1. ზღვაზე გასასვლელის არმქონე სახელმწიფოებს უფლება აქვთ, თანასწორუფლებიან საფუძველზე, მონაწილეობა მიიღონ იმავე სუბრეგიონის ან რეგიონის სანაპირო სახელმწიფოების განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონების აუთვისებელი ცოცხალი რესურსების შესაბამისი ნაწილის ექსპლუატაციაში, ყველა დაინტერესებული სახელმწიფოს შესაბამისი ეკონომიკური და გეოგრაფიული გარემოებების გათვალისწინებით და წინამდებარე მუხლისა და 61-ე და 62-ე მუხლების დებულებების შესაბამისად.
2. ასეთი მონაწილეობის პირობები და პროცედურები დაინტერესებულმა სახელმწიფოებმა უნდა დაადგინონ ორმხრივი, სუბრეგიონული ან რეგიონული შეთანხმებების მეშვეობით, inter alia, შემდეგი საკითხების გათვალისწინებით:
(a) სანაპირო სახელმწიფოს მეთევზეთა თემებისთვის ან თევზმჭერი ინდუსტრიებისთვის საზიანო ზემოქმედების თავიდან აცილების აუცილებლობა;
(b) ზღვაზე გასასვლელის არმქონე სახელმწიფო, წინამდებარე მუხლის დებულებების შესაბამისად, რამდენად მონაწილეობს ან აქვს მონაწილეობის უფლება, არსებული ორმხრივი, სუბრეგიონული ან რეგიონული შეთანხმებების შესაბამისად, სხვა სანაპირო სახელმწიფოების განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონების ცოცხალი რესურსების ექსპლუატაციაში;
(c) რამდენად მონაწილეობენ ზღვაზე გასასვლელის არმქონე სხვა სახელმწიფოები და გეოგრაფიულად არახელსაყრელი მდებარეობის მქონე სახელმწიფოები სანაპირო სახელმწიფოს განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონის ცოცხალი რესურსების ექსპლუატაციაში და, აქედან გამომდინარე, საჭიროება, რომ თავიდან იქნეს აცილებული არათანაზომიერი ტვირთის დაკისრება ნებისმიერი ცალკეული სანაპირო სახელმწიფოსთვის ან მისი ნაწილისთვის;
(d) შესაბამისი სახელმწიფოების მოსახლეობის კვებითი საჭიროებები.
3. როდესაც სანაპირო სახელმწიფოს რეწვის პოტენციალი უახლოვდება იმ წერტილს, რაც მას საშუალებას მისცემს, თავის განსაკუთრებულ ეკონომიკურ ზონაში მოიპოვოს ცოცხალი რესურსების მთელი ნებადართული რაოდენობა, სანაპირო სახელმწიფომ და სხვა დაინტერესებულმა სახელმწიფოებმა, ორმხრივ, სუბრეგიონულ ან რეგიონულ საფუძველზე, უნდა ითანამშრომლონ სამართლიანი გარიგებების დადებაში, რათა უზრუნველყონ იმავე სუბრეგიონის ან რეგიონის ზღვაზე გასასვლელის არმქონე განვითარებადი სახელმწიფოების მონაწილეობა სუბრეგიონის ან რეგიონის სანაპირო სახელმწიფოების განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონების ცოცხალი რესურსების ექსპლუატაციაში, როგორც ეს შეიძლება მიზანშეწონილი იყოს გარემოებების გათვალისწინებით და ყველა მხარისთვის დამაკმაყოფილებელი პირობებით. წინამდებარე დებულების განხორციელებისას ასევე გათვალისწინებულ უნდა იქნეს მე-2 პუნქტში მითითებული ფაქტორები.
4. ზღვაზე გასასვლელის არმქონე განვითარებულ სახელმწიფოებს, წინამდებარე მუხლის დებულებების შესაბამისად, აქვთ ცოცხალი რესურსების ექსპლუატაციაში მონაწილეობის მიღების უფლება მხოლოდ იმავე სუბრეგიონის ან რეგიონის განვითარებული სანაპირო სახელმწიფოების განსაკუთრებულ ეკონომიკურ ზონებში, იმის გათვალისწინებით, თუ რამდენად იღებს მხედველობაში სანაპირო სახელმწიფო, სხვა სახელმწიფოებისთვის თავისი განსაკუთრებული ზონის ცოცხალ რესურსებზე წვდომის მინიჭებისას, მეთევზეთა თემებზე უარყოფითი ზემოქმედებისა და იმ სახელმწიფოებში ეკონომიკის დაზიანების მინიმიზაციის აუცილებლობას, რომელთა მოქალაქეებიც ტრადიციულად თევზაობდნენ ამ ზონაში.
5. ზემოაღნიშნული დებულებები არ ზღუდავს იმ სუბრეგიონებში ან რეგიონებში დადებულ გარიგებებს, სადაც სანაპირო სახელმწიფოებმა იმავე სუბრეგიონის ან რეგიონის ზღვაზე გასასვლელის არმქონე სახელმწიფოებს შეიძლება მიანიჭონ თანაბარი ან უპირატესი უფლებები განსაკუთრებულ ეკონომიკურ ზონებში ცოცხალი რესურსების ექსპლუატაციისთვის.