1. სატრანსპორტო შუქნიშნების დაყენებისას (მე-3 ტიპის ნებისმიერი შესრულებით, მე-9, ქვ.1 და ქვ.2 გარდა) უზრუნველყოფილი უნდა იყოს მათი სიგნალების მხედველობა მოძრაობის ნებისმიერი ზოლიდან, რომელზედაც ვრცელდება მათი მოქმედება არანაკლებ 100 მ. მანძილზე. თუ აღნიშნული პირობის შესრულება შეუძლებელია, მაშინ ამ რეგლამენტის მე-6 მუხლის მე-18 პუნქტის შესაბამისად აყენებენ 1.9 ნიშანს.
2. პირველი ტიპის (ტ.1 მარჯ., ტ.1 მარც., ტ.1 მარჯ.მარც.) შუქნიშნების დამატებითი სექციების სიგნალები და მე-9 ტიპის შუქნიშნის სიგნალი ამოცნობადი უნდა იყოს არანაკლებ 50 მ. მანძილზე. პირველი ტიპის (ტ.1 მარჯ., ტ.1 მარც., ტ.1 მარჯ.მარც.) შუქნიშნებს დამატებითი სექციების მხედველობის გაუმჯობესების მიზნით აღჭურავენ თეთრი ფერის ეკრანით მომრგვალებული კუთხეებით, რომელიც გამოდის შუქნიშნის გაბარიტებიდან 120 მმ-ით. დასაშვებია შუქნიშნის კონტურის ფორმის ეკრანი.
3. მე-3 ტიპის შუქნიშნის ნებისმიერი შესრულებით დაყენების შემთხვევაში, ამ შუქნიშანთან უახლოეს განაპირა ზოლზე ნიშნის 7.16 ან მონიშვნის 1.12 წინ გაჩერებული სატრანსპორტო საშუალებების მძღოლებისათვის უზრუნველყოფილი უნდა იყოს მათი სიგნალების მხედველობა.
4. მე-4 ტიპის შუქნიშანს ნებისმიერი შესრულებით, აყენებენ ზოლზე გასასვლელის წინ და რევერსული რეგულირების გზის მონაკვეთის ყველა ზოლის ზემოთ მთელ სიგრძეზე. ამასთან, თითოეული შუქნიშნის დაყენების ადგილიდან უზრუნველყოფილი უნდა იყოს მოძრაობის მიმართულებით შემდეგი შუქნიშნების სიგნალების მხედველობა.
5. მე-4 ტიპის შუქნიშნების ნებისმიერი შესრულებით გვირაბებში გამოყენების შემთხვევაში, მათ აყენებენ მოძრაობის ყველა ზოლზე გვირაბის დასაწყისში.
6. ქვ.1 და ქვ.2 შუქნიშნებს აყენებენ ტროტუარებზე სავალი ნაწილის ორივე მხარეს, ხოლო გამყოფი ზოლის ან ამაღლებული უსაფრთხოების კუნძულის არსებობისას მათზეც, თუ ერთი მიმართულებით მოძრაობის ორ ზოლზე მეტია (დანართი №3, სურათი გ.24 - ა).
7. ქვეითთა შუქნიშნის დაყენების შემთხვევაში, მათი სიგნალების მხედველობა ქვეითების მიერ უზრუნველყოფილი უნდა იყოს გზის სავალი ნაწილის საწინააღმდეგო მხრიდან.
8. რეგულირებულ გზაჯვარედინებზე განთავსებული ქვეითთა ყველა გადასასვლელი აღიჭურვება ქვეითების შუქნიშნებით.
9. შუქნიშნის დაყენების სიმაღლე კორპუსის ქვედა კიდიდან სავალი ნაწილის ზედაპირამდე (დანართი №3, სურათი გ.23), გარდა სატრანსპორტო შუქნიშნების მე-3 ტიპის ნებისმიერი შესრულებით, მე-5 და მე-9 ტიპებისა შეადგენს:
ა) სავალი ნაწილის ზემოთ დაყენების შემთხვევაში 5-დან 6 მ-მდე. დასაშვებია სავალი ნაწილის ზევით შუქნიშნის 6-დან 8 მ-მდე დაყენება ამ რეგლამენტის მე-15 მუხლის მე-19 პუნქტით გათვალისწინებული მოთხოვნის შესრულებისათვის;
ბ) სავალი ნაწილის გვერდზე დაყენებისას - 2-დან 3 მ-მდე, მე-3 ტიპის შუქნიშნის ნებისმიერი შესრულებით, მე-9 ტიპის - 1.5-დან 2 მ-მდე, მე-5 ტიპის შუქნიშნის - 2-დან 4 მ-მდე, ქვეითების შუქნიშნების - 2-დან 2.5 მ-მდე.
