1. ფიზიკური პირის მიერ პირადი საკუთრების შემოტანა, რომელიც საცხოვრებლად გადმოდის უცხო ქვეყნიდან საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე, თავისუფლდება იმპორტის გადასახადისაგან ამ მუხლის შესაბამისად.
2. ამ მუხლით გათვალისწინებული შეღავათი ვრცელდება პირის პირად საკუთრებაზე, რომელიც:
ა) იყო მის საკუთრებაში, ხოლო არასამომხმარებლო საქონლის შემთხვევაში – უცხო ქვეყანაში საცხოვრებელი ადგილის დატოვების მომენტამდე არანაკლებ 6 თვის განმავლობაში იმყოფებოდა მის სარგებლობაში;
ბ) ახალ საცხოვრებელ ადგილზე განკუთვნილია იმავე მიზნით მოხმარებისათვის.
3. ამ მუხლით გათვალისწინებული შეღავათი ვრცელდება პირზე, რომელიც საქართველოს საბაჟო ტერიტორიის ფარგლებს გარეთ ცხოვრობდა სულ მცირე უწყვეტი 12 თვის განმავლობაში.
4. საბაჟო ორგანომ შეიძლება დაუშვას ამ მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული წესიდან გამონაკლისი, თუ დადგინდა, რომ პირს განზრახული ჰქონდა ეცხოვრა საქართველოს საბაჟო ტერიტორიის ფარგლებს გარეთ სულ მცირე უწყვეტი 12 თვის განმავლობაში.
5. ამ მუხლით გათვალისწინებული შეღავათი არ ვრცელდება:
ა) ალკოჰოლიან ნაწარმზე;
ბ) თამბაქოზე და თამბაქოს ნაწარმზე;
გ) კომერციული დანიშნულების სატრანსპორტო საშუალებაზე;
დ) ნივთზე, რომელიც საჭიროა ხელობასთან ან პროფესიასთან დაკავშირებული საქმიანობის განსახორციელებლად, გარდა გამოყენებითი და ჰუმანიტარული მეცნიერებებისათვის განკუთვნილი პორტატიული ინსტრუმენტისა.
6. ამ მუხლით გათვალისწინებული შეღავათი ვრცელდება მხოლოდ იმ პირად საკუთრებაზე, რომელიც პირის მიერ თავისუფალ მიმოქცევაში გასაშვებად შემოტანილ იქნა საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე მისი საცხოვრებელი ადგილის დაფუძნებიდან (ცხოვრების უფლების მოპოვებიდან) 12 თვის განმავლობაში.
7. პირადი საკუთრება თავისუფალ მიმოქცევაში შეიძლება გაიშვას რამდენიმე სასაქონლო პარტიად ამ მუხლის მე-6 ნაწილით გათვალისწინებული პერიოდის განმავლობაში.
8. დაუშვებელია შეღავათით შემოტანილი პირადი საკუთრების თხოვება, უზრუნველყოფის საგნად გამოყენება, გაქირავება ან სხვა პირისათვის ნებისმიერი სახით გადაცემა სასყიდლით ან უსასყიდლოდ, თავისუფალ მიმოქცევაში გაშვებისათვის შემოტანის თარიღიდან 12 თვის განმავლობაში საბაჟო ორგანოსათვის წინასწარ შეტყობინების გარეშე.
9. ამ მუხლის მე-8 ნაწილით გათვალისწინებულ ვადაში, შეღავათით შემოტანილი პირადი საკუთრების თხოვება, უზრუნველყოფის საგნად გამოყენება, გაქირავება ან სხვა პირისათვის ნებისმიერი სახით გადაცემა იწვევს ამ საქონელზე შესაბამისი იმპორტის გადასახადის გადახდის ვალდებულებას იმ განაკვეთით, რომელიც მოქმედებს თხოვების, უზრუნველყოფის საგნად გამოყენების, გაქირავების ან სხვა პირისათვის ნებისმიერი სახით გადაცემის მომენტში, გამომდინარე პირადი საკუთრების სახეობიდან და ამავე მომენტისათვის საბაჟო ორგანოს მიერ განსაზღვრული საბაჟო ღირებულებიდან.
10. ამ მუხლის მე-6 ნაწილის მოთხოვნის მიუხედავად, იმპორტის გადასახადისაგან შესაძლებელია გათავისუფლდეს თავისუფალ მიმოქცევაში გასაშვებად შემოტანილი პირადი საკუთრება პირის საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საცხოვრებლად შემოსავლამდე (ცხოვრების უფლების მოპოვებამდე), თუ პირი იღებს ვალდებულებას 6 თვის განმავლობაში დაფუძნდეს საცხოვრებლად საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე და საბაჟო ორგანოს წარუდგენს შესაბამის გარანტიას, რომლის ფორმა და ოდენობა განისაზღვრება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ.
11. ამ მუხლის მე-10 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში შემოტანილი საქონლისათვის ამ მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული ვადა აითვლება ამ საქონლის საბაჟო ტერიტორიაზე შემოტანის მომენტიდან.
12. თუ, სამსახურებრივი ვალდებულებიდან გამომდინარე, პირი ტოვებს უცხო ქვეყანას, სადაც მას ჰქონდა საცხოვრებელი ადგილი, ამავდროულად საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საცხოვრებელი ადგილის დაფუძნების გარეშე, თუმცა დგინდება ასეთი ქმედების განზრახულობა, საბაჟო ორგანომ შეიძლება გაათავისუფლოს იმპორტის გადასახადისაგან პირადი საკუთრება, რომელიც პირს შემოაქვს საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე.
13. მე-12 ნაწილით გათვალისწინებული იმპორტის გადასახადისაგან გათავისუფლება ხორციელდება ამ მუხლის პირველი − მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული პირობების შესაბამისად, იმის გათვალისწინებით, რომ:
ა) ამ მუხლის მე-2 და მე-6 ნაწილებით გათვალისწინებული ვადები აითვლება პირადი საკუთრების საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე შემოტანის მომენტიდან;
ბ) ამ მუხლის მე-8 ნაწილით გათვალისწინებული ვადა აითვლება პირის საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე ცხოვრების უფლების მინიჭებიდან.
14. ამ მუხლის მე-12 ნაწილით გათვალისწინებული გათავისუფლება შესაძლებელია თუ პირი წინასწარ აიღებს საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საბაჟო ორგანოს მიერ დადგენილ ვადაში საცხოვრებლად დაფუძნების ვალდებულებას (ცხოვრების უფლების მინიჭება). ამ შემთხვევაში საბაჟო ორგანო უფლებამოსილია მოითხოვოს გარანტია, რომლის ფორმა და ოდენობა განისაზღვრება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით.
15. საბაჟო ორგანოს შეუძლია შეცვალოს (შეამსუბუქოს) ამ მუხლის მე-2, მე-8 და მე-9 ნაწილებით, ასევე მე-5 ნაწილის „გ“ და „დ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული მოთხოვნები, თუ პირი განსაკუთრებული პოლიტიკური გარემოებებიდან გამომდინარე იცვლის საცხოვრებელ ადგილ