1. სანაპირო სახელმწიფომ ხელი უნდა შეუწყოს განსაკუთრებულ ეკონომიკურ ზონაში ცოცხალი რესურსების ოპტიმალური გამოყენების მიზანს, 61-ე მუხლის შეუზღუდავად.
2. სანაპირო სახელმწიფო განსაზღვრავს განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონის ცოცხალი რესურსების რეწვის საკუთარ შესაძლებლობას. იმ შემთხვევაში, თუ სანაპირო სახელმწიფოს არ აქვს მთლიანი ნებადართული რაოდენობის რეწვის შესაძლებლობა, მან, შეთანხმებების ან სხვა გარიგებების საფუძველზე და მე-4 პუნქტში მითითებული წესებისა და პირობების, კანონებისა და წესების შესაბამისად, სხვა სახელმწიფოებს უნდა მისცეს წვდომა რეწვის ნებადართული მოცულობის აუთვისებელ ნაწილზე, განსაკუთრებით 69-ე და 70-ე მუხლების დებულებების გათვალისწინებით, განსაკუთრებით ამ დებულებებში ნახსენებ განვითარებად სახელმწიფოებთან მიმართებით.
3. სხვა სახელმწიფოებისთვის თავის განსაკუთრებულ ეკონომიკურ ზონაში წინამდებარე მუხლის შესაბამისად წვდომის მიცემისას, სანაპირო სახელმწიფომ უნდა გაითვალისწინოს ყველა შესაბამისი ფაქტორი, რაც მოიცავს, inter alia, შესაბამისი სანაპირო სახელმწიფოს ეკონომიკისა და მისი სხვა ეროვნული ინტერესებისთვის ამ არეალის ცოცხალი რესურსების მნიშვნელობას, 69-ე და 70-ე მუხლების დებულებებს, სუბრეგიონში ან რეგიონში განვითარებადი სახელმწიფოების მიერ რესურსების აუთვისებელი ნაწილის რეწვის მოთხოვნებს და ეკონომიკის დაზიანების მინიმიზაციის აუცილებლობას იმ სახელმწიფოებში, რომელთა მოქალაქეებიც ჩვეულებითად თევზაობდნენ ამ ზონაში ან რომლებმაც მნიშვნელოვანი ძალისხმევა გასწიეს მარაგების კვლევისა და იდენტიფიცირებისთვის.
4. სხვა სახელმწიფოების მოქალაქეებმა, რომლებიც ახორციელებენ თევზჭერას განსაკუთრებულ ეკონომიკურ ზონაში, უნდა დაიცვან სანაპირო სახელმწიფოს კანონმდებლობითა და წესებით დადგენილი შენარჩუნებული ზომები და სხვა პირობები. ეს კანონები და წესები უნდა შეესაბამებოდეს წინამდებარეს კონვენციას და შეიძლება ეხებოდეს, inter alia, შემდეგ საკითხებს:
(a) მეთევზეების, თევზსაჭერი გემებისა და აღჭურვილობის ლიცენზირებას, მათ შორის საფასურისა და ანაზღაურების სხვა ფორმების გადახდას, რომელიც განვითარებადი სანაპირო სახელმწიფოების შემთხვევაში შეიძლება მოიცავდეს ადეკვატურ კომპენსაციას თევზჭერის ინდუსტრიასთან დაკავშირებული დაფინანსების, აღჭურვილობისა და ტექნოლოგიების სფეროში;
(b) რეწვას დაქვემდებარებული სახეობების განსაზღვრას და რეწვის კვოტების დადგენას, იქნება ეს კონკრეტული მარაგების თუ მარაგების ჯგუფების, თითოეული გემისთვის გარკვეული პერიოდის განმავლობაში ნებადართული რეწვის თუ ნებისმიერი სახელმწიფოს მოქალაქეებისთვის განსაზღვრული პერიოდის განმავლობაში ნებადართული რეწვის მიმართ;
(c) თევზჭერის სეზონებისა და არეალების, აღჭურვილობის ტიპების, ზომებისა და რაოდენობის, ასევე გამოსაყენებელი თევზსაჭერი გემების ტიპების, ზომებისა და რაოდენობის მოწესრიგებას;
(d) რეწვას დაქვემდებარებული თევზისა და სხვა სახეობების ასაკისა და ზომის დადგენას;
(e) თევზსაჭერი გემებისგან მოთხოვნილი ინფორმაციის დაზუსტებას, მათ შორის, მოპოვებისა და ძალისხმევის სტატისტიკას და გემის პოზიციის შესახებ ანგარიშებს;
(f) სანაპირო სახელმწიფოს ნებართვითა და კონტროლის ქვეშ, თევზჭერის კონკრეტული კვლევითი პროგრამების ჩატარების მოთხოვნას და ასეთი კვლევის ჩატარების მოწესრიგებას, მათ შორის, რეწვის ნიმუშების აღებას, ნიმუშების განკარგვას და დაკავშირებული სამეცნიერო მონაცემების შესახებ ინფორმაციის მიწოდებას;
(g) სანაპირო სახელმწიფოს მიერ ასეთ გემებზე დამკვირვებლების ან სტაჟიორების განთავსებას;
(h) ასეთი გემების მიერ სანაპირო სახელმწიფოს ნავსადგურებში დაჭერილი თევზის მთლიანად ან ნაწილობრივ განთავსებას;
(i) ერთობლივ საწარმოებთან ან სხვა თანამშრომლობით ღონისძიებებთან დაკავშირებულ პირობებს;
(j) მოთხოვნებს პერსონალის მომზადებისა და თევზჭერის ტექნოლოგიების გადაცემისთვის, მათ შორის, სანაპირო სახელმწიფოს მიერ თევზჭერასთან დაკავშირებული კვლევის ჩატარების შესაძლებლობების გაძლიერებას;
(k) აღსრულების პროცედურებს.
5. სანაპირო სახელმწიფოებმა უნდა გააკეთონ სათანადო შეტყობინება შენარჩუნებასა და მართვასთან დაკავშირებული კანონებისა და წესების შესახებ.