1. თუ დაცულია ამ კანონის 32-ე მუხლის პირველი−მე-3 პუნქტების დებულებები, საგადახდო მომსახურების პროვაიდერი ვალდებულია გადამხდელს აუნაზღაუროს არაავტორიზებული გადახდის ოპერაციის თანხა ამ მუხლის შესაბამისად, დაუყოვნებლივ, მაგრამ არაუგვიანეს იმ დღის მომდევნო სამუშაო დღის ბოლომდე, როდესაც აღნიშნულის შესახებ პროვაიდერისთვის ცნობილი გახდა ან მან მიიღო შეტყობინება. საგადახდო ანგარიშის არსებობის შემთხვევაში გადამხდელის საგადახდო მომსახურების პროვაიდერი ვალდებულია აღადგინოს დადებეტებული საგადახდო ანგარიში იმ მდგომარეობაში, რომელშიც ის იქნებოდა არაავტორიზებული ოპერაცია რომ არ შესრულებულიყო.
2. ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ საგადახდო ანგარიშზე დაკრედიტებულ თანხაზე სადეპოზიტო სარგებლის თარიღი უნდა იყოს არაუგვიანეს ანგარიშის დადებეტების თარიღისა.
3. პროვაიდერს არ ეკისრება გადამხდელისთვის ანაზღაურების ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებული ვალდებულება, თუ მას აქვს მომხმარებლის მიერ თაღლითური ქმედების განხორციელების ან ამ კანონის 30-ე მუხლით განსაზღვრული ერთი ან ერთზე მეტი ვალდებულების განზრახვით ან უხეში გაუფრთხილებლობით დარღვევის შესახებ საფუძვლიანი ეჭვი.
4. თუ გადახდის ოპერაცია ინიციირებულია გადახდის ინიციირების მომსახურების პროვაიდერის საშუალებით, ანგარიშის მომსახურე საგადახდო მომსახურების პროვაიდერი ვალდებულია გადამხდელს აუნაზღაუროს არაავტორიზებული გადახდის ოპერაციის თანხა დაუყოვნებლივ, მაგრამ არაუგვიანეს იმ დღის მომდევნო სამუშაო დღის ბოლომდე, როდესაც აღნიშნულის შესახებ ანგარიშის მომსახურე პროვაიდერისთვის ცნობილი გახდა ან მან მიიღო შეტყობინება. ანგარიშის მომსახურე საგადახდო მომსახურების პროვაიდერი ვალდებულია აღადგინოს დადებეტებული საგადახდო ანგარიში იმ მდგომარეობაში, რომელშიც ის იქნებოდა არაავტორიზებული ოპერაცია რომ არ შესრულებულიყო, გარდა ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა.
5. თუ არაავტორიზებული გადახდის ოპერაციისთვის პასუხისმგებელია გადახდის ინიციირების მომსახურების პროვაიდერი, ის ვალდებულია ანგარიშის მომსახურე საგადახდო მომსახურების პროვაიდერს, ამ უკანასკნელის მოთხოვნის საფუძველზე, დაუყოვნებლივ აუნაზღაუროს გადამხდელისთვის ამ მუხლის მე-4 პუნქტის შესაბამისად ანაზღაურებული თანხა, აგრეთვე ანაზღაურებასთან დაკავშირებული ზიანი, ასეთის არსებობის შემთხვევაში. ამ შემთხვევაში გადახდის ინიციირების მომსახურების პროვაიდერს, ამ კანონის 32-ე მუხლის მე-5 პუნქტის შესაბამისად, ანგარიშის მომსახურე საგადახდო მომსახურების პროვაიდერის წინაშე ეკისრება მტკიცების ტვირთი.
6. გადამხდელი პასუხისმგებელია მოპარული ან დაკარგული საგადახდო ინსტრუმენტით ან მისი უკანონო მითვისებით ან უკანონო გამოყენებით გამოწვეული, არაავტორიზებული ოპერაციის შედეგად წარმოშობილი ზიანისთვის არაუმეტეს 100 ლარისა, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც შესრულებულია შემდეგი პირობებიდან ერთ-ერთი:
ა) საგადახდო ინსტრუმენტის მოპარვის, დაკარგვის, უკანონო მითვისების მომხმარებლის მიერ აღმოჩენა შეუძლებელი იყო ოპერაციის განხორციელებამდე;
ბ) დაკარგვა გამოწვეული იყო საგადახდო მომსახურების პროვაიდერის, მისი აგენტის ან/და აუთსორსინგული კომპანიის მოქმედებით ან უმოქმედობით.