10. ერთ საყრდენზე დაყენებული და ერთი მიმართულებით მოძრავი საგზაო მონაწილეებისაკენ მიმართული სხვადასხვა ტიპის შუქნიშნებს ერთმანეთის მიმართ განათავსებენ ვერტიკალურად შემდეგი თანმიმდევრობით (ქვემოდან ზევით): მე-3 ტიპი ნებისმიერი შესრულებით, ქვ.1 და ქვ.2, პირველი ტიპი (ტ.1 მარჯ., ტ.1 მარც., ტ.1 მარჯ.მარც.) ან მე-2 და მე-5 ტიპები (დანართი №3, სურათი გ.23).
11. შუქნიშნის დასამაგრებლად გამოყენებულ საყრდენ კონსტრუქციებს დგამენ გზის სავალი ნაწილის მიღმა. მათი ელემენტები, რომლებიც განთავსებულია სავალი ნაწილის ზემოთ, არ უნდა იყოს ამ მუხლის მე-9 და მე-10 პუნქტების მიხედვით სავალი ნაწილის ზემოთ განთავსებული შუქნიშნის კორპუსის ქვედა ნაწილის ქვემოთ.
12. დაშორება სავალი ნაწილის ნაპირიდან სავალი ნაწილის გვერდზე დაყენებულ შუქნიშნამდე უნდა შეადგენდეს 0.5-დან 2 მ-მდე.
13. დაშორება სავალი ნაწილის ახლო ნაპირიდან სავალი ნაწილის ზემოთ დაყენებულ შუქნიშნამდე უნდა იყოს არანაკლებ 4 მ. (დანართი №3, სურათი გ.23).
14. ქვეითთა შუქნიშნის სიგნალების მხედველობის უზრუნველყოფის მიზნით მისი დაყენება დასაშვებია სავალი ნაწილის ნაპირიდან 5 მ. მანძილზე.
15. დაშორება ქვეითთა შუქნიშნიდან ქვეითად გადასასვლელის საზღვრამდე არ უნდა იყოს 1 მ-ზე ნაკლები (დანართი №3, სურათი გ.18).
16. ერთ გზაზე არსებული სატრანსპორტო შუქნიშნების დაყენების სიმაღლე და სავალი ნაწილიდან დაშორება შეძლებისდაგვარად უნდა იყოს ერთნაირი.
17. შუქნიშანი განთავსდება ტრამვაის ან ტროლეიბუსის საკონტაქტო სადენებიდან არანაკლებ 1 მ-ის მანძილზე.
18. სატრანსპორტო შუქნიშნები (გარდა, პირველი ტიპის (ტ.1 ჰორიზ.) შუქნიშნისა) იდგმება გზაჯვარედინის წინ სავალი ნაწილის გვერდზე ან სავალი ნაწილის ზემოთ (გარდა, მე-3 და მე-6 ტიპის ნებისმიერი შესრულებით და მე-10 ტიპის შუქნიშნებისა). პირველი ტიპის (ტ.1 ჰორიზ.) შუქნიშანი იდგმება მხოლოდ სავალი ნაწილის ზემოთ.
19. მოცემული მიმართულებით სავალი ნაწილის მარჯვნივ იდგმება შემდეგი ტიპის შუქნიშნები: პირველი ტიპის (ტ.1, ტ.1 მარჯ., ტ.1 მარჯ.მარც.), მე-2 ტიპის ისრებით „პირდაპირ“, „მარჯვნივ“, „პირდაპირ და მარჯვნივ“, მე-3 ტიპის (ტ.3 და ტ.3 მარჯ.), მე-6 ტიპის ნებისმიერი შესრულებით, მე-7, მე-8, მე-9 და მე-10 ტიპის შუქნიშნები. პირველი ტიპი (ტ.1 მარც.), მე-2 ტიპი ისრებით „მარცხნივ“ ან „პირდაპირ და მარცხნივ“ და მე-3 ტიპი (ტ.3 მარც.) იდგმება მარცხნივ გამყოფ ზოლზე, მიმმართველ კუნძულზე ან უსაფრთხოების კუნძულზე, ცალმხრივი მოძრაობისას - გზიდან მარცხნივ.
20. ორმხრივმოძრაობიან გზებზე გზაჯვარედინის წინ გამყოფი ზოლის არარსებობის შემთხვევაში, მიმმართველ კუნძულებზე ან უსაფრთხოების კუნძულებზე დასაშვებია პირველი ტიპის (ტ.1 მარც.) შუქნიშნის დაყენება მარჯვნივ, თუ დასახლებულ პუნქტებში მოცემული მიმართულებით მოძრაობის არაუმეტეს სამი ზოლია (დაუსახლებელ პუნქტებში არანაკლებ ორი). წინააღმდეგ შემთხვევაში, პირველი ტიპის (ტ.1 მარც.), მე-2 ტიპის ისრებით „მარცხნივ“, „პირდაპირ“ ან „პირდაპირ და მარცხნივ“ შუქნიშნებს განათავსებენ სავალი ნაწილის ზემოთ.
21. თუ შუქნიშნის ობიექტის მუშაობის რეჟიმი ითვალისწინებს სხვადასხვა ხანგრძლივობებს ან/და შუქნიშნის სიგნალების თანმიმდევრობებს მოძრაობის თითოეული ზოლისათვის, მაშინ მე-2 ტიპის შუქნიშანს აყენებენ შესაბამისი მოძრაობის ზოლის ზემოთ.
22. მე-5 ტიპის შუქნიშანს აყენებენ სამარშრუტო სატრანსპორტო საშუალებებისთვის სპეციალურად გამოყოფილი ზოლის მარჯვნივ ან ზემოთ. ტრამვაის მოძრაობის რეგულირებისას დასაშვებია ხაზებს შორის მე-5 ტიპის შუქნიშნის დაყენება.
23. მე-7 ტიპის შუქნიშნის დაყენება დასაშვებია ამაღლებულ ცენტრალურ კუნძულზე, უსაფრთხოების კუნძულზე ან გზაჯვარედინის ცენტრის ზემოთ.
24. პირველი ტიპის ნებისმიერი შესრულებით და მე-2 ტიპის შუქნიშნები, რომლებიც სავალი ნაწილის გვერდითაა განთავსებული დუბლირდება. დუბლირებული შუქნიშანი იდგმება გზაჯვარედინებზე ან უშუალოდ მის შემდეგ, მძღოლების მიერ შუქნიშნის სიგნალების მხედველობის გაუმჯობესების მიზნით. გამყოფი ზოლის, მიმმართველი კუნძულების, უსაფრთხოების კუნძულების არსებობისას დუბლირებულ შუქნიშნებს (გარდა პირველი ტიპის (ტ.1 მარჯ.), მე-2 ტიპის ისრით „მარჯვნივ“) აყენებენ გზაჯვარედინებზე, მის შემდეგ სავალ ნაწილებს შორის ან გზაჯვარედინის მარცხნივ. ამასთან, დუბლირებული შუქნიშნის დაყენება გზაჯვარედინის შემდეგ მარცხნივ დასაშვებია, თუ შემხვედრი მიმართულებით სავალ ნაწილს აქვს მოძრაობის არაუმეტეს სამი ზოლი, ხოლო მოძრაობის ინტენსივობა ყოველ ზოლზე შეადგენს არანაკლებ 500 ავტ\სთ. პირველი ტიპის (ტ.1 მარჯ.) და მე-2 (ისრით „მარჯვნივ“) ტიპის შუქნიშნები დუბლირდებიან, თუ მარჯვნივ მოხვევა ხორციელდება ორი და მეტი ზოლიდან. დუბლირებულ შუქნიშანს აყენებენ გზაჯვარედინზე ან უშუალოდ მის შემდეგ სავალ ნაწილებს შორის ან მარჯვნივ. შუქნიშნის მარჯვნივ დაყენების შემთხვევაში, თანმხვედრი მიმართულებით მოძრაობის ზოლი უნდა იყოს არაუმეტეს სამისა, ხოლო მოძრაობის ინტენსივობა თითოეულ ზოლზე უნდა შეადგენდეს არაუმეტეს 500 ავტ/სთ. გამყოფი ზოლის, ამაღლებული მიმმართველი კუნძულების ან ამაღლებული უსაფრთხოების კუნძულების არარსებობისას დუბლირებულ შუქნიშანს აყენებენ უშუალოდ გზაჯვარედინის შემდეგ: პირველი ტიპის (ტ.1 მარჯ.) ან მე-2 ტიპის (ისრით „მარჯვნივ“) - მარჯვნივ, დანარჩენს მარცხნივ იმ შემთხვევაში თუ მოცემული მიმართულებით მოძრაობის ზოლი არ აჭარბებს სამს, ხოლო მოძრაობის ინტენსივობა თითოეულ ზოლზე შეადგენს არაუმეტეს 500 ავტ/სთ (დანართი №3, სურათი გ.24 - ა).
25. ამ მუხლის 24-ე პუნქტში ჩამოთვლილი პირობების შესრულების შეუძლებლობისას შუქნიშნებს (გარდა მე-3 ტიპის ნებისმიერი შესრულებით) აწყობენ სავალი ნაწილის ზემოთ (დანართი №3, სურათი გ.24 - ბ).
26. სავალი ნაწილით ზემოთ განთავსებული შუქნიშნები დასაშვებია არ დუბლირდებოდე