ. ალავიძე