გადაწყვეტილება

საქმე №3/677-18

გადაწყვეტილება

საქართველოს სახელით

27 სექტემბერი, 2018 წელი ქ. თბილისი

თბილისის საქალაქო სა-ამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგია

მოსამართლე დ----- წ--------–-

სხდომის მდივანი ს--–---- დ----------

მოსარჩელე - მი----------- სტ-------

წარმომადგენელი - თა---- კი-–-----

მოპა-უხე - საქართველოს პრეზიდენტი

წარმომადგენელი - ფი----- ზი-----–---–-

მოპა-უხე - საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭო

წარმომადგენელი - ხა---- შე---–---

მესამე პირი (16.1) - სსიპ საერთო სა-ამართლოების დეპარტამენტი

წარმომადგენელი - ბე---- გო----–---–-

დავის საგანი - ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობა, ახალი ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის დავალება, ქმედების განხორციელების დავალება

აღწერილობითი ნაწილი

1. სა-არჩელო მოთხოვნა

1.1. ბათილად იქნეს ცნობილი „ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მ-----------–-- მ. სტ-------ს თანამდებობიდან გათავისუფლების შესახებ“ საქართველოს პრეზიდენტის 2--- წლის 2-------------- №7-- ბრძანებულება;

1.2. საქართველოს იუსტიციის უმაღლეს საბჭოს დაევალოს ახალი ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემა, რომლითაც მოსარჩელე მი----------- სტ------- ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მ-----------–-- თანამდებობიდან გათავისუფლებულად ჩაითვლება ვადის გა-ვლის საფუძვლით 2--- წლის 1-----------;

1.3. დაევალოს იუსტიციის უმაღლეს საბჭოს, მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს სა-არგებლოდ, მისი თანამდებობიდან გათავისუფლების დღიდან - 2--- წლის 2-----------------, 2--- წლის 1----------- მიუღებელი ხელფა-ის სახით ზიანის ანაზღაურება 1------ ლარის ოდენობით;

 

2. მოპა-უხეების და მესამე პირის პოზიცია

2.1. მოპა-უხე - საქართველოს პრეზიდენტი არ დაეთანხმა სარჩელს, მისმა წარმომადგენელმა განმარტა, რომ სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი გამოცემულია კანონის შესაბამისად და არ არსებობს მისი ბათილად ცნობის და სარჩელის დაკმაყოფილების საფუძველი.

2.2. მოპა-უხე - საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭო არ დაეთანხმა სა-არჩელო მოთხოვნებს, მისმა წარმომადგენელმა განმარტა, რომ სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი გამოცემულია საქართველოს კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით და არ არსებობს მისი ბათილად ცნობის საფუძვლები, რის გამოც ითხოვა სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა.

2.3. მესამე პირმა - სსიპ საერთო სა-ამართლოების დეპარტამენტმა მხარი დაუჭირა მოპა-უხეთა პოზიცია-.

 

3. დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებები

 

3.1. მოსარჩელე მი----------- სტ------- 1--- წლის 1-----------, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულებით დაინიშნა ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მ-----------–-- თანამდებობაზე.

საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს 2----–-–-- 1------------ გადაწყვეტილებით, დისციპლინური დევნა აღიძრა ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მ-----------–-- - მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს მიმართ „საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა დისციპლინური პა-უხისმგებლობისა და დისციპლინური სამართალწარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-2 მუხლის მე-2 პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტის საფუძველზე.

საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს სადისციპლინო კოლეგიის 2----–-–-- 2------------- გადაწყვეტილებით (საქმის№1---), ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მოსამართლე - მოსარჩელე მი----------- სტ------- ცნობილი იქნა ბრალეულად „საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა დისციპლინური პა-უხისმგებლობისა და დისციპლინური სამართალწარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-2 მუხლის მე-2 პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული დისციპლინური გადაცდომის ჩადენისათვის და დაეკისრა დისციპლინური პა-უხისმგებლობა - მ-----------–-- თანამდებობიდან გათავისუფლება.

საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს სადისციპლინო კოლეგიის 2----–-–-- 2------------- გადაწყვეტილება, მოსარჩელე მი----------- სტ-------მ კანონით დადგენილი წესით გაა-აჩივრა საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოში, თუმცა საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს 2--- წლის 2---------- გადაწყვეტილებით, საჩივარი არ დაკმაყოფილდა და უცვლელად დარჩა საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს სადისციპლინო კოლეგიის 2----–-–-- 2------------- გადაწყვეტილება.

მოსარჩელე მი----------- სტ-------მ, საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს სადისციპლინო კოლეგიის 2----–-–-- 2------------- გადაწყვეტილება და საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს 2--- წლის 2---------- გადაწყვეტილება 2--- წლის თებერვალში გაა-აჩივრა ქ. თბილისის ისანი-სამგორის რაიონულ სა-ამართლოში და მათი ბათილად ცნობა მოითხოვა.

ქ. თბილისის ისანი-სამგორის რაიონულ სა-ამართლოს 2--- წლის 1---------- განჩინებით, მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს სარჩელი გადაეგზავნა საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო კოლეგია-.

საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო კოლეგიის 2--- წლის 1-----–---- განჩინებით, მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

მტკიცებულება, რომელსაც ეყრდნობა სა-ამართლო:

- საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს სადისციპლინო კოლეგიის 2----–-–-- 2------------- გადაწყვეტილება (ს.ფ. 103-108);

- საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო პალატის 2--- წლის 3----–---- განჩინება (ს.ფ. 20-23);

- მხარეთა ახსნა-განმარტება;

- საქმეში არსებული სხვა მტკიცებულებები;

 

3.2. საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს სადისციპლინო კოლეგიის 2----–-–-- 2------------- გადაწყვეტილების საფუძველზე, საქართველოს იუსტიციის უმაღლესმა საბჭომ, 2--- წლის 2-------------- წარდგინებით მიმართა საქართველოს პრეზიდენტს, ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მოსამართლე - მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს თანამდებობიდან გათავისუფლების თაობაზე.

