ა) არამართლზომიერად;
ბ) საქართველოს მოქალაქეობიდან გასვლით;
გ) მშობლის/მშობლების არჩევანის შედეგად.
2. საქართველოს მოქალაქეობის აღდგენის წესით მინიჭებისას სავალდებულოა:
ა) პირმა დადგენილ ფარგლებში იცოდეს საქართველოს სახელმწიფო ენა;
ბ) პირის მიმართ არ არსებობდეს კანონის მე-16 მუხლით გათვალისწინებული საფუძვლები.
3. აღდგენის წესით საქართველოს მოქალაქეობის მინიჭების საკითხის განსახილველად განმცხადებელმა უფლებამოსილ ორგანოში უნდა წარადგინოს იმ დოკუმენტის ასლი, რომლითაც დასტურდება, რომ დაინტერესებული პირი კანონის შესაბამისად ითვლებოდა საქართველოს მოქალაქედ, ასევე, ამავე მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული საფუძვლებიდან ერთ-ერთის ან ერთდროულად რამდენიმეს დამადასტურებელი შესაბამისი მტკიცებულებები.
4. მშობლის/მშობლების არჩევანის შედეგად საქართველოს მოქალაქეობის შეწყვეტის საფუძვლით საქართველოს მოქალაქეობა აღდგენის წესით პირს შეიძლება მიენიჭოს მის მიერ სრულწლოვანების მიღწევისას.
5. საქართველოს მოქალაქეობა არამართლზომიერად შეწყვეტილად მიიჩნევა, თუ პირი საქართველოს მოქალაქეობას დაკარგავს კანონით გათვალისწინებული საფუძვლების არსებობის გარეშე. საქართველოს მოქალაქეობის არამართლზომიერად შეწყვეტის საფუძვლით საქართველოს მოქალაქეობის აღდგენის წესით მინიჭებაზე არ ვრცელდება კანონის მე-18 მუხლის მე-2 პუნქტის მოთხოვნები.
6. კანონის მე-18 მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტის მოთხოვნა არ ვრცელდება პირისათვის საქართველოს მოქალაქეობის აღდგენის წესით მინიჭებაზე, თუ პირის ფიზიკური ნაკლის გამო შეუძლებელია შემოწმდეს, აკმაყოფილებს თუ არა იგი აღნიშნული ქვეპუნქტის მოთხოვნას.
7. თუ აღდგენის წესით საქართველოს მოქალაქეობის მინიჭებით დაინტერესებული პირი სხვა ქვეყნის მოქალაქეა, ამ მუხლის მე-3 პუნქტით განსაზღვრული ერთ-ერთი დოკუმენტის გარდა სააგენტოში წარდგენილი უნდა იქნეს მისი მოქალაქეობის დამადასტურებელი დოკუმენტი.
საქართველოს მოქალაქეობიდან გასვლისა და საქართველოს მოქალაქეობის დაკარგვის საკითხთა განხილვის წე