1. პრობლემის განსაზღვრის ეტაპზე გამოვლენილი აქტუალური საკითხებისა და საბაზისო სცენარის საფუძველზე ხდება იმ მიზნების/ამოცანების განსაზღვრა, რომლის მიღწევასაც ემსახურება დაგეგმილი ინტერვენცია.

2. მიზნების/ამოცანების მიმართ უნდა განისაზღვროს მათ შესასრულებლად განსახორციელებელი ქმედებების გაზომვადი ინდიკატორები.

3. ინტერვენციის მიზნები დასახული უნდა იყოს, როგორც:

ა) ზოგადი მიზნები − ასახავს პრობლემის მოგვარების საბოლოო შედეგს;

ბ) კონკრეტული მიზნები − ასახავს სპეციფიკური მიზნების ერთობლიობას, რომელიც უკავშირდება პრობლემის მოგვარების სხვადასხვა ქმედებას და შესაძლებელს ხდის ზოგადი მიზნის მიღწევას;

გ) ოპერაციული მიზნები − იმ ნაბიჯებისა და შედეგების ერთობლიობა, რომელიც ხელს უწყობს კონკრეტული მიზნების მიღწევას.

4. მიზნები უნდა იყოს:

ა) კონკრეტული − ზუსტი, მიზანმიმართული, მკაფიოდ უნდა აღწერდეს მისაღწევ შედეგს და ხელს უწყობდეს პრობლემის მოგვარებას;

ბ) გაზომვადი – რიცხობრივად ან/და რაოდენობრივად გამოხატული გარკვეულ ნიშნულთან ან ვადის პერიოდთან მიმართებით, რაც შესაძლებელს გახდის მიზნის მიღწევის პროცესის მონიტორინგსა და მისი ეფექტიანობის შეფასებას;

გ) მიღწევადი – მკაფიოდ უნდა იძლეოდეს იმის დადგენის შესაძლებლობას, თუ რისი გაუმჯობესება, გაზრდა და გაძლიერება იგეგმება;

დ) რეალისტური – დროისა და საჭირო რესურსების ხელმისაწვდომობის კუთხით;

ე) დროში გაწერილი – მიზნების განხორციელება განსაზღვრული უნდა იყოს დროის კონკრეტულ მონაკვეთში.

5. მიზნების შეჯამება უნდა მოხდეს რეგულირების ზეგავლენის შეფასების ანგარიშის ნიმუშში (დანართი №3) მოცემული №2 ცხრილის მიხედვი