 

საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს აღნიშნული წარდგინების საფუძველზე, საქართველოს პრეზიდენტმა, 2--- წლის 2-------------- გამოსცა ბრძანებულება ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მოსამართლე - მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს თანამდებობიდან გათავისუფლების შესახებ.

 

მტკიცებულება, რომელსაც ეყრდნობა სა-ამართლო:

- საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს 2--- წლის 1-------------- მიმართვა და წარდგინება (ს.ფ. 99-102);

- „ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მ-----------–-- მ. სტ-------ს თანამდებობიდან გათავისუფლების შესახებ“ საქართველოს პრეზიდენტის 2--- წლის 2-------------- №7-- ბრძანებულება (ს.ფ. 96);

- მხარეთა ახსნა-განმარტება;

- საქმეში არსებული სხვა მტკიცებულებები;

 

3.3. მოსარჩელე მი----------- სტ-------მ 2--- წლის 2------------ განცხადებით მიმართა ადამიანის უფლებათა ევროპულ სა-ამართლოს და ითხოვა საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს 2----–-–-- 1------------ გადაწყვეტილებით, მის მიმართ დაწყებულ დისციპლინურ სამართალწარმოებაში, ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის ევროპული კონვენციით მინიჭებული მისი უფლებების დარღვევის დადგენა.

 

ადამიანის უფლებათა ევროპული სა-ამართლოს 2--- წლის 2---------- გადაწყვეტილებით (განაცხადის №45729/05 საქმე „სტ------- საქართველოს წინააღმდეგ“ ), დადგინდა, რომ საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს 2----–-–-- 1------------ გადაწყვეტილებით, მის მიმართ დაწყებულ დისციპლინურ სამართალწარმოებაში, დადგინდა ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის ევროპული კონვენციის მე-6 მუხლის პირველი პუნქტის დარღვევა.

 

ამა-თან, ადამიანის ევროპულმა სა-ამართლომ, აღნიშნულ გადაწყვეტილებაში, დისციპლინური სამართალწარმოების შედეგებთან დაკავშირებული საჩივრის თაობაზე განმარტა, რომ იგი ვერ შეა-რულებდა მეოთხე ინსტანციის ფუნქცია- და შესაბამისად, კითხვის ნიშნის ქვეშ ვერ დააყენებდა ეროვნული დონის სა-ამართლო ორგანოების მიერ ფაქტებისა და სამართლებრივი საფუძვლების დადგენა-, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ეს მიგნებები შეიძლება მიჩნეული ყოფილიყო თვითნებურად ან აშკარად დაუსაბუთებლად, ხოლო წინამდებარე საქმეზე სა-ამართლომ ვერ დაინახა თვითნებობის რაიმე გამოვლინება ეროვნული სა-ამართლოების და-კვნებში.

 

მტკიცებულება, რომელსაც ეყრდნობა სა-ამართლო:

- ადამიანის უფლებათა ევროპული სა-ამართლოს 2--- წლის 2---------- გადაწყვეტილება (განაცხადის №45729/05 საქმე „სტ------- საქართველოს წინააღმდეგ“ )

- მხარეთა ახსნა-განმარტება;

- საქმეში არსებული სხვა მტკიცებულებები;

 

3.4. მოსარჩელე მი----------- სტ-------მ, ადამიანის უფლებათა ევროპული სა-ამართლოს 2--- წლის 2---------- გადაწყვეტილების საფუძველზე, 2--- წლის 2------- განცხადებით მიმართა საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო პალატა- და მოითხოვა საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო კოლეგიის 2--- წლის 1-----–---- გადაწყვეტილების გაუქმება, ახლად აღმოჩენილი გარემოებების გამო საქმის წარმოების განახლება, ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მ-----------–-- (სა-ამართლოს თავმჯდომარის) ან ტოლფა- თანამდებობაზე აღდგენა და 4-–-–-- განაცდურის ანაზღაურება.

 

საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო პალატის 2--- წლის 3----–---- განჩინებით, მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს განცხადება ახლად აღმოჩენილი გარემოებების გამო საქმის წარმოების განახლების თაობაზე დაკმაყოფილდა, გაუქმდა საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო კოლეგიის 2--- წლის 1-----–---- გადაწყვეტილება და განახლდა საქმის წარმოება.

 

საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო პალატის 2--- წლის 1-----–---- განჩინებით, მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს საჩივარი დაკმაყოფილდა, გაუქმდა საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს სადისციპლინო კოლეგიის 2----–-–-- 2------------- და საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს 2--- წლის 2---------- გადაწყვეტილებები და საქმე ხელახლა განსახილველად დაუბრუნდა საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო კოლეგია-.

 

საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო კოლეგიის 2--- წლის 2-------------- გადაწყვეტილებით შეწყდა დისციპლინური საქმის წარმოება მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს მიმართ, რაც კანონით დადგენილი წესით გაა-აჩივრა საქართველოს იუსტიციის უმაღლესმა საბჭომ, გა-აჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და წარდგენილ დისციპლინურ ბრალდებაში, მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს ბრალეულად ცნობა მოითხოვა.

 

საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისიციპლინო პალატის 2--- წლის 1------------ გადაწყვეტილებით, საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს საჩივარი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა, გაუქმდა საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო კოლეგიის 2--- წლის 2-------------- გადაწყვეტილება და მიღებული იქნა ახალი გადაწყვეტილება მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს მიმართ დისციპლინური საქმის წარმოების, ხანდაზმულობის გამო შეწყვეტის შესახებ.

