1. შრომითი ხელშეკრულების მოშლა შეიძლება ერთ-ერთი მხარის ინიციატივით, ამ მუხლით დადგენილი წესით.
2. თუ შრომითი ხელშეკრულების მოშლის ინიციატორი დასაქმებულია, იგი ვალდებულია გააფრთხილოს დამსაქმებელი არანაკლებ 30 კალენდარული დღით ადრე წერილობითი შეტყობინებით, თუ შრომითი ხელშეკრულებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.
3. შრომითი ხელშეკრულების დამსაქმებლის ინიციატივით მოშლის შემთხვევაში დასაქმებულს მიეცემა არანაკლებ ერთი თვის შრომის ანაზღაურება.
4. ამ მუხლის მე-2 და მე-3 პუნქტების მოთხოვნები არ ვრცელდება ერთ-ერთი მხარის მიერ შრომითი ხელშეკრულებით ნაკისრი ვალდებულების შეუსრულებლობის შემთხვევებზე.
„მუხლი 38. შრომითი ხელშეკრულები
ს შეწყვეტის წესი
1.
შრომითი ხელშეკრულების შეწყვეტისას მხარე ვალდებულია არანაკლებ 30 კალენდარული დღით ადრე გააფრთხილოს მეორე მხარე წინასწარი წერილობითი შეტყობინების გაგზავნის გზით.
2. შრომითი ხელშეკრულების შეწყვეტისას დამსაქმებელს უფლება აქვს წინასწარი წერილობითი შეტყობინების გაგზავნის ნაცვლად დასაქმებულს გადაუხადოს არანაკლებ ერთი თვის შრომის ანაზღაურება/კომპენსაცია 30 კალენდარული დღის ვადაში,3. დამსაქმებელს წინასწარი წერილობითი შეტყობინების გაგზავნის და კომპენსაციის გადახდის ვალდებულება არ წარმოიშობა ამ კოდექსის 37-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“
, „გ“, „დ“, „ე“, „ზ“, „თ“, „კ“,და
„ლ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული საფუძვლებით შრომითი ხელშეკრულების შეწყვეტისას.
4.
დამსაქმებელი ვალდებულია, დასაქმებულის მოთხოვნის წარდგენიდან 7 კალენდარული დღის ვადაში წერილობით დაასაბუთოს ხელშეკრულების შეწყვეტის საფუძველი.
5. დასაქმებულს უფლება აქვს 30 კალენდარული დღის ვადაში სასამართლოში გაასაჩივროს დამსაქმებლის დასაბუთებული გადაწყვეტილება ხელშეკრულების შეწყვეტის შესახებ. გასაჩივრების ვადა აითვლება დასაქმებულისთვის დასაბუთებული გადაწყვეტილების გაცნობის მომენტიდან.
6. თუ დამსაქმებელი ამ მუხლის მე-4 პუნქტის თანახმად წერილობით არ დაასაბუთებს ხელშეკრულების შეწყვეტის საფუძველს, დასაქმებულს უფლება აქვს, 30 კალენდარული დღის ვადაში სასამართლოში გაასაჩივროს დამსაქმებლის გადაწყვეტილება ხელშეკრულების შეწყვეტის შესახებ. გასაჩივრების ვადა აითვლება ამ მუხლის მე-4 პუნქტით განსაზღვრული ვადის გასვლის მომენტიდან. ამ შემთხვევაში
დავის ფაქტობრივ გარემოებებზე მტკიცების ტვირთი ეკისრება დამსაქმებელს.
7.
სასამართლოს
მიერ
დასაქმებულთან
შრომითი
ხელშეკრულების
შეწყვეტის
შესახებ
დამსაქმებლის
გადაწყვეტილების
ბათილად
ცნობის
შემთხვევაში
დამსაქმებელი
ვალდებულია
,პირვანდელ
სამუშაო
ადგილზე
აღადგინოს
პირი
,რომელსაც
შეუწყდა
შრომითი
ურთიერთობა
ან
უზრუნველყოს
ის
ტოლფასი
სამუშაოთი
.“
„მუხლი
381.
კოლექტიური
დათხოვნა
1.
ამ კოდექსის 37-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული საფუძვლით ერთდროულად სულ მცირე 10 დასაქმებულთან შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტის (კოლექტიური დათხოვნის) შემთხვევაში, დამსაქმებელი ვალდებულია:
ა
)
წერილობითი
შეტყობინება
გაუგზავნოს საქართველოს
შრომის
,ჯანმრთელობის
და
სოციალური
დაცვის
მინისტრს
და
იმ
დასაქმებულებს
,რომელთაც
უწყდებათ შრომითი ხელშეკრულება
;
ბ
)
კონსულტაცია
გაიაროს
და
ითანამშრომლოს
დასაქმებულთა
წარმომადგენლებთან
იმ
მიზნით
,რომ
თავიდან
იქნეს
აცილებული
კოლექტიური
დათხოვნა
ან
შემცირდეს
იმ დასაქმებულთა
რიცხვი,რომელთაც შეიძლება შეუწყდეთ შრომითი ხელშეკრულება
;
2. ამ მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული წინასწარი
წერილობითი
შეტყობინების გაგზავნა სავალდებულოა:
ა) კოლექტიურ დათხოვნამდე არა უგვიანეს 45
დღისა
,როდესაც
შრომითი ხელშეკრულება
უწყდება არანაკლებ
10 დასაქმებულს
ორგანიზაციაში, სადაც დასაქმებულია არანაკლებ 20 და არაუმეტეს 100 ადამიანისა;
ბ) კოლექტიურ დათხოვნამდე არა უგვიანეს 60
დღისა
,როდესაც
შრომითი ხელშეკრულება
უწყდება
დასაქმებულთა
არანაკლებ
10%-ს ორგანიზაციაში, სადაც დასაქმებულია
არანაკლებ
100
და
არაუმეტეს
300
ადამიანისა;
გ) კოლექტიურ დათხოვნამდე არა უგვიანეს 90
დღისა
,როდესაც
შრომითი ხელშეკრულება
უწყდება არანაკლებ
30 დასაქმებულს ორგანიზაციაში, სადაც დასაქმებულია
არანაკლებ
300
ადამიანისა