1. ნებისმიერ პირს აქვს საბაჟო კანონმდებლობის გამოყენებასთან დაკავშირებით საბაჟო ორგანოების მიერ მიღებული ნებისმიერი გადაწყვეტილების გასაჩივრების უფლება, რომელიც უშუალოდ და ინდივიდუალურად მას შეეხება.
ნებისმიერი პირი, რომელმაც მიმართა საბაჟო ორგანოებს გადაწყვეტილებისთვის და ვერ მოიპოვა გადაწყვეტილება ამ გამოყენებასთან დაკავშირებით 22(3)-ე მუხლში მითითებულ ვადებში, აგრეთვე უფლებამოსილია გამოიყენოს გასაჩივრების უფლება.
2. გასაჩივრების უფლება შეიძლება გამოყენებულ იქნეს, სულ მცირე, ორ ეტაპად:
(a) თავდაპირველად, საბაჟო ორგანოების ან სასამართლო ორგანოს ან ამ მიზნით წევრი სახელმწიფოების მიერ განსაზღვრული სხვა ორგანოს წინაშე;
(b) შემდგომ, ზემდგომი დამოუკიდებელი ორგანოს წინაშე, რომელსაც შეიძლება ჰქონდეს სასამართლო ხელისუფლების ორგანო ან ეკვივალენტური, სპეციალიზირებული ორგანო, წევრ სახელმწიფოებში მოქმედი სამართლის ნორმების შესაბამისად.
3. სარჩელი შეტანილ უნდა იქნეს იმ წევრ სახელმწიფოში, სადაც გადაწყვეტილება იქნა მიღებული ან მოთხოვნილი.
4. წევრმა სახელმწიფოებმა უნდა უზრუნველყონ, რომ გასაჩივრების პროცედურით შესაძლებელი იყოს საბაჟო ორგანოების მიერ მიღებული გადაწყვეტილებების მყისიერი დადასტურება ან შესწორებ