 

აღნიშნულ გადაწყვეტილებაში, საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისიციპლინო პალატამ განმარტა, რომ მოცემულ შემთხვევაში, სახეზე იყო ადამიანის უფლებათა ევროპული სა-ამართლოს 2--- წლის 2---------- გადაწყვეტილების აღსრულების საკითხი დისციპლინური კუთხით მხოლოდ პროცედურულ ნაწილში. აღნიშნული მოსაზრება გაიზიარა სადისციპლინო პალატამ და სადისციპლინო კოლეგიის მიერ, მი----------- სტ-------ს მიმართ დისციპლინური საქმის წარმოების შეწყვეტა ხანდაზმულობის (და არა ბრალეული ქმედების არარსებობის) გამო სრულიად მართებულად მიიჩნია.

 

მტკიცებულება, რომელსაც ეყრდნობა სა-ამართლო:

- საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო პალატის 2--- წლის 3----–---- განჩინება (ს.ფ. 20-23);

- მხარეთა ახსნა-განმარტება;

- საქმეში არსებული სხვა მტკიცებულებები;

 

სამოტივაციო ნაწილი

 

4. შემაჯამებელი სა-ამართლო და-კვნა

საქმეში არსებული მა-ალებისა და მხარეთა ახსნა-განმარტებების მოსმენის, სარჩელის ფაქტობრივი და სამართლებრივი საფუძვლიანობის შემოწმებისა და საქმეში არსებულ მტკიცებულებათა სამართლებრივი შეფა-ების შედეგად, სა-ამართლო მივიდა იმ და-კვნამდე, რომ მი----------- სტ-------ს სარჩელი არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

5. კანონები, რომლებითაც სა-ამართლომ იხელმძღვანელა

საქართველოს კონსტიტუცია, ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაცია, ეკონომიკური, სოციალური და კულტურული უფლებების შესახებ საერთაშორისო პაქტი; ევროპის სოციალური ქარტია, „საერთო სა-ამართლოების შესახებ“ საქართველოს ორგანული კანონი, სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის დროს მოქმედი „საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა დისციპლინური პა-უხისმგებლობისა და დისციპლინური სამართალწარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონი, საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსი;

 

6. სამართლებრივი შეფა-ება

6.1. საქართველოს კონსტიტუციის 42-ე მუხლის, პირველი პუნქტი ყველა- აძლევს გარანტირებულ უფლება- თავისი უფლებებისა და თავისუფლებების და-აცავად სა-ამართლოს მიმართოს.

 

ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციის მე-6 მუხლის, პირველი პუნქტის შესაბამისად, სამოქალაქო უფლებათა და მოვალეობათა განსაზღვრისა- ან წარდგენილი ნებისმიერი სისხლისსამართლებრივი ბრალდების საფუძვლიანობის გამორკვევისა- ყველა- აქვს გონივრულ ვადაში მისი საქმის სამართლიანი და საქვეყნო განხილვის უფლება კანონის საფუძველზე შექმნილი დამოუკიდებელი და მიუკერძოებელი სა-ამართლოს მიერ.

 

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 22-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, სარჩელი შეიძლება აღიძრა- ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის ან ძალადაკარგულად გამოცხადების მოთხოვნით.

 

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-2 მუხლის პირველი ნაწილის ,,დ’’ ქვეპუნქტის თანახმად, ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტად ჩაითვლება ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ ადმინისტრაციული კანონმდებლობის საფუძველზე გამოცემული სამართლებრივი აქტი, რომელიც აწესებს, ცვლის, წყვეტს ან ადა-ტურებს პირის ან პირთა შეზღუდული წრის უფლებებსა და მოვალეობებს. ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტად ჩაითვლება აგრეთვე, ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება მის უფლებამოსილება- მიკუთვნებული საკითხის დაკმაყოფილებაზე განმცხადებლისათვის უარის თქმის შესახებ, ა-ევე ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ გამოცემული ან დადა-ტურებული დოკუმენტი, რომელსაც შეიძლება მოჰყვეს სამართლებრივი შედეგი.

 

ამრიგად, სა-ამართლო მიიჩნევს, რომ მოსარჩელის მიერ სადავოდ გამხდარი „ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მ-----------–-- მ. სტ-------ს თანამდებობიდან გათავისუფლების შესახებ“ საქართველოს პრეზიდენტის 2--- წლის 2-------------- №7-- ბრძანებულება შეიცავს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-2 მუხლის პირველი ნაწილის ,,დ’’ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ლეგალური დეფინიციის ყველა ელემენტს, რაც მისი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტად მიჩნევის საფუძველს წარმოადგენს. შესაბამისად, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-2 მუხლის პირველი ნაწილის „ა” ქვეპუნქტის შესაბამისად, დავის განხილვისა- უნდა შემოწმდეს სადავო აქტის შესაბამისობა სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის დროს მოქმედი „საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა დისციპლინური პა-უხისმგებლობისა და დისციპლინური სამართალწარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონთან და საქართველოს ზოგად ადმინისტრაციულ კოდექსთან.

 

ამა-თან, საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 23-ე მუხლის პირველი ნაწილის და 24-ე მუხლის პირველი ნაწილი მიხედვით, სარჩელი შეიძლება აღიძრა- ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემისა და ისეთი მოქმედების განხორციელების ან ისეთი მოქმედებისაგან თავის შეკავების მოთხოვნით, რომელიც არ გულისხმობს ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემა-.

ამრიგად, სა-ამართლომ ა-ევე უნდა იმსჯელოს გამომდინარეობს, თუ არა საქართველოს კანონმდებლობის მოთხოვნებიდან მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს მოთხოვნა ვადის გა-ვლის გამო მისი მ-----------–-- თანამდებობიდან გათავისუფლების თაობაზე ახალი ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის დავალება-ა და მიუღებელი ხელფა-ის სახით, ზიანის ანაზღაურება-თან დაკავშირებით.

