1.  საბოლოო საარბიტრაჟო გადაწყვეტილება გამოტანილ უნდა იქნეს წერილობითი ფორმით და მას ხელი უნდა მოაწეროს საქმის ერთპიროვნულად განმხილველმა არბიტრმა. რამდენიმე არბიტრისაგან შემდგარი საარბიტრაჟო სასამართლოს მიერ საქმის განხილვის შემთხვევაში, გადაწყვეტილებას ხელი უნდა მოაწეროს არბიტრების უმრავლესობამ. თუ არბიტრი უარს აცხადებს საარბიტრაჟო გადაწყვეტილების ხელმოწერაზე ან/და განსხვავებული აზრი აქვს, უნდა გაკეთდეს შესაბამისი ჩანაწერი.
2.  გადაწყვეტილება შედგება შესავალი, აღწერილობითი, სამოტივაციო და სარეზოლუციო ნაწილებისაგან.
3. გადაწყვეტილების შესავალ ნაწილში აღინიშნება:
•    გადაწყვეტილების გამოტანის თარიღი და ადგილი;
•    გადაწყვეტილების გამომტანი მუდმივმოქმედი კერძო არბიტრაჟის დასახელება და არბიტრაჟის შემადგენლობა;
•    არბიტრაჟის სხდომის მდივანი;
•    საარბიტრაჟო შეთანხმება, რომლის საფუძველზეც მოქმედებდა არბიტრაჟი;
•    მხარეები, მათი წარმომადგენლები;
•    დავის საგანი.
4. გადაწყვეტილების აღწერილობითი ნაწილი უნდა შეიცავდეს მითითებას მოსარჩელის მოთხოვნასა და მოპასუხის შესაგებელზე;
5. გადაწყვეტილების სამოტივაციო ნაწილში უნდა აღინიშნოს:
•    არბიტრაჟის მიერ დადგენილი გარემოებანი;
•    მტკიცებულებანი, რომლებსაც ემყარება არბიტრაჟის დასკვნები და გადაწყვეტილება;
•    მოსაზრებანი, რომლებითაც არბიტრაჟი უარყოფს ამა თუ იმ მტკიცებულებას;
•    კანონი ან/და სხვა სამართლებრივი ნორმები, რომლებითაც არბიტრაჟი ხელმძღვანელობდა.
6.  გადაწყვეტილების სარეზოლუციო ნაწილი უნდა შეიცავდეს არბიტრაჟის დასკვნას სარჩელის მთლიანად ან ნაწილობრივ დაკმაყოფილების ან სარჩელზე მთლიანად ან ნაწილობრივ უარის თქმის შესახებ, ასევე მითითებას საარბიტრაჟო ხარჯების განაწილების თაობაზე.
7.  საბოლოო საარბიტრაჟო გადაწყვეტილებაზე დავის განმხილველი ყველა არბიტრის ხელმოწერა უნდა დამოწმდეს სანოტარო წესით, გადაწყვეტილების მიღებიდან 5 (ხუთი) დღის ვადაში