1. საწარმოს ფინანსური სახსრები მოიცავს:

(a) ორგანოსგან 173-ე მუხლის მე-2 პუნქტის (b) ქვეპუნქტის შესაბამისად მიღებულ თანხებს;

(b) მხარე სახელმწიფოების მიერ საწარმოს საქმიანობის დაფინანსების მიზნით გაღებულ ნებაყოფლობით შენატანებს;

(c) საწარმოს მიერ მე-2 და მე-3 პუნქტების შესაბამისად ნასესხებ თანხებს;

(d) საწარმოს მიერ თავისი ოპერაციებისგან მიღებულ შემოსავალს;

(e) სხვა ფინანსურ სახსრებს, რომლებიც საწარმოსთვის ხელმისაწვდომი გახდება იმ მიზნით, რომ მან რაც შეიძლება სწრაფად დაიწყოს ოპერაციები და შეასრულოს თავისი ფუნქციები.

2. (a) საწარმოს უფლება აქვს, ისესხოს ფინანსური სახსრები და წარადგინოს ისეთი უზრუნველყოფა ან სხვა გარანტიები, რომლებსაც თავად განსაზღვრავს. მხარე სახელმწიფოს ფინანსურ ბაზრებზე ან ვალუტაში თავისი ვალდებულებების საჯაროდ გაყიდვამდე საწარმომ უნდა მოიპოვოს ამ მხარე სახელმწიფოს თანხმობა. სესხის მთლიანი რაოდენობა უნდა დაამტკიცოს საბჭომ, მმართველი საბჭოს რეკომენდაციით.

(b) მხარე სახელმწიფოებმა უნდა მიმართონ ყველა გონივრულ ძალისხმევას, რათა მხარი დაუჭირონ საწარმოს მიერ კაპიტალის ბაზრებზე და საერთაშორისო ფინანსური ინსტიტუტებიდან სესხის მიღების განაცხადებს.

3. (a) საწარმოს უნდა მიეწოდოს ფინანსური სახსრები, რომლებიც აუცილებელია ერთი წიაღის უბნის დაზვერვისა და ექსპლუატაციისთვის, ამ ადგილიდან მოპოვებული მინერალებისა და მიღებული ნიკელის, სპილენძის, კობალტისა და მანგანუმის ტრანსპორტირების, გადამუშავებისა და რეალიზაციისთვის და საწყისი ადმინისტრაციული ხარჯების დასაფარად. აღნიშნული ფინანსური სახსრების რაოდენობა, ასევე, მისი კორექტირების კრიტერიუმები და ფაქტორები, მოსამზადებელმა კომისიამ უნდა გაითვალისწინოს ორგანოს ნორმების, წესებისა და პროცედურების პროექტებში.

(b) ყველა მხარე სახელმწიფომ საწარმოსთვის ხელმისაწვდომი უნდა გახადოს (a) ქვეპუნქტში მითითებული ფინანსური სახსრების ნახევრის ეკვივალენტური თანხა, გრძელვადიანი უპროცენტო სესხების სახით, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის რეგულარული ბიუჯეტის შეფასებების შკალის შესაბამისად, რომელიც მოქმედებს შეფასებების განხორციელების დროს კორექტირებული იმ სახელმწიფოების გათვალისწინებით, რომლებიც არ არიან გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წევრები. ფინანსური სახსრების დანარჩენი ნახევრის მოზიდვისას საწარმოს მიერ აღებული ვალები გარანტირებული უნდა იყოს ყველა მხარე სახელმწიფოს მიერ იმავე შკალის შესაბამისად.

(c) თუ მხარე სახელმწიფოების ფინანსური შენატანების ჯამი ნაკლებია საწარმოსთვის (a) ქვეპუნქტის შესაბამისად გადასახდელ თანხებზე, ასამბლეამ თავის პირველ სესიაზე უნდა განიხილოს დეფიციტის მასშტაბი და კონსენსუსით მიიღოს ამ დეფიციტის აღმოფხვრის ზომები, მხარე სახელმწიფოების (a) და (b) ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული ვალდებულებისა და მოსამზადებელი კომისიის ნებისმიერი რეკომენდაციის გათვალისწინებით.

(d) (i) თითოეულ მხარე სახელმწიფომ, წინამდებარე კონვენციის ძალაში შესვლიდან 60 დღის განმავლობაში, ან სარატიფიკაციო ან შეერთების სიგელის დეპონირებიდან 30 დღის განმავლობაში, რომელიც უფრო გვიან იქნება, საწარმოს სახელზე უნდა მოახდინოს შეუქცევადი, გადაცემადი, უპროცენტო თამასუქების დეპონირება, (b) ქვეპუნქტის შესაბამის უპროცენტო სესხებში ამ მხარე სახელმწიფოს წილის რაოდენობით.

(ii) მმართველმა საბჭომ, წინამდებარე კონვენციის ძალაში შესვლიდან რაც შეიძლება ადრე, პრაქტიკულად შესაძლებელ ვადაში, და შემდგომში, ყოველწლიურად ან სხვა შესაბამისი ინტერვალებით, უნდა მოამზადოს თავისი ადმინისტრაციული ხარჯების და საწარმოს მიერ 170-ე მუხლისა და წინამდებარე დანართის მე-12 მუხლების შესაბამისად განხორციელებული საქმიანობის დაფინანსების მოთხოვნების მოცულობისა და ვადების ცხრილი.