 

6.2. საქართველოს კონსტიტუციის 29-ე მუხლის პირველი პუნქტით, საქართველოს ყველა იმ მოქალაქისათვის, რომელიც კანონის მოთხოვნებს აკმაყოფილებს, გარანტირებულია სახელმწიფო სამსახურში ნებისმიერი თანამდებობის დაკავების უფლება, ხოლო საჯარო სამსახურში მიღების პირობები განსაზღვრულია კანონით, რაც ნიშნავს იმა-, რომ საქართველოს ყველა მოქალაქე საჯარო სამსახურში მიღებისა-, თანამდებობაზე ყოფნის პერიოდში თუ საჯარო სამსახურიდან გათავისუფლების დროს დაცულია რაიმე სახის არამართლზომიერი, კანონსაწინააღმდეგო ჩარევისაგან, ხოლო ამავე კონსტიტუციის 30-ე მუხლის პირველი პუნქტის თანახმად, შრომა თავისუფალია.

 

სა-ამართლო მიუთითებს საქართველოს საკონსტიტუციო სა-ამართლოს პრაქტიკაზე, რომლის მიხედვით, საქართველოს კონსტიტუციის 29-ე მუხლი იცავს მოქალაქის უფლება- საჯარო სამსახურიდან უკანონოდ და დაუსაბუთებლად განთავისუფლებისაგან (იხ. თუნდაც საქართველოს საკონსტიტუციო სა-ამართლოს 2016 წლის 4 აგვისტოს №2/5/595 გადაწყვეტილება საქმეზე საქართველოს მოქალაქე ნათია იმნაძე საქართველოს პარლამენტის წინააღმდეგ გვ.9) კერძოდ, საქართველოს საკონსტიტუციო სა-ამართლომ აღნიშნულ გადაწყვეტილებაში კიდევ ერთხელ განმარტა, რომ საქართველოს კონსტიტუციის 29-ე მუხლის პირველი პუნქტი „იცავს მოქალაქის უფლება-, ჰქონდეს თავისუფალი წვდომა სახელმწიფო სამსახურზე, ამა-თან, გულისხმობს საჯარო სამსახურში და-აქმებული პირის თანამდებობა-თან დაკავშირებულ კონსტიტუციურ გარანტიებს - არ იქნეს დაუსაბუთებლად გათავისუფლებული სამსახურიდან, იყოს დაცული ყოველგვარი გარე ჩარევისგან“. საქართველოს კონსტიტუციის 29-ე მუხლის პირველი და მე-2 პუნქტი პირს იცავს საჯარო სამსახურიდან უკანონოდ გათავისუფლებისაგან. აღნიშნული დანაწესიდან გამომდინარე, საჯარო მოხელის სამსახურიდან გათავისუფლების მატერიალური საფუძვლები უნდა შეესაბამებოდეს კონსტიტუციით დადგენილ მოთხოვნებს.

 

ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციის 21-ე მუხლის მე-2 პუნქტისა და 23-ე მუხლის პირველი პუნქტის შესაბამისად, ყოველ ადამიანს აქვს უფლება თანაბარ საფუძველზე შევიდეს თავისი ქვეყნის სახელმწიფო სამსახურში.

 

სა-ამართლო განმარტავს, რომ საქართველოს კონსტიტუციითა და ზემოთ აღნიშნული საერთაშორისო სამართლებრივი აქტით გარანტირებული საჯარო სამსახურში თანამდებობის დაკავების უფლება, მათ შორის გულისხმობს სახელმწიფოს ვალდებულება- სათანადო, კანონიერი საფუძვლების გარეშე არ დაუშვა- თანამდებობის პირის თანამდებობიდან განთავისუფლება, რაც სახელმწიფო სამსახურში პირის შრომის უფლება- არამართლზომიერად შეზღუდავს და ა-ევე, ხელი არ შეუშალოს პირს საკუთარი პიროვნების განვითარებაში. შესაბამისად, საჯარო სამსახურში თანამდებობის დაკავების გარანტირებული უფლება არ არის აბსოლუტური და აღნიშნული უფლებით დაცული სფერო შესაძლებელია დაექვემდებაროს შეზღუდვა- კანონით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, ლეგიტიმური მიზნითა და თანაზომიერების პრინციპის დაცვით. მოცემული უფლების დაცვა არ გულისხმობს დამსაქმებლის აბსოლუტურ შეზღუდვა-, კანონით გათვალისწინებული საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში, გაათავისუფლოს და-აქმებული დაკავებული თანამდებობიდან. შესაბამისად, სა-ამართლომ, მოცემულ შემთხვევაში უნდა იმსჯელოს მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მ-----------–-- თანამდებობიდან გათავისუფლება განხორციელდა თუ არა კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით და არსებობს, თუ არა მისი თანამდებობიდან გათავისუფლების თაობაზე, სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის კანონით გათვალისწინებული საფუძვლები.

 

6.3. სა-ამართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს კონსტიტუციის 84-ე მუხლის მე-2 პუნქტის მიხედვით, მ-----------–-- ჩამოცილება საქმის განხილვისაგან, თანამდებობიდან მისი ვადამდე განთავისუფლება ან სხვა თანამდებობაზე გადაყვანა დაიშვება მხოლოდ კანონით განსაზღვრულ შემთხვევებში.

 

სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის დროს მოქმედი „საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა დისციპლინური პა-უხისმგებლობისა და დისციპლინური სამართალწარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონის პირველი მუხლის თანახმად, ეს კანონი განსაზღვრავდა საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა დისციპლინური პა-უხისმგებლობის საფუძვლებს, დისციპლინური სახდელის სახეებს, დისციპლინური სამართალწარმოებისა და მოსამართლეთათვის დისციპლინური პა-უხისმგებლობის დაკისრების წესს, საერთო სა-ამართლოებში დისციპლინური საქმეების განხილვისა და მათზე გადაწყვეტილების მიღების წესს.

 

მითითებული კანონის მე-6 მუხლის მე-2 პუნქტის შესაბამისად, საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭო დისციპლინურ დევნა- აღძრავდა საქართველოს საერთო სა-ამართლოების ყველა მ-----------–-- მიმართ ამ კანონის მე-2 მუხლის, მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული ნებისმიერი საფუძვლით, ხოლო იმავე კანონის 21-ე მუხლის პირველი პუნქტის თანახმად, საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა მიმართ დისციპლინურ საქმეებს განიხილავდა საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭო.

