ბრალდებული: მა---დ ის-----------ი, დაბადებული 2--- წლის 0------------–-, საქართველოს მოქალაქე, პირა--- №31--------4, რეგისტრირებული და ფაქტობრივად მცხოვრები: მც----ა, სოფელი წო---------ი

კანონიერი წარმო--დგენელი - ნა---ნ კუ--------ა (დ----)

კვალიფიკაცია:საქართველოს სსკ-ის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილი. საქართველოს სსკ-ის 126-ე მუხლის 11 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტი.

ადვოკატი - არჩილ დვალიშვილი

სხდომის სახე - დახურული

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ - ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი :

1. სასამართლომ დაადგინა:

1.1. 20-7 წლის 2-----–--ს, დაახლოებით 14:40 საათზე, მარ-----–-ს რაიონის სოფელ კი------------–--–ი, საბაჟო გამშვები პუნქტი ,,წ-----–-------ს" მიმდებარე ტერიტორიაზე, შელაპარაკების ნია---გზე, მა---დ ის-----------მა მარცხენა მხარის არეში ხელის დარტყმით იძალა--- და--თ შუ-------ზე რითაც მიაყენა ფიზიკური ტკივილი.

20-7 წლის 2-----–--ს, დაახლოებით 14:40 საათზე, მარ-----–-ს რაიონის სოფელ კი------------–--–ი, საბაჟო გამშვები პუნქტი ,,წ-----–-------ს" მიმდებარე ტერიტორიაზე, ი/მ რო--ნ ქა--------ს ტირ-პარკის თანამშრომელმა მა---დ ის-----------მა კონკურენციასთან დაკავშირებული უთანხმოების ნია---გზე, შპს ,,ტირ-პარკი 20-4-ის" თანამშრომელს ნა---რ გა------ს, მამიდაშვილთან მა---ტ გუ-------თან ერთად ჯგუფურად, სხეულის არეში ფეხების არაერთჯერა---დ დარტყმის გზით მიაყენა ფიზიკური ტკივილი.

2. მტკიცებულებათა ერთობლიობა:

ბრალდებულმა მა---დ ის-----------მა თა-- სრულად ცნო დამნაშავედ, რითაც სრულად დაა---სტურა წარდგენილი ბრალდება, რაც მხარეთა მიერ არ გახდა სა---ვო და გამოკვლევის გარეშე იქნა მიღებული მტკიცებულებად.

სასამართლომ, მხარეთა უშუალო მონაწილეობით განიხილა საქმე და მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ სახეზეა გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ, შეთანხმებულ მტკიცებულებათა: (და---რალებულ და--თ შუბითიძის, ნა---რ გა------ის ჩვენებები, მოწმეების მა---ტ გუ-------ის, ხათუნა ის-----------ის, და--თ კენჭაშვილის, გიორგი ხაჩიძის, ხვიჩა კრაველიძის, ჰუსეინ გუ--------ის, აგილ მუსაევის, ა--- დევიძის, გულარა ნასიბოვას, ასირ გა------ის, ავგან იუსუბოვის, გოჩა ჯალაბაძის, ისლამ ახმედოვის, ელგუჯა ჩინჩალაძის, ჩვენებები, საგამოძიებო ექსპერიმენტის ოქმი, სამედიცინო ექსპერტიზის დასკვნა და საქმეში არსებული სხვა მასალები) ერთობლიობა მა---დ ის-----------ის დამნაშავედ ცნობისა და მის მიმართ გამამტყუნებელი განაჩენის გამოტანისათვის.

სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსსკ-ის 73-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის ,,დ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ,,გამოკვლევის გარეშე მტკიცებულებად მიიღება ნებისმიერი სხვა გარემოება თუ ფაქტი, რომელზეც მხარეები შეთანხმდებიან”. მოცემულ შემთხვევაში ბრალდებულ მა---დ ის-----------ის სისხლის სამართლის საქმეზე არსებული ბრალდების მხარის მტკიცებულებები არსებით სხდო--ზე დაცვის მხარეს სა---ვოდ არ გაუხდია, რის გამოც ისინი მიღებული იქნა მტკიცებულებად გამოკვლევის გარეშე.

