„საქართველოს ადმინისტრაციულ საპროცესო კოდექსში ცვლილების შეტანის შესახებ“

პროექტი საქართველოს კანონი საქართველოს ადმინისტრაციულ საპროცესო კოდექსში ცვლილების შეტანის შესახებ მუხლი 1. საქართველოს ადმინისტრაციულ საპროცესო კოდექსში (საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე, №39(46), 1999 წელი, მუხ. 190) შეტანილ იქნას შემდეგი ცვლილება: 1. კოდექსს დაემატოს შემდეგი შინაარსის VII22 თავი: „თავი VII22. ადმინისტრაციული სამართალწარმოება სასამართლოს მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებაზე მიმდინარე სააღსრულებო წარმოების შეჩერებასთან დაკავშირებით მუხლი 2185. შუამდგომლობა სასამართლოს მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებაზე მიმდინარე სააღსრულებო წარმოების შეჩერების შესახებ სასამართლოს მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებაზე მიმდინარე სააღსრულებო წარმოების შეჩერების შესახებ საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მმართველობის სფეროში მოქმედი საჯარო სამართლის იურიდიული პირის - აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარის (შემდგომ - აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარე) შუამდგომლობა განიხილება ამ თავით დადგენილი წესით. მუხლი 2186. შუამდგომლობის სასამართლოში შეტანა 1. სასამართლოს მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებაზე სააღსრულებო წარმოების მიმდინარეობისას, განსაკუთრებულ შემთხვევაში, როდესაც აღსრულების გაგრძელებით ზიანი ადგება სახელმწიფოს ან კერძო პირის კანონიერ ინტერესებს, აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარე უფლებამოსილია ადმინისტრაციული ორგანოს მიმართვის მიღებიდან 3 დღის ვადაში, ან საკუთარი ინიციატივით, აღსრულების შეჩერების შუამდგომლობით მიმართოს სასამართლოს - ადმინისტრაციული ორგანოს მომართვის შემთხვევაში მომართვის წარმდგენი ადმინისტრაციული ორგანოს ადგილსამყოფლის მიხედვით, ხოლო საკუთარი ინიციატივის შემთხვევაში - აღსრულების ეროვნული ბიუროს ადგილსამყოფლის მიხედვით. 2. აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარის მიერ შუამდგომლობის საფუძველზე სასამართლოს მიერ გამოტანილი განჩინებით აღსრულება შეიძლება შეჩერდეს არაუმეტეს 6 თვის ვადით. 3. თუ აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარე აღსრულების შეჩერების შუამდგომლობით მიმართავს სასამართლოს პროკურორის მოთხოვნის საფუძველზე, სააღსრულებო წარმოება შეიძლება შეჩერდეს ამ მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილებით დადგენილი პირობებით, ვადითა და წესით. თუ აღსრულების შეჩერების 6 თვიანი ვადა გამოძიების ინტერესებისათვის საკმარისი არ აღმოჩნდა, დასაშვებია მისი გაგრძელება მორიგი ერთი ან მეტი 6 თვის ვადით, ამ თავით დადგენილი წესით. ამ შემთხვევაში სააღსრულებო წარმოების შეჩერების საერთო ვადა არ უნდა აღემატებოდეს 24 თვეს. მუხლი 2187. შუამდგომლობის შინაარსი სასამართლოს მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებაზე სააღსრულებო წარმოების