 

მოცემულ შემთხვევაში, საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებით დადგენილია, რომ მოსარჩელე მი----------- სტ------- 1--- წლის 1-----------, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულებით დაინიშნა ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მ-----------–-- თანამდებობაზე.

საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებით, ა-ევე დადგენილია, რომ საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს 2----–-–-- 1------------ გადაწყვეტილებით, დისციპლინური დევნა აღიძრა ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მ-----------–-- - მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს მიმართ „საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა დისციპლინური პა-უხისმგებლობისა და დისციპლინური სამართალწარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-2 მუხლის მე-2 პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ხოლო საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს სადისციპლინო კოლეგიის 2----–-–-- 2------------- გადაწყვეტილებით (საქმის№1---), ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მოსამართლე - მოსარჩელე მი----------- სტ------- ცნობილი იქნა ბრალეულად „საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა დისციპლინური პა-უხისმგებლობისა და დისციპლინური სამართალწარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-2 მუხლის მე-2 პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული დისციპლინური გადაცდომის ჩადენისათვის და დაეკისრა დისციპლინური პა-უხისმგებლობა - მ-----------–-- თანამდებობიდან გათავისუფლება.

სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის დროს მოქმედი „საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა დისციპლინური პა-უხისმგებლობისა და დისციპლინური სამართალწარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-60 მუხლის პირველი პუნქტის მიხედვით, სადისციპლინო კოლეგიის გადაწყვეტილების გადა-ინჯვა შეიძლებოდა საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოში მისი გა-აჩივრების გზით.

 

მოცემულ შემთხვევაში, საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებით დადგენილია, რომ საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს სადისციპლინო კოლეგიის 2----–-–-- 2------------- გადაწყვეტილება, მოსარჩელე მი----------- სტ-------მ კანონით დადგენილი წესით გაა-აჩივრა საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოში, თუმცა საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს 2--- წლის 2---------- გადაწყვეტილებით, საჩივარი არ დაკმაყოფილდა და უცვლელად დარჩა საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს სადისციპლინო კოლეგიის 2----–-–-- 2------------- გადაწყვეტილება.

სა-ამართლო აღნიშნავს, რომ სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის დროს მოქმედი „საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა დისციპლინური პა-უხისმგებლობისა და დისციპლინური სამართალწარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონის 741-ე მუხლის პირველი პუნქტის შესაბამისად, სადისციპლინო საბჭოს მიერ, დისციპლინური საქმის შესახებ მიღებული გადაწყვეტილება შეიძლება გა-აჩივრებულიყო მხოლოდ კა-აციის წესით საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო კოლეგიაში.

 

მოცემულ შემთხვევაში, საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებით დადგენილია, რომ მოსარჩელე მი----------- სტ-------მ, საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს სადისციპლინო კოლეგიის 2----–-–-- 2------------- გადაწყვეტილება და საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს 2--- წლის 2---------- გადაწყვეტილება 2--- წლის თებერვალში გაა-აჩივრა ქ. თბილისის ისანი-სამგორის რაიონულ სა-ამართლოში და მათი ბათილად ცნობა მოითხოვა, ხოლო ქ. თბილისის ისანი-სამგორის რაიონულ სა-ამართლოს 2--- წლის 1---------- განჩინებით, მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს სარჩელი გადაეგზავნა საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო კოლეგია-, თუმცა საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო კოლეგიის 2--- წლის 1-----–---- განჩინებით, მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

სა-ამართლო მიუთითებს სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის დროს მოქმედი „საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა დისციპლინური პა-უხისმგებლობისა და დისციპლინური სამართალწარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონის 77-ე და მე-80 მუხლებზე, რომელთა მიხედვით, მ-----------–-- თანამდებობიდან გათავისუფლების სახდელის დაკისრების შემთხვევაში, სადისციპლინო კოლეგია ან სადისციპლინო საბჭო კანონიერ ძალაში შესულ თავის გადაწყვეტილება- აღსა-რულებლად წარუდგენდა შესაბამის ორგანოს ან თანამდებობის პირს, კერძოდ, თუ საქმე ეხება საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს მოსამართლეს - საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს თავმჯდომარეს საქართველოს პრეზიდენტის წინაშე საკითხის და-აყენებლად, ყველა სხვა მოსამართლეს - საქართველოს იუსტიციის უმაღლეს საბჭოს საქართველოს პრეზიდენტის წინაშე საკითხის და-აყენებლად.

 

მ-----------–-- თანამდებობიდან გათავისუფლების შესახებ წარდგინების მიღების შემდეგ, მოსამართლეს თანამდებობიდან ათავისუფლებდა შესაბამისი ორგანო ან თანამდებობის პირი, კერძოდ საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს მოსამართლეს - საქართველოს პარლამენტი, ხოლო ყველა სხვა მოსამართლეს - საქართველოს პრეზიდენტი.

 

მოცემულ შემთხვევაში, საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებით დადგენილია, რომ საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს სადისციპლინო კოლეგიის 2----–-–-- 2------------- გადაწყვეტილების საფუძველზე, საქართველოს იუსტიციის უმაღლესმა საბჭომ, 2--- წლის 2-------------- წარდგინებით მიმართა საქართველოს პრეზიდენტს, ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მოსამართლე - მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს თანამდებობიდან გათავისუფლების თაობაზე.

 

საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს აღნიშნული წარდგინების საფუძველზე, საქართველოს პრეზიდენტმა, 2--- წლის 2-------------- გამოსცა ბრძანებულება ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მოსამართლე - მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს თანამდებობიდან გათავისუფლების შესახებ.

