და
კერძო
თანამშრომლობის
მიზანშეწონილობა
1. იმ შემთხვევაში, თუ ტექნიკურ-ეკონომიკური კვლევის შედეგად, რომელიც ჩატარდა კანონით და ამ წესის თანახმად ან „საინვესტიციო პროექტების მართვის გზამკვლევის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2016 წლის 22 აპრილის №191 დადგენილების შესაბამისად დადგინდება პროექტის განხორციელების მიზანშეწონილობა, უფლებამოსილმა ორგანომ უნდა შეაფასოს და გადაწყვიტოს შესყიდვის რომელი მეთოდი არის უპირატესი პროექტის განხორციელებისათვის, მათ შორის, უნდა შეაფასოს საჯარო და კერძო თანამშრომლობის მიზანშეწონილობა იმ შემთხვევაში, თუ პროექტს აქვს საჯარო და კერძო თანამშრომლობის კრიტერიუმები. აღნიშნული შეფასება ტექნიკურ-ეკონომიკური კვლევის შედეგებთან ერთად უნდა დაეფუძნოს ამ წესის მე-7 მუხლის მე-2 პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრულ პროექტის საჯარო და კერძო თანამშრომლობის გზით განხორციელების წინარე შეფასებას.
2. იმ შემთხვევაში, თუ პროექტი აკმაყოფილებს საჯარო და კერძო თანამშრომლობის კრიტერიუმებს, უფლებამოსილი ორგანო ადგენს და ასაბუთებს პროექტის განხორციელების შესყიდვის მეთოდებს შორის უპირატესობას, კერძოდ, ადგენს, რამდენად ოპტიმალური იქნება პროექტის განხორციელება საჯარო და კერძო თანამშრომლობის (კონცესიური ან არაკონცესიური) გზით, სახელმწიფო შესყიდვასთან შედარებით.
3. იმ შემთხვევაში, თუ ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული დასაბუთების შესაბამისად უმჯობესია პროექტის საჯარო და კერძო თანამშრომლობის გზით განხორციელება, უფლებამოსილი ორგანო ადგენს და ასაბუთებს კონცესიურ და არაკონცესიურ საჯარო და კერძო თანამშრომლობას შორის უპირატესობას კონკრეტული პროექტისათვის.
4. ამ მუხლით გათვალისწინებული დასაბუთება უნდა ეფუძნებოდეს ხარისხის ფასთან თანაფარდობის მეთოდოლოგიის შესაბამისად განხორციელებული ანალიზის შედეგებ