შეჩერების შესახებ აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარის შუამდგომლობა უნდა შეიცავდეს აღსასრულებელი გადაწყვეტილების რეკვიზიტებს და აღსრულების შეჩერების ინიციატორის ვინაობას. შუამდგომლობაში მოცემული უნდა იყოს იმ განსაკუთრებული შემთხვევის დასაბუთება, როდესაც აღსრულების გაგრძელებით ზიანი მიადგება სახელმწიფოს ან კერძო პირის კანონიერ ინტერესებს. მუხლი 2188. შუამდგომლობის განხილვა 1. სასამართლოს მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებაზე სააღსრულებო წარმოების შეჩერების მოთხოვნით აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარის შუამდგომლობა განიხილება ზეპირი მოსმენის გარეშე. 2. სასამართლო უფლებამოსილია შუამდგომლობა განიხილოს ზეპირი მოსმენით, შუამდგომლობის ავტორისა და იმ ადმინისტრაციული ორგანოს მონაწილეობით, რომელმაც აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარეს მიმართა აღსრულების შეჩერების მოთხოვნით. 3. სასამართლოს აღსრულების შეჩერების თაობაზე განჩინება გამოაქვს აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარის მიერ შუამდგომლობით მიმართვიდან 5 დღის ვადაში. 4. სასამართლოს მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებაზე სააღსრულებო წარმოების შეჩერების თაობაზე სასამართლოს განჩინების კანონიერ ძალაში შესვლამდე აღსრულების ეროვნული ბიუროს მიერ სააღსრულებო მოქმედებები არ ხორციელდება. მუხლი 2189. სასამართლოს განჩინება აღსრულების შეჩერების თაობაზე 1. სასამართლოს მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებაზე სააღსრულებო წარმოების შეჩერების შესახებ განჩინებაში უნდა აღინიშნოს: ა) განჩინების მიღების დრო და ადგილი; ბ) განჩინების მიმღები სასამართლოს დასახელება, შემადგენლობა და სასამართლო სხდომის მდივანი (იმ შემთხვევაში, თუ განჩინება მიღებულია ზეპირის მოსმენის საფუძველზე); გ) შუამდგომლობის ავტორის ვინაობა; დ) საკითხი, რომელზედაც მიღებულ უნდა იქნეს განჩინება; ე) მიღებული გადაწყვეტილება და მისი მოტივაცია; ვ) სასამართლოს მიერ გამოყენებული კანონმდებლობა; ზ) განჩინების გასაჩივრების წესი და ვადა. 2. განჩინება მისი გამოტანიდან არა უგვიანეს 5 დღისა ეგზავნება სააღსრულებო წარმოების მხარეებს, აღსრულების ეროვნულ ბიუროს და აღსრულების შეჩერების ინიციატორს. მუხლი 2190. აღსრულების შეჩერების თაობაზე სასამართლოს განჩინების გასაჩივრება 1. აღსრულების შეჩერების თაობაზე შუამდგომლობის დაკმაყოფილების შემთხვევაში, სასამართლოს განჩინებაზე საჩივრის შეტანა შეუძლია სააღსრულებო წარმოებაში კრედიტორს. საჩივარი უნდა შეიცავდეს: ა) აღსრულების შეჩერების თაობაზე გამოტანილი განჩინების ზუსტ დასახელებას; ბ) მითითებას, თუ რა ზომით უნდა გაუქმდეს განჩინება აღსრულების შეჩერების შესახებ; გ) გარემოებებს, რომელთა გამოც უნდა გაუქმდეს განჩინება აღსრულების შეჩერების შესახებ. 2. აღსრულების შეჩერების შესახებ შუამდგომლობის დაკმაყოფილების თაობაზე სასამართლო განჩინებაზე საჩივარი შეიტანება 5 დღის ვადაში. ამ ვადის გაგრძელება არ დაიშვება და მისი დენა იწყება აღსრულების შეჩერების შესახებ განჩინების სააღსრულებო წარმოებაში კრედიტორისათვის გადაცემის მომენტიდან. 