სასამართლო უნდა დარწმუნდეს, რომ მას აქვს იურისდიქცია მის წინაშე წარდგენილ ნებისმიერ საქმეზე. სასამართლოს შეუძლია საკუთარი ინიციატივით დაადგინოს საქმის დასაშვებობა მე-17 მუხლის შესაბამისად.

საქმის დასაშვებობა, მე-17 მუხლში მითითებული საფუძვლებით, ან სასამართლოს იურისდიქცია, შეიძლება გასაჩივრდეს:

ბრალდებულის მიერ ან იმ პირის მიერ, რომლის მიმართაც გაცემულია დაპატიმრების ორდერი ან სასამართლოში გამოძახების უწყება 58-ე მუხლის შესაბამისად;

საქმეზე იურისდიქციის მქონე სახელმწიფოს მიერ იმ საფუძვლით, რომ ის იძიებს საქმეს ან საქმეზე აწარმოებს სისხლისსამართლებრივ დევნას, ან ჩაატარა გამოძიება ან განახორციელა სისხლისსამართლებრივი დევნა; ან

იმ სახელმწიფოს მიერ, რომლისგანაც მოთხოვნილია იურისდიქციის აღიარება მე-12 მუხლის შესაბამისად.

პროკურორს შეუძლია სასამართლოსგან მოითხოვოს განჩინება იურისდიქციის ან დასაშვებობის საკითხთან დაკავშირებით. იურისდიქციასთან ან დასაშვებობასთან დაკავშირებულ სამართალწარმოებაში მოსაზრებები სასამართლოს შეიძლება წარუდგინონ მათ, ვინც მას გადასცა სიტუაცია მე-13 მუხლის შესაბამისად, ასევე დაზარალებულებმა.

საქმის დასაშვებობა ან სასამართლოს იურისდიქცია შეიძლება გასაჩივრდეს მხოლოდ ერთხელ, მე-2 პუნქტში მითითებული ნებისმიერი პირის ან სახელმწიფოს მიერ. გასაჩივრება უნდა მოხდეს სასამართლო პროცესის დაწყებამდე ან მისი დაწყებისთანავე. გამონაკლის შემთხვევებში სასამართლოს შეუძლია გასცეს გასაჩივრების ერთზე მეტჯერ ან სასამართლო პროცესის დაწყების შემდგომ წარდგენის ნებართვა. საქმის დასაშვებობის გასაჩივრება სასამართლო პროცესის დაწყებისას ან შემდგომში, სასამართლოს ნებართვით, შეიძლება ეფუძნებოდეს მხოლოდ მე-17 მუხლის პირველი პუნქტის (c) ქვეპუნქტს.

მე-2 პუნქტის (b) და (c) ქვეპუნქტებში მითითებულმა სახელმწიფომ საჩივარი უნდა წარადგინოს პირველივე შესაძლებლობისთანავე.

ბრალდებების დადასტურებამდე საქმის დასაშვებობასთან ან სასამართლოს იურისდიქციასთან დაკავშირებული საჩივრები გადაეცემა წინასასამართლო პალატას. ბრალდებების დადასტურების შემდეგ ისინი გადაეცემა სასამართლო პალატას. იურისდიქციასთან ან დასაშვებობასთან დაკავშირებული გადაწყვეტილებები შეიძლება გასაჩივრდეს სააპელაციო პალატაში, 82-ე მუხლის შესაბამისად.

თუ საჩივარს წარადგენს მე-2 პუნქტის (b) ან (c) ქვეპუნქტში მითითებული სახელმწიფო, პროკურორი აჩერებს გამოძიებას მანამ, სანამ სასამართლო არ მიიღებს გადაწყვეტილებას მე-17 მუხლის შესაბამისად.

სასამართლოს მიერ განჩინების მიღებამდე პროკურორს შეუძლია სასამართლოსგან მოითხოვოს ნებართვა:

მე-18 მუხლის მე-6 პუნქტში მითითებული სახის აუცილებელი საგამოძიებო ნაბიჯების განხორციელების მიზნით;

მოწმისგან განცხადების ან ჩვენების აღების ან მტკიცებულებების შეგროვებისა და გამოკვლევის დასრულების მიზნით, რომელიც დაიწყო საჩივრის წარდგენამდე; და

შესაბამის სახელმწიფოებთან თანამშრომლობით, იმ პირების მიმალვის თავიდან აცილების მიზნით, რომელთა მიმართაც პროკურორს უკვე მოთხოვნილი აქვს დაპატიმრების ორდერი 58-ე მუხლის შესაბამისად.

გასაჩივრება გავლენას არ ახდენს საჩივრის წარდგენამდე პროკურორის მიერ განხორციელებული რომელიმე ქმედების ან სასამართლოს რომელიმე ბრძანების ან ორდერის ნამდვილობაზე.

თუ სასამართლომ გადაწყვიტა, რომ საქმე დაუშვებელია მე-17 მუხლის შესაბამისად, პროკურორს შეუძლია წარადგინოს გადაწყვეტილების გადახედვის მოთხოვნა, როდესაც იგი სრულად დარწმუნებულია, რომ გამოვლინდა ახალი ფაქტები, რომლებიც აბათილებს იმ საფუძველს, რომლის გამოც საქმე ადრე დაუშვებლად იქნა ცნობილი მე-17 მუხლის შესაბამისად.

თუ პროკურორი, მე-17 მუხლში მითითებული საკითხების გათვალისწინებით, დათმობს გამოძიებას, პროკურორს შეუძლია მოითხოვოს, რომ შესაბამისმა სახელმწიფომ პროკურორს მიაწოდოს ინფორმაცია სამართალწარმოების შესახებ. ეს ინფორმაცია, შესაბამისი სახელმწიფოს მოთხოვნის შემთხვევაში, იქნება კონფიდენციალური. თუ პროკურორი შემდგომში გადაწყვეტს გამოძიების დაწყებას, მან ამის შესახებ უნდა აცნობოს იმ სახელმწიფოს, რომელსაც მან დაუთმო სამართალწარმოებ