1. მევენახეოვბის სპეციფიკური ზონების და მევენახეობის მხარის დადგენის წესი შემუშავებულია „ვაზისა და ღვინის შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად.
2. მევენახეობის სპეციფიკური ზონების და მევენახეობის მხარის დადგენის მიზანია ადგილწარმოშობის დასახელებათა უმაღლესი ხარისხის და მხარის ღვინოებისათვის იმ ზონების საზღვრების ზუსტი განსაზღვრა, რომელთა სახელსაც ისინი ატარებენ.
3. მევენახეობის სპეციფიკური ზონების დადგენის წესი შეესაბამება „საქონლის ადგილწარმოშობის დასახელებისა და გეოგრაფიული აღნიშვნის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-7 მუხლის მოთხოვნებს და მოიცავს:
ა) ნიადაგის კვლევას;
ბ) კლიმატური პირობების კვლევას;
გ) ვაზის ჯიშის სამეურნეო-ტექნოლოგიური მაჩვენებლებისა და აგროტექნიკურ ღონისძიებათა კვლევას;
დ) ღვინის ფიზიკო-ქიმიურ, მიკრობიოლოგიურ და ორგანოლეპტიკურ კვლევას;
ე) ღვინის დაყენების ტექნოლოგიური თავისებურებების კვლევას;
ვ) ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინოების განსაკუთრებულ თვისებათა კავშირს სპეციფიკურ ზონასთან.
4. „ვაზისა და ღვინის შესახებ” საქართველოს კანონის შესაბამისად, მევენახეობის სპეციფიკური ზონების და მევენახეობის მხარის განსაზღვრას ახორციელებს საქართველოს მებაღეობის, მევენახეობისა და მეღვინეობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი (შემდგომში – ინსტიტუტი), ამტკიცებს საქართველოს სოფლის მეურნეობისა და სურსათის სამინისტრო და სახელმწიფო რეესტრში ატარებს ინტელექტუალური საკუთრების ცენტრი "საქპატენტი".
5. მევენახეობის სპეციფიკური ზონების და მევენახეობის მხარის დადგენასთან დაკავშირებული სამუშაოების დაფინანსება ხორციელდება დამკვეთის მიერ.
6. მევენახეობის სპეციფიკური ზონების და მევენახეობის მხარის დადგენასთან დაკავშირებული სამუშაოების დამკვეთი შეიძლება იყოს:
– საქართველოს სოფლის მეურნეობისა და სურსათის სამინისტრო;
– საჯარო სამართლის იურიდიული პირი – ვაზის და ღვინის დეპარტამენტი „სამტრესტი“.
– ყურძნის და/ან ღვინის მწარმოებელი კომპანია – იურიდიული პირი;
– ყურძნის და/ან ღვინის მწარმოებელი ფიზიკური პირი;
– მევენახეთა და მეღვინეთა კავშირები, ნებისმიერი გაერთიანებები, ასოციაციები