3. აღსრულების შეჩერების თაობაზე განჩინების გასაჩივრება არ აჩერებს მის მოქმედებას. 4. აღსრულების შეჩერების თაობაზე შუამდგომლობის დაუკმაყოფილებლობის შემთხვევაში სასამართლოს გამოაქვს განჩინება აღსრულების შეჩერების თაობაზე უარის თქმის შესახებ. სასამართლოსთვის იმავე საგანზე და იმავე საფუძვლით ხელმეორედ მიმართვის შემთხვევაში მიიღება განჩინება შუამდგომლობის განუხილველად დატოვების შესახებ, რაც გასაჩივრდება საჩივრით. 5. აღსრულების შეჩერების თაობაზე უარის თქმის, ან აღსრულების შეჩერების თაობაზე შუამდგომლობის ნაწილობრივ დაკმაყოფილების შესახებ განჩინებაზე შეიძლება საჩივრის შეტანა 5 დღის ვადაში. ამ ვადის გაგრძელება არ დაიშვება და მისი დენა იწყება შესაბამისი განჩინების სააღსრულებო წარმოებაში მოვალისათვის, აღსრულების ეროვნული ბიუროსათვის, სააღსრულებო საქმეში კრედიტორისათვის ან/და აღსრულების შეჩერების ინიციატორისათვის გადაცემის მომენტიდან. მუხლი 2191. სასამართლოს მიერ საჩივრის წარმოებაში მიღება და განხილვა, საჩივრისა და საქმის მასალების გადაგზავნა ზემდგომ სასამართლოში 1. საჩივარი შეიტანება იმ სასამართლოში, რომელმაც მიიღო განჩინება აღსრულების შეჩერების, შეჩერებაზე უარის თქმის ან ნაწილობრივ შეჩერების თაობაზე. 2. თუ სასამართლო საჩივარს დასაშვებად და დასაბუთებულად მიიჩნევს, იგი აკმაყოფილებს მას. წინააღმდეგ შემთხვევაში, საჩივარი საქმის მასალებთან ერთად სასამართლო განჩინების საფუძველზე გაეგზავნება ზემდგომ სასამართლოს საჩივრის მიღებაზე უარის თქმის ან საჩივრის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე განჩინების მიღებიდან 5 დღის ვადაში. 3. საჩივრის განხილვისა და გადაწყვეტილების გამოტანის ვადა არ უნდა აღემატებოდეს მისი წარმოებაში მიღებიდან 20 დღეს. 4. ზემდგომი ინსტანციის სასამართლოში საჩივარი განიხილება სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 419-ე და 420-ე მუხლებით დადგენილი წესებით.“. 2. 34-ე მუხლის 11 ნაწილის „ა.ზ“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „ა.ზ) აღსრულების კოდექსიდან გამომდინარე სააღსრულებო ურთიერთობებიდან წარმოშობილი დავა;“. მუხლი 2. ეს კანონი ამოქმედდეს 2021 წლის 1 ოქტომბრიდან. საქართველოს პრეზიდენტი სალომე ზურაბიშვილი

განმარტებითი ბარათი „საქართველოს ადმინისტრაციულ საპროცესო კოდექსში ცვლილების შეტანის შესახებ“ საქართველოს კანონის პროექტზე ა) ზოგადი ინფორმაცია კანონპროექტის შესახებ: ა.ა) კანონპროექტის მიღების მიზეზი: ა.ა.ა) პრობლემა, რომლის გადაჭრასაც მიზნად ისახავს კანონპროექტი საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს 2016 წლის 30 სექტემბრის №1/2/596 გადაწყვეტილებით საქართველოს კონსტიტუციის 2018 წლის 16 დეკემბრამდე მოქმედი რედაქციის 42-ე მუხლის პირველ პუნქტთან მიმართებით („ყოველ ადამიანს უფლება აქვს თავის უფლებათა და თავისუფლებათა დასაცავად მიმართოს სასამართლოს“) არაკონსტიტუციურად იქნა ცნობილი „სააღსრულებო წარმოებათა