ა) ნებართვა – ამ მუხლის „ე“ ან „ვ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული საქმიანობის განხორციელების უფლება, რომელიც უკავშირდება საბაჟო საწყობს ან ობიექტს და ადასტურებს ამ განზრახვის კანონმდებლობით დადგენილ პირობებთან შესაბამისობას;

ბ) ნებართვის მფლობელი – პირი, რომელსაც ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის საფუძველზე მინიჭებული აქვს უფლება, განახორციელოს ნებართვით განსაზღვრული საქმიანობა;

გ) სანებართვო პირობები – „ლიცენზიებისა და ნებართვების შესახებ“ საქართველოს კანონით, საქართველოს საბაჟო კოდექსითა და ამ ინსტრუქციით დადგენილი მოთხოვნები, რომელთაც უნდა აკმაყოფილებდეს ნებართვის მაძიებელი ნებართვის მისაღებად ან/და ნებართვით განსაზღვრული საქმიანობის განხორციელებისას;

დ) საბაჟო საწყობი – საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე არსებული, ტერიტორიულად განცალკევებული შენობა-ნაგებობების ან/და მიწის ნაკვეთისაგან შემდგარი ტერიტორია, რომლის ფარგლებშიც ხორციელდება ან განხორციელდება ნებართვით განსაზღვრული საქმიანობა. აღნიშნული ტერიტორია უნდა იყოს ერთიანი და შემოსაზღვრული იმდაგვარად, რომ საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების ამ ტერიტორიაზე შეტანა/ტერიტორიიდან გატანა შესაძლებელი იყოს მხოლოდ ამისათვის სპეციალურად მოწყობილი ერთი ან რამდენიმე დამოუკიდებელი შესასვლელის და გასასვლელის საშუალებით. საყარი ან/და თხევადი საქონლის  შემთხვევაში, საბაჟო საწყობის ტერიტორიას განეკუთვნება აგრეთვე შესაბამისი სათავსი და მასთან დაკავშირებული მიწისზედა და მიწისქვეშა საკომუნიკაციო და სხვა დანიშნულების სისტემები/ინფრასტრუქტურა;

ე) საბაჟო საწყობის საქმიანობა – საბაჟო საწყობში:

ე.ა) საქონლის შენახვა, რომელიც მოქცეულია საბაჟო საწყობის პროცედურაში;

ე.ბ) საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე შემოტანილი ან საქართველოს საბაჟო ტერიტორიიდან გასატანი საქონლის საბაჟო პროცედურის/რეექსპორტის განსაზღვრის დასრულებამდე დროებით შენახვა;

ე.გ) იმ საქონლის დროებით შენახვა, რომლის მიმართაც უკვე განსაზღვრულია საბაჟო პროცედურა/რეექსპორტი;

ე.დ) საბაჟო კონტროლის ქვეშ მყოფი საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების დროებით შენახვა;

ე.ე) საქართველოს საბაჟო კოდექსის 126-ე მუხლის შესაბამისად, საბაჟო ორგანოს თანხმობით:

ე.ე.ა) საქართველოს საქონლის 3 თვემდე ვადით შენახვა;

ე.ე.ბ) საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე შიდა გადამუშავების საბაჟო პროცედურაში ან მიზნობრივი დანიშნულებით გამოყენების პროცედურაში მოქცეული უცხოური საქონლის შენახვა ამ საქონლის საბაჟო საწყობში გადამუშავებისას;

ვ) თავისუფალი ვაჭრობის პუნქტის საქმიანობა – უცხოური საქონლის (იმპორტის გადასახდელის გადახდისა და ვაჭრობაში დამცავი ღონისძიებების განხორციელების გარეშე) და საქართველოს საქონლის საცალო წესით გაყიდვა ნებართვით განსაზღვრული ობიექტის გამოყენებით:

ვ.ა) აეროპორტში, ნავსადგურში ან საერთაშორისო მიმოსვლისათვის ღია სხვა ადგილზე განთავსებულ ობიექტში ან/და საერთაშორისო რეისის განმახორციელებელ საჰაერო ხომალდში (შემდგომში – საჰაერო ხომალდი) − ფიზიკურ პირებზე, რომლებიც ტოვებენ საქართველოს საბაჟო ტერიტორიას;

ვ.ბ) საქართველოს საბაჟო კოდექსის 213-ე მუხლის მე-6 ნაწილის შესაბამისად, 2021 წლის 1 იანვრამდე, ამ მუხლის „ვ.ა“ ქვეპუნქტის გარდა სხვა ადგილზე განთავსებულ ობიექტში − უცხოეთის დიპლომატიური და მათთან გათანაბრებული წარმომადგენლობების სამსახურებრივი სარგებლობისათვის, ამ წარმომადგენლობებისა და დიპლომატიური მისიების წევრებზე (მათთან მცხოვრებ ოჯახის წევრთა ჩათვლით) − პირადი სარგებლობისათვის;

