1. ნიადაგის კვლევის ობიექტებია:
ა) ნიადაგის ტიპები და ქვეტიპები;
ბ) ჭრილის სხვადასხვა გენეზისური ჰორიზონტების მორფოლოგია;
გ) ნიადაგის ფიზიკური თვისებები:
– ნიადაგის მექანიკური შედგენილობა;
– სტრუქტურა;
– ხირხატიანობის ხარისხი;
– ხვედრითი წონა;
– მოცულობითი წონა;
– სითბოს შთანთქმის უნარი;
– წყალგამტარობა;
– ტენტევადობა, საველე ზღვრული;
– ჰიდროსკოპული ტენიანობა;
დ) ნიადაგის ქიმიური შემადგენლობა:
– ჰუმუსი;
– აზოტი;
– ფოსფორი;
– კალიუმი;
– კარბონატები;
– PH;
– მიკროელემენტები-თუთია, მანგანუმი და ბორი.
2. ნიადაგის კვლევა უნდა ჩატარდეს ნიადაგის ფიზიკო-ქიმიური კვლევის აპრობირებული მეთოდებით.
3. ჰექტრების რაოდენობა, რომელიც მოდის ერთ ნიადაგურ ჭრილზე, განისაზღვრება კვლევის მასშტაბისა და სირთულის კატეგორიის მიხედვით დანართი 1-ის შესაბამისად.
4. სირთულის კატეგორიის დადგენა ხდება ნიადაგმცოდნე სპეციალისტის მიერ ტერიტორიის წინასწარი დათვალიერების შემდეგ. დაზვერვითი სამუშაოების ჩატარების შედეგად. ადგილის რელიეფის სირთულის, ნიადაგური საფარის სიჭრელის და მცენარეული საფარის გათვალისწინებით, გრუნტის წყლების, დამარილების და დაქვიანების ხარისხის გათვალისწინებით.
5. ნიადაგური კვლევის რუკების მასშტაბი განისაზღვრება საკვლევი ნიადაგის ფართის და სირთულის კატეგორიის შესაბამისად და შეადგენს:
ა) 1-დან 30 ჰა-მდე - 1 : 2000
ბ) 31-დან 100 ჰა-მდე – 1 : 5000
გ) 101-დან 500 ჰა-მდე – 1 : 10 000
დ) 501-დან 1000 ჰა-მდე – 1 : 25 000
ე) 1000 ჰა-ს ზევით - 1 : 50 000.
6 კვლევის შედეგები აისახება ნიადაგური კვლევის რუკებზე შესაბამისი ტექსტობრივი აღწერილობით