 

ამრიგად, სა-ამართლო აღნიშნავს, რომ სადავო „ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მ-----------–-- მ. სტ-------ს თანამდებობიდან გათავისუფლების შესახებ“ საქართველოს პრეზიდენტის 2--- წლის 2-------------- №7-- ბრძანებულება გამოცემულია სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის დროს მოქმედი „საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა დისციპლინური პა-უხისმგებლობისა და დისციპლინური სამართალწარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონით დადგენილი წესით.

 

6.4. სა-ამართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 423-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ზ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილება შეიძლება გა-აჩივრდეს ახლად აღმოჩენილ გარემოებათა გამო საქმის წარმოების განახლების მოთხოვნით, თუ არსებობს ადამიანის უფლებათა ევროპის სა-ამართლოს კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილება (განჩინება), რომელმაც დაადგინა ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის კონვენციის ან/და მისი დამატებითი ოქმების დარღვევა ამ საქმესთან დაკავშირებით, და დადგენილი დარღვევა გადა-ა-ინჯი გადაწყვეტილებიდან გამომდინარეობს.

 

მოცემულ შემთხვევაში, საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებით დადგენილია, რომ მოსარჩელე მი----------- სტ-------მ 2--- წლის 2------------ განცხადებით მიმართა ადამიანის უფლებათა ევროპულ სა-ამართლოს და ითხოვა საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს 2----–-–-- 1------------ გადაწყვეტილებით, მის მიმართ დაწყებულ დისციპლინურ სამართალწარმოებაში, ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის ევროპული კონვენციით მინიჭებული მისი უფლებების დარღვევის დადგენა, ხოლო ადამიანის უფლებათა ევროპული სა-ამართლოს 2--- წლის 2---------- გადაწყვეტილებით (განაცხადის №45729/05 საქმე „სტ------- საქართველოს წინააღმდეგ“ ), დადგინდა, რომ საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს 2----–-–-- 1------------ გადაწყვეტილებით, მის მიმართ დაწყებულ დისციპლინურ სამართალწარმოებაში, დადგინდა ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის ევროპული კონვენციის მე-6 მუხლის პირველი პუნქტის დარღვევა.

 

საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებით, ა-ევე დადგენილია, რომ მოსარჩელე მი----------- სტ-------მ, ადამიანის უფლებათა ევროპული სა-ამართლოს 2--- წლის 2---------- გადაწყვეტილების საფუძველზე, 2--- წლის 2------- განცხადებით მიმართა საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო პალატა- და მოითხოვა საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო კოლეგიის 2--- წლის 1-----–---- გადაწყვეტილების გაუქმება, ახლად აღმოჩენილი გარემოებების გამო საქმის წარმოების განახლება, ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მ-----------–-- (სა-ამართლოს თავმჯდომარის) ან ტოლფა- თანამდებობაზე აღდგენა და 4-–-–-- განაცდურის ანაზღაურება, რაც საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო პალატის 2--- წლის 3----–---- განჩინებით, დაკმაყოფილდა, გაუქმდა საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო კოლეგიის 2--- წლის 1-----–---- გადაწყვეტილება და განახლდა საქმის წარმოება, ხოლო საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისციპლინო პალატის 2--- წლის 1-----–---- განჩინებით, მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს საჩივარი დაკმაყოფილდა, გაუქმდა საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს სადისციპლინო კოლეგიის 2----–-–-- 2------------- და საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო საბჭოს 2--- წლის 2---------- გადაწყვეტილებები და საქმე ხელახლა განსახილველად დაუბრუნდა საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო კოლეგია-.

 

მოცემულ შემთხვევაში, საქმეში არსებული მტკიცებულებებით დადგენილია, რომ საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო კოლეგიის 2--- წლის 2-------------- გადაწყვეტილებით შეწყდა დისციპლინური საქმის წარმოება მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს მიმართ, რაც კანონით დადგენილი წესით გაა-აჩივრა საქართველოს იუსტიციის უმაღლესმა საბჭომ, გა-აჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმება და წარდგენილ დისციპლინურ ბრალდებაში, მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს ბრალეულად ცნობა მოითხოვა, ხოლო საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისიციპლინო პალატის 2--- წლის 1------------ გადაწყვეტილებით, საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს საჩივარი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა, გაუქმდა საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა სადისციპლინო კოლეგიის 2--- წლის 2-------------- გადაწყვეტილება და მიღებული იქნა ახალი გადაწყვეტილება მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს მიმართ დისციპლინური საქმის წარმოების, ხანდაზმულობის გამო შეწყვეტის შესახებ.

სა-ამართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისიციპლინო პალატამ, მითითებულ გადაწყვეტილებაში განმარტა, რომ მოცემულ შემთხვევაში, სახეზე იყო ადამიანის უფლებათა ევროპული სა-ამართლოს 2--- წლის 2---------- გადაწყვეტილების აღსრულების საკითხი დისციპლინური კუთხით მხოლოდ პროცედურულ ნაწილში. აღნიშნული მოსაზრება გაიზიარა სადისციპლინო პალატამ და სადისციპლინო კოლეგიის მიერ, მი----------- სტ-------ს მიმართ დისციპლინური საქმის წარმოების შეწყვეტა ხანდაზმულობის (და არა ბრალეული ქმედების არარსებობის) გამო სრულიად მართებულად მიიჩნია.