ზ) ობიექტი – სანებართვო პირობების შესაბამისად:

ზ.ა) აეროპორტში, ნავსადგურში ან საერთაშორისო მიმოსვლისათვის ღია სხვა ადგილზე არსებული, ტერიტორიულად ერთიან საბაჟო კონტროლის ზონაში განთავსებული ობიექტი, რომელიც შედგება სავაჭრო დარბაზ(ებ)ისაგან, თავისუფალი ვაჭრობის პუნქტის საწყობ(ებ)ისა ან/და ნებართვის მაძიებლის სურვილის შემთხვევაში – სხვა დანიშნულების შენობა-ნაგებობისაგან, რომლის ფარგლებშიც ხორციელდება ან განხორციელდება თავისუფალი ვაჭრობის პუნქტის ნებართვით განსაზღვრული საქმიანობა;

ზ.ბ) საქართველოს საბაჟო კოდექსის 213-ე მუხლის მე-6 ნაწილის შესაბამისად, 2021 წლის 1 იანვრამდე, ამ მუხლის „ზ.ა“ ქვეპუნქტის გარდა, სხვა ადგილზე განთავსებული სავაჭრო დარბაზ(ებ)ი, თავისუფალი ვაჭრობის პუნქტის საწყობ(ებ)ი და ნებართვის მაძიებლის სურვილის შემთხვევაში – სხვა დანიშნულების შენობა-ნაგებობა, რომლის ფარგლებშიც ხორციელდება ან განხორციელდება თავისუფალი ვაჭრობის პუნქტის ნებართვით განსაზღვრული საქმიანობა. აღნიშნული ტერიტორია უნდა იყოს ერთიანი და იზოლირებული;

ზ.გ) აეროპორტში, ნავსადგურში ან საერთაშორისო მიმოსვლისათვის ღია სხვა ადგილზე არსებული, ტერიტორიულად ერთიან საბაჟო კონტროლის ზონაში არსებული დარბაზ(ებ)ი, რომელშიც ხდება ნებისმიერი მასალისაგან ხელით შესრულებული ტილოს, სურათის, ნახატის (ნახაზისა და ხელით შემკული სამრეწველო ნაწარმის გარდა) და გამოყენებითი ხელოვნების ნიმუშის, ასევე ნებისმიერი მასალისაგან შესრულებული ქანდაკების ორიგინალური ნაწარმოების რეალიზაცია;

ზ.დ) აეროპორტში, ტერიტორიულად ერთიან საბაჟო კონტროლის ზონაში განთავსებული თავისუფალი  ვაჭრობის პუნქტის საწყობ(ებ)ი, საიდანაც ხორციელდება მგზავრებზე სარეალიზაციოდ განკუთვნილი საქონლის მიწოდება საჰაერო ხომალდ(ებ)ის ბორტზე;

თ) თავისუფალი ვაჭრობის პუნქტი –  საბაჟო კონტროლის ზონა, სადაც შესაძლებელია ამ მუხლის „ვ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული საქმიანობის განხორციელება;

ი) სათავსი – შენობა-ნაგებობა ან შენობა-ნაგებობის ნაწილი, რომელიც განკუთვნილია შენახვის ჩვეულებრივი ან/და სპეციფიკური პირობების შესაბამისად საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების შესანახად ან/და შენახული საქონლის მიმართ დასაშვები ქმედებების განსახორციელებლად;

კ) შენობა-ნაგებობა – საბაჟო საწყობის ან თავისუფალი ვაჭრობის პუნქტის სამუშაო რეჟიმში ფუნქციონირებისათვის საჭირო ან/და საწარმოო ოპერაციებისათვის განკუთვნილი, ერთიანი და იზოლირებული შენობა-ნაგებობა, ან მისი ნაწილი (დამოუკიდებელი ერთი ან რამდენიმე შესასვლელის მქონე სართული ან შენობა-ნაგებობის ნაწილი), რომელსაც უნდა ჰქონდეს ერთი ან რამდენიმე დამოუკიდებელი შესასვლელი ან/და გასასვლელი;

ლ) პირი – საქართველოს საწარმო, უცხოური საწარმოს მუდმივი დაწესებულება ან ინდივიდუალური მეწარმე;

მ) სანებართვო მოწმობა – ნებართვის ფლობის დამადასტურებელი საბუთი;

ნ) ნებართვის მაძიებელი – ნებართვის მიღების მსურველი პირი.

თავი II

ნებართვის გაცემა, ცვლილების შეტანა ნებართვა