შესახებ" საქართველოს კანონის 36-ე მუხლის მეორე პუნქტის „ზ“ ქვეპუნქტის, აგრეთვე ამავე კანონის 70-ე მუხლის პირველი პუნქტის სიტყვების: „გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებით პროკურორი აღსრულების ეროვნულ ბიუროს წარუდგენს დასაბუთებულ წერილობით მოთხოვნას ან განსაკუთრებული ვითარების გამო ასეთ გადაწყვეტილებას მიიღებს აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარე“ ის ნორმატიული შინაარსი, რომელიც ითვალისწინებს სასამართლოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილების აღსრულების შეჩერების შესაძლებლობას სასამართლო კონტროლის გარეშე. სასამართლოს გადაწყვეტილების არგუმენტაცია იმაში მდგომარეობს, რომ „საქართველოს კონსტიტუციის 42-ე მუხლის პირველი პუნქტით დაცული სამართლიანი სასამართლოს უფლების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი კომპონენტია სასამართლოს გადაწყვეტილების დროული, ეფექტური და ჯეროვანი აღსრულება.“1 ამასთან, სასამართლო მიიჩნევს, რომ კანონის ის ნორმები, რომლებიც იძლევა „განსაკუთრებულ შემთხვევებში“ აღსრულების განუსაზღვრელი ვადით შეჩერების შესაძლებლობას ბიუროს თავმჯდომარის მიერ საკუთარი ინიციატივით ან პროკურორის შუამდგომლობის საფუძველზე, მეტისმეტად ფართო ინტერპრეტაციის საშუალებას იძლევა, „არის ზოგადი ხასიათის და განუზომლად ფართო დისკრეციას ანიჭებს აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარეს აღსრულების საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს 2016 წლის 30 სექტემბრის გადაწყვეტილება №1/2/596. სამოტივაციო ნაწილი. პუნქტი 25 1 შეჩერების შესახებ გადაწყვეტილების მიღების პროცესში.“2 აქედან გამომდინარე, სასამართლო თვლის, რომ მკაფიოდ უნდა გაწეროს „იმ განსაკუთრებულ შემთხვევათა სახელმძღვანელო პრინციპები და კრიტერიუმები, რომელთა არსებობის შემთხვევაშიც შესაძლებელი იქნება ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ სასამართლოს გადაწყვეტილების აღსრულების შეჩერება. მეორე მხრივ, სადავო ნორმებით გათვალისწინებული გადაწყვეტილება უნდა მიიღოს მხოლოდ სასამართლომ.3 თუმცა, აქვე მითითებულია, რომ „თუ ობიექტურად არსებობს გადაუდებელი, მყისიერი რეაგირების აუცილებლობა, მაშინ აღსრულების ეროვნულმა ბიურომ შეიძლება სასამართლოს გადაწყვეტილების აღსრულება შეაჩეროს მხოლოდ იმ გონივრული ვადით, რაც ობიექტურად აუცილებელია დაუყოვნებლივ სასამართლოსადმი მიმართვისათვის სასამართლოს გადაწყვეტილების მოსაპოვებლად.“4 გარდა ამისა, სასამართლო აღნიშნავს, რომ „სადავო ნორმებით განსაზღვრული არ არის, რა ვადით ... არის შესაძლებელი სასამართლოს გადაწყვეტილების აღსრულების შეჩერება სასამართლოს გადაწყვეტილების გარეშე, რაც იწვევს სამართლიანი სასამართლოს უფლების იმაზე მეტად შეზღუდვას, ვიდრე ეს საჭიროა დემოკრატიულ სახელმწიფოში ლეგიტიმური საჯარო მიზნების მისაღწევად.“5 ა.ა.ბ) არსებული პრობლემის გადასაჭრელად კანონის მიღების აუცილებლობა კანონპროექტის მიღება განპირობებულია საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს 2016 წლის 30 სექტემბრის №1/2/596 გადაწყვეტილებასთან, ასევე აღსრულების კოდექსის პროექტთან საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის შესაბამისობის აუცილებლობით. ა.