7. თუ მომხმარებელი პასუხისმგებელია ამ მუხლის მე-6 პუნქტის შესაბამისად არაუმეტეს 100 ლარისა, ანგარიშის აღდგენა უნდა მოხდეს იმავე პუნქტის შესაბამისად პროვაიდერის მიერ განსაზღვრული ოდენობის თანხის გამოკლებით.
8. გადამხდელი სრულად აგებს პასუხს არაავტორიზებული გადახდის ოპერაციასთან დაკავშირებული იმ ზიანისთვის, რომელიც გამოწვეულია მისი თაღლითური ქმედებით, აგრეთვე მის მიერ ამ კანონის 30-ე მუხლით განსაზღვრული ერთი ან ერთზე მეტი ვალდებულების განზრახვით ან უხეში გაუფრთხილებლობით შეუსრულებლობით. ამ შემთხვევაში არ მოქმედებს ამ მუხლის მე-6 პუნქტით განსაზღვრული პასუხისმგებლობის მაქსიმალური თანხა.
9. თუ გადამხდელის საგადახდო მომსახურების პროვაიდერი არ ითხოვს მომხმარებლის ძლიერ ავთენტიფიკაციას, გადამხდელს არ ეკისრება პასუხისმგებლობა, მათ შორის, ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებული ოდენობით, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მან განახორციელა თაღლითური ქმედება. თუ მიმღები ან მიმღების საგადახდო მომსახურების პროვაიდერი არ უზრუნველყოფს მომხმარებლის ძლიერი ავთენტიფიკაციის მიღებას, ის ვალდებულია გადამხდელის საგადახდო მომსახურების პროვაიდერს აუნაზღაუროს შესაბამისი თანხა.
10. ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად პროვაიდერისთვის შეტყობინების შემდეგ, გადამხდელს არ ეკისრება პასუხისმგებლობა მოპარული ან დაკარგული საგადახდო ინსტრუმენტით ან მისი უკანონო მითვისებით ან უკანონო გამოყენებით დამდგარი ნებისმიერი ზიანისთვის, თუ ეს ზიანი გამოწვეული არ არის გადამხდელის თაღლითური ქმედებით.
11. თუ საგადახდო მომსახურების პროვაიდერი არ უზრუნველყოფს ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული შეტყობინების ნებისმიერ დროს მიღებას, გადამხდელი არ არის პასუხისმგებელი მოპარული ან დაკარგული საგადახდო ინსტრუმენტით ან მისი უკანონო მითვისებით ან უკანონო გამოყენებით დამდგარი ნებისმიერი ზიანისთვის, თუკი ეს ზიანი გამოწვეული არ არის გადამხდელის თაღლითური ქმედებით.
საქართველოს 2022 წლის 9 სექტემბრის კანონი №1800 – ვებგვერდი, 23.09.2022
რედაქციის ისტორია
მოქმედი რედაქცია დადგენილია 09.09.2022-ის აქტით. ცვლილება შევიდა 1-ჯერ.