ამრიგად, სა-ამართლო აღნიშნავს, რომ მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს განცხადების საფუძველზე, ზემოთ აღნიშნული საქმის წარმოება განახლდა ადამიანის უფლებათა ევროპული სა-ამართლოს გადაწყვეტილების აღსრულების მიზნით, რომლითაც ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის ევროპული კონვენციის მე-6 მუხლის პირველი პუნქტის დარღვევა დადგინდა მხოლოდ ჩატარებული სამართალწარმოების პროცედურულ ნაწილში, ხოლო სამართალწარმოების არსებით ნაწილში ადამიანის უფლებათა ევროპულ სა-ამართლოს დარღვევა არ დაუდგენია და იმავე გადაწყვეტილებით განმარტა, რომ იგი ვერ შეა-რულებდა მეოთხე ინსტანციის ფუნქცია- და შესაბამისად, კითხვის ნიშნის ქვეშ ვერ დააყენებდა ეროვნული დონის სა-ამართლო ორგანოების მიერ ფაქტებისა და სამართლებრივი საფუძვლების დადგენა-, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ეს მიგნებები შეიძლება მიჩნეული ყოფილიყო თვითნებურად ან აშკარად დაუსაბუთებლად, ხოლო წინამდებარე საქმეზე სა-ამართლომ ვერ დაინახა თვითნებობის რაიმე გამოვლინება ეროვნული სა-ამართლოების და-კვნებში. შესაბამისად, არც საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისიციპლინო პალატა- და არც ადამიანის უფლებათა ევროპული სა-ამართლოს არ დაუდგენია მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს ქმედებაში არაბრალეული ქმედება, რომელიც საფუძველი გახდა სადავო „ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მ-----------–-- მ. სტ-------ს თანამდებობიდან გათავისუფლების შესახებ“ საქართველოს პრეზიდენტის 2--- წლის 2-------------- №7-- ბრძანებულების გამოცემისა.

სა-ამართლო განმარტავს, რომ სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის დროს მოქმედი „საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა დისციპლინური პა-უხისმგებლობისა და დისციპლინური სამართალწარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონი, მ-----------–-- მიმართ დისციპლინურ სამართალწარმოების განხორციელება- და შესაბამისი სახდელის დაკისრება- კონკრეტული დისციპლინური გადაცდომისთვის ითვალისწინებდა. შესაბამისად, დისციპლინური სახდელის გამოყენების არსებით საფუძველს დისციპლინური გადაცდომის ჩადენა წარმოადგენდა, რაც მოცემულ შემთხვევაში დადგენილია და აქედან გამომდინარე, კანონის იმ დარღვევა-, რომლის გამოც საქმის წარმოება განახლდა, დისციპლინური სამართალწარმოების სამართლებრივ შედეგზე, რაც სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტით არის დადგენილი, სამართლებრივი გავლენა ვერ ექნება, კერძოდ მოცემულ შემთხვევაში, კანონის აღნიშნული დარღვევის არ არსებობის პირობებში სხვაგვარი გადაწყვეტილების მიღების ფაქტობრივი და სამართლებრივი საფუძვლები სახეზე არ არის.

 

6.5. სა-ამართლო აღნიშნავს, რომ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის საფუძვლები რეგლამენტირებულია საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-601 მუხლით, რომლის პირველი ნაწილი ადგენს, რომ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი ბათილია, თუ იგი ეწინააღმდეგება კანონს, ან არსებითად დარღვეულია მისი მომზადებისა ან გამოცემის კანონმდებლობით დადგენილი სხვა მოთხოვნები. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის მომზადების ან გამოცემის წესის არსებით დარღვევად ჩაითვლება ადმინისტრაციულ სამართლებრივი აქტის გამოცემა ამ კოდექსის 32-ე 34-ე მუხლით გათვალისწინებული წესის დარღვევით ჩატარებულ სხდომაზე ან კანონით გათვალისწინებული ადმინისტრაციული სახის დარღვევით, ანდა კანონის ისეთი დარღვევა, რომლის არარსებობის შემთხვევაში მოცემულ საქმეზე მიღებული იქნებოდა სხვაგვარი გადაწყვეტილება.

 

ამრიგად, სა-ამართლო განმარტავს, რომ კანონი, ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილობა- ითვალისწინებს მისი კანონთან შეუსაბამობის ან კანონის ისეთი, არსებითი დარღვევის შემთხვევაში, რომლის არ არსებობის შემთხვევაში სხვაგვარი გადაწყვეტილება იქნებოდა მიღებული, რაც მოცემულ შემთხვევაში სახეზე არ არის, რადგან, როგორც ზემოთ აღინიშნა სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი გამოცემულია „საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა დისციპლინური პა-უხისმგებლობისა და დისციპლინური სამართალწარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონით, იმ დროისათვის საქართველოს პრეზიდენტისათვის მინიჭებული უფლებამოსილების საფუძველზე და საქართველოს უზენაესი სა-ამართლოს სადისიციპლინო პალატა- და ადამიანის უფლებათა ევროპულ სა-ამართლოს არ დაუდგენია კანონის ისეთი დარღვევა, რომელიც იმ დროისათვის სხვაგვარი გადაწყვეტილების მიღება- განაპირობებდა.

 

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 32-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, ამ კოდექსის 22-ე მუხლში აღნიშნულ სარჩელთან დაკავშირებით სა-ამართლო გამოიტანს გადაწყვეტილება- ადმინისტრაციული აქტის ბათილად ცნობის შესახებ, თუ ადმინისტრაციული აქტი ეწინააღმდეგება კანონს და ის პირდაპირ და უშუალო (ინდივიდუალურ) ზიანს აყენებს მოსარჩელის კანონიერ უფლება-, ან ინტერესს ან უკანონოდ ზღუდავს მა-.

 

ზემოაღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, სა-ამართლო მივიდა იმ და-კვნამდე, რომ მი----------- სტ-------ს სარჩელი უსაფუძვლოა, ადგილი არ აქვს საქართველოს კონსტიტუციითა და ზემოთ აღნიშნული საერთაშორისო სამართლებრივი აქტებით გარანტირებული უფლების, შესაბამისად, სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის დროს მოქმედი „საქართველოს საერთო სა-ამართლოების მოსამართლეთა დისციპლინური პა-უხისმგებლობისა და დისციპლინური სამართალწარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონის დარღვევა-, გა-აჩივრებულ აქტში ა-ახული კონკრეტული ურთიერთობის მოწესრიგება შეესაბამება მისი გამოცემის სამართლებრივ საფუძვლებს და წინააღმდეგობაში არ მოდის მოცემული ურთიერთობის მარეგულირებელ სამართლებრივ ნორმებთან, რის გამოც სა-ამართლო მივიდა იმ და-კვნამდე, რომ არ არსებობს „ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მ-----------–-- მ. სტ-------ს თანამდებობიდან გათავისუფლების შესახებ“ საქართველოს პრეზიდენტის 2--- წლის 2-------------- №7-- ბრძანებულების ბათილად ცნობის საფუძვლები.

