1. ეს შეთანხმება ვრცელდება ხელშემკვრელი სახელმწიფოს ან ხელისუფლების ადგილობრივი ორგანოების მიერ შემოსავლებზე დაწესებულ გადასახადებზე, მათი გადახდის წესის მიუხედავად.
2. შემოსავლებზე გადასახადებად ითვლება ყველა ის გადასახადი, რომლითაც იბეგრება მთელი შემოსავალი ან შემოსავლის ცალკეული ელემენტი, უძრავი ან მოძრავი ქონების გასხვისებით მიღებული ნამეტი შემოსავლის ჩათვლით, აგრეთვე კაპიტალის აფასებით მიღებული შემოსავალი.
3. არსებული გადასახადები, რომლებზეც ვრცელდება ეს შეთანხმება:
a) საქართველოში:
(i) მოგების გადასახადი;
(ii) საშემოსავლო გადასახადი;
(შემდგომში „საქართველოს გადასახადი”);
b) ისრაელში:
(i) საშემოსავლო გადასახადი და კომპანიის გადასახადი (ნამეტ შემოსავალზე გადასახადის ჩათვლით); და
(ii) ქონების გასხვისებიდან მიღებულ ნამეტ შემოსავალზე დარიცხული გადასახადი, უძრავი ქონების დაბეგვრის შესახებ კანონის შესაბამისად (შემდგომში „ისრაელის გადასახადი”).
4. ეს შეთანხმება გამოიყენება აგრეთვე ყველა იდენტური ან არსებითად ანალოგიური გადასახადების მიმართ, რომლებიც ამ შეთანხმებაზე ხელმოწერის შემდეგ იქნება დაწესებული არსებული გადასახადების დამატებით ან მათ ნაცვლად. ხელშემკვრელ სახელმწიფოთა კომპეტენტური ორგანოები ერთმანეთს აცნობებენ მათ შესაბამის საგადასახადო კანონმდებლობებში შეტანილი არსებითი ცვლილებების შესახებ