(iii) ამის შემდეგ, საწარმომ, ორგანოს მეშვეობით, (b) ქვეპუნქტის შესაბამისად, მხარე სახელმწიფოებს უნდა შეატყობინოს ასეთი ხარჯებისთვის საჭირო თანხებში მათი შესაბამისი წილების შესახებ. საწარმომ უნდა გაანაღდოს თამასუქების ის რაოდენობა, რაც შეიძლება საჭირო გახდეს უპროცენტო სესხებთან დაკავშირებულ დანართში მითითებული ხარჯების დასაფარად.

(iv) შეტყობინების მიღებისთანავე მხარე სახელმწიფოებმა საწარმოსთვის ხელმისაწვდომი უნდა გახადონ სესხის გარანტიების თავიანთი შესაბამისი წილები (b) ქვეპუნქტის შესაბამისად.

(e) (i) თუ საწარმო ამას მოითხოვს, მხარე სახელმწიფოებს შეუძლიათ, წარმოადგინონ სესხის გარანტიები (b) ქვეპუნქტში მითითებული შკალის შესაბამისად მიწოდებულ გარანტიებზე დამატებით.

(ii) სესხის გარანტიების ნაცვლად მხარე სახელმწიფოს შეუძლია საწარმოსთვის განახორციელოს ნებაყოფლობითი შენატანი ვალების იმ ნაწილის ეკვივალენტური რაოდენობით, რომლის გარანტირებაც მას სხვაგვარად მოუწევდა.

(f) პროცენტიანი სესხების დაფარვას უნდა მიენიჭოს პრიორიტეტი უპროცენტო სესხების დაფარვასთან შედარებით. უპროცენტო სესხების დაფარვა უნდა განხორციელდეს ასამბლეის მიერ საბჭოს რეკომენდაციითა და მმართველი საბჭოს რჩევით დამტკიცებული გრაფიკის შესაბამისად. ამ ფუნქციის შესრულებისას მმართველმა საბჭომ უნდა იხელმძღვანელოს ორგანოს ნორმების, წესებისა და პროცედურების შესაბამისი დებულებებით, რომლებშიც გათვალისწინებული უნდა იქნეს საწარმოს ეფექტური ფუნქციონირების უზრუნველყოფის უმთავრესი მნიშვნელობა და, განსაკუთრებით, მისი ფინანსური დამოუკიდებლობის უზრუნველყოფა.

(g) საწარმოსთვის ხელმისაწვდომი ფინანსური სახსრები წარმოდგენილი უნდა იყოს თავისუფლად გამოყენებად ვალუტაში ან ძირითად სავალუტო ბაზრებზე თავისუფლად ხელმისაწვდომ და ეფექტურად გამოყენებად ვალუტაში. ეს ვალუტები უნდა განისაზღვროს ორგანოს ნორმებში, წესებსა და პროცედურებში, მოქმედი საერთაშორისო სავალუტო პრაქტიკის შესაბამისად. მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევების გარდა, მხარე სახელმწიფოს არ შეუძლია დააწესოს შეზღუდვები საწარმოს მიერ ამ ფინანსური სახსრების ფლობაზე, გამოყენებაზე ან გაცვლაზე, ან შეინარჩუნოს ასეთი შეზღუდვები.

(h) „სესხის გარანტია“ ნიშნავს მხარე სახელმწიფოს მიერ საწარმოს კრედიტორებისთვის მიცემულ დაპირებას, რომ შესაბამისი შკალის შესაბამისად pro rata საწარმოს ფინანსურ ვალდებულებებს, რომლებიც გათვალისწინებულია გარანტიით, მას შემდეგ, რაც კრედიტორები მხარე სახელმწიფოს აცნობებენ საწარმოს მიერ ვალდებულებების შეუსრულებლობის შესახებ. ამ ვალდებულებებისთვის თანხის გადახდის პროცედურები უნდა შეესაბამებოდეს ორგანოს ნორმებს, წესებსა და პროცედურებს.

4. საწარმოს ფინანსური სახსრები, აქტივები და ხარჯები განცალკევებული უნდა იყოს ორგანოს ფინანსური სახსრებისგან. წინამდებარე მუხლი ხელს არ უშლის საწარმოს, ორგანოსთან ერთად განახორციელოს ღონისძიებები ობიექტებთან, პერსონალთან და მომსახურებასთან დაკავშირებით, ასევე, ერთის მიერ მეორის სახელით დაფარული ადმინისტრაციული ხარჯების ანაზღაურებასთან დაკავშირებით.

5. საწარმოს ჩანაწერებს, საბუღალტრო წიგნებს და ანგარიშებს, მათ შორის, მის წლიურ ფინანსურ ანგარიშგებას, ყოველწლიურად უნდა ჩაუტარდეს აუდიტი საბჭოს მიერ დანიშნული დამოუკიდებელი აუდიტორის მიერ.