- 09.09.2022 კანონი №1800
წინა რედაქცია (12.06.2012 მდგომარეობით) — ცვლილებები
მუხლი 33. მომხმარებლისა და პროვაიდერის ვალდებულებები არაავტორიზებულ გადახდის ოპერაციასთან დაკავშირებით 1. თუ დაცულია ამ კანონის 32-ე მუხლის პირველი−მე-3 პუნქტების დებულებები, საგადახდო მომსახურების პროვაიდერი ვალდებულია გადამხდელს აუნაზღაუროს არაავტორიზებული გადახდის ოპერაციის თანხა, თ ამ მუხლის შესაბამისად, დაცუყოვნებლივ, მაგრამ კარაუგვიანონეს იმ დღის 32-მომდევნო სამუხლშაო დღის ბოლომდებ, როდესაც აღნიშნულის შესახებ პროვაიდერისთვის ცნობი,ლი გარხდა ან მან მუხლის მიღო შე-3 პუნქტყობით ნება. საგადახდო ანგარიშის აზღვრულსებობის შემთხვევაში გადამხდელის სა.გადახდო მომხმსახურებლისთ პროვაის დერი ვასლდებულია ნაზღაურდგინოს დადებეტებული თსანგადახის დო ანგარიში იმ მდგომარენობა განში, რომელშიც ის იქნებოდაზღ არაავტორიზებული ოპერაცია რომ არ შესრულებულიყო. 2. ამ მუხლის მპირვე-2 და მე-4ლი პუნქტებით გათვალის შწინებულ საბგამისდახდ. 2. ო ანგარიშზე დამხკრედიტებული პ თასუნხაზე სადეპოზიტო სმარგებელის თა მრიღი უნდა იყოპს არაულგვიანეს ანგარიშის დაკდებეტების თარგულიღისა. 3. პროვაიდერს არ ეკისრება გადამხდო ელინსტრთვის ანაზღაურების ამ მუხლის პირველი პუნქტით გან მთვალისწინებუკლი ვანლდებულება, თუ მას აქვს მონო მხმარებლის მიერ თვაღლითური ქმედების განხორციელებითს ან უამ კანონოის 30-ე მუხლით გამოყნსაზღვრული ერთი ან ერთზე მეტი ვალდებულების განზრახვით ან უხეში გამუფრთხილებლოწბით დარღვევის შესახებ საფუძვლი, ანი ეჭვი. 4. თუ გადახდის ოპერაქცია ინიციირთვებულოია გადახდის ტინიციირების მომსახურებიტს პროვაიდერის საზშუალე გბით, ანგარიშის მომსახურე საგადახდო მომსახურცების პროვაიდერი ვალდებულია გადამხდელს აუნაზღაუროს არაავტორიზებული გადახდის ოპერაციის შეთანხა დაუყოვნებლივ, მაგრად წმ არაუგვიანეს იმ დღის მომდევნო სამუშაო დღის ბოლომდე, როდესაც აღნიშნული ზის შესახებ ანგარიშის მომსახურე პროვაიდერისთვის ცნობილი გახდა ან მან მიიღო შეტყობინება. ანგარიშის მომსახურე საგადახდო მომსახურეტბის პროვაიდერი ვალდებულია აღადგინოს 100 დადებეტებული საგადახდო ანგარიში იმ მდგომარეობაში, რომელშიც ის იქნებოდა არაავტორიზებული ოპერაცია რომ არ შესრულებულიყო, გარდა ამ მუხლის მე-3 პუნქტით განსაზღთვრალისწინებული შემთხვევისა. ამ პ5. თუნქ არაავტორის მიზნებული გადახდის ოპერაციისთვის პასუხინტსმგერბელია გადახდის ინიციირეტბის მომსახურეშბის პროვაიდეორი, ის ვალდებულით გა ანგარიშის მომსახურე საგადახდო მომსახურცების პროვაიდერს, ამ უკანასკნელის მოთხოვნის საფუძვებლზე, დაუყოვნებლივ აუნაზღაუროპს გადამხდერლისთვის აცმ მუხლის მე-4 პუნქტის შესაბამისაქდ ანაზღაურებული თანხა, აგრეთვე ანაზღაურებასთან დაკავშირებულოი ზიანი, ას ტერთიტოს არსებობის შემთხვევაზში. ამ შემთხვევაში განდახორდის ინიციირელების მომსახულრების პროვაიდერს, ამ კანონითვს 32-ე მუხლის მე-5 პუნქტის შესაბამისად, თუ ანგარიშის მომსაქხურე საგადახდო მომსახურთველბის პროვაიდერის წინაშე ეკი გსრება მოშტკიცების ტვირთი. 