საქართველოს სსსკ-ის 82-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, ,,მტკიცებულება უნდა შეფასდეს სისხლის სამართლის საქმესთან მისი რელევანტურობის, დასაშვებობისა და უტყუარობის თვალსაზრისით“. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ,,გამამტყუნებელი განაჩენით პირის დამნაშავედ ცნობისათვის საჭიროა გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა“. მტკიცებულებითი სტანდარტი - ,,გონივრულ ეჭვს მიღმა“, სსსკ-ის მე-3 მუხლის მე-13 ნაწილის შესაბამისად, განიმარტება, როგორც სასამართლოს მიერ გამამტყუნებელი განაჩენის გამოტანისათვის საჭირო მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რომელიც ობიექტურ პირს დაარწმუნებდა პირის ბრალეულობაში.

ა---მიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს მიერ განმარტებულია, რომ მტკიცებულებათა შეფასება, მათ შორის მათი რელევანტურობის განსაზღვრა არის ეროვნული სასამართლოების პრეროგატივა (იხ. ა---მიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს 1988 წლის 6 დეკემბრის გა---წყვეტილება საქმეზე Barberà, Messegué, Jabardo v. Spain, no. 10590/93, 06/12/1988, პუნქტი 68). ევროპული სასამართლო მიიჩნევს, რომ შიდასახელმწიფოებრივი სასამართლო უკეთეს პოზიციაშია, ევროპულ სასამართლოსთან შედარებით, რათა შეაფასოს მტკიცებულება, დაადგინოს ფაქტები და განმარტოს შიდასახელმწიფოებრივი კანონმდებლობა (იხ. ა---მიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს 20-0 წლის 8 აპრილის გა---წყვეტილება საქმეზე Bulychevy v. Russia, no. 24086/04 , 04/10/20-0, პუნქტი 32).

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, სასამართლო საქმეში არსებულ მტკიცებულებებს, რომლებიც მხარეებს სა---ვოდ არ გაუხდიათ, აფასებს საქმესთან მათი რელევანტურობის, უტყუარობის, საკმარისობის თვალსაზრისით და ერთმნიშვნელოვნად და---სტურებულად მიაჩნია განაჩენის 1.1. პუნქტში მითითებული ფაქტობრივი გარემოებები.

3.სამართლებრივი შეფასება:

სასამართლო განაჩენის გამოტანის დროს, ხელმძღვანელობს საქართველოს კონსტიტუციით, არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების კოდექსით, საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსითა და საერთაშორისო ხელშეკრულებათა დადგენილი სტანდარტების შესაბამისად.

საქართველოს კონსტიტუციის მე-40 მუხლის თანახმად: ,,გამამტყუნებელი განაჩენი უნდა ემყარებოდეს მხოლოდ უტყუარ მტკიცებულებებს. ყოველგვარი ეჭვი, რომელიც ვერ და---სტურდება კანონით დადგენილი წესით, უნდა გა---წყდეს ბრალდებულის სასარგებლოდ“. საქართველოს სსსკ-ის მე-13 მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, ,,გამამტყუნებელი განაჩენი უნდა ეფუძნებოდეს მხოლოდ ერთმანეთთან შეთანხმებულ, აშკარა და დამაჯერებელ მტკიცებულებათა ერთობლიობას, რომელიც გონივრულ ეჭვს მიღმა ა---სტურებს პირის ბრალეულობას”.

გამომდნარე იქიდან, რომ მოცემულ სისხლის სამართლის საქმეში არსებული მტკიცებულებები მხარეთა ურთიერთშეთანხმებათა შესაბამისად, არ იქნა მიჩნეული სა---ვო მტკიცებულებებად, სასამართლომ ყველა არსებული მტკიცებულება მათი გამოკვლევის გარეშე ერთობლიობაში გაანალიზა და მივიდა დასკვნამდე, რომ განსახილველ შემთხვევაში, სახეზეა გამამტყუნებელი განაჩენის გამოსატანად საჭირო, გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებული შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა მა---დ ის-----------ის დამნაშავედ ცნობისათვის.

