1. რეგულირების ზეგავლენის შეფასების მინიმალური მოთხოვნაა თითოეული ალტერნატივის პირდაპირი შესაბამისობის ხარჯებისა და საჯარო ფინანსებზე ზეგავლენის განსაზღვრა რაოდენობრივი ინდიკატორით საბაზისო/უმოქმედობის სცენართან მიმართებით.
2. ამ დადგენილების მე-7 მუხლით გათვალისწინებული სიღრმისეული რეგულირების ზეგავლენის შეფასების ანგარიშის მომზადებისას ხდება ალტერნატივების როგორც პირდაპირი, ისე არაპირდაპირი ზეგავლენების კვანტიფიკაცია საბაზისო/უმოქმედობის სცენართან მიმართებაში.
3. საჭიროების შემთხვევაში, ყოველი იდენტიფიცირებული ზეგავლენის არსებობისას უნდა განისაზღვროს ის ფიზიკური და იურიდიული პირები, საწარმოები, რომლებზეც ზეგავლენას ახდენს მოცემული ალტერნატივა ისევე როგორც, იმის შეფასება, თუ რა ზეგავლენას გამოიწვევს ამ ერთეულებზე კონკრეტული ალტერნატივა.
4. ალტერნატივით გამოწვეულ ზეგავლენასთან დაკავშირებული ხარჯებისა და სარგებლის იდენტიფიცირებისათვის აუცილებელია ზეგავლენის მონეტიზაცია/რაოდენობრივი მაჩვენებლის განსაზღვრა.
5. მონეტიზაცია მოითხოვს ზეგავლენის სავარაუდო ერთეულის ფასის გამრავლებას შეფასებული ზემოქმედების მოცულობაზე, როდესაც ბაზარი სათანადოდ ფუნქციონირებს და შესაძლებელია საბაზრო ფასზე დაკვირვება.
6. იმ შემთხვევაში, თუ არ არის შესაძლებელი საბაზრო ფასზე დაკვირვება ან როდესაც შესაძლებელია მხოლოდ ზოგიერთ ფასზე დაკვირვება, ფასი სრულად არ ასახავს ზეგავლენის მონეტარულ ღირებულებას. შესაბამისად, უნდა მოხდეს თითოეული ზეგავლენის სავარაუდო მონეტარული ღირებულების დადგენა სხვა ალტერნატიული მეთოდების გამოყენებით.
7. სხვადასხვა დაინტერესებულ მხარესა და ჯგუფთან მიმართებით ზემოქმედების მონეტიზაცია უნდა განხორციელდეს ცალ-ცალკე.
8. ყველა მონეტიზებული ზეგავლენის დისკონტირება ხდება რეგულირების ზეგავლენის ჩატარების დროს არსებული მიმდინარე ღირებულებით.
9. ზემოქმედების მონეტიზაციის დროს გამოყენებული დისკონტირების განაკვეთი გამოყენებული უნდა იქნეს ერთგვაროვანი მიდგომით.
10. ზეგავლენის ყველა რაოდენობრივი შეფასება უნდა ჩატარდეს მინიმუმ მომდევნო 3-წლიანი პერიოდისთვის, თუ ეს არ ეწინააღმდეგება კანონით დადგენილ მოთხოვნებ