დაწყებითი საფეხურის მასწავლებელს ქართულ ენასა და ლიტერატურაში და ასევე მასწავლებელს, რომელიც ასწავლის ქართულს, როგორც მეორე ენას, გააჩნია შემდეგი პროფესიული ცოდნა:
ა) ზოგადი ცნობები ქართული ენის შესახებ:
ა.ა) ქართული ენის ბუნება. ენის რაობა და ფუნქციები. ენა და მეტყველება.
ბ) ფონეტიკა-ფონოლოგიის საკითხები:
ბ.ა) ასო და ბგერა. მარცვალი. ძირითადი ფონეტიკური პროცესები. ინტონაცია. პაუზა.
გ) გრამატიკა:
გ.ა) მეტყველების ნაწილები. წინადადება, წინადადების წევრები, წინადადების სახეები შინაარსისა და აგებულების მიხედვით.
დ) ლექსიკოლოგია:
დ.ა) სიტყვების სემანტიკა, სიტყვათა სემანტიკური და ლექსიკური კავშირები, სიტყვაწარმოება და სიტყვათწარმოქმნა.
ე) ორთოგრაფია:
ე.ა) ორთოგრაფიული წესები და ნორმები.
ვ) პუნქტუაცია:
ვ.ა) პუნქტუაციის წესები.
ზ) ენისა და ტექსტის ურთიერთმიმართება:
ზ.ა) ტექსტისა და წინადადების კომპონენტები (თავი, ფრაგმენტი, აბზაცი);
ზ.ბ) წინადადებათა გადაბმის სახეები (ჯაჭვური, პარალელური, შერეული);
ზ.გ) მეტყველების ფუნქციური ტიპები (აღწერა, თხრობა, მსჯელობა), მათი სტრუქტურული და სტილური თავისებურებანი;
ზ.დ) ტექსტების ფუნქციურ-სტილური ტიპოლოგია (ყოფითი, მხატვრული, შემეცნებითი და ა.შ.);
ზ.ე) ენობრივ-გამომსახველობითი საშუალებები: ტროპული მეტყველება და სტილური ფიგურები (ეპითეტი, მეტაფორა, ირონია, ჰიპერბოლა, შედარება, გაპიროვნება, განმეორება, პარალელიზმი...), ფრაზეოლოგიზმები, დიალექტიზმი, ჟარგონი, ნეოლოგიზმი და სხვ.;
თ) ლიტერატურა: ფოლკლორული ჟანრები: ზღაპარი, ბალადა, ლექსები, თქმულებები, ლეგენდები (ქართული და უცხოური), მითები (ქართული და უცხოური); ბიბლიური მოთხრობები და იგავები; ქართველ და უცხოელ კლასიკოსთა ცნობილი პროზაული და პოეტური ნაწარმოებები; ლიტერატურული ზღაპრები; მოთხრობები; კომიქსები; იგავ-არაკები, დიდაქტიკური ხასიათის თხზულებები; ენის გასატეხები, გამოცანები, ანდაზები, ლექსები (საბავშვო, ლირიკული და სიუჟეტიანი); გამოჩენილ ადამიანთა ბიოგრაფიები და მოგონებები;
ი) ქართულის, როგორც მეორე ენის სწავლების თეორიები და მეთოდები (კომუნიკაციური, ევრისტიკული, ინდუქციური და სხვა).
თავი VI
დაწყებითი საფეხურის მასწავლებლის პროფესიული სტანდარტი მათემატიკაშ