ამდენად, სასამართლომ ზემოაღნიშნულის შესაბამისად, ყოველმხრივ, სრულად და ობიექტურად შეამოწმა გამოკვლეული მტკიცებულებები, შინაგანი რწმენით შეაფასა თითოეული მათგანი - როგორც დასაშვებობისა და უტყუარობის, ისე ურთიერთშეთანხმებული ხასიათის თვალსაზრისით და მივიდა დასკვნამდე, რომ მოცემულ შემთხვევაში სახეზეა გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებული, შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რომელიც საკმარისია ბრალდებულ მა---დ ის-----------ის მიმართ წარდგენილ ბრალდებაში დამნაშავედ ცნობისათვის.

4. პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი და დამამძიმებელი გარემოებები:

სასამართლო განმარტავს, რომ განაჩენის სამართლიანობის შეფასების კრიტერიუმს წარმოადგენს მსჯავრდებულის პიროვნების და მის მიერ ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმის შესაბამისობა სასჯელთან. ამასთან, არასრულწლოვან მსჯავრდებულთან მიმართებაში, სასამართლოს ეკისრება ვალდებულება შეაფასოს და დაადგინოს არასრულწლოვნის საუკეთესო ინტერესი. ამდენად, სასამართლო სასჯელის სახისა და ზომის შერჩევისას ხელმძღვანელობს, როგორც არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების კოდექსით დადგენილ, ისე საერთაშორისო ხელშეკრულებებით განსაზღვრულ პრინციპთა შესაბამისად და ინდივიდუალური შეფასების ანგარიშით.

უპირველეს ყოვლისა, სასამართლო ითვალისწინებს არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების კოდექსის ფუნდამენტურ პრინციპს, არასრულწლოვნის საუკეთესო ინტერესების პრიორიტეტულობას, რაც სრულად შეესაბამება ბავშვის უფლებათა კონვენციის მე-3 მუხლს, რომელიც ავალდებულებს სახელმწიფოს, რომ არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების აღსრულების პროცესში, ნებისმიერი გა---წყვეტილება უნდა ითვალისწინებდეს ბავშვის ჭეშმარიტი და საუკეთესო ინტერესის დაცვას, რაც იმას ნიშნავს, რომ სისხლის სამართლის მართლმსაჯულების ტრა---ციული ამოცანები, როგორიცაა დასჯა, ნაკლებად პრიორიტეტულია, ვიდრე მისი რეაბილიტაციის და აღდგენითი მართლმსაჯულების ამოცანები. ამავე კონვენციის მე-14 მუხლი ადგენს, რომ ნებისმიერი ღონისძიების განხორციელებისას უპირატესი ყურადღება ბავშვის საუკეთესო ინტერესს უნდა მიენიჭოს.

სასამართლო ასევე ითვალისწინებს ბავშვის უფლებათა კონვენციის მე-40-ე მუხლს, რომლის მიხედვით, მკაცრი სა---მსჯელო მიდგო-- არ შეესაბამება არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების ძირითად პრინციპებს და ბავშვის შემთხვევაში უპირატესობა უნდა მიენიჭოს მისი კეთილდღეობის, ჭეშმარიტი ინტერესების დაცვის და რეინტეგრაციის საჭიროებას.

სასამართლო აგრეთვე ითვალისწინებს, არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების კოდექსის მე-7 მუხლს, რომლის თანახმად, კანონთან კონფლიქტში მყოფი არასრულწლოვნის მიმართ გამოყენებული ზო-- ჩადენილი ქმედების თანაზო--დი უნდა იყოს. აგრეთვე გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის სტანდარტულ მინიმალურ წესებს არასრულწლოვანთა სისხლის სამართლის ადმინისტრაციის შესახებ (პეკინური წესების მე-5 მუხლს), რომლის თანახმა---ც, ზემოქმედების ზომის შერჩევისას, ზემოქმედების ზომები უნდა იყოს თანაზო--დი, არა მარტო ჩადენილი ქმედების გარემოებებთან, არამედ არასრულწლოვნის მდგო--რეობასა და მოთხოვნილებებთან.