ბ) კანონპროექტის მოსალოდნელი შედეგები საკონსტიტუციო სასამართლოს ზემომითითებული გადაწყვეტილებიდან გამომდინარე, აღსრულების შეჩერების პროცედურა წინამდებარე კანონპროექტის მიღებით ასახულია აღსრულების საქართველოს კოდექსის პროექტში. ადმინისტრაციულ საპროცესო კოდექსშიც აისახება შესაბამისი ნორმები, რომლითაც დადგინდება სასამართლოს გადაწყვეტილების აღსრულების შეჩერების შესაძლებლობა მხოლოდ სასამართლოს მიერ, ადმინისტრაციული ორგანოს, ამ შემთხვევაში - სსიპ - აღსრულების ეროვნული ბიუროს 2 იქვე, პუნქტი 31 3 იქვე. პუნქტი 42 4 იქვე. პუნქტი 41 5 იქვე. პუნქტი 39 შუამდგომლობის საფუძველზე; გარდა ამისა, განისაზღვრება სასამართლოს მიერ გამოცემული აღსრულების ქვემდებარე აქტის „განსაკუთრებულ ვითარებაში“ აღსრულების შეჩერების წინაპირობები და ასეთი შეჩერების მაქსიმალური ვადა, აგრეთვე აღსრულების შეჩერების თაობაზე სასამართლო განჩინების გასაჩივრებასთან დაკავშირებული საკითხები. ა.გ) კანონპროექტის ძირითადი არსი კანონპროექტით საქართველოს ადმინისტრაციულ საპროცესო კოდექსს ემატება VII18 თავი, რომლითაც განისაზღვრება სასამართლო გადაწყვეტილების საფუძველზე მიმდინარე სააღსრულებო წარმოების შეჩერების საკითხის განხილვისა და მასზე გადაწყვეტილების მიღების შემდეგი წესი: სასამართლოს მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებაზე სააღსრულებო წარმოების მიმდინარეობისას, განსაკუთრებულ შემთხვევაში, როდესაც ზიანი ადგება სახელმწიფოს ან კერძო პირის კანონიერ ინტერესებს, აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარე უფლებამოსილი იქნება, პროკურატურის ან სხვა ადმინისტრაციული ორგანოს შესაბამისი მიმართვის საფუძველზე, ან საკუთარი ინიციატივით, აღსრულების შეჩერების შუამდგომლობით მიმართოს სასამართლოს. შუამდგომლობა უნდა შეიცავდეს აღსასრულებელი გადაწყვეტილების რეკვიზიტებს და აღსრულების შეჩერების ინიციატორის ვინაობას. რაც მთავარია, შუამდგომლობაში მოცემული უნდა იყოს იმ განსაკუთრებული შემთხვევის დასაბუთება, როდესაც აღსრულების გაგრძელებით ზიანი მიადგება სახელმწიფოს ან კერძო პირის კანონიერ ინტერესებს. სასამართლოს მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებაზე სააღსრულებო წარმოების შეჩერების მოთხოვნით აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარის შუამდგომლობა განიხილება ზეპირი მოსმენის გარეშე. თუმცა, სასამართლო უფლებამოსილია, შუამდგომლობა ზეპირი მოსმენითაც განიხილოს, შუამდგომლობის ავტორისა და იმ ადმინისტრაციული ორგანოს მონაწილეობით, რომელმაც აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარეს მიმართა აღსრულების შეჩერების მოთხოვნით. სასამართლოს განჩინება აღსრულების არაუმეტეს 6 თვის ვადით შეჩერების თაობაზე გამოაქვს აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარის მიერ შუამდგომლობით მიმართვიდან 5 დღის ვადაში. ამასთან, თუ აღსრულების