6. გადამხდელი პასუხისმგებელია მოპარული ან დაკარგული საგადახდო ინსტრუმენტით ან მისი უკანონო მითვისებით ან უკანონო გამოყენებით განხმოწვეული, არცაავტორიზებული ოპერაციის შედეგად წარმოშობილი ზიანტეისთვის არნაუმეტგვეს 100 ლარისა, გარდა იმ შეკუმთხვნევისა, როდესაქც შესრულებულია შემდეგი პირობებიდან ერთვ-ელრთი: ა) საგადახდო ინსტრუმენტის მოქპალაქერვის, სდაქკარგვის, უკანონო მითვისების მომხმარებლის მიერ აღმოჩენა შეუძლებელი რიყო ოპეგრაციისტ განხორცირელებამდე; ბ) დაკარგვა გამოწვეული ურიყო საგადიახდო მომსახულრების პროვაიდერის, მისი აგენტის აქნ/დარ აუთველსორსინგული კომპანიის მონქმედებლით ან უმოქმედობით გა. 7. თვუ მომხმარებელი პასწუხინსმგებუელ სხვა ორგანიზაცი ამ მუხლ წარის მოე-6 პუნაქტის შესაბამნის, ად აროაუმეტეს 100 ლიც არისა, ანგარიშის აღდგენა უნდა მოხდეს იმავე პუნქტის შესაბამისად პროვაიდერის მიერ განსაზღვრული პოდენობირს თანხის გამოკლებით. 38. გადამხდელი სრულად აგებს პასუხს არაავტორიზებული გადახდის ოპერაციასთან დაკავშირებული იმ ზიანისთვის, რომელიც გამოწვეულია მისი დთანაშაუღლებითურივი ქმედებით, ასგრეთვე მის მიერ ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული ერთი ან ერთზე მეტი ვალდებულებების განზრახვით ან დაუდხევში გაუფრთხილებლობით შეუსრულებლობით. 4. გადამ შემთხვევაში არ მოქმედებს ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გარ ნსაზღვრულის პასუხისმგებელობის მოპარულქსი, დმაკარგული, უკანონოდ მრი თვისებული ანხა. 9. თუკ განონოდ გამოყხდენებულის საგადახდო ინმომსტრახუმრენტბის, პროვასიდერი არ ითხოვეს მომხმარებლის მძლიერ სავთენტიფიკაციას, გადამხდო ინელსტ არ უმენტკის უსაფრთხოება პასუხის ზომგებლობა, მათ შორის, ან პერმ მუხლისო მე-6 პუნქტიფთ გათვალიცსწირნებული უსოდენობით, გაფრდა იმ შემთხოვებვისა, როდესაშუც მან განახორციელა თაღლითური ქმედება. თუ მიმღები ს დაუცვნ მიმღელობით ს საგადახდო მოწვემსახულრების პროვაიდერი აარ უზრუნვტელყოფს მომხმარიზებული ოპს ძლიერი ავთენტიფიკაციის შმიღებას, ის ვალდებულია გად წარმხდელის საგადახდოშ მომსახურებილი ზიანისთ პროვაიდერს , თუ მაუნაზღაუროპს შერსაცბამისი თა განახორციელა. 10. ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად პროვაიდერის მთვიერს შეტყობინების შემდეგ, გადამხდელს არ ეკიღსრება პასუხის შმგებლობა მოპარული ან დეაკარგ, ული საგადახდო ინსტრუმენტით ან მისი უკანონო მითვისებით ან უკანონო გამოყენებით დამდგარი ნებისმიერი ზიანისთვის, თუ ეს ზიანი გამოწვეული არ არის გადამხდელის დთანაშაუღლებრივი ან განზთურახი ქმედებით. 511. თუ საგადახდო მომსახურების პროვაიდერი არ უზრუნველყოფს ამ კანონის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული შეტყობინების ნებისმიერ დროს მიღებას, გადამხდელი არ არის პასუხისმგებელი მოპარული , დაკარგული, უკან ონოდ მითვისებული ან უკანონოდ რგამოყენებული საგადახდო ინსტრუმენტის,თ ასევენ მის მიერ ს უკაგადახდნო ინსტრუო მენტის უსაფრთხოებვის ზომებისთ ან პერსუკანონიფიცირებული უსო გაფრთხმოყების საშუალნებებისთ დაუცველობით მდგამოწვეული არაავტორიზ ნებული ოპერაციის შმიედეგად წარმოშობილი ზიანისთვის, თუკი ეს ზიანი გამოწვეული არ არის გადამხდელის დთანაშაუღლებრივი ან განზთურახი ქმედებით.