სასამართლო სასჯელის კონკრეტული სახის დასაბუთებამდე, მიზანშეწონილად მიიჩნევს განმარტოს, რომ მოცემულ შემთხვევაში, მა---დ ის-----------ს ბრალად წარდგენილი დანაშაულებრივი ქმედების ჩადენის დროს არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების კოდექსის მე-3 მუხლის მე-3 პუნქტის შესაბამისად, წარმოადგენდა არასრულწლოვანს.

სასამართლო აღნიშნავს, რომ მა---დ ის-----------ს ბრალად ედება საქართველოს სსკ-ის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით, სხვაგვარი ძალადობა, რამაც და---რალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია, მაგრამ არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი, რაც სასჯელის სახით ითვალისწინებს ჯარიმას ან საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრო--ს ვა---თ ას ოციდან ას ოთხმოც საათამდე ან შინაპატიმრობას ვა---თ ექვსი თვიდან ერთ წლამდე ანდა თა--სუფლების აღკვეთას ვა---თ ერთ წლამდე.

მასვე ბრალი ედება საქართველოს სსკ-ის 126-ე მუხლის 11 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენაში, ცემა, რამაც და---რალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია, მაგრამ არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი, ჩადენილი ჯგუფურად, რაც სასჯელის სახით ითვალისწინებს ჯარიმას ან საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრო--ს ვა---თ ას ოთხმოციდან ორას ორმოც საათამდე ანდა თა--სუფლების აღკვეთას ვა---თ ორ წლამდე.

არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების კოდექსის 68-ე მუხლის თანახმად არასრულწლოვანს ჯარიმა შეიძლება დაენიშნოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მას აქვს დამოუკიდებელი შემოსავალი კანონიერი საქმიანობიდან. არასრულწლოვნისთვის ჯარიმის დანიშვნისას საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსით დადგენილი მინიმალური ოდენობა ნახევრდება.

წარმოდგენილი მასალებით დგინდება, რომ მა---დ ის-----------ი წარსულში არ ყოფილა ნასამართლევი. ამასთან, პასუხისმგებლობის დამამძიმებელი გარემოება ამ უკანასკნელს არ გააჩნია. რაც შეეხება შემამსუბუქებელ გარემოებათა ერთობლიობას, სასამართლო ერთის მხრივ, მხედველობაში იღებს იმ გარემოებას, რომ მა---დ ის-----------მა აღიარა და მოინანია ჩადენილი დანაშაული, უდავოდ გახა--- საქმეში არსებული ყველა მტკიცებულება, რითაც ხელი შეუწყო გამოძიებას და საქმეზე სწრაფი მართლმსაჯულების განხორციელებას. ამავდროულად, ითვალისწინებს ინდივიდუალური შეფასების ანგარიშს, რომლის თანახმად, მა---დ ის-----------ი უარყოფითად აფასებს საკუთარ ქმედებას. დამცავ ფაქტორებად სასამართლო განიხილავს იმ გარემეობას, რომ მა---დ ის-----------ს არ აქვს ნარკოტიკებზე, ა---რტულ თამაშებზე და ალკოჰოლზე დამოკიდებულების პრობლება, ვინაიდან მას გააზრებული აქვს აღნიშნულთან დაკავშირებული რისკები. არასრულწლოვნის სამო--ვლო გეგმები, სპორტით დაკავებას, ატესტატის აღებას და უმაღლესი განათლების მიღებას უკავშირდება. გასათვალისწინებელია, ის გარემოებაც, რომ ამ უკანასკნელისთვის მნიშვნელოვანია ოჯახი, მას აქვს სურვილი, რომ მისი ქცევით ნაკლები ზიანი მიადგეთ ოჯახის წევრებს, მუშაობს 10 წლის ასაკიდან და აქვს შემოსავალი. ყოველივე ზემოაღნიშნულ გარემოებათა ანალიზის გათვალისწინებით, სასამართლოს მიაჩნია, რომ მიზანშეწონილია არასრულწლოვან მა---დ ის-----------ის მიმართ საქართველოს სსკ-ის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დანაშაულის გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისთვის სასჯელის სახედ და ზო--დ გამოყენებული უნდა იქნას, ჯარიმა 400 ლარის ოდნობით.