ეროვნული ბიუროს თავმჯდომარე აღსრულების შეჩერების შუამდგომლობით მიმართავს სასამართლოს პროკურორის მოთხოვნის საფუძველზე, ხოლო აღსრულების შეჩერების 6-თვიანი ვადა გამოძიების ინტერესებისათვის საკმარისი არ აღმოჩნდა, დასაშვებია მისი გაგრძელება მორიგი ერთი ან მეტი 6 თვის ვადით. თუმცა, ამ შემთხვევაში შეჩერების საერთო ვადა 24 თვეს არ უნდა აღემატებოდეს. კანონპროექტში შუამდგომლობის მოცემულია ნაწილობრივ გასაჩივრების წესი და ვადები. აღსრულების შეჩერების, შეჩერებაზე დაკმაყოფილების შესახებ სასამართლო უარის ან განჩინების ა.დ) კანონპროექტის კავშირი სამთავრობო პროგრამასთან და შესაბამის სფეროში არსებულ სამოქმედო გეგმასთან, ასეთის არსებობის შემთხვევაში (საქართველოს მთავრობის მიერ ინიციირებული კანონპროექტის შემთხვევაში) აღნიშნული ქვეპუნქტი არ გამოიყენება წარმოდგენილ კანონპროექტთან მიმართებაში (კანონპროექტი არ არის ინიციირებული საქართველოს მთავრობის მიერ). ა.ე) კანონპროექტის ძალაში შესვლის თარიღის შერჩევის პრინციპი, ხოლო კანონისთვის უკუძალის მინიჭების შემთხვევაში − აღნიშნულის თაობაზე შესაბამისი დასაბუთება კანონპროექტი 2021 წლის 1 ოქტომბრიდან ამოქმედდება, რაც აღსრულების კოდექსის ძირითადი ნაწილის ამოქმედებას უკავშირდება. ა.ვ) კანონპროექტის დაჩქარებული წესით განხილვის მიზეზები და შესაბამისი დასაბუთება (თუ ინიციატორი ითხოვს კანონპროექტის დაჩქარებული წესით განხილვას) კანონპროექტის დაჩქარებული წესით განხილვა არ არის მოთხოვნილი. ბ) კანონპროექტის ფინანსური გავლენის შეფასება (კანონპროექტის ამოქმედების წელი და შემდგომი 3 წელი): საშუალოვადიან პერიოდში ბ.ა) კანონპროექტის მიღებასთან დაკავშირებით აუცილებელი ხარჯების დაფინანსების წყარო კანონპროექტის მიღება არ გამოიწვევს სახელმწიფო ბიუჯეტიდან ხარჯების გამოყოფას. ბ.ბ) კანონპროექტის გავლენა სახელმწიფო ან/და მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტის საშემოსავლო ნაწილზე კანონპროექტი გავლენას არ იქონიებს სახელმწიფო ან/და მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტის საშემოსავლო ნაწილზე. ბ.გ) კანონპროექტის გავლენა სახელმწიფო ან/და მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტის ხარჯვით ნაწილზე კანონპროექტი გავლენას არ იქონიებს სახელმწიფო ან/და მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტის ხარჯვით ნაწილზე. ბ.დ) სახელმწიფოს ახალი ფინანსური ვალდებულებები, კანონპროექტის გავლენით სახელმწიფოს ან მის სისტემაში არსებული უწყების მიერ მისაღები პირდაპირი ფინანსური ვალდებულებების (საშინაო ან საგარეო ვალდებულებები) მითითებით კანონპროექტი არ ითვალისწინებს სახელმწიფოს მიერ ახალი ფინანსური ვალდებულებების აღებას. ბ.ე) კანონპროექტის მოსალოდნელი ფინანსური შედეგები იმ პირთათვის, რომელთა მიმართაც ვრცელდება კანონპროექტის მოქმედება, იმ ფიზიკურ და იურიდიულ პირებზე გავლენის ბუნებისა და მიმართულების მითითებით, რომლებზედაც მოსალოდნელია კანონპროექტით განსაზღვრულ ქმედებებს ჰქონდეს პირდაპირი გავლენა ასეთი არ არსებობს. ბ.