1. მზიდავები ცვლის 80%-ის განმავლობაში განიცდიან მომატებული ტემპერატურის გავლენას; ცვლის 20%-ის განმავლობაში დაკავებულნი არიან გამაცივებელი მიკროკლიმატის მქონე სათავსებში. ენერგოდანა-ხარჯების მიხედვით მათი სამუშაო მიეკუთვნება II
ა
კატეგორიას.
2. შრომის პირობებს აფასებენ ცალ-ცალკე გამაცხელებელი და გამაცივებელი მიკროკლიმატისათვის. განსაზღვრავენ გარემოს თერმული დატვირთვის (გთდ) ინდექსს. მომატებული ტემპერატურის პირობებში იგი ტოლია 26,2
0
C, რაც 5
ა
ცხრილის შესაბამისად შრომის პირობებს ახასათებს, როგორც II ხარისხის მავნეს (კლასი 3.2).
3. ცივ სათავსში ჰაერის ტემპერატურაა 8
0
C, რაც 5ბ ცხრილის მიხედვით შეესაბამება მავნეობის IV ხარისხს (კლასი 3.4).
ანგარიშობენ მავნეობის ხარისხის საშუალოდ აწონილ სიდიდეს, რისთვისაც მოცემულ პირობებში დაკავების (მუშაობის) ხანგრძლივობის პროცენტს ამრავლებენ კოეფიციენტზე:
ა) შრომის პირობების 3.1. კლასისათვის – 1;
ბ) შრომის პირობების 3.2. კლასისათვის – 2;
გ) შრომის პირობების 3.3. კლასისათვის – 3;
დ) შრომის პირობების 3.4. კლასისათვის – 4;
ე) შრომის პირობების 3.5. კლასისათვის – 5.
4. ჩვენს მაგალითში: (80X2 + 20X4 : 100) = 2,4, ე.ი. მავნეობის ხარისხი 3.2 და 3.3 კლასებს შორისაა. რადგან დასაქმებულის ორგანიზმი განიცდის ტემპერატურის ცვალებადობის ზემოქმედებას, ამიტომ მავნეობის ხარისხს ამრგვალებენ მეტის მიმართულებით.
5. მაშასადამე, მზიდავის შრომის პირობები მიკროკლი-მატის მაჩვენებლის მიხედვით მიეკუთვნება 3.3 კლას