 

6.6. სა-ამართლო აღნიშნავს, რომ ვინაიდან, სა-ამართლომ კანონშეუსაბამოდ არ მიიჩნია „ა--–-- რაიონული სა-ამართლოს მ-----------–-- მ. სტ-------ს თანამდებობიდან გათავისუფლების შესახებ“ საქართველოს პრეზიდენტის 2--- წლის 2-------------- №7-- ბრძანებულება, ა-ევე უსაფუძვლოა მოსარჩელე მი----------- სტ-------ს დანარჩენი სა-არჩელო მოთხოვნები მისი ვადის გა-ვლის გამო, მ-----------–-- თანამდებობიდან 2--- წლის 1----------- გათავისუფლების შესახებ ახალი ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის დავალებისა და მიუღებელი ხელფა-ის სახით ზიანის ანაზღაურება-თან დაკავშირებით, რადგან აღნიშნული სა-არჩელო მოთხოვნების დაკმაყოფილების სამართლებრივ წინაპირობა- სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის მართლსაწინააღმდეგოდ მიჩნევა და მისი ბათილად ცნობა წარმოადგენდა.

 

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 207-ე მუხლის მიხედვით, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მიყენებული ზიანის ანაზღაურებისა- გამოიყენება საქართველოს სამოქალაქო კოდექსით დადგენილი წესი, ხოლო საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის 992-ე მუხლის შესაბამისად, პირი, რომელიც სხვა პირს მართლსაწინააღმდეგო, განზრახი ან გაუფრთხილებელი მოქმედებით მიაყენებს ზიანს, ვალდებულია აუნაზღაუროს მა- ეს ზიანი.

 

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 33-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, თუ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემაზე უარი კანონს ეწინააღმდეგება ან დარღვეულია მისი გამოცემის ვადა და ეს პირდაპირ და უშუალო (ინდივიდუალურ) ზიანს აყენებს მოსარჩელის კანონიერ უფლება- ან ინტერესს, სა-ამართლო ამ კოდექსის 23-ე მუხლში აღნიშნულ სარჩელთან დაკავშირებით გამოიტანს გადაწყვეტილება-, რომლითაც ადმინისტრაციულ ორგანოს ავალებს, გამოსცეს ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი. მხარის მოთხოვნით სა-ამართლო ადგენს ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის ვადა-.

მითითებული კოდექსის 331-ე მუხლის მიხედვით, თუ ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ რაიმე მოქმედების განხორციელება ან უარი რაიმე მოქმედების განხორციელებაზე უკანონოა და ის პირდაპირ და უშუალო (ინდივიდუალურ) ზიანს აყენებს მოსარჩელის კანონიერ უფლება- ან ინტერესს, სა-ამართლო ამ კოდექსის 24-ე მუხლში აღნიშნულ სარჩელთან დაკავშირებით გამოიტანს გადაწყვეტილება-, რომლითაც ადმინისტრაციულ ორგანოს ავალებს, განახორციელოს ეს მოქმედება ან თავი შეიკავოს ამ მოქმედების განხორციელებისაგან.

 

ამრიგად, გამომდინარე იქედან, რომ სადავო ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი, რომლის საფუძველზეც მოსარჩელე მი----------- სტ------- გათავისუფლდა დაკავებული თანამდებობიდან არ არის კანონსაწინააღმდეგოდ მიჩნეული, მოცემულ შემთხვევაში არ არსებობს სხვა საფუძვლით (ვადის გა-ვლის გამო) მოსარჩელის თანამდებობიდან გათავისუფლების შესახებ ახალი ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემისა და მიუღებელი ხელფა-ის სახით ზიანის ანაზღაურების სამართლებრივი საფუძვლები, რის გამოც სარჩელი არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

7. საპროცესო ხარჯები

საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-9 მუხლის, აგრეთვე ”სახელმწიფო ბაჟის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-5 მუხლის პირველი პუნქტის ”უ“ ქვეპუნქტის თანახმად, მოსარჩელე და მოპა-უხე გათავისუფლებულნი არიან სახელმწიფო ბაჟის გადახდისაგან. საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 55-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, როდესაც ორივე მხარე გათავისუფლებულია სახელმწიფო ბაჟისგან, საქმეზე გაწეულ ხარჯს აანაზღაურებს სახელმწიფო.

 

სარეზოლუციო ნაწილი

სა-ამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის პირველი, მე-2, მე-9, მე-12, 22-ე, 23-ე, 24, 32-ე, 33-ე, 331-ე მუხლებით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის მე-8 მუხლით, 55-ე, 243-244-ე, 248-ე, 249-ე, 257-ე, 364-ე და 369-ე მუხლებით და

გ ა დ ა წ ყ ვ ი ტ ა:

 

1. მი----------- სტ-------ს სარჩელი არ დაკმაყოფილდეს;

 

2. მხარეები გათავისუფლებულები არიან სახელმწიფო ბაჟის გადახდის ვალდებულებისაგან;

 

3. გადაწყვეტილება შეიძლება გა-აჩივრდეს მისი მხარისათვის გადაცემიდან 14 დღის ვადაში თბილისის სააპელაციო სა-ამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატაში (მდებარე ქ.თბილისში, გრ. რობაქიძის გამზირი N7ა) თბილისის საქალაქო სა-ამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიაში (მდებარე ქ.თბილისში, დ----- აღმაშენებლის ხეივანი, მე-12 კმ, N6) სააპელაციო საჩივრის წარდგენის გზით.

 

მოსამართლე დ----- წ--------–-