ვ) კანონპროექტით გადასახდელის (ფულადი დადგენილი შენატანის) გადასახადის, ოდენობა მოსაკრებლის შესაბამის ან ბიუჯეტში სხვა და სახის ოდენობის განსაზღვრის პრინციპი კანონპროექტი არ ითვალისწინებს გადასახადის, მოსაკრებლის ან სხვა სახის გადასახდელის (ფულადი შენატანის) დადგენას. ბ1) ბავშვის უფლებრივ მდგომარეობაზე კანონპროექტის ზეგავლენის შეფასება კანონპროექტი გავლენას არ ახდენს ბავშვის უფლებრივ მდგომარეობაზე. გ) კანონპროექტის მიმართება საერთაშორისო სამართლებრივ სტანდარტებთან: გ.ა) კანონპროექტის მიმართება ევროკავშირის სამართალთან კანონპროექტი არ ეწინააღმდეგება ევროკავშირის სამართალს. გ.ბ) კანონპროექტის მიმართება საერთაშორისო ორგანიზაციებში საქართველოს წევრობასთან დაკავშირებულ ვალდებულებებთან კანონპროექტის მიღება გავლენას არ ახდენს საერთაშორისო საქართველოს წევრობასთან დაკავშირებულ ვალდებულებებზე. გ.გ) კანონპროექტის მიმართება საქართველოს ორმხრივ ორგანიზაციებში და მრავალმხრივ ხელშეკრულებებთან და შეთანხმებებთან, აგრეთვე, ისეთი ხელშეკრულების/შეთანხმების არსებობის შემთხვევაში, რომელსაც უკავშირდება კანონპროექტის მომზადება, − მისი შესაბამისი მუხლი ან/და ნაწილი კანონპროექტი არ ეწინააღმდეგება საქართველოს ორმხრივ და მრავალმხრივ ხელშეკრულებებს და შეთანხმებებს. კანონპროექტის მიღება არ უკავშირდება საქართველოს მიერ დადებულ ხელშეკრულებას/შეთანხმებას. გ.დ) არსებობის შემთხვევაში, ევროკავშირის ის სამართლებრივი აქტი, რომელთან დაახლოების ვალდებულებაც გამომდინარეობს „ერთი მხრივ, საქართველოსა და, მეორე მხრივ, ევროკავშირსა და ევროპის ატომური ენერგიის გაერთიანებას და მათ წევრ სახელმწიფოებს შორის ასოცირების შესახებ შეთანხმებიდან“ ან ევროკავშირთან დადებული საქართველოს სხვა ორმხრივი და მრავალმხრივი ხელშეკრულებებიდან ასეთი არ არსებობს. დ) კანონპროექტის მომზადების პროცესში მიღებული კონსულტაციები: დ.ა) სახელმწიფო, არასახელმწიფო ან/და საერთაშორისო ორგანიზაცია/დაწესებულება, ექსპერტი, სამუშაო ჯგუფი, რომელმაც მონაწილეობა მიიღო კანონპროექტის შემუშავებაში, ასეთის არსებობის შემთხვევაში კანონპროექტის შემუშავებისას გენერალურ პროკურატურასთან. კონსულტაციები იქნა გავლილი საქართველოს დ.ბ) კანონპროექტის შემუშავებაში მონაწილე ორგანიზაციის/დაწესებულების, სამუშაო ჯგუფის, ექსპერტის შეფასება კანონპროექტის მიმართ, ასეთის არსებობის შემთხვევაში ასეთი არ არსებობს. დ.გ) სხვა ქვეყნების გამოცდილება კანონპროექტის მსგავსი კანონების იმპლემენტაციის სფეროში, იმ გამოცდილების მიმოხილვა, რომელიც მაგალითად იქნა გამოყენებული კანონპროექტის მომზადებისას, ასეთი მიმოხილვის მომზადების შემთხვევაში ასეთი მიმოხილვა არ მომზადებულა. ე) კანონპროექტის ავტორი საქართველოს პარლამენტის წევრები: მიხეილ სარჯველაძე, თეა წულუკიანი ვ) კანონპროექტის ინიციატორი საქართველოს პარლამენტის წევრები: მიხეილ სარჯველაძე, თეა წულუკიანი, ისკო დასენი, ბექა ლილუაშვილი, ალუდა ღუდუშაური, ანა ბუჩუკური, დავით სონღულაშვილი, მიხეილ დაუშვილი, ანრი ოხანაშვილი, დავით მათიკაშვილი, ელისო ბოლქვაძე, ნინო წილოსანი