1. დელეგირებული აქტების მიღების უფლებამოსილება ენიჭება კომისიას ამ მუხლით დადგენილი პირობების შესაბამისად.
2. 6(10)-ე მუხლში, 29(1)-ე მუხლში და 43(1)-ე მუხლში მითითებული დელეგირებული აქტების მიღების უფლებამოსილება უნდა გადაეცეს კომისიას განუსაზღვრელი ვადით, 2020 წლის 20 თებერვლიდან.
3. 6(10)-ე მუხლში, 29(1)-ე მუხლში და 43(1)-ე მუხლში მითითებული უფლებამოსილების დელეგირება ევროსაბჭოს მიერ შეიძლება გაუქმდეს ნებისმიერ დროს. გაუქმების შესახებ გადაწყვეტილებამ უნდა დაასრულოს ამ გადაწყვეტილებაში განსაზღვრული უფლებამოსილების დელეგირება. ის ძალაში უნდა შევიდეს გადაწყვეტილების ევროკავშირის ოფიციალურ ჟურნალში გამოქვეყნების მომდევნო დღეს, ან მასში განსაზღვრულ თარიღზე გვიან. ეს არ იმოქმედებს უკვე ძალაში შესული რომელიმე დელეგირებული აქტის მოქმედებაზე.
4. დელეგირებული აქტის მიღებამდე, კომისიამ კონსულტაცია უნდა გაიაროს თითოეული წევრი სახელმწიფოს მიერ დანიშნულ ექსპერტებთან საკანონმდებლო მოღვაწეობის გაუმჯობესების შესახებ 2016 წლის 13 აპრილის უწყებათაშორის შეთანხმებაში მოცემული პრინციპების შესაბამისად.
5. კომისიამ დელეგირებული აქტის მიღებისთანავე უნდა აცნობოს ევროპარლამენტსა და საბჭოს.
6. დელეგირებული აქტი, რომელიც მიღებულია 6(10)-ე, 29(1)-ე და 43(1)-ე მუხლების შესაბამისად, ძალაში უნდა შევიდეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ არც ევროპარლამენტი და არც საბჭო არ იქნება წინააღმდეგი ამ აქტის შესახებ საბჭოს ინფორმირებიდან ორი თვის ვადაში, ან თუ ამ ვადის ამოწურვამდე, საბჭო კომისიას აცნობებს, რომ ის არ არის წინააღმდეგი. საბჭოს ინიციატივით, აღნიშნული ვადა უნდა გაიზარდოს ორი თვი