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის 11 ნაწილის ,,ბ" ქვეპუნქტით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისთვის სასჯელის სახედ და ზო--დ გამოყენებული უნდა იქნას, ჯარიმა 700 ლარის ოდნობით.

საქართველოს სსკ-ის 59-ე მუხლით უფრო მკაცრმა სასჯელმა შთანთქოს მაკლებად მკაცრი სასჯელი და საბოლოოდ მა---დ ის-----------ს სასჯელის სახედ და ზო--დ უნდა განესაზღვროს ჯარიმა 700 ლარის ოდნობით.

5. ნივთმტკიცების, ყა---ღის ან სხვა საკითხები:

მა---დ ისკამდაროვის მიმართ შეფარდებული აღკვეთის ღონისძიება შეთანხმება გაუსვლელობისა და სათანადო ქცევის შესახებ გაუქმდეს.

საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 81-ე მუხლის თანახმად, საბოლოო გა---წყვეტილების მიღების შემდეგ, საქმეზე დართული ნივთიერი მტკიცებულებები: და--თ შუბითიძის ტანსაცმელი, რომელიც ინახება მარ-----–-ს შს რაიონულ სამმართველოს ალგეთის განყოფილებაში დაუბრუნდეს მის კანონიერ მფლობელს.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

სასამართლომ იხელმძღვანელა, ბავშვის უფლებათა კონვენციის მე-3, მე-14, მე-40 მუხლებით, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის სტანდარტული მინიმალური წესების არასრუწლოვანთა სისხლის სამართლის ადმინისტრაციის შესახებ (,,პეკინის წესები’’) მე-5 მუხლით, არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების კოდექსის მე-4, მე-7, მე-14, მე-17, 29-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით, 55-57-ე, 59-ე, 65-ე, 68-ე, 74-76-ე მუხლებით, საქართველოს სსსკ-ის 73-ე, 258-260-ე, 269-ე, 271-274-ე, 277-ე, 279-ე მუხლებით, ინდივიდუალური შეფასების ანგარიშით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა :

მა---დ ის-----------ი ცნობილ იქნას დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენაში და სასჯელის სახედ და ზო--დ განესაზღვროს ჯარიმა 400 ლარის ოდნობით.

მა---დ ის-----------ი ცნობილ იქნას დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის 11 ნაწილის ,,ბ" ქვეპუნქტით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენაში და სასჯელის სახედ და ზო--დ განესაზღვროს ჯარიმა 700 ლარის ოდნობით.

საქართველოს სსკ-ის 59-ე მუხლით უფრო მკაცრმა სასჯელმა შთანთქოს მაკლებად მკაცრი სასჯელი და საბოლოოდ მა---დ ის-----------ს სასჯელის სახედ და ზო--დ განესაზღვროს ჯარიმა 700 ლარის ოდნობით.

მა---დ ის-----------ის მიმართ შეფარდებული აღკვეთის ღონისძიება შეთანხმება გაუსვლელობისა და სათანადო ქცევის შესახებ გაუქმდეს.

ჯარიმის გა---ხდაზე კონტროლი დაევალოს აღსრულების ეროვნულ ბიუროს მსჯავრდებულის საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით.

განაჩენი კანონიერ ძალაში შედის გამოცხადებისთანავე და ექვემდებარება აღსრულებას.

განაჩენი შეიძლება გასაჩივრდეს, სასჯელის გამოცხადებიდან ერთი თვის ვა---ში, თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში, ბოლნისის რაიონული სასამართლოს მეშვეობით.

მოსამართლე: ჯემალ კოპალიანი