1. იმ ადგილებში, სადაც სანაპირო ხაზი ღრმად დაწახნაგებული და შეჭრილია, ან თუ სანაპიროს გასწვრივ მის უშუალო სიახლოვეს კუნძულთა ზოლია, შეიძლება გამოყენებულ იქნეს შესაბამისი წერტილების დამაკავშირებელი სწორი საწყისი ხაზების მეთოდი, საიდანაც აითვლება ტერიტორიული ზღვის სიგანე.
2. იმ შემთხვევაში, თუ დელტის და სხვა ბუნებრივი პირობების არსებობის გამო სანაპირო ხაზი ძლიერ არასტაბილურია, შესაბამისი წერტილები შეიძლება შერჩეულ იქნეს უკიდურესი მიქცევის ხაზის ზღვის მიმართულებით განლაგებული უკიდურესი მონაკვეთის გასწვრივ და, უკიდურესი მიქცევის ხაზის შემდგომი რეგრესიის მიუხედავად, სწორი საწყისი ხაზები ძალაში დარჩება მანამ, სანამ სანაპირო სახელმწიფო არ შეცვლის მათ წინამდებარე კონვენციის შესაბამისად.
3. სწორი საწყისი ხაზების გავლებამ რაიმე ფორმით საგრძნობლად არ უნდა გადაუხვიოს სანაპირო ხაზის ზოგადი მიმართულებიდან, ხოლო ხაზების შიგნით მდებარე ზღვის არეალები საკმარისად მჭიდროდ უნდა იყოს დაკავშირებული სახმელეთო ტერიტორიასთან, რათა დაექვემდებაროს შიდა წყლების რეჟიმს.
4. სწორი საწყისი ხაზები არ უნდა გაივლოს უკიდურესი მიქცევის ამაღლებებამდე და ასეთი ამაღლებებიდან, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მათზე აშენებულია შუქურები ან მუდმივად ზღვის დონის მაღლა მყოფი მსგავსი ნაგებობები, ან გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ასეთ ამაღლებებამდე და ასეთი ამაღლებებიდან საწყისი ხაზების გავლებას მოპოვებული აქვს საყოველთაო საერთაშორისო აღიარება.
5. იმ შემთხვევაში, თუ პირველი პუნქტის შესაბამისად გამოიყენება სწორი საწყისი ხაზების მეთოდი, კონკრეტული საბაზისო ხაზების დადგენისას შეიძლება გათვალისწინებულ იქნეს შესაბამისი რეგიონისთვის დამახასიათებელი ეკონომიკური ინტერესები, რომელთა რეალურობა და მნიშვნელობა აშკარად დასტურდება ხანგრძლივი გამოყენებით.
6. სახელმწიფოს არ შეუძლია სწორი საწყისი ხაზების სისტემის გამოყენება ისეთი ფორმით, რომ სხვა სახელმწიფოს ტერიტორიული ზღვა მოწყვიტოს ღია ზღვისგან ან განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონისგან.